Dlac
DEbl
4 EC
DESAITU KII S ſlA5 11, OX NIE
b b b norum, Imi= vicar pum, Conr 3, bar Impetiar aliar ſuri* one,
tela:
Pͤ40TIC IEM 7ERSONA IAP.
batunin= khi, Nre
Cuus E1— HuM P DrpDrc. NIC&AI
Sfeſe

8
—
DISCURSUuM
cujus ELENCHuM ET NOMINA AurHORuM PDROXIMA
XvUCIEOS,
& E P.
DISPUTATIONUM HACTENuS IN JuRE Publico editarum-. b INLvöo DESTATU SACRIROMANIIM- PERII, SUMMA SUMMI IMPERATORIS MAIESTA- T E, ORIGINE AC ELECTIONE REGIS ROMA- norum, Imperii vicariorum, Electorum, Epiſcoporum, Princi- pum, Comitum, Baronum, Equitum, Nobilium, Civitatum- Imperialium, aliarumq́; univerſitatum, harumq́; poteſtate, juriſdictione, Privilegiis, Regalibus, uti& de Tu- tela ac Succeſſione Electorali. b PACTIS ITEM G ENTIIITIIS ILLLS TRIV M PERSONARVM, IMPERII COMITIIS, SESSIONIBVS, CONTRI= T. butionihus, Collecti, Exemptionibus, Pace Religionis, Salyo conductu, lure terii. toriali, ac aliis quàm plurimis connexis luris Publici ma- teriis graviter diſſeritur.
Pposr DapDICATIONEM DEMONSTRABIT PAGINA. Colletus& in ordinem aliqualem redactus curã& ſtudio NICOLAI/HAMPELII TYPOGRAPHI —
AcAbEM1ICI.
Vino per ſe vendibili ſuſpenſa hadera non eſt opuu. „— 1/. 28S0 G1IESSE HESSORuM, Sumptibus& Typis HAMPEEIANIS. f— — M PDS XXI.

—
r
—.,—
BERGE AND chior E iſniæ, bino R
Tlnſe ſuſun, ſusdà lenem aiminah e gunyn, Rentihenean uan hertimu eunfitum— guidian
itenimdinee hominu
huueſede luntu 2 meniii ie efen cu hominen= unere fu nullingeruneſul jecki eminentin niſara,
NeſtenG ſonẽ:tan
2 G imi 6☛5 habſen
Lue alteri— fec 4

9eee9eeeeeeeeeeeeee 2 3 8 2 LS
83.e3356886668568,065518, 86 55368,80,06,66,76, 800, 03,oe
ILLVSTRISSTIMO CEELSTISSIMOSVE PRIN- CIPIACDONMINO,
D. jOliANNI CXS1MIRO.
DucCl SAXONIK. Jl., CLIVI, BERGE: LANDGRAVIO THHRINGIA; MAR- chioni Miſniæ, Comiti Marchæ& Ravenſpurgi, Domino Ravenſteini,& c. Domino ſuo ' Clementiſſimo. b XE Euini non conſtat, ex diverſis vebementer;, contrarius Oy) Elementis, quæ tamen admirabili quadam harmonid tem- 9 perata ſunt, omnia hac ſublunariaà Deo ter Opt. Max. con. D fecta& perfecta eſſe, Elementorumq; naturam pro certà jquadam ſjmmetria imitari: quedam enim ſuapte natura ſurſum, quædam deorſum, magno niſu& conatu tendere videmus, alia etiam in orbem cireumrotari, perpetuoq ſuo motu nullam quietis vicem percipere animadvertimus: non alio plané modo& more Rem publicam conſtitutam eſſe quotidianã experientiâ comprobatiſſimum redditur, cõ- ſtat enim diverſts hominum& Studiis& Statibus, illa horu quaſi ſubſe- qua o deprehenduntur- hi illorum duces& præambulones ſua auctori- tate meritiſſimè ſeſe eſferunt. Reges enim, Principes& qui Magiſtratus b ci nomine tum munere fungitur, ut abſq ſabditis eſſe minimé paſſunt, ita 1 nulli reperiuntur fubjectionis vinculo ulli adſtricti, niſi ſimul exiſtant in eminentiore aliqui ſtatu, quos revereantur quibuſq debitum obſequium præſtent&paritionẽ: tam mutub ſeſe reſpiciut Principes& Subditi ſum- mi co imi, duces& ſubſequi, ut alteri,(quod jam demonſtratum eſt, jabſ- V que alteris vivere Seſſe non queant haud aliter ac corpus ſuas Virés
9( 2 abſq
—

EPISTOLA
abſq anima adminiculo aut anima ſuas abſq, corpor minißterio exerere nequaqum valet. Quemadmodum enim Anima&orpus Hominèé con- mi&terreſtria,æterna& caduca, quantum primæ vaæ facultatts ſupereſt, eficienda habilem idoneumg faciunt, ita ex Magiſtratu& Populo Rei- publicæ ſyſtema compoſitum vires&poteſtatem ſuam per omues ſui partes exercet& hinc in mandando& dominando illius in obſequendo& ſer- viendo efncaciſſime extendit, ſuaq; munia ac officia, varia illa ac multi- plicia per diverſos ordines diſtribuit, id quodin hodierno Sacri Rom. Im- perii ſtatu obtinere extra omnem controverſiam eit, ibi enim Cæſaria Majeſtas, ſupremam potentiam tuetur, ſummam&; poteſtatem in legiti- mur percunétos regnorum ſuorum fines exerit, reliqui verõ& ſubordi- nari Status, quantum quisq; tenetur, parent& ſummis mandatls ob ſé-
nuntur, imò etiam ſuis quisq; populis jus dicunt, leges præſcri bunt, eosq
adobedientiam ſibi præſtandam verbis& factis firmiſſimé devinciunt:
ſtituunt, rationisq;& intelleclus participem reddunt,& ad omnia ſubli-
quodut eõ meliore ordine& fato feliciore procedere poſſit, certa ſtatura,
ordinata ſant, ad quorum normam non ſoluim magnæ illius Reip. guber- natio dirigitur, ſed etiam inferiores Status&regimina conformantur. Cæſarem enim apud Germanoss ereniſſimorum Septemvirorum conſen- tiens vox atg, votum cum Deo regnorum gubernaculis admovere ſolet, ut ea quaſi ampliſſimum Imperii patrimonium adéptus proſperrimo cum ſucceſſu moderetur&dirigat, eorumg continnationen ad ſucceſſores ſuos
longè maiore in trãpuiliitate tranſmittat, nulloq;, modo patiatur, tam fe-
licem ſtatum ullo motu concuri autẽ cardinibus ſuis vel tantillum move- ri, quamad rem non mediocri ingenio opus eſt ſed ſummo ſtudio maxi- mad;, vigilantiaidagendumò ut validus&inconcuſſus dintiſſimé conſer- vari queat. Hinc natæ fuerunt jamà multts ſeculis tot leges Imperii fun-
damentales, hinc ordinatæ fueruni tot conſtitutiones ſalubriter introdu- ttæ de ſereniſſimorum Electorum, Illuſtriſſimorum Prineipum& gene-
roſiſſimorum Comitum Imperii Iuriſdictione, ſacceſſionibus, Prærogati- vlbs, Primogeniturls, confraternitatibus, de Comitiis& ſeſſionibus, d Contributionibus&Collectis, de Exemtiouibus,& quod caput rei eſt eſt,
“
Aitur
tu qun h amenim ſabmiß
b ouigimi 2 luoc
anindice Le mocu lcitur, junt m efen mugnatum 700 Lop0 timnilus, que, d0 hi Jlie ventilatn ſauſe
nyenſtin ha= mene
urumrerum= 10ſt,
unm em= Ducth —
labeint, und 2 del E
4 ſunmminue. umin
nculumſine ³ ſunen
jide patrons= lan, e mſiien i ſeſtt, jumdu ipp ſamm
nuuiiperii æ ſernli
3 nnmum ſe im cuju
um luberen= ij hacl
Aiuem ug pſecran
Nimachme mo rult Januülita ſludiu,
vedeyradit bae her
b 1 hum⸗ meum D emelem
Ee magi, 2 lit, gun k NCKII2 healoga 0 Aajyerin=3„ gene CTalbe 3 mamm Jutur lau e yredl
omum a
ell nunen ₰ ganſ Amnlpoten—+ Tan 2 ——

iniſterio exerere
dus Hominèé con-
vad omnia ſubli-
eultatis ſapereſt,
u& Populo Rei-
romnes ſui partes
bſcquendo& ſer-
varia illa ac multi- 20 Sacri Rom. Im- ibi enim Cæſaria teſtatem in legiti⸗ ai verõô& ſubordi. nis mandatis obſe- es præſcribunt æuri; iſſimé de vinciunt 2 ſſit, certa ſtatuta, e illius Reip. guber. nina conformantur. temvirorum conſen- culis admevere ſoltt, tus proſpertimocum eem ad ſucteſurts ſus 10d0 atiatun tam fr. vel tantillummobe- ſum mo ſtudid maui- ſlus giutiſſim anſer⸗ 9 leges Imyerii un- nes ſalubriten jntruuu „ Prineipum G gene ſTonilus, prerbatt
1
rloniufg,
41 G. 1.
2 avd 4 ut rels 6 94-49 4
2
—*—
DEDICATORIA.
ε‿ Religionis pace, ſalvo conductu,atque aliis quãm plu'imis quæ in ſub- jecto indice Lectorum oculis ſubjiciuntur&ad jus hoc, Publicum quod dicitur, jure merito referuntur, quæ omnia jam olim aceleberrimus virls magna cum ſolertia copioſiſſime pertractata, ac certis aliquot Diſuta- tionibus, quæ non modõ in illuſtri hacA, cademia. Sedetiam in alils pu- blicé ventilata,& ſuaſu clariſſimorum virorum à me non ſine magni impen ſis in hoc Volumen congeſta 4 typisq; mels exſcripta fuerunt, ut ita harum rerum Studioſi, aliiq, viri, qui jam Reipubl. clavo admoti ſunt quorumq; conſilius Duces& Principes in adminiſtranda Rep. utuntur Habeant, unde ſibi vel Eruditionem comparatam ampliftcare vel officio do non minimum adminiculum aſciſcere valeant, Reig publicæ guber- naculum ſine offenſione recte atg ordine regere po ſint. cüm verõ mi- hide Patrono quodam, cui opus hoc Reip. ſalutare Rutile inſcriberem, circumſpiciendum eſſet, ac verõ ex Magnorum virorum conſenſu nſuq jam din approbato ſummorum& illuſtrium Principum nomina hujuſ modi pperibus præſcribi ſoleant, non diu mihi diſpiciendum fuit quem Patronum ſeligerem cujus celſiſſimo nomini hunc qualeincunquè hono- rem haberem, opusg hoc laudabile& multis ſudoribus comparatum de- dicarem atque conſecrarem. Tua enim illuſtriſſime Princeps celſitudo rimaclementiſſimo Vultu ſoſé animo meo obtulit, quam etiam fama ‿ Fides publica huüſce ſtudils hingulariter fawere, eaq, omni conatu promove- re deprædicant inde ſpes mihi haud immerito ſuboritur, fore„ut Co. T4. pun= meum laborem clementiſſimi oculls aſpectura ſit: quam ſpem ma- gis magis, jncendit, quòd Reverend& Clariſſ.- Dn. D. Càspakus
1 0 3.ℳ. FiNCKiuS, Theologus celeberrimus in illuſtri caſimiriano Profeſſor
e Superintendens generalis Affints& Compater meus honorandus, Cv. Ta. liberaliſimam munificentiam quotieſcunque literis ſus me allo- quitur, laudare& prædicare fuficienter non poſſit. Non itaque2o tui quin hunc Tomum de Iure publico ſub Cu. T*. nomine, in publi- cum emitterem, ſubmiſià nnimi dewotione rogans, Co. T*. hoc quicquid eft muneris, ſibi gratiſſimum eſſé patiatur. Deus ælernus, pater noster eomnipotens Cem. Tam. nnä cum tota illuſtriſſima familia Saxonca ſuis
J 3 alls

24 EpISTOIA Dspioarena.a4.. alis adverſus omnia imminentia mala qui hiſce temporibus Germaniam noſtram infeſtant clement iſſimé tueatur,& abomni infortunio dintiſſi-
b Dab. Gieſſæ die II. Martii æquinoctialt Annol 621. 1 b llaſtriſſimam Celſtud. Tuam u.. b 1 “ Submiſse Glen⸗ N icolaus Hampelius, Academiæ Gieſſenæ Typographus. b
CANDIDO LECTORI S. P. TTPOGRAPHVS. um paucis abhinc annis, Candide& amice Lector, volumina quædam Diſpu- tationum, de jure Publico, ut quidem in prima fronte ſaris largè promittebant, in lucem emiſſa eſſent, eaque in magnam molem concreſcerent, neque parvis ſum- tibus comparari facilẽ poſſent; Doctiſſimi quidam& Clariſſimi viri deprehenderunt, Plurimas hiſce permixtas eſſe, que nomen illud, quod in fronti ſpicio promiſſum erat. nequa quam tueri poſſent, auctores mihi& inſtigatores fuerunt, ut ſelectiores ſaltem ex iſtis voluminibus colligerem, quæ huic ſtudio proprièé inſervirent eaſd emq; meis typis conjunctim ederem, ut ita Srudioſi Iuris&x Politices longé minori precio ſibi eas comparere poſſent. Accipeigitur, amice Lector, in hoc faſciculo, excellentiſſimorum aliquot virorum lucubrationes ac meditationes, ſumma cum diligẽtia nec minore in- duſtria conſcriptas, easq́; tuo uſui, à me collectas, impenſisq́; maximis jam evulgatas in — Reipublicæ commo dum& emolumẽtum totas converte,& hiſce alias eonſimiles pro- ximèê ex officina mea libraria expecta, ſiquidem aliæ quoq; reſtant, quæ volumen hoc juſté alioquin magnitudinis magis magisq́; extendiſſent, quas tamen ubi hunc meum lalorem tibi non ingratum fuiſſe intellexero, propediem tecum communicaturus fum. VAL.—
7
28 ,*) 8
/
INDEX
mé unã cum illuſtriſſima ſua conjuge ſalvam& incolumem cuſtodiat.
—
r—
—
““ 3
bollo,ag.,
1. De ſta 9
ade no Cluten]C.& i50 1. De 5a=n m.
da. u.D. be
. Deſucm um.
Auore Richardet 1 kri,
4. De P e&
Neffichvon r a ſyun
z. DeRe= ſmar neser utea Bur rom. i n 6 Dexia lmpe ſo dinoltcogn n dGo 7. Dectg Kpo⸗ manico Autoren à 8le 5e 3. Dej D ſcop⸗ dumſumma iſtis f zcapie nem toriusinſti eriun JID.& Arcli dyalss Pag,21.. M. De r inciy
Dag. 260.
Den d ibus fophoro Delo Urb&n ntr. De leEqu iem D Belole 666.
11. Doa flnpe
.1 13. Dam Im Chritoph Beſt2 8* 1 14. Dea Lobilit ltore ſoſia N. g alde . De
A uniyer

14A.
ribus Germantim nfortunio diutiſſi- olumem cuſtodiat.
mpelius, Academie Typographus.
R4PHVYS.
dlumina quædam Diſpu- s large promittebant, in erent, neque paryisſum- imi viri deprebenderunt, ti ſpicio promiſſum erat, ant, ut ſelectiores ſaltem ſervirent eaſdemq́; weis oë minori precio ſbieas culo, excellentiſſimorum m diligẽtia nec minotein- maximis jam cvulgatasin hiſce alias eonſimiles pro- reſtant, quæ volumenhoc las tamen ubihunc meum ncommunicatufus
ntecunm
1NDII
K
ooͤͤͤͤͤͤͤ“ S8
INDEX AyCTORVM ET MATERIARVYM, quæa in hoc opere continentur.
1. De ſtatu Romani Imperii Sylloge Rerum Quotidianarum, Autore Joachi- mo Cluten IC.& in Academia Argentinenſi Profeſſore Juris publico, pag. 1. 12. De Sacro Romano nationis Germanorum imperio, Autore Juſto Gebhar- den I. U. D. pag. 95. 8 3. De ſumma ſummi Imperatorfs poteſtate, quam Majeſtatem appellamus, Autore Richardo Dieteri, J Cto.& Cameræ Imperialis Adſeſfore meritiſſimo, p. 103. 4. De poteſtate& Juxiſdictione Imperatoria. Autore Georgio Chriſtophoro Meyfiſch von Rranchſpurg,/ I. U. D. pag. 1 30. 5. De Regis Romanorum Electione, Deſignatione& Juris dictione concluſio- nes ex Aurea Bulla depromptę. Autore Henrico Zolner Smalkaldià Franco, J. U. D. pag. 141. 6. De vicariis Imperii Romano-Germanici horumq́ jure&officiis. Autore Ju- ſto Sinolt cognomento Schuͤtz/. HI. D. pag. 163. 7. De origine& poteſtate modernorum Electorum in Imperio Romano-Ger-
manico. Autore Michaele Schiferer Carpona Pannonio, pag. 214.
8. Dejure Epiſcopali Tractatus Canonico-Politicus in quatuor partes ſecun- dum ſumma iſtius juris capita diſtributus: cujus præludia, quæ rationem ac diſpoſitio- nem totius inſtituti aperiunt, theſibus aliquor comprehenſa. Autore Laurentio Ohm⸗ J. U. D.& Archiepiſcopalis Magdeburgenſis Scabinatus apud Hallenſes Adſeffore, pag. 225.
9. De jJure bPrincipatus. Autore Johanne Nordermanno]JCto Veſtphalico, Pag. 260. 10. De Comitibus& Baronibus Imperii Germanico-Romani. Auctore Chri- ftophoro Beſoldo JCto& Profeſſore Juris Tübengenfi celeberrimo, pag. 3 52. urr. De Ordine Equeſtri Libero Imperioque immediatéè fubjecto. Auctore eo- dem D. Beſoldo, pag. 366.
12. De Jure& Imperio Imperialium Civitatum. Auctore D. Chriſtophoro Be- ſo ldo, pag. 377.
13. De Jure Imperialium Civitatum in immutenda Religione. Auctore D. Chriſtoph Beſolden, pag. 388.
14. De ſtatu Nobilium civili eorumque juribus privilegiis& immunitatibus. Autore Joſia Nolden Waldecco, J. U. D. pag. 394.
15. De variis univerſitatum ſpeciebus earumque juribus Diſſertatio ad præ-
ſentem Germaniæ ſtatum accommodata. Autore Henrico Bruningi JCto Bremenſ, pag. 47 1. 8 16. De Jure Imperii Germanici§§. Ceſareæ Majeſtati Electoribus Principibus viris ſngulari& hoc maximẽ ſeculo controverſo. Autore Antonio Colero, J. U. D. Pa- tritio Lubecenſi, pag. 543.
17. De 5§. Cæſareæ Majeſtatis Cameræ, ſtatuũ Imp.& aliorum Magiſtratuum
juriſdictione Concluſiones I heorico-Practicæ ad præſentem Germanorum Reipu-
blica

—.
INDExXx AucroORuM.
blicæ formam& uſum accommodatæ. Autore Thoma Michablis JCto Suſatenſi&
Cam. Imp. olim Adſeſſore graviſſimo, pag. /95. 18. De ſucceſſione in Electoraribus ex jure primogenituræ. Autore Arnoldo Engelbrecht, J. U. D. Reverendiſſimi Archiepiſcopi Magdeb urgenſis Conſiliario, p. 679. 19. De Confraternitatibus ſive pactis ſucceſſoriis illuſtrium familiarum Diſ-
putatio. Præſide Excellentiſſimo ac Conſultiſſ. Dn. D. Hefrico Ulrico Hunnio. Re-
ſpondente Caſparo Gutich Fran co, pag. 722. 20. De Comitiis Imperii Romano-Germanici. Autore Bernhardo Bertram Quedlinburg. Saxon J. I. D. pag. 752. 21. De ſeſſionis prærogativa. Autore Dominico Arumæo JICto& Anteceſſore in Academia Jenenſi, pag. 803.—
22. Diſputatio Theorica Practica de ſecuritate& ſalvo conductu ejusq́; variis ſpeciebus cum quibuſvis aliis tum præcipuè de ſalva guardia Schutz vnd Schirm de ſalvo conductu von vnnd zum Rechten/ item que de conductu illo in Imperio noſtro Romano-Germanico maximèé celebrato periculoſiſſimarum litium matertam frequẽ- tiſſimê prebente vulgò das Geleidt. Autore Johan. Georgio Bech tio,JCto& Conſilia- rio Argentinenſi, pag. 809.
23. De ſuperioritate territoriali& ejuſdem Juribus adfinibus. Autore Chri-
ſtophoro Myn gio Sileſio, J. U. D. pag. 929.
24. De Contributionibus hodie ut plurimum in Imperio uſitatis. Autore Ca- ſparo Rlocken/ Cto& Reipublicæ Brunovicenſis Syndico, pag. 989.
25. Diſceptatio, de Jure vectigalium moribus hodiernis& Praxi maximè Im- perii Rom. accommodata. Autore Henrico Klocken/]. U. D.& Cam. Imperialis Advo- cato digniſſimo, pag. io g. 1
26. Decauſis exemptionum Imperii. Autore Zacharia Vietore, JCto& Gene- roſiſſimorum Comitum de Waldeck Cancellario, pag. 115z. 1
27. De Pace Religionis in Comitiis Auguſtanis Anno Chriſti 1555. ſolemni more condita promulgataq́; Diſſertatio Analitico- nomica. Autore Petro§ yringo Hil- deſ. J. U.. D. pag. 1231.
2(0*s 27
3 eN end
. 1 1 ters 1.Origohes Luno.
Coloniact N fäͤlba
nunt fundame= P jac texalekuit, qN fouini 4 M4.A.C. p. 2
weoptimatu em fabad⸗
ſunmimgilera Vig⸗ cnlilleimſ en hlebice peratam 4. Sen
tam 4 S igora tofls, nimirt N arü Au ckementum, N.
Gothi, Vanda iteru Jaltarunt. St g. lre:
lmpetatoruma. tum;
Germanicum A☛talis Im no ulqucadſt 2 31 um.1 ad And nopolit atione.

nſi& oldo : 679. Diſ. . Re- tram eſſore variis rm de noſtro equẽ- näſia- Chri⸗
öre Ca-
ne lm- Advo-
Gene⸗
olemni
gollil⸗
§ Py.
A. M.z441.A. C. N. 507, 2. Incrementum:tempore Ariſtocratiæ, cum ordo patrum
“ 80 80860086 6030 080 00 DISPyTATTIO 1. D. IOACHIMI CLUTEN Sylloge rerum quotidianarum- — CoxcLuslo I. RUousrissMuM Romanum Imperium ab Urbe condira cœpit, 4)& ad noſtra uſque tempora dura- vit, b) cui perennem& cum ævo duraturam felici- K tatem divina oracula ominantur. c)
f d«ℳ 8 3.— ⸗ ril ſe dð„ 3.* 6⸗ 12 runt, fundamentis ejus jactis z1. April. lecundum Varronem. Imperium aliquandiu regale fuit, quod Tarquinii Sup erbi tyrannis, inviſum populo Romano reddidit,
ſive optimatum imperabat, apud quem non modõ auſpicia erant,&j udicia, ſed& ſummi magiſtratus. 3. Vigor& ſtatus bonus tempore Democratiæ, cum ſummum conſulare imperium plebi communicaretur, poſt Urbem à Gallis captam acrecu- peratam. 4. Summus vigor& ſtatus, clim fatali circulo co nfecto, ad unius Impera- toris, nimirum Octavii Auguſti poteſtatem iterum res Romana recidit. 5. De- crementum. Defuncto Auguſto uſque ad obirum Conſtantini. 6. Caſus. Cum Gothi, Vandali iterum iterumꝗ; Italiam, Africam, Hiſpaniam& alias nationes de- vaſtarunt. Secundum ſive ultimum Romanum Imperium eſttriplex: Ocier tale, Imperatorum Græcorum; Novo-KRomanum Ponrificiale; Occidentale Romano- Germanicum. Orientalis Imperii Imperatorum Græcorum. I. Origo à Conſtanti- no uſque ad Juſtinianum. z. Incrementum à Juſtiniano ad Nicephorum Phocam. 3. Status à Nicephoro ad Baſilium& Conſtantinum Porphyrogennetam. 4. De- crementum à Baſilio ad Andronicum II. Palæologum. z. Caſus ab Andronico ad excidium Conſtantinopoliranum. Novo-Romanum Pontificiale, In fſumma Ro- mani Imperii diſturbatione pontifices Romani ſe in partem ejus inſinuare& non tantum de rebus Eccleſiaſticis, ſed etiam politicis paulatim ſancire& ſtatuete Phattontæa planêé audacia conati fuerunt. 3 Triſtius haud illis noſtrum, nec 2wior ulla Peſtis& ira Deum, Stygiis ſeſe extulit undis,— 4 Virgi-

——
r Sylloge Kerum Quotidianarum Pirginei volucrum vultus, fædiſſima ventris Ingin ries unoe ans,&. 5 allida ſ6 n per
A — 2 4— 7 4n.? 5 Ora fam:s. W —
1. Origo ejus à Sylyeftro ad Conſtanrinum Srrum: z. Incrementum à Conftane
91 1 4 Gregorio ad Bonifacium II X. 4. Decremen
rumà Bonifacio ad Leonem X. 3. Caſus 4Leone N. ad noſtra uſq́; tempora. Occi-
dentale Romano Germanicum. 1. Origo ejus 4 Longobardis. z. Incrementum- Ll ei 1 8
1. Q 71
ad Ottonem 111 3. Sratus ab Ottone ad Rodolphum I. 4. Decre-
4)9 uo.
farre 1. ad i. as quibus, 32. D. de egibes, affe ctatam rnonimmeritomiramul& dereſtamur, dum ait: Hæc autem ad eos po-
Romans In perie ſuvt reltius dicuntur, quod an ſit aur ubinaim ſit, non blane
.*A 4„H 4.—.—„.... Kepitavit forté ſecum, quòd paria ſint, non eſſe,& non apparere, text. in c fin.
₰ A, 1 ν 8 5 1
AOaearunn. 5. Qalds ar ce PSyAor wes er.
AAs„ 8
aUsr Aro n ₰
jesd.
j 24. 4„. 2„ 4— 2.* 8. 1 Ae probat.& int Dao ſuur Titis, D. de teſtam tur. texr. in! in lege, D. de centrab emt.
Iſi fuerit, D. de reb. us iis, Gail.1. 25ſ- 10„.nu. 14. Annôn ſupina hæc eſti gnorantia,& quæ nullam excuſationem meretur, id velle neſcire, quod nemini ‚niſt in navibus enutrito, ignotum effe poteſt. Minimè veritatem diſſimulavit Bartolus Saxo ferra- tenſis, magnus iſte legiſta, A nchoran, conf. 429. Lumenj uris, Hier. Bu tiĩcell. in!.1 2. 50.& auriga. in§. ſ quus ita.. 11. fn.& maximæ auctoritatis, in d. J.I. ². 102. D. de V.O. dum ait: Imperator eſt mundi Dominus, in l. ſi duas,§. GrammatidGi, n.. D. de exeu ſas.
rur. Dominus totius mundi univerſalis, in extravag. ad Reprimendi in verb. totius or.
bas, n. 8. Imperator ab imperio univerſalis&totius mundi dominus eſt, in præfat. I1- Kit. n. xI.& qui diceret Imperatorem nõ eſſe dominum& monarcham tornis erbis, eſſet fortẽ hereticus in t. Hoſtes, n. 7. D. de capti v.& poſtium reverſ. Non negavitäAndf. Alciat. in lib de formula Rom. Imperis. Non P. Gregorius Toloſan. de Repub lib.7 c.15. m. 18-& e.19„.17: Verſcon venit etiam& ab eo allegatz. Non innumer Itali, Galli, Hi-
ſpani, qui paucis exceptis, veritati potiſis, quàm invidiæ calculũ dare maluerunt: Quorum nomina f hocioco enumerare vellem, nonmulré breviorem catalo gum texerem, quãm eſt Homericus Græcarum navium. ⸗*) Dan. 2. 7. ubi quar-
tam Monarchiam, quæ Romanorum eſt, ut infra latius dicetur, Propheta de ſtatua
agens, non abs re in cruribus& femoribus ferreis collocat, A. c. 2. ver/. 40 ſegg.de
beſtiis veré tractans, depingit imagine belluæ immanis, monſtroſæ, ac robuſtæ, quæ denribus ſuis ferreis longè latèq; ſit graſfatura, pedibusque omnia conculca- tura, e. 7. ver,. 19.&69, Pulchré Q. Septim: Florens Tertullianus lib. ad Scapulam: Chriſtus ait, falvum vult torum Imperium Romanum, quouſq ſeculum ſtabit. P.de Ana- ſo tr.de Rom. Imp. lib. 1.c. 7. 3
2. Prophericum, imé divinum oraculum,) in gemina iſta Coloſſi& beſtiarum viſione nominari& numerari quatuor illa orbis terrarum ſumma& Catholica imperia, quæ Monarchias appellamus:
Alyriacum nempe, ſive Babylonicum, Perſicum, Græcum ſive Macedo-
nicum,& Romanum. 9)
) Daniel.2.. 5) Conſtans eſt, non vulgi opinio, ſed magni nominis
Th eologorum, unanimi conſenſu multis ſeculorum ætatibus comprobata ſenté- tia, Romanam Monarchiam in duabus illis viſionibus Coloſſi,& quatuor beſtia-
rum
a
ms
„ audlDanielem? tum a r uicu a
1 er E
mnes oannes Ca couniellam, enmlophetæ expon Hmel quoddixhnen mmesadunum, hun, aagkomana. Aftip
un
lins explicat. Wan? ³ tere,exprimatur ratle
tuen
Äiretſimisdq; nat ſicrauhiom⸗ 2 ¼
nbateſunt, Ketia Acbitur, utfetoc emn meet accomminuat I a p omuibus hant drer f ſf perium quadtate, te he Gum(uccellt Rrit t Daual.v z4. K ſr Gfum.Qulde ina gnumfudeorun: Ht f. ecrum ine operenc k V delarit ein M us comua enotatqu.
lunn. Winckelman 8
V ſeraupoteld 4ora 2
2*
b
b b
ingrltkteunr ſes* Aüpedes tl, ac e b Anwn Et en g, Leocroelis, dio orum aia 3 lat, Dropter pruc
K Ertzcfarté caul
Pretere fentutos Dan, a
erheimat. ge de
Nomano 4 „ ¹aos omnin6 eamma
8 2 las marlg. K
ſuerunt. b manorumlegatug E 1 anen, SfrieNe„
ſehächitztim kelreis.
fin tauxlae 42
4 Agelatee.
NAua.eGeedne d.
½
tra.
4 1
ter
K
4 t
fü

. 2. Increme enram a Couſt
Mffans dnifacium 1I X. 4. Decremem
ad noſt tra uſq;t emp vora. Occi. 7 ha acis 1. Incremcntum 89 bhum J. 4. Dect- „„dram x ev. 9) Quo- 1 6, 32. D. de egibz affedatam um ait: Hæc„enn ſiehe it ubina 2 7 non yl ane napparere, fext. in e fin. in lage, D. de ce eontrah emzr. naha xc eſt ignorantia& re, quod nemini„niſ in navidus ditiuli vit! aralusmofame men juris, Hier. Buticell. iu! 1.7. Koritatis„ 11.101. D. e V,O. 8 Bremmathengnt Nakenenſm. ag. ad Reprimendu in verb. totius r. mundi dominus eſt, in prafat. li- inum& monar cham totius erbis, „poſtlum. rever Non negavitändt. nor To. dpu lib.7,9.1.
2„ 141 1 1 4
loſan. ar, Non innumerrltal;, GallbHi- widiæ cal lculü dare maluerum.: 4A4 di e 1 4 — NA nonmulté breviorem atalogum
&7. ubi quat. Propheta deſtatua cat, G.e.a. ver 400 er ſelde nmanis, monſtrol ſæ, ac robulte, r vedibt sque omnia aconculca- — Hanus Nb. as Scapulan: deulum ſtabit. P. Ae And-
. tt /;ꝗ*
rens Tertu 1m, quou,a,
eminaih
4 olti
oraculum; 4) ing numerari quat uor i aæ Monarchias appel
dicum, Cræc cum ſive ¹ Macedo
di ma agni nomizis
gi opt inio, ſe 5 comproba
nvu 91 um xraubus
Lonibus Colof
ta ſente·
Lum apud Danielem Propheta
D. Joachimi Cluten. 3
Ita fentiunt Lutherani ad unum o- mnes. Et Joannes Calvinus ad Daniel. 2, †. 21. fic inquit: Hocl* dννρα HStatuæ) extra controverſiam, quicunq;] præ diti ſunt ſano judicio,& candidè etiam cupiunt mẽ- tem Prophetæ exponere, intelligunt de quatuor Monarchüs. Et p. z2. Interea ve- rum eſt, quod dixi nempei interpretes, qui&mediocrijudicio pollent,& candore, omnes ad unum, hunc locum Nexponere de Monarchia Babylonica„‚Perſica, Græ- ca& Romana. Aſtipulatur joan. Oecolampadids ad A. c. 2. 7 Dauiele, ubi Hde liſſimé explicat. Quare autem non ita diſertis verbis quar ra hæc. Mon rchi⸗ ut cæ- teræ, exprimatur, ratio procul dubio hæc eſt, quêd non ex una gente, ſed derhuri. mis diverſiſſimisq́; aarionibus. direrfiſimæqus conditionis hominib busi tuenda erat; nihilominũs tamen iis figuris& notis deſcribitur, quei i⸗ probatæ ſ unt,&etiamnum hodie comprob antur. Quarta enim Düia 41 Danie deſcribitur, ut ferociſſima& terribilis admod um, quæ ux dentibu s fe rreis om hia de- voret accomminuat,& reliquum Pedibus concul cer„quæqu ue à præ omnibus plané diverſa ſit. Hoc in nullum aliud Præterquam in Romanum h Lelns perium quadrare, res ipſa loquitur. Nullum enim aliud, tantà Memnen inſtru- ctum, ſucceſſit. Etinfuper exeo liquet, qnòd ejus tempore Chriſtus nalci debuit,
11 Daniel. 2. Ver/. 34. Sic enim interpr tantur noſtri Theologi! lapi 1 de
ad umbrali.
41 em de monte ex- «*. ½ 2 5 2 ſum lide 2 K 2 Asusg?³ 2 d iſi 1. apnie ae manheee C1 uid eſtſ inquit 863 4/11m2as mons, un E præcllus lElap 18 ne manlbuls.- KRE- 1 r zanibus? Naru 22, Tn gnum Jadæoram:: Quid eſtpræciſus demontè lino manibus:? Natus de gente Ju- 4— † AP 8 4 4⸗ Ir 1 171 4 2 4.3 2 7 7* dæo rum ſine opere hominum. Chriſtus verò natus eſt ſub Imperio Auguiti, qul im- .. 9„— 2— 4, Per avit 2ντ* T 2̈νι⁴¶ 1 niver x terræ, Luc. 2. v. I. Dein de, beltla Seren 13 decem 4 4 2———* cornua denotat quarrum imp erIMI, Dau.; 2.7. bedtale aPomar num, ur pater ex
Apocal. 1 3.v1. 2.G,w.17 2. 10.1 13. Henr. Bulling. in Homiliis ſuper Apoc. 5. 13. Conc. 5 5. Ioaꝝ. VWinc kelman. 4. z. 1 3.& c. 17. S& velige 2r interprete feré mne: ilud quoq; hic ob- ſervari poteſt Apocal. A. c. 13.9. z. huic b eſtiæ omn nia attribi ui, g uæ in præc denribus
3 * 8 7. 35 4 3 8 8„ ⸗ ingula fuerunt, cuti ᷣs monait ieronymues. E Eſt enim ſi milis pa rdo„habero Rpegegurf r, n1S,Pedes url, Atuelta velutl eondataelden P loribus,
4 2 4
8 8
s leo-
18,]† 1& ferociâ porentiaqueo
mnes luperat. Et quemadmodum Pardust rus s⸗ eeler, Urſus vorax& truc alen-
tus, Leo crudelis, animolus, iracundus Krex animalium reliq norumiita ſine du-
bio horum animalium natura Komani Imperii licenan um quaſi 8 Kudium adum
brat, propter PrE dentiam, crudeliracem ‚rapacitatem, dominandi libidinem. 11
21— 8.— Et rLolc caula elt, cur⸗ a2II 7. 5.7.nulumnomen, heccettam deſtiæ ſp LLlen
—
4
„, 8 1 Ar—. erſ— O—— Xrlmat. Præt ered 2* lub- 1. Irornm 11 Laminese 1408 navibus adve 12 15 e Le- gem ven turos Danfel⸗ 1.v. z0. varicina tur,(funt autem Chittæi propriẽ Cilices) —
„1. 1 1 Romanos omniné intelligit, qui in Sliczs portubus navalia ſua habuerunt: indè eq; 1
2.
elmin zlias a8 m maris Mediterrane as, tum in Syriam quoq; imperum f facere ſoliti fuerunt. Nec eventu oraculum deſtitasrus Nau. anno V. C. 785. M. P opilius Ks manorum lega tus ‚cum exercitu per mare in Ægyptum miflus, Antio schum phanem, Sie i; Regem, virgà, quam in manu kemehat, circumſcripl lit;& d6, 31-
mis atque? Feyn dot iffit diſcedere. Ad hæc prophetad.- 2. verſ. 40. 85 ε᷑‿ eſta-
tua agens, nõ abs re in cruribus& Kemoribus ferreis eam eo lgaar 4. de be Kiis tra- Gtans, depin git imagine belluæ immanis, monſtroſæ ac robuſtæ, quæ de nebus 818 ferreis longè lateq; ſit graſſa etura, pedib busq; omnia conculcatr ara, d. c. 7. v. 19. G
ſeaa. Etfanc! xc Monarchia in uſtar ferri, ro bore& duritie cuna metalla ſup eran- A 2, tis,

4 DOiſputatio I. b
tis, ſuperiora regna fortitudine ac perpetuitate langè vincit; ejusq; robur& maje- ſtas hactenus ſemper manſit invicta: adeò ut nec à graviſſimis calamitatibus com- minui, nec à ferociſſimis nationibus, ne excidio quidem urbis Romæ, infringi po- tuerit. Deinde, huic non potentiſſimę Reſp non opulentiſſima regna, non bellico- ſiſſimi populi, non deniq; fortiſſimi exercitus reſiſtere valuerunt, quin omnia vi- Grici impetu afflixerit, exſciderit, deleverit. Deniq;„hæc Monarchia præ cæteris hoc quaſi proprium habet, quòd illis certa vitæ, hoc eſt, durationis tempora conſti- tuta fuerint, ipſa veré ad finem uſq; mundi duratura ſit, ur in:h prac. dictum. Quod attinet Beſtiæ diverſitatem pedum, eorundèmq; digitorũ, ait Propheta A.6.2.v. 42. Digitos pedum ex parte ferreos, ex parte fictiles; id ipſe deviſione regni interpreta- tur, quòd modõ major, modòminorpotentia imperii futura. Hor ipſa ferri& luti natura evidenter arguit: Illud ſiquidem ſcabra rubigine eroditur atq; exeditur: hoc veré maximè fragile& caducum. Mixturæ iſtius ferri& luti Hiſtoriæ innumera
ferè exempla ſuppeditant. Ferreum& luteum fuit Imperium tempore Hadriani&
L. Veri& Conſtantini M. Juſtiniani. Ferreum fuit ſub Carolo M. Rubigo ferreo ro- bori inſedit tempore Adolphi Naſſovii, Wenceslai Bohemi. Ferreum etiam fuit ſub
noſtris Imperatoribus, Henrico Aucupe, tribus Othonibus, Henrico IV. duobus Fridericis, Maximiliano I. Carolo V.&c. Per fifſſionem pedum in digitos& cornua,
denotatur diviſio Provinciarum Imperii Romani in totidem regna, Italiam, Hi- ſpaniam, Galliam, Germaniam, Britanniam, Sarmatiam, Pannoniam, Aſiam, Gre- ciam ſive Macedoniam& Ægyptum. Aliter alii ſentiunt, Vid. Fr. Iunium& Brugto-
— num. Adextremum per ferri lutiq́; mixtura Propheta innuit, Imperium Romanũ,
partim forte, partimimbecillum, quæſiturum ſibi præſidia, ſeq́; affinitatibus& fœ-
deribus cum Regibus, non verõ amplius Romano Imperio adhærentibus,(ut reges
Galliæ, An gliæ, Hiſpaniæ) nec tamen omninòê ſeparatis, muniturum. Verum Ac-
ut ferrum& lutum non coaleſcunt,(licèt enim limus, dum humorem habet, vi- deatur ferro agglutinari, mox tamen, ubi aruerit, decidit) ita etiam inter ipſos
conjunctionem iſtam neutiquam fore firmam, ſtabilem& conſtantem. Et ſané
affinitates conſtantem atque ſinceram amigitiam minimé efficiunt, niſi Deus ipſe hominum corda conjungat,& charitatis vinculo co nſociet. Quid multis? Affinita-
tes majorum potiũs ſimultatum atq; odiorum, quàm cõſtantis& ſinceræ amicitiæ occaſionem præbuerunt. Exempla fuppeditat hiſtoria antiqua plurima, nova& no- viſſima non pauca, quæ, clim odioſa forté futura ſint, ſioco pede prætereo. ⁵)
Suidas quoq; in hiſtorico opere, Verbo, ꝗ&ννμᷣseu, its feriem Monarchiarum recenſet: Romanorum imperium, Regna Affyriorum& Perſarum& Macedonum Vete- rum. Et Dioyſ. Halicarnaſſ. lib. 1 proœm. ubi ſummas ꝰαs enumerat Aſſyriorum,
Medorum, Perſarum, Græcorum, Romanorum, March. Dreſſerus in orat. de I V. Monarchiis, DiSss. nonnulli, qut per quatuor metalla ſtatuæ, Dan. z.& quatuor beſtias, Dan 7. intelligunt, 1. Babylonios, 2. Perſas, 3. Alexandrum M. 4. Alexan-
dri ſucceffores decem uſq; ad Antiochum Epiphanẽ. Hujus opinionis auctor pri-
mus eſt Porphyrius, Chriftiani quondam nominis hoſtis acerrimus, quem refuta- vit Hieron. in Danielem,& Theodoretus.& neotericos ſequitur Joan. Piſcator in edit. Biblior. in not. ad d. c. 2. Danielis, p.(mibhi) 481: ut& Amand. Polanus in Comm. ſuper Danielem, e. 2 in verſ. 40 Aliter Joan. Bodin. in Merhod. Hiſt. c.. Ch lib. 4. de Re- bub. c.2.& Matth. Beroaldus, qui judaizantes per quatuor beſtias intelligunt Me- dos,
os Greco-[. Jos efſs, 6*5 1 27
triowp
— he Locolh’. 33, a!
4 9 F. 1 Aunchrifimma 27 bo. AI K.(mibi)= ſiiitas 1 mig Eü hos ſpley et
1,7 gursee
1„alategnalk ¹ P0 nukalategna Ee
2) Neccut— ma Jpub zens In.K* i ſn uutimaſekate K g fu
p etam Turcisl* nite
1
cunt. Nosin di. 4 blar
Stamſtupidu:. ni Nonco& Vindeli? 4 poti dent ednechabe bd1 mant Hacille. M ecc
Kne wöteionut En ſtud
dem saſedpot t ſtor tonssſodieio,ſec a ſier muum fotlanyot. waj cli nomen mer a Ne dgeat monarch a pel nanilmperi,qu- ntls Cfogantnonta ans firch denegadimus. Orm moc K oſacram in: 2 beſi⸗
V omniam domin 42 ſeſini
domino cogno dr lrrat
neqdezromnes 2 8 ſödn Noricumnula ea tiRe Jattem eteris(a aud niayqlbusnon I hunc dhjcgls ſque ann 4 Kaan iml uin,Khinc llli lunnipemii do tesj 1ſſtdi we denerii,:) ſcſ Vananizoll a elee Conſtan dli majetatem e.. ſemel
b Gernanwzl e 84
8

elange vincit; ejus . 8 J; robn„ „.— 1˙* ur&Rma.
Humis calamitatibuer, idem urbis Ko mer den n 8n op ulentiſſima reg 1 d 1 apulenti regna, nonbellicc. liſteres aluerunt, quin omnizſl hæc Monarchia bræ catuu hoc eſt durationis temporacuii raturaſ t, ut in th prac. dichum. u
1
1 1101 7 4 8 D 8„ 2 uan! ropheta dczun id ipſe de viſione regnii
zid i 5 klione regnlintenen Limperüifutura. Hor ipſafemmlu
ne eroditur atq; exedituraa
„rA 44V1
11 44 4 4
1s ferri& luti Hiſtoriæ innunas fuit Imperium tempore Hadia b Carolo M. Rubigo fentehn Bohemi. Ferreum eriamfaunl Othonibus, Henrico lV. duak
em pedum in digitos& coma intotidem regna, lialiam i Sgarmatiam, Pannoniam, Afam ba Int, vid. Fr. lunium G hg eta innuit, Imperium Romam præ ſidia, ſe. affinitatibusät
ano lmperio adhærentibus,(utng
1 4414117
.. 7, araris, muntturum. Veruüma lum humorem habetſ
jit ita etiam imeri
4 2141*
Et en
& conſtantem. EtM vinime eRäiciunt, nif Deust 8. 1.. T ciet. Ouid multis Afud-
Qu 1
. 9 4 3 wep
am cõltantis& finceræ amess . 1. 7 p
dat iouaplurima,noac- Gcvo pede prætereo. ¹ 3 7
‿☛
8eA
erſarum
a8 DNas en f Matth. Dreſſerus in daus 21 her alla ſtatuæ, Dan.2. Kcunn 28 4 A ſexandrum M. t e 9* 6. Blajasopinionis audns
„1
2
E 1 — ¼ ishoſtisacerumds; qena 1 ico⸗ cquitur ſoau:Ple, K&n eotetle 1‿ꝗ 1. lanusin 19 91) 48 KA Jand. DPola 8
1) 48 1-ut& Am 2 Su
4„. 4 1 1 Method. Hift. 8 1.. wer) 289 41⸗ asintelbgu 9
Ar Nat- „ auatuo! 4 1** 1 tes cI 4
444
D. Joachimi Cluten. 5
dos, Perſas, Grecos, Parthos, quatenus Babylonem ſubegerint. Moventur Plinii Ioco lib. 5. c. 23. Sed mera Tro nu, mera Mass e de quarta Monarchia colligunt, dum clariſſima SS. vaticinia in dubium vocant, ut netar Philip. Nicolai de Regno Chri- ſti, lib. c. 6.F.(mihi) 159.160. 4 Antiquiſſimi Romani Imperii ſpolia opima, exuvias nitidas,
triumphos ſplendidos, tirulos innumeros Germania noſtra ſola exce- pit, a) quæ& ſola& unica monarchicâ, eâd; divinà præeminentid o- mnia alia regna longo poſt ſe intervallo relinquit. 5)
a) Nec curat Germania noſtra Joannis Bodini in Merh. Hiſt. c. 7. lib. 4. de Repub 2. circa fin.& aliorum G ermano-maſtigarum maledicentiam, qui Germanos tantà majeſtate& prerogativa indignos purant:& cur Gallis, aut Hiſpanis, aut i- pſis etiam Turcis illa dignitas divinà quàâdam virgulà nõ ob tigerit, ſatis mirari ne- queunt. Nos in divina voluntate acquieſcimus. 5) Andius fine Bono ait: Quis tam ſtupidus erit, qui Germanos orbisRomani Monarchas eſſe adſtruat, qui, Norico& Vindelicid exceptis, nullam non ſolum Imperii Romani partem po ſfi- dent, ſed nec habent, quod Turcarum Principi, agros ipſorum populanti, oppo- nant Hæc ille: Minus ſané commodé: Imperia catholica non populorum multitu- dine, nõ regionum amplitudine, non victoriarum felicitate, imò ne religione qui- dem ipsa, ſed potentià& fortitudine ſunt metienda⸗& hæc ipſa potentia non ex ra- tionis judicio, ſed ex Dei verbo tota ponderanda,& dijudicanda. Non, ſi quod re- gnum forſan potentius, majus, ac robuſtius in terris reperiatur, propterea monar- chiæ nomen merebitur: Nec, fiquis monarcha quoſvis tyrannos compeſcere ne- queat, monarcha idcirco eſſe deſinet. Et quamvis populi quidam Majeſtatem Ro- mani Imperii, quà divinitus armatum eſt, non agnoſcant, multi ignorent, plerique effugiant: non tamen iccircò ſummum ipſi imperii jus,& orbis univerſi dominium denegabimus. Quemadmodum homo jure creationis omnium& piſcium in mari, &volucrum in atre,& beſtiarum in terrà dominium adeptus, nequaquam horum omnium dominus eſſe deſinit, quòd vel piſces, vel aves, vel beſtias ſibi mancipare nequeatomnes: aut quêd maxima feré pars neq; dominum cognoſcat ipſa, nec à domino cognoſcatur. Errat&Andius iſte, dum Germanos, præter Vindeliciam& Noricum, nullam imperii Romani partem poſſidere magno conatu aſſerit. Annon partem veteris Galliæ haud exiguam habent? Annon in ipſa Italia ſua jura& domi- nia, quibus nondum renunciarunt;habent? Annon habent& gentes Septentrioni
objectas uſque ad Oceanum. G 4. Romanum Imperium 4 Cræeis ad Francos 4) eſſe transla- tum,& hinc ad familiam Othonum& gentem Saxonum tranſiiſſe, 5) ſummi Pontificis auctoritate, narrant Pontificii, c)& eorum aſſentato- res; d) ſed veritati magis conſentaneum, id adquiſitum, divinà favente clementia, e) 4 Carolo Magno, f) partim jure belli, g) partim S. P. Q. Romani voluntate, electione& ſuffragio; b)5 partim deniq; Imperato- rum Conſtantinopolitanorum conſenſu atq; approbatione; i) ejusq; majeſtatem eriamnum citra Pontificis aſſenſum& auctoritatem penes Germanos ſartam tectam manere. K) A 3 4) Non

8 idiomate diverſa ſunt, Fran cken& Frantzoſen.
6 Sylloge Rerum Quotidianarum 2) Non Gallos, ur⁵ 2xiſtimat Bodinus, Carolu⸗ Degraſſalius Carcaſſonenſis lib.. — Kegal Francia, p.[mibhi) 60. ſed Germanos. laan. Naucl Chron gener. 27. Noſtroc—
5) Otthoni I. adamperium ni- hilde fuit ante Papæ coronationem Patris Henrici teſtamento, confenſu primo-
rum regni, ſucceſlor electus,& Aquiſgrani ab Hildeberto Archiepiſcopo Mogun- ⁸½ 3 14
tino inauguratus, Joannem 1². Bapam ſede Pontificid deturbavit,& Leonem VIII. ſurrogavit. Sic& ceteri duo Ottliones, primi filius& nepos Papas dedere,& in Romanos, ut ſubditos, animadvertere. c) Hadrianus VI. omnium fere Ponti- ſicum impudentilſimus, primus hoc affirmare Anobarbum vide apud Radevicum kb. 3. de re. geſt. Frid. I. c. 10.& meminit Gun- therus in Ligurino lib. 6. Ubi Jacob. Spiegel in noti⸗ alteram cejuſdem Adriani ad Fridericum epiſtolam haud difſimili argumento, unâ cum el ne Imp. Friderici, refert. Conferſuperbam& Thraſonica tionem, quam recenſet Aventinus 115. 6. Fol. 636. Non degeneravit ſuceeſſor Jo- annes XII. cui Imp. Otho juramentum præſtitiſſe fertur Gan. tibi domino. Aiſtinct. 63, Petr. de Audlo de Rom. Imp. lib. 2. cap 2 in fin. Innocent. III. in c. Vensrabilé, de Eledt. ſeribit, jus& poteſtatem eligendi Imperatorem ad Principes ab Apoſtolica ſede perveniſſe, quæ Romanum Imperium in; erſonam Magnifici Caroli à Græcis tranſtulit in Germanos, Iéid. Bernard eν gloſſ in Verb. in Germanos. Clem. Romani, de jurejur. Ex qua gl. in c& in apib²u, 7. 7. l. infert: Quôd, qui di
dictionem habere ſine Papa, dicat nos Imperatore carere. Sed amillud juramentum ſit Hidelitatis, dubium eſt. Clum Imp. Henricus VII. cum Koberto Siciliæ Rege ini- micitias exerceret, Papa Siculi partibus contra Imp. adhærente, negabat eam eſſe formulam fidelitatis. Neq; enim imperium tanquam beneficium ſeu feudum ali-
quod ſibià Papa recognoſcendum exiſtimabart 3 3 cus 1. ſtrenuè negaverat Adriano Pontifci. S8d Clemens V. qui ſedem Pontifi-
. A...—. 2„A—.—.. 8 ciam Romatranſtulit Avenionem, in Concilio„Auod Viennæ in Gallia habuit, de-
functo jam Imp. Henrico, ita cam declaravit
m declaravit, ucomninòé jusjurandum fideliraris 5 1 4„ 4 2 2* 3— 1. 3 1 8 complectatur, 4 Clem. Anic. de jurejur. Verum Ottho Magnus Joanni 12. Papæ fideli-
. 2... 4 I.„f 7 88..* 3—— 4—* 8 8
atem nonjurayvit, chm potius Papa, vice versâ, Im peratoril tunc jurare ſolitus ſit,
quietam creandi Pontiſicis jus poreſtat; ea etate habebart ſup. lit. 5.& patet 2ar 4*— 1„— 3
can. 9 22. 2 z. diſt. 63 ſed tantum OtthoJoan t
—
4ℳ%
nquam dominus, non tan- acdelem operam adverſus Be- rengarium, qui tunc in Italia, pro Imperatorse ſe Serens, Pontificem opprime- bat. Ita putat C ujac. lib. ⁊ Fead. cao& cum ſecutus Amicus meusin comparabilis P. m. Dn. Cunrad. Ritrershuſ. 125.) Sareit feud c. 10.9. 11. Quid ſi ſuſpectam, futilé, ac nullius momenti iſtam formulam juramenti eſſe aſſeram? Ne verbulum enim ex- tat, quis ille fuerit Joannes& quotus ejus nominis, quotus etiam Ottho:& ſanè 1 quis crederet Imp eratorem, virtute, conftantia, fide ac religione præſtantiſſimum, ſiſti monſtro, quod homicidii, perjurii, ſacrilegii, inceſtus crimine pollutiſimũ eſſe lciebat, quòdque convocatà Synodo, Pontificali ſede dejiciendum dixit, jure- jurando obſtringi voluiſſe? Et ut id factum fuerit, ſubſequente Leonis conſti- tutione eo Otth onem liberatum, ac jura imperialia eum nonm tantum recepiſſe, ſed & ad poſteros tranſmififſe conſtat. Nam& Ottho III. Gregorium V. Ponrificem creâſſe, eumꝗ; factione Joannis 18. ulſum, in ſedem reſtituiſſe legitur, Antipapæ,
oculis
42 4
A 0 3 8 7 55 13 2 1 1* 3—
quam vaſallus Papæ operam ſuam pollicitu
8
8
1u0)
non erub uit: epiſtolam ad Frid. Imp.
egantiſſima reſponſio- m legati Pontificii ora-
icat Imperatorem juriſ-
4 1. duod etiam ante ipſum Frideri-
I
ceuls
b ſommpetatoribus 1 u, Ceorgius Cedr
Dal Dlac.b.:
ul gett Frantor.Ni cerlll G Cnrn Doljdor firgilim K. m
b Kſacerdorals elt
Pmis effoſſs f nisefofſs, Chuchs ursiins 2
7 h 3 ä autor. SoAdo E
.
Thrmiri Witichn- a be
conus Jicinenſs 6.* 1 Ornniiilb.;. Dod
HI.Gaman. Ou T ſcd
Chninmiverſein fnj ma lüpoldusdebha 2 r
InClonticy anui d0 21 4
heinenſs,in Catal dr Fii
bannes Nancletu) i ſen- .* ſh
fꝛc
Donatus Acclaiol pacC-.
Lutinus Trumpheh pma
1&4.Apc 2 n var Andlo de Rmam e uh.
3 Nanuve us Ilatth un mll 3 12.42.— pase b mijam ubjin n 3
₰
—. ecu dete nat Om ſte!
aüudindt cllg g Ps, lndeneſequtttn. n ten
lum eſe„Miuime 1 b. R rp pd guos e ſlis 1e üenn 2*0 kanti 41. adci
ponl
1n pfüdu ceren *. ſecu 1 3

44 Degra7. 4 AAAs 4 1 115 Careaſon F„ ac C ren Nenenſasah- 2 1 Lener. 12 N. dr. 7.Nottro quod „. 1) arici reſtam 4dimperumu. 14 4 11 OfrA lento, conlenſhne . 1. 4 1 1 ehle Prlmo. Archiepllcona N 1 1.I. Mogur- IAK ae 41 * 8 AVI!;,C ae .„& Leonem VIII
2 ⁸ Frid J.
4 6 d Sofls alter
nepos Dapas dedere VI. omnium Kaeßt it: epiſtolam ad Frid.Imh
c. 10.& meminitGin⸗ eram ejuſdem Adrauia
. — CDal
unâ cum elegan ſſtima reſpolo
1 hralonlcam
am legati Pontiftciicr.
5. N8— 8
degeneravit fucceſſorſa r, can. tibi domino. ijſis III.ine Tenerabiſs de Ia cipes ab Apoſtolica ſes
1 7
9- 4„. Ininch Caroli à Grach
n Terb. in Germanos. Clem. Soma
. liſſe le 0 em LCI 8
‧
3
1ui dicat Imperatoremſaul arere. Sed amillud juramentun
1. cum R dberto Siciliæ Kegem- adhgœrente, negabat eamel eneficium ſeu feudum dl- etiam ante ipſum Frider- mens V. qui ſedem Doati- nnæ in Gallia habuiu te urandum ſidelitar
4. 8 14. 7 Pan⸗ 8 2. AHagnus Joanniz. Papæfdel
... ze ſ tunc jurare ſolitusih
84
7 N ebat ſup. lit. b.& patet
4., n pnn.
um dominus, nonun 7*;
varflt.
n operam ac verlus e
—
r Aunnrime. ntncem 09 rlme
1184448[** * 4*
1 K
1 aAITN 55. 210 Ulum en „
tho:& lani
dellelesnld
anente Leonis contt cepilleſ pontificen a94.
cul
alia eum non tantum?
y 3* A rlu. 10 w J. Gregorium n
gitut, Antlp
4
um dixit, jur-
D. Joachimi Culten. 7
2 oculis pniis effoſſis, Pontificatu ſimul&. vità privatd. Et Heinticus, cognomine 7 4—....—„„—— 8 Claudus, juris iſtius poſfeſſonem, Benediéto contra adulterinum Pontiseé defen- ſo, Imperatoribus firmavit. S Torn Anna! zn Vita Conſtanlinti& re. nes, Georgius Cedrenus;, Eiteriurum, in Vita Ceonſtantins e Irer
„1 D e„ 5 1.„, e nes, Paul. Diac. 145. 2 3 Rer Rorn. Eginarth u Tira Carol, Ammonius 145. 4. de re½ geſt.
7. e Kr, ane
-*f. 2 5, enn
Francor. c 90. Ado Epiſc. Vienn enfis in Chron ætate 6. Regino Abbas Prumicenſis ¹ε⁶. „/.,. 72,—½ 4 24 Chronici, Vitichm dus Corbejenſis Monachus li.; geſt. Saxon. Luitprandus Dia-
₰
conus Ticinenſis 6. Hiſtor 6 Hetmannus Contraclus in Chronic. Marianus Scotus Chronici lib.;. Dodechinus Matiani continuator, Lambertus Schaffnaburgenſis, in Hiſt. German. Ottho Epiſcopus Friſingen ſis lib..31. Godefridus Viterbienſis in Chronico uni verſali, quod Pantheon apfellavit, Conradus Abbas Urſpergéſis in Chro-
nico, Lũpold us de Bebenburg in proœxmio libri de uribus Imperii, Matthæus Palmeris
in Chronico anni 801. Blondds Flavius Decaa..11..oan. Trirhemius Abbas Span- heimenſis, in Catal ſcviprorii, in nomine Leon. III Antonin. in hiſtoria part. 2.7.14.c. 4. Jdannes Nauclerus in Chronagr gener. 27. Robert. Ganguinus lib 4. Compendii, de reb geſt. Francor. Philip. Bergomenſis, lib. 1 1. ſupplemenr. Joan. Cuſpinianus in vita Caroli M.& Caroli Catvi, fjacobus Wymphelingius in Ehit. Rerum Germanic. c. 9. Polydor. Virgilius lib 4. de Inventozib. rer. Raphael Volaterranus lib. 3. Geographia, Donatus Acciaiolus in vita Caroli à Albertus Krantzius 715. 2. Saxoniæ; c. 1 8. Au- guſtinus Triumphus in ſumma de poreſtat. Eccleſiaſtica, q. 37. De mperii translarione, art. 2.;3. 4. Alphonfus Alvarez Guerrerus in ſpeculo urriuſq; dignitatis, c. 16. 2. 4. P. de Andlo de Romano Imperio, lib. 2.c. 9. Kobertus Bellar. derranslatione Imp. Rom. ad Gra- cos adver ſus Marth. Flacczum Ilyricum, lit 1. c. 4.5.6. Lancellot. in templ omnium ludit. lib. 1.c. 1.§. 2..⁊. Hier. Gigas de crimine laſ. Majeſt. lib. 1. Rubr. Qual.& A quib crim. laſ. maj. com ubi imperium ſecundũm veram Dd. concluſionem ab Eccleſia depen- dere tradit. Omnes hoſce Hiſtoricos& auctores ſi perluſtraveris, nihil fere aliud inde colligere poteris, quàm Pontifices Imperatores conſecraſſe, unxiſſe.
Indène, ſequitur Papam in temporalibus Imperatore majorem,& eum illius vaſal-
lum eſſe? Minimé gentium. Fraudem Ponrificiam deprehédes. Unctio ab Hebreis cœpit, apud quos, ut in Bibliis eſt, oleum ſuper capite fuſum, regiæ conſecrationis & ſacerdotalis electionis ſignum habitum fuit, 1. Reg. 9. 2. Reg. 2. 3. Reg. I. Levit. 8. Translato Imperio Conſtantinopolitano, cereris electionis regiæ ceremoniis imi- tatione Hebræorum hæc addirta fuir, ut qui primuùm Imperator renunciatus eſſet A Patriarcha Conſtantinopolitano, in magna Byzantii baſilica unctus, diademate aureo coronaretur. Sic Juſtinus à Joanne Pontifice unctus. Poſtea Conſtantino- politani Patriarchæ hanc ceremoniam retinuerunt, non, quòd quid juris in Impe-
rium ſibi arrogarent, ſed ſecundũm ritum Eccleſiæ Græcæ, nimirum, ſi Impera-
tor coronæ accipiendæ grariâ maniféſtis delictis pollutus venifſer, donec pœnité- tiam egiſſet, liberrimè arceretur. Sic Leo Papa III. Carolum M. cum filio Pipino in magno illo natalis Salvatoris noſtri die, anno ſalutis 350. oleo unxit& diadema- te inſignivit. Hunc morem poſtea tam Pontificatus; quàm imperii ſucceſſores reli- iosé obſervarũt, non quòd juriſdictionẽ ſe inde conſequi arbitrarentur, ſedEccle- ke precibus& benedictione ea dona ſibi interius conferri& augeri cuperent, quæ
exterior atq; vifibilis unctio præfiguraret; ut Albericus de Roſate, in l. Bené ã Zenone
in 19,C,26 Auadrien praſer, ex e.I. Ae Sacra undt. exiſtimat. Unde& Friſingenſis, Sigiſ- bertus,,

Pöſt homo fit Papa, ſumit quo dante coronam. Hæc pictura Friderico I. diſplicuit. Nam Papæ hominem fieri, idem ei erat ac ſer- vum velſubditum. Pontifex legatos ad eum miſit ſat importunos; ut ſupra lit. c. di- ctum. Imperator debitam indignationem concepit, Proceres omnes tantà irâ exar- sere, ut Otho de Wittelſpach ſtricto enſe in legatum irruerit, confoſſurus, niſi Im- perator interceſſiſſer. Hac ratione vana Pontificis jactantiâ, aliquandiu repreſsâ, conquievit, donec Heinrico filio Friderici defuncto, Germania novis motibus, ob diſcordem electionem Othonis V I.& Philippi Imperatoris, implicata. Atq; ita Innocentius III.occaſionem illorum, que hactenus dubia& controverſa fuiſſent, ex animi ſui libidine definiendi nactus eſt, conſtiruitque, ut ea, quibus Imperialis culminis majeſtas non leviter depreſſa, Pontificio examini ſubjicerentur. Sed de his plenius Hiſtorici. e) Imperium Cæſari à cœleſti Majeſtate traditum, ait Juſtinianus in l. 1. Cod. de vet jur. enucl. in pr. Conſtit ae Concept. Digeſt. No v. 28. c. 4 in
fin. Ibi: Hane nos grariam Deo referendam putamas, qui Imperii nobis coronam impoſuit,
Nov. 3 7. in pr.. 1.§. I. de prohit feud alien per Lothar. R. A. de Anno 1 570. Spiræa in pr. e ſi Imperator, c. cum ad verum, diſt. 26 Sic communi Septemvirùm Imperii decreto, Anno Chriſti 1338. tempore Pontificis Benedicti XII. publicato, referente Aventino
lib. 8. cautum eſt, art. z. Imperatorem nullum ſuperiorem oProlesdanen imperium
immediatẽ à Deo tenere. Ludov. Bavarus in Conſtit. de poteſt. eled. Imp. quam refert- Albericus de Roſate, in l. Benẽ Zenone, C. de quad praſer. Declaramus, inquit, quòd Imperialis dignitas& poteſtas eſt immediatè à ſolo Deo: quod& Fridericus I. non ſemel ad Papas ſcripſerat. Sigon. lib. 5. Hiſt. Ital. Cardinal. Cuſan. lib. 3. de Concord.
Cathol.
cublasui thl
Krminus A1b. 1
ſchia doninus fa
- A 8 ſſ . ndli,s&pot ᷑ 1
Gottes Gnaden/¹ 2 4 egzatet Leot ,P* b 4 lilguiijer inan=
mmuyyttnsvit,(E ſ ciefedun ait, C tam, Ac. bellumut a zei Tehen,.a4 6pnp 2 1
nmediate d Deoll r ber
amelegionis, aut E bat
Kldillinguere dell tin
nemedlo, Kmode po. ftolirocatio proct E ſim de utinelecione Tn Da releaejusinlitu ch ſckt
nec adducit locunae kutr
communicar qu T. ſbur
lus, quos Bodinuncis bär relle, Mruere f, ſe dominium nadGue KeR düszerill,mills 3 Plan mani Imperii ma en. in ſdiſendicant, en pine ribas. Dareretia Na ſin!
minauilarun R Ee kum
vones hlurmon e tum, demonltrant,Ca 1
V von litJius publicarum Are n lillino Dei jndi 1ov.Chritop Se turc ultalug,quim 6*. beriam Nimtodt,e 4 nim ceudekiasit lnn cum myerium ce 1 tah)
1 2 krenda (detgoleo Rtenda

J.
sritus mentionem facientes dene leverunt. Heinricus dlon He unricus Auceps tirulons
em reliqui ſucceſſoresffecilſent
1a tot vanist
moribhme umptibus vexata, deria; Carum iſtud Oleum, m 1
eju
1
82 agno chn cratores iſtud. d 1 mperatores iſtud mercati ſunt, Na 2 † 1. Snr 1*. cum piä lmperatorumbenefſcenii tum, morémque majorum, ſubm m majeſtatem ſuo ſuffragio conim Ar A 1 pP 2 8 1
nt. Annon præclarus hie conatul
1„ 41
entid iplorum læsà, præpoſtan
tanta bellorum& certaminumla 1 undans, cedibus magis, quim aſpin. in vita Friderici: O oleum al a auctor fuit Hildebrandus. Aum Papalis extendendæ occaſiones ina ratione eò redegerunt, ut Ima nam accipiendo, ſeſe ad pedesha licium aliorum Imperatorumadit abcunte, in palatio Lateranenlit
rius urbis henores, dante coronam. xhominem fieri, idem eieruu tſat importunos; ut ſutrali
oncepit, Proceres omnes tantaà id
legatum irruerit, confoſſurus,ul bontiticis jactantid, aliquandiutht . Lefuncto, Germania novis mati
4
6 1* „ 4*† 50 ziIm peratoris, implicatasi
8 111 †.„.9 — enusd bia& controverſatu- 4* 4.-““ 4 nei - IiBI mde ſtituitque, utea, quibus Imp 1+ 1 41 4 4 4 1* † cxamml ſubjicerentut. N 1 C 41 1 1 14˙ 1. 1 4 4 4 M. eſta te tradltol n CxlartacEleiti! lajelta
121. Nou br Conſtit de Concspt. Digeſt. Novis „- Arams, 44 8 er Lotbar R. A.de Anno 1570, J⸗ mn dept rirum Impecides mma e gerente Alei- icti XII oublicato, refetentenn aedicti: 9 24. 1. d acd— cognoſcere,leimie 41 98
onſkit 2e potejſ. elest lnß fuu⸗ 4 82 en praſcr Declaramus,ind 1 A& Fridericlsl
- Aℳ quad. 3 1.440 dinal. Cuſan. 19.] 9
8.„ fnpertorel IuB
liaté à folo Deo: quo
Hiſt. Ital. Car
adam, umperüre auctoritatem
perii nobis coronam i,
D. Joachimi Cluten. 9
Cathol.. 5. ubi eleganter. Nam Dei gratià Regesregnant, Prov S. v. 15. G ſeq c. Quo jure diſinct. 8.& poteſtas à Deo eſt, Rom. 13. v. I. Sapient. 6. v 4 Dan. z. v. 2 1. Eſa. 45.v. I. 2. Hinc illud vulgatum in Diplomatibus Imgeratorum: Wir N. Nvon Gottes Gnaden/ non: Von des allerheiligſten Datters des Bapſts gnaden. Eleganter Leo M. PP. ſermone I. in natali Petr& Paul. Ibi- ut autem hujus inenarra- bilu gratia per totum mundum diffunderetur effedtus, Romanum regnum divina prowvi- dentia præparavit,&c. Proſper. Aquitanicus lib. ⁊. de vocat gent. cap. 16. Ad cujus rei effectum, ait, credimus Providentià Dei Romani regni latitudinem præpara- tam,&c. Bellarminus tamen lib de Summ. Pontif. c. 7. lib. de translat. Imper. cap. 9 in Reſbe 2* ad 8·Propoſh. pro cauſa Veneta, Prop. 1. Covarr. pract. q4 G. t. num 6.negatreges immediatè à Deo ſuam habere poreſtatem, quia ſuccedunt, aut lege hereditatis,
aut electionis, aut donationis, aur jure belli, qui ſunt titulihumani, non cdivini.
Sed diſtinguere debuiſſent inter poteſtatem, quæ conceſſa eſt Principibus à Deo ſine medio,& modos eam poteſtatem acquirendi, qui ſunt humani; Matthiæ Apo- ſtoli vocatio procul dubio immediaté erat à Deo; ſors tamen interveniebat perin- de, ut in electione Saulis. Papa etiam eligitur à Collegio Cardinalium, an pro- pterea ejus inſtitutio non eſt à Deo? quod tamen Bellarminus mordicus defendit, nec adducit locum Scripturæ, quo probet, Papæ ſuam poteſtatem immediatius communicari, quàm Regibus. f) Carolus M. Romano-Francus, non Gal- lus, quos Bodinus captiosâxsε‿νᷣε in Germaniam migraſſe, indéque in Galliam
rediiſſe, aſtruere conatur, ſed Gerinanis Ftancis ſuis ſtipatus, jure bellico Italiæ
dominium nactus, Papà& Romàjam antè in clientelam acceptis, miſſo ad ſe Ur-
bis vexillo, miſſis§. Petri clavibus, juſtà& legitimâ tranſactione intercedente, Ro- mani Imperii majeſtatem in Germanos ſuos derivavit. Fruſtra igitur Galli hunc ſibi vendicant,& nimilim ineptè, cuim Germanus fuerit& patrià& linguà& mo- ribus. Pater etiam ipſius in Francia Germanica ortus& educatus, quòd taàm no- mina villarum& oppidorum ab ipſo appellatorum, quàm monaſteriorum fun da- tiones plurimorum, quorum diplomata extant, evidentiſſimè ſimul ac apertiſſimè demonſtrant. Cuſpinian in vita Caroli. g) Hoc impudentiſſimè negat Bel- larminus A. lib. 1 de translat. Imper. e 7. Sed utut ſit, modus hujus imperii acquiſiti non fuit alius quàm Monarchiæ Aſſyriacæ, Perſicæ, Græcæ,& Romanæ: Rerum publicarum& regnorum fatalis quædam eſt fortuna; quã agente ad gentem illa ju- ſtiſſimo Dei judicio propter Aßear, A xier do Aotαꝙνεu, transferuntur, Syrac. 10. v. 8. Chriſtophorus Sturcius de Imperio Germanor. 1. num. 7.& eq Nec medium fuit aliud, quàm quo illa imperia fuerunt conſtituta. Vi& armis primum ſuum im- perium Nimrodus peperit, qui robuſtus fuit venator coram Domino, homines e- nim ceu beſtias in ſuam ditionem poteſtaremꝗque redegit. Vi& armis Cyrus Perſi- cum imperium conſtituit Babylone captàâ. Vi& armis Alexander M. tertiæ Monar- chiæ dominus faqus. Vi& armis noſter etiam Carolus acquiſivit imperium, qui ſub regni ſui auſpiciis Aquitaniã& Vaſconiâ recuperatà, primus in Vangionum urbe Wormatiâ celebratis de pacanda Germania comitiis, cum Saxones à pietate Chriſtiana alieni, in Francicos fines excurſiones facere non deſiſterent, armis ſuis cebellatos, ad pacem petendam coëgit. Conſule Hiſtoricos. b Quomo- co ergo Leo Papa Occidentis imperium ad Carolũ transferre potuit, quodab Im- peratoribus Orientalibus nun quam accepit,& præter Pentapolim& Eaehatum aven-

—
4
“ —
7
8
NIH, 8 1— Diſputatio I.
—— 5— 1 Ravennatem, noviterà Pipino Caroli M. patre conceſſum, poſſidebat nil
1
i Ouan-
quaimn autem Imperii coronam Leo Papa Carolo impoſuit, accedente ſolenni& u-
nanimi totius cleri populique acclamatione: Carolo piiſſimo, perpetu Augu- ſto, à Deo coronato, Magno ac Pacifico Imperatori, vita& victoria, Cuſpin. in vis. Carol. hæc tamen& ipſa nihil faciunt ad jus poteſtaremq́; in ſede Imperatoria col- locandi Carolum, ſed electum& confirmatum ſaltém declarant. Ergo ſola electio
§. P. Q. K. quam præceſſiſſe acclamatio iſta arguit, hic locum habet, ad quem jus
illud Imperii, à Græcis Impp. utjampridem deſertum, recidirt.) Cuùm enim
Carolus, ut& domi Virtutis exemplum,& foris Imperator optimus eſſer, videre- turque alto fruens pectoris ſulco probi, conſilia ex quo germinabant pulcherrima⸗ intelligeret, inauguratione ſuà derogariimperatoribus Orientalibus, ſuisquehu-
meris imponi onus, cujus nullum emolumentum, nullusque fructus apparerer; tirulo Auguſtali penitäs abſtinuit: donec legitima& juſta quaſi cvzreαe, quæ erat Imperatorum Conſtantinopolitanorum aſſenſio, eam roboraſſet. It ergo hos Placaret, diverſos legatos ablegavit, per quos illorum amicitiam& pacem ſempi-
ternam experiit, quæ poſt triennium tandem, Anno fortè 803. referente Alberto Rrantæz. lib. 3. Saxoniæ, hoc pacto conſtituta: Ut deinceps in omne tempus Imp. Ca- rolus, omnesque ejus poſteri in Imperio Germanico nomen titulumque Romani &Latini Imperatoris in Occidéte, veteriq; Roma gererent: Nicepliorus verò& po-
ſteri ejus, Imperatores novæ Romæ in Oriente audirent,& quod infra Neapolim
in Italia eſt, ad Conſtantinopolitanum, reliqaum ad Romanum perrinererimpe- rium. Hanc tranſactionem Michatl quoque, Nicephori ſucceſſor, ratam habuit. „ 12.—..7.—.S 1..
Ludovicus IV. Bavaricus, qui atribus Rom. Pontificibus indigna perpeffus
eſt, teſte Marfilio Mainardino Patavino in Defenſore Pacis,(de Marſilio hoc vide ju-
dicium Bernardini Scardeonii, lib z. Antiqust. urbis Patavii, claſ. 7 pag.(mibi) 149.
Francofurti ſolenni conventu indicto, pro Imperialis dignitatis aſſertione, omnia-
feré Pontificia acta atque decreta ad nihilum redegit, Alb. Krantz lib. 9·Saxon. 2.15. Inter alia veré, quòd electus à Principibus, aurà majore& ſaniore parte, admini- ſtrationem habeat, citra aſſenſum Pontificis. Nam ea quæ præter hæc introducta funt, nec divino jure, nec ullà patrum ordinatione, ſub blandà quorundam aſſen- tatione& ſpontaneâ ingeſtione Romanorum Pontificum provenerunt. Electus- Imperator inſinuetur Romano Pontifici, quòd ſit Princeps catholicus, juſtus, pe-
74.. 6..«*. ⸗—— taturq; coronatio, quæ(niſi obſtiterit manifeſta cauſa) ſi negetur, ſumatur conſe-
eratio, à quovis cathlico Pontifice: Omnes enimillæ ſolennitates per Eccleſiam introductæ fuerunt. Quis enim KRomanus Pontifex conſecravit Conſtantinopoli- tanos Imperatores?& quis ante Carolum multos Chriſtianos Cæſares?& ante
quòõd Imperator præſtabit Pontifici& Eccleſiæ, devotionis& humilitatis, non fi- delitatis, homagii, aut ſubjectionis juramentum, quia temporalis dominii Papa Imperatori nihiltribuit, imò Eccleſia omnia ſuùmpſit ab Imperio. Gladius enim u- terque nihilhabet commune, cum alter animam, alter corpus conficiat. Præterea decreto ibi firmatum eſt, quòd Papa Vacantis imperii adminiſtrationem hab eat, nullà ſcriptura, nullà rarione, ſedſolãuſurpatione introductum. Atque hæe tum Pri ncipibus Imperii congregatis vifa fuére in rem Chriſtianam obſervanda: Hiſce decretis Ludovicus minimé contentus fuit, ſed etiam conſtitutionem edidit, quam
G referr
Conſtantinum quis conſecravit Ethnicos Imperatores? Deinde ordinatum eſt,
*
usden;
' Gurꝛenſcni 3f remelecdum confin en, lebemaſeſtant—e
rertipofado& ſun 2* b
ora læcconfituti
Aefenſlone animon d acturaenata fuiſet ſe
nenibaie
—
addiciores elleinn? p
qerilimusRüdolt 5 Nomæ cqronatus, g
calte, ologet t t 5
Drnin 2
ScMaximilianus A* hai
2. ſbinecelanum i t iin
hraln delumph Ab KDdade 1 ui
kuarduspübucept tl.
Fäna lludiſin, en to Koricosomnesjune
— teli l. Durrke ſun
emlis, 9) 45 09 8 koc
non eflult, nene alte
lis,) ue C,m h
ſe tuepotelt 8 zd(
mlushominis de un qpim bolticn d. 1 UtKe
1
b Fentrallltum, a E K. BDexatoris, Dritn a ine
Fak'Minite 6’ ter
4edalit.4 Mai- 2 2 6
Si Nt hey vener n 0 olienlinumnae 1 6 44 ibeirzenon. 4
Naenalibm
d ſbene tlau
lin Gulel Bar
nMa en e s e
kachttincio, 144

4
„ 5 concellum, poſſidehar a 'oflidebat nibilsOu mpofnfr aree„ it, accedente ſolenm, 6 1 p1 ‿ d
0 perpa.„ 2Perpetuò Aun. v,„ udl VI Orla, Cuhiniaa „ 4 t
Sdée imperatonag.
* 4 1 p 7 9 3 clarant. Etgofolgelan t. Etgoſoked lOcum haber ad 9˙ An fadbet, ad quemg 8. eci lit 1.— *— 44 ¹ ¹) Cüumem rIr YfIMN ſf. 4 A0I Optimus eller vn ptimus eſſet, iat reb rminabantpulchenm d ll l9 4 121 46 pieanrahhne Nentalibus, dmusqqeh 8 1— . 1 4nS n. 180 Iructus appales 4 Kinſta nuaee 4& julta quat AXRA d „— 94* 1 3 2 7 1 6 roo lenſio, eam roboraſſet. UIt eroai oh
„ † † 4* L⸗ Aar umicitiam& pacemieé V
8 Anno IrrS S ferent J4, Am 101ͤ0 reſerent O An 2 omeremone Imo 1 11 OIIII etempuls IIIH.
. 1 4 AuAWenfr rnh Nane Dem AIl ROmen tit MUumQue Konl . 10, nt: NicepRorus Veroan r— Ar Neapal lcnte;, oen Odinllat La ole A4 8νν 2— 9 nad KRomanum pertmeretlo 4 14 9„ 1 l ephoriſuccellor, ratam Rabd — ½. ibus indignapenat 8. 1 1 1. 11 dſenſore Pacw,(de Marfilio hocſſchf 7 7 †„ſa aar rbus Paravn, claſſ.7 Ag.(Inn ¹ 4„e 1s dignitatts aſſertione, om Alb. Krantz 1u5. 9,Saunt . 8„. 24 pin e& faniore parte, adul- e preter hæc inttodt
1 „planda quorundam a 141 1
P provenef ant, Llecs-
7 Mla ſie IFHéN princeps catholicus, jutuhh retur, fumatufrcoli 448 1)
8 0 19 olennitates perEcchle Conſtantinont
. X Cr 4 On h
1
8.— e) rn
t an05 Cælares?¹ 1 8 114 1441 3
„ 1 r 3 1 Deinde ordinatun
1
umili tatls) n0l.
. 1„,G P 15 4 5 8 b 1 5,p Imperio. Gladiuse dnt a 0 11 1 Cr Drætel- alter corpus conficiat. 1 NamH, dIE 0 1.„ habes 411 44 8 9 he i adminiftrauonemmh ““ 11111 4„ 4 Inckum. Atq ue hættl 41 Tr oductum. 1 1— v 1 111. 4 zbſervanda. I C it anam 0091 1 4
1 I. 1 rall 3 en dit g ationem ed 1 4G
onttltull relt
4*† 1 8 — KA
D. Joachimi Cluten. 11 refert Albericus de Roſate, in! Bené A Zenone, C. de Quadrien. praſcr. Hier. Balbus
1.„„,...„ N e, Epiſc. Gurzenſ. in lib. de Coronat. Caroli V. Imp.(mihi) pag. 39. quà, qui Imperato-
rem electum confirmatione Pontificià indigere, ac imperium a Papa pendere dice- rent, laſæ majeſtaris reos,& omnibus feudis ac privilegiis, quæ ab Imperio habe- rent, ipſo facto& jure privatos eſſe ſanxit. Utinam inviolabiliter ad hæc uſquetem- pora hæcconſtitutio obſervata fuiſſet, non ea, quæ jam ex Pontificiæ auctoritatis defenfioneanimorum disjunctio, ac alienatio conſpicitur, maxima cum Imperii jactura enara fuiſſet, nec pleriq; Pontificis, quam Imperialis majeſtatis dignitari addictiores eſſe invenirentur. Obſervavit Ludovici ſanctionem æternà memoriâ digniſſimus Rudolphus Habſpurgenſis, qui nunquam Italiam vidit, multò minds Romæ coronatus, cauſamq́;, cur ad Pontificis Nicolai inſtantiam Romam ingredi recuſarer, apologetico illo ſcité exprimere ſolitus:
Me veſtigiarerrent,
Omnia te adversum ſpedtantia, nulla retrorſum.
Sic Maximilianus I. coronam Imperialem à Romano Pontifice accipere minimé fibi neceſſarium videri, cum Imperii Majeſtatem ab Ordinibus acceperit, coram ſtatibus publicè profeſſus eſt. Ferdinandus, Maximilianus II. Rudolphus II. Mat-
—
thias I. Invictiſſimi Imperatores, nunquam Romæ coronati ſunt. Et ita præter hi-
ſtoricos omnes juris Cæſarei interpretes fentiunr.
, 5. Duæ enim ſunt diſtinctæ poteſtates, a) temporalis& ſpiri- tualis, b) ab uno& eodem dependentes principio, c) unaab altera non effluit, neutra abaltera dependet. d) IIla ſecularibus præeſt nego- tiis, e) quæ Cæſari; f) hæc divina, 9) quæ Eccleſiaſticis cammiſſa: h) hæ duæ poteſtates apud Chriſtianos conjungi nequeunt, i) nec ſufficit unius hominis ingenium ad ſuſtinendum officium tam Eccleſiaſticum quâm Politicum. K)
a) Ut& duæ ſunt vitæ, carnalis& ſpiritualis, e niſi,§. pen. de renunciat. duo
genera Militum, Eccleſiæ& Seculi, c. Clericum, diſt. 50.& duo ſunt fora, Pape& Im- peratoris, Driden lib. I. de libert. Chriſtiana. 6) Franciſc. Duar. lib. I. de Sacr. Eccleſ. Miniſt. c. I. yna, ait, poreſtas in corporibus, altera in ſpiritibus occupata eſt. quam phraſin defumpſit ex c. Valentinianus, diſt. 63. Et duè diſtinctæ juriſdictiones. Gl. Abb.& Dd. adc. Nowit. de judic. c. Adrianus, c. Yalentinianus, diſt. 6 3.c. qusſitum, 23.7. 4 c. Solita. de Major.& obed c. ſi duobus,§. deniq de appellat. c. cauſam, 2 qui filii ſint le- gir. Etc. per venerabilem, eod gl. in Nov. 6. Verb. conferens generi g! ade quoniam, diſt. 10. Hoſtienſ. in ſumma, qui fil ſint legit.§. quis& à quo, Hier. Balb. in lib. de Coronat. Imp. Alberic. de Roſate add. l. bené à Zenone, Cod. de Quadr. præſcr. Anton. de Butrio ads. Venerabilem de Eled. Mart. Laudenſ tr. deprincipe, q. 1. Driedo d.lib. I. de Libert. Chri- ſtian Guiliel. Barclaj. de Poteſt. Papæ, c. z. Pulchré Juſtinian. Nov. 6 inpr. Maxima ſunt in hominib. dona Dei, à ſuperna collata clementia, ſacerdotium& Imperium, Do-
min. d Soto de I.&I lib. 4. 4. art. 1. Rob. Bellarmin. contra Barclaj d. c.2. Quorum tan-
ta eſt diſtinctio, ut unum non poſſit miſceri cum altero, ut Bernh. lib. 2. Conſid. ad
Eugen. ſcripſit: Si utrumꝗ; ſimul habere voles, perit utrum que. Henr. Imp. de Hilde-
brando ad Epiſcopos recté: Vnus cum utrumq ſibi vendica vit, utrumq; diſipawit: nec
in uno profuit, qui in neutro prodeſſe voluit, nec potuit. Abbas Vrſergenſis in C Donie, 4 2 AMatth.

—
1. Sylloge Rerum Quotidianarum
Matth. Flac. in Catal. te³. verit. Quemadmodum enim miles prohibetur ſe ingerere in cauſas civiles, I. militares, C. de re milit. l. repetita, 41. C. de Epiſc.& Cler. ita multò probabiliori ratione Miles Spiritualis ab iiſdem abſtinere debet, ar½. ö. reprehenſibile, 23 4. 8. non tantlun, nejuriſdictiones confundantur quarum confuſione nihil de- terius; ſed etiam, ne alterutrum officiorum n egligentius obeatur, Ambro]. de fuga ſeculi, c. 2. c. eui portio, 12. q. 1. Paulus, 2. ad Timorh. 2.v 4. Duobus enim Dominis ſervire impoſſibile,& cauſæ ſeculares longé diſcrepant à divinis, e. celebritatem, diſt. 3. Ae conſecr. maléq; ſonat Pſalterium cum Cythara. Ferrarienſ. in form. lib ell. reſpon. rei conven: gl. 1 8. nu. 1. Imé opprobrium eſt Clericis, ſe peritos oſtendere velle re- rum forenſium, arg! placet, 1 7. d. l. repetita, 4 1. v. abſurdum, C. de Epiſc. C& Cler. l. Con- ſulta Di valia, C. de Teſtam. c. cum ad verum, dift. 9 6. J. ſacerdotib. c. Sed nes procuratio- nes, Et. t. ne Cler. Vel Monach. ſecul. negot. c. 1 2. G ſeqaq. 21.—. 3z. Can. Sanct.& venerab. Epiſc. 80&◻ 82. Nov. Lgonis 86. c) Nov. 6. ibt: ex uno eodimq principio utrag procedentia humanam exsrnant vitam. Card. Cuſan. lib.3. Concord. Carhol. c. 5. affir- mat, quõd Imperatoris celſitudo ſit independens, quoad ſui naturam, primò& ſu- premõ diſtincta à ſpirituali, habens dependentiam immediaté à Deo. d) O uia una determinatio reſpiciens duo determinabilia, æqualiter videtur determinare, L. quam vis, C. de Impub.& aliis ſubſtit. Ejam hoc jure, 4.§.f. D. de vulg.& pupill. Et in ſeparatis, quorum eſt ſeparata ratio, non infertur de uno ad alterumol. ſtmaritu⸗, C.
de Don. int. vir.& ux. Hieron. Muſcorn. de juriſd. nu z.& 3. Idq́; non tantm exjure Ciyili conſtat, ſed& Canonico, c. duo ſunt diſt. 96. Bonifacius in c. unam ſanctam. In
Exeravag Comm. de Major.& Obed. ait, quæ ſunt, à Deoordinata, unt: Non autem or- dinata eſſent, niſi gladius eſſet ſub gladio,&tanquam inferior reduceretur per alium in ſu- periora. Jam ordo eſt ſubalternatio plurimorum ad unum primum, per unam regu- lam ſeu directionem. Non cadit autem in hos duos fines eadem directio niſi ſe- cundũm quid. Ideoq́; nec ſubalternatur, niſi ſecunduim quid’,& poteſtas Eccleſia- ſtica nequit dirigere ſecularem, niſi quatenus hæc tendit ad illius finem, qui eſt vi- ta æterna, nec hæc poteſt immiſceriilli, niſi quatenus in vita præſenti eget ejus pa- trocinio& defenſione:*) d. Nov. 6. in pr. d. e. cum ad verum, diſt 96. Matth. 20 v. z 5. Gc. 21. v. 21. Marc. 10,v. 42. E ſeq.& c. 12. v. 16. E 17. Luc. 2 1.v. 25. G ſeq. loan. 1 8. v. 36. 1. Petr. 2.v. 13. Hujus finis eſt ſalus Reipublicæ, quicquid huic fi- ni perſe non inſervit, id minimê ad poteſtarem politicam revocari debet. Non ergo falcem in alienam meſſem mictat. Ozias percuſlus fuit leprà, quêd nitererur adole-
re incenſum ſuper altare thymiamatis ‚nec audiret Azariæ Sacerdotis admonitio-
nem: Non est:ui vficii, Oæia, ut adoleas ineenſum Domino, ſed ſacerdotum filiorum Aa- ron, qui conſecrari ſunt ad hujuſmodi miniſterium:&gredere de ſanctuario, z. Pa ralip. 2 6. v. 18. Hoſius ad Conſtantin. Tibi, ait, Deus Imper ium commiſit nobi⸗, quæ ſunt Ecele-
Hiaſtica, concredidit: in Epiſt. Athanaſ. ad ſolit. vit. degent. Pulcerrim hoc declaratum eſt ab iis, qui in controverſiaVenetorum& Regis Angliæ, contra Papam ſcripſe-
runt, quorum longum catalogum hic contexere poſſem, niſi ſcripta ipſa, tam La- tiné quàm Italicẽ edita, in omnium Polyhiſtorumeſſent manibus. Idem] Gti ſen- tiunt: Martinius Azplicueta, D. Navarrus in Rep. c. Novit. dejud. not. 3. ubi dicit Pontificem nullam habere poteſtarem Laicam, neque ſummam, n eque mediam, neq; infimam, neq; actu, neque habitu. Ant. de Roſell. de Aret. deæ Pot.Imp. ac Pap. in
Proœxm. IPeciali. Alcmain. in tr. de Por. Eccl. Laic. P9) aMg. J. Nov. 6. in pr.& ibi
gl. ad
Nalf Hnal à.
1„* 1 Iladand mnus auu K V 4 hil au vi hau vaytum:nheune in guum G bD; 9 un Tertulliani, 72 1 umusnugisillsbul 1 b ſmeuaiiglotiantur,— du ſan Ge9f 41.— dofo lagno,cijus T Homil 1,4 POp.A0 1
7
uasê'cchur mnium 8 f⸗ Auna miniſran o n ſi3 a.7. Autaligeit t. autem atrag potef=l ſeryta et. KedDzur ti Impetiorum, non e im. u Cuanquanini*. ſro
tam proteſtatus elf l 8.„ nomine Patris, Ei frin
uromnis Eccleſial ue h pe
vim aternam obrch m. poteltatem Ecclel at ſrcl
itcem Romanum mn tmn
dicus tenee Ceicn lal intueit de quibu Ecc
nitlalidus, Ketec at T) maleadem Eccl. ali
8
nnum bigam, s ſren momneshoman„. Pras n ilud Eccedd at fe⸗ Ixen ili vnnni de ſalen uunüusulin 4 7n Nun juatabnu e,. 1A☚ dlem haec en deun a n 7 venerabibn, ngehennam daci. g ( nitezicem Der
rens nauilu Phit dot Ca hin . la lt mante hn yxſar er. O leimeum 2e d 1 1 eetſa mum! 3 4 b 2 adh additur han Aſia. Geun. p aclus VIII.. 4 ſinct

Quotidianarum
10 4 N 4* 8 odum enim miles prohibe Irer iſ Petta, 41. Cde Epiſc. G lem abſtinere debet den ere debet, arg..repmyeng .. Pan luarum confuſione nhi ligentius obeatur, Ambmſ hh
1 SAAR. 8 v 4. Duobusenim Dan
1.
turleinden .5 d le. ka dah
rur
8„ 4, 11 6.c. acerdotib. c. Sed nae rauun 1.G/ J†. 2 1. 7. z. Can. Sandt. G unn Nov. 6 t61 ex ano eedemq;rincium Klan. 6⁰0. 3. Concord. Catbel,s ſal lens, qu dad ſui naturam, primeli mimmediatéà Deo.
a, æqualiter videtur detemmas
m hoe jure, 4.§.f. D. de vulg. G pajalll
ad alterumal. tmanm
Bonifaciusmce. unam ſundi d Deoerdinata unt: Nonauk
5— 5. v 4. 1dd; nonl rantama 411. 96 44 un! tanquam inferior reduceretur per alunn 41 † AA N F am ad unum primum,a per unanii 1.. 4 in hos duos fines eadem direcdiohi „ Nr 4. 3Ecad niſi ſecundùm quid,& poteſtas kccs 1 10 4 cctendit ad illius hnem, qut nih quatenus in vita prælenti egeteje 2 Aiſt 96.M apr A. e cüm ad verum, diſt 964 4 64 141 v. I 7. Luc. 211 „2 f. G* 11 v. 16. G 17. fAe I .—..„ d 414 Reipublica„qulcqclam 2 8* No 4 revocari debet. Nohe . Air rerpT a0! lepra, quòd niterefutäs 7 4 4 1 Azaric Sacerdotls acheh- 88 1 „tum Fültorun. el Aterk tum Rlud- ..„ au a 5, 1, Pard fgrt Iere de andudrio, 2. Aha ₰*. b ut fum! ,» mder tum mmiſit, no⁵ 7 1 1 4*₰„„ or arl „eent. Pulcernméhocdecla . vI. Aegenf. Fulern 71 741. 1— na . tra Papamen
gx cont Reois Angliæ, con 6“ 4
* ncrn um Demind
1Ar
4 7 tan pPla, la¹
88 4 rip⸗ 19 „em nt lellh ral 43 e COI) 1 emn[ON Pm antbus⸗ IdemſO* ſorumeflent mat 3 4
. ad. vus. U le ud. nol.* 9,
8 Nevff. 1 12 Rep 6. Ne e medl
ne ſummam, peqꝰ
aicam, ned 747 Lcme e ſe Aret.ℳ Por.Inhe 4 AreKoieH.! 99*,0 Ant. de XXUI 264. Nvv.Su ger. 1.4176 J 9
D. Joachimi Cluren. 33 gl.ad verb. vtraq ad verb. conſerens, d l. repetita, 4 1. C. de Epiſc.& Cler. l. 2addicles, 6. C.
de Fpiſc. aud. vid ſupra, th. 4. lit. e. Elegantiſſimé Q. Septim. Flor. Tertull. in lib. ad Scapulam: Imperatorem colimus ut hominem à DE Oſecundum,& quic quid eſt à DEo conſecutum,& ſolo DE o minorem. Sic enim omnibus major eſt, dum ſolo DE ominor eſt. Quam Textulliani, antiquiſſimi& graviſſimi ſcriptoris, ſententiam meritò oppo- nimus nugisillis bullatis quorundam, qui Iinperatorem à Papa tanto intervallo ſuperari gloriantur, quanto Sol Lunam claritate vincit.&. ſolitæ. de majer.& obed. c. Duo ſunt.& ſeqq diſt. 96. Tertulliano& Chryſoſtomum addo, qui, delmp. Theo- doſio Magno, cujus ſtatuas Antiocheni per tumultum dejecerant, loquens, ſic ait, Homil. 2. ad Pop. Antioch. Laſaus eſt, qui non habet parem ullum ſuper terram, ſummi- tas& caput omnium ſupergerram hominum. 9) d. Nov. o. ait Imp. Sacerdotium divinis miniftrare& Deo pro rep. ſupplicare. Officia ſacerdotis ſunt, ait Hier. ad Le- vit. c. 7. Aut aliquid à DE o diſcere, aut populum docere, aut orare pro populo. Quoniam autem utraq; poteſtas eſt à DE o, talis unaquæq; cenſeri debet, qualis à Dæopræ- ſcripta eſt. Sed Dzus porrexit Diſcipulis claves regni cœlorum, non terrarum, non Imperiorum, non Regnorum,& dedit poteſtatem ſolvendi& ligandi, non pro ter- ra, quanquam in illa, ſed pro regno cœlorum,& cim omnem ſibi poteſtatem da- tam proteſtatus eſſet, juſſit Diſcipulos ire& docere omnes gentes,& baptiſare in nomine Patris, Filii,& Spiritus ſancti,& docere eas ſervare omnia ſua mandata:ita uromnis Eccleſiaſticorum poteſtas hoc fine ſit circumſcripta, quòôd dirigatur ad vitam æternam obtinendam. Quæcunque igitur ad hunc finem non faciunt, ad poteſtatem Eccleſiaſticam referrinec poſſunt, nec debent. Quid juvat ergo Ponti- ficem Romanum rerum temporalium dominiis auctum fuiſſe,& adhuc ipſa mor- dicäs tenere? Certé nihil aliud hæc pompa tantorum temporalium dominiorum inducit, de quibus nunc Eccleſia Romana gloriatur, quàm negligentiam in Spi- ritualibus,& erectionem Tyrannorum in eifdem dominiis,& divifiones ſeu ſchiſ- main eadem Eccleſia,& alia mala plurima. Theod. à Niem. de ſchiſmate inter Vr- banum bapam,& Clementem Antipapam, lib. 3. c. 10. Quisnam Romano Pontifici in omnes humanas creaturas utroque gladio imperandi poteſtatem conceſſit, ju- xta illud. Ecce duo gladii? c. unam ſandtam. Extravag. omm. de mauor.& obed c. o- mnes) ibi: ter reni ſimul& cœleſtis Imperii jura commiſit, diſt. 22. c. cuncta, 9 3. 1bi. fas deomnibus judicandi, Imteratorum& Regum cauſas diſceptandi, juxta illud: Ita ma gnum jnditabis ut par vum c. Novit 13. Verſ. Sed forſan de judit. c Grandi. de ſuppl ne- glig Prælat. in 6. c. Venerabilem, 3 4.de Eled.& Eledt poteſt. Clem. Paſtoralis, de ſent.& re jud. c. litet, dè vot.& vor redempt Imò angelos, multé magis ſecularia judicandi, c. per venerabilem, Verl. Paulus etiam, qui jil. ſint legit. Innumerabilespopulos ſecum in gehennam ducendi, c. ſi Papa, diſt. 40. Chriſtus, ſcilicet, quia Papa Vicarius Chriſti, vicem Dei veri gerens in terris, c. 1.v. Porro; ur Eecleſiaſt beneffc. c. 2. G 3 de translat. Epiſc. poteſt omnia ſupra, extra& contra jus, quæ Deus poteſt, clave non errante, c. prepoſuit, de conceſſ prabend. ubi Abb.& per Iaſ.in 1. 1 pr. D. de Conſtit princip. Er ſecundum not. ine qua in Eccleſtar per Abb.& per Dec. de conſtit. Papa ex cauſa po- teſt jus divinum limitare& contraillud diſpenſare,& videtur eſſe Comm. Opinio, ub ibi;& additur, quòd factum à Papa cenſeatur factum à Deo. Dec. in c. 1 in 3 nof. de Conſtit.& volum. 3. conſ 341. Quid multis? Ipſe Papa etiam Imperator eſt, ut Bo- nifacius VIII. enſe accinctus contra Albertum Imperatorem exclamabat. Andr. B 3z Alcidt.

₰
14 Sylloge Rerum Quotidianarum
Alciast. de Form. Rom. Imp. Papa Deus eſt, atque ideò ab hominibus judicari neon debet, c. ſatus e videnter, 7. diſt. 9 6. c. quanto, 3 de translat. Epiſo. verſ. Non enim. Et quid non? Credat Judæus Appella. h)
Nam Laicis Principibus omnis poteſtas Legis Eecleffaſticæ condendæ, etiam in Eccleſiæ commodum cedentis, c. Eccleſia, 10. de Conftit. adempta eſt, c. ené, diſt. 9 6. 6. lege diſt. 10. c. 1. 6. per laicos, c. non placuit,
e. laicis ſi quis Principum, 1 6. g. 7. c. çum laicis, de reb. Ecséleſ. non alien. Translato enim in ipſos Sacerdotio, neceſſe eſt, ut& Legis translatio facta ſit, id eſt, poteſtas Legem
condendi& mutandi, c. Translato de Conſtie. Nec quicquam de negotiis Eccleſia- Kicis diſponere pofſunt, c. Sacroſancta, 51. c. Maſſana. 5 6. de Eled. c. cauſam, 7. de præ-
ſcript. Olim jam olim diverſum obti nuit. An fruſtrà ab Impp. olim de rebus Eccleſiæ Leges latæ, Nov. 7 46.55 67. 120. de locis ſacris& eorum Privilegis, r.t. C. de§5.
——. 1 3. 2. Eœcl.&:. r. O. de his qui ad Eccleſ coufug. Nov. 5. 9. de Perſonis Eccleſiaſticis, earum-
que creatione, numero, officio, immunitatibus,.:. C. de Epiſe.& Cleric.& t. ſeq.
Nox* 3. 5. 6.16. 56. 57.79.83.123.131.133.137.149. de Ceremoniis, 7. C. ne ſacr. Ba-
Ptiſ iter. t. C. de Stat.& imag 1. C. Nemin. lic. ſig. Sal. Nov. 58. 59.13 1. c. 8. 137.c. 6. de
v. 10.G Pal. 82.v. 6. Reges erunt nutricii tui, Reginæ nutrices, Ea. 41. v. 23. Ex- emplo piorum Principum in Eccleſia Veteris fœderis, I. Paralip. 23. 24 25.26. 2. Pa-
tui præficerentur, cognoverunt. Vanan. tunc Cleri ac populi electio habita fuit,
Imp. Hormiſdæ I. Mauritius Tiberii gener Pelagio II.& Gregorio I. Sedis Apo- „
ſocietatem admiſerunt, ipſisq́; inter cætera dignitatis Priyilegia, Pontificis quoq;
Impp. metu Tyrannidis Pontificalis deterriti, jus conſtituendi Pontifices neglige-
re& quaſi pro derelicto habere coacti fuerunt. IIlud obiter addo: Papam delin-
quentem poſſe ab Imperatore corripi: Theodoricus à Niem de ſchiſmate inter Vr-
banum Papam es Clementen Antipapam, eorumq; ſuscceſſores, quod per triginta novem
aunos, ſci icet ab Anno Chriſli 1379. uſq; ad Concilium Conſtanrienſe viguit atq́; dura-
Vit,lib. 3.69.Ad Imperatorem maximèé pertinere ſchiſmata tollere, Theod. à Niem
d. lib. 3.6. 1I, Frivolum ergò eſt quod dicitur, Papam non niſi à Deo judicari debere. „........
Idem Theod. à Niem A. lik. 3.c. 11. Dehujus autoritate& fide minimè dubitandum;
Nam toto eo tempore, quo ſchiſma duravit, ſemper alterius partis Pontificibus fa-
1 8
miliaris arque a literis fuit, eõq; quę generentur omnium certiſſimé cognoſcere i) Sacerdotium apud Ethnicos ſæpè conjunctum fuit cum Regno, 2
potuit. c. Cleras. iſt, 21. Antiquâ conſuetudine eundem fuiſſe& Regem& Pontificem, con- ſtat æx c. de Gapitulis, diſt. 1.12ρmyptiorum mos erat, Philoſophos& ſacerdotes ſuos
conſtituere Reges, utex Platone notat Marfil. in prafat. lib. Triſmme. Juſtin. lib. 36.
Mos 1
hendipoſtulet& de N
amitam Dontiücet T. n(uramproferretrat in
6. NOurn e 811
.
, 11 dennesuiens= thl zor. S Krcbollr 1
cuuaiuurn Gell. bgrejudicare po
r certs0h udulam 2 Pluahebat. ktlane— vor conſenite dignt a, Hquis ſtrumque Bernb.5.1.) Cmäurs
ekſitu Go Argebsſe
1 Iteſla lnittendt ber 1* Ims Eterrana uaittz Ln
amueſtrmin alenaa
hunlius inſiſere ☛ 2
n133 Ei n fe
nn At qui durituns bll
eausmancipat,Mn ſci
Renin(upidunst an in meſinſuas eges R fi
tam arduis offcisſi ta Pe Kopi Cantuarienſis en ſcu dinsegotiistegni e. dim erinfoit eraulaad 1. an
hlo
celſicos prorlus 3 h. at Pohhncn 1. mentisrælaos&. be Dalinuimnanun hen
— 1— 2
t, haut ac e 7 hit. 1
1) Annon. a. pe
Bpp 4¾
vuutenmgE ſ Jnjſi

us judicari non i enim Et quid
omnispoteſtas tis, c. Eccleſia, „c. non placuit,
— *
oteſtasl egem otilis Eecleſia- uſam,]7 de pra- ebus Eecleſiæ
8, t.t. Cde SS. fticis, earum- Cleric. Et ſeg. C. ne ſapr. Ba- 8. 137.4. 6. de
). Trinit.. C. de u, C. lib.,t. J. ae: Hodié et- 12.. 2. ſal. z. 41.v. 1 z. Ex-
† 25. 26 ½. Pa- lImperatores ſe quoqY per- zni bontifica-
o habitafuit, inil. Juſſinus I. Sedis Kpo- politaniſuos in hujusjuris atificis quoq; ponectandem lices negige⸗ bapam delin- Imate inter Vr- rigintand vem gui ath dura- heod. 4 Niem aicari debere. dubitandum; ontilicibus fa- ¹ ac cognoſcere cum Kegno, ntiicemon- acerdotesluos d Joltin 1. 36. 7 Mos
32
ranslato enim
D. Joachimi Cluten. 15 Moseratapud Judæos, ut eoſdem& Reges& ſacerdotes haberent. Dion. lib.;7. Strabo lib. 2.Diodor. lib. 3.c. 1. Herodot. 1i5. 6. Xenoph. lib. 3. Cyrop. Liy. li5. z. Hali- carnaſ.ib inpr Gell. ¹ib. 10. c. 1 5. Sed ut hæ Ethnicorum conſuerudines minimè no- bis præj udicare poſſunt: ita& diſſimilis ſubeſtratio, cm Reges iſtinon niſi paucis
liſterent, quod à cura, quam Keip. debebant; eos non abſtrahebat. Et ſanè ſi quis paulõ attentius rem velit conſiderare, facilé videbit, non convenite dignitati Eccleſiaſticæ, nec profuturum vel Eccleſiæ, vel Reipubli- cæ, ſiquis utrumque officium promiſcuê uſurpare velit. Quidni contemnant, ait Bernh. lib. 1,c. 5. Conſiderat, ad Eugen, judicare de terrenis poſſoſſiunculis bominum, qui in cæleſtibu& Angelos judicabun? Et paulò põſt: Quanam ribi majsr videtur dignitas& poteſtas, dimi tendi pecrata, an pra Nia di videndi? Sed non eſ comparat io: H abent hac in- fma& terrena juaices& Reges Principes terra. Quid fines alienos in vaditu? quid fal- tam veſtram in alienam meſſem extenditis? non quia mdigni vos, ſed quia indignum Vo- hi talibus inſiſiere: quippe potioribus occupatis.) Sicut enim Paulus ait, 1.Co- rinth. 7.v.32.3 3. Qui ſine uxore eſt, curat qua Domini ſunt, quomodo placiturus ſit Do- mino. At qui duxit uxorem, ſollicitus eſt ae his, qus ſunt mundi. Ita qui ſe mundanis curis mancipat, ut iis ſatisfaciat, cogitur,& interim negligat quæ funrt ſui officii. Eaenim Cupidinis regnandi natura, ut non patiatur aliud cogitari ab eo, quem ſe- melin ſuas leges redegit, ſed inſtar Zelotypæ fœminæ, ſibi ſoli operam omnem im- pendi poſtulet& depoſcat. Nec poſſibile eſt, ut unius hominis cura& vita duobus tam arduis officiis fufficiat, ſicut Romæ judicatum fuit in cauſa Huberti Archiepi- ſcopi Cantuarienſis, cum accuſatus eſſet à Monachis ejuſdem Eccleſie, quòd impe- ditus negotiis regni(erat enim Prorex Angliæ) ſpiritualia curare non poſſet: juſſus enim fuit ex aula ad Eccleſiam redire. Alexius Imperator Conſtantinum Meſopo- tamitam Pontificem Theſſalonicenſem ab officio removit, quõd ex templo pedem in Curiam proferret Nicet. 2. annal. Aℳ lex. Sigiſmundus Rex Poloniæ prohibuit Ec- cleſiaſticos prorſus miſceri judiciis ſecularibus, niſi peculiariter à Rege requiſitos, Mb. 1. ſtat. Polon c. z. 4. 11. liꝰ. 3.6. 3.4. 1. I. 19 li5. 4.4. 1.1I. 5. Philippus Valeſius à Parla- mentis Prælatos& Epiſcopos omnes arcuit; Se enim, dixit, non poſſe bonâã con cientid Daſtores animarum curam gerentes avocare à tum ardua cogitatione.
6. Nequaquam ergo Pontifex poteſtatem a Cæſari aut Regi tribuit, b aut adimit: c imé nullum plané ſuperioritatis jus ei com- petit. d
a) Annonà DEOſuperregna& gentes conſtitutus? e omnes Principes, de mujor.& obed. c. unam ſanctd, Extrawag. Comm de major. Eobed. c. 1. Extrad Comm. de conſuer. Annon tantum Imperatori, quantum Sol Lunæ, aurum plumbo,. ſolitæ, H Praterea de major.& obed. anima corpori, præſtat, c. duo ſunt, cum ſeqa. diſt. 96. An- non Imperia& Regna confert& transfert, juxta dictum: Quo dcunque ligaveris, c. ad Apoſtolica de ſent.& re jud. in 6. c. alius, 1. q. 6? Sed hæc teſtimonia ſunt domeſti-
ca, quibus de proprii auctoris cauſa teſtantibus parum fidei tribuendum, I. nullus, D. de teſtib. 5) Imprimis Galliæ Rex Pontificiam ma jeſtatem non agnoſcit, etiamfi libertati iſti non ſemel inſidiati ſint multi Pontificum, Urbanusl I.& cum primis Bonifacius VIII. de quo ſcribit Platina in ej us vita: Qui dare regna Grau. ferre, pellere homines,&reducere eonabatur, aurum undiq; conquiſitum, plus quâm dici poteſt⸗
certisq; quibuſdam ſacris aſl
5

16 Sylloge Rerum Quotidianarum poteſt, ſiriens. Is ad Philippum IV. ſcripſit hoc modo: Seire te volumus, quòd in ſpiri-
rualibus& temporalibus nobis ſubes: beneficiorum atq; præbendarum ad te collatio nulla
ſtedtat,& ſis aliquarum vacantium cuſtodiam habeas, uſumfructum sorum ſucceſſoribus reſerves,& ſi quas contuliſti, collationem haberi irritam decernimus.&, quantun doe fa- f6o proceſſerant, revocamus. Aliud credenies harsticos rerutamus Sic inc unem ſandtam. Exiravag. Comm. de major.& obed. non eſt dubium quin Rex Galliæ includatur,& gladio Papæ ſubjiciatur, cum i ine dicatur, e neceſſirate jalutis eſſe, ut omnis anima ſit ſub, ecta Pontifici. Quocirca& pendente excommunicatione Philippi, cam ſcribi alis ſoleret: Regnante Philippo ejus loco poſitum eſt: Regnante Cériſto- quaſi regnũ ad Eccleſiam rediiſſet, clum Philippus eo exutus eſſet, lwo Ep. 134. Æumil. Hiſt. Franc. lib. 3. Sed Philippus IV. rotidem verbis Bonifacio reſcripſit: Ehilippus Dei gratiãâ Francorum Rex Bonifacio ſe gerenti ero ſummo Pontifice jalutem modicam ſive nullam. Sciat sua maxima fatuitas, in temporalibus nos alicui non ſubeſſe. Aliquarum Eccleſiari Eprabendarum vacantium collationem ad nos jure regni pertinereò,& frullus earum, vacatione durante, noſtros facere. collationes haclenusà nabis factas,& impoſterum faciẽ- das, fore Validas,& illarum vigore poſſoſſores contra omnes Viriliter nos tueri; ſecus autem credentes, fatuos& dementes reputamus. Stephan Aufrerius Clem. 1. de offic. ordin. n. 5 7. p.(mihi) 70. Bodin 1. de Rep c. 9 Nacol. Gill. in Philipp. Hæc Regis Galliæ aperta profeſ- ſio per poſteriores Pontifices quaſi approbara,& Bonifacii VIII. in cauſis ſeculari- bus contra Regem facta definitio, caſſata videtur à Clemente V. inc. Meruit. Extra- vag. Comm. de Privileg Innocentius III. quoq; de Regẽe Francorum affirmat, quòd in temporalibus ſuperiorem minimê recognoſcat, c. per venerabilem, gui fil. ſint legit. Hoc minimè ſilentio involvendum puto, quòd Galliæ Reges circa res Eccleſiaſti- cas, ſtatuta, leges, edicta, præſertim ad compeſcendas Pontificum& Epiſcoporum ſubdolas machinationes, invenerint: Synodos, atque Concilia indixerint, Epiſco- pos electos confirmandi, præbendasq́; conferendi poreſtatem à tot retrò ſeculis u- furpaverint, in ipſum deniq; Pontificem ſupremam juriſdictionem multoties ſibi vindicaverint, c acrorum, 3 4. di f. 6 3. c. de Capit ulis, diſt. 0 c. nos ſi incompetenter, 2 q. 7 c. igitur,& /eJ. 23. 4. 8. Et Ludovicus X I. ſeveré interdixit, vigilibus etiam ſtatio- nariis undique in via conſtitutis, ne Francorum quiſquam Romæ bullas peterer, aut precio inde auferri curaret. Præterea Ludovicus XII. à Julio II. Pontifice te-
merè& injuriosé proſcriptus, ipſum, Lugduni Synodo Præfulum Regni convoca-
tà, in jus vocavit, deinde autoritate quorundam Cardinalium Mediolani congre- gatorum, Concilium Piſis indixit, in quo de emendando Eccleſiæ ſtatu ageretur, & juxta regulam ultimi Concilii, Conſtantiæ ſub Sigiſmundo celebrati, in caput& membra inquireretur. Denique e6 provectus, ut Julii moribundi inanes diras con- trarid obnunciatione generosé revicerit, cuſo etiam Neapoli aureo nummo, qui effigiem ſuam ex una parte,& inſignia Napolis ac Siciliæ ex altera referebat, cum hoc elogio: PRDAM BABYLONE M Franciſcus I. proprid autoritate Sacerdoti- bus per univerſum Galliæ regnum dceimas impoſuit. Stephanus Paſcaſius Theo- logus Parifienſis, ciim Anno 156z. pro antiquiſſima Academia Pariſienſi, contra ſo- cios Ignatii Lojolæ(quos vulgò malè Sociosj Su appellamus) in regno Galliæ non ſuſcipiendos publicè diſputaret, Gallos Pontificem quidem, tanquam Caput & Principem Eccleſiæ, agnoſcere concludit, ſed ita ut§. Decretis& Oecumenicis Conciliis, tanquam inferior, parere teneatur, nihil autem adverſus regnum ac
Reges
6
keges
ſoe, que!
nim Axhe Zarhuris 28
daunciare, a— b mraunn nes deceli Gallar(oncise quoc 1 un ulifacimi vitaè 1 em al Vccleſin em 1 wniejota Dontifcl 8 buere videnture4—
At Craulidk 9p— gta. emaſor Go—
altab A1 En p
hlia 40 4.ether— 4 cnm a.ie ettommu zeucum haubaroſſu d ſe Concilolugdunen Cu ſ molam degradation ⁸.
lusjare,ide Defen e ſa
TuericiI. Mquo g as vicatonem pontfia pe eſeTEne inquit, nu aa E ſrthrus dtfedim un L
inus ubfitutusila a
nium lbiperhibent n pil
ſo adleribitur, chm&n tor um taut nec deaub a kie fahy ulrecuttete 1en Ker
baitins Canonisd& R. lantiquisenimlo bon glidgline lacuit, 6⸗ nb ma Zaſli 1m n n.) uulr. lonachusca. 1 annalibus lisdn a. nus hiusge la inua* bni
V uhun in viaca 4 4 nnſtnhuuiutod 8 4
wn liſor 4.1 4 6 tlunde glin ven.,
dur
andaagquiapit 1 e llt.ite imnn„. 7 hutlazahen b 1) 1 041 Art. Ap; 8 V n.C a.

cmodo: Seire te volams 2aadn -
2 4 erum atq prabendarum ad te olain
42m babeas, 44 amfrudumanum un aAbert irritam decernimtes G. auann 64 rtc. Irefutamugs Sicine enam aai quin Rex Gallieincluin catur, e ne 79 te aluti ſe, utemun
CI
* A 11
communicatione Dhilippi, ent Ofitum eſt: Regnante Chritto: qu
Nalte
FPer e,. 1. 12A.
2 tacio reſcriplit: Fhilgpas Dag mmo„„„. fthce alutem me stcam uen
nos alicut non ſubeſſe Aliquarum 44 Hes ure regni pertinere, G fnadum „m ☛„ haclenus a nabis factas,& inpeſtem ret centra emnes Viriliter nos tutrij fuut ferhan Aufreriu. Clem. 1. Aeoffc.oninn Lin FPbrligp. Hæc Regis Galliæ apeiu & Bonifacit V III. in cauftsſer
ta videtur à Clemente V. inc. Meruul 1. quoqz de Rege Francorum affmma 6. 4 1
5 4 9* 1 1 6
noicat, C. per venerabilem, uiſſſ Galliæ Reges circa res Ecas
cſcendas Pontificum& Fplicos
taue Conciliaindixerins 11.
ee
1— 4 5 ferendipoteſtatem a tot rettotenn
4
m juritdictionem 1. 1 5 g di1.z0 c. nosſt incompettun 2,1Am „INIT† vIOI I
1. ſCveréinterdixit, vigilibusetia Lomæ bullune gquam KRomæ bullaiſs , 4 6 ntfe ¹ I
„XII. à lulio II. Pom
4 D„anteann Jo Præfulum Reenicol
4
1„* 1
1, arn 2o 10 Ecclefiæ ſfatuas .. Jo celebrathnc-
Indi inanes dius
„ emendane b Sigitmune „ 82
t ulu motibi 1 aur m
4 ern am Neapoll aureo ni ha 1 refereba lis ac Sicilla exalterateteréèn- 441*— eof tate ach
1
14
1C s I. proprid autor dn 1 hanus Palcafdi-
4p uit. Step. 6 — l demia patienl coh⸗
4 A1 4111
uiſſima Aca
4* 4 on— Iasua ppellamus) is tegno .,, gem allos Pontihcem quidem, ne
Aita ut 5. Decretis 1 dir. ſed ita ut 5. rgs
4 4* † adret 1 5 1 hll autem
d0 105
tasqlae
1 In ſtaua Iu:
8 1. A12 glek 3 21 dinalt m Medie Allel 11 1 1
D. Joachimi Cluten. 17
Reges pronunciare, aut contra Quriæ placita, aur in præjudicium Epiſcoporum in- tra eorum fines decernere valeat, Iac. Auguſt. Thuan. 36. Hiſtor. Et hæc de Regibus Galliæ. Concisé quoque& eleganter Woldemarus Rex Daniæ ad Pontificem. No- tum tibi facimus, Vitam nos habere à Deo, vobilitatem äà Parentibus, regnum â ſubditis, fidem ab Eccleſia Romana, quana ſi nobis inides, remittimus per pr⸗ ſentes. c) Ca- nonica jura Pontificibus hanc poteſtatem ex dicto Chriſti, Quodcunq, ligaveris,&æc. tribuere videntur. c. ad Apoſtolicæ, 2z§ nos itaq; de ſent.& rejud. in 6. A. c. duo ſunt, diſt. 96. d. c. Grandi. de Supp. neglig. Prælat. in 6. d. c. 1. Extravag. Comm. de major.& obed. 7. Sohta. de major.& obed. Sed& hæc in propria cauſa ſuſpecta teſtimonia. Præter- eo ea, quæ latê ab Auguſtino Triumpho Anconitano in ſumma, de Poteſtate Eccle- ſiaſtica, q. 40. a. de depoſitione imperatoris a. 2 de depoſitione Imperatoris prapter contuma- ciam. a. 3. Je excommunicatione, diſputata ſunt. De facto tamen Henricum I V. Fri- dericum Barbaroſſam, ab Alexandro Pontifice, Fridericum II. ab Innocentio, in Concilio Lugdunenſi Anno 1243:ab Imperio depoſitum, Hiſtorici teſtantur.[or- mulam degradationis vide in A. c. ad 4peſtolicæ. de ſent.& re jud in 6.) Sed nullo pror- ſus jure, vide Defenſorem pacis Marſilii Patavini,& DPetri de Vineis Cancellarii Friderici II. aliquot Epiſtolas:& Wilhelmum Occam, quiin ipsà, ob excommu- nicationem Pontificis, apprehensâ fugâ, de jure Cæſaris expreſſis verbis teſtatus eſt: Tu me, in quit, Imperator gladio ad versuùs Papa infurias tutum ſiſtas,& ego te calamo & ſcriptis defendam. Annon Childericus Rex Gallorum à Zacharia depoſitus,& Pi- pinus ſubſtitutus? Ita c. alius, 15.. 6. Sed quis Pontifici in propria cauſa teſtimo- nium ſibi perhibenti tam facilé credet? Cur d. c. alius, in vulgatis Codicibus Gela- fio adſcribitur, cum tamen conſtet Gelaſium ante Caroli Magni tempora mortu- um, ita ut nec de autore certi quicquam habeamus, ſed cogamur ad Ivonem part. 5 cap. ult. recurrere, qui refert epiſtolam Gregorii VII. ex lib. 8. ep. 21. unde ver- ba iſtius Canonis deſumpta. Hiſtoricis probatis hac in re meritò fidem habemus: In antiquis enim ſolemus conſulere Hiſtoricos, eò quòd fidem faciant de anti- quis, gl.in e. placuit, diſt. 1 6.&& in c. Diaconus, diſtinct. 27. Bart. Iaſ& Da inl. I. D. de reb. cred. Zaſ-lib. z. conſ. 1 6./. 1. Pariſ. conſ. 23. nu 13 3. vol. 1. Socin. Iun. conſ. 76. nu. 64. vol. i. Monachus cœnobii Egoliſnenſis, quem Rhegino Monachus Prumienſis in annalibus ſuis ad Annum 814. ſe ſecutum ait, in vita Caroli Magni, ſic ſcribit: Pipi- nus Pius de illa linea generationis, elevatus eſt primus ä Francis in Regem cum conſilio Do- mini Papæ Zacharia& nobilium Romanorum. Vide appendioem Hum baldi ad Trithem. Eginhart. in vita Caroli M Mandati Pontificii hæc verba ſunt; Licet ipſis Francis Ger- maniſq; repudiato degenere monſtro eligere eum,&c. Aventin lib. 3. Annal Antonin.a. part. Hiſtor. t. 14. c. I.§. 1. Blondus lib. 10. dec. I. Non ergò Papa Childericum depo- fuit; Unde gl. in verb. Depoſuit& ibidem Hugo in d.& alius: Dicitur, ait, depoſuiſſe, quia deponentibus conſenſit. Roſſaus de Reipub. auctor. in Reges, cap. 8 n. 7. Principes& popu- lum Gallorum, depoſito vetere, novum ſibi Regem creâſſe confitetur, ſed conſilio Pontificis. Et ſané omnes ferè Hiſtorici rem explicant his verbis, ut primum di- cant Francos deſtinâſſe Pipinum Regem, unanimi conſenſu, tum petitum conſi- lium Papæ, quia Pipinus ſine prætextu aliquo religionis tantum onus ſuſcipere no- Iuit. Vide Aimon. lib 4 v. 61. Friſing lib 5 c. 21. 22. Marſil. Patavin. in Defen/ pacis, c. 13. Lupold. de Bebenburg. de jur. Imp. c. 12 objec. 7. Æmil lib. 2. Naucler generat. 26. in Anno 750. Marc. Anton. Coc. Sabellic. Ennead. 8. lib. 8. Mich. Cocein. in lib. de Translat. Imp. in C pr. P.

4 ylloge Retum Quotidianarum
Br. P. Greg. Tholoſ. de Ręp. lib. 26. c. 5.. 14. Barclaj. de Pot. Pontif. c.41. Ex his omnibus
nihilaliuc apparet, quàm Papam tätum rogatum conſiliũ communicaſſe, non de- poſuiſſe. Quantum ergòô fidei, d. c alius, adhibendum ſit, quis non videt: Sed de hoccommodilis& prolixil lis in Racemarionibus juris Canonici diſſerui. d) Hoc enim eſſet ridiculum dictu& abominabile, Ferrarienſ. in Form. libel. 4. conſeſ & negat. gl. 7. ad verb. plonam&omnimodam, nu. 3. Quid multis? Si inter omnes o- mnium terrarum Reges&] Principes P Pontifici Romano primam ſupremæ majeſta- tis teſſeram omnemque prærogativam ſartam tectam relinqueremus, nihilaliud
omnium redé ſentientium judicio foret, quam impudicæ cuidam lupæ triobu-
lari in honeſtiſſimo Matronarum Gynæceo brimum dare ſubſellium. Satis eſt filio illi perditionis Ecclefiaſticum involare contra jus fasque primatum, quod Anti-
chriſti præſentis cerrum eſt indicium, z. Theſſal. 2. Auguſt. de Civit. Dei, c. 19. Carol.
Molin. de Monar. Franc. Ceſſet igitur mundani regiminis ſummum apicem& ſce- Ptrum ex manibus Regum extorquere. loan Sarisberienſ. de Nugis Curialium, lib. 6.
Nimiæ hujus impuden ntiæ& vanitatis ipſos etiam Catholicos,& quidem eos, qui familiam dicunt, diſpudet. Quocirca etiam Didac. Covar. in e. peccarum, tar. 2. releci. om. 1.§. 8. Pontificiam in temporalibus juriſdictionem in diſputationis g gyrum re-
vocare non fuit veritus. Vide: imprimis Anton. de Roſell. in tr. de Pot. Papæ 22 Imp. Sed dicat quis: Roma caput Orbis Papæ patrimonio fubjecta eſt. Præterea, Reſpublica
ir 25ονκ de ſola Romana inte elligitur, Ieum qui vedlig. 16.&l. zuter. 17. D. de. 8. t. t. C. de jure fiſci, Ioan. Sichurd. adl. Iinu. 3. C. ex quib. can. major. Donel. 2. Comment. 5. Sed vaniſſimum eſt, Romam Papæ patrimonio fubjectam eſſe,& Impp. ad hæc uf- que tempora conſtanter contradixerunt. Heinricus IV. Romam ſuam urbem vo- cat. Friſingenſ. de Reb geſt. Frider. lib. 1. c. 1. Eandem illi vectigalem fuiſſe tradidit A
bertus Stadenfis ad annum 1073. Deindesridiculum eſtà certo quodam loco Vvelle
majeſtatéẽ Imperii Romani metiri. Nam ibi eſturbs Regia& ſacer comitatus, ubi opum Dominus Imperator. Herodianus I. E& 7„ Tavne ds or dr ο ααασν αχας s. Ali- ter Synæſius, òισςα μν ο μσταααςα ενιν επmπιν 10 ½u⸗ oνς. Cujas. ad l. 1. C. de Canon.
largit titul. Nam Reſpub. non eſt in parieribus, ſed in aris& focis. Major etiam eſt
orbis, quàm urbis auctoritas, Bald. ad. ſed& Vealise,§. fed ignorantia. 9. D. de Excuſ. tut. MMieo, Bellon con/ 86. n. 8. 7. Præterea, Pontifex Maximus Romanus Epiſcopatum univer- Kalem. ſeu Principatum ſuper omnes totius mundi tum Eccleſias, tum Epiſcopos minimé habet. Bonifacius VIII. in a. c. unam ſanctam. Ereravan comm. de major.& obed. uni-
verſalem Epiſcopatum ſibi arrogat,& contradicentem ait cum Manichæo duo fin⸗ gere principia, cum tamen ſcritum: Inprincipio creavit Deus cœlum& terram;,
non in- principiis. Elegans certé argumentatio. Laudant nunc auctorem Chri-
ſtum, Marcell. in c. rogamus, 24. J.1. ili. Jubente Domino. ulius in c. dudum. 3. G 6:ibis Domino inſtituente. Anacletus in c. Sacroſancta in pr. ibi: Sed ab ipſo Domino ſalvatore,
&ro. diſt. 2 2. Clemens V. in Glem. Paſtoralis. ibi- Di vinitus. de ſent& re jud. Marcius V.
in c.regimini. in pr. ibi: diſponente Domino. Extravag. comm. de Empt.& vendit. Bene-
dictus XILinc ad regimi in pr. ibi: Superna diſpoſitione,&c. Extru vag comm. de præbend. E& dignit. Sixr us IV. in e. Ad enr der ſalb, in pr. ibiadi vinã Sea rione. Extra vag. comm. de
Treuga
n anuch
„u luun ut.119. ARIL E
AHubis Clm 14,9.
alt. Joannet ‿
nkuhyr li Dißene andun Prtrava.Con— Conkantinum! Magat
kecle leau Bverh
IrRabd Geled pir nuuum, 14 S9enD, luribus caulis ſsidemj f nrziſccyrumicl eduluaicuſ 1
nurjur non debu-
hk rquia Dapaje E
fni nn Don 3 9t913, Serluribu,*7 ſunzeinnp 4„ chel C Qodeninm b atlo Contantinidrrr
tio&Ludorici, uch 1 dum preterkomi s hl egna Occidentalanaas
ui, Cuol, elludot e fit
eniin baſt⸗ eosci hte
mütitehujus dor s ſdl
Ddingeneteine, ge¹ lut ir unaiit 4 tals in lal heci 11 RReellatotinttt er loꝛn ändt maln lli utrabil bn Genſs d ſe
bieselana. 383 Joanin an l in Au 9. Jui ue uus Batt. a91 61 z./ miu,alzc T.—
qnt iſt, G 4 huuaès 16 Ab lieftuaing n, agelPeruſn an. 4
D deas,jer9 e u,Gnliegan e Ntiupun Ban— 4 fauun dülerta2 4 lolclunaeen 5

4 Ou r 21*.‿ didianarum
4
4. arecle, e
trela, de por Po ontif. 6.41 Räſüuma
2 A communicäſſe m
4 ſt, quls non ſite ſ nici düſter ral.
5 errarien Tam läbelad n
— nu. z. n dn Ultis,Siinteron
„ an 41
pprimam ſupremems
tectam reling lueremus enü am impudicæ cuidam! upe t imum ſubt ſellium. Satbc ontrajus fasque; rimatum, quch 7 ½/. 2. A₰ euſt de Civit pa ,1.190
4 1 †„ dte
regiminis ſummum apicem oan Sarisberien, datacanmias tiam Catholic„K quidema lac. Covar it ieanm ju
ctionem in di ſputati 1oms gfm e Roſell. in tr. de ot. papa G h bjecta eſt. Præterea, Rel eum qui vedlig. 16&l mter 17.0 er quib cau. majer. De onel 2. Cumn nelle,& Impp. adh V. Romam ſuamuꝗba Alem fuiſſe trallt« im nRies Adam ben aa&! acer comitm
7 1x vr 25 SaAn)d3 Srs. Cujas. adl. 1.Cult is aris& focis. Mäſtar
pilite⸗ cd ignoranti 3,D4l
. *
rto quo
mus Romanus kpikopuma mun di rum Ecclelu
„ 4 4 5 Otius!
comm mn. de muſer bs
NIraV 13 am E nichæodi
e remait cum Man eues œlum&ie unc aalarn uI imo, ſaun ap D 14 dr 1 2 JMMucd- .„ A.3 m. de Empt. 9 8* e1 oc Extrausg. comm. 10, vrrau-'
O 1
u ben. 4 Do mino. .„ bi. 94 † 2⁷ 2I G G re/M
v 14 51 Dmn
„Exfravag.* one 1holiima
2 1 7
D. Joachimi Cluten. 19
Meuga e&pace. Joannes XXII. in c. ſuper. Extrav. comm. de conſuet. Benedictus XI. in e.
ſandla. ir pr ibi: Diſponente Domino. Extrauag. comm. de elect. Bonifacius VIII.. c. unã Jandtam. Extravag. commé de majsr.&obed. ibi. Cujus capur Chriſtus Nunc donatorem Conſtantinum Magnum laudant, c. Cenſtantinus, diſt. 9.( Hæc palea multum gr ani Eccleſie attulit. Everhard in Top. in loc. ã veriſfim n. 16.))e futuram. 1² 4. 1.c fundam eta. 17. de elec eęꝶ elect. pot. in 6. Annon hæc inter ſe pugnant: Scité PaulusJ Ctus inl.& an eadem, 14,§, en. D. de exc rei jud. Non amplilis quàm ſemel res mea eſſe poteſt. Ec inl. non ut. 159. de R. I. Non ut ex pluribus cauſis deberi nobis idem poteſt, ita ex- pluribus cauſis idem poſſit noſtrum eſſe. ChRISTusS Salvator noſter univerſa- lem Epiſcopatum vel Principatum damnat, Luc. 22. v. z4. 2 5. 26. Petr. 1. Epiſt. 5.v. z. 4. Paulus ad Coloſſ. 1.V.18.&o ad Eph. 5.v. 23,24. GI. Cor. 3. Conſtantinus quoque Sfftare ure non debuit, Luc. zz. nec natura potuit: quia non habuit ipſe, 1. nemo plus de R. r quia Papa jam antè habebat: vendicat enim ſibi imperium totius mundi, ut antè dictum: Dominium autem non ex pluribus cauſis, ſed unà tantum contin-
git, I. 3.§ ex pluribus, D. de acq.&& am. poſſ. Et quod jam noſtrum eſt, id amplilis no-
Ktrum fieri nonpoteſt.. 10. Inſt. de legat.§. 14. Iuſt. de adlion. Nec Pontifex potuit ac- cipere: Quod enim dari nequit, id neq accipi poteſt. Quemadmodum autem Do-
nario Conſtantini diminuit Pontificis jus totius mundi: ita Caroli Magni dona-
tio,& Ludovici, inc. ego Ludovicus, diſt. 53. diminuirt jus Occidentalium partium, dum præter Romaà& circumſitas proximé provincias nihil incl ludit. Sijam omnia regna Occidentalia donavit Conſtantinus, cur opus fuit novà liberalitate Pipi- ni, Caroli, vel Ludovici. Merité itaq; ridet Æneas Sylvius in Dial. quem ſcripſit cum Cardinalis eſſet, eos qui diſputant ‚an donati o illa vaſeat, quæ nunquàã facta fuit. De validitate hujus donationis ſiſpurane Canoniſtæ, gl. in Clem. J.§. ceterum. de jurejur. Dd. in genere in c. translato. de Conſtit. in c. ex ore, de hu quæ fiunt ã majore parte Capitu- li, inc yer venerabilem, qui jil. ſint lgiui in c. ex inſtauatione de Simonia. ine fundamenta de eloc. in 6.In ſpecieverô, Innoc. inc hanae dub.de renuns.&&. fin. de neſtit. in integ. Speculator in tit. de Inſtrumentor editione,. nunc autem,& in§. 11. v quid ſi lmperat. oan. Andr. in aadit ad ſpecul in tit de iuriſd. om. iud.§. 1. Abb. Panorm.. in. c. per ve- nerabilem,& conſ. 8 4 lib. z. Felin. in c. Solitæ. de maior.& obed. Cardinalis Alexandri- nus in Glem. I. de Sum. Trinit.& fid. Carhol. Idem in Clem. Romani, v. porrõ de iureiur. Andreas de Iſernia in c. qui feud. dar poſſ Varii etiã Legis periti, Cynus in l. competit. C. depræſer. 30. an. in! pen. C. de bon. qua lib gl.& Dd. inl. i. in pr.&§. 1. D. de offic, præ- jid. gl. in Aur quomodo opert. Epiſc poſt pr. gl. in Auth. ut Ecel. Rom. 100. ann praſcr. gaud. Bart. ad I. rubr. D. n. 13.& in l. I. de ofhé praf urb.& ib. in§. Initio. 4 nu. 4.1l. in o- annibus, D. ad§C. Trebell. in ꝓrohibere,. plané, D. quod vi aut clam. ind Auth. quomo- do oport. Epiſc. n. 3. G 10. Bald. in d. l.pen. C. de bon. quæa lib. Idem in 1. conſt. C. Idem in pralud. lib feud. Idem in l. Barbarius, in fin. D. de off. Prat. Idem in. I. G'inc. in generali. Si de feud. defundt content ſit int. dom.& agnat. Vaſal. Jjacob. Brutigar. ind. conſtit. 1. C. Angel. Peruſin. in lſi certarum, 1 7. D. de Teſtam milit. Ludov. Rom. inl. is qui hareſ.in pr. Z. de acq. hered. Paulus de Caſtro conſ.7 2. Alex. de Imola ind 1. conſt. ex in d.l.omni- bus,& in l. legatus, D. de oſfic praſid Idem in rubr. D de v. O. Idom in d. l.prohibere. Adẽ inl Filio quem Pater, 2 3. D. de lib. e poſth. Idem conſ. 3. vol. 4.& conſ. 24. vol..Alban. in adait, ad Bart. ad rubr. Dad verb. Valeat vel non. Caſtald. in tr. de Imp. J. 5 1. Anton. de Roſel. in tr. de pot. Imp.& Papa,§. ult. Seuunerou aAgul Triumph. de Pot. 8 2 cleſ.

20 gylloge Rerum Quotidianarum
cleſq. 43 Art. I. cum ſeqq. Oldrad. conſ.& Burſat. conſ.124.ſlib. i. Fulv. Pacian. de prob. lib.
2.c. 43./. 26. Claud. Seyſel. in ſpec feud. Fach, 8. controv..& infiniti alii. Sed nunquã hanc donationem factam eſſe certiſſimum eſt. 1. Quia donatio hæc diverſis, di- verſoque ſenſu profertur. Aliter Melchiades in d.e futuram, 12.. 1I. Aliter palea, d c.
Conſtantinus, diſt. 96. Aliter Leo I X. in ep. 1 ad Michaél. Aliter Balſamon in Phpiii No- mocanone tit. 8.c.1& Matthæus Blaſtar. in Synopſ jur. Canon. e. de Bulgar. Cypr. e& Iber. Aliter Nicolaus II I. in d. c. fundamenta, de eled. in 6. Aliter Petr. Damian. in diſcepr.
gnodal Mart. Polon. ſus&lveſtro. Alber. de Roſate tit. C. de offic. Prafed. urb. Anſelm.
Drus DEDIT, Ivo Carnut. Auguſt. Eugubin. 2. Diverſæ ſunt& ſibi mutuò repu- gnantes formullær: Conſtat autem ſcripturas diverſas,& fidem ſibi invicem dero- gantes, nihil habere firmitatis, I ſcriptura, 14.C. 7e fa. inſtrum. Alius ſedem Impe- malem, alius Romanam urbem, alius Palatium Lateranenſe, alius habitum& di- gnitatem! regalem ttaditam ſeribit, alius totum Imperium Occidentale, alius Ita- liam tantum Tjudicandam concreditam. Sed cui jam fidendum? Cùm non apparet utri credendum, ſatius fuerit neutri fidem adhibere, Iſi quis, D de reb. dub. 3. Antiqui nullam hujus donationis mentionem faciunt; non Euſebius, qui Conſtantini vi- tam diligentiſſimẽ deſcripſit: non Socrates: non Sozomenus: non Theodoretus: non Victor: non Zoſimus: non Ruffinus, neq; quiſquam iſtius ſeculi. Vix credibile eſt, cum minutiora merloriætradiderint, eos tantam rem ſicco pede præterituros. 4. Conſtantinus filiis ſuis trib us Imperium divifit. Conſtantinus Occidentalium partium, Conſtantius Orientalium, Conſtans interjectarum Princeps conſtitutus.
Euſeb. lib. 4. de vita Canſtantini. Quomodo ergô Sylveſtro tradidit. Im Krantz. lib.4. Metrop. cap. II. notat, donationem nullam ſubſecutam fuiſſe traditionem. 5. Cauſa donationis etiam ficta eſt Nicomediæ, non Romaæ, ab Euſebio Epiſcopo, non Syl- veſtro Papàâ, anno ætatis 65. non initio Imperii, i immunis à lepra bapriſatus fuit Conſtantinus, Euſeb. 6. Ipſi Pontificii dubitant de donarione, Krantz in Sawon lib. 2. c. I. Bart. in prafat. D. n. 14 cum multa non obſeurè contra hanc donationem diſ-
putaſſet, tandem, Videre ait, quõd nos ſumus in terris Eccleſiæ, iccirco dico quõd illa do-
natio Valeat Antoninus Archiepiſc part. 6.: 8 G 2. Hieron Cagnol. in proæxm D. 79. Vo- laterran lib. 3. Geograph Nicol Cuſan. lib. 3. de Concord. Cathol. c. z. Hieron Cathalan. in
praxi Cancel. Apoſtol. Covarr. 4. V. R. c. 16. /. 8 Hieron. Balb in lib. de Coron, ad Caroli v.
Zoannet in tr. de Rom. imp. Cujas. lib. 1. Reſpon. Papin adl legatus, 20 D. d A. ofic. Præ- ſid. Menoch. de A I. Qlib. z. cent. 6. caſ.559. n. 10. Fernand Vaſq. 1. controw.. 5. nu. 27. Caſar Baron. tom. 3. Annal. Anno324. Andr. Alciat. 7. Parerg. c 19. Negant& impu- gnant hanc donationem aperté, gl. Spec. Saxon. 1b. 3. art. 63. gl. in Authent. Quom.
oport. Epiſc.& Cleric. verꝰ. conferen: generi. Igneus inl. Donationes, n. 22. C. de dinat. inter vir& uxor Balduin ad EL. Conſtanrini! M. lib. 1. Schneidw- inproæm Inſtit Lon-
goval. in Rep l. Imperium, D. de juriſdict, 4. c. lex autem foramon, nu. 45 αυunde orta. Molin. in comm. ad edict. Henrici Regis, n 13 3.& in adait ad Alexand de Imola conſ.24. lib.. Eberhard. in Topic. in loc à Veriſimili, nu. 15. G ſeqa Frider. Pruckman. in§. Joluta poteſſas. memnb. 2. eff. ubi laté. Guicciard. lib. 4. Laurent. Valla in er. de falsò cre- dita& ementita Conſtantini donat. Rodolp. Hoſpinian. de origi,& uſis Templ. lib. 5.
cap 2. Brutum fulmen, Phil Camerar. ceut. 1. Horar. ſubſec. c 61. Phil. Mornæ. in My-
ſter io i iniquitatu, de Sylveſt.& infiniti alii. Atque hæc de donatione Conſtantini bre- viter dicta ſuffician Nunc ad Pontiſi cis Principatum ſuper Eccleſias& Epiſcopos quaſ
dale esticulo lt in 29— mssguſi Nov. nanusniot omnit un
claras, ſel obſcuras& T 3 ſctiptura&exenp ar= aiohibus nonfeperit! emn ſn UInsequoque C— un h1s Horom.7 niniett, xtilius. 6
Aterasin ralia pellun At
Im 4 Iplrresom Sek
hertot, elGteeus 18 b
türpaniulqucad( t tinopol lrano juriſd’ e t lhtan Ren ſ uliaafe Komanere ſruigruuf 120 kr A sunn Viit ltei ie rebus Ecclelafticis an t. Kadurum negat, 8.b 1 er qjulmodi tes lm f2 1 neVIIpoſtannot. G kc Conttantini Juxen in tiiletptier Ktepll de ſcc mentum hocnofit pitee omniné ſo i in duod Gregoriusl 1; pares hujus of Can j. Es,uiprotempole a 1 h laplant& coulp a
. Suptar N
d djare ptim 1 g.
linusnod jusk kl 5
dtes Rrula kte tondtwandi; 1 a anlgiinan h das ciminumce 1. tem, h Kc, 4
N 85 i de
unttecenti i an Rhen

um OuHri4
Wor ndtanarum Con.I14 1
11124.116. 1. ulv. Dacian kaa controv. 1.& infniti ali Loi“ . Innnun alll Sedun 114 d 1aria]. 1 7 MlaA donatio hac Glrere
194 aturam, 12 4.1. 41 2 47 An
r 4 1
ter päda Aliter Balſamon m Pee Er Ballamon im Pa vr. Canon. c. de Bulgar C, 5' 4, Ae elec. in 6. Alirer p anind
Altter Detr. Damian ua Llate OTA,. te tit. C. de oſfc. Praſecd unh,
1
14.
*
. Nyerſæt b. 1 ver X tunt libn nrn — nt b 1mornon .. 4 2„ 6 11 1 „& tidem fibi inficent
l
r4, 14.C. de fid. inſtrum. Alius ſeqe
1'
„ 1 Sr* . Latetanente, allus haditont n Imperium Occiidentale, a beꝛ le, a KeA iam HandnumT cut jau um? Chm noum
re,Iiſi quis, D de reb. dub. e In Euſebius, qui Confamn n Sozomenus: non Theodm
4 m
atius fecul. Vw an
1 7 — — 2 2 2 2. 2 * — 8
4.
4 141.
rt, immun!s à lepra 1 1. 0, 34 atione, XKrantz m ah
11 G
. . rr 4ᷣ NA H 18 c0O0 hanc donatlohel
in ferrus E cle z., iccirco dits quiil 6.1 82. Hisren Cagnol in proæm D) 5 3 ℳ Coucord. Cathol. e. 2. Hitron Cabhi
eron. Ba 5 1n fib. de Coron 400"
. 11* 79 15 441 leratu. 20 D.AA
Fernand Vaſ. 1. controv,ſ-
Ir Aliat Parerg. c. 9. Nesene b da- art. 63. gL in Authen 1* 71ℳ 7. 1 In 1 Donativnts, nas(d⁵ agrrt. I 27
41 15.1.9 hneidwin procm. 1 11 14— u¹ „v auten f ramon, nu. 4 47 44 4 S 1 7 n 2ddit a4 Alaxand At uhsn 3—»*... KnaA'
9.4 ger. Pruckm 2 299 Frider. PI t, 1 1ſ G 74„ 11.4 v A T 1 55, 4 Laurent. Vallan e)n
. u TArNÄ nian de origi. G4 14 111* 4 1TAIArH A hil. Mot IIgrr 25 ec. c. 61 Pl„. cI 1.110† o aſtale 1Jon atione C All4 ¹ chæc de donæ 6. K Tole- ſuper Ecclellas ot, cipatum lupe 1
D. Joachimi Culten. 21
quaſi é diverticulo in viam revertor. Juſtinianus noſter Pontificis quidem aeos- Jelær ſed non ideνexia, primatum ſeſſionis& ordinis, non verô poteſtatis in cæte- ros agnoſcit, Nov. 11. Nov 131. c. z. 3.4. Julian. Partit. Nov. 119 ita vertit: Papa Ro- manus prior omnibus ſedeat. Quocirca l.inter claras, C. de ſumm. Trinit. non inter claras, ſed obſcuras& ſuſpectas meritè numeranda. 1. Apparet ex Orthographia, ſcriptura& exemplaribus, inſtrumentum eſſe non probatæ fidei: quia in libris inte- grioribus non reperitur, nec habet indicationem loci& temporis, ut N. 47. poſtu- lat. Unde quoque]Cti eam veluti paleam rejiciunt, Axo, Alciat. 5. Parerg 6. ⁊ 3. Cu- jac. 12 bſ. 26. Hotom. 7. 5. z.(Keſiſtit Andr. Fachin. 8. controv. 1.) 2. Stylus nec Juſti- niani eſt, nec illius temporis, ſed poſterioris, quo barbarorum incurſiones bonas literas in Italia peſſum dederunt. 3. Repugnat chronologia& exacta ratio tempo- rum. 4. Ipſæ res omninò reclamant. Nam tale jus& talem poteſtatem nullus Im- perator, vel Græçus, vel Romanus Papæ conceſſit, nec ullus Romanus Epiſcopus uſurpavit, uſque ad Gregorium III. qui ſeditiosé& tyrannicé Imperatori Conſtan- tinopolirano juriſdictionem in Italia extorſit, injuſtis& impiis excommunicatio- nibus&t armis. 5. Juſtinianus, aut quivis alius Imperator non poruit, nec debuit talia Papæ Romano concedere. 6. Juſtinianus noluit, Nov. 131. 7. Juſtinianum id haud quaquam feciſſe, patet ex multis ll. contrariis, velillis, quæ funt ſub eod.t. de Summ. Trinit Item de haret. Item Nov. 3. 5.6. 58. 123.137. Quibus Juſtinianus de rebus Eccleſiaſticis decernit, non adhibito Papà, quod tamen in A.l. inter claras, ſe facturum negat. 8. Ex differentibus patet: Si enim ullus Juſtinianus aur Joannes ejuſmodi res ſimul tractarunt,& non eſt merum figmentum, Juſtinianus II. Joan- nes VII. poſt annos 160. hæc egerunt. 9. Ex ſimilibus& comparatis, velurti ex palea Conſtantini, quæ eſt ejuſdem planê argumenti, ac quaſi paraphraſis hujus commẽ- titii ſcriptiʒex Stephani I I. commento,& aliis Papiſticis figmentis apparet, funda- mentum hoc novitiæ religionis& novi juris Pontificii, imô novæ Monarchiæ Pa- piſticæ omninò ſophiſticum eſſe. 10. Conjecturæ non obſcuræ nec leves extant, quòd GregoriusIII. Papa Romanus ſit architectus hujus pallii& paludamenti,& parens hujus ovi cuculini, quod fœtura perpetua edit dnas& cuculos verſipel- les, qui pro tempore in aquilas& accipitres ſe vertunt, ut ſacra& profana omnia ſi- bi rapiant& conſpurcent.
9. Supremam Majeſtatem, ut& locum inter Principes, uti Põ- tifici jure optimo denegamus;ita jura Mije ſtatis nequaquam ipſi conce- dimus: non jus belli indicendi finiendique; 4 non Legatos, ⁵ Caducea- tores, Fecialesque mittendi, c fœdera, ligas, inducias contrahendi& confirmandi; d Principatuum, majorum q;ᷓ regalium conferendorum, e non legitimandi; f non indulgendi, abolendi, remittendique pœ- nas criminum capitales; g non deniq; legis politicæ ferendæ poteſta- tem, h Xc.
a) Niſi de facto: pleni ſunt libri Hiſtoricorum, plena exemplorum vetuſtas: nec deſunt recentia. 5) Nam Proceres iſti Eccleſiaſtici, ſinomine& re Fpi- ſcopi eſſe volunt, populum docere debent, non verò ſeſe occupare ſecularium ne- goriorum expeditionibus, iisq́; per Legatos defungi. Sed dices: Hodié Pontiſicii Le-
- C 3 gat:?

2² Sylloge Rerum Quotidianarum gari non modi ab ipſo Imperatore, ſed& potentiſſimis Principibus,& Rebuspublicis quoti-
2
diè aumittuntur& audiuntur. Fateor, ſed id fit mutato rerũ ſtatu, conniventia Prin- cipum: Nam hodié baculus Aaronis,& gladius Nimrodi unàã manu regitur:& Cle- rici unà parte Clerici, alterà Principes& Duces ſalutati cupiunt: altero pugno Co- dicem, altero enſem geſtant. De Herbipoli olim erat vulgatum dictum: Her bipolis ſola judicat enſe, ſiola. Scipio Gentilis dejuri’d. lib. 3.c. 16. Sed hodiè id latius diffuſum eſt, cum ſint, ut lo- quuntur, compatibiles qualitates, Eccleſiaſtica& Politica, Gail. 1 obſerv. 30.& de P. P. lib 1.c. 1. n. 13 Henning. Gæden. conſ.z0 n. 16. Surdus conſ. 2 7 5. Modeſt. Piſtor. conſ- 49-Vol. 2. Ludovicus Pius Præſules conſtituit Principes. Helmold. lib. 1. c. 4. Reiner.
Reinec. Othoni M. aſcribit. Carolus IV. Abbates quatuor opulentiores, titulo
Principum decoravit, inſignivitq́; Principes Imperii, Crauities Annal. Sue vic p.z lib.. fol. 26 4 cumprimis quatuor Imperii, aut potius cathedræ Imperialis Abbates con- ſtituit, Fuldenſem, Albũ Caſtrenſem, Campidonéſem ac Murbacenſem, inde ſic no- minati, quòd ad pedes Cęſaris in publicis Imperii Statuũ Comitiis ſedere deberent. Caſpar Bruſchius Monal. German, pracibuorum ac maximé illuſt. cent. I. fol. 5.5. 56. b. Suntnonnulli, qui Pontificem his prærogarivis inſignitum eſſe putant, non ut Pa- pam, ſed ut Principem Italiæ; ſatis enim ſuperque conſtat, paſtorali officio princi- palem poteſtatem hodiè eſſe annexam. Sed valeant hi: quàm enim bené duplexilla dignitas in multis Pontificibus conjuncta fuerit, Hiſtorici abundéè teſtantur. Non- nunquam tamen Principes Legatos Pontificios audire noluerunt. Auguſtanæ Cö- feſſionis ſocii Naumburgi Pii IV. Pontificis Legatos non exceperunrt jure Legato- rum, anno 1561. Idem fecit Fridericus Daniæ Rex: Chytraus in Chronico Sax lac. Aug. Thuan. lib 28. Hiſtor. Eliſabetha Angliæ Regina Hieronymum Martinengũ, Conci- lii causa à Pontifice miſſum, in Inſulam crajicere prohibuit. Sic Imperatorem& Regum Legati aliquoties etiam ab aula Romana excluſi: impudentià fortè Pontifi- cum. c) Alexander VI. Pontifex perſuaſus cõſiliis Ludovici Sfortiæ& Vene- torum, Fecialem unum ex his, qui clavã argenteam præferunt, ad Carolum VIII. Regem Gallorum miſit, qui ei præcepit, ut intra decimum diem ipſe cum copiis. l- talià diſcederet: Sed ſcribit Guicciard. Alexandrum VI. Draconem fuiſſe, qui im- moderatâ ambitione,& peſtiferà perfidià, omnibus horrendæ cradelitatis, mon- ſtroſæ libidinis,& inauditæ avaritiæ exemplis, ſacris atque profanis rebus abſque diſcrimine venditis, univerſum orbem venenis infecerat. Carolus VIII. diram il- lam obnunciationem irriſit nec immeritò: mandatum Papæ per ſe nullum, ſive mã- dantis perſonam, ſive rei mandatæ naturam conſideremus. d) Nullo jure, niſi dolo, vi& viribus hæc omnia Papa habet. Hiſtorici Gallicibené notarũt, quòd nullum ferê fœdus à Regibus Franciæ cum Pontificibus contractum felicem exi- tum invenerit. Falſum itaqueillud Antonii Poſſevini, in cautione de libris Machia-
velli, quòd omnis Italiæ, aut alterius alicujus regni felicitas, à Romanæ Eccleſiæ vel Papæ auctoritate dependeat: imé omnes potiis calamitates, quibus ante hæc
tempora Italia afflicta eſt, eidem ſunt imputande, Machiawell. I. D ſp. ſeu Diſcurſ.1z.
Fallit& fallitur Bellarminus cum aſſeclis, qui continuam felicitatem Eccleſiæ no-
tam perpetuam eſſe aſſerunt. e) Quocirca non injurià Maximilianus II.
clim Pius V. Coſmum Ducem Florentiæ coronà& Magni Ducis Hetruriæ titulo
donaſſet, ſe Pontifici, ut falcem in alienam meſſem mittenti„oppoſuit. Fulvius Pa-
ciaꝝ.
dt.; nun d'riut T.a,e.
m exem* worom AKegum
Colodololo. glexand V mtai utpoſteaert he/ 77. Neca 2 isallccellonem!— Muüippi Hihannarmm paniz, jetlim etiam 1
8* 1 rulam legitimatione 1
Aauur nterus libeli, 2
Tahimitu kortaga eennnoralem äliun T n foſeEtlant, quärt 2n dguinec minorum geft. nlnperitertis tanq 197 4 Cunt lun.unſ 4 erim lerrimauolſt Te gaconkettui. uenIAe ſtro Romano-Germ an ti rem nominatim dedae Comitibus palatini be Kdcquojurenridedt 2ε ſi finrione hapa gaus 5
griats prerogatiri ta. h.
An wati Geng B₰ tigallettores⸗Cuim r ſn tr, Godminuszſt br ndalgendi, olet: 25 ere b( fſenulbrtulolab) 4 9 tem condemmnato c,e pre lienileum,ſnecap 2 he nodo heccum bg e. ne Phrn.9,v,6, uuus 04 5
1,13:24 hart ech b) —*
1
ate

G Rel
ru, co mant nt: alt dictu
neſt, i 106 75. A00 Äd. lis. pulen nnal. 8 erialis acenſe itiis ſec cent. I. eputan dorali enimbe undète unt. A eperun hyronic Martin „Sic In ddentia vic8. t, àd C iem ip conem gæ cru profan arolus? oerſen 46 cibene ontractt autionea s, à RO tates: G
A lirit qunlie
ntia Drih- ur:&Cle. igno Co⸗
nt, utlo⸗ 0. rde, 44 ſtor euſ KReiner titulo 9.z. lib.. tes con- e ſicno- eberent. 7 2 66.b. nut ba- o princi- iplexilla Ir. Non- unæ Cö- Legato- 18 ac. Aug. Conci- orem& Pontifi- XVene- mVIII. copusl- „ quiim- 1s, mon- us abſque iramil- wlirema- ullo jute,
8 11 — rüt, qubd icem exl-
— Machia- — ‚Eccleſiæ ante hæc 3 ziſturſ.. cleliæ no- anus II. 2 Iriæ titulo
D. Joachimi Cluten. 23 cian. de probat. lib. 22⁰. 35. n. 69. f) Legitimandi tamen poteſtatem, Impera- rorum& Regum exemplo, Pontifices ſibi arrogaverunt, titulo nullo, vi manifeſtà, dolo doloſo. Alexander VI. Cæſarem filium legitimavit, Cardinalitiis honoribus mactavit, ut poſtea etiam Valentiæ Dux ſalutatus fuerit Guicciardin. 1. hiſtor.. 8.& 4 hiſtor. p. 377. Nec abſtinuiſſet Pontifex à legitimatione Antonii Prioris Craten- ſs, ad fucceſſionem Regni Portugaliæ acquirendam, Sebaſtiano extincto, niſi Philippi Hiſpaniarum Regis potentià& viribus territus fuiſſer,& non tantum Hi- ſpaniæ, verum etiam Luſitaniæ JCtorum reſponſa validis rationibus edocuiſſent, nullam legitimationem Pontificiam ad Regni ſucceſſionem obtinendam prodeſſe. Audor incertus libelli, Middelburgi Anno 1591. editi, de jure ſucceſſionis regiæ, in regno Luſitania ſeu Bortugalia,&c. Nam conſtat, ne ſummum quidem Principem velRe- gem naturalem filium, in præjudicium legitimi, ad Regiam ſucceſſionem habilitare pofſe. Et ſane, quà ratione fumma regalium legitimationũ jura Papæ competerent, qui nec minorum gentium naturales ita poteſt omni maculàâ& nævo purgare, ut in Imperii terris tanquam legitimi ſuccedãt, Bald. in rubr de conſtit. n. 3 5. Angel. conſ. 29./. 4. Curr. Iun. conſ. 13 6.n. 2. Soc. Iun. vol. I. conſ. 5 2. /. 4. G vol. 2. conſ. 100.2. 26. Eſt enim legitimatio ſymbolum ſupremæ dignitatis, quæ in Gallia à ſola maj eſtate Re- gia confertur. loan. Ferald. in tr. de priv. regn. Franc privil. 1 5.16. Sed in Imperio no- ftro Romano-Germanico etiam ab illis, quibus Princeps KRemanus illam poteſta- tem nominatim dedit, Gail. z. obſ. 142. 2 4. Papa etiam, velut alter Imperator, ut hic Comitibus Palatinis, fic ille Cardinalitiis fratribus eandem poteſtatem indulfſit: ſed quo jure:vide Abb.& Felin. in c. cum te. de ſent.& re jud. Præterea, ſi natalium re- ſtiturione Papa gaudet, qui fit, quòd infamiæ macula laborantes, eximiæ iſtius di- gnitatis prærogativà, exiſtimationis& famæ beneficio cohoneſtare non poteſtd. c. cum te, de ſent.& re jud.& ib. gl. Regula hic notanda ſecundum Pontificiæ majeſta- tis aſſertores: Cui minus non licet, licet quod majus: Papa non poteſt fame reſtitue- re, quod minus; ſed natalibus poteſt, quod majus Egregia ſcilicet. 9) Jus indulgendi, abolendi, remittendi pœnas criminum capirales, eſt ſymbolum& character regiæ ſupremæq́; præeminen tiæ, I. relegari, 4 inf.! moris, 9.§. iſte feré, l. ad beſtias, 31 D. de pænus. Octau. Cacheran. deciſ. 101. Hoctamen jus Pontifex, licèt i- pſe nullo titulo habeat, Cardinalibus ſuis etiam communicavit; Illi enim ſi ad mor- em condemnato obviam prodierint, etiam latroni, etiam ſicario, etiamsodomite., ſixe pileum, five capellum injecerint, à mortis pœna eum liberare poſfunt. Sed quo- modo hæc cum lege Dei congruunt, Exod. 11.v. 1 2. Geneſ 9. v. 6 Levit. 24.V. 17. 2. Chron. 19. v. 6. G& ſ⁵ᷣd. Exod. 2 2. v.19. Len 18.9. 22. G ſ*qᷣ2ᷣ᷑& 20.. 15. G 16. Deus. 22. v. 21.22.23.24Barth. Cæpolla cautel ⁊ in pr. ait, quõd Cardinales hoc habeant ex con- ſuetudine vel Privilegio. Hanc poteſtatem Carolus V. Senatui Mediolanenſi, cui po- teſtatem regiæ non abſimilem alids conceſſerat, nunquam impertire voluirt, ſed pe- culiariter excepit,& ſupremæ ſuæ Majeſtati reſervavit, Bodin. I. de rep. c. 8. G 10. H) Solus enim Imperator leges condit; l. 1. D. de conſtit. Princip.! pen.. ult.§. 1 C. de LkL. 12§ ſed quia, 1 8. C. de vei. jur. enucl ſed& quod Principi, J. de I N. G.&ꝙ C. quibus vel ipſam Papam ſubjicit, Nov. 123.c. 10. Nov. 105. in fin. Nov 133.in pr.& c. 6. Nov 3. inpr. Nov. 6.c. 8. Now. 1 31.c. 3. Nov⸗9 cujus auctoritatem in cauſis civilibus vix ullà agnoſcit, argum. I. repetita„41. C. de Epiſc.& Cler. l. adictos, C de Epiſc aud. Nov. 6. in Er. Sed quid ad hac Pontificii Papa omnia jura in ſcrinio pectoris habere cenſeruie

2 4 Sylloge Rerum Quotidianarum e. 1.de eonſtit in 6. Qui Angelos judicabit, quantò magis temporalia, e. per Vvenerabi-
lem, qui fil ſint legit, arg. 1. Cor. 6.v. 3. Omni humanæ creaturæ imperat, utroq́; gla-
dio: juxta illud: Ecce duo gladii hic,& ſatis eſt, c. I. Extravag. Comm. de major& obed. Clem. Paſtoralis, de ſent& re/udic. c. omnes: diſt. 2 2. c. auo ſunt, diſt. 96.6. cund, 9. 7. 3. Sed bonus iſte Bonifacius in d. Extravag. juris divini terminos evagatur, 1. Petr. 2. v. 13. Rom 1 3v. 1. oan. 1 8. v. 36. Sequuntur inſtar gruum ſocii. Sed dices? Ponti- fex conſtitutiones ſuas non minês emittit quàm Imperator, quibus refertum eſt jus Canonicum, quibus etiam utimur in noſtro Romano-Germanico Imperio. Verum, de facto quidem emittit, jure nullo: iisque eriam utimur, non tamen ipſius Pontificis jugum agnoſcimus, velillius ſubditos nos profitemur. Siquidem idnon coadé, ſed liberé, propter Imperatoris,& Principum noſtrorum approbationem, noſtramq́; aſſenſionem, facimus. Quinimò utimur canonibus Pontificiis liberê, non at Pontificiis, ſive quòd ab auctoritate& majoritate Pontificis ſint profectæ, ſed tanquam LL. noſtris& reſpectivé propriis, quæ nobis ſunt propriæ factæ, pro- pter Principum noſtrorum, ut dixi, auctoritatem, noſtramꝗque aſſenſionem. Sum- moperé etiam deteſtanda eſt impudentia Papæ, quà juris noſtri interpretationem artogantiſſimè ſibi vendicat, vide Cujac. inl. jus publicum, 8. D. de pad. Illud Corol- larii loco addo, Pontifici nulla plané competere regalia: multò minſis igitur Epi- ſcopis& aliis perſonis Eccleſaſticis, quatenus Eccleſiaſtici ſunt, ſed eatenus com- petunt, quatenus hodiè ſunt Principes& Status Imperii Romani, Bald. inl. nam ſa- lutem,& ait autem, D de off praf. vigil. Igneus in! neceſſurius,& non alias 5. 2. n. 128. D.
ad 5C. Syllan. Innocent. in c. cum tern. 2.& ib. Panorm. n. 14. G. Ce. Comm. de ſent.& re
jud. Panorm. in c. ſignificaſti, n. 10.& ibid. Felin. n. 4. de offic. delegati.
9. Solus ergô ſummus Germanorum Princeps a eſt Dominus 5 Orientis, Occidentis, Meridiei, Septentrionis, qui& inter Princi- es mundi maximé refulget, d tanquam ſanctiſſimus& nobiliſſimus: e ur& Chriſtianiſſimus, f imô corporalis mundi Deus, eminens ſuper
omnes, tanquam ſtella matutina in medio nebulæ Meridionalis. g a) Hoc nomen de Imperatore accipi notat Proſper. Caravit. ritu 64 n. 11. G e2ᷣ᷑ Recté, arg. Rub&t. t. D. de Conſtit. Princ. ſed& quod Principi. l. de I. N. G.& C. c. unic. de Feud. March. Duc. c. unc. quis dic. ODux, March. in uſib feu. Eſt enim Chri- ſtiani orbis, Romanique Imperii primum caput, primumque locum tenet, ſive pri- mas partes capit. Alias Principis vocabulum eſt æquivocum; uti Paulus J Ctus de- licti Principem, pro auctore dixit, I in hoc, 10. D. de Serv corrup. Verum juxta nomi- nis veram Etymologiam ſignificat aliquam præeminentiam, quaſi primas partes
capiens. Sic Princeps quoque nominarur, in quem regimenta Reip. perpetua träſ- lata ſunt, I. 1. D. de offie. Præf. Prat. ſid. l.9. Erymol. t. de regn& milit. voc gl in e. funda menta,& proinde de Ele. in 6. acobin. de S. Georg de Feud. verb. Princeps. Hodiê pervul-
gato more loquendi aliis præter Imperatorem tribuitur,& quidem cum aliqua additione, Princeps Imperii, Princeps Regni, qui habet Ducatum vel Principatum
ab Imperio vel Regno. b) I. depresatio, D. adl. Rhod. de jact. l. benéẽ à Zenone,
C. de quad. praſcript. Nov. 10 5. c. z. c. In apibus, 7 ,1 gl. in c. jus quiritium, diſt. 1 gl. in s.
Adrianus, diſt. 6 3. c) Bald. conſ. 3 59. lib. z. d) L pen.& ibi Bald. C. de Bon, Juæ lib. d.! Adrianus. Cardinal. in Clem. I. inpr. de jurejur. e) Lquaru, D. de 2 Nat.
4 8 5
Abertkr Kra 84 Atz. Bart 2
„ f) 4 namfia 1 44 17. art. un'd. 4— hune Caruni Laus— lmmahuerh nherute 1 ARD uncl;* iit deA. 60— 1014 47. At ahl. G lun enm, ſr S
mi)'6.J doci 1 Danam, t Mede b noloKomanilmi doguudere,Kſupere: ltmateablonum n 4] Inperatot adebutexemptio o7.h.z. Noane Dlanos aoitate coge h zere, ſne contradict 3e ft Aubignorar caulmen ie ſertigandoagitatan!3. Colmum Florentin ki nat admonitio: Item ſerngnolcete upetic Cm hi 12 3) laun. Terali.¹) r un 3do Mantin Ra ban h, Sf Laral. Degraſaliae lintum anulir r e. notmmit ine ferdene ah pn Nurhlilpy tunc ad 2 rzanaahs 8 b uc unun un, ds 16 85 zait lmge G bo dhhenjumaCac tel 4 1 nnermn Camt h denkrancorum, g ſt
kiat id
cſelerbunt Kedho hg ſerenusBodie,— u lhere4 aum.— 3 nu heahturun H) h lin laln zun d. 1 nulttendi lrln 0
um C1 lumqienlarnl. 1
t.lich Caaan 3 Allnins 6— 4

44
magis tem nag poralia,
ars e&. 1. Exfeg,,,,. Perat, un V a DAg. Cemm. 4emag 6
4 ½ 1 2 2 4 ½0 uT 4. 7 1 . Jſt. 96.t.tunae, n terminos eragatuf 1 um ſocii. Sed
[1 dlce7D
12
perator 4.
Aa IUIARNERA . on„ Quldustete 1 4
6
K11d 0⸗ r n10 ermanico lu- 1 UIrIMur. 1 44 Aelinauk, non tamenn 4 4 ⸗„§ü. 1 mur. 3 t K11 AIAam 4. 1GUldem.
1
Iüjtrerme. 10n Lumnappte
fig
Canonibus Pontüicite
Inriee ſinfrs SIIIICls Untpton
41
ſunt ranri a lunt LOpflæ kada, 4
„ AMentone AIIIOHMlIII,
neus in! neceſſarius, non alias*.⁊ Al bauorm. n. 14. G. Ce. Comm dt ſani de offic. delegati. anorum Princeps a eſt Don tentrionis, c qui& intet ſi 17 0„ 4 quam lanctillimus& nobilillm 4 1* 8 ir lis mundi Deus, eminenoi- „ nal nebulæ Meridionals proſper. Cararit. ruusin
1 1
f. Princ. /d quod Principi.1eli
5
Dux. March.in uſdb feu. Eſteuin
mumdue locum tenet, l uivocum; uti Paulus(i
ram iuxtal D. de Seru corrup. erum jurnt, rweminentiam, quafiprimasp 4 K 14 1 III 1* n gimenta Keip. henen
. ,**4 f milit. vor gl int 2, end ver.Princths Hodſe „ Feud. verb. Princeps Hloclh 8*+ 7„. 3 mäl „ rribuitur,& quidem cum⸗ 41* 44*. ani habet Ducatum vel Princl
4
FeESIo, 515a4, 7 4. r Baul en. HhaH⸗
14 115 8 4 zari e) Puang
Pun c.jus quiritium, iß.g
„
n. 1.1 pr. 4e jurejur.
D. Joachimi Cluten. 25 Nat. reſtit. f) Aa.I inter claras, C. de Summ. Trin. Chaſſan. in caral glor. mund. part. 5 conſid. 27. g) Bald. conſ 238 lib. 1.& conſ. 300 lib. ult. Mart Garrat.
(aliâs de Caratiis) Lauden. in e. unie in ſin. de prohib. fend. alienat. Catellian. Cotta in Memoruab Verb Imperaror. Fernand. Vaſq. Illuſtr. q. 20, in pr. Anton. Gabreb comm. opin. lib. 5.t de A. R. D. concl.. Iaſon. inl.i. in 1. Lectur. n. 6. C. de Summ Trinit. Bart. in! ho- ſtes, z 4.2. 7. de capt.& poſtlim reverſ. Plura hujus argumenti vide apud Reſtaur. Cu- ſtala in tr. de Imp q. 52. G 53. Carolum Degraſſalium Regalium Franciz lib. 1 ur. 6. p.[mibi) 56. 1
10. Qmocirca Italiam, 4 Galliam, 5 Hiſpaniam, e Angliam, 4 Daniam, e Mediolanum, † Sabaudiam, g Burgundiam, h nullo modo Romani Imperii nexu contineri, ſed perpetuæ libertatis benefi- cio gaudere,& ſuperiorem non recognoſcere, ſimpliciter& indiſtincte affirmare abſonum& minùs tutum.
a) Imperatoriæ Majeſtatis ſuperioritatis intentio in Italia ſatis fundata eſt, adeò ut exemptionem alleganti probandi onus incumbat. Cethal. conſ. 316 9. Dec. con/. 307. lib. 3. Non negant hoc ſaniores Itali. Controverſiæ inter Florentinos& Piſanos agitatæ cognitionem& dijudicationem ad Cæſaream auctoritatem perri- nere, ſine contradictione partium, Maximilianus I. profeſſus eſt, Guicciardin.; hiſt. Quis ignorat cauſam Finarienſem inter Remp Gen uenſem,& Marchionem coram Ferdinando agitatam? Elegans eſt Maximiliani II. ad Pium IV. Pontificem, qui Coſmum Florentinorum Principem regiæ majeſtatis dignatione ornatum vole- bat, admonitio: Italia non habet Regem niſi Cæſarem. 5) Galliam non recognoſcere ſuperiorem multi aſſeruerunt. Nicol. Vbald. de ſucceſſ. ab inreſtat. n. 81. 82 83. Ioun. Ferald. de jur& privil. Reg. Frane. Dec. conſ. 269 nu. 6. conſ. 270 nu. 4 822 conſ. 3 00. Martin. Ravaule. in ec judic. n. 66. Nic. Feſtaſ. e Eſtimo, part. 4.0 7. nu. 44. 4 35. Carol. Degraſſalius Carcaſſonenſis Regal. Franc lib. I. jur. 1. ubi mirificé Regis Gallia dignitatem extollit. Et quòd Rex Franciæ non ſubſit Imperatori, concludit Abb. Pa- normit. inc per venerabilem, qui fil ſint legit. jaſ. in l. cunctos populos, nu. 10 C. de Summ. Trin. Philipp. Franc. ad appellat. Oldrad. conſ. 69. ubi larè diutar Vaſq. Illuſtr. con- trov. proœm. in fin. dicit ingentem eſſe quaſtionem Latè Stephan. Aufrer. in reper. Clem. I. ut Clericorum, de offic ordin.& ib. Matthæus Boyſſ. in addit.& remiſſ(mibi) 67. 68:6 9. edit. Colon. Sed ſubjectionem valdéè urget Franciſc. Zoannet. de Rom Imp. uu:.
203. Nam juxta Caroli M. teſtamentum, Gallia Imperio ſubeſſe debebat, un de ini- tio Diplomatum Carolus Imperii Romani gubernatorem, deinde Dominum& Regem Francorum, Longobardorum ac Saxonum Dominatorem ſeſe nominavit. Albert. Krantz. Bart.& Alciat. Regem Francorum Imperii Germanici ſubditum eſſe ſcribunt. Sed hoc verum quidem, ſi antiquam Romani Imperii dignitatem cõ- ſideremus; Hodiè Francia nullum ſuperiorem agnoſcit. Feſtaſ de Eſtimo e& olle- fis, part. 4.c. 7. num 44. Guilielm. de Montferrat. Cathalan. de ſueceſſ. reg.(præcipué Gal- liaj per diſcurſum. Hinc. Curt. Jun. conſ. 1O,u. 48, ait, Regen, Gallia in regno ſuo majo- rem habere poteſtatem, qudm Imperatorem in Imperio, ſcilicet propter jus Regni tranſ- mittendi. Etſané ab annis ſexcentis Imperatores in Gallia nihil habuerunt: Re-
gnumue Arelatenſe, except& Sabaudià& Burgundi, jamdudum Imperii eſſe de- 8— 8 51
ſiit. Mich. Coccinius de translat. Imp. Iacob. Spigel. in Schol. A phonſinu ad En. D D 3 D 15. 1.
—

26 Sylloge Rerum Quotidianarum
lib. 1. Petr Heig. 1. 7. 3. nu. 48. c) Regem Hiſpanie eſſe Monarcham&totu continens in ſuo Regno, ſcribit Joan. Redin. de Maj. Prin. verb. Imperatoriam Saohe Katem, n. 37. Etno. nagnolcere ſuperiorem. Guilielm. de Mentferra at, de, Juceeſſ. Regn. dub. l. nu. 40. 1de quòd Reges Hiſpanorum regna ſua ‚maximà Reip infelicitare,
ab Arabibus occupata, immeniis laboribus ‚peric ulis& impenſis, effuſo per ſeptin-
gentosannos proprio&ſubditorumſanguine, à Chriſtianæ telig gionis hoflibus, li-
berari int,& ita ſe exemerint, Guilielm de Montferrar. d loco, gl. in c. Hadrianus, diſt. 63.
Ioan. Lupus in pr Rep. de douat. int. vir.& ux. n. 18. Ioan. Garzias de Hiſpan. nobilit. Et quia hoc line Imperatorũ auxilio factum, omnigenam exemptionem allegant. Ad- ducunt etiã Honorii Imperatoris immunitatem TGothis coneſam. aliaq́; d decreta ſub Henrico III. Imperarore anno 1055. confirmata, Covarr part. 2z. relect peccatu,
§. 9.Ioan. Mariana de reb. Hiſp. lib. 9. c. 5. Sed quid ad hæc Gratian us? Is in c. Volumus, 11. 4. 1. Hiſpanorum puram putam arguit ſubjectionem, eosq́; Legis Carolinæ vin- culopotestiæ& majeſtati quaſi aftringit. Hic Canongenera liter, uti fonat, accipi⸗ endus eſt de omnibus Hiſpanis, non de Hiſpanis Galliæ finitimis, Pyrenæum& lo-
cailla propinqua inhabitantibus, ut vult Covarr. pari. 2. relect. c. poſſeſſor.§ 10. Sed
hodiè de factoſe exemerunt. In rebus ſacris Hiſpaniarum Kex Pontificem Roma- num tanquam ſuperiorem agnoſcir& recognoſcit. Phili; Ppus 28§. inquiſitionis juriſ- dictionem Mediolani fummis precibus à Pio V. contendit. Nec nocuit Hiſpanis ſubmiſſio nimia: Na à Pontificibus tot Regna, Neapolis, Sicilie, Luſitaniæ Arrago- niæ, Sardiniæ; Canarias, Heſperides ac Gorgonic das Inſulas arctiſſimo fidelita tis nexu obtinuerunt. Hixccine ergo illa Monarchia Hiſpanica? nônne Pontificem ut ſuperiorem recognoſcitab hocc qui planêè nullius maj jeſtatisj jure capax eſt, majeſta- tem fœnerati ſunt. Probationem urges? Alexander Sextus] Papaltoti non modélta. liæ, ſed& Reip. Chriſtianæ pernicioſiſſimus, Franciſc. Guicciardin. 1. Hiſt.) utriuſque Indiaæ, Orientalis& Occiduæ Inſulas inter Hiſpanum& Fufiranumjudicio fini- um regundorum ‚terminis in Atlantico mari poſitis, diviſit, eà lege, ut dominio ſibi& ſuperioritatis jurereſeryato, ab Eccleſia Romana, ceu ſidueiarii recogno fce- rent;cum tamen vel Domino, velVaſallis, ſive divini, ſare humanijuris cantempla- tione, nulla ſemuncia alicujus prætenſijurisi in Indias competerer. Quid ergo Re- gnorum ferè Hiſpanus haber quod non Vaſallagii jure, ab il 1110„qui conferendi po- teſtatem non halber obtineat? Magnitudinem po tentiæ Hiſpani nimis exagge- rant: rernand Hiſpalenſ de Hiſp regn. magnit: Ioan. Redin. A. tr. de Majeſt. Sed confide- rare illi debuiſſent, à potentiæ magnitudine dignitat tis prærogativam non ſem per dependere: Menoch. I. conſ. 36. n. 51. Quemadi nodum nec finium K provincia- rum anguſtie Majeſtatis pur rpuram omnem excludüt t, ut malé de Bohemiæ Regno
ſcriptum reliquerunt Hoſtienf.i in c. conſtitutus, de reſtib. Baptiſt. Caſtell. inc ſeitote,
6,. z. Quid multis Summa Majeſtas nulla eſtvicaria:: fed de Hiſpa no literis pro ditum eſt, eum ab Imperatore Germanorum totius Iraliæ Vi icarium eſſe con aſtitu⸗ tum, Bodin. t. de rep.10. Quod tamen hac vice, ut aliquo modo ſuſpectum ‚in dubiũ; revoco, Quomodo ergo Majeſtate ſummà præfulgebit: Vi icaria enim facilòê revo- catur. Navarre Regnum quo titulo poſſidet: Sileo: Loquantur Hiſtorici. Gallum illius recuperandi poteſtatem habere minimêé dubito. d) Quamris Joan- nes Angliæ Rex Regis Franciæ potentiam metuens,, Anglie Regnum Innocentio III. eudatarium fecexit, Blond. lab. S. Dec. 2. Polya. Virgil. 15: Hiſt. Anglic. Quamyis
item.
t em Ner4delſtanus C. ertt, connadfecusRe g
2 ione clentelariside
aſcun— r dCſerrel ☛ coreivomine, Aono osletofelluett Bn
Anp„Undectian!
uum 10. dmalt*
lndlſolcbili'inculous ranniarum Ker,po- 2 b derrmacum pote ſate2 1 lunmam, perfecdan 1 zermanis Imperatori i
Aannum 1162. Albers
tinu mentionem nan 4. unt ut ſribit Auguſtn unliheirtemago 2 xkkarew,quüdinleg 41 litiiterattentareno un i iu Tüitameniple e Canctoritatebrocena. ertun Rbicpafenc ſucicitktmat Renat 9 f Mgjeias atch lorebit a ko mnfum cuſl IErI M ur dimtamenmült, 1 Nt alu Glh. Ritr 2h 7 ena 31 11 r „Rauden Penahte 5 3b 62 hl dim ltopiam redi& kh i linnm Darir e. 1 lſie; eij ſürefecn e 3 dt
der Puir mim a0 tu elamnätn
UtDux 5 1 1 1 dr.

„ OPf X Nap 4 eile Monarcham Ctotun IE. verb. Imperatovia: Imperatorizam a 2 1„„*„ 8 Mentferrat. de ſuceeſ. Ryy r 7. 86 1
aximà Keip in ſejigire — 1 Klleltat
3
) 4* P 3 8, Ctruio er. 8411 ul 8 ſe Ddih. „. 1 1 liglonis hoſtibus All 1 4, glinc. Hadrianus, diſtg, Sarxins de Hhan„ Hit N. 4 4 3 81/ ℳ4. nobulit.J. 1 7 41/ 4] 20 emptionem allegant. A9.
1.. 1].— Porh 4 all 17 Uaq; decteu
part. 2. relecd« peccati us? Is inc. volumu
1»„
6— Legis Carolinæ vin.
eraliter, uti fonat, accipi finitimis, Pyrenæum& lo. KRex Pontühicem Roma. 8us§. inquifftionis urif. ndit. Nec nocuit Hilpanis Sicilig, uſitaniæ, Atrago- ulas arctifſimo fidelitatis nica nõnne Pontiflcem ut atis jure capax eſt, majeſta- 6 1 1
Papaltotinon modô lta- * 44. 5—„. criarain. l. Hiſt.)utriufqu- 4. 1 1. & Luſitanum judicio fim lviſit, eà lege, ut domini cer Nduciari recognoſet humanijuris contemph 11 G 111 G 1] 4 npeteret. OQuid ergok
1 4 21 d.— 8 1. billo,qui conterendipe- tiæ Hiſpani nimis erasn 4 8 1 1 6
4 tr ie Majeſt Sed cons e prærogatvam non lem nec finium& prsvinck- armalé de Bohemiæ Regno Batiſt. Caſtell. int- ſein
Da 82.„rjepro⸗ . Hiſpano literlsple 1C111pPe .. a contiu læ Vicarium etſe coue 4 Gaſpeckt modo ſulpect
— m facilé reno-
„ A 1 Vicaria enim faclen, 1 G..*„ Hi roricl. Gallan uantur Hiftô! jantunt i lou
4) Quamuts on / M
Peonul XESII
Anglie RrH„(QJan 4½ 7 Hit. Auglis.
91l. 15. 18.4403 lten
D. Joachimi Cluten. 27 Item Rex Adelſtanus Conſtantinum Scotorum Regem in ſua verba jurare compu-
lerit, contra decusRegie Majeſtatis,&in Regii nominis dehoneſtamentum, adum- bratum clientelaris fideftitulum obten dens, jus gentium, jus belli, quo victi victo- res Dominos agneſcunt, Clientes Patrono s,poſtea etiam Britannis deditio illa ac- eſſerit illo Clientelæ ſacramento, fide ipſis poſterius datà à Jano Balliolo, Rege cotici nomine, Anno 1²93. Scotis enim de cooptando Rege difſidentibus, Ballio- lus ſeſe profeſſus eſt Britanni beneficiarium, ut Scotiæ regno præficeretur. Bodin. I. de rep.5 Unde etiam hodié Scotiam Angliæ feudum eſſe putat Vultej. lib. 1. Feua.
Germanis Imperatoribus juramentum fidelitatis præſtiterunt, Gethofrea Monacb.
lum ſuperiorem agnoſcit. Fallitur ergò Bodin. 2. de rep cap.x qui Kegis Daniæ Ma-
4
g
& auctoritate Procerum, alienare poteſt; imô ſi Rex mandat unum& aliud Parla-
2
judiciis firmat Renat. Choppin. de LL. Andium. Sedfloret Regni& Regis Daniæ
mentatio, tanquam abſurda, rejiciatur, Corn. conſ. 12 8. n. 3. vol. 3. Pariſ. conſ. 13 8./. 4. Raudenſ.de Anal.c. 38. Sed condonandum hoc Bodino Arctoas res in remota Gal- lia ignorantiuùs ſcribenti;-um P. Greg. Tholoſanus& alii graviüs peccaverint, ille enim UItopiam credidit, à Thoma Moro perſuaſus. Hoc tamen non omittendum, Sereniſſimum Daniæ Regem Vaſallum eſſe Imperii Romani in quadam parte Hol- ſatiæ; cujus reſpectu Imperatori noſtro ſubeſt. Andr. Gail de Arre/t. c. 6. uu. 16. Sic Rex Hiſpaniæ, ratione Ducatus Burgundiæ, Status Imperii eſt. Et ideò quoad Du- catum Burgundie, in Comitiis Imperialibus, non utRex, ſupremum locũ occupat, ſed ut Dux Burgundiæ, ſuo ordine ſedet inter Principes Imperii, juxta receptã an- tiquitus poſſeſſionis conſuetudinem. Sic Dux Clivenſis in Flandria„‚Brunſvicenſis in Hollandia urbes, arces,& dominia pofſſident, quorum reſpectu non in Imperio, ſed in Flandria vel Hollandia forum ſortiuntur. Sic Comites, Rhingravii, reſpectu feudorum Imperialium, ſunt Wildæ Rhenique Comites, Imperio immediarè ſub- jecti;reſpectu verõ Comitatus Salmenſis ſunt Landſaſſii Lotharingici ‚Lotharin- giæ Ducem ſuperiorem recognoſcentes Et notorium eſt, per totam Germaniam multos eſſe in Imperio Comites& Barones„qui, erſi feuda dignitatum& nobi- lia ab Imperatore recognoſcant, ideoq́; inter Status-& Ordines Im perii referantut;
D 2 tamen
—— e 8

4 38 b Sylloge Rerum Quotidianarum
tamen quia in aliorum Principum Provinciis dominia quoq;& domicilia ſua ha- bent, eorum reſpectu pro ſubditis illorum Principum indubitatè haberi,& proin- de adonera& munera talium Provinciarum, æquè atque alii Provinciales teneri, ut in Auſtria, Bavaria, Saxonia, Marchia, Haſſia,& aliis Provinciis tam Eccleſiaſti- corum, quàm ſecularium Statuum perſonis perſpicuum eſt, Reichs Abſchiedt zu Angſpurg Anno 1548.§. Wiewol auch in der Ringerungshandlung.&§. Auch der Graven von Tuͤbingen halben/ ꝛc. F) Quidam JCti Ducatui Mediola- nenſi jura Majeſtatis tribuere non ſunt veriti, Curt. Sen. sonſ. 49.& conſ. 50. Lud. Bolog. conſ. I. laté Secin. un. conſ. 17. vol. 4. Sed utut ſit, Ducatum Mediolanenſem Rex Haſpaniarum aut ab Imperio Germanico fiduciæ nomine, aut certèé malà fide poffidet. Hujus recuperandi Imperator cum Principibus Germanis jus& poteſta- tem habet, non ſecus ac Domino in ſervum fugitivum perpetua manus eſt injectio,
Bart in l. ult D. Soluto matrim Cynus, inl. i Cod de Novat. Faber ad§. pen. I de aſſign. li-
Fert. Iaſ.in l. debitorum, C. de pad. Bodin. 1. de repub.). Nam Mediolanum fuit& eſt etiamnum hodié regio Italiæ, Imperatoris Germanorum hoſpitium, ſpecula& arx totius Italiæe, Galliæ& Germaniæ, mirum in modum ſibi horum Regnorum pro- pinquitate accommoda. Andr. Alciat. de Form. Rom. Imp p. 103. in editione mea, d Anno 16 10. Maximilianus I. Imperator annis haud minũs ſedecim, centum am- plius nummũm aureorum millia, poſſeſſionis ac ſiducie nomine ex Ducatu Medio-
lanenſ, partim à Ludov. XII. Rege, partim à familia Sfortiadum conſecutus eſt,
Reodin. I. derepub 10.Idem Ludovicus à Maximiliano. Diplomainveſtituræ obtinere nequivit, niſi cum hac clauſula: Salvis imperii juribus Ducem Mediolani recogno- ſcere Cæſarem probat&Ægid. Boffius in Practic. crimin.. de crim. læſ. Majeſt. num. 14. G35.) Non tantlim Ducem Allobrogum, ſed etiam Mantuæ& Ferrariæ, jura Majeſtatum habere] Cti quidam ſtatuerunt, Paul. Caſtrenſ. conſ 16 6 lib. z. Nat-
tu conſ. 6 08. Oſaſc. Aeciſ. 10& 155. Chaſſan. in Catal. glor. mund. 12. conſid.3 8. Rol. A
Valle couſ. 4 n. 42. lib. 3.& alii quos copiosé allegat,& multis Thraſonicé defendit. Anton. 4 Mr, 27—„ 3. 4 2 8„ 7, Teſſaur in prafat. deciſ. Fedemontan. nu. 13 14: ſ2„9.& in notis ad eaſdemm, quas filiuss .„. 3„. A 5 ejus Gaſpar. Antonin Teſſaur. edidit. Sed qui fit quòd in catalogo perſonarum, Receſ-
tbbus Imperii ſubjuncto, nomen Ducis Subaudiæ ſcriptum reperiatur,& aliquan- do banno Imperii fubjectus fuerit?Ipſe Bodinus etiam lib. I. de rep. c. 9. Ait euim in- quit, Alobroges ipſi confitentur, totaó eorum hiſtoria declarat; banc Imperii Germanici
5 Au-
provinciam, quænunc Subaudia dicitur, Imperii feudum extitiſſe,& ab Henrico V.
aarios Comitum dignitatem aſſecutos, ac tandem Duces, Sigiſmundi Caſaris beneficio, ap pellatos fuiſſe. Hæc ille. Menoch. conſ.z. nu. 104 ſcribit, Ducem Subaudiæ Impera-
7,
torem fuperioremrecognoſcere. Præterea pugnant hæc duo invicem: Eſſe ſuperio-
rem in ſuo Ducatu,&e, eſſe alterius Vicarium: nam qui ſe alterius vicarium facit, al- terius Imperium& Majeſtatem agnoſcit, quod tum apparuit, cum Carolus, à Ca- rolo V. reſtitutus, hominum ipſipræſtaret. Bodin. d. loco. Teſſaurus Bodino objicit ignoratiam privilegiorum exemptionis. Sed quemadmodum Privilegia omnimo-
dæ exemptionis translativanon facile præſumtionem partiuntur, ita difficilimam
requiruntprobationem,& nunquam non terminos ſuos excedere non debent, Philip Dec. cenſ.1 3,2. 6.& conſ. 291u. 7. Imperator enim, ut] Cri loquuntur, inten- tionem ſuã ſemper, quoadjuriſdictionem, fundatam habet, ideoq́; ſe exemptum dicenti incumbit probatio: Unde in generali conceſſione, reſtitutio famæ,& ſimi-
lia
b uu Naſet
C
Jts eridentia 8 4
Cameralmperlalltei ndinſa Eratitaquf 2 lun Impetatotiæqi ſermivotemerrotem= hauiſe hei grari Dde talos, ſedremiplam T geotg in n e ſeud“. a Kumnyerüjurainl V done,epatientälne 1ws⸗dlwpetojureh FE: ulmperucomplehe AurKute,onerier 2
Kalem contraeump
Ic 38nun, ACan um& Statuum Imp ov Imperatote cclia dand quaquam exin, an t nperatonserjudic- niisttimm alisd;(da atapparet ex catalo, b licetitagz 4foro n dn t ſanrenim diferla n Täle i uen an;,. 4. Elccdor Kllatciio ue t Khiduces Aultte,e a Ratsimmunite, e p fh aur Litar. 1 ri Durlotharin a. ſ daltlin Camera N 8 deatidos lheta l 2 tc Naguls Comitiigeg. 3 uölmperi ſed mee 5 3 kamincmenl 1e daa guemadmodt, 5 b ll. Cu 1 — A ntecc
ud 3
(t 7 3 4 ſeongteu e ſ

anarum
a quod
*⸗ q d lomicil laſcala
nate h daderi, A atque alii
m! 1 4 ut
— Drovinci lalesten 5
Prori ens tam kceſcla t, Reichs 2 Abſchiaen
iger eunsahae lung. 6 N uidam Ir Dacarugſesn en. con] 49.( conſ.[0.Lu
) t, Ducatum Me ediolanenſe 1
6e ahe la ld
6 a 4 cic! 110 Amine, aut cette ema
1 1
pib us Ger man sjus Khatt
† Nann pet etua 11 411 5
„** 1¼ 4„1 3 Vat. Faber ad H.)en Idaſhnk Nam M
. 1 8 lam Mediolanum Tult Kd
n. Imnp. p. 10 3. meditione maa lb
us Ducem Medichnirtcogno ain. 1. de crim. 1a.Alas um ſed etiam Mantuæk Ferale aul. Caſtren/. con 166 lürRe
„r wund. nn conſla 151 u- ms e Thra onitè de mnit g. G in votus adeaſde e uu i
90 perfonas. un uNed 1
8
L, liaAH 4 1m Ler perl jatur 1' 1 ◻ι unnn 1 49. 1 de re. f. 9. 41 ern „1 Gern
124114 arat, Hanc Imperus — J n
1 7 4 HS 1 „5 40 Henrio’9
441 91 04 art ben
4 Aterius vican iumfidi ie alte 30
m Carold- 1
um apparuit, ci„. dhül daur rus Boduno 0h)
5. 1000. Tel P rivileg
1.. egia onnim
“ nodum F
tadiicir 1,e 8
untut
— 3 nOU de r dere 105 10E lübe
nut Ct tilo quuntun
ArI dat d1 114
D. Joæchimi Cluten. 29
lia Majeſtatis evidentia ſigna non veniunt, Bald inl. 2. C. de Pedan. judie Pet. de An- chor conſ. 327 Neq; in Vicariatus( qualem Sabaudus gerit) conce ſtone, niſi in Pri- vilegio vicariatus eſſent verba necelſatiéhocimportantia, Felin. in c. cum te. de Sent. & re judic.& c. Qua in Ectleſiarum, de Conſtitut. Multò minſs preſcriptione acqui- runtur, quæ Majeſtari in ſi ſignum ſupremæ juriſdictionis competunt, Henning. Ar- niſa. de jur. Majeſt. lib. z. cap. 2. n 5. ubi multos allegat, quos uide. Atqueita judicatum in Camera aImperiali teſtatur Henric. à Roſenthal. de feudis, c. 2 ecneluf. 16. in gloſſ. lit. A. in fin. Errat itaque Purpurat. in rubr. D. de juriſdict. omni jud. n. 20. quando Sub- audum Imperatori æquiparat,& ab omni Cæſarea recognitione exemtum cupit. Nec minorem errorem errat Æguinarius Baro intr. de beneßc feud. lib. 2. c. 1. quod 1s, qui ſe Dei gratiã Ducem nominat ſuperioritatis neſcium ſe aſtruat: quia non titulos, ſed rem ipſam inſpicimus, ur ait Natta conſ. 608. Rectiſis Jac cobin. de§. Georg. in In: e. ſeud. col. 1. Ducem Subaudiæ Imperatorem recognoſcere, quan-
qùam 11 mperii jurai in ſuo dominio, ſive ſingulari privilegio, ſive continuâ uſurpa-
8 tione, ſive patientià Imperatoris,5obtineat.„) Ducatum Burgundiæ Hiſpa-
nus ab Imperio jure fiduciario recognoſcit, cujus intuitu ſub tutela& membris ſa-
criImperii comprehenſus, in Comitiis ſeſſionem atque votum habens, ſicut Archi-
dux Auſtriæ, oneri etiam contributionum obnoxius, adeò, ur& in Camera per Fi-
ſcalem contra eum procedi poſſit Gail de Arreſt c. 6.. 1 5. P. Frid. Mindan. de Proceſſ.
lib. 1.c. 3 8. num. 5. A Camera Imperiali tamen exemptus eſt, ex tranſactione Electo- rum& Statuum Imperii, Anno 1548. 26. Maji, Auguſtæ Vindelicorum cum Caro-
lo V. Imperatore celebratà, quà tamen Dux Burgundiæ, 4 juriſdictione Im perii haud quaquam eximitur, Gauf1 de P. P. c. 11.2. 6 5 Lotharingia etiam Privile gio
Imperatoris ex judicio Cameræ exemptus: onerum tamen Imperii particeps. Co- mitiis etiam aliisq; Conſiliis Imperialibus, non minũs atq; alii Principes, intereft, ut apparet ex catalogo Perſonarum Receſſibus Imperii ſubjuncto, Bodin de rep. 9. Licèt itaq; à foro ſint privilegiati, non tamen continuò à ſubjectione eximuntur: ſunt enim dipcrfa forum ſortiri,&, ſub ditum eſſe, Caſtrenſ. conu]ſ 44. n. vof Rol. A Valle de lucro dotus, q. 15 u. 24. G 7224 Gail de pignorat. obſ. 1 5. num. 3. Sic Dux Saxonie Elector,& Marchio Brandeburgenſis Elector â judicio Cameræ exempti. Item Ar- chiduces Auſtriæ, ex Caroli IV. Viennæ 1366. Sigiſmundi, Pragæ Anoo1437. con- ceſsà immunitate,& præcipuè Caroli V. Auguſtæ 1530. confirmatione, Mynſ. cent. 5.obſ. 8 nu. 1. Si tamen Dux Saxoniæ, Marchio Brandeburgenſis, Archiduces Au- ſtriæ, Dux Lotharingus, vel ipſi, veleorum ſubditi„pacem publi icam violarent, cõ- veniri in Camera poffunt. Sola Domus Burgundica etiam in hac ſpecie cum ſtis Ducatibus libera eſt, prout ex Concordiâ, Auguſtæ Vindelicorum Anno 154 8. magnis Comitiis edita,p⸗ tet. Excipiuntur quoque Ecclefiaſtici, qui non fantrRa.
tus Imperii, ſed mediatéẽ Imperio fubjecti: Hi enim regulariter 6»b fractam publicà pacem in Camera lmperiali conveniri nequeunt, ſed ſuosjudices Eccleſiaſticos ha-
bent, Guemadmod um in conſtitutione Pacis publicæ expreſsé ſancitum. 11. Cüm faſtigium auguſtiſſimi Komani Imperii exemptioni-
bus, mediante contr⸗ 4a vel privilegio indultis, nec non facto eorum&
injuriâ, qui abſc; ulla veljuris vel rationis allegatione, ullôve juris præ- textu, Imperatori non paren i, a depreſſum& exinanitũ eſſe, bmulti uno
ore conquerãtur, cas Ipſo jure nullas eſſe ſtatuo. D 3 a) Vide
“
See— ae

—
35 Sylloge Rerum Quotidianarum
4 b a) Vide Zoannet. de Rom. Imp num. 113. E ſeq. En. 2 20. Er paſſmperdiſcurft 1 Venetlafl 2) e Nur C Alu Roromä11 37 i. Albere Krants. in Sarone,3 lih- 10.(G.. 1. ai aan Kama i e1 Ee, 3 7.)en Danain de Cemit. 0p. c) Omnimodé enim Lex Kegnorum“ volbettaten— vetat, non dicam, remitti ſummum jus Imperii, ſed velullam quoq; ſacri dominii 11p 4 lwol em 61 partein alienari, lanoc& Panorm ade. intellecko, de jur æjur. Lue. de Penna adl. I. Glin 1 1 5 i qub. facris, ſed poue Rea Sicilis, C. depri vileg Scholar. idem in LI. Verb. augere, C.de Veteran. zücit in can B nd Angel, in ſi certarum, ſub ſin. D. de teſtam. mil. loan. Imol in rubr de ⁰. O. Alexand in udun Raph Inm S . Filis quem pater D. de lib.& poſtt. Si autem Imperator jura ſuperiora& meré Regia 1 dtur alis D dnr on. à ſcéptro velcoronà dix ellat, homicida ſuæ dignitatis dicetur Hecundum Baud. inc. Feuphunnange 1 licet cauſam de probat. Deinde non poteſtà fe abdicare omnem omni n6 jn tildictio- ntia—. nem& fuperioritatem, cujus nullus inferior capax eſt, Hieron. Cagnol. adl. Imperiih, dng ruunm n. 1 57. D. de jwriſd. Rol. E Valle conſ1. v. 13 8. G ſeq.& conſ. 80. n. 1. vol. 2 Præterea nulä. I muienls it ſeca. lamn eſſe à juriſdictione Imperii exemptionem, ex Lue. de Pen n.& Matth. de Afflict. uler harjune, Dei Molin: in coꝝſust. Pariſ.t. 1.9. 3. g 4. refert, cuim hanc expropriatio& abdicatio do- Wta fen,„,6 ⁵ ₰ minii di gnitatis& uriſdictionis ſeq uatur, quibus Principatus def. ormatur, Rol. A tneanrerimm Ton c 1 Palle con. z. n. 97.& ſoq. vol. 1. Adhæc Imperator non eſt proprietarius jurium Im- Nuwans D 444 perii, ſed tantum Adminiſtra tor, ſicut Tutor& Curator. Riminald.§. 1. n. 8 2.I. 4uib. e t in injurian,* alien lic. vel non. Quocirca ad hunc modum exemptos in ſubjectionem reduci pof-f aur Calm em 1d. ſe tradidit Jaſ. in d.l imperium, n. 4 0. ſemiliter. D. dejuri/d. Imò ſucceſſori cuivis li- ſe usckt 1 berum eſt, bona à prædeceſſore diſtracta, priſtinum in ſtatum reducere, u ad jus Re- hennlas,14RD Sis ſolidum revertantur. Id de Neapolsos Regeſcriptis mandavit Afflict. in conſſir. d ein Imn Neap. J. 24 Bald. in t. de pace conſtantia, v. uenplius. Cyn:& Alberic. de Roſatel digna Teaßan auln Vox, C de LE. Quocircaadvocatus fiſci Neapolitanus monuit Carolum VI II. Gal- iNaakr. Suareſina liæ Regem, qui Neapoli immorabatur, ut jure ſuo à Baronibus merum mixtumque ompetitadlndicana 1 nfnnlcbelcnpriinreoſderer, quo ipſos donarat Alphonſus Rex, ſupremàã Nea- aan D all Rhadat politani Senatus juriſdictione ſolutum. Nam jus Coronæ individuum miſeré dil⸗ 6 heugulnpea 8 cerpebatur eà pleniſſimâ juriſdictionis conceflione, Anno 1494. Aflici. d. loc.& in SGihhum uum dai a prelud. Conſt. Neapol. J. z. col ulr. Sic Ericus II. Britanniæ Inſulæ Rex, in file um revo- ma unlm 1 8..„f„ 1 Lenhanfte 8 cavit publicos fundos. Kegalesque proventus uberrimos, quos Stephanus Nex. len notemiem 15 V 1 Pela fenherharale lolatidenin alienarionum tabulis, dammnarl ſfunt emtores AAlils nota qubd. 3 2 poſſeſſionibus cedere, uſque adeò, ut Wilhelmus Albæm arie Comes, quiin Träſ beraen V 8 humbranis Provinciis ſub Stephano Rex fuerat, judicio ſuccubuerit,& quæcunds vheretl ex Regio patrimonio dudaum poſſederat, reſtituere cOactus fir, Galsr Nekyg e— 4 AngIix. ch. 2. cap 2. Sed fruſtra ſindamus clamanres altenatassditiones ctiamnum faiande 3 ad Imperium pertinere: Nam recuperatio nontam legibus armatis, ac armis deco- falm xrirlegioe ratis demandanda videtur. Non tamen eo inficias, nperatoremm recteconcedere b vr Kegalia, ſalvà majeſtate Im perii, id eſt, ſuperioritate, majoritate& honore, Becc. 1 cu 1 3% conſz 6.n.I. Surd. onſ.1 2) h. 5. Raadenſ.de Analog. c22. /i. 128. ⁵ c. 28. u. 8. Hincde Knenor ob recognitiones reſervatio, fidelitatis& ſuperioritatis, quæ important conceſſioc- dhenus 10,s nem feudalem, Dec. conſ.4 13,11. 1 Menoch conſ. 378./. 66.&, petere inveſtituram, eſt 4 jJar.. b
quidam quaſi cenſus devotionis, recognitionis& reverentiæ, Cravett. conſ. 615. /.6P.
Nado 3 ..—...—.. 1 4 2 8 1 arl Bis& alils concefſionibus nihil Imperio decedit, nam tunc non alienationes, ſed cchitdyzafy, infeudationes dicuntur, quæ omnibus modis permiſſæ, c. 1. qui feud. dar. poſſ in uſi. 1 eceintu p Feud. Menooh. conſ 3 7./. 3. Sed quò tendo? b. 1i S ennn an 9* 1 S. 14 1 3 4 6— 3 8 30
12. Vene-

idianarum
20. E baſimzeaha 27.. 3 116 10,Gh, dc enim Lerkeouunh
1 SRAA 4G 1 luo laclldomu. L.*r p, 1 6. K6 Cenna a b 6 A
VUer Akgere, C y Akgere, Ae 9 * Aeyumn
er. Ke.. Alean
5 4 2LIOrg mara 1 Ld& leleXe- 1 61Q 1211 2 Am Ba 4„ 111S 8 llla 702 g„ 24IB . AA. 1Mhhan „ 8.» 8* lean & Matth. den 1½ GlCa Ir nr 1 r 24 Ldl d 11 474. 5 7. 81.I † raln onem redu 1 I d. Imòô lucceflorl chuw⸗ 1 Sarn SraA 1 Lducere, Ut adſus 4 11Q1¾— . A4 9 T 1 4 4 t Atnct. 6 N— 1 1 K Aecrtic. dé KOIIG „ II, AlnmVII Arolum 1IIN nerum muxtuuo. D e 1 15 H X, Iuptem apaß 1de un mllele 8 4 2 4ℳ 494 Affid 14 a* M Ien 8CX Allk — 6 N 8 Ste hanf! damn antemm nec. ublnl 14 4
7 cie cone
1
honofe,¹
Aritate&
„ r 7.18.7. 33. 1 grr 7 5” ux mportant concal
4* 1. 4, 4 . 8F re inreſtitulme 4. 66. X, Petel 761 x. Crat ett, co* 51n, 1*1—.
. 9 vom alienationeh
01 15 6 aud Air-ulu
1 1
urUC 14 11 8 . 91ℳ
L. 47
—
D. Joachimi Cluten. 31
31. Venetiarum urbs a cæterarum Kegina b& præcipua, anti- quitús etiam Romano Imperio paruit, c Caroli Magni& Nicephori Impp.ævo libertatem ade pta eſt. d a) Fulgoſ. con. 6 2. Incip. ſtaute ſtaturo. col. 2, cam
novam Romam appel
& * 2*..ℳ*** †— addit, in caufis, in quibus Leges ſcript pe-
La*. L. O 8 3 1117 OA r 3 ſp tas non habemus„ C] u8 confuetudin e
&
1
† 5 8 442 8. 7, 2.* 1 1 ctandam, Rapb. Commenſ. conſ. 7 2. Gomez. ad fuerat. I. de alr Menoch. conſ. 2 n. 64.
Dicitur aliàs Domina maris Adriatici, ita ut jure proprio poſſiit etia, ſi velit, omnes per Gulphum navigantes impedire, quod multis probat Angel. nec ullus, uti pu- tant Itali, dubitat, conſ. 190. Iacip. circumſcripra, col. 1&ον. Severin. in l. cundtos popu- os, n. 4. C. de ſumm Tyinit.& fid. Carhol. Et eſt tex. in L. ſané, 14. D. de injur. ubi Rayner. Forolivienſis ait, eſſe caſum apertum ſignanter exempliſicando in Gulpho D. Venetorum. Iaſ. in! ex hoc jure, D. de I.& I.& in! quõ minus. D. de Flum. Balb in tr. de præſcript. m. 4. part. 2. part pr. J. 6. n. 6. Et hoc idem ex præſeriptione tanti temporis, ut initii memo- ria in contrarium non exiſtat, quæ vim habet Privilegii& Conſtituti, I. hoc iure,§. ductus aquæ, D. de A1. Juotid.& æſtiv. Et ita tenet, ut ajuntltali, totus mundus, Bart. & Angel. in l. injuriam,&. in D. de injur. Barth. Capolla de§. R. P. c. 26. de Mari nu.: 8. Laur. Calcan. con] 89. Incip. quia iſta duæſtio. Sęd id nullo jure fit: Mare enim commu- ne eſſe quis neſcir?7. uod in littore, D. de A. R. D. I-üfin in pr. D. de uſucap.§. Flumina. verkomn ibus, I. de R. D.& A. D. I. ji quiſquam, D. de di verſ.& tempor. praſcript. d. l. ſa- n D. dæ njur. Fernand. Vaſ il. 4. 116. 3.. 51. nu. 13. C. 89 n. 30.& fedg& num. 3 2. ubi ait, Hiſanos, aut Luſitanos, aut Venetos, aut Genuenſes nüquam mare ſuum pra ſcri- pſiſe. Roder. Suareſ. in conſ. 1. de uſu maris. Vide diſſertation em de jure quo d Batavis competit ad Indicana commercia. Et ſanéè cum Imperator maris Dominus ſit, ¹ de- precatis, D. ad E. Rhod. de jactu. Civitas autem Venetorum in mari fundata ſit,& ſic inloco, qui Imperatorem Dominum agnoſcit, non poſſunt prohihere, ne alii per Gulphum ſuum navigent, niſi patientiâ Imperatoris prohibitionem factam con- firmet, Angel. d. conſ. 290. 5) Sive Imperii antiquitatem, ſive magnitudi- nem& potentiam, five conſiliorum& rerum geſtarum felicitatem ſpectes. Hinc Baldus notat, quòd non recognoſcat aliquem ſuperiorem„1. I. col. 2. D. de R. D. Et. hoc ex inveteratiſſima cofſſuerudine ta nti temporis„quôd non eſt memoria homi- num in contrarium. Idem dicit Alvarot. inc. 1. quis dic. Dux& March. in uſib. feud. Bart. in l. hoſtes, D. de capt.& poſtl reverſ. Alber. de Roſate in 1. C. de ſumm. Trinit, Sive autem cum urbis ſtatim primordiis naturalem libertatem Veneti acquiſiverint, ſive ſingulari privilegio exemptionis impetrato, quod ſe vidiſſe Alberic. de Roſate A.loc. in bulla aurea ſigillatum teſtatur; A qu o diſſentiunt Jaſ. in!. ex hoc iure, D. de l.& I. M. Anton. Cucchus in tr. de Morat. præſcript. Sive præſcriptione tanti temporis, cu- jus inttii memoria non extat: parum aut ferê nihil intereſſe putat Nicol. Feſtaſ. de Eſimo& Collect. part. 4.e. 7) num. 30. Socin. Jun conſ.7 5 /. 5. 4) Antiquitüs Venetos Germani Imperii Majeſtatem reverenter coluiſſe Hiſtorici teſtantur. Con- rad. Badoarius Dux Venetorum à Conrado Imperatore jus ſignandæ monetæ ac- cepit. Raphael Volaterranus 4. Geograpb. Sebaſt. Cianus ornamétis regiis à Barbaroſ- ſa ſeſe indui paſſus eſt, Conraren lib. 2 de rep. Venet. d) Ita ſentir Carolus sigo- nius de regns Italia lib. 4A. fol. 100. ex Bald. Anton. de Petra de jur. quaſir. non tollend c. 3.L.4,/. 34. G n. 42. Alberic. de Roſate A.I. 1. C. de ſumm. Trinit. Purpurat inl Impe-
T2l 772,
o“

32 Sylloge Rerum Quotidianarum
rium,.,, 14 5. D.dejuriſdict. Nicol. Feſtaſ. de aſtimo,p. 4.c. 7. nu. 27. cum ſeq. Hieren. Muſcron. dejuri/dict n. 129. qui itidem de Privilegio exemptionis atreſtatur Vene- tias ſupra annos mille ducentos liberas fuiſſe ait Thomas Bozius de Italiæ ſtatu, lib. 3,:c. 3 n. 15. Si ergo libertatem ab Imp. Romano ex Privilegio obtinent, certé preca- riæ libertatis potilis poſſeſſores exiſtimandi ſunt: nam privilegiorum conceſſio ju-
riſdictionem& Imperium atgnit, Riminald. conſ. 268, n 41 aut ad minimum fiducie veteris imaginem refert: Inde conſequens eſt, Venetos, propter libertatis accepte
beneficium, Imperii Germanorum Majeſtatem etiamnum hodié comiter obſerva- re obligatos eſſe. Br. ad! hoſtes, nu. 4. D. de capt. C& poſtlim. reverſ. Aut nullum eſt du- bium, Privilegium propter ingratitudinem poſſerevocari, Vi pius 2. Deciſ.208. Af⸗ Hiict. Deci. 12 8. num 1. imprimis cum ipſi Veneti negare non poſſint, ſe multa loca ad Sereniſſimam Auſtriacam Domum,& ad Imperium ſpectantia, poſſidere. Guic- ciardin. 4 Hiſt.
13. Florentiſſima Florentia aà Carolo M. fuit reſtaurata,& ni- hilo ſecius Imperii membrum manſit,& Imperatoribus ſabdita, qui eã rexerunt datis Magiſtratibus, donec denegatà fide ab Imp. Rodolphol. b libertatem& Privilegia pecunià elicuit. e
4) De qua Bart. inl. cunctos populos, n. 2. Cod. de Summ. Trinit. 5) Ro-
dolphus I. Pinzevallem de Fliſco ex Comiribus de Langarna Genuenſem, Vica- rium Imperii, ad Hetruriæ civitates, ut ſacramentum fidei exigeret, mittebat; illæ verò contumaciter negabant. Imperator mirum in modum licet commotus, tamẽ permotus, opibus ſuis, ſi armis experiri vellet, diffiſus, obſequium illis remiſit, inte- gramque libertatem indulſit. Fliſcus id indicavit civitatibus,& ſingulæ ferẽ indictã
pecuniæ ſummam libentiſſimé ſolverunt,& ita, libertate precio emtàâ, privilegia
maxima elicuerunt, non ſine maximo detrimento Imperii. Sig. de Regn. Ital. lib.
20. Blond. Platina, Sabellic. Cuſpinian. in vita Rodolpb. Sunt nonnulli qui purant Ro-
dolphum I. ſibi reſervaſſe ſuperioriratem& recognitionem Imperii. Sed hoc mini- mè veriſimile eſt. Conſtanter enim Fliſco fidelitatis& obedientiæ juramentum de- negarunt. Et ſané quis non videt actus ſubſecutos contrarium evincere: Nönne ilicé Florentini formam liberæ Reipub. conſtituerunt? nnne hodiè in Principa- tum perpetuum co nverſa„Medicææq; familiæ aſſignata, lov. lib. 29. Guicciardin. lib 20. Alexander Princeps Florentinus& ſequentes, nunquam Imperium Roma- num agnoverunt; quomodo ergo ſuperioritas à Rodolpho reſervata? Cur non Ca- rolus V. qui Florentinos debellavit, ob ingratitudinem eos rurſus Imperio ſubje- cit? c) Quantam pecuniæ ſummam Florentini numeraverint, variant au- ctores: Alii putant 7000. Ducant. Alii 6000. Et hanc venditionem non diſplicuiſ- ſe Pontifici teſtatur Platina in wita Honorii, ſcilicet, quòd hac ratione Eccleſiaſtica
—⸗ 8 8.+½ 3...7.... 1 ditio facta ſecurior, cum non amplius liceret Imperatoribus liberas civitates dive-
xare- Maximilianus I. cum unà cum Ludovico XII. legionibus civitates Italiæ o- mnes ingenti meru terruiſſet, Florentini 40000. Aur. ſolverunt,& denuòô Privile-
gia à Kodolpho I. conceſſa, fuerunt confirmata, Bodin 1. de Repub.9. 14. Magnifica Genua, Princeps Liguriæ urbs, excelſam ſuam potentiam, omnigenam exemptionem,& privilegia ampliſſima,? — non
Alaus Decon.
qpin Ve5
8 2 4
non mi- nlbetate petman
bA9no128. be*
ruſeritttisKllbſe= Salten biaddit, 68* 6646 ☛ᷣ
luthmn.Hieton Ci wenidentie gradu bionenpralareeh ſaite ut udtzuut A N duemalteriosalter ☛ Arnareoblirichuslit.k? lerum non eſe,ſedilt abdalicha Atenus I diarum kegelibertat 8“ nuenſesteemerunt n non potuiſſcnt cita mn t tate GeuuenfsReſpeoa, ſi Frantit, Guitciuni u um ef. 4 t aurCtorum ltalie o& 5 Ks ocarentur, prim a h emanata cmabelſet r. ⸗ qtomil parerent,u un ſa. womürmandatu ee e nirimedecerniold d D iiroleaſententah d in to paruetunt Ann 4, S Datroni Genueni) b benateaut ubſecti E hr Nn Led, rutſit anealsRelpublic
n 4. )
ln 2 5
Mahannm ai. 8
j. Civitz, 2 an

um
7.Au. 2 nption as Boat gio obt rivilegt 1. auta propte um hodi rever
ari, Vi don PO
bes tant
M. fuk atorib
de abl
umm. D ngatnat dei en dum be bſe q ui lib us, ⁸ tate pre mpertt. nt non nem In obedier ontrarit nômn ta, 100 1 inqu⸗ ohote m e0s! nume venditi 6d hac orlbus nonib ſolver 1 R
1 utt prinl
ann ſeo.Hierat imiatur Vehe. at alie fatu⸗ ceneprecg. oncello mum fäͤoc tarszaccegte itetoblerz. allum ea. as'eci 10,49 nſemultalois eellidete, Ga.
aatrata,& n. atüta quiti aodolphol.
5 Ro. ſem, Vica. uttebat ille notus, tame remilt int. efereindich a prirllegt . Regy. lul M. di porantko⸗ edhocm⸗ 1 amentumdh ncete: Nönte liein Princini⸗ 63 9 Guireiandir periun Lom. Curnon⸗ lImperio ſoh⸗ t, karianta- non iipleal ge Eeclelaltt ciritates diſe iates lralie ⸗ 6 genublie.
. lan ſ cellim ſuem . plllims
D. Joachimi Cluten. 3
7 4„ non minùs quàm Veneta Reſpublica j⸗Ctat: Poſt exactos Longobardos — X. 1: 1 in libertare permanſit, annis ferè octingentis, abſolutam continuavit, ab Anno15 28. libertate, ab Andrea Auria, Gallis dejectis, reſtituta: e Imperii tamen fuperiorit, tem præter lapſo ſeculo recognovit.
a) Thomas Boxius de ltalie ſiatu, dllib 3.c. 3. nu. 16. 5) Eamabomni nexu ſervitutis& ſubjectionis ſolutam eſſe teſtatur Andr. Barb. Siculus conſ. 3 8. co?. 38 col pen. ubi addit, Genuam circa annum Chriſti 13 5 fuiſſe in plena& abſoluta po- teſtate, Dec. conſ. 5 34. G conſ. 646. Reſtaur. Caſtald. ir de Imperat.. 54 1u. 19. Jac. Me- noch. conſ. z. Hieron Conneſtad. in Hiſtor. Pertugal. Nec eam dehocexc ellentiſſi- mo eminentiæ gradu movet aut dejicit, quòd Regi Hiſpaniarum in nonnullis ſfub- jectionem præſtare, ejus claſſem ad urbem excipere cogitur,& alia quædam facere patiq;, ut recté putat Alberic. Gentil de legat. lib. 1. c 4. Mihil enim nocet, quòd ma-
.
jeſtatem alterius alter, ut ait Proculus, in l. 7. D. de Capt& poſtlim. reverſ. comiter ob- ſeryare obſtrictus ſit. Hoc etiam non eſt, ur intelligatur. Principem hunc hunc li- berum non eſſe, ſedillum ſuperiorem eſſe, utriuſq; dignitate invicem collatà, non quòd aliqua alterius in alterum poteſtas ſit. Annon inconſulto Philippo Hiſpa- niarum Regelibertatem& commerciorum immunitatem in porta Byzantina Ge- nuenſes redemerunt? Anno 2558. Jae. Auguſt. Thuan. lib. 20. Hiſtor. Certé hoc facere non potuiſſenr citra peſſimi criminis inſimulationem, Hiſpaniarum Regis maje- ſtate Genuenſis Reſpub. contineretur. c) Ludov. Guicciard rer memoraàb lib. 3.Franciſc. Guicciard Hiſtor. lib. 19. Martin. Bellai. de rep. Gallie Comm. lib.; fol. 100. cum/e7. d) Chm durante controverſià cum Marchione Finali(de qua ex- tant Ctorum Italiæ reſponſſa) ad Imperatoris Maximiliani II. trib unal Genuen- ſes vocarentur, primm judicio ſeſe ſtiterunt, poſtea verò poſt edicta peremptoria emanata cum abeſſent, mandatis pœnalibus res contra ipſos agitata fuit, hoc ad- dito, niſi parerent, urbem& agrum Genuenſem proſcriptum iri: chim tamen notiſ- ſmum ſit, mandatum pœnale contra eum, qui Romano Imperio non eſt ſubjectus, minimé decerni poſſe, I fn. D. de uriſdict. Clem. Paſtoralis de re jud. Genuenſes cum frirolé à ſententia Pontificem Romanum appellaſſent, deſertâ appellatione, judi- cato paruerunt. Annon hoc vulnus, libertati Genuenſium inflictum, ferẽ incurabi- leiPatroni Genuenſium emplaſtro aliquo vulnus tegunt, non de Genuenſium li- bertate aut ſubjectione diſputatum fuiſſe perhibent, ſed de Finarienfi Marchiona- tu: Sed, utut fit, vulnus maguum fuit, cicatrix non levis permanſit. Libera eſt Ge- nuenſis Reſpublica, Imperii tamen Romano-Germanici ſuperioritatem aliquo modo recognoſcere tenetur, Vid. conſ. Colleg. ICrorum Papienſ.& reliqua, quæ in u- tramq; partem edita,& Bodin. 1. de rep. 9.
15. Civitas Lucana libertatem ſuam omnigenam emit. 4 Civi- tas Aſtenſis ab Imperatore jura ſupremi Principis obtinult, 5 Januenſis Reſpublica c precio libertatem acquiſivit. d Senas Florentinorum Du- ci Philippus Rex Hiſpaniarum liberal ſſimé conceſſit, eumꝗ́; harum do-
minationis titulo exornavit. e b a) 12000. Ducat. Sigo de Regn. Ital. lib. 4. Fulgoſ. conſ. 21 2. Tiber. Decian Reſp. 19.7. 29. Quamyis autem Carolus IV. Legatum Lucenſibus præfecerit Cardinalem
E quen-
4

34 Sgylloge Rerum Quotidianarum
quendam Gallum, is tamen poſtabirum Imp. Civitatem juri ac poteſtati reſtituit. Leand. Albert deſcript ltal. in Thuſcia, hinc neminem ſuperiorem recognoſcit- Socin. lun. conſ. 83 in pr. vol. 4. Anton. de Petra de jur. quaſit. non toll c. 3 q. 4. num. 2 3«circ. med.& n.4 5. 5) Alex. Raudenſ. Reſp. 311n. 38 lib. 1. Et ſané civitates Lombar- die maxima ex parte liberæ fuerunr; in exiguis ſolitæ poteſtatem Imperatoruma- gnoſcere, Thom. Bozius d. lib. 3 c. 3. nu. 14. cire fin. Et conſtitutioni Friderici de Pace Conſtanriæ poſtea in tantum derogatũ fuit, ut nullum ejus veſtigium ſuperſit. æ)
Bald. conſ. 18 2. n. 3 lib. 5. Rol. à Valle conſ. 29 n. 18. G 10. vol. 1. Menoch. conſ. 2. n. 4 8. cum ſeq. d) Dec conſ. 649. /. 3. Decian. Reſp. 19 1n. 31. quæ tamen tempore Decii Re- gem Franciæ agnoſcebat, Petra d. 4 n. 46. in pr. e) Ludov. Guicciardin. lib. 3. rer. memorab. Carolus V. Senas ad Imperium pertinere contendit, ideò, quòd in ta- bulis Imperii ſcriptum reperiatur. Senenſes olim Carolo IV. Imperatori fidem ad- dixiſſe,& quòdipſius auſpiciis Reip formam, quâ hactenus uſi fuerant, feliciterin- ſtituiſſent. Er tamen in præjudicium§. Imperii, Coſmus ac liberi ejus, Philippi Hi- ſpaniarum Regis beneficio, urbem occupare potuerunt, quam ipſe Philippus à Ce- ſare, ſine Principum Germanorum conſenſu, nullo modo accipere potuit. Factum eſt, ſed quo jure? Nunc ad alia.
16. Imperium noſtrum Romano-Germanicum ratione ſucceſ- ſionis eſt Monarchicum, a ratione potentiæ purè Monarchicum non eſt, nec etiam purè Ariſtocraticum, ſed mixtum, 5 hoc eſt, Monarchi- cum Ariſtocraticé temperatum. 3
a) Argumenta Monarchici Imperii fortiſſima ſunt: Inveſtitura Principalis, extrema appellatio, quòd Imperator Germanus à Principibus ſalutatur, quòd ſce- ptrum, Regale ſolium, corona, pallium Regale, Pomum, quod Orbis figuram re- præſentat, ipſi dantur. Ioan. Sleidau. z. Comm. Adhæc, omnes Germaniæ Principes ſunt Vaſalli& fiduciarii Imperatoris Germanici, ab Im peratore inveſtituram acci-
piunt, Imperatori fidelitatem promittunt, fiduciaria obſequia præſtant, de Regali- bus Imperii feudis ſolus Imperator cognoſcit. Ipſe ſolus ereat Reges, Duces, Prin-
cipes, Marchiones, Landgravios, Comites, Barones, Nobiles. Sed de his infrà pro- lixiuis. 5) Bodin. lib. 2. de rep. c.. dari aliq uam ſpecierum Rerumpub. mixtio- nem omninõ negat, quêẽ ſequuntur nonnulli: ſed de his alibi latiſis dixi. c) Nul- lum dubium eſt de Græcis, Francis,& primis Germanorum Imperatoribus, quin monarchicéè imperaverint: verum hodièviderur aliquid poreſtatis träſiiſſe ad Prin- cipes, ſed non ſatis conſtat quotempore Monarchia ſimplex temperari cœperit. Senſim& electionem& jura Imperatoria in ſe Principes tranſtulerunt, donec ea propria ſibi facerent. Fridericus I. Imperator Legem de incendiariis ita conclu- ſit: actum Nürenberg in præſentia Principum, confilio& conſenſu eorundem. Conſtit. Frider. de lncend. Carolus V, Conſtitutionem de ordine ſeſſionum ſic in- choat: Nos Carolus V.&c. habitâ deliberatione cum omnibus Principibus Ele- ctoribus,&c. Progreſſu temporis Electores& Principes in iſto jure magis ſe confir- marunt. Electores cogunt electum Imperatorem, ut priuſquam Imperium adeat, juret, ſe omnia Privilegia& honores ſtatibus ſervaturum. Lauterbach. i. de rep. c. 19. Ipſum exiam juramentum, quia illud Imperator præſtare cogitur, arguit, ſuperio- rem Collegii Principum Electorum uniripoteſtatem: aliâs enim inane eſſet, fub- ditos
1 Jaasidltnchesſio—
1 7 2 art” iljuratsno 2
10 judico
4 Bud Iemp t. K 9
.& pl0 h7 4 ☛
tendi elecon 5,
1 litenerut lgiusl ulcha. Eſtenim Miſet— boblupecirErgo. Brer 2 buböqß omuid ul2é tele egusntis egibus 14 Pme. At non etlolut 2* Iprri ſcukegni: Nrn jm teligione guberna 12 Rluejege lr ſun=n bänatotes inttamun. hatorPranciſc. Hoto tEi Tun Drutinind on& jegno Anglir,odi 1 ijure Rerni yud dan au. DeRegno holh nonpraſtat juramen! an Inperatore lRege, et kHe. aitmpera an oes, nec detebus l t; pacem decernendi. I 1 t düdem Regnum Ca a t ſet Ronarchicum..) Kegi, lue pablicicc a Ia 21 Bnin 64e, g e Ri amn lnily en n pl Gdrirs,Stnh, un! p Mhi'n 1 3i eerene lnr,g.n4.K f Amnicato confllo e n ke tirNam utgalond,, whallltK ropteree u k lgerttrgtillg eo,.
aeoh an hſ iagtadomnidus,

1
1. aC p Mti reſtitat
eI re Kſcit. gacn, k4 3 em. ſcit, lanéci am sLombar tatem n ratorum;
utioni rici debare veſtigi perltt. Menoch 1.2 48 cum men te meeDecük. udov. n arain. in tendit, quddinta V. Imp an rifdem al. sufifu n felciireri. lberie in lilppi. aamip an ippusà C. accipe mn ut. Factun
nicum enn ne ſucce- Mol unlicum von „ hoce uhnlonarchi.
Inveſt e'rincipall, busſah a„qubdſce- „quod in hguram t nes Ge an iæpPricipes ratore un turam acci
„quiap um t gekegal.
rreat R Duces,Pri. iiles. S6 un nis infräpro- erum Run pub.Erno.
pilati das 1. F Nül im lm den ribus, qulh bteſtat an ſGiſſeadbin. Tplex t rari ccpetl. tranſt mnnt„donec ta incen un lta concli „& co Wll eorunden ordin i ionum ſe in smnib acipibud 6 iiſto ji goſe 8 1 Iſquar etiuma f Laute ia derqh..Iſ. ruit, fupen ogit eieh
D. Joachimi Cluten. 35
qitos velle Principes ſuos ad juramenta cogere, quaſi eorum fidem ita vilem habe- ant, ut, niſjuratis, non credant, càm tamenAreopagitæ non paſſi ſint Xenocratem pro judicio jurare, rati nefas eſſe, viro bono, etiam injurato, fidem non habere Joh. B0d. I. A2 rep 6. 8. ut& paſſim in ſuis ſcriptus Im perium Germanorum Ariſtacraticum eſſe contendit,& pro hac opinione totis viribus dimicat, tanquam Danais pro navibus Aiax. I. Quitenetur legibus Imperii, ille non habet majeſtatem,& proinde non eſt Mo- narcha. Eſt enim Majeſtas ſoluta legib us. Sed Imperator Germanus tenetur legi- bus lmperii. Ergo. Breviter ſic habe. Summa Majeſtas eſt ſoluta legibus, ſcil. civili- bus, lisq́; omnidbus, l. Princeps.; 1.d. de LL.(Digna tamen nihilominds vox eſt Maje- ſtate regnantis, legibus alligatũ ſe Principem profiteri, L.digna vox, C. de LL. G conf. Princ.) At non eſt loluta legibus divinis& naturalibus, nec eſt ſoluta legibus Statꝰ Imperii ſeu Regni: Nullum enim feré Regnum, quod non legum ac juramenti et-
iam religione gubernatorem ſuum ſibi adſtrinxerit,& ſibi devinctum eſſe voluerit. Etſané leges ille ſunt gubern arionũ vincula,&velut termini ac limites, quibus gu- bernatores intra muneris&officii ſui rationem continentur. De Regno Gallico te- ſtatur Eranciſc. Hotom. in Franco Gallia c. 7.12. 2 5. Bodin. A lib.. de rep. c. 8. Steph. Jun. Brut. in Vind contra Lyran. in Rep. ad q. 6. De Regno Hiſpanico. Brut. d. loc. De
Regno Angliæ, Bodin. 1 de Rep e. 8. De Regno Scotiæ, Georg. Buchananus in Dial.
de jure Regui apud Scotos. De Regno Ungariæ, Anton Bonfin. Rer. Vngaric lib. 9. De cad 4. De Regno Poloniæ, Bodin. A loc. Imperator vel Rex in Imperii LL. jurans non præſtat juramentum ſubditis, ſed Imperio ipſi vel regno, quod ut antiquius Imperatore vel Rege, ita& perpetuò majus& ſuperius eſt eodem. II. Ildem lib. 2. de Rep.c. 6 ait, Imperatorem abſque conſenſu Elctorum non habere jus dandi le- ges, nec de rebus Imperii fœdus aut pactum cum exteris faciendi, nec bellum aut pacem decernendi. Sed hæc gubernationem Monarchicam non tollunt: alias ne quidem Regnum Galliæ, nec Hiſpaniæ, nec Angliæ, nec Scoriæ, nec Ungariæ eſ- let Monarchicum. In Galliæ Regno nihil quod ad ſtarũ Reip. univerſum pertineat, Regi, ſine publici confilii auctoritate, ſtatuere licet. Hotom. in Franco Gallia c. 18. 21,13. 25. Bodin. 6. de Rep. c. 6. A 1. 1. c 8. Ioan. Sleidan. in Illuſt rer.& Gall. deſcr. præ- fxã comm. Philipp. comm de bello Neapol. Magna quoq; Conventuum in Hiſpania au- Goritas: Steph. lun. Brur. de Vind. contr. Tyran. de Rep. ad q. 6. Non minor in Anglia, Polyd. Virg lib 11. Hiſt Angl. Phil. Comin. lib. 4. Comm. de reb geſt. Ludov. X I. Regis Gal- li, in Scotia, Georg Buchan. lib. 8. rer. Scotic. in Vita Ioh. Ballioli,& lib. 9. in Ungaria, Ant. Bonfin. decad. 4. lib. 9. rer Vngar. in vita Uladislai II. Regis Ungariæ. Nam com- municato confilio cõmuniter ſtatuendum, quodad omnium ſalutem cõmuniter facit: Nam, ut Salomon in Prov. 1 1. G15 In magno prudentũ numero magnitudo conſilii,& propterea ſalus reſervatur. Deinde, pars libcrtatis eſt, quorum periculo res geritur, ut illa eorum conſilio atque auctoritate adminiſtretur,& quodomnes rangit;ab omnibus approbetur. Deniq:, ut qui apud Regem in magna gratia ſunt, & magnis Imperiis præſunt, ejus concilii metu, in quo civitatum poſtulata libere audiuntur, in officio contineantur. Quemadmodum enim pecudes; non ab uno eſuo genere; quemadmodum pueri aut adoleſcenees, non ab uno è ſuis æquali- bus, ſed à præſtantiore aliquo reguntur: ſic hominum multitudo, nonab uno 3
ſuo numero, qui minus fortaſsé, quàm alii complures videret: ſed à mente ex mul- 2 tis

365 HSylloge Rerum Quotidianarum
tis conflata, hoc eſt, conjunctis probatorum viror um conſiliis„regenda& guber- nanda eſt. præclaré Buchanan. in Dial. de jur. Reęgn. ap. Scotos- Singuli, inquit, habent quaſdam virtutum particulas, quæ ſi ſimul collatæ, unam æxcellentem virtutem conficiunt. In Medicorum pharmucis id ppoido conſpicuum, ac pra ſer im in Antidoto illo, Ait hridati cum, quod vocant plures res in eo per ſe naxiæ ubi c. vfu a fuerint, falutare ad verſus Vene- na remedium 2 pariunt: ſic& hominibus aliis tarditas& cunctatto, alits pra ceps temeritas
obeſt, hæ in pluribus commixta, temperamentum quoddam utile,& gratam mediocrita-
ten, pariunt. 1II Idem A.lib. 2. c. 6. minuere Majeſtatem Imperatoris conatur:ideò quòd à Cam. Imp. tabulæ executoriæ ad principes,& non ab Imp. promanent. Sed nôſſe debuiſſet, Cameram eſſe judicium& Conſiſtorium ipſius Imp. Alꝓnſ. cent. 1. 0b/. 42 habere cum Cæfare concurrentem juriſdictionem, Gail 1.05/111. n z. Gl. 0/129. uu. 3. repræſentare Cæſarem,& co nullum fuperiorem habere, d. loc. G. 1. 05. 1.2 7. e 1.06/-4 1. 2 8 Mynſ cent. 4.06. 5. Etomnes citationes, ſententiæ, manda- ta& pœnæ omnes, fiunt promulgantur, ſcribuntur„X fanciuntur nomine arque auctoritatelmperaroris, fub cujus etiam figillo ex Cam Prockedlt, Ord. Cam p. 31·t. 12.§. vnd ſo ſolche/ eo pag. 1. 1. 27. IV. Idem Bodinus da. lec. ait: Imperator poteſt conveniti coram Comite Palatino Kheni: Ergo nomeſt Monarcha. B. Imperator coram Palarinoe Kheninon ut coram ſu periore five Magiſtratu, ſed ut coram infe- riore, qui tantum in cauſa propoſitajudiei um exercer, convenitur. Nec ſequitur cum coram quo quis convenitur, ſuperiorem eſſe oportere illo qui convenit Nonne] Princeps aliquis ex ordinarione Cameræ Imperialis conveniri poteft co- ram novem ad eam rem deputatis Conſiliariis?& tamen Conteliari nonſunt ſupe-
05
2
riores Principe: Noônne Princeps, coram alio Principe pari, quem Princeps actor
ex quatuor à reo Principe propoſttis, judicem elegit, conveniri poteſt? NonneRex,
X△̈ depoſit tà quodammodo Maſeſtate, de ſua cauſa Magiſtratus judicare j, adee. Bodin. Me Rep lib. 3. c. 6. Reges Galliæ judicium Parlamenti Pariſtenſis fubeunt. I eges ii
Taehei in conventibus triennalibus jus dicunt,& jus ſibi dici patiuntur, ,8 epha un. Brut contr. Tyran. in Repetit. ad g. 9 Archiduces Auſtriæ, cäim ſin immunes⸗ z u. riſdictione Imperiali, in controverſia aliqua, é ſuis Vaſallis judicem conſtituunt,
coram quocon veniantur& jus accipiãt, Cnſpin in Auſtria Munſter lib. 3. Coſmogr. Vafalllisn ontinué Domino ſuo ſuperior? Serenifſimus Saxoniæ Elector coram
ſup lema Flectorali Lipfienſi Curia, ut bonis& reditibus ærarii ſive Cameræ con-
veniri po oreſt, E hurfuͤr ſtliche Saͤchſi ſche Oberhoffgerichts Ordnung zu Leipzig⸗ Rubr. Wer vor das Oberhoffgericht. Non tamen Curia illa Saxonica Electoribus ſuis ſuperior: V. Idem lib. de rep c. 6. etiam co minui Majeſtatem Imperatoris pu-
tat, quòd Imperator Germanus ſit Imperii Turcici tributarius: Sed fallitur? Non ſolvit Impera 8 rtributum Turcico Imperatori,(nam tributum ſolvirur à ſubditis,
aut ab iis,„Aisporennormei coaeli, Iellhettatcac paccfrucrenrur. pecuniam vi-
Ctoribus ſuils ſe daturos ſpoſj oſponderunt) ſed annuam pecuniam, neregni Ungarici
autImperii Romanffincs exc LurHonibu infeit et& devaſtet. ExX ea ſolieione Maje- ſtas Imperatoris ne minimum quidem detrimenti cepithactenus, nec in poſterum capiet. Cætera argumenta ipfius, quæ aſtn Kin libria de Rep.& in methodo hiſtoriarum continentur, lubens prætereo.
17. Nunc de poteſtate Imperatoris pauca ex multis delibabi-
mus:
u1.
uri n mds Rayindel juri eratotg etlle& cor
— rltas harufr fele
ernbanKaugean ntai wagnum curur, Joecinoni= 1) 14 wviß ccbmoda que arele, 11= jaaD dskunt menems— idi fudal ion her Nris e 21 auu heal lurugd. 1. Aö9,n Clem unie 8 14 G ali ail dee niseyide Cinſtt. de Nu uin Nw. Laute 4An u, Mehtet des Rt s ruurctam cealeru 1 hrlidumu, 11 1☚ν jioptincipis, Nind n dauricuſaamputetun e Lithanl ein feud. 6. 1u g ſidätorum urlitatema dotat, quæ, ſinon ex. tattt cam ſidleatur, u.. tt I4C.Aedefen Ci t Rnut Choyp.de Doma Thenr.1 Dad tengU e 1
Galia. 3. 11. 092dn
Gglicꝛ Dhilppipuid. Nnaſt Hum uxl. he oliate jaridid 33 berm Aurg h aul toletabili
69 ſamuisg: San
editindio tamen 1 neannadini uti Da8
vIun* Zeuni
n lrju mentum,e.; Owan diali lum A! b uh e a eh 1
e lGiah u 2
9. Nretet beh aain lKanpu e

1
liis„ re* Lingul- tem Virt Intidoto ſalutar 10, alits —& gr nperato. bImp. Slius I Gail 1. em hab nes, ſer nciunt Sdeunt lcc. alt. lonarch ratu, ſ nvenitu tere Ilo alis con onfiliarl ari, quer
eniripot u afts fub licipa ecum f llis jud a Mun 5 Saxo ærarii ts Ori illa San jeſtater tarius: butum fruerer uniam et. Ex actenu
Fin:
-a exl
—
& guber
dit,haben,
mceonſſcium, it hrilau rus vene. temerünn, n vecliocrita.
naturjide)
anent.§e¹ 1 vſ cent.l. 4 1.n 3. G.
d. boc. 6.
1 e, mandä.
. nineatque
Cam 5.;
. atot pota
nrenitar.
poteſt c0.
ant ſupe. ceps actqr nneke“, üdbet, Boij.
Reges I.
utr, Steyhan. munesaju-
oniituun, 1 P.3. Coſnagl. ectorcorath amel con. 1 z9 LLhptig 1 Flectorbus Beratons pl- llitur? Non ur äſobciti oecuniam. ui ligauti utione Maſe- Wcin poſterum dn hiſterimum
s delbahi
müs.
D. Joachimi Cluten. 37
mus: Ea primò eſt jurium Regni& Im perii adminiſtratio: Nam ita Im- etator præe ſſe& conſulere Imperio debeat, a ut non tantúm ejus u- tilitas incorrupta perſiſtat, 5 ſed etiam ipſum Ia perium am plificetur, extendatur& augeatur: nihil de bonis Imperii alienetur, d ſed alie- nata in magnum præjudicium, e etiam mediante juramento, f revo- centur; g patrimonialia ver bona hberé diſtrahantur& alienentur. h a) L. 2.§. noviſſimé, ibi: Reip. Conſuli. D. de O. I. Inſtar tutoris ſubjectorum commoda quærere, I. zutor, 27. D. de adminiſtrat.& pericul. tutor. J. interdum, 76.§. 27. D. de Furt. c. monemus, ibi: Eccleſia Dei, ex c. 12. 7. 2 5) Frideric. Imp in t. de prohib feud. alion. per Frid. Cis. 1. offic. Irena. lib 5. contr. hæreſ. Alphonſ. Avarez. Guer- rerus in Specul utriuſq; dignit. c. 54./. 52. Borriaus in tr. de Aud. Magni Concilii. addit. 1. n. 131. A65b, in Clem. unis. de Baptiſ. Luc. de Penna in 7 Ailitaribus, C. de Decur. Alberic. de Roſate ex alii adl. decernimus, C. de Epiſc.& Cler.*) Quod fecit Juſtinia- nus. Vide Conſtit. de Nev. Cod fac. fin.& de luſtin. Cod. confirm. in pr.& de Enucl. Cod. in pr. Nov 1. Lauden/ de principe, q. 75. Unde etiam Imperator appellatur Augu- ſtus, Mehrer des Reichs. 4) Quia adminiſtrare tantam debet, admini- Krator ctiam cenſetur: Non enim ſunt propria Imperatoris, c. non liceat. Papæ. ubi Archidiaconus, 12. 2. c. intellecdo ubi Abb de jurejur. Non eſt Imperium in marſu- pio Principis, Bl in d. c. intelecto de jurejur. Et Imperium habet ſe ut corpus, cui ſi vclauricula amputetur, monſtroſum efficitur, Roland. à Valle conſ. 1. n. 126. Vol. 2. Sichard conſ. feud. 6. Er ſané omnis Principatus, non ad ipſorum Principum, ſed labdirorum utiliterem& commoda inventus& receptus eſt, nullaque provincia extat, quæ, ſi non expreſsé alienationem Principi interdicat, ſaltém prohibuiſſe tacité eam vidcatur, arg l. 1. D. de offis provonf. qui fundum, 7.§. ſi tutor. 3. D pro em- pto, 4. C. de defenſ. Civit. Fernand. Vaſq. I. contr. lib. 1.c. 1. /. 10. 6 ſed G. 5.n. 3. E ſeq. Renat. Chopp. de Doman. Franc. lib. 2 c. I. nu. 1.&& ſeqq. Innocent. Geutilet de Regn,p. 1. Theor. 1. Bod. de rep lib. 1.7 9. 1.. 6. c. z. Hotom. de lur. ſucceſſ. Reg. c. 1 7.& in Franco- Gallia, c. 8. 9. 2 5. Cujac. in d c intellecto de jurejur. Exempla paſſim extant in Hiſtoria Gallica Philippi Pulchri, Franciſci, Bodin. lib. 1. de rep. c. 9. Cujac. de feud lib. 1. 22. Franciſe. Hotom. Illuſt. J. 1. e) Sinimirum univerſæ provinciæ cum omni ſu- perioritate& juriſdictione transferantur, quo caſu Imperium maximum patitur detrimentum, arg. l reſcripta, 7 l. qusties, C. de precib. Imp. off. Parvi verò præjudicii a- lienatio tolerabiliof, arg.! ſuutimus, C. dæ denat I. 1. C. ſi lib. Imp. ſoc. Covarr. in Repet. 6. quamvia,p. 2.§. 2. n.. de pact. in 6. Carol. Tapia, in 1. 1. D de Conſt. Princ. cC.9 num. 3 5. Hec diftinddio tamen quoad concedentem tan tum obtinet, ſucceſſori revocatio- nem non adimit, uti Da. ſtatuunt. f) Ac. intellecio. de jurejur. C. Abbate ſané, de re jud in 6. Franc. Zoan. de Rom. Imp. nu. 17 5. In præjudicium enim juris publici non valet juramentum, c. per venit de jurej-) v. ſupr. th 11 G ſega: b) Hæc Domanialium& Patrimonialium, publicarum& priva tarũ rerum, ſib unius Prin- cipis poteſtate exiſtentium, diſtinctio oprimè tenenda, Hotom in Franco- Gallia, c. 8. a1. 13. Q. do quadr præſcripr l. 6 l. ult. C. de vectigal. 19. Præterea juſtitiam colet, religionem tuebitur, 5 pacem decorabit, Rempub. perturbantes com peſcet: c Pacta& contr- ctus, E 3 ſive

pient. 1,v. 1. Cac. 1 2. v. 31. enucl! unic. C. uemini licers ſign. Salvat.! Manichæos C. de haret. De jure quod Impe-
33 Sylloge Rerum Quotidianarum ſive univerſitate vel communitate initos ſervabit. e Ex pacto& obliga- tione prædeceſſoris ſui, dummodõò non repugnent naturæ vel conſuetu- dini officii ſui, tenebitur. f
a) Remortà enim juſtitià Regna ſunt magna latrocinia, teſte Auguſtino: Sa-
—
5) Ira de ſe teſtatur Juftinianus J. 1. C. de Ver jur. ratori in religionem competit vide Henning. Arniſæ. de jur. Maje t. lib. 2.c. 6.) T. t. de Treuga eo pace, c. noli, 23 J. 1. Imprimis curabit ut ſecura ſint itinera, l. congruit D. de oſfic. ꝓræſid. elege nter Petr de Andalo lib. 2z. de Lup Rom c. 18. Lancellot in Templ. omn. judis. ſeb.I.c. 1.§. 3. verb. Pacif deb. eſe. 4d) J. 1. D. de conſtitut. pecun. l. 1. D. de padl. Tiber. Decian. conſ. 2 5./. 23. lib. 1. Iacobin de S. Georg. in tr Inweſtit. feud. in verb. Princeps n. 4. Ex conſenſu& propter eonſenſum, Dec. in c ex Epiſtolæ, n. 6. de prob.& conſ. 28 6,2. 7. Franciſc. Vivias deciſ. 14 1. n. 15.lib I. Non tantlim naturaliter, verum etiã civiliter. Fernand. Vaſq. IlI. ½ lib. 1. c. 3 u. I.& z. Frid Bruck. de reg. M. 2 c. 4. effed. 1.t. An Princeps obligetur pado& multi ab eo allegati. Jus enim naturæ Princeps ne- quit tollere. Dec. d. o 8 6 7. Panormit in d c. ex Epiſtola, n. 1. v pro hoc facit, de
probat. Innocent. inc qua in Eccleſ. J. ſub fin v. jus autem naturale,& ib Felin de Conſtit. Franciſc. Viv d. deciſ. 14 1 1z. Gn. 16. Covarr. 3. V. R. 6 n. 7 Tib. Decian. conſ. 3 5. 11b. 1. Eſt enim immutabile,§. ſed naturalis, de l. N. G.&s C. atq; ipſo Principe ſuperius, Bald in'c. 1.§. notandum J. num. 2. v. quia potentius, de his qui feud. dar. poſſ. in uſib feud.
Inferior autem non poteſt abrogare legem ſuperioris, Bald. conſ. 76 lib. 2. Ludov.
8 ◻ι
Pontan. vulgò dictus Romanus, conſ. 1 2. n. z. Andr. Tiraq. de pœnis LL temperand. cauſ.
38 n 2.«) da loc. etiam interveniente actu aliquo juris civilis veluti ſtipulatio-
ne, Tiber. Decian. conſ. z 5.2. 49.& SO& conſ. 35. /. 4 1. lib. 1. Vaſq. 1. Ill. controv. f. nu. 7. †) ſive electione ſive ſucceſſione Princeps ſit, c 1. de probat. c. quia juxta 16 7. I. vonſtit. de pace Conſtantiæ, in pr. v hoc quod nos,& v. amplius. Nemo enim eligit eam viam, per quam ab eo geſta irrita fiunt, conciduntque; At ſi Princeps prædeceſſoris ſui contractus annihilaret, eligeret viam, per quam ejuſdem quoque acta impu- gnarentur& everterentur. Deinde, nemo facto proprio contravenire poteſt, Zaſ-
de feud p. 10. nuw. 10. Sed Princeps piorum Principum contractus reſcindens,
proprium factum impugnat: Nam facta vel contractus demortuorum Princi- pum hodierni Principis eſſe cenſentur; eadem enim ſemper eſt Reſpublica, Bald. conſ.3 26.
19. Vi poteſtatis Imperator etiam habet jus recipiendi tributa, collectas generales,& indictiones, quæ in ſignum Imperii& dominii exiguntur; aImperator quoq; ex antiqua conſuetudine in omnibus Ca- thedralibus Eccleſiis& monaſteriis per Germaniam, habet ſuffragium & facultatemunum Canonicum proarbitrio nominandi, quem Colle- gium recipere debeat, quæ primariæ preces vocantur. 5 a2) Collectæ, quę pro neceſſitate publica exſolvuntur Imperio& Imperato- ri, vocantur Reichsſtewr. De quibus Gail. 2. 5.zz Modeſt. Piſtor. conſ. 4. u. 1. Vol. 1. Ab hujuſmodi collectis Imperii nemo, eujuſc unq́; etiam ſtatus ſit, eximitur. Unde
NMo deſt. Piſtor. d. con/ 4. in pran. 5& ſæx. vol. i. ait, eum qui decomitatu quodam frey/ ge⸗
ruͤh⸗
E
ꝙ— ind
rlcheirtettn. nien luyenipetmtt Int anno 144 At
arerekanrurin nuf— um 114,1Necuonul— yirelerigi nonpoſlun A Cwau in.+4* lanus Landſtewt/ GulbDurandn hecul— ulgum lnyeratoru vi 3 2 Nicdlegium Imperaton dentdicitales keceptlit e un i Burſtt. unſ.11t G.. numJ. u Unxſai ſd iuntaxat le Contranum enim u t 2 vtisKaoli, Spiræ Ann UirLibenterfer nas Euden
aſu imparimur, Kin
anſuetulitdnu Kuden
nuah,ervats unjetat. l
gipoxrigendi preces b N
doSenion Comiti Dala cat Huuuine Divi Roman er l üt Eyjeteſlatem jon en un lmyerialiscwnmnat an
nnnpelene o coenne.
10. Aktera niſetratorun, qus bo tiens que Miet laib crer Impera l chevellarchiones teslnones ePquit 1
Kar ie ne 241 4 un conſilio a.
auraſsleg
ſeu tinr a derſeriam atatss 1 3 manertemponit. 13 daL. 40, 63 Jn — el uudt dur t „de loelConſae. def letudi ſeillonmm n b mme 22

n Ex p
atura
lia, te an
nianus ret. De Maje ra ſint Lance conſtit. tr In- x Epiſt um p ack. de im na „ 7. I. ale, G Tib. D. Ifeud da l con- dxnu L s civilis 277.1. 1 b prohat. . Nem i Princ ldem ql rwonttav n contt 1s dem pel eſt w
ſus te um Im rudine niam, minan ntut. 0 unturln eſt. Piſt n ſtatus 7e comit
Aa
& oblige
conluetd.
guſtino.3s. 3. de Ve: hur. uodlmye. re.S. ra, 1ongrwit Templom. un.l. D.A en ſeud in ut,!, 6.Ae fro. a liter,zerän öz 7.4. efn. ninceps ne-
hac facit, 4
ak Confft.
Ranſ;.ühl. elupetiut, amauſib feul. . Ludop. arand. can. Kppulatie- ov. f. nu.†. an urxta 16.1. eligit ealn aeligit eat eAdeceſlouis acdtaimpt⸗ oteſt, 2ſ relcinden, um brinci⸗ Blica, Bab
mdittut;, KL dowinit 3 anibus Ci- ufftagun uem Colle⸗
Impetato· imitur. Unce amfreh/ſe
rij⸗
D. Joachimi Cluten. 39
ruͤhlich/ ohn Stewr/ inweſtitus eſt, abonere der Reichsſtewr non eximi. Statibus ta- ationé der Reichs Abſchie⸗ ſpurg 1557.1594.Colleclæ
Cacheran conſ.3 4.n. 1 2. A collecta Imperiali differt collecta Provincialis, quam ap- pellamus Landſtewr prolixé Chriſtoph. Wintæler de colledt. ſeu contribul. Imp. 9)
ibi: jus& poteſtat em porrigendi preces hujuſmodi nobis competentes:& ibi: Ratione ſuſce- hrivnis Imperialis coronationis nobis competentes:& ibi: Auctoritate Regali& Imperiali compellere& coercere.
20. Altera poteſtas Imperatoris conſiſtit in exercitio actuũ ipſi reſervatorum, quâ Princeps eſt, ſummam in Republ. auctoritatem ob- tinens, quæ Majeſtas publica dicitur. 4 Ratione hujus ſummæ pote- ſtatis creat Imperator Reges, 5⁵ Electores, c Archiduces, Duces, Prin- cipes, d Marchiones, Landgravios, Pfaltzgravios, Burggravios, Comi- tes, Barones, e Equites, Nobiles, f Comites Palatinos, Tabelliones& Notarios h Confert Regalia, 1 degradat,& feudis& Regalibus exuit, K ſed cum conſilio Statuum Imperii. 1 Feuda Imperio aperta infeudat. m Naturales legitimos reddit./ Famæ& honoribus reſtituit. o Indul- get vemam ætaris, p& impetrantem veniam ætatis in juſtam& legiti- mam ætatem ponit. q.
a) L. 3. D. ad L. Iul. Majeſt. 5) Henric. a Roſenthal de Feud. o. z. concl.. 2.3. G c. 5.7. 3.) Aurea Bulla Caroli I V. d) Zaſ de Feud part. 5. uu. 6. e)&.1. quus dis. Dux. c. I. de Feud. March. in uſib. Feud. Niſi forſan alii etiam ex Pri- vilegio vel Conſuetudine habeant. Hoc caſu dignitas hæc non proprię ab ipſis, ſed
àſuperiere illorum mediatè profluit, ut ſi fortẽ ſubinfeudarent: in Germania& alibi

,
40 Sylloge Rerum Quoridiaharum
alibi reperiuntur Comites& Barones, qui Comitatum& Baronatum ab Electo- ribus, aliisque Principibus recognoſcunt, Baro Schenk. add. c. 1. quis qicatur Dux.
f) Da in.. D. de Natal. reſtit. Bart, in l. 1. C. de dignir. Tiraquell. de Nobilit. cap. ũ.
Nec dubium eſt quin Princeps ad ludos equeſtres minus idoneum, ob natalium priſcarumque imaginum defectum, vi poteſtatis, natalibus, ut ludis equeſtribus idoneus fiar, reſliruere poffit. Prackman ad§. ſoluta poteſtas, c 4. Effect. 4.) Fer- rar. Montan. de Feud. lib. 5. c. 7. Iacobin. de S§. Georg. verb. ſed an Princeps. n. 1. Lancellot. in Templ omn. judic. lib. 1. c. 1.§. 4. V. Comites Palatinos creat. h) Parus de putoo in tr. de Syndie. in verb. de Exceſſ. Baron. erga ſubdit. c.. n. 9. E 13. Barr. Camerar. in Re-
petit.& Imperialem, de prohib. fend. alien per Frid pag. 641. v. 7. conclu] Borcholt. ad c. unic. quæa ſint Reg l. u. 4.& A licl. n 32. Zaſ. de Feud part. I. num. 14.& conſ. 16./. 64.
lib z. Ferrar. Montan. de Feud. lib. 2. c. 1.& lib. 5. c. 7. P. Nicol. Mezz. de Feud. t. de Na- tur feud num. 25. v. quartò ſi iluſtri, Regn. Sixtin. de Regal lib. 1 c 2. ·um. 3 5& lib 2.9. 15.2.14. i) c.. in pr de Feud. March. Duc. vel Com. in uſib feud. Carol. Tapia in rubr. D. de Conſtit. Princip. c. 4.n. 6.& ſeq. qui plures allegat. Ferrar. Montan de Feud.. lib. 5. c. 7. v. gitur Regalia. k) Tam ſeculares quàâm Eccleſiaſticos Princi- pes. Seculares ſi graviter deliquerunt, puniuntur ordinarià pœnà banni, Gail 2. d4 P. P. cap. 3. Sed Eccleſaſtici Principes, immediaté Imperio ſubjecti, privantur be- neficiis, Regalibus& Privilegiis, nam eorum intuitu Imperator ſaltem in Eccleſia- ſticos juriſdictionem habet /& eorum nomine appellantur Principes Imperii,&
cenſentur eſſe ſeculares, non Eccleſaſtici, unde& forum non Pontificis, ſed Impe-
ratoris, fortiuntur, Gaul 1. 4e P. P.. 8. n. 8.& eq Mynſing. cent..bſerv. n 5. Nam ob delictum non haber lImperatorjuriſdictionem in perſonas Eccleſiaſticas,& per cõ- fequens pœnam ſanguinis irrogare non poteſt, quoniam criminis cognitio& pœ- na corporalis ad forum Eccleſiaſticum pertinet, juxta Canoniſtas communiter in s. ſi diligenti, de foro compet. c. At ſi Clerici, de judic. Mynſinger d. obſ. 58 n. 6. Reichs Ab⸗ ſchiedt zu Augſpurg de Anno 1766.§. Dannoch haben wir.) Nam in gra- vibus negotiis Conſiliarios adhibere prudenrtis eſt, I. humanura, 8 C.de LL. Senato-
res partem corporis ſui eſſe ait) uſtinian. in l. quiſquis, C. ad l. Iul. Majeſt. Lantcellot. in
Templ.omn jud. lib. 1.6.1§. 3 Verb. Conſulrat one uti. Pide capitulationem Garoli V. Pon- tifex etiam ſolet ardua præviâà deliberatione in Concilio Cardinalium explicare, Abb. g 1.. 21. Franc. in c. ad Apoſtolicæ in pr num. de re jud. in 6. /m) Aur bull. Caroli V. t. 5. Ge. 7. Diſtinguendum tamen inter tempora. Olim feuda Imperio a- perta rurſus in feudum concedebantur. Rudolphus I. Comes Habſp argenſis cuim Auſtria ſuo tempore legirimo herede deſtitueretur, eam Imperio vindicavit,& filio Alberto conceſfſit, unde Archiducum Auſtriæ origo. Sic Sigiſmundus Imperator, extinctà familia Urſorum in Alberto, Electoratum Saxoniæ ad Imperium devolu- tum, Friderico I. Marchioni Miſniæ in feudum dedit, ex quo hadierni Klectores Saxoniæ deſcenderunt. Sed hodié feuda Imperio aperta, Imperio incorporantur, Vide d Capitul. Caroli V. ap. Sleidan.„) Nov. 9,c. 9. l. 3.& t. r. D. re Natal. re- Kit. c per venerabilem, qui fil. ſint legit Gail. 2. b/. 14 2. 2um. 1. G 3. Roſenth. de Feud. c..
conel 2 num 4. lit d. Laꝝcellot in Templ. omn jud. lib. I. c. 1.§. 4. Verb. legirimos etiam,&c.
Hanc poteſtatem Comitibus Palatinis etiam concedere ſolet. 5) I. cum in- dulgentia, 10.&t t. C. de ſentent paſſ.& reſtit.§. 1. I. quib. mod jus patr. por. ſol. Roſenth.
d. concl. 1.& ab eo allegati. Cacheran. deciſ. 10 1. num. z. Sfortias Odus de reſtit. in integr.
7.9 ²*
ernohiltee,Kmajor
53 „am3ag, Nads JRuuuuſſuutuſt ulus auu inzan.4 i in 5* ahauiſteChali-ene minſit. 4) llc 5— mmin,118D ſun u, Lummæll= llsproſuoanbitrio(4 alguomodocent S ln univetſolmpetio l
Inveratot, cumallen
dRaichs.” Solus lt=. motis anctotitate K& dexie erguntut, co mntut. Soliuslmptn a Biccalanteiin lingule d 4) Uhcantit nſ ij CatinffTeſam eas t 2 NC. ad. Hec condel i reninalium transferti mn ud,,1 ,1 4 u Cmitis lmperialibus Hn de Rächs Abſchiede 3. Is Adtatuslmpetiii g. nekamredt condunt. 52* Außſthußvendet La g5 tenehma Srätmd 2 tuglinlisg Auit uiieme Ddt Deaa nieneye Dalma 1 egallinferiores p
„
abin heclallaten. drondnigerſale 212
1 rroher Oöte 1
— ⁸₰ 2

kum X Baro 14d. c. 1. Tiraque idoneu bus ut 9,0 4.1 an Princ f
„ 13. Ba
*
ab Flecd.
lcatur Da
3b natalln ecueſtritus
2 dobilit. a9,
4
9 Fr. 1. Lancelot Paru deuna
u merar inle⸗
v. 7.Con min zorcholtag: eun 1 nvn 16a3 lcol. Moz eud.; 2e Na- 1„ tb. Io 2. u3 Grlih 12 In N ſib. f a arol. Tapiuin Ferrar. Anm de Feudd. uam Ecc al icos biinii ridpœn: aM ii, Gail 203 rio fübſe n iranturhe- peratorl anin Eccleſi. tur Princ nn mperii, K mnon Don a., ſed Impi- cent. f.5ſ z. Namdd as Eccleſt s,& perch- ncrimini au nitio&pq- anoniſtas un uniter insſ 19 58. un Rachs ⸗ wir. Nam in gti⸗ manun,! II. Lenate- m 4 ad l. Iul. un tLauehat apitulatio us arolileol- 0 Card um im eniee 1 1 ſr DA 1.10 6. 4 raOl a dalnpa Irg can Comes! argenle Imperi in jicavit,&nlo 11 1 s Imperato! gic Sigiln an s Impels, 2 ad rium deſoh- niæ a 44.171, q le rni Hlectoles exquo in: 3 corporantit d Imp 1 1 12 9 6. D. re Nats 4.9. 9. 41 Tuu 3. 1 m..O nos gtiam ec ſole ſol Reſd . modl ju
5 1, eit in nl ſtir z
71 43 4
D. Joachimi Cluten. 41
J.92 Arf. 9.z. 91. Reichs Abſchiedt zu Augſpurg Anno 1525. in quo Imherator Fer- Ainandus ſcditioſos ruſticos honori& fama reſtituit. p) I.1. G.. C. de his qui Ven. atat. impetr. Afflict. in c. unic. n. 1 8. quæ ſint Regal. lacobin. de feud. verb. ſed an Princeps, „.6. Franeiſe. de Chald. Pereyra adl ſicuratorem, verb. hune contractum, n.3 6. de in in regr reſtit. 4) Hoc majus, illud minus, Cornæ. conſ. 108. 2. 8. vol. 3. Cagnol in l. Imperium, n. 1I. D. dejuriſd.
21. Summaillius poteſtatis vi, ſolus Imperator leges univer- ſales pro ſuo arbitrio olim jam olim condidit. 4 Sed hæc poteſtas ho- dic aliquo modo centro& ſpacio circumſcripta eſt. Nam hoc tempore in univerſo Imperio Romano-Germanico univerſalem legem condit Imperator, cum aſſenſu& conſilio Statuum Imperii, mit den Staͤnden des Reichs. bJ Solus Imperator haber jus belli indicendi. c Solius Impe- tatoris auctoritate& poteſtate Scholæ Publicæ, Univerſitates ſive Aca- demiæ eriguntur, confirmantur, d privilegiis& im munitatibus exor- nantur. e Solius Imperatoris auctoritate Doctores, Licentiati, Magiſtri, Baccalaurei in ſingulis Facultatibus creantur. f
a) In conſtit. Inſtit præfx.ltanta, 2. C. de vet jur. enucl. Iofin. C de LL. lſi quan- 4o, C. de inoff Teſtam. eas que interꝑretatus fuit,!& ides, 11. D. de LL. I 1.7.leges.9. 2 ſeqq. C. eod. Hæc condendi legem univerſalem poteſtas, non poteſt per Imperato- remin alium transferri, ſicut nec reliqua reſervata Imperatoris. Lancell in Templ. omn. ud. lib 1.c.1.§ 4. Verb legem generalem condit. 5) Hinc eſt quòd leges in Comitiis Imperialibus conditæ appellentur Receſſus Imperii, ſive Comitiorum, des Reichs Abſchiede: ſpecialem tamen& localem legem cæteri inferiores Prin- cipes& Status Imperii in ſuis territoriis& provinciis, cum conſenſu tamen Prima- riorumrectée condunt. Quodita receptum communiter: Vund wird der gemeine Außſchuß von der Landſchafft/ das ſeynd die von der Ritterſchafft/ vnd die von vornehmen Staͤtten dazu beſchrieben/ hoc eſt, citantur ad conventum Primarii exnobilitate,& majoribus civitatibus ejus Provinciæ, in qua conventus celebra- tur, gl. in l.. S. qui Magiſtrum. D. quod quiſq; juris,& inl. z. verb. coacto, cum! ſeq.& l. quod ſemel, Dide Deeret. ab ord faciend. l. nulli, l plané, D. quod cujuſque univerſ.nom.l. quoa maſpr. D. ad municipal. l.nominationes, C. de decur. Nov. 123.6.34. Nam Princi- pes&alii inferiores principali dignitate illuſtres, in ſuis provinciis Imperatorem re- præſentant,& tantum in territoriis ſuis poſſunt, quantum Imperator in univerſo Imperio. Qusadmodum itaq; Imperator ratione univerſalis juriſdictionis Imperii, univerſalem legem condit; ſic alii inferiores principali dignitate illuſtres, cum tan- tum certa ſpecialia territoria poſſideant, adeoque eorum juriſdictio etiam ſp ecia- lior fir, non univerſalem, ſed ſpecialem, vigore ſuperioritatis, krafft TLandsf uͤrſt⸗ licher hoher Obrigkeit/ quæ ipſis ratione territoriorum competit, condunt, jura Provincialia& Conſtitutiones Provinciales, Hoff⸗vnd Landgerichts Ordnungen promulgant, contrarias abrogant, novas ſubinde conſtituunt, quibus ſubditi, et- iam ſine aſſenſu Imperatoris, ſubjiciuntur, Tib. Decian. reſp. 56. num. ⁊2 vol. 2. Matth. Coler. de Proceſſ execue, p. I. c. 3. nu. 6. E ſeq. ſecundum quas Camera Imperialis ob- ſtricta eſt pronunciare. Ordin. Cam p. 1.:. 57. Von des Aeyſerlichen Cammernich⸗ F ters

4²⁷ Sylloge Rerum Quotidianarum
ters vnd Beyſitzer Eyd/ ibi: Nach redlichen erbarn vnnd Laͤndiſchen Ordnun⸗ gen/ Statuten vnnd gewonheiten der Fuͤrſtenthumben/ Herꝛſchafften vnnd Ge⸗ richt. e) arg. l. hoſtes, 24. Publ. Pop Roman. D. de Capt.& poſtlim. re ver-lib 3. D. ad E. Iul. Majeſt. ibi: qui injuſiu princ. bell. geſſ.! neminem, C de te mil. J.z. Cde agent. in reb:l unic. C. ut armor. uſus inſe princ. interd. ordin Cam, p. 2.t. 1 5. ibi: Auß der Key⸗ ſerlichen May. oder vnſerm zugeben. Reichs Abſchiedt zu Augſpurg de Anno 5z. §. Wo ſich aber&§. eo. Lancellot in Templ. omn jud. lib..c. 1.§. z. Verb Bella pro voca-
ꝛus. Quomodo ex Conſtitutionibus Imperii cõtra Duces belli illiciti& tumultua- rios milites pro cedatur, latêé tractat Gail. 1. 6e P. P. c. 4. per tot. d) Si nimirum ab alio dotenturaut ædificentur, quod Germania noſtra abündé teſtatur. e) Fer- rar. Mont. de Feud lib. 2 c. 1. v. quandocunq;,& lib. 5.c. 7.v. Regalia. Vdal. Za/ in Epit. feud. ꝓ.5 n. 14. Claud. Seyſel. in ſpecul. feu. t. qui feud. dar poſſ. Caſtald. in er de lmp. q 110. caſ. 180. Vult. de Feud c. 5.u. 7. Frid Pruckman. de Regal. c. 3.2. 2. P. Nicol. Moææz de fead.
1. de Natur. feud. n. 24 ord. Cam, p.i.t. 3.§. Deßgleichen ſolten die Beyſitzer. ibi: In
Pniverſiteten/ welche zum wenigſten von vnſern Vorfahren Roͤmiſchen Key⸗ ſern vnd Roͤnigen/ der jetzigen Keyſ. May oder Vns confirmiret Sed quia Pon- tifex ſupremam cum Imperatore poteſtatem habet, ſi Diis placet, c. duo ſunt, 10. diſt. 96. à Pontifice etiam confirmari& erigi Academias, longa conſuetudine rece- ptũ eſt:tales in Germania plures reperiuntur, quæ à Pontifice confirmatæ& Privi-
legiis ornatæ ſunt. Fackum; ſed quo jure? Quocirca ut Academię, quæ ab Imperato-
1 re abſque Pontificis auctoritate& confirmatione erectæ, veræ Academiæ ſunt,& .. ·5.... 3«* 4 8 Privilegiis Academicis utuntur fruuntur: ſic& illæ Univerſitates, quæ à ſolo Pon-
tifice confirmatæ& Privilegiis ornate, veræ ſunt Univerſitates,& Privilegiis Aca- demiæ conceſſis hodié, de conſuetudine, utuntur. Minimê ergo probanda eorum
opinio, qui pro Academiis non habendas eſſe eas autumant, quæ Pontificis con- firmatione munitæ non ſunt: magna enim hac ratione florentiſſimis quibuſdam Germaniæ Academiis injuria inferrerur. Annon Pariſienſis Academia Caroli Ma-
gni auctoritate longé ante Pontificium canonem introducta& confirmata? Annon
idẽ de Bononienſi dici poteſt Hierem. Setzer. de Increm. Acad. Hyp. 307.& duob ſeda. Imòô ipſi Pontificii fatentur, Imperatorem creare poſſe Doctorem etiam in jure Ca-
nonico, quamyvisillius juris auctoritatem penes ſolos Pontificios eſſe putent, Bari.& alii inl. cunctos populos. Cod. de Summ. Trinit.& fid. Cathol. Rartman pradl. obſ. 7. 3 3. de Matrim. 2bſ. 6. in fin. Et ſané tralatitium eſt, quòd Dd. qui in Academiis ab
Imperatore duncaxat confirmatis, promoti, tum in Camera Imperiali, tüm in aliis 5 2 5
liberis Rebusp. ad publica munera& honores admittantur. Nonnulli, quodob- iter addo, inter Univerſitatem& Academiam ſubtilem differentiam, ut ipſis qui- dem videtur, excogitarunt, quam ego nec ſubtilem, neque utilem multò minÄs ve- ram eſſe duco. f) Ferrur. Montan. d. c. 7. v. Regalia Caſtald. d. q. Caſ. 179. M. Ant. Peregrin de jur. fiſc. lib. 1. t.i. num. 2 7. Lancellot. in Templ. omn. jud. lib. 1.c. 1.§. 4 in Verb. dignitares conferi, n. 1.
22. Solus Imperator nova vectigalia erigit: a curſus publicos, quos Poſtas appellamus, 5 inſtituit& confirmat: c jus civitatis: d& publici mercatus tribuit: e immunitates, f Privilegia g abſolutæ& plenæ ſecuritatis ſeu ſalvæ guardiæ concedit: h Ferias generales indicit:i
jus
—
1 monete cude
6 wb ollet con zofälig ſc nistal. hn lanuilan nab= riam ſelomnnum 2u uclrepublicaalienam. ndalurinhnit Gocl rumſi Plettotes lnt, qu— tabecb erecutione ree e 2 4 itatsColonienfsco. ragſeuberg n caulaci 2A ſen. Aano11 a1. Maſl 2 1oNovemb.in cauſa Noa 1 Dicem Domerania Stetil pu leodienlemi. Odt— gtenls contta dereil— ſenpraodicia, ſcdid uſula pag. 1.Gnu ty uyiir Roſenthal rilsgnum etb quodin Rtigerngehoret zuch n 4u76.. Weiterſer a Jioqp mandtaablc;cn ddcerni tettarut Expefiat ydié,ſigore contract tihecigalianonetige mnſiingrafatn. 11,8e In vüigalaindicete Nee dus luactam quulb.- 1 fuuutur, qurxatſushhes Anrlum communehal um Vetumidad ea t 2. ſokrn enimrerum do ciſetssideit ex conN d tssnecellitate poſſul dn Duaiminſf nr add ae nchluimm quidem ſu teit ocznon obſerra Gnrumtutius eit, in+ 2
Annum Unifertatis, 8
emltanpon piuse ewguuchlficultas,, nealbatzitem, D,s bes 8, eneß

rdnun⸗ nd Ge⸗ 7b. e agent. r Rey⸗ Rno 55. rovoca⸗ nultua- mirum 2) Fer- in Ehpit. 67 110. de fend. ibi: In n Key⸗ ia Pon- nt, 10. nerece- & Privi- perato- ſunt,& lo Pon- giis Aca- la eorum icis con- libuſdam aroli Ma- ad Annon
putent,
Jemiis ab
mm in aliis ꝗ uod ob- iphis qui- minus ve- 4.179. M. ,9. 1.9. 4 ⁰
zublicos, tis: 4& ſolutæ& sindicit:i ſus
D. Joa chimi Cluten. 43 ius etiam monetæ cudendæ, K& reprobandæ habet. Et quis omnia par-
vo faſciculo poſſet comprehendere.
4) I.3. C. velkigal inſtit. non poſ. J unic.§. item u,, D de L. ul. ambit. l. vectigæ- lia, 0,D dtpublican. vecligal& commiſ Nemini enim permirrendum exactione vel plutium velomnium augererem privatam. Qulppe quod vel maxlmé are, hoc eſt, utilitate publicà alienum eſt, Lancellot. in Templ. omn. jud. lib. J. c. 1.§. 4. verb. co llectas
abellas imponit. Quocirca mandavit pœnalia ‚etiam ſine clauſula, adversus eos, etiamſi Electores ſint, qui vectigalia nova inſtituunt, obtineri poſſunt, atq; ed ra- tione ab executione rectẽ inchoatur. Sic Anno 1588. decretum eſt maãdatum in cau- ſa citatis Colonienfis contra Ducem Juliacenſem. In cauſa ej uſdem civitatis con- tra Iſeuberg.In cauſa civitatum Imperialium contra Archiepilcop um Colonien- ſem. Anno 159 1.2 r. Maji. In cauſa Altenhaſeln contra Iſenberg. Et eodem Anno 10 Novemb. in cauſa Nobilium& aliorum Ordinum Ducatus Pomeraniæ, contra Ducem Domeraniæ Stetinenſem. In cauſa Principatus Stabulenſis, contra Epiſco-
um Leodienſem ¹3. Octob. 1592. Simile mandatum decretum eſt in cauſa civitatis Foirenſis, contra Sereniſſimum Electorem Palatinum. Plurima alia recenſere poſ- ſem præjudicia; ſed vide Deciſiones& præjudicia Camereę in Verb. Mandata ſine Jauſula, pag. 191.& in verb wectigal.p. 1 50. Gylman. in Symphorem. ſupplic. tom. ⁊.z. ty ſupplic 4. Roſenthal. de feud. c. 5.concl. 13.,n. 12. Sic peculiaris reſervationis Impe- talis ignum eſt, quêd nemo poſſit ultra portoria ſolita aliquid exigere. Den Zoll ſteigern gehoͤret zu Keyſerlicher ſonder Hoheit vnd reſer vat. R. A zu Regenſpurg 4701776.§. Weiter ſeind wir auch glaubhafftig berichtet⸗§. ſeq. Et in Camera qvoq; mandata abſq; clauſula contra eos, qui vetera vectigalia augere conati ſunt, decerni,teſtatur Experientia, Regner. Sixtin. de Reg. lib. 2.c. 6. n. 23. Illud obiter addo: hodit, vigore contractus, Imperatorem abſq; conſenſu Electorum nova in Impe- diovedigalia non erigere. Vide Capitul. Caroli V. ap. Sleidan. lib. I. Vaſq. de ſucceſſ pro- eſimrfat n. 115.Sed annon civitatibus& univerſitatibus cæteris permiſſum eſt geGigalia indicere? Nequaquam, J, 2. C. Ved. nov- inſt non poſſ. Licét enim civitati- lis- qualis Reip. ſumma ſit, 1.14. D. ad municipalem, non tamen lis ftuuntur, quæ ad jus Majeſtatis pertinent. Sed permiſſum eſttamen eis, arcam,& xrarium commune habere, ut& actorem communem, l. 1.§. 1. D. quod cujusq uni v. nom. Verhm id ad ea referendum eſt, quæ jure dominii ad municipes pertinent,
uarum enimrerum dominium habent, l. antepen.&. pen. D. eod. Quin- imò& jure ſo- cietatis, d eſt, ex conventione omnium, cor
atribuere aliquidin communè pro civi-
tatis neceſſitate poſſunt, arg. 4 pr. verb quam omnibus Hin ſolidum publice dari ꝓᷣlasuit, D dealminiſt. rer. ad civ pert. Si quis tamen contradicat& contribuere detrec et, is aeplurium quidem ſuffragiis vinci vel cogi poteſt. Nam decreta ea ambitioſa fo- tent, coq; non obſervanda, J. 4§. 1. D. de decret. ab ord faciend. Quo circa in omnem erentum tutius eſt, in Repub-. bene conſtituta non admittere contributionem in rarium Univerſitatis,aut civitatis, Principe, Senatu aut populo inconſulto: Idq; eriamſi corporis ipſius interſit in neceſſariam reparationem aliquid cétribui. Nam exigua eſt difficultas conſulere eos, ad quos rei ſumma pertinet. Civitatibus ta- menliberis, item q́; Ducibus& Principibus cæteris Imperii Rom ani hodiè uſitatiſ-
ſimum eſt Principes& Imperii Ordines eam in rem non rogare.
sedomne hoc ex pririlegio, autbeneficio, ut Majeſtas conſequenteripſa, non obſtante uſurpatio- 2
ne hac,
bus ſaaetiam qua
““

8
Sylloge Rerum Quotidianarum
nehac, maneat Principi& Imperio ſalva. 5) Per curſum publicum non in- telligo cum judicioſiſſimo Menochio A. I. Qlib 2. cent. 3. caſ. 2 29. quos Pro cop. lib. 2 de Bell Perſi. 84ειεςκε, hoc eſt, Veredos, Caſſiodor. 1ib. 4. 6 5. Far. à vehendis Rhe- dis, autore Feſto, dici putant, t.⁊. C. de Curſ publ. Quique ſive ad tranſvyectionem ar- morum, I. ult. C de Fabricenſ.l. curſum, 22. G. de cur publ. ſive profectionem Legato-
rum, A. curſum. ſive ob aliam utilitatem publicam, l. Maximarum, C. de Excuſ.munu.
ſubditis imperantur,& ſub nomine Angariarum continentur. Verum equos publi- cos per vias publicas diſpoſitos, quos Poſtas vulgõ vocant, quibus qui pręſunt Ma- giſtri Poſtarum appellantur. Hi non tantuùm ſummam utilitatem præbent iter faci- entibus, lireräsve alicubi mittentibus, ſed etiam non parvum vectigal fiſco inferũt,
& præter omnes has utilitates etiam ad ſecuritatem Reipub. plurimũm faciunt. Ni-
hil enim magis poteſt eſſe è re Principatus alic ujus, quàm ſi Princeps quid in quo- cunque ejus angulo geratur probé exploratum habeat. c) Quocirca Anno 1579. cuidam generales per Belgium& Iraliam poſtas conſtituere annitenti, à Cæ-
ſare, pro juris ſibi competentis tuitione, ſeverè interdictum fuit, Arnola. Glapmar.
de Arcan. Rerumpubl. lib. 1.c. 21 cire fin. Et Magiſtro poſtarum officium ab Impera-
tore confirmatum Anno 1596.& 1597. reliquis privatis& Civitatum curſoribus. Metzgerpoſt vnd Nebenbotten/ generali Imperarorio diplomate fublatis. Regner.
Sixtin. de Regal. lib. 2.c. 1 3. num. 4. Sic in Gallia& Anglia Regum auctoritate hu- juſmodi curſores introducti ſunt. d) arg. l. 1. C. de Merropol. Beryt.] Cti ap- pellant Spiritum& vitam dare civitatibus, Stattrecht geben. Arnold. Clapmar. d.
lib 1. c. 2 I. in ſin. Hocjus penes Imperatorem ſolum eſt, adeò ut ſi quis abſꝗq; Cæſaris.
conſenſu, ad minimum tacito, Alvar. Valaſc. adl. Imperium, num. 7 3. dejuriſd. civita-
tem conſtituerit, ea nec civitas, nec jura civitatis habere putetur, Ianocent in e cum ab Eccleſiarum n. 1. Ade off jud. Ord. Alciat in l.pupillus,& urbs. num. 4 3. D de V. S. Natta conſ. 63 6. nu. 1 10. Lancellot. in Templ. omn jud. lib. 3. c..§. I. verb ci uilitatem concedit.
Conſentit jus Saxonicum. Landrecht art. 36. Weichbild. lib. 1. art. 9. cum Albertus Comes Mansfeldenfis vico cuidam probe Islebiam, ſpiritum& vitam, utvocant, concedere veller, Imp Maximilianus Annor514. mandato inhibitorio id fieri no- luit. Sed annon etiam adcivitatis conſtitutionem requiritur Epiſcopus? Quidam maléputarunt jure Pontificio non diciciviratem, niſtin qua eſſet Epiſcopus, ur Bald ad l. ex hoc jure, D. de l.&& I. Quam tamen opinionem gloſſa prima, c. i civ:tas de fontent. excemm in 6, improbat, quia& ante Epiſcopos erant civitates,& poſt Epi- ſcoporum inſtitutionem non fuerunt in omnibus civitatibus pofiti Epiſcopi: ſed rantum in magnis& populoſis, non in modicis, ne vileſceret eorum dignitas, o. au- divimus, 3.9 2. Sigon de Regn. tal. lib. 10 ſub Henr. IV. P. Greg. Tholo/ lis 2. de Rep. c. 1. n. 7. Oymphorem in Vot. Meintz contra Erffurt.„. 92. v. cum nec lmper nec Princ. c. in illis, 2. G c. Epiſc. 3. diſt. 80c. I. de Privileg.& exceſſ. Pralat.& ibi Panorm. ſub fin Bart. in d. ex hoc jure, D. de I. e; I. Flamin de Rube. conſ. 6. n. 49. G& multis ſeqq Sicut in Metropolitanis, h. e. majoribus,& matrihus„Archiepiſcopi, dicti inde Metropo- litani, fuerunt locati: Et in Regiis Patriarchæ, vel in maximis. e) Olim et- iam nein privatis quidem prædiis ad arbitrium inſtituere nundinas cuiquam per- mittebatur, ſed Principis vel Senatus auctoritas neceſſario requirebatur. A Prin- cipe peti ſolitum nundinarum habendarum jus, indicio eſt, I.1. D. dJe end! unic. C. ced à Senatu verõ hoc jus impetratum fuiſſe plinius 1ib. 5. Epiſt. ad Valerian, oſtendit. Atq;
C
8 1 igeiu l men, 0.
„um alicui oppl 5 nhe 264,7.* e ſrevulga oiomadarlæ, lier 8e leatia ecdé intituuntur, Talurdui16 4 ,4. L uluit C.ithi Guidrin laalurmnmnna ꝛ Coſtert.4.num. 30. Ters- dfe nt un Kiei 5* lirHD. ven, Privilk A1 Ant. Nutts con. 6z5 78 n elle facenz Gunn= ſubitaraut declatabit, ☚ AnC.VelLEthocmut. utudinepotclatiéprinl M lantismoraretur contraa t ngs Vinum, GChud Di Dtreni. Nfennch lia. 2. in haair erimq. 26.1e, d 1 ga.I. Fauciſteraa. Aaun.. ¹) la.t onmialolet,in teritorio. temanni formam inſiitt nenlom Germanica Tiu Fctobaſchenonkoma, f ceallio conätus, Dem e lrperiiin isternnpris= aun. 4) Hoc Roma quidem denum 2
d imekt Nan geuat-„
ker wcontradictiont g
ſem numiſinarumte. tusConfaltum

Uotidtanarum
) 21* Per em
6 lump 80 2. cenr a caA6, dudlicunm 10dor. 46. 4 G ½,, 7—
Var aveheneh
.Quique ſpe he e uque five ad dranfyeciong teur, publ ſive profeqia. protectionenle
cam, Maximarum, Cd da ontinenr r. Ver 4 ontinentur.) erum equoshe
14418
Igo vocant, quibus quiphal V Ilous quu hieia
v
A
u. AMam utlhtatem præbemin aun n Darynn n.„
on atvyum vectigal fſcoius- 1 4 K
1am. 7 5 atem Keipub. plurimüm facnn
— d ⸗ uam ſi Princeps quitie
nhabcat. ¹) oclrat nPoſtas conſtituereannitenu; Sinterdictum fuit, Armal Ca zaiſtro poſtarum officiumabh
s privatis& Cixitatum cutn eratorio diplomateſublats
a& Anglia Regum auctonum rg.I. 1. C. de Metrapol beyyt. tattrecht geben. Arnel. Chha lum eſt, adeò utſſ quis abſq;ds IlImperium, num. 7; Ae-unſti tis habere putetur, Ianocemnl
illus, S urbs. uum. 4 3. D 4eT4 6. 3. c.. F. I. verb ciuilitateman
Neichbild. 11b. 1. arf. 9. cum dhe
3 r AVv diam, ſpiritum& vitam, uthd-
14 mandato inhibitorioitte m requiritur Epiſcopus u niſiim qua ellet Epilcoys dnem gloſſa primast ſenn dos erant civitates,& ſa- cieitatibus poftti Epien vileſcer eteorum dignits 1. Greg Tholhlin 144, 51. V. cum nec mßer nen p Alat. E ibi Panorm uüin-
8 4
„ 2
1
Archiepiſcopi, ücindea 141 1 4 l in maximis.) m Rtuere nundinas culqua 3 dn 1b. ¹. 1 Iariò req uirebatu Lcio eſt, 1 D. 4 nule 1indicio eff,*. wun Afbel Re ſ adTaleriandh 440.5 jiſtad
1 niu 1
4 45 nces
5C.2 49. Gmultuſeft In
D. Joachimi Cluten. 45
Atque ita Claudium Imperaterem, legibus publicis ſeipſum ſubjicientem, jus nũ- dinarum in ſua prædia, à Conſulibus petiiſſe accepimus, ut eſt à Suetonio in ejus vita relatum. Sic hodiê eriam nundinarum annuarum ſive ſolennium conceſſio, ad ſolum Imperatorem ſpectat, à. l. 1.&&‧ L. unic.& poteſt Imperator nundinas ſive mer- catum alicui oppido vel civitati auferre,& aliò transſerre, Natta con]ſ 511. 5 12. Anton. Teſſaur. deciſ. 2 6 4. n. 3. adde obiter per diſcurſ. Gail. 2. b/5‧(69.n. 24. Sed nundinæ hebdomadariæ, ſive vulgares, Wochenmarckte/ ſine ullo privilegio, ſive Principis licentia rectê inſtituuntur, Bald. in d l.unic. C. de Nund Sichard. ad Rabr ibid. num. z. Teſſaur d. deciſ. 26 4. n. 4. f) l. 1.& t. t. D. de cenſib.:. t. C. de Immun. nem. con- eedl unic. C. de his qui à princ. vacat. accep. l. mmunitates, ubi Da. C. de agric.& cenſu. Lancell. in Templ. omn jud. lib. 1. c. 1.§. 4. verb. Immunitates. Carol. Tapia ad Rub. D. de Conſt. Pr. c. 4. num. 3 0. Fernand. Vaſq. de ſucceſſ creat.§. 26./. 81. g] 7.1.§.†.. z. D. de Conſtit princ.. ſed& quod Frincipi I. de J. N. G.&ꝙ& Lancellor. in Templ. omn. jud. lib. 1.c. 1§. D. verb. Privilogia poteſt concedere. Privilegia etiam Imperator confirmat, M. Ant. Natta conſ. 636. Tib. Decian. conſ 8. u. 22 5.& conſ 19.n. 13 9. vol. 3.& decla- rat, arg. l. ex facto, 43& ibi Iaſ. n. 4 D. de Vulg.& pup ſubſtit. Quis enim meliũs inter- pretabitur aut declarabit, quàm is qui ea contulit? I. omni inno vatione, C. de§§. Eccl. In. C. de LL. Et hoc multò magis verum eſſe ſtatuunt] Cti, ſiex certa ſcientia& ple- nitudine poteſtatis privilegia concedantur, quam nec abſentis ignoranti, nec præ- ſentis moraretur contradictio, Roland. à Valle conſ. 4. n. 47. Vol. 4. Natra d. conſ 636. n. 135. Hieronym. Gigas de penſiouibus,;, 3 7. nu. 1.& ſe*. h) l. relegati, 4 in fin. D. depœnis. Menoch lib. 2. A. I. Qcaſ.3 36. nu. 23. V. cum jolus Princeps. lodoc. Damhoud. in Practic. crim. c. 2 6. t. de publ. fide. Franciſc. Marc. deciſ. Delphin. 6 8. vu. 5. p. 1. Boër De- ciſ. 179./. 1. Franciſc. Herculan in tr.de Caut. de non offend. c. 3 7. Rubr, de ſalvo condu- du. num. 18. 1) 1.4. C. de ſeriis. Annon& Pontifex? Minimèe, niſi de facto, ut omnia ſolet, in territorio ſuo, ſi quod haber jure proprium. Julius Cæſar præſen- tem anni formam inſtituit. Deinde Carolus M. Calendarium ipſum& nomina menfium Germanica Teutonicis populis dedit. Canon eriam Concilii Niceni de Feſto Paſchæ non Romani Pontificis, ſed communi Cæſaris Conſtantini& Patrũ conſilio conditus, Dawid. Chytr. lib. 2 6. Chronic Speciales ſive locales ferias ſtatus Imperii in ſuis territoriis rectè conſtituus, gl.& Da ad l. 4. Weſenbec. ad tit. de feriis,
num. 4.*) Hoc enim tantm penes eum eſt, qui ſummo Imperio præeſt.
Romaæ quidem de nummis cudendis lege ſanciri ſolirum, poſtea tamen id SCto effectum eſt: Nam Senatus pleraque ad ſummam Reipub. pertinentia obivit, idq́ue ferè ſine contradictione plebis, niſi tamen reſiſterent Magiſtratus; argumento ſunr
veterum numiſmatum figuræ, quibus feré inſcriptum deprehenditur§C. i. e. Sena-
tus Conſultum. Quamdiu tamen Reſpub. magis popularis fuit, Triumviri Mone- tales nummos publicos arbitrio ſuo ſignabant, adjectis his literis, III Viri A. A, A. F. F. i. e. Auro, Argento, Aere, Flando, Feriundo. Hodié jus cudendæ monetæ eſt de reſervatis Imperatoris, adeò ut Domini inferiores, Regalia habentes, monetas cudere nequeant, nifi illis ſit vel Vicarium, vel Beneficiarium, vel Privilegiarium jus. Afflict. in c. unic. qua ſint Regal Ægid. Boſſiin tr. de Moner. in pr. Conſt. Caroli An- n0 1524 edira.§. Dergleichen hat der Muͤntz halber.&᷑¶Anno 1551. promulgata, H. So haben wir vns auch mit Churfaͤrſt en/ ꝛc. Reichs Abſchiedt zu Augſpurg 1559.§. Als dann auch bißhero. Reichs Abſchiedt zu Augſpurg. 1566.§. Tdhe⸗ F 3 wo

ab Arſace dicebantur. Verum à memoria Diocletiani& Maximiani appellatio Cæ-
46 Sylloge Rerum Quotidianarum
fingulorum, quibus ea de re publicé inquirendi poteſtas eſt. Nihil quoquejuris fi-
vel Prefecto præſidii, in neceſſitate conſtituti, aliqua hac in re ex conſuerudine li- bertas eſt: ſed ita, ſi non alia ratio ſit vel Exercitui, vel Preſidio conſulendi, aliâs e- nim id capitale foret Exſpirat tamen uſus nummi ita cuſi, neceſſitate primũm ſo- lutà Sunt nonnulli qui ſuà auctoritate, nomine Principis omiſſo, id jus ſibi tan-
.
quam Principes ſupremi uſurpant, ſed rectéẽ quodcunq; iis conceſſum& jure au-
ferri poteſt. Sic Poloni Epiſcopo Geſnenſi, Angli Cantuarienſi Regni Cancella- riis, jus monetæ, Regum beneficiis permiſſum, ſic Imperatores Civitatibus Italiæ,
exceptà Lucà, cui id interceſſione Lucii tertii Papæ in grariam popularium ipſius relictum eſt, prorſus ademerunt. 23. Rex a Romano-Germanicus bh perpetuus Imperii Roma-
ni Vicarius eſt ä lege, e electione d& conſenſu omnium Statuum Im-
perii conſtitutus, juriſdictionem ordinariam& proprio jure habens, ab- ſentis velimpediti Imperatoris vices& locum ſuſtinens, e mortuoque Imperatore ſine ulla electione Imperator exiſtens.
42) Feudiftæ Imperatorem Regem nominant, Hotom. in l. Lexic. Feud. verb.
rex. Reſenthal,de Feud. c.. Concl. 1. lit. c. Sed rectilis hoc loco Rex ab Imperatore ſe-
paratim ponitur, cum eo ſit inferior. Si ramen Rexſuperiorem non recognoſcat, Parum abeſt quin omnia, quæ ad potentiam Imperatoris pertinent, eadem ad Re- ges extendantur, Lancell. in Templ. omn. jud. c z.§ 3. verb. de magnitudine Regum. Imõ majori plenitudine poteſtatis& Imperio in regnis ſuis utitur, quàm Imperatorin Imperio; quia Regnum tranfſmittere plerumque poreſt ad poſteros& heredes de- ſcendentes. 5) Quietiam Cæſar dicitur. Olim ipſe Imperator Cæſar dice- batur,& nomen illud à Julio Cæſare ad alios ipſius ſucceſſores pervenit, ut Roma- norum Imperatores à Julio Cæſare dicuntur Cæſares, Tiraquell. de jur. ꝓrimogenit.. 18:2. 18. Dd. in proœm. Inſt.& Digeſt. Et hodié etiam Imperator dicitur Ceſar, Rey⸗ ſer. Sic Æægy ptii Reges priſci Pharaones,& poſteriores à Prolomæo Ptolomæi, Re- ges Ponti Mithridatæ, Reges Paleſtinæ Abimelechi, Reges Parthorum Arſacidæ
ſaris
iimluni Laru
triumaluiſemen 4 derntelns ab uee uiorun fliatque deld, aielegesRomapofum 4 ir Itaſemmnta,7 Cr legum oſtuomenlmhers
aulieta C repetitut, u,n— u mtraulius,( ud.legr aeeers(gniſcatur Anr runnzero&-MKaximianu— run Ceſarum antiquiſim 2 oclhteceptus. Nam(E dpitusconſors imper 51 nAaguti 1.5. lialinperiſocietatem E
nrdusrigente Carolo le
AcMaumilanusnivent phosrijente Rarimila
ſarc opontet: lyſectia un ferie poteſt. Salus enm e Nixceps eapotel m4 0 lchelalkadignitatenct. aezupracub, D. de, SEE
Autbenon licetills eniet
tuxerettttun nnoc;en e anl(anlul l. c 10 z0. 7 kendereollint, qui, V tun eiam bullan ele e adminidrationemn Elec 18 gen Komanum, ofich, a loperlonan transkern 2. uuipetſoni Quiltit,
lectionis Reois hiimaſatumu, 6 2
h. ℳe, 6.„ Knldeutione conſta Ädumi 2 1 Lidem cum l Ilt conlletudo, 1 hnma, deß elat— ualekeniſaged 1 allnab nuſut X W

im
Dan n roolchiie
4 te„.. 2es ur 8 les jtemzu 3 lum an zocet, jal atum, n ratorizitte. eerran mentumet, cogn an ieitculotm tt. Nih aoqpejurhi- ie quac ans ſabtrahum duod I an pibosltala, luot ar um ncepramt m poſſe ann is. Nulliét. am, q an quidemna. Dubl. m ain ants tämil. elt, pre an potertt. ui que ne n zu poſeellb. un. Duc ann citustamtn, c in ree an uetudineji- reſidio uns endi aliise- uſi, nect ata primümſh- ipis omi ain jus ſbitat- g; iis con n Rjureal- cuatienſ uni Cancell- eratorestn dus ltalit, gratiam ariumiiplts petuus arii Romi⸗ vomnit m atuum ln⸗ proptie vu labensas. laſtiner a nottuoghe ins. 1 4 8 7. Horom. ii rit. Teud ven 8 Ie d⸗ loco K tus apelato ſer periote un recognen, t ademad N ris pertt um 1m6 121 e Regum. 7. de mag 17 ze Reg uImperatolſf utttut 2' de 1,1of X herclesc tt ad Po 2 9 ſ dic-⸗ .——1 Cx al dl- nipfe Im am Rom 1 enlt, ut ccet ore 3 mnitg. Tiraque„yyimd 9 d9f rCelar, N pera a dtolo! tolomæle sàPto m Affaciſe geges 1 39 Or⸗ Rese 9 phellaioge & Mauin an ſats
D. Joachimi Cluten. 47
Qris nomen fuit ſecundariæ poreſtatis ab Imperatore in Romano Imperio, ita qui- dem ut Cæſares ab Auguſtis& Imperaroribus Imperio cooptarentur,& quaſi Au- guſtorum filli atque deſignati Auguſtæ Majeſtatis heredes& fucceſſores, quos hodie Reges Komanorum appellamus. Sic accipitur vox Cæſaris in l. 6.§. fn. D. de jur. Fiſc.l.erſi excepta ,7. C. de Maleſte& Marhemat. Et in inſcriptionibus multarum legum poſt nomen Imperatoris, quando interdum ſola litera A. nonnunquam et- jam litera C. reperitur, ut in.i. C. quib. eæ cauſ. major. ita legitur: Imp. Antoninus A. in Iincontraclibus, C. eod. legitur:Impp. Diocletianus& Maximianus AA.& CC-iis- queliteris ſignificatur Antoninum Imperatorem five Auguſtum fuiſſe; Diocletia- num verô& Maximianum fuiſſe ſimul Imperatores& Cæſares. Mos iſte creando- rum Cæſarum antiquiſſimus eſt, jam inde à temporibus II. Imperato ris Romani Auguſtireceptus. Nam Cajus Odtavius Auguſtus, à Julio Cæſare teſtamento ad- optatus& conſors lImperii factus, Cajus Julius Cæſar Octavianus dictus eſt. Dio lib. 45. Ant. Auguſtin lib. 3. Emend. 6. 8. Covarr in Epit. de matrim. 2,part. ⁊. 8. Hinc poſtea alii ad imperii ſocietatem aſciti, Cæſares ſunt appellati. Sic præterito ſeculo Ferdi- nandus vivente Carolo V. erat Cæſar, ſive Romanorum Rex, Carolus Imperator. Sic Maximilianus vivente Ferdinando erat Cæſar, Ferdinandus Imperator, Rudol- phusvivente Maximiliano.*) Aurea Bulla t. z. de Elect. Rom. Reg. cui ſemper ſtare oportet: Ipſe etiam Imperator nullum plané Aureæ Bullæ præjudicium in- ferre poteſt. Salus enim dignitasque Imperii totius ed continetur; nullus autem Princeps ea poteſt per quæ Imperii ſui dignitas labefactetur& infringatur: cum il- la quæ ſalvà dignitate noſtra facere non poſſumus, impoſſibilia nobis eſſe juris ſit, ¹. neposproculo, D. de V.§ Et aliàs Principi fundamentales ſui Prihcipatus leges anti- quare non licet,illis enim abolitis Status& Salus ipſius Reipub. radicitſis exſtirpa- tur& evertitur, Innoc gentil adv. Machiawell, part. I. Theor. 1. Cardinal. Cuſan de con- cord. Cathol. lib. 3. c. 20 30. 3 5.36. G /. Neſcio igitur quâ tandem ratione illi ſeſe de- fendere poſſint, qui, Chryſobullam hanc non tantüm antiquare conantur, ve- um etiam bullam eſſe feré exiſtimant, dum tutelam pupillorum Electoralium, adminiſtrationem Electoratus, jus, vocem, dignitatem& poteſtatem elegendi Re- gem Romanum, officium Archidapiferiæ& Vicariatum Imperii, in aliam de fa- cto perſonam transferunt. Com œdia illa præcedenti ſeculo acta,& noſtro, ſed mu- tatis perſonis. Quis ſcit quàm diu reliquæ leges Aureæ Bullæ inconcuſſæ maneant? 4) Electionis Regis Romanorum forma latè deſcxibitur in d. Aurea Bulla, ¹. 1.§. praterea ſtaruimus,& ſeq.& t. 2. Et 4. Vide Onuph. Panvin de Comit. Imp.&& deſcri- otionem electionis Caroli V. à Philippo Melanchthone editam. P. de Andlo de Roman. Imp. 4b. 2. c 6.*) Quod ex vulgatailla, quæ in Receſſibus Imperii iterata repe-
titur, locutione conſtat: Wir oder in abweſen Roͤmiſcher Koͤnig. Quscirca
& unum& idem cum Imperatore tribunal& auditorium habere cenſetur,& nul- lavalet conſuetudo, ne ab uno adalium appelletur, c. Non putamus de ronſuet in 6:6. Romana, de appellat. in 6. Imòô nihil differt ab Imperatore, niſi ambitu minoris circuli, ſicuti ſcapha differt à navi, l. Scapham. D. de Ewici. I. fin. D. de Fund inſtruct. Bald. in Rubr. qua ſint Regalia. Quid multis? Rex Romanorum mandatum cum libera habere exiſtimatur, arg.l.praſes, 12. ubi Dd. de tranſadi. I.. in pr. D. de offic. ejus cui. Cujus viregulariter omnia facere poteſt, quæ ipſe Imperator, cujus vices gerit,
plerumq; facere ſolet, Iſernia in&. Imperialem in pr. de prohib fend. alien: per Frideric.&
ib. A
4

48 Sylloge Rerum Quotidianarum
ib. Alic n. 3 v. ſed in contrarium. Iacobin. de S. Georg. de Feud. verb. Vicariuts perpetuus, num. 9. niſi expreſsé quid eſſet prohibitum, Iſern. A. c. Imperialem, n. 13 vel ipſe Impe- rator plerumque facere non ſit ſolitus, Roſenthal. de feud. part. 1.c·9. M. 1. Concl. 30. n 8. Feuda Imperii majora Principum infeudare poteſt, Aurea Bulla Caroli IV. t. 5. fac. ea quæ de Vicario Principis notat Roland. à Valle sonſ. 8 6. n 33.& ſeq. Vol. 1. Ioan. Pet- Surd. conſ. 28 1:/ 1. qui Vicarii poteſtatem ad reſer vata Principis extendit, ibid. n. 2z. Sed hoc ſine ſpeciali mandato non admittit Natta con] 636.*. 29. Proſper Farinac lib. 1. Prax. crim. 7. 29. u.9 1. De conſuetudine teſtatur Tiber. Decian. conſ. 2 3. nu. 6 7. Vol. ². Et contra Vicarium Cæſaris crimen læſæ Majeſtatis committi, tradit Hieron. Gigas tr. de crim. læſ. Majeſt lib. 1.. 1 5. Mynſing Decad 5. Reſp. 44. /. 15. Ant. Quetta conſ 1. n. 17. De bonis Imperii patrimonialibus, ad menſam Imperatoris deputatis, ſiue ex- preſſo ejus conſenſu, pro ſuo arbitrio alienando eum diſponere vix poſſe, præjudi- cio Cameræ probatur: Pleniſſimam enim poteſtatem Rex Romanorum ſaltèm in adminiſtrando, non alienando, habet, d..ꝓræſes, 1⁊. C. de tranſad.l probibere,; S pla- ué, D. quod vi aut clam. arg. l. qui fundum, 7. 8S. ſi tutor. D. pro emptore, l.:utor. 27. D. d Admin. G peric. tut. Gail. 2. ob/. 7 2. numn. 9. Mandatumque de libera adminiſtratione nunquam extenditur ad Domino pernicioſa, I. 1.§. I. D. de offie procurat. Cæſ.l. Impp. 37.l. contra, 2 8.§. i. D. de pact. Iaſon. in!. pactum curatoris, n. z. C. de pact. An electus in Romanorum KRegem ante Papalem approbationem& coronarionem jura Imperii adminiſtrare poſſit, olim dubitatum fuit? Affirmat P. de Andlo de Rom. Imperio, lib. 2.c. 5. ubi etiam differentias aliquot inter Imperatorem& Regem Romanorum fe- cenſet, quibus hæc addi poreſt, quòd Rex electus in ſigillis& inſignibus Aquilam tantum ſimplicem, Imperator coronatus duplicem, ſive bicipitem gerit. Vlhyſſes Al- dobrand vol 1. Ornitholog, p. 8 1. Lipſ. in 2z. Annal. Tacit. 87. Stevvechlus in not. ad Ve- getium lib. 2 p. 102. Lazius lib. 7.6s. 6. de Repub. Roman. Differentias inſignium refert Chafſanæus deglor. mundi. 3 8. Originem Lipſius ex hiſtoria lib. 3. de Milit. Roman. 5. deducit. Confer Aldobrand. d. loc. Buda. in l. z2. D. de O. I. Alex ab Alexand lib. 7 G. D. c. 28.Laxzium de Rep. Rom. lib. 9. c. 17.& ſeq Reiner. Reinec. in tr. de Nobilitatis origine. Vid. new Wapenbuch loan Sibmacher. Anno 1604. editum Noribergæ. Diſceptatum item fuit, utrum ab Electoribus poſſit eligi in Regem Romanorum, qui non ſit er Germanica natione oriundus, ſive qui non ſit Germanus? Negativa obrtinuit, P. 4 Andlo de Rom. Imp. lib. 2. c. 3. Huc pertinet graviſſima illa Electorum Imperii ſuper Carolo V.& Franciſco Gallo eligendo deliberatio, Sleidan. lib. I. Eodem tempore Henning. Goden à Georgio Spalatino conſultus, quid de Carolo illo KRege Hiſpa- niæ& Ferdinando Duce Burgundiæ fratribus nepotibus Maximiliani I. ex filio Philippo fibi videretur, an eſſent Teutonici ſive Germani habendi,& ſic eligibiles ſint ad Imperium Romanum Affirmativé conſ. 1. reſpondit: Cum præmortuo patre eorum Philippo Rege Caſtellæ ante avum, fuerint in poteſtate avi paterni, atqueita ſortiantur originem avi ſui paterni,& ſic habeantur Germani,& nati(quamris extra Germaniam) Archiduces Auſtriæ, ſicut avus eorũ patern us:non Hiſpani pro- pter matrẽé velavum marernum. Et quòd dignitates,& terrę adjectæ primævæ ori- gini(ut ſucceſſio Regni Hiſpanie& aliorũ) originem primam nec mutent nec mi- nuat, authonoréauferant, pen. I. de Pas. pot. l. I.. aſſumptio,&. fllius, D. ad municip. I- lios, C. eod.l. pen. D de ſenat.& 1⁰. Da. Idem ſervatum ait in Friderico II. Imperatore, qui natus fuit in Sicilia, ex patre tamen Germano,& nihilominus electus eſt in Im- peratorem, tanquam origine Germanus. 24. Pro-
carzo 41) Nec immerité eiprignirteyoller S Renung Gaden ane 18.N2 1 nl ta ſ. Etquiuit.,i— limmumnuetſſtanibus ulnu emnſtituti reperiant rela,qrndo& âquoi m. yile uundx lunr ſt, ſerrulgats etteimn funamentahuic olleg oe digenRomanum Impar ſeloit. Non latebantin 2 Inſetialem feladſuos,x 1 latgehant al eam als † Galligroptertecentem r Yan Rugp Czperns, 0 tertaserat, gid inecc er in ecRnisodis fagrant) ternorum amisſedefe e lilareu NMeterea, g tuünem obeinendam 1 der zoluitlotharius truis ggi 12 dui ad Gallosid, CaublosC 1 sCtaſlus Dolt arnold wnhſg uDuxII b ens Giſeheruslot, roltt debota lſ5⸗ onlonge 6ſt.
eAft,
Ddincite
8& Drine,
en

um
d. verb.] rialem, n. part. 1.c. dures Bu 233. Gſ tipus exten .29. Pro ecian. cor mittitra 4.7. 15. 4 deratoris ſponere KRex Rom tranſad. dro empto ne delibe . de offe n. 2. C.de coronati le Andlo 4 n& Reget gillis Kir ve dicipit 2 G7. Stev Differen ſioria 1ib.; Alex. 45. nec.n trd ditum No Roman inus: Ne- ailla Ele leidan. i nid de Ca otibus 3 mani hat on dit: C poteſtate ar Germ rũ pater „‚Xterts em prima emptis, irin Frid
cnihilom
4 herpetun lipſelu. n 1. Concl 1 dist roli Iy.. . 1.L.Ioan Pit A.n.. 8” maxrinac 1b. n nu. vol. in ieron Giz. uetta conſ n atis,ſiuet. ale, prejul- an im ſaltem an ihene, ntor. 17.DA ainiſtratiohe ant. CuſdIn-; au Uu electus¹ mjaralmpeli un Inperio li, a anorum t uus Xquilan tt. Vhſes 49 in net. ull a ignium telſt dilit. Romun A nd li76. u liatu oriin. e.Diſceptauin dn„Guüronltke obrinuit, B4 1 u u erüſie odem temhabe llo Rehtüh auliani l.e- 4 41& ſeeelge emotruo hüde * ztern 1 Ktqo T c nari(qulm on Hifpanifte neprüneſaen mutent ein
. ad munia
II Inpautn lecrusckinl.
„ 0 8 14,
D. Joachimi Cluten. 49
24. Proximum poſt Imperatorem& Regem Romanum 4 lo- cum obtinet glorioſiſſimum Collegium 5h Septemvirorum c Imperii Romano- Germanici Principum Electorum, A qui eligendi Cælaris Romani poteſtatem& auctoritatem habent: e Horum in numero ſunt ttes Antiſtites, ſive Archiepiſcopi,& quatuor Principes Germaniæ: Exhis g Moguntinus appellatur Cancellarius Germaniæ: b Colonien- ſis, Italig: ¹ Treverenſis, Galliæ& Arelati: K Palatinus, Dapifer: Saxo, Enſifer: m Brandeburgicus, Camerarlus: n Rex Bohemiæ, Pin-
cetna. 0
a) Nec immeritéô: Sunt enim Electores principales Imperiicolumnæ& præcipuà dignitate pollent. Barbat. in ir. de praſlant. Cardin. in 1.. 1.p. num. 4. 0 47 Henning, Goden. conſ.1. n. 10. Elogia quibus ornantur Electores, vide in Aur. Bull. GCa- roli Iy.t. ⁊2§. Et quia, t. 3. in pr.:. 12 1. 14. Gt. ult. Carolus ait: I Luſtriſſimos Electores. plarimorum neceſſitatibun relevandis Caſareæ ſublimitati ſic aſſiſtere, ut inpartem ſolici- tudinis conſtituti reperiantur. 5) Magna& celebris eſt inter er uditos contro- verſia, quando& à quo inſtitutum ſit. Hic ſanẽ
Velle ſuum cuiq eſt, nec voto vivitur uno.
Utut ſit, peryulgata eſt opinio, Othonem I11. Imp. divinitus excitatum, prima fundamenta huic collegio pofuiſſe: Nam ſapientiſſimo conſilio jus& poteſtatem eligendi Romanum Imperatorem ex ſolis Germanis,& penes ſolos Germanos eſ-
*.
ſe voluit. Non latebant ipſum Gallorum Italorumque conatus, qui Majeſtatem Imperialem vel ad ſuos, vel ad alienos transferre pro ſuo arbitrio omnibus viribus ſatagebant, ltali eam affectabant propter antiquam majorum ſuorum gloriam. Galſipropter recentem Caroli M. virtutem: ſed vires& nervi utrinque deerant. Nam Hugo Capetus, qui Galliæ regnum invaſerat, extinctà Caroli M. ſtirpe, con- tentus erat, ſiid ſine controverſia poſſideret,& ad poſteros ſuos transferret. Itali, inteſtinis odis flagrantes, ſuis hominibus minus æduo favebant animo, dum ex- ternorum atmis ſe defendebant, ab iis tandem ipſi ſubjugati& oppreſſi ſunt. Non fugiebãt eum præterea frequentes diſſenſiones inter Germanos circa Imperii cel- ſttudinem obtinendam. Ludovico Pio, ex Caroli Magni proſapia, regnum bis eri- pere voluit Lotharius filius. Poſt Ludovici II. mortem Carolus Calvus, hujus pa- truus, qui ad Gallos id transferre volebat, ſed eripuit& penes Germanos retinuit Carolus Craſſus, ex fratre conſanguineo nepos. Henrico Aucupi graviter ſe op- poſuit Arnoldus Dux Bavariæ. Qthoni I. Eberhardus& Hermannus, balatini Schi- renſes. Giſelbertus Lotharingiæ Dux& Henricus frater germanus, cogn omine Ri- xoſus. Non longê põſt Ludolphus filius, cui adhærebat Conradus Dux Lotharin- giæ,& Fridericus Præſul Moguntinus. Otthoni II. Magno, alter Henricus Rixoſi filius cum aliis Principibus: à quo& ipſe OttholII. imperio excluſus, poſtea ve- ré innatâ fidelitate Germanorum reſtitutus fuit. Deniq; ſciebat Imperator; quo- modo ex infeliciſſimis illis de Imperio contentionibus Pontificum KRomano- rum tyrannis„& Principum Italie licentia creverit, qui m ultis ab hinc annis crea- re ſoliti fuerant Reges, Imperatoribus Romanis, qui adverſabantur: quos avus Ot-
tho M. ſua potentià vel ſuſtulerat, vel in ordinem redegerat. Quo circa OtthoIII. G Cre-

ꝑe
4
——. 2—. 30 Sylloge Rerum Quotidianarum
Creſcentium, qui conſultatum arripuerat nullo jure, atrociſſimo ſupplicio affecit: Plebi urbanæ iſtam eligen di poteſtatẽ ademit,& graviſſimo, cum Gregorio V. Pon- tifice, Imperiiq́; proceribus conſilio inito, eam in ſolos Germanos tranſtulit, Im- periique poſſeſſionem penes hos ſolos in perpetuum permanere, nec fucceſſioni-
bus amplius propagari, ſed ſuffragiis tradi voluit, Conſuetudo tamen remanſit,
ut Cæſares acceptò imperio ad Urbem& Pontificem coronationis ergõò proficiſce- rentur: ſed ſuperſtitioſa potius erat religio, quàm neceſſitas, quâ poſtea Pontifices ad potentiæ& tyrannidis ſuæ amplificationem, in dedecus& detrimentum Impe- rii, abuſi ſunt. De qua ſupràplenius. Præterea ſanxit, ut quia officia Imperii prima- riis Principibus ab anteceſſoribus ſuis tributa eſſent, tàm Eccleſiaſtici, quàm Po- litici ordinis, quorum auctoritas& potentia reliquos anteverteret, ut illis quo- que Electoralis dignitas commitreretur, ſolique eligendi poteſtate fruerentur. Et hæc eſt communis& conſtans traditio, approbata non tantùm à Chrono- graphis: Abbat. Stadenſt in Cbronie Vincent in ſpecul Hiſt. Trithem. Abb. Spanbheimenſ. in Chronic. Blond. Decad. 2n lib. 3. Pandulph. Collenut. lib. 2. Hiſtor. Neapolit. Sabell. En- nead 9. lib. 2. Polyd. Virgil. lib. i. de rer. Invent. 10. Raph. Volaterran. lib. 22. Anthropol. in Greg. V.& lib. 23. in Othon. II I. Albert. Krantz. lib. 4. Saxon. c. 2§.lib. 9.c. 29. Metrop. lib. 3.c. 4 6. Sueciæ lib Ʒ c. 10. Vand. lib. 3. c. 15. Naucl generar. 34. vol. z. Funce. in Chron. A. C. 9 9 7.& Genebrard. lib. 4. eod. anno lohan. Baptiſt. Egnat. in vita Othon. III.
Ioan. Cuſpinian. in eod. Rodolph. de Columua de translat. Imper. Lupold. de Bebenburg de
jur. regn. c. 2. P. de Andlo lib. ⁊. de Rom. Imper.. 1. Huld. Mut. in Germ. Chron. lib. 14 Pla- tina in vita Greg. V. Matth. Flacc. IlI. Cent. 10. Magdeb.. 1o. Caſar. Baron. rom. 10. An-
nal. Eceleſ. Anno 9 96.§, 4 1. G ſeqa. Iac. Auguſt. Thuan. lib. z. Hiſtor. Cardin. Bellarmin. de Translat. Imp lib. 3. c. 3. 4. Munſter. lib. 3. Coſmogr. c. 19. in Ot hon. 3.& c. 23. Ioan.
Sleid. de 4. Monarch. lib. 3. loan. Wolph. rer memorab. cent. 11. in pr. ſed etiam à] Ctis: gl. Hoſtienſ. in c. venerabile, A. veràm in verb. illis de Elect. Alberic. de Roſate in Lexic. Verb. Electores,& in l. Bené à Zenons, num.. Cod. de quadrien, præſcript. Reſtaur. Caſtald.
de Imperat. q. 8. num. 8. 11.& feq. Aphonſ. Avaretz. in ſpscul. utriuſaue dignit. c. 56.
Belluga in ſpec. Princ. rubr. 14.§. Veniamus, n. 23. Alciat, in l. bonacivitatis, 1 5. u. 4 D. de V.§. Lancellot. in Templ. omn jud. li. 1.§. 2. t. de Elet. Renat. Choppin. de Domaun. Francis lib. 3.*. 14. u. 14. Goden. conſ. 1. t. Elect Piſtor. eonſ. 1 lib. 1. P. Gregor. Tholoſan. lib 6. de
Repub. c. 13. lib. 7. c. 19. Sichard. tr. de Eledi. per tot. P. Heig. 1.44. 3, per tot ubi varios
Diſſ. refert, quos vide. Et ſanè hæc Electorum conſtitutio ſummè neceſſaria fuit: „.......
Cum enim inlmperio magni naſcerentur tumultus, Pontificibus Romanis nunc
Philippum, nunc Otthonem, nunc Fridericum II. inimiciſſimé inſectantibus:
ipſis etiam Principibus in Cæſarum electione graviſſimis contentionibus diſſen-
tientibus, ubi ſæpius plus valuit potentia& auctoritas, quàm conſultationes& cal- culi ſuſfragantium, tunc numerus horum in pauciores contrahi cœpit. Et verifimi- le eſt, jus hoc eligendi Imp. deconſilio Cæſarum& voluntate procerum ad eos im- primis delatum, qui vel dignirate, vel auctoritate, velpotentiâ, vel ingenii dotibus animique virtute excellerent: atque itaad certum& quidem ſeptenarium nume- rum eſſe redactum. Olim quoque jam olim in Rebuspublicis& Regnis clario- ribus, non tantum Senatus diligenriſſima ratio habita fuit, quomodo in colli- gendis ſuffragiis rutõ procederetur, ſed& præter Senatum, ſanctius quoddam conſilium placuit creari, Bodin. 3. de Rep. 1. Seiſell. de Rep. Gallica 1ib. 1. In hodiê in mul-
dls.
—.
„
um. Olim
1 Oli ps loebteeept 1sla binus ief
dantur ö4 3 ſoslucumones. 4 chaent injſäahe f 4,4, Magna eorum apuc 2 na l. 4eRKyuls.ener. Fgu Org-Ehdr A, Nl 3 Har Bi'nn liuntini, 1ho 6 nglacet. 4 tinſum, ac. t.z. ubiex ſacrs, Eldwealiucit Petrulis 7 1.19. Sic berlarun 2 dpouiiseui hinnitut 1h.Jpud ſenetos Sen Septem unt offtcia Reg= nuium t aedeptem d 14,67.G,10o.*24 nenabcant, poteſtasta an abſtut Nui Sauun,t,.& noſuffagio accepit, 9& Büla Canl Iy. t 1. 4 cmm Conflio Statuum 2.
Keketuree Hullejtste n

m
iſſimo ſu ioafecin dcum Gi 30 oV Don. rmanos an bult, I⸗ danere, r un ccellloui. lerudot. remault, nationis mnh rofici s, qudp ann bontifice 1s& detr an um lmpe. nia oflci an erüptima Eccleß nt qtambo nteverte uamn tillis qua ndi pote aa xuerentu nom tan im Chrono Tritbem, una un leinen Hiſtor. N ull Sabel.a aterran. hn. Anthniyol con. c. 2, Ann 29. Mernnn ,3 4. vol: An ein Chrm Egnat in anythun UII per. Lupol 1 benburg 4 in Germ.C un 29.14 Pla 10. Caſar- 3 om 10.40 5.1. Hißer. dann öVellarmii 19. in Olh dan He.z.lns II. inpnſt an maCüül erit, de R AMh Lexie,Lthn preſerit iip aur. cauus hecul. utr umn lüiguueſ .bonats anh l9.14 4 .,C boypin 4 ununhu 1. Grag in dlo an h59,
Heig. 1.9, utio lum ontifici nimici ſmis cot quàm C
contrab a
luntate
otentid
nidem uspublic Hita fult, genatum Galissl
„ Kegnis ch cahl- nodo n ca
kius qwodch ..4. ⸗ 1 Hoditinn:.
A 3
dn„uut uhiunle 1n eceſlata fui 5 omanis Vüht-
ylectantbii
— onibusdl 4 10 tationesKo
Dit. Et rerürhe 1.
umadcdöil ngeui doude
arium nuüdfe
jo⸗
D. Joachimi Cluten. 31 tis locis reeeptum. Olim quoque apud Lacedæmonios Regibus Ephori adjunge- bantur: his Albinus de fumil. Witrichind. Sepremviros comparat,& apud Hetru- ſcos Lucumones. Albin. d. loc. Sic apud Romanos Interreges conſtituti, qui Regem eligerent. Dienyſ. Halicarnaſſ. lib. 4. Magnus etiam antiquitus Primorum uſus. Tacir. 1z. 4. Magna eorum apud Venetos poteſtaszex iis etiam Dux creatur. Caſpar Conta- von. lib. 3.de Repub. Venet. vide træteres per diſcurſ. Peucer. in Othone II. Schard. d. lb. fing. de Orig. Elector. M Flac de Translat. Imp. c.. qui& ſuas afferunt conjecturas. C onfer Orat. Electoru Moguntini ante Elefl. Caroli V. habitam. Sim. Schard. rer German. tom. ⁊. 5. 830. EE ſeg. 4) Seprenarius enim numerus ſemper habitus fuit perfectiſſi- mus& ſacer. 47⁶ in ſumin. C. de Vet jur. enuchn. 6.& ſeqq. Vint. Carot. de comm. opinio-
ne lib. 1. f. 3. ubi&x ſacris, aaturalibus& humani⸗ id ewincit,& inter alia etiam ſeprens
Blechores alducit Perrus Dominidus de Magdalenis de num. feſt. in teſtam. requiſit. part.⁊. c. z.. 29. Sic Perſarum ſeptem Principes, Cambyſe ſine liberis defunçto, ſortem, velpotius equi hinnitum, ad creandum Regem adhibuerunt. Bodin. de rep. lib. 6. 2ap. 5. Apud Venetos Septemviratus conſilium habetur ſecretius. Bodin lib. 1.6. 10. Septem ſunt officia Regni éiciliæ: Martin. Freccia Patrit. Neapolit. de Subfeudis Ba-
ronium. t. de Septem Regni officiu, lib. i. fol.(mibi) 28. d) Aur. Bull. Carol. IV. 6. 4. G 7. 10. e) Quamvis omnem juriſdictionem Electores ab Imperato-
rehabeant, poteſtas tamen eligendi penes eos jndubitanter eſt, Dauiel Moller. ad conſtit. Elect. Saxon.:. 13. n. 24. pPart. 3. Hanc poteſtatem amittit Elector, ſi pecuniam pro ſuffragio accepit, Simon piſt. conſ.. n. 30& ſeqq Formam Electionis Vide in Aur. Bula Qarol. IV. t. z. 5de Eledl. Rom. Regis. Poſſunt& Imperatorem juſtis de cauſis, cum Conßlio Statuum, rurſus deponere. Sic Wenceslaus ob ignaviam depoſi- tus, Mynſing. reſp. 19./. 6.& in ipſa Rheni ripa, apud oppidulum Lonſtein/ tribuna- li excitato, ſententia exauctorationis publicata, Anno 1400. 20. Auguſt. Præ- ter hanc poteſtatem multaalia ſunt Electorum privilegia. Illis peculiariter conceſ- ſum eſt, utipſimet, abſq́ veniæ impetratione, conventus, pro ſalute& incolumitate Reipublicæ in Germania indicere poſſint, Aurea Bull.t. 12. Et hoc hactenus obſer- vatum. Sed hoc Hiſpanis, Neapolitanis, Bohemis interdictum, Bodin. de Repub. lib. z. 6. 7. Thom. Minad ad conſtitut. Regni,p. 35.2.· 6. Marin. Freccia de Subfeud. Baron. lib. 1. p. 17.& ſeg Rel. à Valle conſ. 17.n. 32. 33 lib. 3. Acta Bohemica de Anno 47„Præterea, vi- gore Aureæ Bullæ jus dicunt, n eglectà appellationet. II. licet hoc jus Eecleſiaſtici Electores& Comes Palatinus neglexerunt. Eſt& inter ipſos Principes Electores unio& fraternitas quædam, arctiſſimo fidei mutuæ vallo munita, alias omnes cæterorum Principum conſociationes longo intervallo ſuperans. Adhæc, non tã- tum ipſum Imperatorem eligunt, ſed eundem etiam ex formula præſcripta, quam Capitulationem nominamus, Imperio univerſo obligant,& alia peragunt quæ ad Imperii majeſtatem tuendam faciunt. Quocirca& frequenter ad eoſdem pro op- preſſorum ſublevatione recurritur,& querelæ de violatione jurium imperii præ- feruntur. Electores etiam in omnibus ditionum ſuarum fodinis illà immunita- te gaudent, ut nullam inde decimam Imperatori præſtare teneantur, ſed totũ illud jus habeant, quod Imperatori competit, Aur. Bull:. 9. Privilegium illud& eò perti- net, quòd ſalinæ ut regale illorum Principum fint; etiamſi in iis locis inveniantur, quæ Imperii reverà ſunt, reſpectu directi(ur Dd. loquuntur) Dominii,& quæ ab Imperio jure feudi tanquam vaſalli tenent, eãq́; ratione, quod ipſe Cęſarn ſalinis 2 habet,

32 gylloge Rerum Quotidianarum
habet, quoad ipſam proprieratem& utilitatem, in locis etiam publicis, ex conceſ. ſione Cæſarea ipſi Principes habere cenſentur in iis locis publicis, quæ ab Imperio habent. Placuit enim Carolo IV. ut omnejus, quod in ſalinis Imperatori debetur, in eos per privilegium transferatur, in omnibus terris, ditionibus& locis, quæ ab lis poſſiderentur, ſive privata ſive publica eſſent. Sed eò tandem deventum eſt, ut & alii nonnulli Principes& Ordines Imperii ex præſcriptione, vel ex conceſſione ipſius Imperatoris hoe jus tanquam regale exerceant, ſalinarumque etiam expreſ- sé in inyeſtituris mentio fieri ſoleat. Et ſunt quibus hoc jus ſalinarum multò ante predictam Auream Bullam ab Imperatore conceſſum fuit, ex quibus eſt Archiepi- ſcopus Magdeburgenſis, qui ab Othonelmp. ante annos mille, hoc regale in Saxo- nicis Hallenſib. ſalinis obtinuit. Archiepiſcopi rurſus eaſdem ſubditis conceſſerũt. Nonnunquam enim in feudum dederunt, velperbreve teſtatum, velper ceram,& pars non minima Archiepiſcopali menſæ deſtinata,& hujus uſibus ſepoſita. à mul- tis annis cœperunt Archiepiſcopi Salinarum menſalium reditus civibus Hallen- ſibus hac lege concedere, ut aliquam partem ex his Archiepiſcopo pendant, vulgò die außlaͤuffe vocant, reliquum verò ſibi ſervent& lucrentur. Et extat conſtitutio Erneſti de Anno 1479. quam ſe ſervaturos ſinguli ſucceſſores juraté promittunt, in quà diſerrè cautum eſt, ne menſales Salinæ aliis, quãm civibus Hallenſibus conce-
dantur. Cüm quoq; Principibus Electorib. Imperatores Germani cognationis ne-
ceſſitudine hactenus feré devincti fuerint,& hodié ſint, ejuſdemq́ue factà men-
tione, ſecundũm officii commemorationem ab Imp. compellari ſoleãt, hinc factũ
eſt ut Eccleſiaſticis nomen NæPoruMab Impp. tribueretur, ut, quia de natura- lis cognationis& neceſſitudinis prærogativà gloriari non poſſent, civilis quaſi ije- qraas beneficio, ſuis coclectoribus inferiores minimé exiſtimari poſſent. Auctor. Frideric. II I. in Reformat. Francofurt. Anno 1442. Sic Cardinales Romani, ut primi gradus filii Pontificis& pars corporis reputantur. Cardinal. Palæot. de Sacr. Conſi- ſor. Conſult. p. 1. 6. 6. Anton. par. 3 1. 11. de Sratu Cardin. cap. 1.& ſeq. Nicol. Ant. Gra-
Vat. ad prax. ocdlav veſtr lib. 1.t.*n. 9. Illud& addo, quòd in Electores committatur
crimen læſæ Majeſtatis, Aur. Bull.t. 24. Mynſing. Rſp 44./. 9.& ſeq+.& habeant jura Archivi, Rutger. Ruland. in tr. de commiſſ.& commiſſionibus p 2. lib.. c. 4 n. 18. jus No- tarios creandi, quorum auctoritas in Imperio Romano ſituniverſalis, non ha- bentznon dubium tamen eſt quin in eorum territoriis valeant. f†) Recté: Ex- iſtimavir enim prudentiſſimus Imperator, Imperium Romanum in portu conſi- ſtere, ſi ex togata& armata militia Senatum conſtitueret. Hinc& Imperium Roma- num SAcROsANCTuM dicitur. Numerus hic Electorum ad tâm ſtrictam obſer-
vantiam redactus eſt, ut cim Maximilianus I. Imp. aliquando Electores pertenta-
ret, quòõ jus ſuffragii in electione Imperatoris Archiducibus, Auſtriæ communica- rent, nihil effecerit: Hartman Maurus de Eledt. Carol. V. g) Cüm Mogunti- nus, Colonienſis& Treverenſis Epiſcopi alios ſemper anteceſſiſſent, ideò Imp. il- los Cancellariorum munere, quod proximum eſtpoſt Principem faſtigium, fun-
Fiotuit. Detribushiſce Archiepiſcopatibus Electoralibus noti ſunt veteres ver-
culi: Tre verisz atate, ſed rerum proprietate Gaudet Agrip ina; ſed honore Moguntia prima:. Denomine Cancellarii videatur P. Pithœus 2. adverſar. 12. Cancellarius ſimplici- ter
—
ſcet nanrr ciszlcd üuic o m fatecilimationeä di 4 gexetisolim peladetm retetegiaab queimmo 3 doier cutoditent. Dolt— ColiCrall: Naldo C4 5 D1CcLXXII. Indich v. O⸗ oiheta genelali— haul 2 In1. Moguntinum= maetſcdis Moguntinæ T llauniauscbipreld⸗ atin quadam Epiſtola= Tn German ſol.417, nit alm Drinepj Eë naſtenet, R imperio rao waatzäie ad antiquo ter Ligurn b.6. — 2 Tcijuan u Miuatiube Ulidnotatu dignum, N 2 udihohemirRegema àlikegum, qus erhiene Hulag Mcccx. Hoc 71 gudteintemplo Cath er ertos jaerilikormäà„r untWruſh GCu a
iſam Henricus er Co 1a.
genſlauro ſenditum E. veglisrefert, Cawolum 14 beleu khikcymmie. eri cicemd;jus 0 e. zectum Villglum, I mſetemfitum pern er⸗ b hunteiino 2 id ſelotimaoi 9 Vun Inemm. 1 4 lgiéault undé, r einaum lodit rcſ. Naximaexpa. 1 apoltriorum Cef.
ralu Cacellari bel 1 2
züt dnon?. dagkni 66 de tidbacllrigeit

arum
—— alinis lmpetaroti ehen Itlonibus& locis, quei ò tandem deventum etn PPrione, velex conceſſian alinarumque etiam expue Cjus falinarum multéam nit, ex quibus eſt Archicg. os mille, hoc regalein dan aſdem ſub ditis concelſeti eteſtatum, velperceram, Lujus uhbus ſepoüta.à ma- um reditus civibus Hallen hiepiſcopo pendant, vül crentur. Et extat conſſituti ſſores jurato promittunt, 1 civibus Hallenfibusconce
es Germanicognationisne.
int, ejuſdemquefactä men- ompellariſoleät, hincfadi ueretur, ut, quia de natun non poſſent„ciwis qualiis E exiſtimari boſlent. Audn Cardinales Romani, utprm ardinal. Paleet. de sact Cm cap. 1.& /ſe. Nitol. Ant 5f
4
5d in Electores committal
4. 1. 9. G/6†& habeantſli
2up 1.6b. 5.C.4 n.18 jusN
ino ftt univerfalis, nonn Redel
4
valeant. f) Romanum in porru Gn et. Hinc& Imperium Ran orum ad täm ſtrictamo 6 quando Electores em ucibus Auſtrix comma p C um Moga anteceſſiſſent, ideb lm principem faligium alibus noti ſunt vetel
ima. eus fimpli rius ſim „. 12. Cancella
D. Joachimi Cluten. b 53
ter pro ſcriba& actuario uſurpatur ſæpiſſimê in Legibus Longobardicis& Franci- cis; ſed qui huic ordini præpoſitus, ſummus& primus Cancellarius in maxima fuit exiſtimatione& dignitate. Hincmar. Epiſt. 3.c. 16. Summus Cancellarius, qui à Secretis olim appellabatur; erantque illi ſubjecti prudentes& fideles viri, qui præ- cepta regia abſque immoderata cupiditatis venalitate ſcriberent,& ſecreta illis fi- deliter cuſtodirent. Poſteriores eum Archicancellarium dixerunt, ur in literis Caroli Craſſi: Waldo Cancellarius, ad vicem Ludovici Archicancellarii. Anno D CcccLXXII. Indict v. Græcis is fuit A*ο s„2εννααμς Ao* ns eXXo tms, Lo- gotheta generalis, Paul. Diacon. lib. 23. b) Niceras Choniates in Friderico Imp. lib. 8. Moguntinum, Germaniæ Archicancellarium, nominat A*ρ νν. Ma- gna eſt ſedis Moguntinæ prærogativa: de qua Annales Mogunt. lib. 1. cap 24.& lib. 5. Moguntinus Archipræſul, illuſtris Collegii Principum Electorum Decanus appel- latur in quadam Epiſtola Electorum ad Benedictum XII. P. edità à Marq. Frehero Tom. I. German. fol. 42 7.& in lib. Ceremoniar. Eccleſ. Romana lib. 1. Sect. 1 3. c. 3.1. d Recept. alien. Prineip. Elect. Imper. Primas itaque in Collegio Electorum Mogunti- nus tenet,& imperio vacante Principes ad Electionis conſilium ineundum con- vocat, idq́ue ab antiquo obtinuit, teſte Othone Friſingenſe lib. 1. Frideric. c. 16. Gün- ther. Ligurin. lib. 6.
ad proceres electio pertinet, in gua Præcipuam vocem Praſul de jure vetuſto Moguntinus habet. Illud notatu dignum, Moguntinum Archipræfulem antiquitus jus habuiſſe coro- aandi Bohemiæ Regem,& conſecrandi: quod liquet ex privilegiis Odochari& Wen- teslai Regum, quæ exhibet loan. Trithem. Abb. Spanheim. ad annum M CCXXVIII. G Hirſaug. Mccασα. Hoc ipſum etiam obſervari poreſt in ipſorum monumentis Mo- guntiæ in templo Cathedrali poſitis, ubi Archiepiſcopi quidam Reges aà ſe conſe- cratos, juvenili formã expreſſos, quaſi filios quoſdam ſpirituales, ſub manibus te- nent, Bruſch.& Cratepol in Catolog. Epiſe. Mogunt. Sed hoc jus& ſummam præroga- tivam Henricus ex Comitibus à Firnb erg, Archipræſul Moguntinus, Eccleſiæ Pra- genſi auro venditum tranſſcripſit. Trithem.& Bruſch. Verim M. Albertus Argenti- nenſis refert, Carolum Marchionem Moraviæ, odio ejus Henrici à Firnberg. Pra- genſem Epiſcopatum in Archiepiſcopatum erexiſſe,& Moguntiniſubjectione ex- emiſſe, eidemꝗq́; jus coronandi Regis cõceſſiſſe, Anno 1346. Nec hoc ſilentio invol- vendum, Willigiſum, Otthonis III. Præceptorem, primum ex Diœceſi Mogunti- na Septemvirum perhiberi. Hic ut veræ ſuæ conditionis memor eſſet, quia natus erat patre rhedario, ex pago Saxoniæ Schoͤningen/ rotam, multis locis depictam, ſibi, velut imaginem modeſtiæ probandæ, propoſuit, cum hac inſcriptione: Willi- gis, W illigis recole unde veneris,& prioris fortunæ memor, qui nune ſis, conſidera. Hinc etiamnum hodié Archiepiſcopatus Moguntinenſis inſigne, RoràA, perduravit. ¹) Maxima ex parte ea Imperium, per Vicarios Imperatoris gubernata, ante illas poſteriorum Cæſarum alienationes, recognoſcebat. Colonienſis ergo Archi- præſul Cancellarii per Italiam titulum habet, veltrans Alpes. Sic legitur in diplo- mate, de Anno 1275. Wir Sivert Ertzbiſchoff von Coͤln/ des Reichs von Over⸗- berg Ertzcantzler. Ottho III. Imp. Herebertum Coloniẽſem Archilogotheten ap- pellat in hac inſcriptione: Ortho Imp. Auguſtus ſolã Dei gratiã, Hereberto Anne⸗ G 3 theta

„z Sylloge Rerum Quotidianarum
thetæ gratiam,& Celoniam,& pallii eubitum unum,&yc. ½) Nempe per eam
Galliæ partem, que regno Arelatenſi continetur, quæ ſola Romanum Imperium recognoſcebat. Arelatenſe regnum in diviſione nepotum Caroli M. quàâ totum Francorum Regnum in Germanicum& Gallicum dividebatur, GermanicoRegno cum octo Comatibus ſuis tributarium& ſubditum fuit,& per aliquot ſecula, uſq; adalienationem à Carolo IV. factam, manſit. Alphenſ-de? Beve de Regno Burgun-
dia trans Intanæ& Arelatenſi. Nam pet cæteram Galliam Cancellario minimêéo-
pus fuit. Errat ergo Abbas Stadenſis, qui ad annũ 1240. notat, Tre verenſem, quam-
vis de Alemania non ſit, antiquitatis intuitu eligere. Nam Treveri ab omni antiquita-
re Belgis annumerati,& ipſi Germanicam originem affectabant. Hanc Archican-
cellarioruminſtitutionem, circa Othonis M. tempora exortam, ex ipſorum Impp. privilegiis ſeu diplomatibus publicis ſe obſervâſſe air Onuph. Panvin. Si enim lta- liam ingrediebatur Imperator, Colonienſis Privilegia ſeu diplomata Imperialia fi- gnabat, ejusq́; interventu& nomine edebantur;Idem factitabat Moguntinus, fiin
Germaniã; Treverenſis, ſi in Gallià concederet.(Errat ergò P. Greg. Tholoſ. de rep.
lib. G. c.13./. 25 Moguntinũ nomine Germaniæ, Treverenſem Galliæ, Colonienſem Italiæ nomine electionis munere fungi.) Hæc ſubſcribendi& ſubſignandi confue- tudo duravit ad Friderici II. ſecula, deinceps in deſuetudinem abiit. Cum quoq; ab annis 600. nihil habuerint Impp. in Gallia, regnumq́; Arelatenſe, exceptà Sabau- dià& Burgundiâ, jamdudum Imperiiſſe eſſe deſierit, ſecundum Michael. Coccin. de translat. Imp. lac. Spigel. in Schol. Alphonſin. ad Æneam Sylv lib. I. in Italia verò annis propè 300. parum Imperatorii juris, præter quoſdam interdũ opem Imperii imple-
rantes, deprehendamus: quocirca etiam Cancellariorum, qui per Galliam& Ita- liam fuerunt, poteſtas diminuta eſt, adeò ut nihil ferè, niſi nuda nomina reſtare i-
deantur. Hinc factum eſt, ut omnia, quæ ad Archivum Imperii ſpectant, in ſoſum Moguntinum Archipræſulem, Germaniæ Archicancellarium collata ſint. Hodit nomine Moguntini, Aulæ Imperatoris Vicecancellarius ſubſcribit. De OMeiis u chicancellariorum eſt Aur. Bull. Caroli IV. t. 25. Tantis honoribus Eccleſiaſtici Electores ab Impp. cumulari, ut potentiſſimorum Imperii Principum opes& po-
tentiam, ſi non fuperare, at facilé æquare poſſint. Lupold. de Bebenburg. de Zelo Ger.
man. Vet. Prins. c. 10. Theodor. à Niem de Privileg.& jurib. Imp. c. de Othone I.& paſſ.ib. & c. de Qthone! I. G&III. Franc. Irenic. Exegeſ. Germ. lib. 2. c. 10. lib. 3.c. 35.36.37. Præ- rogativam autem hanc Electuræ obtinent, non ut Eccleſiaſtici, ſed ut ditionũ am-
pliſſimarum Domini,& Imperii Principes,& manente Electorali dignitate Epiſco-
palis ſeparari poteſt, Molin. in c. conſuet. Pariſ.t. 1. in pr. n 71. Ludovicum Pium Imp. Epiſcopos inter Imperii Principes legiſſe, refert Helmold. lib. 1.c. 4. In Rep. Roma- na,& aliis licuir Sacerdotibus& Religioſis in Republica verſari: Cum Regno quo- que& Sacerdotio quandoque Imperium conjunctum fuit. P. Frod. Rer. judicat. lib. 1.7. 4.. 1 2. Johan. Caſ. in Sphar. Civit. lib. 4 cap. 1 5. Sic apud Francici Regni mo- deratores, in conſtiturione Parium, Eccleſiaſtici ſecularibus adhibiti leguſitur. Ho- tom.· in Francogall. c. 17. Magna certè veterum Principum devotio fuit, urt ſine ſacer- dotibus& Epiſcopis nihil magnum feliciter ſe abſolvere poſſe ſperarent,& ita de- mum recté omnia proceſſura crederent, ſireligionis Antiſtites ſuis conſiliis præ-
ſentes& tanquam directores haberent. Sed cur noſtro tempore inter Conſiliarios
locum eos habere Principes nolunt? Sileo. Aliquid tamen addo. Abutun tur fortè ſua
4
nee Kehm pler⸗ dutboiime'Kehm, ſdiacheriyates,. k Eecleluatie maridetahula deuli jn ercauthb locüellgitutde eeneretenetubex pect reoitineretenet A „ Nman 10 1 f. 10 v.75 ind D'man 3. aben ſauctut. Nam ordinariäb dsuAmng 0 t7 mieiute qeellet interal ünanun Kpetpetuum elie tm Aunſerin Coſmohr. 1* ad Txreros. Nunc 49a12 lbostempla condidit, ita polttue,utrocan aprilcra lrlaichum 2 ſcopitus, cen Ecclelu lS Prh krgentina„Augut Dasedorna,Halderſadil dium, Minda, Olpabrug! MAG DIIHK GO, culpr a. eyiloposab Othonellni zum ayelburgü,Milna. 2 9 ſenng,Secconia, CO, cz Setinum Lebuſla, K es Neralia, Curia Up s nialpiſcopatus, imptima a 7*.. ei hodi ddomni ju dn. ſaitdwrnehaites unaneſufrng:nes Gal,. eui omunch& Vtars 8 ausſtoeret.) lT
ltintsRheui decniusc 1 Ongi èala in,.6 4
umgreſs di quod yac 4
6 rn axonia incur 4 uni. atincant Aur 32 5 1 wmthſeters, ie 1 n
4 1
Wſo aliniRhenen ‿
a iniss myerinn 5

am
) ola Ron im Care batur, „& pet a (del Beu
notat, T Trevy eri cCtaban exortam Ddnuph. P eu diplo factitaba erg P. G enſem G dendi&l adinem Arelatet ſecundum Syl lib. interdüo orum, qt e, nifi nuc
um Im pet a
cellarium rius ſubſc antis hof lmperii Pi upold. de B4 rib. Imp. 8. 1b. 2.c. 10. ccleſiaſtic ate Electot pr. u7 1. Lt elmold. 19. blica vetla Kum fuit.
Sic aput cularibuss ipum devot olvere b0 4 onis Antiſtit oſtro tempe uid tamenac
qua tottr
r tnicohegn,
ntleculanl,
2n puu ugu.
nio miuméi.
rn tnſem zuun. 94 niantigyit. du nedtehicn.
an ſorumlugh 3 Kienima m lnyerildi n untinus, i a hololden an Holovienii mandiconlit dm quocl eepta§aball aun l Cocein 3e a arerd aunl perimyl allam Kli
a unarellare
1435 36 ſe ut ditioulih. a zwitatekfüe ⸗um Piumm 4 In Kep Xo3 A m Negnocd 1S ol. Rer.zn
... P cici Kegum
* egufttol tilegul
8 or chu rent, Kl
1 sconflisg 3 e 0 onſilah
N 2 ol⸗ butuntut A bu
D. Joachimi Cluten. 55
ſu auctoritate,& ctum plerumque cerum Politicarum imperiti ſint, primas tamen bideberi partes, ſeque maximè oportuna dixiſſe& conſuluiſſe exiſtimant. Sed manũ de tabula. Eccleſiaſtici Electores decedentes Capitulo reſignant, à quo alius in vacantis locũ eligitur. Hic ita electus, promiſsâ H delitate, regalia ab Imperato- te obtinere tenetur ex ſpecialibusFriderici concordatis cum Pontifice Renat. Chop- pinde Doman lib 2 1. 10 n. 7. ſed his regalibus rurſus privantur, ſiadverslis Imp. de- liquerint Nam ordinariâ banni pœnd, uti ſeculares, non afficiuntur, Gail. 1. de P. P. c. 3. n. 13. MN ynſing. obſ. 58.n. 8. IIlud obiter addo: Auguſte Imperatrici, ne quid ad majeſtatem qeeſſer, inter alia officia, ejus juribus deputata, Cancellarium etiam or- dinarium& perpetuum ei adſignarunt Abbatem Fuldenſem, Principis jura haben- tem. Munſter in Coſmogr. Tribuerunt& Archifacellanum Abbatem S. Maxmini a- pud Treveros. Nunc ad alia pergo. Quemadmodũ domus Romula ſeptena in col⸗ ſibustempla condidit, ita ſeptem Germanie ſunt ædes ſacræ primarię, ſive Metro- politanæ, ut vocant, à priſcis Imperatoribus olim conſtitute: Moguntina, Colonia, Treveris, Magdeburgum, Salisburgum, Brema, Riga. I. MoGuRNrI ſubjecti Epi- ſcopatus, ceu Ecclefia ſuffraganeæ: Wurciburgum ſive Herbipolis, Wormatia, Spira, Argentina, Auguſta, KAichſtadium, Curia, Conſtantia, Hild eſia„‚Werda, Padeborna, Halberſtadium, II. ColoNIR: Monaſterium, Trajectum, Leo- dium, Minda, Oſnabruga. III. TREVERI: Mertis, Tullum, Verodunum. IV. MAGDEBuRSGO, cui primatus& ſuprema juriſdictio in omnes Germaniæ Archi- epiſcopos ab Othone l. Imp. fuit cõmiſſa: Mersburgum, Naumburgũ, Brandebur- gum, Havelburgũ, Miſna. V. S AIISBuRGO: Tridentum, Brixia, Paſſavium, Friſin- ga, Vienna, Seccovia, G oritia, Laventinũ, Chiema, Ratiſpona. VI. BREM K:Lube- ca, Suerinum, Lebuſſa, Sleſuicum, Megapolis, Raceburgü, Hamburgum. VII. KI- G*:Revalia, Curia, Upſalia, Atrebatum. Sunt præter hos& alii quoq; in Germa- nia Epiſcopatus, imprimis Papeberga, ſive Bamberga: quæ olim Moguntiæ ſub- jecta, hodié ab omni juriſdictione libera, ſolius Pon tificis Romani imperium a- holcůt Præterea Bafilea, Cameracum, Sedunum, Lauſanna, quæ Metropolis Ve- untinæ ſuffraganea Gallię nunc ferè ann umeratur. Eſt& Archiepiſcopatus, Prage, cui Olomuncia& Vratislavia ſubeſt. Sed de his omnibus commodior dicendi lo- cus ſe offeret.!) Inter Politicos Electores primum locum obtinet ComesPa- latinus Rheni, de cujus dignitate mulra præclara con ſignavit Marquard. Freher. in Origin. Palat. lib. 1. c. 1.& 2. Præter eligendi Regis& Imperatoris poteſtatem eximi- umhoc jus eſt, quod vacante Imperio Romano Co miti Palatino Rheni, necnon Electori Saxoniæ incumbit, ut vices Imperatoris Romani in omnibus& per o- mnia ſuſtincant Aur. Bull. 5. Hic vicariatus non aliunde quàm vi& jure præfectu- re Palatii veteris, ſive Majoratus domus ſub regno Francorum deſcendit:& præ a- liis duo palatini Rhenenſis& Saxonicus(nam& ipſe Palatinus antiquitlis appel- labatur)totius Imperii vicariam adminiſtrationem, diverſis inter ſe limitibus, me- ruerunt. Nam Imperium Romanum erat tum diviſum in duo regna, Lombardi- cnm& Teutonicum: Teutonicum duplicijure regebatur, Francico& Saxonico: hoc gentem Saxonicam ad mare Balthicum& Sarmatiam; illud tractum Rheni, Franconiam& Sueuium, Bavariam, Auſtriam, ad Alpes uſque complectebatur: conveniens itaque viſum füit, ut duo illi Palatinis ceu proximi à Cæſare, eo abſente vel mortuo, vice ſacrà regnum rotum I eutonicum gubernarẽét. Hoc à majorib, in- ſtitutum

8. ☛‿* 4 .)“1ͤſbb“ſſſb—⅛⅓
—.—
56 Sylloge Rerum Quotidianarum
ſtitutum Carolus IV. in Comitiis Imperii Noribergæ confirm avit,& Aureæ Bullæ inſeruit:& Cæſares tam ante, quàm poſt illum, peculiaribus diplomatis, ut& alia regalia, Palatinis Principibus confirmare conſueverunt. Exempla referre nimis longum foret. Quamvis autem hi duo Vicarii Imperatoris vices ſuſtineant, non ta- men de feudis Regalibus, Fahnenlehen(quorum inveſtitura per inſigne vexilli con- ferri ſolet. Antiquitlis Regna per gladium, Provincis per vexillum tradebantur⸗Ot- tho Frijing. lib. 26. 5. uti etiam Vexillis reſignabantur. Idem lib. 2. c. 32. Fahnenlehen etiam in jure Saxonico legimus, Cehenrecht c. 21.) quicquã illis decernere permit- titur. Nam feuda Ducatuum& Principatuum in publicis Comitiis vel curiis cum vexillis ab Imperatore accipiuntur. Sed Ludovicus Barbatus, cognomento Pius, abſente Ruperto Cæſare patre, inter alia negocia rité geſta, diverſis Imperii Princi- pibus, Comitibus, civiratibus&ingenuis, feuda Imperii conceſſit, fidem pro Re- ge ab eis accepit, privilegiaque eis confirmavit. Recté. Clum enim Rupertus Cæſar, pater illius, exercitum in Italiam duceret, Anno Domini Mccccl. filio ſuo guber- nationem in tertis Teuronis cerro modo proficiſcens commendavit, ordinibusq́; Imperiiid denunciavit, eique ihterea parère& inter ſe pacem ſervare juſſit Illud & Comitis Palatini Rheni inſigne privilegium eſt, quòd ipſemet Imperator coram eo conventus ſtare& reſpondere cogatur, Aur. Bull. Caroli I V. t. 5. Quemadmo- dum enim Præfectus Palatii in aula Regia& Prætorio Francorum, ampliſſimâ in o- mnes juriſdictione, nullo penitus exempto, judicabart;ita ipſe Princeps, ſi ab aliquo
conveniri ſe patiebatur, coram hoc ſolo ſe ſiſtere dignabatur. Hoc ſummi honoris
æuνsee in hoc Romano-Germanico Imperio penes palatinũ Rheni ſolum, nullo Electorum in ſocietatem admiſſo, remanſit,& ut conſuetudine, hoc eſt, uſu anti- quo introdactum à Carolo IV. d.t.. Aur. Bull. confirmatum. Weichbild lib. 1. art. 8.& 9. Reſtaur. Caftald. in tr. de Imperat. J.92. Et ſané olim hæc cognitio in Rheni fluminis ripam prope oppidum Rhenſe ſieri ſolebat; Henricus Stero Monachus
Altahaſenſis, in Anno Mocc. Nam eo in loco antiquitus negocia Imperii publica,
præſertim circa Regis Electionem vel Depoſitionem, ab Electoribus expedieban- tur. Sed hodiè non alibi quàm in curia Imperiali, velalio quocunq; loco, ubi Imp. ſeu Rex Romanus præſens eſt, conveniri poteſt. Non minima& hæc Sereniſſ. Co- mitis palatini, poteſtas, non ſolum nobiles, ſed etiam Comites creandi, ab anti- quo præſcripta& diverſis actibus comprobata. Hinc poteſtas illa dandi inſignia, plebejos nobilitandi, ſpurios legitimandi in titulares& imaginarios illos Comites Palatinos derivata, originem traxiſſe videtur. Sed quorſum hæc? Omnium jurium ſingularium tantæ dignitati competẽtium hæc pagina minimè capax eſt. Sereniſſ. Comitis Palarini munus in curiis ſolennibus, ut& in coronatione Regis vel lm- peratoris, Comitiis Imperii& aliis panegyricis conventibus, ut& olim in Conci- lio Conſtantienſi, ſeſſione XIv. ut Imperatori pomum ſeu globum aureum præfe- rat, quod eſt Imperii inſigne præcipuum,& abomni ferè antiquitate globus ille ſignum univerſalis Imperii, quem etiam Auguſti ſtatua manu tenens Romæ viſfi- tur. Deſtatua Juſtiniani Imp. Conſtantinopoli poſita, reſtantur Procopius& Codi- nus in Originibus. De eodem ab Impp. Græcis geſtari ſolito, teſtis eſt Cedrenus, Gly- cas, Niceph. Gregoras. Imperatori Græcorum præter ſceptrum& ſpatham, præfe- rebatur etiam lampas, ſecundum illud: Luceat lux veſtra coram hominibus. Codin. Ab his Germani Impp. mutuati deinde hoc ornaméti genus videntur, quod globum, pomum,
G
zrunt f poruum,ſulem locarr rinyhula coronatiot- upim 1. Lnereitwiſſefertur: Aë lar nlslta hus= jeyſihuia 8 Au t aucdolm Celarumpropr edunſeditiolus Regulus— f it lcganterMangkte el er um IIFlectatem lac Gunjimitatione collega aungekant Hecdoratun 4 velll. In cum alis inſt 3 ingt olelana,qual fe nos emnoſiſe Cunradus. 2 eruffenricus. 7. Vin G conecudollimo leculo, q= rerltzottum dignitas Nen Mnanæin quanühccb justontorerba Chriſto ue NMaro Rreher Conſllantm elgectamles„) ſicetium lmpetieſſe er E ocaionignelcium Elet. 2f dar R swi ue aurü Ihh meretianominum erye — Snfienimm.— 12 Geemil emmen e mmenm Lletote Saro. ütnzlanäe 3 -le, Kag ,423 perletuum cum Nlector 1 Blingipolteri Duen ſedg duornumctau e bern dardus II eine Pihn 7 dr Wardls Lejusfliu. ahecr z Dr 2 amüiedleani e

tum
nfitmavit,& Aurer Bolle abus diplomatis, ut&al t. Exempla referre nini 1s vices ſuſtineant, nont
SS r
fE- Ala
A
der inſigne vexilli cor ferxillum tradebanturot 91 716.2. c. 32. Fahnenlehe uä illis decern ere permir sComitiis vel curiis cun atus, cognomento Diag a, diverſis Imperii Princi conceſſit, fidem pro Re- um enim Rupertus Cæſar, KCOcI. filio ſuo guber- mmendarit, ordinibusq pacem ſervarejuſſit. lllus ipſemer lmperaror coran aroli IV. t. 5. Quemadmo ancorum, ampliſſimäin 2 aipſe Princeps, ſ ab aüdar hatur. Hoc ſummi honoi alatinũ Rheni ſolum nal uetudine, hoceſt, uluam natum. Weichbild lb, a olim hæc cognitio in I 4 Henricus Stero Momach tus negocia Imperüpudi- 4 b Electoribus erpecieie lio quocunq; loco, ddiln ninima&hæc Lerenilk n Comites creandi,ahm porteſtas illa dandiinim Kimaginarios illos Cuu 1 hæc: Omnium ſul
rſum unſo⸗ 1 ¹ 9 inimè capax eſt. del
or us, ut&olimin bi-
1 1 Fentib U
. 12 „feu globd. mleugl 91
er ſcept 1 1
. uodgie genus nidentur, q pol
D. Joachimi Cluten. 57
Ppomum, pallam vocarunt. Pulchré Godefridus Viterbienßs de ipſo pomo& eruce
Juper impoſita.In coronatione Guilielmi Hollandiæ Comitis in Imp. Ludovicus Pa-
latinus ita dixiſſe fertur: Accipe globum ſg haricum, ur amnes terra nauiones Romano lm- perio ſubjicias,& Auguſtus glorioſus appellari ualeas. Hoc ſignum pomi crucigeri, quod olim Cælarum proprium, hodiê etiam cæteri Reges gerunt. Anabaptiſtarum etiam ſeditioſus Regulus, in civitate Monaſterienſi„pomum cum ſceptro uſurpa- vit. Eleganter Marq. Freher. I. rig. Palarin. 5. ubi addit: Caroli V. conceſſione Fri- dericum II. Electorem vacuo clypeo inſeruiſſe Pomum aureum, ſeu globum cruci- gerum, imitatione collegarum, Saxonis& Brandeb urgici, qui officioraum inſignia etiam geſtant. Electoratum Palatinum ad Rhen um, ab eo tem pore, quo ab Otho- neI II. Imp. cum aliis inſtitutus eſt, quinque familiæ tenuerunt. 1. Fran cia Lotha- ringica Moſellana, qua Electores duo orti. z. Cattorum& Francorum, ex quau- nus Cuno ſive Cunradus. 3. Suevica, ex qua Cunradus Suevie Dur. 4. Guelphica, ex qua Henricus. 5. Wittelsbachica& Bavarica, ex qua novendecim. Nova hoc contentioſſimo ſeculo, quo omnia in dubium ferêé vocare licet, orta eſt contro-
verſia; utruim dignitas Electoralis propriè competat domui Bavaricæ, an Palatinæ Rhenanæ, in qua nunc eſt Sed non mihi fas tantam co mponere litem: Auctor hu-
jus controverſiæ Chriſtophorus Gewoldus, Conſiliarius Bavaricus. Reſpon dit ei Marq. Freher. Conſiliarius Palatinus: Scripta extant publicé,& plura propediem exſpectamus„) Serenifl. Electorem Saxoniæ, unà cum palatino Rheni,
Vicarium Imperii eſſe, ex iis quæ lit praced. dicta ſunt, ſatis liquet. Præterea, jus pro-
vocationis neſcium, Electores, ut& Duces Saxoniæ ‚veluti peculiarem præeminé-
tiam& ze*uμ αμe aurũ Tholoſanum ex uperans, ſibi vendicant, primitſis nobili uſu,
memoriâ hominum experte, quæſitum, poſtmodumab Imper. Ferdinando Anno
1599. privile gio obfirmatum. Andr Knichen in Frecleben in Eledt.& Ducum Saxoniæ,
Crc. jus& Priwil. comment. verb litus Provocatoriæ neſcium. cap. 1.& /27. Quibuſdam tamen in Electore Saxoniæ peculiaris quædam ratio militare viſa eſt„quôd nem- Pe is ſit ſingularis defenſor juris Saxonici conſtiturus. Albinu⸗ in hiſt. Miſniæ pari. 1. t. 16. PE Heig. p. 1. 7. 4.n. 3 5. Geg In Ducibus Saxonie Otho III. officium conſtituit Perpetuum cum Electoratu; permanfit autem in quinque familiis. 1. Ex Herman-
ni Bilingi poſteris Ducum Lunæb urgenſium, ex qua non tres, ut quidum volunt,
ſed quatuornumetantur: Bernhardus„Hermanni Bilingi de Stubeckshorn fillus⸗ Bernhardus II. ejus filius, Elex. Saxon. Dux Angriæ& Weſtphaliæ: Ortholphus, e-
jus filius, Magnus, filius ejus. 2. Comitum Supplenburgi, â qua unicus Lotharius, poſtea Imperaror. 3. Ducum Bavariæ Guelphorum, e qua duo. 4. Prin cipum An- haltinorum five Aſcaniæ, qua octo: in hac duravit Electoralis dignitas annis 227. ſecundùm Fabricium; vel. 242. ſecundum Spalatinum:. 2. fol. 29. vel. 25 3. ſecun- dum Fauſtum im Stam̃ baum ſol. 16a. E in anatomia ſtatuæ Danielis, part. 4 0l339. L.Comitum Wettinenſium& Marchionum Miſniæ ex Witekindæa domo e qua Electores undecim. De his plenius Hiſtorici Saxonici. Graviſſima hic oritur quæ- ſtio, quæ ſæpè in Saxonia noſtra movetur: An abſq; injuria Ducum Saxonia Lauen- burgenſium, Sigiſmundu⸗ Imp. Ducatum& Blectoratum Saxonia Friderico I. bellicoſs Marchioni Miſnia conceſſerit? N. Alb. Krantz. in Saxonia lib. 8. c. 28.& lib 9 c. 19 cum ſeq.& lib. 10. c. 3.Affirmativa verior. Andr. Knichen in Comment. in jus Sax. Verb. Ele- Ktorum, e. z. Altera quoq; non minus controverſa fuit olim: vtrum jine 4 An-
H haltina-

68. Sylloge Rerum Quotidianarum
haltinorum Printiu: 2 A Knichen d. loc. Sed manum de tabula. Elector Saxoni, Porritor enſis, Mareſcallus, prefert enſem nudatum& ſtrictum Imperarori in ſignã juſtitiæ, cujus etiam inſigne ſunt duo gladii decuſſatim compoſiti. Ita apud Byzan- tinos fuerunt Spatarii,& Protoſpatari, qui& Spataferii dicuntur. Olim præfectus eee e S ine Imperatori præferebat, in ſignum meri Imperii. P. Fa 1927 1. Seme. ftr. 3. ſive Archicamerarlus: Cubiculi regi ii cuſtos ſſei Brafechus, cujus inſi-
gne ſeepir umſ(olim etiam clavis) quodi in argumentum gubernationis Imperatori,
9 quando coronatur„præfert,& etiam in inſignib as fuis gerir& oſtendit. Marquaud.
Prehen.1 orig. Palat. 1 5. Apud Græcos, Camiclinos, Gunther. VIII. Ligurin. Hic Camiclinus erat, nobis Cameèerariu⸗ Slann Et ſané antiquiſſimum apud omnes gentes regiæ dignitatis ſignum Sceptrum, Hinc νανηι‿μνιανοεs Poëtis dicuntur. Galliæ Keges ſceptro kaol lilium impoſi tum habent, vel manum, duobus cum pollice digitis erectis, fidei ſignum haben- rem, Apud veteres etiam Cafales Romanos præfectus ſacri cubieuli ſummæ erat dignitatis, exæquatus ipſi Præfecto Prætorio, vel Urbi Nel Magiſtro militum In cu- jus Sdignitatis ſignum g gladii ferendi poteſtas lli conceſſa erat, Xiphil. in Dom.&& l.1. e l. ult. de Prap. Sacr, cubic. P. Faber 1. gemeſt. c. 3. Henricus Monachus in Rebdorff in Chron. ad annum M. ccc. XLVIII. annotat, de ſceptrifera dig nitate fuiſſe conten- tionem dnandos inter Brandeburgenſem&Juliaccnſem, in coronatione Carolt IV. Imp. cum Marchio Juliacenſis ſceptrum reneret regale, Ludovicum Marchioné Brandeburgenſem eripere illi conatum de manu, dicentem, ad officium ſuum ſpe- ctare unde rumore inter illos ſuſcirato, Regem inrerveniſſe& per Principes fuiſſe definitum, hac ratione: Quôd;quando Ner Romanorn am coronatur, tunc ad offi- eium Marchionis Brandeburgenſis ſpectet ſceptrum regale tenere: ſin autem feuda regalia concedit, tunc ad officium alterius Marchionis hoc ſpectare. Sit fides penes auctorem. Otho III. ira exigente neceſſitate, propter Sclavorum& Hunnorum de- Populationes, Brandebi urgico detulit Camerarii officium cum Electoria dignitate, ut conjunctis virib us Sclavis& Hunnis reſiſteretur. Quemadmodum autem Mar- chia varios experta eſt poſſeſſores, ſecundum verſiculum: Murtavit Dominos Marchia ſapé ſuos: Ita etiam ad diverſas familias officium oum Electoratu pervenit. 1. Comitum NVet: tinenſium: é qua tres. 2. Comitum Stadenſiũ: équa quatuor. 3, Comitum Aſcania & Principum Anhaltinorum: é qua tredecim. 4. Comitum Vittelsbachiorum & Ducum Bavariæ, é qua tres. 5. Lunæburgicam: ex qua duo. 6. Comitum Zol- ferenſiun& Burggraviorum Norimbergenfium, ex qua novem. Illud addo, Ele- Ckoris Brandeburgici privilegium de non appellando confirmatum fuiſſe à Rudol. pholl. Anno 15 8. 6. 2† Duces Bohemiæ primò Carolus Magnus; deinde Henricus Auceps Imperio tributarios fecerunt, Kranta. lib 6. Vandal. c. 6. Helmohi lib. 1. cap. 8. Sed tributum Fridericus II. ad petitionem Primislai, remiſit, Dubrav. lib. 1 5. Liſtor. Bohem ita ut liberéè illis ſine ulla tributi exactioneregn are licuerate Ho- diẽ etiam Reges Bohemiæ non operas, non voluntarias collationes præſtant, nec gratuita onera ferunt. Hart. Maurass de Coron. Caroli V. Quamyis autem Duces Bo- hemiæ ſubindé in ordinéredacti fint, ut& ab OthoneIII. ſemelat q; iterũ factum, nihilomintis rebellionis fuerunr ſtudioſi: Quocirca, ut Bohemie Ducẽ in obſequio getineret, eum Pincernam Imperii& Electorem deſignay vit.(Imperatores etià Du- ces
des Vohemi Ligaoie agvrfetn. Iut Tathſunn an unz 316 Cim keari diskbsRerenm comitatus Vercesaumgenerum uus ni Kdp9 alaccellorit? oflcopocil landi Quodii ipt vorim Plekorumconfrt fibl perio,dubitantnonl- cunc karus erſonasund.
tiaulus, 74.1. Gail I1.den.
369. 169 Cuyeran einſr jimatemptiilegiorum 2 conc duntur, ſobſ ectionet, Ge umatkjnii„.lec. rincont eremplainvelitun. dedrem anänNa 22 tum fallle ttator Eneu wä bran Biſ Balen 1b.. H 8 gle id geb lmp reg ben 17 Otdines Bohem. nriitbleiten i 18. uuaC d Knim ohemie lmper! n Irfiain barayh Eeulc lutz lh Canil Bmal* cin sfuütrnaskt 8◻ enrnentemd contumac. Cülhin im Ruoh- pb.IOlm ung. lolebät„Dihem il Mius eunui 9—. Tunyh I lilchpo in erhieyito 52 im unds derunfut M4 2 Dnea, Hld in Oe E 1 oricamſangione tirn lefle Docem zexre tun d So heßtenn 1 runt. de ben zarflde, Carolusl lgterocaret Trand utawiee h. ruhänarrine Lltim m. O
ein ultie
ha sade

narum
D. Joachimi Cluten. 99 ces Bohemiæ aliquoties regio titulo condecorarunt, illiq; viciſſim eos ſuperiores agnoverunt. Lud. Fachſ. conſ. 4. au. 21. poſt lib. 2. conſil. Modeſt. Piſtoris. M. Ant Peregrin. conſ. 2,„. 3 lib. z. Cum HenricusIV. Imp. Romam proficiſceretur pro corona, Vla- dislaus Rex eum comitatus eſt, cum armata c œc. clypeis legione. Rudolphus KRex Wenceslaum generum ſuum, non tantùm in Regem, nuptlis Egræ peractis, coro- navit, ſed ipſi& ſucceſſoribus dignitatem facultatemq; eligendi pleniſſimam, cum officio pocillandi, quod ipſius avis&
detabula. Elector Saxodir retum lmperatoti in lgi
npofiti Ita apud Byen Ucuntur. Olim prætech iImperii. P. Faber I gem
2 81
§ flcipræfectus, cujus inl n gubernationis Imperatet, K 4 1
renr . rogenitoribus competierat, ad inttat rell- gerit& oſtendit. Aar quan PrOg 1 n-
ather. VII I.Ligurin quorum Electorum confirmavit, ut Annaſes perhibent. Num hodièé Rex Bohemiæ. A7. 4141. 7. 9. 7... 5— „ fub Imperio, dubitant nonnulli: Omninòé. Imperator enim contra omnes& cujuſ- 59ee. Sceor cunq; ſtatus perſonas fundatam intentionem habet, in conſtit de Nov. Coa faciend. anitatis ſignum Sceptrum 1 2 3 10 aun Lep
c. in apibus, 7.7. 1. Gail I. de P. P. 6. n. 14. Caſtald. de Imp..5 2. nu 4. in ſin Cebihial. conſ. 369. 2. 69. Cacheran. conſ. 13.„. 1. Præter ea, Imp. ei privilegia conceſſit Aur Bull. 8.
4...... A Jam autem privilegiorum concellio, in eo qui concedit.
Iuperiorltatem zin 60, CuI
7 11 6* es iceptro fuo Mliumimpol.
erectis, fldeitgnum haben.
s lacri cubieull ſummæ exa!
**.* 4 A 6. 7. Snhltum concedunrur, fubjectionem arguilt. Carol. Tapia in rubr. de con/lirn princip. C. 4 nu. 10. Maorſr⸗ 41 5 JI.... 3„ 7 5. clMagültto mulrum. u9 G'ſe. Marta de juri d. 1.7. 3 3.,n. 8. Riminald. conſ. 2 6 8. n. 41. li. 2. Adhæc ſatis id e- a 4 1 4 6.* 4.**⸗ 3—„. 2 2..—. la erat, X Ppbil:in Pem Gil vincunt exempla inveſtiturarum cum aliorum, tum imprimis Ottocari. Nam hunc rie 1s Monachus in Nebdotf H
ifera dignitate fuiſſe conten nſem, in coronatione Card gale, Ludovicum Marchione ntem ad officium ſuumſs rveniſſe& per drincipes tul um coronatur, tunc adot
ale tenere: fin autem feut oc ſpectare. Sit fdesyan
4 ⁸υ
1 8—
1 4 Ssclavorum& Hunnorumd ‿9* 1. 9 8— 1 itat cium cum Electorla üen Ouemadmodumautem M
.M
—+—
5 8 44 1 1
1* MUum.
etrenit. I. Comitum N A 6
tu p zlen uatuot. 3. Comutum Alea mitum Vittelsbachiom OMIlIllL—— aua duo. 6. Comuun CX 4*‿ 4¼ 2 na novem. Illud addos X gaua 4 1.1 onfrmatum fulſle 6 Ca kolus N agnus de 92( 4101 48. Ban 15 6. Vandak.e.6.
141
ant7... D LI1 4. neregnare licuerl exactiohe
11 arias collati
I7. mie Ducẽ in obis 2 2 erarorcscll Imperatofes’n,
e 9
debitum obſequium Rudolpho I. præſtitiſſe, ſub q; vexillo dei pla Bohemia inveſti- tum fuiſſe, teſtatur neas Sylv. in Bobem. c. 27. R in Hiſt. Auſt ral. Anno 15 brav. Hiſt. Bohem. lib. 17. Hæc pore Fri neglecta fuit, ideò Im p.regni ejus ordinationé ſuam eſſè aſſeruit. Rnea⸗ Sylv. in Bo- Hem. c. 7 2. Ordines Bohemiæ allo quens, beneficiarios Cæſaris Ferdinandus nomi- navit. Sleidan 115. 8. vid. Caroli V. Aur. Bull.. 7.1. 24.7. 26. Quocirca optimà ratione Regnum Bohemiæ Imperio ſubjectum, ejusque feudum eſſe aſſerimus. Sigiſmund. Loffred. in Paraph. Feud c.. de Nova form. fidel. A Varot in t. quis dic. Dux. Vincent. Ca- Hot. z. diſp. 1z. Camill. Borell de praſt. reg. Carhol, c. 4 7.1/. 12 Reges Bohemiæ ab Impp. citatos& judicatos fuiſſe:& Otrocatum tribus vicibus ab Imp. Rudolpho I. citatũ, emanentemq́; contumacem declaratum fuiſſe, refert Aventin. lib. 7. Annal. Boſor. Quſpin. in Rudolph. I. Olim quoque Reges Bohemiæ à Moguntino coronari& in- ungi ſolebãt, Trithem in Chronic. Spanheim. Anno 1318. Cuſpin. in Henrico Franciſc. Modius Panded. Triumphal lib. 4 6. 6. G.. Sed tempore Ludovici Bavari, Pragenſi Epiſcopo in Archiepiſcopum evecto, hocjus Moguntino ademtum,& in Pragen- ſem translatum fuit. M. Albert. Argent. in Chronic. Anno 13 46 Cuſpin. in Ludo vic. Bavaro Tneas Sylv. in Germ. Henr. Rebdorffin Annal. rom. I. M Freberi.) Sed Henricus II. Othonicam ſanctionem minimê obſervavit„dum in ultimo elogio Cunradum Sueviæ Ducem, ex regio languine oriundum, d eſignavit. Witichinßl in Geneal. Du- eum Saxon part. 1.7. 18 Quo factum eſt, ut omnes Brinci bes Germaniæ jus ſuffragii ſibivendicarent, hinc innumera bella orta& ante ſanatæ diſſenſiones recrudue- runt. Denique, Carolus IV. cum videret Imperii ſalutem, niſi in uſum Othonica ſanctio revocaretur, conſiſtere minimé poſſe, repetità contra ipſum Electione, tranſmutavit ordinem,& Marchioni Brandeburgenſiprimario, quia filius, tribuit ultimum. Olim Bohemus erat noviſſimus„Kranftz. lib. 4. Saxon. 2 8. Palatino pri- mum, Saxoni medium locum,& quoniam Regnum Bohemiæ ad ſe ſpectabat. voluit ſibi conciliare quandam præeminentiam, ut Rex Boh emiæ, qui non obſtan- te Regiàâ dignitare in ultimis conſiſterer ‚ſeſſurq reliquos anteverteret,& una cum coëlectoribus, ſecundumOthonis conſtitutionem ‚electionis intereffet, fed tan-
H 2
. 4.*. 1. Petitiorenovationis inveſtituræ, tépore Fric
4 tunn

60 Sylloge Rerum Quotidianarum V tim ſi paria eſſent vota, ipſe arbiter& Palæmon exiſteret. Quo nomine etiam ut Rex Bohemiæ votum ſibi reſervavit, in prafat. Aur. Bulla. Platina in Gregor. V. Irenic. in Exegeſi German. lib. 3. c. 33. Hoſtienſ. in c. Venerabilem, S. verò verb. illis& ibid. Za. barell. n 7. de Elect. Bald. in Margarita, verb. Annus. Alb. de Roſate in L. Bené à Zenone, n. 4. C. de quadr præſcript gl. in e. ad Apoſtolica de ſentent.& re judic Alvarot in c. 1. n.9. t. quis dic. Duæ. joan. Dubravius lib. 6. Additus tamen ſex illu principibus ait, poſtea Rey Bohemus fuit, Elector ſeprimus, ad tollendam diſcordiam, quæ inter pares numero, pari ſuffragio concurrente, nonnunquam intersedebat. Nonnulliſtatuunt Regem Bohemiz
omninòô votum non habuiſſe, text. in ſpecul. Saxon: lib. 3. art. ¶0 ubi dicitur, Regem Bo-
hemia non eligere, quia non ſit Germanus. Candt⸗-vnd Lehnrecht lib. 1.6 29.§. 1.Ab. bas Stadenfis ad annum 1240. ſcribit: Bohemia Regem Pincerna quidem munere fun- gi, verum non eligere, quia non ſit Teutonicus. Sed errat; ſic debuiſſet concludere: Rex Bohemiæ eligit, quia Pincerna, licét Teutonicus non fit.(Eſttamen Teutonicus ſub Germania magna, qualem Geographi deſcribunt; Bohemia Germanis popu- lis undiq; circumdata& incincta. Eneas Sylvius c. 1 Bohem. eam Germaniæ par. tem facit.) Cæſar Baron. tom. 10. Annal Eccleſ. Anno 996.§. 67.Iacob. Spigel. in addit. ad Günther lib.. Ligur. in pr.& Krantz. lib. 4. Sax c. 2 5. 28.& lib 94c. 26. qui putant, Re- gem Bohemia ante auream Bullam nullum in electione votum habuiſſe. Reclamat Aur.
Bull. t.. ibi: San ẽ generaliter longẽ laté;(Errat Hoſtienſ. in c. venerabilem de Eledt.&
elect. poteſt, dum ait, Regem Bohemia de facto hodié jus eligendi ſibi arrogaree.) Purum etiam votum Regem Bohemiæ habuiſſe ex Diplomatib. Rodolphi I.& Ruperti i- quidò apparet. Haiminsfeld Goldaſt tom 2. Conſtit. Imp. Imõ ante Auream Bullaà ſem. per purum votũ habuit; Rebdorſf. Auno 1314. Dubrav.lib 18. Hiſt. Bobem. Carolus IV. deniq; in Aur. Bull.. 4. tertium votum illi aſſignavit. Rartman. Maurus lib. de Coron. Carol. V. Iac Aug. Thuan. lib. z. Hiſt. Nec immeritò: Cũm enim inter Principes Ele- ctores laicos ex regia familia oriundus ſit.(Quis enim ignorat Duces Bohemiæ ah Impp. noſtris aliquoties ad regiam dignitatem evectos, ut Uratislaus ab Henrico
IV. Anno 1086. Cyriac Spangenberg in Cbronic. Mansfeld. c. 205. Cruſ. Aunal. Sue vic y.
2.I. 8.c. 17. Chytraus in Chronic. Saxon.& vieinarum gentium aliquot. lib. 1./ 36. uli ſeriem veterum Bohemiæ Ducum& Regum recenſet. à Friderico I. Rade vic. lib. 1. de reb. geſt. Friderici I. c. 1 3. Ortho de S. Blaſis in appendic ad Othon Friſingenſ. c. 28. in fn. Anno 1 186. Onupbr. Panvinius Rom, princ. lib 3. in Genealogia Ducum& Regum Bohi- miæ fol.228.& à Philippo Krantz lib. z. Sax c.15. Sigfrid. Presbyter lib. 2z. in epitom. Hi. ſtor. Anno 1204&dixi fupra. Quòd autem ſubinde Bohemi uſurparint titulũ Ducis, id exeo contigit, quòd filii titulo Regis ſe abſtinuerint, populus etiam potiis Ducè quàm Regem exoptaverit, urita factum dominantis temperarent, Krantz. in Van- dal. lib. 7.C. 19.& lik. 8. c. 2. Illud obiter addo, hodiè BohemisR egem eligere indul- tum eſſe: Privilegium datum eſtillis ab Imp. Philippo in Comitiis Moguntię, An- n0 1200.) merité& jure primas tenebit. Qui enim majorem digniratem habet- jure quoque priorem vocem habebit, Fab de Annacon 40 num. 28. Marzar. con/.
26. num.. Impuné quoque Rex Bohemiæ præteriri nequit, ob pœnam in d. Aur.
Bull. expreſſam. Quocirca cum in Electione Maximiliani I. Regis, ob mutuas ini- micitias præteritus fuiſſer, pœnam Aureæ Bullæ acerrimê poſtulavit, arma etiam minitatus eſt, nec ingrariam redire voluit, niſt hac conditione, ut remitteretur Re- gibus Bohemiæjus illud, quolImp eratores Romam in perſonis(ut loquuntur) co- mitarl
lüinckona all naclattone, electlone hi ſcbitatit celcdtat
gconrentibuslmper men cia lickus,neqpecont unegtres Flectoresſeculi- dulmterrisertta luosh das tobligatoshaber. 1 oſtPocillator, Dinc cdetuione(uriæ Impele- Hlttti oluntatevoluerl- ryümiuittare otettkr crate cos qui bincernæo's ſrenr uon OtthoM- Comu DaaunoRhenia peluu conceſit Bulh l Co Colmnar jatt i."on.1, S Noibersæ(utiam ſolern lat adlterrqueonne ur lGminiſtrareritRer G lnancasætimatus fuer 2 Hnais plusminus, an.— ts iciumis,quiricesn e ſillmein coronatione as. eanuidoficinrihn g. ni Dapifetde Valpurg.
Aherzollern. ohan. J
rpeehenlisidebi lan 2
Conccdiayel Tngœdi,
reyiefentaret Atquet N. nrſoffei que ladtel. desgiellnperatoris me ddesaula perô& dr antoninare uæta 2

arum 5 A au ine etmr 41 uum ns egor y.na „§ vers n lu Ge hig. de Rofa ins Benfd2g „rejuda haren iI, .. 7 ill prin mht aityyfesle quc in am esnummn, ii g lliſtatm um gem bohenir
14 rt. 57 ritur Vaumt. Lehnrech tie 3 rc. Pincern mu em munaefh ſic debu ammoncludereNa on fit.(E u en Tedtouku at; Bohe unm eermanispas 1. Boehem Germanieh- 6.§. 6Tà ta higelinattke 28. lb aats qui mam votumha an Reclamat enſ. in c.- uns im i EL. geligendi u gen. Purd atid RO AM K Koperli p. ImO a dm eam ballſc. 115 18. H Mhm Carolusl
„ 4 Harima umtrus lb deCne u l Drinchesl
Cüm em pe wiene lcesodemi eiin, 3 3 Jos ut l an lansab kl 8.)„„„Sueo eli 205 SA Amulän
„ gentium am ol⸗ li.1) ii 3 Pr Jeric Ua ladevicelan d 8 4. 8 3 „ ad Othon din ngen 6 11 Zenealogis u nc ehu 16 „rid. Prest n 5. usens — an riulu A 1n am potlbl Krant eiu emellgels
Bohemtu erint, popt atls tempe
lebohem iu. Moguncit, opoln 00 8„ 1 ppO ganratem nim maſo 5 28 Marun n.40.1l na0 1 1. euaminif Irin. 1 78 errrir A1 5,obmacn zimilia 4 vit, afmat 3 acetrimes 1 temitteten C 0 nditl tloquuntue 2
am in bello
D. Joachimi Cluren. 61
mitari coguntur, aut ipfi liceret ejus vice 800. Ducatos exſolvere. Quod cum ne- atum& recuſatum eſſet ab Electoribus, tranſactione inità convenit, ne ſub pœ- na Soo. marcarum auri puri Reges Bohemiæ impoſterum excluderentur,& ita La- qislaus electionem Maximiliani I. ratam habuit. Uſi fuerunt Principes hac etian excuſatione, electionem illam non ex prædeſtinato Fran cofordie, fed ingentibus de cauſis ſubitariẽ celebratam, Hartman. Maur lib. de Coronat. Caroli V. Comitiis ta- men& conventibus Imperii ordinariis Rex Bohemiæ non intereſt, nec circulo ali- cuiaddictus, neque contributionibus aliisque Imperii oneribus obnoxius eſt. Ipſe tamen tres Electores ſeculares, aliosque Principes, Comites& Civitates, pro qui- buſdam terris, extra ſuos fines,& in ſolo Germanico ſitis, vaſallitio jure ſibi devin- ctos& obligatos habet. Hæchactenus. Officium Regis Bohemiæ quod attinet, eſt, quod ſit Pocillator, Pincernafive Archipincerna Imperii. Primum enim potum in celebratione Curiæ Imperialis afferre tenetur, quem tamen ſub corona regali, ni- Kliberävoluntare voluerit, non tenebitur miniſtrare; ſi ergo voluerit, ſub coronà regali miniſtrare p oterit. artman. Maurus lib. de Coronat. Caroli V.(Hic notandum, errare eos qui Pincernæ officium Imperio incognitum fuiſſe ante Carolum IV. aſ- Gerunt: Annon Ottho M. id Hermanno Sueviæ Duci demandavit? Annon Enzelio Comiti Palatino Rheni Otho III. qui poſtea Duci Bohemiæ hereditarièé& in per- petuũ conceſſit? Bulla Henrici Sancti. De Alberto Rege Romanorumin Chroni- co Colmar. part. z. tom. 2. ſcriptorũ Germaniæ ab Urſtiſio editorum, refertur, quòd Noribergæ Curiam ſolennem celebraverit, ubi Regina more debito fuerit coro- nata, adfuerintque omnes penê Electores,& quilibet res in officio ſuo, ſicut debue- rat, adminiſtraverit. Rex veré Bohemiæ cum precioſiſſima veſte& equo, qui ad mil- le marcas æſtimatus fuerit, ſedens, in ſcypho aureo ſibi porrexerit. Hæc facta ſunt Grannis, plus minus, ante Caroli IV. Bullam.)Si verò Elector aliquis abſit, ab ſen- tis officium is, qui vices ejus gerit, adminiſtrabit. Hartman. Maur. d. loc. Quod& no- viſſimẽ in coronatione Au guſtiſſImp. Matthiæ I. factum eſt. Sunt autem hodiè Vi- carii& Subofficiarii Prineipum Electorum: Bohemi, Pincerna de Limburg: Palati- ni, Dapifer de Walpurg: Saxonis, Baro de Pappenh eim: Brandeburgici, Comes de Hohenzollern. Johan. Bodin. 1. de Repub c. 9. officia Electorum fingulorum irridet, reprehenſus ideò à Marq. Frehero lib. 1 de Orig. Palat. c. 15. Mirum certé ſi ageretur Comœdiavel Tragœdia, in qua Bodinus non Momi perſonam feliciter, ſic ſatis, repræfentaret. Atque hæc ſunr ſingula fingulorum Electorum& Vicariorum eo- rum officia, quæ hactenus enumerata, in ſolennibus Curiis, ut& in Coronatione Regis vellmperatoris„Comitiis Imperii,& aliis hujuſmodi Panegyricis conven- tibus. In aula veré& quoti diano uſu Cæſarum erant aliæ generoſi ſtemmatis per- ſonæ ordinariæ, quæ talibus muniis defungerentur: quod multis exemplis ex omni ſeculorum illorum hiſtoria& diplomatis ſuo loco& tempore demonſtrabo. Quod &hodie in aula Imperatoris videre& animadvertere licet. Hi ergo ſunt Imperato- ris, Electores verô Imperii(ſi ita loqui licet) officiales. Fuerunt& alia officia olim recepta, de quibus alio loco commodiis. Venator Imperii ordinarius fuit Dux Carinthiæ„ Aaundm Eneam Sylwium in Ruropac. 10. vel Dux Auſtriæ, ſecundum Sigelium& Alphenſum. Ho dié Duces Wirtenbergici, ſiinſignibus ‚uti par eſt, cre- dimus, qui& Vexilliferi Imperii: Bafilienſes Piſcatores Imperii fuerunt, inſignia eorum hodierna anchoram antiquam referunt: Sed de his ſatis. Illud memorabile H 3 eſte

62 Sylloge Rerum Quotidianarum
eſt: Henricus II. Imp. cognomento Claudus, poſtea, quòd in Sanctorum nume? rum relatus eſſet, Sanctus dictus, Comitatu Bambergenſe, ſibi& Imperio aperto, Poſteaquam eum in Epiſcopatum liberum,& à Merropolitarum juriſdictione ex- emptum commutaſſet& erexiſſet,& aliis eximiis privilegiis reditibusq́; ornaſſet & dotaſſet, pro ſummo affectu, quo locum iſtũ, omnium recté judicantium& ſen-
tientium judicio, in totà fer Germaniâ, amcœniſſimum, proſequebatur, grandius ei quod tribueret, non invenit, quàm ut quatuor illos Principes Imperii ofHficiales, eiſdem officiis& miniſteriis Epiſcopatui illiduo adſcriberet. Et ſané in hunc dié E- lectores ſeculares ea ipſa officia, cum annexis cõmodis ſuis, in feudum ab Epiſco- patu illo recognoicunt,& per vicarios ſuos ex equeſtri ordine, quibus deinceps in
8
2
ſubfeudum eadem concedunt, gerere& deſervire aſſolent: Bohemus per illum von Auff
Ebner; Brandeburgicus per illum von Rotenhan. Auguſtiſſimum illud& æternâ memorià digniſſimum ejus Epiſcopatus ornamentum, à Catholicis vulgõ Sericum Divæ Cunigundis lum appellatur. Gaſpar Bruſchius in Catalsg. Epiſc. Germ. Et quia Bamberga, ſive Papeberga, mufo& vallis, uti conſtat„munita non eſt, in ore vulgi hoc eſt: Fapebergam muro non eſſe cing? dam, quõd. Cunigundis eam ſerico filo, pro mu- ro, circumdederit: Errat ergo magnoperè idem Bruſchius, qui ſcribit, Henricum II. Imp. conſtituiſſe, ut ſeculares quatuor Electores feudum Electoratus Imperii ab Epiſcopo Bambergenſlacciperent. Errätem coërrantes ſequuntur, Peucerus lib. 4. Chronic. Cyriac. Spangenberg Chronic. Saxom. c. 161. Chriſtoph. Sturcius de Imperio German. c. 3 6. 12 in vita Henrici Sancti. Notum enim eſt omnibus, Electores ea of- ficia& feuda immediaté ab Imperatore recognoſcere& ab aula ſolenni ritu acci- pere. Nunc ad alia. Dignitas Electuræ Secularium Electorum non tantüm illis ter- ris& regionibus, quæ nominatim illis deſtinatæ leguntur, perpetuò annexa, ſed& primogenito tantum veluti precipua, deputata eſt, Aur. Bull. Caroli I V.t. 20., t. 24. Idem de ſucceſſione in regno Franciæ dicitur; Iſern inc. Imperialem, S. præterea Du- catus de Prohibit. feud. alien. per Frid. Pariſ-conſ. 74 n. 113: cum ſeg vol. 4.& patre mor- tuo illud ad nepotes tranſmittitur, cujus tranſmiſſionis vigore patruus excluditur, licẽt pater vivo avo decedat, Bald. conſil. 3 89.n/. 8. vol. 2. Craver. conſ. 79 8, 16. Bur- fat. conſ. 67. 2. 25. Primogenitura enim à lege conſtituta eſt. Quid ſi Elector moria- tur, relicto primogenito impuberet: Tum propter jadicii imbecillitatem& incon- ſtantiam, ad adminiſtrationem non admittitur, ſed tutores ipſi adjungi folent, Hec tutela tanquam legitima, adeoq; eriam adminiſtratio Electoratus ad patruũ
defertur. Aur. Bull.z.. Nam ſecunduum an alogiam ſucceſſionis etiam turela defer--
tur, ſiquidem pari paſſu ſucceſſiones& delationes tutelarum ineedunt ‚ ut hæ alios non concernant, præter ad hereditatem aſpirantes, V’p in l. 1. e& 3. D.de legit. rutor.l quo tutela, 7 3. D. de R.I. Frantiſc. de Chaldas in l. ſi curatorem, verb ſine curatore, n. 10. C. de in integr. reſtit Et hoc adeò verum eſt, ut nec Pater Elector in teſtamento alios tu- tores vel contutores conſtituere poſſit. Quemadmodum enim diſpoſitio ſuper pri- mogenitura non valet, adeò ut nullo modo adimi poſſit, quia lege defertur, non hereditario jure, ita nec tutoris datio diſpoſitionem recipit: Et quia Electoralis di- gnitas individua eſt, ſolique primogenito compertit, ita etiam neceſſarié ſoli pro- ximiori tutela& adminiſtratio adſcribenda, præſertim elim expreſsé conſtitutum fit, Aur. Bul. d, t. 7. Præterea cum ab ipſa lege imperii proximiori deferatur tute- la&
fſaß; Palarinus perillum von Pomersfelden; Saxo per Mareſcallum von
6
a Nalnültratio, rulgatu G Uuterdum.del
not datub nrenr aſi unnuliſoruts ,uf
„ Ganu an 5 gan 4 nububemralietumſ de- n go Hecconttover Xe ng Mar uurdititeſehiadle ſtaumd Ehdvral ralatina 12 nr ſtiyſu griſna 2au birrw. Num kacultas illa?* räur ollegio:Poſtetius al. dum mp l..3 Gäden.e rdiun lmperii, adeoqu e centutaclttota uniyerlite muuiuerſt um.&quodiS let gauiman, 19.D.a4 mi 1. Herenilliwic golidiconcello, prin c eorum ſeſſonem habe —ttrie Duces, mafr Jppelaatu. Hocnomen mat azſis un dubias tifietund nec pollea tal duun Dacatumin Archidtna lor auclmpernnoremobe trt. Neapolitan,dePeud. 1un ii Dunn 45 mih) Al6. ve heritur tiana 8* tucheinnntuneſe, bapen ehe 1 EeG., quodettPrn An ir. ged racdé errant gerünſomnesali funt 22 ruchun ptimogenitis!, Celrup eculiarner,n werwpeculiartter oh.. rueutim Pledlorl

quòôd in 8⁸ ſe,übi „ llitarut rlis r nrecte m, proſe SPri cipe deret Et 18, in
10
192 nt 8 pe guſtiſſi 1, à Cath Catalog. nunita igundis ea 18, 1 ſc dum Ele es ſe nuun Chriſtopt
eſt omni e& ab al Gtorum t ntur, pet ar Bull. Ca ne. Imper 3. eum ſeg 15 91 rote 2. Craver
Fip in!. 1*⁰ rem, vers
Electorm
1
d
n. tum nun 3 verlo zpen, didtioneg, sc omal. atium Kla un oxanch Rri ofczlt aahuncdtl. an mab kyicc deincen
aus pet il melcallumdi — latbenm ul gerim d ierm ktqui aat bin drefu zwofb, uma lenricum ll uInperii3) an vcerus. dsde lmperu dun Gotes cao9 unittaacc an nümills te annexaxſele 7t.10 Gtu ann K.reteras M. .&partende n us exchuütu 798 t6 Ie u lectormori- tem Kiunr. 1 jungi lin tus ad fapdh ntuteladenn un, at hetli
7 4 —
18 d4 ent un m zratorun’0 b
* entoalböth tio ſupes- eferrot,n0 ectoralsd arib ſolipel f. conftitutl-
eferatartii 2 n!
D. Joachimi Cluten- 63
la& adminiſtratio, vulgarum illud ſibi vendicat locum: Habenti tuterem tutor non datur,. Iuterdum. J. de curaiorib. l. cum jure, C. qui petant. tutores,. licet, C in quib. eaſib. tutores,l ſi ſororis, C. qui dari tut. poſſ. Piagg. de rurore& curatore, q. 3.n. 36. 9. 4. 2. 3. Cravett conſ. 6901⁷. 4. Pariſ conſ S.n. 1 G 2 p. z. Quid ſi detur? Dario ipſo jure nulla& invalida, etiamſi decretum Magiſtratus accedat, Afenoch. con.3 80.7. 1„Sed actum ago. Hæc controverſia non ita pridem mota,& in contradictorium judiciuù introducta. Vide ſoripta Marquardi Freberi&s Dionyfit Gorhofredi, de tutela& admins- ſtratione Electorali Palatinâ;& ad ea reſponſiones Illuſtriſſ. balatini Neoburgici:& con- tnoverſia ipſius Syno;ſin à Zacharia Fridenreich nuper editam. Colophonis loco du- bitatur: Num facultas illa& jus eligendi competat Electoribus, ut fingulis, an ve- rô ut collegio? Poſterius aſſero. Lupold. de Bebenturg de jurib. regni, c. 3. P.de Andlo de Rom. Imp. lib. 2.0. 3. Göden. conſ. 1. Nam Electores repræſentant& vices tenent omniü ordinum Imperii, adeoque univerſitatis, quocirca electio abillis facta habetur& cenſetur, ac ſi tota univerſitas eam feciſſet;l.:tem eorum,& ſi decuriones, D. quod cujuſ- que univerſit. nom.& quod majori parti univerſitatis placuit, aliis diſplicere non de- bet, lquod major, 19. D. ad municipal. Fulv. Pacian. de probas. lib. 2. cJ. 3 5. u. 30.
25. Sereniſſimi& potentiſſimi Archiduces Auſtriæ, ex privile- gio ſibi conceſſo, primas poſt Electores tenent,& proximam à dextra eorum ſeſſionem habent.
Auſtriæ Duces, majorem cæteris Ducibus dignitatem habentes, Archiduces
appellantur. Hoc nomen tantum in Germania uſurpatur, Chaſſan, de glor. mundi part. conſid. 44. Verſ. Audiwi alios, nec ulli alii, quàm Auſtriæ Duces, antea ita appel- lati fuerunt, nec poſtea tales extiterunt. Quamvis autem non defuerint Duces, qui ſuum Ducatum in Archiducatum evehi& Archiduces nominari voluerint, tamen hocapud lImperatorem obtinere non potuerunt Chaſſan. d. loc. Marin Freccia Pa- trit. Neapolitan. de Feud. lib. 2. de Aucloritate& poteſtate Baronis erga ſubfeudatariu, . quu dic. Dux. n 4.(mihi] 1 12.& P. Nicol. Moz. in tr. feud. t. de his qui feud. dar. poſſ- n 16. verſ. reperitur etiam in Germania. ſoriptum reliquerunt, in Germania conſue- tudine intro ductum eſſe, ut, cum Ducum filii appellentur Duces, eorum tamen primogenitus frater appelletur Archidux, quaſi primus fratrum in Ducali dignita- te, ab a„, quod eſt Princeps, ut inc. Cleros. diſt. 2 1.& gl. in rubo. Cod de Comit.& Archiatr. Sed valdé errant: Soli Auſtriæ Duces eorumque filii, non ſolum primo- geniti, ſed omnes alii ſunt& vocantur Archiduces, nec tale nomen ullis aliorum Principum primogenitis filiis tribuitur. Sereniff. Archiduces varia per privilegium Cæſareum peculiaritér obtinuerunt. In eo etiam ſunt illæ prærogativæ, quibus Ar- chiduces partim Electoribus pares ſunt, partim eos ſuperant. Atq; exhoc poſterio- ri genere prærogativarum& peculiarium Regalium, quibus videlicet hi Electo- res antecellunt, eſt, quõd nova vectigalia propriã auctoritate inſtituere,& non ſo- lum Nobiles, ſed etiam Comites& Barones creare, iisque inſignia dare poffunt, fa- mæ reſtituere, ſpurios legitimare, omnesque conceſſis dignitatibus abutentes iiſ- dem privare. Archiduces etiam jus Archivi habent, Rurger. Ruland. de commiſſ. c. 3./. 23. Privilegium ipſum extat verbotenus in Coſmograph. Sebaſt. Munſteri lib. 3 c. 399: fol.(noviſſ. editionis) 974.97 5. ſeqaq.& ex parte etiam apud Gylman. Rer. in Ca- Dierajudicat. lib. 2,desiſ. 5 4.n. 59.
5 b 26. Poſt

Sylloge Rerum Quotidianarum 26. Poſt Archiduces ſunt a Duces: ⁵ Principes: c Comites Pæ latini: A Landgravii, ſive Comites Provinciales: e Marchiones, five Co-
mites limitanei: f Burggravii, ſive Comites Caſtrenſes: g Comites: h
Barones: i Nobiles. K
a) Nomina Ducum, Marchionum, Comitum, non ut olim muneris& ad. miniſtrationis, ſed patrimonii nomina ſunt; unde etiam illi, licèt ſuperiorem reco- gnoſcant„pro præſi dibus Provinciarum habentur,& tantùm in ſuis territoriis& provinciis facere poſſe dicuntur, quantum Imperator in Imperio Romano.(Hoc quomodo intelligendum, dicam infrà) Sunt enim Principes& Status Imperii in-
. 2..** ·*.** veſtiti de Ducatibus, Marchionatibus, Landgraviatibus, cum omnibus pertinen.
tiis, nec non juribus ſuperioritatis, mit aller Tandsfuͤrſtlicher Obrigkeit. Hoc fa-
tum eſt translato in Germanos Imperio;tum enim Carolus M ceteriq́; Imperato-
.
res novas dignitates in Imperium invexerunt,& ipſa Majeſtatis& ſuperioritatis ju- ra cum aliis communicare cœperunt, jura tamen clientelarum imperio ſalva& il. libata permanſerunt,& adhuc ſalva conſtant, Iul. Pflug de Rep. German. De Germa- niæ Principibus nota eſt Caroli V. Imp ſententia, quando dicere ſolitus eſt: ſem aliis regnis man cipiis& ſervis, in Germania veréò Regibus imperitare: cum quoad jus Principum à Regibus Principes imperii parum aut nihil feré diſtent, imõ verò plus in Principatibus ſuis, quàm ſummus Principum in toto, quàm vel Rex Poloniæ in univerſo ſuo regno, valeant. Guilielm. Bruſſius Scotus in conſil. de Bello adveraus Turcas feliciter gerendo, ſcribit, ſe ut in Italia palatia,& antiquitatum monumenta, in Gallia milites, in Hiſpania Praſules, in Anglia agricolas, in Polonia nobiles, ita in Germa- nia Principes omni laude& admiratione dignos inveniſſe. Et ſanè nullibi illuſtriores proſapiæ, quàm in Germania, inveniuntur. Æneas Sylwius in German. deſcript. lat. Wimpheling. epit. rer. German. c. 70 Hoc adeò verum eſt, ut& hodiè multis retrò an-
nis, ambitiosé quidam nomen Germanorum affectarint; Treveri circa affectatio.
nem Germanicæ originis ultro ambitioſi fuerunt,& tanquam per hanc gloriam fanguinis à ſimilitudine& inertià Gallorum ſeparari voluerunt, Cornel. Tacit. de- Morib. German. Itali ex Germanorum eluvionibus promanarunt. Anton. Sabelic. Ennead. 10. lib. 3. Hiſpanorum nobiliſſimi à Germanis originem repetunt. Iac. Au- guſt Thuan. 1I. Hiſt. 3. Roderic. Santius Hiſtor. Hiſpan p. 1w. 8. Ioan. Faſates Chronic. Hi.
KHan. 15. Quemadmodum verò magnorum fluminum oſtia ſunt notiſſima, ſcaruri.
gines aurem non rarõ ignorantur; ita eriam Germanorum Principum proſapiæ no-
tiſſimæ quidem ſunt, origines tamen nonnunquam tradere nequimus. Nonnull Germanorum Procerum originẽ Romanam à neſcio quibus Urſinis aut Columnis adhuc affectant: quaſi verò Principesnon ſatis illuſtres videantur, niſi à Midis&
Falconibus perfabuloſas umbraticorumſtemmatum imagines generis ſui primor- dia auſpicarentur. Certi ſunt nobis Hermanni ſive Arminii, ſive Caroli, five Ru. landi, ſive Witekindi, ſive Ludovici, ſive Ludolphi, ſive Henrici, ſive Othones, ſive Brunones, five Urſi. Doctores de Germaniæ noſtræ Principib us ſcriptum relique- runt, eos in præſidum antiquorum locum& jura ſucceſſiſſe, cum ſuperiorem reco- gnoſcant Imperatorem, cui fidelitatis ſacramento& quidem fide ligiâ ſeu homs. gio ſupremo devincti ſunt: ſed longẽ alia ratio eſtin Germaniæ Principibus, quili- berrimi Principes funt, quàm omnium aliorum qui ſub exteris imperiis,& regnis
haben-
jurabico nut mn tantum 50 daterunt florimbe ARten
1 ulj ninemſtnz n1uminali lunicrcon ufuſganurades ruſ ur tunm ennnf n ljin un.14,n. vol. l. Gat ynaztuaeon z6.G lrca ſente alegat DeCor- 1,6, 9n. Calran onn Ductgenim vel vomite.— Nununſ1o0 7.19 3 u S dalund a yalecon 29 4,45— Gal C Schrauer.40 bcuntn demfaciunt Caſtren d n. uun. 10.Sedhec Dd.opin ie inpcrii duliciabutuntur khih Drriu ic Paſorau Duugins quai Eacléian. Dut„eunſderat. 14. na. u uun ala Gynieeruutn upn Lunl de N'biltate par. 1.dePeul., n. y diunza uiam ayynohatam ch ne nur inalyalennn Runſen. A tumum ilimeſtiunin de 2 iluadi luaitu 2 len. lalnanſ 31. 9 1 3.nninundua—
Cunr unde ftud eun a,2 Le
ritaanna adlenrin Jetiena muthufama ne ituenai

arum tincipe :e Mu
aſtrenl
„nonut m illi, li
7
Lrantum
rincipes dus, cur irſtliche darolus! lajeſtati entelaru g de Rep uandos 5 imperi hil feré eoto, qt dtus me E antiqt in Polon iſſe. Etf gylwins eſt, ut& arint; T & tanqi rl voluer proman S orlgh. 5,1. 8. k um oſtiat norum P m tradert 10 guibut aſtres vid am imagi ee Armim „five Her æ Princip ucceſſiſſe 0& quid in Germa quiſub ert
wpexiis, aenperlls
d omiresſ. Comitas
unn nuneti kal
meriotem ren mnis teritorüt a omano. nm toslmyerit. am uͤbuspennt. Origketkus. an riqh lmpera an perioritatst am eriolalfakl 1 pan DeGem at ſolitus etk;s anum quoadj ino ferö pli amkerboloniejn an Jele adverti ann nenumentz aun eszitain Gan. dan llibiilrotro da nan defri; muttis tens. cixcaafeci un er hancgpit an Dornel. Lanti- an Auton Göuei ur eperunt ugt u jſatts Cmmil oriſſiraſant umprobiatt imus.Noidi 4 3 iis aut cau , nilſ alNä neris luünin „ Carol, hne
D. Joachimi Cluten. 6
habentur. Nam Germaniæ Principes decorati titulo& dignitate perpetuà,& in he- redes tranſtorid, omnem omninòô juriſdictionem in ſubditos exercent.¹ Sed du bium hicoritur: An Principes, Comites, Barones noſtræ Germaniæin fuis ditioni- bus&territoriis tantum poſſint, quantum Iinperator in Imperio? De Principibus ldallerunt plurimi, Caſtrenſ.conſo 4 11. 1. 5. verſconcluditur, lib.. Natta conſ.5 54. . wolz. Solin. conſ.4.n. 23. vol. 3. Marzar. conſ. z 6. num. 36. Alexand. conſ. 2 num 9. l. Riminald lunior conſ. 3 70 nu. 3. Decian: reſponſ. 5. uum 17. vol. 4. Crawett. conſ. oenic conſ.9 8 3 n. 8. Ruin. ‿³. 32 numn. 5. vol. 1. Henning. Gõden. conſ. 1.n. 4 enſ.a.n.J. Hieron. Schurff. con. 18 n 2, cent. 3. Vdalr. Zaſius conj. 1. /. ⁊ 1.lib. z2. Modeſtin, Piſtor conſ. 24. u. 1. v0l.1 Gail de P. P. lub. 1.c. 6. nu. 10. Schrader. de Feud. ⁊2 part. 9 ꝓariis principalis, ſecl 110. n. 3 6. E part. 10 ſed. 1.. 33. ubi plures alios ſimpliciter& generaliter hoc aſſerentes allegat. De Co mitibus idem præter alios tradunt Cacheran). deciſ 155 ½. 1. Econſ.9 n. 1. Caſtrenſ. d. conſ. 3. 2*4572. 5. Ver). Reges ergo. Curt. aa onefrem 19. Saſh ercenann de omites. Alexund. conſ. 1. n. 30. Vol. 5. Cravett. d. conſ. 404 26. 15. Ruis.tonſ 200 n. 2,0 3. Vol. 2. G& conſ. 13 4. n 6. 8. vol. 5. Brunus conſ. 45 h. 1 19. Roland Valle conſ. 29./. 26. vol. 1& conſ. 6 8. n. 6. vol. eod. Obrecht. de juriſd. c. 4./. 16. Gail.& Schrader. da locis, ubi eodem modo etiam Baronum mentionem fecerunt;i- dem faciunt Caſtrenſ. d conſ. 3 4. uum. 2 in fin. Pariſ. conſ. 2z 5. n.) lib. 1 Bellon conſ. 59. num.1,Sed hac Dd. opinio periculoſa eſt,& ſæpè eà, ap ud Principes& Comites, imperiti Aulici abutuntur. Melius ſentiunt& cautius loquũtur alii, ex quibus ſunt P hilip. Decius in& Paſtoralus, in pr. n. 24.& ib. Carol. Molin. in additionib. de upy ell. Idem Decius ino. quæ in Eccleſiarum, num. 102. 6v 106. de conſtit. Chaſſan. degloria Mundi dart..conſiderat. 24. nu. 164. V. ad verte tamen negans Principibus inferiorib competere ea regalia& reſer Vata ſupremi pPrincipis, quæ in ſpecie antea latè enumeravit. Bonus⸗ 05 Cantili de Nobilitate part. 3.n. 218. Panormit in c cum te, n. 19.& 204de re judis. Borch- olt. de Feud. c. 5 n. 37 dicens alteram ſententiam communem, magno tameèn errore intro- deam, ayyvetam es recepꝛam eſſe loau. Dauth. ads. D. G&C. de Teſtam p,8. inaddir marginal. Valentin. Forfter. de ſucceſſ ab inteſtat lib. 6. c. 4. num. 32 aſſeren hans ſenten- tiam non ſolum eſſe jauri magis conſentaneam, ſed& aquiorem,& Imperatorem ſibi veſer- vãſe illos aclus qui ad ejus ſplendorem, majeſtatem& auctoritatem amplificandam perti- nent. Felin conſ 3 1.n..& in d.c quæ in Eceleſiarum, nu. 2. verſ. ſed tamen non eſt,&n. 33. Vbi tantüm in tribus caſib alteram ſententiam admittit,& poſt eum igem approbat Curt. lun de Feud part. 2. Memb. 2 J. 2 num. 8. Ancharan. conſ. 331 1. 7. ver/. Non obſtar reſtauratis, addens in ſpecie, Dominum Veronenſem, licét etiam ſit generalis Dicarius Im- peratoris, famæ reſtituendi faculiatem non habere Fulv. Pacian. de probat. lib. 2 c. 2 3. 2 21. G a2 peſt Abbatem, ä ſe allegatum, aſſerens; Principes fuperiorem recognoſcentes, ide quöd tantam pateſtatem in ſuis territoriis, quantam Iiperator in Imperio, non habeant, vigore regalium legitimare non poſſe. Curt. Senior con 16. Incip. Clarus vir, n. 27 verſ. Et ad iſtud dicens in ſpecie de Duce Mediolani, eum non habere poteſtatem legitimandi;& ge- neraliter addens, eam non competere, niſi ex ſpeciali pri vilogio, idc omnes tenere, in? per Snero em qui ſ has ft Rauake lt. n. 28. e /e2. part. 1. Roſenthal.de Feud c. 5. concl. 132 4. G ſeqq addensn. 11.65: in gl A. verſ. Sed ne hoc ne quidem, ſi unà cum prin cipatu vel Comitatu regalia conceſſa fuerint, vsrum eſe quõd Princeps nrior vel Comes boſſit& habeat amnia in ſuo ſtatu, quæ Imperator. Schrader ſibi contrarius in er. de Feud. bart. 2. 3. n.. ubi expreſié excipit ea quæ recenſet ſpeculator tr. de leg.. nunc oſten 7„. — ve
2

—
7 3 -
66 Ssylloge Rerum Quotidianarum dum. Bald.& Iaſtin l. reſcript. C. de precib. Imp. offerend. Bald. inl imperium, n. 6. 6,, D. de juriſd. omni judic. Aflict. in c. I. in r. quæ ſint regalia, qui Varia ſingularia refert, qua Imperatori in ſignum ſupremæ poteſtatis reſer vata ſunt: atq; ita ipſe Sehrader per hac refu- tat etiã illud, qued part. 10. ſect. 1./. 26. ,3 4 de Ducibus, Marchionibus, Comitibus, atq etiã Baronibus dicit, poſſe nimirum eos Nobiles creare&&ꝝ ſpurios legitimare, qua inter rega- lia majora referuntur. Ferrar. Montan. etiam in tr. de Feud. lib. 1.. 6.. Tertiõ feudum, di. csns Principes inferiores eandem auctoritasem habere in ſua ditione, quam Imperator ha- bet in Imperio, ſtatim addit reſtrictiones, negando eos poſſe creare Comites Palatinos velta- belliones, ſpurios legitimare, generalia privilegia concedere,& prater eas reſtriciiones lib. 5.6. 7. Regalia adbuc bifariam, plura affert, qua ejuſmodi Principibus in ſuis ditionibu
non competunt, inter qua ſunt, Academiam erigere, nobilitatis inſignia dare, Docdtores
creare, laureã poëtica aliquem donare; quibus generaliter addit, ſeprætermittere id genus alia, qua pæſſim per Princ pes peculiariter ab Imperatore petuntur. Confirmatur hæc ſententia Aureä Bullà Caroli I V. qua quadam de regalibus e&s ſervatis Imperaio- ris ſolis Principibus Eledtoribus peculiariter conceduntur, quaſi aliis non competentia. Erfané quanquam Sereniſſimorum Archiducum Auſtriæ privilegium, de quoth praced. admodum amplum& pingue ſit, tamen non omnia omninòin eo compre- henſa& conceſſa, quæ Imperator in imperio poteſt,& ei in ſignum ſupremè emi- nentiæ competunt; hocque ex eo ſatis apparet, quòd eo privilegio Archiducibus Auftriæ Comites quidem& Barones, non minũs quàâm Nobiles creandi, non Marchionatus vel alterius Principatus dignitate aliquem ornandi& infignien- di, facultas data ſit, quæ tamen Cæſari competit,& eſt de ejus reſervatis. Vectiga- lia autem nova, de quibus in eo privilegio mentio fit, tantum abeſt, ut alii Princi- pes inferiores ea inſtituere, vel etiam vetera augere poſſint, ut in ea facultate im- petranda, unà cum Imperatoris auctoritare, opus iis ſit etiam conſenſu Electorũ, u: Jſuprà latius dictum. Sed annòn in Italia Principes ſunt, qui ſibi pleniorem poreſtatẽ- ac ſuprema etiã regalia& reſervata ſummi Principis arrogant& uſurpant: Verum quidem, ſed ab iis non poteſt inferri commodéèad quoslibet alios inferiores Prin- cipes mult minòs ad Comites& Barones, ſed pertinet hoc potiũs ad eostres pe⸗ culiares caſus, quos Felin. in d. c. quæ in Eœcleſiarum. num. 3 3. de Conſtitut, tradit, quõôd videlicet. I. velin conceſſione alia graviora& majora exprefla: 2. Vel ci conceſſioni in ſpecie adjecta ſint hæc verba: Quod poſit ea facere in Ducatu; qua Ro. mani Imperatores& Reges gerere poſſene de plenitudine poteſtatis. 3. Vel omninõô de facto ejuſmodi poteſtas exerceatur& uſurpetur; Hoc ob diuturnam Imperatorum abſentiam& omiſſas A ſubditis querelas, aliis que de cauſis eõ faciliuis in Italia fie- ri potuit, Atque hæchactenus.) Katione territorii ſui Principes noſtriab Imperato-
l.H 14....... 1. re nihil differunt, niſi ambitus& minoris territorii ratione, Frideric. Pruchman, conſ
3 8.Qu. 11.1 2. maximéê vaſallornm& ſubditorum intuiru. Utuntur etiam juribusre-
. 7 5... giis codem modo, quo ſuperiorem non recognoſcentes omnimodõé utuntur, jure
autocratico,& ſic dominii, non adminiſtrationis, aut familiaritatis, non ut vica- rii, ſed ut perpetui Duces Legatum quoque, ut Reges, é ſuo Principatu, in quo plenitudinem poreſtatis habent, ad alium Principem, de negoriis quæ ad Prin- cipatum ſuum ſpectant, emittere poſſunt. Ex conſuetudine etiam, hominum memoriam ſuperante, habent Principes Germanie jus abolendorum criminum &remittendi pœnas capitales. In Gallia Principes eo deſtituuntur; ſolus enim Rer
Capl⸗
rum ellitu
14* 1* lg malsde lnenuindulg a pp. ſu ojobite addoPenc weeelei licktaulemg 45. 1. 4 4 du utmipditunckh G denaf i Rau. Cwj
hlchnt Renctius Dnciusinc9 02 in Galliatri
Nunquamn S ua rilatone nun ucgv dumpublicéſusd nietali ocepalam emit ieDrucipibud uu mon Drncpem appellantem mor tu.Cdülum germanicc lin achmndtpoteſtatem,tunt ſtin i laun irchev. oränum conſenſu Impers cor entoniéinterſtatusbr tnatum et Dretereo lit l is uretſitio aDnncipib. Ir obrizent. Imo, Maylas m d tur Uauimill m ad lt, gnitum prerogatiia brilt eic nocumento eſt, Nar uitdridusprxelt, Nov. nodilu adetlidſeccum dr tztsreminenti dignots imentaerbrincipum ho da
1iſſid Guu din Dut. pte ua 2jte 1.a„ 8 musluincegslmpetijra„ funditam abet Galla:, dinqpes tanquan ſali dilnnis Mrincipes& E. 5 ſetdih Imperatotem c.
allo aule&. juſtina,
dices non qe aon dedignantur d: ckconmend

ald inl in qui Varia ꝙ ita ipſen „Marchie Hurios legit d. lib 4 ua ditione ereare Co re, E pra rodi Princi dobilitatis er addit ℳ re petunts regalibus ur; quaſi Auſtrix p nomniae „K eiin uôd eo pt quam N aliquem & eſt de 8 fit, tantu epoſſint, s fit ettant ant, qui ſib is arroga quoslibes ertinet ho ur. aum. a& maſo do c tea ſa lins poteſta doc ob dit de caufis (ui Princip ratione,l atuitu. Ut
1
3 nur dn 3 f 1 er heren un Cmitiu⸗ un qusintwm. iriii fuuaun, Man! nimum un oalanim unle ang refträäinan ge a ſuu luumie an adare Nyih A mutemumme 2 ee * vutu In a dun umham um, uzun oineo comgt. anſcytemeen. o Arcbicucide an creandi, n0 m iKilgrie Lraus N ecüg. .Manbri. u aa faclltateil enſubledori an jorempoteie furpant ſen inferiols sadecs9e Canſtru ut reſa. 1 ſ 6 Duuauu; ſul Vel ompd mlmpenuoig
8
iüs i luut (triab läheuf
* e Pruchmaudhſ
1 etiam jort
7
ordinum conſenſu Imperator hodié bellum ſuſcipere nequit.
D. Joachimi Cluten. 67
is delicti veniã in dulget Renat. Choppin. de Doman Francie, c. 48,17. 5.(In Gal-
—
capita
lalquod obiter addo)Prin cipis nomen de Rege, non de Principe feudi cuju ſd ainft- gnis intelligi. Licét autem quidam Principes nominentur, hoc tamen poſſeſſioni- ſus tantam inditum eſt,& feudariæ poſſeſſionum dignitati verius quam perſona- rum celſitudini, Reuat. Choppin de f. Andium, 1. 6. de regia fori præ vent fol. 441.in r Renerius Plancius in colloquio ſuo, cu Catharina Medicaa habito, refert, Principis no- men nunquam in Gallia triburum, niſiiis, qui per mares 4 Regibus originem repe- tunt, quos a Ludovico numerant, lac. Aug. Thuan. 25. Hiſt Et Petrus Lizetus curiæ Princeps, dum publicè jus diceret, patrono Guiſianorum, qui eos Principes nomi- nabatzaliävoce palàm dixit: Actis publicis nomen Principis non niſi Regiæ proſa- pie Principibus tribui moris elſe Franciſcus etià Borbonius, cum Guiſium ſeipſum principem appellantem indignabundus cerneret, ad aſtantes joco se reſpõdiſſe fer- tur, Guiſium germanicè linguâ Gallica loqui sic, licét ſolus Imperator bellandi& pacificandi poteſtatem, tum gerendi& finiendi belli habere videatur, Peregr. de jur. fiſe lib.1.n. 15. Laur. Kirchov 1. z. C. de in)us Voc. attamen ſine Principum& aliorum Hoc per modum conventionis inter ſtatus Imperii introductum,& multis Receſſ. Comitiorum con- girmatum eſt. Prætereo lubens hac vice alia multa inſignia jura, immemoriali tẽpo- tsinterſtitio à Principib. Germaniæ acquiſita, quæ viridi obſervantid etiamnum obtinent. Imô, Majeſtas Imperii Germanidi magis in Principibus quũm in ipſo Imp. poſi- a, ur Maximil. I. Imp. ad Legatum Pontificis Conſtantia veré prolocutus eſt. Iſta autẽ di- gnitatum prærogativa Principibus Germaniæ conceſſa, neq; Imperatori, neq; Im- perio nocumento eſt. Nam tanté quis major eſt& potentior, quò majoribus& il- luſtrioribus præeſt, Nov. 15. in præf.. nos igitur, eo q; nobilior quis exiſtimatur, quo nobilius habet ſubjectum, Capyc. deciſ. 27 1/. 23. cum ex dignitate ſubditorũ digni- tatis præeminentia dignoſcatur,&Imperatoris perſona magis honorabilis magisq; timenda ex Principum potentia& dignitate efficiatur, Bl in c. intellecto, num.. de ju-
rej. Afflict. t. quis dic. Dux. n. 8. Caput enim gaudet eodem honore, quo corpus, cui præeſt. Mod. Piſtor. 1. conſ. 51. n. 36. Imperator tamen nihilominus tanquam ſupre- mus princeps Imperii, ratione univerſalis juriſdictionis, in Imperio juriſdictionem fundatam habet, Gail. 2. 05/. 44 n. ult. Et nihilominũs jurium regiorum conceſſio, Principes, tanquam Vaſallos, Imperatori, tanquam Domino, non exæquat. Ni- hilominus Principes& Electores Imperii in cauſis& controverſiis de Feudis ma-
7
joribus, Imperatorem vel Regem Roman. una cum Electorum& Principum adid, quando cauſæ& juſtitiæ gravitas peculiariter poſtulat, ſelectorum coronàâ, ju- dicem non dedignantur. Ethoc proſapiarum Germanicarum ſplendorem mirifi- cécommendat, nam nec Senatores Rom. per alios, quam ejuſdem ordinis judi- care poterant, De Principibus Galliæ, Germanis longè inferioribus, conſtat, quòd non coram Parlamento, ſed coram Paribus Curiæ, quorum antiquitus 12. fuerunt; hodie veréipſorum numerus definitus non eſt, rectè conveniantur. Nihilominus quoq; quicquid eſtin Imperio dignitatum, à Principe Rom. tanquà fonte, deriva- tur, Bl.& prapoſ. in c. I. quis dic. Duxæ. Mod. Piſt. conſ. 5 1. num. 3 5. Ad extremum, nihil hinc Imperatori decedit, quò minùs ordinem dignitatum præſcribat, q uemadmo- dum de dignitatibus ſui temporis fecit Imperator Theodoſius in I. 2. Cod. ut dignit. erd ſervetur. 5) Appellatio Duci⸗ adeò Publio Rom. arriſit, ut nullà alis, devi- I 2 cto Haſ⸗

68 Sylloge Rerum Quotidianarum
cto Haſdrubale ab Iberis, fidem Romanorum ſe commendantib us, ſalutari volue- rit, P. Gregor. Tholoſan. lib. 6. de Repub c. 7. Un de& ejus originem ab exercitus Romani
Ducibus emanaſſe putat Zaſ. de Feud p.5./. 6. qui à Romani Imperii Principibus ter-
ritoriis donati, ita rainen ut ab iis recognoſcant. Alvarote. in c. 1.de natura Feud. Lä. cellot. in Templ. omn. judic lib. i.. 4. de duce, n. 4. Convenit cum eo illud Germanicum Hertzog/ quaſi Dominus& Dux exercitus, ein Herꝛ des Zugs. Olim quoq; Ducis appellatio in limitaneis præfectis, quorum præfecturæ Ducatus nominabantur, re-
cepta fuit. Guid. Pancirol. in Notit. Imp Orient. c.13 9. 140.& in Notit. Occid c 88. Sed hi, ut alii Magiſtratus, ſaltém ad tẽpus conſtituebantur, Alc. de Magiſtr. Civilib. Ve.
rum poſtea etiam in perpetuum, ut prædia limitanea in perpetuum ipſis tributa ar- guunt, creari cœperunrt, P. Heig p. 1. q. z. nu 34. Tandem invaleſcentibus feudalibus clientelis, ſi qua Principes Romani pro beneficio territoria concederent, Ducatuũ nomine veniebant,& qui deillis inveſtirentur, Duces dicebantur, c. unic. quis dic. Dux. Circa Caroli M. tempora ita Ducum poteſtas& dignitas crevit, ut proprié Du- ces dicerentur quibus duodecim Comites ſuberant. P. Pithœus adverſarior libI.c.8. Hotom. Lexic. Feud. verb. Duces Renat. Choppin de Doman Franc lib 1.: F. nu. 1 2. Ver. Duci autem. D. Heig p.i. ꝗ 2. n. 3 8. ubi addit, inde etiam poſtea ſequentem atatem receſſiſſe, idq́; cumprimis hoc téporè ita ſe habere, quòd videlicet non ſit neceſſeut Duci X I. Comites ſubſint, experientia notoriéteſtatum facit. Nam omnibus tem poribus nomina digni- tatum Principibus arbitraria fuerunt, arg.. unic. C. de Metrop. Beryt. P Heig. A J. 2.n. 39. And Knichen in comm ad jus Saxonic Vverb. Ducum Saxonia, c. 4. in pr. verſ. Satrapa enim vel Rædtor. In Anglia tituli Ducatus& Comitatus etiam ſine locorum poſſel- ſione dari conſueverunt, ita tamen, ut quotannis ex vectigalibus regiis certa ſum-
ma pecunia iis conſtituatur, P. Gregor. T holoſan. lib. 6. de Repub. 7. Hodié eriam in
Hiſpania dignitas Ducalis ad hæredes non tranſit, niſi denué per Regem renove- tur, Ludouvic. Molin. de Hiſpan primog. lib. 1.. 1 1.n. 20. Longé alia ratio eſt Ducis Ve- netiarum& Ducis Genuenfium. Nam hi non habent dominium, ſed quandam tan- tüm præeminentiam in conſilio à populo exquirendo, Bald inl decernimus, C. de 6§. Eæcleſireverã enim non ſunt Duces, ſed tantm capita in ej usmodi politiis intera- lios eminentia, Valt. 1. Feud. c. 4. in fin. Hos cum ſuis aſſeſſoribus illuſtrem dignita- tem pre ſe ferre refert Lancellot. d. 1i 1 c. 7. de Praſide& genatoribus, nu. 9. in fin. Sed tamen non eſttanta Venetorum, multò mins Genuenſium. ſuperioritas, ut cum illa, quæ velImperii KRomano- Germanici ‚vel Francorum Regis propria eſt, com- parata, pari pede ambulare peſſit. Cum enim Imperatoris Romanorum Orator longo& diuturno uſu adparem, ſi non majorem, legantis dignitatem oſtenden- dam, ſedendo ap ud Turcam pperorare ſoleat, Venerorùum legatus idem imitari vo- lens, à barbaris interpellatus& prohibitus fuit, Chriſtoph. Varſe vic in orar. de legat. Herman. Kirohner de legat. lib. 2 c. 5.Idem jus cum Cæſareo legato intervertere cona- ti eſſent, Caroli V. legatus pro ſella pallium in nodos collectum adhibuir„Rex eo ſedens peroravit. Inter Duces, quà Duces& StarusImperii ſunt, nulla eſt differen- tia, ſed tantũm ordo in ſeſſionibus. Valt. 1. Feud. 4 n r4. Et Dux dignitate major eſt Marchione. Lancell. A lib. 1,c. 4. de Duce in pr. Duci ex conceſſione Ducatus vel prin- cipatus cõpetunt regalia, etiamſi ſuperiorem recognoſcat. Chaſſan. in conſuet. Bur- gund in proœm. tet. in Verb. Duc. 4 Alvaru⸗ Valaſc inl. Imperium, n.⁊ 28 D. dejurisd. amn judis. Iarsbin de§. Georgu intr. Feud. in verb. Carolus Dux Sabaudiæ verſ. Dub . tatut
d
Ant. Pere
num4 N. atuf tum4 a miͦ muimad ubr. Tnna Mutand euul 1i„.s
dun um ouuxand jun i 8 nuü huuuirerlte de Re Fetiuameneſttalemertenl luori Rojolmodifinclpes nnisquelbet tegaliaac 1 Ahn e)(anqu- duetielappellenoein ſf AunPrinciy dd G quo um, Gl. denatur Feud.s,:. KMriones& lmilem m⸗ dpes centut; cct expre ih haltude rohib feul aiin- umenalostitulo Electolis i Nouncials alius Burggta- Landzranius Dunceps eſt, a Matcaio Landorayius.Ilul- nisLandgrayi’relateriustt tüm Nüncipes hodit nuncu t nec Comites Dalatini, necl Iü ſeäprincipes Anhaltini 11 herio ncipes,qui Drincije2 Intet Uocatusaliarumedi r lsllutilimorum à Celg 10 wentilmorum INarcqio) r Kdacdie nſpedt Dedem. lanbi des Gimg nr 8 enlena„. Dulen vornulis ociehi tulnotihrnche
Fan r t ePrincip Sdeconler
Aeneohe. Jhrettlant Fuêd Pai ds
leemim de Prina pelkot dkäerblorn. bcus unit,Cde palat. Wnado
1 Dalatiu
1 „
. Jui in,—
vnad dnlrCaefe K

lanarum
amendant otiginema bmani Imp trott inc.
P. Pi Hœu man Fran
5„ 1 14 kꝗgu 1 jt neceſſ — t tempe de Metrop. m Saxonle, atus etlam 1 ex vectigal 0
5.6. de Rept t, niſi dent 0 Longéa atdonunit l Bald in nita in eju 18 Mleſſorii ſide& Jenal enuenſtum
Clle
uncorum N
44
jegantts
eg
um leg
◻
.)
Lobhh. V4 vrIſ,
xlareo leg
dos colleck
n. 14. Et
nonolcat.. .„ in lmyen
euxoenhd
1 7
latauwch teitusKom Rincipidusn, ura keual Getmanicdr dquog Dus aan inadaotar Occu S9, an ky. Ciuin. ann plis nuna. addus feudaltt an eat, Dücnn. an c. unit ſaud atoropre- an ſariur ll dat uuh u. enatatem nutſi n ci XII Com nomina don
2 Geig 14,14 r un Hatraſ wcotümpoſ aegis cerunſun K Hodteumm 1z Regem teloſ wio ekt Dacbſ ar Lquanäama
ah minus(a politisinne
uſtrem diglt 1 98
n ioritas l roptia dan manorum Ou 1 atem oſtendel
4
dem imital 6 † zela in orat. 40
9 alla eſtéikes
4 aitate man ucarus ſelln aul.„5' A in cun un 1
1 128,D hſan udu un,Dl
Caærolus Du IN
D. Joachimi Cluten. 69
tatur etiam n. 4. M. Ant. Peregrin. Ae jur fiſc. lib. J.. 2. n. 76. Roland. ã Valle conſ. 4 n. 42. lib. z. Frid Pruckman. ad rubr. qua ſint regalia, c. 4 /. 34. gid. Boſſit. de Regalib nu. Ferrar Montan. de feud. lib 3. c. 7. Vorſ. Igitur regalia Vult. 1. Feud. cap-. n. 7. Knichen de Saxon. non pro vocand jur. in verb. Ducum, c.. n. 5. Quamvis autem nonnulli, jam alle- gutis locis univerſaliter de Regalibus taàm majoribus quàm minoribus loquantur, verius tamen eſt talem extenſionem minimé admittendamn, nec, ut illi putant& vo- lunt, in hujuſmodi Principes ob Ducatum vel alium Principatam in ſe collatum o- mnia& quælibet regalia, ac reſervata tranſire, ur apparæt ex iis, quæ ſupr. lit. a. laté di- ga ſunt..) Quanquam propriè Imperatori Principis nomen competat, at- que hic eqappellatione in jegibus Romanis denotari ſoleat, l princ. D. de 1.L. l. 1. D. de conſtit. Princip.&. ed& quod Printipi. J. de I. N. G.& C. cum ſimilib& in libris feudo- rum, e I. de natur. Feud. c. 2. quis dic. Dux. tamen tandem eò deventum eſt, ut Duces & Marchiones& fimilem majorem regalem dignitatem habétes, generaliter Pfin- cipes vocentur, idq́ fit expreſsé à Friderico I. in jure feudali, c. I. in pr. in verb. ã prin- cip.ltalicis de prohib. feud. alien. per Frider.& paſſim à Garolo I V. in Aur. Bull. in ſpecie tamen alius titulo Electoris, alius titulo Ducis, alius Marchionis, alius Comitis Provincialis, alius Burggravii inſignitur, Quocirca omnis Elector, Dux, Marchio, Landgravius Princeps eſt, ſed non vice versä omnis Princeps eſt Elector, Dux, Marchio Landgravius. Illud obſervandum eſt, nonnullos ex ipſis, Ducis, Marchio- nis Landgravii, vel alterius ſpecialis dignitatis regalis nomen non habere, ſed tan- tüm Principes hodiè nuncupari. Tales ſunt in Imperio Principes Anhaltini, qui nec Comites Palatini, nec Duces, nec Marchiones, nec Landgravii, nec Burggra- vii ſed Principes Anhaltini, Fuͤrſten von Anhalt/ nuncupantur. Sunt& alii in Im- perio Principes, qui Principatus ſive Fuͤrſtenthumbs titulum habent, eoq́; etiam, inter Ducatus aliarumve dignitatum regalium titulos, utuntur; ut apparet ex titu- lis Illuſtriſſimorum& Celſſfimorum Ducum Megapolitanorum, DD. meorum Cle- mentiſſfimorum, Marchionum Brandeburgenſium, Ducum Pomeraniæ. Sic Dux Sabaudiæ, reſpectu Pedemontanæ regionis, eſt& dicitur Princeps Pedemontium. Iacobin. de§. Georg. in tr. de Feud in verb. Princeps Pedemontium. Chaſſan. de glor. Mund. Conſßderat[4. Dux Ferrariæ Princeps Carpi Decian. reſp. 19. num. 2I. volum. 3. In nonnullis locis hic Principatus, ſpecialiter& ſimpliciter ita appellatus, tanti fit, ut ejuſmodi Principes de conſuerudine non ſolum Comites, ſed& Duces& Marchio- nes præcedant, Fulv. Pacian de probat. lib. 2. c. 37. num. 10. Marth. de Afflict. in c. i. n. 9. verſ quid dieendum de Principibus, quis dic. duæ. eos Principes abuſi vos appellat. 5d) Palatium, eſt ſedes ſolorum Imperatorum: Palatia, ædes Imperatori conſecrateè ap- pellanturzl. unic. C de Palat. Similiter Palatium n uncupatur Aula Cæſaris in l. ex au- la, C.de privil eorum qui in ſacr. Palat milit.& in l.ab omnibus, C. Theodoſ eod. t.& di- vina domus inl. 1. C. de offic ret prowinc. item Palarium ſacrum& ſacratiſſimum, in Aunie idque fit eà ratione, quâ alius Imperaroris largitiones ſacræ, ſcrinia ſacra, ſtabulum ſacrum, Comitatus ſacer, veſtis ſacra, Conſtitutiones ſacræ, vel etiam ſa- cratiſſimæ appellantur. A Palatio Imperatoris habet is Comes ſuam appellationè, qui ſaeri palatii Comes in conſtitutionibus Principum appellari ſolet,& in d. 1. 1. 94 Rerreaarprovine. Comes divinæ domus digitur. Et hinc etiam Palatini, qui in Palatio Imperatorio militant,& ad aliquod Principis miniſterium procurationem ſibi commiſſam habent. Privilegia eorum vide in C. de Pri vileg. eor. qui in ſacr palat. 1 z milit.

7⁰ gylloge Rerum Quotidianarum milit.& in C. Theod eod t. Chaſſan. d glor. Mund parr.) conſid. 24.n.12 5. Nomen Pala- tinorum generale eſt, I. l. C. deprivil eor. qui in ſacr palat. milit. Nonnunquam vor PALATIuRN pro Palatinis, in Principum Conſtitutionibus, accipitur, eodem modo quo verbum OrrrcruM haud rarò pro Officialibus uſurpatur, Cujac. add rubr. C.de
privil. eor. qui in ſaer. Palat. milit. In Germania tandem Palatii Comites ad tatam di-
gnitatem& eminentiam evecti ſunt, ut qui ad Rhenum ſunt, nonfolum fint Prin- cipes, ſed eriam inter ſeculares Electores primas teneant. De his ſuprã plenius. Ha. buerunt autem Imperatores palatia ſua in magnis civitatibus, Choppin de Doman. Franc, lib. 3.t. 20. nu. 1. Chaſſan de glor. Mund part 12 conſid. 6 7. ut Romæ; Conſtan- inopoli, l. auicung, C. de oper. publ. In Provinciarum civitatibus ſimiliter Impera- tores ſua palatia habuerunt,]! ult. C. de ofic. rect. Prov. sic etiam in Germania variæ ſunt civitates, in quibus Imperatores ſua habuiſſe palatia conſtat A Quis GRANI: cujus palatii meminit Otho Friſingenſis in Chronic. lib.[. c. 33.& lib. 6. c. 19GoOSIA- R& ubi domus Cæſarea adhuc Cæſareum palatium vocarur, quod tanti Impera- tores fecerunt, ut aliquot ex illis ibi ſuam ſedem habuiſſe dicantur; id etiam poſte- riores Imperatores in ſuis privilegiis, illi civitati datis, profiteantur: Inter cætera i. lud in ſpecie addunt eam eſſe nobile membrum Imperii,& cives Goslarienſes non debere ad aliena judicia vocari, ſed in eo palatio conveniendos eſſe. NokRITBER G6½: cujus meminit Fridericus I. in conſtisutione ſuade Incendiariis& pacu violatorib- quã ex Abbate r/ſpergenſe adfent. Cuja de feud. lib. ubi Imp. his verbis utitur: Ia ca Ir⸗
noſtro Norimberg In eo aliquod Ceſares ſedé ſuam habuerunt, ut CarolilY avus Hẽ.
ricus peculiariter de eo caſtro mandaverit, ne à civitate Norinbergenſi ſeparetut aut alienetur. Confirmarunt Carolus I1 V. Rupertus& Sigiſmundus. Imò& in Aur Bull.t. 25.§. Invenimas. conſtitutum eſt, ut in urbe Norinbergenſi primam Curiam Imperatorhabet. Sunt hodiéetiam alii Comites Palatini, quibus data eſt poteſtas Notarios creandi, velfamæ& honoribus reſtituendi, vel etiam ſpurios legitiman- di,& plura alia, quæ non ſunt hujus loci. Hi appellantur etiam abuſivi& improprii Comites Palatini, reſpectu eorum Comitum balatinorum, qui Imperii Principes ſunt,& quia alio etiam Comitatu, qui reg fin.& ib. Ripan 47. D de opic. eſus eui mand. eſt juriid. Rald. Afflict. AlVarott.& Laudenſ. in c.. quis dic. Dur, Com. March. Boër. de auctorit, Magn. conſ n. 1 10. Dec. reſp 9 nu.1¹ vol. j. Peregr-. conſ. 84 n. 5. lib.. 4½) Provinciæ Præfecti ſive judices. cha, nihil eſt aliud idiomate vero Teutonico, quàm limes, unde Marck/ Gemarck⸗ ung/ Marckſtein/ Marckſcheiden Inde Marchio, Marckgrave/ Dux limitaneus- Olim Marchenſes dicti, ex quo Itali Marcheſe, Galli Marquus ſuum fecerunt. Ethec eſt communis opinio. Alb Krantæz. lib.]. Wandaliæ, c. 16. Hotom. in verb. feudal. ver
Marcha. Marin. Freccia de Feud. lib. 1. de ſubfeudis Baronum t. de Anriquo ſtaru Regni,
2. 1 8,p. mihi)6 3.64. G lib. 2. de aucloritate& poteſtate Baronis erga ſubfeudatarium: quis dic. Marchio. n.1.& ſeq. p.(mihi) 106. 107. Franciſc. Iren. German. Exegeſ lib. 3 4a ut ita Marchiones dicantur ex eo, quòd finibus Imperii Romani tuendis præfecti
eſſent. Et vulgare eſt apud Francos, ur Marchio appelletur de jure Rom ano Limi-
narcha, ſeu fines Imperii cuſtodiens, l. liminazcha, Cod de ſerv. fugit. l. non idei, O. de Liberal. cauſ. Qdofred. in ſumma, qui poſſ infeud. ſucced. Romani olim Imperii limi: tes ſtatuerunt, in quibus adversus Barbaros, h. e. hoſtes, vel eos, qui Imperio Koma- no non parebant, milites& eorum Duces excubarent, quibus conceſſa fuerunt de
hoſtibus
—“
KoObuscapte omn ul ul int Alrcliones, n0 denn kemib.1e2. 5 Kobabggkasioslnproiine
eM 19,4. intet quos Telt Chn Saxm 1i.— Jdl3,SSnith/ur untber miun 16,D einpur. Comit Came Ragzäcomitando. k
Annuladdih 1. 28. Bart 6 10½ Tacitus de Veter niuis unplium ſinul& auc: tuu lthit uaitin ju Quemi tub limtyi uum luuu. Eh
—
Jui regalis dignitas eſt, carent, Iaſ. in I. I.n. 1a.in
f) Mar
ta ut eorum TAllanchinn men talt B1
tqugn uideys.(muteignen niſſenotar Zalius K Chritce Gi ndroconules aprefi, prdlicorum negotiorum can hußliaumin,ſrauu, ſa. Comiisaccommodatumilr üonmm, Comes xerumi üice ſihus ſant nuliint. a3 nür letiu Cmmm Ney ha ryrüſas regunt etiam Cit us yiſn demul o ſa d P Andha- Imp Nem. li r kremmä Comicesjae 2 eeeee Gaen a hidlen
nfgamm en ulfaan lit Kahinos los.I,. jucicẽ orat da,De 4 Notit haal Dia.ih

narum
onſid. 24. zlat. milit. ibus, acci urpatur, Palati C um ſunt, eant. De lvitatibus conſid. 67. m civitati 7. Sic etia alatia con 115„. c. 33. n vocatut zuiſſe dic 1s, profite perii Xc onveniecn e Incendi bi Imp- hi abuerunt uvitate N. 5& Sigiſm Norinbe
41 G*
am limeso
„March alli Marqs 2 c.16. Ho¹ Bartnum
„flate Baron 5 iſc. Iren.”
4₰
ma zermanla ade
L laſ inLnn AE urut G
1 7 4 „made
3 Dux Lll
ut Nomenbl 4 unquang. ang eodemma 2an add„ub,C n s adtäuam. ee lum loton. An raͦ glemis jin idem me,(oadi-
24 niltrerlue
ch LlSon.
1⅓ e1pohl
dtanui lop
ann id etaam oo aan luter caten.
e oslariecſand a e. Noxlsk.
e les vulemg orieor wege
2 robl wusk.
6 9 38 rpen lehä 1 8.ImoRnl
pumam(unt
. data äpoet
urjoslegtuge n erosegi 4 de ahr Kinpoh
mperi läudh 1
De.nzul ces.]
Narck 6
a ſeceruhn 3
1 9
8
D. Joachimi Cluten. 71
Roſtibus capta, ita ut eorum eſſent, ſi eorum heredes militarent, Laacellor in Templ. omni jud lib.I.6. ſ de Marchione. n. 1. Quamvis autem hodié limitum defenfores non ſint Marchiones, nomen tamen ipſis ex conſuetudine adhuc integrum eſt Laxzius de rep. Rom. lib. 1.6. 2.) Burggravii, ſunt arcis præſidiiq; præfecti, Cujas. I. Feud 1. Septé Burggravios in provin cia Miſnica recenſet Reiner. Reinec in annal Ae geſt, Ca- roli M. lib. 4. inter quos reſidens Miſenæ primarius habitus fuit. Davwid Chytr. in Chron Saxon lib. 15. b) Variæ vocabuli CoMr rIsſunt ſignificationes, P. Greg. Thol lib. 6. Synrag jur univerſ c. 8 per tot. Propriè, monente Vip. inl. item apud, 1 5.§. Co- mitem. 16. D de injur. Comitem accipere debemus eum qui comitetur& ſoquatur. Comes itaq; à comitando. Paris de Puteo in tr. de Duello,§. An Comes, lib.. Adrian. Turneb adv. lib 2 1.c. 28. Baro de Feud lib. 1. c. 3. Duar de Feud. c. 6,. 8. Sonsb de Feud p. 6,6,7. G 8. Tacitus de Veteribus Germanis: Centeni ſingulis Principibus ex plebe Co- mites, conſilium ſimul& auttoritas adſunt. Et poſtea: Gradus quinetiam c ipſe Comi- tatus habet, judicio ejue quem ſectantur magnaq;& Comitum amulatio, quibus primus apud principẽ ſuum locua:& Principi, cui plurimi& acerrimi Comites Et poſtea: Prin- cipespro victore: Comitespro principe pugnant. Hinc primam Comitum originem ma- nälſe notat Zaſius& Chriſtophorus Colerus Parerg, c.2 7. Poſtea quoqꝗ; Comites di- Gi, qui Proconſules& Præſides, in Provinciam euntes,& legatos Ceſaris, tanquam publicorum negotiorum conſortes& adminiſtri comitabantur, J. SCto. D. de offic. Praſil adminiſtrantes,§ 2. D. de Excuſtut. Aliis quoq; officiis& muneribus nomen Comitis accommodatum: Eſt enim Comes ſacri Conſiſtorii, Comes ſacrarum lar- gitionum, Comes rerum privatarum, Comes ſacri palatii, Comes ſacri patrimo- nii:de quibus ſunt tituli in&. Iuſtinian. Guid. Pancirol. in Notitia Imp. Oriental. 6. 8. inpr. Prolixꝭ Laxius Comm. Reip. Roman. lib 2 c. 11. Steph. Forcat. Comm. Feud.. 3. uu. 7. Qui Provincias regunt, etiam Comites dicti, ut Comes Iſauriæ. Caſſiod. lib 6. varior. Bar- nab Briſon. de Formul.& ſolennib. pop. Rom. lib. 3. Hsroman. in Lexic. in verb. Comites. P. de Andlo de Imt Rem. lib. 2, c. 13. Lancellor. in Templ. omn. judic. lib. 1.c.6. de Comite, n.IFuerunt& Comites judices ordinarii, qui in pace& ocio jus reddebant, c. unic. S. judex de pace tenend. c. unic. ſi de inveſtit. int. Dom.& Vaſall Hotom. in Lexic. Verb. Comites Renat. Choppin de LL. Andii lib 1.6,48. Marin. Freccia de feud. lib. i de auclorit. &r poteſt Baron. erg. jubfeudatar, t quis dicatur Comes p.(mibhi)9 2 ubi latiſimé. Habue- rũt& Scabinos fuos. LL. Franciæ lib. 4.c. 5. In quibuſdà Germanię locis vox Grave judicé notat. Paal. Diac. lib. j. Hiſt Longobard c. 36. Peucer. lib. 5. Chron. leges Ripuariæ 13. 5.86. G¹. 90. Sic Freygraven pro Prætoribus judiciorum occultorum Veſt- phalicorũ, Zaſ ad imperium. D. de juriſd. Refor matio Friderici I1I. Francofurti Anno 1442, t. von dem heimlichen Gericht. Laxones etiam antiqui Graven& Grave- ſchafftpro judicibus& territorio, vel diſtrictu judicii acceperunt, gl. arr. 12. Cand⸗ recht lib ⁊ in verb. geſchichts aber in einer Marck/ afoſſis, Saxonicâ linguà Gra⸗ ven/ quibus limites, quibus erant prefecti,& in quibus jus dixerunt Comites, defi- gnabantur. Hinc procul dubio dicti Marckgraven/ h. e. Comites limitanei, vel li- mitib. regni prepoſiti: Baro de feud. lib. 2. c. 3. Pfaltzgraven/ qui jus dixerũt bello par- tis pacatisq́; ꝓvinciis, vel Romano veteri more, vel Francorũ conſtitutione: Burg⸗ graven judices in terris, quæ Imperatorũ donatione Eccleſiis acceſſerant, ut Vulr Teucer. Chron lib. z. Centgraven/ Centenarii, de quib. eleganter Knich. de jure territorii e.4. n. 34. G ſe*a. Reliqui Comites& Pedanei judices, Gograven/ Dinggron⸗ gu⸗

1
72 b Sylloge Rerum Quotidianarum
Raugraven/ Saltzgraven/ Knichen d. c. 4. n. 68. Sed cum Imperatorum tempori. bus, non tantum ad fingulas Provincias, ſed& Civitates Comites ablegarentur, ju- riſdictio&rerritorium, cui præficiebantur, Comirtatus appellari cœpit, ratej. verb. Comitatus ſacer. Hi poſtea hominii& fidei nexu, ita ut adminiſtratio fruenda etiam ad hæredes pertineret, quibuſdam tributa ſunt, in Germania ab Othonel. in Galliz ab Hugone Capeto. Duaren in comm. Feud c 6.n. 8. Choppin. de Doman. Franc.. 6. nu. 16. in f. lib I. Kuichen in comm. inus& pri vil. Sax. verb. Ducum Saxon. c. 4. Unde in conſuetudinibus feudorum verbi Comitis ſignificatio ſumitur pro co, qui deComi. tatu inveſtitus eſt, FF. z. 7. 10. quis dic. Dux, Com. Marchio. Anton. Contius in Comm. Fenudal t. de Diwis feudor. Comites in Gallia præferri Marchionibus ex conſuetudi. ne, cui plurimùm deferendum ſit, notat And. Alciat in tr. ſing. certam. c. 32. Mal
Luc. de benna ad rubr. C. de comitib. on/iſtor. lib 10.& poſt eum Marin. Freccia d. lib.
2. quus dic. Comes n. 3 6.& paſſ per diſcur. Comitibus tantum tribuunt, tantoque eos majores eſſe Baronibus tradunt, ut in Germania Comitem præcedere Marchionè aſſeraut;& ſimiliter hoc ipſum conſuetudine in Germania obtinere, malé dicit Chaſſan. inzr de glor. mundi, p. 3. conſid. 47. Nam quemadmodum ibidem Chaſſa. næus ait, quòd in Italia Marchiones præcedant Comites, ſic in in Germania obſer. vatur, idq́; notorium eſt,& jure faudali conſentaneum, cùm ideò poſt Marchiones Comitum expreſst fiat mentio, in c. I. qui feud dar. poſſ. c. I. de Feud. March. c. 1. quis dic. Dux. c. I. in pr.&§. praterea Ducat tus de prohib. ſeud. alien per Frid. Olim in Orien. tali& Occidentali imperio Duces Comitibus poſtponebantur, Guid. Pancirol. in Notit. Imperat. Orient.& Occid ut diæi ſupräà Comitum varia ſunt genera. 1. Quidam ſunt Principum loco. Principum loco qui ſunt, cum adjectione aliqua ſic appella- tur: Comites limitanei; Comites Provinciarum; Comites Caſtrenſes. Ex quibus præ cæteris celebrantur Norinbergenſes, Magdeb urgenſes, quorum ſæpè fit men- tio in jur. Saxonic. Weichbild/ art. 44.& art 47. in gl. col. 2.& art. 1 6. 4 5. Doſte- riori hoc Principum gradu à Ferdinando Imperatore ornatus fuit Henricus Ru. thenus, Dominus in Plauen, Regni Bohemiæ Cancellarius,& Mifniæ Burggra vius appellatus, quæ tamen dignitas ultra duos ejuſdem filios, Henricum Senio- rem,& Henricum Juniorem, qui Schlerzii ſine liberis extinctus, non eſt porrecta. 2. Quidam ſunt Comites, qui Principali dignitate,& gradu ſunt decorati,& ge. fuͤrſtete Graven appellantur, Principibusque in Imperio, in ſuis Comitaribusæ. quiparantur, cujuſmodi ſunt Comites. Habſpurgenſis, Tirolenſis. Hennebergen.
ſis, Mompelgardicus, Arnbergenfis, Gortzenſis: de quo Reichs Abſchiedt zu Re⸗
genſpurg de Anno 1576.§. Nachdem auch auff jetzo wehrendem Reichstage/ ie Mansfeldenſis,&c. Hi verbo Fuͤrſtenmaͤſſige in actis Imperii com prehenduntur. Cammergerichts Ordnung zu Wormbs Auno 1495.1. Wie Churfuͤrſten/ Juͤr ſten vnd Fuͤrſtmaͤſſige einander zu recht fordern ſollen/&n. Wie Pralaten/ Gra⸗ ven/ Freyherꝛen vnd andere Churfuͤrſten/ Fuͤrſten/ vnd Fuͤrſtmaͤſſige zu recht er⸗ fordern moͤgen. Cammergerichts Ordntang zu Augſpurg 1500 ¼. Wie Buͤrget vnd Bawern gegen Fuͤrſten vnd Fuͤrſtmaͤſſigen recht bekommen moͤgen Ernewer⸗ te Cammergerichts Ordnung de Auno 1548. G 1555 part. 2.:. 2. 3. G 4. in Rubr G in text.&r. 5.§. I. Reichs Abſchiedt zu Speyr Ade Auno 1570.§. Auß beſondern anſehenlichen Vrſachen. Quando veré hujus vocis nulla fit mentio, verbo F¹r- ſten etiam unà cum alis Principibus in Conſtitutionibus ac Receſſibus Impefi
contl-
emez
„eſtat
ken Wache 7 mylonn ua
s Ndinesreliqui,mn dl- dranuferre,actettitona in de laummiſſ. 32.78 labet uando fel erprebsa 1 ibos eldricinis principil
Comiumvvelexinsefitufe ten vctori, vel cauſasa ſohen Comitumjoricict s ninmi ur 4inpen,6,P mitatus abinferiote aliqli dfaudt.47,.ehmatde ulude 1mmcl nz nb 1,.TſdeRegaln.0. Kic t llaninlstamen regales re apin tiote nincipeintert diatidipſoſupremoDtine lem, Gxantealiseudis galdosüldemfeudisan a. vekuis quiduslubinftnn infe tationusftmentio, diſuvinfeudetiomſt,a F. Gerchtigkei elherc tührefond nchrihren e bſchan Lnujen v daMem galem&u duun urgie, aliquis C2 eiars 5 alunt,lib a 1 1 tcontra 1— du luincipe inf K reit u horren ellot, . hi . dlloinferiote r ju otüdigritatem ia emntaslinguierän pem, ſu teyrvilegin„ dll
linn uur Clau zeſ—

umvariat um adſec Comites
„ durgenles
198[1
„ 4*
rijetzo weh nactis Im 1495/ t. 4 nſollen /G eiten vnd? Augſpurg nrecht beko part
—
„ 1515 Ir de Aund
.. 10 N 4 N 00⁸ nu
ſtitutionl—
aza ere, maled manr ibidem(h
e. h4910
0 „ „
i
M
2 Kumteng an legarennn, legareu.
tdit, rau 3 kruendaeze
wonel inGal Rr. Frana gn 1e n. e. Uad n o,uldeC, n ontlu 101
. 1’'
dn exconlue
d tam e.zu lle
da in. Nrecciase,
nat, raneiren 4
ſ * 9
1
a. Germamaoll. aan polt urln dn A. ManbeIg 1 4OlwinOtie u Guud daneir aan eeruöh
aat lon li yyd.
a) enles. Er h
ram eyettm ault Pecricudd a Milnir Bun . Henricunöe- r non ekpoles ht decoui is Comitd 1 1, Hensäuan
Abſchan
an Radsunl ompredendcl zurfürſt 1 Prelua naͤſigezunc naͤſſigezunae We
1
1— 1¹
1 e 2 d mo en Emn mog 1
11 3.— Auß di 4. Auß 6 Rentio, ſe- 1 * 1 l5
48.
D. Joachimi Cluten. 73
cbntinentur. 3. Quidam ſunt Comites, qui ab Imperio cum Regalibus, juriſ- gictione, ac juribus aliis omnibus ſunt inveſtiti, vel uſu ac poſſeſſione legitim uæſitahabent, tà3m quoadj uriſdictionem, quàm reliqua regalium jura& poteſta- tem Optimatum Imperii, eadem poſſunt in toto ſuo territorio quoad perſonas& cauſas omnes, quæ Status Imperii in genere,& Principes pofſunt.(Reſtricto tamẽ, de qua ſapr. ſub ſit. a.h.9 eſt attendenda,& exorbitans extenſio vitan da.) Nam quic- uid eſt in Comitatu, injuriſdictione Comitis eſſe præſumitur, niſi contrarium oſtendatur; peculat. in t. de juriſd. omn jud.§ 1. Expedito, verſic. Maxgni. C‧ ſeq. uu.:. Lancellot. in Templ. omn. jud. lib. 1.C. 6 de Comire. n.)/ M'ynſ. Rſp. 27:n. 4 2. ita ut Princi- pes& Ordines reliqui, in ditionibùs Comitum juriſdictionem exercentes, ipſis in- juriam inferre, ac territoria eorum violare dicantur. Corn. conſ. 159:5. 1. 2. vol. z. Ps- rra de ſideicommiſſ. q. 13·1. 569 Gail de P. P. ib 1. c. 16. n. 27. G 28. Sedhoc locum non habet, quando vel expreſsâ conventione& conſenſu, vellongà poſſeſſione& mo- ibus,velà vicinis Principibus& ordinibus, velinferioribus& ſubditis, juriſdictio Comitum, vel ex inveſtitura, privilegio vel præſcriptione cõpetens, vel quoad par- tem territorii, vel cauſas ac perſonas, partes quo q; judicii, diminuta eſt. Nam in iis ſolum Comitum juriſdictio ceſlat, in reliquis ſalva& integra. And. Knichen de ſu bli miterrit. jur. c. 4. in pr n. 6. E ſeq uſq adn. 34. 4. Quidam funt Comites quibus Co- mitatus ab inferiore aliquo Principe, per ſubinfeudationem conferuntur. Borcholt. de feud c. 4.n. 12. Schrad. de Feud part. 10 ſect. z. n. 69. verſ. hac concl. Henric. à Roſentt. a Feud.. 1. concl. in. 3. in lit. c. Gæ. concl 2.7. 4. Pruckman ad rubr. quæ fint regal. 9. 4. 234. Boſſide Regal.n. 0.&id uſus& experientia teſtantur. Hujuſmo di Comitatus ni- hilomintis tamen regales dignitates ſuntz nam ſi Comites per ſubinfeudationem ab inferiore Principe inveſtiantur, ut ſæpè fit, etiamſi non immediatè, tamen me- diaté ab ipſo ſupremo Principe e aſmodi feuda conſequuntur& dignitatem rega- lem, quæ antea iis feudis adhæſit, tanquam à ſupremo Pprincipe profectam, cum re- galibus iſdem feudis an nexis, acquirunt vel potilis retinent. Interdum etiam in in- veſtituris, quibus ſubinfeudantes à ſupremoPrincipe inveſtiuntur, hujuſmodi fub- infeudationis fit mentio,& quando abeoextra inveſtituram cöõprobatio hujuſmo- di ſubinfeudationis ftt, adjici ſolet hæc clauſula: Mit vorbehalt der Oberlehens Gerechtigkeit/ velbæc: Inma ſſen die von vns vnd vnſern Vorfahren zu Lehen ge⸗ ruͤhret/ vnd noch ruͤhren ſollen Principes Imperii quoq; nonnunquã ab aliis Impe- ri Principibus Comitatum vel Baronatum per infeudationem aco uirunt,& ſimul dignitatem regalem& jura Regalia ei Co nitatui vel Baronatui adhærentia con ſe- quuntur. Sic, ſi aliquis Comes vel Baro creatus,& regali dignitate inſignitus ſit, ut ramen bona, quorum reſpectu regalis dignitas conceſſa eſt,& quæ Comitatus vel Baronatus facta ſunt, libera& allodialia manſerint, poſtea veroh ajuſmodi Comes vel Baro vel, ut contra potentiores tutus ac ſecurus eſſet, vel aliam ob cauſam ab aliquo Principe inferiore ſuum Comitatum aut Baronatum in feudum recogno- verit, nihilominus prior dignitas retinetur; hanc enim à ſolo Principe nactus eſt, nec abillo inferiore Principe habere potuit, niſi illi per peculiare privilegium e] uſmodi dignitatem in aliquem conferendi facultas conceſſa fuerit. 5. Quidam Comites funt, qui ex ſingulari ſupremi principis privilegio, per inferiorem Princi- pem, qui tale privilegium habet, creantur,& Comitatu ſine ſubinfeudatione inve-
Kiiri poffunt. Claud. Seyſel. de Feud.t qui feud. dar. poſſin 1. ampliat. veſ T4sesiaan u, K e3-

„z Sylloge Rerum QMotidianarum dendum urpurat. in l. 1. n. 1 46. verſ. Et hoc verü intelligit, D. de affic ejus eui Socin ton 6 8. n. 4 5. Verſ. Item quia dicta loca. Vol.. Fulv. Pacian. de prob. lib 2 c. 3 5./1. 79. Huc ſps. ctat Privilegium ſereniſſimorum Archiducum Auſtriæ, de quo ſupra. Quodperta. lem creationem fit, perinde quoad dignitatem habendum eſt, ac ſi ab ipto ſupremo Principe profectum eſſet, nec ex propriâ auctoritate& jure dantis ſudüiſtere po. tuiſſct. 6. Quidam etiam Comites ſunt, qui non ſunt in matriculam relati,& ſine regalibus inveſtiti, quales in aliquibus partibus Germaniæ inveniuntur. Sub domo Auſtriacà Graven zu Hardexk(Horum tamen inter alios fit mentio in conſtit. Ca. roli V. contra Anabaptiſtas Spira 1529. editd,§. Graven perſoönlich.) Sub electore Brandeburgenſi Graven zu Haͤnſtein/ vulgõ Honſtein:) Herꝛen zu Viraden(Er quâ familia quidam Wilhelmus in Comitiis Ratiſponenfibus Anno 1557. celebra- tis, Serenifl. Electoris Brandeburgenſis legatus fuit) Sub Ducibus Pomerania& Epiſcopo Caminenſi, Graven von Newgarten. Verum hi, qwa regalia integrano habent,& aliis Principibus ſubſunt, iiſdem Comitum ſuprà relatorum jura non competunt. Illud obitér addo: Comites qui ſunt Status Imperii ad Comitia quidẽ vocari, ita tamen ut ſaltem duo compareant: nam totus ille ordo Comitum in Im- perii Comiriis duorum tantum ſuffragia habet: Unum ſuffragium die Schwaͤbi⸗ ſche;alterum die Wetterawiſche Graveſchafften. Sed de his ſuo loco, Deo dante, prolixius. ¹) Vocabuli BARONIS origo controverſa, adeò, ut& quibuſdam barbara viſa fuerir, P. Heig. p. J. 7. 2 uum. 4: Pulchra de eo P. Pithœxu⸗ lib. I. ſub/ſec.e.8. Quidam originem longêpetunt 223 Q απ 0η ῦ-u“, hoc eſt, à gravitate, quòd eorum munus fuerit in ipſis Ducatibus, non tantum militare ‚fed etiam prudenter atque graviter Ducibus ipfis conſulere de rebus gerendis conſilium capientibus, f† guin. Baro lib. i. Feud. c.; Curt. de Feud. in Part. J. 1I. Marin. Freccia de Feud lib. 1.t. de Ori. gine Baronum, n 2 5. 12. Baronem dici putet, gravem in geſtis ſuis, ſuperbum, emi. nentemzac præ aliis excelſum hominem, ac qui in alios auctoritatem habeat,& di. gnitate fulgeat,& qui non mentis acie tantuum ‚ſed etiam corporis ſtaturâ cæteros ſuperet. Refert& ibid aliorum opiniones äpr uſcq; adn. 25. Quidam his fimiles pu- tant die Bahnerherꝛen/ a Germanico Bahner/ quod ſignificat vexillum, Borchal. de Feua c. 5.n. 9. quod non placet P. Heigio d. q. 2. num. 54. Nonnulli à Germanico Freyen Barones, quaſi Frajones, quaſi liberos& exemrtos a quôd ingenuos iu gente Francorum Barones vocari ſolitos ſcripſerit Lazius de rep. Rom. lib. 2.c. 33 Vulgéexiſtimantur Barones, qui infrâ Comites, reliquis Nobilibus dignitate, opibus& potentiâ antecellunt. Hotom. in Lexic. Feud Renat. Choppin de Doman lib. 3.t. 26 n. 8. Quidam Baronis nomen derivant ab Hebræorum Bar, quod ſignifi cat lium. Cuùm enim primò Reges multos haberent filios, nec omnes poſ ſent Reges facere, clim regnum ſit indiviſibile, donabant eis ampla caſtella cum ju- riſdictione& imperio,& inde Hebraico n omine vocabantur Barones, hoc eſt, filii aliis celſiores, Innocent. in c. licer de voto. Alberie a- Roſate in Diclionario, in verb. Baro Chaſſan in Catalog glor. mund. B. 8. conſid. 15.& plurimi alii allegati i Martino Freccia dt. de Origine Baronum, n. ² 3. 4.(mibi) 10. G 11. Germanis Barones Freyherꝛen/ quaſi liberi Domini, quõd liberum illis ſit ad C omitivam aſpirare, uti conjicit Vul- tej. de Feud. 110.1. c. 4. n. 14. Sed M. Freher. omninòô exiſtimat vocem Baronis à veteri Teutonico Barn deſcendere, quodvirum, marem, filium„heroëm ſignificat:& in
veterib us cantilenis paſſim eã notione legi aſſerit. Etin veteri Lexico Baro ayne ver- titur. Ex his. Elige
ppellari putant, ided
Thyetui it 2 mmumodola lm omnes, qul fitanei ſeu Ma
glert in Chr Pau
Voca dum 34
ellabantul ninerxmi(a reherduntul, A adeen 9 8 den Mauij Gych hann mmiit un jtzleſedk 64 nibd- prorimid ha⸗ at 4 4 Urts ereliquos nobiles& pumdchenck Darine.1. daln nagricmſil n. 113. E cenſet yett Anton de heuna⸗ omitteidum lingpänoftra 1 Bens appellari: 1 Simpli tiasdes dutten zu Franckf Steren ndem Roͤnigliche, *7 Pralcien Graven/§r. Freyſchöfen/ oand das hein A7m 149) unfanct ups zerdFajeſtätvnnd des he⸗ Aagſturg Auus!„oo auff lahe Rajeſtat Regimentſn rich Vandaufanglich. 18 ſrenet(nerenzn Weſte. dezurg 4 auſgericht citddis Reichstngs S ni& ddenwaldenſes).5 e id— nl widerdie Waerta
Nr gelRomigseck n. Gßgſtrgugzun 1„ Ke eun it he Oherſatzzurge ai 722 e a

darum
1t, D. des prob ih z 4 de 7⁴0
um eſt & jure in matii aniæ in alios R
a. Freccis n in geſtt lios aucke etiam c0 1n. 2. C 4 ſignift 4. 14. N exemtos 7 ſolitost frä Comit 2 Lexic. Fæ ivantabt aberent f abant eist ocabantu oſatein D Germanis atlvam aſpi exiſtimaty
21 2, Klium,h
lari putan cit Larissi
3 caſtella cun nes, hoc chl anrrio in uh 3' 4 AMarim lu es Frehhent
85 au Al 1 atin vetell We 1
4 sni Leeunh at.
4. 179 Huhe
A o dpe
8 diplolopn M. ſoblüter relau, Kn tar. Ld dot,
ann lo mmenſit. ann Lüdeleckn an Dirada
88 1677 cele. p 3 bomeraniad an zallaintegn — 4 oLtum ſuram (omitaalii
an omitumiull.
an die Schwi
an co, Deocant,
r nha t& qulbalqa Dun
a 10.1. ſera.
te quod eor dod eoru
a rxudentet atii e nidus, T
40b.10, n luperbuman em habentah
ſtaruräcrtut d n hisums 14.„ n rillum Ané-
llA Getma
8 iq uis Nüüti
un nat. Chnpad- otum BAn ll
nec omel
.
iconjict A.1 el Baruniia ſel
ſgnifcar et
4
1
D. Joachimi Cluten.
Rlige eui dicas, tu mihi ſola places. vVocabulum Baronis modõ laté, modõô an guſté paſſim accipitur. Laté, Barones ap- pellabantur olim omnes, qui Vaſſi Dominici ſeu Vaſalli regni dicebantur, quo no- mineregni Capitanei ſeu Magnates, omnes Duces, Marchiones, Comites com- prehenduntur, Sigbert. in Chron. Anno 160. Renat. Choppin. de LlL. Andium lib. 1. t. 5. 1„ Baronib. c.47·„. 1& 2. Paul. de caſtro conſ. 3 4. vol. 2. nu. 2. Lud. de Penna, l. fin. C. de Mancip.& col patr. lib. 11 Pariſ.- eonſ. 4 1.n. 29 lib. 4. Bellon. eonſil. 9. nu. 10. Aſcan. Cle- mentin.de Patr poteſt effec. 2 num. 4 1. limit. 4. Anguſté, fumitur pro Capitaneis Co- mitibus proximis, Baro de Feud. lib. 1.c. 3. Steph. Forcat. in Comm. Feud. c.z au. 7. Non dignitate reliquos nobiles& milites antecellunt. Alciat. in tr. de ſing certam, c. 2 3. Fraderie Schenck Baro in c. 1. quis dic. Dux. Tiber Decian. conſ. 3 2. n. 147. Vol. I. Boér. de auclor. magni conſil n. 113. Ethæe eſthujus loci propria. Plures ſignificationes re- cenſet Petr. Anton. de Petra dejure quaſito per princip. non tollend. c. 2 2 1/. 12. Illud non omittendum, linguà noſtra Teuronicaà in Decretis Comitiorum variis nominibus Barones appellari: I. Simpliciter dicuntur Freyen. Reformation Reyſer Fride⸗ richs des dritten/ zu Franckfurt am Nayn Anno1 442.auffgericht/ inpr. Graven/ Freyen. In dem Roͤniglichen Landfrieden zu Wormbs Anno 149.auffgericht/ n ee Prelaten/ Graven/ Freyen In der Reformation Koͤnig Maximilian/ die Freyſchoͤffen/ vnnd das heimlich Gericht zu Weſtphalen betreffend/ zu Wormös Anno 1495 auffgericht. en pr. Prelaten/ Graven/ Freyen/ Herꝛen. In Ronigli⸗ cher Majeſtaͤt vnnd des Heiligen Reichs Staͤndt/ Ordnung des Regiments zu Augſpurg Anna 1 00. auffgericht. ibi: Freyen/ Herꝛen/ ꝛc In Romiſcher Roͤnig⸗ licher Majeſtaͤt Regiment auff dem Reichstag zu Wormbs Anno. 1521. auffge⸗ richt 5. Vund aufaͤnglich. ibi: Graven/ Freyen/ Herren vnd Staͤnde. 2. Semper Frehen(Herꝛen zu Weſterburg vnd Schomburg) Abſchiedt des Reichs zu Re⸗ genſpurg 1741. auffgericht Reichs abſchiedt zu Speyr Anno 1570. Limpurg.) Abſchied des Reichstags zu Speyr Anno 1542 auffgericht(Olim etiam I hufa- ni& Aldenwaldenſes.) 3. Freyherꝛen Czu Zimbern) Conſtitution oder Mandat Ga- roli y. wider die Widertaͤuffer. Speyr 1529 Ab chied zu Regenſpurg 1532(Zu Walburg.) Conſtitution wider die Widertaͤuffer zu Speyr Anno 1529. auffge⸗ richt Abſchiedt des Reichstags zu Regenſpurg Anno 1532.(Zu Allendorff vnd Röoͤnigseckenberg:) Abſchied des Reichstags zu Regenſpurg 1532 auffgericht. Gel Allendorff vnd Kuntz Leckerstergen:) Abſchiedt des Reichstags zu Speyr 1742.(el Roͤnigseck vnd Aulendorff.) Reichs abſchied zu Speyr Anno 1570. auffgericht. Angpurg 1551(Gundelfingen.) Reichs abſchiedt zu Regenſpurg Auno132. vnd Speyr 1542.(Oberſoltzberg:) Reichs abſchied zu Speyr Anno 1544.(vel Oberſultzburg.) Augſpurg 1551.(Zu Fronhoffen.) Reichs abſchied zu Angſpurg 15 51(Zu Alten vnnd Newen Fronhoffen) Reichs abſchiedt zu Augſpurg 1566.(Zu Graveneck.) Reichs abſchied zu Augſpurg Fſ(Zu Ho⸗ henſchwangaw vnnd Erbach:) Reichs abſchiedt zu Augſpurg 1555. Regenſpurg 1594.(vel Hohenſchwangen vnd Erbach) Reichs abſchied zu Speyr 1500(Zu Dagſtuͤl.) Reichs abſchied zu Augſpurg 1551.& 1566.(Zu Waldeck) Reichs abſchied zu Regenſpurg 5 57.(Zu Schwartzenburg vnnd hohen Landsberg.) Reichs abſchied zu Augſpurg 1559.6 1566. Speyr 15550. Regenſpurg 194(Su Erufelß) Reichs abſchied zu Augſpurg 1566.(Zu Kriechingen.) Reichs ab⸗ K
7)
2. ſchied

76 Sylloge Rerum Quotidianarum
ſchied u Speyr 170.(Zu Winnenberg vnnd Beylſtein.) Reichs Abſchiedt zu Augſpurg 1566.(Zu Degenberg.) Reichs abſchied zu Augſpurg 1 66,(Mun⸗ delheim.) Reichs abſchiedt zu Augſpurg 1571. 4. Simpliciter Herꝛen(Die Herꝛen zu Rupelskirch.) Reichs abſchiedt zu Regenſpurg 1 32(„Die Reuſſen, Herꝛen zu Plawen/ zu Schleitz/ Greitz/ Kranichfeldt/ Lobenſt ein vnnd Gera.) Reichs abſchied zu Speyr 1529 Augſpurg 1530. Regenſpurg 1541.(Zu Rap⸗
polſt ein) Reichs abſchied zu Speyr 1529.(Zu Brandſchenck.) Cam̃ergerichts⸗
ordnung zu Coſtantz 107.(Zu Blanckenheim.) Reichs abſchiedt zu Augſpurg 1566.(Herꝛen zu Schoͤnburg/ Herꝛen zu Glauchaw vnnd Waldenburg Reichs abſchied zu Regenſpurg 1576.(Zu Buraberg) id.(Herꝛen zu Nohen Gerolß. eck) Reichs Abſchiedt zu Speyer 15 29 Regenſpurg 1532 Pdle Heren (Graven von Mansfeldt Edle Herꝛen zu Heldrungen) Reichs Abſchiedn zu Wormbs 154. Speyr 1570(Graven vnd Edle Herꝛen zur Lipp vnd Spiegel⸗ berg.) Reichs Abſchiedt zu Speyr 1570.(Graven vnd Edle Herꝛen zu Diey⸗ holt.) Reichs abſchiedt zu Augſpurg 1551. 6. Olim Barones Nobilium tantüm titulo appellati fuerũr, vel ſimpliciter, ut Edle von Querfurt/ unde Comitũ Mans. feldenſium origo: veladjecta demonſtratione der Edle. Hujus ordinis olim fortꝭ fuerunt die Edlen von der Plate: Item, die Edlen von der Planitz/ in Miſnia& ter- ra Advocatorũ. Ex variis iſtis nominibus, quibus Barones in actis Imperii inſigni- untur, variæ etiam eorũ oriuntur diviſiones. P. de Andlo in tr de Rom. Imp. lib. 2.&.I2 duo genera refert: Unum, ſimpliciter Baronum: alterum, Semper Baronum, Rut- ger Ruland in tr. de commiſſiouib. lib..(. 4. /. 40. tria recenſer genera:I. Semper Libe- rorũ, qui ab Imperio etiã officia imperialia habent, ur ſunt Trucceſii& Limpurgici 2. Liberorum Baronum, Freyherꝛen. z. Simpliciter Baronum, Herꝛen Hec diſtinctio etià ferẽè in Germania vulgò recepta: cõfirmatur ex eo, quia Freyen& Herꝛen in an- tiquis conſtitutionibus Imperii ut diverſa ponuntur. In der Reformation Reyſcr Friderichs des dritten/ zu Franckfurt am Mayn Anno 1442. auffgericht/ poft pr. ili: Freyen/ Herꝛen. In der Ordnung der Roͤmiſchen Koͤniglichen Maje ſtat Camer⸗ gerichts/ zu Wermbs Auno 1495. auffgericht/ in pr. ibi: Freyen/ Herꝛen. In der Refermation Koͤnig Maximilian/ die Freyſchoͤffen vnnd das heimlich Gericht zu Weſtphalen betreffendt/ zu Wormbs Anns 1495. auffgericht/ in pr. ibi: Gra⸗ ven/ Freyen. In der Romiſchen Koͤniglichen Majeſtaͤt vnnd des Heiligen Keichs Staͤnd/ Ordnung des Regiments zu Augſpurg Anno 1 5 00. aufßge⸗ richt/ in ſin. pr. ibi: Graven/ Freyen/ Herꝛen. In Roͤmiſcher Koͤniglicher Ma⸗
jeſtaͤt Regiment auff dem Reichstag zu Wormbs Anuo 15 21. auffgericht9.
vnnd anfaͤnglich/ iuz: Graven/ Freyen/ Herꝛen/ vnnd Staͤnde Sed nulla eſtre- verà inter Barones differentia,& quocunque nomine appellentur, ſive Semper Freyen/ ſive Freyherꝛen/ ſive Freyen/ ſive Edle Herꝛen/ ſive Herꝛen/ ſive Edle⸗ ſive die Edle/ omnes dignitate& nobilitate pares ſunt. Nam vocabulum Herꝛen ge⸗ neraliter uſurpatur de omnibus Baronibus,& per hoc Comitibus adjunguntur, id- que evidenter conſtat ex generali Decretorum Comitiorum ſubſcriptione:(Von der Braven vnd Herꝛen wegen.) Abſchied des Reichstag⸗ zu Trier vnnd Coͤln Anno 1512. inpr. ibi: Graven/ Herren. Abſchiedt zu Regenſpurg Anno 1731. ibi: Von der Graven vnnd Herꝛen wegen/ G& Anno 541. ili: Graven vnd Her⸗ ven perſoͤnlich. Abſchiedt zu Wormbs Anna 15435-Su Augſpurg 1548. 9., 5511. b 1514
11ℳ8,(Gteben botd
F* Kuud Herꝛen
iudſennprſinlch,
rſannne he Naeparglſ?7 e Dhutatim Lags zu S. 4* euanine hetten/nonts Kaulhmaſias cum Ducun continhtur Hereniſſimi A MnzuPortenaw zu S Staug dtyerun Ducesu es heen zu Roͤten viͦ 3 Bernbixg.Comites Swarta Lntaberg. Comites Naſt nulätlctigiones Decretor lub getleralvocabulo Herr Nactstagszu Aogſpurg haltvag« uͤwirLharfuͤn nesa:Domini, Freyen vñ. inpuandom, quäm utgra? dnerſsnominibus Edelet? Dro ujo enim& codem 3¹ ſcie des Reichstags zu 9 dandung bedacht daß dẽ aleinauf der Fuͤrſten Er Jrgenlaſen, E qur Co rr. In der Lanmergen e wi:veen außden Grav g te:de teen Graben nantr, 4) 1., 3. 5 145·Pocabulum henſ a Räut ur(Comites& haro ſel erimlimpurgiciideh), hu rt una tuiſde uenatm 1 aen cel& Limpu ia ker
pi
1

dianarum
Zeylſtein.) led zu Aug.
4. Simphi genſpurg! feldt/ Lob Regenſpu Brandſchen ) Reichse daw vnnd? 1* Herꝛ enſpurg 17 ldrungen) le Herꝛenzu graven vnd Olim Baro n Querfur er Edle. H von der P s Baronesi Andlonm: alterum, 8 iarecenſer at, ut fluntꝰ r Baronum ex eo, quia ntur. In de n Anno 144 en Koͤnigl in pr. ii:
choͤffen vnt —
hen Maje u Augſpur In Ronuſ dormbs A7 en/ vnnd S b nomine a die Herꝛen es ſunt. Nam der hoc Con Comitiort es Reichst ſchiedt zu 9 Anuno 41
4⁵·⁹
7 ane
Zu A d
1
T sAgſch 66( eraan(¼ Dr Nuſ divnnd Gen. ne.(2un achergenid, aiddtza Masfn aluburg Na amgohen Ge 2 Dlehe ael's Aöſche
1
—
—
— ——
1np vnd Shin 8 Jerunznde aa obilium un ane Comitüll an diais oim a. al in Mülüagn aaslmperünlgg am nj lah, a Tdalodom N. aan al Seneli ar eliKlimpund A. en Hecditud aͤen&Herxaut
6 8
ormanendhe aa. gericht uin
an Majsſarein 1/Herun.I
u4 hemiad
t/inyr un 1497.auffe dt/mp). 9 — mi and dosſi
An 0 1· 2o
15 Konigliten
ſ
1w. I. aufczen . Sed nul- 8
tut, bie
'
bulum Heri b
L „innound ſcriptiont:
’
rjehh deruun
D. Joachimi Cluten. 77
6ꝓ1555.(Graven vnnd Herzen Bottſchafften) Abſchiedt zu Regenſpurg Aun⸗ 1557(Graven vnd Herꝛen) Aeſchied zu Speyr 1557§. Vund wir ere.(Gra⸗ ven vnd Herꝛen Perſoͤnlich /) Reichs abſchied zu Augſpurg 1750&☛ 1566. Speyr 1570. Abſchiedt des Depuraien Tags zu Frauckſurt 157 1. Reichs abſchiedt zu Regenſpurg 157 5. Augſpurg 1782 Regenſpurg 1794. G 1598. Abſchiedt des Deputation Tags zu Speyr 600. Abſchiedt zu Regenſpueg 1603 Præter- ea, nomine Herꝛen/ non tantum illi, qui ſolà Baronatus dignitate ſunt inſigniti, ſed & qui Dynaſtias cum Ducum, Principum& Comitum rtitulo conjunctas habent, continentur. Sereniſſimi Archiduces Auſtriæ ſunt Herten auff der Windiſchen Marck/ zu Portenaw/ zu Salins Duces Megapolitani, der Xande Roſtock vnnd Stargart Herꝛen Duces Juliacenſes, Herꝛen zu Ravenſtein. Marchiones Baden- ſes, Herꝛen zu Roͤteln vñ Badenweiler. Anhaltini Principes, Herꝛen zu 3 erbſt vñ Bernburg. Comites Swartzburgenſes, Herꝛen zu Arnſtadt/ Sundershauſen vnd Leutenberg. Comites Naſſovienſes, Herꝛen zu Wißbaden vnd Itzſtein. Plura exẽ- pla ſubſcriptiones Decretorũ Imperii ſuppeditan t. Illlud& notandũ, quòd interdũ ſub generali vocabulo Herꝛen/ Comites etiam comprehendantur. Abſchiedt des Reichstags zu Augſpurg 1§00. ir. Wann dz Gelt zu des Camergerichts vnder⸗ haltung§. Vñ wir Churfuͤrſten Sed cur in quibuſdaã Decretis, ſuprà allatis, Baro- nes ac Domini, Freyen vñ Herꝛen/ ut diverſi ponũtur? Stylo Cancellarie potius hoc imputandum, quàm ut gradus& dignitatis inter eos ſit differentia(Nobiles etiam dwerfis nominibus Edele vnd Rnechte appellantur, quæ tamen ſunt ſynonyma.) pro uno enim& codem vocabula Freyherren vnnd Herꝛen accipiuntur. Ab⸗ ſchiedt des Reichstags zu Augſpurg 1148.§. Wiewol auch in der Ringerungs⸗ Handlung bedacht/ daß die Graven vnnd Herꝛen/& mox: Sich auch zum theyl allein auff der Fuͤrſten Eigenthumb vnnd jhre Pfandtſchafften/ Graven oder Freyen laſſen. Et qui Comites& Barones, Graven vnd Freyherꝛen appellan- rur. In der Cammergerichts⸗Ordnung pag. 1.*. 1.§. Nemlich wollen wir ibi zween auß den Graven oder Freyherren/ Gl. 3. 9. Deßgleichen ſollen ibi: Aber die zween Graven oder Freyherren. Poſtea Comites& Domini nomi- nantur, 4. 1. z. 38.§. Zum ſtebenden/ Gr. 39.§. Vnnd ſollen die Notarien⸗ 2 1.43. Vocabulum Herzſchafft ita quoque in Receſſibus Imperii plerumque uſur- patur, ut Comites& Barones ſimul comprehendat. Non itaq; Trucceſii Barones vel etiam Limpurgici ideò, quòd ſemper liberi ſive Semperfrey vocantur, tali præ- rogativà gaudant, ut magis quàâm reliqui Barones regalem dignitatem, regalia- quehabeant, quemadmodum nec Imperiale hæreditarium officium pincernæ, quod Trucceſii& Limpurgici Barones habent, tantam prærogativam iis tribuit, Præſertim cm Barones Pappenheimenſes etiam Mareſcalli, Waldpurgenſes Da- piferi,& Comites Zollerenſes Camerarii hereditarium officium habeant,& ta- men ideò præ aliis Comitibus& Baronibus, ratione regalis dignitatis, vel rega- lium, prærogativam ſibi arrogare nequeunt. Sed Limpurgici& Veſterburgenies, quos Comites Leiningenſes jam repræſentant, cur dicuntur Semper Freyen? Hoc Mled fit, quia atempore antiquiſſimo in dignitate iſta ingenui conſtituti fuerunt, Sinter quatuor Imperii Barones, wτ εεοκ ſic appellatos, numerati fuerunt. Præterea, Barones ita in genere diſtingui poſſunt:1. Quidam ſimpliciter Freyen/ Fren herꝛen/ Edle Herꝛen/ vel Herꝛen vocantur, qui vel privilegio expreſſo, velta- K 3(1102

78 Sylloge Rerum Quotidianarum
cito: hac dignitate ſunt ornati, ſive feudum hujuſmodi nobile poſſideaàt, ſive nom ſive directè, vel indirectè imperio pareant, Henric. à Roſenth. de Feud. c. 2. concl. 2,n. 9. Reichs abſchied zu Augſpurg Anno 1548.§. Wiewolauch in der Ringerungs⸗ handlung bedacht 2. Quidam dicuntur Freyherꝛen des Reichs/ qui cum ea digni.
tate jus Comitiorum Imperii conjunctum, hoc eſt, locum in Senatu Imperil, a
ſententiæ dictionem habenc. Horum quidam mediatè, quidam immediatè Impe- rio ſunt ſubjecti, quidam de Baronatu ab Imperio inveſtiti, quidam verò non, niſia
Principibus feuda velallodialia poſſident, A. 5. Wiewol. Quidam ab Imperio Re-
galia& juriſdictionem omnigenam habent, quidam non. His ita præmiſſis dubium
non minimum oritur: Ftrüm Comites& Barones Imperio immediaté ſubjedti, revers
ſint aquiparandi,& Baronatus inter feuda regalia nominandi: Negant Matth. de Afflicl in c. 1 quis dic. Dux. n. 6.(dum negat Baronatum eſſe titulatum feudum, ut ſunt Ducatus ac alii Principatus& Comitatus.) Fulv. Pacian. de probat. c. 3 7. num. 1. 5. 6. lib. 2. r. Duaren. de Feud. c. 6 Molin in conſuetud. Pariſtenſ.t. 1.§. 20. nu. 4. Hieron. Schurff con 37:n. 7. cent z. Sed contrarium, quòd Barones Comitibus æquiparentur,& rega. lem dignitatem habeant, verius eſt, Alvarot. in c. 1. de Fend. Marchiaæ, Ducat. vel Co- mitat. Marin. Freccia Neapolitan in Commentar. Feud. lib. I. tit. de Orig. Baron. nu. 14. ubi ait: Apud Germanos Baronem nullum habere cum Comite diſerimen, ſed procedereòs pari.& lib. z.t. quis dic Comes.. 3 6. ubi ita ait: Comer habet honorem in ſedendo in Par. lamento Regis, Cæc. Et pauls põſt: Baronis eſt æqualis digniras. Iacobin de S. Georg. de Feud in verb. Duæx. ver quid ſi Rex. n. 1O. lul. Clarus in§. Feudum, q. 90. nu.. Gozadin. conſ 26 n 28. Decius conſ. 8 5. u. z. Crav. conſ. 13 5 nu. 1.& conſ. 89 5. nu. 7. Frider. Schenckin d. c. 1 quis dis. Dux vel March. Henning. Gõden. conſ 2 n. 7. Mynſ. Reſp. 16./. 19. Decad 2. Gail.de Arreſt. Imper. c. 6. n. 16. Ludoſph. Schrader. de feud. part. 10 ſed. I. num. 22.0
conſ. 13:/. 170. Vverſ. Tum quia Baronia Henric. à Roſenth de Fæud. c. z. concl. 1.n. 4. G ſ.
Vult. de Feud. lib.I. c 4. uu. 4. Hæc opinio etiam in Germania noſtra recepta: Zaſ. d0 Feud part Sin 29 Reſenth. d. concl. 1 n. 5 1. lit. E. Schrader.. ſect. i. n. 23.& d. con/. 1j. n. 17 1. Imõ reſte Schenck. d. loc. conſuetudo ea, eſt vetuſtiſſimus Germanorum pro- cerum uſus. Schrader. A. conſ. 13 num. 1 59. Baronatum maximam dignitatem appel- lat, ſed propriâ auctoritate, quæ, an valeat hoc caſu ſubdubito. Præterea d. conſinu 170. v. Tum quia Baronum, ait, generali apbellatione Baronum, Duces, Marchiones Comites comprehendi Minimè id tutum in noſtra Germania. Allegat ſolum Matth. de Afflict. ſed animadvertere debuiſſet, illum, ut Regni Neapolirani juriſconſultum tantum de Baronibus ejuſdem Regni,& ejus conſuetudine loqui. Sed dicat quis: I. In jure Feudali c. 1. defeud. March. c. I. quis dio. Dux. c. I.§ praterea Ducatus dero- hib feud. alien per Frideric.&ec. nulla Baronitus fit mentio? Nihil refert; Nec aliorum Principatuum, quàm Ducatus& Marchionatus, ut& Comitatus in eo de Regali- bus, feudis,& dignitatibus fit mentio,& tamen certo certius eſt, præter Ducatum, Marchionatum& Comitatum, etiam alia ex jure feudali pro feudis regalibus ha- benda eſſe:tex. in c. I. de Feud. alien. in f. ubi Ducatus, Marchionatus& Comitatus ita fit mentio, ut ſubjiciantur hæc verba: Vel aliarum dignitatum. I deoque Barona- tus etiam ad ea feuda regalia pertinent. 2. In der Cammergerichts Ordnungp.. tit. 7. wie vmb Fuͤrſtenthumb/ Graveſchafften/ ꝛc. in Recht gehandelt werden ſoll. ibi. Graveſchafft. Comitatus diſertis verbis refertur inter feuda regalem di- gnitatem annexam habentia,& Baronatus nulla planèé fit mentio? Verum quidem
hoc:
—
noc ſeltanenbaronesa 6 minis qunti Int Ktatusl Sraur damſaum. 174 Mu Dausnlenumms nata hanaa uull. g05 Baoherfocatllulriſimos, in marculalmperi xquipar rihtsoldnungyant.2 ,3.&. cbachttldumn Cametæ Imp tichtſelſederzeitmiteinemt Geyſtlihoder Weltlich od wergerichtsordnung.I.. ruadliat mentio:attame veſcafftlubjiciturnota, qu Känglcher Majeſtat Rag. auſgerſcht§. Obauchſach! ſchaſtenne belangend Nami nomiratim ſonterptelſa, Äe Camnaxgerichtsordungg ſed Conii tnönur quod un qusab utroqueprocedi: euenmparteyiſzen Conmrr liands derein Graveſth. teöple mquelolent eſſe den. conllus opetäinhujulme e omtominmperit Comit deSckwcbiche Anen d 1 mentic ſerüm vontantüm tut Kui cum ills co Jiug
jung r tin Baoneg quun Canite 1 Eneng lifa rhen
Arum nyminlbug 1 kec e lece Ubt
Impetit

idianarum
3 3 3 1 lmodi nobile poſſideät, ſneu b D.Joachimi Clatey⸗ 72 4 Roſenth. A Feud c.2 cun.lan hoc: ſed tamên Barones à Comitibus hic nullo mo do ſunt ſeparandi ‚cùm illi non kiewolauch in der Ningenng minüs, quàm hi ſint Status Imperii, Gail. 1. obſ. 2, num. 2. Illuſtresquc appellentur. ten des Reichs/ qui cum ea din Schrader d. conſ. 1 3. ,um. 172. verſ. Tum quia Barones, Bald, inc.i in pr. n. 6. de Feud. R, locum in Lenatu lnpert, March. Decius in licertum, n. 9:& ibid. loan. Bolognes n. 40 C. unde legir. Iaſen. conſ 114. de, quidam immeqiare Im Iucip. ad ob/jefoa. n.⁊. Vol. 1. Goxadinu⸗ conſil. 8. nerpient in cauſa Illuſtriſſimi n. 3Idem
weſtiti, quidam reré non N Barones vocat Illuſtriſſimos, conſal. 26. n. 2 8. fed malé. Deinde, Comites& Barones 1 1. M legio& jure A uſtregarum. Cammerge⸗
Viewol. Quidam a Imgetioß in matricula Imperii xquiparantur: in privi Au am non. Küss itapremillsdihi richtsordnung„arc. 2.1. 3 G⸗. 4. G2. 5. in pr. Præterea, in di Imperio immediate ſaheili,m Etsac præſidum Cameræ Imperialis comparantur Das Keyſerliche Cammerge⸗ minandi, Negant Hateh d 4 richt ſoll jederzeit mit einem redlichen verſt aͤndigen C nr ularum ſeudum, ut ſunt Duu Geyſtlich oder Weltlich⸗ oder auffs wenigſt ein Gr rolat. 3.nun.1.. G5.U. uerLerlchtsordnungg. 1. 14n pr. uocirca! 1a0 24 4 Rienn Zehufa tus nulla fiat mentio: attamenibi poſt verba, Fuͤrſtenthumb/ Hertz 57G 1 veſchafft/ ſubjicitur nota, quâ deſignantur verba- Er cætera, Idem fit in Romiſcher mitibus equiparentur&* oniglicher Majeſtaͤt Regiment/ auff dem Reic e Peud. Marchia, Ducat. ull auffgericht g. Ob auch ſachen fuͤrfielen/ Fuͤrſten ud 116.I. it. de Orig. Baron.nu- ſchaſſten/ ꝛc belangend Nam per illa verba fine dub ²Comite diſerimen ſeprocein nominatim ſunt expreſſa, deſignantur ier habet honorem in ſedendo in) 8
eremin. Cammergerichtsordnung p. 2.7 4,8 lignitas. lacobin de§. Georg.doh ſed
Feudum, q. 90. nu. 7. Goxadins
Fcon 355. 2.7. Frai. Seim einen vnparteyiſchen Commiſſarien/ der zum wenigſten eines hohen Pralaten⸗ 1½ 7. A)n]. Reb. 16.,*.9, ſtands/ oder ein Grave ſey. Sed hoc fit ob ſi 1
Ae ſeud. part. 10 ſed. 1 aumu tes plerumque ſolent e ſeuth de Feud c.a. concl.1a4t conſilio& opera inhu Germania noſtra receptai Comitum in Imperii
—
ffragia: UInum ſuffragium eador. A. ſedd. I. u. 2z. G4* die Schwaͤbiſche: alrerum die Wetterawiſche Graffſchafften. Baronum nulla fit tcuſtiſſimus Getmanorm mentio. Verlim non tanrum Comites, ſed& Barones ad Comitia, ut Status, vocã- mmarimam dignitatemg u b unguntur, jusque ſuffragiiĩ ſimulhabent; iſti duo Comites ſubqubito. Prætereadh tam Barones quàam Cor& tam illorum quàm horum nomine aronum. Dutes, Marain ſeflionem& ſuffragia habent,& finitis Comitiis illorum nomina conjunctim cum 4 Allegat ſolumlé horum nominibus, receſſibus Imperii, in catalogo Statuum his adjuncto, ſubjiciũ- de litani iurifcon tur Reichs abſchiedt zu Augſ purg 100: 1bi: Graven/ Grave Haug von Werden⸗ pucine Wou. ed dicu- berg. G&rubi Eberharts Herꝛen zum Koͤnigſtein ammergerichtsordnung zu Coſt⸗ .„„ es Ducuub nitz 1507.&. inßnitis feqa. Atque hæc hacten us. Illud obiter addo: Quemadmo- Dux. c.1§. ert, Necii dum Baronum Imperii, qui perinfeudationem& fubinfeudationem Baronatus,
hilref 8„.....„
mer tus in eogel⸗(quod fieri poſſe nullum eſt dubium) poſſident, dignitati regali& juribus regalibus 1 ta U 3 ⸗ 8— 2.——.
ut& Comita m, quàImperio immediaté ſubjecti,& Status
G raterDus nihil derogatur; ſic etiam libertate erto certius eſt, hr mperii ſunt, minim Samittunt, multé minis domini feudalis juriſdictioni ſubji- eudali pro kena ciunturzſunt enim diverfa, juriſdictio ordinaria& feudalis: Nec poſſunt per ejuſ tus. Marchionakuzde g modi recognitionem feudalem, perſonam ſuam& bona, Imperio immediatè ſub- ldeod ajuriſdictione immediaté eximere,& ea ra-
heeegen nun jecta, domino feudali ſubjicere,&ab ill
—— n onc efficere, ne Imperatori& Imperio præſtent ea, quæ vel ratione collectarum,
— Reae da regis Vel alias ab Immediatis membris Imperii præſtanda ſunt. Quòôd ſi contrã faciant, feeue uan verung rocuraror fiſcalis adversuis eos
plané fit mentio-
——
74
„quiſe ab immediata Imperii juriſdictione eximi ſinunt,
1 3

4—— 80 Sylloge Rerum Quotidianarum ſinunt,& adversus ipſos etiam eximentes in Camera Imperiali ſummariè ſoler pro-
3
cedere, Gail. 1.05/⁄21.u. 1. Reperiuntur etiam Barones, qui mediaté Imperio ſubje.
i ſunt, ex velob præſcriptionem, vel quòd cùm Barones ab Imperatore crearen.
tur, alicui Principi ipſi acbona eorum ſubjecta fuerint. Reichs abſchiedt zu Aug⸗ ſpurg de Anno 154⁸§. Wiewol auch in der Ringerungshandlung/ in uo ſuperioni. tas Principum, quibus tales Baroues ſubſunt, confirmatur, Gadditur, eos non aliter etiam ad eas dignitates ab lanpe ratore admiſſés; quàm cum expreſſa reſervatione juris Princiji. bus illis campetentis Licêt autem huj uſmodi Barones mediatè Imperio ſubjecti ſint rctinent ramen nomen illud, quod à libertate habent,& nihilomindus Germanici lingu Freyen& Freyherren appellantur. k) Nobilitas eſt excellentia, be. nelicio Principis ac legis, in aliquem collata, quà plebejorum numero quis eximi- tur, Tguin. Baro de nobilitare lib. 3 c. 2.& de Feud. lib. 2. c. 4.& alia privilegia conſe- quitur: de hs prolixé Andr. Tiraquell. in tr. de Nobilit. c. 5. Hæc nobilitandi conſuetu- do non nuper, ut quidam exiſtimant, cœpit, ſed Zenonis Imp. tempore, ante 1000. annos in uſu fuit, ut erudité monet Conrad. Lagus in Metbod. jur. Civil part. 2..2ℳ ties,§. Viros, C. ubi Senator. vel Clariſſ quà mp. diſertam facit mentionem nobilitatuſ. ne adminiſtratione per hsnorarios codicillos collataæ. Hinc ſatis liquet, eodem modo à olim ab Imperatoribus ordini Nobilium aſcriptos eſſe plebejos; ut nunc privile. giis Cæſarum iſtius ordinis dignitate ornantur.& vel ab ipſo Principe, Vel aliis, quibus eam poteſtatem conceſſit, Bart. in f.1. col. ult. C. de dignitatib Tiraquell. Aurd Nobilit. c. 6. n. 9. Nobilitas non expreſſo tan tum, ſed& tacito privilegio quoq́; con⸗ fertur, Bart. in d. I. 1. col. ult. C. e dignit. Tira. d. loc. Et refert Petrus de Andlo de la Rom. lib. z.c. 12. in Germania eſſe Comites de Comitatu nõ inveſtitos, ſed qui à Cr ſtellis privatis, quæ poſſident, dominationis titulos contraxerint, eorumq́; majo. res Romæ Comites temporarios fuiſſe nomenque dignitatis, dum externas natio⸗ nes peterent, retinuiſſe: In eorum numero eſſe Comites ab Oètingen& Zollern. Idem d. tr. lib. 1.c. 1 5. Sit fides penes auctorem. Hoc tempore curioſiſis in quitete n libet, nec licet. Illud notandum. Nobiles eriam illos dici, qui præter communem & vulgarem nobilitatem aliquid majus habent, ut ſunt Duces, Marchiones, Baro- nes. Innocent. II I. in e. conſtitutis. 46 de teſtib.& atteſtationib. Innocent. IV. in e. Gran- di. de Supplend. neglig pralator. in 6. Tiraque ll de nobilit. c. G. n. 1. Fub. de Auna con⸗ ſ6 n. 17.1 8. 19.10. 2 1. Barth. Cœpolla in ir. de Im;er milit. deleg in 40 pri vileg. nobilit Al Prun. csnſil 10 3½. Laurent Sylvan. conſ. 7 3. num.. Ludoſph. Schrader. de Feud part 10. ſad. 7. num. 59. Regii quoque honoris collationem inter gradus dignitatis recer- ſet Petr. de Andlo d er lib. z. c. 12. Nobiles, ſihodiernum Imperii Romano-Germa- nici ſtatum ſpectemus, quidam Imperio directò parent: quidam Principibus&Or dinibus ſubjecti. Inter hos variæ ſunt differentiæ, ſecunduùm varias regionum con- ſuetudines. In Franconia alii ſunt Zehenleute; alii Candſaſſen. Hi ſunt deterioti conditionis quam die Lehenleute. Nam die Cehenleute coram domino non nil ratione cauſarum feudalium, comparent: in aliis cauſis alios judices ſingulate habent, veljudicium Rotwilenſe, vel aliud. Sed die Landſaſſen in differenter ratio· ne omnium cauſarum, etiam non feudalium, coram domino comparere tenentul &c aliis modis. In Electoratu& Ducatu Saaxoniæ) alii immediaté Principi fubjicii tur, qui dicuntur Cantzley⸗oder Schrifftſaſſen/ nam ipſis Princeps vel Confiliati ejus nomine, imperitant, alii mediatè& dicuntur Amptſaſſen/ quia oparchivha eetls
gedislel Wrtoridas ,9¹
conven batu- hedualis rlnermulisdelbabo von läl diefrene Nitt ſti n den Aachbndern Dvirilcenftiden Lan dane Melsderoder die qulksdſribuuntus Francc duin Ludzu franken /S tnuſoo ii. Wasn unnd Rftinlanden handeln nachhatenwit auff der ehu dleuioaciiiduntut: l. Od Pan Rohr ond Weyde. Nhnder Donaw. z. An R Crichguw. Hacobiter. H Inperlälant, Conſtitu openrous, comptedendant Cammergerichtsordnung mittel em Reichbnderwor Rrech dem Neichohnemt aquaneo carentes, ex ead co(oſlitutionis de pace üntlnperio contriuunt, abitſtitut Anno 191.0: doeyolelloe, elqual, dioneiläbſegionis, Pis: connralierrtemeorum pn Fraͤncſcedwiünicorin Geln cürſnammä ſäloperdennriann nferigtocs Mei nrnim ear darmulch 9 apeciat Nobile Cen nenazae dutn ufran Aitem
un Dinſteneen Ne rcas kenten/ Ritt
Lanann 1t)G e9 et

otidlanarum
mera lmperiali ſummarieläe
Woncs, quimediaté lImnesst nes, q mediaté lmycioſt
n Sarones ab Imperatore cken tuerint. Reichs abſchiedt a gerungshandlung /inzun matur, Gadditur eosninalinn m expreſſareſervatiume uri vnn rones mediaté Imperio ſöbſeün ent,& nihilominäs Gem
K) Nobilitas eſt elcellentu Jauãplebejorum numero quisen 44. 445. 1. c. 4.& aliaptnilegiach dilir. c.. Hæc nobiltandi conlin IZenonis Imp. tempole, anteb * in Aferbod.ur Civil part.u iertam facit mentunem nhilin .H»liquet, codemmo ot cbejos, ut nuneſt r-& velab plo Puncipe, ſe d.ult. C. de dignitatub Tnaqul- „ſed& tacito pririlego qud be. Et refert Detrus de andbi mitatu nõ inreſtitos ſeigi tulos contraxerint, eorumd aue dionitatis, dum extetns 1 4 C omites ab Oetingen! Hoctempore curioſtus Inqul-
8. 7.- llos dici, quipræter com,
441 11
Kione ſunt Duces, Marchiohes
14 iune arteſtationib Innocent. IV. 1 n 7e es n. 11. Fk. de Annn 0 m. C. O..)„ 47 5 viler nuh „ mulit. deleg 18 407 19 1 9 TAe Pb. Schrader. Ai Ta
4* 1..
enttat
ne dionltal.
ero radus dign 4 ter O! d 4
inc latt 1„ eſle pl
8
r
em in 0 1 1 licrnum ImperüRomm Rrent:quidam Princhid Datte* 4 1- Gcundum varias regio 1445 17 7 4 L““. unt „ alii Landſaſſen. Hiun te; alll nof beyleute coram on 5 Lehenl s alios judices n aliis cau.. gifete 18e— ba 1 aino m 4 „ ram dom 4 1 62 nimmediaté Princh ¹ alll 44* 4 ve b amipfs Princehs 9 ſau 1.* aſſen/quia a ntur Ampt
ipsâ Imperii matriculà Imperialia vocantur, multò minũs ſeſſionem& jus ſuffragii in iis habent. Olim ra-
D. Joachimi Cluten. Sr fectis ſeu Quæſtoribus, quos illi Schoͤſſer appellant, ſubjiciuntur,& coram iis conveniuntur. De his alids. Nunc de Nobilibus Imperii Liberis tantm breviter quædam ex multis delibabo. Liberi Nobiles immediaté Imperio ſubjecti, die Freye vom Adel/ die Freye Ritterſchafft/ welche ohne mittel der Reyſerlichen Maje⸗ ſtaͤt/ vnd dem Reich vnderworffen; Reichs abſchiedt zu Augſpurg Auno 1555.5. Vnd in ſolchem frieden. Cammergerichtsordnung /* 2. t. 5. ili: Edelman oder an⸗ dern des Adels der oder die dem Reich ohn mittel vnderworſſen/ ꝛc. à loco in tres claſſes diſtribuuntur; Franconicam, Suevicam& KRhenanam, die Freyen vom A⸗ delim Land zu Francken/ Schwaben/ vnd am Rhein. Reichs abſchied zu Aug⸗ ſpurg Anno 1500. tir. Was man mie den Ritterſ⸗ chafften zu Francken/ Schwaben, vnnd Rheinlanden handeln ſoll. Reichs abſchied zu Speyr Anno 1541.§. Dem⸗ nach haben wir auff der Churfuͤrſten/ Fuͤrſten vnnd Staͤnde/ꝛc.(Equites Franciæ in ſex loca dividuntur: 1. Odenwald. 2. Steigerwald 3. Gebirg 4 Alltenmuͤhl 5. Pan 6. Rohr vnd Weyde. Suevi in quinq;: I. Hegoͤw/ Bodenſee vnd Algsw. 2. An der Donaw. z. Am Koͤcher oder Goochen. 4 Am Swartzwald. y. Im Creichgaw. Hæc obiter.) Hi non mints, quãm reliqui Status Imperii immediaté Imperio ſubſunt, Conſtitutionibus Imperii, de immediaté Imperio ſubjedis lo- quentibus, comprehenduntur. Deinde, habent jus& privilegium Auſtregarum, Cammergerichtgordnung part. 2. f. 3. ibi: Ritter oder andere des Adels/ die ohne mittel dem Reich vnderworffen t. 4. ibi: die vom Adel/ Er:. z. ibi: Edelman oder Rnecht dem Reich ohne mittel vnderworffen/& in eo jure Civitates Imperiales, quam eo carentes, ex eadem Ordinatione ſuperant. Præterea, gaudent benefi- cio Conſtitutionis de Pace Religionis, nec minuüs quàm Imperii Starus imme- diaté Imperio contribuunt, tantaque eorum ab Imperatore Rudolpho II. L. M. habita fuit, ut Anno 159 2. Cameræ Imperii man davit, ut eos in ſua libertate ejus- que poſſeſſione, vel quaſi, manuteneret adversis potentiores,& non facilé exce- ptiones fubjectionis, ab iis objectas, attenderet, nec ſub prætextu ſuperioritatis contra libertatem eorum pronunciaret: bræjudic. Cameræ in verb. nobilitas.§. Der Fraͤnckiſchs Dubiũ hic oritur: UItrum Nobiles immediaté Imperio ſubjecti interSta- tus Imperiireferantur? N. ſive immediaté, ſive mediaté Imperio ſint ſubjecti; Nõ de- ſunt tamen qui immediatos Statibus annumerãt ſed hoc pugnat cũ experientia,&
in qua inter eos non reperiuntur, nec etiam ad Comitia
men immediati Nobiles Comitiis quoque interfuerunt. Aur. Bulla Caroli I Ve. 1.. Statuim s. ibi. Militibus, Clientibuas, Nobilibus, t. 2. Germanic. ibi auch mit vielen an⸗ dern Fuͤrfren vnd Rittermaͤſſigen Perſonen. Reformation Reyſer Friderichs des dritten/ zu Franckfurt am MNayn Anno 144 2-auffgericht/ in pr. ibi: Freyen/ Her⸗ ren/ Dienſtleuten/ Rittern/ Rnechten/ Bulla Sigiſmundi,§. 2.§. 4. 4 Goldaſt. tom. 1. Conſt. Imp.p. 143. E ſeq. relata. Ludovic. Gremp. A Frewdenſtein/& Hieronym. zum Tamb in Reſgonſo ſolivego, der Erbarn Frey⸗vnnd Reichsſtaͤte Seſſion/ Stand vnd Stim̃ belangend/§. Zu der vierdten Objeckion Gc. Braunſchweigiſche Hiſto⸗ riſche Haͤndel bart. princip. 2 part. 2 ½ 2177. Prærogativà tamen ſingulari præ aliis Nobilibus gaudent Diſtinguendum itaq; hic inter hæc duo, Statum Imperii eſſe& eſſe Imperio immediaté ſubjectum. Dubiratur præterea- An Nobiles immediaté
Imperio ſubjecti regalia haeant Matth. Weſenb. conſ. 60.n. 30. F lider uekenan
L 2

8
92 Sylloge Rerum Quotidianarum
de Regalib. d. c.4 ½, 34 Herm. Vult. de Feud lib. 1. c. 5. u. 7. Nobiles etiam iis annume.
rant qui regalia habent. Cujuſmodi Nobilium meminit etiam in ſpecie Tiber. De. cian. Reſponſ. z. num. 164. 115. 1. addens generaliter, Nobiles regalia habere poſſe Sed hoc dejis reſpectu regalis alicujus dignitatis, veleo nomine, quòdinter Sta-
tus Imperii numerentur, dici nequit. Dignitas enim eorum, quam ex nobilitat:
habent, non eſt regalis, ut in Principibus, Comitibus, ac Baronibus. Sunt maul. flinter hos Nobiles, qui unà cum cà libertatis prærogativà regalia non habem Sunt quoque non pauci, qui unum vel plura eriam regalia ſibi ex peculiari concel- fione velpræſcriptione acquiſiverunt,& iis uruntur, arque hoc ut im nonnullis alii
regalib us, ſic maximè in mixto meroque imperio, quæ inter regalia referenda eſſe
quamplurimi ſtatuunt. Alciaz. in e. qued ſedem, zum. 27. de offic. Ordinar. Roland. Valle conſ. 42um. 6.& 3 1. Vol 2. Menoch. de præſumpt. lib. 3. praſ. 97. num. 24. P. Gil &n. in§. Fera.*. 171. Inſl. de Rer. Diviſ. Vdalric. Zaſius de Feud part. 5. num. 1 1. P. Nechl Mozz. t. de his qui feud dar. poſſ. n. 1 3. G t. de naturalib Feudor. nu. 2 5. Meichſner. Das ſoon. Camer. Imperial. tom. ⁊ lib' 2. Deciſ. 4. uu. 13 7. in ſin peregrin de jure Fiſci lib. 1.t. 1n 10. Beſſius in t.de Regalib n. 18 ubi dicit, Dd. ea mille in locis appellare regalia. Merumau- tem Imperium plura regalia, quam unum comprehendere, tradunt Peregrin. A0 1.7 2.2 97. Koland. à Valle conſil. 78„. 8.&& ſeᷣ. volum. z. Roſenthal. de Feudus, d² e. concluſ. 4. u. 5. Schrader. de Feud, part. 4 1./. 42. Conceſſo verô mero Imperiotan rum ea regalia, quæ ſub eo comprehenduntur, non diverſa conceſſa eſſe intell guntur. Reperiuntur etiam Nobiles, mediaté Imperio ſubjecti, qui unum velpla- ra regalia ex Principis conceſſione, vel legitimi temporis præſcriptione habens & allas quoque homines privati,& in nulla dignitate comſtituti regalia legitt mis modis acquirere poſfunt. Quamyvis indignum eſſe videatur, ut tales perſo næ regalia vel regales dignitates, bonâve, quibus ejuſmodi dignitas annexa eh habeant, Lacas de Penna in l. 2. n. 3 in Verb. Econtra, C. de jur fiſci.& in l. 2. n. 2. verſt breviter, C. de Fundis!imit roph. lib. 1 1. Afflitt. in c. 1.§. illud. n. 11. de prohibit. feud. alin per Frideric. Roland. à Valle conſil. 89./. 24. vol.. Peregrin. de jur fiſci lib. 7. t. 3 num 20 dicens pri vatos regalium incapaces eſſe. Andr. Knichen de ſublina.'errit. jur. cap. 1. n. J0⁵ Fallit tamen, ſi ius modis ea nadti ſint, qui ad acquiſitionem regalium requiruntur 6 jure permiſſi ſunt. Peregrin. in tr. de jur fiſci lib. 1. t. I. num. 9.& 27. Schveidvv.de Feul Part. 3.2. 53& 68. verſ. Et rales omnes. Heigius part. 11 4. 14. n. 29. G 30. Weſenbec tun Jil. 45 n. 26. verſ. Quare videmus. Knichen d. n. 3 08. Et Schneid vv.d part. 3 n. 13 idada Verum eſſe oſtendit, ut ex Caſtrenſe in! ſacrilegii, C. de diverſ. reſcript. dicat, Imperai rem poſſe dignitares alicui, nullam habenti, ita conferre, ut faciat eum Comitem, militen nobilem, at diſbutantem de bac re, an benè vel malé fecerit, in erimen leſæ Majeſtatisin cidere; idevq́; ſi Imperator homini privato Ducatum vel Comitatum concederet, eum ſſa rim Ducem vel Comitem fieri,& exempla eſſe notiſſima. Sed de his fao vice ſaris: Cum Liberis Nobilibus Imperii clim non minimam affinitarem habeant arcium Nobi- lium poſſeſſores, vulgò die Ganerben/ Burggraven oder Burgleute/ niſt quo. ad pacta& conditiones ſocictatis& feœderis inter ipſos mutui: placuit quædan de his inſerere. Cuüm ante factam& promulgatam Pacem Publieam, quam Eand⸗ frieden appellamus, in Germania paſſim itinera minis eſſent tuta& ſecura,&m noſtri loquuntur, das Fauſtrecht im ſe chwang gieng/ latronesquein arcibus apud fui generis homines latrones, in den Raubſchloͤſſern/ latitarent: generofi dun Nobiles
ritetsacogſgedera
munitas extf lorum jnraſiont taantior ellet. tiones c
Nobi Sace ſotib'sabd
eb macrco
dlari Cui inconfœderati Liben⸗ aumuneshereäes,
Jsnn tantümopprimele, nerye unr audaciacorum auücze Landftied zu Wor racher di daßzhr Leib vnd aufdem Reichstag zu Wo ziabraher Erklaͤrung des u Wͤerder Gauerben S nungdes Landfriedens zu 2 Näniſcer Kenſerlicher Na Nachszagzu Aagſourg de t Dapeendet Friedbreche Daßriderdie Ganerben ſe merge icht gehandelt werden Gauerzen/ Miam injule Lau calonen, Namun Anticub i- laxrale poſteriores fratribus kalior Kerpedkiorcorum. Autassabita ratione,4 an- diſt Sichen GanerbenG. ctinas decteus Comi- arces mium Nodiium an, Ertärimgdes Lanfriede ni Weußtudie gemen Wiuh Worunts,4un
e Haherhen Schloß,
alSoſc unadtſ Kricduung'pema tu
i Woſſegemeie Lrben. ArxKote
urgenüit ain Vetteraria 669 erntnr ine Paſtur ncatap,, p,
43o. Suta 2 8

t lianarum *.7. Nobiles etiam is aonu m ai etlamin lpecie Tiber. . Nobiles regallahadere Veleo nomine, quddiu aim eorum, quam ex nobil- tidus, ac Baronibus. Suntn xrogativa regalia non ban n regalia(idi er peculuaten
„atque hocutinnonnul
rinter regaliareferenan
am. 27. deoffic. Ordnar No npt. lib.. praſ.9. num. 14 1 us de Feud part. j,aum II. ih Feudor. uu.² ſ. Meuhſan. in peregrin de jurt Fiſailb.lt n locis appellareregalia Mlerm endere, tradunt beregrin volum. a. Roſenthal eThunh- Conceſſo veròmerolmperion non diverſa concella eſfeinde perio ſubjecti, quiunum eli temporis prælcipuone bo- „nitate conſtitut regala b num eſſe videatur, Ut uless us eiuſmodi dignitas annel .,C. de] er. Eſti U ultn
S.illud.n. 1. ie prohiliu fau egrin de jur ſtali 7 k.z n 4 K. regalium n
pum. 9. E 27 ekuiten 7114.*.29 zo Nä
1 Sehneia vvd part.n dedtverſ reſcrit. itun 3
faciat eum Comitenn
rf.] 4 men ſeſ
ſacerit in crimenluſi Mast 21C, derit,6
vel Comitatum conta 4 chis hac rcelun Habeant afclunn er Burgleute n F oll joſos mutul: p.
b blicam, quan m Pacem publiea„uans
91onem 7
ma. Sed d
. 4*
8* 1' 8 41 nt tuta& lernn IAI f 1 19 latte I0 3 V k generd
. ſſern. latitareflt: g
lim. territ. ur. 6ah,
D. Joachimi Cluten. b
3 Nobiles arces munitas extruxerunt, in quibus cum familiis ſuis& rebus precio- ſioribus ab aliorum invaſionibus violentis tuti eſſent. IIt autem conjunctio horum c major& conſtantior eſſer,& ſe, ſuos, ſuaq́; eò meliſis defendere poſſent, frater- nitates& confœderationes certis legib. contraxerunt, quas den Burgfrieden ap- pellarũt. Qui ita confœderati fuerũt, dicuntur Ganerbii, Ganerben/ quab, gemeine Erben/ communes heredes, Con domini. Sed quia illi à priſcâ virtute degenerates, alios non tantum opprimeie, verum etiam confra tres, alios opprimentes, recepta- re cœperunrt, audacia eorum publicis legibus Imperialibus fuit coercita. Im Roͤ⸗ niglichen Landfried/ zu Wormbs Anno 1497 auffgericht. rit. Die Peen der Fried⸗ brecher/ ibi: daß jhr Leib vnd Gut. Roͤmiſcher Keyſerlicher Majeſtaͤt andfried⸗ auff dem Reichstag zu Wormbs Anno 1 521. auffgericht/ tir. Die Peen aller Friedbrecher Erklaͤrung des Landfriedens zu Augſpurg Annol zoo aufgericht/ rit. Wider der Ganerben Schloß. Cujus werba accuraté repetuntur in der Ord- nung des Landfriedens zu Wormbs Ae An. 152 1.tie. Wider der Ganerbẽ Schloß. Roͤmiſcher Keyſerlicher Majeſtaͤt/ vnd des heiligen Reichs Landfried/ auff dem Reichstag zu Angſpurg declarirt, ernewert/ au ffgericht vnd beſchloſſen/ An. 1548. rit. Die Peen der Friedbrecher Cam̃ergerichtsordnung de Ann⸗ 155z. parr. 2. rit. 1 3. Daß wider die Ganerben/ ſo die Echter zujhrer Ganerbſchafft zulaſſen/ am Cam⸗ mergericht gehandelt werden ſoll/ ꝛc. Hic contra nonnullos notatu dignum, vocis Ganerben/ aliam in jure Saxonico, aliam in locis ſuperioris Germaniæ eſſe ſignifi- cationem. Nam in Articulo 17. Kandrecht lib. 1. Ganerben dicuntur hæredes col- laterales poſteriores fratribus& ſororibus, itaab eundoovel properando dicti, quòd facilior& expeditior eorum ſit ſucceſſio, nullâ ſexus, ſed gradus duntaxat propin- quitatis habità ratione, d. articul. 17.§. Vatters vnnd Mutters/ verſic. die heiſſen dieſe Sachen Ganerben/& ibi gl in verb. Ganerben. Modeſtin. piſtor. conſil. 2 1.*. 43. Sed in actis& decretis Comitiorum, Ganerben Haͤuſer oder Schloͤſſer dicuntur arces plurium Nobilium familiis communes, quaſi gemeiner Erben Schloͤſſer. 4. Erklaͤrung des Landfriedens zu Augſpurg 1500.:t. Wider der Ganerbẽ Schloß/ ibi: Wie auß vnd in die gemeynen Ganerben Schloß/ ꝛc. 4. Ordnung des Land⸗ friedens zu Wormbs/ Auno 15 21.:. Wider der Ganerben Schloß/ 15¹: In die ge⸗ meinen Ganerben Schloß/ ver/ Ob die/ izi: in denſelben gemeinen Schloſſen/&x verſ. Solch vnſer Aeclaration, ibi, Allen gemeinen Ganerben Schloſſen. Cammer⸗ gerichtsordnung A. part. 2 tit. 1 3 in pr. ibi. Daß gemeiner Ganerben/&§. Wollen/ 11: Wo die gemeine Erben.&§. gemeines enthalts/ oder Gerechtigkeit/ Pecr. Da- naiſ jur. Cam. t. 25 6. Verb. Receptatores, nu z. Tales arces aliquot ſunt in Germania: Arx Kotenburgenſis, non procul Norinbergã diſſita. Saltzb urgenſis adsalam. Frid- burgenſis in Wetteravia. Gelnhuſenſis, quarum praclararum exemptionun privile- gia referuntur in cutalogo Privilegiorum, in verbis, Gelnhaͤuſiſche Freyheit/ fal. 425. G 430. Sunt& quædam Civitates Ganerbicæ: ut Creutzenachum, oppidum ſitum ad Rhenum, habet condominos Electorem Palatinum& Marchionem Badenſem. Sic Smalcaldia, dum viverent Comixes ac Principes Hennebergenſes, ex parte di- midia ad ipſos, ex altera ad Landgravios Faſſiæ pertinuit: hodié Landgravius ſolus eà poritur. Quomodo Ganerbinatus conſtituantur, extinguantur, finiantur, ex Cunradi Rittershuſii Partitionib. Feudalib. bulcbrè tractat Paul. Matthias Wohnerus in lib. de verbor, ſignif vorb. Ganerben.
I 2

Sylloge Rerum Quotidianarum
27. Nunc de Civitatibus: a Quemadmodum olim, eum Kei. ublica Romana florerer, non una eademꝗque omnium Civitatum con. ditio fuit: ⁰ ſic, ſi præſentem Imperii Romano-Germanici ſtatumia. tueamur, triplicem Rerumpublicarum conditionem deprehendemus Nam quædam Liberæ ſunt, c quædam Municipales, d quædam Mixrum ſtatum obrinent. e Deinde, quædam ſunt Pactitiæ, f quædam Exempti- tiæ, gquædam Privilegiatæ. h
a) Vocabulum CrvIrA T1S varié paſſim accipitur. Laté, ut in materia onerum& contributionum, tàm pro urbe, quàm pagis& villis, I. forma,§. k veri,. de cenſibus. Anguſtiuis, pro libera Republica, 1omnes populi, in pr. D. de l.& I. pro Ciſi- tatibus Reipub. ſubjectis, I. boua. 1 5.& I.ſeq. D. de V. S. pro loco æcdificiorum mur eincto, l. 2. Ä. t. Socin. in l. ci vibus, D. de Reb. dub. ad differentiam villarum, Barr. in!. ſive autem, D. de Nov. oper. nunciat. ira ut quoq; ſuburbia complectatur, I. uxoremſ lagaverat, D. de Legat. 3. G ibi Bart. Propriè, ſumitur pro collecta multitu dineho- minum iiſdem legibus& moribus viventium,& urbem muro clauſam inhabitan. tium, Cie. in ſomn. Scip.& pro Seſio. Vipian in livitas, 17. D. de Reb. credit. Alciat inl urbus,§. Romana, D. de y. S. Ce. in e. ſi civitas, 17. de ſentent. excommunic in 6. Wurmiſ obſervat lib. 1.t. 49. obſ. 2. Nonunquam etiam pro adminiſtratoribus vel Rectoribu eivitatum accipitur, Bart. in lprincipali bus, n. 3. D;ſi cert petat. Decius conſil. 404 ‚1/u. Menoch. conſel 434.n. 14. vol. 2. Sed dehis pleniſis Lexicographi. Voces hæ, Oprr- Du, URBS, CIVITAs, plerumq; confunduntur, cum tamen diverſam ſempe ſignificationem habuerint: Oppida enim non erant aratro cincta, fueruntq́; mi- nora quàm Urbes. Sed quæ cingebantur, Urbes nominabantur. Inter Civitaten & Urbem, teſte Nonio Marcello, hocintereſt: Urbs, ædificia; Civitas, incolas reſji- cit. 5) Populus enim Komanus quaſdam fibi ſubjecit, quaſdam liberaste- liquit, T. Quint. Flaminius, Philippo Macedone juniore primò in faucibus Fpi. ri, ac deinde Theſſalia ſuperato, Senatus populique Romani decreto, omnes Ciit tates Græciæ liberas eſſe, ſuoq́ue jure uti juſſit, Liv. lib.;. Decad. 4. Philip in Chen lib. 2. ſub T. Quint Flamin. Ex epiſtola Antonini Pii, Urbes dividuntur in Maximas Majores& Minores, pro ratione ſcilicet privilegiorum majorum, vel minorũ, qut bus fruebantur. Decet autem, referente Modeſtino in I.6.§. z in fin. D. de excuſat. mani mo quidem aumero(immunitatum) uti Metropoles gentium: Secundo autem, quæ habent vel forum cauſarum, vel loca judiciorum: Tertio autem reliquas Guid. Pancirol. in tr. de Magiſtrat. Municipalib. c. 8. in pr. Fr. Hotom. in comm verl jun verb. Metropolis. P. Greg. Tholoſan. de rep. lib. 2. c. I. n. z. Bartolus& Joan. de Plateain unic. C. de Metrop: Bert. tradunt, quòd Maximæ ſint civitates, quæ merum imperit habent; Mediæ, quæ mixtum Minimæ, quæ juri ſdictionem ſimplicem: Sed hæc in⸗ terpretatio anterioris temporis ſtatui contraria eſt, licét enim in civiratibus Mar mis Præſides Provinciarum plerumque reſiderent, arg. Lun. D. As offic. Pref. Auguſ & eam ob caufam merum Imperium iniis exerceretur: tamen id non Urbis, ſed Ptę- ſidis contemplatione factum eſt. Forſan Br.& Plat. ad præſentem Reip. ſtatum al-
quo modo reſpexerunt. c) Notandum hic, quòd Liberæ Civitates, pro tem, poris,& Reipublicæ uſu hodierno, trifariam accipiantur: 1. Pro iis quæ non into- tum
uml'erzkti quibltꝛr de renpore Caroll TM 1 fel7. 1. n Olhn Agnn, br eil dPrncihum, 7 an nd renhettronla⸗ Kingtägnchidrslun rzadim Cuitateslmpera maun dyeniotem agnolcu indet am libertatem retint ulaleusjugo eſent, exen ſib duaolim inlmperio omt nacie nerunt, quæ nuncte deini genetis Ciſitates Im jitutecietunt, impliciter entarhrtju Cameniin uer myrilks iditata vel ntan lu halenzaulelim ub uge! ſat. Andeappatet, Ciite Naidsſtäͤte, alas lm lici Confttutionibus catalog pepe copulam rconjun, nctt pellantur,Kne ve bet mntüm zellmperialesn: sniilegis Calareis,Ci Grintlicet Benchtvona⸗ ſten Standt/Regalin 1n,1 nm.145,17. DPrat ldertekrountur, tari u, G Cmmmiati Caſ Fehe ſsdes diten u Omeiven aleedwyiglih⸗ kunmhräcyunſan. „u lamchpum legatit nünmnet. Cijitates Liders khaz„gliain maut lapen u kane a Aneorporatione,
He. uthy, J jes 4 6 adeé 00 1 whnepno niſ grrau

lanarum
nadmodr ne omni nano-G aditionen licipales aCtitiæ,
im accipii Pagls K VI eapepuli n V.§. pro lifferentia durbia co- iturproc urbemm fas 27.D. ſentent. ea adminiſtr ſicert peta Lexicogra tur, cum rant aratt nominab 8, ædificis n ſbiſubſe ne juniot que Roma kiu. 1i?.z.. Pü, Urbes
14)
g0. 8
biciorum: 3. in pr. Fr.
1v. 5. Barte
fint civita aſdictioner a eſt, ent,.*
— —
ceretur: tar
plat. a8 p
ac⸗ quo ccipianiuf:
2. Jecubunt
* lcet!
1
mm eün 1 anivitaung mn uͤch hn 2 wrehentme „Netamün.
ap dam den
aut„utinn al ma. 16 1rus Glad God diliciommme vrmarum, Ban ul dan karulunm allu amulttache on aufaminun. AA rnit. Alunl e uniei ſlum o u tkedbid d riuscnſl den Aie Vocesbe,OI un 1 diserün eh 2e dta ftennd antar. laterGRi iras inegtn — ualdambn ae bin faucdel reto„onnal n unrutin bin
. a velminah
a D.Atersſnl
T io autem d
D. Joachimi Cluten. 85 rum ſiberæ, ſed in quibuſdam, ab Imperii& Cæſaris protectione, exemptæ ſunt, uales tempore Caroli,& Othonis I. civitates Longobardicæ fuerunt, Carol Sigon. in Orhon. Magno, fol. 17 5. 2. Civitates Liberæ dicuntur, quæ non à Cæſaris, ellm- erii ſed Principum, Ducämve juriſdictione,& poteſtate exemptæ funt. 3. Srey-⸗ taͤtte/ vnd Freyheit/ pro illarum quoque Civiratum libertate ponitur, quæ ſecun- dum quid Principibus ſubditæ, ſecundum quid liberæ ſunt. De ſecundo genere hic agendum. Civitates Imperiales nullum inferiorem principem, vel alium Imperii- ſtatum ſuperiorem agnoſcunt, ſed ſoli Imperatori immediatêé ſubſunt,& partim ſemper eam libertatem retinuerunt, partim, cum ſub inferioris Principis, Comitis velalterius jugo eſſent, exemptionem obtinuerunt, liberratemque recuperarunt, ſub qua olim in Imperio omnes Civitates non minſis quàm integræ Imperii pro- vinciæ, fuerunt, quæ nunc titulo feudi regalis ab Imperatore recognoſcuntur. Po- Kerioris generis Civitates Imperiales, reſpectu ejus libertatis, in quam quaſi ex ſer- vituteredierunt, fimpliciter Liberæ, Freyſtaͤtte/& non Imperiales Civitates vo- cantur, Prajud. Cameræ in verb. civitas Imperialis. ã. Sr eye Reichsſtaͤtte/ ubi additur, Imperiales Civitates vel totum Aquilam, vel pariem ejus, reliquus nihil ex ea in inſigni- huu habere; quõd olim ſub jugo Epiſcoporũ, vel aliorum fuerunt,& poſtmodum liberæ factæ ſint⸗ Undeapparet, Civitates Imperiales alias eſſe Liberas& Imperiales, Freye Reichsſtaͤtte; alias ſimpliciter tantum Imperiales, Reichsſtaͤtte. Ledin Imperii Conſtitutionibus& catalogo Statuum iis adjuncto, ac in matricula Imperii, utræ- queper copulam conjunguntur, ac Freye vnd Reichsſtaͤtte ſimul omnes ie. Kincté appellantur;& ne verbulo quidem in earum enumeratione innuitur, quæ li- beretantäm, vellmperialesnominen tur. Imõ Imperatores indiſtincté in Diploma- tis& privilegiis Cæſareis, Civitates Imperiales, Nobilia Imperii membra, vocitant. Gruͤndlicher Bericht von allen vnd jeden der Freyen vnnd Reyſerlichen Reichs⸗ ſtaͤtten/Standt/ Regalien/ Privilegien/ Rechten vnnd Gerechtigkeiten/ Part. 1. art. 1 5.num. 14 p. 175. Præterea omnes, quocunque nomine appelſentur, eddem libertate fruuntur,& Statibus annumerantur, Aur. Bulla Caroli I V. t. 1. ibi: Civi- bus,& Communitatibus Caſtrorum, Civitatum& Locorum. Reformation Reyſer Friderichs des dritten/ zu Franckfurt am Mayn Anno 1442. auffgericht/ in pr. ibi: Gemeinden aller vndjeglicher Staͤtte. Legati eorum unà cum Imperatorum, Ele- ſtorum& Principum legatis, ad exteros Reges vel Principes, in cauſis graviſſimis, mittuntur. Civitates Liberæ eadem incommoda ferunt;, quæ Electores& Princi- Pes. Denique, quia in matriculam Imperii, ur fuprà dixi, ſunt relatæ, pro ſtatu Im- perihabebuntur;, donec exemprio probetur. Et quòd matricula inducat præfum- ptionem& incorporationem, dicit communem eſſe Jaſon in. Barbarius, n. 56. D. deofic. Prator. adeò ut contrahanc præſumptionem non admittatur confuetudo velpreſcriptio, niſi ſit tanti temporis, que memoriam hominis excedat, Pariſ. sonſ. 13.7. 13, lib. 4. Nec immeritéô: Sunt enim hæ matriculæ ex antiquis,& cuſtodiun- turin archivo publico Imperii, nimirum à Reverendiffime Archiepiſcopo Mogun- tino&KI. Archicancellario. Hier. de Monte in tr. Fin. Regund. c. 62. num. 3. Unde et- iam Anno 1550. die 7. Octob SCtum in Camera prodiit, quòd regiſtris fiſcalis fides adhiberi debeat. Reichs abſchiedt zu Regenſpurg Auno 1548.§. Wiewol auch in der Ringerungshandlung bedacht. Nonnulli tamen exiſtimant matriculam non Probare, peri, Seriniarios, 16. C. de Teſtam. militis,& ibi Salicst n.⁊ Plures hujtis opinio- L 3 nis

5 5
86 Sylloge Rerum Quotidianarum
nis allegantur à loſeph. Maſcardo de probat. concl. 1036. nu. 5.& in Symphorem. Gylmanl tom. I. p. 1.6.t. 11. Vor. 4 n. 74.& ſega. ideò, quòd non poſſit probari matriculas iſtas auctoritate publicà confectas& authenticas eſſe, quod requiritur neceſſariô. Inno. cent in c. 1 n. I. de fde inſtrum. Deinde, dicunt nonnulli, nuſpiam eſſe conſtitutumisa Conſtiturionibus Imperialibus, matriculæ Imperiali credendum eſſe, quod utique non eſſet omiſſum, in re tanti momenti,& in qua quaſi cardo totius Imperii verti. tur. Prærerea, ipſam experientiam docere, plurimos in matriculam Imperii relatos, qui ipſo facto Sratus Imperii non ſunt, exempla allegare odioſum fortaſſis fuerit,
Adhæc, quàâm ſibi conſtet matricula iſta, apparere ex Conſtitutione Imperii de ann
1544·§. Demnach ſollé die obgedachte/ ubi ſancitũ: Daß man einen billichen gleichtẽ anſchlag/ es geſchehe durch Ringerung der beſchwerden vnnd Erhoͤhung der ver⸗ moͤglichern/ oder durch einen gantzen newen anſchlag/ oder in andere wege/ abre⸗ den vnd machen ſolle Reichs Abſchied zu Augſpurg 1548.§. Als auch durch die Kreyß verordnete fuͤrbracht/ ibi: Daß gleichwol etliche Staͤnde in des heiligen Reichs anſchlaͤge befunden/ aber vnbewuſt/ wer dieſelbe oder welcher end ſiezu
finden oder ſeßhafft. Sed uturt ſit, lict hæc ſpeciem veri habere videantur, attamen
nullum eſt dubium, quin matricula Imperii pro vera probatione acceptetur,& ideò in eam relati, Status Imperii habeantur, donec in ſpecie de uno vel altero contrarium manifeſté& indubitatis rationibus probetur. Nam notorium ett in omnihus collectis Imperii, Reichshuͤlffen/ Kreyßanſchlaͤgen/ uſq; ad hæc tem. pora, matriculam imperii Anno 1521. renovatam, obſervatam. Cum itaq; in cau. ſa publica& antiquis verſemur, miniis commodè diſquiritur, ad hæc matriculaſa. tis ſolenniter cõfecta& approbata. Nam in factis antiquiſſimis nullâ opus eſt pro. batione ſolennitatum, ſed propter antiquitatẽ temporis omnia ſolenniter acta pre- ſumuntur, text expreſſus in c. ea noſcitur, de his quæ fiunt à Pral. ſine conſenſ. capit. e. per-
venit. de Emt.& Vend. l. qui in aliena, ſed etſi non, 3. D. de 4ceς. vel omitt. hered. Et qua- vis antiquæ matriculæ probabiliter in dubium vocari poſſint, illud tamẽ quoadin-
dictionem collectarum Imperii de anno 1521.& arum moderationem de anno 5⁷
nullo modo fieri poteſt, cam illæ magno tractatu, conſenſu& approbatione Statu- um, per pragmaticam ſanctionem approbaræ& confirmatæ. R. A. zu Wormbs 1521.§. Vnd dieweil wir jetzund mit allerley/ ii: So haben Churfuͤrſten/ Fuͤrſten vnd Staͤnde/ zu vnderhaltung vnſers Regiments vnd Cammergerichts hie einen anſchlag auff die Staͤnde des Reichs gemacht/ ꝛc. R A. zu Augſpurg 1748 7.
Ferner/ wiewol des H. Reichs ꝛc. i6i. Die alte/ vnd ſonderlich in vergangenem ein
vnd zwannigſten Jahr/ minder zahl/ zu Wormbs gemachte Reichs an ſchlaͤg/ c Firma itaq; manet opinio] Ctorum, qut volunt, quòd in dubio matricula fundaua intentionem pro immatriculato pariat. Et hæc eſt communis regula. Gail. 1. ob2l. loſeph. Maſcard. d. oncl. 1036 n..& ε⁵l. Sed extra oleas ferérapior. Liberæ autẽ Ci-
vitates&mperiales perhibentur, non quòd planè ſint à tributo immunes, velutio-
lim liberæ provinciæ, quales ante conſtitutũ Imperium Macedonia& IIlyricũ fuit,
Liv. lib.. Decad. 5. Wolff. Laxius in comm. Reip. Rom. lib. 2. c. 5. ſed quòdpro rata cõfer⸗ reteneantur, in cęteris, reſpectu Principũ,& ſic mediatæ ſubjectionis, liberé vivat, ſuisq́; legibus utatur. Franciſc Guicciard hiſt. Ital lib. ⁷. Lud. Guicciard rer. Memorab. lib. 2. ſub Anno 14. Nam cuùm civitates quædam ex mera Imp. liberalitate quando- que prece& precio ſibi propriam rerum ſuarum adminiſtrationem compataüei
8 8 1uhb⸗
⁸
5 8 /
““ lßeneerae erenp E tienee vneKlmperatot numchbeselmperar An ladl euunen 33 qlaps liinaptelibalis, nalatkejtra ſipetiorlati lmeicereſteſinilljur 4S1Iulkh1 4 laudc. 134 efügemil dt uriſ- geltacheat quam brincip vans,ar vol 40 Ftuull Aasuis and⸗Ober v. to nnſanu vis Romantnk can an u. 24 voll dirc bumecate, e-fereangate deLads⸗Obrigkeit ſedne &draromlmperi habent, Cunrtem&Duncipes ſunt eürur abete Landofürſtle chalis tum ratione terrirori la ſre uratetriterialia rati unpkcmano tanquam Stat cpon zon enimin juſmoc jarahndeiyi„Farſ liche bus guin deipldptuneipe) llia uum adcjus
conlicer hot
Uer poteſt, Avar p.
Cawitan nltatm non hab

tidianarul 36 nu. ſ. G
non poſſitp
Polltp „quodreqx aulli, nuſpi riali creden a quaſi card os in matri cer onſti ũ Daß ma chwerdenv ſchlag ode ſpurg 114. voletliche! der dieſelbe emveri hab t0o vera rio donec in ſ
orff Herg
, 4* Rreyßanſch m. oblelV- 4 1111 ri 11 1
tis antiquit empolls Op. 4 SuntA Pr. 3.D de Ac . vOC3 p ſ 8 1
U nmod nient
Cal & contl m⸗
. I ents vnd L. .⁸△) t c.. 84 e, vnd ſonde ormbs gema noͤdum
t,
4 ſ„r † lané fint att lmper
Rom. lib. 26. ic med atæ!
tal 1b7Iu
am ex mera-
um adminif
„ 6 fe e Cumalen
6 rium M um
T s zhum gn dg marricdiat
annecelland eneconſttarm, an ſſe quadri ewlmpeiig, un lmyerütea dauforallö i an e mperig nanabillchenge taarhoßuvghe aut derewege 3 2(ls auchdu asde in deslel adaweicher adſ an leantut,i asone acceyretu, 9. de uno el A/ m vrorun aah /uſhalheem
1
n Arn;
d
n hæcmatielal
[aun aulliopwehn
in olendtabn A enſen ahi un mitt.hent 21 ud tam dlbei ae nem denwh 31 probauones ad Aulm r tfüͤrſta t an gerichts t Ausſunt
1
an avergeunt
n deichsalſct »„elaldbd u marriclläln 31 ula. Galln N re all a ol. libels * immunes),
zel
D. Joachimi Cluten. 85
..„...2„. fubjetione mediatà Comitum& Ducum, ſeu Principum, veluri earum Præſidũ,
exemptæ funt;ipſæm etetiam auxilia ſua tam miniſterialium, quàm reliquorum ei-
vium Regibus& Im peratoribus ſuo nomine exhibere eœperunt, Wilbelm. Kyrian- der Annal Treveren,*⁸. 13 fol. 47. ſecundum cujusq́; portionem ‚vermsgedes An⸗ ſchlags His ita prælibatis, dubium oritur: Utrum Civitates Imperiales jura terriro- rialia, He jura ſuperioritatis& regalia habeant? A. Nam eo ipſo, quòd inter Status Imperireceptæ ſunt, illa jura ipſis competunt, Gail 2. o5.7 u. 7. in tr. de Arreſt. Imp.
9 1h. I. Vult. lib. I. de Feud. c 5. n. 7 Verſ. aliis etiam. Rurger. Rulant de commiſſ p. 2. lib. 5.c.
412 4 Seipio gentilis de juriſd. li..c. 22. Clim Starus Imperii nomen non magis inuti- le eſſe debeat, quàm Principis, Bald. de Schiſmate, inpr.n. 10. Decian. conſil aO. quari- ꝛur ergo, n.2 1. v0l. 40. Et nulla dari poreſtratio, cur Civitates juribus ſuperioritatis, quevulgô Land⸗Ober⸗ vñ Herꝛligkeit aph ellantur, casere dicende fint: Liber de pa- ce conſtantia,§ os Romansrum, verſ. volumus, ut non in concinnè poſt Bald. Tib De- cian. conſ. 8 n. 1 24. vol. 1. dixerit, poteſtatem Civitatum, Regalibus utentium, in du- biumvocare, eſſe revangare mundum. Habent itaque Civitates jura territorialia, die Lands⸗Obrigkeit/ ſed non habent Candsfuͤrſtliche Obrigkeit. Jura Principum & Statuum Imperii habent, ratione rei ſive ratione terriroriorum quæ poſſident. Qujautem& Principes ſunt,& ſimul habent territoria, juraq; territorialia, illi di- cuturhabere Tandsfürſtliche Obrigkeit/ tum ratione perſonæ Principis, ſve prin- cipalis, rum rarione territorii conjunctim. Sed Civitates habent duntaxat jura rea- lia, ſixejura territorialia, ratione territoriorum, quæ immediaté ab Imperatore& Imp. Romano tanquam Status Imperii habent: at non habent jura perſonalia P rin- eipum; non enim in ejuſmodi Civitatibus eſt Dux vel Princeps, ein Fuͤrſt Ergo nec zuraprincipis, Fuͤrſtliche Obrigkeit. Cium quoq; non aliter de ejuſmodi civitati- bus, quam de ipſo Principe judicandum ſit, Bart. inl. infamem, D. de publis. judic. Gail. Alib 2.,0637. um. 7. ad ejus exemplum eriam regalia& fiſcalia jura habere dicun- tur, Bart in ². 1.§. de qua re, peregrin. de jurib jiſci lib. 1.c. 2. nu. 44.& ſed. cum ibi alleg. UndeHieronymus Gigas in tradt. de crimin. leſ majeſt. pag. 1. ſub. t. quotuplex ſit ma- jeſt.. 17. J. 6I. nu. 1. ſcribit, Privilegia Reipub. Romanæ hodiè etiam ad cæteras Reſpublicas aliarum civitatum extendi, ideoque& in ipſis crimen læſæ Majeſtatis committi. Idem ſenſit Bocr. tr. de ſeditio,§. praſupponendam etiam n.. G ſeqa. ubi in ſpecie de Peruſia& Bononia loquitur, contta quas, licet Pontifici ſubſint; crimen lælæ Majeſtatis incurri; tradit. Nihilimpedit, quòd Civitates dignitatibus rega- libus non gaudeant. Quemadmodum enim dignitas regalis fine juribus regalib Us confiſtere poteſt, Alvar: Valaſc de jur. Emphyt. q. 8. num. 34. ſic etiam jura regalia ſi- me tirulo regali eſſe poffunt. Hinc An dr. Barba. conſil. 7 1. 2um. 3. Vol.;3 Etiamſi quis Comitatum non habeat ſeu regalem dignitatem, ſitamen habeat caſtra& loca, in quidus regalia exerceret, ex quo forté ad eum ſpectent pœnæ,& mulctę, eſſe nihil- omins de ipſo,& caſtris, ac locis ipſius non aliter judicandum, quàm de Ducę, Comite, Ducatu. De Nobilibus idem ſtatuit Decian. conſil. 2:n. 16 5. vol. 1. Nec offi- cit, quòd fint Principes vicini, qui ratione meri mixtique Imperii, velvectigalium, vel falriconductus, vel ſimilium, in totum, vel tantù ex parte aliquodjus in non- nullis Civitatibus Imperialibus, ex præſcriptionevelconventione cũ iis inità, alio- ve modo acquiſiverint; illæ tamen nihilomins Libere Civitates, Statusq́; Imperii manent,&regaliareliqua retinent;& ſunt alie civitates Im periales, in quibus nihil ex re-

——
88 Sylloge Rerum Quotidianarum
er regalibus Principibus vicinis competit. Quidam Doctotes ſimpliciter aſſerunt, Civitates ſaperiorem recognoſcentes locoprivatorum eſſe, ideoque regalia non habcre. Sed à Civiratibus Imperialibus omninò alienum eſt, ut inſtarhominum mediatèé Imperio ſubjectorum, carumque civitatum, quæ ut merèm unicipales alii ſubſunt, privatorum ſint loco. Et notum eſt, ex municipiis veterum Romanorum,
eorumque minimà poteſtate, ad Civitates Imperiales& Liberas non rectè duci ar-
gumentum, Scipio gentilis de juriſd. lib. 3 c. 22. Cüm autem Civitatibus Imperialibus
regalia competere dico, id adomnia regalia& reſervata Principis minimè exten- dendum. Prærerea, licet Gail: in tr. de Arreſt. Imp. c. 9. nu. 1.& d. obſ. · 7. n. 7.lib.. tra- dat, ejuſmodi Civitates tantum in ſua Republica poſſe, quantum Imperator in Im. perio; hoc tamen nõ ita univerſaliter& ſimpliciter accipiendum: Nam plura ſunt, quæ Imperator in Imperio poteſt, quàm quæ ab ejuſmodi Civiratibus in ſua Re. pub- fieri poſſunt. Dubitatum itidem fuit, an Civitates Imperiales ſeſſionem& vo- tum in Comitiis Imperialibus habeant? Caſpar Peucerus in complemento Chronici Philitpi Melanchth. lib. j. Civitates non ſuffragandi, ſed conſulendi tantum jus ha- bere exiſtimavit, ſed malè. Non nudum dandi conſilium, ſed etiam ſedendi& ſaf- fragandi jus in Comitiis olim habuére,& nunc habent: Nam ev aurea Bulla Caroli IV. non minus ex Civitatum, quàm Principum conſilio res in Comitiis directas fu- iſſe compertum eſt, in fin. princip ibi: nobilium& eivitatum multitudine numero ſa,& German. ibi: Manigfaͤltigen der Staͤtt bottſchafften Reformation Keyſer Fri⸗ derichs des dritten/ zu Franckfurt am Mayn Anno 1442. auffgericht/ inpr. ibir Gemeinden/ aller vndjeglicher Staͤtt. Præterea, omnes ferè receſſus diſertam Ci- vitatum mentionem faciunt. Er licet quibuſdam in ldcis Civitatum nomen expreſ- sé non ponatur, ſub generali tamen reliquorum Statuum appellatione eæ compre- henduntur. Adhæc, Civitates ſub hac verborum formula ad Comitia vocantur:
Mit vnd neben allen andern Staͤnden helffen handlen/ rahtſchlagen vnnd ſchlieſ⸗
ſen Ludo vic. Gremp.& Hier. zum Lamb in Reſenſ. der Ehrbarn Frey⸗vnd Reichs⸗ ſtaͤtte Seſſion/ Standt vnd Stim belangend/ 4. 1.§. Zum vierdeen iſt in der gul⸗ denen Bull/ per tot. ubi latiſſimé. Obræcht. in tr. de juriſdlct. c. 6. num. 76.& ſeqq Num
& fœdera contrahere poſſunt? A. Cammergerichtsordnung part. 2. 9. 9.§. So je⸗ mand/ verſ. Aber dem beſchaͤdigten/ ibi ſein Freund vnd helffer. Gail. de Pac. public.
lib. 1.c. 16. n. 14. in fin In judicio Cameræ Imperialis Anno 1553. fœdus inter epiſco- pos, Herbipolenſem& Bambergenſem, ac civitatem Norinbergenſem, adversus Albertum Marchionem Brandeburgenſem initum, ut licitum, approbatum fuit, NMynſ. 6.“b.z. Civitates Imperiales in Comitiis in duo latera vel ſubſellia diſtribuun-
tur, Rhenanum& Suevicum: vulgô die Rheiniſche vnnd Schwaͤbiſche Banck.
4d) Civitates omninò ſubjectæ, in quas Principis ſive Dominiterritorialis eſt. juriſdictio ſuperior, uti olim Præſidum, t. C. de defenſoribus civitatum Nov. 1 5. c. 6.
Hinc dicitur, illum ſuperiorem loci Principem pleno jure& propriẽ eſſe, qui rega- lia,& merum mixtumque imperium, omnimodamque juriſdictionem in civitate aliove loco exercet, ita ut tanquam ſuperior, aut mittendi Magiſtratum adjus red- dendum, aut civitas ſibi quidem Magiſtratum eligat, ſed confirmationem à Prin- eipe expectet. e) Hamburgum cum Ducatu Holſatiæ, cui adhæret, anti- quitus ab Imperatore& Imperio, Duci Holſatiæ in feudum dabatur, cui& præſtat homagium. Sedchm Duces Holſatiæ civitatemillam tanquam ſimplieiter ſubje-
ctam,
81, l. te. toxedu Eble 3
3 ntamſa e p umthrtatei
“ . em, r
uoci aererunt Lu im&prome
Ercrioinmetiatt † halne ihcim 2 e nnhektxN i elnc nargalumc d krd ee enaCint. Alrccntscen AlputKa, e piula mancatt bun garCiri uccnkin Hntj Hhtmi r KS 52u itheusEu /21 Hfrn aipbilbus r iate Imperne. aicetmitt waͤbtſchen/ N bterſch Ln ijucicctinpnn hbulmper 2 prentidas dc Buta. I2& ſe inügnesur KdusIr s in qubuſcä ranin pterea eni nec igtam nrulgatia Gos mhlilt t. hlmpcriCirita fum. krenſem Non: bueſiin d Prni Magdcbar b uugud 8 kt Aunon in Color entm im anumer lmpr
ok, 4er
ben 4guiſcnen ba⸗ 4 ACnardan c 6 8 2— d dne**

ldlanarun
am Docdot torum elſe Halienum? um, quæ u
um leiteaſa An lue texrin edialarhonn mürieihan nunicipiis em Nomauxan ales& Lib amonrectiui n autem C aiouslmenn, eſervata D aMt midmmten 6. 9.14. 1.0 AM.7 lha polle, qua mulmperani ter accipie ube: Namplus b ejuſmod 0 taridusulul itates Imp anas lellonent Deucerus ast aplemauCm di, ſed co ulnaditanimoo onfilium, abs amſedeuäae nabent: N amt 4ureu hulsch onſilio res Dat miris diehl eiwitatum tam ituliuunm zafften R aeh atinäaſa Anno 144 2. ffgeri n , omnesf an cellsilumm in locis C unm. um nomenen Statuum 1gr ationeescom mm formul isRDomita ſwm andlen/* inh lagm nn 4 „ſ der Eh ad Frey 9.1.§. 31 aanrdtnitind eiuriſdick. c A m. 76. 6 ichtsordn aunan 13
eund vnd! in Gaiaduh
ialis Anno nte fœdusiudigs
2
——— —
an chwäſt 1 a miniteriim drincipis i r: un VNud ae defenſor deNa g
ur an opflc elle, 1 leno jur 49pt
itten). eddlö autm An rmationel geligat; CA. Heuiachat
u 4 Ducat. a atur, eu tiæ in feud m Umpliine
temillamt
D. Joachimi Cluten. 89
Nam,& merè municipalem, ſive provincialem ſibi appropriare conatentur, Caro- lus IV. ſuâ auctoritate impedivit: juſſit enim Hamburgum oppidum Comitibus (hodi Ducibus) Holſariæ parére, ſalvis libertatibus, quas ab Imperiali culmine promeruerunt. Quocirca Civitatem, quoad ſuas immunitates, libertates, privile- gia, Imperio immediatè ſubjectam,& proinde Statũ Imperii, in aliis verò eam Du- cibus Holſariæ ſubditam eſſe voluit, Albert. Krantz. lib. 10.c. z. Sic Civitas Brunſvi- cenſis certo reſpectu Ducem Brunfricenſem, rarione territorii, recognoſcit, ra- tione tamen regalium, quæ habet ab Imperatoribus, eadem& Imperio immediatè fubeſt. Et in cauſa Civitatis Brunſvicenſis contra Henricum Julium Ducem Brunſ- vicenſem L. M. purẽ& abſq; clauſula mandatum, ut Dux à cognitione& proceſſi- bus cauſarum, quę Civitatis Brunſuicenſis regalia tangunt, ſe abſlineat. Decret. Spi- ra anno 199.27. Sepremb. vid. Mynſ. R. 1 3,z. 0. Gail. 2. 09/„54 ½.10. Compil Symphor. in voto Meintz contra Erffurdt/ n.97§. in provinciis. Sed num rectè Civitas Brunſ- vicenis cum Nobilibus immediaté Imperarori ſubjectis, ut& ſimiles Civitates cõ- parentur, videlicet mit der Schwaͤbiſchen/ Rheiniſchen/ Alſaͤſſiſchen vnd Fraͤnck⸗ iſchen freyen Ritterſchafft/ alii judicẽt: inprimis cum adhuc deciſio& definitio der Landſaͤſſer ey/ in Imperio& conventibus deputatorum Imperii ſæpius exagitata, nondum ſit cõſtituta. Plures eſſe inſignes utriuſq; differentias nõ dubito. Ducibus tamen&Principibus Imperii, in quibuſdà Civitatibus jura quedam competunt, li- cLtterritorii domini nõ ſint, propterea etià nec Principes ſunt illarũ Civitatũ, Dux Brunſyicenſis quedam jura non vulgaria Goslariæ obrinetznon tamen eſt Civitatis illius Princeps, ſed illa eſt Libera Imperii Civitas. Marchiones Brandeburgenſes ha- bent Burggraviatum Norinbergenſem; Norinberga tamen Libera Imperii Civi-
tas. Duces Saxoniæ ſunt Burggravii Magdeburgenfes; Magdeburgum tamen nul⸗ latenus Ducibus Saxoniæ paret. Annon in Colonienfi Civitate Sereniſſimo Electo-
ncompetit exercitium majoris partis meri Imperii? Annon jura quædam Dux Ju- liacentis in Imperiali Civirate Aquiſgranenſi haber? Annon Epiſcopus Spirenſis, Wormatienſis, Auguſtanus in Civitatibus ejuſdem nominis jura ſua prætendunt. & habente Annon Duces Saxoniæ habent Erphordiæ vectigalia& jus ſalvi condu- tusznihilominus tamen Archipræſul Moguntinus civitatem illam ſibi vendicat. J) Ut Civitas Pactitia dicatur, duo neceſſariò requiruntur: I. Ut ſe ſubmittẽs reſpe- uillius, cui ſe ſubmittit, velin totum, vel pro parte libera ſit: 2. Ur ſubmiſſio il- laſiattantum cerris capitibus, in cæteris verò integra libertas ſervetur, Bart in! non dubito n. 1. D. de captiv.& poſil rev. Bl in etiam, n. 10. Cod. de jur. dot.& in l. execuro- rem num. 28. verſ.ſed quæro de civitatib. confœderatis, C. de execut. rei jud Socin. in l. ſi ex toto in fin. D. de Legat. i. Andr. Gail..05/‧[4.n. 10. ſcribit, in Germania nonn ullas eſ- fe Civitates, quæ certâ lege& conventione ſuperiorem agnoſcunt,& extra pacta
conventa placidé ſua libertate fruuntur,. 2. D. de jur. Immun. d. non dubito, 7.§. liber
hopulus, D. de captiv.& poſtl rev.l quaſitum,&. idem reſbond ubi gl.in verb. non peteſt, D. defi und. inſtruc. legat. Pariſ. conſ. 16. n. 25. lib 4. Soc. ſen. cõſ. 28 6. /n. 22. lib. Rol. à Vall. couſ.
1. ². 45, ſeq lib. z. Dec. conſ. 3 60 /. 7.& ſeq. Gail. 2.05/.54.n. 10. Mynſ. Rp 1 3,/. 10. De-
oad. 2. Rutger. Rul in er. de comm p. 2. lib. c. 4. n. 47. dicens tales eſſe in Germania qudplu- rimau, qus licit Prinsipibus ſubeſſe videdtur maximu tamen ab Imperatorib. reg alia ha- heant Et hæ Civitates, quatenus Liberæ ſunt& regalia habent, privatorum loco nò ſunthabendæ. Non refragatur quod And. Gail.. Lſ. 57. n. 8.& de Arreſt. 1mp.c. 9. ℳM nuns. 2.

—
9 Sylloge Rerum Quotidianarum num. 2 generaliter ſcribit; eas Civitates quæ non ſunt Imp eriales, ſed municipales, loco privatorum habendas eſſe, nam intelligendus eſt de iis, quæ non certis pactis, &conditionibus, ſed quæ meré municipales:& ſimpliciter Principi vel alii inferio- ri fubjectæ ſunt:& hoc ſatis apparet ex d. 5/‧ 54.. 10. ubi ait, Civitates certis pactis & conditionibus alii Principi vel civitati ſubjectas„ſolum ſubditas cenſeri quoad illa pacta& conditiones, in reliquis liberas man ere, ideoq́; dum lib ertas ej uſmodi civitatibus ab eo tribuitur, ſimul negatur, has, quatenus liberæ funt, inter eas re- ferendas eſſe, quæ ſimpliciterprivatorum loco habentur. Quõ d autem dictum, Ci- vitates quaſdam alteri ſe ſubmittere poſſe; id verum eſt, dummodõ id non fiatin præjudicium ſacri Romanilmperii. Intereſt enim Cæſaris& Imperii, ut Ordines& Status Imperiiintegré conſerventur, c. I. de prohib, feud. alien. per F rider.& numerus Vaſallorum potiſisaugeatur, quàm minuatur, cum in iis conſiſtat robur& digni- tas Imperii, c. intellecto de jurej.& Imperatoris officium ſit, augere juræ imperii, Bald. in proëm. Fend n. 3 0.& ſeqq. ſpecul:t. de Inſtrum: edit.§. nunc autem videndum, nu. 1 1. Imol adrubr D. de V. O. n.18.& ſeqe Hinc ſi Princeps Civitatem eximere velit, velilla eximi ſe patiatur, Fiſcalis intereſſe Imperii prætendens, proceſſus contra alterutrũ vel utrumque inſtituit. Gail. 1. obſ. 21.ubi& formulam libelli proponit. Gruͤndlicher Bericht/ von allen vnd jeden der Freyen vñ Keyſerlichen Reichsſtaͤtten/ Stand Regalien/ Privilegien/ Rechten vnd Gerechtigkeiten/ part. art. ſ. 25. Si tamen
civitas Imperio fubjecta, à potentioribus moleſtias belli patiatur,& Imperator ei
ſuppetias ferre detrectet, licitéè alteri ſe ſubmittere poterit, Felin. in e. cum non liceat. n. 12. in 8. conſiderat, de praſcr. Hieron. Gigas in tr. de crim. laſ. Maj: lib 1. J. 66 Thoming. conſ. 1 3,1n. 4 3. G ſegq.Illud obiter addo: Si Principes eximentes pro exemptis colle- ctas ſolvant, parum aut potius nihilImperio decedere: R. A. zu Augſpurg 1548. 8. Pnnd als durch die Kreiß. ibi: Iſt in Berahtſchlagung diß Punctens befunden/
daß gleichwoletliche Staͤnde außgezogen/ aber durch die außziehenden werdeè des Reichs anſchlaͤge der außgezogenen erlegt vnd entricht/ ꝛc Sunritaq; rexera Pacti-
tiæ Civitates in Germania, Gail 2. 5/, 4·n. 10. Etita contra And. Knichen in Epopſt
ſecl. 7.9. G 10.1„2 209-ſtatuo Diverſa ratio eſt, fi Civitas alterius protectioniſe com- mittat, tum enim libertati ſuæ ne gry quidem detrahir, Reguer. Sixtin conſ. Marpurg. 8./. 104. Vol. 1 c. recepimus, 8. de Privil.& exceſſ. pralat& ibi Panorm. c. ex parte. 18. eod. Gail 2.05/54. num. 4. ubi ait, his locis expreſsé probari, inferiores ſe peſſe defenionis& protectionis ergãalteri ſulmittere. Et hoc generali conſuerudine Germaniæ receptũ, Sixrin. d. loc. conſ Marpurg: 19 4ꝙ ν¶. 1 4 5 ◻☛ n. 146. Vol. 3. Weſ. conſ 4 8 t.n. 13. Sedtas
3 N 2....... 3.— memnomtemeré, nullà urgente neceſſitate, maximé in præjudicium ſuperioris, id
faciendum; nam ejus obedientia paularim minuitur,& defenſoris augetur, Zaſ
conſ. 7. n. 3 lib. z. Et intereſtejuſdem ſubditos annuam penſionem protectori ſolven- do non depauperari, Craver. conſ.9 33. n. 23. Hinc& ſubditos alterius in patrociniũ
ſuſcipere legibus Imperii vetirum, Aur. Bull. Caroli I V.t. 16. R. Azu Speyr 1529.
g. Wir auch Churfuͤrſt en/ Fuͤrſten/ Prelaten/ zi Deßgleichen keiner des andern
Vnderthanen vnd YPerwandten/ des Glaubens vnnd anderer vrſachen halben/ in ſonder Schutz vnd Schirm/ wider jhre Oberkeit nehmen ſollen noch woͤllen/ ꝛc R. A. zu Augſpurg 155 5.§. Esſoll auch kein Stand/(i. Wider jhre Oberkeit in Schutz vnd Schirm nehmen/ ꝛc. Neſi conſ. 48. num. 7.& ſeq«q. Etſi autem per hu- juſmodi protectionem patrono nihil juris quæritur, niſi forré honorarii loco ar- gentl
h.
lühnen.
V ohkcrandur t2 bem Uxxuara, qu3. remana, dim tannimodlmin 1 onnal er cderrana 1ef d urer
—
munen Eer K tetn
Pernem quam 2 bun hadedet
drtarn 4 krto lrlube
txxrpactun 1 in, neimt tiriate libe teſ mpt 02 mielempti n pcete pofft hutomin mpg kritam ſabe Küenllunt,* ſdommorep V ingd⸗ 2— ba„fr. Ganl ram ua W Alertaen⸗ hLuumnft Vſer/ r* uahel burfinn vnumis 3 grtne, enn
lalolinns, Ie imperitt conf
4
heuas* ores Dncind
5 5 9
vyouemellä t llett, it u⁵ εν en dK Prriler
b b drht 114& ſerar ſcd Prf
*(m μν 1. 1 r K denäed e nucg
deuc gu deſceàR

dtidianarum
a(unt lmperial Ali 4 8⁸ G n ldus eſt 9 eſe mauüh us&tdeuis, que nonceniin
r ICIter Dir.. 8 umpliciter! runcipi xelaluin- 3 12.u5 dut, Lirlates cerin ctas, iolum bditas ce 8 Aolum lubditas cenſeng
Z
nere, ideoq́; dum liderrat „quatenus libereſunt, intach habentur odautem dm kerum eſt, dummodb idumni im Cæſaris& Imperii, utOuu bib. frud. alien her Friaer&nun cum in lis conſiſtattobura; Hcium ſit, augere jutainyeni dir.§. nunc autem vidmun ceps Civitatem eximele eini tendens, proceſſusconmas mulam libelli propenit. Gel eyſerlichen Reichsſtätt E gkeiten part. 1. 1.1 14 L leſtias bellipatiatur Ainan ere poterit, Felin in.mmt decrim ſ Maj li5 rnſenm
apes eximentes Pro execpaä 3
cedereRA zu Nugſen
1 ſchlagung diß Punctntin er durch die außziehendanta
c. Suntitaq; tad dentricht/ ꝛc. Suntitachte 1 Atra And. Xnichens
1
L.tta COn he alteriusprotectou Civitas alteruusptot lns f 711. M dcrrahit, Regver. AXTin co)
pralas G ibi Panorm. ex-1n-
„riores /e 1' drobart, iaferiures ſi faliu 0 ſuetudine Germanlel 144.“ 1.*
du!.N ſ„Con 44ℳ1 1 * judicium ſapel
, aaximé in præſlh ris aueel- lorls al,
17 4 L en uir ur,& det 1
n i. Widen- ea — 8. num. 7. 1 orte honolinl
n
aertut,
Imperium Romano- Germanicum
blica,& omnem univerſim exercebant poteſtatem oliti 3 4 P 4
la finium que curam agebant,& populos adversus
he Et quemadmodum Principes Septemviri,
D. Joachimi Cluten. 91
genti quidipſi numeretur, non tamen h ujuſmodi ſubmiſſiones periculo carent. Pulchré Sigon.
Aceipitrem milvipulſurum bella columbæ Accipiunt regem: Rex magis hoſte nocet.
Incipiunt de Rege queri, quia ſanius eſſer AMilvi bela pati, quàm fine Marte mori.
2) Hic obſervandum, duplicem eſſe exem Ptionem, Originariam& accidenta- riam. Originaria, quâ conceſſis ab Imperatore territoriis& dignitatibus, quoad Principes poſtmodũm inveſtitos, nonnullæ Civitates gaudent, Meichſn. rom. 3 de- ciſ. 6. n. 6 1. Accidentaria exéẽptio eſt, quæ ex præſcriptione, contractibus, pactis,&c. oritur. Non tamen Exemptitia& Paditia Civitas eadem eſt: Pactitia enim Civitas pacto libertatem, quàm anté ampliorem habuit, minuit. Exemptitia verò Civitas pacto libertatem, quam antéè non habebat, acquirit. Atque ita quæ antè uberiore libertate fruebatur, jam pacto certo fit ſubdita civitas; ea verò, quæ graviore onere Premebatur, per pactum illi oneri, velin totum vel pro parte eximitur. Quocirca Pro pactitia Civitate libertatis preſum ptio militat, ſed exemptitia ſervituti ſubjace- re creditur, niſi exemptionem docere poſſit; Idem etiam de privilegiaria ſentiendũ. Propter nimiam dominorum ſævitiam ſubditi ab eorum juriſdictione eximi,& im- punè diſcedere poſſunt, ita ut à domino repeti& revocari nequeant. ELut. Ae Penna in l. ſi coloni, in 12.. C. de Agric.& cenſit. Gail. 1. 0/⁄17 Per tot. Et Bodin. I. de Rep. c.9. inquit: Sunt etiam qua ſe pſus in libertarem aſſeruerunt, cum Principum finitimorum
ſervitutem acerbiorem ferre non poſſent, cujuſmodi eſt, Vlma, Brunſuicha, Lubeca; nam ea quæ libertas ab illis appellatur„Vet ues eſt A muneribus quibuſaam Vacatio, vedligaliumq; ac tributorum immunitas ab Imperatoribus conceſſu, ſine ulla majeſtatis deminutioned.
Hæc ille. Sed Bodinus malè& imperité confundit Brunfvicenſem civitatem cum Imperialibus. Idem faciunt auctores Conſilii 5.In cauſa Brunſvicenſ., u. 132.Igno- ravit etiam Bodinus, ut Imperatores Principibus; ſic Principes Civitatibus infini- ta tribuiſſe, quæ melius retinuiſſent, de quo dadum tonque lus eſt Iulius Pflug in orat.
de Imp. Rom. b) Exempritia& Privilegiaria civitas differunt. Exempritia in
caſibus exemptis pro libera habetur: ſed Privilegiaria ſubjectio ſubj ectionis notam non eluit, Meichſner. tom. z. deciſ. Cam. 9. num. 19. in cauſa Meintz contra Erffurdt.
Certis tamen modis exemptitiarum& privilegiariarum& pactitiarum Civitatum
nomina confundi poſſunt.
2²8. Denique, ut major S. R. I. dignitas& Maſeſtas eſſet, ex ſin-
gulis Ordinibus QuAruoRVIRI conſtituti ſunt. a Poſtea quoꝗ; totũ primõ in ſe? deſcri ptum Provincias, quas Orbes ſive Circulos vocant: Deinde decem Regionibus ſive Cir- culis Imperium eircumſeribi cœptum.
2) Qui ceu cuſtodes Pacis publicæ conſtituebant Rordinabanr judicia pu- cam loco Imperatorum, vicinos hoſtes armis defendebant.
ceu proximi Paraſtatæ Imperatoris, la-
borumque& bericulorum ſocii, res ad Imperii Majeſtatem atq; incolumitaté per- 1 que& peric: mioct P 4 Pet- rinentes, ita cum ipſo adminiſtrabant& moderabantur, urnon fierent decreta à M 2 ſolo

Brandeburgenſis, caſtrum kuũ Norinbergenſe, quod ſitum fuit ibidem in mõteju-
2 Sylloge Rerum Quotidianatum ſolo Imperatore„fine plurium ex hoe ſenatu approbatioje: ita& cæteri Principes atq; Proceres,& ex his præcip ue Quatuorviri ſuum habebant Senatum, a ſupremę illo diſtinctum: in quo ſuo loco atque ordine ſinguli de iis, Juæ antè a Sep temviris crant deliberatas ſententias dicebant:& adImperii dignitatẽ& ſtabilitatẽ,& ad Im- peratoris auctoritatẽ ita reſpiciebant, ſuaq́; confilia dirigebant, ut quæ ex dignitate & utilitate publica conſtituebantur, cü Imperatore gnavitet& fine mora exeque- rxentur. Inter Quatuorviros autem ſunt: I. Quatuor Duces: 1. Dux Sueviæ. Hu-
jus domus penitüs Jefecit in ultimo Duce Conradino, Friderici II. Imper. filio,
indigno fato apud Neapolim ſecuri percuſſo. WV impheling. in Epit. German. 6. 40: Cruſius in Annalib. Sue vic. lib. 2 ꝓ. 3.6. 19. Titulum Sueviæ Ducatus Sereniſſima Do- mus Auſtriaca fibi uſurpat. 2. Dux Brunſvicenſis. z. Dux Lotharingiæ. 4. Dux Ba- variæ. II. Quatuor Vicarii: 1. Dux Brabantiæ z. Dux veteris Saxoniæ. 3. Dux in Weſterreich. 4. Dux Sileſiæ. III. Quatuor Marchiones: I. Marchio Brandebur- genfis. 2. Marchio Moravienſis. z. Marchio Miſnenſis. 4. Marchio Badenfis. IV. Quatuor Comites Provinciales: 1I. Landgravius Thuringiæ. 2. Landgravius Haffiæ. 3. Landgravius Alſatiæ. 4. Landgravius Leuchtenbergæ V. Qua- tuor Comites Caſfrenſes, ſive Burggravii: 1. B urggravius Norinbergenſi S:Fri deri- eus Burggravius Norinbergenſis„quia Sigiſmundo Imper. factus fuerat Marchio
.
xta caſtrum Imperaroris, civibus vendidit; quod ab ipſis ſtarim dirutum fuit,& de- letum, ut nulla ejus veſtigia ampliſis appareant, ur F Andreas Presbyter Ratisbons- ſis in Chron. Bavaria anno 14 27. ſoripru reliquit. Et Ioan. Cochlaæues in deſcript ione Ger- mania c..ubi de Noriberga ait; Sunt, inquit, arces in eo colle duæ: una Cæſaris domicilii, in qua Fridericus III. hortos penſilesolim conſtituit: altera Marchioni⸗ olim ſedes, quæ nunc formã arcis non habet, ſed domus fumentaria illic eattructa eſt. z. Burggravius M agde- burgenſis.z. Burggravius Stromburgenſis.(Stromburgum eſt caſtrum antiquiſſimũ in pago Hunesruck, inter Simeram& Crucenacum, turri rotundà& firmã inſigne, prefecturam maximam annexam habens: hodiéeſt ditionis Palatinæ Dictum fuit olim der Saal zu Stromburg/ quod locum iſtum regalem fuiſſe indicat) 4. Burg- gravius Rheineckenfis: qui hodié in Comitum Hanaviéſium ditione. VI. Quatuar Comites: 1. Comes Schwartzburgenſis; Sola domus Schwartzburgica hodiè ti- tulum& nomen gerit quatuor S. R. I. Comitum. 2. Comes Cilienſis: Olim Cæliæ. Familia vetus Romana fuit. Wolſg. Lazius lib 6. de Migrat Gent. Udalrico ultimo Oomite Ciliæ& filiis Joannis Huniadis per inſidias trucidato& extincto, Comita- rus provinciis, quas etiamnum Auſtriaci poſſident, anno 1456. jure feudali accrevit. Vide de eo neam Sylvium Bobemia c. 6.& ſeqo. 3. Comes Clivenſis, qui hodiè in Da- eum ordinem aſcitus& cooptatus. 4. Comes Sabaudiæ, qui in Conſtantienfi Con- eilio ab Imperatore Sigiſmundo Ducalititulo eſt inſignirus. VII. Quatuor Ba-
rones: 1. Baro Limburgenſis. z. Baro Weſterburgenſis, quem Leiningenſesjam
repræſentant. 3. Baro Altewaldenſis. 4. Baro Thuſanus. Hi duo extincti. I IN.
Quatuor Equites, ſive ſtrenui Milites: 1. Miles de Andlo, in Alſatia. 2. Miles
in Strandeck. 3. Miles in Meldingen. In hujus locum per Maximilianum Regem, g
Comirid Auguſtanis VWolffgangus de Weiſſenbach ſurrogatus eſt, Henniz. Gõden conſil. 1.7. 4. 4. Miles de Frowenberg, in Bavaria. IX. Quatuor Urbeslm⸗- periales: I. AuguſtaVindelicorum. 2. A* Aerie; 2 3 3 licorum. 2. Aquisgranum. 3. Metis, quæ à Rege Gal lix
At bohen. lelemi Atqd
1 5. nulmeaum le, Rzolerſittatm k Culn
U 0 „7„ 1 ¹ f unennmnll e
a Ses itn Hicitcu tum A mim Inder ug des Jſetwnſo auf r ſt. Due 1nG16 gſpurg. hlnuim(an ☛ Cmral 1al. 1) 23 litate y Pncionibusd;t n zato ſen cwuico RRhens bas filliscre lämuRhenan peror 5⸗ teachstagsp Ee a ſ1n Kidoezehen Cng t fdaer E. nu ufgerict ucfolge ds guteY ſsgenci dwincis benn tonfnn ſtahcnenien Pis lltatem, c pieteNonder an iliud ſuac llüclmptre„
—
4 ſejus lepa ſrpeslnpeni am Eccic Rablecard ſt; ap b nardan Im.. X
an 1
n 1
War 4 RNepr uromine * l☛ in K ddir 2 2. 9 nneln

47. Uotidianarum approb 7 8* 4 1 p nahe lea K cereuhin luum habebant Jenarn., 2n. 1.. 1 Lennnun Il ampuntdeus, qux anteage
2. 11* nldlgnnate ſtab 1. Klladiütats d.
la dirigebant,utquxat
1 a
8 Kore gnaviter& ſinemcncr Auatuor Duces: 1. Duxèueu 4 5 Lri 1 aradino, Friderici IlIme 0. Wimpbeling in Phit. Cmma lum Sueviæ Ducatus Hexenila „3. Duxlothanugia. 4 ie
1
Dux veteris Laxonis, Marchiones: I. Matchio brau Milnenfis. 4. Marchio Dadeal gravius Thuringiæ.* lug lgravius Leuchtenbeme 7
ndo Imper. factus fœrnlt c. quod ſitum fuit ibidemumi nod ab ipſis ſtatim ditummat ant, ur F Andress Prechyabu t. Et loan. Cochlaus indhte eus in eo colle dua uns(“ſrius it: altera Marchionu olin eii Lic extrudia eſ. 2. Burggruin tromburgum eſt caſtrumuni urttrotundi&imi
um ru . aacum, tuttl
odibeſt ditionis Dalatinbi 101 10 Palathee n iſt m regalem fuiſſeindien H l 1111 41— 4 1 ola domus chwarndunn n. 1.( omes CilienfsOi — 6.4d Migrat Gent. Llan 330 a.. idato& extincto — 4d145 unN 4„ ſl dent, anno 476. urekect * Comes Chivents, qul 4 1. 4118 1 „ auiin Confaute es AaUu 1 W rl 9 0 eſt infignitus. 1 1 T —u 2LelRln, 1 6
rggravius Norinbergeaiad 9
Dos
D. Joachimi Claten. 93
liæ oceupata,& hodiè ei ſubjecta eſt. 4. Lubeca. Sebaſt. Minſter. in Coſmograph lib.:. cap. 24 Onupb. Pan vin. in tr. de Comitiis Imyp. t.de Imperii cateris Principib.& civita- tib. Liber. Imperialib. X. Quatuor pagi: Bamberga. 2z Seleſtadium. 3. Ulma. 4. Ha- genoa; quæ olim vici imſtar fuit, non oppidi: arcem hiabens oppoſitam, ceu domici- lium& recepraculum eorum, qui in ſaltibus, ac nemoribus, quibus civiras undiq; eſt eincta, æſtivare venariq́ue folebant: unde adhuc inter quaruor vicos, ſive pagos Imperii, recenſetur. X I. Quatuor Ruſtici: 1. Colonia. 2. Ratiſpona. 3. Saltzbur- gum. 4. Conſtantia. XII. Quatuor villæ: 1. Amberga z. Orlemunda.z. Lichten- avia. 4S. Ingelhæmia. Atque hæc ab antipuis, quaſi per manus, nobis tradita. Sed hec quaternaria Procerum& Ordinum Imperii diſtributio, quamvis vetuſtatem quandam redolere videatur,& in oculis& ore vulgi frequens admodu ſit, idoneũ ramen fundamentum nullum, quod ego ſciam, habet. ⁵) Sexilli circuli ſunt:i. Francicus. 2. Bavaricus. 3. Suevicus, 4. Rhenanus. 5. Weſtphalicus. 6. Saxonicus. Horum primõ fit mentio, à Maximiliano I. In der Ordnung des Regiments zu Augſpurg Anno 1 500. auffgericht/ rit. Wie zwentzig Perſonen in das Regiment genommen ſind.§. Die andern ſechs Perſonen/ ꝛc. Roͤmiſcher Koͤniglicher Ma⸗ jeſtaͤt Regiment/ auff dem Reichstag zu Wormbs Anno 1 7 21.§. Die andere ſechs Perſonen. Hi circuli binorum Affeſſorum Camere nominationem habent. Maximilianus I. In der Ordnung des Cammergerichts auff dem Reichstag zu Coſtentz Anuo 1507. auffgericht. ¹. Die ſechs Churfuͤrſten. Cammergerichtsord⸗ nung An. 148. G 1555. Zu Augſpurg:. 1.§. Deßgleichen ſollen die ſechs Kreiß⸗ ac. Petr. Denaiſqur. Cam. t. 72. verb. Circuli ſeu regiones, n. 2 G 12. verb. Aſſeſſorum no- minatio, n. 1.2. G 3z. α) Necceſſitate publicà urgente, juſtitiæ in Imperio Paciq́ue Publicę, ſanctionibusq́; tuendis, atq; ſententiis, mandatis aliisq́; reb. exequendis, diviſo Saxonico& Rhenano, ſexillis circulis quatuor additi, Auſtriacus, Burgundi- cus, Electorius Rhenanus,& ſuperior Saxonicus ‚atq; ita decẽ conſtituti ſunt. Ab⸗ ſchied des Reichstags zu Coͤln An. 1512. auffgericht.§. Darauff haben wir ſampt den Staͤnden/ zehen Circul geordnet. Erklaͤrung des Tandfriedens zu Nuͤrnberg Anno 1522. auffgericht. r. Hernach folgen die zehen Kreiß/ wie vnnd auffwelche Ort die in das gantze Reich außgetheilt werden. Ex his Imperii Romano-Ger- manici Provinciis Senatus ſive conſilium Imperii XXII. virorum, quibus ſumma Reipub. ob conveniendi dificultatem, commiſſa eſt, ſubinde lectum, ſingulis tri- meſtribus feré Noribergæ, niſi aliud ſuadear neceſſitas, antehac haberi ſolitũ. Prin- ceps conſtlii eſt Imperator, vel ejus legatus: Aſſeſſores ſive Senatores, ſex Electo-
res: Principes Imperii x E. partim Ecœcleſiaſtici, partim Seculares: ſic ut ſingulis tri-
meſtrib. ex Electorib. ſinguli, ex Principibus bini per vices conſilio interſint. His excæteris Statibus Imperii additi ſunt XII. Senatores. Duo Imperatorii. Duo Au- ſtrie& Burgundiæ provinciæ nomine Legati. Præterea, ex quatuor Prælatis delectis ſinguli ſingulis trimeſtribus more Principum invicem ſibi ſuccedétes. Item Comes vel Baro unus nomine Comitum& Baronũ Imperii. Ex octo Liberis Civitatib. bini. ſenatores ſimiliter per trimeſtria mutuas vices ſubeunt, Denique, ſex Equites aut Doctores ex totidẽ Imperii Circulis lingulariter deſtinatianempe ex Franconico, Bavarico, Suevico, Rhenano, Weſtphalico, Saxonico, Ordnung des Regiments 4½.1500 zu Augſpurg auffgericht.: Wie zwentzig Perſonen in das Regiment
3 genom⸗

——
94 Sylloge Rerum Quotidianarum
genommen ſind. Sunt autem Principes„Epiſcopi Prelari Comites aroner,u tates Circulis Imperii ſubjecti, hac rarione: I. Circulus Auſtriacus ſub quo ſune, Exarchatus,& Tirolis Comitatus, cCum omnibus ſubditis regionibus. 2. Burgundicus, ſub quo eſttora Burgundia, cum omnib. ditionib. fubjectis. 3 Rhenanus ſuperior Electo. ralis, ſub quo ſunt quatuor Electores Rhenani, cum Praælatis, Comitibus. Baronib: ſub iſ dem ſedes ſuas habentibus. 4. Saxonicus ſuperiorꝭ ſub quo ſunt Electores duo, Saxonia& Brandeburgi: Epiſcopi, Miſnenſis, Mersburgenſis, Naum burgenſis, Brandeburgenſis„Hal- verburgenſis, Libuſienſis. Principes Saxoniæ,& Pomeraniæ, und cum Pralatis, Comiti. bus,& Baronibus horum ditionibus ſubjectis. 6. Francicus, ſub quo ſunt Epiſcopi tres, Pa- pebergenſis, Wurciburgenſis, Aichſtadienſis, Burggra vius Norinbergenſis, Prælati item, Comites, Barones, Civitates Liberæ ejuſdem ditionis. 6. Bavaricus, ſub quo ſunt Archiepi- ſcopus Salisburgenſis, Epiſcopi tres, Ratiſponenſis, Friſingenſis„E Paſſavienſis. Duces u. triuſq; Bavariæ, Candgravii Leuchtenbergenſes, Pralati item, Comites, Barones, Civita. tes Libera eidem provincia ſubjecta. 7. Suevicus, ſub quo ſunt Epiſcopi tres, Curienſs, Conſtantienſis, Auguſtauus; Duces Wirtebergenſes& Tecca; Marchiones Badenſes: So- cietas S. Georgii, Equeſtris ordo Hega via, unã cum cateris Pralatis, Comitibus, Baronib.& Liberis Civitatib. Suevia. 8. Rhenanus inferior, ſub quo ſunt Epi ſcopi quatuor, W or- matienſis, Spirenſis, Argentinenſis, Baſilienſis, Abbas Fuldenſis; Duces Bipontini& Si. merenſes; Dux Lotharingia; Landgravii Haſſia; Comites Auſtraſiæ& Weddera uia, unà eum cateris Pralatis, Comitibus, Baronibus, Civitatib. Liberw circumcirca ibi habitäãtib. 9. Weſtphalicus, ſub quo ſunt Epiſcopi quinq, Paderbornenſ. Leodienſis, Trajectenſis, Mo- naſteriẽſis, Oſnabrugenſ. Duces luliacenſes, Bergſes, Clevenſes, Geldrisſes, Comites Naſſo- vien ſes, Seinenſes, Viernburgéſes, Iſenburgenſes inferiores,& catera regiones uſq; ad Moſel- lam, undâ cum cateris ditionis Pralatis, Comitibus, Baronibus& Liberis Civitatib. 10. Sa- xonicus inferior, ſub quo ſunt Archiepiſcopus Magdeburgenſis: Epiſcopi octo, Bremenſis, Hildesheimenſis, Halberſtadienſis, Lubecenſis, Ratzsburgenſis, Suſſinenſis, Mindenſis, Werdenſis. Duces Brunovicenſes, Lunaæburgenſes, Megapolitani, Holſatienſes, Lavven- burgenſes, unã cum Pralatis, Comitibus, Baronibus,& Civitatib. eorundem ditioni ſub- ditis ad Oceanum uſque. Atque hæc hactenus. Sed quænam ſunt cauſæ habendorum Comitiorum circularium? Hæ vel ſunt Ordinarie, vel Extraordinariæ. Ordinariæ ſunt eæ, quarum reſpectu decem illi circuli ſunt inſtituti, ac quæ ipſis perpetuò ex- pediendæ ab Imperio injuncta ſunt: quales ſunt, quæ ad Pacis publicæ conſerva- tionem, ſententiarum ac reliquarum conſtitutionum ac mandatorum Imperia- lium executionem pertinent. Erklaͤrung des Tandfriedens zu Nürnberg 1/22. auffgericht/ in pr. Petr. Denaiſ. juris Camer. t.⁊ 12. verb. Pacis publisæ conſervatio&εν z.
Jeqa. E in verb. Commercia,§. 7.& jin in verb. Moderationum cauſa,§. I. verb. Mone-
tarum edictum,§. 3. 31. 33. Extraordinariæ, quæ propter præſentem neceſſitatem Circulis ab Imperio injunguntur. De forma& modo Conventuum Circula-
rium Generalium& Particularium vide Reichs abſchied zu Aug⸗ ſpurg Anno 1555. auffgericht/ ꝛc.
MoN-rrI MzLIORA SaugMuk.
26 ⸗ 8
senn
1— 4 A. falaitalsd dr slux ap eiasCrbi Horbitae rcsquum! 4 A ulum. murlatumſcillcc iis ferreis Müutfregranc? ir magn
,. nn i4tknes fu⸗— lot v
aua initio a trobore: ugnohtm E t Eldu can daleilerlis K& Soran, ſœde khe Wtsccpugnau n ſc 1croa achaun, a iMagnin 1
lamubuseh g nidugin
— 8
hecis,lnp n ccidentu: 3 — um jure b deuulackion J 2
. 1 4 uenindh 8a ti Aeue Ganſurn. ds,& unde
4 4 A
umnila he drn, inene
Prlentant
ean, 1 er Gemnan otcine
1— 6 1n aur. drhu ei
enn

tidianarum
echua Rhenanuslpaui rlatu, Comitibus Dan ff uo ſunt Rlederad u umurgen ii, B a 22„ eauttum 2„ Kna cum Prauia b cicus,/ 2b Luo ſunt Piſnin ra vuu Norinbergenſt hul 6. Bar aricus, ſub zun uanen hun genſis, GP aſminſi R datt item, Comitts Danntr di 45 4*e ſunt Epiſecpimn, oan Teccs; Marchimus hume deru Pralatis, Comitibes Pun ſub quo ſunt Fi eni qum das Fuldenſts; Dueus Jymtnit nmites Auſtraſie S Nunu r10. Liberu circumenuiiiubiu rbornenſ.Leodienſis la „Clevenſes, Geldris(muni iores,& catera regimauſtuit Harenibus G Liberu Cwiutti deburgenſis: Epiſcepichi Im txeburgenſis, Suſſtuenſt, lin AMegapeltani, Holatinaln 6, G Civitatib. iorundem iun cd quænam ſunt cauſetade arie, velExtraofdinar(i t inſtituti, ac qvæ ipſs yeno ut, quæ ad pacis pubhexan urionum ac mandatorum s Landfriedens zu Närnia 2. verb. Patis paiblitt aum Koderationum tauſt, K. 1 1
„oræſentem detei qux propter Peelena Cud — ntuum h
1 a& modo Conre
de Reichsabſchied Ao9 affgericht/
§1 12M.
22
„8,,SSSSS S 88 8
.
Seeis Sests HS s sSees
1 I. DESACRO ROMANO NA- Kionis Germanorum Imperio. D. Jus TI GEBHARKRDI.
DISCVRSVS I.
88e 85 SSs
AUIIIBAET AOνes judicanti obviam eſſe exiſtimo, ſacrum Romanum Im- perium Majeſtatis& dignitatis fuæ apice cæteris omnibus Regnis, quæcun- que latiſſimã Orbis Chriſtiani orbità continentur, eſſe ſublimius.
2. Errevera quartum illud& ultimum ex Monarchiis apud Danielem præ- figuratis:collocatum ſcilicet in tibiis ferreis& pedibus ex ferro& luto miſtis:&de- pictum robuſtæ& prægrandis belluæ imagine, quæ dentibus ſuis ferreis longè la- teq́; ſitgraſſatura. 1
3. Quodab initio vi ſuà& robore admirabili concorditer unitum, poſtea
à Conſtantino Magno firmioris præſidii causã im Orientale& Occidenrtale divisũ: quorum illud à Perſis& Saracenis fœdé laceratum, denigq; à Turcis avorum me- moriâ crudeliter expugnatum: hoc veròà Gotis, Vandalis& Longobardis miſer- rimêè quidem vaſtatum, ſed Caroli Magni virtute& victorià priſtino nitori reſtitu- tum fuit.
4. Is enim tribus expeditionibus in Italiã feliciter ſuſceptis,& exinde bar- baris fortiter ejectis, Imperium Occidentis non ex Pontificis cujuſdam ambitiosà largitione, ſed manu militari& partim jure bellispartim etiam cum Imperatoribus Orlentis initæ tranſactionis, ſibi& ſucceſſoribus quæſivit.
5. Quibus extinctis Imperii Asisuenon amplius hereditario, ſed electio- nis& fuffragiorum jure, Principibus,& quidem ex Ottonis III. conſtitutione, non aliis quàm ex Germanisparentibus natis deferri conſuevit.
6. Univerſa autem Germanorum Keſpublica ex CAPITE& MEMBRIS componitur: quorum illud Imperator, iremq́; ſuo reſpectu Rex Romanorum,& in Interregno Vicarii: Hæc Status repreſentant.
7. Etlmperaror quidem ex Germanis Principibus à Septemviris Franco- furti ad Mœnum(ordine& modo in aureã Bullà Caroli IV. Norimbergæ Anno 1456. fancità præſcripto)eligitur.*
8. Propoſitâ eidem certàâ, quam vocant, Capitulatione: ad cujus tanquam fundamentalis Kegni legis obſervationem vi juramenti adſtringitur.
9. Quo præſtito,& Electorum privilegiis ſingulis& univerſis rité confir- matis, ipſi fides promittitur,& ſolenni inaugurarione Imperator ſalutatur.
10. Quamuis enim veruſtis temporibus electus ante ſupremam quaſi Pon- tificis inunctionem non uteretur honore& titulo Imperatorio. Id tamen in deſue- tudinem abiiſſe,& Cæſarem ſtatim poſt Germanicam coronationem pleniſſim am
con-

——-—
„65 De Sacro KRomano nationis Germanorum Imperio conſequi poteſtatem, Onuphrius panuinus Pontifici nominis alids Studioſus Hli- ſtoricus ipſemet atteſtarur,& exſtat de eo tractatus elegantiſſimus Georgii Sigiſ. mundi Seldi Imperii Vice-Cancellarii, ad Ferdinandum Imperatorem.
1I. Eaq; poteſtas veleſtreſeruata vel communicata: 1. ILI. rusprincipem locum tenet SupzRIORITAsS MajEsSTATICA, duam Baldus inter Sacra Sa- crorum refert, Doctores vulgò Jus Majeſtatis nominant die Reyf erliche Hoheit.
12. Qua de Romanorum Imperatortotius Mundi Dominus ſuperioris ve- rò& legum coctecentium neſcius habetur.
13. Licet enim in cauſis, pro quibus à Statibus Imperii fuerit impetitus, coram Eledtore Palarino tanquam Judice ſuo Ordinario reſpondere neceſſe ha-
beat:
14. Idtamen Majeſtatem Cæſaream non imminuir,( quemadmodum ini. quus&́ imperitus rerum Germanicarum xæſtimator Johannes Bodinus ita eum vocat Tobias Pauermeiſter, obtrectat,) ſedtàm naturali æquitati, quam civili ho- neſtati, aliorum; Regnorum moribus concinnèé congruit, uti hoc textibus, Auto- ribus, eractatibus, conſiliis& deciſionibus, nec non exemplis egregièé firmat Ger- lacus Buxdorffius in aureis concluſionibus ad auream Bullam.
15. Atque ex hoctotius Orbis dominio profluit quoq́; univerſalis& ſum. ma Juriſdictio; quam Cæſar vel per aulæ ſuæ Conſiſtorium, den Reichs Hoffraht/ vel Imperialem Cameram, das Reyſerliche Kammergericht zu Speyer/ in omnes Imperio Romano fübjectas perſonas& cauſas ſpecialiter non exemtas cum judicio provocationis-neſcio exercet. b
16. Quanquam à Cæſare malè informaro ad melius informandum appel- lari poſſe non deſint jura, rationes, exempla& auctoritates, quemadmodum hoe inter alia deducit Weinmariſcher Bericht von dem Saͤchſiſchen Precedentzſtreit part I. circ. fin.
17. Utnon immeritõ graviſſimus JCtus Johannes Oldendorpius faceſſe- re jubeat vanorum hominum adulationes, qui blaterant, Imperatori diſplicere, vel reputalionis aliquidei detrabi, ſi pronunciationes illius arguantur de injuſtis grava- minibus.
18. Ad ipſum autem Cæſarem, vel ejus& Imperii locum tenentem Came- ram à Statibus extrema conceditur provocatio: niſi indultum ſit iis jus de non ap- pellandos vel omninò vel ſub certa ſumma; quod plenius explicat Autor der noht⸗ wendigen Erinnerung auff die Donawertiſche Information part. 1.
19. Cum ergô Cæſar per utrunque Judicium, Aulicum ſcilicet& Camera- le, juriſdictionem ſuam exerceat; apud pios& ſtudioſos ſacræ Majeſtatis aſſertores dubium eſſe non poterit, quin alterum cum altero in juriſdictione concurrat, ut- cunq; eriam Autor Donavertenſis Informationis id operoſiſſimâ contentione per- negaverit.
29. De eo magis quæritur: An& in cauſis fractæ pacis Religioſæ hæc con- currentia obtineat.
21. Cum enim Aulicum Conſiſtorium der Reichs H offraht/ ſi non in univer- ſum, attam en magnaà ſui parte ex puris putis Catholicis hactenus conſtiterit, coràm quibus tanquam ſuſpectis litigare, Proteſtantibus admodum grave videatur:&ob Runc ipſum Cacholice Keligioni addictorum ſuſpectum zelum Camera exutrisſ-
qur
un eoan 8 . M 6 ſeeies arerörot n
un n ghibendis t fatsugweum 4 b (usgicendo, 2 A dwbiejun= Pe uiilu is* ſtoues 7 nonipla der 4 umnälanu tepuon
inzerulholc Puta. (ereumdefer a Peruc Aaluelux Co= erclo lumopett ntotm⸗ auntrſupei Hcdltut wuim in Cr Ordin. Föürirten Füre. ſumd. waburheiligen? urlchen nawfün daß do 2. Maueſ peibatnen Re e u Känng tba ltmne in ca pcr feudh ttur ecnonſic i Ilono tan Dendeintet a ita Cxiau trio hellKpa ſtituno: KralurSuptet a Pdano Kqumqu m pmai cun famucun ot lum infcr muenuüüune fin zem ponin zelejekanb int.— ber ae lu, de ler nr& aßfa attigicop l eal. 1 ama. Knl, in F
— — — — —— — — = N —2. — — 4 =— „
—
luu*(Ctanot
. 4 1 lämmiee e.
k A☚r drum Pan
wearn 1 Conctiio V kan Traun 4 44 1
, A„ 3 4 Nat uu 3 gatellur ul

etio tilicu nomith ain dubt
elegantiſſimag Gemi und Imperatoten, 1 mmunicata: 1. IuLrg x cA, quam halqug dur n minanrdie Kegſalchegg
Ius Munch 2 47 483 undi Dominug lopere uh
vermanoram Im
1 tatidus lmperüfuetimme 10 Ordinario reſpondete ua
non imminuit,(quematmoir rimator Johannes Bodad, am naturali æquitaui, qunan anè co ngruit, utihoc tenu necnon exemplis egregtim d aurcam Bullam. aio profluit quoqh unsetibt Confiſtorium, den Räisyif Rammergericht zu Granm sſpecialiternon exemraami
4„7
rmato ad melius informantm, * 11
la& auctoritates, quemacnait
von dem Saͤchſiſchen Prah
1
[Ctus lohannes Oldendonis 8 iblaterant, lmperawuci
4 —
ncs illius arguanturdeicſe
niß indultumft is jübch
. AIO.““ 11
8 cjus& Impern locumtenents
plenius explicat Actodd b
43 G nod plen eriſche Informationpatt Judicium, Aulicum ſcleetd 5 8 f udioſos ſacræ Majekan , 4 Rero in uriſdichone 4 ais ido peroſ Nmacontell
.) l a g.grachæ pacisRclgo stI. cke 8 5
I CAu5! ac fraht vonl ſtel⸗
D. Juſti Gebhardi. 97
que Confeſſionis Aſſeſſoribus conſtituta ſit: Aliqui non inferioris nominis] Cti
harum controverſiarum dijudicationem ad ſolam Cameram vel etiam ad Ordines
Imperiirelegant. Sant,.„..
22. Quia verò Proteſtantium Status hactenus, tam in Comitiis, quam et- iam in Aulà lImperatorẽ ſupplicibus ac frequentibus querelis de reformando Con- ſilio Aulico, de cohibendis ejus affectibus atq; aliis inconvenienrtiis, quibus Prote- ſtantes indies graventur, corrigendis, illiq́; exemplo Cameræ utriuſque Religionis Conſiliarios preficiendo, onerarint:
23. Haud dubié juriſdictionem ejus ac diſtrictum ipſimer agnoſcunt: quor-
ſum enim querelas illas etiamnum toties repeterent: cum vulgaris juris ſit, quod
Exceprio ſuſcepri non ipſam juriſdictionem ſed judicem impugnert, ac præpoſteré agat declinatoriâ fori tutus ad Exceptionem ſuſpecti confugiens: ut eleganter in- fert Chriſtophorus Leipoldi in diſput. de concurrentiaj uriſdict. 24. Cæterum de feudis Imperii majorib us, vulgõ Fahnlehen/ ſolus Impera- tor adhibitis Aulæ ſuæ Conſiliariis, exclusà Camerâ& Paribus Curie, dem Fuͤrſt en⸗ recht/(quod magnoperé urget Informator Donawert, nec non peculiaris de ea quæſtione tractatus ſuperiori anno editus)cognoſcit. 26. Ita enim in Camerali Ordinat pag. 2. tit 7. diſerté cautum reperitur: Ob Sachen furſielen/ Fuͤrſtenthumb/ Hertzogthumb/ Graffſchafften/ ꝛc. belan⸗ gend/ ſo von dem heiligen Reich zur Tehen ruͤhren/ ſo einem Theil zu oder abgeſpro⸗ chen werden ſollen/ daß die Keyſ. Maieſtaͤt deroſelben Erkentniß jhro/ oder in ab⸗ weſen derſelben einem Roͤmiſchen Koͤnig allein vorbehalten/ Saͤchſ. Apclogia in cauſa Juliacenſ. 26. Idem nè in cauſis circa feuda minora, ab Imperio tamen immediatè dependentia: nec non ſi depoſſeſſorio tantum controvertatur, obtineat? ſubſiſto. 27. Deinde inter reſervata Cæſaris venit ſanctio legis univerſalis ejusque interpretatio: Belli& pacis conſtitutio: Comitiorum indictio: generalium Colle- ctarum impoſitio: Suprema Infeudatio. 28. Et quanquam hæc omnia cum Procerum& inprimis Electorum con-
ſilio& approbatione rité demum expediantur, non abſurdè tamen ad Ceſaris reſer-
vata referuntur, cum eorum nullum inferioribus Principibus communicatum ſit. Et ipſorum conſilium perfectionem potiis& auctoritatem regiminis, quàm demi- nutionem Majeſtatis inferat.
29. In maximis enim negociis maximis maximorum Oyus eſſe conſiliis, qui& facultatem habeant exterils,& voluntate non careant interius, ut rei, cui benê cupiant, conſulere& velint& poſſint: reſcripſit Imperator Henricus IV. ad Annonem Archiepiſcop. Colonienſ, in Epift. 1. apud Juſtum Reuber. JCtum Germ- ſcript. tom. un. fol. 195.
30. Deniq; huc pertinet Gratioſa, ut ſunt Creatio Ducum, Comitum Pala- tinorũ, Nobilium itemq́; Doctorum; Fundatio Academiarum, Nundinarum, Po- ſtarum& novorum vectigalium: Conceſſio Privilegiorum& immunitatis: jus legi- timandi, famæ reſtituendi, veniam ætatis itemq́; jus civitatis con cedendi.
31. Huc quoq; referunt aliqui jus extruendarum arcium vel munitionum: Ex quo Frideticus I. Genueaſes ceſſarejuſſit à munienda urbe, uti Sigonius teſta- tur:& Guntherus innuit:
N— er

4
——.——
—
De Sacro Romano nationis Germanorum Imperio Nec claudere pergeret urbem, luſſtae ab incepto populus deſiſtere muro:
Erſacra Ceſarea Majeſtas aliquan do reſcripſit: Daß keiner zu anſehelicher gewiſſer
Gefahr/ Vntergang vñ Verderben in der naͤhgelegenen fuͤrnehmen Reichsſtaͤdte⸗ CLanden vñ Provincien einige newe Stadt/ Veſtung vnd MMu⸗Aen; dahero be⸗ ſorgliche Dnruhe/ Vnſicherheit entſtehen kan/ legen/ auffrichten vnnd erbawen/ ſondern ſolches als bald vund ohne einigen Verzug abgeſchafft werden ſolle/ ete. Idq́; nuper in cauſa Co⅝ͤln/ adverſus Muͤlheim Practicatum ſcimus.
32. Verum quia hoc ad ſpecialem caſum turbationis ſcil. pacis publicæ& commerciorum civitatis Imperii aut alicujus provinciæ directum eſt: in univerſum ſtatibus denegare&ſoli Majeſtati aſſerere videtur inconveniens,& ab uſu planêre motum. b 33. Nuncad poteſtatem ſtatibus Imperii communicatam tranſeamus: quæ ab autoribus appellatar jus ſuperius, jus territorii, Fuͤrſtliche Landes Obrigkeit Hohe Landes Obrigkeit/ ab Antonio Colero in diſput. de jure Majeſt. jus ſtatuum Imperii regium. 1 1
34. Etſpectatur. in meri& mixti Imperii exercitio: jure remittendi pœnas
capitales, præſtandi ſalvum conductum, recipiendi Judeos, concedendi inducias moratorias: libero utriuſq; religionis Auguſtanè ſc.& Pontificiælné alterius)exer- citio: Jurifdictione Foreſtali der Fuͤrſtlichen Obrigkeit/ que confiſtitin banno feri- no, quod nobis Wildbahn/& jure foreſti,& c. cujus intuitu Principes nõ tantüm in publicis, fed etiam privatis locis jura venarionum rectée exercent. Item in jure fiſci, necnon contributionum Imperialium colligendarum,& aliis pluribus, quæ collt-
git Thom. Michael.& Anton. Coler. in diſp. de Majeſtatis jure. 35. Acquiritur autem hoc Jus vel Relatione in numerum ſtatuum: vel con- ceſſione ſcilicet per inveſtituram& ſingulare privilegium: vel præſcriptione.
36. Et probatur inſuperi. ex inſigniis Principum in curiàâ aliisvè locis depi- ctis, z. ſolenni Principum introitu, z. juramento ſubjectionis Huldigung vnd Erb⸗ pflicht/ 4. Edictorum& mandatorum obſervantià.5. perceptione redituum,& 6. fa- maà communi.
37. Tantum de Imperatore. Quod adRoEM ROMANORuMattinet, notum eſt(inquit Autor deſcript. Elect. Matth. II.) tam ex hiſtoriis, quàm ex veteri- busrecentibusque in Imperio ſuſceptis tractationibus, receptum ſemper& uſi⸗ tatum fuiffe, ut vel ob ingraveſcentem Imperatoris Romani ætatem, velob cauf- ſas graviſſimas alias, vivente adhuc Cæſare, Rex Romanus alius, A ſacratiſſimi Im- Perii Septemviris eligeretur: ut eſſet ita, qui& Imperatorem in adminiſtrario- ne Imperii juvaret,& eo peſtmodum defuncto, faſces Imperii ſtarim capeſſe- ret, illudq́ue ab incommodis periculisque imminentibus vindicaret& conſerva- ret.
38. Quemadmodum id in Wenceslao& Maximiliano I. qui vivente adhuc CaroloI V.& Friderico II I. itemq́; in Ferdinãdo, qui tempore Caroli V. fratris fui, necnon in Maximiliano II. Rudolpho II. qui viventibus etiamnum& imperanti-
„.;, Kmre 4*† reK r 5 p 1. bus auguſtiſtmis parentibus ſuis, inReges Imperaroresq́; Romanos electifuerunt,
Kex nupero conventu Norimbergenf videre eſt. 32. leo enim Principes Electores conſtituerant, vivente adhuc(conſen- tiente
—— 2
lleinom uguu diraur an— 8 ſach Wnülrote ee ablerkoma= fermn 1 azuhnirihret 3 ſm eu Plbir Inpen kne⸗* Artiutadent, A ranlach uuuoletind. 7
9 ct de VIc propr Atamlnpetatoti l ps depot un alrorllor Auo tant ahethabar
4 Hulemin ſen Kücnane
fau ſerr 2
*
1
„Wtotum po. mplillm osewon R reſe rus ſd Eccict Penlgunrdefeu m ſonbus i uweritecin an eoigz om Inpundail pec a 5 ſint prahu Cpinnumea e ntur teſcr uiefeuit r Fahalehe halkohlganc
hecdeCr 8 lmocru tavniendume
43
1 llur Archi 7 1 2 4 Mrdan) 1 uper 1 dan. Ir— 5r„(„* nn. fALDalan ü” ün* 1 ſdus, poße
anamc
tchis A.. Krk WCam 4 A dan. A

Ge etmanotum lpein
Teret urbem,
AMro
0 aß keiner; manſchelthae
gelegenenff drnchnag a
1 Deſtung vnd Munttunn A
35 legen/ auffrichtendndte crzug abgeſchaff werdenſ
n Practic catum ſcimus.
aſu eunbendnu ſcil nriy ir direcdum ci:um
mcom veniens,Kabiſt
derice—
i Furſtliche Lndesdh wo in diſput. dejur e Maſet..jut npe erexercItto: aure remitrelt.
eipie udi fudéos concedenäu ſane ſc.& Pontificix nö hen Obrigkeit, que confii
cujus mtuntuPm rehun 5 zum recté exercent ltemue ct darum, exſ 1splurddum e Majet
tonein numetum ſarum
um: vel e ſeijän
Princip nin curidalüsteln ento ſubſectionis Hundigguge perceptione redium
4 4 * 4⸗
n
tis jure
vant 1G1M ROMANXONIN taäm ex hiſtoriss, quma receytun ſm zanl etaten, d aus alus, rſacuul atotem in a 1i- 7 es Impern Ii ſal un indicaret Kcl
4* 1 8 Ar An! d?)
ris Ron
perat
NerNamam
nentibus V
10& Maximtl lianol qu oi rent 16 V k mpore eCacoll.
Mdo. outtel 4 1 1
D. Juſti Gebhardi. 93
riente ramen) Auguſtiſſimo Cæſare Rudolphol I. novum quendam Romanorum Regem, qui Cæſareæ Majeſtati, ad beatiorem vitam inſperato forſitan caſu transla- tæ, in Imperio ſuecederet.
40. Eſtautem Romanorum Rex tanquam perpetuus Imperii Vicarius, ordinariam non mandatam habens Juriſdictionem& unum cum Cæſare tribu-
nal.
41. Ideoq́; ſein omnibus tanquam Imperatorem gerit, regalia etiam alia- que Jura& privilegia per eum conceſſa& quælibert alia ab eo geſta perinde valent, ac ſi ab ipſo Imperatore conceſſa ac geſta eſſent.
4 ²½ Quamvis Proreſtantes A. C. 1532. Schwinfurti cum Cæſare convene- rint: ut ſi quando Rex Romanus creetur vivo Cæſare; nõ ſuo ſed Cęſaris tantum no- mine Rempub. adminiſtret, nec ullam ſibi poteſtatem aut Imperium arroget: Prin- cipes atque Ordines Imperii non teneantur ei ullà fide, aut jurejurando, niſi poſt mortem Cæſaris, uthabent capita tranſactionis Swinfurtenfis apud Sleidan. lib. 8. & notat Anton. Coler. in d. diſp. ſect. 9.
43. Reſtat de VrcARIIS propriè ſic dictis. Equidem Imperio vacante, quod vel morte Imperatoris, vel ejus depoſitione, vel reſignatione, vel etiam abſen- rià contingit, ejus Proviſores ſunt duo rantum Principes Electores, Comes Palati- nus Rheni,& Dux Sax.
44. Ille quidem in tractu Rhenano, Francico,& Svevico: Hic veròô in illis locis ubij jura Saxonica ſervantur.
45. Eſtq́; eorum poteſtas ampliſſima; Nam& judicia exercent eodem mo- do quo Imperator:& preſentant ad Eccleſiaſtica beneficia: Reditus& proventus Imperii recolligunt: de feudis minoribus inveſtiunt, juramentaq; fidelitatis vice& nomine ſacri Imperii recipiunt; deniq; omnia peragunt, quæ ipſemet Imperator,
cujus vices gerunt;niſi ſpecialiter ſint prohibita.
46. Quo in numero habentur reſervata Principi, plenitudo poteſtatis Cæ- ſares, fa cultas de feudis regalibus, Fahnlehn/& inveſtiendi& cognoſcendi, res Im- perii alienandi& obligandi.
47. Atq; hæc de CAPIrEImperii breviter expoſita ſint: Ad M EMB nA, hoe eſt, Status deveniendum eſt.
48. Ii tribus Claſſib us continentur: In quarum primà ſtant Electores, in 2. teràâ Principes, in tertiãâ deniq; Civitates liberæ.
49. ELECTORAIIS Collegii Auctorem ſi quæras,& de modernà Septẽé- viratus conſtitutione inveſtigationem inſtituas, vix alium cũ Beutero monſtrave- rim, quàm auree bulle conditorem Carolum] V. qui ſolus numerum ſeprenarium, primusq́; ſic abſolvit: ut eſſent tres Eccleſiaſtici& quatuor Politici
50. IIli ſunt Archiepiſcopi,& Imperii Archi Cancellarii: Mogunrinus qui- dem per Germaniam: Trevirenſis per Galliam& Regnum Arelatenſe: Colonienſis verò per Italiam.(His tamen duobus, poſtquam Regnum Galliæ& Italia defece- rit, ſecundum Heigiumi inanes tantum tituli relicti,& omnia, quæ ad Archivum Imperii ſpectant, in ſolum Moguntinum collata eſſe videntur.)
51. Alterius verò Ordinis ſunt Rex Bohemiæ§. R. I. Archipincerna; Comes Palatinus Kheni, Archidapifer. Dux Sax. Archi-Mareſcallus:& denique Marchio Brandeburg. Archi- Camerarius.
N S2. Ex

De Sacro Romano nationis Germanorum Im perio
52. Exnumero autem Septenario perfectitudo Electionis arguitur;&ex Hcium intel.
190
utriuſq; Ordinis profeſſione tam laicorum ‚quàm Eccleſiaſticorum o ligitur.. 33. Quod ſpectatur vel in Electione velextra eam. In Electione primas tenet Mogunrinus, Siq uidem is mortem Cæſaris infra unum menſem àdie noticiæ reli. quis Electoribus per nuncios literis patentibus ſignificat, eosq́; Francofurtum ad Mœnum convocat; ubi, cum in publico ſacro velipſi vel per legatos pleniſſimè in- ſtructos convenerint, auſpiciis anuminis invocatione factis, juramentoq́; de Roma- nerum Rege ſecundum loges digno, idonæo& ſalurari creando, nullo pacto, largitione aut mercede interveniente, primum ab ipſo, deinde etiam à reliquis ad aram pręſtito, primus ſententiam dicit& rogat, votaq́; ſecundum ordinem, quo ſuprà collocati ſunt, colligit,& à majori numero nominatum, Regem Romanorum mox Impera- torem pronunciat.
64. Poſſunt autem Electores nen ſolüm ex Collegio aliquem laicum eli- gere: Sed Electus etiam ſuA voce eligentium numerum augere, partemq́; majorem facere.
95. Et rité demum electo Ecclefiaſtici Electores omnes tres ſimul coronam imponunt, non argenteam, nec ferream, ut vulgus falsò autumat,& uod magis pudendum,(utor verbis Hartmani Mauri, qui& Archiepiſcopi Colonien ſ. Conf- Harius,& Coronationi Caroli V. Aquisgranenſi interfuit,)paſſim in Juris Profeſſo- rum Commentariis reperitur: ſed ex puro puto auro fabrefactam: ſic ramen ut in ei veterum laudabilis parcitas ſatis eluceat.
56. Quamvis autem Coronatio juxtâ aureæ bullæ præſeriptum Aquiſgra- ni celebrari debeat: Idq́; Carolus V. exacté obſervaverit:nec locum tum temporis peſtilenti etiam lue infeſtum mutare vofuerit: Exempla tamen recentia probant, alibi quoq; ſolennia hęc peragi poſſe Cum, ipſo Hartmano teſte, aurea bulla non ſemper ad amuſſim ſervetur.
57. Quod verò attinet ad Electorum officium extra electionem: ſpectatur iſtud velin miniſtrando Imperatori, velprocurando Rempublicam.
z8. Priusin celebratione ſolennis Curiæ Imperialis exercetur: Wann ein
Roͤmiſcher Reyſer in ſeiner Majeſtet zu Tiſche ſitzt/ vnd oͤffentlich? Hoff begehett
ubi Principes Electores Eccleſiaſtici menſam conſecrant,& Sigillum Imperatoris tenent: Marchio veréô Brandenburg. Imperatoriaquam,& Rex Bohemiæ primum potum, Comes verò Palatinus cibum affert,& Dux Sax. Mareſ. officium ſuſtinet. 59. Quo peracto ipſimet quoq; Principes ad ſuam quiſq; menſam conſi- dent,& Regio plané modo prandium capiunt. 4 60. Sitamen Electorum aliquem abeſſecontingat, legatus ipſius ad men. ſam abſentis non admittitur, ut nec ad deferviendum his ſolennibus Imperatori: ſiquidem hocpoſtremum Electoris in Imperio vieem renensobire conſuevit: què- admodum de Vice Camerario ex Maximiliani II.& noviſſimé Matthiæ I. Impera-
. 3.1. 1„- 3 A ⸗.. toris noſtri Auguſtiſſimi,& de Vice Pincernà ex Caroli V. inauguratione conſtare
poteſt.
. 551. Caæterum quoad Reipublicæ procurationem& ſalutem Orbis Chri- ſtiani, quantum hoc ſummum in Germania confilium conducat, ex hiſtoriis nemi- ni obſcurum eſt. Ejus enim ſapientiâ& fide Majeſtas Imperii in magnis ſæpé mori-
dumaculun tipe elnyeurtore 2 tn 4 cler Mnuinſtü anü, N lo la 4 Auckuconcl a—e lullüt. lcinbec,u plares! mattaridetwt 2 bo Pr. rindſobilesi& ros bi Kiuzsthatientib 1. ſeratond nnitmus: qpa 5rionee Humirene en ſque ſuj
1 neis Electo tridcetts& gd caufſsle tellaccnon à T ke Nalh hrbcum pr De Ptrion ſlour4.n.1 parentar tnead ipſorun cun jnis appe
—
tcpondi Hr cnim
41441
lendeg e. Leni ſa d huih egallo

lis Germanotumln en
Perfetitudo FI
eciond in 1 aro quam Eccleſia Gan
licorumoßtn
8 ve ATrr. dlextra eam. In Flecione
2untra unnt„ à unum menſem acienen tidus lgnificat, eoss 4 tidas nlicat, coaäßJrman acro velipſi vel per legusglat — 4 U 4
nvocatione kactts ſutamentoag
ala tari creando, nulo zach, unu einde etiam 4 reliquis as eamh lecundam ordinem, quolung tum, Regem Xomanormunl
m
1
ex Collegio Mcumkh imn numerum augere, pane 1
tici Electores omnestesſula
ut vulgus falsô autuma kun „qui& Archiepiſcopi Counl anenf interfuit, palimuſuht
duto auro fabrefactam:ſeuat
Irtä aureæ bullæ præſetums e obſervaverit: nec locuntut lcrit: Exempla tamen teretu im, ipſo Hartmano teſteauei m officium extraelectiodan, rando Rempudblicam. Cu x Imperialis exetcetge Tiſche ſitzt ondofentlich ſam conſecrant,& Sigillmb de uam,& Rer Boüem
1
veratorlad
.& Dur bar. Marel. oft
Lofi principes adſuam qaiſch ned aptunt. 7 ngat, legatu’ yhr
. 4. ndum his lolexndusl 18 anl o vicem tenens odilec
1I.& noriſſmédkartil
8 4 — 4 abelle contl 4* 4 ſorite dcletVs AUer
81 1 101
nler CarolV. inaugula G orocurationem K falutem 9 procurin condues uhi 1111
6 11 1 conn! 441*
„in meul Majeſtas lnperüinme
101
D. Juſti Gebhardi.
bus illæſa conſervata fuit. Unde ne quid Reſpub. detrimenti capiat, ipſorum curæ inprimis incumbit.
62. Pro cujus ſalute& incolumitate ſingulis annis abſq; ullà ſpecialis ve- niæ impetratione conventus agen di, in eoq; decernédipoteſtatem habent, cum ex aurea bulla, c. 12. tum etiam ex capitulatione Cæſared ibi. Wir laſſen auch zu/ daß die ſechs Churfuͤrſten je zu zeiten nach vermoͤg der guͤldenen Bull/ vnnd jhrer Ge⸗ rechtigkeit/ des heiligen Reichs/ zu jhrer Nohtdurfft/ auch ſo ſie beſchwerliche Obligen haben/ zuſammen kommen moͤgen/ daſſelbe zu bedencken vnnd zu beraht⸗ ſchlagen/ daß wir auch nicht verhindern noch jrꝛen/ vnnd deßhalben kein Vngnadt oder Widerwillen gegen jhnen ſaͤmptlichen noch ſonderlich ſchoͤpffen oder entpfa⸗ hen/ ſondern vns in dem vnd andern/ der guͤldenen Bull gemeß/ gnediglich vnd vn⸗ vorweißlich halten ſollen vnd wollen.
63. Quem articulum Principes Electores ea propter capitulationi inſeruiſ- ſe videntur, ne Imperarores prætendere queant, hanc conveniendi licentiam ipſis non perpetuum, ſed tantùm uſq; ad Imperatoris beneplacitum indultam eſſe Ger- lac. Buxdorff. in concl. 95. ad aur. Bull. lit. B⸗
64. Verüm hæc, ut& alie plures Electorum prærogativæ, noſtris moribus eommunis reddita videtur: Ex quo Principes, Comites, Civitatesq́; Imperiales& Hanſcaticas,& Nobiles immediatos abſq; ullà veniæ impetratione tam frequen- ter, ſeientibus& patientibus Imperatoribus, diætas& conventus indicere& cele- brare palam videmus: quod eâ ratione defendit Buxdorffius, quia conventus ad bonum& licitum finem etiam abſque ſuperiorislicentiãpermiſſi ſint.
65. In eo verô Principum Electorum auctoritas amplifſima eſt, quòd Cæ- ſari Imperiũ ex certis& gravibus cauſſis legitimèẽ abrogare poſſint; ut HenricoI V. & Ottoni IV. nec non Adolpho de Naſſaw,& Wenceslao Caroli IV. filio contigit.
66. Porròô cum Præfectis Prætorio(Otto Meland. in comm. Camer. par. 2. Heig. part. i. quæſt. 4.n. 14.) comparentur: ad eorum quoq; exemplumaurea Bulla conſtituit, ne ab ipforum ſententiis appellaretur: quamvis hoc privilegium Saxo- niæ tantuim& Brandeburgicus Elector in viridi conſervârint uſu: Et inſuper aliis quoq; Saxoniæ Ducibusvigore novæ bullæ indultum fuerit. Juſtus Zinzerling in diſp. inaugural. de appellat. concl.71.
6 7. De Sucoeſſione deniq;& tuteldà Electorali in laicorum familiis, an illa tali jure primogenituræ nitatur, quod non propriam ſed paternam ſemper ætatem ad ſucceſſionem promoveat, ſicut filio Electoris primogenito nullis liberis relictis mortuo, ſecundogeniti prædefuncti filius excludat tertiogenitum, patruum ſuum, an veré contra? hac autem ex ſola lege, non verò teſtamentarià diſpoſitione defe- ratur? quærenti reſpondebitur. Hæ enim controv erſiæ eò recurrunt, quò de Ware- mund. ab Ehrenberg. in tr. de Regni ſubſid. c. 11. n. 40. monet: Hanc litem ne faciat privatus ſuam, ſuadeo.
68. Ethæc deprimàâ claſſe Membrorum Imperii. Succedit altera, Principũ nempe täm Eccleſiaſticorum, quàm ſecularium. Illorum primõ ſunt præter Electo- res Eccleſiaſticos quatuoradhuc Archiepiſcopi, Magdeburgenſis, Salisb urgenſis, Bremenſis& Veſuntinus. Deinde Epiſcopi, quorum 27. hoc tempore in Comitiis locum obtineretradit Paurm. lib. z. de juriſd. c. 1.n. 17. Tertiò deniq; Prælati, Abba- tes, Præpoſiti& Abbatiſſæ.
N; 69. Ho-

De Sacro Romano nationis Germ Imp. D. Juſti Gebhardl.
69. Horum verô, laicorum ſc. quoq; tres Ordines habentur; primus eſt Du⸗ cum:alter Marchionum&Landgraviorum:tertius Baronum&Comitum. Ad quos etiam Nobiles Imperio immediate ſubjectos, quiq́; vocantur Liberi Freye vom A⸗ del/ Freye Reichs Ritterſchafft/ in Schwaben/ Francken vnd am Rhein/ referre
tabo. en za Superiora a. Ducum, Marchionum, Comitum, Baronum& alia iſtiuſ- modi nomina,(quæ doctiſſimè explicat Anton. Coler. in d. diſp. ſect. 7.) olim non prin cipatus ſed officii,& quidem judiciarii: necpatrimonii; ſed muneris: necper- petuæ ſed temporariæ dignitatis fuerunt. Gruͤndlicher Bericht von allen vnd jeden der freyen vnd Keyſ. Reichsſtaͤdten Privilegien/ ꝛc. im andern Punct /n. 4.
102
7I. Hodié dignitatum ſimul& patrimonii ſunt indices. Eoq; Duces, Mar-
chiones,& c. à territoriis, quib. inveſtiuntur, nec non 4 ditionibus, quas poſſident, ſic denominantur.
7². Et certis inter ſe familiis, quarum 17. enumerat Colerus item 4; ſeſſio- nis ordine diſtinguũtur: de quo Andr. Knich. ait: Germaniæ Principes in comitiis, fundare ſeſe concertantes in nudãâ ſeſſuræ poſſeſſione vel quaſi, allegando actus hinc inde exercitos. Pro roſtris Imperii pendet lis, ejusq́; diremtio. Interea, ut con-
certationes ſileant, ne ſalus Reipub. ſiſtatur, quidam proteſtando jus ſuum conſer-
vant, quidam verò conveniunt, ut alternatim ſeſſurà potiantur.
73. Cæterum omnesjura territorii& poteſtatem Cæſaris communicatam
in ſuis ditionibus obtinent, ut ſupra dictum.
74. Præterea circa ſucceſſionem laicorum Principum norandum, in ali- quibus familiis, utpotè Bavariæ, Brunſvicenſium& Würtenbergenſium Ducatuũ, primogenitum ſolum ſuccedere, aſſignatâ reliquis fratribus certa portione alims. rarià. Quod ipſum Gailius commendat his verbis: Avorum noſtrorum memoria feuda dignitatum apud unum ex familiâ præſertim ſeniorem ſemper ſarta tectaque conſervata ſunt: Quia prudenter conſiderarunt, nihil eſſe tam magnum, quod non diviſione fiat parvum lib. z. obſ. 53,n 3.
75. Pleriq; verò cum fratribus dividunt,& jure communi utuntur. Niſi pactis confraternitatis, Erbverbruͤderungen/ aliud proviſum ſit. Namque l. fin. C.
depact. ad privatas tantum, non publicas& illuſtres perſonas præſertim Germanie Duces, à quibus votum ſiniſtrum captandæ mortis alienæ procul abeſſe Zaſius aſ- ſerit, pertinet, Vnd ſeynd die Chur⸗vnd Fuͤrſten des Reichs demſelben Geſetz nit vnterworffen Saͤchſ. Apolog. in cauſa Juliacenſ. 4
76. Tale pactum inierunt Illuſtriſſimi Duces Saxoniæ& Landgravii Haſ- ſiæ: cum demum A. C. 15 87. Marchiones Brandenburgenſes, ſalyàã tamen conven- tione cum Pomeranis Ducibus,(de qua pluribus agit Chytræus in Chron. p. 156.& 365.& 366.) quoque acceſſerunt.
77. Supereſt tertia claſſis membrorum Imperii: Civitatum nempe libera- — Imp erialium, der freyen Reichsſtaͤdte. Quas ſtatuum,& Comitiorum nec nõ ſuffragiorum ferendorum, itemꝗ; ſuperioritatis& territorii jura, beneficium quo- que primæ inſtantiæ ſive Auſtre garum der Außtraͤg e/habere, Tobias Pauer- D ms eiſt.& Matthias Stephani c um pluribus aliis teſtantur. 114 k27 Cum quibus tranſep.
DE
Mahtulnfa.& ſcto no
— fimas
t t onap Kpnscrn ddan
n tnocctltar F; citucit nesaueiquor 1 bün n. uruim 4 ¹ d ſc labuaxrones G2 Läare ſ lnun ognol ker„tama buuemeceſſ fttcate
. rifüien
Hallagnit en ſeam ke rrnn acus En amplitoe mkuananots,. ions ar etns 1 (klennurg P. ſorckas intwemoht r emctean n fſaurple mhrum ſom cn ſmaſoris bulues re Lkttump T 2 Haull zdt. n lan 2 bcin 4 A kie quco
ſütanna 28
1 8 pes quos an alan
R 2 mmeumdu krate cum; Nelec ſcienta
epus cont
rhas aute 1 s 1 Nesaöu. qiſcap Na d 21 A benr, b
f a ſar en da dugd Tot eriſt bi aetga— bun gen 1 ſel a, 14 1uo qnnd Pixk.din

B
G. lmp D alica
1 1 lines ladenturänn,
tert Baronumgd a“, 1us nA&Comitum SSSD S&SSSEVSS 8 4
.
N
ocanturliden vahen, de etch den, Rancken vnd an Ss
1 ö“ 3 5— 2 8. 42 e 3 en
sn 8 K
—
* Kan, Omitum, Baronun 4 Dull
I. Caeane DE SUMMA SUMMI IMPERII
. rmonn ſ⸗. 1 1 5 Andiiches Ra Aeünunne PO TES T. D. RICHARDI DIETERI. . iudlicher Berichtpenalae CoxcL=uslo I. biegien.im andern Punna,
indices Lag IVVSAuguſtus Imper.(ut à Sacro nomine de Sacra Majeſtate ventilatio hæc
ec non àdirionibus au, initium capiat)diem illum lætiſſimus cogitabat, quo magnitudinem ſuam ex-
uaeret. Expertus erat, quantum illa bona per omnes terras fulgentia ſudoris expri-
m enumerat Coleruis merent, quantum occultarum ſolicitudinum tegerent. Quid enim eſt, quod Mini- naniæ h
nania uegent ſtris ſeu Legatis ad reliquorum homin um curam ac ſalutem à Summo rerum Con- None vel quas alesm ditore miſſis non inc umbat? Qui ob id ſacras haſce& fecundum Tib erium Imper. tlis, ejusqh diremdo l laborioſas occupationes dulci oblectare ſolatio,& ſpeciali quadam„imo eum ad dam proteſtandoie dignitatem eorum cognoſcendam, tum ad obſequiũ& authoritatem in ſubditos 2 conſervandam, perneceſſaria poteſtate ã reliquis disjungere voluit, quam Majeſta-
„ 1 8 Leil 1
& deſt Sem(Aane kentappellamue 3 A 1 1 2. Hanc à Magnitudine dictam Feſtus non inconvenienter putat; eò quod .. magnitudinem, decus, imperium, amplitudinem, poteſtatem, dignitatem, ſecurita- rum umneihum varnntem, ſtatus eminentioris, aut ſanctioris utplurimum denotet. Quo ſenſu& illam um& N ürtendergeaimb hic accipimus. us kratridus certa hachmr 3. Et definimus: quod ſit poteſtas ſummam ac perpetuam in Repub. aucto- 18: Arorum nofrmt ricatem,& Imperium obtinens.
reſertim ſeniorem ſemper ima 4. Quæ poteſtas aut unius eſt, aur pluriũ. Illam Monarchiam; hanc ſipauco- runt, nihilefle täm magnmſrum, Ariſtocratiam, ſomnium;vel majoris partis, Democratiam appellamus.
5. Neq; n. plures præterhas Rerumpubl. formas conſtituimus: Plato quidẽ
lunt, Kjure commumumquartam; quintam Ariſtotelesznonnulli, inter quos Machiavellus, ſex; Polybius&
gen/ aliud proviſum ut. Nanmcum illo Thomas Morus ſeptem faciunt; quidam Principarum addunt. Quorum
X illuſtres derlonas præſerinteramen nee rationes, nec authoritates quicquam me movent. Cum enim ſtatus ex
— ſten des Reichs demſabbe mixtus erit;tum etiam ſi ex virtutibus aut vitiis ‚Vel quæ extra virtutum ac vitiorum — nes ſunt, munerum quoque varietate eum æſtimemus, infinitæ erunt Rerumpub. 1. ces Saroniæ& Lunigformæ, quæ nec ſcientia, nec præceptis contineri poſſent. ν 1 eenſes, ſal'ä anen, 6. Inter has autem KRerumpub. formas quęnam optima ſt non hodierno ſo⸗ eusin(uuflummodo tempore, ſed& antiquitus diſceptatum fuiſſe, ex illis tribus Otanis pro Democratia, Megabizi pro Ariſtocratia, Darii pro Monarchia orationibus apud Citatum nen Herodotum conſtat. Rectè autem ac prudenter Perſas feciſſe exiſtimo, quod Darii tum Imp rum. T Comiioufententiam ſecuri ſint. 8 te ſtamume, a beefclu 7. Qub verõô eò lucidius ſummum hunc ſummi Imperii fulgorem perſpicia- 44)
rtis alienæ procul deſtleo ſit judicandus, ut videamus, penes quos ſumma rerum poteſtas, nunquam certèẽ
“
ribus agu Ch) [
4 31 1
ritatis& territocu-. Tobiuslmus, haud inconveniéter nos facturos exiſtimo, ſi primò Majeſtatis naturã in ipſius der Außtraͤge habere, u. forma& effectibus cognoſcamus, qua demum cognita ejus acquirendi& amittẽ- um pluribus allis teſtantat. di poſtea modos conſiqeremus: in quo quidem, non quantum rei dignitas poſtu- ranſeo lat, ſed virium facultas admittit, præſtabimus. Ulns 8. Unl-

—=
De Summa ſummi Imperii poteſt.
104 6 0 7 8. Univerſa igitur Maj eſtatis natura in ejus forma& effectibus potiſſimum ſpectatur. 6 9. Forma in ejus dignitate& imperio poſita eſt. 10. Dignitas ſumma eſt, ac perpetua. 8 11. Summa, ut à ſuperiore nullo dependeat, niſi à ſolo Deo. Unde Princeps
communis omniũ patet, qui vicibus Dei in terris fungitur, pro videntiſſimus„opti- mus, religioſifſimus, Piiſſimus, ſanctiſſimus ejus decreta ac beneficia divina appel- lantur, imò cœleſtia oracula ſunt, queę ex Imperiali Majeſtate proced unt.
12. Hinc de Imperatoris poreſtare diſputare ſacrilegiĩ inſtar eſt. Hinc Roma- norũ Impp. olim ſe Deorum providentia, hodierni Dei gratia, von Gottes Gnadꝛ/ conſtitutos ſcribunt. Quod num rectẽ ſuperiorem agnoſcentes uſurpent dubitare nonnulli volunt. Ego minime in Imperii Germanici Principibus dubito.
13. Alterius igitur fiduciarius ſeu Vaſallus hac ſumma poteſtate deſtitutus
eſt. Inter dominum enim& ſervum, inter clientem& patronum, auctoritas, impe-
rium, poteſtas diſcrimen facit.
14. Qupd ſitamen Vaſallus alia etia bonazin quibus ſuperiorẽ non agnoſcat, habeat, nihilimpedit, quo minus Majeſtatem in illisretineat. Quiis n. Regem An- glie cum adhuc Normannia, Aquitaniam„Turoniam à Gallo feudi jure tenebat, in
8—„ Anglos, Hibernos& Scotos? Quis Carolum Imperatorẽ cum Flandriam, Atreba.
—
ten& Hennigow à Gallo;ab Imperio Mediolanenſium& Geldrie Ducatum à Pon.
tifice Max. Neapolitanum, Siciliæ, Arragoniæ, Corſicæ, Sardiniæ Regnum feudi jure tenebat in Hiſpanos: Quis Daniæ Regem, licet Holſatiæ Ducatum ab Impe- rio agnoſcat, in Danos Majeſtatem non ſemper retin uiſſe affirmaret.
15. Deſtituti ſunt ea poteſtate, qui ſummi quidem Magiſtratus ſunt, ratio- nem tamen rerum à ſe geſtarum reddere, vel Principe aut populo jubente Imperii deponere coguntur. Qualis apud Romanos Dictatoris fuit poteſtas, quem duo ſe- cures præcedebant, à cujus ſententia non appellabatur. Cui Dionyſius Harlicar- naſſeus, Prytanes apud Rhodios, Bœotarchus in Bœotia, Mediaſticus apud Cam- panos, Sufferes apud Pœnos, apud Athenienſes& Theſſalos Archontes, apudla. cedæmonios Armoſtas comparat.
16. Quid de eo, qui ſe alterius ſummi Principis clientẽ profitetur? Sane cũ in ter ſummos Principes clientela nihil aliud ſit, quàm fœderata conſociatio, q uaal- ter alterius majeſtatem obſervare tenerur, ut à potentiorũ injuria tutior eſſe poſſit aliud eriam fit, alterius poreſtati ſubjectum eſſe,& aliud, alterius Majeſtatem obſer- vare, ſuαν Principis Majeſtati hoc nihil derogare; cum] Cto Proculo ſtatuimus.
Quamyis illis, qui alteri ſe in clientalem dant, caute agendum non negem, utin
protectionis capitulis rationem ſui habeant, ne inde occaſio ſubjectionis porius, quam Protectionis beneficium oriatur. Eo enim pacto ſcimus Johannem Hungr- riæ Regem regnum in ſervitutem conjeciſſe,& alios libertatem amiſiſſe.
17. Idem nobis eſt judicium de iis, qui annuà penſionem aliis ſolvunt, ne excur
ſionibus regionum ſuarum finibus damnũ inferant. Princeps hic ſui officii memor, boni patrisfamilias perſonam ſuſtinet, nullis parcendo ſumptibus, damnum, quod
inevitabile, avertit, Quod ſi Majeſtas hic detrimenti quid caperet, nec ipſe Turcatũ
Imperator, qui Regi Æthiopũ,&illis populis, qui Arabiæ montes tenent, magnam
ecuniam tributi—„ 1 5 euſe 1 ti nomine quotannis ſoluere cogitur, illius particeps eſſet. Quo us politicis non immerité abſurdum videretur. 18 5er⸗
n 9
ucnec(Conl2 7. 5.„ uin uzulegiapotefe Je adenhen e an hit
A dlbllajettatls- 1 nm* br Ktum 41 fürrccill, qu— fel eplun impedin 1 ULegu. 1.. 8 en 2 ruslegmmd 8 kas uchuchum iees e er Ir ef 1 1. 1* ueau cſdißt fn m d nrſlCllodes!- Kilunt, er 1 Mncntelmp— ſmano, IAkäbo, tou T fri cula
1nt degetuo.. dun pite a ayene 5.
ph
rannteins ſice Kuan de lacn autlfahulch’ pritcran inneguhus nn d krialiun unumuan. guitati hmuim. licet’ n er qusg nhun gon2 prugalu nia werigehtr p reddern tmran ſlickan⸗ 4 hucperg .umangtoh ans millifa licemurudgn jzant Die Ratauggoh d n abſhnere
enmteren. B. 1 d⸗n,a. ettrt„ ucidus che inauſeem ſ., K a3 A. K,& 20 ſtneaiet. ſs.Dae 1 kuhljcherne de mn
dgh n ſpüdsnülh A poſicn
Aatodldge 21.
teg del a 8 nc zn 1 Alh ludan 2* OmnI 5
0 1 0

ni lmperü potet.
* 5 6 2 urin ejarformakeh D. Richardi Dieteri. 105 1 1* 2 8* 0 8 3 täüduni 18. Derpetua dignitas eſt, quæ nullo temporis ſpacio terminatur, ſed cum Lerio pofta eſ Imperio oritur, cumꝗ́; eodem moritur. Hæc in Democratico& Ariſtocratico ſtatu erua tam diu eſt, donec vel totus evaneſcat, vel in alium mutetur. In Principe non qui-
dem perpetua ſemper eſt, ſed tamen eo animo datur& accipitur, ut apud eum ſit, mn terrisfungnur grditeiſn duumn Wiait, Pelvera Co f 4 1 ar SR d 3. aus eſus decren deren 9. 1 linc nec Con d znelmperiui apue Lomanosnon quode iminutum Imperiali Majekate grace 4 quicquam it ex Kegia poteſtate, ſed quia annuam; nec Dictatoris, quia ſex tanrum iſtutare ſcliſa roctim menſium, ullius Majeſtatis capax fuir. 2 b de crlleguumtar et he 20. Hinc nec illi, qui in defectum Principum Imperii adminiſtrationem ha- vhodieran Dei græii von Gttt bent, ſi videlicet ob impedimentum Legis, propter ætatem, velnaturæ, propter fu- eriorem agnoſcrntes luren rorem, Princeps Regimini inſufficiens; vel Imperium vacans ſit, quos obid, quod Germanici Princigidus dudin Regum vel Principum vices ſuſtinent. Proreges& Principes, in Gallia Regentes Re- eu Vaſallus hac lumm oatcttt gni appellamus, hanc ſibi poteſtatem tribuere poſſunt: Curatores Kquidem& Ad- clentem& patronun, ucon miniſtrarores vel Cuſtodes Imperii ſunt,& impedimento remoto poreſtate ſua ſe abdigant. 3 4 bonazin q uibus ſuperuriung 21. Ita vacante Imperio Romano, ex Aurea Bulla Palatino QComiti& Saxo- tem in illis retineat. d’ ak niæ Duci Electoribus, totius Imperii cura incumbit: exercendi judicia, beneficia n, Turoniam à Gallofesdjun Eccleſiaſtica præſentandi, recolligendi reditus& proventus, inveſtiendi de feudis, mperatoré cum Piumt juramenta fidelitatis vice& nomine ſacri Imperiirecipiendi; exceptis feudis Prin- Planenſium&Geldrieluand cipum,& illis quæ Fahnlehen vulgariter appellantur, excepto omni genere aliena- wonig, Corficæ, Sardmau tionis ſeu obligationis rerum imperialium. .* 1 dcet Holſatir Dum 21. Requirimus autem ad dignitatẽ Majeſtatis læe duo, ut ſit ſumma ac per- erreunuilleafeman Petua, conjunctim. Licet enim Rex quis perpetuo fit, alterius tamen Vaſallus, ur aui ſummi quid em Magitrmi olim in Hiſpania Arragonis acP ortugaliæ„ Ut Scotiæ, ut B ohemiæ Regna. Licet ncipe aut popud ſhen Auis nullam Imperii geſti rationem reddere, conſtituto tamen tem pore illud reſti- eee e tvotele u tuere tencatur. Majeſtas nulla eſt, huic perpetua, illis ſumma dignitas deeſt. anos Dictarons uureen ru 23. Nectamen propterea cum illis facio, qui Bohemie Regem quod Vaſallus non appellabatur. Cul 3 4 ſit, Regio nomine indignum æſtimant. Dignitashec eſt, quæ Majeſtatemnec auger. tarchus in Bœotia, Medatet ec minuit. uod ſiobid nomine abſtinere deberet, quod Reges utplurimum Ma- nicales& Theſſalos Archons jeſt habere ſo 19 3 D 4b di 3 Alet P ill 1d enienle jeſtatem habere ſolent, idem de Ducibus dicendum eſſet, cum& illorum quoſdam hanc ſummam poreſtatem habuiſſe,& adhuc habere cognitum ſit. Sic Moſcoviæ nmi Principisc ljemtẽproltem Dux, ſic Birgeriusxex Sueciæ electus, Ducis nomine contentus, Regio abſtinuit. Jüt, quäm fœderata conbes Neq; enim Maj eſtasex nomine, ſed ſumma retum omnium poteſtate cenſenda eſt. 3 votentiorüinjuruatle Kgyptii Reges priſci Pharaones,& poſteri à Ptolomæo Ptolomæi, Reges Ponti
1 1 † 4 1 1. 4 ari 1 1 5 2 1 3. 4 1.* meſſe,&dliud altenus Naſte Mithridatæ, Reges Paleſtinæ Abimelechi, Reges Parthorum Arſacida rſac no-
6
Lerogarez cum]Cto procl minantur,& noſtri Imperatores Cæſares à Julio Ceſare.
5 da at caute— h 24. Quid verò dicendum, fi Legaro Regis vel Præſidi quamdiu vivat, ea po- 8 4 5 CCa 10 U 4 ne mnde 0
*
111
4
rr
beant teſtas utenda fruenda permittatur, vel ſuperioris voluntate ſummum Imperium in 2 W- nim hacdoſcimas— dhen magiſtratu continuatur: Quicquid hi habent, precariò habent, quibus Ulpian. nec 1 bes llos ldenarema 4 pofſeſſionem, nec dominium tribuit. Inſuper in omni Imperio aliis conceſſo, ipſe — ſonemalsd 4 Princeps excipitur, niſi hoc expreſs agatur, ut totum ſe Imperio ſpoliet; quod qui- nuinferant pnneonn bus modis fieri poſſit& debeat, infrà dicetur. ulispatreolimnäna 25. Ejuſmodi fuit digniras, que Majeſtari competit; Imperiũ nunc ſequitur. — dcapetebas 26. Imperium eſt legitima in ſubditos imperandi poteſtas: Ita ut ille aliis le- — dbdis nontes tr ges dare poſſit, ipſe vero iiidemomninò ſolutus ſit. eful hr iluana 0 27QL [oluere cogitut, illiusp um„ideretur.
4 ¹ 8
10ʃ

2 De Summa ſummi Imperii poteſt.
106 1—. Terbuoglas W 27. Qua in re cum magnus ſit Ctorum ac Politicorum conflictus, mentem b 3 iyi mi A 42 noſtram ita explicabimus. Aut enim quæritur de divinis aut de humanis legibus. Iunilife ari,K bn 4 28. Diyvinis decretis Principem tenert nemo ſanæ mentis negabit, quæ t er Sunee eine kanu 31 violare, ſi perrumpere, aut quovis modo labefactare tentabit, divine Majeſtatis reus 1jpa fae en aiki erit. A Deo enim poteſtatem fuam habet ſibi commiſſam, Dei ſubditus eſt, Deum une uen 129 hnsc ſuperiorem agnoſcit: illud igitur, quod ſubditi, quod vicarii, quod delegati eſt, ex- V ſturnen nm equatur, hoc eſt, domini ac fuperioris juſſui obtemperet, nec poteſtatis ſuæ limites I Famme, Paac N infringendo leges divinas, aut contra eas diſpenſando excedat. Impura igitur&o Gu Mirn 12l ſcorto famoſo magis quam Auguſta digna vox Juliæ ad privignum Antoninum nansarnt— Caracallum, ſi libet licet. An neſcis te Imperatorem eſſe& leges dare non accipe- li rfruerd · bel
re. Impia illa Anaxarchi ad Alexandrum Magnum poſtquam Clitum iratus tranſ Dalbquam! fixifſer, neſcis adſeſſorem Jovi juſtitiam& fas eſfe, quo quicquid actum adomina. us e ’3 te fuerit, id jus& fas ſit. Deteſtanda illorum Judicum ad Cambyſem. Nullam ſe in- dareaſorun T us. er venire legem, quæ ſinat fratri nubere fororem, ſed aliam, qua Regi Perfarum facere Mumrinuem=„ umtotbuspotloles 1
hcet, quicquid libet.
29. Nec minus impietatis ac abſurditatis plenum, quod de Auguſto ami. Wfnne na, ne ci ejus ipſum adulteria exercuiſſe non negarunt, excuſantes ſane nom libidine, ſed muruui licceſe ldort ratione commiſſa, quo facilius conſilia adverſariorum per cu juſq; mulieres exqui- Auulrlnpp. 223 ſbevet keret.—. b ruiemu Comm 2 h d4.˙¹
30. Humanæ leges aut Narurales ſunt, aut Civiles. atlramncdiopo 2t llum
31. Naturales velſunt Naturales in ſpecie ſic dictæ, vel Gentium. a külegon& jncipe:
32. Jure naturæ Principem obligari nullum eſt dubium, cum ſecundum Bl. Micrrinper. ſobano jus illud ipſo Principatu& Imperio potentius ſit. Dei enim jus naturæ lex eſt, inquit niuieg e itm⸗ Apoſtol. Niſi crudelia Herodis Judæorum Regis in tres filios, Neronis in matrem nlclasma. Ii tatat ac uxorem, trium Prolomæorum, quorum primus fratrem, ſecundus matrem, ter- Whuka P Alrpe tius patrem interemit, parricidia, nefaria Caracallæ& Tiberii fratricidia, Dete- mirg 4 5 14 49
ſtandam Caligulæ cum ſororibus, ac Neronis cum matre libidinem. In ſumma Au- guſti, Tiberii, Vitellii, Titi Veſpaſiani Sodomiam approbemus,& per conſequens Principem ſtupra, inceſtus, furta, cædes,& ſimilia ex illiciris licita facere poſſe ſta. tuamus. Que opinio etiam Ethnicis abominabilis fuit, qui Principis authoritatem tanti non fecere, quam judicia naturæ. Claudius Agrippinam ducens, decretum in§enatu obtinuit, quo juſtæ inter patruos, fratrumque filias inpoſterum nuptiæ
uudentlenue 2 ſconnin⸗ nlemnrdul 2 fdu,le enirälegip A torin burgnitne) llege⸗ unngrunih 8 Co tukntgeikern n e ennn
haberentur, cuiq; venia talium conjugiorum concefſa. Neque tamen repertus eft keſl inquit Tacitus, niſi unus(Sueronius quidem duos commemorat) talis matrimonii din bnrle 14t pir Keg cupitor, Talladius Severus Eques Romanus, quem plerique Agrippinæ gratia im- Jmnui 18 kr. pulſum ferebant. 8 lenlem aun ſia pach 33. Idem de Genrium jure ſtatuimus: Unde pacta, unde conventiones eriam 9 nüninen in h. nudas ſervare tenetur, cum privati conventionibus nudis regulariter non obligen- Au lluih duhderar tur. Huc eum ipſa natura, huc dignitas impellit. Nihil enim naturæ ma gis conſen- drlnciga u br e. kaneum, nihil dignitati magis conveniens, quàm quæ placuerunt ſervare, etiam h Pee J ſera e eum fui derrimento. Et quomodo qui ipſe mutuæ fidei inter privatos ac Legum o- K uit 5 w — muium vindex omnibus exemplo eſt, à ſe datam fidem ac promiſſa non ſervarer„ bil 1 5 34. Neg; Civilibus legibus in torum eum ſolvimus. Occurrit hic duplex namaſi ä han cjus conſideratio: Abſoluta ac Relata. fuantit rh u manoe
35. Abſoluté aut de Legibus ab ipſo latis quæritur, aut ab aliis. un z6.Lex.ͤ an aad dd

1
N 3 ilm betüüpoteſt um ac Dolüncor
lac holticorumemndiän, e divinis aut dedunaiues
.
nemo Ung me
8 ntsnegaht, 4 41 o⸗ 41. 8 a actare rentadit, Uiringgiäch 0 mmiſlam Dei* 4 eh 3 anlam, Deiſabäng, ditn quoduic. 4 caru, quoddelra, drempere den d 9temperer, aec potetarbn. 4 lbe 4 3 penfando excedat. Inpung a vor Iulig riy trerju„d priiiaum h ratorem eſſe& leges dat unn agnum poſtquam Cütmmum 4* AUtenn 9 21 Asc ne, quo quicquidadumn n Judicum ad Cambyſem Nuka
N* 4 4 4 1p 1 4 4444 1 4 „ſeda am, qua Regibeau
Airarie nle 4 1 Jde Aunn Kaatts lenum, quoc dAlgc ant, excuiantes lane uonlha
“
Werlanorum pet cujulq; mülea —
ſunt, aut Civiles.
1 8 6 4 1 1** ei nullum eſt dubium, cum taut tius ſit. Dei enim jus natarsud- Repis in tres filios, Netouun
5
n primus fratrem„ſecundunr
Caracallæ& Tiberi faantit
r4 ag nis cum matre libidinem hiu
domuam approbemus& per & ſimilia exillicitis lcita fuan minabilt qui princifuͦars Claudtus Agrippinam ducmie 108„f atrumque filias inpoteis rum conceffa. Neque tanear lem duos commemorm täbn
44
aus, quemt
wentidh acta, unde comiemn 1 F jtet nol r onibus nudis tegula
pelht. Nibilenim matufæm,
IId tl Undek
9 I
olacuerunt ê- iatosul
Aripoiusg dlerique Agtpe
D. Richardi Dieterf. 10 7
36. Legibus, quas ipſe tulit, ſolutus omninò eſt:Poteſt quis aliorum Impe- tium ſuſcipere, libiipſi verõ im perare, ſibi legem ita dicere, ut ab ea recedere non li- ceret, minimê poteſt,& voluntatem ſibi ſervam facere, libero arbitrio, quod natu- ra humano generi largita eſt, contrarium adverſumq́;: Proprium inſuper Legis eſt, imperare, vetare, punire, quæ non niſi in ſubditos vim habent, Quamvis dignum ſit Majeſtate regnantis,& æquitati conveniens, Legem, quam quis condidit, factis& vita comprobare: tum etiam revera majus Imperio ſubmittere legibus Principa- tum. Nam facere rectè cives ſuos Princeps optimus faciendo docet, cumꝗ; ſit Im⸗ perio maximus, exemplo major eſt. Inde obſequium in eum& æmulandi amor va- lidior, quam pœna ex legibus,& metus.
37. Ab aliis quàm à Principe Leges latæ, vel Antfeceſſorum ſuorum ſunt, vel Starus.. 38. Anteceſſorum Legibus non tenetur.&Æœualtbus enim imperare neme poteſt, cum par in parem nullam habeat poteſtatem: Conſtitutiones quoque poſte- riores prioribus potiores ſint, iisq; derogare poſſint.
39. Quo fit, ut nec Privilegia, nec Leges Principe mortuo vim ſuam ac ro- Hur retineant, niſi ſucceſſorum auctoritate confirmentur, vel tacito conſenſu ap- probentur. Hinc Impp. ac Keges beneficia corporib. atq; collegiis tributa renova- re conſueverunt. Communi enim Dd. omnium calculo approbatum eſt, quod An- teceſſorum conceſſio poſteris nullum præjudicium creer..
40. Privilegiorum à Principe conceſſorum in imperio Germanico nulla opus eſt Cameræ imperialis approbatione. Secus eſt in Gallia, ubi omnia beneficia, indulta, Privilegiaà Rege conceſſa firma non cenſentur, antequamãâ ſumma Parla- menti Pariſienſis Curia confirmentur.
41, Legibus ſtatus, quæ& Imperii dicuntur, Principem omninò teneri pu- tamus, licet ſint, qui diſſentiant. Abolere enim ea jura, quibus Imperii dignitas, ſtatus Reipubl. atque ipſius ſalus continetur, quid aliud eſt, quam ſeipſum peſſun- dare. Ecce enim tribus hiſce Legibus, Lege Salica, de triumſtatuum conventu, de non alienandis Regni partibus& provinciis, veluti columnis Kegis, Regniq; Gal- liæ incolumitas ſuitinetur. Quod ſi Legem Salicam violari fas eſſet, violaſſent illam filiarum gratia Philippus Longus, Carolus Pulcher, Ludovicus 12. iiſfqueregnum dotale reliquiſſent. Et quamvis id tentavit Carolus 6. qui, excluſo Delphino, Ca- tharinæ filiæ, quæ Henrico, Angliæ Regi, deſponſata fuerat, Regnum in dotem de- dit: attamen irrita illa donatio fuit. Quod ſi legem, de non alienan dis regni parti- bus, tollere poſſet, rata certe fuiſſet pactio Franciſci IJ. cum Carolo V. Imp. eui Bur-
gundiæ traditionem promiſerat.
4². Relaté Princeps conſideratur, quatenus Imperium erga alios exercet. Quo caſu vel Obligatio quædam preęceſſit, vel nulla.
43. Quæ præceſſir Obligatio, vel ſua eſt, vel alterius.
44. Sua iterum, vel Privata, vel Publica.
45. Abilla, ſi que inter eum& Cives conventio, mutuam habens obliga- eionem, interceſfſit. diſcedi ſine mutuo cõſenſu non poteſt. Neq; in eo genere quic- quam habet, quo ſubditis ſuperior eſſe videtur. Hoc Gentium jus; hoc Civile; hoc Principis ipſius dignitas ita poſtulat; aliãs fidem falleret, verecundiam atq; exiſti-
matienem ſuam læderet, ſeipſum omni commercio exueret- majoremque, Tam 2, DHeus

2
3
108 De Summa ſummi Imperii poteſt.
Deus ipſe, qui ſuis promiſſis tenetur, poteſtatem ſibi arrogaret. Quare omnes co u- tractus, qui cum Principe fiunt, naturam contractus bone fidei habere, communi- ter coneluſum eſt.
46. Ab hac, ſive cum amicis, ſive cum hoſtibus, ac barbaris, conventionem publicam fecit, diſcedere non poteſt. Servanda n. fides omni hoſti data eſt, ne malis artibus& alterius incommodis, contra naturæ Leges, noſtra amplificemus cõmo- moda,& Reipub. ad extremũ periclitanti, ſalutis viæ omnes præcludantur. O quàam egregia,& Magniillius Pompeji filio dignavox Sexti Pompeji„qui a Meno doro, claſſis ſuæ præfecto, admonitus, ut patris& fratris injurias in Antonium& Octa- vium, qui in navi apud eum cœnabant,& conciliati ſocietatem iniverant, ulciſce. retur, reſpondit, Refer Menodoro, ei ſine me id facere licere, qui jam peierare con- fuevit: mihi autem nefas eſſer, qui fidem fallere neſcio. Et Alexander Parmenioni- ſibi quicquam, quod præter fidem ac decorum eſſet, ſuadenti Facerem id quid em, ſi Parmenio eſſem, verum Alexandro neutiquam licet. Malo me fortunæ pœniteat, quam victoriæ pudeat.
47. Quid de Haæreticis? Sanè id teſtantur multæ clades in Hungaria. quàm feliciter n. Uladislaus, Hungarie Rex, quãm feliciter Sigiſmundus Imp. cõtra Tur- cas, rupta pace, militarunt, obvium eſt. Übi illius memorabile exemplũ, qui facta cũ AmuratheI I. pace, licet Hoſtiã Eccleſiaſtico ritu conſecratam in inviolabiliter ob- fervandæ pacis documentum huic tradidiſſet, nihilominus ramen Imperatoris Conſtantinopolitani, Eugenii Papæ, Philippi Burgundiæ Ducis,& Venetorum per- fuaſionibus, fidem tam fancté datam violavit. Unde facto utriuſque aciei concur- ſu, rebuſq; Turcarum in extremo diſcrimine verſantibus, Am urathes, prolata Ho- ſtia, levatis ad cœlum oculis, in talia prorupit. Chriſte, ſi Deus es, ut Chriſtiani tui deteperhibent, vin dica perfidiam tuorum, qui te mihi dedére pignori, nihiloque minus à Deo religiofe ſanciram pacem, per fummum ſcelus violarunt. His dictis. moxalea prælii mutata eſt, Victus Uladislaus, cæſus ac capite truncatus, ſuique in- fortunii Legarum Pontificis comitem habuit Idem nobis Juſtinianus ſecundus ex- emplum exhibet. Cui Græcus Scriptor Cedrinus ſubjicit. Omnia, inquiens, illa gravia mala, quæ in hunc uſque diem nobis evenerunt, fœderum leges& pacta cũ
oftibus inita, minim Eviolare debere docent, etiamſi cum iis fancita fuerint„quiâ nobis im religione ſunt altenit.
48. Impium igiturillud Conſtanrienſe decrerum, a Johanne ejus nominis, dt Pontificii volunt, z3.(verius tamen 24 ne injuria fiat Johanni 8. Anglo, qui pre- ter naturam Mafculorum à ſervo compreſſus,& ſobolem pariens, omnibus hoc fuo miraculo oſtendit, eſſe Rom Pontifici aliquid præter naturam humanam divi- nitus conceſſum)latum, quo Johanni Huſſo fides ſancté data, nefarié violata fuit. Conſtantilis certéImp. Carolus V. in Comitiis Wormacienſibus„Conſtantienſis decreri executionem in Lutherum exigentibus reſtitit, e quod ad Germanici no- minis labem,& dedecus ſempiternum, monente ira Ludovico Palatino, Electore, illud ſpectaret. 4 3 49 Quig de Pyratis, Pr edonibus; Fugitivis, cũ quibus nulla eſſe cémercia belli
debent?P ræſtat illis fidem nulla dare, quàm datam violare. Nihil certém agis con- fenas 4 m 83 Prinwip un uihuli citi us conjura torum infidias opprimit— quãm ſar- Mtimatio atq; Maj eſtas. Sed quid Audis quid fame, quid glorie Princeps
habere
ſup unc r umfütyublict zuns
nnarace nec
0* m Pn m ollieſa, 2 2 haf 8 dun niqmio e 3 1 aügel deniclu,a 4 35 Aerns udenegar dn veukachlecemem kolon annſecccipiet Ar bdrsc neräuem jugulrm hmo! funerertxpomin E ant varata toniam te Pcrat, uanc, denef u. len Eprsrun au q e brrun⸗ ſeekoman n ludin AManncrodeipſt n cidio E gutalmnuerunn for trem ipl tlgebimis Sc M krhagin an ennnisfa ☛ rs e nammtaamfe„ Kom. ui widaolleek h, vœm äemnnrat A icuor acfartimn ig en Huss farc llanntlea r 4 k, iutel
1 tvig. d lnet
8” nureacun Undt
= —
—
3 1
4
l
1
— —
—. ecelo tandennndon c.„ krran⸗ n memn bntur ſ. dte Mut, ie
Chlnm documc 1 lräüno, 1— 3 E Lirznoju
lb Acoper r kaüi 1 tir felnon . n len 97 rn* crc ſ jare ne
dunn
e dedodes k m ſätme uſ 113 Kechng „„ 1 Oot 4 eüttnäpde r. 6a
Aäco er fonan
. 012

mperii potelt.
13 l Uot arroe Tractus 2 ogaret Qureant⸗ Sus do ue deihadere Küle
4 1. A Arb., 8 Us, ac bar
1* 5 ompnn hoſti darae 8 l LEge. Iff 1 Amerl.L ges, noftra amplcenä rix omnes præcludaunn. 4 11 Serti bomn. 8 41 1 14 mpejt, qul ahn tratris injurias in Antouiunt nciliati ſocietateminiermn, 1
n
54
111
4„„
tacere Ucere, qulſam peicen 1 11 1 Iuln
nelcio. Et Alexander pama
n eſſet, ſuadenti; Faceremilan 4 44 duct 181 Acetem dau
aam licct. Malo mefonumm
memorabile exempli aut atu conſecratam in imnobbin t, nihilominus ramealtan Burgundiæ Ducis,&VVenann t. Unde facto utriuſqueaat everſantibus, Amurathesnes t Chriſte, fi Deuses, ut itke quite mihi dedérepignon nt num ſcelus violarunt, Wi ,cæſus ac capite truncaruti 4* Idem nobis Juſtinianuslemm aus fubjicit. Omnia, inqui „enerunt, fœderum legesdſ
tiamſi cum uis ſancitafern
e d cretum,& ſohannecſtöle inſan aa fiat ſohanni 8.Angos ſobolem parlens, omn- præter natutam hunams andté data, nefatit iul
A — 1 N rmacienfbus, Coulä 14—„ 7n 1 eKtitit, ed quodad Cermn.
lati Me gico Palauno, teital udovico Dal
tam vi 7
um untl.IA acorum uid glotdle 1
11 11 qul 497 1
D. Richardi Dieteri.
habere poteſt, qui vanus, mendax, aut infidus eſt? Notum velim ſit omnibus, quod de Coracota, Latronum in Hiſpania duce, legimus, qui ſeipſum ſponte Auguſto fi- ſtens, præmium ex edicto,(decies ſeſtertium enim Imp. in caput ejus promiſerat,) popoſcit, ſtatimq́;& præmiũ& veniam conſequitur. Eadem ratione Themiſtocles ab Athenienſibus in exilium pulſus,& ab iiſdem hoſtili animo proſequutus, à Per- ſarumRege, ad quem ſe receperat, ducenta talenta in caput ejus pronunciata acce- pit. Tamerſi neutri horum fides data fuiſſet; ſed hi, ſalva quidẽé religione, non tamen ſalva dignitate, hoſce nec ſupplicio affici, nec iis premium denegari potuiſſe judi- cabant. Tantum fuit publice ſecuritatis;tantum fidei;rantum exiſtimationis ac di- gnitatis momentum. Unde Oratorum Prince fallere eum, qui læſus eſſet, niſi credidiſſet. Quanto iniquiores ſuntilli
3
109
ps: Perditiſſimi eſſe hominis, inquit,
adverſo fortunæ flatu perculſis, terris ſuis expulſis, bello devictis, ad ſe, tanquam aſylum quoddãà recipientibus, non mo- do hoſpitalitatis jus denegant, ſed etiam vel vivos; velinterfectos hoſtibus tranſ- mittunt. Quale nobile exemplum Ptolomæus in Pompejum Magnum, ex Pharſa- lica pugna ad eum ſerecipientem, nobis exhibet. Ille immemor egregiorũ hujus in Patrem beneficiorum, jugulatum primo Pompejum decollari juſſit, capite, in per- fidios interempti ignominiam, Cæſari tranſmiſſo, trunco in planitie abjecto, ita ut cui modo ad victoriam terra defuerat, deerat ad ſepulturà. Sed verêé Paterculus his: quis in adverſis, beneficiorum ſervat memoriam? aut quis ullam calamitoſis deberi putar gratiam aut quando forruna non mutat fidem?
5I. Neq; hic Romanorum illud in Chartaginenſes ex Appiano omittendum cenſeo. Hi comperro de ipſorum excidio Romanorum decreto, Legatos miſerunt, qui reſponſum tulerunt, fore civitatem ipſorum ſalvã, ſalva jura, privilegia, immu- nitates. Legatis dimiſſis, Scipio Carthaginem ferro, ac flamis delere jubetur. Quo audito, Carthaginenſis fidem Senatus, populique Romani appellant. Negant illi quicquam conera datam fidem, quæ Romanis ſemper ſancta fuit, fieri. Civitatem namꝗq;, quam ſalvam polliciti eſſent, mœnibus urbis minimèê contineri. Peccatum nihil hic à Romanis putat Bodinus, à quo ut diſſentiam, Iſidorus me impulit: Qua- cunq; arte verborum, inquiens, quis juret, Deus tamen, qui conſcientis teſtis eſt, ſic illud accipit, ſicut ille, cui juratur, intelligit.
2. Alterius Obligatio ſui Anteceſſoris eſt, cujus contractum juſtum, qui in Reip. detrimentum non vergit obſervandum cenſeo; Perſonæ mutatio nihil minus Principatũ mutaſſe cenſetur, quemadmodum judicis judiciũ, veltribunal. Natura ipſa vult, ut quem commoda ſequuntur, ſequantur quoq; incommoda;neq; audi- endus is eſt, qui honorem& commodum quidem amplectitur, ſed onus ſubire re- cuſat. Non hic diſtinguo, an hæreditario jure, an verò liberis ſuffragiis ſucceſſerit; num utilitatem ex eo perceperit, velnon. Ac obid Franciſcum z. Galliæ Regem, patris ſui debitum, Helveriis omni jure, non ſpontanea voluntate, ut Bodinus ſta-
tuit, reddidiſſe puto.
53. Donariones ramen. ſi modum exceſſerint, aut in indignos collate fuerint, meritiſſimé revocantur. Ut Senatus olim poſt mortẽ Neronis, ur Parifienſis Curia non ſemel Et Guiſros, ordines Regni Gallie, reperundarum reos, ob immenſas in V 6 e08 3 defunctis Regibus collatas donationes, agere aliquando decreverunt. Prin-
eps quidem non modo liberalis, ſed& magnificus eſſe debet, modo in Prodigum
3 non

. 4 4 5 110 De Summa ſummi Imperii poteſt.
non evadat. Quia ex prodigo exactotem, ex hoc tyrannum fieti,& cum ſua peni- tus effuderit, aſſena rapere, ac donare neceſſe eſt. Caligula ‚cum paucis annis fex- centos& ſeptuaginta tönas auri decoxiſſet, quas ille poſtea rapinas, cædes non ex- cogicavic: Hoc enim ſit fixum: C ui nihi Iſatis eſt, eidem nihil turpe. 1
54. Extra obligationem jus ſuũ exercet in ſubditos& cives, ita ut quo rung illi placuerit, legis vigorem habeat. Modo animus fuerit conden di legem, ne actus agentium, contra communia juris axiomata, ultra intentionem eorum operentur. Hujus placito omnes, Imperio ſubjecti, obtemperare coguntur. Meminiſle tamen Principem oportet, ſeDei Vicarium eſſe, Imperium in cives, non ſervos, non beſtias exercere, cavearq́; ſibi, ne ex magna fortuna licentiam tantum uſurpet, ne omnem rhrannidem, omnis clementiæ, modeſtiæ, honeſtatis, æquitatis, moderationis con. temptum, Majeſtatis obtentu velet. Sed illud Galbæ Imp. Piſoni Imperium traden- tis ſemper cogitet. Utiliſſimus, ac breviſſimus bonarum. malarumque rerum dile. ctus, cogitare quid aut nolueris ſub alio Principe, aut volueris..
55. Neq; enim placitumillud eo extenditur, ut pro libidine omnia admini. ſtrare,& quadratarorundis, candida nigris, ut Dd. lo quuntur, mutare poſſet. Sed cũ ſalus populi ſuprema Lex ſit,& Princeps publicæ ſalutis cauſa conſtitutus, cujus, te- ſte ipſo Juſtiniano& Friderico Impp. proprium eſt, ſubjectorum commoda impe- rialiter exiſtimare, ut ſingulorum ſtatus jugiter ſerveturillæſus. Conſequens eſt, placitum hoc totum adbonum publicum, ad populi ſalutem eſſe dirigendum.
56. Quod ſi quid in Natura, aut Deum iniqus, aut contumelioséſtatuat, haud minus Princeps bonus dici poteſt, quam Poëta bonus, qui præter numerum cantt. Iniquë dixi, aut contumeliosé. Interdum enim à jure Naturæ, quod immutabile eſt, paulatim receditur, ut ad ipſum adeundi via ſit commodior, ne ſi directo ad ipſum catur, ad ipſum non perveniatur, ut eleganter Dn. Vulteius demonſtrat. Sapiens enim& prudens non ſemper it uno gradu, ſed una via.
57. Hiinc fit, quod pleriſque Principis placitum iniquum videatur, videlicet cum rerum dominia,(ut in Uſucapionibus) invitis auferat; cum alterius detrimẽè- to alium locupletiorem reddat, contra naturæ æquitatem. Sedilli ſi meminerint; Inter duo bona preſtantius eſſe eligendum; Inter duo mala, quod gravius, fugien- dum; publicam ſalutem privatorum commodo præferendam eſſe ſtatuent,& pro-
pterea Uſucapionem tam reſpectu privatæ, quàm publicæ utilitatis æquiſſimam eſ-
ſe, concludent.
8. Sic ut maxime naturaliterhomini conceſſus ſit dominatus in belluas ira ut nonnulli durum& ab omni ratione alienum ſtatuant, earum venationem ſubditis interdicere. Verumiilli, ſi Principis perſonam, ſubditorum conditionem,& Reipub ſtatum penitius inſpiciant, equiores certè prohibentibus erunt. Quis enim adeò iniquus, qui Principi in præmium laborum ac curarum recreationem ali- quam non concedat? Quis adeò ſtupidus, qui ſubditos venandi ſtudio nimis dedi- tos fore agriculturam, cæteraque officia ac miniſteria, quibus civitatis falus con- ſervatur, deſerturos non intelligat? Quis Reipubl. tam infenſus, qui prætextu vena- tionis arma ſub ditis concedat? unde rixæ excitari, homicidia ac latrocinia com- mitti, atque adeo paxpublica turbari poſſit? Quod ſeverê ac prudenter à Fridexico Imp. prohibitum legimus.
52. Tranſgreſſores igitur mandati, cum prohibitio adeo ſitjuſta, puniendo⸗ V eſſe,
misttt
H 1 rel calcece 1 1* Ant,“ 5 W
3ℳ
uh
un att utCkucn, ucg Knrlone. Ar Ps CPedehe 2 le unbanrCon. 4 84 8 Redenannnunen 8 nummxrali fuſl pfats a 1 M Purramnplum uhr a ſcc
hyl anl rae
164
leumerimi=8 e acn
uqpumiectlii erat h; 4 1 nmfanm m es en ſothienuhande ltnEn gulde denneck. 1„ ludaon nico* ſclle! aAaunüpotethut e M nun hauzun u Ph 2 S pan mkhernrem, volupta ſnlpicn donurnerem dComi* cnn. NEnmmtliminft Aa kdpot rimteneſet Ke ſter Mylmcipkaum lam! nackausakt& f bum an immmnſeconcln N Arejus trnnait urit e cio jun ſtnenu ulncnin Ne ka ad, 4 lrturanu maa (ithunmäcr x teu eiſe n tpat n a baintel. Ala a e ee, ui 1 tei 22 tital d 1 bünue. hlunt,; ſien g fotck, K dGlaerrpero.
4 Gilcan Ar dacme
üexwinwir cn berce

7 perli potet
ctyrannum at
. Caligula, sulle poſtea eidem nihil ſubditos& nus fuerit co tra intentio dberare cogu um in cives. entiam tant ſtatis, æquit albæ lmp. P fonarum, n
4
— — — — —’ — —
1 gnie 24 llexraue
— — —
ann lexlulen dee rrodaan n rpet nn ntt odkerinn aal mperiun. uin mäxeten
de, aut volue mn
itur, ut pro astneonuha §d. loq uunti amtare ali eſalutis cau ann’ ſütumwm veſt, ſubſect ant connoxu
er ſerveturil vopuli ſalute que, aut cot bonus. qui aà jure Natu- it commodie er Dn. Vultei duna via.
placitum inie invitis aufer: X X quitatem Inter duo ma do præferenc uam publicæ
ni conceſſus alienum ſtatt
erſonams fub s certe prohib aborum ac ck qui ſubditos ve
1. c miniſterla, e
quipraus 9 am ¹n J Ä eipubl. 8u nonm dc lardde excitan„ deoterin .. vete it:(Qu⁴ 4e
kjotafe
. rohibisio „0 um/
in Ccrch 1 üitguin dnn liosetau. ans tuuman. ma odinau an Aditetri
au monka
ann videatui nalteüdt d ailliſur. 3,A ddgrit aab ſe ſtarte. uxisalil
4 4 alnatbb
a earum ſ-
—
in ciiian U veritatem mutabunt:?
D. Richardi Dieteri.
111 eſſe, ire inficias nemo poteſt, cum temperamento tamen-. Qui enim ſemel delique-
runt, pecuniavel carcere pro qualitate perſonarum& delicti, modicè tamen, ca-
ſtigandi. Exacerbentur ſupplicia 3 quotiens nimirum multis perſonis grafſantibus, exemplo opus ſit, ut Claudius Saturninus inquit: idque vel relegatione, vel in o-
pus quoddam miſſione.
4..—„.. Annôn morte; Homo eſt ad Deiimmortalis, omnium
creaturarum Creatoris, Conſeryatoris,] adicis, imaginem conditus. Quid commi- ſit Beſtiam ad communem hominum ſuſtentationem à Deo ipfo ordinatam, ſine alterius prærogativasſui ſuſtinendi gratia in teremit. Certé analogia nulla eſt, nec apud Ethnicos exemplum ullum me legiſſe memini-. L. Domirtius quidem, cũ Sici- liam regeret,& ad eum eximiæ magnitudinis Aperallatus eſſet, adduci ad ſe paſto- rem, cujus manu occiſus erat, juſſit; interrogatumque, quo telo eum confeciſſet, poſtquam comperit uſum venabulo, cruci fuffixit, fed non ob interemptam beſtiã.
Namipſe ad exturbanda latrocinia„‚quibus provincia
beret, edixerat.
vaſtabatur, ne quis telum ha-
60. IHllud non inficior, Multa eſſe Principis placita, quorum nulla ſpecialis, * /4 2³ ·*. 2 2 8 certaq́; ratio reddi poteſt, ut in teſtium numero teſtamento adhibendo, in exhære-
dationum cauſis;cur non plures, neq; panciores: item, cur in ac
quirenda poſſeſſio-
ne per Procuratorem, voluntatem inſpiciamus Procuratoris; in adquirendo vero dominio voluntatem domini?& trecentaalia. Quæ tamen, cum neq; Deo, neque Naturæ injuriam ullam inferant, ſed potius, ut omnia decenter ac ſine impoſtura fiant, proſpiciant, exacté ſervanda eſſe ſtatuimus.
61. Hoc PDrincipis placitum anſam Interpp. prebuit varié quærendi: ut eft: An ex plenitudine poteſtatisalteri jiſs ſuum auferre poſſit? Et ſijuſtam habeat cauſam, omnind illum poſſe concludimus, fivejus illud privati in ſpe adhuc ſit, ex aliquo futuro eventu, ive quæſitum beneficio juris Civilis: æquum tamen eſt, ut precium
juſtum refundat. Nulla enim abſoluta ad peccandum poteſtas.
62. Sed Juſtinianus Imper. Omnia Principis eſſe affirmat,& Seneca Juris Civilis hanc vocem dicit: Omnia Regis eſſe, etiam quæ ſibi quiſq; privatus habet ac poſſidet. Ille fiſcalia ac patrimonialia intelligit, hic rectiſſimẽ excipit, ita, ut omnia Rex Imperio id eſſ, juriſdictione, defenſione, protectione pofſſideat, ſinguli domi- nio. Nec enim qug tua ſunt Principis ſunt, aut certé tua non ſunt, quoniam domi=- nium in ſolidum duorum eſſe non poteſt,& communia quoq; eſſe inter te& Prin-
cipem, dixerit nemo.
6z. Quod ſi continentiam ac moderationem in altiſſima quaq; fortuna eminentia bona, in turpiſſimam habendi cupiditatem vertat,& nulla legitima mo- tus cauſa ſubditorum bona involet, naturæ careeres effringit, certiſſimamque Kei-
publ. deſtructionem molitur, quicquid etiam alii contradicant, qui omnimodam
Principi licentiam tribuunt, modo addat clauſulas has: Non obſtante, ex cerra ſci- entia, proprio motu, deplenitudine poteſtatis. Quæ certè, quoad juſtiriam xhone-
ſtatem,[quibus duobus abſoluta poteſtas moderari debet) nihil faciunrt. Nunquid
quod ſine illis juſtẽ facere nequit, iiſdem iniquum eſſe deſinet? nunquid verba rei
64. In dubio veré, præſumiturnè juſta cauſa motus? Sic ſtatuo, nihil præſumi el placere, niſi quodjuſtum ſit, cum ſtarus univerſus tam præclarũ de eo fecerit ju- dicium, ut ſe, ſuaque omnia ejus fidei, tutelæ ac protectioni commiſerit. Nifi for-
—ää
ſan

De Summa ſummi Imperii poteſt.
ſan inverecunda petentium inhiatione conſtrictus, non concedenda tribuat, tum
uia ex falſis narratis ſupplicantis circumventus videtur exceptiones ſub:& obre- 1 V prionis opponi poſſunt, cum tacite ſubintelligatur in reſcriptis clauſula illa: quate- 2 nus preces veritate nitantur. Ut Imp. Anaſtaſius omnes cu) uſque adminiſtrationis
ſuę judices ſevere monuit. Quo caſu non de poteſtate, ſed voluntate& ſcientia Principis diſputatur, q uod, teſte J Cto, prohibitum non eſt. 65. Vaſallorum igitur bonis, quin juſta cauſa motus ſervitutem impone. re,&ſubditos Collectis gravare poſſit, non dubitamus: Sed num in certis ſolummo. modo cafibus, ut quidam exiſtimant? Neceſſitas, quæ hoc introducit, certis caſi- bus definiri nequit: æquum tamen, ut quodilla conſtituit, iterum ea ceſſante zer. emplo Imp. Juſtiniani tollatur, ne ob immoderatam exactorum licentiam ad ſedi. tiones populus excitetur, ut innumeris exemplis probari poteſt. Sed contrariumu- ſitatius eſſe videmus. 5 66. Collecta, ut per æs& libram, pro modo facultatum imponitur, jurano- ſtra ſtatuunt; quod ut eſt æquitatis, ſic alterum, ſi in capita fiat, iniquitatis ac inju. ſtitiæ pleniſſimum. 67. Collectasà ſummo Principe in Imperio Germanico impoſitas omnes
ſubjecti ſecundum ſummam in Imperii matricula deſignatum folveretenentur;nec eximitur quiſquam, licet de feudo ita inveſtitus, frey/ geruhlich/ ohn ſtewr. De lm. eriali collecta, non Provinciali, hoc intellectum volo.
68. Ut vero communia hæcimperii onera, in ſubditorum perniciem quibuſ- dam ſaltem, nonnullis exemptis imponantur, niſij uſtiſſima atq; evidentiſſima ſub. ſit ratio, ultra Principis poteſtatem eſſe concludimus; quam ſententiam Camera Imperialis calculo innoſtro Imperio approbatam eſſe video.
69. A ſententia quoq; definitiva provocationem Principem tollere poſſe ill.
P
pianus JC. rectẽ exiſtimat, idq́; tam in criminalibus, quam civilibus æquè admitts-
dum cenſco. Inde tamen defenſionem naturalem ac civilem ſublatam eſſe dicen-
dum non eſt; cum defenſio proprit ſit, ut reus plene audiatur,& ei juſtitia fiat. Sed
an plures inſtantiæ, feu pluratribunalia, mere arbitrarium eſt, nec reſpicit juſtitiam
cauſæ. Nemo enim ſcire poteſt, an rectius in prima inſtantia, vel in ſecunda judi- . cetur. 1 70. Honorem Magiſtratumvè in aliquem collatum ſine ſufficienti cauſi adimere illum non poſſe, cum Car. Tapia ſtatuimus. Semel approbatus abſq; juſia cauſa reprobari non poteſt. Uertitur hic honor alterius, qui vitæ æquiparatur. De- decus& pœna maxima eſt, quod ſemper remotus præſumatur ob delictum„cul. pam,& malam adminiſtrationem, quaſi de eo dominus non confidat. Injuriam vye- ro inde naſci non debere, unde jura oriuntur, Impp. Gratianus, Valentinianus,& Theodoſius reſcripſerunt.
qui poteſtatem& jus Principis penitiſis inſpexerunt, parum faceſſunt negotii.
non eſſe, ſed ut reliquum hominum genus obſtringi verius eſt. Cum vero nihil tam
— humanum ſit, quam fortuitis caſibus, proſperis veladverſis conjugis participem
conjugem fieri, ac propterea lexindignũ exiſtimavit, marito altiſſimo honoris gra- du conſtituto uxoris dignitatem pariter non concreſcere. Ideoq́; Princeps eadem
4
7². Quidnunc de Auguſta, h. e. uxore Principis dicemus: Eam legibus ſoluti
nitacbde,
71. Infinitæ aliæ quæſtiones moveri hinc inde à Dd. ſolent, quæ tamen is
—
druei onrus ftot
„Mjek* bann d afat ajelt 4 MG I4 ſuco
4
ruig adicio co Sdfe
JLumentum à utern, lcum ſman dn izamacbera&p Tnmchitamac be
1 uran rr qunonn keg 1
1 ſe 11 apmüimengn ſ 4* letatnenfülſäplu ſaten apacon e fonen ntammuneſſ,u, bn! ücerſertne l pr. eurhmmtdaſenſn hiertr ſimem ettoco. s kratu
Antun oktilmp 50 n0. dliuunreytum 4 ſd6 NGlaber api n tllatun haherlchch ſolus I K plr Nühhrelnpeni: n ſnonp nen 18 pr, un tleumn ſr dn atalrr.n e t, k. lahneu jet„ emmt aatägtinanln 1 Alenar unnnumnmei r 3 r oiſ 1 fauutaa ²₰ pes Sta Aügonealgé 8 8 9 Lmn henſſer dae e g bhümirn d lwitenng. e nulbi a T. Paüer

mperii dot— neds rnc nem eadarh D. Richardi Dieteri. 113 eus mdetu doraſt illi privilegia tribuit, quæ& ipſe habet. Intellige quoad reverentiam, immunitates, uBaturinreſt aullal vacationes,& ſi quæ ſunt ſimilia. Non tamen par jus eſt uſquequaque Priacipis& us amee weadnin Auguſtæ, alioquin Legem condere ca quoq; poſſet, quod in jure noſtro,colum ab *Poreſtatez Kaaluuu omnibus officlis publicis non imm erité removens, abſurdum eſt. duum nond. 7z. Atq; ita fuit Maj eſtatis formain dignitate& Imperie poſita. Effectus nũc lula caula m as zeniun ſequuntur. Antequam tamen ad illos accedamus, nonnulla, quæ in Reipubl. admi- uͤbitamus: 8G& inem niſtratione,&primo Imperil in greſſu, frequenter obſervantur, ac dignitati arq́; Im eſſita quæ h Stodut perio quorundam judicio contraria adverſaq; eſſe videntur, prius excutiemus.. lilla conſtitſ un a 74. Et juramentum à Principe Præſtitum, qui ſummæ poteſtati minimè cõ- deratam exd wuleme veniens eſſe putant, illis cum Hottomanno reſpondeo: N ullam gentem, præter mpus probat Seien Turcicam, ita ſtupidam ac barbaram& pecudum potius quam h ominum ſimilem eſle arbitror, qui non in Rege inaugurando, aliquam ab illo Regni confervandi fi- dem jusjurandum exigat. Juravit ipſe Trajanus Auguſtus Juravit ipſe Populus in
4
Leges, cum tamen libiſeiplum obligare non poſſit.
7. Sic quoq; nec Comitiorũ convocatione, nec Senatus, Populiq́; preſentia minuitur. Humanum eſſe, inquit Imp. Theodoſius, probamus, ſi quid in publica privatavè cauſa em erſerit neceſſarium, id ab omnibus Proceribus ac ſenatu tracta- dehgm mrr lolſenm ri&univerſorum conſenſum noſtreé ſerenitatis auctoritate firmari. Benè n. cogno-
tus frey⸗ ge Ahjeija ſeimus, quòd cum veſtro conſilio(senatum Kom. intelligens] fuerit ordinatum, id um volo. aad beatitudinem noſtri Imperii,& ad noſtram gloriam redundare Sic in Anglia, nera, in ſube myen Gallia, Hiſpania receptum non modòô, ſed& jure Imperii conſtitutum ſcimus. Et tur, niſi juſtiſſi ⁸qp eimn Carolus V. Galliæ Rex Sapiens appellatus fuit. quod in ſapientum conſilio acquie- ncludimus; ſEm lentain vit:neq; in hoc Reipub. ſolum, ſed& ipſius Principis commodum verſatur. obatam cffeie 76. Sed bona Imperii alienate non poteſt! Quid tum poſtea? Proprium hoc eſt ovocationem un pem nla Principis, ut augeat, non ut minuat, unde ſemper Auguſtus, allzeit mehrer des ninalibus, qutt ilbont Reichs. Majeſtati contrarium, propriæ dignitatis, diminuendo Imperium homiei- Tralem ac dud lüblumt dam fieri, Bl. teſtatur. Quomodo juris, h. e. alienarionis nomine dignum ſit, quod Dlene aud trn, Keict Rempub. evertit? Atq́; hæc ferè eſt communis JCtorum ſententia, Principem cum rbutraride nectit omnia poſſit, res tamen Imperii ab alienare non poſſe; hæ enim non magis, quam orima inl r„fei pattimonia privatorum exinaniri aut eviſcerari debent. Nec novum hoc in Regnis aut Imperiis;in ipſa Gallia inter Leges Status hoc connumeratur, ubi Rex ſine Sta- uem col m fne luin taum conſenſu, imò etiam Curiæ Pariſienſis approbatione, non ſolum nihil de Re- 1nus. G pprodas Sno alienare, ſed etiam in vilioribus quidquam ſua authoritate ſtatuere prohibe- Aetius an Iteeguir tur Jecus ſi fiat, illius major, quàm hujus haberur ratio. Quod ille rigoroſus Ger-
1rc i manicæ Majeſtatis cenſor non ſatis perpendit. notus pr 11 4 †
1 2. modo facuſ xm unpaun . 1 P 1err 1 8 4* 1 4 4 4, 1 cap+ dlalca
Imperio Get e co imab
tricula deſign m folheera
8
Anüdalh 77. Provinciæ quoq; Imperio ademptæ Majeſtatem minimè minuunt, multo
Jominu onhend„. 313 i ls—..
le eo domin u uus minds adimunt. Illa ſiquidem nullis locorum intervallis; nulla provinciarũ multi- lmpp. G
tudine definitur, neq́; plus aut minſs rerum genera mutant. Eumenesille licet fra-
Ciiis opib. cum 500. equitibus,& 200. peditib. in arce Nova, qus ipſi ſola ex omni-
erih lun Pus ſdis reliqua adhuc erat, obſidione cingeb aturzmandante tamen Antigono in i-
pexerunt, Paulh pſa pacis ttactatione, ad ſe ut potentiorem, ita dignitate ſuperiorem ut venitet, re- 8 ſpondit: Neminem, quouſque gladii compos ero, ſuperiorem me cenſeo.
78. Injurius igitur admodum Imperatori Romano, qui ob hactenus dicta, Majeſtaté illi non modo denegat, ſed& Monarchã eſſe morbo magis animi, quàm it,H ⁸ recto judicio conſtanter pernegat. Si enim Majeſtarem habet, qui juſto= — modo

4 De Summa ſummi Imperii poteſt. modo Imperium acquiſivit, in eoque ſumma ac perpetua in ſubditos legibusq́ ſo- luta poteſtate utitur: habebit quoqueillam Imp. Rom. Si Monarchia eſt unius præ- dominans Imperium, ut eſt, Monarcha quoq; erit Imperator Komanus. Sed afſi. dua eminentis Fortunæ comes Invidia eſt, altiſſimisque cohæret.
79. Quid quæſo clarius dici poteſt unquam, quam quod in communi omni- um Electorum Imperii decreto, Anno Chriſti 133 8. tempore Pontificis Benedicti 13. publicato, pronunciatum eſt: Sacrum Romanum Imperium ſummum eſſe uni- verſi Orbis Magiſtratum,& à nullo, niſi Deo, recognoſci; Imperatorem ſuperiorem nullum cognoſcere, ſed Imperium immediatè à Deo teuere. Et ante hec tempora Frid. Imp.& Ludovici Bavari conſtirutione mendacii, imô læſæ Majeſtatis Rei, qui Imperium à Papa, vel ei ſuppoſitum eſſe, aſſeverant, declarantur. Rudolph us I. no- luit ire Roman, quia veſtigia illum, ut aj ebat, terrebant. Max. 1. minimèé neceſlanũ id eſſe purabat, cum Majeſtatem ab Imperii Statibus accepiſſe ſe profitebatur. Neq; etiam Ferdinandus, neq; Max. z. neq; Rudolphus II. Heroës Invictiſſimi, Papalem coronationem petierunt.
80. Hinc omnes univerſi Orbis Chriſtiani Principes Imperatori Romano primas omni jure concedunt; quod& in aula Turcica obſervari exemplis multis demonſtrari poteſt. quicquid eriam Bodinus contradicat.
81. Neq;(olum Imperatori prærogativam hanc erga alios Principes Majeſta- tem habentes compere putamus, ſed idem jus in Imperii Germanici Principibus ſtatuimus, ut omnibus alis ſub exteris Imperiis aut Regnis viventibus præferan- tur, Subjectiſſimi illi ſunt, hi omnium liberrimi. Germaniæ enim conſtitutio hoc fert, ut quiſque Principum in ſuo Principatu idem ſit,& idem pofſit, quod Impe. rator in toto-& unufquiſque in ſuo Principatu Imperatoris radium, tanquam ſui Solis pleniſſima imagine referat& repræſentet. Unde Carolus V. Imper. in aliis ſuis Regnis mancipiis ſe ac ſervis in Germania Regibus imperare, dicere ſolebat, cum qua jus Principum à Regibus Imperii Principes nihil aut parum diſtent, imo vero plus in ſuis territoriis, quàm Summus Principum in toto; quàm nonnulli Regesin univerſo Regno.
82. Hinc æquè ad alios Principes de negotiis ad Principatum ſuum, non ad totum Imperium ſpectantibus Legaros mittere poſſunt, quam quiſpiam aliorum Regum de Regni rebus, quod in aliis Imperiis, ſine perduellionis crimine fieri mi- nimé poteſt.
33, De hac Principum Imperii prærogativa quæ dicta ſunt, in Electoribus extra omnem dubitationem poſita eſſe puto, qui non ſecus ut olim Præfectus Præ. torio Regib us meritò comparantur. Imõ Bohemiæ Rex in omnibus publicis Impe- III actibus, quemeun ß Regem alium quacunq; etiam ſingulaxis dignitatis præro- gativafualgentem, quem quovis caſu ad alios actus venire vel adeſſe forte conti- gerit, immutabiliter, ut Aurea Bulla loquitur, antecedit.
b 8 4½. Quantum verô adalios Imperii Principes, idem omnesſtatuere arbi- kror, f de illis exteris Principibus, qui non ex Regno ſtemmate veniunt, id intel- ligatu r. De Principib us vero, quos Sanguinis vocant& coronæ capaces ſunt, am- bi guus forte quis eſſet. Germanos præfero. Sive reſpicias libertatem, rem ineæſti- ———— guine originem duceretſive ſucceſſionem, cum hi omnes in Electionem
venire
— 1
) otenua iunluua Ir2 f uubyxetö wad ☛ kd: rettans jell uch l6t c wupremum 8 6 on. dllld n ts n d aqu wachti tii R 44* irlt tnn l ſe endotom cud qnis tnan
dnch icie knn hiermaheen.
4 Immigin..„ kulnntteccf t Anne
Ktueken
3
dEliyimdm in— mumſcdtgum ne, dakaèlealn, t N kbes rulrr emper ₰ n Kr Canſersärerunt dunt. h Mepisſus Be pesc Mlegesau Ei, u. Letsdat s bmulg⸗ ühn ſrentisſi a tono.E edKarknapt En ſortunt 9 Angus q d m du, wlactuneman e pircs late nanket det AT ſom adſe rniue em ere. lajuwenGd bs endan A Mncr banqunn ene ee Tnl ad 22 P 3 heoſbe
dy u emjn kedent. Mchttan eramt. 21 em d
en,. uaus ſ
81, W en dd.„ 1
Sr krporch

lmperii pots Nac perpetusi a mp. Rom. 811/ h erit lmper 1SOomanu
lumisque(
Jquam, quam Diucomon. 18338, temf nmälcnh omanum Imp 21☛ lummu
„recognoſcig rrrolenin * ante 1
* 1 Maſetn 1 Kudox
Ahn 1
e
a miunen F eplottädn = iculin
te àA Deo ter
S 411. 41
ndacn, im verant, decla , terrebant. J Lrari. tatlb us acce 30 nus 1 1. Ho Arittan Princ aula Turcicat
— mperaror!
A an eremn
sContradlca 1—.8 tivam hanc ert us säDrucpa 8 1 „, 1s in Impei emaanalme
mperüs aut K6 K Mihenthegt Germ a nim cou 1 a poll m e udiun u
crrimt au idem fit, patu lmperat .4*.*† 7 a entet. Unde Ci κ J.Inpaus Regibus impft a cicere ba acipes nihilat ᷣ& m üüten
' D
mepum mntot* um nonnd
de negotis ad t dipatunig mittere; b
veris, hnepe 1 ſunr,ul d olm lun
nibusyui
rrrogattva 9 uto, qui non 6 hemiæ Rei? 1 acunq; etiam ahos actus 76 antecedi nperu Principes? nex Regad: nc4)
utut
a1 n 10 cant
49 un 8 vocaht
1
1
e reiol ekero. Hlye. 4
5 manick 1 1 fere Germane ſ 1 Müc-
7 ccefhonem,?
vænole
—
poſſud um quije del? 41 Onls cI
3 6
=
11 p 2 arl5 Göool 9 deleir — 5 adel
1 0 mvestus
te fedll aet extaten
G 4
1
D. Richardi Dieteri. 115
venire pofſint,& potentia Imperatores ſint, illi naturæ curſum expectare tenentur, donec ex arbore folia, quæ Solis aſpectum illis impediunt, decidant.
85. Nunc ad Majeſtatis effecta accedamus, quæ ſuntilla, quæ Principi in ſignum ſuperioritatis vel ſupremæ eminentiæ„tum pro laborum præmio, tum ad cognoſcendum ſupremum decus, authoritatem atque excellentiam competunt. Hec Majeſtati infunt& Principis oſſibus ita coherent, ut avelli ab ipſis nullo mo- do poſſint: ita ut ubi Majeſtas ſit, illa quoq; neceſſariò adſint; non tamen econtra. ubi hæc, ibi Majeſtatem eſſe cenſemus. Solent enim nonnunquam inferioribus concedi, quamvis non omnia& ad certum modum. Quod cum fit, in his majora Regalia, in illo jura Majeſtatis, reſervata Principi, Keyſerliche ſondere Hochheiten vnd Reſervaten/ appellantur.
86. Primum igitur ac præcipuum Majeſtatis jus eſt de Legibus. Divinus jus ac in Republ. ſummê neceſſarium, Antiquis tam ſanctum, ut à Diis immortalibus originemillud primum duxiſſe ſtatuerent. Hinc Cretenſem Minoèëm à Jove; La- cedæmonium Lycurgum ab Apolline; Solonem Athenienſem à Pallade edoctos: quod, ut plæraque alia, myſtice ab eis dicta eſſe crediderint. Cum Leges ſumma cum ſapientia latæ ſemper ad bonum& æquum reſpiciunt,& àſummo jure, quod Crucem Veteres dixerunt, proculabſint.
87. Principis jus circa Leges velin iis dandis, vel abrogandis poſitum eſt.
*
88. Dat Leges aut univerſis, aut ſingulis. 89. Univerſis data Lex promulganda eſt;promulgata poſt duos m enſes ob-
ligat eos, qui in ferentis ſunt territorio. Extraneos nunquam niſi vel contractus, vel delicti ratione forum apud hunc ſortiantur.
90. Singulis quam Legem dat ‚Privilegium dicitur, quod ſecundum Ci- cer: Ler eſt in unum aut paucos cives lata; ſive ad commoda eorum, ſive ad detri- menta ſpectet: Sed quæ commodum adferunt, recté beneficia appellantur. Quo pertinet ut plané quem legibusſolvere poſſit. Quo beneficio Auguſta per Princi- pem, quo Pompejus Gabinia lege, legibus ſolutus fuit.
91. Data lex dubia nonnunquam eſt, vel ratione verborum, vel ratione applicationis illius ad factum propoſitum. IIlius interpretatio ad ſolum Princi- pem, vel legislatorem ſpectat; hujus ad Magiſtratum; qui tamen ex bono& æquo omnia interpretari debet. Caveat vero ſibi, ne nimia viflectendo, æquitatis objecta ſpecie leges perrumpat, ac proprerea infamiam ſubeat: audiat potis Martianum IC. L. 2 de pub. jud. Non aut ſeveritatis, aut elementiæ gloria affectanda, ſed propen- ſo judicio, prout queq; res expoſtulat, ſtatuendum. Planè in levioribus caufis pro- niores ad lenitatem judices eſſe debent; in gravioribus pœnis ſeveritatem legum cumaliquo temperamento benignitatis ſubſequi. Qui enim nimium nares emun-
gunt, ſanguinem eliciunt.
92. Sed nonnunquam propter cauſarum, loci, perſonarũ, temporum infini- tam varietatem, contrariam conſuetudiné, rigorem, vel evidens inde ſequens ma- lum, Legislatæ abrogatio ‚vel ex parte, vel in totũ neceſſaria eſt. Illo caſu correctio eſt, quæ, ſi quid addat, Subrogatio; ſi detrahat, idq́ue vel per legem novam, ex vetere aliquid eximar Exrogatio;vel partem aliquà tollat, Derogatio. Hoc caſu ſi Legi la- tæ côtraria fertur, Obrogatiozſin Lex prorſus tollatur, Abrogatio in ſpecie ſic dicta dicitur. Totũ hocin Legislatoris poteſtate ſitum eſt, non aliter ut ſecundum Sextũ
P 2 Cæci-

* 23Q
116 De Summa ſummi Imperiſ poteſt. Cœœcilium in Gubernatoris poteſtate ipſa gubernacula quæ eſſentinutilia, niſi ad omnem cœli faciem& oportunitatem moveri& conveniri poſſent.
93. Neqztamen probo illorum confidentiam, qui etiam recta commutantes,
8 4*. 1. G 3.„ 4 4. 4. ut aliquid fui videantur adferre, tam facile ad Legum—— prorumpunt, haud memores, æpiſſimẽ Legum commutationem Status ip umutanedemſees 4*
ferre, imé nunquam in tervertere, quod verè in unica Lege Agraria accidiſſet. Con. temnuntur Leges latæ, relatæ,& unà earum later. Neq; ſine cauſa Locrenſes illius
. 4., coflo, qui novam legem ferre conabatur, laqueum injecére. Et Solon cum Leges jubentibus Athenienſibus tuliſſet, decem annos per cauſam contemplandi, navi.
gando fait peregrinatus, ne quam Legum quas condiderat, abrogare conarertur, id enim ipſi Anhenienfes non poterant, maximo jurejurando adacti ad eas decemper annos ſervandas. Diſſuaſit hoc Auguſtus Senatui. Valeat igitur hidillud Livii: Ante morbos neceſſe eſt cognitos eſſe, quàm remedia eorum.
94. Alterum Majeſtatis jus eſtin bello, ad ſolum Principem ſpectans, a cujus exitu Reipub. exitus vel ſalus dependet. Neq; enim in illo errata,vel gratiam vel ve. niam ullam expectant, preſto ultor adeſt, qui occaſionem rei benẽ gerende nunquĩ fibi eripi permittit. Bellum indicitur, geritur,& finitur, hoe& illud primum, de jure Majeſtatis eſt; Adminiſtrario aliis committi folet, velnonnunquam uni, quod tu- tius videturcum bello nihil periculoſius, quãm conſilia prodere; pervulgari autem peceſſe eſt, ſi pluribus de illis eonſtet. Unde Antigonus Macedoniæ Rex Philippo flio pluribus præſentibus interroganti, quando caſtra moturus eſſet, reſpondit Quidian metuis, ne ſolus tubam non audias.
9 3. Cavendum autem, ne cauſæ ſine prætextu belli telam videantur temerè
tontexere,& ferrum fera tanquam uſÄrpare. Sed quoniam bellum ſit publicorum
armorumjuſtacontentio, ſequiturpublica utrinque arma eſſe debere, ne latrocinia ac prædationes ſint;& quoq; juſta ex cauſa ſuſcepta; ne homicidium, cum admit. tunt finguli erimenſit; Virtus vero vocetur, cum publicé geratur& impunitatem ſceleribus adquirat non innocentiæ ratio, ſed ſævitiæ magnitudo. Non neceſſaria bella, quàm Tragicos habeant exitus, Crœſus exemplo eſt. Et Darius Perſarum Rex Scythis ejuſmodi movens hæc audire cogebatur: O Perſæ niſi effecti ut aves, fubvolatis ineœlumzauteffectiutmures fubeatis terram, aut effecti ut ranæ inſilia- tis inpaludes, non remeabitis unde veniſtis, his ſagittis confectii-
96. Juſtaveré cauſa belli non eſt libidalmperii, dulce illud mortalium inge-
niis inſitum malum, ſed queę pro fids aur ſalute militat.
97. Pro fide defenſivé non offenſivé. Religionem enim legitimam eſſe bell inferendicauſam, negamus. Quid enim alii obeſt aut prodeſt alterius Religio Ee- cleſia in Republ. eſt, non Reſpubl. in Ecvleſia. Et ſuadenda fides, nõ imperanda. UIn-
de illis, quibus ejus cauſa bellum infertur, defenſionem legitimam permitrimus, ſ- ve ſubditifint, ſivenon. Sed proh dolor, ſæp EKeligioniscauſabellageruntur non L
quod quis curer Religionem, ſed quodin Reſigionis nomine& velo videat expedi- tiorem viamad id, quioqaid concep erat animo, perficiendum„cujus rei exempla in promptu eſſent niſi eorum mentio odioſa. 98. Pro Salute quæ geruntur bellavel Neceſſaria ſunt, vel honeſfa. 99. Neceſſaria defenſionis ergo fiunt, ſive nosipfos defendamus, ſive alios. Ex quibus quæ ratione noſtri, iterum Neceſſaria vel Urilia, quæ ratione alterius, Honeſta appellantur. 100.Ne-
5
bo. Vrſiml e ntIs— Hußatthasen emat,
Acoenetson nae— ahmkemanieen l l
n iunekacrutel ³ umil Aaiwenmnon n Lam pr enuratgs natut c dinum
mhiaretem aul Ea mum rnacleltulchon N. im pro wnanodis,jni a lulcp⸗
Aamurnnet Sic n ſesille, urem ichmn a ſredibil ueGuehwewin n 5 Timo
läbnuitan 1. Pandos
hlmanjöh L luſ⸗, wor epwlegum ne nomm ban lan da lublata, ummänn dutnose ünnu n 52 rrdn h lditt ai endum e lüuummi cr alescertz
éeVnälr nniein da 2 In utr
unn me doddo, ſ.
„„
au 1 üneſum ladagu.
g* ₰ Mu ülen
VNah— d f n nqu fie A pan
1

Imperüpo N.
— ADLLe
bernacula u in D. Richardi Dieteri. 117 Seiu. 1.... ri& conveni aͥᷣmρͥù. wo. Neceſſariumillius eſt, contra quem venit armatus inimicus. Nec enim
lentiam, quis mn gaam Juſta modo, ſed pia quoq; arma ſunt iis, quib. nulla, niſiin armis, relinquitur ſpes. ad Legum cd e enfnn 101. Utile cum bellum movemus, verentes ne ipſi bello petamur. Nam cum, ationem Stath Mi sae ſecundum Paterculum„nemo celerius opprimatur, quàm qui nihiltimet,& fre- ein unicaLeg& aacoi quentiſſimum ſit calamitatis initium ſecuritas Præſtat futuræ incurſioni occurre- re, quãm præſentem vim expectare; imõò tutius quoque erit, ſiquidem major ſpes, majorque animus inferentis vim, quam arcentis.— 2n nnos pet cal x unmi 102. Honeſta defenſio eſt, que citra metum ullum periculi noſtri, nulla utili⸗ luas condida e rogera tate poſita, tantum in gratiam aliorum ſuſcipitur. Cum quod ille, qui injuriam à ſo⸗ no jurejuran e ha 4 cio aut cognatis non depellit, tam ſit in vitio, quam ſi parentes aut amicos aut pa- ean Ve 1 — icilhl fenſionem G ermaniæ ſtatus in bello Hungarico præſtiterunt. 4 6 1 103½. Honeſta cauſa belli eſt, cumillud vel ex noſtra privata cauſa ad recuperaà- lo ad lolum memheia daamiſſa, vel communi ratione etiam pro aliis ſuſcipitur, utpote ſi qui peccant evi- eqsemm in llln Seanegun denter contra leges naturę& hominum. Ampliſſimi enim honoris eſt, accuſare im- uioccallonet:enégent probos;ſemper eam cauſam plurimum valuiſſe, teſtarur Cicero; ſemper eam ratio- ir,& finitur, h iluiſn nem accuſandi fuiſſe honeſtiſſimam, pro ſociis, pro ſalute provinciæ, pro exterarũ tiloler, velm cumug nationum commodis, inimicitias fuſcipere, adpericulũ accedere, operam, ſtudiũ, quäm conſilia Gnnezjenn laboreminterponere. Sic Herculesille, qui pene terrarum orbem emenſus, mon-
W laqueuminje* ar Loloe.
nde Antigonu Hedona ſtrateterrima, id eſt, tyrannos incredibili virtute necavit,& ob id in Deorum nume- Jquando caftra ums atuselat xumrelatus eſt. Itaejus imitatores Timoleon, Aratus, Harmodius, Ariſtogiton&
las. Tamerlanus, ſead tyrannos caſtigandos, nulla accepta injuria veniſſe, aſſerebant. e prætextu b&t iam rüdenn 103. Data jam juſta belli cauſa, non ſtatim milites educendi, acies inſtruẽda,
pate. Sed quoh m dellunnt fed primum per Legatos(Feciales nominant)injuriasillatas, aut caufam emendari ca utrinqueant a edehenu petendum,& emendationis ſpe ſublata, intra cerrum tempus(ne deliberationis
ſa ſuſcepta; nt tms icidima ſpaciumillipræcidatur)armatunmut nos expectet, annunciandum. Quæ belli indi-
tur, cum pub* uatut im tio ſuis cæremoniis peragi ſolet, Ppro diverfitate regionum diverſimodäé.
0, ſed xviuet tudo Ma⸗ 105. Illud obiter hic inſerendum exiſtimo, quod apud Salluftium legimus Crœlus exemf thhe ErDan Diu, inquit, magnum inter mortales certamen fuit, vi ne corporis, an virtute ani- 6— t. laul 7 mi, res militaris magis procederet. Ita utrumq; per ſeindigens, alterũ alterius auxi- necogebatun effeci uu lio eget. Edvardus Angliæ Rex, plus fibi prudentiam& Confflium Caroli damni . fubeatisterra paraſſe, dicebat, quamomnes Galliæ Reges anteceſſores ejus maximis copiis attu- iſtis,bis ſagtth qmoqöüſſent, Johannes Galeacius, Florentinorũ hoſtis, dicebat, plus ſibi detrimenti affer-
eei. akalludmomt&§ 118 11 Sänttne rCSmaeh ken alt⸗ didalmpern, re Collucii Pierii Oratoris& Reipubl. Florent- tabellionis epiſtolas; quam mille e-
A
c(alutemiltac quites aurati. Catilina ad ſocios inquit, ſe adexercitum proficiſci cupere, ſiprius
— eciticn ve. Religione+ n legi 1 um aliiobeſtaut dn Kaltenu L AI9.. Funs „a. Etſuaded ke 4550 4 mam fer- abelag KKloud cajs
ſiſto ſententia: Conſilium plus expedire bellicis rebus, quam arma. 106. Solet quoq; nonnunquam victorię eventus duobus vel pluribus, pauciſ- Hmismeh,sommitti, urquiinterillosſuporioresſnt lisrclidmijure ſuo cedant, quemadmodum de eo exempla ubiq; ſunt obvia, quod fortaſſis rebus ita ſuadenti- hus neciniquum, nec Reipub. infrugiferum. V erſim ur principes ipſi hocin ſe ſuſci- Piant;& duello ſe committant, ſine ſummo Reipub. detrimento:& enormi digni- 4 bs Col læſione fieri nequit.(Quamvis Alciato ſecus videtur& pontificem Romanum de ewalas e— Collegiumq́; Cardinalium nonnunquam hæc conceſſiſſe legimus.) Nec enim ſa- „uar,g. 10s— lus Reipub, tam leviter in diſcrimen vocanda, nec imperatorem, nifi neceſſitas ur- — hunc 4. 4*— uu n Neceflarla e- b
tur⸗ defenfionet ☛ r. œpe Religioi din Religionisi r atanlmo, perhe ul
triam deſetat: Tum quodtua res agatur paries cum proximus ardet. Cujuſmodi de-
Ciceronem oppreſſiſſet, eum ſuis conſiliis multum officere. Unde& ego in illa per-

118 De Summa ſummi Imperĩi poteſt. mortem oppetere decet. Recté igitur Scy-
iſitis get, manu pugnare aut gregarii milit 5 hns ulare certamen provocatus, idem quodo-
tha Rexà Johanne imperatore ad ſing
lim Auguſtus Antonio duellum exigentt, reſpondit: Si imperatori non vacaret
vivere, infinitas eſſe mortis vias, ſe intelligere melius, quam hoſtem, quid ſibi& re eſſet. 107. Bellum indicere ut principis proprium eſt, ita quoq; idem finire, quod fit paceʒeo enim fine ſuſcipitur, ut pacem habeat voluntas, bellum neceſſitas, ut Georgius Caſtriotus, aljas Scanderbegus, ad ſuos milites dicebat. Pacem hanc ſo- lus princeps facitzInducias Dux exercitus ſivxe Legatus principis. Quod ſi hi pacem fecerint, non prius valebit, quam illam princeps ratam habuerit, ne fortè princi- pem aut populum legibus iniquiſſimis obligent, ut elegans nobis apud Romanos exemplum 5. Poſtumius Conful exhibet. 108. Facta ita pacis mentione, incidit illa, quam antè paucos annos Anglia Rex cum Hiſpano inivit. De qua cum hactenus varia in univerſa ferẽ Europa, au- dita judicia fuerint, lubet defendere, Anglie Regem, five ipſius perfonam ac digni. tatem, ſive ipſum regni ſtatum reſpicias, ſapienter feciſſe.
109. Tertium Majeſtatis jus in Magiſtratibus creandis,& Dignitatibus con- ferendis poſitum eſt.
110. In creandis verò Magiſtratibus quædam ratione Perſonæ, cui offer- tur, quædam ratione ipſius Magiſtratus conſideranda veniunt.
I1I. Perſonam conſideramus, non ut Ethiopes, qui maximum ac validifſi- mum eligunt; Commune omnibus Barbaris, inquit Hiſtoricus, quibus in corpo- rum Majeſtate venerario eſt; magnorumq; operum non alios capaces putant, quam quos maxima ſpecie donare natura dignata eſt. Unde Thaleſtris Amazonum KRegi- na Alexandrum Magnumiinterrito vultu intuebatur, habitum ejus haudquaquam rerum famæ parem oculis perluſtrans. Non quidem inficior, quod non ſolum Ma- giſtratum, ſed ipſum principem, nonnunquam ipſa armet auguſta corporis ſpe- cies, atq; Majeſtas, qua multi deterriti atq; obſtupefacti, Acæde, quam deſtinaye-
verant, abſtinuerunt. Ita de Auguſto miles quidam, cur ſeà facie ejus averteret, in-
terrogatus, reſpondit: Quia, Cæſar, fulmen tuorum oculorum ferre non poſſum. Sed hoc ſolummodõ conſiderandum, id verô pernego.
112. Necmagis vetuſtiſſimũ aut bibaciſſimum, multo minus Caligulæ Imp.
equum Velociſſimum amitto, quem tantoperé amabat, ut non modo crebroad
8«*
—
cœnam invitaret, per ſalutem ejus atq; forrunam juraret, ſed etiam Conſulem Ro-
mæ deſignare ſtatueret: Et feciſſent, inquit Dion, fi vixiſſet diutius. 113. Sed ejuſmodi volo, ut de quodam refert Juſtinus: Nota ſit nobilitas viii pariter ac virtus omnibus, quo de ejus fide rimere non poſſunt, cujus veluti pigno- ra vulnera corporis& injurias notas habent. Quodipſum etiam Impp. Theodofius
& Valentinianus reſcripferunt, cujuſmodi Dioclem apud Medos fuiſſe legimus. 114. Originem natalium deſidero. Ut enim Summi Magiſtratus nobilioribus demandentur, ſumma militat tum JCtorum, tum Politicorum ratio; interim ta- men neceſſarium puto, ſi Status exnobilibus ac plebejis conſtet, in eoq́; duo Sum- mi Magiſtratus, ut uni,& quidem dignitate ſuperiori Nobilis, alteri Plebejus, qua- tenus uterq; idoneus ſit, præficiatur. Intellectum enim nobis eſt,& quidem in mul. tis, pofſe hac ratione juſtitiam eo melius debita proportione adminiſtrari, nec ho- norem
en u,u imna e arabllrbante 1 ng oradnittol 05 b Ih deaumdt ggec mullpiurs alcea e ha duihabere 2 Nar arcmee-. dn unfrbati qle 21 d ruk d. dününcuntgncn⸗. u ma 46
tuse
Wunneiplus M rißt alnmfecher un bno
f lont aadim ag. ⸗ 5 4 1 1 b dardpilemfcac c nnäalenda,qo, e hote
renngnomoc pei rapinan eguls 1 qua
A Knruum def Cn nnuu namandolnptin Ns kccne dauaunerogacus 3 diſle uütxtennom 1 ſle ace
na Kapa ridgs un don, a c inch mnencun quo⸗ o peit tmmrin bole,cn K rirtn rinnäuunru uu hatellegit e rcandh ugſacntainan ten ſp Vüüſtawunnal 1 Kpcnn niumdn ala zhabe R. Neoes en S94 Iuhs degut L K 1 däfaallDme: e nhhertnen er e. 5 dan el onc. Rwlm g.R.. 3 le ſlonet rndt, an mut 1anni p in ſäänergoletat 3 dln lad cre dr acenannun) 3 1
5 1 0
44 4 dure
1
40
—
—
—
—
——
—= 8
—
4 non* buen zu. 1
Wha zog Nlatat aäl 8 ſuuscon

1 lmpere—
— D. Richardi Dieteri. 119 norem aditus, qui virtutis præmium eſt, inferioribus intercluditur, ac propterea
Tetpondit It pemmm magna ſeditionis anſa pręciditur. b..
emeliüs, han oſtem g 5. Non admitto illos qui ambitione aut pretio(in unwer Gallia uſitatiſ-
dlen mum)ad dignitates haſce adſcendere cupiunt, Reipub. nihil pernicioſius, quam
zidem Magiſtratum quæſtuihabere. Dignitas non pecunia, ſed virtute emitur. Unde fit, ut
abeat volun fün pecunia, non prudentia; quæſtus, non virtus zaffectio hominis, non moderatio æ-
um quitatis in civitate regnent. Et Juſtinianus Imp. ej uſmodi dignitatis ac juſtitie nun-
ire Legatus g i un dinationem, omnium malorum occaſionem, omnis nequitiæ principium ac ter-
rehatus i uus.Qulh minum eſſecleganter demonſtrar:
rinceps ratam Jetit Wit 116. Ratione ipſius Magiſtratus ſeu officii requiro, ut ordine, hoc eſt, lente
gent, ut eleg: obis n conferatut, collatum perpetuum ft, nonnunquam etiam hæreditarium. 17. Lento quodam gradu Magiſtratum conferendum puto, ita utà minus rilla, quam: maucasun bono& gravi, ſemper ad melius, honeſtius, gravius,& tandem ad ſumma& altiſſi- tenus vafia, ij rlafeth ma munia conſcendat, quo prudentiores, modeſtioresq́;&magis idonei ad unum- lis Regem, ſiũ Aspetloan quodvis eorum promoveantur. Niſi perſonæ ſingularis qualitas aliud ſuadeat; A apienter feciſſ communibus enim regulis nonnunquam ob certas rationes receditur.
Mkrauidus crd eaThann 118. Perpetuum deſidero. Annuum quidem Cæſar& Auguſtus habebant, . quod non improbo in principatu recenter occupato. Sed Tiberius perpetuum ha- us quædam 1- s helm bebat, de quo interrogatus reſpondiſſe fertur: hirundines multo ſanguine exhau-
nfideranda vq z: ſto, quieſcere, recentium morſus eſſe acerrimos. int Ethiopes ☚ umnm u1s. Illud quoq; ex utilitate Reipub. exiſtimo, ut illi Magiſtratus, qui digni- nris, inquit=u, guhn ralis mats, Jarn laboris, ingenii ac induſtriæ ſunt, nonnunquam ſint hæreditarii: poperum non* tafacähr reliqui non itemcum quodingenio perficiendum, id ad ſanguinem trahendum nõ ara eſt. Unde I ns Aman ſit, tum quod in ſobole, licet eadem virtus, non tamẽ eadem ſemper ingenn prom- ntuebatur, Mi= Anejsbn
nquidem inſt*— quodn- anquam ipſaſ rrr augulh
obſtupefach= ede, qun ſuidam, cut e ciecſtne
l
en tuorum q Euumfenen
A 4 Loprium eſt, i
—
6 1
1L1 wod. 2....— verb amabi. dof 1 Rudolphusl. Comites à Zoͤllern/ Burggravios Norinbergenſes, Sigiſmundus eoſ- l.. 1 S ruanamjurar;& cuamdn dem Marchiones Brandeburgenſes, addita Septemvirali dignitate, conſtituit. De Dion, vid t autius. fulgore enim, inquit Fridericus Imp. in privilegio Duci Auſtriæ concefſo, throni n efert ful gent. Quod ai Dioclem aß 1001 L 2 Sumd A iſtratbb! „ n A 4„ 4„—.„..4 ⸗*. poll emunoi aPerta conferre; ur ex Aurea Caroli IV. Bulla,& exemplis ipſis in familiis, Saxoni-
114 Atenn A m„tum e ..
1 Aum enim
3 * —“
Nonrt0 atefuperle 2** 1

120
mnatorum abſolutione poſitum eſt.
De Summa ſummi Imperii poteſt.
ex cauſa tamen& cum conſilio Statuum; quam ademtionem De dedatſonenn 705 camus, cujus exemplum in Imperii Comitiis Auguſte Anno 66. habitis, obvium eſt. 124. Adhoc Majeſtatis jus etiam pertinet, Comites ‚Barones creare; Nobiles efficere; Univerſitates erigere; Doctores„Licentiatos, Magiſtros, Comites Palati- nos, Tabelliones, Notarios conſtituere; ad famam, honores, vel Natales in inte- rum reſtituere; veniam ætatis dare—&c. 125. Quartum Majeſtatis jus in extrema provocatione& jure velinjuria da- 126. Extremæ provocationis jus tam ſanctum habetur, ut qui ſciens prudens à ſummo principe provocarit, capitali fraudeteneatur, n iſ forſan exemploMache- tæ, cujus judicio præerar Philippus Macedoniæ Rex, qui dormitans non obſerva. bat, quibus ille juribus ſetueretur, ideoq́; damnabat: tum exclamante Machetaſe provocare, iratus, ad quem, inquit, provocas? Ad teipſum, ait ille, Rex, ſi quidem vigilans& attentus audias;ibi excitatus Philippus cum ad ſerectius rediiſſet, injuͤ⸗ riam Machetæ fleri animadvertit,& quoniam res à ſe judicatas reſcindi turpe du- cebat, quo miniis levitatis ac inconſtantiæ argueretur, Machete ‚quem iniquè con. demnarat, damnum illatum de ſuo ſarcivit.
127. Hoc Majeſtatis jus omnibus imperii Germanici Electoribus(à Carolo IV. olim in Aurea Bulla fuit conceſſum. Hodiê tamen Saxonica ac Brandeburgica domus hoc integrum ſibi reſervavit, à quibus appellare non licet, niſi ob denega. tam juſtitiam,& nullitatem proceſſus; quod poſtremum licet controverſum ſit, præjudicia tamen& ſtylus in contrarium ſunt.
128. Sequitur nunc principis poteſtas jurevel injuria damnatos contra vim legum ac judiciorum liberandi, ſive debonis, ſive de capite ac fama ipſorum aga tur, repudiara diſtinctione, an Divina vel Humana lege capitale ſcelus cõömiſerint Nonn. quicquam eſt, quod principem melius commendet, quam clementia, ut Marcus Antoninus ad Fauſtam conjugem ſcripfit; nec minusilli turpia multa ſup. plicia, quam Medico funera. Quo modo pontifex Franciſcum Sfortiam majeſtatis reum Carolo V. Bononiæ reconciliavit, ut eum deprecantis Italie precibus con- donaret, velhumani juris æquitate, ſi ei falsò perfidiæ contumelia fuiſſet impoſita, vel præclara illa clementiæ virtute, qua reges Diis immortalibus æquantur, ſi in ma. jeſtatem aliquid ingrato, infideliq́ue animo admiſiſſet. Liberatus de eodem crimi. ne iterum ut moleſterur, bona fides non patitur.
129. Interim tamen nimiã lenitatem non volo. Si n. aſſidua nimis eſt, contè-
ptum, principatus peſtem& maximã illecebram peccandi, impunitatis ſpem indu
cit, tum etiam in hac colluvie morum&hominum, habendus metus, aut faciendus eſt. Inſuper punitio bona eſt, ſi Deum; bona, ſi Homines; bona, ſi illos ipſos, qui pu. niũtur, ſpectes, ſicut impunitas mala. In omnibus tamen delictis illud Perſarũ, qui capirali ſupplicio etiam ſceleris convictum afficiebant neminem, niſi prius inno- tuiſſet ex ante acta vita, virtutibus flagitia præponderarent, nec ne, obſervandun exiſtimo, niſi forſan evidens aliqua circumſtantia contrarium ſuadeat.
130. Ridiculum eſt ac ſine ratione, quod Romæ adhuc obſervatur, quod cæ- pitis damnatus Cardinali obviam factus ſupplicio liberetur: cui non adſimile illud, cujus Plutarchus meminit: Si Veſtales fortè cui ad ſupplicium rapto occurrerent, ĩ mortis pœna eximebatur. Jusjurandum autem exigebaturà virgine fortuitum fuil. ſe,& inconſultum nec præmeditatum occurſum. 2 131.
1. Secdat
— —
da Aurm, quot
rran Kus falofe 4 ugrarelatum, 15 uedGrbllg un au,’ Am nantun cuci assſaruehen, c 1 raekros 1 n ku ftoba atq 1 5 vmtäleretan, Kple ru bnd ar aconlitunon. 0d. bene
a mudetepro rin n ndete cim caemntdeit. Ten? m rein k. 4
*
l ne ſeru Dun qus Le tnau wulliheutden
i kejeönönul x& ppibr
wummommtoc mck⸗
Md
1 8
distem cent,Ecc. dulm
lucbinatgun 1 zes im
44⁴⁵
h ddh malCäaenel e um cſ th(araan e mone autm lemaa. an kicum la nauaügruon*
u Rdunn u r lamilit.— bellätaraur 1 1
444
lüen
„. In Wun
h, , a
4
un del
5, Cdo dea 3

aperiipote † mademtion i mabtin uguſte Anne us dischn t, Comites, ul scre M
entiatos, Me i Cant umam, honc dnelNaaab
iprovocatio tar ue eln actum habet aemzullcienn teneatur, nil nerenin ie Rex, qui 70ʃ tansuan nnabat: tun ans amante- Ad teipſum, ant:, oökelt ppus cum ad as' ulsraüit res äſe ſudi uss telcinär zneretur, Ma at quemuu-
erii Germani It Gdorbuſt Gtamen Sax aums ac Drnde appellare nc Ast, niict dd poſtremut Autcoatuis t.
ure vel inſut uhanatosen , five de cap am famaiyin manalege c⸗ igt lcelut us commen uun e ipfit; nec mi umi tuhn tifex Franci Kfottiamn eum depreca autaliehka perfidiæ cor um lafuſti Diis immorte adfr æquan admifiſſet. Li miss deeott tur
on volo.§1 u
de ua binS6 ni. mitatä
ine 995. etus,alit
dan lilloöhlt
am peccandi ainum, haben Homineszb nibus tamen afficiebant n m m, reponderatet
antia contfar a Vin 10 Romæ adt 4 danaß
. 41Lr 5 plicio ibe to otel . p 1 1 7 cul A d luph 8 ineford
em exigebatul in
arlum.
D. Richardi Dieteri. 1²1
131. Neque etiam furem propterea liberandum exiſtimo, quod rupto
fune paribulo cadat: Accidens enim eſt,& non præſumitur, ut putat Gomez:
precibus Beatæ virginis Mariæ& aliorum Sanctorum hoc contigiſſe; niſi malles dicere; Liberandum eſſe eum, quem Divinæ, Naturæ& priſcæ Leges humanæ
propter furtum ex juſtiſſima ratione& ſumma æquitate ultimo ſupplicio non af-
ticiunt.
132. Quintum, quod ad Maieſtatem pertinet, eſt jus nummi percutiendi,
imagine ſignandi, eius Valorem& p oteſtatem conſtituendi: quo ipſo poſt Legem in Repub. magis neceſſarium nihil, à quo etiam imperii ſalus dependere videtur Unde& Carolo Mag. tam auguſtum, tam ſanctum, hoc fuit, ut nullibi, quam in ipſo Palatio monetam cudi voluerit. Sicut& Romæ tantum in æde Juncais Monetalis percutiebatur, cui præfecti erant Triumyviri monetalis æris, auri, ar- gentique latores. 4 13 3S. Et ut proba atque legitima dici poſſit moneta, formam materiam- que non adulteratam,& plenum pondus habeat, neceſſe eſt, ex quibus ſi unum deſideratur, ex conſtitutione non modo Imper. Leonis, ſed& Caroli V. falſa ha- benda eſt.
134. Proinde reprobare& tollere monetam non minus ad Maieſtatis jura pertinet, quam cudere eam. Quamris legitimæ reprobatio acm utatio ſine juſta cauſa fieri non debeat. Tenetur enim princeps, ut de ſeipſo Maximilianus I I. Imp. ſcriptum reliquit, hoc jure uti ad ſalutem& honorem imperii, quod maxime eo modo læderetur. Dum quam plurima in privatis& publicis rebus, omnino dubia, perplexa& ſuſpenſa redderentur.
135. Hoc jus nönullis principibus ſuperiorem agnoſcentibus, maxime ve- ro in imperio Germanico conceſſum eſt; quibus tamen varia præſcripta ſunt, quæ ab iis obſervari debent; ſic certa numiſmatum genera eos cudere, nec alia ferire li- cet. Inter quos tamen nonnulli prærogativa aliqua præ cæteris gaudent: quales Iunt Electores& quidam alii Ordines imperii: Et habent Electores hoc etiam præ- cipuum, quod in aureorum materia, ponderatione& æſtimatione ad eos non mi- nus, quam ad Cæſarem reſpiciendum eſſe dicatur.
136. Cæterum corruptores monetarum, illiq́;, qui koc privilegio deſtituti, monetam, licet probam, cudunt, vel criminis conſcii, tam ex legibus, quam Impp. Conſtitutionibus in Rom. non tantum imperio, ſed feré ubiq́; gentium graviſſimis pœnis fubiiciuntur, quas hic recenſere ſuperfluum judico.
137. Sextum Maieſtatis jus eſt vectigalia ac tributa imponere, non quod Reſpub. ſineillis ſtare non poſſit, ſed quod urgente necefſitate ea non niſi à ſummo principe inſtitui poſſint.
138. rgeus autem& j uſta videtur cauſa: Publica neceſſitas, patriæ tenui- tas& defenſio, ſi iter planum ac ſecurum aliter reddi nequeat, ſumptuum magni- tudo in reficiendis viis, pontibus,& ſimiles. Iniqui tamen admodum ſunt ii, qui,
neglecta juſtiſſima Friderici Imper. conſtitutione, ſtudioſorum rationem nullam
habent.
139 Imperatori hoc jus non ſolum antiquitus, ſed etiam ex imperii conſti- tutionibus indiſtincté competebat, quod poſtmodum ex contractu limitatũ fuit, ita ut in imponendis novis vectigalibus Electorum conſenſus requiratur.
140. Im-

4 8
De Summa ſummi Imperii poteſt. Imperii quoq; principes, niſi ſpeciali gaudent privilegio, quoò minus/
14
122
140.. 3. vectigalia inconfulto ſuperiore inſtituere poffint, facit Regeffus anno 1576. Undeſt ſecus fiat, ipſo jure nullum cenſetur, q uicquid eius rei fit, ut mandata etiam ſine clauſula adverſus eos, qui talia moliuntur, obtineri,& ſic quaf ab executionein- choari poſfſit.
141. Vectigal ſi quis non ſolverit, eius res ipſo jure in commiſſum cadit,& abſq; aliqua traditione tranſit in fiſcum: Accipiens verò vectigal, tacitẽ ſe adſtrin. gere videtur, de ſecuritate præſtanda.
14 ½. Atq; hæc proprié maieſtatis iura ſunt;alia, ſi quæ ſunt, ut ſunt plurima, ea omnia ad hactenus relata referri poffunt.
143. Hæc de maieſtatis natura, quæ in eius Forma& Effectibus cognoici- tur, dicta ſufficiant; conſequens nunc eſt, ut eius aequirendi& amittendi modos cognoſcamus.— 4„
144. Acquiritur Maieſtas vel expreſſé, vel tacite.
145. Expreſſé: quod fit ceſſione, cum cedens ſua ſponte imperio ſe ſpoliat, omnemq́;H poteſtatem in alterum ſine conditione confert: Quem in modum popu-
lum Romanum in Auguſtum omnem poteſtatem, contuliſſe,& ſeipſum imperio
ſpoliaſſe, apud Pomponium legimus.
146. In hac ceſſione quædam ratione perſonæ cedentis; quædam ratione
rei, quæ in conceſſionem venit, conſideranda ſunt.
147. eonfideratur.
148. Qualitas cedentis eſt, ut eius ſit conditionis, quo nulla ratione hac
cedendi licentia prohibeatur. Quod fit omnibus illis modis, quibus tacité ma- jeſtas adquiritur, excepta aliquo modo per teſtamentum,& quæ armis facta eſt, ac- quiſitione.
149. Per teſtamentum dixi aliquo modo. Cũim enim magna inter Regem & regnum ſit differentia, neceſſe eſt, ut inter Imperatorem Romanum& Cæſarem
Arcadium, Honorium diftinguamus. Unde ſi imper. Romano regna vel provinci teſtamento veniunt, ceſſionem omnino nullam eſſe dicimus, quia ſucceſſori præ-
iudicio, ſtatui detrimento eſſet.
150.
gum Icenorum Regem; Cæſarem Neronem hæredem, duasq́; filias ſcripſiſſe, Taci-
tus meminit, liberum arbitrium damus; etiam uſq; ad alienandi ac donandi pote- ſtatem, proprium ſiquidem principis patrimonium eſt.
151.
nec ne. 152. Conſenſus ſeu voluntas cedentis libera arq; expreſſa eſſe debert.
...„... 153. Libera: cm enim ceſſio in mera cedentis voluntate poſita ſit,
nihil huic magis contrarium eſt„ quam vis ac impoſtura. Quapropter ſi quis contra leges vi aut clam, non jura modo Maieſtatis, ſed ipſam etiam Maieſta- rem uſurpare ſibi præſumat, ob id certêſ uperioris obedientiam ac fidelitatem non ciurabit. b
34. Unde
Ratione perſonæ cedentis eius qualitas& conſenſus ſeu voluntas
Sin Cæſari Arcadio, Honorio donatæ ſunt, quemadmodum Præſuta.
In acquiſitione armis ac bello facta, indiſtincté affirmamus, ut deoc- cupato regno arbitratu ſuo ſtatuere poſſit, non attento eo; quod Hottomanno placet, utrum civium ſuorum ſanguine, ſumptibus, periculo ac labore partum ſit,
. t
Adeunma ill
4
ics ckamc e
en hm Imper..
Ce nacsordinauo, 4 feun um hæres rec
dem e al ☛ p.
uitschrtl—
lin ſyoneban
an jſm Miict an pn nälrnu lubmi— a frr t erocata ſi E.& Fui n: Kdonarot nc,— ſt:
6 Wüft utDn s lu umaim nonon pccc Enpollaicftas 2 d n0 tem luiteiam M f 5 9,p duretutuntenti.2
N inexe,qus=³ jonc
kamunmiulben F cooc mrarmmnamqu A. ziüüt lltaam cuſttm„ locn
Pruns impe
uib
lüummnäen, t 8 fonſta
w ſͤ ſänn ur,
ne l 9 k— dento, ſraa aul
— utt ai

perilpott.
2 5
„L 3 o4— 2 1A aud 4 f.
. ddude Mal
4 0Ooh laclt R
uno” eih undans JAiS 2/ 4 8 tiner,& ſ 2 ddexetu
Keea
Ae r I
* nſ 4 es plo jun aei mmilme eipiens verd e Uncit
r 1. luntzalia,ſig n ulmf
in eius Form W tectbu teius acquu aer xamiuan
„veltacite. cedens ſual ao impecuki
Cone confert unne atem contu h K& eplis
8' perlonæ ce s; quædana Atunt.
s qualitas& ads enlits la
It condition meo nolam anibus illisn o, Cüldoha eſtamentum, Larmök
odo. Cüme us nagräünt rImperatore lumanun
ruD 1 nM1IP
ut quialics
lam eſſe dicuu
0 dmodu
lonatæ ſunt,e lmol u he leskelt
„pr H 2 U — LrIEGEIII,N
1
ante 1 attente
eri
nO
*
rnhu8us.p mptibus;
4*„. tis libera atq; 7
mera ceden t
1 4— 12 1s a ump
—.„ am etl Maieſtatis
—
1„ 1 1s obed criOIl? bedie
7 M der. Ror artegnaſdh
aorod voſtu dun
. 3„. 1. 8— ze1 a acd“ guam quandò habere dicatur, ex antè dictis& ſequentibus patebit. Sic legimus,
3 6
ad ab unsd acdonn
D. Richardi Dieteri. 1²3
154. Unde ſumma illa iniquitas in acquiſitione Marchiæ Apuliæ apparet, uam Dn. Mathildis teſtamento, ſine principis tamen conſenſu, Eccleſiæ dabat. Quod cum iniuſtum Imper. Ottoni IV. videbatur(eo quod de feudis nulla poſſit fcri in teſtamentis ordinatio, adeò ut ne quidem eius æſtimatio, quod tamen im re aliena legata, quam bhæres redimere nequit, alias obtinet, debeatur, niſi forſan te- ſtator id voluerit,& tum a ſucceſſore non feudi, ſed bonorum allodialium)non im- merito pontifici ſe opponebat. Sed hic excommunican do imperatorẽ, ſuo acqui- rendi modo, de iure quidem incognito, ſibi verõ uſitato utebatur. Quod tamen ne- mini ſucceſſorum præiudicat.
155. Expreſſa ceſſio eſſe debet. Nam cum aliâs in omni conceſſione conce- dentis perſona excipiatur, ita quoq; liberrima ceſſione eorum, quæ ad iura Maie- ſtatis pertinent, ipſam Maieſtatem non includunt, niſi expreſſim hoc agatur, ut al- ter ſe poteſtati alterius ſubmittat. Omnis ſiquidem conceſſio, quæ concedenti da- mnoſa eſſe cepit, revocata videtur, cùm in quacunque donatione ſubintelligatur
clauſulailla: Si donator non egeat; ne, ſi contrarium diceremus, concedens contra æquiſſimas legum n oſtrarum ſanctiones, liberalitatis ſuæ pœnam pa- teretur. 5
156. Quod fit, ut Principibus ſuperiorem agnoſcentibus nõnunquam Ma- ieſtatis iura quædam, non omnia concedantur, quæ certis limitibus circumſcripta ſunt, eo tamen ipſo Maieſtas conceſſa non intelligitur, quamvis id magni Iuriſcon-
ſulti negent. Unde etiam Maieſtatis appellatione abſtinent,& vel Serenitatis vel Celſitudinis verbo contenti ſunt.
157. Rationerei, quæ in ceſſionem venit, requirimus, ut ſit omnimoda, hoc eſt, ut omnia in unius liberrimo judicio conſiſtant. Maieſtas nec dividitur, nec cõ- municatur;nec ſummum quod acquiſite proprium, ut dictũ ſupra, eſſe poteſt, quod vel ſuperiorem, vel eiuſdem imperii ſocium habet.
158. Nihil quidem eſt quod impediat, quo minus quis ſibi imperii conſor- cem adſciſcere poſſit, ſed in partem ſollicitudinis, non plenitudinem poteſtatis. Quod ſæpiſſimè tam in Occidentis, quam Orientis imperio Impp. cum tantæ moli ſuſtinandæ non ſufficerent, feciſſe conſtat; quo tamen caſu arbitrium magis Prin- cipum, quam exercitus, Senatus, vel populi fuiſſe legimus. Duas enim in uno im- perio ſuperioritates conſtituere, Bl. non immerito,& Regiæ legi,& naturæ contra- rium videtur.
159. Eiuſmodi fuit acquiſitio Maieſtatis Expreſſa; ſequitur nunc Tacita.
160. Tacitam appello, eo quod Maieſtas hic tacité concedi intelligatur.
Etiamſi enim princeps ſuo proprio jure Maieſtatem habeat; illam tamen non niſi
— irmamlh
racta, indl 35 Ilur 22 1u0
u claboleft
la elece lumaen Voluntate.
1 3
9
*⁴
adepto principatu, ex eo ipſo habet. Principatum verò ut mediis quibuſdam con- ſequatur neceſſe eſt. Quæ media ſeu modi cum eiuſmodi ſint, ut ſine his nec Prin- ceps eſſe, ac propterea nec Maieſtatem habere poſſit, neceſſariò deillis dicendum nunc erit.
161. Acquiritur igitur tacité Maieſtas, vel Succeffione, vel Conſenfu, ſeu
16²½. Succeſſione ex Teſtamento, vel ab Inteſtato. 163. Ex teſtamento illius, qui liberam de eo teſtandi facultatem habet;
2 teſta-

—᷑—/ÿ–Yjyy y
——
1 00
124 De Summa ſummi Imperii poteſt. teſtamento pop ulo Romano regna fuiſſe donata ‚Bythinia, Cyrene, Pontus, Alpes Coctiæ, Aſia minor, Cappadocia. 3
164. Ab Inteſtaro, iure vel Hæreditario, vel Succeſſorio.
165. Hæreditario jure, cuͤm ad poſteros regna tranſmittuntur. uale olim fuit Regnum Macedoniæ, Regnũ Galliæ in prima& ſecunda familia,& Imperium Germanicum à Carolo Magno ad aliquodtempus. 8
166. In hac hæreditaria ſucceſſione, patris diſpoſitio locum habet, ſed inil. lis ſolummodò, quiexgenere Regio ſunt zid eſt, quamdiù Regius ſanguis fupereſt. sic Perſeum Philippi Regis Macedonum filium, licèt pellice natum, contra Mace- donum voluntatem arbitrio patris ſucceſſiſſe„‚ex Livio,& in omnibus Africæ Re- gnis partis iudicium prævalere, ex Leon. Afro conſtat.
167. Quòdflin alium, quam de ſtirpe ſua, Princeps etiam quovis titulore- gnum conferre velit, ſubditi Principis contractum irritum facere poſſunt, ut me⸗ morabile exemplum in Hiſpanos, quod regnũ Rex Alphonſus Caſtus Carolo Ma- gno ca lege, ut Arabes ex Hiſpania expelleret, donarat, extat: malle ſem ori liberos, dicentes, quàm in Francorum degere ſervitute, aut per eos incolumes eſſe. Neque enim Regnum, quod iure hæreditario defertur, per omnia patrimonium Principis cenſendum eſt.
168. Teſtamento jam à patre inſtitutus Primogenito omninò præfertur. Quem alias extra caſum Teſtamenti omni jure aliis præferendũ exiſtimo; cuͤm ius Primogenituræ ex Divino, Naturali,& omnrum ferè Gentium jure oriatur.
169. Succeſſorio jure acquiritur Majeſtas, cùçùm defuncto Rege nullis rel- ctis liberis Regnum ad proximum devolvatur. Et hic quoniam ius ſuum non à per ſona proximê defuncta, ſed à primo acquirente habet, nullo modo teſtamentoer cludi poteſt, niſi jus quæfitum alterius facto rolli poſſe, contra communis iuris re- gulas, ſtatuamus.
170. Utraq; hæcſucceſſio non ſemper ita pure eſt, ſed nonnunquam acce dente lege, vel Electione fit.
171. Lege. Cum in Repub. lege, aut uſurpata conſuerudine, quæ prole- ge habenda, ita cautum ſit, ut primogenitus velex eo genere proximior fſucce-
dat. Quamſuccedendi rationem omnes feré nationes amplexæ ſunt,& Regem
u e.. Galliæ hocjure uti, Bodinus& Cabotius teſtantur. Nec poreſt pater hoc teſta.
mento filium excludere, cum non tam ut hæres patris, quam ex legis diſpoſitione
ſuccedat.
172. Unde liquet, Illuſtiiſſimum Principem Johannem Brandeburgicum primogenitum, Sereniſſimo Electori Friderico patri, Fridericum ætate Secundum, adElectoralem dignitatem evehenti, ſponte ceſſiſſe id, ad quod nullo jure cogi po- terat: jura namꝗq; paterno arbitrio contraria erant.
173. Electione. Cum in Kegnis ſucceſſivis etiam quædam Electionis for-
mahabetur.& ſucceſſio illa hæreditaria procerum velpopuli ſuffragiis approbe- tur; urin Hungariæ& Angliæ Regno fit. Qua Electione opus non eſſe Cabotius putat,& Fridericum Imperarorem Hungaris, qui Ladislaum Alberti filium Regem elegeran t, recte reſpondiſſe dicit: Electione opus non eſſe in eo, quem natura Regẽ dedit. Sed quamvis pura non ſit hæc Electio, magnum tamen illius eſſe uſum puto, dun deinageo a ttneonſärwer& liberam illam in alium Iuæ ſtirpis trans
1 174.Con-
T bu 1 c
ſaleu
d cuuk
nnt unrele
Wingtuk, quimo Kccoetärnr un 19 npe. live alll* 1
eabfperl 1 de 1 rwiciumd gen 93
den 1sundult u. 1 fatnrae Hon e font
r gontnea ol e Ren luu wodft ſone gleür ugnſtum, ks!
7 1
4 H 12 N
enr abalionem;! Aubdfarenepob Krm ſdun
1 ir K
„ 4
ni amrenrifcisant—2 1 näum D Huhae sueciac Ie pix! i lbynonem! 3 lutlauimlafen; ata lepſa Numicr t lercu Käemen(audio N Fur adof ſedemnno nocteat
h kMum folm im dck üuntm
t ärzirauan heunt Peeßrencttut. ſmoci demimam Kye t ſenum Rdan mthohe. ₰ bloniz
mimaipm, her Miatn e ſern e umniidag’ 34 Pnl Nondd n. ſer Rc
une g.
AMüei
9 1 3 1 ⁸ 2 lännwi 1pan
d' 8 katendan

1 Imperilpo
1.
1
441 tan 10, vel Lu enat
1 el 1Are 4 ½υ
1111
aut uturpata 4 18 elex Ee teren one g 15 11 aTres pattl?⁵, 1 acipem ſc 0 1 1. Fr . eſtiflé 10),“ nerant.
1 Qua klectue —
aui Ladis
⸗AII5, . weopusnone
. u 4 lio, magnumt
liberam illan à
.. Kaalle enai
1 e,omnintn
82
8 4 2 6 4 bee D. Richardi Dieteri. 1²5 8 ene, D ) em. 83..„.. 4 174. Conſenſu ſeu Voluntate acquiritur tacité Maieſtas, eaq; vel Lege, vel ⸗ 0. Hominis..... dn run 175. Voluntate Legis; cum vel Lege, vel conſuetudine certus in imperio Alle A„... ᷣ.. 2„„. H—. na fueceſſor deſignatur, qui mortuo principe ſceptra tenet, ſive is fit ex deſcendenti-
d4,l
bus, five eadem ſtirpe, ſive alius ut apud Carabenenſes, is qui primus ênobili gene- at eumrh re poſt conſtitutum Regem naſcitur. In Mexico, excluſis filiis, fratres fratrumq; fi- lii: apud Nomades an tiquiſſimus: apud Ethiopes maximus quiſq; ac validiſſimus: apud Scythas bibaciſſimus, ſuccedat. 176. Voluntate Hominis Spontanea vel Coacta. 177. Spontanea voluntate Hominis vel unius, vel plurium. dnaun 178. Unius, quod fit Adoptione. Quod frequenter factum fuiſſe legimus. erene Ita Julius Cæſar Auguſtum; Auguſtus Tiberium; Tiberius Caligulam; Claudius lepal, Neronem; Galba Piſonem; Ludovicus Hungariæ Rex ſine liberis diſcedens,& Ca- e(aule zolus eius ex fratre nepos, Sigiſmundum imperatorem; Johanna Neapolitanũ Re- gnum primum pontificis authoritate Alphonſo Arragonum Regi,& poſt repudia- to eo Ludovico Andium Duci reliquit; Henricus Pomeraniæ Dux à Margarita Wolmara Daniæ, Sueciæ ac Norwegiæ Regina adoptatur.
S 179.
1
omaddu
Sc⸗olumes wrimonüm Adoptionem hanc in Kegnis hæreditariis ſolummodo& non niſi de- ficiente Regia familia fieri poſſe nonnulli ſtatuunt. Illud quidem verum, hoc certe ambiguum. Micipſa Numidarum KRex cum lugurtham adoptaret, an non legitimã habebat prolem? Claudio Neronem adopranti non deerant utriuſq; ſexus liberi, ex juſto matrimonio procreati.
180. Plurium Voluntate cum defertur, Regnum Electio fit, eaq́; vel Suffra- giis velſorte. 8
181. Suffragiis: quando ſuffragante populo, eoq;vel univerſo, vel aliqua eius parte princeps conſtituitur. Cuiuſmodi fuitvetus Regnum EÆthiopiæ, antiquum Regnum Romanum,& poſtea imperium ab initio Romanorũ:& adhuc hodié Re- gnum Daniæ, olim& Bohemiæ. Poloniæ adhuc ho diê eſt. ugeruiieg 182. Quæ fit univerſo populo, vel maxima eius parte, certe periculi plena eſt aete ruun. electio. Superat multitudo probos: Sententiæ numerantur, non pon derantur; In- lereſin, videt populus bonis, proſequitur præſtantes, nobiles odit, ſeditiones ſæpe ac inte- h orek un ſtina bella excitat Et Nero, Helio gabalus, V itellius omnium vitiorum inquinatiſ- 8 erleguth ſimi à maxima populi parte, velexercitu electi ſunt. 3
183. Præſtantiſſima illa alrera, quæ nullis ignorantiæ aut multitudinis fuf-
fragis, ſed conſulto ex ſapientioribus& idoneis fit. Quemadmodum Perſæ Cam- byſe ſine liberis mortuo ſeptem eius Regni principibus, Romani olim Regibus
1. düexifm Fmn ſureorm ab occokegn rreniusloum II nodo teir acra comEii
nonnuni-
an em Drunde
8
3 nuüli mortuis Senatui. Hodie in imperio Germanico ſeptem principibus Electoribus e-
5 lectio committitur.
et. Vidimus quoq; hoc eligendi ius nonnunquam uni&quidem fœmine mei„ commiſſum eſſe; ut apud Romanos, ſi Auguſtæ velimperatorum filiæ vel ſorores oeill ni conſenſu Senatus, exercitus aut maioris partis eos imperatores faciebant, quos ſi- snch bi maritos optabant. 1
us becil⸗ 183. Sortein eligendis Regibus nonnullos uſos fuiſſe, ex ſacris ac propha- 89 vu, nis literis conſtat, ſic Sauli, ſic Dario equi hinnitu ſors obtigit.
m lnui 186. Utrum vero melius ſorte Electiones fieri, an fuffragiis dubitatur? Et a 1m e
quam-

126 De Summa ſummi Imperii poteſt.
. 2 A. 0 8 8 2 2. 2 2* 7. 1 quamvis non deſint, qui ad diſcor diar um ſemina tollenda ſor te Prin cipem eligen. dum Divinis& Humanis legibus probari aſſerunt; contrarium tamen tutius nobis ac melius videtur.
187. 1 Perſonam quam eligere debeant ac poſſint. 1
188. Habent auté ius velita ex ſeipſo, jure videlicet Regni, vel mortuo Re- ge tandem expreſſè veltacité conſequuntur. 1 189. Expreſſe, ſi Rex moriens relictis quidem liberis vel agnatis, eligendi tamen ius ſubditis concedit. Quemadmodum Alexandrum Magnum jamiam mo.
—
riturum de Regni ſucceſſore interrogantibus reſpondiſſe fertur. Eum qui eſſet o.
ptimus, non inſcius fratris ſui Aridæi, nec filii Herculis, nec uxoris prægnantis. Sie occupata Sidoniaklexander Hepheſtioni permiſit, ut quem Regio faſtigio Sidonis digniſſimum arbitrarentur, conſtitueret Regem.
190. Tacite cum Rex nullo ſucceſſore relicto mortuus ſit. Quo caſu ſub. ditis licet eam imperii formam eligere, quam velint. Quemadmodum Romani
exactis Regibus fecerunt,& Perſæ Cambyſe mortuo, quem eligerent ſtatum, du.
bitabant.
191. ceſſorium fiat. David Dsi juſſu, Darius à Perſis ſorte electus, ad poſteros eorum de-
inceps imperium iure ſucceſſorio delatum videmus. Regnum Burgundiæ ab initio
Electivum fuit, poſtmodum Hæreditarium factum eſt. 192. Electio vel ad certum genus hominum, velad certamfamiliam adſtringitur. SicHe.
In hoc Electionis iure conſiderandum venit, à quo hoc habeant,&
Et ſic ſæpe fit, ut ex Succeſſorio Regno Electivum, ex Electivo Suc-
e
Perſona, quæ eligitur vel ex omnibus Civibus, vel ex quibuſdam, qux
pheſtioni Sidoniæ Regnum quibuſdam concedere volenti, reſponſum fuit: Nemi.
nem patrio more in id faſtigium recipi, niſi Regia ſtirpe ortum, Curtius meminit.
EtTacitus, Germanos ex Nobilitate Reges, ex virtute Duces ſumere ſolitos, ſcribit
Ut& hodierno jure principes ſolummodo Germanicæ gentis eligere licet, ob quã
præcipuê cauſam Franciſcus Galliæ Rex, qui una cum Carolo Auſtriaco imperium
ambibat, repulſam tulit.
193. Fit quoq́; nonnunquam, ut qui eligitur, non ſtatim ſceptra imperii te neat, videlicet ſi vivo Rege, ſucceſſor ei deſignatur, qui nonnunquam certus eſt, ita ut videatur jurę hæreditario ſucceſſurus; electio tamen, vel Lex mortuo Rege eum
adimperium evehit, ut in Gallia Delphinus;in Anglia olim Normanniæ Dux, nunc
Walliæ Princeps; in Arragonia, princeps Gerundiæ& Gubernator Arragoniæ; in
Scotia Scoriæ princeps& præfectus Cumbriæ. 194.
8
Incertus fucceſſor ſi eſt, vivo principe nonnunquam eligitur ad hoc, ut eo mortuo ſuccedat, quod fit in Regnis pure electivis, ubi non certa familia eli- gitur, ut obſervatum jam in Germania continua ſerie à Ferdinando Imp. hucuſq; videmus, qui Rex Romanorũ appellatur. Cujus poteſtas præſente imperatore nulla
eſt; eo abſente quodagit, imperatoris nomine agit, tanquam perpetuus imperii Vi-
carius, mandatũ cum libera, omnia quæ Imp. præſens facere poſſe cenſetur,& feu-
da maiora principum infeudare poteſt. Sed hoc norandum: Omnem ſuam poteſta- tem ſaltem in adminiſtrando; non alienando eſſe.
Lid 195. Quamvis in quocunq; Regno, ut vivo principe ſuccefſor eligatur, ni. fi id evidentiſſ ma neceſſitas urgeat, conſultum mihi minimé videtur, eò quod ſuf- fragii
b aedigt
aclietrtemqau Jigghel thern üm.
en. aur elf kcus
un hellatimen
AIw Tu„ Wäuriinceps E ekE eeniplelech“ u Puci uisgruhele austcuütdde n d 1 ſ lnn emcal N ſuen ulretemtan E upn, dens Pllpen La vinmrs urs Gent K kr umaifaſeaan 3 ejun uen aket gen
Mrnirrru 1l7 s bes qu d
nn thnu 8
1 Renoricaun. lepud
mrärpteſen Iin ktonbe
niasniherur, cun bytori lesoarckatungu bacs. üsnb nndf tt ht, clec mmwutenndijut— eenim in dupkrnoctter 1a a ob araäutiu nime na 1 ¹iufln u ſeber,n ueinsiue ſteptatu
l migmaan 3 V 4* b knhnann u. i* ſamen
a. 8
ban et bud
ade
mn ſpr rem
ndlüte dun „. Glo 1*4 C
faüin r 3 nption
mernn Ratun eme 6 1 m di vennn lndent titatem a
6
¹
8 3

1
wwi Impetu
† 411) 44l
p 411
at uius poteftas
nne agit, tanq
.„ſensfat
mp orXle!n
m 1
Jhoc notanduè
le.
1 tum mühl!
madenlt On.
37 8. 1, D. Richardi Dieteri. 127 Kkunche ½1 1 2 anmn 8 Br PSeV Irae 8:— Sr uunn fragii jus periclitetur eum quem princeps vult, Atq; ita nonnunquam nõidoneum
7.S nentur velſi ſecus fiat, inter principem& deſignatũ ſimultatus, odia, ple- eligere tenentu 4 2 2 1 4** 1 15** 4 1 2. 28 1. timenda ſunt: ſuſpectus ſemper inviſusque dominanti eſt,
1. 4;. 3e e.„. quiſquis proxifruss deſtinatur„& qux eius generis incommoditates fline infini- Unde Eliſabetha Angliæ Regina lege cavit, ne quis ſub pœna capitis mentio-
dicens: Sibi ante mortem non eſſe fodiendum ſe-
1 lla
1 rumque inteſtina be 1
tæ. Nuem faceret hæredis Regni, „pulchrum... 196, Electus princeps num de Regno arbitratu ſuo diſponere poſſit, quæri- e r. Minimé, ſive in ipſa electione conditiones quædam interpoſitæ ſint, ſive nulla i ccedente conditione delatum fit. 197.„.„.
quandam Regnipartem transferre cupit, non amplius princeps, ſed expers huma- næ fidei, expers juris Gentium habendus eſt. Imo eiuſmodi alie nationem ab ipſo principe revocari poſſe, non obſtante juramento de non revocanda, iura noſtra ſta- tuunt. Et pontificem Max. Regis Hungariæ, qui in coronarione juraverat, jura Re- gniſe integra ſervaturum, alienariones q uaſdam in præiudicium Regni factas, irri- tas feciſſe legimus.
198. Poſteriori caſu, cum Reipub. moderator, non everſor, ſed populi ſuã tutor conſtitutus ſit, præſcriptam tutoribus regulam ſervare debert, ut tum denique pro domino habeatur, cum pupillis providet. Quod fit cum illos regat tanquam homines, non alienet tanquam pecudes. Ne quid interim dicam, eos, qui ſuffragiis cligunt, hoc fibi reſervaſſe ut eligant, electus poſtmodum ſummam habetpoteſta-
9 Madnetal
au elggerake a in, arlc 2t ddpolenna
an horgpin
aunt elen Jähe
adtmm rem, non veréalienandi jus. Lege enim imperii Rex omnino tenetur, ut fupra di- an(poulen ctum. Unde recte proceres Hungariæ obſtiterunt Uladislao Regi Regnum uni-
cæ nlliæ in dotem conſtituenti, quoniam electionis jure regnum hoc obrineri con-
an umenln tendunt. an eligerln 199. Sed qui plura Regna habet, num eainvitis ſubditis coniungere poſſit,
a. Adftru in Anglia& Scotia huc uſque diſceptatum fuit.
niæ, cum Portugaliæ regno, Tentavit id Jacobus modernus Magnæ Britan- du mlceget aan nquame . Amor armanötl aatot äh
ſuſcipie mus. 200. Voluntate, Armis vidi: ac Bello. Cujus rei cum exempla infinita in vita Alexan- ſtft un lall dl wn cetul ando l3
non exiſtimo. 201. His igitur modis; quibus hactenus dictum, cum Majeſtas acquiratur,
tte impeil 1. 4 ug autumant. Nunquid ſacrares, ea q; adeo ſacra, ut& ſacra ſacrorum appelletur, ho-
4 D ſc 14 8 2. 2.... 8 1 lurd criptioni inobedientiæ auctoritatem adverſus ipfum imperiumtribuant? ab- 4urdum certé.
Priori enim caſu, ſiconventionis immemor Majeſtatem, vel etiam⸗
Fecit id Philippus z. Hiſpa-
niæ Rex, cum Scotiæ Regno. Jura cuiuſq́; Regni, eius adquiſitionem& utilitatem conſiderandam autumo, In ſpecie tamen Scotorum patrocinium exercitii gratia
Reſtat modus acquirendi tacitẽ Majeſtarem, qui fit Coacta hominis dri Magni, Romanorum K&aliarum gentium Hiſtoriis ubique obvia, ſimul etiam quid juris victor hoc caſu habeat, ſupra expoſitum ſit, diuti is his immorandum Conſequens eſt, errareillos, qui longa temporum diuturnitate illam pteſcribi poſſe
minum commercio exempta, præſcriptioni ſubiacet? Nunquid leges Romanæ ad imperii non detrimentum ſed incrementum atque amplitudinem a Romanis latæ,

—.—
De Summa ſummi Imperii poteſt.
202. Nec mianus abſurditatis in ſe habet, quod quædam Italiæ Civitates, Senenfes, Lucenſes, Florentini, Piſani prætendunt; emiſſe ſe ab Impp. cerka pecu- niæ ſumma Majeſtatem. Niſi malles affirmare, eas res, quas non modòo Natu. ræ, ſed etiam Gentium jus& mores civitatis commercio exuerunt, emi vendive
oſſe. 1 f 20 Quin igitur Florentinorum, Mediolanenſium, Mantuæ& Allobro. 3im Bnti m. Vaſallus ſit, extra dubium eſt. Unde egte.
um Dux, imo Pontifex Max. Imp. Germ. Valallus fit, Unde egte. la Divi Maximiliani z. ad poutificem Romanum, Coſmum Florentinorübrin.
gia il öFlore! c giam dignitatem evchere cupientem, reſponſia: Non habet Italia Re.
cipem ad Reg gem, niſi Cæſarem.. znirio iuriſdichien 204. Fuiſſe etiam pontifices, Clericosq́; omnes olim ab initio iuriſdictioni imperatoris ſubiectos,& ab Impp. inveſtitos ac depoſitos, negari nullo modo po. teſt. Nonne Leo 4. Maieſtatis accuſatus coram Ludovico z. cauſam dixit? Nonne idem Leo ob ſuſcepta pro defenſione Romæ arma imperatori rationem reddidit: Nonne idem Leo& Johann. 8. Imperatoria præcepta ſe ſervaturos profitentur Et quis Benedictum 10. abrogabat, eique Nicolaum 2. fubſtiruebat? Nonne Hen- ricus 4....
205. Quid de his, qui à Cameræ imperialis iuriſdictione exempti ſunt„ut Burgundiæ ac Lotharingiæ Duces, quos partim à Cæſarea Maieſtate, partim Sta- tuum conſenſu exemptos eſſe novimus? ajuriſdictione ſunt exempti, non à ſubie. ctione, multo minus maieſtatis participes.
206. Qui vero de facto Imperio ſe ſubtraxerunt, aſſerentes. nullum ſe un quam præter Daux& Immortalem ſuperiorem agnoviſſe, pari cum antea dictis pal ambulant. Et cum Impp. nec poſteris principibus, nec Imperio Germanico præiu. dicium ullum creare potuerint, nemini dubium eſt, quin ſemper liceat ac licueri Impp. omnes antea dictos in ordinem cogere, non aliter quam Domino in Barba. rium Philippum perpetua manus iniectio eſt. Imo imperialem decet ſolertiam, inquit Fridericus Imp. ita Reipubl. curam gerere,& ſubiectorum commodaia. veſtigare, ut Regni utilitas incorrupta perſiſtat,& ſingulorum ſtatus jugiter ſerve- tur illæſus.
207. Ita fuit Maieſtatis acquiſitio; Amiſſio nunc ſequitur, quam nullo ali modo fieri puto, quam Spontanea voluntate, aut Coacta.
208. Spontanea fit Ceſſione, de quo modo antea dictum fuit.
209. Coacta, vel divina eſt, vel Humana.
210. Ila vel fit morte principis, vel Status unius in alterum mutatione.
211. Hæc vel Bello fit, de quo ſupra dictum, vel Depoſitione.
21. Poſterius hoc anſam nobis præbet quærendi de Licentia principum, non quidem illis permiſſa, ſed proprio motu ſibi arrepta, dum omnia Divinis ac Naturæ legibus ſublatis, alienis rebus ut ſuis, ac liberis hominibus quaſi mancipii ad libidinem abutuntur. Quid ſubditorum hic ſunt partes? Sic ſtatuo: Nec ſinguli civibus, nec univerſo populo principis ſui etſi ſceleribus ac flagitiis in quinatiſſimi, vitam, famam, fortunas, tollere, arrodere, in diſcrimen vocare fas eſſe.
203. Quod ſi cum Caligula unam cervicem ſubditis optaret, quo uno ictu illos interimeret: ſicum Nerone Trojæ ardentis ſimilitudinem cernere cupiens, Romam incenderet, merito illud anesæν Domitii Orateris: Cur ego tehaberen ut pris-
——
Nhi De D) Aichad D lul pee
ner e Da,
. Tatumdcon
iſtad Statu 1n
—
nchoeon0
duzuls denipllnc a himamm Bn k raummaunnhoktem t a pdiu Ä KawſacGume 14 nham ünceps, d 4 eur zalu Carolu* 3 Kba WWennemum, En hilt rinamltetmm⸗bi ace u benm waimen— fn weratren pœnack keumſiquis ³. Tame wmmanodogen a n pente wutmbnibelceth 1 mo⸗ Kuntenliriuſcz e Kterde Easenketuellone, a. re enrnaumpotmc ur mna
at ealdeneorun r d pfamia
1
—
8
3
oze
k deglhüern dua jonob H Lienetim i Krolun wen anislocun A hadet,, denardanne n.c 1 lnyineh 238 krr cog uaallcſars e ege 1 lun ersſts d ſaio lro W bchh m lor 1 enamgaintt P. Ponr jor
4
ſandraynn
5 1 5
in. lanun 1 2 mon⸗ K elt 4 1 5 8. 11 d 1 wüuilor de Kone
dunenlm. 1 eekelet das Lla Canc
3 liturnsl at hconce
AlST M. ſefnan puter, lune f aapan goon

bet an Det 8 quode tendunt; em
mare, eas res
dls commerc
Mediolanent alallus ſit, ex
omanun omanum, Ce
entem, reſpor 4
05; omnes 0§ AC de pofite ram Ludovic æ arma impe ia præcepta:
licolaum z. 1
nperlalls 1urt artim a Cælat Lurltdictione
lubtraxerunt m agnorvilſſe, ipibus, necl bium eſt, qu ere, non alite ſt. lmo im gerere,&l
44 LA
Amiſſio nune te, aut Coact uo modo ant mana.
Status unius 1 dictum, vell eber quæten otu ſbi arre is, ac liberis! hic lunt patt etſi(celeribus in diſcrimen cervicem lub ardentis ſimili Domitu- Ora
lalag D. Richardi Diereri. De Summa ſum. Imp. poteſt. 12²9
1 inpye ut principem, cum tu menon habeas ut Senatorem?&illud L. Craſſii ad Cos. Rom.
on m Non es mihi Philippe Conſul, quia nec ego tibi Senator ſum, audiret,& debitum
4 dnt a temeritatis præmium acciperet.
1 214. Debitum dico: non enim arduam in Neronem ſententiam illam com- I lautug probo, cum nihil ſir ad Statum conſervandum magis neceſſarium, q uain ut ſubditi Mium eda ſibi perſuaſos habeant; principum ſanguinem adeòë ſanctũ ut profandere neſas ſit. n Jlorernn 215. Unde non immerito David, Alexander, Auguſtus laudantur, quod mda dan commiſſum, etiam in hoſtem, parricidium vendicarint.
. 216. Ex quo factum exiſtimo, ut cum ob alias rationes, tum maximê ob has iuinwin imperii KRomaniprinceps, cuiuſcunq; eriam criminis arguatur, capit ali iupplicio
maunuha affici nequeat. Solus Carolus 5. tentabat hoc, ſed irrito conatu. ec ulan in 217. Adextremum, cum nihil tam alte conſtitutum, nihiltam firmum, cui do periculum non fit etiam ab invalido; nec quic quam in rerum natura tam ſacrum, da aräros quod ſactilegium non inveniat, etiam de iure noſtro in temeratores læſæ Maieſta- hmn tis certa conſtituta pœna eſt.
218. Etenim ſi quis contra illam quidattentarit, Maieſtatis læſæ reus dici- neern tur;quo d crimen modo generis nomen rerinet, m odo pro ſui atrocitate Perduellio ln iek,n vocatur, quando videlicer hoſtili animo adverſ is Reipub- ſtatum aur principẽ quid 1 renunn attentatum fuerit, Utriuſq; pœna præter bonorum co ufiſcationem etiam hodie La pitalis eſt: in Perduellione, licet aliàs reatus mortalitate extinguatur, nihllominus tamen memoria reipoſt mortem damnatur, ne velcommemoratio tam pernicioſi ſceleris ſuperſit; liberi eorum olim infamia notabantur,&teſtamenti factione care- bant; quodhodierno uſu amplius non obſeruatur. an gperlien 219. Eadem etiam ſeveritatevoluntatem ſceleris, qua effectum puniri jura m Damm voluerunt; idq; in iis locum etiam habet, qui de nece Virorum Illuſtrium, qui Cõ- 3 en dan filiis& Conſiſtorio principis in terfunt, co gitaverint; cum enim pars corporis prin- Lam(ibis funt, etiam Maieſtatis parricipes eſſe videntur. Quotamen caſu diſtinguendu ulkuf puto, an privato in ipſos odio, an ſtudio lædendi principem delinquatur.
“ 220. An verô pœna hæc etiam locum habeat in eos, qui inferiores princi- bes, ſuperiorem agnoſcentes, offendunt, inter Dd. controvertitur. Et certè cum ſu- Periorem recognoſcentium Maieſtas proprié nulla ſit, adeoq́; nec lædi poſſit, con- ſequens erit, quodin illorum offenſione nec pœna Maieſtatis locum habeat; Ele- ctoribus tamen imperii ex Aurea B ulla Caroli 4. ut in multis aliis, ita in hoc quoq; Senere non ſineratione ſpeciale quid conceditur.
d ⸗ntes nuh a umantal- anl o Getwu
an tur qlun. aa umfüt
erum mb-
uan⸗ HISCE MAIESTAS
. rul—
buec jiſe offenſa meſſe putet, depreranti ignoſcet, kae ſinon ſufficienter illuſtratam, illud cogitet- 2 ritüsil lhe— 6. 8 du lbant„quo poterant, quo non poterant, ibi ſtabant. tare.,h
3 n cna R DE
aregoui 1 cu 3

130
ö““
76
4
SSSSSSSSSB e e
TV.
DE POTESTATE ET JURIS DIOCTIONE IMPERATORIA D. GEORGII G HR 1STOPHO=⸗ ri Meyfiſch.
TIHESIS I.
MISSIS iis quæ de translatione Imperatoriæ vel regiæ Poteſt
tis in principes Romanos ſcriptis prodita ſunt, rem ipſam ſtatim
aggredior, ſtatuoq́;eam qua Imperatores Romano Germanicl utumus
poteſtatum politicarum omnium ſupremam« legibus qꝗ́; folutam eſſe
F Inde iis Romano qui præſunt Imperio Monarchtitulum etiamnum haud immerité competere.
4) Lancellot. rempl. omni. jud. lib. I. c. J.§. I. verb. Imperator eſt mundi dominu
nu. 6. ex Socin. conſ. 2 2./n9u. 4. Quæ inter homines ſeipſa ſuperiorem agnoſcit nullam, quæ ſoli Deo ſubjecta eſt acpatet, aliis parêre neſcia, unde etiam Imp. Juſtin. No-
5— 1 Mp.J vel. 2 8.c. g4. in n. imperii gubernationem ſoli Deo acceptam referr, e6 quõd guber
. 0 2 6„* 2„„. natione perlegitimam electionem in Principem translata, tanquam A Deo ipſo OT dinatore collata cenſeatur. Unde non immeritõ etiam gratia Dei ſe ad ea veſtigia
evectos profitentur, quæ poteſtas necex eo, quòd Princeps alterius clientemſe profitetur, labefactarur, cm clientela hec aliud nihil ſit, niſi fœderata conſociatio-
quæ alter alterius Majeſtatem obſervare& adverſus aliorum injurias tueri tene-
tur, Bodin. de repub. lib. r. c. 7. ſicuti idem Bodin. Meth. Hiſtor. c. 5. teſfatur, de Turcarum
Imperatore, quòd Ethiopum regis tributarius ſit ei, ut& populis in Arabiaæ montibusha- bitantibus aliquot aureorum millia quotannis ſolwat tributi. 5) Non quòd Principis libidini omnia parere debeant, ſtetq; penes ipſum pro ratione voluntas: qualem Chriſtiani non noverunt, ſed quòd ut olim, fic hodiê legibus ſolutos Impe. ratores cenſeam: Vulr§ ſed e& quod Principi Iuſt de iur. Nat. Gent.& Ciwil. Indeet-
lam titulo Maieſtatis, qui ei ſoli qui legibus ſolutus eſt competit, Vult IuruprusM. Rom. lib. 1.c. 1 2 ſub nu.19. in Imperii conſtitutionibus inſigniri ſolent, ſic reſcriptis
.—. A.— 4 7„. 4— etiam ſuis ex certa ſcientia derogare. J. 7. C. de prec. mperat. offer. Gail. 1.06. 1 5,nu.6. Dominia rerum cirra traditionem ex uda voluntate& liberali conceſſione trans-
ᷣ... 3 k44 Le ferre alia etiam legum ſolennia à legibus præſcripta, cuiuſmodi ſunt, tempom
confectionis inventarii prorogare, Guido Pap. tradt. de reſcripri nu. 43. Adoleſcenti
annorum 17. ætatis veniam largiri, Anton. Peregr. de fideisomm. c. 7. n.110. aliaque ſi.
Hillannegligcrtig9es abſolutæ Poteſtatis poſſunt, Gail. 2. obſerv. 5 5enum. 6. Gl.
bſerv. 44. num. 1. G2. Quin tamen legibus Imperii, quæ cum ipſa Maieſtate * 8 141 el P.
con-
wime 4 vonelderinn 2
It
gumaluſtr lisconttact—n tun
4
niſaualetamn f ahan. aflman 1 „NNungrrxcipuli Een u 4 Menguls 4 odn,. 77 mmmenſorumſt T n4 naumraniſeopone 3. oc urerlê aurn A ralintnont. N4NN u4 in um Duun dun, u
liitaßutéincent. A³ε bi 4 nmanellone RT& P alo memüncollg—r pinis unanatntnobi* diluf dnetnic unt. G ſus pra Auau incon Cn conc⸗ lenrkurimneill 3 traror ntrmmemklnr krenrin Tenmmun tanſen= H'aue
1 Uutaanit a öena nünn rm ſc Oe
—
4 2
—2—
ö —
lunrurhen., 1 transl teſtanm em.
1
dtikoraee. un 1 ſine nonier Pol ih üdaͤa ene, kantewennage th ſ Wme g ktusin,
finn otedpo

D. Georgii Chriſtophori Meyfiſch. 1z1 5 Loniuncta lunt, ut etiam iis„ad quatum obſervantiam publica cum Statib. Impe- E n 8 1 rii inita conventione ſedevinxeruntteneantur, cnm Zoannet. ⁰ Rom. Imper. nu. 171. 8 66184- schrad. defeud art. 10 e³l.j. num. 18 5. Bodin. de Repub lib. I. cap. 8. num. 86. armare non dubito. An veré ex contractibus alis cum ſubditis initis teneantur? Affirmo, tàm civiliter, quàm naturaliter, per l more, ff de acquir hæred. Bodin. de Ræp. 1 lib. i. cap: mum, d 7. Schrad. de feud part. 10. ſed. 1. num. 9 Anton. peregr. de iur Ziſe. lb. E T J A 1. CAp. 3 num A4 Prucbman- A³ Regal memb. 2. Op 4 effedt. 1. euau 6& 40. e6 quôd in 9 juſtitia commutatrice non tam p erſonarum quàam rerum habeaturratio. Weſemb. ATO A paratit f.de iuſt.& iur Qum 11. in tantum, utetiam ex prædeceſſoris conventione, OPHGC quatenus de rebus ad Imperii ſtatum directé pertinentibus inita fait, teneri eum omninô putem. Hotomailluſtr. quæſt. 1. Anton. Peregr. de jur. yſc. lib, I. cap. 3. num. 8 1. Quod tamen de aliis contractibus ſtatum non concernen tibus, tutò⁴ Pruckman- no ad§ ſoluta poteſtas. 2. membr cap 4. effecr. 2. G Carol. Tapia adl. ſin. de conſtit. Prine. pPart. 2. cap, 9. num.1.affirmari poſſe vix crediderim. Bodin de repub. lib. I. cap.& num. eratorig uft ge 4 85.*) Non præcipui alicuius in Ariſtocratia abſq; Maieſtatis præeminen- ita ſunt, a iplan tiis conſtituti, qualis à Bodino lib. i. de repub cap. 8.& lib. ⁊. cap. 6. num. 223. eſſe fin- . Gndm gitur, quem tamen ſuorum verborum in A lib cap. 9. num. z. de Imperii Maieſtate nanos nicun elatorum meminiſſe oportebat,& quodlicèt Proceres Imperii de Maieſtatis juri- 14 legid 9(oluan bus pacticipent, Thob. Paurmeiſt de juriſd. lib. z. cap. 3. inde tamen ſtatus verê Ariſto- dnarchel u meiu craticus dicendus non ſit. Pet. Heig. 1. quaſt. iur. 2 num. 1j. And. Knich de iur. Saxon. provoe neſc. verb. Ducum Saxon. cap. 1. Plures talium Kerumpub. formas recenſet Lipſ. ⁊ polit cap. 2.& Vincent. Cabot. diſ. de iur, pri vat.& publ. lib ⁊. cap. 4. Quod de- (äſapenion e uulim inde etiam ex conceſſione Regalium aliorumquę fuperioritatis jurium Statibus a, undee inaM Imperi facta non tam colligas regiminis ſibi adisiſcant Imperatores„quàm eos 2 eaht quibus præſunt reddant nobiliores& illuſtriores, ciim eõ maior reddatur culusvis ceptamn aö zroit poteſtas& maieſtas, quantõ majoribus præeſt, Novel. 1 5.§. nos igitur, Andr. Knich. nslatazta Deon de iur. Saxon. pag s&.& in confeſſo ſit, conceſſiones Principibus factas fieri cum ſo⸗ tiam gratl. is adeat lenni reſervatione ſummæ illius Imperatoriæ Maieſtatis, in cuius recognitionẽ Iun- IPringe ucler veſtiturarumpetitiones& ſimiles reverentiæ à Principibus& Statibus Imperii Im- lüſtt, nifif an acoul- peratorem compellando fieri ſolent, Gravet. conſ. 6 15. /. 6.
* ali rur 38 tlel— 5— 4
1 an 4 muln 2. Unde patet, vix defendendam eorum eſſe opinionẽ, qui hanc 6 opulwi uma Poteſtatem utpote cum Imperio Occidentali in Carolum Magnum à e vabasi.. Leone II I. Romano Pontifice translatum, à ſede Pontificia recognoſci
Les iplum p an ioed debere aſſertum eunt.
33
r b. I mper⸗ munui
—
4*
fickodicèle an lolum Tum quòôd hiſtoriæ huic aſſertioni expreſſè reclamẽt, Marſil. Patav de trans- ler Nat., Ge Shi lat. Imper Rom. c.9. tum ob eam eriam rationem, quòd nec Romano, necalii cuivis s eſt comp muln Epiſcopo convenit officium Principatus in quenquam, Marſ. Patav. I. defenſ.pacis, dus inſignir ht len E. ult vel Juriſdictio temporalis. Covarr. in e. peceatum part. 2.§, 9. nus. 8. citans A aton. mperat. 46, 1h de Reſellis in trat. dpoteſt. Pap& Imper fol. 8§. ne prolixius. hæreſeos accuſantem hac te&libeta ellom opinionem defendentes. Quin potius vice verſa Electionem ſummorum Pontifi- bta, cuiuſn ümn, 229, nbetatdeie Majeſtati ab Adriano Primo conceſſam aſſerit Vincent: Cabor. 1Ae rtſcripr. 40 iſbur Ae iur. privat.& bub. lih. i. cap.. Marſil. Patav. A.libell. de translat. Imp. Rom cap. „fdeisomm. 10 an 3. Hinc etiam Ludovici Bavari&riderici Secundi conſtitutionibus rei criminis G1l 2,04/ fun læſæ Majeſtatis hanc opinionem defendentes declarati ſunt, lber de Roſat, in hbené aperii, quæ an ll R 2 4 Zeno-
—
—

13 2 De Poreſtate& Juriſdictione Imperatoria,
i Zenone C. de quadr præſc. Quamvis interim negari non poſſit, multum ſibi Ponti. fices poteſtatis& authotitatis in politicis, tam nonnullos Imperatorum, ut Ludo- vicum Bavarum,& Frid. Secundum de ſolio Imperatorio deturbando, honoribus ac dignitatibus Regiis, ut Guilhelmo I V. Siciliæ Regis. Coſmo Medicæo Magni Ducis titulo conferendis ſibi uſurpaſſe. Thob: Paurmeiſt. lib, 2 dejurisd. 6. 3.
3. Conſiſtt autem poteſtas illz in lummo Imperii dominatu a omnimoda in omnes totius Imperii cives& ſubditos juriſdictione 5. Magiſtratuum creatione c, Legumq; univerſalium ſa ctione d.
a) Dominatum tamen hic non infinitum intelligo, ſed ſuis limitibus cit- cumſcriptum, quos ultrõ citroq́; conſiſtere nequit. Non enim tam dominos quàm adminiſtratores Auguſti profeſſos vel etiämnum profiteri ſe recté ſentit Covarr. in d. e. peccatum part. 2.§. 9. /. 8. Zoannet. de Imper. Roman. n. 1 50. Inde Auguſſi abau- gendo, non diminuendo Imperio meritò appellandi ſunt,& pro maritis Imperi habendi, quibus ut rei dotalis, I. un. 5. 5. C. de rei uxor. act. ſic his Imperii alienatio immodica prohibita. Schrad. de fend part. 4.c. 1 n. 22. Vaſq illuſtr controverſ. c. 4 nz Anton Peregr. de jure fiſci. ſub Rubr. habentes jura fiici an poſſ. n. 743. Hinc illa Octavia- ni Auguſti, qui ſibi ut parenti om. Imp. procurationem demandatam,& Caroli Magni d Zoannet. de Rom. Imper n. 151. relata oratio, qui duntaxat Imperii guber.
nator in ſuis monumentis nominari voluit. 6) eò quòd ex decreto Ele.
ctionis juriſdictio ac poteſtas omnis in cauſas ac perſonas omnes Imperio ſubje⸗ ctas cum titulo Regio Imperatori tribuatur, ut ex Bald. in c unic. n. 8. col fin. tr. Qus ſint regal. in uſib feud. Paurm. de juriad. lib. 2.0. 4. nu. 134. refert. Etiam in Clericos.I eum clericis, l jubemus, C. de Epiſc& Cler. Quod adſummum Pontificem extendi poſſe Epiſtola Leonis IV. ad Imperatorem Ludovicum relata in c. nos ſi imprudenter, 2. quaſt. 7.& verba Maximiliani I. in Comiriis Anno 1 500. habitis, ub Rubr. Wie mah mit dem Bapſt handlen ſoll. haud obſcuré demonftrant. Inde eriam ad Imperato. riam Majeſtatem appellationes à Magiſtratibus inferioribus devolvuntur. Carof Tapia in Rubric de conſtit. Princ. f c. 4. n. 10. Covarr. ꝓract. quæſt. c. 1. n. 2. 3.(5 9. 9 quam inter Majeſtatis capita refert Bodin. de Repub. lib. l. nu. 18. nec ullum certius hoc eſſe affirmat, unde à P. Valerio teſte Dionyſ Halicarnaſ. Antiq. Rom. lib.. lex Ro-
mæ lata eſſe dicitur, qua graviſſimé cautum, ne quis Romæ magiſtratum gereret
8
injuſſu populi, mortis pœna in hanc legem peccantem propoſita,& impunitate
qui talem gladio peremiſſet promiſſa. Et quidem neceſſaria fuit hæc Magiſtratuum
creatio, cùm enim omnia quæ ad ſtatum politicum pertinent, magnæ Reſp ub. per
ſeprocurare non poſſint, inprimis ea quæ ad litium diſſidia componenda pertinét,
cuius rationes refert Bodin. de Repub. lib. 4. u. 1 58.& ſeq ſed Præfectis& Magiſtratibus idoneis opus haberent, quibus Reipub. cura aliqua ex partecommendaretur: id- cIrcô penes eos, qui Reip. præfuerunt, Magiſtratuum conſtituendorum, revocan- dorumq́; poteſtas ſola fuit. 2. in pr. de O.l& pater ex ſerie ritulorum lib.i Fa tt. 10. u que adſinem. àd) I. 3. E ult. C. de ll. 3
4. Belli quoque& pacis, a hicque coniuncta munerum tam realium quãm perſonalium indictio, 5 regalia etiam cuncta, ex tremæ provocationis ſuſcipiendæ jura à ſupremæ hujus poteſtatis propria ſunt.
4) Quo
wkreketsur 12
ATdisäsnenn r k ula un, 11
6 1 anln 1 1 ue in 4 Eadälau Hüia G— ckiunltader gasstütic dit
amrlhtuldan— ₰ ua) milte Cn 3 aulmniut l 14 ☛ Taan min num ſe dch Raunun nnch Ki lo r541—Ei ſcn AaaLe 4 Coib
rradtant GaC f'ete
aructunet. Aastentatibo 5 fenen hnktcbo, tesdifr tpaldmtaſu R cng tenxetaionen c t. He ttmmenrsju,.). tmnaeinm f. Phert lancött a bls lill aafa 8 Cal
anner.„ ſon noc urlnner haben cntaam N. prohabe ttaeten lnr läh lugc. 4. utalu.. 5 nere
NMatia
ur ſeear r
e 1 uns d-h, Cen dt A te
h
„Pdräee.e. Pe dan racehr

perato an eu boſtt ea meh „ SImp a u i0 dedd o a 9¹⁸ LCol 3 ddienn iſt. lib, 1.4, An le. 1 dwOlm n jonin ſubdito au(äch, aliumt dwe 1 telligon.»lmid Roneni at lonm aiterifet Dtkt C- 4n. n. 150 Auculi ſunt, K at mankl r ack. fic autt qpetiu 2 7 illn* utnu n poſ.n.7 S nellili onem da aan tam,. d, qui dun lmper b eo in erdern erſonasoO am lmeca 3ad.in e n um 3. ulfn 34. refert. al rmi(e d ſummu m tfeem um relata umu ſimm 1O0O. habt uns Rubrl. ftrant. Imt am madl- ferioribus n lruma ract. quaſf 1.z.59 5 1Hb.1.u.1 eculm carnaſ. An m quis Romæ mrifttatm antem pro unt, Kim neceſſariaf unnt ellagt im pertinen um gneke m difſidiac ans nendin 9 ſed Præl b&Mg qua exparte ut nendun uum conſtil aams runm tex grie titul un Ä fu aue conia a aunell regalia etis iun man 4 2 u 1s 1
4 ſuprem
D. Georgii Chriſtophori Meyfiſch. 133
4) Quo Majeſtatis jure nullum feréè majus eſſe poteſt, referente Bodino9'e re pub. lib. i.c. ult cum aliàs nemini in Imperio armorum movendorum facultas tribu- ta ſit. l. unica, C. ut armor. uſ us inſc. Princ. lib. 1 1. arg.! 24 ff de capt& pofßl reverf Re- ceſſ. Imperii Anni 1515.§. Wo ſich aber.& ſeq. Ord. Cam part. 2. 1. 1· Et ſicuti belli indictio, ita etiam viciſſim pacificatio Imperatorii eſt officii An verõ cum hoſtibus paciſcendo injurias ſubditorum,& ſuſcepta damna ſine illorum conſenſu remitre- re poſſit, dubii nonnihil habet? Affirmativam tuetur Gail. de pac. pub. lib 2 c. 19. u. 15. Rectéetamen meo judicio diſſentire videtur Mynſfing. cent. 4. bſerv 9.& Ppruckman. de Regal. memb. 2.¹c 4. effect. 3.n. 10. Principis enim rectitudini nihil magis convenit quãàm curare ne ſubditi lædantur. 5) arg. Lcui juriadictio. f de jurisd. omn. jud. Cum e- nim ſine adminiculis, milite nimirum& pecunia, quæri& conſervari ſtatus vix qucat, Scipio Ammirat. lib diſcur in Tacitum, c. 9, num. 4 30. Verb. che idenari ſono il nervo della guerra. idcircé munerum Indictione opus eſt, qua ſubditis veloperarum præſtatio, ut nimirum Principem in bello comitentur, Zaſ. de feud. part. 7. num. 42². Schrad de feud. part. 6. c. 6. u. 1 3. vel domi ſe in caſum neceſſitatis contineant. Paur- meiſter de jurud. lib. 1:c. 4. contra quod tamen more Maiorum impoſito, ſingulare ſi- bi privilegium vendicant Germani ut Patet ex Receſſ Imperii An. 1 570·§ Denſelben/ ꝛc.haben wir vns erinnert. quo Germanis conceſſum armis etiam ſine veniæ impe- tratione exteris PDotentatibus opem ferre: vel collectæ generales imponuntur Gail. 2,06. 53. quæ à collectis provincialibus differunt, cſum has Principes jure quodam- modé proprio ordinarié àâ ſubditis ſuis exigant, Everhard- jun 1 conſ. 10./u 28. cer-
tam annuamq́; præſtationem habent. Heig. i. quæſt. 1 7./. 1 5. Principibus etiam pro
fructibus& emolumentis jurisdictionis, item pro curis& laboribus, nec non re- compenſatione expenſarum, quas Principes pro pace& quiete conſervanda ero- gant, debeantur. IIlæ verô non niſi publica neceſſitate& utilitate exigente impo- nendæ ſint. l. 1. C. Je vacat. publ. mun. Gail. 2. O0. 5 2:1/ 9. Unde etiam exemptus a col- lectis provincialibus à generalibus non videtur exemptus; Modeſt. Piſtor. con/ 4. in princ. n 5. vol. 1. ſicuti nec exemptum ab extraordinariis oneribus ob caſus iuioliti ſupervenientiam immunem cen ſeri probabilius videtur, arg 1.10.§. Medico. de ann. leg. Gail 1.0. 52:1n. 26. Sehrad de feud part. 10 ſed. 1./. 1 3 0. Heig. 1 quaſt. 18,2,26 Im- munitatem etiam pro lubitu à collectis Imperii petentibus indulgeri uti toti Impe- rio ej usq́; fubditis præjudicialem ſic inadmiffibilem judicamus, nonn. aliqui ſunt privilegiandi ut aln onera ſua ſubeant, nec explenitudine poteſtatis jus alicui ſuum deterius reddere juris patitur ratio. I. 6 C unde vi. petrus Anron de Petra de ur quæaſit. non toll.c. 24./. 237 G 240, per I. Awus, C. de emancip lib.) tam maiora quam mi- nora, Borch de Regal n. 4. quæ ab initio abud Keges Romanos, his ejeclis apud po- pulum fuére, tandem Auguſtis pro præmio laborum, quos in gubernando Imperio füſtinent, compertere ceperunt. Dn. præcept Bocer. claſſ a. diſp. 10.th Carol. Tapia ad Rub. de conſt. Princ n. 6.& 7. A] I. 1. f. A quib. app non hic. Bod lib I. e ult n. 161.
3. Et hæc quidem antiqaitus Imperarores Romani ſibi ſolis re- ſervata habebant, tractu tamen tem poris cum Im peratorib. ipſis facies quoq́; Imperii nonnihil immurari, Magiſtratuum q́; officia, quæ annua, vel quovis tempote revocabilla fuerant, hæreditario jure, ut& regalia ipſa concedi ceperunt.
R 3 Occaſio

——
———
† b G⸗11. 4 4 1³34 De Poteſtate& Juriſdictione Imperatoria Oecaſio huius mutarionis quænam fuerit conſulendus Vult. in braf adtit. C.
de iurud om. iud.& de feudis lib 1.c. 1.7. 14. 1 nd. Knichen de iur. Saxon. verb. Ducii Sav.
c. 4 Heig. 1 2uαt. 2. qui adhuc hodié dignitatem ducalem perſonalem, nec citrare- novationem tranſitoriam eſſe ex Ludov Molin, de primog. Hiſp. lib. 1 c. 1 1. teſtatur.
6. Hinc mutato nuncImperii regimine, Imperatorem quædam cum Imperii aptimatibus communia, quædam ſibi ſoli reſervata habere conſtat. Oe ſibi ſoli reſervatis ſummæ Imperii poteſtatis integrũ ſemiſsẽ pro indiviſo ſibi competentẽ cenſeo: a ultra hunc privilegiorum con. ceſſiones& confirmationes 5deq́; horum validitate vel invaliditate co- gnoſcendi poteſtatem, regalium etiam omnium conferendi liberam faculxatem. d 4) Thob: paurmeiſt. de iurisd lib. 1.c. 4 ub. nu. 6.& lib. 2,C. 1. uu 20. altero ſe- miſſe Imperii Statibus communicato, adeò tamen, ut nec his ſine Imperatore) nec huic fine illis quidquam jura Imperii immediatè quod concernat expedire legibus Imperii ſic dictantibns fas ſit. Paurm. d. c 1. ſubnu. z I.„) Et quemadmodum conceſſio, ſic etiam revocatio privilegiorum Imperatoriæ poteſtatis eſt. Lancellor. templ.om. lud. lib. 1. c. 1.8 4. Verb. Immunit ates prabet,& verb priwilegia poteſt revoca- r. 1dq́;, ſi ſubditis extramodum contractus conceſſa ſint, ſine urgente neceſſitate fieri poſſe affirmat Carol. Tapia adl.ſin. f. de conſt. princ part. 2.6. 9. n. 5.6. quamvis id inconſtantiæ eſſe aſſerat Lancellot. A loc. de re vacar. privil. allegans Socin. iun conſ. 50. nu. 1 8. lib. 3. Schrad. de feud part. 10. ſect. 1. /. 129. Martin. Laud. de pri vileg. not. 3 4. Pet. Ant. de Pet. de iure quaſit. uon toll. c. 24. nu. 229 per Nowel. 15.c. 1. Cæterlim ubi acce- pta pecunia vel ob aliquod factum, vel etiam gratum ſervitium ab aliquo præſti- tum concedantur, irtevocabilia ſunt, cm ſapiant naturam contractus:& Prin- ceps eo caſu inſtar privati ſe videtur legibus velle ſubijcere, arg. I. est receptum, ff. de de jurisd Lancellot. A. loco n. 3. Car. Tap. A. loc. n. 6 7. M. Anton. Pezegr de zure fiſci, lib. 1.
c. 3 nu. 2 8. Petr. Anton. A. c. 2 4. u. 243. Quod etiam in privilegio jurato, vel tali ali-
quo, quod ſuum fuiſſet ſortitum effectum, verum credit Tapia,. loc. nu. 7½. Faciunt huc quæ tradit inel. dereſc. vend. part. 1. cap. 2. uu. 10. De ſucceſſore ſingulari dubi- tatur, utrum is ad obſervationem privilegii anteceſſoris obligetur? Negat Bodin, 1. de repub. c 8. nu. 85. quam opinionem procedere exiſtimo ſiprivilegium ex mera l- beralitate Principis extea ullum meritum eius cui conceſſum eſt proficiſcatur, vel dolus ex parte impetranris interveniſſet, vel cauſa etiam aliqua nova, ob quam ſi præviſa fuiſſet Princeps conceſſurus non erat, ſuperveniſſet, qualis eſſe poreſt ur- gentis belli, famis, vel peſtis neceſſitas. Carol. Tapia addl fin part 2. cap. 9. num. 11. Pet. Anton. de Pet. d. loc. G. 2. quaſt. 3. num. 186. Inde ad privilegiorum etiam Ante-
ceſſorum ſuorum confirmationes Carolum Quintum in ſua inauguratione ſpecia-
li ſe juramento obſtrinxiſſe teſtis eſt Sleidan. Ae capitul. Carol. 5. Notabile revo- can dorum privilegiorum exemplum videre licet in Receſſ. lmper Anni 1559. de mo- netariis,§. fin. c) Ejus enim eſtinterpretari leges, cujus eſtcondere; lfin. C.
de lI. de cauſis tamen privilegiorum, quatenus ca non jus Principis, ſed alterius concernunt, Cameræ co guitio æft. Gail I.obſer. 1.n. 7,⁵13. Qua fint regal. nu..
7. Sum-
loſn om beine Sdb; 1 m 1 haund 113
4) Borchold. c. unic.
grununm e E. 9 Nobum d tat? 4
hauhlun Aausͤ grurebuller. H Eeralguemyon X 4 uren ncocpo I luce vectaamn E P 4ne chckmortuu“?. Bsüre Mtaſordu,?& oduc: unimcondecy L kelet anulharch a5 K zart. Arcullacorona ſclech maanconfcl dn kecon uRlunscanaad e ſ, n 5 ltmtImpet IEn lunchl 49
lam I eralik Unmnbdil E parer
1 Klan marenn
lhentmth[Larpie nnaiupm A polo neſs AN t 1 3,. fäm ua. ſaimante llc nntei tIn. Erairte a:. ſe.*
a,n 5 11J 1.ane Mum fd lallos ln
loda) f 1 dus nns
8
Malle gertcoal. Auaul de 3 Kmi 1— awan rnl* 1,* encni ⸗ 9 u8 dle R hde , n AN b a. aaa a n d ds 1 luntat NNnnars. ltalnon 6 Alcherün dor 8 6 Snue. dorum er 9 V.

elmpera ao
hen de iur calem per mo Hiſßh aine, Im am ſibi ſ ci poteſt tra hunc aliditate mniume
1 Temon 1 errand eh egit negorm an vallti ac renäl
61.6 G lib.
„ut nech
un 10 t ilalmpeun acgrxpedue 1 juemu ii Bek la e ziaunin aas entennt 8 ſ.Ö.Aul aa oein inn Ailz un 2„terünun au baluw 194 rad
uod conc 1. 5) eratoriæ po t, verb) ceſſa ſint, u 222 part.. priwil. alle rrin. Laud. Novel. 19. C. tum ſervit nrnaturam
ubijcere, 4 uh Kmahe 1. Anton. P e unſj min privile aafp ratohtt credit Tapi tt eun 10. De ſucc nelngul- eſſoris oblig un Negubi
xiſtimo ſip n ziumele 1 conceſſun ofclla 41 411 16 ſa ctiam alic 1es 14 o9, 9. 1ſl Sellepll nperveniflet, 2 hi ia add1 i a h9n — Jorivib n meran. le adprivib Wimenh — u ntu
5 Jarable
capitul. Car Noth 4 in Receſſ. Imp a
ari leges, cujut
n
ntum in luat
ca non jus P.
.,. 77 13.
.,„ NX„
D. Georgii Chriſtophori Meyfiſch. 135 7. Summarum etiam dignitatum collatio, Regum, Ducum, Comitum& Nobilium creatio 4⸗ Hos etiam deregnis, ducatibus, rincipatibus, comiratibus, alilsque Imperiali coroæ beneficia- riis feudis infeudandi arbitrium à adhuc de ſolis Cæſari reſervatis
cenſeo. 35. 8*₰ 6.— 2) Eſt enim Cæſarea Majeſtas fons dignitatis& nobilitaris. Schrad. de feud. purt. A cap. I. aum.*. Lancellot. rempl. omn. iud. lib. 1. cap. 1§.4. verb. dignitai es confert, 5) Olim qui-
4./n1u. 4. G 5.
8. Ubi tamen ſub generali facta Regalium conceſſione ſumma Ula venire vix probabile exiſtimaverim.
Cujnſmodi ſunt dignitatum Largitiones, Vectigalia erigendi. Juravè mone- tas cudendi, quæ pro peculiari ſymbolo reſervationis Imperatoriæ habentur, Aur. Bull. Car. 4 t. 9.& Receſſ Imp. Auno 1559.§. Weren auch& Annu 15 76.5. Weiter ſeind wir. quæ cum ſpecialem requirant conceſſionem, ſub generalitate non ve- niunt. Ant. Peregr. de iuri fiſc. lib. 1.c. 3,u. 73 per c. generali, de reg iur in 6. nec ſufficiar
generaliter ea fieri, quæ ſpecialiter fieri jure præcipiuntur, 1.4.§. auaſitum„Fllquis caut. ind. ſiſt. Diſſ. Roſenth. ſynopſ. feud. c. 5. concluſ. 94.
9. Diverſa ratio eſt vaſallos Imperii degradandi, feudisq́; digni- tatum exuendi, quod abſq; conſenſu Sratuum 4& juſta cauſæ cognitio- ne non facilé fieri conſuevit. F
a) Eô quòd Principum proſcriptio ad ſum mã Imperii& ſtatum Reip. ſpe- ctet, ſanctiori etiam conſilio Imperii, vi& natura ſua reſervara intelligatur, utpore in quodemagnatum capite& fortunis, unde publici& bello proximi tumultus me- tuuntur, tractari ſolet, ſicuti Anno 1550. in proſcriprione Electoris Brandeburgici Domini Camerales conſenſum& voluntatem Imperatoris explorandum cenfüe- runt. Per. Heig. l. quaſt. 9. u. 51. In capitulatione eriam Cæſarea cautum eſt, ut Impe- rator Statuum Imperii proſcribendorum exactam rationem habere velit. S leid. in⸗ capit. Carolina quæ eſt lib. i. ſuor: camment. 5) Injuria enim fieret vaſallo, ſi feu-
do per contractum acquiſito, ſine juſta& ſufficienti cauſæ cognitione privaretur, Heig d loco.
Fameæ.
o

De Poteſtate& Juriſdictione Imperatoria,
10 Famæ honorisq́; reſtitutionem vel per ſeipſum largiri a, vel aliis, quos Palatinos vocant, id præſtandi poteſtatem, vel cum dignitate vel ſine ea concedere b, veniam quoq; Ptatis dare c, ut& ſcholas pu- blicas confirmare, de ſolis Imperatoriæ Majeſtatis re ſervatis adhuc ho- dic eſſ⸗ judicio. d
a) per l. elegati, 6.1ad beſtias 3 1 ff. de pœn. Heig. ² quaſt. 22./u. 21. quæ tamen poteftas eriam Magiſtratibus inferioribus in ſeditione ruſticorum ſpecialiter con- ceſſa fuit Keceſſ Imp. Anni 1 5 26.§ Vnd wiewol.) Lancell templ. omn. iud.ſib.. c. 1.8 4 verb Comites Palatino, creat. paurmeiſt d. lib. 1.c. 4 n. 6 cuùm omniaa Principe fieri quibus ipſe ſuam imperritur autoritatem recté affirmetur inl. 1. ſed ſi quia, C. dewet iur. enuel Pruckman. in tract deeg ilc. n Il.) quam nullibi niſi in ayia Imperatoria impetraii poſſe exiſtimo, ac ne quidem in Camera Imperiali, per 1. 1.6 2 d. Ae his qui Ven. atat. imperr. non obſtante Novel Leonis 28. quamvis interim non negem, apud quemlibet Magiſtratum morum& xætatis examen inſtitui poſſe. tot.it. C. de his qui ven. ætat Gæda. adl. 2 1. F. de V. S.
11. Imperuũ quoque Procer bus nullam in Imperii conventibus ſe ſſionem ſortitis de loco convenienti proſpicere, reſervata interim ſibi de ſeſſione diſceptantium cauſarurm deciſione: a externis etiam natio- nibus copias in Imperio conſcribendi facultatem largiri, b jura civt. tatum e Nundinarumque tribuere, ex eadem ſibi reſetvata poteſtate
poteſt. d
136
a) Receſſ.Imp. Anni 1570.§. Nach dem auch.&ꝙ§. Damit nun. Dn. Peing
Denaiſ in ſuo iure Camerali, th. 187 5) Eodem Recéſſu§. Die Obriſten.§. Dieweil dañ ſolcher. 4) Nemini enim abſque Cæſaris conſenſu ad minimum tacito Valaſc. in l. Imperium, ffde iurisd. nu. 73. Civitatem conſtituendi us eſt, adeõ ut eo non interveniente conſtituta nec Civitas, nec jura Civitatis habere putetur. Innoc.
pe lyp 8 Murjuumd
in e. Eccleſiæ, nu. I de off. ordin. d) Lun. C. de nund.& merc. I. 1. ff. eo d. Bodin.
lib. I. de Repub c. ult ſub nu. 171. quæ tamen Nundinarum privilegia lImperator non facilè concedere conſuevir, niſi prilis auditis vicinis Civitatibus& pagis, teſte Gail 2.065/.:6 9.nu. 24.
12. liſdem reſervaris accenſeri poſſe puto poteſtarem primaria-
rum precum in qualibet Grrmanie Eccleſia ſemper bene ficiis primò va.
caturis, 4 penſitationes annuas in liberas Imperii Civitates deſcri-. ptas, vulgõ Schutzgelt/ b de fiſci Cameralis redditibus diſponendifa- cultatem. d a) Quæ an ſalva Cæſareæ Maieſtatis præeminentia Pontificis conceſſiom accepto ferri poſſit dubito Gail.:.0. 15 5. in fn lib. 1. c 4.2. 7. c) Ordin. Cam, part. I. tt. 16. in in. 13. Statuum tamen Imperii Comitiorum habendorum gratia convocatio penes Imperatoriam Maieſtatem quidem eſt; ſed tamen Priucipum Electorum conſenſum requirit, aLegum verò generalium
ſanctio,
9) Gail. z. O. 4 2. Paurmeiſtd.
1 1
Mudkelufetico
pin
hamsj hk a 7 hezanznum a Kaͤn n dcih Aeß Pqu⸗
nmuekeam hcl- unt cum&rec. 1 ſoack nruum demontt t unte (ecaäcuns“ Pepre muotian D. pome prorulaim un kndu dacps lgnum P buprs it Wxeumike n Pncir tnatömnullh R duc nrmande tn ſe kasct Muctnmmen un tg 1.7 uaulhemiie can pitut, lrea wyele en kat, ne nnemaawakm r magn cam
1 daum i dnisen ttana c jul üuenin ſſed duär anena!,.
a, 5 ſigude hA Peas A kaia;

Imperat in V
4„ V D. Geotgii Chriſtophori Meyfiſch. 137
Aper ſei as hrg—
eqdas uni ſanctio, but etiam colle ctarum extraordinariarum ad uſos publicos per- unih rinenrium indictio, cum ſimultaneo Imperatoriæ Maieſtatis, Statuum.
is dare ¹ NeCpi
du 1 Aüän Imperii conſenſu fieri conſuevit. b 1 tisac a) Inde antequam diem Comitiorum indicat Imperator, Electores ſingu- los per literas vel legatos conſulere ſolet, ut paſſim id ex Imper. decreris& receſſi 1.2. uaßt.ux bus manifeſtum fit. Sic enim ſe verba habent: Haben wir mit Raht vnnd Be⸗ one rultic an(ean willigung obgemeleer vnſer vnd des Reichs Churfuͤrſten/ nicht vmbgehen moͤgen 5) Lante at alama eine gemeine Reichs⸗Verſamblung außzuſchreiben. 5) Treutl lib 1. diſput. 1. 1·C. 4.h.6 muha P. z. ub lit c. Paurmeiſt. A. lib. de iurisd. 1. c. 19./9 Unde ſolenne eſt receſſibus Impe- affirmeu nn J lisg rii annecti clauſulam: Haben wir vns demnach mit den Staͤnden des Reichs c) qu uldim vnd ſie hinwiderumb mit vns vergliechen: ad quarum obſervantiac etiamm Impe- rin Came u eruhg Tator&Imperii Status reciprocẽ tanquam ex contractu obligantur. Inde tamen Leonis 28 Munüum ſtatuendum non eſt cum Bodino ‚penes folos Imperii Status legum condendarum atis examn af nugal poteſtatem eſſe, cum& recapitulationes cum Impp. initæ reclament ‚experientia etiam contrarium demonſtret. Nec infrequens ſit ipſo teſte Bodino lié. t. cap. 6. in Gallia Regia edicta à curiis Franciæ approbari& corroborari. In Hiſpania quoque . EV Anxlia legum autoritatem à Statuum confirmatione dependere.*) Id. Acefe, ra s taluten que vigore recapitulationis cum Statibus initæ. Sleid. lib. I. hiſtor: Quod verum ne: à ex mmisetm jegitimi Principis ſignum eſt, qui non pro lubitu exigit, velad ſuos uſus convertit ltatem la m.,! ſe tributa. Idque etiam in Regnis Franciæ Bodin. de rep lib. 1. cap. 8.& lib. 6. cap. 2. dem fibl an vaae frequentari, adeò ut nulli Prin cipum. quicunque tandem fit, line ſubditorum con- ſenlune Teruncium quidem exigere fas eſſe aſſerat. Idem etiam in Anglia, Da- 1 nia, Polonia obſervari meminit Heig. 1. quaſf. 18. num. 8. Unde Lipſius 4. polit. cap. uch. G§. 4 15 tumn 1I. Prineipes ad Themiſtoclem remittit, iiſdemque in hoc negocii genere divam 1§.Die Oh 1 19 Da illam Suadam tantoperé commendat, ne ſubditi nimis& inſolitis exactionibus rls c onſenſ. winn inviti onexati penuria Kimpotentia magis quàm obſequii impatientia inducti pa- conſtituet uum sett, ac
am in In mui copm
„²ͤ cem exuant.
4 nunds* Afu 14. Quodad juriſdictionis exercitiũ, liceèt Maieſtas Cæſarea ju- jinarum pris aintalmher riſdictionem in omnes omninò cauſas& perſonas fundatam habeat, a nis Civitatil* fag quotquot etiã juridicundo præfecti ſunt, jurisdictionem ab eadẽ reco- — gnoſcant;b eam tamen hodiè aliquibus remota appellationec nonnullis
ſe puto po in temft ea ſalva conceſſam videmus. d aſemperb ins ciöpf 2) ſup. tb. 3.lit. B. Anton peregr.de iur. fiſc lib I. cap. 2. num. 40. adeò ut pro- eras Impet enta barionibus reiectis ex fola conſcientia in propria etiam cauſa judicare poſſit Ca- ali edditi un ilpon rol. Tap. ad rubr. ff.de conſtit. prine. cap. i. num. 1I. 9) ſiquidem Princeps fons re& ſcaturigo eſt, unde velur per rivulos& canales diffluit& promanat quidquid eſt uſpiam juriſdictionis, I. 1. de conſt. prine. ff.& ibid. Tap. ad Rub. cap 4. num. 10.l. 1.de xeminentia! n off praf. urb. Idque fit in Inveſtituris, quas petendo, inſuper etiam de juribus ſupe- 5) Ga 4r1 rioritatum inveſtiri ſe patiendo, recognitionis& ſubjectionis eſſe nemo non videt. in fin. e) ur factum Principibus Electoribus„Aur. Bul. Carol. I V. cap. 11. quibus remo- rorum h M*. dotuh ta appellatione juriſdictio in ſuos ſubditos conceſſa eſt, Mynſ. 5.0. 58. Andr. Knich. miolle dei mi ſcör Aejur. Sax prov neſe. Heig. 1. quaſt. 4 num. 33. quam tamen conceſſionem ad nullita- atem quidel 2 eos kis, ſupplicationum, protractæ vel denegatæ juſtitiæ, in integrum reſtiturionum it. 4 Legunf 2)5 1 8 caſus
iciscoi

————
4 41 ½„. 4.
De Poteſtate& Juriſdictione Imperatoria
caſus extendi debere vix probabile exiſtimamus. 5eLnaAefeha Pan. 10. 3,50.4 Gail. 1.0. 13 5-Arg. l. mutus,§. 1 Fde procur. 6d) ur rincipibus? Tetibäsde Im. perii in ſuos ſubditos quoad primam inſtantiam, qui ab aliis an ca uin lenegatz vel protractæ juſtitiæ„& appellationis ben eficium in pri ma in anriain aula Impe. ratoria vel Camera Imperiali conveniri nequeunt. Gail. 1. 05/. 1 Or. am. part. ⁊.t 1. Vilhelm Roding. Pandedt. jur. Cam Iib. 1.ts. 4. Et Cameræ Imperiali, cui cum con- ſenſu Statuum ordinaria in appellationum,& quæ alids ex legibus Imperiiadlm. peratoriam cognitionem ordinarié ſpectant, caufis civilibus juriſdictio tributa eſ, cuius vigore de cauſis litigantium citra avoc vocationem ne quidem ad ipſum Imperat
138
2 12
noſcit. Ord. Cam pari. 2.1t. 27.& pars 3.16.52. G 37. Gail. 1.05.: 1.2. 3. 8„ 6— e 6— 15. Sed quid ſentiendum de Ducatibus Iraliæ, Florentiæ nimirö,
8 3 6 4 4 3 2 7 8 5* 8— 8 4— Ferrariæ,& aliis: Civitatibus eriam nonnullis juriſdictione& ſuperio. ritate Imperii ſe exemptas profitentibus? Egò nec has, nec alias Imperl provincias, vel vi abImperio avulſas, vel cauſa poſſeſſionis immutata l. 4 4 4 4 4 4 2„ 4 bertatem de facto ſibi vendicantes, victricis Aquilæ Imperio juſtè ſe ex- emptas profiteti poſſe puto. Sive enim titulum fuæ exemptionis prece velprecibus impetratum præten- dant, ſive fuæ libertatis præſcriptionem allegent, nuſquam eas ſat tutas exiſtimo, quòôd rerum Acommerciis hominum exemptarum, qualia ſunt Maieſtatis& Supe-
—... 1 rioritatum jura, nulla nec emptio nec yenditio: Donel. Commen:. z. cap. 2⁄. G lib. 11.
cap. 20* Paurm. d. lib. 2. cap. 4. num. 16. privilegiorum etiam, per quæ ſumma Impeii
poteſtas labefactatur, conceſſio ſtrictim prohibita, Pruckman. de Regal memb.⁊ fe⁴. 7. num. 53 per l. 8. C. deprec. Imp. offer. Obedientiæ etiam, quam ſubditi ſupremo debent Principi, nullo temporis utilibet longiſſimi intervallo præſeribi poſſir, caj. cum eo officio, extr. de praſor. arg. c. nuslla, 9 3 diſt. 93 arg. l. ſacri affut us, C. de diver.reſc
Bod. de rep. lib. 1. cap. ult. in fin. Accedit quod præſcriptio plus non operatur quam ſpe-
cialis concefſio. arg I. 3. C. de uſuc pro empt. Prucm. d. memòb 2. efeο⁴ 7. /n. 161 Petrade jur quæſit, c. 3. quæſt. 4 nu3. 14. Car: Tapia d. Rub. c. 4A. nu. 16. Zounnet de Rom. Imp n. 130
& 214-Paurm. d lib. 1. c. 21. u. 3 8. Faciunt ea quæ tradit Bodin. 1.c. 7.& 2-c. 6. pPer J.5. C.dt
acquir. poſſ. l.z.§. 1 ½ro hared.
16. De conceſſione iuriſdictionis Cameræ Imperiali facta non- nihil dubitatur: An ea ab Im peratoria Maieſtate privativè, an verò cumu- lativè ſit facta? Concurrentem ei tribuit Gail; 4 quæ opinio à veritate
2 4 8 4— E Theorica non admodum remota videtur, licèt nec contrariam defen- dentes rationibus urgentibus deſtitnantur b.
a) Gal. 1.05. 29.n. 3 G,131.n. 3. Eô quòd omnis de juriſdictione diſpoß- b
tio ſecundũm eius naturam primævam, quæ eſt, ut in eius concefſſione ſempercu- mulatio& concurſus concedentis factus cenſeatur, Muſcor lib. de iurisd. num. 34.& ſic accipienda ſit, ur juris publici correctio deelinetur, argum. l.3 2. C. de apyell Everhard. in 4oςo d ſubiect. mar. num. 7. Facit adhoc, quòd ordin atio non videtur præjudicatum per ſpecialis judicis deputationem: cap Iuper, extr. de off deleg. cum-
8 4 que
uma ur öpn vilaur etiat
ationem Ord. Cam part. 2 tt. 3 5.& pro- orem reviſorio judicio tantum fſalvoco-
DCn
7 a*☛☚*
. 1 1 tjorl
fAauiwnemamn ſcd P. 1
.7 um 1 ait altr M,
4 68
11 1 nyrrileg dr rial 1. 4
therkielnpel ec
enrtiagen iun lgwitiun q. lunc
relde
Meneeta e im lau Tuhie aum, pohr en ungf 1Sc. iumalsman. ſvien taänglätemen.☛ kr§t⸗ tanlinumunpe Pdene tm nted ledia n nl h n irr i Jſt Nre wpe teenatenäe Impe ſalcnpen as nüln:n. uden

ratot feud.
ncipi lis ext ainſt. 05 r. e Imo exleg dusju ICam judie 1.,05/.. alix,I riſdi- c has ſleſſi
nilæ I
cibus i aam ea lia ſunt omme mM per uckman lam,— tervalle acri aff dlus no 1emnb 2. 6. Zodn odin. 1.
neræ! e priv
4
ét nec
mnis d neiuse Muſcor r, 4rgu
1. 2 quoe
ap ſupe
1ſ audu
mäen aallaln am EM. culcan mpeli a lo he
r.;b tum ban
1 mmarn
0 jotte
atun pu ltas gxü Kati d 3 4). 246 dummaln egalmen uddlgi lan eribipoll 29 n xatusouan 7..Il. „Ron lnp 16 per
rallch anverön jnic 4 n crarhm
dichodel goge ſen iurit nun 1.§ ca natio non deifuh
D. Georgii Chriſtophori Meyfiſch. 139 arum una generalis, altera univerſalis, tunc uriſdictio& præventioni locus cſt. Hieig. iquæſt. 9. num. 29, Non exiguum etiam non factæ privationis indicium ſfumi poteſt ex eo, quéd Im- eratoria Majeſtas priy legia Statibus, de planéab ipſis ad Cameram velintra cer- tam ſummam non app ellando concedere confuevit, de quibus vidend. Frid. de yro- ridetur etiam hæc opinio confirmari exemplis aliarum curiarum erarum, de quib. Bodin. de repub. lib. I. pag. mihi 21 1. E per Receſſ. Imperii Anni 151 ich dem taͤg! ich der Partheyen Haͤndel vnd Sachen. propter general fionis. Ordin. part. 1. tt. 27. permodum contractus facæ: Schrad. de feud. part. 10. ſest. z. in ſin.& ſed. L. num. 128 Propter reſerva- m ſibi fecit Imperator dę cognitione cauſarum feudalium, quæ 8, argum. I. 12. prin. ff de judic.
annuit abdicationem totalem in reliquis cauft
Petra de iur quaſit. non toll cap 22 num 67. Tan dem quòd expreſſẽ in Ordin. Cam. 5.1.1s. z. Cautum lit, Daß dem Cammerg ericht ſein freyer ſtarcker lauff gelaſſen vnd dagegen nichts gegeben werden ſoll ohn verhindert einiger reſtitution, a vo- cation oder ſuſpenſion: quæ ve us ſunt efficaciæ, ut juriſ- dictio reſpectu concedentis privativ hrad. d. part. 10: Iect.
..1⸗. ne duæconcureunt juriſdictionesed
* 1.. apud quemlibet ſolidaj
tionem, qua
rba geminata„& præciſa e translata cenſeatur, Sc
2. in fin. 17. Aaprivilegia primæ aliis immediaté Imperio ſubje riſdictionem reſtringendam ſint intelligenda, an ver ſaream? Et quod etiam quoad hanc privilegiati lint, r
non deeſſe video. Sunt enim beneficia Principum laté interpretanda, J. ult. ff. de conſtit. prins. Tapia ibid part. i. cap. 1.in hrin.& diſpoſitio generaliter loquens, generaliter eſt in- 11§ ait ergo ff de leg praſt, Schrad de feud. part. 10 ſedt.5.nu. 35. Facit et- llegium ſta-
terpretanda,! iam ratio Ord. Cam part. 2. tt. 4.§. Sum vierdten. Et quod ſi citra hoe privi
ovis privato deterioris eſſent futu- hactenus
rim in aula Cæſarea conv eniri poſſent Status, du ri conditionis, prepter appellationis beneficium, cui accedit obſervantia ha ſecuta, mentem diſponentium& dubiarum diſpoſitionum interpretationem de- clarans, ¹.3 1. de l.. Anton. Peregr.de jure fſci, lib. 1.6. 2 nu. 99. vid, Paurm. d. lih. 2: Cap. 4, au. 13 3. ſegg. 18. De reſervaris ſoli Imperatoriæ Maieſtati; uriſdictionalibus eſt controverſiarum de feuais Imperii maj oribus, annexsã dignitaté ha- bendbus in judicio petitorio dij adicario;a an verò in aliisImperii feudis dignitatem nullam annexam habentibus Cæſarea juriſdictio æque fun⸗
data ſit: Affirmativé reſpondebimus. 5
4) Quæ cognitio ſtatim ad Imper. pertinet, petitoric agitur juriſdictio fundata, nec privilegiis auſt din. Cam part. 2 tt. 7.§. I. Gail. 1.0. 1 ˖um. 3 1. Idque etiam proc parte Ducatus vel Comitatus controvertatur, modò annexam
1. cſim diſpoſitum de toto etiam in certaillius parte locum habeat, 1 4 8§ 2
jnſtantiæ ſive auſtregarum, Proceribus ctis conceſſa, ſolum quoad Cameræ ju- etiam quoad Ce-
ationes probabiles
nec Cameræ hoc in caſu ubi regarum locus eſt. Or⸗ edere exiſtimo, ſi de dignitatem habeat, u de toto 76.
de RV.
1⅓
————

oooooooooöoo
——
140 De Poteſtate& Juriſdictione Imperatoria,
e R.V. Schrad. 8,. 10 ſ.2. num. 68. Roding. Pand. Cam lib. i. tt. 17.§. 1. 2) Pro- 28. znitic rover ter pter naturam juris& judicii feudalis, quod cognitionem de controverſiis rerum
1
feudalium ortis Domino& Paribus curiæ ordinariam tribuit„cap 5 5. S-:. lib. 2. E pult. de Feud. 2.c. 1.2 10. Borch.de Faud c. 30. nu. I. quæ cognitio ſub generalij uriſdi. dionis conceſſione non venit, nec aliàs contractus quantumvis generalis ſpecialia aut rationem ſpecialem habentia corrigit. Roſenth. de feud. c.12. /. 28. Gc. 3 qusſt. ſn. 4. Paurm. lig. 2. 1 54.2. 89& ſegq. Diſſ. Gail. 1.09. 29. 19. Habet præterea Cæſar cognitionem in circulos Imperii cir. ca explorationem rei monerariæ deſides, a facultatem interdicendi Sta- tibus cudendi monetas, ⁰ coëreitionem typographorum& pictorum, libellos& picturas famoſas. adverſüs conſtitutionem politicam publi. cantium, eorumq; Magiſtratuum cum ipfis colludentium,& cuiuſſis turbationis& violentiæ in Imperio commiſſæ caſtigationem, com. miſſarii inrer Principes& inferioris ordinis Status litigaturos nomina tionem, e& ſi in decidendis controverſiis ſecundum modum præſcri- ptum in§. Zum ſechſten. Ord. Cam. part. 2. tt. 4. inter arbitros controverſia oriatur, Præ ſidis ordinationem. † a) Dn. Peer. Denaiſ. in jure Cam. tt. 1 92. 42. 5) Receſſ. Imter. Anni 1570.§. Daaber jemandt. Imintegrum tamen reſtitutio cum Ordinum conſeniu fieri debet. ibid. in fin. c) A. Receſſ.§. Daaber denen.§. Darumb gebieten. 4 Ord. Cam, part.. tt. 9. ε0. Et in hoc diſcrepat juriſdictio Cameræ, in qua non ob vim quamliber, ſed ſua certa requiſita habentem proceſſus ſuper conſt. p. p. decerni
conſueverunt. Gail. 1.O. 3.n 2. de p p. 1. c. 2. e) Ord. Cam p. 2. tt. 4.§. Zum vier⸗
ten. A oc.§. Zum ſechßten.
20. Cauſarum quoq; omnium, quæ à judieio Rotweilano ob protractam vel dene gatam iuſtitiam, iudicis recuſationem& nullitatem eitra ordinariam appellationis viam reducendæ veniunt, cognitio recti
ad Imp. Maieſtatem pertinet.
Nec his in caſibus Cameræ juriſdictio ſatis fundata cenſetur, utpote cuiap- pellationis receprio ſältem communicata ſit, adalia remediaſe nom extendens, ang
1.9 9: de V. O. 1.13, C. de iur delib Sabraa. de feud p. 10. ſedt. 3.n. 56
21. A Cæſarea Maieſtate regulariter quidem appellatio nulla;
a an verò ab ea malé informata ad eandem melius informandam appel. latinum fieri debeat, A in ambiguo hæret.
4) cüm imterris ſuperiorem ad ſuperiorem fieri debeat, I. 1.§. 3. de appell.& ablurdum ſit provocare ab eo ad quem ab omnibus provocatur. I. 1. A quibus prov. nonlic. 5) AHrmativa probatur„argum 1. 1.§. 1. ff. de appell. Eamque rationabilem& Principi maximê convenientem aſſerit Bodin. lib. 1. cap. 10. num. 163. introducens exemplum Re- gis Franciæ Franciſci II. in cauſa Ludovici Burbonii Condæi Principis.) Pro
n ega-
lare fas ſit: b& num appellatio ad Imperii Senatum vel Electoremba-
nonagnoſcat, provocatio autem regalariter
EIEGIIL kcTI NE 288 m 4— utd ſep büerntm neg mü untilr a ſc a Anplünne n llir dü tiaairc Dir nnuunuln d Näin
hnchnalten 4 bmhuan* denn Natrranfäee lens

mpera 30. 1 — D. Georgii Chriſtophori Meyfiſch. 141
727 119.1 tt. r
1 8— 6 2 1 2„ F— 47„— na negativa facit, quod tanta ſit ſolius Cæſarisin Senatu Imperii autoritas, quan ntribuit a 1 ta Statuum univerſorum. Unde in terminis contradictoriis vix ſit ut effectum . 4 e 2 ℳ 2* 4..
ogni ich 2.. 8 cognitit enaa, ſortiri poſſit appellatio. Meminit etiam Sylvius deort. Imp. Rom. cap. 13. Præjudi- uantum ait an cia quoque non receptæ appellationis recentia, ut in cauſa A extent. c) cui 7„ le ¹ dn 4 4.. 1* ⸗ 4. 8 feud. c 1. 145 49 Gx conſlitutione Carolina Aurea Bulla cap. 5. judicis officium nonnulli tribuunt, In
3 3
Archivis etiam Electoralis Palatinatus introductæ appellationis præ- judicia extare dicuntur, quantumvis non rece-
em in cii un lun judici d ptæ, præj udicia recentia non
n It dicene defint.
grapho Kog.
nionen rfü SSSSSSSSS 8SSS SSSSS a iem S.SSSd SSSSSSSSSSSSSSSSHe Se alluden 7, e 8,858528852G5,6,55353822,3eee S3 SShche Se
ecaſtige un m, 4 tatus lit anrtosna- E.
rundüúm rſumm terarht D EREGIS ROMANORUM I 3— ELECTIONE, D. HENRILI- &. 5
4) ſun c1 Zoͤlners. utio cum ufr umca en.§. Dan zmn geöien INTRODyCIIo.
1 1 5* 9 4 3 ℳ 1„. 9 ictio Can aninqun S I, quod Marcellinus tradit de pædid hiſtoricà, in α‿ρρρνάμφεν uris — tpph— publici diſcurrendum eſt per negoriorum Celſitudines; operæ pre- rd. Cam. b.z uh§. Iuh„. 4—„
P⸗ n. In rium videtur, auguſtiſſimum hoc argumentum de Kegis Romani ele- Ha Kleiol aipel Gione atque juriſdictione pauculà velitatione diſcutere, cum ſuperiori- Judſefo’ mtvelln bus remporibus ob electionem Divi FERDINANDI, A retinentibus edulatlone mn nullm primoribus nonnullis Imperii Ordinibus, Orbis hic in Repub-non ſine eveniunt nnitlo ſonitu concuſſus fuerit.
90) In quo Principe ſupra omnes virtutes, quibus pollebat, pietatis& pacis lata cenſet mootec in domo D ETconſtituendæ præcipuum ſtudium fuit. Thuanus lib. 3 5. Hiſtor. Unde nediaſeno an ender ſcribit Crato Archiater Cæſar. in Epiſtol Dedicatoria hiſtor. Bohemic. Dubra vii ad Ru- 1n. 56. dolph.& Erneſtum, Regem& Regnis exoptutiſſ. Illum crebris ſermonibus ante obitum uidem a mation hæcverba uſurpaſſe; Inter ſumma beneficia, quæ DE usingubernatione Imperii J. H ham conceſſiſſet, primum atq; maximum vero animi judicio& optimà conſcientiâ hoc lius infor an dalli ſe ducere, quod ad ſedandas diſcordias publicas animum adjeciſſet,& tolerantiæ atum e ve(torer inreligione formulam benigniſſimus DE us ſibi in mentem dediſſet: Næ ergo fru-
ſtra eſt Fr. Burchardus, qui in ſuà auton omià ſcribit, Pacificationem Paſſavienſem OCakic. rren per vindices libertatis Germanicæ Regi Ferdinando extortam fuiſſe, cum tamen . lumſitp un afe dhe cainſequentib. Comitiis Auguſtanis Anno 1557. confirmata& à Cæſ. Maieſt. Ele- 1 Afin- ctoribus atq; Statibus Eccleſiaſticis& Politicis approbata fuerit, inſinuatione eius
—
1
non lic.“ ilem& Abeipims quoq; Camer æ Imperiali factà eodem Anno. waremundus ab Erenb. lib. 2 de fœæder. onabl 9 1143,..—*.. 3„ 2 ace lus Exqua Pacificatione jura Epiſcopalia in Principes proteſtates translata ſunt, quod IuntrO
SondæiPrH HM. 9 negat Eberhardus Jun. conſ. 54. n2u. 17 8. vol. 2. perperam. Cond- 8 1§ 3 CoN8-
—
—³, ů——

De Regis Romanorumm Electione,
Coxctuslo.. Imperia pro viciſſitudine omnium rerum naſci, denaſci, a creſcere
& decreſcere b liquet ex iis, quæ monumentorum hiſtoricorum condi
tores, divinæ providentiæ in his terris miniſtri, comni temporeè a con-
ditu rerum conſignaverunt. i
ſigna de ortu& inerem. Imp p. 2. 3. Montecatin. lib. 1. Polit,
a) Kenatus de Luf —. 7 7 2 1* 1.. 8 1 min humanis perpetuò vigeat, eſſe in ſingulis Re buspubl. fatales fa.
Erne quidqua 1 milias, quæ exitio earum nalcan tur, obſerv ter cauſas verò everfionum Rerumpub. recté tià, Cæſar Cremoninus lib. de pad p. 1 2. fatum in P 7ib. 7. Polit, Ambrogio Schiappal'aria nell' oſſärwat Po Lipſ. lib. 1, de conſtant. c. 18.
5b) Cum alternis mutationibus obnoxia ſintadinſtar maris, quod nune ſucciduis attollitur incremẽtis, nunc na urali damno ac defectu ſubdueitur, quod poſt Eutrop. de RomanaRepubl. pronũciat Otto MarchionAuſtriæ Epiſc. Friſing lib. 2. hiſtor-cap ultim. lib. 7Cap.3 3. In dolum familiarum Principum ſuos etiam ye- luti natales, incrementaq́; habere, ac tandem conſeneſcere& extingui, ex Henrici Caſtellæ Kegis vita animadvertit Mariana de reb. Hiſban lib. 6. Quare Romani pru- denter conſervabant domi patrum Imagines, uti anteceſſorum facta ſemper oc- currerent,& amplectendæ virtutis; quan quandam neceſſitatem haberent præo- culis, Hugo Falcandus præj. de reb. Sicul.
c) Quia operum ſcriptores, quorum Dauseſtfactor, eleganter Caſaubo- nus in Polyb. diſſert. de dignit.&& utilit. fudii hiſtarici, quo prudentia& ſapientia, duo inſtrumẽéta felicitatis certiſſimahomini nato, ſimul parabilis, Caſaub. d. loc, Savillus prafat. in Malmeſmur. Quare Komanos uni hiſtoriæ mirandum in modum decditon fuilſe conſtat, ut omne genus exempla prudentiæ& utilium conſiliorum adnota- rent, in opera magno Reipub. ſuæ bono vertenda. Caſaub. d. loc.
2. Eare, cùm unicum id venenum, ea labes ſtatibus opulentis re⸗
erta ſit, uri magna Imperia mortalia exiſtant, à magna ratio eſt, cadu-
oliticis non collocayit, Schetb. litiche nellaprafat, utut diſpliceat
cirati& ruinis eorum egregiis inſtititutis b valideé prudenterqut
proſpici. a) Ciccarilli ex Livio diſcor. 3 ſupra Liv. 16. 5) Cuius generis ſunt omnes occultæ atq; abſtruſæ artes RKeipubl. conſet. vandæ, Clapmar. de arcan Rerumpub. lib 1&. I veluti arcana Imperii, cum aliud ag tur, aliud agi ſimulatur, Bono tamen Publico. Scip. Gent. de princip. Rom. nu.z 6.Kr. cana dominationis, Italis& Gallis le ragioni di ſtato. Scip. Admix. 1415. 1 2. diſe in I4
cit. 1. Canonher. lib. i. diſe 5. 9. G ſea. Raudenſis 115.1 reſp conſ. 5. G lb. conſi4l
cet paſſim omnium, cum Philoſophorum, tum aliorum convitio& diſputationt
bus vapulent. Koveſchalenſ. in ſchol. conſ. Baldi 1. Inter magnas etiam& admitan:
das rationes priſcarum illarum Kerumpubl. co nſervandarum, quæ hoc ſeculo in- terierunt, non immerito numeratur ſtudium, quod in extruendis novis civitatibus &coloniis frequenti in uſu fuit. Machiavel. lib. 1. hiſtor. Florent. Illæ auté erant, qui excõſenſu publico in agros captivos, ſubſidium adverſus rebelles& imbuendis ſo-
ciis ad officia legum deducebantur: Et cum præſtantiſſima eſſet conditio m unici- b piorum,
ſe 7 4 5, PF, 417 ſervat Machiavellus lib. 3. Hiſtor Floren In. 2 Ariſtoteles pro fua docendi pruden.
2
*2
Nahi hn henk* Kel
2 6 3 7. Woiemele 8—. 1 gueminde 3 lone 1
tſend Äntd enas dn Lrufniimnfün n 1 hdlhmn. upri. t
de nus, iconm ſnꝛ trh nnublicm I frn aum conſenar u fans Haabttecdd n
. d e Paalte Kplebeie n fet
3 mlſta 3, 1 1 gernaſ4 X 14 lälas 3 G,8s 1 tanttnnlin u. ſa?n Kukänin gu z uencunen, inpn dm ir dnemm urän on teu dwmellu 1 Pnchon bnn 1 coitt Ma 7 f 4. Nailalun Meh uean,
I hanſe m
Keon An, ldeg,, h h.. eſtaa 8 1 a de- eu„„ nät 4 1 A l A 1 A M. dun e. 6 Nan aittuit ha h

ſcl 1 um bi erme och un npau.
1.3.: M aM arnk Agulls R vublea ellus lt ans tur n s pro cendn icis uot a cann, be nella an ututäl dinſta at 1s, uu c defet anb duenu chiond abekpylll m Princ am ſuoser cere I zui elt n 116. 6. e Komu teceſſori ins da lem decefſita um abeteu ſtfactor, ann ntetCi opruden i ſapien rabilis,C ul Alu ndun un odmm utiliume orum 2 ub. A. loc.— 1 bes ſtati mmopules a magt in rio e „ valid auden Struſæ art is ipube⸗ arcana I at⸗um 1 Genl de pri dom m Scip. Adm 114 reſt conſ.: haa un cony diſpu rmagna m ur hocſe Vandarum; 1 dt in extruens uté e ſto r. Florent. Imbu
ſo 8 rebel antiflimae
D. Henrici Zoͤlners. 443 iorum, quippe qùæ ſuo jure&ll. utentia, muneris tantü hon orarii cum P. Romano participia erant, potior-⸗ tamen& præſtabiliori conditione exiſtim abãtur coloniæ, uæ jura& inſtituta P. Romani omnia haberent, nimirum propter amplitudinem & maieſtatem P. Komani, cuius ifté coloniæc. effigies parvæ& ſimulacra eſſe vide- bantur,& jure atq; dignatione quodammodo adæquabant Cum enim in arce rerũ humanarum Roma conſtituta eſſet, ut quæq́ illam urbes arctiſſimis neceſſitudinis vinculis contingebant, ita ſeſe præ reliquis maxime extuliſſe videbantur, Marcus Welſerus lib. 3 de rebus Vindelic. Leonhardus Aretinus lib. 1. hiſtor. Florent. 3. Nobile autẽ ſchema eſt, Reſp. ſic ordinari‚ ne facilé a convertãtur. 4) Namque minutulæ iſtæ mutationes trahunt paulatim ruinam Imperii, quodex frequenti divifione Principatuum fieri, ſpeciatim notat Eberhard. à Wei- he diſſert de regn. eledt& ſucceſſ. Mutationes tamen quan doq́; neceſſarias eſſe notar Monſpelienſ.praf conſilior. num. 16. golent enim urplurimum, inquit Machiavellus lib. hiſtor. Floren. in princ. regiones mutationibus ſuis àbené conſtituris rationi- bus ad cotruptas, àcorruptis viciſſim ad benè conſtirutas migrare. Unde pro ea, quæ interbonm publicum& privatum intercedere debet harmonia, multa beni- gnè familiarum conſervandarum gratia, Ludovicus de Caſanate conſul. 50 per tot. Alphonſus de Azcedo con, z.nu. 42². conſtituta atq; recepta ſunt, moribusque no- Ktris inter illuſtres&plebeios maximè freꝗ uétantur, veluti jura primogenituræ Mi- chael ab Aguirre reſponſ.de ſucceſſ. regni Portugall per tot. Ludov. de Molina de primo- gen. Hiſpan. lib. 3.c. 9.& ſeq;. Jura m aioratus, Hondedæus conſ 4 5.n. 7. pacta renun- ciativa& diſpoſitiva, Aumt is, de patt in 6.1. f 7. O. de pactis,& ibi Dauth. Teſſaurus dec. 25. Pfeil un, 22.(quæ poſteriora tamen,ſi adfirmativa fint, non valere, etiamſi jursmento confirmentur, poſt Anguiſſolam conſ. 36.2.) reſpond. Erneſt. Cothman. conſ.s pertot. Borch. conſ. 10.) maximè viciffitudinaria& reciproca, confraternita- tes&e mutuam ſucceſſionem illuſtrium perfonarum concernentia: qualia noſtris temporibus inter Illuſtriſſ. Principes, Duces Saxon. Landgrav. Hall.& Marchion. Brandeburg.& olim inter Principes Henneberg. quoq́;& Duces Saxon. inita eſſe conſtat. Zaſ. conſ.1. inprinc. lib z. Reuſnerus Lconſ z. G& 7. uti nimirum ex mutua Kſtabili hac fucceſſione familiarium ſeneſcentium dignitas& ſplendor conſer- varetur, Knichen de iur, Saxon. cap. z. Verb. Electorum, num. 60. cum publicè interſit familias conſervari. Flamin. de Rubeis, conſ. 18. num. 96. Vol.z. quæ etiam ſunt in Ktar civitatis. Fichardus conſ. 3.nu. 7. lib.I. Qua ratione quoque pacta unionis pro-
bum inter plebeios ſuſtinentur Rickius de union, procl. cap. 3.nu. 7. Meichiner. tom. 4. deciſ. Cameral 1.
4. Proinde cum magnis nationibus atq; gentibus esm Keipub. formam, quà unus pluribus præeſt, adprimè accommodatam eſlerario & rerum eventus demonſtret, a curatè faciendum, ne ſucceſfor b in in-
certo c fit. „ 4) per ea, quæ egregiè tradit Julius Pflug Epiſcop. Numburgenſ. diſſertat.
e Imperio conſtituendo, ubi ad Rempub. nationis noſtræ accommo dat, faciunt no- bate C0 ntareni lib. l. e Repub. Venet. Ciccarelli diſcorſ.I. ſopra Liv. Diſſent. laté Jofe- phus Bonfadius tradt de civilis adminiſtrationis opt. forma adverſus oppugnantes Ari-
8.. 27—... 8.„. Rocrat. Utrum verò ſit e re Chriſtianorum publica, in tantis regnorum motibus&
impen
8

₰ drau
1C
. Z nia Electio filiorum Regis pru 65.
De KRegis Romanorum Blectione,
Monarchiam Europæam ad Hiſpaniarum Re. de Andream Hoium diſcur
144 impendente Turcarum tyrannide, dem vel ultròô deferri, vel fatali quodã orbe devolvi, vi de utilit nova apud Europads Monaàrch.
5) Qui ſe ſpreto natalium jure, ſuffragiis admovetur populum arguitlibe. riorem, Philippo Cauriana diſcorſ. foprail. I acit. p. 60. Unde in dubio Electio etiam præſumitur, Pacianus de probation. lib. 2. C. 30nu. 71. cum ubi Princeps ex Principe naſcitur, tutiora pleraq; omnia videantur, B uridana in quæſtion polit. 1. Canonhe-
rius libr. 1. diſcur] in Tac. p. 14
(periores Reges continuato feré temporum contextu; alter alterum ex ea. dem gente exceperit, hoctamen non juri hæreditario, quod ſibi vindicare prohi. bentur, ſed virtutibus Kinnatis nobilitati Polonicæ& Danicæ erga regiam pro-
lem ſtudiis, adſcribi debet, quæ natos paternæ virtutis hæredes futuros cum ſti
‚quod in parentibus dmirabatur, hoc de filiis eorum ſperare facilé po.
n modum fllii in paternum ſolium ſuccedere jubentur, utſi qu
(Reg re, quod in ſumma poteſtate feré uſuvenit, velpubli- cam libertatem oppugnare velint, hac neceſſitatis lege& liberorum caritate inot- ficio contineantur,& filium, quem fibi deſignatum velint ſucceſſorem, opti- mis artibus atque virtutibus ſedulo curent imbuendum, Stanislaus Krziſtano. (vie.in deſcripe. flatuum Polon. Thuanus lib. 36 hiſtor. Everh. à Weihe diſſert. de Regf elect.& ſucceſſ.
c) Certitudo enim hæredis ſemper Reipub. expedit, qui ſi quid humaxiitis accidat Principi, conſenſu omnium firmatus ſuſcipiat gubernacula„ cognito multis experimentis naſci maximas turbas, ſi Princeps nullo certo ſucceſſore mo
riatur, trahentibus ad ſe pluribus Imperii ſummam cuius ret nullum illuſtrius at.
gumentum Imperio Alexandri Magni, quo nullum florentius, nec maius un- quam fuit pro brevitate temporis, quo paratrum primo, dein auctum, nec venerat 3 4 111 4 4 adhuc eò, ut mole ſuâ caderer, quod ſoler in magnis imperiis. Joſlas Mercer. in not. ad Tacit. lib. i. avnal. 4„ h 3 6
5. Præterquam enim, quòd hæc, quæ in deſignandis perpetuis ſucceſſoribus evigilat cura, Rempublicam æternam conſtituit, à re. oribus etiam illius, 5 ut pravæ aliorum ſpes cohibeantur,& uti ſint, quos in partem ſolicicudinis d adſumant, munimento e elt videtur.
a) per notata theſ. praced. lit. c.
tuit: Ad eum ergo 1 [Reges aut ab officio deflecte
(Feiiuadaen
5) Ita Auguſtus Imp. ſapientiſſimus, primus poſt fluctuantes Reipubl. Ro-
manæ reliquias, inter tot adverſos, hos partium diverſarum, illos libertatis me- mores, deſtinando ſibi vivo ſucceſſores, ſecuram& longe ſummam pacatam do- minationem conſtituit. Mercerus a. loc. Et velhoc nomine continuatione Imperi Romani à mille& tot centum annis deberi ſoli Auguſto, notat Clapmarius de lun publ. nu. 26.
c) Non obſtat exemplum Galbæ apud. Tacit. lib. 1. hiſtor. qui ſecurus paca tum Imperium tenere potuiſſet, niſi Piſonem ſibi adoptando ſucceſſorem del-
4 gnaſſet: ante id factum enim Otto nihil movebat, perfecto, ſpe deiectus Imperi 1 tenta:
1. Lipf. lib. 2. monit. polit. cap. 3. In Polonia& Da-
....... waenhel denter inſtituta videtur: licèt enim in illis Regnisſu. rc
dieni uon allus
1* llas Co⸗ ae uigem Imp.
usdusn.
1
— rchiaut no N mspobuscum: dPeallſete Den 2 5 Ambuquoſcpde atleit ctiun4p
ho Ke he Akiumlitars kh 1 8 1
upttr quibus et f rn guldinliadlo, ¶iᷣ r eKeagl, concA L.
eu en cemn um ctoplus De r.
1
de nus kalbbnincipi N a t mümmetcionct t uttbunpiu: rituheterad cn getnteiwetlft a. pu lnrincra trn, 1 ſeltmncen ael
IaPas e . weadenr hedemmn ſhal
th. e— laulnt au/
¹
S tuütine fu B n 27

lone,.. opr am fhni 2 D. Henrici Zoͤlners. 145 ide Anc Ha rentavit extrema, perfecitque Malum enim id maximum in Repub. cum plures vi- vo Principe fibi promittunt ſucceſſtonem, ſednunquam maius, quam ubi iis variæ oretut at una cauſæ, quis freti; rambiſe creaturis wictoria aurubi caufa nueporio alrer fa- Undeu Mtohes vore, id ꝙ in Tiberij& Galbæ Principauu amimna verteree apu acir anet ergo um ubi h egse 1 conſiliu, ſi duo lint, qui vocentur ad ſpem ſucceſſionis cauſis diſparibus ſed quib. n quaſtu 5 1 utriſq; ſua munimina; ſi res non urgeat, urenaum Tiber ii conſilio, temperanda ſtudia he.eas 14 m inter urrund;, donec melior automnib probetur, aut fracta potentia deterioris(ne rliceta len ad experiundas opes fuas cogatur deſperatione ſperatæ potentiæ) ſecurus ac fine lshe æmuli metu capeſſat ſpem Imperij. Sin, ut in Galba, res inſtet,& neceſſe ſit, vel bel- , 4 kenm, lo ingruente, cui non alius dux dari poſſet, quam qui ſucceſſor futurus, vel ingra- 0, quo 4 indican veſasre ætate Principis aut m orbo, tunt Galbæ conſilium ſequendum eſt, ut bonum& EG Dan u garexa dignum eligamus potius cu maliquo peric ulo, quam m alum, ſecuri futurorum& ltis hær at utuezn nobis folis conſulentes. Deinde hoc etiam faciamus, quod non ſervatum Galbam 1 li seot ant erarefau peſſundedit, ut quos favere deteriori Princeps viderit eos omni ope, omnibus arti- nſucced aat bentux bus ab eo abducat, etiamſi à publica difeiplina deſciſcendum ſit. Galbam enim ex- ſtate fer ut ent, i actio diſciplinæ militaris& ſtudium frenandæ impotentiæ& avaritiæ Pratannanor ge& libe aanncarie rum peſſumdedit: quibus eo tempore indulgendum erat aliquid potius, quam da- im velim al nelloten, retur cauſa, qua ſibiipſt adrogarent omnem licentiam. Ergé f qui erunt, qui tur- dum,§ uns aus Kil barepoſſevidebuntur, conciliandi ſunt quacunqueratione aut ſané exarmanda
Everh. à uf ediſm ante corum audacia, quam cogendi adomnia audenda, abjecto eo, cui ſtudebant.
—
Sera enim tum coërcitio plus potẽtium, cum efferati ruunt ad arma, prout in Gal- ba videre eſt. In aliis Principibus ſi ſimilia exempla obtenduntur, dicipoteſt, non tam eſſe damnoſam electionem potioris, quam fuit dilatio Electionis, quia dilatio- nis ſpes ab aliis concipitur: ab initio, ſi fleri poteſt, oſtendendus qui deſtinatur Im- perio, ne quis ſpe ſublevari ad res novas poſſit: quod&c in Galba exemplum habet, quem neque Otto perculiſfet„ſi antequam rediiſſet ex Hiſpania, habuiſſet ſecum Imperii ſucceſſorem. Altero periculo, ne is ipſe, qui deſtinatur ſucceffor, audeat ad- mverüs. 1i Mens verſus Principem auctusq; ab e0 honoribus, potentiam vertat in eius exitium, ſic aar.. obviam ibiturà Principe, ſi tria obſervabit, quæ Tacitus ibidem notat: Primum eſt,
. magnitudo Principis, quæ firmarta longo Imperio, amore civium minus ſolicita eſt, e in deſig I dis pet quem eligat; quia hoc unum intueri habet, eum eligi, qui Principe mortuo par ſit tername ueituit, rebus. Secundum eſt, modeſtia deſignati. ꝗ ui talis ſit adſuetudine, ingenio, ut etiamſi M ſes col uhumtut. pofſit, etiamſi vocetur ad Imperium, malit tamen ĩd expectare, quam ſceleraté præ- . ripere. Tertium& poſtremum, uti talẽ Princeps eligat, qui bonis artib. clarus, quenić; umant, M un nen parem rebus futurum, aut experimentis cogniti ſit, aut ſumma indole: Et hæcce ab Imp. Henrico 4. non obſervata eum peſſi umdedere, Joſias Mercerus in notis aureolis ad Ta- cit. lib a. Scip. Admiratus lib. 1. diſcurſ in Tas 2. Heig. lib. 1. J. 6. 1-
. t
pedit, q ins uidhm ipiat gub astcula, psn ullo am ſucceli cuius ret untimillunt n foorent un nec mi lo, dein à umm, nes
—
s poſt fiud uu es ehl d) Simoli atq; oneri Imperii ferendo impares ſunt, quodin Imperio Ori- liverſarum uin sliben entis ſæpiſſimé factum. Cabotius 1 diſput. iuris 8. Quibus ob eandem quoque cau-
an pacu ſam Præfecti Prætorio adjungebantur, Mutius Anton. Surgens de Eræf. Prator. com- arat cum Vicerege Neapolit. c. 30. qui rurſus ſuos habebant adiutotes, Pancirolus
comment ad notit. Imp. Roman. c.12. Sicut infirmis Epiſcopis coadiutores adiungun-
.
& longe lu nomine co guſto, not tur. c. 1. cum ſeaq. 7. 4. 1. Paneirol. dici. loc. Etreſpectu huius rei, quibuſdam iuribus Pb. 1. 21 nüſechl ſuperioritatis perImp- ordinibus inferioribus conceſſis, quod ea, quoad participa- en. celon tionem atque communionem curæ, laboris atque ſolicitudinis, non in effe- bi adoptant. 91
ciedu T ctum berfecto; ℳ 8
—
a larione d Du pman

146 b De Regis Romanorum Electione, ſtum omnimodæ libertatis& ſuperioritatis culmini Imperii contrariæ aceepilt dicantur, notant Marcobrunus ab Anguillis con/ 99. nu. 11.23. Raudenſis li9. 1. 44 analog. cap. 28. num. 1 8. G 19. Pefegrin. de iur 64 privil hiſci, li. 1:f. 2. num. 71. G 78 Ita pro Regnorum diverſitate fœminæ etiam quando q; in confortium Imperii ad. mifſæ fuerunt, Mariana lib. z7. rerum Hiſbanic. c. 5. Scriverius zn annalibus Hollandi. cis lib.z Malmeſmurienſ. lib. 3. rerum Anglicarum, cap. 11 ·& hodied; apudnon nullas gentes eæ Principatus capaces ſunt, quo de vid. Choppin. de doman. Franc. lib..
6.& lib. z.t. 1. nu. 5. Alia eſt conſuerudo Principum Germaniæ, cuius vigore ad com.
munionem præfecturarum& regionum non admittuntur, Thomingius conſ. 19. nu. 37 lib. 1.
*) Unde perpetui iſti Heceſſores à ſcriꝑtorihus rerum Komanarum vocau- tur Adainicula Aula, ſubſidia-daminatianis; Illuſtribus quin etiam n ominibuslole. mniter apud Romanos ſalutabantur: Principes iu Ventutis; haredes eæ kon ſort es mye- rii; Auguſti& Caſares; Germanici, ficuti Vitellius filium ſuum appellabat: deind temporibus Juſtiniani, Nobiliſtmi: prout hodieq́; in Germania dicuntur Reges ke. manorum, in Gallia Delpbini, in Hiſpania Iufantes, Calpmar. de iure publ. /. z8 Heig 1. 7. 6 n. 38. Infuncones, nepotes Regni, licet abuſive, Georg. de Cabedo dec. 107.n2 in Anglia& Scotia, The Prince, Smith us lib. I de Rep. Anglicana 3. in Tartaria Galge Broniovius derebus Tart. in Regno Neapalitano, Dauces Calabr iz. Heig.d. loc. Quo. modo Carolus Quartus in commentar. de vita ſua. Wencesl.& Sigiſm. filios, vocat ſecundos ſuos ſedentes in thronis ſuss.
6. Et huius rei intuitu Romani a cùm Deus ſceptra eius in ver- tice rerum 5 locafſet, ſanciens mundum Quirinali togæ ſervire c&ar- mis d cedere, ut diſcrepantium gentium mores& obſervantiam, e lin- guasq́; f& ingenia& ſacra unis domaret legibus, g naviter huic negotio h operam dederunt.
2) KRempub. Romanam poſt Cæſaris potentiam liberam fuiſſe, concludi Decian, conſ9. num. 1 24. vol. z. I. Quod non ab aliquo populo regevéè victa& ſtatum mutare coacta fuerit, fed à cive& ſuis armis legem acceperit. Deinde, quod eivitas ipſa lege Regia, quæ de lmperio Principis ab Uilpiano lata dicitur, poreſtaté tantam civiſuo detulerit. III. Quodpoſt mortem cuiuſq; Imperatoris novumipfi ſibi Principem, reperita in ſingulis eadem lege Regia, elegerit. Quibus addit dci Gentil. diſ. de iure publ. P. Rom diſp. de princip Rom. nu 21. quod& memoriam mor. tuorum Principum damnare atq; ignominia notare confueverit, ſi qui malé ſcele- rateq́; egiſfent.
5) Vid. Danth. Aligherius lib. z. de Aonarch. Quod Imperium ampliſſimum remporibus Traiani fuiſfe, notat Guido du Bruecqs in mundo Imperiorum, e. de m Per. Rom.& an virtutepotius ſua, quam fortuna hoc effecerint, vid. inter ſe difſiden- tes, Scipion. Admirat. cuius fententia verior videtur, lib. 19. diſcurſ.c..& Machia- vell. lib. 2. diſcurſ. in Liv.I. Cur autem Novelli Romani, ita Veneros vocat Flamin. de Rub e18 conſ. 2. n. 52. E& ſe 77 vol. 2. tanrum Imperium non adquifiverint, vid. Paolo Paruta lib. z. Taſcurſ..
L) Quod eIg0 in P. Roma no perſdiam appellarunt gentes barbaræ, nos leg & inſum populi: quo d illæ ſuper biam arq; arrogantiam, nosmagnanimitatem quod
1
Frude
4 8¹ 3 1. wh cquniuêunian? 2 tend
oßeſtunntanſem! 1' 3„ † 1„„7 3 K Wutkah t Lice* wnüluciunongota 4 ülänbrns kien
— 1
4
Kwunabus Truuu urigraadmnn caKaatolui uplen n„ nungfutn ricrunt: ſr luentaxuur cortcen r 8 p 6 furru. uin u lereaolt ſa mmmulzanu un r La mechnteemPenon u et Haru ninlm„ pa luman trla n⸗ guwuez nnt
Atan»
Lluau at a, a, gi EI b. touyrnn 2 n king rigen in e 35 uman, e anneelnn. b 4 rlnhe N, n m
1. 4. M
1
renn n lauas 2½ ³ Gu Len n 1
s 1 aala 0

D. Henrlei Zoͤlners. 14
rariæ atin Tæ limorem. nos prudentiam& conſilium: quod illæ cunftationem ſervilem, nos pa-
Tidenlish aintiam ocamus, vid. Scip. Admiratus lib I. diſc. 6. G& lib. di,c.9. 2 num 16 d) Aliquam poſſe inſtitui comparationem rei militaris Romanæ cum ho- 60 d' Alaba in tr. ſuo Hiſpan de Capitan, p. 6. cum re militari Turcica,
um Impei dierna, not. Diego d4„— Nalibus 5 Lcip Gent. diſert. de re milit. Rom.& Turcica, quam vis ſucceſſu ætatum, ducum va- 35 2 8
Pudnonn rietas ſemper mutaverit militiæ diſciplim 21,Llapmarade iure publ.z. 135. Quare eũ . Franc.. ſadpoſteriorib Impetatorihus, 4 axpe 1t10 aliis„quam Barbarorum manib us 4 igorealu gereretur, Romani coacti unt cedere Imperium ei, cui armatradiderant, Savillus
. e milit Rom p. 22. ubi etiam vulgarem lectionem Polybianam deſtipendiis milita-
Angius-,.47: 5... 1 3uS en cibus& admirabili fetrilitate Galliæ Ciſalpinæ contra Hottom.. de renumar. de- 4 7 7 2.. 7„ narum feudit: oſtuam copiosé abundant„6εαανννάν oννπραη qua tantum in poſitione hominum 1. ⸗/„ ario d Ouσς νρσασ es quæ naturar ominibu conßſtunt, irabuntur nece A cpuε νσ e I equirit ad grandius pretium
eon enta inſime, arillus d.10o,p. 84. Licet auden Romani ſymb olis, veluti aquilis dracon i Pilladat;3 busin bellis uſi fuerint, origo tamen in ligniorum illis n6 adſcribenda, eum ea a Ca- Lontur Ras rolo Magnoadumbrata, ab Henrico Aucupe perpolita fuerint: ita forriſſimi Impp. eJubln:8h wilitarem vittutem, cui roto pectoreincumbebant, hoc ornamento honeſtatà vo- 1o 22r e, luere, Welſerus de rebus Vindelic. li 4.
*) Licet magna admiratione digna videantur Romanor. ingenia in re belli- ca, maiortamen eorum ſapientia fuit, qua tot morib.& linguis diſſonas ſub Impe- rio geutes prudenter texerunt: Quemadmodum n. ferventes aquæ& ſemper ebul- liunt, nec vaſe queunt coërceri: ſic tot populorum æſtuantia ingenio difficilimum fuit cohibere, Pancirol, praſcr. in comme ꝛt. ad notit Imperii Rom.
* ff Ethæc vera ratio? 48 D. de re jud. videtur eſſe, cur decreta olim latinẽ à Pra.
rvire c&i oribus interponi debuerint; nimirum uti Latinæ vocis honos venerabilior per omnes
Vntiam, el gentes dffunderetur, Hottoman, in Francogall..z. neve ulla in re pallio toga ſubii-
ethuic negn ceretur Walterus 1. miſcellan. 18. Quod Imperio poſtea Conſtantinopolin trans- latoimmutatum legitur inl judices, Cſentent. Duarenus ad A.1. 48. In quantum verò
lingualatinahodieq́; aliis idiotiſinis præſtet, vid Anaſtaſ. Germon. in ſeſſion pomeri-
dian.*. 4.5. 3 3
g) Erbrudent. Alberic. Gentil. di. regal. 2. de unione regnor. Britann 43.
.) De Augulii, Tiberii, Galbæq́; inſtitutis A. theſ praced. quos imitati multi erſequentibus Imperatoribus, Heig. 4. 8. /. 13. Auguſtus etiam ſapienter nõ unum, ſed multos adoptavit, quo pluribus munimentis inſiſtetet, Clapmar. de iure publ nu. 26,G de arcan. Rerumpub. lib. 3 c. 1o Idem obſervatum apud Impp. Conſtantinopo- litanos, Marcellin. libz. 27. Modus autemillius deſignationis talis plerunq; erat, uti fururis ſucceſſoribus annulum mitterent:(qui mos apud varias gentes quoq; rece- ptus, Choppinus de doman. Fran. lib.. tit. ⁊. nu. 7. Solemnis veré Ducibus Sabau- dig, Nanderburgh. lib. 1. hiſtor. gentilit. Sabaudorun, p.3 6. ex inſtituto Petri Comitis rerſe dilts 5abaud. fortunam auream quoque, quæ in cubiculo Principis poſita erat, ad eos ter LM 1 transkerri juberent, Cabotius 1. 4i5. juris publ. 8. Et uti omnes etiam talem deſigna- re.„.& Mah tionem probarent, plerunq; convocabant Senatum& Legiones,& in Imperio O-
dcat Flami rienti 3 4 4 9*— fv lana rientis, Patriarcham:& deca deſignatione in Concilio orationem habebant, vid. velünt, Vid. Lah Cabot, d. doc.
k ſſe, conclu leregert mè- it Deinde,m licitur, poith to is novun ib 1s addit§ ne noriamm ſ ui malbſa
ut ampliſlite het orum, eul
3 5 ba baræ, os-.— 4 rutum noſtri quoq; Imperatores, ſæpius tenuerunt. 5
7. Translato dein ad Germanos Imperii⸗ axiomate, idem inſti-
1 2 a) Veré

De Regis Romanorum Elecxkione, 4) Veré Hetruſcus ſcriptor in libel. deſtatu German. quadruplicem in Im. erio ordinem, cauſam eſſe tranquillitatis& diuturnitatis Im perii G ermanici: pro- inde ſtatum Imperii noſtri ob harmonicam iſtam adminiſtrationem maximopere laudant Paolo Paruta della perfectione di vita polit fol 470.& fol. 463. Fab. Alberga- ti diſputat. contra Bosinum. Thuanus lib. 2. hiſtor. Num v erò ſtatus ille, qui in Comi. tiis& depuratorum Electorum„Principum ac Ordinum copventuin troducto,& ſubinde numero Principum aucto cernitur, verè Ariſtocraticus ſit? prudentiorum eſt judicare: Electores, Moguntinus& Mauritius Saxo, Ariſto craticum dixere‚ licet videatur, quod depurati tantum ea expedire poſſint, quæ lege conceſſa funt, vel decreto totius Imperii dijudicantur, non quod etiam contra conſtitutmones publ. cas abſq; conſenſu reliquorum Principum quicquam ſtatuere ac ſumptus in con. ventum factosà reliquis circulorum Ordinibus repetere poſſint, Eberhard. à Mei- he de reg. elect ac ſucceſſ. De verà notàſtatuum Imp erii, vid. Eberhard. Iunior. canſilz vol. 1I. Gail. de arreſt. cap. 6.nu. ⁊z Knithen. de iure Saxon. cap. 6. Quinam ſtatus etiam habeant jus Archivi, vid. Ruland. de commiſſ lib.. cap. 4. 2. Iuter quos cum multz controverſia de ſeſſionibus oriantur, veriusillæ ex ſola ꝑoſſeſſione vel quaſi deci. duntur, præjudieie in caus ADucumFlorent.& Ferrar atteſtante, Modeſtinus Pi. ſtor. conſal. 5 1. lib. 1. Decianus reſponſ. 84. vol. er tradira Baldi in e. cum olim de ton ſuetua. Diſſent. Fichardus conſ.7 7. nu. 16. Status autem Imperii poſt Imper.-& Regem Roman, ſunt Electores utriuſque Ordinis Eccleſfiaſt.& Secular. Principes, Abba. tes, Prælati, Comites, Barones& Liberæ Civitates, in decem circulos Coloniæ An- n0 1512 diſtincti, qui in Comirtiis& præſentationibus Cameralibus redigunturad ſex, Ordinat. Camer. p. 1.1. z. quibus circulis præſunt duo Principes, Secularis alter & alter Eccleſiaſticus, vulgo dicti Außſchreibende Fuͤrſten/ Ruland. de commiſſ loc. Cur autem circuli inſtituti fuerint, cauſæ perhibentur: I. Utæffegunde Senatus Imperii, qui olim ſummà cum auctoritatejus dicebat, ſuppleretur, Reichs⸗Ab⸗ ſchied de Anno 1 500 c. 4. II. Ut paci publie éeenſuleretur, monetæ probarenturà& reprobarentur, leges Imperii, latæq́; ſententiæ executioni demandarétur, Reichs⸗ Abſchied de Anno 1512.§. Darauff haben wir.& de Annor5 22.,c. I. Nam circu- lorum conſilia nulla mferxe uriſdictianem, ſeddeliheratianem duntaxat de modo
148
exeçutionis& ordinanda re bellica, auxiliisq; manu armata expediendis; habent,
Thuanus lib.2. hiſtor ubi tertiam adſignat rationem, uti eſſent communia confllia
quibus crebræ deſinibus& juribus inter ſtatus controverſiæ exortæ finirentur. De
Electorihus vid. inf theſ. 10. Inter Principes Eccleſiaſticos eminent Archiepiſcopi, inter qun s Primas Germaniæ ‚Magdeb urgenſis„‚quicquid ineptiat Joannes Azo- rius Lorcitanus Hiſpan. qui tom. a. inſtitut. moral c.; 5. dignitatem illam Archiepi. ſcopo Salisburgenſiadjudicat, Arnoldus de Reiger orat. de Archiepiſc. boni ofſicio. vid. Sch rad. rom 1. conſ.r. Dugihus& Lan dgraxiis qlim debebant quindecim Comi- tes ſabeſſe. Pithæus lib 1.a4 verſ.c. 8. vid. Franc. Mignon. ad conſuet. Andega venſ fol I. col. 3. lat 2. nu. 3. quod tamen hodie non attenditur, Ruland. d. loc. num. 25. Quo
autem Ducis& Comitis digniraremnonhahens pern udam nominationem Dur & Comes norrffat reſpondit Schrad. conſ. 15. nu. 8 lib. I. per clem ſi ſummus extr. ſen- rent. excom. 2* doctrin. Tiraquelli de nobilit cap. 6. Econtrà verô, quod Dux& Comes amifſurus dignitatem cum juriſdictione, per novam ſuperioris nominationem& tituli Ducis vel Comitis atrributum mancant in Ducatu, defendit ibidem Schra- derus
d dl
6 dik
doil ¹ 4 A uubeärionl1nd 12 3 unon deueci ☚ u0t s 1„ 4 1 aun kodeut ete.
4
uas abere! t helf u lnlaers nag Koltt
3„ 3 4 rutsorum O fn⸗ ltamunmpe Aa. 102 deunluükum ten S Aächin G
Metuoneen hico inanr lmn, lV.) Akul Kll erdina,&. ſora Iunchntelia ae it He uan
bwu a obr ſnmnateun laehäkn,— ttob ttfele
(mmu an 3
——
Naawetar, oh.
w,e, 41.* Rühgelaint.
läl
A
Re . oe
unn dL hme K dun a b Huſt f Pien „du Rdehg.— —n ul e 44 1 Alhenn a bllan Vn. Ang a ſut umy.
ſau an d nann

D. Henrici Zoͤlners. min usnums.& 9. per glc. Dominus, Vey. Sacrilegium, diſtinc. 93. De Comitibus, e nictn Baronibus& Nobilibus vide Ruland. d. loc. Plurimis autem Rebuspub. atque po- nimohe gentibus(verba ſunt Bilibaldi Birckeimeri Epiſt. a loan. Bapriſt. Egnat. Venet de cen- 1 Albers zra Rerumpub. German inter opera eius Politica p. 201.) fuit olim ornata G ermania: in C uarum maior pars peſſundata eſt cum Tyrannorum violentià, tum regiminis per- ductd verfitate. Præcipué verõ illas adflixit E piſcoporum inſolentia acavaritia, non ſe- enenton cus achamma quædam cuncta hauriens. Cum enim Impp. priſci Principum confi- iretel lio veré pernicioſo, jus quod ipfi in civitatibus habeant Imperialibus, Epiſcopis crſaſunt, onceſliffent, illi haut ſegniter tanto munere uſi ſunt ſed cum primum plebem utgnespu contra Optimates inſtigaſſent— brevi eos ubique ejecére; inde ſtulto oppreſſo po- mg usina pulo, omnia ſuæ ditioni ſubjecere. Nec ſecus Tyranni egere cum iis civitatibus, derhard.aN quas vel vi oppreſſerant„ vel pignoris lo co, vel precario 4 Qæſaribus accepe- lunſpr.cen xrant, quamvis non defuerint, quæ ſibi conſuluëre ac vim illam vi repellere au- m ſatusch ſe fuerint. Hodieque veré multas civitates(inquit Waremundus Erenberg. lib. umm e de frder num 39) habere jura Princi patus, rem ſcilicet, licetr non nomen, dicen- Tuaſita dumeſt: Appellaveris itaque pro lubitu quod tenent. Tam autem ſimile eſt juri Moteſtinu pnncinatus, ac ovum Ovo. Deplorandum, ignavos, avaros Principes talia con- un pumaua celülle Verumuti Imperatores Principibus, ſic Principes Civitatibus infinita tri- 9&Rex buerunt, qu melius Terinniflent, de quo conqueſtus jamdudum Julius Pflug diſ ſes, Ah ſer de lmp. Rom 85C lonial 3) Hac ratione enim Ludovicus Pius à Carolo Magno: Ottones tres steſigunm puores, quinque Henrici, II. II. IV. V.& N I. Fridericus II. Wenceslaus, Maxi-, „JLellilarisa milianus I.& II. Ferdinandus,& præſens auguſtiſſimus Imperator Rudolphus. mm mperiſucceſſores deſtinati fuerunt. Heig.. quaſt. 6. Petrus Juſtinianus de reb. Ve-
Sut e Senn Hetis lib.2z. r. J eichs⸗ 8. Eaque hactenus ita obtinebant, donec Carolus Quartus, eprqparentu
pragmaticà lege promulgatà a quam Auream Bullam vocanr, Caput hocjuris Pubſiclinter alia, licet obſcurè feré breviterque expreſſim 5 atal t dema definirer. 4 Kis, habe. a) Cumenim videret, multa in Conventibus Imperial. ſine ordine geri, mul ia culu nee ſatis adliquidum conſtaret, quo quiſꝗ; more res in cœtu adminiſtraret, cura- finientut! vitomnia reformanda, ut air Krantz ius lib. ↄ. Saxon. cap. 2 9 Philippus Bergomas Arck iepiſct in Chronic adannum Chbrii, 13 62. Aureâque Bullà literas deſuper juſſit decerni, rloinneskt Krantziusd, loc. cum olim ante coronationem magno ſigillo uterentur, Franciſc. Mlan Archi Marcideciſ⁹ 38. 1 4 A
3) Nonmutat, quodbulla noſtra confundarnomen Regis atque Impera- toris, minusque Latiné&proprié Regem vocitet Imperatorem, id quod in libris feudoram eriam videre eſt,(cum tamen Rex Romanorum ſecundus fit ah Impe- ratore,& poſtmodum in Imperatorem promovendus cap. in nomine Doenini di- Kin 23 Ita Monachus§. Juſtinæ Paduanæ lib. I. d reb. in Inſubr& Eugan geſt. ſcri- bit, Ftidericum& Guilielmum Hollandum electos in Reges Alemanniæ& in fu- turos Imperatores) diſpanens enim cenſentur velleid, quod fieri conſuetum eſt.) Ckaretta ie antiquit. temp. 49 3. nu. 119. multaque in lege præſumuntur, Turtu-
rell. conſ,7. indeciſ Rota Bononienſ ad auth. praterea, C. unde vir& vxor. facit, quod b T z quando

—
—
7„7 X„ J. — C**. m6
150 De Regis Romanorum Electlone, quando ratio vel unica reddi poteſt, totum comprehendat quod ſub rationeilte venit, Ant. Glavaſinus in conſil. ad d auth. num. 2. cim etiam falſa Latinitas acte non
vitiet, Cio fius vol. 2. conſil. 42. nu. j. Reges alias aliiſuncriorem non recognoſcen- tes videntur maiori plenitudine poteſtatis uei, quam Imperarorin Imperio, cum
regna plerunque ad poſterostraniinittant, Matthias Stephani de iurisd... 1. cap.
2,115. 2. Unde& eis competunt nomina Imperatorum Peregrinus Janninius as citat. real. lib. i. num. 723. An verò Rex Galliæ Imperatorem ſuperiorem recogno. ſcat, vid. negantes Ign eum pecul. diſp. de hoc arg. Ferald. de iur.& privil regni Frant nu. 1.& 2.& ſᷣa. Gulielm. de Monteferrato de ſucceſſ reg dub. I. 2u 40. G ſ443. Bel⸗ luga in ſbecul princip. rubr. 14§. Veniamus, num. 30& 2d& quæ ibi nor Camillus Borrellus adrub 6. lit. c. contra quos omnes diſputat Canonherius lib. 1. diſcurſ in Tacit. p. 73. EAtc, Regicxternb jus nũ eſſecxercere Imperii maieſtatem ſub Imperio R OQmano, adeoque Præ 22* 1 B 1¹ 8 3 4 xiſſe Viennæ Aufttia ad Principatum Joannem Hunniadem, notat Æneas Sylvius in Eurep H. 16. Com- mune etiam propemodum omnibus Regibus eſt, uti Regiæ ſtirpis decus repetiti co. gnominis auſpicioretineant, quo de vid. Choppin. de deman. Franc. lib. 2.t. 3. num. 4. familiaria ſepulchra, Choppinus ibidem lib. 3.t I.nu. 3 regiasque avitas habeant, Ferſius de præfectura S. Pratorii lap. ultim p. 174. in quas utilis eſt attentio- quia enim & mutant& monimentum ferê gentium aut Regum& Hiſtoriæ retinent, F erſius ibidem quin alicubi etiam tanto jure ſunt, ut mittant in poſſeſſionem rotius regni, alicubi Sideo in titulum regni abierint, Ferſius d. loco. ubi exempliser hiſtorid Judæorum, Romanorum, Hiſpanorum, Germanorum, Turcçarum peuti illuſtrat.
9. Proinde cum Carolina iſta ſanctio magnà religione in Ger- manid noſtrà ſervari ſoleat, a dubitatur, utrum interpretationi 5 noſtti argumenti ſtrictim inhærendum, an verò aliquid ei adiuvando ex jure communi capiendum ſit. c
4) Qugd ſcribit Thuanus lib. 2. hiſtor uæN eius eunomiam quando- que variaverint, hodieq́; varient: ſcil.legum opportunitates& medelæ pro temporũ moribus& pro Rerumpubl. generibus, ac pro utilitatum præſentium rationibus, proq́; vitiorum, quibus medendũ eſt, fervorib. mutantur atꝗ; flectuntur, neq; uno
ſ.. ſtatu conſiſtunt, quin ut facies cœli& maris ita rerum& forrunæ tempeſtatibus, mutentur& flectantur, Aphricanus apud Agell. lib. 20. c. 1 faciunt notata Beroi conſ 1. lib. 1. de Coronatione Caroli V. extra Romam facienaâ. Sic in locum jurium der Reyß vnd Folge collectæ ſucceſſerunt, Symph. obſerv. Cameral p. 1.tom. 2. vol../. 70. Ru- Iand. de commiſſ p 4. tit. de Interrogat. regal. nu. 8. De Conventu primum Imperiali No- rib ergæ indicendo vid. Birckeimeri erat, ad Carol. V. inter opera eius Politica, p. 19 8.
5) Quod naturale eſt in quacunq; nomotheſiâ, Doviatius in reſponſ. ICtori natural. reſp. 8. Camillus Gallinius de verb. ſign. lib. per tot.“
*) Id quod dicendum videtur, cumins commune ſit veluricommune els-
mentum, ad quodom nium regnorũ ſtatuta exigantur. Choppinus de deman. Frant. lib. 3. in fin. in explicat. doman. Polon. vid, omnino Ro gerius Comes de excellentia iurs
civilis lib.1. 6.4. Et ita Reges Arragonum quaſi ad lireram ſecundum jus commune viyentes poſt Bald. laudat Cueva deciſ. I. uu. 1;, b Quomo.
——
1
2dan Adm.
f nſtdir(utend— e rertun, rid. 40
* 2Metſedldh— ma iticual r ſ. wiu egoche d 6 umufnt. c0 wun kactaronc 1 45 4 4 8* r. 1 ruskrele cilre 1
phheiiviu Nita
Uoruſämaln. la
ſ zautemt=. 1 delhe 9
Kärun, ld ſo 1 lumiekirucke u 1. 1 dettandg Kquo a a unnbu näiace c e ker 9 ſe* mn woyſeeſee viumm alcub at& n Raßgwenteconi a I trau eiltwam) Kn dünnh dn fi dt.
llen a 17 9
r. khna fadiede b e
1 1 r nuisätname I 4 Aa. Tan 7 „ ſ

tionel z2ctenn ecſ gnolee ig rio ou ad p. 2.Ln Ia aiuiuse eil recogu- i gni Fra . ſeg b u0 Caml- 5. diſcun mſ bImpa ien æ Aukt 5. 6. Cor us tepetiti
niat quand epi tempa m M cionibu tur neqyuo p ſtatibi ta Ieroica lum der Ra Dol.1 2,70.N” Imgp eriali N Ltich P.196 relhuflcm
unes e dem an. Tran xcdenuiiun jus om
QLom
D. Henrici Zoͤlners. 151 Quomodo etiam Ordinationes Imperii interpretandas eſſe notat Mynſing. vnſ.15. nu. 2. quo minus lædant ius commune: cum amnia ſtatuta interprerationé tecipiant à jure communi, Alderanus Maſcardus concl 2. de ſtatut poſt DD. in hemnes opuliode auſtit& iur. Quatenus verò ſtatuta ex jure communi quod corrigunt reci- antinterpretationè, vid. novirer contra Laderchiũ diſtinguenté Turamin. epiſt. fo- renſ.4. Que verõ Pontifex ine. venerabilé, extr. elect. c. ad Apoſtolicæ, de re iud. in 6.c. Vn. de lurij. magno abuſu ſpirirualis poteſtatis, per trad. Rebuffi de concord. Cathol. cum Rage Galiar. tit. de elect. Aerogat. verb. per abuſum. inordinaté Ludovicus de Miranda de proceſſ iudic. auæſt. 2.art.z. conſtituit, cave admiſeris, arg. ². 4. G qua ibi notat Sapco- tus de verb ſign. Et hac ratione, cum ex uſurpationibus iſtis Pontificiis magnæ olim Imperi atq; Eccleſiæ ſciſſuræ exortæ fuerint, recté ſcribit Pandulphus Collenutius 1b.4 hiſt. Nedpol. in vità Frider. II. mp. Nihil ex cellenter malum in Eccleſi& Impe- tio perpetrari, cuius prima arigo nan dependeatà ſacerdoribus.
10. jus a autem eligendi ⁵ Regem noſtrum penes ſolos c reſi- b
det Electores. 3) Electorum, Electoraliumq́; officiorum origo rectè nuncupatur Otto-
ni III quicum deſtituercfurmaſcula prole, ut occurrexet Italorum contentioni-
bus& lediriomthus,& quo firmins Imperiam apud Germanogconſervaretur, ſan-
rit, neomnibus indiſtincté competeret jus& poteſtas eligendi Imperatorem, ſed
illi duntaxat, quos ipſe eſſet deſignarurus. Quam inſtitutionem Electoriam Ot- toni Illl communi calculo attriburam non refellit, quod poſt Ottonem III omnes Principes Imperii Electionibus Imperararuim interfueri lolph. I. imo
uſq; ad Carol. IV. hoc enim introductum fuit Bullà Henrici II. Unde ex obſervan-
A..—...„ 4... tidinferrinequit, quaſi nunquam id fuerit ſancitum. Curverò non facilè potuerit
effectum ſotfiri conſtiturio Ottoniana, factum eſt partim Imperarorum, partim reliquotum brincipum culpâ atque adfectatione; cum veriſimile fir, ipſis etiam E- lectonibus non cotdi fuiſſe effectui mandare illam ſanctionem, rum Archiepi- ſcopi ad Rhenum Vicarios ſe Imperii rum temporis profirebantur,& multo inter- ſtitio de Impetatoribus ſoli conſtituebant, non evocatis Principibus, Krantzius lib 3. axon. 2p. 21. Præterea, cum plurimarum Electionum magna diverſitas fue-
.. 8.* 6...*.* rit ex illà diſcrepantiâ nulla conciliari poteſt conſuetudo atq; illatio, quaſi ab Or-
tone II. ſancitum ut omnes Imperii Principe s jus& poteftatem eligendi Impera- toremſibi vendicarent: contrarium enim evincunt diplomata Impp., epiſtolæ Pa- Pæ atq; Electorum, de quibus apud Nauclerum Cuſpinianum. Quod etiam Hei- gius ſeribit, Electionis faſtigium initié conſtitiſſe occultis initiis,& Ludovicum Bavarum primum conſtituiſſe, ut Electores jam olim defignari ſibi manciparent „ocemelectionis, exilla conſtitutione probari non poteſt; cum illa diſponar, uti quemelegerint Imperatorem Electores, Imperator dicarur ſine confirmatione p ntilcis quâ dere diſceptatio ſuborta erat. Deinde Aureâ Bullà Caroli IV. mi- numè cautum, uti Electores alii ſubmoverentur, quandoquidem ipſe Ca rolus . patre ſuo Joanne Rege Bohemiæ, conſentienribus Electoribus Eccleſfiaſti- 27,,u Rudolpho Saxoniæ Duce deſignatus fuit Imper. Knichen de iure Sa- .(4. I. 2 ber totum. ad obſervantiam tamen ſtrictam redactus fuit numerus ſe- Ptenus, adeé, uti cum Maximil. I. experierit, uti Archiduces Auftriæ juris ſuffra- gationis
Nre Ke*
rHar.

8 3
3 1 ——————
AA!
A
. 2—
152²
gationis compotes redderentur,
quia hicnumer
—
videre eſt ex refor
lé adfectioné id fieri notat Heigius 1 quæ ſiaſtici adiuncti fuerunt, inquit ci ambitioni in Comitiis Imper ſolum ſuffragiis ferre, ſed etiam ipſu his tres alii, qui ſuffragia qui
Ecclefiaſtici eſſent ordinis
rumpi& tranſverſum agi ſe paterentur Imperatorium ipfi ambirent. Julius P dant ad Eccleſiaſticos& Politicos Electores: ad illos, quij bantur, pervenit Munus Archicancellarii(quod nomen an an enſem ad lætum intreitum Caro Reuni Germanici& Gallici: cum etià Caroli Magni tem
ſte Cruſio annal. Sue Vic. p. 1
4
Mo nienſis privilegia, d Henricus verò Cla
li, Camerarii, Pincernæ agnoſcerent, fidu quoties Epiſcopus deſignatur obſervari conſtat: nam
perit inveſtituram more hactenus inolito: Epiſco- inveſtituram concedere mori ſolito. Knichen de iure Saxon
ſi: quod hodieque, mandatarius Electoris pus reſpondet, fe cap. 1. 2. per tot.
Turcas duo Belerbei, alter Thrac
—
1. per tot. Ob ſingularem eti Bulla noſtra Carolinà inſignib us nomin matione FridericiII J. fa
De Regis Romanorum Electione,
repulſam tulerit. Septem etiam deſignati fuerunt, olurus fuithabitus. Knichen de iure Saxon. aay
412
. 4 4.—.A am adfectronem Impp. Electorès(cum alias quoquein ibus decorentur) appellarunt Nepores,u a Francofurti Anno 1442. licet ob cini
ſt. 4.,/. 62. Politicis vero Electoribus Eccle- alius Pflug Orat. de Imp. Rom. quo minus eſſet lo-
atoriis: cum enim quatuor eſſent illorum, qui non
m Magiſtratum more malorum inire poſſent: dem ferre, ſed tamen eligi minimé poſſent, eo quod dditi fuerunt; qui eo minus cupiditate pravà ſe cor. „quod cauſam non haberent, cur Diadema flug/ A.loc. Cæterum, officia Imperialiaſpe. am olim rerum potie. tiquum ſit, vide Vyi-
li Quinti, verb. Cancellar.) perpetuo poſt diviſionen poribus illud officiumte. lib. 11. cap. 4 in uſu fuerit. Unde Onuphrius Panvinm
„ à
₰ CA„. 3....—..„. GeALa ze Archic ancellariorum iſtorum inftitutionem naul ante xel porils circa Otton
lat. Si enim Iraliam ingrediebatur Imperator, Colo-
Magniævum natum autun diplomara Imperialia ſubſcribebat, per quem etiam edebantu
udus ſanxit, uti Electores Politici officio Dapiferi, Mare ſchal
.A. cid lege ab Epiſcopo Bambergen-
„.. 17— ·4 Præfcdiis verò Prætorio rectilis& verius comparantur apud
ig, id eſt, Romaniæ, Kalter Aſiæ, id eſt, 4
natolinæ, Pancirolius, ad nor. Imperii Romani cap. 12 in fin. quaàm noſtri Electores
Etfi enim qua unnmatqul runt, Caſaubonus apud theſ.57. G 158.
2 1.. lis actus fuit Caroli V. qui
ealterum conveniant, qua alia tamen, toto cœlo diffe Vopiſc. in vit. Car. Carin. Num. Scip. Gen cil. diſput. de Regl
⁵) Uretiam jus deponendi, ceſſionis arque abdicationis accipieRdæ: qur
admiſſus ab Electoribus vim legis obtinet, ita ut ſequen
tibus Romanis Impp. idem facere ſatagentibus, incumbat renunciare Imperiou
8
4*
manus Electorum, perinde acid lege ancitum eſſet. Schrad. de feud. p. 1. /[⁴*. 3 nun
177. G /ea.
c) Adeo uti regulariter Imperator etiam huic Electioni intereſſe non pol fit, cum eligant, qui ſunt de callegio Decian. conſ.9 3·n. 15. vol.. faciunt quæ der-
lectione Prælatorũ notat
Mandagotus deelect c.1 3. maximè ſi effagitet Electionê .
ne ſcil, jus fuffragiorum imminuatur, quod in Electione Ferdinandi Im p. prætẽi Ioannes Elector Saxoniæ, Heigius t. quaſt. n. 44-⸗cum Electio liberé etiam facien. da ſit, Maleretus de elect. libere facta. n. 36 Eſttamen Imp-in quaſi po ſeſone votand
—
2 0 A ·.. 2 2 conſtitutus, adquiſita per unicum actum(quem hic valere notat Gutierrez. con.3
nu. 1.) Friderici III. in E
Lctione Maximil. I. Auctor conſilii de Elec. Regis Laus Caran
1
„ DA ali oue 3 3. Ö adiabarl Hleigb. un llecotespfiff „Iner eckoles apulkeon „ 20 Zohemix. 1 lenner. L1 3 duneguw eate e. I. Nd egore qun 1 ubsthraore u e nal umomine CE WMal).
Penörnrtang; urbrchndda a6 uug lelolucos R ingbltnoninbus: 12 du Wertmiuiculante co rm ſr Rierramentenuecm 11 umahnomentemal ſ wnzciibetut, u n rebedinlgne rec n tu legſalu Wilit en wnzmuſcniſepoms fr rmru Brandeb r ki Vtnlaxtiquoquel s fuc inanme np KPH cxt fel⸗ lan Pleddon kra 6
a ow längeammnbemäne,= ſcen
69 1 aGiwRaltin.in cn
t
ddſtacuimamä llac 1nS' er
da nandäaſe= b
dinumihnrlläuge. 6
aübaumar e
Aethlu cpornn Bll, Coabangenra 3 9 RMaam+ 9*
lbehre Ins 1 1 uelllim= ts ehnaandaez 41☛ ſpun tifntttanr a Ce dne . 1 b. nicnol mänt, 3.
1 f m
de 1 d — 4 lhntin eun 1

cipie dæ: t ira at ſeg ciare Impen
4,5.1 ſes.z
D. Henrici Zoͤlners. 133 cardiu. Miguntin. Albert. Brandeburgic. quam poſſefſionem inſequentes Impp. ha- Genus continuarunt. Heig. lib. 1. 79. 6. 5
d) Inter Electores primus eſt Moguntinus ‚cuius eſt reliquos convocare, unde& Decanus Electorum vo catur, vid. inf. theſ. 2. ad quem olim etiam ſpectavit cotonate Regem Bohemiæ. Secundus eſt Trevirenſis, Archicancellarius per Gal- fam& Regnum Arelatenſe. Labitur autem Gregorius Tholoſanus 6. de rep. 1 3. uu. 25, qui dum ſcribit auctore quodam ſcriptere Italico, Moguntinum nomine Ger- maniæ, Trevirenſem nomine Galliæ eligere, infert Trevirenſem Galliæ nomine E- lectionis munere fungi ‚verum ſuo arbitrio ſine mandato Regis Galliarum: Con- donandum etiam Abbati Stadenſi, qui Trevirenſem Germanum ſive Alemannum noncenſet. Inter Politicos Electores primus eſt Palatinus; quæ dignitas olim va- ris expreſſa fuit nominibus:& quemadmodum ea Francorum Kegibus exic'oſa fuit: cum ea adminiculante eorum conditio plane ſervilis effecta fuerit, uti Reges nil mſi præter nomen tenuerint: Ita poſtmodum in ordinem revocata, emergente vehautocratid, nomen remanſit, officio& adminiſtratione ceſſantibus. Palatini
gerh munus perhibetur, uti Electo Imp. pomum ſeu globum aureum præferat, quodeſtImperii inſigne præcipuum ‚cuins initium tribuitur Juſtiniano Imp. à Fre- hero cap 15.orig. palat. ubi ſubiicit, Caroli V. conceſſione Fridericum II. Electorem vacuo clypeo inſerviſſe pomum aureum ſeu globum crucigerum, imitatione col- legarum Saronis& Brandeburgici, qui officiorum inſignia etiam geſtant. Præterea Vicariatum Imperii quoque Interregno exiſtente, Electori Palatino controverſiæ interoedentis inter Imp.& Principes vel alios competit cognitio: Ita interfecto A- dolphokege Roman. Electores contra Albertum Regem Romanorum elegérunt Rudolphum Comit. Palatin. in judicem, dicentes, officium eſſe Palatinæ dignita-
tisex quadam conſuetudine, co gnoſcere de cauſis„quæ ipſi Regi moveban tur: id
quod poſtea confirmatum Aureàâ Bullà Caroli IV. An autem hodieque Palatinus
in cauſis gravatoriis Cæſaris ſudex ſit, quæritur:& adfirmandum videtur. Secun- dum locumobtinet Elector Saxoniæ, qui& Archimareſchallus creatus ab Ottone
III. ob ſtrenuam navatam operam à Bernhardo ſeu Bennone Duce Saxon.& Lü-
nenburg. contra Creſcentium. Quæ dignitas in quinꝗq; familiis continuata: I. Du-
cum Lüneburgenl. a. Lotharii Comitis Supplenburgici, poſtea Imperatoris. 3. Du- cum Bayariæ ex Guelphis. 4. Principum Anhaldinorum, ex quà familià octo Ele- ctores prodierunt cum 227. annos penes illas perduraverit. Deniq; archionum
Miſniæ, Friderico J. conditore& dignitatem hanc in gentẽ ſuam invehente. Kran-
triustamen lib. 2. Saxon. cap. 28. G lib. 9. cap. 19. ſcribit, non fine injuriâ Principum
Anhaldi tgenfium, Sigiſmundum Imp. Ducatum atq; Electoratum Saxoniæ concefſiſſe Eriderico Miſnenfi: quod refutatum ivit Kni- chen d loc. c.a. Elector autem Saxoniæ præfert enſem nudatum& ſtrictum Impera-
toriinſignum juſtiriæ, cuius etiam inſignia ſunt duo gladii decuſſatim compoſiti. Tertinset archio Brandeburgenſ. Archicamerarius, quorum primus Hugo ex Comiridus Verinenſibus; quæ dignitas poſtea ad quinq; familias pervenit: I. Ad Comit, Stadenſ. z. Comites Aſcaniæ, unde Principes Anhaldini. 3. Comit. Pala- rlosà Wittelſpach. 4. Duces Lüneburgenſ. 5. Comites à Zollern/& B urggravios Noribergenſes. Marchio veré Brandeburgenſis Imperatori, quando coronatur, chtram inargumentum gubernationis præfert: cum verò Regalia feuda consers. V all us
Denepee 4.,
N 3 A Li Daoh⸗

„ 4
Knich. A. loc.
11. Utrum verò Electio hæc ſpectet ad Principes Electores, u
De Regis Romanorum Electione, alius etiam eo ofſicio fungi poteſt: quo modo controverſiam in alterã coronation: Caroli Quarti inter Marchion. Brandeburgenſ.& Juliacenſ. exortam, diremtam& compoſitam fuiſſe ſcribit Henrieus Monachus in Reb dorff. in Cpronic. ad annum i Chr. 1348. Quartus Elector eſt Rex Bohemia ui temporibusOtronis III. Duxex. iſtens, Pincerna Imperit e Elector creatusfuit: quod confirmavit bulla HenricilI. itemque Rudolphus I. Wenceslaum generum ſuum KRegem Bohemiæ creayit, ei.
que Electoratum cum officio pocillandi confirmavit: quæ confirmatio eſt relatio ad aliud prius quæſitum, refutatque Beuterum, exiſtimantem ante Caroli Quaru tempora hoc munus inſtitutum fuiſſe. Eo verò tempore, quo Dux Rex creatus fun,
ibi mediator& palæmon votorum Electoralium conſtitutus viderur: nonnihil decedere videbatur dignitati, uti ultimum referret votum, fortè an cæte- ri Rectoresid juris ipſi detulerunt, vel Rex ſibiipf adfectavir, uri Electioni quidem intereſſet, non autem voto Regem deſignaret. Sunt tamen, qui cum primumlo- oum inter Electores obtinuiſſe ſcribunt, prourt etiam plenarium jus eligendilmy non ſecus ac cæteris Electoribus ei competiiſſe, diplomatibus demonſtrari potet Præterea, Carolus Quartus in ſua bulla tertium votum illi adſignat, pœna ſancin ſinon vocetur: quam pœnam incurrerunt Electores in elect. Maximil. I. ob mutuas inimicitias Frider. III. Imper& Ladislai Regis Bohemiæ, eamq; pœnam ille vindi cabat acriter, minitando ſe ad arma convolaturum, nec cedere volebat, niſi obſe. quium, quo Imperatori in Italiam proficiſcenti adſtrin gitur, remitteretur, aut ipl liceret eius vice Soo. ducatorum exoluere: quod cum recuſaſſent Electores, trania- ctione inita eonvenit, ne ſub pœna ſoo. marcarum auripuri Reges Bohemicæ inpo. ſterum excluderentur:& ita Ladislaus electionem Maximil. I. ratam habebat. In cæœteris veré Rex Bohemiæ exemptus cenſetur, unde Comitiis& conventibus non intereſt, nulla ipſi intercedit eνeν cum Electoribus quam inter ſe colunt
ad collegium, an verô uti ad ſingulos? quæritur: Et pro illo concludo.
Lupoldus de Babenberg de Jurib Regni. c. 3. Petrus de Andlo de Imper. Romun. c. 3. Electores enim repræſentant,& vices tenent omnium ordinum que Univerſiratis, proinde E
terin dignum eleg 2
6
unnpt. 85νπμν.. Si in Electione diſſentiant, ſtatur ſententis maiorls
ooleeu
cum enim
nImperii, adeo- lectio ab illis facta haberi& cenſeri debert, ut ſi totall- niverſitas eam feciſſer, l. item eorum, 9. ſi Decuriones, D. quod cuiuſq;, univerſ. nomim Trentacinquius k5. 1. Variar. reſolut. tit. maiori parti Univerſi tatis placuit, aliis diſplicere non debet, I. 56. D. ſæus de iure uni ver/ p. 1.c. 3. Franch. deciſ. 2 per tot. eò dec. pius,&c. der Summ vnd
quod cuiuſq; univerſ. nomine. cum quol ad municip Lo. quo de vide in utramque partem diſputantem Vinc. èe 43. I. Item ea quæ notant Compilarores, Lud. Grem- Innhalt aller vndergegebnen Acten der Erbarn Frey⸗ vnd Reichsſtaͤtt Seſſion vnnd Stimm betreffendt. Qua rationejus adcreſcend loeum habere in vocibus edendis& ſuffr ſpel. conſil.;s.nu ꝗ Krantzius tamen lib. ei Bavari; qua Electio à ſaniori parte fa
agiis ferendis, poſt Br.& Bl. ſcribit Mon- 9. Sax. c. 1 5 refert conſtitutionem Ludoii- iBa tio àl cta, præfertur maiori:& ita reſpondit Al. Phonſus de Azevedo conſil.; 9 num. 17. quibus adde quę notat Modeſtinus Piſtoris vol ⁊. conſ 44 per tot Proinde Electionem unius walerl,ſ
num clegerint, poſt Panorm Probat Wameſ conſ. 18 nu. 13. faciunt notat- Menochii lib. G. e raſ
iomnesalii eligentes ſcien-
we ekerelac wlel. 1 w Gm edtuo decil 4 hur cuuckdio ft ral
N d-
4 1 3 exltuse— Wemgbe cä.
—
jnaß. ie/ A*
— 3
mnnbedicione per
mnbuskeuielantgr ir nusßtäeicumäctna b ilärlann Chron.lé k ll. uinmueneyoflum Ckr ie nn uudſermina&co n ha matreretet: Alcia 8 lle UrtullenK quæfio,! nu Rrenägöturmaler s, nätlratucehꝛden I= kur Gunbeigulkperhapan! 2 tmn Kn amueerih A☛ ber 1—
¹ Gmeumin I d ſcur reßu dimnniat a ling aanzuicnemun e nluu Ain ſunlgrim! 4 dore aunmmiinee.
— 4 Chbn 119 Parat„ a nurger lern ſer ke⸗
13 4 K eptn wAzenlmlun),
4a naic Mujn Vare 1 mnct, bal: läeen, becla

D.. Henftici Zoͤlners. 155 dena auiotis partisniſi pro minori parte maior ſit ratio& pietas, Meno ch. A. ocum.iſ. ic almn yvelminor pars eligentium habeat vires prudentiores, Iéid. Et veritas huius Electio- SIIDu nis‚recenſente Paciano ldib. 2. de probat. c. 72. num. z0. plus operatur quam poſſeſſio la ſlenri Imperii. Cum verõ duo electi funt in diſcordiatunc quemlibet adminiſtrare, donec Aeant, declaretur, cuius electio ſit Validior,& privilegium ab altero conceſſum valere& tigettte fubfſftere, qualilcunque exitus ꝗ uæſtionis futurus ſit, poſt Oldrad. conſis 22. notat DaoliC Martinus de Cazariis tract. Ae Principe, p. 6. quo pertinent tradita Schraderi de feud. tci:atuh par 4.1.uu. 13.& ſa*l Atque ita civiratem Francofurtum ante hominum memo-
B.cuma riam eo privilegio communitam eſſe ſcribit Krantzius lib 9. Saxon. c. 26. Uti Regem
folſeana diſcordia electum, qui competitorem patiatur, r nante admittat in urbem, priusꝗᷓ 8 ditniqu novéſeptimanis eblidione perurgeat;ut per hoc tẽp us digladientur inter ſe Reges., Obyr m rimu&lupetior vel gladio veljure factus in urbem ſuſcipiatur: id quod obſervatũ litigiis ellgendi vertentib.inter Henric. Land grav. Thuring.& Conradũ Frider. II. Filium: L udovicũ ſraripn Bararum& FridericumA uſtriacũ: Carolum V.& Güath erum 8 chwartzenb urgicũ, penalm poſt Münſter. Krantz Chron. Haſſiæ p. 1. p. 55. 87. An vero iſti in diſcidiis electi ſeſe LIſobmm invicem provocare poffunt? Quod affirmaverim, ſi duellum illud tenderet ad evi- at illemn tandamaiora diſcrimina& componendos impendentes motus, atq; ita diſſipatio- ba, nild nemlmperii averterer: Alciatus de duello, c. 3 4. ubi etiam admittit, ſi contentio ſit ere ur,an fuperiniuriaillata,& quæſtio perſonalis agitetur: licet cõrroverſias ſingulari certa- to es, iu mine dilimere magis turmales Equites, quam Principes decceat, Guicgiardinus 7is. Ph niain 18 Hiſt.At Lüpoldus de Babenberg. de iur. reg. c. I. ſcribit, diſcordias eiuſmodi Ele- n labeba ctotum decidi poſſe per papam de ſolemnitate, non de juris neceſſitate, quales fue- Ohnvent rint approbationes Henrici VII.& Alberti Auſtriaci.
nter ſe colu
1. Cum etiam in quibuſcunq; actibus collegiorum exercendis
Botes Petpetuò obtineat, ut ſeparatim ſingulos conſentire haud ſufficiat, a ſed
claac ut convocati communiter conſenſum præſtent; 5 quæſtionis eſt, an ber
lAer W alium, quàm Moguntinum Electorem citatio iſta ad creandum Regem n'crin KRomanoruminſtitui poſſit.
t, itſ tonl 4) 12.C. Decurion. lib. 10. 9. cum omnes, extr. de conſt Corraſ de offic.& ele&t nu. eiv nom 11. Antonius Faberin Cod. dec. forenſ.lib. I. c. 3 definit. 42. communem& magis com- d. um q munem dicit Hieron. à Cævall. in ſbec opin 7. 476. zAnunichl 0) Alis enim Univerſitas non dicitur legitimé con gregata, Loſæus de iure antm Vine aniverſp 1.9.3.7. 82. Wamel. conſ. 1 6 n. 12. tit. de elect.& Univerſitatis nomine actũ es,„ud.Gh non dicitur, quod agunt particulares, etiamſi omnes agant,niſi ea congregata. Pla- barn Ju min. de Rubeis conſ 6 9. nu. 2 20. lib. 1. 9 8 35
jus derela*) Regulariter citatio ſpectat ad Moguntinum per text. Aureæ Bullæ in præ- 31(ribi ſ terea ſtatuimas, c. Nec obſtat§. caterum, 5 uod Imperio vacante duntaxat citare 10 mluc⸗ poſſit: quiain d. Bulla duobus locis dicitur de convocatione Electorum, ſc. in d.§.
a re ponünſ& d praterta, cap. I. ſub tit. Qualis debeat eſſe conductus Electorum, cui ſubiicitut d.§. leſtiiuslit praterea, quiad omnia præcedentiarefertur, arg. c. ſecundo requiritur, de appell l. quo- eligintes le ries, D ſamil erciſc.& per tradita Tobiæ Nonii conſ. 14.p. 10.& conſ. 19.2.10. Deinde .fuiuntm excöſuctudine, quæ quamvis diſpoſitionem interpretatur, Mazollus couſ. 16.,1/.61.
(anten— gatirſenan V 2 adeo-
mid

—
156 De Regis Romanorum Electione,
4U8
adeoq; etiam extenditur, cum agitur de interpretatione aut declaratione alicuius actus, Cravetta de antiq. temp. p.3 10./. 49. Lanarius con. 3.n. 6. Rupertus verò Pala.
tinus in electione Ludovici Bavari citatio nem inſtituit, Krantzius lib. 9. Saxon.;.
13. Præterea dubitatur, cum Electionis negotium per Procuta- V
tores alias explicari non poſſit, 4 ſed in eo perſonæ induſtria elect⸗ cen. ſeatur, ⁵ utrum hic etiam Electores perſonaliter comparere neceſſe ha. beant, an veròô legatos atq; Procuratores ſuos mittere poſſint? o
a) c. quia propter,. illud conſtituat, extr. de elect. Guilielmus de Mandagoto- elecl. c. 28.
5) c. is cui, de offic. deleg. in 6. Præſertim cum negotium arduum eſt, uti hie, Rodolphinus de Sabloneta de elect. n. 4 5.46 poft Iaſon.! à judice. C. de jud. quæ petſo- næ induſtria in dubio etiam electa cenſetur. Idem d. lo. n. 54. proinde juramentum quoq; calumnie in rebus arduis per ipſas perſonas principales eſſe præſtandũ nous Waremundus ab Erenberg 1. z. de fœd.
c) De Procuratoribus mittendis loquitur Bulla noſtra c. 19.& conſuetuda aliâs in contrarium eſt, quam hic valere notat Palletus in addit ad Pacia. li. 2 deyn. bat. c. 30. Num verò Rex velalius Illuſtris quiſpiam ad cauſam dicendam ab Impc tatus, perſonaliter comparereteneatur, vid. Beroum conſ 18./. 109. c0l. 3.
14. Si minorennis ſit Elector, eum abſque conſenſu curatorun Procuratores conſtituere poſſe præjudicium obfirmat Ladislai Bohe- miæ Regis in electione Friderici III.
Auctor conſil. de election. Regis Roman. ad Albert. Cardinal. Moguntin. per tral ꝗl in l. 3.§. minores, D. qui pet. rut. Br. in lneq; tutores, C. de procur faciunt notata Pacia ni conſil. 151. num. 8. poſt Bl. Nattam Tiraqu. quod perſona legitima non requita- tur, ſi denunciatio tendit ad ius conſervandum. Cuinam vero adminiſtratis Regni in pupillari ætate competat, vid. Franciſc. ad Caldas ad leg. ſicuratorem, venh kunc contractum, numer. 4 5. ² 48. C. reſtit. minor. Gutierrez de tutel part. i. cap. i8. qui exiſtimant, adminiſtrationem ad agnatum proximum habilẽ ætate& judicio per. nere. Quinam verò deficiente patris judicio Regi aut Illuſtri perſonæ tutoremel- gant, vid. ibid apud Gutierrez. A. loc. nu. 20. ubi nu 44 defendit matrem, aliosq́; legi timos tutores Regum& Illuſtrium perſonarum teneriſatiſdare, Illuſtrium pupilb- rum res ſalvas manſuras eſſe per doctrinam Alberici adl de creationibus, verſ. jina⸗ tem, C. epiſcop aud.& Chaſſanæi ad Con uetud. Burgund rub. 6. 8. verb caution. uu An verò Arcadius Imperator prudenter fecerit, quod filii ſui tutelam Regni Pefſ rum commiſerit, negat recté contra Procop. Petrus Bizarus de Reb. Perſac. lib. 4.
1. In Electione Regis Romanorum cumprimis qualitas&ido- neitas a eius in confiderationem eſt devocanda:& licet virtutis b poulſ⸗ ma ratio haberi debeat, nifi tamen illa ſimul potentia c ſubnixa ſit, Mate- ſtatem Imperii ſartam tectamq́;vix conſervari poſſe ex ſtimavit in Eled Imp. Carol. V. d Fridericus Sa piens Elector Saxoniæ.
4) Ludolphus de Babenberg. de juribus Regni, c.10& /eqa.
5Regnorum enim fortuna& ſtatus virtuti paret regnantium:& rantum Re- gni cuiuslibet gloriam ampliari non Poſſe dubites, quantũ in Principe virtutis eſe cogno⸗
*
ärni d— etorghe. d5 oguntin K enaus3 Hae äipit) lhn Ktenultas dirinisp
D22
— *
ran HugoF
at 1
laplenn nnium Henric 1 1 0 1...*— i quſtdt eus inei
1 de 4—
hi Perornat:- RE
un mtyracts 41 nbunmait uas
ſedin ſe B
mautattut: quæ ll
9 itas, Bo
6
W 1 närMn 77 990 A 3au I. 9/ff. 1 6 4 do ar ntul—ł 1 nulruiniigran to
.1. uncrarſihtenidor= e dunnt
mdfarproxméob“ eakinlibſäumcs— lnüttnantM 1 8 neyatun Lale f. „ luscgubernatiol1 deilnenkegno ConT t 1„(ab P eruucluan dom L. asnucc n Eb uagitunnien geaend 2 z TenDmoitesKot N iye Kngnüummanſum tri Anar unnpsanim A ln nadlt,iutil n per rrtämunceem ſbe Minen uncan bio VeanGellmm aaru= iſp Anutceir.
1 1 l
6
bin achan b 1 m. hu
b 1 dergrenn EMLri danye eruna 2
elem Ce

unu n. pen tnqrataba nann requ 5 adminite rura vremu art. 1cap. K liciof næ tiitorene m, a iosq triu a puf us 5* er.3
un
anton. irxtuts- co
m:& acipe
2 35 D. Henrici Zoͤlners. 157 cognoreris, ai tegregie Hugo Falcãdus lib de reb. Sicul in laudibus Rogerii Regis: atq; ttaab Archiepiſcopo Moguntino Rudolphum Habſpurgium Kegẽé electum, quod ſapientia&ſtrenuitas divitiis præferenda ſit, ſcribit Albertus Argentinenſ. in Chro- pi, quomodo ærarium Henrici Septimi virtute quam numis inſtructius fuiſſe pro- aisit Conradus Vercerius in eius vita.
*) Iatereſt enim Keiꝑub. ꝑer diti
litiores regi, Petrurius à Monteſperello conſ. 24.74.3. ubi multis exornat: Unde ditiores præferuntur, ſ quæſtio ſit inter pares, Melchior Alciatus tract. de pracedentia, nu. 80. Caduca enim res eſt mundalis honos, niftdivitiis ſuſtentetur: quæ ſunt fideiuſſores futuris neceſſitatibus,& ſine quibus
mortua mortalis dignitas, Bonus de Curtili de Nobilit, p.; col fin. Nævizanus in ſyl-
4... 6 ₰ ua nupt. lib. 4, nu. 111.& ſea. Eare factum, uti futuris ſugceſſoribus apud multas I 25— c 5 2a i gentes domania adfignarentur atque canones dominici, qui teſſeram pariter ſym- 6 nnt
bolumq́; gererent ſupremi dominatus, Choppinus d. doman. Franc. lib. 1. tit. 1.& ve- luti anguria eſſenr proxim Eobventuri Regni, Buchananus de rebus Scot. lib. 6. quæ uunis loco& in ſubſidium caperent, Clapmar. de iure publ.n. 36. veluti apud Gal- losprimogeniti donan tur Delphinatu Viennenfi: In Anglia olim Ducatu Norma- niæ hodie Principatu Walliæ: in Cypro Princiꝑaru Galileæ: in Arragonia Princi- patu Gerundæ& gubernatione Arragoniæ: in Regno Neapolitano Duçatu. Cala- brie: in Tuneto Regno Conſtantinæ: in Scotia Præfectura Cambriaæ: in Caſtilia Principatu Auſturiarum, Cabotius diſput. Iuris publ& priv. lib.1. c. 11. Proinde Pu- blicaFelicitasinclutam domum Auſtriacam virtute& poten tia- maxime conſpi- cuamadmoxitlmperio Orbis terræ: Eb erhard. à Weihe diſſert. de Reg. ſucceſſ.& elect. natam quippe ad tutelem generis bumani, Gerhardus de Roo in Annal. Auf ri. lib. I. c.1. &qux una Domus vires& onus ſuſciperet Orbis Chriſtiani, Pighius in Hereule Pro- dicin: quam rei ſummam ſummi Imperii moderatione tot annorum fortuna retinu- it-habet enimhumanus animus fublime quiddam& genero ſum natura inſitum, ut
nemini parere poſſit, niſi utiliter imp eranti:
nec quicquam valentius eſt ad conti-
nenda humanam ſocietatem, quam beneficiorum viciſfitudo, Buchananus de Iure
Regni apud Scot. od quam cauſam Scotorum& Cimbrorum Regna antiquiſſima di-
cit, cum Gallorum, Anglorum& Hiſpanorum KRegna toties ex aliis in alias famili-
as tranſierint.
4) Albinus in Chron. Miſnenſi in vita Friderici Sapientis.
16. Deregrinum qui patriam Germaniain laudare non poteſt, e- ligi non poſſe verius videtur. NHeig. l. quaſt. 5.n. 6 G ea. Petrus de Andlo de Imp. Rom. lib. 2. 7. 3. Simon Pi-
Koor. conſ. 1. nu, z. quia Imperium in Germanos in perſonam Caroli Magni activẽ& paſſivétranslatum eſt; Heig.& citati auctores da. locis. Quam ſententiam non ſolum veram, ſed& pro conſervatione Imperii maximé neceſfſariam eſſe dicit Petrus de Andlo d loc. c.3 lib z. facit, quod etiam in Eccleſiaſticis dignitatibus conferendi⸗ receptum ſit, uti ſi Electis concurrit de gremio& de alienigena, ila pravaléat, Lælius de Lanchis deprivil Eecleſ priwil. 38 nn.17. Præterea, in Electionibus priftinæ conſue- tudines ſunt obſervandæ, 1. 9. C. conveniend. fiſct debitorib. c. ſuper quibuſda Vn. enur. 4e Vetb. Sign. Schraderus conſ. 1. nu. 290 lib. 1 Verallius dec. 199. nu. 1,5. 2. Interminis
Naudenſis dec. 34. nu. 175, Longifſime verõtempore omnes Impp. Gcrmani natio- V 3z ne fue-

118 De Regis Romanorum Blectione,
.... 2 4s a e
fuerunt, quo ipſo videtur eſſe præſcriptum, uti omnes debeanñt Eſie Germani, ne fuer„ qulo 1plo! 1— per trad. ine. Abbate ſane, de verb. ſignif. cum maximè id ſit obſervatum hactenus
cum propoſito adquirendi illam prærogativam& præjudicandi aliis nationibus, Matthias Stephani deiuriſaici. lib. 2. part. 1. cap. I.num 9§.96. Germanus verõetiam
cenſetur, patre vel avo Germano, licet extra Germaniam, natus; quod de Carolo
V.& Ferdinando Impp. Fratribus& Ducibus Burgundiæ reſpondit Gœden. conſ.
num. 3. ubi addit, dignitatem aajectam primæave origini non mutare originem primam, nec minuere honorem, ſed augere. Caſtaldus autem de offic. Regis lib. 1. cap. 23. diſputat
jejunè& ineptè, num ex alia natione, ſi idoneus in Germania Rex vel Imperatornã inveniretur, eligi debeat? Cui cum ICto reſpondemus, talem eventum non expe- ctandum, nec ſperandum. An verqmagna ex cauſa natione non Germanus eligi poteft'atgumento eorum quæ diximus eh 9. Kr. A. puta, an terminus& vicinus, qui apud Hiſpanos pro originario haberi ſolet, Achilles de Graſſis deciſ 6 3. nu. 2. ſicuti Gallum cum Germano concurrere poſſe, ex quorundam opinione not. Pacianus de probat. lib. 2.c. 3 5. 2u. 50. Quinam vero pro originariis veris habeantur, vid. Papo. ad Conſuet Burboniæ,§. 189.& qualia officia& beneſicia habere poſſint, 15id.§. 188. fol. 18 3.& apud Choppin de doman Franc. liꝰ. 1. ti?. I1. de Iure advenarum. Antiqua alids ſapientum Principum ab uſu& experientia comprobata eſt ſententia, Conſi- liarios excellentes vocandos eſſe ex alterius regione, Barthol. Philippo de Confſiliar. lib. 2 p. 6. nu 33. uti Imper. Carol. V. conſilium ex Germanis, Italis, Burgundis, Hi. ſpanis, Flandrenſibus habuiſſe conſtat, Ulloa in vita Carol. V. lib 6.(cum Kegis offi. cium, teſte Oſorio lib. 1 2. hiſtor. Emanuelis ELuſitania Regis, in nulla re clarius perſpi. ciatur, quam in excellentium hominum, qui res præclaras maxima cum laude mo- liantur, multitudine-licet Mariana derebus Hiſban. lib.9 c. 8 tom. 1. exiſtimet, nõ eſſe magni Principis argumentum, magnos habere aulicos: cum Reges plerunq; rede factorum gratiam ad ſe trahere:& eorum quos intimos habent, invidia& periculo peccare ſoleant.) prout in Polonia etiam loca munitima Peregrinis commiſſa,& Cardinales ex diverſis partibus Orbis collectos intima conſfilia Pontificis tractare certum eſt, cum nullus fit extraneus, nullus Peregrinus, ſi naturam reſꝑexeris, dua- bus cxiſtentihns nationihus Bomerum& Malorum, Everhard, à Weihe differt. d de reg elect& ſucceſſ Bodin. de rebubl 4. 8.
17. Et ita temporibus Reipublicæ efflagitantibus ſecundum or. dinationem Bullæ a noſtræ ritè rect q́; proceditur: Quo caſu tamen lectores juramentum ſibi invicem ad Electionis actum præſtãdum mu- tuiter remittere non b poſſunt.
A) Cap. 1. 5) Nicol. de Cuſa de concord. Cat h. c. 36 Etenim tale jura. mentum concernit favorem publicum, cui per ꝑrivatos nequit contraveniri, DD. in! vltim Cjſi quid contraius vel inutil publie fac. not in t ſaquent. Unde Raudenſis eui ehe 3 4 um. 16 5 ait: Electio requirit numerum, auctoritatem,& zelum: qui
28r Wentum inijcitur, M. Antonius Baveria de Virtut.& Virib. Iurament. tom. 4.
trastat fol 3 64. 1ib. 1.cap. 6. Proi„ 67. Fl cti... 2.. 85..
nde cum in Electionibus maximé ratio Boni publici
haberi debear. 6. debeat. Cuſanus dict. cap. 3 6. in aliis Electionem Regis noſtri concernenti-
bus, puta, Oui de. Per 1l 1 beel.„Qul ccretum: Per quemnam illud præſentandum foret electo,& intra quantum temporis ſpatium:
ntra quod tempus Electioni con- vel diſſentiendo Electus
8
—
insbmln. 84 pleſcrip ☚ 298 1 ¹ Wuca ſ 62 e vimunrllectors 1al Jranltnk) 11 benin non Ei for brielmſiſzſd.L.*. eunondüor4- N 1 wubiuiit aiamm— 6, ara gejus dipon H ſic r pagaodhoc caltiam ſact tratt,ſephan. Ma N. Kdl der db.1. enſR 6 nebteria Quod um Kghrvell. an 4. n,erut bmn ider NäHlbeum Ca*3,
10
metiam& 508, lutlECto Ls pe lumtünduac, I 1 3,9 laüwemeredir.
n
Nukran. 4,— pud ſe Ichsomwiänmequ a altem . 8.. 1 AA barancReurc f) gunt
landne ernis—a toni ha zan. 1 n 4 tn R fer. 2 lep a. aäa
acmmtzrtnt, I c aidhe 9. uumannugeena a. ſeiſe, 6 ſtin ccu 4 tu. 3 i enlre duu 4 dimmnarie: pin are. g plepit. uruD
— —— — — — 2. — — „2* — 2
— — — — — — — — — —
——= ——— ——— ——— — 1 — —
— — — — —
— 2 3= — —— — — 2 — 2 7 —
4

leana in aden nat onidu, 8„ röerin d*Ca 1 —c n. an. nes prima 23 diſpu m atotn, im onen, Inuas VHinua. 3.Ar. z.fa ot. Pacia an änh t, Nid..I um. Anti nti, Col d4onſſu rgudish m Jegisdi lariis peij um ſuudem ſtimet, nöt dlerinq;na lia& perici-
sconmile
tiſics tradu eX Lis, du
eihe diffen
anaumt uta nenl ſtädamm enim taleju rravé uiri, D ade audeu „& 2lum ramunt.Im 0 BGuipoblt i con ernenl- chiaua
dHentien
Pledt
D. Henrici Zoͤlners. 159
Hlectus reſpondere debeat: Qualis itemꝗ́; ordo in Electione ſervandus ſit,&c. ita
verlandum eſt, ne quid contra morem antiquiſſimum,& Reipublicæ noſtræ decus atq; utilitatem committatur, Heig. quæſt. 5enu 3. Quo modo in vulgaribug etiam nominationibus inaugurandis formulam cuiq́; negotio à ſua dedicatione primæ- va, àſa fundatione præſcriptam inſequendam eſſe reſpondit Monſpelienſ. couſil. „1.24.49. G 30.
18. Quocirca ſi cõtra religionem juriſiurandi pro ſuffragio pe- euniam acceperit Elector, facultate eligendi cum excidere a reſpondit gjmon biſtoris. 5
4) Electio enim non valet forma debita non fervata, poſt Br. Petrutius à Monteſperell. conſ. 5 ub nu. 13.Eſt autem tale juramentum de ſubſtantia& forma Pledionis, Simon Piſtoris d. conſ.. nu. 31. eſt actus religionis atq; patriæ, Claudius Sertazolius in addit. ad crimin patr is, lib. ⁊. conſ. 5 5 3. habet vim certiorationis& ſci- entiæ eorum, quæ jus diſponit, Hondedæus conſ. 3. 2¹u. 3 9. vol. 1 Qui autem ſcien- terindignum quod hoc caſifieri videtur, cum pecunia corruptus haud liberè ſen- tentiam dicit, Stephan. Maleretus de elect. lib. fact. nu. 3 8.c. 4.) jure eligen di privari debet, Jachineus lib. 1. conſ. 70. nu. 3 6. per c. Vintonienſis, extr. elect. Utrum verò hic neceſſaria ſententia? Quod negandum videtur, argumento eorum, quæ tradit Mo- deſtinus Piſtor. vol. 1. v% 44.
) Acon. 1 per tot. ubi quoq; idem adfirmat, etiamſi electus ignoraverit, vid. Nicol de Cuſa de concord. Carhol. cap. 3 5.
19. Cum etiam penes eos, quib. in manu eſt, eligere quos velint, ſit jus& poteſtas, electos quibus velint conſtringere legibus,«certis et-
iam conditionibus atq; legibus, b quas Capitulationes vocant, Rex no-
ſterad Imperium evehitur.
a) utair Buchan. de iure apud Scot. p. 53. 5) Omnes enim omnino Principes ex contẽuione quadam fſaltem tacita, quæ ex æquo omnes mortales col- ligat, conditionibus certis conſtringuntur, ne ullus etiam niſi per Tyranidem Im- perium invaſerit, ſine certis conditionibus ſaltem illis, quæ excommuni ben eim- perandi natura dependent, adImꝑerium exehitur, Antonius G othofred in diſput. anti. Pnltejan. depoteſt Imper. Hinc origo legum fundamentalium, quas vocant, a- pudpleraque omnia Regna, Paurmeiſter 1.de Iuri/d. c. 17. nu. 10. Bodinus 4. de repub.
nu. 426. Et ita fœdus ſive pactum apud populum Iudaicum in conſtituendo Rege duplexiniebatur primum, inter DruM& Regem& Populü: ſecundum, inter Regé
& Populum: In primo fœdere Pietas in obligationem veniebat: in ſecundo Iuſtitia;
illopromittebat Rex, ſe pié obediturũ Dso; hoc, ſe juſte imperaturũ populo: illo ſe
gloriam Drr, hoc utilitaté populi curaturum: in illo inerat conditio, ſilegem meam obſetvavetis;in hoc, ſi jus ſuum unicuiq; tribueris: Illius, ni impleretur, Drus pro- prié vindex erathuius, legitimé univerſus populus, quive univerſum populũ tuen- dãſuſceperãt, regnibro ceres, Steph. Junius Brutus in vindiciis cõtrayran 2 5u 26. Erhæocein omnib-legitimis Imperfis obſervara fuerũt, hodieq́; obſervatur, Brutus bcubiomnino vid.) Et deillis in Regno Galliæ, vid. Hottoman. Nantiq ture regns²
Gal,a, Bod de Repub. 8.n. 38.Regno Poloniæ, lib. 1. ſtatuit FPol. 2. An gliæ&e Scotiæ,
Cambde-

———
160 De Regis Romanorum Electione,
Qambdenus in deſcript. Magna Britan. lib. l. Danorum, Lauterbach I. de rep.*5 Rei- pub. Belgicæ, Althuſius Nin polit. c. 1 5. 180. Hungarorũ, Bonfinius lib. 9. dec. 4. Tar. ub. Belg
tarorum, Broniovius de reb. Tartar p. 7. Hiſpanorum Lopez en las par tidas Hiſpanica tom. 1,p. 2. 3. E ſe4a. Brabantinorum, Divæus de reb. Brabant. lib.*2. c. 3. Frifiorum Ubbo Emmius N. 4. rerum Friſicarum decad. 1.
c) Id quod videre eſt ex Capitulatione Caroli Quin ti, apud Sleid. 1ib. 1 biß & aliorum, qui ſecuti fuerunt, quarum ſumma eſt: Leges latas ſe cufloditurumnova inconſultus Electoribus non laturum: publica pablico conſilio curaturum nil alienaturum,
Colonienſis Archiepiſcopus ſtipulatur primum, an non ſit Eccleſiam defenfurus, juſtitiam adminiſtraturus, Imperium couͤſervaturus, viduas, orphanos, omnesque omnino miſeratione dignos conſervaturus? Steph. Brutus A. loc.
20. JuKkSDICTIO Regis noſtri vim ſuam ſtatim a poſtlle. Sionem exerit, inſuper habità omni confirmatione b aut coronatione, c quo de dubitare ridiculum eſſe dicit Corneus. d 4) Rudolphinus de Sablonetà depoteſt. Princ. abſol. c. 2. nu. 6. In ſupremise. nim Principibus ſola electio ꝑlenum jus eribuit, poſt Bl. Quetta onſ. 1. uu. 16.&an idem conſuetudo, vid. Franc. Marci deciſ. 8 43.& ita reſpond. Mandellus conſ. 6 1.n4 3 1. Catheranus conſ. Oom. 3. prout feuda etiam debonis Imꝑerii licité ab eo infeu- dari poſſe, norat Schrad. de feud. 4. c. 1 nu. 1 3. adeò uti ſi duo in diſcordia electi und cundemdzinxeſtierint de fendo:ea inveſtitura depenc caeventu, Schrad. d. loc nu. 1 8. uid. not. ſup.i. 1 1. Diſſent. Alphonſus de Azevedo conſ. 14 nu. 7. Gutiet- rez conſ.3 uu. 20.& in conceſſione privilegiorum Decianus conſ. 2 3. vol 2. uu. z.ti 1 philoſophice ex Averrhoc ratiocinatur. Cerlanmnne. 5) Confirmatiacenimeſtactus ſuꝑerioris, Thoming. conſ. 8. nu. 236. toml
o Faᷣeνιs quem præter DzuM& gladium Rex noſter haut recognoſcit, ex communi Septem, 2 virùm decreto, temporibus P. Benedicti XlI. publicatio, Aventinus lib. 8. Hiſtor. cum e. C. N⸗ lla⸗ Pontifexetiam nihil niſi Imperium nulla denſe, codicillare conferat: Knichend 7 iur. Saxon. cap. iinu 2ꝛ0. quod ex ipſo electionis Pontificiæ modo quoq; probatur, quo valet argsumentum ad Imp. ſecundum tradita Gilkenii ad aurh quas adlionesb- §§. Eecleſ. c.9 nu. 12. vide omnino Lüpold. de Babenberg. de iurib. Regni cap 5. 7.5 Bodin. 1. de Republ. 9. Diſſent. CC. inc. venerabilem, extr. de elec. confundentes ſoh- ſtantialia& quidditatem rei cum ſalemnitate extrinſeca.
c) Quæx honoris magis quam neceſſitatis cauſa intervenit, Knichen deim Saxon. c. 1.. 18.
d) vol. I. conſ. 77.um. 15. quod etiam refert Dretzlerus in concordantius conſilia Beroi vol. 1. conſ. 1.
21. Cum enim Vicarius 4A Imperii perpetuus 5 exiſtat mãdatum- que cum liberâ c habere cenſeatur, ea quæ Imperator A regulariter efe cere f poteſt. b dlaus Licet magnum ſit eorum ſolatium, qui vicarià ſorte præſidium nobis Pr ex Caſidoro Pancirol. ad not. Imp. Rom. c. 1 2.(ItaAuguſtus, quaſi iam unui eſſet Imp. rem omnem adminiſtrabat per legatos: quorum du 4 Con- fulates& Pratoxttnhl n mlicTas P 8: quorum uO genera erant, 6 u:IIiq́; toti exercitui præerant, hi legionibus: jus tamen triumyli non
—— g
——
—
oppigneraturü vé ex iis qua ad Imperium pertinent. Et cum Imp. coronatur Aquiſgrani
f
anſaona
KMaaliknge):
denrHnheh), Gil arrIt
zansbitlaln. inn
nrawbwam lupu’i
laxello eimæ
3
unbugubſenper t Mahtaut quinon Ed.
anglmuekatem⸗
6
r t
nyruncos Vicas in 4
t
1 11 p
nu,9.4 4 1 t h.
tanbmaciprionem& fe alilepu 1.
Ipot,Cant 171 httaonoaliquidc tre Almupeniciolaern& a Hitlrgerorsiuuc=n h dwitmicgura, un ſc⸗ lwamwerneguit, an hr⸗ dtuinuu el n 1u Acnngndnom poe tnaaftn ncu ei⸗ htotnamun= ga wumntha e DernaerconOethhw tgeſtenſe fun llöenern 15— 5 1 metzeniül 4 s naisihn, nnn 11-M pnr Aäbtritn hn Anu ſi
us 1„
1 748f 2 ota-

Jſe -4 el auſibana .rilon
eid lib.1h uſ um n al naturn tJluiſge nd fenlu
9§, Wnes
¹
4 dolt or matia
3* 7.16.1 lusſon en d a eoin
ddiz elecin
ni ca 5.7 funccutes
Kni hend con vrdani
ſtat nadan egu aritet
pra liumw 5 G ſiiam 1 nera 1anb0
stam a uül a
non habentes,
cit in viia Agricole
—.— etatotu eglllesle
—
D. Henrici Zoͤlners.
161
cum omnia gererent auſpiciis alienis. Curtius Pichana in not a Ta- 7,7 G 6.40.) Vicarios tamen Imperii haur bona fide negotia Im- d lentaniſu ad Imperium graſſatos fuiſſe, ex Cumano refert Sola
t onit. Sabaud. ing ꝓprsæmii nu. 17. eb quam cauſam Italos& Gallos temporib us feciſſe ſcribit Alphonſus del- Bene lib. i. ersegn. Burgund. Tragur.
Arnulphi Imp. de
Erhocmodo Caro
lus Audax Burgundiæ DuxA Erider.III. Imp. contendebat, uti
createtur Imperii perperuus Vicarius:quo ea, quæ unquà Imperio ablata fuiſſent,
ad priſcam Roma audenti& proſpe
Antonius de Laſeing. i
ni Principatus maie
10,&
Heuterus lib. 6 rerum Burgund. 5) Conceſſio enim hæc Vicariatus conſentientibus Statibus abiit in vim
contradus, in qui mus, quid poſſit aut quid non poſſit
pcœna eorum, qui peruos& tempot
I* Maieſtatis nu.) 9. 4.4 2. poſt cariatum ob præſcriꝑ tionem coneurrente inve
ſtatem redigeret:& ita ingens eſſet materia& ad quodvis audax cœptũ in ſpeciem abundè multum juris, n narr hiſtor songreſſus Frider. I1 I.& Carol Burgund. Pontus
bus ſemper debet inſpici, inscuius favorem celebratus ſit, ut ſcia- ‚In terminis Sichard. conſ. feud 9. nu. 9 1. Unde
maieſtatem eius lædunt, tranſit quoq; ad liberos, ſicuti inter per-
aneos
—
—
Vicarios diſtinguit Farinac. tom. 4 criminal. tit. de crimine Gigant. Capit. Aliorum veluti Ducis Sahaudiæ Vi- ſtit ura perpetuum dicit Sola ad con·
uis Vicariis quoq; obtinere reſpondit Ber-

162 De Regls Romanorum Electione, mogen. Hiſpan. lib. 3.c. 6. nu. 22. tunc enim ſuo quoq; nomine conſtituit, quod erin eunt mulrta reſcri
vnſer gnaͤdiger Befehl. vid. Symphorem, A. loc.. 84 uſ 9 Bicatliemm Regi. ſunt fine difficultate con-
8 4*„..*.⸗«*— 9—. 6 1 gedere, ideoqx Vaſallo alicnanti, aliena ndi conſenſum præſtare non poſſunrt, Mut:
Anton. Surgens A loc p. 369. poſt Camer. Roſenth. de feudis c. 9. conel. 30.n. 8.Proinde
enormes ejuſmo di alienationes per ſucceſſores legitimis remediis revocari poſsüt,
Chopp. de doman Franc lib. z tit. 5.(non tamen Interdictis, quæ de juribus publicis 1
non dantur, nullo loco juris id confirmante; Unde Spartianus factum Juliani er- perientis interdicto de Imperio adverſus Severum, vocat inſaniam,& tales cauſe olim per arbitros diſceptabantur, B riſſon. 5. de formul. ſecus tamen eſt m oribus no- ſtris, Giphan: de ordin. lud lib. 1.) quo de vid. Everh. Iunior. vol 1. conſ.I.n. 8 6 ſeggG. conſ. 6. 7. 14: per tor. Modeſt. Piſtor. conſ. 15.& conſ 40. lib. i. Quomodo verò Princies teneanturin huiuſmodi c li ani afilium adhibere Proce.
28() 5e W ⸗
ſcripta Ferdi nandi Imp. quibus hæc verba inſerta: Ynd fuͤr vns ſelbſt
urhama riutt 4 5ü
4
(Lauun Wiskrusfai r ra nhaK quiſqsf. pu halRthuerefen a& ſer
ein a n nckcdegore Mngh ui luran lar nnalmmaſcelerunt Wi tin etiepoblcx a por Ce algänecelecit krit .. Cie Wurcſolilst 1 bab dütnnteslmpelüt, E lrus tnulnusimp Aum Benhmtaratulice n bul⸗ ulnſtjnan u am ,C⸗ ¹ Sude isp mGkarDusan.— Nol ditkamad, b 1 n.. aunt ferda D'r)„ münggan,, rbit Atuchſar
hazna Aafs, . 77. k lnuaſ 3 41
¹
1 6 9 d 3
—

ddlodenn
6.
de asſi
cuUateca 6 nt k n. Droir de ipoli idd pabi m Jilauis R nles en moribo d d g ſaß erô drine ibe e Da ot. puccal
tur ſi ina
rebis enin. rach j obi rarsprm hau dubh zg.1I’i ,d pum habenn lliusmagin atrüaonit Juen nancl molumen um a bitriii & commet- eiun
163
ö“ HasSe Ssseise Ses
DE VICARIIS IMPERII HO-
RUMOQUE POTESTATE, D. IU. S11 Sinolt/ cocNOMENTO Schuͤtz.
Concruslo 1.
Anarchiama vitandam 5in principatu electivo c interregnum d eſtineundum.
prolubituagerefacere ꝑoreſtatem uiacq habeto; Beſold. iſp. 1.cl. r. th. 27. Bodin. de n
Reb.lib.4„ 369. ubi plura exempla enarrat. 5) Hic enim nemo imperat, ne- moparet, in ſumma ſcelerum vivitur impunitate ac licentia. Bod a lib nu. 485 Nihil ea periculoſius Reipublicæ aocidere poteſt, adeꝶ ut ꝓræſtet eriaſuhm. eprin-† cipe, Plat.J. de legib. neceſſe eſt, ut interitus totalis&exerſia iꝑſaminſequatur, Bodin. I d.br.*) Succeſſorius tutelam habet. Beſold. de Reg ſucceſ diſſert. 4. th. 1. Bardus dubitabit, an ſtatus Imperii ſit Electivus vel non, vid. conel z6. infra. àA) quod eſt formaaliquaReipubl dum poſt bon cinci itur aliusbonus ut loquitur Beſol gctantilper regitur à certis quibuſdam, qui inter reges vocantur, in Imp erio noſtro Vicari plerumq; appellantur, Calv. Lex. jurud. verb. interregnum.
2. Sactilmperii vacantis proviſores ſunt Elector Comes Palati- nus,& Elector Dux Saxoniæ. a Non totum collegium Electorale b. Non Pontifex Romanus c. 3
4) Sunt verba Divi Caroli I V. in aurea bulla, tit. 5. Dom. Goth. Ant præcept. y. m mihicolendus diſ feud. 1 4. 1h. I. lit. b. Buxdorf.& Arum. adt. j. aur. bull. 5) Chri- Hooph Beſold. de Reg. ſucceſſ. lib. 3 diſſert. 4 Buæxdorf ad aur. bull, th. 55. licet alias gapitulũ
1 2 in adminiſtrari iuriſdic cedat, c. his quæi c. cum olim de ma-
ior. Eobed.*) quod ſibi tamen perfrictà fronte& ſatis im pudenter arrogat in clement. l. de jursfur. c. ad Apoſtolica de ſentent.& re jud. in 6 clement. paſtorib. o. licet, de foro comyetent.& aliis, ubi Canoniſtæ communiter.
3. Haicenim omne jus in Imperio præcluſum eſt.
Vultenim eſſe per ſona Eccleſiaſtica,& quidem ſucceſſor Apoſtoli, audiat er- go Dominum cœleſtem, Reges gentium dominantur, vos nõ ita, Luc. 22.25. Matth. 10 33 ſecundõ evolvat facros canones ipſos, c. novit de jud.&. cauſam, qui filii ſunt le- 2u. venerabilem, esd. c.tuam, de ord. cogn. c, quoniam C. duo ſunt, diſt. 96. c. nos ſiincom- 1 8 X 2 peten.

——
164 De Vicariis Imperii horumq poteſtate.
petenter,§. ed notandum, 2. 9. 7 ibi. duæ ſunt perſonæ, quibus mundus regitur, Rega. lis videlicet& ſacerdotalis, ſicut Reges præſunt in cauſis ſeculi, ita ſacerdotes in
cauſis Dei. Due ſunt diſtinctæ poteſtates, d. c. duo ſunt᷑. Nov. 6. ut duæ vitæ, carnalis&
ſpiritualis, c. ntſi§. pen renunciat Duo genera militum, Eccleſiæ& ſeculi, c. cler icum, diſt. 0. miles autem temporalis, cum abſtinere debet cauſis civilibus, ne à bello avo.
cetur,! militares, C. de re militar. multò magis id faciat ſpiritualis, L. 41. C. de epiſe.
ckr e. reprehenſibile, 2 3.. 8. cum& probroſum ipſis eſſet, rerum civilium ſe gnaros
oſtendetfe, diſt jurib. miles Chriſti deſinat eſſe miles mun di, c. 2. 1 feud. lib. 2. Tertié,
quia ſe ſucceſſorem Petri jactat, cui tamen neq; localiter, neque doctrinaliterſuc. cedit, non debet melioris conditionis eſſe quam Petrus ipſe E. 7 de R. I. Necbe- trus talem poteſtatem habuit, quicquid Canoniſtæ reclament, Quid enim Chriſus Matth. 16.V. 18.19. Velit docent Theologi, Petrus dicit à petra, petra Chriſtusipſe eſt, i. ad Corinth. 10. v. 4. in ipſum ergo quomo do transferre potuit,? nemo plus ſfds R. I. Si eſt ſucceſſor, poſito tantum, Anteceſſoris factum præſtet, d. 1. 177.linquat gladium Pauli,& Petri teneat claves cœli, non teræ, liget& ſolvat pro ccœlo, non pro terra, Ioach. Cluten. Syllog. rer. quotid. concl 3. Eat pedes per mundum,& docest gentes, Matth. ult. non equo ſellis& frenis ſplendentibus ſuperbo, mun do detjuſ- ſa, ſed paſcat oves Chriſti, loan 2 1. Quartòô, Chriſti vicarium ſe nobis perſuaderean. get, cui inſtrumento credere non prohibemur, 11 C. de mand. pr. Plus ergo nonfa- ciat quam principalis voluit, Idiligenter, ff.mand nec commiſſionem ad alia diyer. ſa extendat, Rutg. Ruland. de commiſſ. 1. lib. 3 c. ⁊2 nu. 14. G ſegq. Du. D. Reinking reg. ſæcul. lb 1. cl. 2.c. 3 n. 22. Ipſe Salvator quoq́; noſter negat regnum ſuum eſſed hocmundo. loan. 18. 36 ergo& vicarii ſui, arg. leg. 1. 2. C. de eo qui vic. alter Quin. 6, quia propriâ confeſſione, cui omninò fides adhibetur, tot. tit. I.ff.& C de eonfeſſ eſt ſervus ſervorum, abſurdum ergo pueris riden dum, fas ipſi Dominium munqdiſi- premum concupiſcere, arg. l. quod attinet, ff. de R. I.l. 1 ff de iur de liber. zbiq; not quan- quam Jaſon. in!. reſeripta, C. de prec. Imp offer. putet hoc fieri tantum verbotenusrei pſa enim velit eſſe Dominus dominantium,& habere jus regum. Ego tamen apro. pria verborum ſignificatione non adeò facilè diſcedam, l. non aliter. f de legat. 2 ne- mo enim præſumitur, dicere, quod non ſentit, 1.7. deſuppelled. leg& 7. valdé ſitin. congrüuum, verbor. blandimentis fallere quenquam, Autor deß gruͤndlichen Be⸗ richts von der heiligen Reichsſtat Friedberg Stand Regalien p 1. 5ag. 100:n 124 ſed confeſſionem ipſius de iure veram, credam, nec hæc credulitas mihi imputans erit, extra culpam eſt, qui bono viro credit, ut da. regula habet. Sextò, rateo ſuadei fingulis ſingula officia committenda, c. I di 1. 89 c. cum fingula dopra bend. in 6! N. mo, G. de aſſeſ l. conſulta, C. de teſtam. Non enim unius hominis ingenium ſufficitat ſuſtinendum officium Eccleſiaſticum& politicum, Ioach Cluten. loc. Unde nema poteſt eſſe pater ſpiritualis& Carnalis eiuſdem, c ad limina 30 4.I. qui ſe ergo mun. danis implicat, negligit ſpiritualia, arg. æius, qui dueit uxorem, I. ad Corinth. 7. 320
72 Unde Doctores quidam magni nominis, Papam Dominũ temporalem eſſe pu-
tant, quia aliàs ſequeretur abſurdè, quod Reſpublica ſit in Eccleſia, cuius contrariũ verum eſt. Oprar. Mileti van. li. 3. ad Parien ſed talis poteſtas ipſinullo jure compe- tit, Eccleſiaſticam ergo retineat, ſi quam habet, miniſtret Di vina& ſupplicerpro Re. publ. Novell./ ꝓrin ſi enim vult habere utrumꝗ;, perdet utru mq; Divus Bernbardal Eugen. quia neutrum peragit, qui feſtinat ad utrumqn d.l. nemo. Pro ſeptimò alids in- veniet
¹ 1. 5 6 miazee neſuo timeal“ 3
gea. a pœn f
1 Fe. I d Mlebuin 16.1nc.53. ur Arpamuoshabetet= keriem uod adele⸗
1. tw telekomana, qu- 241
uohüg Temyertt, lt p lhriſcopatum n er
Penn enim in ter 2 e.
ttifttinterſevos a c unzthe Urirerſilem N ſ⸗ Nhs las 4t9 n p nüiinnntCkegorus n p, M tbcuid min p
Iaegwrmporehrm
ümam undftcp. t.
tiſenm e ier E p
antceuan ererer p ſel tanntieiin ſac e, a..„„ N Lereſiui Liehlat eg= lalt alrnn i darl,nrs pal
*
enl. a 3 R ſrumniene iep, aiſerkerco ailh—
imaz,

ltut Ne ALcerdog. X.Carnaa 1 z:„Alenjen . 4 bellon „L4ec um legaa 5. 1. Ten rinaliter R. l. Necj enim Ch Chriſtus
ro cclo um,& das aundo den derſuadern ergo nal aad aliadi .. Reinkie m ſuumelt ic. alter i C 4u um mundl lbig not qu
erbotenusn
d tamenag delegu 7. valdélt indlichen! 2.100Al hi impuu , ratso lu wend. in 6! nium ſaffi ec. Undenci ei ſe ergom eorinth.)zu dralem eles uius conti lo jure com ſicetpyol us Bernhul ptimo alüt Fel
——2„nͤ— ·—·
D]Juſti Sinolt cognomento Schuͤtz. 165 Keriet Reges geprincipes cordatiores, quam utbicipitem huncjanum, cum vetuſto &putrefacto fulmine ſuo timeant, qualis fuit Ludovicus 4. Bavarus, qui generali Conltitutione Coloniæ Anno 13; 8. conſenſu omnium procerum Imperii promul- ata eam qui auſus fuerit dicere, Imperium à vel ſub Papa eſſe, reum criminis læſæ NMajeltatis aliisq́; duris pœnis dignum pronunciavit, de quo etiam piè in apologia ſna contta calumnias Johannis Papæ Francofurti propoſita agit, quod Goldaſt conſt. 1m*6.101. Audier Philippum Eccleſiæ klium, ut vocant, primogenitum Bovifa- cio dadſe ſcribenti, ſeire te volumus, quod in ſpiritualibus& temporalibus nobis ſubes Reſpondentem: Philippus D. G. Francorum Bonifacio pro ſummo pontifice ſegerenti lalutem modicam ſive nullam, ſciat maxima tua fatuitas in temporalibus liſubeſſe Bodin lib. 1. c. 8. de rep. Veniet Woldemarus KRex Danorum. Notum tibifacimus, vitam nos habere à Deo, nobilitatem à parentibus, regnum à ſubditis, ſidemab Eccleſta Romana, quam ſi nobis invides per præſentes remittimus. Non timidius Fridericus I. apud Gruth. ait: Eccleſiam Regat ille ſuam, divinaq́;Z jura Temperet, Imperium nobis faſceſq́; relinquat.
nosnul
EtEpiſcopatum univerſalem Doctores recte ipſi denegant.
primatum enim in terris deſiderantes velde eo tractantes confuſionem in coloinvenire, nec inter ſervos Chriſti computandos docet, c. multi ſacerdotes, verſ. quitung, diftao Univerſalem epiſcopatum à fidelibus abeſſe debere acriter monet Pelagius z. Dapa, e nullas⸗, A ſt.99. talis nominatio in Eccleßa non toleranda, c. primæa eodſiditribuivetuit Gregorius, c. ecce in prafatione eod. Chriſtus enim caput Eccleſię⸗ Epheſ.23. G ſimil. qui dominationem omnem in ea prohibet, Luc 22. 24. G ſeq*. 1. Petr. ſ 3 4. quo tempore hoc malum in Eccleſiam irrepſerit, docent hiſtorici ſi ipſi concederem, quod ſit caput Eccleſiæ, facerem Eccleſiam monſtrum, cum in- tetqumplures uno Papæ fuerint, item quando ſedes aliquando, velper 18. quoque annos,racait ſequeretur ipſam fuiſſe ſine capite. Huius quidem hierarchiam Pö⸗ tificiæ relgienis Epiſcopi in Imperio adhuc agnoſcunt; licet con ſecrationem ſeu ordinationemipus non adeò ſtricté obſervent. Laurent. Ohm de iur. epiſcop. consl. 14 lne. Ubiaddit, quod pontificii illi Epiſcopi non inj uria honorentur, vel in ſoli- dum onerentur, gratia, papali ingrata, pallio ſc. quia exiſtimant ſe aliter non poſſe tegi. Nam nimis carè ſolet pontifex vendere linum ſuum, ut loquitur Sleid. lib. 13. Conſtatenim fere zooo. millibus aureorum, antequam domum præferatur. Dann vermogder Beſchwerden Teutſcher Nation wider deß Bapſts Geitzigkeit/ Ma- rimil anno oz. vbergeben/ apud Goli. in Reichsſanung⸗ fol 21½. Werden allein zu Romvor das Pallium 25000 flor geben/ alſo daß bey eines Menſchen Leben gen Rom 175000. flor auß dem Biſthumb Maͤyntz vor das Pallium ſiebenmal zulöͤſen kommen. dahero Jacobus Ertzbiſchoff/ als er jetzo ſterben ſolte/ mit kla⸗ 4 nder Stimm geſagt es kraͤncke jhn nicht daß er ſterben muͤſte/ ſein vorſtehender eenfafbeeh auch nicht ſo ſehr/ af ß das ſeine arme Dyrerthanen widerumb eech ſe Schatzung vor das Pallium geben muͤſten. Idem ar:. 7 d. loc. Portent ns 1 tienterjugumvoluntarium, quamdiu ipſis libuerit Quid autem de cæte- „Auldominatum ipfius ſimul ac religionem excuſſerint? equidem conſtat eos ad
comiti— 12 4 mitla, non vocari, ſeſſiones in Imperio non habere, Regalibus& Imperatori- X z bus;

————-
166 De Vicaris Imperii horumq́; poteſtate.
bus noninveſtiri, idq́ue propter concordarta;ut vocant, Germaniæ à Fridericolll. Suaſu Æneæ Sylvii eum Nicolao V. Wormatiæ factæ, anno 1447. quibus intes frca dadn alia cautum. Ne Archiepiſcopis regalia ab Impp.- aliter concedi poſſent, quam con. elie oteneturlls, odee. riſd. concl. 6=. Laurent. Ohm. A. loc. qui putant juſtius& confultius fieri, ſi pro Epi. ſcopis& principibus haberentur, quia concodata illa, ut Imperio damnoſaſuc. ceſſores Friderici obligare non poſſunt, quia pax religioſa, ut vocant, omnem pon tificis juriſdictionem Eccleſiaſticam ſuſpendit, ergo per conſequens etiam ill concordata, I.2 f.de iarid. tum propter ſtatum Imperii hodiernum, eiuſq́; ſalutem quæ ſuprema lex eſto: proptereaque rigor juris Canonici obſervandus non eſtine. nihil, 44 c. qualiter, de election& elect. c. avaritia,. in 6. ubi ſtatuitur, ut electusſine
firmatis à Papa hoc an jure an juria fiat, diſputare nolo videatur, Engelbrech
1
confrmatione adminiſtrationi Eccleſiæ ſuæ ſe ingerens jus ex electione quæſtu debeat amittere, Ohm a. loc. Et ſi pontificii hoc non admittunt, quæro, qua ration ipf abſque confirmationepapali, inveſtitura Cæſarea, ſe pro epiſcopis gerunt, co-
mitiis& clectionibus interſunt, ut exemplis multis probari poteſt, ſed brevitatittu.
deo, num lex omni jure fundata, quod quiſque juris in alium,&c. mortua eſt Sic E. veriſſimé denegavimus Romano præſuli regiam temporalem,& Eccleſu. ſticam poteſtatem ſupremam,&&contra eum ſubiicimus Imperatori noſtro ch mino mundi, per ea, quæ tradit poſt alios Dn. Reinking/ de reg ſecul lib. 1. claſſ. 2. cay. num. 10.& ſeqa. Si enim animam habet, certè ſubjectus erit ei, cap. 13. au Rom. An.
Dn. Pracept, Hunn. Reſol. diſp. Treutl. 2. 7. 34. à quo poteſt judicari, deponi&
puniti
ſi officio non fungatur, arg c. quia igitur, c. Reat ina. Eocleſia, cap. nobis,&ap. Agathon-
Hadrianus, cap. in Synodo, diſtint. 63. Eſt enim huius officii, Eccleſiæ providere,
novell. 3. 5. 6. 16. 37. 56. 57. †. t. C. de epiſcop.& cler. Ferrar. in form. libell. u
bi ag. a
ſubſt Ekerhard à Weyh. de regn ſubſtan cap. 1. num. 19. omni Heroica virtute ditiſſdmu Philippus Haſſiæ Landigravius ad Granvellanum apud Sleid. libr. 17. in receſſibus Im. perialibus dicitur Auguſtus noſter, der gantzen Chriſtenheit rechter Schutz vnn Schirm⸗Her:/ Aeanno 1518. ein oberſter Dogt vnnd Schirm⸗Hern der heilige Chriſtlichen Kirchen/ Anno 1 5 30.& paſſim. Sic& olim Imperator poteſtatem ha-
bebat Papam confirmandi, cap. Hadrianus cum ſeq diſt. 63, Hinc Leo4. promitti
ſervare præcepta Lotharii, c. de capit ules diſt. 10. Idem quoque Johannes 8, facit c. vides, cum ſeq. diſt. 10. quæ omnia ſuperioritatem in Imp. indicunt. Leo 4. ſepu gat de crimine læſæ majeſtatis Ludovico 2. Imp. c ſi nos incompetentem, 2. 4.7. Iden reddit Imperatori rationem, quare ſuſceperit bellum c. ibitur, 23. 8. Henricb 4·Benedictum 0. abrogavit, eidem que Nicolaum 2. ſubſtituit. Et hæc juſté, nan ipſorum Canonum Jure Princeps eſt utriuſque tabulæ cuſtos cap. princeps, e. ſiapul 2z.4. 5. Eſt nutritius Eccleſiæ. Eſai, 49. quo pertiner dictum eiuſdem, Eſ. 60. 2. Reg. 11
Quo reſpectu ſuſtinianus Imp. ſe ſervum Eccleſiæ appellat, inl. 1. C. de offic. pruſ prator. Et hoc cum ſacris maximè convenit, ubi pii Pontifices, ut Aaron K ali omnes, tum in veteri, tum novo teſtamento, ut Chriſtus ipſe. Imperio ſeculaii obedire non detrectarunt, quod ſpecialius recenſere, nimis longum foret.§e
lomon Abiatharum quidem ab officio movit, Otto Tertius Papam Romanum,
Naapelit. de jurisdist p.. Sed argumenta eorum ſub cane frigent, iiſque àv
Hiſce prædictis ſtrenuë paraſiti Pontificis contradicunt,& authoriratem eius, ne quid culinæ decedat, ad ſanguinem uſque defendunt, é quibus noviter, Mams
eritatis aman-
antot
40 Linedn teona tr Crligue 5, riſtir
1 Newus lilcipulisP 2 EnasE'Me competel lnchzant Sit DEu 1 unn„ut beus 1 Lullhalub iqpu 4 denr rcloluta, üt, 1= Nte diniue Dapaq’- i 5
Arununlmetabill t unt Atiut, c daus faum ſuam e..« Gdeliian alnittat,. 1
aun Mesunam,—1 ³
el an aucuttadicat,» un
. ,1 1 6* leicz nucgioctean Kſ dan hetncholtis ex un jc tasacmbaslton h. 5. nn 76„ lecealuichans B= Ahmaaulm K c.m jan ni linnmanfne 1. lä 8 lccden ⸗ Olaacaun. 1 ummlean uta— tülderhendſ 49 1 n h 1.. mnt,(chian ſin, da nlfatenaſtc. 4 Unealddents tcun, R tktnauna
lhriu
äe Bu Neull 91 untitäi a
des it 17 4 r lr. hnlrato

D fuſti Sinolt cognomento Schuͤtz⸗ b 167 47. quiban amantibus ad invidiam uſque ſatisfactum. Teſtimonia quæ proferunt, ſunt do-
end gtan meſtica, quorum fides improbatur„1 2uu f 4⸗ teſt. an C. od 1 mnibae, c. 29 4. engelbraha deindecredere nemo tenerur 8 ,e de authres lc lahehn— cap. ſer, e nn Sieasdna AB. ah e eguaen:an D. Rrinking⸗eEſee,3 eher e h. uu. tio damuo Et qustam demens, qui(cordialirer non dulaxorie hcredat, qao6 jt üperreyna int, omnen omnesgentes conſtitutus, 247 9nnes principes, de maior. C. obed. juxta dictum quens d Chriſi quod ligaveris. Tegna trahsferat„ e TAhes,A. ſentenr& re eeein 6. n, eiuſcßlän quid enim pet claves cœli Chriſtus inrelligat, ocet D1a⸗ 18. ver). 1 nes 20. v. andus nona 16. übi ea omnibus diſcipulis poteſtas data eſt, non ſoli Petro. Si autem ſoli ur, ut elean dataeflet Pet
perro, Papæ competere non poſſet. quod Angelos judicet, cap. venera- llectione r bilem, qui ſlii ſint, legit. Sit DEus non homo, cap. 7. diſt. 96. cap. quanto de trauslat. Komnia poſſit, ut Deus excepto peccato, cap. charita«, de pænitent. diſt. 2.
(copisgerm dodſtmaior Paulo, cap. I. dilin. 29. cap. ſacroſanda, diſtind. 2 2. referente Marta, dabden dtatur poteſtate abſolutâ, ut, liceat innumerabiles animas in gehennam ducat, all
ATnideria.
——
—
nefas ſitdicere, domine Papa quid facis, cap. ſi Papa, diſtinc. 40. heu os putidum, lem, Kai abrumpam, neinnumerabilis fiam recenſendo talia. TIrturn eſt, qu Ddextrieari ratoti nohn cupio,motum, ab auth. de iure princip. concluſ. 2 3. quænam illa ſir ccleſia„quam ub. Laluſt Bouifacius 8. ſponſam ſuam appellat. cap. quoniam de immunitat. in 6. N um Ec- Jn clela Chriſtiprocos admittat, an, ut Vult aict. aur fœmina in Apocal. 17. depicta. Neautem putes Bonifacium 8. poſt alios, univerſalem Eccleſiæ primatum ſine rationeafferere, Habes unam, inc. unam ſandtam, exwtravag comm. de maior.& o- ccleſtegtoh hed quodis„qui contradicat, duo cum Manichæis fingat principia„cum tamen 92 hel un ſetiptumſt, in principio creavit Deus cœlum& terram, non in principiis. Ele- viraatedht gans cettt& melancholicis exhilarandis prælegenda illatio„ quam in ipſum re- jn recelſbu Torqueo, nam cum Deus ſit principium Imperatoris& ipſe P apa de ſe idem ſtatuit, in lee ſequitur quodſit Manichæus hæreticus. Variant deinde in titulo imperii ipfius, zeer ech exvariationc autem dolum& calumniam lex præſumit, cap. haſtoralis in verſ. tem Neerk d h Pus, Bald. in marg. verb. exceprio, verſ. 1 3.& variatio arguit ſuſpicionem falſi, I. eos, rp oteltan T de fall.&vananti non credendum, I. qui falſo, ff ae teſt. Nam mox authoritatem cLGO4] 6 Conſtantinum Magnum laudant, cap. Conſtantinus, diſt. 96. Cuius ridendam falfi- Tohannes 32 tatem noviſſiméob oculos poſuit Da. Rein king A. tract. za⁵½. 7. poſteà Juſtinianum ljr. Leh 41 inter claras, C. de ſumma Irinit. quoad principatum Eccleſiaſticum ſc. Sed his renr, nonpenitus confidentes recurrunt ad Regem Regum Chriſtum, quem horrendæ cjuls huius poteſtatis donatorem jactant, eiusq ue authoritate etiam in hodiernum uf- nAXL Ac
„RXc. mottu
2. 1 3. au R'n ‚deponi&hu d0 bis, aah Alul
incebs, M. 3.. 1S 24 hus, Bayaruslmp. E. hoc dicentes eſſe mendaces reos criminis læſæ Majeſtaris: à ſolo m. N. 4 Deo, ſub ſolo Deo id eſſe dicemus poſt. Sed tamen feudum eſt fedis Roman. 3I. 1. C. 4Eh NMart. Ae iur 2 Aarond 24—..— 3 85 28, Uk A2 fr feud. hinc Impp. ipſi fidelitatem jurant, unde verſus Imp. Lothario, ad pe- e. Imperlolet des Innocentii- ongum fote⸗ lunt: papam Rona⸗
20, emeil Rex venit ante fores, iurans prius urbis honores, thoriratem el-
Poft homo fit Papas ſumit quo dante coronam
noviter, Ineptire h. 44 4.. 2 S. dus noxitet, eptitehos,& morbo potiis animi ꝗᷓ recto judicio aſſertum ire, ait Du. Reinking
./ 1 ea lel 6. 1 1. 2 4 2 2— 4— 3 5 2 at, üſdu 2 51 lſla lihibi iis atusfaci Ad c. Imp. y I. illud eſſe extraordinariũ, nihilq́; cõtra
Impe-
——
————.äÿ
que diem Imperium Rom. German. ſub ipſo& ab ipſo fuiſſe. Ad hoc Ludovicus
iſtp.I, ap. I8 num 12.& ſeq. maximòê per cap. Imper feud amitt. 100. lib. 2.
1II. proſtraro,& ab ipſo coronam accipienti., picto aſcripti
—————ÿõÿõ
——
———— ——ööö

168 De Vicariis Imperii horumq́; poteſtate.
Imperium concludere. e, quam Fridericus ratio 1 feudum tenebat, non verò reſpectu Imperii debebat, tem nullam juraverat. Tertio tatis, quod ob feudum præſtatur, G ePscl e. faciendà ap. tibi domins 33. diſt. 6 3. Idque ex conjunctione fidelitatis, quamib Dso debere ſe Imperator profitetur,& hujus facilẽ eſt colligere.„Porrô dicum papa emiſit conſtitutiones& leges univerſales, quod maj eſtatis ſanẽ eſt, reſteſcho la politicorum Bedin. lib. 1. Cap 10.de Reg.& nos iis utimur, ergo ſub diti ipſiusſu. mus, argum. fin. ff de iurisd. l. 1.ff. de tutor& cur. ꝶ. emittit quidem ſed nullo jute 1.13. F ae iniur. non ſpectandum quid Roma faciat, ſed quĩid facere debeat, I ſeau- cet, ff de offic præſid. verlim quod nos iis utamur, conſequ entia tamen falſa eſtNam Itali, Galli, Hiſpani jure Komano utuntur, ſubditi tamen eſſe nolunt, deinden- timur iis, non ut ponrificiis, ſed ut noſtris, per& propter conſenſum principum noſtrorum, Du prætept. gunnius, de author iuris canonici, cap. 9. ſed vivimus iis, non ut legibus ‚ſed urjure, ſu btiliter ita diſtinguente Bodino de rep. cap. 9. num. 102 lib.! Sed nonne Papa appellatur à principe ſummo, cap. 10. de for. compet. pro Mart. caxi per tot.. lot? ꝶ. nobiliſſimus Ulpianus ſtultos eſſe qui hocputent: 11.§. 1. ff. à 4 appell. non licet, appellatio eft infallibilis nota ſuperioritatis, cap. placuit, 2. qusſi cap. ſi duobus,§. deniq; de appell.Ipræcipim us, C. eod.& ſimilib. Unde recté ad tuendan Imperii majeſtaté, tentans adImp. ad Papam provocare, punitur centum matai auri puri deciſ. Cam. mp verb appellare quibus. nobile de hac temeritate punita pra- judicium habet Sei'erus, ubi addita verba, Alles zur Schmach/ Verachtung Derletzung/ Reyſerl. Mayeſt. Hoheit vnnd zu Abbruch derſelben. Sed Rom quæ caput orbis 1. 3. cap. de conſul. urbs aterna, cap. de pri vil. corp lib. 11. Romana Ni publ. l.6 ff de V§..:. C. de iur ſiſe Juſſui pontificiali obtemperat, ab eoque poſiidi tur, eiusque dubio procul dominium ipſe habet. ꝶ. O vanitas, quis Impp. hor unquam conceſſit, nec ullus unquam concedet, nec cõcedere poteſt, contradiea ipſos reſcimus, ut noviter Maximil. II. Papæ reſcribit, Italiam nullum, niſi Imye ratorem, habere Regem. No nné Frider. I. ann. 1167. S. P. Q. R. fidelitatem juts vit. Gold. confl. Impp. ꝓ. mibi. 7 1. exhibet. formulam,& quæſo nonnè ridiculum eſtlm perium orbis certa una urbe locare& includere velle? Non poterimus autem br pæ denegare, quod in Eccleſiaſticis prin cipibus noſtris approbamus. ꝶ. ingenn
fatear, meĩpſi non denegare poteſtatem ſecularem Ecclefiaſticæ coniunctam) ſe
gitimo modo acquiſitam, ſi ab Imperatore noſtro eam recognoſceret qualemu
principibus noſtris Epiſcopis toleramus, quamvis duriter approbemus ut infran cluſ. 18. hi enim ed legitimê donati& inveſtiti, ille propriâ authoritate ſibiu rogat, quod ſpeciem criminæ læſæ maieſtatis habet, 1 3 F. ad! lul. maieſt. concꝭ derem etiam ipſi præeminentiam,& primum ſeſſionis locum cum jJuſtiniano ³ T'ell. 1 1. 131.cap 23 4. non primatum univerſalem, nam eo ipſo ipſi inurerem no- tam Antichriſti, reſto divo Bernhardo; ad quam ſuſpicionem amovendam conlil tius fecero, ſi legem inter claras C. de ſumm. Trint. non ut claram, ſed ut obſeu ram& ſuſpectam ejecero, cum Hottom. Azon Alciat. Cuiac. Ioachim. Cluten. fuſh dolente Fachin. 1. Quia non in omnibus codicibus habetur, 2. Quia fom
inſtrumenti à Juſtin. in No. 47. præſcripta non eſtobſervata. 3. Quiaſtylus eii Ae
secundò cum obrecht, id eſſe accipiendum deilla fidelita. we uliſ nebonorum quorundam particularium, quæ à Papain ratione n. huius ipf fidelita. 5 reſ i ibi i de jurame 14 uuz.
reſponderi poteſt ibi non agi de juramento fidel. 66: 19 r teim
ſed Advocatiæ, de protectione Eccleſaæ ſcilice; wiem
DſukSS
e Jec illius temp A dua ſin- eiiteſal=r Lu urbus Fecleli=
habbih 3 Quia lah 1
Teixbalatinu lnauanante con 2 den nn dartus? C uu ala resuudigtarlnd E rslefileu 4u un gmar putat alat enuberDn EAlid t. an tnaſerete,d E ſf metghanihteronddee e nnet lo; Burin npumione jeten 1 nummerilſe, quali e 5 tusgtrcket. etnn Dt ze hhndutsiſſas dil pe n wiaktämyorum 5 1 4t Ilrsutm emin dif t I ſbu ſuaabrb etuft E l, eimeen ont 1 a ſnc Ainapllieeu A mi tenctuni unign= ſf atatenunit ſer ülhlmmmmtrtir 7 un rlhemtnne r 4 nib trſck,meaun, r daamrtamrſtec
—
eft u 1 Agan ſela nſä dad mill=
d n
15
p
Moua 8 1 1 ldar N. — d ha b
—

Ldeilite uxa Da ünsipüätat ramento a Eecleltala litats, o Dorro
d
1
m ſed nul te debea den falſa 4 blunt, de nſum ymn lvivimui 9 num. 10h et. pro Man lacuit, 1,9, ecté adtu r centumm itate punin h /Verach den. Secdl . 11. Romm ab eoqvent „quis Imyy teſt, contua ullum, nill .fidelitaten ridiculumt rimus aum nus. F. Im coniundta oſceret qu bemus ut“n uthoritatel lul. maitfſ. um jJutinian ipſi inureta novendamen gram, ſed uto pim. Clunn. „ 2. Qunt z. Quiath
D. Juſti Sinolt cognomento Schuͤtz. 169
. 7...„ 4„. nec ſulin: nec illius temporis eſt. 4. Quia expreſsé repugnat Chronologiæ.
3 QuaJuſtin: Dapæ id præſtare non potuit. 6. Nec voluit Nov. 131. 7. Nec elbit, ipſa de rebus Eccleſiæ conſtitutiones fecit inl. L. eid. tit. ſub iectis, Nov. 3. 658,123. 8. Quia Papa in multis aliis mendax repertus eſt, ſemel malus, in
coiem genere ſemper bræſumitur malus.
Elector Palatinus privilegio vicariatus gaudet ã multo& lon- zillmotempore ante conſtitutionẽ Carolinam. a Saxoniæ Elector hac
demum an honoratus? controvertunt. Ajo.5
2) Buxd. ad aur. bull. concl. ½6. 4 rumia. diſcurſ. 3. concluſ. ⁊ 5. ad eand. certum autem tempus indigitari nõ poteſt, vetuſtius omnibus ſe invenire dicit Buxd. l. poſt mortem Rudophi I. de quo A Vent. lib. 7 Annal. Boii Andreas Knich. c. I. uu. 1 2I. de zur.
Sarun. nonprovoc. putat Palatinos ante Ottonemz. hocjus promeruiſſe, ſed unde
probet, nonhabet. Dn. Beſold. de reg ſucceſſ lib 3. diſſert. 3 th. 5. judicat recté Freherum contta Gewoldum aſſerere, hoc jus ipſis competere hac ratione palatinatus. Alß
dem Oberſten Richter vnd deß Hauſes major, non reſpectu ducatus Bavarici, quo
tamen inclinat quoq; Buxdorf. concl. ½ 5.lit. a. Stc enim Freher. lib. z. ad Petr de Andl. c. 10.hocſus,ait, ratione veteris præfecturæ Palarii, ſive majoratus domus ſub regno Francotum proveniſſe, qualis dignitas ampliſſima fuit, ita ur reges ipſi adminiſtra- tionis espertes eſſent. Hotrom. in Francogall. cap. 1 2. Sic quoq; ipſe Imp. Ludovicus 4.4pud Cußhin in vita ipſius diſſerit, hoc jus Palatinum longâ& approbatâ conſue- tudine, incöcuſſe à majorum obſervatione& ordinatione habere. Tutior ero hinc Prehero credam, nam in difficilioribus, qualis, qualis probatio ſufficit. l. nõ omnes, fderemiltar talis verôvetuſtorum eſt,. ſi arbiter, f de probat. nec enim video quid certi& ſirmi afferatur contra aſſertionem Freher. quod enim non ſine controverſa & quieto ula jus illud exercuerint, mirum non eſt, quis enim principum pro ſtatu tempotis antiqui, tantæ dignitatis officio ampliſſimo non invidiſſet,& quæſtionẽ
ſtatumutatomoviſſfet? 9) Et hunc ſereniſſimum Ducem Freher. d. loc. putat quam
diu Palatinatustamdiu& vicariatus honorem obtinuiſſe, à quo Arum.& Buxd. diſſ. quia apud hitoricos de eo memoriæ nihil proditũ, deinde propter verba aur. bull. §e frutrelle, undecerté conſtat divum Carolum 4, Ducem Saxoniæ nobiliſſimo hochonore decoraſſe noviter.
6. Comes balatinus conſtiturus eſt vicarius in partibus Rhenia
& Snevia,&in jure Franconicob? Elector Saxon. ubi jus Saxonicum ſer-
vatur& inde totum] mperium adminiſtrant, d hi duo pp. EE. e præ aliis Proceribus merito. f
a Aur Bull.¹. 3. ubi Arum.& Buxd. notant, quia ſimpliciter Rheni ſit fa- . 7...... nwes ab eius prima origine, uſq; ad finem,& oſtium ſitas provincias cõ- Prehenſas eſſe. 5) Ethic notandum quod non dicatur in Franconiæ, ſedin Eran-
C. 5. 2 0 enht ſute unde intelliguatur 8..& extra Franconiam ſitæ, quæ
3,— 1 1†.. 0 2 ¼* 2 ·. 2 2 3 Jureso utuntur. Freh. de or. Pal. li. 1.c. 1 5.& hæc vera puto niſi inibi aliquis vicarius
5 6 teberiatur, ut eſt Dux Sabaudiæ, Delphinus, Dux Burgundiæ. c) quia Ts Jaronici defenſorconſtitutus. Albin. in hiſtor. Miſmn part. i.t. 16 Heig. lae9 Set an in illis locis, ubi jus Saxonicum in deſuetudinem abiit, ipſij us ut lalyum, quæritur: Quæſtio hæc ex facto orta eſt,nondumꝗ́ deciſa pendet.
I
Recté

—.— nͤne—
4
70 De Vicatiis Imperii horum q́; poteſtate.
Rectè affirmativè concludit Buxd. Sufficit enim latæ conſtitutionis jus illudibi vi- guiſſe, cuius abrogatio alteri jus quæſitum adimere nonm po teſt, argt.1fin. depas deinde id non caulam privilegii fuiſſe, ſed Demonſtrationis gratià adjectum, adait Arumeus. huic putem contra geſtum ab Imperatore confirman dum vel ratifteau. dum non eſſc ob dicta in concl. 16. lit. e. alias certé Vicariatus Electoris Saxonicitan. dem omino aboleri poſſet. Si una cum abrogatione juris Saxonici jus hoc amplif mum mulris retro ſeculis legitimê acquiſitum, uſurpatum& quaſi poſſeſſum à ge reniſſimo illo Electore auferri liceret. Er ſicuti Elector Palatinus Vicariatus ſui mu. nus exercere non deſinit in locis illis, ubi jus Franconicum obſoletum eſt, eddem ratione Elector Saxonicæ Vicariatui ſui invigilare poteſt, ubi jus Saxonicum des ſuetudine adumbratum eſt. Videtur ferẽ Bux. A. loc. inclinare, quaſi Haſſia ſub vica. riatu Saxonico comprehenſa ſit. Sed eam ad Circulum Rhenanum inferiorem re- ferri paret Recefſ. Norib. Erklaͤrung deß Candfriedens/ Anno 152 z.hernach fol⸗ gen die zehen Rreyß/ uti& non probatum utrum jus Saxonicum in Haſſia oblſer. vetur. d) Diet.de ſum. Sum. Imp poteſt. concl ⁊l. Thom. Mich. de juris. con. 29. Freher de orig. Palat. lib. 1. c 15. Bęſold. de reg. ſucceſſ. lib. 3 diſſ. 3 th.. Buxd conc. ſ8. ad aur bul. non obſtat, quod certæ provinciæ quædam hic nominatæ ſint, cæteræ ergo excla- fr. I. 2 f deiud. vicarius autem extra territorium fibi aſſignatum, jus ſuum er- tendere non poteſt, cap. ſuas, 5. de offic. Viaar. I. fin. ff. de juriusdict. nam non ex ercenr jus fuum ultra aſſignaram partem, neque ulla provincia excluſa eſfe poteft: omne enim regnum Teutonicum duplici jure regebatur, Saxonico& Sue- vico, autores ſupr. alleg. e) partiendum erat hoc munus Ssummum, ne fi uni com miſſum fuerit, is reſtituere nollet, inſtruente Ariſt. f†) ur proximi à Cæſare Beſoli d. loc. adie rariones, ſuupra dictas.
7. Et hoc quando Imperium vacat, vacata. quando Imperatot fatis conceſſit vitã, aquando faſces reſignat, b quando ob legitimas cau- ſas cde ſolio movetur. d
.) Dequo nullum dubium, mors enim omnia ſolvit, 2ov. 2 2 c. 20. 9) quod
fecit Locharius, monaſterium Prumienſe ingreſſus, Otro Friſing. lib. 6. Chron. cap.*&
hoc ſeculo Carolus. Licitum enim hoc, c. I. de renunc. in 6 l. 20 de offic præſid.!.fna de deſenſciwit. Schrad. de feud. p. 10. ſect. 3. Vaſq illuſt. q. cap. 1 1.nu. 17.&& ſeqq.) ut, quia violavit fidem pactionibus capitulationis promiſſam enormiter, Becht. de ſoc& ſalv. condudt. concl. 1 46. vel quando delictis publicis inſanabiliter laborat
Arniſ.de auctor. princip. cap. 6. num. 10. G ſeq. Becht d. loc. concluſ. 47. Non prodeſt
ipſi abſoluta poteſtas ad peccandum, Dieter. de ſumma ſumm. Imp poteſt. conel 16. ho- neſtate,& juſtitia ea moderari debet, Dieter. d. loc. concluſ. 6z3. req urro ut violet enor-
miter fidem datam, ut delinquat inſanabiliter non enim omne quod ſpeciem vio
atæ fidei, vel delicti haber, in eo rigorosè cenſurandum erit. Erubeſcit lex caſtiga- tores genitoribus filios conſtituere. Nov. 22 c. 24·pater enim licet improbus& cö⸗ remptorlegum ſit, patèr tamen eſt Nov. 1 2. 45. 1. Princeps verò communis eſt pa-
triæ pater, Arhiſclib. 3 capir deiur Mai. Imperator omnes ſubditos filios ac nepotes
habere exiſtimatur l ſi quis, Ode inoffic. teſt. Canones eos, qui patres& Doctoresre- preh endunt culpan csinfamidnorant)c. plerunq, 2.. 2,c. quis dubitet diſt. 96. cogir tan⸗
—
——
8 4
4
Ipat Sino, 8n r
e GHrvumn me 6
„ 1
ir out Ietau txt
mmocem, 10
1 9 aaminll oben adminttt “ tr s ldicake coeatu A 7ee 8„— 3 4 6 ½* an bic Tbenusa= all . ih x. ulhte¹ l 1. 3* 2[— mrchoteneflof 2
7u 66 Atum, Ia e!
4
mnaciiaacs Cu n
1 1 V. arrxwñ huaulil
Raamdum cunca 2 halärscaulas ie&
M hetl. ene 1u: 3 rkallechat indi&
[.l 1
9U 1 Kaaeeonſtunr 4 anGas conttupt ☚ũch₰ά;cre
n 6 4 G
tench Cißm m„
l
vunmha ind
taemjoninis:
döcld 2
hagyuen bähatnlne 12 rtuua ane
dlue g. hätbunviri 1 ſäitce nrten and 4 palo Wndjang 4. Adatanzaanino 2. en.. 1.
dn Kelegneu. baen ſulc e
de.
3 limdle 1 4 1 enadeſor 2 1 Kil
88 5 Le, bunrum 4 moe Annege num dlügdis„ ſüdjar w L duns 1 d ldero dn—½ 1 ſeuanane

jusillul b ee. fn Pa
1 K adjecGuna in velraul is Saxorith us hocam cariarusſun gtum en A 8 Saxoniem laſtiatoh, minferion ſz. herni In Hafſua t. con. 29 R a. ſ&. ad 44 teræ etgo e un, jus luu 7. nam uon atia exclul Haxonicod m, ne ſt un là Cælarel
ndo lmper legitimas
4 2.. 20. 9 8,. Chron.an afic preſiu G ſeld. rniter, Bech nabiliter labe 47. Nonph pteßt onelit ro'ut violete- uod ſpecien lbeſcit lexcit et improbt ‚communbse os filios acubes tres& Doccole hitet,lihgan
D. Juſt Sinolt cognomento Schuͤtz. tandum eſt igneas Heroum mentes in poſſeſſionem miſſas— nec exin de pro arbitrio er ellendas. Zach. viet de cau/ exempt. conel- 14 per! 1 ·C de ſer v fugi Nov. 8.c45. 4. dum principis vocem, vocem cœli eſſe, nec eius decreta, ſi modo non pa- oba, improbanda Nov. 105 Cap. 2. in fin. cap. 9 2.97.98.101. co*ν.[˙. 11.. 3. Omuisin dubio principis Voluntas faltem de facto ſervanda eſt, Cyn. in l. re, tritta, 24. G„C. depres. mp. offer. heregr. de iur. ſe. lib. 1. 2um. 6 3. motus enim principis non ſine cauſa præfumitur ¹ Gyn.d 3 7.) nueceht.G Cauoniſt in cap. qu in Ecele/. cap. de cunlit ſemper enim pro Repub lica vigilat IFn. C. dæ quaat ien praſeript. miſerabilius enimprincipe nihilviveret, nihilabſurdius exauditi poſſet„quàm principem uni- cuiq; populo rationem adminiſtrationis reddere teneri, cum plerunq; bono Rei- ubl contra leges judicare cogatur, Engelbrec ht. de iuri/d. concl. s⁶. Eſſet enim hoc contra Majeſtatem. Sic Tiberius ad Senatum de Majeſtate diſſerens, non aliter, in- quit, xatio conſtat, uam fi nulli reddatur. Et Auguſtus enim ait, qui jura Majeſta- haber, nullius Imperio teneri oportet. Ergo rectè lex ipſa Imperatorem legibus obrät, ut inf. concluſ. 46 dicam, Bodin. de Republ. lib. 1. cap. 8 ag. 85. Principi quare objicinon debet, cur ita facis? Cum ſufficit, quod ita vult Bald. in! fin. C. ſentent. re- ſtini aun poſſe, peregr. pof ſpecul. 4. l. ubi quia princeps eſt cauſa cauſarum, non eſt de eius poteltate querendum cum cauſæ primæ nulla ſit cauſa, laſon. ad Brun. conſ. 8. 4) Quodob prædictas cauſas fieri poteſt, Ioau. Parlador. lib. I. rer. quotid. cap. 3, Dister de ſumm. mp. poteſt. oncluſ. 2 11. præjudicium habemus in A dolpno, qui tum principes Imperii n egligebat, indignos extollebat, publicé adulteria patrabat, vir. gines moniaſes, viduas conſtuprabat, fidem ſigillo& literis obfirmatam violabat, dethronodejectus eſt, Cuſpin. in eius vita, de hiſce tamen multi probatæ authori- tatis in non ſolum dubitant, ſed& contradicunt, aſſerentes quod omnes proce- tes Imperi, qui contra ipſum conſpiraverant, ſiniſtra mortis conditione ſint cor- repti, de quibusilli inter ſeconveniant. Wenceslaus quoque faſcibus& dignitate Imperatorid exutus fuit, quod ſibi ſoli viveret, leges& judicia Imperii neglectui habetet, præter ſpeciem hominis nihil præ ſe ferret. Volaterr. lib. 2 3. Cuſpin. in eius vira eucer. Chron. lib.. imò eius quoꝗ; reſcripta& privilegia caſfata fuere, Myn ſing. conſ 19 num. 6. Et hoc in Imperio noſtro& regnis aliis parem conditionem ha- bentibus dubio caret, Becht. concl. 145. in aliis veròô regnis, ſive hæreditariis ſive ele- Ctivis, quid obſerrandum noſtri inſtituti dicere non eſt. Res certégravis, res peri- culoſa, resiniqua libertatis januam populo aperire, ſi à domino non paternòè ſed truculenter tractantur, à domino ſc. ſupremo, inferior longè eſt hic Curia Pariſien- ſis, que decrevit, que le ſeigneur qui abuſe de ſa juſtice, en doit eſtre privé. Sed anneproceribus Regni faltem licitum erit hoc caſu dominum expellere? dimicant dd. videatur Dn. Reinkingt de reg ſecul. lib. 1. elaſſ. 1. cap.. ubi refert?& confutat quoſ dam. Mess noſtra pateſcet, s concluſ. 49 infr.& licet Rex in ſubditos etiam religionis intuitu ſeyiat, placet tamen vox viri doctiſſimi, Zach. Viet d loc. vos ſubditos ad mi- tia coafiliavoco,& aureum patientiæ numen, quodnon niſi ſeditionum furiæ coneulcant: fer, quisquis es, tempeſtatem iſtam ac imbrem:& ut melior aura alpitet, cœlum implora, quod ſi neſic quidem emendatur, ad novercæ tumultum luget, Kut iſti Tiberio non niſi apud inferos locus ſit. Deum obteſtare: Inte- timolum verte; unicumque levamen mali, abſentiam à malo cenſe: 7Eνννπει νν in 2 patria
171
cogitan lam impt
L“
“ “

172 De Vicariis Imperii horumq́; poteſtate.
patria enim degit quiſquis cum Diis ſuis exulat. Durum quidem hoc ſed lexitaſcri. pta eſt, I. 1 2:. 4ui& ã quib manum. Nec eſt ut adeò plangas cæſarem& Imperium adhuc habes, huc venito, hi vim pati prohibebunt, 1.13.2 5. fquod metus con]. hori authoritas eſt, ut à principum ſubalternorum poreſtate ſubditos eximere Mynſin 3.06/.99.n. 3. Gail. 1.96/. 17. hi Gallici perlamenti decretum exercere poſſunt, de qus ſuprã, hi ſi opus Dionyſios expellere, Nerones more maiorum plectere, Wenceslaos auguſtalibus infulis exuere poſſunt, talis horum poteſtas eſt, per ea, quæ infra con. 44 nec, ſi hi auxilium ferre diſtulerint, nec ſtatim primõ die petitioni ſuccurrent, velerſ non poſſent vel nunquam velint, fas tibi erit domino tuo inſultare, patientiam, ut dictum, adhibe, ores, plores, veniens Deus veniet. Iniquiſſima& impiiſſima res eſ, E ſub diti ſanguinolentas domino inferre conantur manus, licet ſit Tyrannus,&vi- riis inquinatiſſimus. Sacrum caput habet à Deo, profanàâ tuà manu immolandum non eſt. Sanctus eſt ſanguis Regum,& deò ſanctus ut profundere ſit nefas, hincDa. vid, Alexander& Auguſtus immortalem meruerunt laudévindicando parricidium Dietr. concl.. 1 5. ubi adait, quod Princeps Imperii, cuj uscunq́; etiam flagitii argua. tur, capitali ſupplicio affici nequeat, quod ſolus Carolus z. tentarit, ſed irrito cona- tu, quod ego in medio relinquo. Depoſitionem Imperatoris monarchie obſtare ce- rebro ſuo perſuaſit, rigoroſus, non vocatus, iniquus tamen Rom. Imp. cenſor Bo-
din. noviſſimé& ſolidiſſimé eum refutat Du. Reinking. d. tract. lib. 1. claſſ. z. cap.
ber tot. 8. Quæ depoſitio ad quem ſpectet, anad comitem Palatinum totum collegium Electorale 5 Principes& ſtatus univerſos can ad Iors
vaticanum d controvertunt doctores.
2) Quod negat Dn. præcepr. Herm. Vult. in 7.1. n. 6.& ſeq. C. ubi ſenar. dn. prat Gorh. Ant. p. m. diſp..d ud. th. 14. Hering. de fdeiuſſc. 7.n. 27 1. pro affirmativa facit tex. generalis in aurea bull. c.. tex. ſpecul. Suevic. lib. 1.6. 30. ibi ſi Imperator accuſatut de eo quod corruptione Imp. obtinuerit coram Palatino faciendum eſt, accedi præjudicium in cauſa Adolphi, de quo Avent. lib. 77. Annal. Boi. Alberti de quo Ral- dorf. in Annal. anno 1 300. Buxdorf. concl. 7 9. qui concl. 8 1 ad aur, bull. hæc ita concilia- ri poſſe putat, ſi dicatur, quod Palatinus ſit judex primarius reliquis Electoribus non excluſis, idem innuit Dn. Arum. diſcur. 3 adaur. bul. conel 4 5. ſed vereor, ut hæc conciliatio ſtare poſſit, nullo n. nititur fundamanto, fortior forſitan eſſer, ſi dicets mus, quod Comes Palatinus eſſet Judex etiam in cauſis criminalibus, per pradidt affirmant: quæ non tenderent ad depoſitionem principaliter, nam non ob quodii crimen ſceptro ſpoliari poteſt Imp. ob dicta concluſ. praced. ſiverõ agatur ad depol: tionem, cognoſcat torum Collegium Electorale, quia ipſi maxima imperii cun poſtäuguſtum incumbit, depofttio autem totum Imperium concernit.*) Sie Th Mish. de urisd. concl. 13 1. Sebonborn-lib. 5. Polit. c. 3 3. Zaſ.in l! non ambigitur, Fde Ll. n. 3. Bocer. de lurisd c. 8./. 76. Peucer. lib.. Chron. pag. 3. Et horum ſententiam quam veriſſimam judico,& validiſſimé probatur per formulam depoſitionis Wen ceslai quam nobis exhibet, Goldaſt. in Conſt. Imp. pag.(mihi) 140. depofitio enim ad eum ſpectat, ad quem inſtitutio Buxd. concl. 1 1. arg. l. nihil tam naturale, frde R. I. fallitii enim Baldus in l. Barbarius, f; de offie prator. quod officium Electorum tantumine: ligendo conſiſtat, quà peractà amplius ipfis agendumnon reſtet, arg. l. ludeæx poſtes.
quam. f de rejud. nam latius eorũ officium ſe extendere, patet ex dictus infra conel.t. 4) it
ol
Sinal S
almn.— m M uneml47. rur
*
d
4omnes pont na asinterca* l 39 dun ubi dicn aak
ze „ rme
2e ſ 1.R
144 155 Imp. ert 1 da acat 2 mdtonmemit t Pen aulufa adl u* ,04 am iih? 33 entelt c 1* Uanndu N Neic sGchiggeßt Br Ce Garinettectenn nn Mijumu uu☚ †⁴ PensStud N E Frerd mencededcant, u helch vimtenpimiscr lcnt hnwmruten diſt ſecrpl dnnater unoſts= canun enicit ncad anoac
4
3
1 1
rdacincionen* jon;
ſu tuurnpot tinee lägn m(arc ierd ſin d m cor ſuan auar 1e
li g vien hei e 1 lüniari p= bſant
Uepee. henngetu Aulei
4
7d n, 2 13
1 dede ne A
H*
R 1 Wgletr

3 D. Jaſti Sinolt cognomento Schuͤtz. 173 Vilain in Molin. in conſuet. Pariſ 4 1 prin. Mateh. Stepb. de Iurisd. lib. 2. 5. 1.c. 5. n. 47. Buxd. When ennclal⸗Bechr. de ſecurit. conl. 47. d) Eô, proh Deum, flaminum faſtus pervenit, in
Net....—. Pne en c. a4 qheſtolica, de ve iud. in 6. element. Rom. de iurej.. venerabilem de elect. quod longa „ace h nathonum culinæ pontificie ſeries prob at, é quibus noviter Marta Neap. in trad de
771 po 5. 4....... 3. 3 liu Tarud ſrenué pugnat. ilhi malunt criminis læſæ Majeſt. rei fieri, quàm dulci Babylo- 1.... ₰N. 1.n enca cce carere: non omnes pontificii. DD. tà impudentes in aſſerendo tale abu-
eus infra- nico cal. 4. ccur m Sablurdum ſunt, veritatis inter cæteros amantior fuit Zaſius, lumen illud Ger- ent) maniæ, ind.. non ambigitur, ubi dicit, q uod ad Electores id pertineat.
„Datientm apüſſiman.1. Thraunuj eoldem recidit..
uinmoka Hoc caſu enim quaſi vacat Imper. Ruxd. concl. 54 ud aur. hull. nec obeft däod
nefas lu dehoc caſu aurea bulla non meminerirt, ſed certos quoſdam expreſſerit, ideoq́; pro ndp parria owillo ſit habendus 1. 12 fde iud.l. maritus, C. de procur. extra a. limites privilegium im Ragitin nonftextendendum, e. ſané, ibiq; Panor. de pri vil. conſ. Marp. 3 1. nu. 14. conſ. 19./.7 8. tſe urton Carolina conſtit.tit 5. expreſſê ſe refert ad privilegium Palatino inſuper datũ, illo rchic obtn autem cautum eſt, Wann das Roͤmiſche Reich vaciret. oder ein Roͤmiſcher Rey⸗ Imp. ceuui ſer od Roͤnig vber das Gebirg gezogen iſt. Gold. in Reichsſatzung/ tom. 25 2,5. 141. b.1 claſan. ſeq. Relatum autẽ ineſt referenti cum omnib. ſuis qualitatibus, mo dis& condi-
oonibus, lait,.-ff de re iud.! in teſtamento, ff.de cond& demonſt. Auth. Von deß H. n Dalatinu Reichsſtatt Friedberg Stand Reg vnd Freyh pag 17:n.112. nec exempla in con- 6 kcan adl trarium, quem movere deb cant, non enim exemplis ſed legib us judicandum„I. ne-
8 m C deſens&r interloc. in primis cum multa etiam illis contraria præj udicia habet.
Buxdunf didt oc. Arumæus rem diſtinctione explanari putat, ut ſi Imperator vel Rex uli ſenatà ipſe icanum conſtituit, is noſtris hiſce vicariis ſit præferendus, quando verô lmp. aftmauat ine diſpoftione diſceſſit, tunc adminiſtratio ad Com. Palat. vel Elect. Sax. pertine- gerztoractl at putotamen hanc diſtinctionem ſtare non poſſe, Imperator enim nulli jus acqui- dum eſt, zu fitum ſine facto ipſius auferre poteſt, nec ſine conſenſu ipſorum alteri vicem ſuam lberti deul delegarepotuerit, exemplo Caroli 5. qui Ferdinandum fratrem ſuum conſtituere hæcita cont volensvicarium, coactus eſt, id facere cum conſenſu Com. Palat.& Ducis Saxon. quis Elects Veua, conſ 6./. 18. inter conſ claud. cant.& pro maioti cautela literas reverſales, ut ed vereoru vocant, dedit dictis Pp. EE quas videmus apud Gold p. 242. n ellet, ſ⁰ 10. Electores vicarii prædicti juriſdictione ordinaria muniti a ju- bus z76 1 dicnexercét cameræ imperialis, 5 Aulæ Cæfſareæ c uterq; ſimul dappel- rast larione remotà e in omnibus cauſis, quæ inibi exerceri ſolent. f
4) arg.1.6. f.de iuriſd. habent enim eam à lege&ſuoj ure. Flor. A Venning eonſ.
9. Et quando Imp. extra Germaniam abiit, vicarii officium ad
—
dima imgei bent; 1
erntt. 2) 14 7. 33. Buxd& Arum. ad aur. Sull. tit.. 5) aur. bull.t. 5. W) Eſt enim&hoc moigitur fi judicium lmperii ida; Archicpiſcopus Maguntinnsurlmperii Archicanccllareroti- ſententiam! Imper ringit. Thom. Mich deiuriſd. concl. ⁊8. 4) Buæad. concl 60.
7...—.„... ad aur, bul. ubiid præjudiciis confirmatum aſſerit, quod& nos reſcimus, utriusque
rionis Weno..
Rehienn dn deuhüs& cömuni ſigillo procefſus expeditos eſſe, licet probabiliter de hoc
h fa X.1ℳ nor na, Per ea; qqua tradit Buxd d loc. e) ad quem enim provocan dum ſit,
orun taun ,, ir Mon adImperatorem, eòtum enim trib unal cum eiuſdem idem Elb,ot. ung lluiat tan de eo qui vicem. alter. Electus quoq; ante omnia acta geſtad; eorum ratificare
etur repræſentant Imperatorem, appellationes a. adidein tribunal nõ deferun-
., 1 üha infuuim 6 1 z tur,

174 De Vicariis Imperii horumq́; poreſtate. tur, ſed gradatim fieri debent, lopracipimus, e, de appell. l. imperatores ff. eod e. Romans de appell. in 6. f tex. aur. bull. 4.,5 qui generalis eſt, generaliter ergo intelligendus
1.1. 8 generaliterff de legat, praſt.& ſimil vicarius aliàs quoq́; de omnibus cauſis co.
gnoicere poteſt, de quibus principalis eum non pro hib uit, 6. 2.& ibi. g4 de offic. vi. bar. in 6. reſervatione quorundam etiam Imp. cætera comifiſſe intelligitur, l. uaſ. rum,§. 4 3 ffde Inſt. 2. Vel inſtr. leg. indiſcriminatim igitur cauſæ ſive civiles ſive cu. minales velfeudales ipſis ſubjacent.
. Habent quoq; poteſtatem ad beneficia Ecclefiaſtica præſen. tandi areditus& proventus Im perii recolligendi b de feudis juramena fidelitatis nomine& vice Imp. recipiendi. o
a) text. in tab. 6. 4. 5.& quidem primò unum in qualibet G ermaniæ Eecle. ſia ad benefſicia ejuſdem præſen tandi& recipi jubendi, quod jus primariarumpte- cum nomine intitulatur, Sixtin. de regal. 1. c. 9.uu 26. Gail. 2. obſ. 15 5. /. 7. Thom. Mich dejurisd. conel 7. Dn. Arum& Buxdorf ad aur. bull.t.. Gailius dict. loc.tradit hocin Imperatori competerenon proprio jure, ſed conceſſum ipſi fuiſſe à Pontificialicte mentia, verſim vir Nobilis& omni ævo honorandus fallitur in eo,& refutatur Dom Arum. diſcurſ. 3 ad aur. bull concl.⁊6. vi enim Majeſtatis hoc competere vFeriss eſt. Thom. Mich. concl 1 3. Secundô præſentant ob jus patronatus, quod Cæſarhr bet, vel propter ſtructionem& fundationem Eccleſiæ, c. nobis, 2 5. de iur pPatron. ſall id habet titulo donationis, c. nemo, de con ſecrut. diſtinct. I. vel præſcriptione, 6. quam lam, de election.& elect velaliis modis quib uſvis, Marte de jurisd. p. 2. 41. nu. 7. quæ pte ſentario fieri debet inter quadrimeſtre à die ſcientiæ aliâs devolvitur, c. unic. de int patron. 6. Petr. Frid Mydan. lib. 3 cap. 19: nu. 17. An autem Imp. vel nomine eius vicx
rius alius& diverſæ religionis hominem, quam recipientis, pofſit præſentare con trovertitur? Affrmat Schonborn lib 4. cap. 6. contrarium tamen ut verius eſt propta conſtit. pacis religionis, ita& receptum. b) text. d t. 5. aur. bull. quod ſo- die per exiguos qicit Schneid. tit. Inſt. de hared. quæ ab inteſt. defer. ver/ de ſucceſ ſſt num. j. adeò ut vix ſufficiantalendis poſtis, cum tempore Friderici I. Sexagintaal- ri tonnas annuatim ſuperarent. Hos verò deductis impen ſis reſtituere debent, i gum. l. idemque,. idem Labeo, l. ſi mandatis,§. 1. mandati, l qui negotiationem, ihilz erum facere ex tutela non debet, ff ae adminiſtr. tut. jus tantum habent colligendi ton retinendi, lex adminiſtrationem defert, non donat, arg. filiusfam ff. de donat. im ditor,§. Lucius,. mandati. 0⁴) tex. dic t. j. aur bull. Regiments⸗Ordnung deim 1521.§. Aber andere geringere Cehen. hoc ſc.tum quando annus petende inveſtito- ræ durante vicariatu finiretur Buxd.& Arum. d. loc. quæ tamen per Regem poſteac
ectum innovantur aur. bull. At..
12. In ſumma tantum poſſunt quantum Imperator ipſe a gal dent& reſervatis ipſius, b an verõ etiam plenitudine poteſtatis?0 Klee nare tamen nihil, quod eſt Imperii, poſſunt, neque alienatione com ſentire e.
a) I.I. G 2. C. de eoqui vicem alt. quod à reſervatione quorundam 2 3 4.
4
ehSmolt 4
—
Ce Bä 1 els 1 9
edh 1 nenuchdem/ lee
3 4 1
44 binterdixlt, n? auxxudiu ptob I
1
ha, Imerium t= lura
eurwoet Jal 4
16 wint.u pertgr
4
rEaukleltem co? a uu wesalonet, nec ¹ ngn cläominof N lere⸗ inttu Majct 2 ſu a0
W 1 12!
dammllluſun 4 K.
tum eas gocl
ia ſwilnyct An nm.
„ N.
7I Kalwem Gam 4 1
E Eta ſmoco b Koirie 3
ſur A zielte
lutardat ſer d JhI I,.
Nadaa—„. h tlde dchn Ceee. AEn 1 Me ſe 5

D. Jaſti Sinolt cognomento Schuͤtz. 175
N end Hau colltonis, regalium feudorum, alienationis interdictæ, manifeſtum evadit. I que- nuibus ca ſum, idem reſpondit, Fde in rum. legat. maximè êps rticula pecialiter reſervamus, Nibi gl an uideaturlaté Buxd. concl. 7. 5) de quo Dd. maximẽè diſſen t ut eſt videre apud celligttur Buxdfcancl.72. nec nodum diſſolvet, ſi diceremus reſervata principis efie dupli- lrec Gedam nunquam communicare ſolet, quędam aliis demandare. Anton. Hanf- man dermonet concl. 4. nam nunquam idtamen fit ſine ſpesiali conceſſione, c. cum F49 in gennalb,& eft communis, Dd. concluſio, utut ſit, conſuetudo nos doccet, eos ad re- Aitic ſerrata Principis manus admovere, ut reſcimus ptæjudicia, dum Adminiſtrator eudts ſola palat Doctorem quempiam Nobilitate Equeſtri donavit, dum moratorias indu- cias, C. cuidam indulſit. Vulgò Anſtandtsbrieff oder quinquennel, quod ſolius Impetatoris vel Kegis eſt. Reform. Pol. de anno 1 148. tit. Don den verdorbenen Germanie Rauffleuten/§. vnnd nach dem/ lex enim Imperii nihil quod eſt de adminiſtratio- primarim neegs, ipſs vicariis interdixit, niſi feudalium Regalium cauſas& alienationem, 54.7.Dm quod per plura præjudicia probari poteſt. Ratio ſubeſt prærerea hæc, licét le raun Imperatot deceſſerit, Imperium tamen durat ejuſque majeſtas non mutatur, ſed cähontiſat eademſemperpermanet, Bald. conſil. 363, argument.! proponebatur. ff de iudic.& deo, Rttln eap. ſgratuon de reſcript. in 6 peregr. de iure fiſc. lib. 1. num. 5. Quæ dictis P P. EE. ccompeten zuterim adminiſtranda ſaltem conceditur. Et ſicut Mandatarius vel Procura- s, quodCa tor dominus quidem non eſt, nec res ſuo nomine, ſed alieno adminiſtrat,& non defur hum proprio jure poſſidet, ſed domino reſtituere cogitur; ita& noſtri Vicarii ſuo ju- ſerſptiones re& proprio nomine Jura Majeſtaris non adminiſtrant, ſed nomine Imperii,& 241 au.) qu Regi electo tetribuere tenentur. Nec obſtat quod in reliquis juriſdictionem or- ritur, un dinariamhabeant, nam illius ſunt capaces, Majeſtatis verò non, ob ſequentem ra- Inominech rienem. Necobeſt, quod Imperium non magis lætorum adminiſtrationem ipſis ſitpræſemn videatur committere, quàam Jurium Majeſtatis, nam hic regula illa locum obti- atveriuseh net, paſſio recipitur, pro modo ſive conditione patientis, velrecipiens non reci- aus hull qu pit per modum imprimentis, ſed per modum ſuæ receptivitatis. Vicarius pro-
ver de ſun curatomautem Cæſaris eꝶα ald. conſil. 3 29. incit quæritur, ſRex Roman. num. 5. rict. Sexagi- Nibr. 1. Alexand. Rauden. de Analog. lib. 1. cab. 28. uum. 10. Comparatur magis lituere debu quam feudatario domino. Et quod ad plenitudinem poteſtaris,& Majeſtatem gotiationm exercendam non ſit idoneus, port Nattam,& alios tenet Raudenſ.d.l. c.) quod ent colligel itidem quidam negant, quidam affirmant;, ut videtur, apud Buxdorf. concl. 74. ibi m ff de don⸗ affrmare dicit Dn. pultej. conſil. 19. numer. 13 7. volum. 3 conſil. Marpurg. quod ta- „Orduung men apudeumnon invenio„dicit dic, leg, numer. 13 5. quod ſolus ſummus prin- spetendeinn ceps ed utatur, hoc veriſſimum ego quoque puto, nemini-enim plenitudo hetRegemyr decan canhecl„ niſit hahgar Maieftatem, vicarii-autem Maieſtate ſunt deſtitut. Maieſtas enim nulla niſi. fit[umma etna perpetua autem in vicarlis non re rut nam ad 3 Regi Hi en lr ur conclu- joke un lon repe„nam ad manus Kegis reddere tenentur, eratot jp dit interminis, Dierer. de ſumm. Imper. poteſt cencluſ. 18.& ſeqã. d) text. doteſtatis?¹ 9 aur hult. ſ 1. G& 2 de reb. eor. procurator enim licèt cum liberà alienandi vo- alienatiolt 3 zhſimetre Fde proc. Cæſ.l. Imperatores, Ide pact. qui d quod& ipſe Imp. nodt lenare non valet, propter pactum capitulationis„Sleid. lib.. de ſtas. Repub. enim conſenſus alienationis inſtar, I.9. in adibus,& quod ſi flius,ff de donat 1.&
an und. one quorund deſinit,,
ecirlenn cia,q
———
——— ÿ

8 3 8
3
176 De Vicarlis Imperii horumq; poteſtate. deſinit, f. ſolut. matr. Tiraq. deiur·retradi. verb. ou lignagier, gl.9.n. 139.& hoc indicam
verba bullæ, vnnd hat auß Reyſerlicher guͤte zuverbieten alle Vereuſſerung vnn
Perpfendung/ ſo zum Reich gehoͤren/ 4.7. 5. 13. Præterea excipiuntur feuda Regalia, vulgò Fahn⸗Lehen
uorum inveſtituram& collationem ſibi ſoli Imperator mancipavit,
a quod idem judicium eſt in feudis Archiepiſcoporum, Epiſcoporum
Abbatum 5.
a) Aur. bull t. 5. vocantur autem Fahnlehen/ quia principes de his fubie. xillis inveſtiri ſolebant, Dn. Goth. Ant præacept. mihi pia memoria colendus diſp. feua. th. 6. lit d.& feudiſta communiter, qui mos ante paucos anno? in deſuerudinem abin Andr. Knich. de iur. Saxon. non prov. Verb. ducum. 6. 4.71. 5 5. 5) A. t. f. ubi generalitat excipiuutur feuda principum,( poſtea adaitur)& illis quæ Fahnlehen vocantut, Rc. Principes autẽ hos eſſe quis negabit? niſi qui cum Arnoldo Brixiano hæreſcos a mnationem vilipendet, principes in aurea b ulla& Reichs⸗Abſchieden paſſimag. pellantur, concl. 19 infra. Nec movet, quod non cum vexillis, ſed ſceptro inveſtitiſe- lent, unde Scepter⸗Lehen/ Schrad. 2.c. 3.2 6. G7. Deinde quòd ſpecificè nonſil nominati, in dict /. 5.]ro omiſſis ergo habendi ſunt, l. maritus, C. de procur. namte- ſponſum jam eſt, quod ſub n omine principum contineantur, innuit id quoq; par:
cula Er, quæ diverſa copulat, gloſ. ſub rub de iur.& fadi ignor. poſito ſaltem quol
ſpecificari non ſint, tamen quia cadem de iis habenda ratio, ſequitur quòd&iden jus de illis ſtatuendũ, nam& exceptio de uno caſu interpoſita trahitur ad alioses ſus ſimilem habentes rationem, Cravet. co²ſ. 540. /h. 17.
14. Cognoſcit etiam ſolus Imperator de huiuſmodi feudis.
Receſſ. Imp. de anno 1521 1ub rube. Roͤmiſ ch. Reyſ. Regiment/§. ob auch Ge chen vorfielen/ Fuͤrſtenthumb/ Graffſchafften/ belang end/ ſo vom Reich zu Lcha ruͤhren/ ſo einem Theil gaͤntzlich vnd endlich ſol abgeſprochen werden/ derſelben kaͤndtnuͤß wollen wir vns auch hierinn vorbehalten haben.& hæc verba ne uniai mutato repetuntur, in ordinat. Cam p. 2.t. 7. Denaiſ.de iur. Camer. t. 14 1. accedit ta tus juris feudalis, c. unic. apud quem controv feud c. 1: in prine. de leg. Conradi. ibiq;m finita Dd. authoritas. inter quos, Dæ. praceptor Vultei, qui mibhi unus ſuffi cit, lib. 2. ſeu c. 2 n. 9. addens quod in iiſdem ceſſent quoq;privilegiatæ inſtan tiæ, vulgò die õuß traͤg/ quod ipſa veritas. Ada In Sachen die Fuͤrſtlich. Marp. Suecc. in fori except. Mhl & dupl. paſſim. Licet autem hæc adeò clara ſint ur quis juraret neminem repetin qui contraaſſerere audeat, ſunt tamen, qui ſolicitam de iis movent dubitationem Nowell. 44. cap. 1. licet non conſtanter facere tamen poſſunt ſola negatione, fin9 quib. ad labert ꝓrovoc. dolendum quidem quodhomines ſuam n aturalem ad diſſen tiendum affectionem, J.17.§. 6 f.de recept. arb. anxiè immiſcent inid, quod ipſis at emptum eſt,& ſacrum Majeſtatis ſibi reſervavit, in I fin. C. de legib. de mente Legis-
tioris ſatis ſuperq́; nobis hic conſtat, verba quoq; clara ſunt, imo luce meridian
clariora, frivolũ ergo corraſis hinc inde ratiunculis cõtrà inſurgere, calumnioſad interpretatio ubi verba clara ſunt. Vultej. conſ. Marp. 24./. 5. inanis eſt interpretatio ubi clara quæſtionis determinatio, ¹ ancillæ, G. de furt. in claris non datur coniecta ra, I ille, f. de leg. ⁊. quamvis hæc veriſſima ſint, paulé tamen latius inquirendumim
fundamenta contra ſentientium eſſet, viam enim ferro aperit, qui per conua vadli
ie ipſablen k
„ Te tn M gusſtatus!e 2 ſos
Rdee... 6 1 realis ſurld merada lit* ſA7- mordung de R jmen
71
wSSlJtmg.* 1n a undt“ nſ1 Mage e aunur urui n. ☛ 4 awlil Lcen pofle dah qudm prari Janattil abdi ſiabe Aamdsnonpa F 8 turi tsbtis RtDon un ſcuc huhnaucen hrod N äcede elei— Pun
Aennam(ull a ſ la Kuſwäenſunt d l liaſtewxr. 40 aba ſegen
uagl4,=. is
mateuie 1 ndlan
1 1 4

D. Juſti Sinolt cognomente Schuͤtz. 177 Khocinit madit. Bald. in lprecibus,c. de impub O ausſas ſ. pleriſq; tamen A Da. D. Reit nting ſa- euſſernge 8 wsfactum eſt adtext. ſupra alleg„Be. di iflentientes, eos excludere q uidem cognitio- nem Cameralium, verum non parium curiæ, qui ſunt ſtatus Imperi, ſed inep Aha æc Fah rehonſio, nam tit. o ob auch Saͤche en vorſielen/oeluitur tantummodo de Maj V ano, ſubject us deinde eſtt tit. iis, qui a-
1 1fſ ibus Karus! Imperii heas poſſunt conſtat no Epiſcoja guncde an tszin quib 15 4t tut Hnperteg Snlccre pofluum t, rerti con arn ou ran Umacamers Imperialis jur. ſdictlone hæc fenda excepta eſſe, 1 ſed leriam al m adio,quod vocabatur rRegimétummi ulto Pängu tius fuit, multé majorem po- des dehust tel diaanquäm Camerahab uit. ordinat. Reg. tit. von den Zwantzi ige e/ Ae ann. 1 a92 n 47.1 a1 ſub rubr. Ordnung deß Regimeuts Et daid deniqs, dic ceremus Imp. i
„1
veruäite nültſuttere, aa ut dominum feudi, aliàs enim Kin cxteris feudis immediati ſ. ubi gen non Kegal ibus ſolus co gnſcerer, 3 u04G Samera concurrens nonp robaret, Gas en ocan ohſ.9 au 3. Dn D. Reinking lib 1. claſſ. 4.c. 19.2. ½8. Sed ut ju⸗ dicem maioremi 3 ano hærci Kau aräus,& gravi, l. non Aiſtanguem uis, 35. de liberali ö pr. He re ecept. arb. 1 2. C. de padaa. ieden ai us Gai. 06. num 1. Magenhorſt. in annor. ant ard. Cam. ⁊ 1. 7. Dn. D. Reinking ptro imct A. Liepola de concnrr. ju, ua. con. 6. Panorm de jurisd lib. 1,c.; uu. JI. Aba T In Sachen („pecificem Fürſt. Mard. Succeſſ. d 4 Sic euim& Moyſes ſuaſu Jerhro ſoceri ſui conſtituit judi. leprocur u ces,cum clauſula, ut, ſi l quid majus& gravius accidat, ad ipſum referant Exod. 18. iridqun Pundamentum certè diſſ. validum nomhabent, abi dedem ligant t. In aſtruen do deß ſito ſalten Alten Fuͤrſtenrechts/ non patrocinatur ipfis Ret criptu m de giſmundi, his verbis: tur qubii quæſtiones, feudales, per Dominum feudi,& pares curiæ decerm nendaæ ſunt, de quo hitur adal haubzel Exempla a quidem in arenam producunt. Ad que in genere primõ keſpond. Nonerem, plis ſed legib dus eſſe judicandum, l. nemo, C. de ſen 5 Ein nterloc. Secundo odi feuds i in pl lerl que in¹ terverſatum fuiſſe intereſſe Imper ratoris, Auoin caſu facilè ipſis ce- at/§.‧b ahl dimus. Tert ö elle priorajuri ibus allatis, i llsigitur, ſiconcludendi efficaciam ul- n Reichz lamh ib duiſſent, hic derogatum eſt, ſed& ſf de l,fn. ffde conſt. princ. Quartò, imò den/ deſit e expreſſe ſunt abrogata Perd. ora§. dargegen ſollen auch/ impunè er
2
6allegarihinc
—₰
xc verbam non polla nt,1.§. 19. C. de Vet. iur. enuel! fin. H. de falſ Quintô ergô, quia dicta ajura 141. accel mutatanonſuntmi igoremh abent Præcipi mas, C. de appell. Si enim 2ent cor-recta, Couradi.n quod legibus noſttis odioſum eſt, l unic. C. ae inoff dot. factum id eſ ſlet, vel tacité vel fußßeien expreſſẽ au0errelesquian ulla lex contraria monſtratur. Non tacité, I. quia tac i- e, rulgod tus conſenſusinj juribus abdicativis& præjudicialibus nol n ſufficit, I. fli uefaim.in-
i fen exc vitum. Ntaae Iſicut,. non videtur, f. quibus mod pignor. Vel hyp oeh,folu. Cajus, neminemt fn Lun procurator, rem rat. hab. Secundô ‚quia actus nor unikorhne, Elber. ent qubitan 3 ie Tertio,& exiamſi uniformes eſſent, tamen animu s co Eſes eeiin nem negationc d Sntinde non appareret. R⸗ uin. conſ. 18. n. 11. Vol. x. meræ enim& li olun- aturalem adi Ahuhicidnen præſcri 8 io arcetur, commun. D eeri ba r. de via pubiie 2 Zaſ. nid, quodi nime a4 L. nu. 17. u ihocverum dicit, licét decies millies actum ſit. Nec e- „dementelſ ſal dree and omenne und, alterà vel pluribus kicibits factum eſt, us conſtituitur, mo lucems Kee eu nee egib. præſeripta attendenda eſt, I ſea licet, frde offie. praſ Aut. deß gere, clumn a Marime eichtsvondeß Reichs ſtatr Friedber g Etand/ ꝛe bag 130. u. ds cſtntef— 5 ueceſſori præire nequit, Weſ parat ſf de conſt. prine ibic; alleg. don derutan dun ginn he urins vim Prannaticae conſtitutionis alle egari poſſint, E Eugel iiinguias pored,u enee oncl. 12 z Ad Sigiſmundi reſcriptum, præter ſupradie cta, reſponder t quiper tim excludere velle concilium Baſilienſe, ubi dux Lawenbur gicus cõ
3 2. trover-

178 De Veariis Imperli horum q; poteſtate. troverſiam finiri volebat, reſcribit erg t 1s ke o diverſitate controverſiæ pertineat velad Imp. ſolum, ſi inter Capitaneos ſſet, da jurib. vel ſi ipſius cauſa interverſaretur ad pares curiæ. Copulae- nim r, pro ſubjecta materia non ineptè disjungit, l ſæp ita, f. de V. 6. ¹. 28 eod iht. demq́; Gæadd. Everh. Top. loc. ã cop. Licet enim Imp- in propria cauta poſſit eſſe juder, b cum ſuperiorem non habeat, 1.& hoc. ff de har. nſt.§. Inſt. de vulg ſubſt l pen ſfd hu, qui in teſtam. del ihiq; Dd. tamen quia ipſe ſe ex alto demiftt,& ſe legibus Regniob- ſtrinxit, infr concl. 23. recté coram paribus convenitur. Du. prætepe. b.m. Galh. Ant diſt feud. 14. th. 2. Du precept Vult. de feud. lib. 2.c. 2. n. 2 3. Per texk.6.1 S ſententis, vn ſi qua, de pace conſt. Et hoc conſuetudine firmatum aſſerunt Dd.& ſic Sigiſmundui ad Conradum Archiep. Mog. ſcribit: Nach dem wir auch vernemen recht zuden⸗ ſelben Niederlanden zu haben/ vud in onſer eigen Sachen nicht wol Richter geſeig moͤgen/ vnd weil die Sach deß H. Reichs treffentliche Cehen anruͤhret⸗ ſo haben wir Fuͤrſten/ Graven vnd Raͤhte darumb gehabt/ vnd meynen daß es Billich ſeh daß die Sach vor deß H. Reichs Mannen außgetragen werde⸗ referents Buxdmf concl. 8 3. ad aur. bull.& hoc expreſſè in Spec. Suev. ſancitum reperitur: ibi, kriegtdat Roͤnig vmb Gut/ das des Reichs iſt/ da ſollen vberſprechen/ Fuͤrſten/ Grabven, vnd Freyen/ vnd deß Reichs Dienſtmann/ hac igitur mens fuit Sigiſmundi nul lum igitur jus ſingulare principum continet. Noſtra autem ſententia longèant quior quoque eſt, Reichs⸗Abſchied zu Meyntz/ tit 14.anno 1 236. Gold. Conſt Im pag. mihi 80. ibi, vnd ſoll die Luͤde richten die jhme klagen/ von allen Tuͤden/ ohn Fuͤrſten vnd andere Hoheluͤde/ wo es gehet an jhr Libe/ oder an jhr Recht/ oderm jhr Erbe/ oder an yre Ehre/ das woͤllen wir ſelber richten Urgent quoque prajati eium in cauſa celeberrima inter Illuſtriſſ. Principes Cattorum.& Comites Naflait os, quæ tandem perarbitros honorarios compoſita eſt:& quidem poſt latas dict conſtitutiones. Sed quis non videt, id ipfis potius officere, quàm intentionempte bare. Non tantum enim Imperaror in ea cogn ovit, fed& ſententiam tulitſolu Quodautem ſententia retractata fuit, in cauſa erat, quantum ex hiſtoricis liques quod Philippus Haſſiæ princeps Heros incomparabilis, eam contra ſe non ſatis,u qui in vinculis eſſet, auditum latam,& quidem à judice offen ſo& ſuſpecto iueuſe bat, ob majus igitur malum vitandum Principes& Electores ſeſe interpoſuerum & ſingulariter ab Imperatore revifionem ſententiæ imperrarunt, in quodut ina tera petita Imp. tunc conſenfit: Si autem ipſis hocipſo jure licuifſer, ingulariime tratione quid opus fuiſſetèl. un. C. de theſuur videatur, Sleid. lib. z 1. 22.23.24.26,M; lich. Chron. Haſ 2. Vertrag zu Paſſaw/ anno 1552. apud Gold. conſt. Imp ꝓ. m. 184 minus tamen bene& prudenter faeiet ſi in hiſce cauſis, ut graviſſimis, cum confii procerum Imperii co gnoſcet juxta receſſ- ip. de ann. 1551.18 nach dem.
ita ut pr Regii lis e ‿
15. Quid autem ſi de poſſeſſione lis movetur?a Quid ſide paut
ejuimodi feudi regalem dignitatem habentis diſceptatur? 5
a) dict. tit. ob auch Sachen vorftelen /locum habere negat Tho. Mich.Abyt 4
risd concl. 2 8. Matth. Steph. lib. 2.c. diſtinctionem poſſeſſorii&peritorii extruentess
verbis Gentzlich vnd endlich/ 6 quod poſſeſſorium litem non finiat: ſed ſit tantum
præparatorium petitorii, I..§.in. ff. de aqua quot.& æſt. ſed cõtra ſtare videtur texti- generalis in aictord. generaliter ergo intelligendus„1.1.§. generaliter Sde leg pr. ne diſtia-
5Imperator, juxta rarionem juris feudalis,
4
Jp Sinol=*
. 5 ☚ gutue f. 44%4
B— S
³„ 9 1 kerlus CO0
— 1
11en m r g. 110* M 9 malcllorlo)ue
1
. — aramofavllas „aadolon et4 484— 40* 8
rupllic,de quo: A 5. S mmeoädepro= keu 1 rohtüu rncogniclttd mertosoddelege 4 . zweconum lollla ☚. vrumanteceden- 1 munun urud c— “““. lömtrmcalnte— roct — d 5t aeſt 10 46 ammerplicat ⁵☛ dcn Gattwanmrmext zn l. f 4 eutu,fde LE? i2
1wonatur pto
8
4
te llgchun Ethinc iici Nitgtm,quid- a
lufa tegula ☚ in
htteur iit ana
Htrtnam tu, aßſrteammu E g 4 4 e ä iyuleſſo Rmulwamo,= pinte
3 .
alzurea 1 3 & donr

nſrisken ner Capta
Sidus Nean „G S ſentenn ſic digiime men recht dol Richten zruͤhret/ aß es Bilt referenlon ut: 1bi ni atſten/ Gn Kiggiſmunt tentia long 6 Gola. Cu Ulen Tuͤden ht Recht/0 quoquepr Comites N m poſtlatai intentionen en tiam tult Xhiſtoricut ntra ſe nouti R ſuſpedoi- ſe interpolt „in quodui ſet,üngulat .12.23.2441 iſt lmp hmt Gimis, cumal
chdem 4Quidüh
ur:?
egat The M eetitorii extfl- firiat, ſedlt atare videtsi alitr frarih
D. Juſti Sinolt coguomento Schuͤtz 179
poſſeſſorio judex fuit, in proprietatis cauſaj udex efie nequcat, Mdeo quia petitom d 6, 1„ 7Ee KSe⸗ Nato quabus, ſf commod. Iaſon in d. 1 nulli n. 6 Zaſ. ibiden 72. 1 4. Menoch arb ca]. 371. 4⁰. 41 1. e r 3 3— 6 7,43. Verum replic meram id Dd. eſſe traditionem contrarium enim Div. Conftan. 3 3... 1 ⸗*. 5 8 ind laulli, decidit, quod ſc nec beneficio immutari poſſit,& contra ſupplicans ſit „uniendus. Pars enim litigans e⸗ divellens amiſſione cauſæ, velarbitrariè punitur, 1 4 n. 4.„).,— Alenach arb caſ. 37 2-10 3. G ſ6„. Du. præcep. Gœdd c. 1.deſe*ς n. 5 5. Gail. 1 ⁹/. 3 2.n. 11. .„ 1 8 627 3 8 2 ¹ 10 8 9 132 1 ⸗ 8 11 3 mp zn d Iuulli,. ult. vel poſito qus lis limitatio valeat, tantum tamen proceder Sch an 15— miis calbus, quando judex pro natuta rei controverſæ poteſt cognoſcere, tanta autemhorum feudorum gravitas, ut omnem alium præter Imp. judicem reipuant, 6 4474 ⸗ ⸗.—*.„..— præſupponunt ergo illi id, de quo controvertitur. Tertiò, quicunq;enim cognoſcit evoſlel'one, coram eo& de proprierate litigandui, ut ſuspra, nõ obſtante etiamſi e 0* 82 117 4 1 6 2 10 †4 1†z 65 1 4½ 8SOo24r. 9* 4 2 1 4 1..„ 77 poſſeſionis tantum cognitio lit delegata, c. de ſæq. poſſ. Gail. 1 ·95.35,2. 1 t.ibid; alleg adehutnon curetur quod delegatio fit ſtricti juris,& ſuper eo, de offic. deleg. Gail de obſ n.z cumigitur petitorium ſoli Imperatori competit, neceſſe eſt, ut& pofleſſforium, 7 ◻ 1 2 8 4 4. 1 ſoli reſervatum dicamus, aut urrumque ne- 8
OG tall
1 bſtant particulæ Gentzlich vnnd end⸗
L
tanquam neceſſarium antecedens, ipſi ſoli te gemus Leipold. de concurr jurisd. concl. 5. Neco lich namutraq; de divinitivaintelligi debet, fertur autem& in poſſeſſorio diffiniti-
a Alexand in! quod poſſit, n. 10 de rejud. Gail. 1. 5.. au 4. Marant. de ord jud p. 6. t. de
ſent n.z altera alteram explicat. Si quidem non rarô copula Er poniturinter ea- dem& ſmilia,& reſolvitur in expoſitivam, ac ſtat declarativè inter duo idéimpor- tantia, Iuſon. a4 l. 32. n. 3.f.de LL. Sich. ad l. z. /. 3. c. qua ſit lon. conſ Du. D. Reinking lib. 1.41 4,6,19.2. 3. proponitur pro id eft, Dn. pracerr.& Affinis meis honorandus, Gœdd. adl28 H.rf de.§. n. 8. Ethinc non objici poteſt, quod verba non debeant eſſe o- tioſt,ſed quodlibet eorum, quid operari debet, I. ſi quando,§.; Fde legat. 1.l ſi ſtipu- latusſideuſur. nam hæc regula officium ſuum ſæpiſſimê perdit, ur annotat, Socin. Reg. ubiquarto loco ponit. id fieri, quando verborum exp reſſio reſultaret contra jusrelejusintellectum, nam tunc verba nihil operantur, ſed debent reduci ad par- tem diſpoſitionẽ dejure communi, cui fallẽtiæ noſtro hoc caſu locus paret. Deniq; lie colligipoſſit. Quod poſſeſſorium debeat ventilari vel corã Auſtregis, ut judicib. rei consenſi(nam lis hujuſmodi tantũ inter immediaros eſſe poteſt) ſed non hoc, namjudices vermoͤg der Außtrag in feudalib. non cognoſcunt, Gail 1.065/. 1.2. 54. MMindan.ibI..19.7. 18.& ſeq. Ampliſſ. Dn prac. Hunn. Ref diſp. Treutl. 6. 7. 30 per tot. vel tationereiſitæ coram Imp, aut in Camera Imperii, his n. in locis de poſſeſſione agi poteſt lunic. C. ubi de poſſeſſ. ibiq; Vult. nu. 43. quibus addi poteſt judicium parium in feudalibus, Dn. Fult. lib. 2 feud c. 2. 40-· ubi multos alleg qui eam communèẽ dicunt. Ad Cameram autem regulariter cuſæ, Imperii in prima inſtantia non pertinent, ſed de- müperviamappellationis devolvuntur, Gail. 1. 5b/.I. n.1. G 5. quæ autem primà Ca- meræ inſtantiam fundant, fideliter à Gailio 1.05/˙.I. pertot. Paurm. c. 5. Mindan. lib. 1.6, 19 wcenſerurira ut præter eas nullas alias admitrere jubeat Rutig. Ruland. de comtn. 1,uz arinterillas auté hæc noſtra non reperitur, pro omiſſa ergo habenda, 7.12.
2 Fde
.e e. ehi B.Aebu aedeeeee annsehMri Eme et eseee Sie Regeer werei dneeneet eee r wee.

— mmm—
——
180 De Vicariis Imperii horumq́; poteſtate.
AHat ratione immediatæ& reſervatæ ſubjectionis, five qualitatis feudalis,& ſicre- 18 ½ 5.„.4. 4. cte quidem inferretur ex mente Rulandi, nos tamen illationi iſti non tutò fidimus.
b) Roſenthal.de feud. c. 12. concl..n.3 0. Sixt. de regal. lib. iic ult nus 19. /22. Negant
pro fundamen b LVEIOT nio, quà propugnant, Dn. Gorh. Ant. p. m. diſh Antivult. 2 Corol5.6 7. Sebrad def ud. p. 10. ſect 2./. 68 Puurm de Iurisd. lib 2.c. ⸗. 96. Pruckman. conſ.I6 2. 7. Da. D Rein⸗ king de reg. Sec. lib. el. 4.c. 19. n 6. 99.100. Quia idem juris eſt in parte qu oad bartem, quod in toto quo ad totum, 1. 4u4 de tota, ffde R. V. Niſi manifeſta totius& partis di. verſa ratio monſtretur, Everhard. in top. ſoc. d tot. ad part. noſtro autem caſu eadem militat ratio, ergo idem jus de eo ſtatuendum,l. illudiſ adl. A quil. intereſt enim lm. perii, ne diſmembrentur ducatus,& feuda regalia vel aliud luippiam in iis diſpo. natur, ꝙ in Imperiivelagnatorum ſimulvocatorũ præjudicium vergere poſſit, Dr. D. Reinking d. loc. vocab. Gentzlich/ hic non denotat quantitatem rel co utroverſe, ſed qualitatẽ ſententiæ, Acta in Sachen Mar purg/ ſucceſſ. ubi pratudicium fadium An. 1613.23.Octob. Præjudicium, quod author Deciſ. Camer. in verb Feudum habi nõ ſtringit, nam ipſemet auth. eod loc. ver feuda alienabilia, dicit q uod Imperat. eam in cauſa fuerit obligatus de evictione, quo ipſe in feudis judex eſſe nequit, concluſ praced. ad quod narratum proceſſus decreti fuerunt. Idem Autor in ver bo Caſarits ſervata, dicit plura apud Seilerum, hujus rei præjudicia haberi, quæ ego invenitt non potui.
16. Vicariatum obabſentiam extinguit Imperator reverſus. Ob vacationem Imperii ejuſdem electio, b quam ſequitur ratihabitios confirmatio geſtorum c.
a) c. ceſſante de appell. cum vulg ſimil Tiraq er. à ceſſante causã. 5) Si modt Eledus Imperii faſces acceptarit,& in Imperii fines pedem tulerit: alis ob abſem tiam vicariatus vigorem retineret, concl 6. ſupr.& ita tempore Caroli 5. uſu obtinui quo electo Menſ. Jun. Anno 15†9. duravit poteſtas vicariorum uſq; ad aditũ in Ges maniam, factum anno 1520- ſub tempore veris, teſte sleid. Coronationis tamen adm non expectatur ob dicta, concl. 3 9. infr. σ) Aur. bull. tit. 5.& quidem ſub religione
mnne
juramenti, quod Electi Imp. Electoribus ſuper pactis capitu lationis præſtant, Sles
lb. I. Auno 1 519. Si modôtalis actus ſit, qui jureã vicario geſtus eſt, alids Impeir tor non tenetur eum confirmare. Omnis enim promiſſio racitam hanc condino. nem complectitur arg. l. 30 f. ae oper. libert l. 4.S. fflocat cum ſimilib. actus juri cor- trarius nullius eſt momenti l. 5. C. de legib. huic confirmari nequit: non entis null accidentia. Sic ſi Vicarius ultra diſtrictum ſui vicariatus, quid; non tantum nom tenetur confirmare, quia iniquèê fecit l. fin ff de lurusd. 1.1„§. fin!; ffde tut& curat. dat. ſed non poteſt, nealteri jus ſuum auferat l.avus, C. de emauti S. fin. Inſt. de his qui ſui vel alien. jur formulam confirmationis annis annotavit, Gol In Reichs⸗Satzung/ fol 242.
17. Et tandem de adminiſtratione interregni, cui,(Deo ſit gratiij liberd electione Imperatoris Ferdinandi 2. finis rurſus impoſitus eſt.
Quo enim brevrius eſt interregnũ, eo melius eſt, comprimis hoc noſtro tem- polè,
dejud. ſeq nitur hinc quod poſſeſſionis diſceptatio apud ſolum Imp. facienda iye ℳ—
. 3 9.... to aſcribunt verb. Gentzlich. Sanior autè& verior eſt contraria opi.
geſſerit, Imperatot
3 aünslnebe grne norum doriäclanl f l ſes eller==
1e B onr me 1 mauon habent.
—
ſim
1 inn
t.5
„1
K erhCn f di 1 Ko Carol 1
nasasitinc RB tsketi lector uwkihnac 1 ieäener 0b* Sebnmuftnm 24
411
* ₰
4
Palmmin teftra?
1. 9 nb flctor c tnn
utueumlnänte
f
8
. 4
wam Concech=e k0
1 1 am n 1Ar dtuttmutdone—
Iaamntet usnorm[,e. n Prruadslti. hn.
Iraractllanmilla— t
menransantorm fi
Natmheenoru t
4 4 44
*
0 hechmencua& mu) nMantiratan. 4.
1 liihtnrer decel Fi datenanle A
inunduse ren s ipf
nssſean R lnaneatlnd.n
Rähäradio e.⸗
4⁴
411
Derr e 1 Taceder Ml 1 ☛ An do
z d 81 der 55 erum ie iju ir „Hetod, N n. ü Ne 3
na Nandi neni cnldm e nahely
mun
¹ 31 4 A Ah äidasta
x Ad
a

D. Juſti Sinolt cognomento Schuͤtz. 181
Nicieni ubitotum Imper.-anceps fluctuat, armis& tumultu trepidart, ſibiq́; quaſi ca- 1. 8 N△.„ △.„.
dals Ke 1 ſuſpirat Hic Andius ſine bono cenſura ſuà malitiosãà prodit in ſcenam, lib. 2. c.
tub an Inn.b. 4 n. 391 de Rep novum nobis formans Regnum. Ubi ait. In Auſtria gen-
8** 2 4 4—...—...
409. Jea ererun geſtarum gloriaclariſſima, Imperium Germanorum tam altè radices egit,
contrani mejuserellendivix allaſpes eſſe videatur. Bodin. teſte, ſeptemviri Electores liberam Sihrad 3 cligendipoteſtatem non habent. Nemo hoc præter Bodinum hactenus dicere co- DDR natuseſt. Sic conftitutio Caroli Quarti in perpetuum non eſt valitura, aur. bull.*. 1.
ILoadpan ſackamentum in capitulatione præſtitum, quod Imperium Imperator non velit us K pans harcditatium facere, ſed electorum liberæ electioni rélinquere, incontemptum i- etn caftta pit, Sltud lib. I. vana& ſuperflua erit inſcriptio talis. Wir von Gottes gnaden er⸗ toreſt erne wöͤhlter Roͤmiſch er Reyſer. Obſervantia aliter ipſum docere debuiſſer. Sed totus amin idh maluscfinlmperium noſtrum. Quod autem hactenus conrtinua ſerie octo c ſere- deſe polh nifima Auftriaca familia ſceptra tenuere,& jam ex eddem domo Ferdinandus 2, eipontten pius,Felix, inclytus victor ac triumphator, ſemper Auguſtus, cui vita, ſalus& victo- uajeunſ na, ad gubernacula mundi rité& legitimẽ deſignatus eſt, factum eſt electione& Hudumk voluntate Electorum. Concedimus ult 6 Bodino, quod gens hæc gloriâ rerum ſit Sdmpern clatilima, unde etiam ut idonei ad thronum evecti fuere. Profuit ipſis majorum nocuit, n meritum, quod approbat jus noftrum l. jubemus, C. de advoc. di verſ. jud. quò reſpe- rbo Cag rit, AE. Moguntinus apud Sleid. lib. 1. in orat. pro Carolo. dicens: itane de nobis& mego nn Imperio meritus eſt Maximilianus. Profuit ipſis propria& quidem ſingularis vir- rus, de quaapud probatos autores maximé commendantur. Taceo poſſeſſionem Unguici& Bohemici Regnorum eligendo, cauſam movet Principibus, ſunt enim hæcregna propugnacula& murus Germaniæ Turcis oppoſitus, Sleid. lib. 8 Et quis mihirelBadino notificaret cauſas, quare præ cæteris Principibus faſcibus Imperii Uint dignati. Pateamur neceſſe eft ſerenifſfimam hanc domum Auſtriacam caput 6. 5) din quam in altiſſimum extuliſſe. Altius enim Imperatore non invenies, concl. 41. infra, :aids obd Quusneſcit, nil ſitin navibus enutritus, ipſam, prætor Regnum Un gariæ& Bohe- li ufu chit miæ, amplillmos Ducatus,& ditiones ampliſſimis privilegiis munitas, poſſediſſe adaditünt iam diutot Hilpaniarum& Indiarum Kegna, quæ Bodino credimus, decuplo ma-
or reverli eratihabin
onis tamen 1ora funt Turcarum territorio, lib z. cap. z. Je Rep. Cuius potentiæ autores poſt em ſubnt Deum kaudat Ptincipes Imperii, Lazar. Schwend in ſeinem Sendbrieff an Keyſer 8 præſtamt Maxim. 2.
ſt, alias In ſt,alias Ii 18. Divus Carolus IV. a modum& formam electionis in aurea
hanc con haan bull baccurratéè præſcripſit, quam ſanctè ppP. EE. Obſervare tenentur. non eni Neolmperator eam abrogandi licentiam hebet. ſerit, Imys- 4) Qui ob Imperium malé adminiſtratum,& Auguſtiſſimam Aquilam larud. 1140 nonprooffcio tractatam, huiuſq́; plumarum evulſionem, rerum ꝗ; Imperii aliena- vu, C.Amn ionem, quo Killio ffolido, Wenceslao ignavo coronam redimeret, apud hiſtoricos is annotanii hellme audit, ut non immeritòô, ſed digno vitrici titulo à Divo Maximil. 1. fit in- ſeriptas. Conſtitutionibus tamen aureæ bullæ maximam ſibi laudem comparavit, Deolt neahh append. ad ſepr. aur widt. tradat, huius intuitu ip ſum Imperio minimé pœni 1 e 9 tendum principem cenſeri, refer. Arum. 5) eſt ſanctio Synecdochicè ab ap- mpoltust henſoauteo ſigillo ita appellata à Carolo 4. Norinbergæ Ann. 1356. aſſiſtentibus ipſi hocnoffbt tincipibus Electoribus, Comitum, Baronum, Nobilium,& civitarum numeroſa 7, multi.
—
—— ————————— ———————— ——-; 2——

—
182 De Vicariis Imperii horumq́; poteſtate. multitudine, publicara. Non inepté etiam auream nomen habere dicitur à mats riis aureis, quas continet. 0) 4 Alias non fuſtentarent ſacrum ædificium ſoler. ti prudentiæ pietate, aur. bull x. 3 Ied deſtruerent. Omnes enim intelligentes facilt confenriunt, quod Ca rolina hæc conſtitutio eſt unicum ill ud& adamatin um vin. culam, quo qualeſc unq; ultimæ Monarchiæ reliq uiæ, iſtiq́; ferreolutei pedes huc uſq; conglutinati erecti ſteterunt, atotali diſſolutione ſæpeq́; minitata ruinatari tecti conſervati fuerunt. Freher. Fuit hactenus pacis publicæ nervus firmiſſimus
8
..*—„ 14 △ 8 1. 5 7.... 8 b Peucer lib. 5. Chron. in Carol 4. h a cſalus dignirasq;totius Imperii con tinetur Reuſti conſ. 11*n. z0. videant ergo quid faciant, qui Chr) ſobullam hanc pene bullam en
.—.4—. 27. 1—— 1... ſtimant, Regibus& Principibusinterdum inſuſurrat, quod melius reticerent, dun 8 1 4
.-f... ⸗. 4—.„.. illam in quibuſdam antiquare inciplunt. Quis nobis divinabit, quàm diu reliqua
leges inconcuſſæ manebunt:& hic profectéòtotalem ruinam& deſtructionem ta. cilé& veraciter prædicet. 41) Ejus enim eſt abrogare. cujus eſt fancire, lnibil tam naturale‚ f de R. I. in. C. de legib. Imp. verò eam non ſolus, ſed una cum ſtatibus Imperiipromulgavit, teſtificante ipsã Bulld. Deinde eſt lex fun damentalis„cui vin inferre Cæſari eſt illicitum, Heig q. 5. n. 1 alligatur enim Rex ad hujuſmodi legesznt ſtatus Reipubl. radicitus extirpetur& evertatur, Innoe. Gentil. adverſ. Machia vellyn theor 1. Bodin de rep lib I. cap. è. num. 88. Hotom. illuſt. quaſt. I. Dier. de ſumm Imp. cunſ 41. Dn. D. Reink ing libr. 1. claſſ.3. cap. 10. obſtat quoque capitulatio Cæſarum em Electoribus, quæ in contractum tranſit, Iacob. de concil. lib. art.. num. 73. in con- trachu autem princeps jure privatorum utitur, Bedin. dict. loc. Cuvar. pract. q h 19, nu. z. maximé verô impeditReligio inſuper vota Sleid. lib. 1. Goldaſt. conſt. Impnit
/as. 4.
19. Auguſtum eligunr Septemviri Principes Imperii a 4 Dt Ottone Tertio conſtituri 5.
a) aur. bull. tit. 2. cap. venerabilem, de eledt, unde Electores vo cantur,& ſun principales Imp. columnæ. Die allernaͤchſte Glieder des Reichs/ aur. bull 6.2⁶ quia. Sunt ſeptem candelabra lucentia, in proœm. ejuſdem, Cæſareæ ſublimitatin partem ſollicitudinis conſtituti, rit. n. Edle Seulen den heiligen Baw der fu
ſichtigen Weißheit mit embſiger Guͤte vnderhaltent. tis. 3. Regibus ſcribum Ewer Lieb vnnd nicht ewer Gnaden/ dann ſie ſeynd Koͤnigen glrich geacht. at. Luth colloq. cap. 38. multis privilegiis& officiis præ cæteris coruſcant, qus nutrant Heig.& sixt. quæ tamen ipſis cum aliis hodie plerunque commaunt ſunt. Septem ſunt, quia hic numerus ſemper ſacer& perfectiſſimus fut Axo. in ſumm. C. de veter jur, enucl. late& pulchré, Bodin de Reper. libr. I. cap. 10. Ali ratio in imparitate conſiſtit, quâ facilius ad majora pervenitur. Et hic nume rus adeõ ſtricté obſervatur, ut Max. Imp. tentans Electores, ut admittant Archi- duces Auſtriæ ad ipſorum collegium, repulſam ſit paſſus. Hartm. Maur. de Conn Caroli ſ. V 5) circa ann. Chriſti 996. Hæc communis& conſtans eſt traditio loachim Cluten, Syllog rer. quot. con. 2 4. communiſſimo calculo ab omnibus ferè hiſtoriciss JICtis aſſeritur, Buxdorff adaur. bull. theſ. 4. ibig, longa ita ſentientium ſeries, vid. Hal lib. 1. quæſt. 3 ubi varios varié diſſ. refert& concordat. Nolo ego de hoc, quafi Ed- o prætorio, quod validum eſls debet ſive ſit juſtum ſive iniquum, Ipen. f dtjuß
22 lur
b gyun,l ⸗
6
S annim m
,
30 1 1 1 1
a. G abituta
naladd li Wk
9 1 4
1 p. ait
eg
1 1. e,2 „La
189
m ernen pal 69 I 1
portant
authotes rigol Mrlor, ien. puis amo;ignorett— us gana1.0
merit
f. 1 14 ald- V
iur Fu AA Nül, UA dal
diſiph. EE ac— 1 1 oarn!— Mam, haduerdn
17 9 1 od Elec
6 nr mator uslcnptdü—
A zaK ouoc plnelpe 1
1. 1. 3
r.AmE
111,I 1
14. 9 4 8 I hl lde n& 8
1
1 unl—*
„—
4 4. 8 nulcoe Kantou
.„ 1 if iei Aherg BAadclls Hn 1*
Pre ſor 4 A 4 Klllen! ¹
6 88 42„ 8— imenaldera erat 1rn
man
„ 5 54 5 9 1
ichrne Qdoties,
Auan fage — degog n
2t tim lat em
* 1
et Eqt tan
ultat
.. 1a(cguid 6
A gu da n dd nol n kican
4 4 ſn(amn h⸗ 8 drtünx. 2 36 mcpum 24 6 wee lentg. rue lau—

d citu id
lnieiund, ligeure amatinum uteipelcn tata runas us Rrwil ntinetunan eene bullan reticeten, uam diun ſtruction ſt lancin ina cumt entalis, u uſmodilen Machinl umm im. lo Cæſarun 2um. 73. u var pra aſt. conſtenn
perii 4!
vocantut aur. bultl reæ ſublimt len Bawi eoibus lelt keich geag oruſcant aque COM feiſſumu Pr. 1.04 10 I. Lalin admittant! p. Maur. M”
ſttraditio us fere hiton ium ſerits u de hoc, qul-
„ um, lömt,
D. Juſti Sinolt cognomento Schuͤtz. 183 Ojun Iſervo S eum prator, f. ad&Ct. Trebell. licentioſius contendere, malo quod maſor pars, in hiocparum imp ortante provero habet.ſequi J 19 Naa municip. quam mn antiquiſſimæ fidei authores rigoroſa& criti ca cenſura inquirere, qua nulla a2- adhomines res eſt difficilior„ Tileman diſcur,. Philol. de delect. hiſtor. in vetuſtis e- nim cuminitium plerumq́; ignoreturY arbiter, ſf.de probat. creditur hiſtoricis gl. in e plucuit, diſt. 16. Zaſ.lib. 2. Sonſ.n. 1. contra fen tientes trib us potiſſimum moventur, timoert. I. aur. bull ihi ſiTp. EE. ad electionem hujuſmodi,)j uxta antiquam& lau- dabilem conſuetudinem, habuerint proficiſci. Si ergo hoc fit conſuetudine non cettalege, dicunt, conſtitutu merit.§.z I. dejur. nat gent.& ciul.z 2 ff de leg. veruim hincnon probari poteſt, quod Electores conſuetudine inceperint, nam certè ſin- gularis quoq́; conſuetudo in tempore& modo proficiſcen di vel quoq;ratione viæ, alorumq́; eſſe potuit. Er quidèſi verba illa deconſuetudine approbante& interpre- tante legem acciperem us. I. ſi interpretatione fdelegib. quod clariſſimè patet c. vene- rabilem, deelection. ibi de jure& confuetudine, quando autem jJus opponitur conluetudini intelligitur jus ſcriptum,§. conſtat, lde jur. N. G. C. L. 3 2. 3 3 f.de L. gecundô moventur, quod principes cæteri non facilè fibi jus coëlegendi adimi per erpteſſam conſtitutionem paſſi fuiſſent,& certis quibuſdam contribui, cum ècon- ttaricunquamſentiantur, quæ paulatim irrepunt. Sed fi ratione eſſet certandum, certé probabilius eſt, cos ſedatius tuliſſe, ſi cum conſenſu ipſorum certi aliqui de- lectifuerint, ad quos pertineret electio; ſtatus enim àtempore Caroli Magni in le- gibus ferendis Imperatoribus adfuiſſe probat, Buxdorf ex Gold. xom. 3 ½. 133. G 154. m capit. Carol Mag. quod& antiquiſſimé obſervatum, I. bumanum, C. de legib. quam ſepræteritis velipſis inſciis obtrudi quaſi dominum, cujus rei dubio procul move- re quæſtionem, qui voluiſſent inveſtiti eſſent, necjure ipſis præſcriptio objici un- quampotuiſſet, cum in libera erat ſemper ipſorum voluntate ad electionem venire vel non. Tertiô, qui hiſtorici non conveniunt omnes per omnia, imò reſtantur ple- runqueetiam alios principes interfuiſſe electioni. Sed mirum non eſt, ſitempo- tis ſtatu mutato& turbido plerunque, quidam ſe rei, ad ſe non pertinenti, im- miſcuerunt; Nec etiam hiftorici exacté denotant, an ipſi electioni coclegen- do interfuerint, licet in eundem locum eos interdum conveniſſe ſcribunt. Ju- rabo ego denique, ſi fides vetuſtatis, quæ tamen veneranda, Nov. 23. cap. 3. ſtatimmpugnandaeſſet, quoties de ea inter omnes non apprimẽ convenit, pau- ca inoppugnabilia manere. Equidem cum ICti tantum feré tribuant hiſtoricis, quantum ipſis legibus, dum tradunt hiſtorias& annales vim probandi habere, Dald inleg, I. de offic quaſt. Ma ſcard. de probut. concluſ. 287. Menoch. conſil. I. numero 72. Naut. conſil, 6 36. numero 91. t0m0 3. Imô eas notorium inducere teſtatur
Maſcard. dici. loc. numero 6. Et cum hiſtoria ſit teſtis temporum, lux veritatis,
memoria vitæ& magiſtra, nuncia vetuſtatis, deſcribente ita Cicerone 2. de ora- bu7) dolendum eſt, quod non ut Sleidan. quem pro probatiſſimo noſtri ſe- culi authore habeo, quicquid malevoli quidam grunniant, veritatem hiſto- Hcorum vulgus affequitur: Cujus maxima pars hodie odio diverſæ religio- nis„ inxidia alterius fortunæ per vitioſiffimorum affectuum nebulam acta geſtaque in primis Principum, lividi intuentur, eaque mendaciſſimo cala- mo perſtringunt, nec vident quantum debent, vident quantum volunt: auda- ces interdum quoque ſunt in proferendo talia, qualia vel intimos conſiliarios
latent:
“.
—

184 De Vicariis Imperii horumò; poteſtate.
latent: Exempla longè petere opus non eſt, omnes reſcimus. Inſigne autem pron. mis præteritis Nundinis Francofurtenſib. habuimus, ubi C. F. Spongiam deletilem ſumere coactus eſt,& relationi ſuæ hiſtoricæ, ut vocabat, obducere, confiſcatiser. emplaribus quotquot ſuperarant, qua mendaciſſimẽ traduxerat Magnificun quendam Imperii principem. Quod adeò forſan ægré ferendum non eſt, cumo. ptima quæque pefſimæ calumniæ ſubiicere conſuetudine deteſtanda pené obi nuerit, quò enim quod ſanctius& venerabilius, eõ magis à malevolis&invidisca. lumnia vexatur. 1—.. 20. Inter quos ſunt tres Archiepiſcopi a, qui duplicem ſuſtina perſonam b. Quà autem ſunt Principes Imperii Electorũ officio fungun. tur. Unde capitulum vacante ſede non ſuccedit in his, quæ ipſis ut Ele. coribus competunt A a) Ut eò magis conſulatur quoq; Eccleſiæ, non poterant, dein de tutépre. rerire in dandis ſuffragiis, quia à Caroli Magni tempore ſemper Comiciis interfas- rant, teſt. Gunth. de eledt. Frider. 1. Tanta enim fuit veterum Impp.-in Keligione dero- tio, ut ſine ſacerdoribus& Epiſcopis nihil magni feliciter abſolvere poſſe ſperarem & ita demum omnia rectè pro ceſſura crederent, ſi Keligionis Anriſtites ſuis cont liis præſentes haberent, fieig, p. 1. J. 4. uu. 61. Quareautem principes eorum hodt in cauſis politicis conſilium non magnoperé inquirant ‚mei non eſt dicere, Mal cythara cum Pſalterio convenit, Ferr in form. reſpon rei con.§. præ ſcript habemu nos huius rei memorabile exemplum hac noſtra ætate, ſed manum de tabula. In Juſtinian. opprobrium eſſe Clericis putavit, ſi periti eſſe velint diſceptationumfe- renſium, l. repetita, C. de epiſc.& cler. nam om ninò præcavendum eſt, ne à cultu di. no negoriis ſecularibus avocentur. Ampliſſ Dn. pracept. H unnius, Reſol. diſp. Treuti th. 9. inprinc. Inde Alexius Imp. Conſtantinop. pontificem Theſſalonicenſemà officio removir, quòd curioſus pedem in curiam poneret, Niceph. 2. Anunal. Alez 9i Sigiſmundus Rex Poloniæ, curam ipſorum circa ſecularia reprehendens, illos non niſi vocatos, ad ſe venire voluit, lib.I. ftat. Pol. g. z. In Gallia quoq; à Parlamentisa- centur, ut, ſi tempus ipſis ſuperabundaret, in templo precibus id conſumerent, ir din. de Republ. 5) Nam omnis homo diverſo reſpectu, diverſo iure præditus can ſerur,& duplicem perſonam repræſentat. c. Cum capella, de privileg. in 6. 11 5.§. 1 9 adopr licet]Cti id difficilé exiſtiment, in l.9 de pact. c. ex literus de probat. Gail. uch 20//. 8. Tiraquell. denobil. c. 28. uu. 15. Regnum quoque ſacerdotio coniunctumfi. iſſe diſſerit, Ioban. Caſ. Sphær Civit lib 4c. 15. Heig. 4. 4 nu. 57.in ſacris occurrir Md chiſedech, Samuel. Eſdra Notum quoque quòd Arnol. Brixian. vel ideo, quod Eyi- ſcopus Regaliahabere negabat, annno 1197, præſentibus mille Antiſtitibus hære- ſeos damnatus eſt, ex Sigonio lib. 1 1 de reg Ital. norat Pruckman. ad cap quæ ſint Reg lia, cap. 4 nu. 43. Nec noſtra Auguſtana confeſſig id improbat.* de poteſi. Eecl uhi, 6 Epiſcopi quam habent poteſtatem ſecularem, hanc non habent ex mandato Dai ut Epiſcopi, ſed ut Principes Ampliſſimarum ditionum exiurehumano, donatan à KRegibus& Impp. adminiſtrationem civilem ſuorum bonorum, convenientid tamen iudico, ſi lis Regalia non concederen tur, arg concl. 3 ſupr. c) undein aur. bull. paſſim principes appellantur,& ideo in dividuo decidit, Molin. conſuatul
Pari prafat. n. 71. Heig. 4. Steph. Ae iuriad. lib. 2,⁰. 1.c. 5,2. 58. n ulla hic abfurditasn & Ple.
Dp Ei les
4 1 pa 12 nierelila kark 0 4*
witnien G gou cpten u n wo,n 1 uasrlco 4.10NRe. — Märde5, 1 40 Be,
dd caplt 8 Ä b
un 4* ſcokt (uns
Lrlmnnil 12 Gert llurelei I= hyetan glaliucie 2l:. N urnaldis uocoe uhum.. ns
(aa Cwon ¹ egem riwbumt ſibei
emsdeor keedoa⸗ Aauatiflitt Mn hedary Abmun 4'a8 kaälchic figalläa en f be ad un urh An prls lt ſantaranske ſos cancc c le intes l 3
eämam t Kcriminal eicsb. a ſin cjus tntateel nn kti 03. ndg, n,„ fim⸗ eagetagin Ar pon conde rietan atebs i
liitgan 14 te delcie antih nu tanduscl
anduscl läsnldn l e ſealema
hAhanganen-— iegaz crdr inumA!
Wtaltt,
L dliit e eligur „K- Alfet..„ du— le, ute
lbas 1 Ne(☛ wann
odn 1 puam les

deauten 1 Lglam det contleun at Mgii nonet en an da pent, olis&ini
plicemſi ofliclom Ue blan
, zei ndem Womitiisin neligjon tepo ſe her nriſtites lu iißes eorun neſt dicett reſcript ba m de tabuli liſceptationu ett ne à cil R ſol dißhD eſalonicel 2Aunal eudens,la 542 arlamer ſconſumeses xjure prædun 9. 4 6.1 1 1 prolat. 64 10 coniund aclis occun ve 1deo,q e Antiſtitibuh adcap quſſu epoteſ Iuli nt ex man lan humano, dm um, comlehl „ 9 A dit, Maln'em llahrcabluns 0
D. Juſti Sinolt cognomento Schuͤtz 185
Klectorali dignitate lalvà Epiſcopalis auferri poteſt. Molin conſꝓar. tit. 1./n.7 t. d) ratio dubitãdi, quia capitulum ſaccedit Epiſc opo in ad miniſtration e& juriſdictio- ne, c. uniõ de mujor. ⁹ ed. in 6.9.1I. G 2 n2 ſede vacant, Mindan de proceſſ- lib.I. c. 19./1. Ia. Komnis poteſtas Epiſcopalis recidit in capitulum, Gail.1 ⁵ſ. 30 n. 1I. /⁄½. Led
*
nobishic non agitur de iis, quæ ſunt Epiſcopi, ũt Epiſcopi,ſed quæ ſunt Electoris&
ſtatus lmperii, qualis capirulum non eſt, Gail. d. obſ. 7. 4 51 Sunt vero Archiepiſcopns Moguntinus a, Trevirenſis 5&
2I. Colonienſis c.
4) Sacri Romani Imperii per Germaniam Archicancellarius, aur. bull. t. I Couflium ſixe Cancellaria aulæ Imperatoriæ, quia eſt Imperii, huic juramento ob- ſringitur, Thom. Mich de jurisd concl. 2 8. Nomine tamen ejus vice Cancellarius au- le lubſcribit proceſſibus. Convocatio coëlectorum ipſi incumbit, concl.; 2. Eſt De- canus collegii, Freb. tom. 1. fol.4 27. primas igitur habet in eo, Da. Arum. ad aur. bull. aiſcurſ. 3auncl.23. Coronavit olim Regem Bohemiæ. 466. Trithem. quo munere E- piſcopus Pragenſis jam fungitur. Haber inſignia Kora à Willigiſio præceptore Ottonis z. primo Electorali dignitate honorato, qui modeſtiæ& humilis ortus ſui recordationis cauſa(fuit n. fllius Rhedariirotam multis in locis pictam habuit. 5) per Galliam& Regnum Arelatenſe Archicancellarius, aur. Pull.t. 1. his tamen præ- ter Burgundiam& Sabaudiam im probé ab Imp. defectis, nihil laboris in Can cella- riatuſuttinet. c) Archicancellarius Italiæ, aur. bull.:.i. Et hic ſolo nomine gau- det, nam ltalitrecentos fermê annos cancellariatum ipſius exigui fecerunt, perfra- déjunſdicionem Cæſaris declinantes. Ita& Colonia Civitas juriſdictionem Ar- chiepilnon aded moratur, niſi in criminalibus,& limitaté quidem. Eſt enim illa una équatuor Ruſticis§. Imperii, in cujus rei ſignum famuli conſulum, habitu ru- ſtico baculum geſtantes ſequuntur ipſos. Et huic competit regium diadema Impe- raton imponendi, aur. bull.? 4§ rime Quia autem Electus, quamvis confirmatus, ea quæſint ordinis epiſcopalis, ſinon conſecratus ſit.& inſultatus perficere nõ po- teſtic pallium diſt. 100. c. quod ſicut de elect. in coronatione Maximiliani z. Rudolphi. 2 Divi Matthiæ, eum, hac qualitate deficientem cooperati ſunt Mogunt.& Trevir. auth elec.&y Coron D. Matth. Notandus eſt hic error, Abbat. Stadenſ. qui ad annum 1240. natas Trevirenſem non eſſe de Alemannia. Nec minuùs abſurdè Georg. Tholoſ. de rep lib. 6,6,13,5 21.ſeribit: Moguntinum A. E. reſpectu Germaniæ, Trevirenſem Gal- liæ, Colonienſem Italiæ eligere.
3 2. Et hi eliguntur& eligunt, a licet nondum conſecrati vel infulatiünt. 5 Anverò neceſſe, ut ab Imperatore inveſtiti& confirma- ti ſint?
4) t.t. de election. C&'eleck.:. t. de transl. epiſcop. 5) Eosnon magis papali con- ſecratione palliové opus habere, quam ſeculares, ait Buad. ad aur. bull conclat S.· papa enim nobis principem facere non valetp er concl. 3. G 4. fupr. Feuda ab Imperio ha- bent⸗quib principes&ſtatus ejuſdem efficiuntur, Gail. 1.˙5/6,30. Vultej de feud. lib. 1. c. 12,7 Necobeſt, quod Electio Epiſcopum non faciat, e licet, de transl. epiſc. imò nec confrmatio Papæ Epiſcop. perficit, ſed accedat con ſecratio neceſſe eſt, dict. c. licer, bresiter nobis hic rem non eſſe cum Epiſcopo, ſed cum principe Imp. quo reſpectu
eligunt, cencl ſupr. nam quando quis duas præfert perſonas, illam conſideramus, A a cujus

A
eran —
—
186 De Vicariis Imperii horumd; poteſtate. cujus intuitu actus geritur, I.ſi pater,§. qui duos ffde adop. Evarh. top loc. tanquam x
confirmatum eſt. c) Negat Buxd concl. 8. Bertr. de Com. ectio tantum tribuit electo, quantum ſucceſſio ſucceſſori. Adds quod feuda apud capitulum reſerventur, unde capitulares dicantur, deß Stiſſts Erbherꝛn/ Mind. de proceſſ.c. 9. 14 undein electum recté transferunt, l. 21. C. mand
„ „†
„ 8. hoc multls PIX) UGd1CI1s5 4
,] 413 flt³, ool. 40 QUlA Ll
obſervatia deniq; id corroboravit. De quibtamen diſputari probabiliter poſſet. Di ximus enim eos hic conſiderari, ut Principes, Princeps autem Imperii is eſt, quidq́ principatu eſt inveſtitus, c. quis dicatur Dux Marchio, in uſib. feud. inveſtitura enimu- nicus feudi conſtituendi modus eſt, Vultej de feud. lib. I. c. 7. n. 4. Gorh. Ant. diſp feus- 4, pPer c. 2 5. lib. 1. uſ. feud. nec acquifitu m habere poffunt, nõ præſcriptione, quod pa.
lam eſt: non ſucceſſione, arg. c. qualiter, in feud. ſucced. ſi ergo feudum non habeuu
ſequitur, quod non ſint principes. Alterũ argumentum ſuppeditat tit. ⁊. aur. bulll bi jurare jubentur per fidem, qua Deo& Romano Imperio fint aſtricti, neceſleig- tur ut antea à fidelitate ſeſe obligaverint. Intereſt deniq; Imperii, ne ipſi invito Va. ſallus& Princeps obtrudatur. Quod autem dicebatur fucceſſionem& electionem idem tribuere,& pari paſſu ambulare, falli videtur, nam eligunt capitulares tantum perſonam in Epiſcopum promovendàâ, quantum autem tribuat ſucceſſio dicetun concl. ſeq.& liceat habeant poteſtatem eligendi principem, illud tamen aſtringitus quatenus Regalia obtinuerit ab Imperatore electus, præſtito nimirum homagiot fidelitate, quod Fridericum 3. Imp. in uſum revocaſſe, deſuper conveniendo cum Pontifice, poſt Choppin. de domand. lib. z.t. 10. nu. 7. dicit knichen, Commient. in jus dan verb. Ducum, 6. 2. Sic& capitulares reſervant& rerinent tantum feuda, ut nudi dit- penſatores,& fructuarii, Knichen. dict loc. poſt, Chopp ailect. Aurant. principes profam liberiore adminiſtratione fruuntur,& ad ſucceſſores deferunt. Obſexrvantiadl. legata eſt facti in illa ergo ſubſiſtimus quatenus proceſſit,& de jure potuit pro- cedere.
3. e ſecularibus pp. kk. quoq; hic quæritur, ſi in annum peten-
dæ inveſtituræ inciderit ele ctio Imp. vel comitia ſint agenda, an neceſt
habeant indultum impetrare, ut admittantur: Jucunda hæc quæſtio mota fuit I. F. D. W. in comitiis Ratisbonenſibus ann 1608. à commiſſario Cæſareo,& ſtatibus pontificiis, referenre Buxd. concl. 8 5. dic cum pontificiis concordare Chriſt. Wincell. ds colless. 5 ſ, 2 n. 7. Sed eos refutat Bus 6 Bertram. de comitiu, concl. 40. Quia Electoratus ad deſcendentes ipſa lege desd' vitur, aur. bull. rit. 7. nec requirit ad vocem eligendi Cæſaris inveſti
Inv
„
habet, c. I. quo temp miles, in veſt peter. deb. c.§. ꝓræterea de prohib feud. alien. per Pul.
Regiments Ordnung ae anno1 521. vnd behalten vns/ tkempus autem hoe in favo- rem valalli introductum, 1. 41.§. 1. de V. O. ita ut ultimo die eam petere poſſit, Iſo. Fa& A. in odium ipfius torqueri non poteſt, I. quod fuvore, C. de legib. Accedi terti6, quod vocem dare eſt fructus feudi, Buxd.& à ſe alleg. aict. loc. fructus autem ad vafallum intra annum pertinent. Probat id quarto Authoritate Garz. Maßſtrile
1 ui ita judicatum fuiſſe teſtatur. Nec quintõ correctio juris facilé eſt admittenda, .—.„—... ₰... l. unic. C. de inoff dot ſic nec Dominus annum illum abbreviare invito vafallo poteſt
A'rdi. in rub. ex quo: em. curr ann. ſub tit quib. mod feud. amitt.& com. feud ſtæ in e. qu¹
„ 4 9„.. Eemp. ms4s. quam commuuem teſtatur Schneid. Vult, de feud. lib. 1. c. 7. 2.67. Plura argu-
menta
—
ſtituram, quarenos r 1 1 F · 7. 1.... 5 ergo requiremus,l. 19. C. de collat. Et quia vaſallus annum ad peten dam inveſtituram
pot Sinon=
— aibus Pt ke Tult A
6
gruſꝛ⸗ 2. 74 Wnrurüm don M
„ 4
] aut VFulte. 4 1 4 4 4
e t
n hectam cl 1 1 nerit, m- 1
„ln ucl!
nib Jertran N
mkſeculare!— Mrllacio Btan 1%
— 19— † , n ableg dignltal- 1 h K nes „delo’omnes R
r
ittt gnitas= ſ0 Ar usz. Etſerri t Näaba lofril auat u) lfttnunett Diee:
.. 4 hetlun. Si zae unnch den= 19
1 1 Alr Hpn
3 100* f 1 men a „Madi
terere 1 ntan ete
t — 4 däle 8 1
wweiminan 1ge dmual hos

Bert Ael accellin t, deßOh 1t.l.A.Cm Uliter holle erilea feltituraene th Au, djone, qun un nonka nt. Laurh riti, neccl näipfiinm en K elecin pitularestn uecelliocin mmen actru rum homa onſeniena muꝛent. inz euda, ut aud principespii Obſerfam jute potut
unnumpe nda, an ne-
11 e bbonenfbuut xd oncl.d eos refutatl si lalege dam inrefti- eud. alien.in
1rin utem noeclnl
„. petele poln C.4 lagil. cc deoc fructusu- ate Gats. M
wittel
lé éſt admti vito vafallopu- om ſeud taun 1 Putas. „17,6 7 M
D. Juſti Sinolt cognomento Schuͤtz 187
nalta hbet, Rard dis Hc. quibus obie ervantia, quæ optima legum interpres, 1. 2 ff. abgmaximũ robur addit. Nec certé argumen ta, quæArchiep. ſupra ob jiciebantur, hucquadrari poſſunt, hi enim fucceſſione feuda acquirun t, text. rotundus in didi tit. 7t ide ſucceſſ fratr. c. in En. de ſuce 2Srfeud c.1 de couſuer. ei feud.c. I. in fin. de cog feud. gucceſfio autem non tantiim do mint am, ſed& poſſeſſionem feudi tribuit, Fald. in Lauminautiquioribus,, C. dejur. delis. Vult. lib 1.7. 9 n. 23. Succeſſio eſt conceſſio in ju quod defuncétushabuit Vultej. d. loc. qui autem eſt in poſſeſſione ad votumn admit- tirur, aur. bull.t. 20.& hæc tram clara ſunt ut mirum videatur, quid illis de eis con- tolettendi cauſam præbuerit, m aximêéc um Archiepiſ. in ſuis perſonis contrarium lubenteradmittant, ut iis Bertram. dict. loc. objicit.
*— 4— 1.. 24 2 1.. 8. 14. P. P.E. E. feculares ſunt Rex Bohemiæ à Comes Palatinus? Duxsaxoniæc Marchio Brandeburgicus. b a) Quiob Regiæ dignitatis faſtigium inter Electores primum obtinet locũ aur. ullrit. 4imô alios omnes Reges in actibus Imperialibus antecedit, aur. bull t. 6 Etiam Auguſtam, ſed non Regem Romanum A.r.& 22. Sixt de reg lib. J. c. 4. nu. 15.
nec ei obeſt, quod ſit vaſallus& ſubditus Imperii, aur. bull tit. 24. 8 dañ wañ andere
Fuͤrſtenthumb/ ey eir. 7. dignitas n. hoc potius eſt, quam ut Imperium minuat, Dier. ds ſumm Imp pot. concl. 2 3. Et ſervire Imperio Romano eſt libertate potiri, post Bald. Nutt. Hipp. Don. Garz. Maſtrill. dicit, Dn. D. Reinking lib. 1.cl 4 c 3. in fin. ſuperioritas Imperii Majeſtatẽ ipſi aufert. Dier. concl. 2 2 Lauſ. d.! Reg. th.. Unde vulgò Noͤnig⸗ liche Wuͤrde. K. A. de an. 126. Zu Eßlingen/ vnd ſeynd diß/ de Ducali ſede ad ſo- lium eſterectus ann. 1086. ab Heinrico 4. Spangenberg. Chron. Manßfeld/ c. 205. Per- rarõ intereſtconventib. Imperii nec comprehenſus eſt in circulis Exemptus quoq; eſt oneribus,& proceſſib. Imp. aur. bull.. 8. obſtrictus tamen eſt comitari Cæſarem in lialiam euntem Hart. Maur. de Coron. Caroli 5. Abbas Stadenſis negat Regẽ Bo- hemiæadeledtionem venire, quia non ſit Teutonicus, licet ſit Pincerna. Verùm e- um eſſe Teutonicum Germaniæ ſc. Magnæ Geographi docent, Æn. Syl c. I. Bohem. Ca Baro. tom 0. Annal. Ecel. Sunt deinde qui ipſum aliter non admittunt, niſi vota ſint paria, Canoniſte inc. venerabilem, de elect. Pet. de And lib. z. c. z. his tamen contra-
6 um& Chriſtum caputhabet cognitionem, aur. bull t. 5. in curia Imperiali fac dam, ſicetjusillud rarévelnunquam exercuerit Da. Vultej. ad l. i. ubi ſenatores nu.
—
Sed quibus in cauſis id exercere poſſit diſceptant Dd. Ego puto ipſum æquê Impe- ratoris eſſejndicem in criminalibus ſi modonon agatur ad depoſition em, per concl. 3 ſupradiſ Dn Pultej dlict loc.& alii. In cauſis pecuniariis omnes concedunt juriſdi- dionem balatino. In feudalibus excludo Palatinum nec ipſum Imperatorẽ agno- ſco,quodmulti præclari nominis] Cti tamẽ faciunt, ur videmus apud Bux. n. 89.
edtantum pares curiæ cum Schrad. Roſent. Ampl. Dn. præc. Hun. Reſ. diſp. Treutl. 12. 4. 3,61. 7. Cognoſcere volo. Nec obſtat generalitas textus cap. 5. aur. bull. nam ita comparatum utim toto jure generi per ſpeciem derogetur I. in:orte ff. D. R. I. tex- rusenim cum textu conferendus,& quod legi deeſt, ex alia ſuppleri debet, leg.
1, F. gui iali 4 Lwihus, Cod. de wete. jure. enuel. leg. 24. 26. ff. de legib. caſus ſpecialiter
Aa 2 privi-
ſ——— 8——— . 2 5—————— ·——— 3 —— 3————— 4———— — 8 4.————— — 98—=—————„.—— ———— 8——“ — 1 d

— ——————
0 † 4 4—— 188 De Vicariis Imperii horum q; poteſtate.
.„ 2232 4 5 4 4*† 477- nui hars 7*„ 5 privilegiati, iub generali locutione non conrinentur d.¹.. J. 74 22ee, e..= Je tien.
ziar lib. z. nihil magis tralatitium quam juriſdictiones debere eſſe diſti nctas l.ſin.ſ
de jurisdict. l.⁊ l. 3 fde tut. ff. de tut& curat. dar. Nowell 80. 1. 6. de jurisdidt. omm judi & ſimilib. Ert ita Cæſar reſpondere debet coram Palatino, fi reus eſt, ali um verò co ram ipſo non convenit agendo Buxd. concl. 82. G /22. Sed ſi conveniendus eſtme. diaté ipſi ſubjectus, id facit coram ordinario artic 1 5. capitul. Ordinas. Cam At an. n0 1485. rubric. Die Vnterthanen in jhren ordentlichen Gerichten bleiben zu laſſen. O. C. P. t. 1 5. Si vero cauſa fiſcalis agitanda eſt, agit in Camera 0.(. P. 2.1. 20. ubi aurem ſtatus& immediatos convenirée debeat, altiſſimæ eſt indaginis,& quæ. ſtio odioſa, quare hic ſuperſedeo, cum eam peculiari diſcuſſion ejamdum exornarè- Et quando convenitur, ut Imperator, ſecus ſi ut princeps Imperii, nam tunc pro di- verfirate cauſæ vel requiritur ad Auſtregas, vel in Camera convenitur. Undepto. ceſfus aliquando ſiedecreti: Wir Carle von Gottes Gnaden/ Erwoͤhlter Romi⸗ ſcher Keyſer/ entbieten dir Carlen Ertzhertzogen zu Oſterreich⸗ Vultej dict. loc nu. Deteſtor ergo vo cemimprudentem quorundam dicentium: Wann ein Stand deß Reichs von der Romiſchen Reyſ. Mayeſt. judicialiter oder extraj udicialter gravirt wird/ hat er ſich deßwegen bey Churfuͤrſtlicher Pfaltz per modum ſimpli cis quærelæ zu beklagen oder zu ap pelliren- Relat. Donawerth p. 2 Ffol. 1 1 2 ineptun hoc eſſe omnes boniconfitentur. Contrarium mouere ſtultum eſſe putat, Vlpianl 6 1 l quib. appell. Sagacioris cerebri quidam videri volentes reſpondent: hode aliud eſſe, quia& condendi leges poteſtas ſit apud ſtatus Imperii ergo& appellati ad eosdem fieri debet. Sed quomodo hæc, ut& aliàs falſa, cohæreant, non video hoc admiſſo, certé latiſſima querelarum janua aperirerur multis calumniantibus rariſſimi enim ſunt, qui ſereputantj uſté damnatos. Iuſt. Spring. de pac. relig.. 2. ſ pientiores ſunt qui, ne lædant nimium Imperatoris majeſtatem, à Cæſare malèin formato ad melius informandum poſſe appellari contendunt: Saniores tama funt, inter quos Gail aliique qui tradunt meritéhujuſmodiprovocantes comma ni ſtatuum fuffragio repulſam ferre debere, ab eodem enim ad eundem qualis pro vocatio dc. Romanua. de apyell in 6. an non Imperator acta mutato conſilio perfici hen ff. de his, qua in teſt. de l.an non totum jus in ſcrinio habet, l.omnium, C. de téſtel- non ipſe eſt animata lexipſa interhomines„Nov. 10 5.in fin. profectò reprehenſo- ne non caret, incuriæ aut inconſulti judicii principem inſimularevelle, Heig. 9 10.2 22 præjudicium appellationis ab Imp. ad eundem ipſum& ſtatus Imp. roſ ctæ, extat in A47. Fuͤrſtlich. Marp. ſucc. in in. 4) Et hic Sereniſſimus princepspie- ter vocem eligendijure vicariatus gaudet, ut ſup in ditionibus ſuis immunis quoq à provocatione ad ſuperiorem,& hoc habet veluti peculiarem præeminentiam, primitus nobili uſuhominum memoria experte quæſitum aured bulla& norite Ferdinandianno 1559. privilegio obfirmatum in quod And Knich. comm ent. edili
655 2*
Non ſolummodé Elector, ſed& cæteri Saxoniæ Duces, Knich. dicl. loc. c. ². Heig 74 n 42: id privilegium habent, etiam in illis locis ubi jus coommune obſervatur, utin diſtrictu Coburgico Knich. cap. 3. Zinæerlinus de nppell. voncluſ. 7O.& licet quande- que proceſſus in Camera contra dècreti ſint, factum tamen id eſt periculò parti auth. deriſ. Cam. Verb. appellare quibus. Nullitatis qupque q uerela inter Camerales &Aulam Saxonicam diverberatur, de qua me contineo, videatur, Mynſing.4 ohſa 68. Gail. 1. obſerv. 13 5 um. 3. Thom, Mich. de jurisdidt concluſ. 26. Dn. D. Reinking 4 rt
—
—
11 1
„ ¹ 1
b err de Ap Si?.
. 5,140 2 rad.rec † 1
1 Pf donat 11 1
Od,
1 1z 19. ldle . 2 1 1De W 3 m Flect malll 4.
9 h„ 1 rie valld fs ratuen
elis i† A bos idn larchi T 3.
g 6 Än 7* g actabn endunt 1 T
hbaulken,( L unAllinan, ax in aMmatuyetfe 4ℳ4 annd e cte 1 prn⸗ u ultEN? 9 nheurſa 4— rugntficn A₰ tores bg
lhrellone Gn ht,
ru qual⸗ a io a uniblüictit. Deus ntem ircitmd 2, plu h= ſerva 8
— Kewwua patamu.—
1
I 1
1 1
legtincwre,n Aeetonen. f An ernnnibr Vee Wnnd 1
Th p.
4 ianim= dün Weuiaune uh Mgünec— 4 A. ltatenme Muid irenadenr. nren J ſe 36 enek Betpetäünurch.

2 4. 4 6 diſtin qaſe na ſtuul claſſ.4.
ttinasle rudi ann A, aliurn
1 jmu nt cap. I. M cipes An 3 el ſc. citralplorun
4
D. jaſti Sinolt cognomento Schuͤtz. 189 5up. 6 lib. 1 re& verbis graviſſimus. Andr. Knichen dic. comm. vVerb. In dict. tract. recté quoque contra Duces Lawenburgicos,& prin- haltinos propugnat Fridericum bellicoſum Miſniæ Marchionem, quod
1
um injuriam Electoratum ſit conſecutus. 5) Hodie e familia Zol-
8 lereul comitum, nam variæ familiæ electoratum hunc poſſiderunt, juxta ver- uat. m. vit Dominos Marchia ſæpe ſuos. Ethic, quod cæteri Electores fibi in-
acheeni zultum contempſerunt, privilegium de non provocando éê terris ſuis ha
era 0. 0.5P 1 daginis 1” amcumen »han tune enitar. Un Erwoͤhlter ulnj didl Vann ene
r extrajacie
der hodunke
2 fhl. l1uim
ellepurat,
eſpqudent
bergo Kaphs
;reqnt, noni
is calumnian
depuc. reig „àCæſarem Janioresn Svotantesch eundtem qua- oconſilio pti nnism, C ffeit reptei revelle, Ai Eſtatus Im umusprinca GMisimmunse m præemine rea bulla K- ch. omm amnt dici lncae.z.I ne pbſerratd- 0.& licerqu id eſt pericuhi relzintet Cm-
1
Ktur, Anlin,
4 D. D.Ril
fum, muta ber.
S-mpb ſop tom. 5. is verõ ſolus non cæteri Marchiones, Zinzerlinus, dic loc. concluſ. 72. quod confirmatum eſt à Rudolpho 2. Anno 1586. Hunc JCti aliâs experien- tiſimi erranter in pacto confraternitatis Ducum Saxoniæ& Landgraviorum HHalle comprehenſum ſcribunt, Warem. ab Erenberg de fœd. cap. z. num. 3 8. cap. 4. num. 10. Dionyſ. Goth. ad li. licet, C. de pa. Reuſner. I. conſil. 3 num. 3 5. Knichen. de jur. ganon. Prov. verb. Eleckorum, cap. ². Verùm quidem eſt, quod inter ipſos de illo ſit eractatum ſedtamen non perfecerunt, Acka in Sachen die F. Marp Jucceſſdedud. cauſpprinc art. 110.&. ſe*q. eſt quidem principibus confratribus cum ipſo hæredi- raria confœdetatio, vulgéô Erbeynigung/ quæ longẽè diſtat à confraternitate Erb⸗ verbruͤderung. Arum. diſcurſ ad aur. bull. 6.theſ. s. Notandus quoq; hic error quo- rundam dignitates& officia ſua Electores in feudum habere ab Epiſcopo Bam-
bergenſi. 24. Hiſucceſſione veniunt,& quidem jure primogenituræ.
Aur.bull:.7. 14. qualis ſucceſſio antiquiſſima, Gen. 25.& juſtiſſima, à ju- Ritia enimipſa Deo ſcilicet præcepta, Deuter. 21.v. 17. ubi habetur ejus ratio, quia ſeilicet eſt principium fortitudinis viri, plures aliâs rationes ſuperaddit. Tiraq. in praſat:dejureprimog. ibiq populos illud obſer vantes enumerat, quam obſervantiam va- lidam& tarionabilem putamus, maximè in familiis illuſtribus, ut conel. ſeq. dicstur. Degraniſimailla quæſtione, num Regnum Bohemiæ fit ſucceſſorium& hæredita- rium, veleleqitium hominibus privatis diſſerere integrum non eſt, ſed toti potius patriæ deploranda. Dotentiſſimi Reges& principes, quia atramento& pennis deci- eidi nequitaumisé& ſanguine diſcernere cœperunr, quia leges locum invenire non vollunt, viam legiombus jam dum pararunt. Contremiſcit cathedra totius Chri- ttianiorbis. Horrentimperiti& gaudent ſimul reria A⁴ quilæ tendunt aucupes do- loſi. Deusptudétiſſimus& æquiſſimus judex, aures miſericordiæ, ad gemitus mœ- ſtuſlima patrix advertere, Dominum& Regem legitimum juvare ac tueri, facesq́; belli ardentiſſimas reſtinguerevelit, multa& diverſa hac dè cauſa prodière ſcripta, quæ cum judicio certé legẽda. Prodière quoq; hacde cauſa famoſi libelli innume ri, quod dolendum! quantum exinde animi potentiſſimorum exacerbati,& ir- titatt, effectus docuit. Si ex aur. bull. c. 7. diſputandum facilis eſſet quæſtio.
„. Pnlius ergo primogenitus Electoris principatũ ſolus habet. a
Fratribus pro dignitate alimentis conſtiturtis. 5
3)„. 5..—
4) 4 bull.⸗- 7.&ꝙ 20 bonA conſcientiâ, clementior enim ipsa lege eſſe non tenetur, Nov. 3. mnum reoitur, ſi 1 netur, Nov. 3z.s. 10. bonà ratione, firmior enim terra erit, ſi per unum regitur, ſi
Mdivii-⸗ 12 1„ 8₰ 83 3* 0. 1 — dufllamanſerit penes unum, quàm ſ portionibus dividatur, e. major. deprab. Vile-
Lcere. 17 12. 3.„ 8 hilr tent crebrà diviſione familiæ illuſtres ‚præter nomen dignitatis tan dem nihil re- Aa 3 tine-
——— ——— ——
————
—ſſhſſſſſͤ

—-—
9
190 à De Vicariis Imperii horum ꝗ; poteſtate tinerent. arg 1.2. C. quand. 27 quib quart pars, Da. Vult. lib. 1 Feud. c. 8. /. 36. laté Tiras
q. 4. de jur ꝓrim. Subdirorum quoq; refert pluribus non ſubjici dominis juxtaillud ſole necor ſolo, quid ero, ſi creverit AIter? Cravet conſ. 624 n. 18. Ceſſet plangereſe cundogenitus, ſenior prorſus ideò melior nõ eſt, incuſet ordiné naturæ, quę ipſan non priorem produxit, hanc comitantur dignitates, reſpiciat penes ſe multôin. feliciores, ſ fortuna volet, fiet de ſecundo primus. Et quia Illuſtriſſimi& Potentilſ mi Haſſorum Principes viderunt, quam aliæ familiæ pa læ fintjacturam crebris di. viſionibas, primogenituram in d uabus ſuis diverſis lineis Darmſtadina& Caſſella na ſpeciali convétione, qui libet in ſua linea ſcilicet introduxerunt, Referente Da.d Rein king/ lib. i. cl. 4.c. 7.n. z 6.in genere tamen& ratione totius territorii fui talejus non obſervant, 46. In Sachen F Marß ſucceſſ.p. 2 el.4 Fuͤrſtlicher Miſſiven. Aur. bull.zit. 24. ibi, vnd ſich gutlich vnd muͤltiglich beweiſen/ gegen die andere Bii⸗ der vnnd Schweſtern embſiglich/ nach Gnad/ die jhm GOTCgegeben hat nach ſeinem wolgefallen/ vnnd nach vermoͤgen ſeiner Vaͤtterlichen Guͤter/u accedit texrus l. 5.§. 7. 10. 19 fde agnoſc liber. dixi pro dignitate generis, 1, 1.§. 1914 §. 1 Ffde ventr. in poſſ mitt. ſic Joſaphat RexJudæorum protogenito relinquensRa gnum, cæteris filiis aurum, argentum& xes pretioſas cum urbibus munitis dedin quo honeſté viverent, 2 paralip. 21. b 26. Si tamen&aliâs poſſident ditiones, quæ jure protogenion cenſentur, eas inter ſe æqualiter dividunt. Equidem de jure feudali ejuſmodi feuda regalem dignitatem habentiadt
vidi nequeunt, c. Imperialem,§. præterea, de prohib feud. alien. per Fridericum, ibiq DN Gail. 2. o6bſerv. 1 5 3. ubimultas addit rationes, cui tamen A ndr. Knich. in comment. inſu Saxon. verb. Ducum, c 3. fortiter reſiſtit. Quia feuda regulariter dividuntur c.s em ſiduo. quemadm feud. amitt. c. omnes, ſi de feud. defunct. cont. c. 1. d3e nat. ſucceſſifeul Deinde quia in literis inveſtiturarum verba inſerta, Zu jhrem Antheil/ occiſaci non debent. 3. quia id ſingulare eſt, in Electoratibus, aliisq́; Principaribus, ql legem Salicam obſervant: In cæteris ergo contrarium eſt. Accedit deniq;& conft mar hoc conſuerudo notoria. Cujus opinio notoriàâ Germaniæ conſuetudined approbata, Dn. Vultej. lib. i. de feud.e. 8.n. 36. eriam ratione ipſorum bonorum& De
mini utilis, Gail d. loc. quod ſanà ratione obſervari multis corroborat, Knich.lud. . 3.. 2* 2*. 4 leg. In dubio tamen cenſetur adminiſtratio tantum potius diviſa, qualem divifobe
& in Regalib. feudis ipſum jus feudale non reſpuere ait, Gail ſecutu⸗ Bart. Aluut ceomm. Dd. quam ipsa Regalia, Weſenb. conſ. 3 1:n. 8. E/*aa. ita ut juriſdictionisſid ſtantia ipsaæquë apud omnes in ſolidum ma neat, adminiſtratio verê ejuſdem, qut
ab illa diverſa eſt, pro certàportione ſingulis aſſignetur, Vult. d.loc. Quod interilr Rriſſ. Dominos noſtros Principes Haſſorum obſervari, patet ex adtuin Sachens
Marp. ſucceſſ. deduct. cauſ.princ. art 88& aliis loc. In feudis autem, quæ diviſioniſch-
jecta ſunt, pater invitis filiis neq; jus primogenituræ erigere, neque alteri majotem partem aſſignari poteſt, c. 1 de ſucseſſ.feud ibiq, Da. non enim id filii à patre habent
ab eo igitur ipſis auferri nullo modo poteſt. Nov. 2 1.c. 33. cum ſimilib. Et quandodi 3 4
verſæ lineæ concurrunt, una quæ obſervat jus primogenituræ, altera verò nonm tii non curatur prærogativa, ſed ſolo ætatis ordine ſervato incedunt, Colær. de jur. m
Germ. ſect. 69 ubi multa prajuditia adfert. . 27 810
Dſat Sind⸗
wogeni* 9 ſeslimge 1 araufer enon*
Pee
8 ,!
1
Wmenim ol din 1 eam conlel— dihs e,arg.eun—* 1 Mie G* Ru glege datuu d.„ an luerint, Not-
4
4 3 nugi us impul—
ℳ 43. 3.-. atwarme 4
9 9e ue!
1
gt1nemo fde
1 AS.— hlunpoſtmon ſcu anu quetendü= frth lvn herttt 1 49*
4*„, 2 vuſ kaulleuil—f“ /* „. 4 WMjcln afn. ſuth*4 W 8.
ma(Nſefund= nm MIha31, cuist taum eo de quo l Mltasautem ritap& 1.24n
teſate nepoter i truc tanalathlium genit
tcyotet qGuant 2 1 Kieesbrincipet 2 lürerie r09ͤ Amenda commifi, taaalcltationis.) 44 0 pet che a pr en Ramm ltüctedat. tercallſer M r dern⸗ ae ee
Mtuft. 1
de am D.
a. 1i,. diſulijatun Kacanlnin— tuecl dbset rſonabzt 2 1 Rperlonallla t 80 G
₰ bmal
3 alm eltjus; ◻ 1„ 4 4 1 a ucceſſe ri 91 ſ üblteſ rin 7 nnätuals lbr enn d. Kconditione ,₰ dTra 4— 44„ * 4 4 d21
maan ſauuſuff
I
1tlte. Aite 4 lai Ga— besd

D. juſti Sinolt cognomento Schuͤtz 191
13slun 27. Sic jus primogenituræ in genere obſervatum pater invito fi⸗ ajuad loanatu ma jori auferte non poteſt, licét filius ante adeptum Ele ctora- ren tum tt natus. 5 n Ordhinare prime. 9 esſtn) Jacobæam enim 8 inare primo genituram ſectatemporum noſtrorum amidon non patitut, non enim eam co nſequitur à parente, non jure communi, ſed lege ſin- lnan gulati elcontuetudinc,argeum qui, ſfde releg.& interd. cn. de ſucceſſ. feud. lucrum adaakn autem quod cuiq; ex lege datur, ei auferri non poteſt, etiamſi decies millies con- dheſem tratium morientes voluerint, Novell 22.7. 33 I ſ5 arrogator ſ de adopt. l. cum patronus, riiorülun aeks a. Papinianus,8 61 Tuus Wpnbes ſ de inoff. teſt non con ſiderato quod voluntates er ydigtd morientium alias lint Wmain 61 avorabiles,7. 1. C. 4e58. Eecclęſ.&y ſimilib. in tra limites dir ande legum perfiſtere debẽt I.nemo' ſf:de leg.;. 5) ſenatoris ſilium, ff dæ ſenat. Tiraq. de jur. 1 gegi prm I 39Lucceſlio quia poſt Aorde ejus, cui ſucceditur, co nſideratur I. I. S. impubes, ichin Gin ffdscollat. Et nõprius quærendũ de conditione alicuius, ſi legatum velhæreditas nets, h, ad eum Heriiner 1on oh ner g 2.& tunc nõ inſpicitur quo d prius fuit, ſed quale utelingun nunc eſt uod ita,ffdeæ l. edict. l. 2.§. 6 f.de ſuu&yꝝ leg. Jam autẽ primogenitus pro- usmunli vimus ſ.6 vhiſt. de lg. agn. ſueceſſ.l 3.§. 2. f. de jur fiſc. cum ſimilib. Diſſ. quam pluri-
mi præclari nominis Oti ſe fundãtes maximè, in! ſi ſenator, C. de dign. quos enume-
rat&refutat Tiraq. diſt. q.3 1. cui& ideò abſurda eorum opinio videtur, quod ſi Ele- ptotogeni ctornulloalio quam eo de quo loquimur, filio relicto decederet, n ullus heres in-
atetn haben iler cum ih hin commen dividuntut! I dewat. fuus Antzeil occi prit cipathe dit deniq;&a æ conſuetul un bonorum borat, Xnid qualem d Gutuu Bart. 4 t joriſdictie overc ejuſcir
loc. Quodins in Sil
ex 465 m, quæ din 10 eque altenme d hliapuri zmilil Etqlu alteta reto- unt; Caln
1
1
ſo
1
ed. ff de hon. libert.
venitetur, abſurditas autem vitanda eſt, l. nam abſurdum, cum prac ſecun-
28. Hoc jure nepotem patruo preferimus à de nepote e* dogenitoan excludat filium tertiogenitum? major eſt dubitatio. 5 3) Vix dicipoteſt quantum vexata ſit hæc quæſtio,& quidẽ in facto inter potentiſſimos Reges& Principes. Tiraquellus eam dicit altiſſimum omnium pela- gus cujus vix fundũ reperire po ſis. Quam Baldus Apolloni ſolvendãà reliquit Otto Imp. gladio drimenda commiſit. Nepos tamen triplici jure præpatruo gaudere vi- detur. Primõrepræſentationis,§. cum filius, Inſt. de hæred ab inteſt. Novell 18 c. 1. 3. Ae Sa9 latè Tiraq q. 40. per repræſentationem autem filius omne privilegium patris habet, non tantumut ſuccedat cum patruo, ſed etiam ut ipſum excludar in iis, in quibus pater eum excluſiſſer, Menoch conſil. 21 1. nu. 60.& ſeqJ. Roſenth 6.7. concl. 2 6. 2.7. Mnnbng 1.0„13 per tex. alleg Sec andé jure tranſmiſſionis,l. 19. C. de jur. delib nã quamis ætas eſt quid perſonaliſſimum, necætas patris poteſt eſſe ætas filii, I ſi pa- terfe am Hſn.de adopt.§. minorem, Iuſt. eod nec cedi poteſt, nec tranſmitti, l. peto,&. præ- dium, ſ de legat. 2.§. fin hiſt de uſufr. jus tamen ꝗ uodex ea ætate patri jam quæſitum Lin eo radicatum eſt, tranſmittitur, Menoch. dict. conſ. nus. 9 7. Surd. conſ. 403 /u.; ꝙ feda.non quia ætas eſt perſonaliſſima, ideò& jus inde quæſitum eõdem mo do cen- ſendum ett, aliud enim eſt jus propter quod aliquid acquiritur,& aliud jus inde quæſitum Engelbreche de ſucceſſ elect. concl.41 Nec jus noſtrũ poſitũ eſt in ſpeincerta, 6 ſi) naluininacen J. jadſ Diwienin brino. l. qui Phurenn qui habebar, Hae vnlg.&r prpauen Shran aaſ ce Aue 2·En ſim. quæ ſpes nullumj us, nulla action em Sa mis hes 34 n edétue berorum legitimæ ſperatio, 5§. 21 Fcollat. Bon. ibig; 2fokae:3 aneo eventualipendet, CGais 2.001 132. Per tot. Jvana niſi is Mrarabiſte 214, Cedem Sed ſpes de qua nos loquimur firma eſt, certa, ju— Seſt. Tiraq. J. 40. nu. 69. ꝗ tranſmittitur,§. 4.Inſt. de Verb. Venit ê vo- catlOo.-
r A
1 4
†
quæ
9
1
1

* De vicariis Imperii horumq́; poteſtate. imi acquirentis ſucceſſione, ex eo ipſo, quo primus na. legenerans„Tiraq. d. loc. u. 160. Eſt n. primo-
tanea, quã continuò quis acquirit, ut na-
19² catione, diſpoſitione legis, prim air ſcitur, primo nativitatis die jus infallibi aalitas inſtantanea& momen eſtim excludit poſtea natos, quandiu ipſe ſupereſt, vel aliquis
genitura qr tus eſt,& ita ẽt confeſt dit ex co,cui& hoc jus veluti ex propagatione,& traduce ipſius competit. Idem pulchre d. loc& omnia jurailli à lege deſtinata fortiſſimé acquiruntur, poſſeſſio& uſus tan. tummodé fuſpenduntur, quæ ſuſpenſio jus con ditionale non format, I. cum illad in fin. ſ quand. dies leg. l.condiriones, extrinje cus, Fde zond.& demon 1.6 f. quand. dies leg quæ eleganter huc facit, accedit quod& filius querelam inofficioſinondum præpara. tam ad nepotem tranſmittit l.ſi quis v. ſed nos C. de in off adde pereg. de jur. Fi lib. l.. e. n.52. Tertiô utitur nepos jure proprio& vocatione legis, Tiraq 4 Z1. Lex Carolina nos vix dubitare permittit, tit.7 ibi, ad filium ſuum primogenitum legitimum lai- cum, illo verò non exiſtente, vernacula noſtra apud Gold. habet, Ob der nicht wer/ ad ejuſldem primogeniti prim ogenitum ſmiliter laicum, ſine cujuſquam contradi. Gione devolvatur. Non exiſtere autem in materia ſucceſſionis is dicitur, qui heres
non eſt, Calvu lex verb exiſtere,& idem eſt quod deſicere, quale verbum denotate
um quinon ſuccedit, non qui jam, cum ſemel ſucceſſit, moritur 1 4. frde Vulg.& puf fubſt. l.78 ffad leg. Falcid. eadè res Inſt. de leg. Bullà Sigiſmundi luculentius hæc de- clarat apud Gola in Reichsſatzung/ p.z. Comiti Palatino Ludovico Frãcofurti 1414 data Diſſentientibus profecté multa& ſpecioſa argumẽta ſunt, quibus Tiraq. En gelbrecht.& alii optimẽ reſpondent. 5) hic conſilium Weremundi ab Erenben ſequar, hanc& ſequentem litem privatus meas non faciendo, ſed cum Matth. de Af NAict. lib.z con)iit Neapod tit. 2 4. u. 32. dicam non eſt meum in præſentiarum determi- naré, ubi tanta parres ſunt in diſcordia, ſed determinet Rex, qui poteſtatem habet determinandi occurrenua juriſtis, non enim me latet hac quæſtione præjudicium
„ 7.. 2 2 2 fieri contkoYerHx de hac ſuceeſſione inter Sereniſſim. Germaniæ Principes motæa, quam omnibus notam eſſe puto. Mentem igitur meam hic non aperiam, diſputan.
ramey ſari— H.„ ri ramen ſatisfaciam. Beſold.& Engelbrecht dicunt, tot promanare protogenmas, quot fllios pater relinquit quibus linea prior, d ir czhint 3 1 relinquit,& quibus linea prior, donec eſt. ſuccedit, eâ interemptas eôdem jure venit ſecu nda;& hac demum abſumpta locus patet tertiæ,& ita dein- 8 11 5 r....1. ceps. Et ultimò ê prima linea non ſuccedit, proximior licet gradu, aliquis E tertia li-
nea, ſed qui erit ſuperſtes é linea ſecunda, licet multò fit remotior,& hoc élegis al⸗
reæ vocatione Caroli,& bullæ Sigiſmundeæ, ubi ſecundogenitus ejuſq; deſcendẽ-
„ 1 p—— ⸗ 54... tes æquè tertiogenito præferuntur, ſicut ipſis Primogeniti linea erat prælata, os8;
Pbti Be zieſcendenrihus ſubſtitutos volunt, certi autem juris, quod fubſtitutus ubſtituto cenſetur, ſubſtitutus Inſtituto, 6. Titius, Inſt. d 1
1 ,9.„In ſt. de vulg. ub’t.& jum Da. aſſenſio. 99„Inſt g. ſubſt.& eft omn
dlz. Et hæc ſi aſcendenti ſit ſuccedendum, in ſucceſſione tranſ 1 7 4 ⸗ verſali quæritur, an ultimo é primogeniti deſcendentibus defuncto po-
tius ſuccedere debeat, is qui gradn eſt proximior& tertiogenito prore
niens, an verò præferendus ſuperſtes 1 .. 5 G ſecundo enito li oti⸗ or. Sic quidam volunt. 2 O; cet ſit rem
ia ut.— dhe ue 2reon braced. Ahn enna ogenitus ejusq́; deſcendentes eodem jute genitum ejuſque deſcendentes utuntur, quo primogenitus utitit
adverſus ipſum,& i 1— pſum,& ita ſecundogenitus ſubſtitutus Primogeniti lineæ eſt Fdeinde
aleg.
—
9 kurExyeb:echt de aers E
Mlds vnſer dad and
W ne 1. 5
drdus an
e d acaunenirur.
3 7„- 3. Sbanf fuktn
1. A 1 1eoh 4⁴ dra Madncgcat“
1 non nin,quler
AAnur cuhr Alur S 4 Sc *
oen
prrIe dogena peT i
1* . amtel⸗ nAn Kalte latlcn BUIn 1
yffHor 4* 4 MUA 1
n.
1 Knuae Jccundum quem: 6
AAA 114
— 4 anltäweam proteſta
datt vero tota familiz E
44444 1.
trlum ae electoratu inf
ünnicoimpeſtita eſt.
8 4 115.14.plurimi dill
terdrſe Regierunge catragen als verſallen
maglachen die ſollen vnd* . dcren 1„ 4 ſglitenag diß ſolang da
Acorporiten 1 4
* 1L. Ver rEn
Nun* 1 Det pener IAdeneralcp

D Juſti Sinelt cognomento Schüͤtz. 193 zohun Al g 132.§. I7 fdei tommiſſo Hde leg. 2„ubi Modeſtinus„in fidei commiflo, quod fa- acqult milie relinquitur hi adpetitionem ejus admitti poſſunt, qui nominati ſunt, aut 4 dn oſtomnes eos extinctos„qui ex nomine defuncti fuerint„eo tempore, quo teſta- eritlmfe tor moreretur,ibi Bart. Caſtr. Alciat. eo alii. Sicut igitur nominati primò, primo lo- dclio Kun co(uccedunt, ita& nominati ſecundo loco, primis extinctis, potiores ſunt. Voca- tma, len tur autem linca ſecundogeniti præ terriogenito a Carolo& Sigiſmundo, ut ſup. 6f. euanah didi. naturæ quoque conventens hoc eſſe creditur, in qua protogenitus ſe maximẽ aondumga fundat. Natura enim ipſa lincas& ſtirpes diſtinxit. Co var, pracl. a. ẽ. 3.7. 6. Menoch. qe ur ſlhl conſ.44 27.o. natura auté ſaltum non facit, ſed ordine procedit, ut numeret& vo- hr Lerce cer primo, quiin linea protogenii inveniuntur,& progreditur ad poſteriores ita unn legitime ſucceſsité. Ut declarat Engelbrecht de ſucceſſ. Eledl. per exemplum bonorum poſſeſl. Ob dernit ubiprætor tres conſtituit ordines, in unoquoq́; gradus prerogativam obſeryare ju- uſquam cu bens interim duplicem prærogativam facit unam ordinis, alteram gradus, ut ordi- Sülcirur nis ratio ſemper potior lit ‚quam gradus ‚ut patet ex titulo, ff. ſi tabul. teſt. null. ext. verbum den eum ſegg. C. ande liberi eum ſeqq. Ethoc eſſe putatur, quod sigiſmundea declara- Afid vu tio icit ex ordine genituræ. Sec un dum quem vocab ula Senior G Proximior, aur. bull. culentiush Ktintelligenda, lineæ enim, ut diximus, prior quam gradus habeturratio, ſemper coFräcofm igitur ſuperſtes 6 ſecundogenito, licet ſit remotior poterit, primogenii juris exce- qhibus Ti⸗ douem objicere, etiam proximiori agnoto volenti ſuccedere defuncto. Diſpu- emandiab N fantur quidem hæc ita, ſed meam proteſtationem reperitam volo- deum Mamh 30. Extinct ver tota familià Electorali aliqua Cæſar adhuc Giranune oteſtatem habet alium de electoratu infeudandi a Illuſtriſſima tamen Hlne e domus Haſſiaca Saxonico inveſtita eſt. 5 ie Princihs 4) Aur. Bull.. 20. 24. plurimi diſſ. moti articulo capitulationis: W; auch aeriam h von Lehendem Reich bey zeit vnſer Regierung eroͤffnet/ vnd ledig heim fallẽ wer⸗ nagare protn den/ ſo etwas merckliches ertragen/ als verfallen Fuͤrſt enthumb/ Graff⸗vnd Herꝛ⸗ eäit, elinm ſchafften/ Staͤttvnd dergleichen/ die ſollen vnd wollen wir nicht verleyhen/ ſondern elerti n 3u Vnterhaltung des Reichs⸗ vnſer/ vnd anderer Nachkommenden Reyſer behal⸗ aueliqusr ten einzichen vund incorporiren, biß ſo lang daſſelb Reich wider zu weſen/ vnnd ior& hoc ii auffnehmen kompt/ qui textus generalis viderur& non minüs de Electoratibus, tug ejuſch 3 T nnlee priacipatibus loqui. Verum cum nulla de illis fiat mentio, necau- ed erat præla nn 1 hodie correcta invenitur, credimus eam adhuc vigere, l. Jancimus 3 C. de te- discuo A han relcimus nunquam per Heneralem ſanctionem ſpeciali derogari, eriam priori: 4 H,6 e heran nne ure generi per ſpeciem dero gatur, l.in toto‚ ſf. de K.I. in diſp oſitione ge-
b de ien 5 omprehenduntat res, cauſæ vel perſonæ ſpecialiter privilegiatæ,l. 3.C. ſucceſſior Keoſ 3 2.1. 1.§. 4. Cod. de nov. Cod. confirm. ſingularis quoq; ratio Iubeſt, ne ſc. bus dekund 8 b 4 eptem candelabra luceant„X& lumen Imperii fiat obſcurum„ officia ejus dibſts de non miniſtrentur, ipſiq; minus proſpiciatur, quæ, ut& alia, ad Electores perti- terogenioſ nentaddedeniq; quod Buxdorf.&alii conqueranrur, prędictum articulum Impe- to licet ſieta 8 certénon inutilem, ſi obſervatus fuiſſet, uſu non eſſe receptum, ſed potius con-
Hargeblinantis abolitum. infeudatione Ducatus Mediolanenfis 2 Carolo V. ſceudentesene 3. Sen ppo facta,& Comitatus Koͤnigſtein quem A. E. M. Imperio apertum
1 lutum prætendens à Divo Rudolpho II. in feudum conſecutus eſt. 5)
voptimogen ACarolo Quarto pri 1. genlti lncee o primum,& ab omnibus huc uſque Imperatoribus. Ratione 3 B b pacti
Ao diina
—
——
—
6 5
ö———————

194& De Vicariis Imperli horumq́; poteſtate pacti confraternitatis, quo Sereniſſimi utriuſque Domus principes quaſ Rech⸗ te/ gleiche/ natuͤrliche Mitgeerben/ Gemeynere vnnd Vngeſon derte Bruͤder/ effecli funt. Ut patet ê confirmatione Caroli 4.inſuper data. Quod pactum valet in vim contractus, mutuæ obligationis& ſtatuti ex Cæſarea auctoritate, Gail 2. obſ. 1 27. num. 9. Dauth. de teſtam 2. 8 7. Decius. conſ. 6 55§ ν. 1 1. Za/ lib 2. conſ. n. 30.&ſeqa. Molin. conſ. 18./n. 27. Eſt reciproca bonorum omnium donatio, communio& ſocie tas; cujus effectus ſaltem in mortis calum ſuſpenditur, habent confratres omnium ponorü communionem, civilé poſſeſſionem conſtitutam. Cujus exercitum laltem in caſum ſupervenientem ſuſpenditur. De quibus omnibus videatur Petr. Rirter. in diſcur. Arum. 2 2. Dn. D. Reinking de Regim. ſec. lib 1. cl. 4.c. 81. ada. In Sachen Fuͤrſtl. Marpurg. /ueceſſ. hoc ſolum adhuc notatum volo, quod omnibus uri- bus, legibus, obſervanriis, conſuetudinibus, quæque pacto huic obſtare poſſent, per majeſtatem Cæſaream ex ſcientia certa, plenitudine poteſtatis Imperatoriæ ſir derogatum. Et licet Fabr libr. 7. orig. Saxon. refer. Arum. putet Electoratum in pa- o contraternitatis non comprehendi, ſed à cæteris ditiqnibus eſſe exceptum, eõ quod ſit Imperii, quod non tribuatur generi ſfed honori: aſt errorem ipſius oſten- dunt Inſtrumenta tum ipſorum principum obligatoria, ut& Impp- confirmatoria. In principum habetur ſie: Mit vnſer beyden Partheyen Fuͤrſtenthumben/ Graff⸗ ſchafften/ Herꝛſchafften/ Lehen vnd Pfandſchaſſten/ mit allen vnſern Canden vnd Ceuten/ die wir jetzundt haben oder noch gewinnen moͤgen. Confirmatio Caroli Quar ti, ad quam poſteriores Impp. ſe referunt, ſonat, daß die Erbverbruͤderte vnd jhrer aller ſeits Manns/ Leibs Lehens erben ewigliche gleiche rechte vnd erbli⸗ che Mitgeerben/ vnd gemeiner Lehen vnd rechter Gewaͤhre jhr Fuͤrſtenthumben/ Graſfſ chafften/ Herꝛſchafften/ Lehen vnd Pfandſchafften/ Tand/ Ceut/ Guͤter vnd zugehoͤrungen/ die ſie an beyderſeits jetzund haben/ oder auch hernach ewiglich er⸗
werben oder haben werden/ wie man die mit ſonderlichen jhren Namen benennen
mag/ nichts außgenommen/ ſein/ heiſſen vnd bleiben ſollen vnd moͤgen. Homagii inde præſtatio non minus in Electoratus, quam cæteris dictorum Sereniſſ. princi- pum, facta eſt terris.
31. Requiritur præterea. Ut filius Electoris votum in electione habere poſſit, ut annum 18. expleverit. 4 Quam ætatem ſufficientem quoq; putamus, ad gubernationem torius territorii ſuſcipiendam. 5 Et huc uſq; habet curatorem proximum agnatum ſeniorem, cui an teſta- mentarius præferendus ſit, magna eſt contentio. c b ende, Teeriien ediidedn heemepeteeeeh- ae plenis inchoatoeaccihtaouus, per Semn text ke ge Ena Lonktitutumn eſtsut d Prancie(ande kacht mndee 2 S Lr ur Ge⸗ eſ narat, Michael Hoſpitalius tem majorem eſſe robar ſ 35 19 een. Galtia Kagem annum 14, incipien 18. ſir completus b, vpreſ nie. nu Electeribns ramen requiritur„ ur annus nus, referente Buxdorfo F 4 a2n, A eeee7. ber quem Ricl ardus Gomes Palati- modé dies quinquaginta I mi Poltmorrein Johaunis Caliwiri Adminiſt. ſolum- hil profecit, qnaſi miimum wom der rae 24mitti poſſe contendit, ſed äl⸗ dus pro cincto habeatur, I. Fliusf 3 Kto/ Eiendum de in integ reſt.& cingè-
P ur, I. fliuafam. ff. de teſt. milir. Freher. in auab, orat. a de re hab eujus
ilihnen 7 .„4
Einelt cogno
Auh
1naürs. renas, andeedle K
I. 41489* 19 . 2 enao A 4 „4 4 AUAnn 8 h MseNt, 2 41.1 m br 3 4444 44 6 h 1 8 Ua U 144444 8 7. 4
Perraldus guber
1
A 4 deglcopus NM
rr
Utus denprd 1
⸗
etran tea. 4

des qal derte A pacuni tate Gei 1 n 4 0 3 umuro fratresona
D. Jjuſti Sinolt cognomento Schuͤtz. 195 zſententia, an ſtare pofſit dubito propter textum qui requirir ut anni 18. fint compleu. 5) Exdehoc controverſiam movitidem R. C. P. quia jus com- mune neminem ad Rempubl. adminiſtrandam admittit ante annum viceſimum quintum..8. aurea bulla autem intelligenda eſt, quo minus lædaturjus commu- mune, Andr Knich in jus Sax. C. j. num. 41. Et hocex verbis aureæ bullæ probari poſ- ſe videbatut, ubi tantum fit mentio vocis, juris eligendi, nec quicquam de admini- ſtratione habetur, ad non dicta ergo trahi non debet, I. quod contras ff delegib. Idem-
ue obfirmat declaratio Sigiſmundi„Anno 1434: quam Videmus apud Goldaſt. in Conſtit, Inp m. 145.§ 7. ibi: ætatem autem debitam in eligendo Rege decem& o- do annorum cenſeri volumus,& haberi. In principatibus autem, Ducatibus& Do- miniis, aliis temporalibus gubernan dis, etatemobſervandam decernimus, pro- ut Divis Rom. Impp.& Regibus noſtris prædeceſſoribus eſt ſancitum, cujuſmo- di declaratio vim legis habere debet, I. pen.& fin. Cod. de legib. Accedit denique quod Electores in electione plures prudentiſſimos collegas habent, in guberna- tioneliſdem deſtituti ab aulicis facilè corrumpi poſſint, I. fin, S melites, Cod de bon. qua liber.1. Ffde minor. His verò non obſtantibus pronunciatum eſt contraRichar- dum, quod obſervari, reſcimus experientia xtatis noſtræ Ad contraria&. Arum. ad Aur. hull Aiſcurſu 4. c) Turior hic eſſem ſi cum Celſo, in? 32. ff. de reb. ered. Ulpiano in ¹32 de procurat ſubſiſterem, de hac controverſia enim longum catalo- gum ſcriptorum publicorum recitat, Coler. de Iur. Imp. Germ. ſect. 6& adhuc intet Lereniſl.Principes lis ea agitatur. Aſt ob amorem veritatis, JCtis negantibus, viris celeberrimis, veritatis& candoris amantiſſimis, rerum Imperii noſtri experientiſſi- mis palmam eſſetribuendam exiſtimo, hos enumerat Zacharias Friedenr eich/ in Sy⸗ nopſ. controv de tut. Eledt ꝓalat. 32. Archepiſcopus Moguntinus 4 juxta præſcriptam formulam? Cociectores omnes c Francofurrum d intra tres menſes e convocat. a) Aur. bull.. 1. meritò nam Decanus eſt collegii, Freher. in nor. ad Petr. de Andl lib.2..2 Knich de lur. Sax prov. c. 1. n. 5. Paurmeiſt. de luriſd. lib. z.c. z. u. 45. De- canus enim capitulũ convocare debet, Corn conſ.181. /. 3. Vol 1. idꝗq; noſtra ærate bis obſerratum meminimus. 9) Aur. bull t. 1.§. qualiter,& titulus 18. illam continet. quæ omninõ obſervari debet, actus alids nullus erit,.5. C. de legib Ordo enim&mo- dus in diſpoſitione legis ſtatutus habetur pro forma, Felin. in c. cum dilecta, de re- ſcript in 6. quæ autem pro forma jubentur à lege, mutari non poſſunt, l. nemo poteſt, ff e leg. l.! cum Hi,§. ſiprator ff. de tranſ. ⸗=) Aur. B t. 1.§. præterea, c. bonæ memoria, .quad ſiut,. ſautem de election. c. cum in Eccleſiis, eod. in 6. Unius enim contem- Ptio plusperatur, quam diſſenſio plurium, c. venerabilem de elecion. ita ut tàquam nullaelectio impugnari poſſit, d. c. quod factum in electione Ludovici Bavari,& Marimilraà Rege Bohehemie, Andr Xnich. de Iur. Saxon. non prov. d) Aur. B.t. 1.2,23 aptionem enim locum vix invenire potuiſſent. Laté Arum diſcurſ.2. ad A B. oiritur, ua quain urbe etiam ante Carolinam hanc ſanctionem electio celebrari conſuevit hi- dus Comesli ſoricaſideteſtiſicante. Hic locus omninoò eſt obſervan dus, nec mutari poteſt, pro- ri Adminit Pterverbum debet, quod eſt diſpoſitivum,& neceſſitatem importat, I prætor ait, ff. de ontendit, edénd. big glaſſ. 1 ſapé audi vi Ff. de offic præſid. Et eſt adjectus pro forma, à qua ob-
xercitum 4 atun Pae aca Jne od emuna cobſtare atig Impa lechorarun eſeexcenu rej iplilse p. cpnfirma athumben aſern Landn. onftmatio9 ebverbruͤden erechte vnde Füͤtſtentha Leut/ Ginn rnach ewigl Nanen bem mogen. Ha n Jereniſl.ſ
um in elea mm ſufficia piendam n, cui an
leto habeaul ditutum et ichael Hoht
nnum 14. 10
integ reſä ſerrtinkiturum ne diſeeditor, 24 ff ad mun. in fin. Niſi juſta cauſa ſubfuerit,
6. 8 4q„* 2 ab. vruuun atitp cſtis, argum. 8. Cod. de teſt. vel alia neceſſitas ‚quæ àlegis præſcripto excuſar, 6 B b 2 J.z..I.

———
vr
196 De Vicariis Imperii horumq́; poteſtate.
15.§. 11. Ffde nov. oper nunc. de hoc eſttextus rotundus, in A. B. 2 5.§. in venies, citra er- d neceſſitatem fiin electione alio in loco procedatur, tanquam nulliter facta, per ſupradicta, impugnari poteſt, quod Elector Saxonie contra Ferdinandum Coloniæ electum inten dit, Sleidan. lib. 7.& 8.*) Aur. bull.t. 1. quo d ſiis ceſſaverit, E- lectores ipſi ſponte convenire poſſunt, ctum eſſe in Electione Ruperti, dicit Peucer. lib. 5. Chron. coarctare quoq; tempus hoc non poteſt. Tempus enim indultum à lege, non poteſt abbreviari ab homine, I4.§. ſi quis condemnato, ff. de re jud. Non eſt audiendus, qui terminum conſtitutum
non vult ſervare, I. ſcire oportet,. conſequens: ff. de excuſ- tut. Tiraq. de utroꝗ. retratt. 9. 3.
gl. 4.. 3. in terminis ita concludit. Panorm. in c. cum nobis, de election.
33. Hoc ergo tempore& loco convenire debent Electores ipſi, 2 vel ſi juſto impedimento detinentur, eorum nuncii legales cum man- dato ad præſcripram formulam b ſub pœna amiſſionis ſuffragii, c veni- unt autem tuti ſalvo conductu à ingreſſis urbem, non pluribus quam ducentis Equitibus, jurant eives, ſe ipſos fideli ſtudio prote cturos,&in-
tra tempus electionis neminem intromiſſuros, illis, qui in civitate rept- riuntur, abſque mora,& cum effectu exitum ordinaturos, que negligen- tes incurrunt pœnam perjurii, amiſſionis omnium privilegiorum,&
banni Im perialis. e
4) Aur. Bull. t. 1.§. 18. tit. 5. quandocun, Regulariter invitis collegis ne-
mo procuratorem ad eligendum conſtituere poteſt, niſi neceſſitate impeditus, e.
quia prater,§. illud de elec&.s pen. fn. eod. in 6. ⁵) sicut jam nomine Comitis Pala- tini Illuſtri ac Generoſiſſ. Dn. Johannes Albertus Comes à Solms, Dn. meus cle-
ment. ad fuit, ut& Electores Saxoniæ, Brandeb. legatos ſuos misére. Deb ent mitti cum plena& omnimoda poteſtate, aur. ball. t. 1.§. praterea, formula præſcribitur,
tit 19. Unde ad certam perſonam hodie mandatum darinon poteſt, licet ante aures bullam Waldemarus Marchio-Brandeb. legato ſuo in mandatis dederat, ut certam perſonam nempe Fridericum Auſtriacum eligeret: quonon obſervato, cum is Lu dovicum Bavarum nominaſſet, nomine Friderici in inſtrumento eradicato, effoſſis oculis in carcere enecatus eſt, Crantz. lib. 9.c. 8. c) A. B. t. 1.§. principes, c.4. 1. c. quod ſicut de election. Buæd. ad aur. ull. soncl. 25. contumacia enim vel abſentia
quorundam negoria univerſitatis impedire non debet, 14 5. Cod. Ae decurion. lib. 10- Etiamfl ergo à minima parte collegii procedatur, id valet, arg. 1. 7.§.in decurisnibus, Fquod uni verſ. nom. Schrad. de feud. p. 9. c. 5.n. 159. minor pars tamen præſensh onekt beeneadneteelpentereei hee liseenieenen,— ni 5uk r 1. S 7e. quodl&e noſtra xta ehufe præſcribit Caro uis in tit. 1. e) auf. ſoluta portæ eucdts Aori t ate obſervatum meminimus. Electione tamen ab- pertuntur.
.34. 4 Sequenti diluculo Electores in templo S. Bartholomæi con- v 4. 4 4 3 J 2. eniunt a invocandam gratiam Dei a ſacris finitis ad altare juramen- tum juxta legem Carolinam ſibi invicem præſtant. 5 4) Aur. bull. t.z princ. hoc Pprimum& Chriſtianum in omnibus etiam actio- nibus
imé debent dici. tit. I. S cum autem, quod fa-
DuEnualtcvgdor
mukertborun actuom, *„ umgicadum, l: Mfnr
—— Udie
1„ 4. 4 mrtdonun qperräidc
. 9
. on Kora 2eT,Kalon A
kalabemus Ecclclaticie (bamm, nanusſuas pector rtle. Fbreat. νν natctrem deadfato: dancbo Dei nalla alia an 1z. Gic Ve dranip quicquam ſcim gtigeEdangeltum N ar. „*
escſicd ie Anne 1
„ 4— adidi forn der Bevſiu
4 1 comorahtcrtanecnte 1
ſetnddaelligen oder
Kadea ſoſchweren ſolle.
jasnmlüch auf Ge
irl.r abed Moguntinns alähnenſ Repe
B
PGlurcdiont B, z.1.
L 4 1 Dlandebz
dehdd, Deds u 1 d n
Terien Preno vel quc 1 uchgnus tepe
d 4 ſot pars in cen
Adrei 1 2
d 4pim,
4 7 8
Lzutan, 8
h. nr eee dſotamen. n
liaa d. pteſtitum
dſwa
1 duw dpirar⸗ Klanp,g..
— luuste
ba gratm
d as ege 5
Actaza„ m d

eniezen dllterkad andum Can llsceſaen auten du re Tuogia Nlariabhon aun conite utſo. rnaj
tEleche gales cu oftragi iplaribo ote cruto⸗ in eivitut „que neg tirlegiom
ineitis colle tate impelt nint Comiti ms. Dn. me aisete. Deden mala praſci teſt, icet ans Sdederat, ud ſerrato, cin o eradicato; 1. Sprintie enim veli de decurioh J. in decun nen præfensi 4) R tit. 1. Electionetan-
Zartholome d altare di
mnibuseti
D. Juſti Sinolt cognomento Schuͤtz 197
nibus maximè in limine arduorum actuum, ad Coloſ. 3. v. 17. Ad omnia confilia& actus per Deum pro grediendum„l. 2. inprinc. C. de offic. praæf prat. Afr. in electione, A9. Apoſt.c..in ſn.. cum ferra de election. UÜbi enim Chriſtus non eſt fundamentum, nullumboni operis eſt bonum ſuperædificium, c. cum Paulus, 26.4. 1 hoc vult Gal- lorum veriverbium, Raiſon& oraiſon en toute ſaiſon font maiſon. Juxta auream bullamidheri debet audiendo miſſam, quod Pontificii adhuc obſervant, interim cæteri Electores in proximum conclave, ſe recipiunt, quibus redeuntib us intona- tur Hymnus. Veni creator Spiritus. Relat. Election. Diwi Matth. 5) aur. bull t.
2 ubi formulam ejus habemus. Eccleſiaſtici coram Evangelio beati Johannis, c. 1.
In principio erat verbum, manus ſuas pectori imponentes cum reverentia. Secula-
resipſum Erangelium corp vratirer tangentes: Nefas putamus ſibi invicem hoc ju- tamentum remittere velle. Florenr. 4 Venning conſ. 16. num. 198. verba: Zu dem hei⸗ ligen Evangelio/ ut& poſtrema de adj utorio Sanctorum pro moribus Caroli quar- ti addita Lalt ren in verbo Dei nulla alia, quam quæ fit per Deumj urandi formu- lapermi zef Peuter b7 3. G 10. verſ. 20. Weſenb parat. de jurejur. n. 6. Nec nos de ullo Sanctorum auxilio quicquam ſcimus. Permittunt tamen Dd. jurare; zu Gott vnd auff das heilige Evangelium Warem. Erenberg. de feud. lib. 2 cG. 1. nu. 151- 6's hi in Reichsabſchied de Anno15z.§. vnnd dann/ ꝛc. conſenſu proteſtan- tium conſtitutum, Daß die Form der Beyſitzer vnd anderer Perſonen/ vnnd Par⸗ theyen Eyds/ zu Gott vnd den heiligen/ oder zu Gott vnnd auff das heilige Evan⸗ Rünn ſoeren⸗ denen/ ſo ſchweren ſollen/ hinfuͤro nicht frey zu laſſen/ Son⸗ ha hgnwiſſ aß/ als nemlich auff Gott vnnd das heilige Evangelium/ zu 1 3 9 Poſtea Elector Moguntinus exquirit vota: 1.ab Archiepiſco- ſo 4 tenſi.2. Colonienſi. 3. Rege Bohemico. 4. Comite Palatino. 5. Due xoniæ. 6. Marchione Brandeburgico,& hi rurſus ab ipſo vo- 6 Kuununr 4 Pacto, pretio vel quocunque modo corruptus voce 8 d. Sunnnpens ut indignus repellitor. c Francofurto Electores de 3 unto, mſi major pars in certum aliquem concordaverit. d Quec 5 intra triginta dies, aut panem manducanto& aquam bi- 4... enp M3 9 i,ane. 4. rima. collegialiter non diverſis in locis, arg I. 2. C. de de- de., if quod cujuſq; univ. c.cum omnes, de conſtit.(. quia propter, c. Geneſ. de ch2 2 ob juramentum præſtitum, c. nobis de Simon Maith. Steph. de juriud. ſer kad 4 Simon Pif eere⸗ conſ. Modeſt. Piſt. conſ. 1.2. 3. c) Aict. c. nobis, lrermudiae⸗ mperium aſpirarenon debuit, I. unic. ff. ad l. Iul de amb. eaq́; pro- Ker aurunn te i anPiſi unus tantum Electorum tale quid acceptarit d. C. nobis feuur die 3 eatur, quia utile per inutile vitiari non deber, luſuras uſurarum Send tanr elien eR. I. 42 6 delictum unius alteri non noceat, I. jancimus, Cod. de/ nam⸗ 7 1 10,k. um dal deneetl taltus individuus ‚jadeoq; tota inutilis erit, deinde lex noſtra ar ule, e 8 3 Arh uin„qui juxta prædicta& ſine precio& pacto eligitur, lnceiun walal uue ichard. in l. 3.7. 4. C. de his quæ vi met. Quamvis datum fuerit — omodo pactum ab amicis electi, ipſo etiam inſcio d e. nobts. 5) B 3 aur.

electi fuerint ſimul, é quib. unus tria habuerit v
97 21 4. 7. 8 198 De Vicariis Imperii horumq́; poteſtate. Aur.bull. t. 2.§. 3. Major pars collegii ſcilicet, non Electorum, Simon bi ſtor. d. copy. num.9 Buxdorjfconcl.3 3. Panorm, in c. venerabilem, de election. ideoque ſi forſan tres cch ota, electio nulla erit. Electio enim iverſ 1 fing lec 1 a alids eti ad Collegium univerſorum, non ad lingulos Ple hores Peckate 12 2 343 riam ſingulorum conſenſus requireretur, E. 7.§. 1f. quod cujuſq; univerſ. pet fa 1 Fde ſerwit, prad. ruſt. Videbimus quænam jactata ſit Francofurtenſium conſuetudo 4—** 4.. ·* 1 ·*. 3 ·*. de non intromittendo in urbem Rege in diſcordia electo, niſi aliquandiu eam ob ſederit,& adverſarium repulerit. Hoc caſu Jupiter Vaticanus authoritatem ſuam ridiculé ingerere conatur, c. venerabilem de election. m elius egerit ſi diſcordias intet paſtores compoſuerit,& Principibus noſtris ſua reliquerit, concl. 3. G. 4 ſup. e† Aur. bull. t. z.§. praſtito, eandem feré, nam& vinum ipſis porrigitur„Pœnam Ca- nones electoribus Papæ infligunt, c ubi periculum, de election. in 6. Clemen. ne Roman in eod. 2 1 1 3 2 iſi.:1 ſ 36. Eligent omnibus in Principe requiſitis virrutibus conipi- 2 A* 24 1
cuum a quoad fieri poteſt, potentiorem Chriſtianum Catholicum.
a) Carolina lex t. 2. vult eligi hominem juſtum, bonum,& utilem. Regno- rum fortuna& ſtatus paret regnantium virtuti,& tantum Regni cujus libet glo- riam ampliari poſſe non dubites, quanti in principe virtutis eſſe cognoveris, alt Hugo Falcand. lib 8. rer. ſocul in Laud. Log Reg. De hoc dubitare eſſet hominis vitio- ſi. Regis ad exemplum totus componitur orbis. Gallus clamat: ce que fait le ſeig-
neur, pluſieurs font puis apres, car deſſus le ſeigneur tous ont les yenx fiches. Belli-
cis rebus potius erit inſtructus, quam intentus Scholaſticis, unde laicus non Cle-
1,. 3 ricus eſto. 5) Intereſt Rempubl. per ditiores regi Petrut. montiſbeſ. conſ. 14.
u. 3. Si vero virtus in alio clariores radios emittet, in divitiis immorandum neuti- quam eſt, ut Archiepiſcopus Trevirenſis apud Schleid lib. I. de Rudolpho I.& Maximi- liano I. graviter& veraciter diſſerit. c) veræ pietatis amantem Deus. 17.9. 1 5.& ſea. l. inter claras, C. de ſacroſ. Trinit. 2. Corinth. 6. v. 14. 0/²6. 8. v. 4. c. Venerabi- lem de elect. element. 1. de jur ejur. e. ad A poſtolitæ de re judic. in 6. Quamvis Auguſtanæ Confeſſioni ſit addictus. Quid obſtaretenonne omnis Eccleſiaſtica Cenſura in hos
ſuſpenſa. Receſſ. Imp. de Anno 1555-§. damit auch? Nonnehuc uſque ipſis competüt
electio activé, quare non ergo etiam paſſivé? Nec Vota juramenti religio Pontifi- ciis Electoribus ſuper tali aliquo incutere porteſt religionem. Ineptum enim eſſet, & contradictionem implicaret dicere Romanam tantum eccleſiam eſſe Cathol- cam; plura de hoc diſcurſus dabit Liberum eſt dico, eligere talem,& liberum eſtE- lecto ad noſtram religionem tranſire. Quodautem Romanenſes id concedere no- lunt, prætendentes quod Imperium Romano-Germ. ſit feudum ſedis Romanæ, aliam non mererur refutationem, quam Ottonis Wittelſpachii, qui ſtricto enſe, Vero Germanicæ libertatis Zelo, legatum Adriani Pontificis, impudentiore tale ſpiſſum mendacium, in Principum Germanorum conventu effutientem, inſecu-
tus dubio procul confodiſſer, niſi Imperator ipſe reſtitiſſet, Gunch. Radeg. Friſing. teſtibus. 1 let, G. g.
. 37. Natione Germanum a etiam fratrem, filium, vel ſanguine junctum 5 nemo ſeipſum vota tamen â coclectoribus ſibi data ſuuo au-
gere fas eſt. d a) Archi-
15 b AuiSinolk cog
11* 1 4 3 1 rienepes logunt 5˙⁹₰ 6
41
e. 4 r u
4 A Keryenzr elt, Arun 7 cr
ePr-* A
Mun e denas
1
— Pif. Imyc 8 ⁴⁴ ant Nor “ Wn ia lette AE. I. 1. ₰ Wre,&tamac tn. Ffirius e e Gr laru lnc
e 3 Kols ne 010 3 ent„ 2 X 1 W 45 dalnns elle Ollloh 44 4
eim A grn
danedl dOrum Contin NInna
AAAA
2 ⸗. Mallenlgenan
None 1 4 4 lert. erm 4
aep uz D4 1e, F
1„. 4 „ Later Candar) 2 4 ⅝ 1 m
8 l 10„ 4
* 8
AeThu.
e iig 4 and 6 dutem pnm Kadt nec Ccie. 3 e ectort ltune K 1„ ln 9 44, al,(5 an. 4 1.11 deaid uu, 3 n

D. Juſti Sinolt cognomento Schuͤtz. 199
1.. 4.. 3„ ien Liſee 4) Archiepiſcopus Moguntinus apud Sleidanum lib. I. legibus, inquit, no-
leütnin Aris&jurejurando nos arbitror impediri, quibus cautum eſt, ne decus hoc Im- 38 petüttansferatur ad exteros. Quod conſtitutione Ottonis III. effectum eſſe tra- 8 les aan D4 apud Buxd. concl. 31 ad aur. Bull. qui legem illam dignam j udicar novâ ap- Wfe Pafnma baone,& que redigatur in corpus decretorum, quo extraneis omnis ad Impe- dm oülle rium ſdes præcidatur. Fanorm. in c. Venerabilem, de eledl. Heig p I.. 5. Simon Piſt. conſ. lanünan 14, nter emn toeſt. Piſt. Imperium activê& paſſivéè ad Germanos translatũ mul- dültone tis rationibus comprobant. Non opus, gratia Deo, ut é milvis& falconibus nobis
11.6 tutor quæratut, nam Teſte AE. Trevirenſi apud Sleid. lib. 1. Sem per illuſtre 6 erma-
,90 niæ principum nomen,&fama celebris fuit, quæ nondum extincta, ſed incolu-
een mis riget& fioret. Æn. Sylvius deſcript. German. c. 30. Nullibi, in quit, familiis Ele-
Tmena Korum,& Procerum Imperii illuſtriores vel ſimiles inveniri poſſunr. Tacitus an- n. tiquiſſimuspattiæ noſtræ deſcriptor cõfitetur, quod ante Germanos nobilior gens utibus en aullaſtt, ipſe Andius ſine Bono, veritate victus in meth. hiſtor. c. 5. gentem noſtram aholieun virtuoſiorem omnibus aliis eſſe colligit. Urget quoque ſanctio divina Deur. 17. v.
Kptilem Na 1.ibi,emedio fratrum tuorum conſtitues fuper te Regem, non poteris conſtitue-
nicujuslte reſuperte egem virum alienigenam, qui non ſit frater tuus. Pro Germano eum ecognorei quoquehabemus, qui extra Germaniam vivo avo paterno Germano natus eſt, 7.r.
ſerhomins 1aſumpti,frad municip ibiq; Dd. ‧. er f. de senator. l. filios, C. de munieip. præjudicium geuefitt habemusin Ferdinando:(Cujus frater Carolus V. licet Rex Hiſpaniæ, tamen in fſenx fiche! Germania inferiori Gandavi ſcilicet natus erat) Simon. Piſt dict. conſ. 1. n. 27. Gaden. lehicusno conſ.l.n2. 9) Si modo dignus eſt,& nulla fraus, ur in electione Adolphi ab nintißßeſten A.I. M. factum, interyenit, Arum. diſcurſ. 2. in fin. ad Aur. bull. c) eJn. de
notandumt inftit per materias. de jur. patron. 1.4 f de tut.& curat. eſſet enim ambitioſa electio Mpl. Ell 2cam injure 3:eelect 1bi Panorm. Quod Sigifmundus non multum curavit, cum ntem Deut- ipſ ob regiam dignitatem primus votandi locus concederetur, me, ait, ego novi, a-
8 p. Heum lios nôitidem an æqué mecum orbis Imperio digni ſint Dubrav. lib. 23 Hhiſt. Bohem.
am ris Augt quod mm tempofis Cotlectores approbarun t: aliàs in propria cauſa teſtis idoneus ca Cenfurat nemo eſt, lnullu, C. ge teſtib& ſuſpectum ſe reddit, qui fe ultro ingerit, I quæ omnia uiiplsem f. vnhu 2) Aur.D.s.S ſn JPlaus ſ. auod aahuuc, univerſ Di3, D. eah,
ti teligio ne Hhas⸗ a dum enim numerum auget, non ſuum, ſed collegarum judicium ptum enim edultur, OA valtau. deciſ 40.72. 4. 115. 1.
amn cſe 0 8. Eum deinde, que m Electores Regem volunt, le ge conſtrin- a,8 lderun Funt. Quz icertis capitibus& articulis capitulatio nominatur 5 quàm
id concede- Draceri niec 6 SIcen d Electus ſancté obſervare Hacramenti religione promittit. c m ſedis Ron
1, ui Küi hru ueeunan. 1. Soldaſt. eonſt. I1mp.2 fol. mibi 1. ee ſegy. Quod ſanénon impudenror pe Aineta d ajeſtate,nec cõtrariatur Monarchiæ, ut A ndius ſine Bono ſibi ſomniat, kutlentem,l erenonp⸗ nien Imperii. quod ipſum ſi non ſalvum, majeſtatem Cæſaris ſuſti- Ynth-Rautzth unrren 4 die olim in Y eteri Teſtam en to de regimine, antequam Rex con- turfcans 5 Pltabant primores populi cum eo 1 Reg 12. qui tractatus diceba-
Im, vel lig pene Tund. Pul cum Rege. 2. Chron. 23 Jus Regni, 1. Sam. 8. Ethoc ab omnibus 1ahn dſt 8 4 gexceperis, aliis nationibus ſalvà Regalis nominis dignitate receptum
s fbi daus 1, 1 Iun. Brut. in vindic contr. Tyrann c. 3. idque maximé de Germanorum no- orumantiquiſſimis Regibus teſtatur Tasitus, quod ipſorum ſcil. libera& infinita
3 poteſtas
—
4 z 9*

poteſtas non fuerit: Unde I. rung des Roͤm Reichs/§. 12. ait, darneben haben die Teutſchen je vnnd allwegen/
De Vleariis Imperii horumq́ poteſtate.
200 azarus Schwendi/ in ſeinem bedencken von Regie⸗
vnder jhren Reyſern/ jhre alte Teutſche Freyheit dermaſſen erhalten/ vnnd her⸗ bracht/ daß ſiejhnen nicht eingreiffen koͤnnen. Illuſtris hæc libertas potius Augu- ſtiorem quam anguſtiorem reddit Imperatoris majeſtatem, quo enim quis melio- ribus& liberioribus præeſt, tanto Illuſtrior& fublimior princeps æſtimatur, Novell. 15. Andr. Knich. de ſublim. territ. cap. 1.& de Iur. Sax. Verb. ducum 6.,1 N att. conſ. 6̃ 3 7. 4. 3 5. Zach. Viet. de exemp. Imp. concl. 5. Nemini ignotum quanta Principum noſtrorum ſit nobilitas& pręſtantia, præ reliquarum gentium. Maximilianus I. ſcité& verè di. xit ſe eſſe&egem Regum, Hiſpanum hominum, Regem Galliæ eſſe Dominum cæ- tera nota ſunt. Gallos quod artinet tritum eſt proverbium: Le Roy de france eſt un Roy des beſtes, à cauſs de la grande facilitẽ du peuple francois, qui ſe laiſſe emme- ner par le nez comme des beſtes,. Non igitur acerbitatem Andil ſine bono Monar- chomachi noſtri curamus, eui jam dudum ſatisfactum eſt. Nõlumus tyrannidem, quam patres noſtri,& nos ipſi meminimus apud alias gentes exerceri. Tremereno- lumus tor lanienas, tot parricidia,& undantem per compita ſanguinem, quot ipſe Bodinus cum miſera ſua Gallia flebilibus oculis aſpicere coactus eſt. Repudiant
Principes noſtri infelicis Galliæ Adoleſcentis ad Curiam ſuam vocem: je veux eſtte
obei Vietor. Aici. loc. 5) Quorum triginta quinque enumerat Coler. dejur. Imp. Germi conel.z 3. ex Schl. lib. I. Goldaſt. conſt. Imp. p. 2 pag. 1. Lex ea nullo modo tolli vel omitti poteſt, ſtatuum Imp. conſenſu mutari, pro ratione temporis& utilitate Reipubl. nihil impedit. Eſt lex fundamentalis Regni quaã iſtud ſuſtinetur quaſi ful- cro, quo amoto neceſſe ut collabatur. Adeò ut Baldus Pontifici Romano hancle- gnandi formulam mutandi poteſtatem quoque in c. Venerabilem n. 4. de election. mu- tatam autem eſſe ait Coler Golduſt fol fol. 91. ubi die Capitulation ſo viel des Bapſt Huldigungbetrifft/ iſt geendert in Keyſer Maximil. II.& Rudolphi des andetn Obligation. Sic in ejuſdem Divi Rudolphi obligatione omiſſus eſt articulus, de or-
dinatione Regimenti An tertius in Carolo V. fuit. k) His verbis Solches haben wir Roͤmiſcher Koͤnig den Churfuͤrſten geredt/ verſprochen/ vnnd bey yn⸗
ſern Roͤniglichen Wuͤrden/ Ehren/ vnd Worten/ im Namen der Warheit zugt⸗ ſagt/ thun daſſelbe auch hiemit vnd in krafft dieſes Brieffs/ inmaſſen wir dann diſ⸗
ſen ein leiblichen Eydt zu Gott vnnd dem heiligen Evangelio geſchworen/ daſſebe ſtaͤt/ feſt vnd vnverbrochenlich. Que juramenti votio ne minimum detrahit Ma jeſtati, ut opinatur Arniſ.dr jur. majeſt. lib. 1.6. 6. num. 8. cui ſolidé reſp. Du. D. Reinkin. libr. 1. cl. 3. e. 9. nu. 6.& ſeqq. Credibile enim eſt arctius& ſanctius ob ſacramentum
. 5..—.... promiſſa ſervaturum, metu pœnę divinæ. Et quid quæſo ipſius fublimitati decede
et, düm& Deus ipſe qui veritas& Conſtantia ipſa vel centies in ſacris juraſſe le ur, Convenit quidem Principi illud, ſemel locutus eſt, quod ſcripſi, ſcripſi: Prin-
ceps unum debet habere calamum, unam linguam,& non plures, quia ſcriptum
ſt. ſer: 32.. H. b e quæ proceſſerunt de facie mea, non faciam irrira: debet eſſe immobilis ſicutla- W
pis angularis& polus in cœlo, Bald. onſ.327./. 4. Gail. 2. oL/ ecl ere.e h 5, er.. TAE. X. Oſ. F.nu. 4. maximè cum fitleNanümata in terris, Nov 1o in ſin. Unde vulgatumm gilius Philippi Hal tung beſch eh ener 3 5 rabilis dicterium: Man ſoll einen Fuͤrſten erkennen/ beyhal eſchehener Zuſag/ reiner Straſſen/ Nuͤnn 1 u obnoxius. Videatur Da. D. daatenſf l. ndgurer Muͤns. üthomo etaaf
„.n
DSin ar Huxskdush unilaliblmp r bn
Atmuionem(r 3 na Ph hl.4. Cuft 2Nhl
3 4 1
uuxceſulmpertt 2 ke
1
traliaur Aal, Ihteum pror tpGubitare Co. 4 5/1 Sit
Kipparet,nam t par ſtruog, morer tam: awdehumeri, i* li enaſſt babhl 4 Nlan 88. fi. aum ucceſſio„. Mluih au e 1.1,80 lume G. Afen atglod Ceſa) inſ waatwerint Re. tece 1 4 Idor 6 1
dnerunt V 4 4
, uelde—r dn pra
defec, C un An a gend NC.N b mClenens y.4 a, 3
ts)oteſtate.,

vnnd Alne alien in das potutt enim qus 1 eſtinaru Nattenſ cipum na 8 L leite Ki ſle Domira de frun dui fe lil line bonwh Amp thram rceii Trem gihem„l tus eſt. Rey ocemn: jeſel imerat Colna eanullo mol emporis Ku ſuſtthetur qu ciKomanom nn.4 de eledin onſopieldes. adolfhi des eſt atticulws, Hlss verbise chen/ vndd der Warſe aſſen wirde eſchworen mutn deträ feſb. Dn. D.N zus ob(actan ſobiimitaul in ſaerisjuts- (cüpſ, ſcin durts, duüa ſeimmobibi ut.4.malll niilbus Nu zen erkennat⸗
. AKthomod
Djjuſti Sinolt cognomento Schuͤtz. z01
Ettunc Electus ſtatim Kex exiſtat, privilegia Electorũ confir- mar, antequam in aliis Imperii cauſis quicquam adminiſtret. b Necex- pettat confirmationem vel coronationem Pontificis Romani. A.
4) Aur. bull. ². 2. Conſtitutio ſape ditta Ludo vici 4. Colonia promulgata. Diffe- rentia quæ ſit hoc caſu Imperatoris&Regis Romani, non facile eſt dicere,& tra- Gatur ab Arum.& aliis pagellæ lucrandæ causà omirtto ego. 6) text expreſſ. in aur bull.t.2.d Sixtin. de Regal. lib. 1. cup. 2. n. 9. primo nomine Regali, paſted in- novat titulo Imperiali aur. bull. d. loc 46. c) Aidta conſtit. Ludowici 4. eum cri- minis læſæ majeſtatis reum pronunciat, qui auſus erit hoc dicere; impium ergo& lum eſt de eo dubitare Cornæ. conſ. 177.n. 1 5. vol. 1. Calliditas autem vulpina eiſto hicapparet, nam confirmatio ſuperioritatem præſupponit, Thoming.
3. Hinc quoq; morem& ritum ungendi antiquum mutarunt. Olim ca-
ridicu in ptæſul
cenſ. n. 23.—.„ utungebatur, hodie humeri,& brachia, quaſi Papa ſit caput. Laté Peregrin. de jure
pe. lib.1. 6. d4 is qui jura fiſc. habent. 4) Et de hoc dubitare eſſe ſacrilegiunm- gicit Bero. on/.9 4. n. I. conſ. 588./. 7. Pariſ. conſ. 1.n. 4 dict. conſt. Ludov. Electio ipſi tà- tum tiibuit, quantum ſucceſſio ſucceſſori. Coronatio potiũs honoris, quàm necei- ſtatis causàfit. And. Knich. de lur. Sax. c. 1um. 18 Fit ob oſtentationem non neceſ- ſitatem. Mayſil. Patav. cG. 11. G 12. in defenſor. ſi papalis Coronæ impoſitio eſſet ne- ceſſaria, ſequeretur quod Cæſares Conſtantinopolitani, Rudolphi, Maximiliani, Matthias& ali non fuerint Reges. Nec certé, quod Imperatores quidam ob majo- tis oſtentationis honorem, voluere ab ipſo Papa coronari, ſucceſſoribus præjudi- ciumparete potuerunt, Weſenb. parat..de conſtit princip. relictum enim id fuit libe- ræiplotum voluntati, quæ libertas non præſcribitur eomm. Dd. per l. viam, ff. de via publ dii coronationem ſolennitatem eſſe, ſolennitatibus verò nonne ſolutus Au- guſtus noſterol ex. imperfecto, C. de teſtam. Annon Papa electus licet nondum inthro- nizatus facultatem regendi Eccleſiam habet ſicut verus Papa caß. in nomine Domini diſtind z2. annon Clemens V. extravag. comm. ultim. excommunicat eos, qui auſi fuerint diſputaredepoteſtate Papæ nondum coronati?
40. Mendacium enim eſt Imperium eſfe à Præſule Vaticano.
Nam ſoli Deo5&enſi id acceptum fert Cæſar. c a) Quod Clemens V. in Clement. unic de jurejur. petulanter affirmare non erubeſcit. Cum tamen ne hilum quidem de eo ipſe unquam habuerit, quomodo er- go is donare yeltransferre potuitil nemoff de R. I. Quid enim Hadrianus miſer ille Dapa potuit donare Carolo Magno: Cum in ſummis anguſtiis conſtitutus auxiliũ Caroli ſubmiſsé implorat, c. Hadrianus diſt. 63 ,c. 10.23. quaſt. 8. Turpitudo quoque mendacii erariacione,& incertirudine colligitur, 1. eos,ff. de falſ. Quidam enim illam tranglationem Pape Stephano, alii Leoni, multi Hadriano, plerique Zachariæ aſ- ſctibunt, Quidam factam eſſe anno 755. alii anno 801. tradunt. Separata Dei donaſunt, ab eodem principio, ſupernà ſcilicet clementià, procedentia, ſacer- dotiom Klmperium, Nowell. ö. cap. duo ſunt diſtinct 96. Una autem determinatio 00 beterminabilis reſpiciens, æqualiter videtur determin are, 1 quan vis, Cod. de nhn Gal ſubſt. Socin. reg. 543. 5) Deus enim conſtituit regna,& peril- um Reges regnant, Proverb. 8. 15. Daniel 2. 21. Eſa. 4 5. Sapient. 6 ad Roman. 13.c.
wons am Ai ſa⸗ 4 2„.. 2 Waniam diſtinc. 1041. 1.in princ. C. de Yot. Iur. enucl, ibi à cœleſti majeſtate Imperium Cc Cæſari

„——
—
—
20² De Vicariis Imperlihorumq́; poteſtate
Cæſari datum, text. elegans in Novell. 26. c. 4. in fin. ibi:hanc nos gratiam Deo referen- dam putamus, qui Imperii coronam nobis impoſuit clariſſimẽ dic Lud viei 4. con. ſituit. Unde Wir N. von Gottes Gnaden. Necobeſt, quod eligatur, Deus enim per media agit, diſtinguendum igitur inter ipſam poteſtatem, quæ immediaté? Deo venit,& modum eam acquirendi, qui diverſus ab ea& hominis eſſe poteſt, Ceſſat ergo Bellarmini ducis Gregis Lojolitici de translat. Imp. e 9. Covarr p. a 1.caj.
6. cõtradictio, acuté cernit, qui rationem videt, quomodo Papa poteſtatem ſuam, ſihabet, immediatius accipiat. c) Accedente conſenſu per tranſactionem
Impp. Conſtantinop. Nicephori Anno 803. Michaelis hujus ſucceſſoris Crantz.lib. 3. Saxon. Et acclamarione populi conſenſum exprimentis hiſce: Carolo piiſſimo perpetuò Auguſto, à Deo ordinato magno ac pacifico Imperatori vita victoria, Quſpin. in vit. Carol Magn Eguinard Rhemig lib. z. Ganguinus. lib. 4. fuit autem hic Carolus Germanus Ingelheimii non procul à Moguntia natus. Rurſus hic Bellar- minus impudentiſſimè hunc titulum improbat de translat. Imp. cap. 7. ſed annono- mnes alii Monarchæ per enſem ad poteſtatem pervenère? Aſſyrii, Perſæ, Macedo; noſtræ ergo conditio ſolum deterior eritenon licebit Carolo Magno quod Alexan- dro Magnodin Cyro approbat, Eſu. 4 5.in Nabuchodonoſor, Ierem. 25 27 Eech.*9. Maneat verum& firmum, quod Martinus Majer Cancellarius Moguntinus ad E. neam Sylvium ſcripſit: Germanicam nationem quondam inclyta ſua virtute, ſuo- que proprio fanguine Romanum Imperium coëmiſſe, unde verſus.
Sanguine Romanum Regnum ſibi Carolus apté
Aſſociat Magnus, proprio quoq, ſanguine ſervat.
41. Et hic Imperator a noſter Germanus b eſt Monarcha e to- tius orbis d omnium ſupremuse Nobiliſſimus f Sanctiſſimus g Chti- ſtianiſſimus h mundi Deus corporalis i eminens ſuper omnes tanquam ſtella matutina in medio nebulæ meridionalis. 2
4) Eftnomen dignitatis,& ei ſoli competit qui præeſt Romano Imperio auth. dejureprincip. concl 10. propriè dicitur princeps, I. princeps, ff. do legib.& paſſtm. Rex quoque appellatur in uſib. Feud. Cæſar. 1. 6. F.de jur. fiſc. Novell. 30. à Julio Caſr re, Auguſtus ab augurio, quo reverenter eſt conſecratus Sueton. in Veſp. 5) ſir
dici poteſt quantum Andio ſine Bono afferat dolorem„quare Germani in taliho-
nore aliis populis ſint prælati: merh. hiſt. c. 7. dæ Rep. lib. 4. v. 2. in fin. Eos contumelio-
2.„ 4»„ ℳ.. 86,& non ut decetvirum modeſtũ, indignos hac præeminentia judicat,& curGallis
ieen icpanis velaliis„Turcis quoque non porius majeſtas ea divina virgula obti- Peeladis Dialipe invidian equit, acquieſcere debuit in voluntate divina, corqa —„meruit eam Germanorum virtus candidiſſima, quam ut illu- dinenne Proa Ddenan eſt, pluribus nota, quam dici poteſt.«α) Statum G ennano-Wafticann u Meatkicumn⸗ no icnn Propugnat contra Bodm Rhod. dejact l henoa Zenome. in ing 49. I. Cl. 2.c. 10. 4) 7 deprecatio,ſ nudn pumt⸗ hyperbolicam, Zach. Vier. de exempl. Imp. concl. 1. Olim plenê, hodie ipſo . 9 6 7 B. 2 74 Tenh dere⸗A 0 Palatin cap. 1 5. Hieronym Balba de Coron. Ca. tem lmp. Dominum tonius„lumen veritatis, in 7. hoſtes, ff. de capr. ey poſtl ait negan
in 6.²
Mua toge RAlgr on imerar
in un d., Alp.
agatKb,..
6, C de quadr praſeript. Novell; 0. in praf. per Synecdochen
mundi, eſſehæreticum, quia contra ſanctum ſpiritum
amoden Luper aigprkunöus an L apnndisieten, 2 Ca, eenrrerut, quin En 1uan
na eun(eci I pict,e
u Nrul e. puthurrö ced ir: nete p, Aa jrsſcep
mrcrntiam bt
[ 4ʃ
b ſuaC R 82.„.
dcerroske. ſcrliat Ze ain, Gr R.
en ge tau equt n halig pre
axahader L ua Wlarluſt ar ſaia a
4 1111.
Welht an duri! . AIin etota pellant „Jlauſ An Pun oo ud Tar Gat, bar„„— 14
Awan
6 4K ttam ha tenle8 4 16.
dad.. „Mademin tn d.
2. all.
d! g. kecog ” fan N ,2 G N
8 Jm †
4
4 laus igllche w baa,e e 9
u

Dj juſti Sinolt cognomento Schuͤtz. 295
in cep.a. Lutæ; inſurgat. Romulidæ armorum& legum bigis caput mundo dare to-
tumq́ pene terrarum orbem ſibi adjungere premere& tueri Imperio potuerunt,
Ma Novell. 24 inpræf. Et omnibus gentibus dominari tam præteritis effecit tẽporibus, ud uàm Deus propiti us in æternum efficiet, l. unica, C. de juſt. cofirm. Quieſcere vi- luche Grix aquilanon potuit, quin armis, aut armorum terrore percelleret quantum ad nun. Orientem eſt, quantum Occidens reſpicit, quantum ſub meridie ſubjacet,& quan- dtedann tum Septentrio tenet, Novell. 3. 29. c. 2. e) I. pen. C. de bon quæ lib Ei omnes tnmiin principes Chriſtiani ultrô cedunt, Bod. lib. 1. c. 9.de Rep. cui Reges olim ſponte mini- loli ar ſtrarunt, idem lib. z. 4e Reg. cap.2. depoſitis ſceptris& faſciis Regalibus, pro cubicula-
Cauhi riis ferrierunt Mart. de juri,d,p. 1.c. 2 7.2. 7. Alphonſus Rex Neapol. ait, Nos Reges o- oin mnes debemus reverentiam Imperatori, tanquam Summo Regi, qui eſt caput,& u ux Regum Corbman. lib. 1.. f. I. q. 1. uu. 7. Imperii dignitas ſummam authoritatem Kuriuiſe uguſto noſtroin cæteros Reges conciliat. Bellicoſus Heros Landgrav. Haſſ. Phi- h.7 ltan lippus apud Cleidan. 1i. 17. Granvell. Reſp. f) I zuaru, ff de natalib. reſt.& „elel uudem fons nobilitatis, è quo omnes aliæ promanant comm. DHd. g) d.! quaris noqmita nibillanctius eo in terra habetur, I. fmn. C. de legib. l. Titius, ſfrde legat. 1. b) linter miii claras, C dt ſumma Trinit. In ſumma, omnia attributa, quæ aliis Regibus ſolent da- ogrorrnt ri,ipſipropriẽ competunt, tanquam fonti& ſcaturigini, Sixtin. de Regal. lib. 1. cap. z. aſda ühe i) Pſal. 82. v. 6. i5⁷ dixi vos eſtis Dii. Unde ejus beneficia& decreta paſſim in ju- us. re noſtro divina, cœleſtia oracula appellantur. K) d. l. pen. C. de ben. quæ lib. Bald. onſ.2 3 8.15 1. conſ. 300 libr. ult Ant. Gabriel. comm. opin. lib.; concl.. Roſenth. de Feud..3. cpacl.. Menoch.: ꝓraæſumpt. 14.— Nonasd, 44. Summama& abſolutam habet poteſtatem, 5 quæ Majeſtas Gäimn appellaturcab co non ſeparabilis d& alii incommunicabilis. e romaun 4⁴) Quja eam ànemine, niſi Deo recognoſcit conel. quia ſolus leges ſupre- maquejura condit, I 1. Fe re conſt princ.! 1. G fin. C. de legib. Thom. Michel- de juri d. Pnnaphe condl. J. 5) Dn. Vuitej. lib. 1. de juriſprud. cap. 1 2. Thom. Mich. conel. 2. Engel⸗ faute brecht dejuriſd concl. 64 Simodo rectẽ accipitur, nam ſi legibus omnibus eſſe ſo- dl aj latam diceremus, iniquè& blaſphemê fieret, legibus enim divinis, naturæ& gen- Jachee tium, utſuperiorum tenetur, concluſ 46 jnj. Bod. lib. 1 cap. 8. de Republ adde concluſ. 7. 2 uni 1 ſupr. quomodo ab ordinariàâ differat docet, Dauth. tract. de teſt. ad l. 3. C. de teſtam lit. eGemunſ Anu. I. ¹) dicitur majeſtas quaſi major ſtatus, vel poteſtas Oldrad. conſ. 43. Gig, in Toumm mact. de crim. leſ ma. lib. 1 ſub. rubric Et ſoli Imperatori proprié compertit, in§ π. Inſt. 8 4e publ. ludis. Dd. comm, Regibus cæteris nomen ſerenitatis vel dignitatis rectiſs tri- dirinam
buitar, undein Reichs abſchied/ Roͤnigliche wuͤrde zu Boͤheim/ Vngern/ in En⸗
lraeihue gelland/ Bodin. lib. 1. cap. 10.2. 149. Oſſibus ipſius inhæret, Moliz. conſuet. ſima, i Pariſt,1§3 g14. Covar 5. g c. 4. 1. Thom Mich. de jurid. concl..*) Natta conſ⸗ tct. 1 604¾ hertt. Unde neminem in partem plenitudinis poreſtatis aſſumit, ſed tantum mar enna in lublevamen ſollicitudinis idem conſ. 636 2. 170. Ne dua ſuperioritates conſtituã-
lmas tut, quod naturæ contrari um eſt Natt, dict. loo. Eſt res ſacra& adeo ſacra ut ſacra ſa- afperna crorumappelletur Dieter. de ſumm. Imp. poreſt eoncl. 78. hinchominum commercio im plene exempta,linterſtipulantem,. ſucram, ffide O.
pageo! 21n) an 43. Et juriſd ctionem untverſalem fundatam a in omnes ſive 4 n recognoſcunt adhuc imperii dominationem 5 ſive illam quocunq; mo-
doexcuſſerunt. Cc 2 a) Engel⸗
———
—
— 8Z——ſſdͤöſſſſͤſ“ 2
bee

—
—
De Vicariis Imperii horumq́ poteſtate-
a) Eungelbrecht de luriſdict. concl. 71. Thom. M ich. concl. 9. adde coneluſ ſupra. 5 In immediatos immediatè, mediatos mediatè, quæ tamen altiorem indagi- nem deſiderant, nos brevitati ſtudentes pro modo ea omittemus, quærenti tamen interim ſatisfaciemus. c) Non minus contra hos ipſo jure Imp.] uriſdictio florida eſt, alleganti exemptionem probatio incumbit, Cephal. conſ: 63. Decius con/. 30:lib. 7. Andr. Gylm. Suppl. Symph. tom. 1.t. 1. Vot. 5,2. 9.& comm Da Sed quomodo probabunt'nullo modo. Turpitudinem propriam allegab unt, ſi ſecundum Ho:enſ. inc. venerabilem, S. videbatur, qui filii ſint legit. quem Dd. comm Je*³. teſte Zoannetto o- mnes, ſive prætendant titulum, ſive ſe nullum unquam ſuperiorem agno viſſe, pec- cent mortaliter. Ab Imperio totalis exemptio nullatenus fieri valet Lue: de penn Marth. de Afflict. quos citar Dn. Reinkingk/ lib. 1. cl. 2.6. 8. Imperator neminem ab Imperio alienare, veleximere poteſt, arg. J. 4. C. de defenſor. eivit. Vaſq; illuſt. q. 1.z. l. num. 10. quod Doctores omnes approbant. Res Imperii non ſunr in marſupio Princi- pis Bald. in c. intellecto de jurejur. Proprieras Imperii ab Imperatoris juriſdictione ſeparata, Thom. Mich. concl. 4. melius Gallus ipſum inſtruit:un bon Roy eſt un ſer vitur public,& gouverne la principante, comme choſe appartenant au peuple,& non comme ſa choſe propre. Sub qualicunque actu, intelligitur ſalvum jus ſupe. rioritatis, Roland. A Vall. conſ-l. n. 16.& ſeqq. lib. z. Raudenſ. reſp... 26 3. G 4 3 5. Pen, de Petr. de jur. quæſ. non toll c. 21. num 36. cum clauſula ſubin tellecta ſemper, ſaufen tout noſtre droict,& d' autruy. Ceſſat præſcriptionis remedium, J. ami ſione. qui deficiunt, ff. de capt.& poſtl. Dieter. de ſum. Imp. oteſt concl. 201. Modeſt. iſt. conſ. 4 nu. 28. qua ccmmuniſſima Dd. opinio& quidem anni Platonici Viet. de cauſ. exemp. Imh.
204
concl. 7. Vanitate vanius eſt Imperio id, quod ipſum in ſui favorem& ſalutem in⸗
8 1
troduxit, in ejus odium torquere conari. Refractarios& rebelles recenſer, Vist? l. concl. 2. Paurm. de juriſd c. 4A. num. 26.& ſeqq. Dn. Rein king. lib 1. c1. 2. c 8. Brervitet præter terras, quas Barbarus hoſtis Chriſtiani nominis hæreditarius tyrannicépol ſidet, Imperio adhuc jure ſubjecta eſt Italia, quam Dominus Papa ſibi Canonizata, nobis& omnibus ridiculæ donationis, titulo ab Conſtant. c. Conſtanrinum diſt. 96 injuſtiſſimè aſcribit. De hac anili fabula diſputare ſtolidum olim En. Sylvius, iple poſtea Papa factus,& Pius V. dictus judicavit: hodie eſt Proverbii loco, quando de 4....eeeiiaoee e. 4 196. Hiſpania Gallia, de quib. teatt. inl:
13 f. de orig jur. l. 2.§. ·C. de ofic. praf.;rat. Afr. de Gallia adde concl. 47 infrai lit.⁊ Hi-
garia, Anglia, Polonia„Dania, Livionia, Neapolis, Sicilia,& ſi quæ ſunt terræ alic qui partim aſtu Dei Romani, ejusque fulmine diſrumpente fidelitatem Impetio debiram 5 ſe alis Aquilæ ſubtraxere, quæ vi injuſtà armis Impp. non vigilantibus, defecere. Sunt& quædam, quæ ficulneum nullæ emptionis ditulum aflegant, lt
8„„... ———— „„quodtamen ſi validum fuiſſet, ab ipfisut ingratis jure revocari poſſet. Imperium apud eos in poſſeſſione adhuc eſt ut patett declaratione in bannum Lauredamen Ducis Venetorum in cauſa Herm von det Leit ern/ deciſ cam. Imp. Verb. Bannus. Et Helvetii quos Imperium ut ſuperiusadhut agnoſcere ait Bodin. de Rep. lib. 1. c. 9. Lanſ. de leg. Reg. ¹. 54. Excipiunt kaim ſempet in fœderibus Imperatorem,& Imp. poſtularunt à Ferdinando libertatis conftma
tio;.— tionem, quæ præſupponit ſuperioritatem, Navet. 5.§. interim Natt. conſ.6z 6 ,n. 716 Idem
Duita ſep
rkanuidh jauſ Len
aWiemeanaho* ſfeuter Ratnen ſcha Ibs alhn rumblndk ero: 4 kuoen! 9 ese 3: ahrquitedio t lagbes orrun⸗ 1 auatut Unde Re bian bulopet ci ſodlec
3
Mlurder, cl-« tüllgonibu. 3 a d⸗ Kmammrenmen piclt, C⸗ a guiablr 2 dcfcun lſaale ar. Der, Nas de eu) bn 3n 7 1 4 a G. 3 llhs d, am n cler a ll0, W antugit 2 6 Suen A rpetuas — porinc Da. i Im rt
4
ker/ Pagr.,
be 37 ½ dcon 9 1 8 Tc⸗ 6 ats, 1 Sc wen)
ſan ndit ha e 7 an Renf A I to ſn. 4

Kidetaun laltiorend, 2 Gdetendn telme ju ¹ 763. Daeu Da Kedgant ecunlunk teßt Zun emannoile Ivale LM- eratol nem- Vaſg; iluſ amatlupic atorit jordt bon ſofch
enant au her
1
tur ſäbrum ſ 12.28.9 p lectakmper in, lPniſim Nadeft bi n t. Gezuſ enn orem& ſaler Nlestecenlet, ib 1n 41 tarius yrann Jpalti Caua Canlantinum lim In.Sjii cbüiloro, qu illaimmota „AL ghib len el47 ufal quæ lunt te Adeltatem- Nnon iil üitulum alch iegimir um filteu eadhlacehn caub Hein. jum ir(ohels xcipiuotenl- ſoliberuarben 3 Nau n 9,
D. Juſti Sinolt cognomento Schuͤtz. 205
n judicamus de Boruſſia, quæ Alberto Marchioni Brandeburgico proſcriptio- nem cauſavit cum eam à Polono in feudum acciperet Sleid. lib. 7. 1 8. Metis, T ulli, Verdunirecens vulnus liberationem aſpirat. Sunt adhuc multa loca, quæ ab ami- cis lmperi(ita blandé ſevocant) derinentur: quid de ipſis volvatur, olfacere quili- ber potelt. dic prædictæ civitates vano advocatiæ tirulo a Gallo ſubactæ ſunt. In- veniunturadhuc qui tædio libertatis ſub mitiſſimo Imperio, ſpe, neſcio cujus, in ſuam& foſteritatis fortunam injurii, ſeſe adj ungunt aliis,& paulatim in æternam ſervitutem trahuntut. Unde veriverbium, qui neſont pas plus ſoubs empire, ſeſent empirez.
44. Quos tentia./ 4) Zach. Viet. de exemp. Imp eoncl. 7. quia aliter venire nolunt, quid igitur ibi legibus opus, ubi legionibusres furanda? Veniendum ad arma, ſijuſtitia apud ad- verſariorum locuminvenire non poteſt, Caſſdor. lib. 3. Var. 117. 2. quia in hoſtem xternaauthomitas, qui ab Imperio deficiunt Imperii hoſtes fiunt, I. 14.& quib. cauſ major. 3.§. ſn fadl corn. de ſicar. Bart in l. hoſtes de capt.& poſtl. Zoan. de Rom. Imy num. 85. Roſenth. de feud. c.10. cencl. 3 5. num. 72. Nullum bellum juſtius, quam uod pro re repetunda infertur, c. 1. E& c. 2. 3. C4uſ. 2 3.4. 2 l. 2. C. de his qui latron. l. qui nhitusref D.R.V Gail. depac publ.. 4. num. 40. Covar. in c. peccatum p. 2.§. 9. nu. 10. necintereſtfiat ſtatim vel ex intervallo, Weſenb parat. uti poſſid. n. 6. Quetta conſ. 12. num. 4. 4. In ſeryum fugitiv um perpetua manus eſt injectio, l. Barbarius ff. de offic. prator ibiq Dod. ita& Auguſtis in provincias& Reges fugitivos auctoritas eſt Felin. in e.10. cum non liceat. Diet. de ſuum Imp. pot. cencl. 206. Schönb. polit. lib 5.C. 7. Bod, de- Rep.hb.c.g. z. pertinet ad officium Ceſaris peccata præcavere,& perpetrata puni- re, qui ſe eximit juriſdictione Cæſareà, impingir in legem divinam, reddite Cæſari que ſunt Cæſ violat Decalogum, qui juriſdictionem alienam concupiſcit, Dn. Reinting Eb. 1. cl. z. c. 8. 6. Sic conſuerum à Mavortio populo ſuum perfeciales repoſcente. Varro libr. 4. de El. Livius lib. 1. Sic Gotthi, Hunni, WVandali, licet res Ro- manas tempore& ſeculo longiſſimo tenuiſſent, à Juſtiniano demum exacti ſunt, L. 1.C deaſhe praf prat Aff. Novell. 8,c. 10 Sic Sanctius Maurus Saracenos& Mauros poſt Septingentos annos Iberia expulit& poteſtati Romanæ reſtituit, Bodin de Rep. lib. Ie. 8. Taſg illuſt. 6. 2.c. 82. Undenon injuſta, ſed bona fuit Juſtiniani ſpes in No⸗ vell zo aaß. 12. Omnes gentes, quas Romani ſo cordiâ ſua amiſerunt ditioni ſuæ ad- Jungete Tale habuere propoſitum„divi Maximil. Dn. Rudolphus II. Carolus V. eui vanareligio erga Papam obfuit. Vid. viet. ditt loc. Irget octavé Religioj uramẽti preltii, daß die Guͤter/ ſo in anderer frembder Nation Haͤnd vnbillicher weiß er⸗ wachſen /zum foͤrderlichſten wider zum Reich ſollen gebracht werden ³) juſtam enim cauſam fovet, quæ tandem triumphat,& Deum habet adjutorem, d. Novell. 30G 1. quo duce hoſtis vincatur neceſſe eſt, 2 paral 20.& paſſ in ſacr. Nullum Ke- huum—&potentiahuic noſtro comparari poteſt, Heniſ. orat. 10,5. 237. Sen Geograph Ingentes Germaniæ vires& robur incredibile dicit legatus Reg. praf lö. vlas ichs, 8.9.&ſ*. an Reyſ Maxim. 2. Putreſcat Ferdin. Vaſq. in 1sO ilaſt num s cum imbaro ſuo vomitu dum Auguſtiſſ. Imp. mortuo fu- landi equo comparare feſtinat. Coite ſolum viri Principes,& trepidabunt Ce 3 vires
lde
Imperium ad obſequium reducere poteſt jure a& po-

—
—
206 De Vicariis lmperii horumq; poteſtate. Ahre hi
vires veſtras exteri, quibus ob inteſtinas liticulas vileſcere cœpiſtis„ to ieeä ca illa jurgia,& videbitis neque terrarum orbem, neque cunctas henc Sn 3 atas moverè aut contundere lmperium hoc poffe. Viec. concl.; Aſt prob 0 eü u Aaam verum Danielis de hujus Imperii mala cohærentia in pedibus Hetren. üre 4 1- gnata, vaticinium. Status capitibus arictant, exteri occaſionem 4 ent& obſer- vant: Inter alias autem, quas Dn. Reinking annotavit, diſſidii cauſas, non mäl ma eſt diſcrepantia religionis, qua hodie utuntur, ut veſtibus, quæ niſi quotidie
quid novi habent, diſplicent. Nam non poteſt congruere charitas, ſi diſcrepat fi-
des Ambroſ. lib. de Abraham. Nulla fida ſocietas inter eos, qui ſunt diverſæ ſidei ait Hieron. Non tamen approbo Thom Stapletonii fomentum perditionis Rei- publ. in orat. an Polit ſint in numero Chriſtian qui uniformem e niſenami 1 Reli- gione Rempubl. eſſe deſiderat, quem Pontificii catervatim lequuntnr. Sed magis hoc optandum eſt, quam ſperandum, nam eſt unum ex Impoſſibilibus dquam pro- ficuum teſtãtur tempora, dum certatum igni& enſe dè relig ione, amiſſa eſt Regio. Quinq; illa verba: hæretico non eſt ſervanda fides, firmiſſima diffolvunt, Dominum à fubditis,& è contra. Mater Diaboli eſt mater huj us doctrinæ damnatæ, c. ſi quis. 17.4.4·Nov. 17. c.1⁊. Unum eſt éreſervatis Dei omnipotentis; recté ſentiente Ste- phano Poloniæ Rege. Apprenez de moy, ait Henricus Rex Francorum, que la pie té eſt un devoir de l' homme envers Dieu, ſur lequel bras de la chair n' aponit de puiſſance. Daß Religionsſachen nicht mit dem Schwerdt wollen gericht vnd ge⸗ handelt werden/ auch kein erbar/ Gottsfoͤrchtiger/ vnnd Friedlibender anders ſa⸗ gen wird/ teſtis eſt divæ memoriæ Maximil. II. In ſeinem S endbrieff an Lazarum Schwendi. Cujus Reſponſio maximèé huc facit.
45. Dux Sabaudiæ a Lotharingiæ b EcBurgundiæ quia ſunt ſubditi Imperii dubitatio parva eſt.
4) Quod erroneê negat Theſſaur. in Præfat. deciſ. Pedemont. nu 13. Aut. Fab. lib. 7. de fin. fort. tit. 1 1. de fin 1. lib 9, 4. 24. de fin. 19. Contra poſt alios Thom. Mich. concl. 20. Henr. Brenning concl. 6. de var. univerſ. ſpec. A sigifmundo Imperatore Du- calem dignitatem adeptus eſt, Anno 14 18. leande Serres p. i. invent gener. de la france, en la Vie de Charles. Bod. de Republ. lib. 1.7.9. affirmat Carolum Ducem fidem dediſſe Imperatori, ac Anno 1561. à Ferdinando novam fidelitatis formam poſtulaſſe:- dem Bodinus cum ſubditum Imper. eſſe probat, quia ſe dicat vicarium Imp. Vo- catur ad comitia, ibidem comparet, ut videmus in R. I. Solvit collectas. Anno 160¼. In cauſa Johann vom Thurn ſententia in Camera contra Ducem lata eſt. Anno 1525. 13. Octobrin bannum Imperialem deslaratus eſt. 5) Ad comitia cita- tus venit, collectas ſolvit, ſe ipſum Principem§. Imp. in inſcriptionibus nominat, propriæ igitur confeſſioni quare non credamus? t. t. f.&& C. de Conf⸗ſſ. Nec obſtat, quod à Camera per tranſactionem, causà publ. pacis fraclæ exceptà, ſit exemptus: tenoremillius tranſactionis exhibet Warem. ab Ehrenberg de fœd lib. z. pag. 369. nam diverſa ſunt, ſubditum eſſe& forum ſortiri, Thom Mich. concl. 2 2. Conſtrenſ. conſ. 44.: nu. Gail de pign. c. 15./. 3. Nee eſt, quod dicat aliquis, recognoſcere eum quidem Imperium ratione bonorum quorundam particularium, quæ in feudum ab Imp. recognoſcit. Sicut Rex Hiſpaniæ reſpectu Brabantiæ& Burgundiæ,&c. Rex Daniæ reſpectu Holſatiæ„&c. nam nulla ejuſmodi diſtinctio in dicto Inſtru- mento continetur, fingi ergo nefas, l. depretio, Fdepubl in rem totus ergo Lotharin-
glx
1
A—,
Abusten I
DE an torne
1 Hxvliſec 21 rec lighun Ment 1 tunl
dha 6☛.:
dexun(omt? fuscon trs ugukete kn lpredice k t Konb
r, aonm. leg be
di fuhi i, EmCu c ſcum nerconceci Ir zare cun anoniidh n tutcun alletudin pone cor anguod K, ſſerratun vrii nune 2 3 Rec ddan zehmn fund th e. 1 ſc haben ta ctn e z vndj ana Wle iſſen/ vnn Codeai 1 hern
idu 7. Duter. — ar ull)
K LCec.
8
n2
hen N mämſ* pſerl
A
No n
hnn. aas Mne. 8 4. 91. 1 h.[Ii das 2,4

3 tolliti tes congee olor, dülhe reo. ltas videnta ulas»Nonnt Ux niſl Aäun
8— ſ dilern unt dnen perditionn ailonamm
untnr. Sed-
ib us„dun— amiſla el le ant Don⸗ àmnat, Cte lentient LCorum„Gl hhair n' ä 1 en gerichi bender ande rieff an ag
—
adiæ? uu
nt. nu 1;. Ahl alios Thm! o Imperarok gener. deli cem fidem nam poltls icarium Im lectas. Annd- em lata eſt Ad comiti- tion'bus nom unfeſ Neci epta, ſt erem xd 1b. 1,0 oncl. 17.0 tecognoſcct: n, quæ i ſe 1 Burgunde M Aio in dico 1 tus ergo luls
—
D. juſti Sinolt cognomento Schuͤtz 107 da Ducatus Imperio ſubjectus eſt, hinc de eo inter Regem Sicilig,& Comitem Vallimontis coram Imperatore, tanquam Domino— diſceptatum eſt, Bodin. de Re- puhl 1.2,2.192. 2) Gail. lib.. depo. c. 11.& ratione hujus Ducatus Rex Hiſp. eſt vaſallus Imperi, in Comitiis vocatus comparet, contribuit. Exemptus eſt à pro- ceſſibus cameræ, Auguſtæ tranſi gente Carolo V. Thom. Mich. dict loc.
46. Viprædictæ uriſdictionis ſuæ leges univerſales figit, refigit, Kinterpretatur, aquamvis ipſe legibus ſit ſolutus. 5 4) L. G ideo ſ. de legib. l. 1 f. de conſtit ꝓrincip. ſed& quod Principi hil. de jur. nat. Gent,& civ tot tit. C. de legib nam cum ipſi eandem juriſdictionem, quam vete- res Cæſares habuere concedimus, quare ejus effectum ei denegabimus? licet pro- pter pacta capitulationis id hodie faciat cum cõſenſu Ordinum Imperii. Hos enim otius in partem ſollicitudinis,& ratione conſilii, quam participes majeſtatis ad- hibet eoncl 42. ſupra, quod& olim obſervatum, 1. 8. C. de legib. in pleriſq; aliis regnis ddem obſervatur teſtib politicis. Unde in Receſſ. Imp. ſolus edicit hoc modo: Wir Nrvon Gottes Gnaden/ bekennen vnnd thun kundt jedermaͤnniglich ubi nullum verbum de Statibus reperies, in fine ſichabemus: Vnd wir Churfuͤrſten/ bekennen offentlich mit dieſem Abſchied/ daß alle vnd jede obgeſchriebene Puncten vnd Ar- tickelmit vnſerm guten Willen/ Wiſſen/ vnd Raht fuͤrgenommen vnd beſchloſſen worden. 5) Quod etiam de hodierno negare nefas eſt, Dn. Reinking lib. 1. cl3c 12. Thom. Mich. de luriſd. conel. 7⁷. Dieter. de ſum. Imp, poteſt. conel. 26. Coler. de lur. Im Germ. concl. 9. Arum. diſcur ſ-de jur publ. Nondum enim obliterata eſt,! princeps, fdebeib.43. C. de teſtam Novel. 10 5. in fin. Cui& ipſas Deue leges ſubjecit legem anima- tam eummittens hominibus, vivere has leges dicemus æquius. lpræcipimus, Cod. de ap- pellutituradhuc plenitudine poteſtatis, nam quotidiè edicit: befehlen/ ſetzen/ ord⸗ nen /ond wollen von Roͤmiſcher Keyſerlicher Macht/ Vollkommenheit/ uſurpan- temautem hanc legibus teneri abſurdum eſt, Omph. lib. z. de pot. princip. Gail 2. obſ. 16 Ahnfng. 40/18. plenitudo enim poteſtatis, eſt plenitudo arbitrii, nulli neceſfi- tatiſubjecta, nullisq; juris regulis limitata, Rald in l. I. nu. 40. C. de ſervit.& aq. Rol. conſsi 32. Peregr. de jur fiſc. lib. 1.c. 2.n. 6 3. diſſ certẽ ICr. celeberrimi. Quibus autem, &quomodo ſit ſolutus, magna eſt contentio, Videatur Ampliſſ. Du. prac Hunnius tnadideaufor. jur. civil. cap. 1. q. 6. Dieter. aict. locl E cenel. ſeqa. Lanſ.de leg. Reg.& alios ad huumus nemittimus Nonipſum cum Jalia inceſtum cum Caracolla privigno cõ- cupilcente, divinis liberamus. Non cum Herode& Nerone parricidis à naturali- de llmas-Non eum facimus contemptorem juriſgentium, ut Conſtantienſe . 10 denn⸗ apa]Joan. 23. vel potius 24.(ne injuria fiat Joan. 8. Anglo, qui puerpe- neeeahni,papatu divinitus quid preter naturam humanam contigiſſe Huſ- run ei dmn atam fregit, quam ſervandam eſſe dicimus, contra Lojolitas Re- eacfudl kuctores„hu juſmodi leges à ſuperiore dictatæ ſunt, quæ ab inferiore un uu fariunrr e. eum inferior de maor.& obed. ibi—; A65b. Deus& narura o-
4 Landenane 1igitur imperium ergo& lexzſi lex, ergo& obligatio ex eadem: 1 ſäe 5& obedientia, Lanſ. didt be. conel 85. Hinc fundamenralibus legi- S au weſſ ecluireanee luſt. q. 1. Bodin. e Ręp. lib. 1.6, 8. Dauth. de reſtam. ad
hnamn bas7unn ur. D. Circa leges civiles varic Dd. diftinguunt. Puto ego i- Ege ußn e d civilibus revera eſſe ſolutum. Ratio in promptu eſt, quia fupra
3 Pohtus, 4. Nov. 103. eſt legũ pater, Nov. 12.6. 4. poteſt abrogare, derogare, ob- rogare

208
De Vicariis Imperii horumd; poteſtate. leges, t.t.ff. de conſt princ. l. fin. aliuq;=, C. de legib. Et cujus legibus quæſo tene-
rogare le ... 7. 1 4 retur cum ſuperiorem nõ agnoſcat. Lex autem nihil aliud ſit, quam ſummæ pote.
1 1 g. 27 3 ſtatis juſſum,& d Imperantis ma) eſtatem pertineat, Bodin. lib 1.6. 8. de Reg. Majeſta. tem ipſe habet, quæ ſibi leges præſcribi non patitur, alios ſibi parere jubet, aliis ve-
4—s⸗* 4.*„ rõ parere neſcit. Omne Imperium, omnem ſibi à populo poteſtatem habet conceſ ſt, quid facis? ipſius voluntas lex eſt, S. ſed quod
ſam, nemo ergo ipfi objicere pote 2u prineipi I. de jur. N. G.& C cum ſimilib. Vulg. Vult ergo& lex erit, vult& non erit Ei certé ſolus Imperator leges facit, ſ fin. G. de legib. poteſt a. quis ſibi præ ſcribere lege à qua ipſi receders non ſit facultas: l ſi quis ff de legat. 3. Aliorum ſuſcipere imperii ſibi ipſi vero nemo imperare valet, l.1 3.§. 4. ad e n. Trebell. l.pen ff. de arbit. recepr Et qualis obligatio eſſe poteſt, quam quis in ſe ipſo velit compafare, nulla eſt dicit Põ- ponius, inl. à Titio, nulla, ff. de verb. oblig. quæ à voluntate promittentis ſtatum ca- pit. Sicobligatus eſſe non poteſt legibus antiquioribus. Non populi, quod palam eſt, hujus enim exiſten te Imperatore nulla poteſt, ut dictum. Non Impp. anteceſl. rum, qui ipſi præire nequiverunt, Weſenb.& Dd. comm Paii in parem imperium nul. lum. Ab anteceſſore Imperium non habet, ſed à populo ſuo& proprio jure, graya- riigitur ab eo eſſet contra civilem rationem, I. ab es C. de fideicommiſſ Ad hæc ſcitum eſtnon modo privilegia, ſed ne leges quidem, aut edicta, mortuo principe vim teti- nere ſuam, niſi conſequentium principum auctoritate, vel conſenſione ſaltemta- cita ſanciantur ac confirmentur, Bed. 4. l. Hiiſce ita ſe habentibus in generalitats teutuum ſupra alleg. Lubenter ſubſiſto doctorum diſtinctiones commentas relin⸗ quo. Obſtare videtur quidem 1. 4. C. ad falcid. nam tam diu durabit, quam diulm- perator voluerit. Si expreſſam contrariam ſanciverit conſtitutionem, annon abro· gata eſſe dicetur: l. fin ff de conſtit. princip. Si contrario facto ipſam contemnit. Ob authoritatem Majeſtatis regula per virtus expreſſi ac taciti,. 3 ff de reb. ered. eam ab⸗ olere videtur. Eo enim caſu Imperator circa cam diſpenſare videtut, Cald. ob 9. n. 6. lib. z. Arn Reig.:heſ. jur. l. P. num. 1 29. Quod& ad alias, ſi uæmobis obſtare in- veniuntur LL. Deſponſum volumus. Nihilhuc facit, ſed extra terminos quæſtionis poſita eſt, l. 8.§. 2 de inff teſt. Jus continet naturale. Natura etenim bona paren. tum liberis addicit, lcum ratio, jf de bon. damn at.. ſcripto, ff de on poſſ. contr tab Cu ſi Imp. velit, uti tanquam ſuperiori tenetur, obedire, cedat& locum faciat filio ini⸗ quc exheredato& preterito, ad reſcindendum patris inofficioſi teſtamentum Ia- lem enim hereditatem eandem ob cauſam Ecœcleſia reſpuit; c. fin. 17. 4. 4. Omnes quidem LL civiles rationem quandam habent naturalem, 7. 6. f. de juſt.& jur§e nontractant jus naturale habent, deindehoneſta, juſta, utilia ſuos quodammode gradus. Non igiturſtatim quando princeps contra IL. facit contra omnem facic
◻.. 7..... 4. honeſtatem, juſtitiam, vel utilitatem In dubio quicquid facit Princeps præſumitit
facere ex juſta cauſa& rationabili, voluntas ejus ſatis juſta, ac magna cauſſa eſſ in lirelegati, ubi Bart. f. de pœn. De honeſtate ipſum legibus vivere teſtatum multotis videmus. Honeſtas illa tamen in ipſo neceſſitatis præciſe non eſt, Bart. in! imperiun dejuriſdidt. Cum& in privatis non omnis honeſtas neceſſitate uris ſcripti requi ratur,] ſemper ſf de rit. nupt. Imõò profeſſiones illæ Impp. ſi velle legibus vivere, po- tius humanitatis ſunt, quam neceſſitaris. Nihil enim principe dignius, nihil hume- opehoncſtas⸗jalt lepes quasip ſe tulit, ſervare,& ſubditis exemplo præire. In pri alieq́; virtutes, tanquam Deo terreno, præ cęteris homini 3
exube⸗
Dt ſtan
Pthertume Aen ſuat eynus kgem ¹ b, Id 1 rekomnb* I bu⸗ Aengkellibeat, Ulen Plat
6ʃ
44
d gulssbellami cit Comites* es, 1„ immu conce luſwii. 1t populun keira con N. ſ 1 Kanniit co L h umdilnten 1 4 tälktrans en s ſ cr 4 5 ha der. brecher änum l.. karbones Kat ſer(unt mu(eh Eerh!
1 A
4 *

D. Juſti Sinolt cognomento Schuͤtz 209
4. 4. 2„. e e 0 dibus dane enberare debent. Maximé conſtantia, l. inter claras, C. de ſumma. Trinie. Si vero fa- 1am ſumnan ovel dicto contra legem à ſe latam, vel con firmatam acceleret conſtans non eſt. ¹..— 1⸗.. „d de Rad In ſumma ſolutus eſt omnibus legibus civilibus. Videat tamen ut talem ſe circa po- etejudet reſtatem eam ſe exhibeat, ut Reſpublica ſit in tuto, ne ſubditis offendiculum præ-
ereh 47. Solus bellum indicit, fœdus pangit, a Magiſtratus ordin at.5 Vult K uuns 4
biprali Reges, Duces Comites, Barones ‚Nobiles, Doctores, Magiſtros, creat. Lletha 1
beat.
₰
llaeſens e Priellegis d& immunitates concedit Academias inſticuit& con- f aeanin firmat.
e,nulhde e) Am..Hoſtes ib: Bublicé populus Romanus, ſ.de capr& poſtl Gail de P. nittentit 4,1,4.G 6.hodie citra con ſenſum Electorum& ordinum bellum movere nequit dopuli, qu propter capital. Sleid lib. 1. Alii bellum gerentes tenenturl. Julia majeſt. 1 3.§. eodem,
ſon lmppa fut. 7. Cod. de re milit. conceſſum Principibus Germaniæ milites conſcribere in
aremimpen propriam&aliorum ſalutem eſt lcitu ducis circuli,& aliis in Rec. Imp. de Anno 1555. proptiojin 70,76 30.94.98.0bſervatis requiſitis ſi ſc. copia Imperatoris haberi nequit, R. I. de mmiſ Adm Anno 1zz I. tit. die pæn. der Friedenbrecher. Bellum& fœdus pari paſſu ambulant, uo princiyi igitar Kin hoc Ordinum Imp. conſenſum adhibere tenetur, Sleid.:idem. Subdito- onſenfoneit rum hinc cöfœderationes regulariter ſunt prohibitæ niſi fiant autoritate Impera- tibus ingen toris, denuntiamus C de his qui ad Eccleſ. l. I. E z. C. de ſedit. quando regula hec of- s commen ficium perdat, videatur abud On. Narem. ab Eremb. de fæder c.z. Ob defenſionem li- rabit, quut citaselſe,omnes confitentur, ſi modo Imperator excipiatur, idq; cum effectu, non ionem am nudaſetborum proteſtatione. Solent interdum eſſe periculoſiores, quam neutra- pſam comm Üitas, cautéigitur agendum eſt,& prudenter, ne quis in caducum parietem inclinet ffas nib aui cufusjactura, pſum quoque ſit tactura, pietas quoque ante oculos habeatur, ex- detut, CMl emplum joſephat cum Achabo fœdus facientis, ejuſdem cum Ochoia ne ſcilicet quænobéd persetſtas ſocii ipſum quandoque corrumpat. Inprimis vero cavendum, ne cum terminosg infdeliadverſus Chriſtianum fœdus fiat, abominãâdum hoc, nec Deus impunitum aetenim bos relinguet, quacunq; etiam causà velerur, Vi eat noviſſ. Du. D. Reinking de Regim. ebon poſſaun ſeculit..c 9. ubi, quia 1. per Deum ſeverê prohibitum, Evod. 2 3. 3 3. Num 3 3. 55. 2. locum facut obinites contrafacientium eventus, ur Joſaphat aliorumq;. 3. quia ii maledicun-
oſi teſtaneu tura Deo, qui ipſi plané non confidunt, fiduciamq́; in hominibus ponunt, Ea. 30. fn. 17, Kobheliculum ne infidelis confœderatum deſerat, vel adverſario ſe jungat, vel ſibi G.ff dejußt ipiptadæ faciat. 5. Quia per ſanctos patres in eoncilio Viennenſi damnatum eſt 11luos quod- ejuſmodi fœdus. 6. Quia victoria ſoli Deo eſt aſcribenda, eamq́; propter is glori- contra ommt ſcandis, quæ gloria a. ſupprimererur,& virtuti potius militum eo caſu aſſcribi ſo- t Princepspu lety Giajuramentum„quod in fœderibus præſtari ſolet, non abſque læſione ac magna ci conſcientie, Rpietatis ab infidelibus auditur& accipitur, cum in veri Dei nomine ere tetaruns jutatenonſoleant. 8. ab Exemplo Ducis Saxonici, qui noluit cum Zwinglianis fœ- eſt Baniuſt dusie dilnadenribus Theologis. 5) I. unic. ibi;, Dd. ffdel. jul. amb. æ) ate jutis eit Wahahuſuuaé⸗ 2. conel. 2. num. 3. Gec. 5. 4. 3 per hunc Corona data eſt Regi Daniæ, llelegibube 6 e Bohem.Rre. Rex Galliæ quoque, teſte Cujacis, jura ab Imperatore accepit, de digniusuh- 27 efeud 5. ſ.n. 6.c. 1. quis dicarur dux ibiq Dd. comm. de Ducibus& Comitibus in cemploprans- enisie inde exempla occurrunt. Sigiſmundus in Sallia, Lugd uni ex aucto- pra cetarub elmperiali, quæ per univerſum mundum ſe extendit, creavit Comitem Sao-
Dd nenſis
—

210
De Vicariis Imperii horum q́; poteſtate.
nenſis ſtatus, Mart dejuriſd c. 2 6. num 8 7.& Pariſiis regiam ſedem occupans equi⸗
tem creavitBellocarienſem præròorem, Bodin. lib. 1. n. 1 29. de Repub. Accedit tex. l.:;f de natal reſt. ibiq Dd. Tiraæ de nobil c.s. A) Ilà1 Sfin. ff. de con,i princ. l. 3:eod. ed&
quod Inſt. de lur. N. G.& C q. uæ ſolus quoq; con firmat, c. ſuffraganeis de elect. I horn. Mich concl. 31. de eorũ validitate ſolus judicat& eainterpretatur,? ex faclo, ſf de vnxg. & pup. ſubſt. ejus enim eſt interpretari cujus eſt condere, Iomni inno vationi, O. de§s. Eccl.l.fin. C. de legib. Camere tamen Imperiali, rectè inſinuãtur, deciſ. Cam Imp. verb privilegium. Sic privilegia Academiæ hujus ipſi inſinuata eſſe, keſt. Du. Reinking lib. z.cl. 2. c. 8. /. 41 Anobilib. ut privatis, Camera privilegium inſinuationes nonac-
4α ⸗
ceptat, Gylm. loc Ver/ ſi nobiles Gall. 1.0b41.n. 10 e) t.r. f. de cenſib. t t. C. de immu- —₰——. 17
nit. non conced l. unis. C. de his qui à princ. Vac. †) Dn. Vilt. de feud lib. 1. cap.. nu. 7. Pruckhman, de Regal. cap. 3. num 2z. Ita divus& Glorio ſiſſimus Imp. Rudolphus II. Principi noſtro illuſtriſſfimo Academiam hanc, Orthodoxæ Keligionis Zelo, pa- triæ& pietatis amore, in Dei,& ſui nominis laudem nunquam intermorituram, in- ſtituenti, privilegia ampliſſima clementiſſimé concefſit, Anno 1607. Pontificis pa- raſiti clamant, pro Academiis non eſſe habendas, niſi& papali confirmatione fſint munitæ, ſed fallax hæc eſt opinio,& injurioſa in multas Germaniæ Academias, Or- dinatio Cameræ p. 1.t. 3. eam miniméê requirit, ubi. In Univerfitatem, welche zum 44 4 5 4 3 7 4 4 4 8 8* 8 4 9 444* S 3 4„ 3 8 wenigſten von vnſern Vorfahrn Rom⸗Keyſern/ vnd Noͤnigen/ der jetzigen Rey⸗ ſerlichen May oder ons confirmirt. 2 8„ 1 1 Ar 27 48. Solus jus civitatis a& nundinarum tribuit b venia ætatis ab
eo ſolo petitur e Is ſolus famæ& honori reſtituir Spurios legitimate
2— F-*— ₰4 6„. 85* 2. r 7* 7 Collockas generales imponit f veck galia nova exigit. g Et quis omnia,
1„ 1*7 quæ ipſi in conſequentiam ſuæ poteſtatis propriè hcompetunr, enume- rare poteſt. a) Arg l. 1. C. de metropol. UÜnde Maximil I. Alb. Com. Mansfeld. Anno FI4.
vico cuidam vitam& ſpiritum, hoc eſt, Stattrecht/ donare volenti ſcribit: Wang
nun dir noch jemahl anders nicht geziempt/ Stattrecht/ oder anders daß der hohen Obrig keit anhengt/ ohne ſonder Erlaubnuß/ außzurichten/ ſo befehlen ꝛc. Thom. Mich concl.) 2. 9) L.L Fl. unic G. de nundin. Gail. 2.0b/. 69./. 24. c) t.*. C. de his qu veniam ætat. Eam impetravit bellicoſus Haſſiæ Landgravius Philippus, Heros nunquam ſatis laudatus,& quidem ſi Dulichio Chron. Haſſ. credendum an no ætatis
„ 1 ſuæ 14 btinui Zar r.
2 5 Dninnit eam Carolus Dur Lotharingiæ, ad conſequendam inveſtitu- rain,& a. miniſtrationem Epiſcopatus Metenſis, annis 5 uperioribus in Aula Impe- ratorts. Prac /⸗ 7 4.. 1,. 6 1
toris Pragæ, Thom. Mich. concl. 32. d) l. cum indulgentia,& t. r. C. de ſenten. paſ — 2 3 ₰ 6
4☛ 2
Sic Fere 11. 13. 9-.— Deh dic Ferdinandus in Receſſ. zu Angſpurg Anno 25. reſtituit famæ, die auff⸗ AKrAe„— 1. ₰ 4„₰
h iſche Bawern. e) 1. ffde natal- reſtit. Novell. 89. cap. 9. Sic Bartolus à Ca-
168 1—..„. 4 Alo IV 3 aralibue reſtitutus,& nobilitatem adeptus eſt, Bodin de Rebubl lib. 1.2. . mQτ,". 7 5„. 1
9— auie Cod. de ſuperindidt. ibiq́;. Burt. l. placer, C. de excuſat muner. vulgo, G4f„„ F„„..**. 4 5.
eicheſt ewr/& requirit impoſitio earum conſenſum ſtatuum Imp. S'eid. 1. 1. de ¹s AgiI GAll. 2 05/. 42 liger 271 4... r 8..1.. 8 53:diüerunta principum inferiorum collectationibus vulgo Land⸗
4 f.
11 ew 3 Vid. Ca da G/a⸗ 5 g*„ 3 S 3 17 7. G ℳ qecontribaurtion. 9) 1 3. G t.*. Cod. 0 NA Vectig. inſtitut non *§.
1 *
1 „
5/7 90
7h* 8.—— Eaſ— cum confenſu Electorum Sleidan. libr. 1. R. I. ae Anno 1576 zeynd wir& /eqa. 1 coprio ITe Aäh 4 8, 7 oo. ud wir G& /eã L9) proprio jure dico, Beſold. Aiſp. 4. theſ. 33. G ſeæq. Inferio- 16⁹
weiters
1 4* , hur,un Kis 49, 1
hnr 1
AbüSin„ p* xcab n
4 leroronne
4 1
pe aone NeraDpDelane 118α 4
1 n e 1 4 Arnec male, De“ del.
21p⸗ 1, N er
1 1 Mt N 3
1 luii Lucau 1
e ggeum— 1 lequantum 4 ⸗ 5.
AKecbI. Sn 9
an. 1 chedlordcat 1 tauſir princ„ euncth, fhac ₰
. h“ RWa KO. 1 4 4* 8 ₰ Aun wne 47, ta 2
—
„4
nltanlg △̈ Anreterhuam 1 1 3 f
*
Am viAe- kalm ſldco, ocx ee I
10
yt/ mua aucl 6 Ar AE Kltſcs ong dtcrob nincan IDeal p 1 Conpcate o. 48,4. Nac ta— 5) 6
dague lum
Ita 1 †
——
*—Iͤſſſ

D. Juſti Sinolt cognomento Schuͤtz. arr
. 1. 1 7. 1— Loccdpane resenim alieno nomine regalla habent, Beſold. dic loc.& ab Imperatore danquam ſken e5.4. 2 11 uriſa conel 5 12 AM re eA cceäitta) fonte acciplunt, Thom. Mich. de juri/ d. Lodts 1. Ab eotan quam marlomnes juriſdi-
ne. ealſ; Aionesfluunt, perappellationem& querelas refluunt, ſicut ſolradios ſpargit, ita& 1S, 1 1— 2 2 4 3— 3 ⸗. 4 4 3 82 5 neus denn ſicut nec mate, nec ſol inde minuitur, ita nec Majeſtas Inp. auctionem
Imperator,. 5 2 7 7.—. er fahe veldiminutionem patitur, ut per ſtmil. declaran: Dd. Eſtenim perfectum& abſolu-
4*. 7 4 3411 † 4 1 Ari 2 11— 7—— 4„. 2 aevatian e, cum, quid Th. Mich d.!. Qatenus autem theorica illa vulgata, Principes in terriro- i Cam a rio ſuo tantumpoſſe quantum Imperator in toto Imperio, vera ſit, Aocer Da. Dod.
T..D Na Reintiug.. I,S.2.6.
dnatinan 49. Abſolutam poteſtatem conce dit ipſi lex Regia, a an veré he preſeriptio jutis Regis 1 84 un Uelis§. ipſ quoq; quadrer, diſputatio ma- n. Nudoh gnaeſt, non adeo ablurdé All Im atur. 3
Jtions e) Lſfs cuſtikrins S aie quad wf4.I.N. G. GC. J. unit..ſia&S. ho⸗
—
atermori verſteum enim, C. de concepr ſl.hac lege Pop. Rom. principi& in principem omne ſuũ 4 aremnanrlir Iare Aee, 607. Dout Umpetium,& poteſtatem contulit. Imperii hinc Majeſtatem conſecutus eſt, quę te-
confirman ſe Lanſiad! Regiam, concl 47. tanquam ſumma poteſtas poſt omnipotentem& in-
te Acaden Hnitam Jacrofanctæ Trinitaris 38i as inter homines ſe ipſa ſuperiorem agnoſcit itatem, tih nullam, quæ nullipræterquam Deo lubjecta eſt atque paret, aliis parere neſcia. derjetinn) Nondum enim video, qua re de Tyranno,& non de legitimo principe, hu- fulquepoteſtate accipi deb eant verba Samuelis, Warem ab Erenbetg de regn. ſabſid. veniaan dap.Aud ſiun Praauih aencl.6 R. Cpfer Ae jur. Imp. Germ. condl 13. Obſtare videntur Urioslroh 12,I7 Deuter ubi Moyſes longè aliter videtur) us Regis deſcribere, 2.Exemplum A- . chabiReg. Ill. graviter ob vineam Nabotho ereptam puniti, 1. Reg 21.3. prohibitio 4 Et quban Erechielisc. 46.v. 18. 4.hac ratione violaret jus naturæ, cujus principium eſt: Alte- npetunt a rumnonledere, cuique ſuum tribuere, I. 10 ff. dejuſtit. E jur prin ceps autem ut ſu- prasidum legibus naturæ obſtrictus eſt, eas tranſgrediens eſt Tyrannus, e. 12. cauſ. lansfeld. um 14.1 Hlis ver& aliis non obſtantibus puto nullo modo pro Tyranno haben- lentiſcrbil dum quicontenta in d. c. 8 exercet, 11 Rexlegitimé conſtitutus elt; fed de pote- nders daſde aie Kepis legirimi verba eſſe exaudien da, me movet, quod verba clara lint. Hoc vhefehlenn 2AII jus Legis, quiregnaturus eſt luper vos, movet quod Samuel jus illuc re⸗ u gniſetpſitin lbbro& repoſuit coram Jehova in teſtimonium, cap. 10. Verſ. 25. Si
niphilymn heilus de caſu neceſliratis intelligo nihil abfardi continet. Subditorum enim dendumam onaquodam modo Reipubl. ſunt ejusque ufibus inſervire debent, unde dicitur, guendam Lmnägfs domina rerum noſtrarum quam nos ipſi. Quando ergo Patria in di- dübusin au Letimine erſatur,& Princeps vitam& fortunam propriam impendit, neque
C.1 Lradiur lubditus ſi idem præſtat. Et hoc caſuillud tam verum puto, ut nec
Precia tefundere debeat. Summam enim é prædicta l. Regia poteſtatem habet, Sie hant Tiallalurem publicam ſpectat quo d publicè honum eſt, n on poteft eſſepri- dn db Rezull cach h,nanaen e ujaaie publica utilitas privatæ antecédit,§. 14. Cod Ae Lextuſat munn efis 20 n Publies privatus declinatenon poteſt. I. 18. Cde dabur. Er hoc Gail.a. n Imp. Kei 1 Knuhmndaf f horeſtare abſolutà Princeps utatur, quod nos præſupponimus, cnibusul 3, Mlilon in am Lauſam præſum imus, arg WMRn. G. ſi contra jus Vel util publ. l. 8. Ca. „da Pasiiu ceßd anen— ateſtam.& ſimuil. Si verõ nulla ſit neceſſitas„quæ urgeat, Prin- ei ech vel Rex, maxima injuria cum ſubditis agat, libido ipſius horum for- 1 unaspergefas aufferat, contra ſacxum Dei oraculum, de poſſeſſionibus eos de-
D 2 turbet:
Wt.

212 De Vicariis Imperii horumq́; poreſtate.
turbet: iniqua, ſi modo non improba,& contra præceprum Dei, mandet, non con- veniet ipſis Principi vel Regi inſultare, ejus vitam, famam& honorem rodere, tollere, in diſcrimen vocare, nihil ipſis reſtabit, quam juſſas excipere,& dicto audientes eſſe, Auct. dejur. Princip. dicl loc. Tutus erit& manebit jure Regni,& hoc eſt, quodvult Sam uel, hoc reſpectu direptiones ej uſmodi ad jus regni ab eo revo- cantur. Warem. ab Erenberg. dict. loc. Nec contradicit huic Moiſes, nec Ezechiel improbat, hi boni principis officium deſcribunt, dant limites imperandi, qua- tenus Rex procedere debeat: Samuel monſtrat quatenus procedere poflit ſalva perſona ſua, docet quæ ſubditis ſint ferenda ſeuà bono ſeu à malo principe, necel- ſitatem parendi indicar ipſis. Uno verbo, ea poteſt facere licet non honeſtèé& pis faciat, argum l. ſemper in conjunctionibus, ff. de R. I. Ex his facilis eſt Reſponſio ad contraria. Et rationem quoque habet maximam, q ui enim vigiliis ſimul,& inedi- is, cœterisque laboribus jugiter die nocteque, pro ſubditis ultra humanæ naturæ modum utuntur, Nowell. 30. cap. 2. nonnê dignam ſuà prærogativà meritò debent habere fortunam? L. fn. Cod. de præſcript. Nowell. 1 50. c. 2. Novell Leon. 109. Annon homines ſunt, quorum eſt errare: Omnes habent ſuas virtutes& vitia, unde Gal- lorum proverbium canit: il ya peril à blaſmer les Princes,& les en tout louer eſt en courir menſonge. Si modõ Rex intemperiis& furiis infernalibus non totus ſita- giratus, ita non inſaniat, ut etiam Reipubl. ſtarum, ſalutem populi, adeoq́; ipſam
legem Regiam, ſub quaeſt, penitus intervertere ſeriéattentet, tunc enim ipſo jure
ſe principatu exuit,& in privatis conſtituit, fublato enim fundamento quo Rex erat, Rex eſſe deſinit,& populus ſuperior evadit,& priſtinũ jus ſuum recuperat. Licet ſæviat dico alias Rex tamen manebit, dixi concl. 7 ſupra tolletuum, potius quamut maledicas principi, pro eo preces fundiro, Exod. 22. Alor. 23 5.1. ad Tim 2. 1er. 29. 7. Baruch. I. 11. in his terris judicem non habet, ſuperior eſt omnibus, ur ſupra dii: Etiam toto Regno, quænam ergo Regni poteſtas in ipſum cum omnem ſuamin eum contulit, ubi autem non eſt poteſtas, ibi nec animadverſio, argum 1. 3..⁴ε juriſdict. An inferior in ſuperiorem, imperium habet? I. 4. f. de recept. arbitr. Nee Majeſtas, ut individuum quid, Imperio dum Rege communis eſſe poteſt, concl 2. ſup. pone propter libi dines ‚crudelitatem, latrocinia, impietarem pœnas dare de- bet, non tibi ſed Deo dabit,& quidem graviores cæteris, Sapient. 6. Gallus Leſgrans Seigneurs ſeront grandement tourmentez apres leur mort. Recté enim Ma rcusau- relius Imp. Magiſtratus quidem, ait, de privatis, Princeps de Magiſtratibus, Deus autem de principe decernit, ac judicat. Sacra certé te aliter non docebunt„ 1. Reg. 8.I. Reg. 24. G 26. eod. 2. Reg I. Rom. 1 3. 1. Petr. z. Exvd. 20. Lewit. 20. de noſtro tamen Imp. confer hunc concl. 2 3 ſupr.
So. Imperium Romano-Germanicum, ut Monarchia una ex
quatuor per divina oracula prædictis 4 uſq; ad finem mundi interitum non videbit. 5
4) Daniel 2.& 7. quem ita Divus Lutherus, Dn. D. Winckel. adc. 13. 17
Apocal.& interpretesc jreri—. Gall 72 erpretes communiter interpretantur: innumeri quoque Irali, Galli,
Hiſpani, qui veritatis pori Pretanru Paiſpani, An riratis potius ſtudio, quam invidiæ calculum dare maluerunt, quo- nnen lorus omeric. de Græcis navibus ſuperaret. Lapis enim ibi eſt Chriſtus, us ſine manibus, id eſt, Maria ſine opera virili. Natus ſub Auguſto Impefa- b tore
3 haſen 19“
DuSid e irlurniaden ram 1
ſerenece
Icus bqun- fcne 1 1 4 — 9 85
een Ainalcll 4 fentu ad ſuchenn
1 ¼ r 1, L 2*
vinc ung.e 8 14
12
1 mfon*1 ¹ 4 etcat nleno 1 8
am, quod Ci t, 4m auſimeri Afidn tach Detu pulau uusppelleti, t a hh u. alroreſt, t unaimins pmit mor, dlemanici fals a nuſptodun= Lnnat danmrapudi ren ſullirer un ſeſuor fularin dana ,1r A.„ 1p lale Cem. lle audunc, ut n
wülumln e* Kator cum 12„
.
Rum
[ 4AII

D. juſti Sinolt cognomento Schuͤtz. 213 nnont dorKom-Beſtia autem habens 10. cornua eſt Imperium, quæ duraturaad finem em rda mundi in textibus prædictis dicitur. Sic Adventus, qui Dan. 7. deſcribitur, non eſt te, Rd illein carnem, 1. quia loquitur de capienda ſeſſione in throno Majeſtatis. z. quia egnian jouitur deadventu ad judicium, qualis in carnem non fuit, Iohan. 3.17.c. 12. 43. adeon. loquitur deadventu, qui fit in nubib us cœli, qui ultimus eſt, Matth. 24. Apocal. 1. ec Naa u.7. D. D. Reinking Aereg. Secul. lib. 1.c 1.6. 3. Miror hinc Coſtalii adver⸗½.I. adl. de randi,i quib fde lgib affectatam ignorantiam, an& ubi ſit populus Romanus. Idem enim e poltèt hodiernum lmperium, quod olim fuit, Arum. diſcur. de lur. Publ. teſtatur id Ma- ncipem ximilianus II. Receſſ Imper. de Anno 1455. ibi, Weyland Reyſer Juſtinianus vn⸗ nonefttt, ſer Vorfahr am Reich. Deteſtor ſimulatam Andii ſine bono, ita facere à Cuja- Reſpont cioperanagramma appellati, inſcitiam, lib. 4. d3e Republ. num. 422. Merh Hiſt. lib. 4. nul, An Noncttignorantia, livor eſt, malitia, exceſſus indulgentioris animi. Fregithunc mananm ſummumpoliticum nimius patriæ amor, fallax in Gallos ſuos propenſio, invi- netitéit diolum Imperii Germanici faſtigium: Unde ad ſupprimendam Germanorum lau- 1.109, h. den, in ſcenam quaſi produxit eorum nationem, totique mundo ludibrio eam ia, untt expoſtit: ut videantur apud ipſum nulli verecundiæ fines, pro regula tradit, c. 4. utlount Mah Hifor. licitum aſſe ſuorum popularium dignitatem honeſto mendacio tueri. on totus: Inſgniseſus calumnia, lib. 1.c. 16. num. 1 18. de Rep. principes Germaniæ eſſe vaſal- adeo JosligiosRegis Gallici: Germaniam eſſe Galliæ provinciam, cap. 9.& lib. 2. de Re- enim i publeg. linquamus hunc, ut hominem variæ religionis, Stapletonii orationi, an ento qu polticiſint in numero Chriſtianorum. 5) Dan. d. loc. Beatus Lutherus in kecupetn! Jref yer Daniel§, am 7. Capitel/ ait, Daß wir nunmehr nichts gewiſſers zuge⸗ potiusqu warten haben/ dann des Juͤngſten Tags/ dann der Tuͤrck wird nicht mehr Hoͤr⸗ 4 Tim uh uenäberdiedrey abſtoſſen/§. am 2. Cap. verſ. das ander Stuͤck/ dicit: Es muß ut ſiyan bleienbiß an Juͤngſten Tag/ wie ſchwach es jmmer ſey/ dann Daniel leugt nicht/ omnemie dudbifherdie Erfahrung auch beweiſt hat. Suam ergé juxta prædictionem dul- gum li- ciimuseniat jeſus, filum Imperio nutanti abrum pat,& juſtos regnum ſuum de- epe. lin mumoccupare patiatur cum fidelibus omnib. precamur, quicquid interim tem- potelt a Patbtetat,ſt nobis ſalutare& pacatum.. œnast- jamnaviculà meà in portum ſubductà anchoram figo, oro atque etiam oro, Gallusle ledorcognoſcendi ſimulac ignoſcendi animum afferas, ſi forte lapſus fum, judi- nim Mat ciad cenſuras rigoroſas ne pares. Si calamus titubavir, ne aſperé nimis luam. De ikratba üs diſetendi, quæ faciliſs in aulis,& è ſcrinio Principum diſcuntur, quàm in Zcebunt ſchols tdigeltis&codice, temeritati, ſi eſt, aliquid concede. Quicquid autem
—
de nofto- liri, ſiye aptê ſive in eptẽ, dixi Academicàâ diſputando conſuetu- dine, de quo iterum ſancté proteſtor. zarchat r. * 1— indi i- e(4*)* cl.adeht 85 que Ital- 4
Alpetune b bichc Dd 3 DE Augeſon

—
De Origine& poteſtate Modernorum Electorum,
BäeeesgSe geeEess geeesseeseeeees Ses, Se Sches 5
3„ 4 1 er A 8eSeec. SSSSsnsesscsssscseees VII
DE ORIGINE ET POTESTAT
MODERNORHM ELECTORUM, D. Michaélis Schiferer.
Coxckzuslo I.
5
fulgent Electores, qui ab Impp. elegantiſſ. ritulis jure merit oq́; inſigniuntur-&
imprimis in A. B. Caroli IV. tit. 1. palmites Imperiales, ſeptem Candelabra lucentia in unitate Spiritus ſeptiformis, quibus ſacrum illuminari debet! mperiũ: nec minus veréè latera, ſolidæque baſes& propinquiora Cæſaris membra nuncu- pantur. 1 2. Quantum autem beneficium Imperio Koman. ab ordine illuſtriſſ. uſque huc præſtitum ſit, omnia membra Imperii agnoſcunt& ingenué profite. ri poſſunt, hujus conſilio, ut& opera fideli Majeſtatem Romanam ſartam tectam contra furorem exterorum Peinchum,& rabiem inprimis Pontific. Rom. conſer- vatam eſſe.
3. Deauthoreinſtituti ordinis Septemyviralis, etſi ingens eſt conflictus ſem. ptorum: magno tamen conſenſu tàm Germaniei quàm Italici ſcriptores Otthoni III. Imperat. ex nobilifl. Saxonum Angrivariorum Ducum ſuam genrilitiam oli- ginem trahens, Ziſa in Orat. Ovthonis I1I. Imperat. ambabus quaſi manibus inſit rutione mtribuunt.
4. Nullâitaque habità ratione quorundam judiciorum, quæ magnaa gentia congeſlit Heigiuss; part. l. 7. 3. veriorem& pPe rvulgatioren nopinio nem multo. rum Hiſtoriographorum arripiendo aſſeveramus Ordi nem VII. Electorum pti⸗ mum ab Orthonc l II. circa annum 99 6. decreto commumica ato à Gregorio T Pontif. Koman ſancirum,& bonis avibus introductum fuiſſe, Ma rſil. Paravin A translat. Imperii c. 1 1. Lupo ola. d. Bebenburg. A.I. Regni&! Imperii. Sahpad d. Elect. origerl. Knichen. d. 1 Sax non provoc. v. Eledkorum e. 1. Ziſn. in Orat Ottonis1II. ꝛavrmadla 4.
d I. dict Rona. Imp c. 2.& quod majoxr pars concludit, minor tenetur approbare, 1.19 ad Muniti ipal.
aur Imperio Romano- Germanico ſummo Dei munere in cætera& de præ-
5. Finis hujus rationabilis Inſtitutionis cenſet ur eſſe, ut in futurum nom
—
per ſanguinis lueceſlonem Imperii dign ras quceretur ed per Im perii 1 Ofliciales
Imperat deligeretur. AMa,ſa- Patav. d. translat. Imperat. Kzehadie deE. lection. Germ. prineip zap. I. cujus electionis omnium primum Conradusl. nperat. particepsſa- Ctus, Onuph. panvin. de Comitiis& magis de utilitat teReipub.⸗ per electionẽ pro- movere Principes ad faſtigium— duam per ſugcelnonem. quia virtus lem⸗ Pper certior Dax quàm natura, quæ nullà ſtirpis habità ratione fuap partitur dona- Xeck l.I. Syſt. polit. 2.4. Schonborn. in Polit. I. 2.c. 1. 6. Quo verõ concordiain electione ſervaretur, nominati ſunt tres Germa- la
D. 1
rte Erktati, afe⸗
rne,(oloment 5
1 ls uraliu ere—
p „142 4
1
Nalte J.
reze eer mVnr lsud⸗ 24 ½
TAmrum 182f (ken 1* K 1 um—
n
n rr 41 aa Iat 1
Häbr ddono d
Garet.— Reeropul, ſir— Kemanme 1 7,„
z 3 (eolta Um 1
93 1* 4
3 4 db aang. 1 il

ℳ
—2ꝗ˖— 22
7
(
See
18e
N
6
eflent, in J; iis oficia ſua exercerent
z 4 ½ 7 D. Michaclis Schiferer. niæAntiſtites, Eccleſiaſtici, Principes Imperii, Archicancellarii Mogunt reb. Germaniæ; Colonienfis Italiæ, Lrewironfis Galliæ& R Regno Arcatenſi pra diti ſunt 4. ſecula ates Principes, qui&
H ig a E
9* 41
Plmi unia ſua Cæſari, Palati nus RheniutDapifer,s Saxon. Dux ut Archimarſchal-
1 S 8T gnavité erexhibere rent, Iep⸗ ld. i Bebenburg. d dæ! aurmeiſ 3.1. 2. de I. dc. 1. Etne cui mirum videatur quod Antiſtites tres Electores in hoc auo. lium adſciti ſint, ſcien dum eſft inſtitt p. ſanâ ratione factam,
1Kü-
queſacru m Co01
ſſ Br us, Ma 41 chio k
7. 1ſ5
111!
ctorum ab Impp
7 5
4—
ULIO
andent Durgen ſ. ut Camerarius— Dux B Bohemia ut p dincerna In Regni, c. 2. Schönborn. l. 5. Polit. cap. 6.
ligi
nem horum trium 1
ducti namq; zelo fidei& religionis, quosvè oribus Caroli Magni, poſteaquam inaugurationi& conſecrationi
hiſtoriæ teſtantur, Heigius part. 1.7. 4.
fato in Romano Repub. licuit Sacerdotibus& re
1
PO
— STII
Ele-
io ſis verſari, imò
cum Regno& ſacerdotio ꝗ quàd oq; conjunctum Imperium habete. Rrodl. rerum ju-
2. fit Mel lchiledech Rex& Sacerdos, ſed in fi gura Chri iſti, ſit He-
li Sacerdos& jude Spopn ſint Sacerdotes Politicis veſtibus ac muneribus aliqua- do donaus Tligtanen maximèé convenit, ut h. læva non dextra teneant, ſibiq; pri- il egio data non debita ſimpliciter ex officio putent; CGaſus, I. 1. Sphær. Civitat.
18 ab initio àtem uPd
Kekel 499
Impp. præfuiſſe an ochinüa zau 8. Parif. (eyten d
111
in inaridedaſ 5,. rir. 4:6.I. G
da arts menbe
anab ollu
Senaa 1 cap. 15
Ir anan Lrus 9.
A
b
2*(as uxrni ual MRa
morbinn; vII Pled iao 460 b. Auſle „ Jrasd E) l lekuu⸗ 8 pul
ur zelll)T M
8
. g Pntoid.
— —
Inpern
tle
Nec diſſimili ratione apud Francie Regni moderatores in conſtiturior uüiie. n XII. Parium à Ludowico Kegejuniore Anno 1179. facratiſſiméè creati, Keclefaſti-
iſecularibus adhibiti leguntur, Hottom. in Francogall. 17. Pares autem propterea ad set cull dicti, non quod Regi, ſed q Juod inter ſe pares ſint; Septemviratui Roman. Imperii
P
judicia multorui m al
t Ur, tr. dA anſ mus eC.
1
æſaris con ſiſten 1z.
2
tione
atus: Plectio ꝗ uic K4. Polit. 11.0
un dea uccef
z. G 2.4 aau,
14. Unde om
ürmare, b quod f
3 r
Cum du vo ſin videl icet&f uccel ſſio Ute wel Uſita
ad pot elt.
62
er;
Regis, vcum Regnum Galliæ ex familiæ ordine ad proximum q Tilu de reb. Gall.l. z. tit. de Parib. Gall.
4
12 11
1
Ueme
Sz pervenit
10. Ac proinde ſynceré aſſev eraMchunde veterum Prineipum in religi un, gum gnam fuiſſe devotionem, tantam ſan ‚ut ſine ſacerdotibus& Epiſcopis ni ni gnum feliciter ſe abſolvere poſſe ſper art, Kira demum recté omnia proceſſur derent; Sir eligionis antiſtites ſtisc onfiliis præaſentes haberent, Heigius par quæſt. 4. I. Præmiſsabrevi& ſuc
3 4
cl lere ſimiles quoad ſuſtinendum jmpe eri am; non verõ quoad Aeokiomen Imperat. aut
„lob.
Olle 44 1 4
CLẽ
cincà delineatione primor rdii Electori, fu agientes wund,. am! nplectentes Eaequen magis reritaticonfona viden-
Hehcho in Do Mear. Rus 77. e. 5 3.&; 34.
1 ubi
11 11
odi, PerAn sImpetium legitimé transfertur, Electio in Republ. Romana? à prima Cæſarum origine
lem, ut naturA prior& antiꝗ uior: ita& utilior eſt, teſte Arrſtot.
Im 114
* n L1bL
.9 Ula optim um que
me
q; Elect tio invenit, Tacst*s 1. hiſtor. F.
10 ipſi Principi melior eſt, quoniam magis firmum ac diu- rium, pro qua ſucceſlione, Lipſ. 2. polit. 4. Bodin. l. 6. d. Re- chn 46 4.th. z. diſputant.
smodis ſtudueru liberos genuinos non hiPerent alio os ad Imperiur Intzü ſicuti Julius Cæſar A aguſtum hæ
Rt primi Cæſares
redem inſtituit, Auguſtus
Im aperi um 1440
1 Perlum ac
1 7 1* 1 do
n fua do-

De origine& poteſtate Modernorum Eleckorum,
n Druſum Hinc hæredes Seneca vocat, adminicula Auguſti, Suet. ſub- 4 0.*. 7 7 ſidia auleʒ Plinius ſubſidia Dominationis, Clapm. l. 2. c. 21.d. arcan. Rerumpubl.
216
vit, hic viciſſit
15. Noſtrum enim Imperium quod Electitiũ ſit, abundéè eluceſcit,& quod Electoribus jus eligendi Cæſarem competat, nullum eſt dubium, e. per venerab extr. de Elect. A. B tit. 7. non quidem uni aut pluribus, ſed toti Collegio;& proin. dehabenda eorum electio eſt, ac ſi à tota univerſitate Principum& populi, quibus in ipſos ea poteſtas trãnslata eſt, facta eſſet, argum. l. item cur,§. ſi Decur. †
quod cujuſq; uni verſ nomine,&c.&. ult. d. prabend. in 6. Lupold. à Bebenburg. d. I. Im.
erit. C. 6. 16. Parlim altius jus electionis dimetientes„Hiſtoriographi hanc anſam nobis ſuppeditant ſcribendi, illud nempèé primitus penes Septemviros abſolute non fuiſſe, Schard. d. Erincip. inſtit. cap. 9. Dreſſer. contra Bellarm. d. translat. Impmaß ſed procedente tempore,& ante ætatem Caroli IV. attritis per bella civilia fami- liis Suevicis, Franconicis& aliis; cumq; furor& rabies Pontificum erga Impp. Ro- man. magis magisq́; exardeſceret, tum demum ſenſim ad ſolos ſeptem modernos eligen dipoteſtas conſilio Imperat.& voluntate Procerum devoluta eſſe, colligitur Ciſn. in Orat:d Otthone I I1. Imperat. Heig part 1. 3.
17. Initium hujus translationis& mutationis colligit, Dn. Frider. RHortle- der. Fautor meus plurimum colendus in diſputat. ad sleidan. theſ. 7. ex Brunone Saxont hiſtorico,& ſub turbulento Heurici I V. Imperat. ſtatu poteſtatem illam in Impe- rat. invaluiſſe affirmat.
18. Conſtat ex ſuperioribus abſolutà Electores Imperii poteſtate gaudere in eligendo Imperat. Electoribus autem Archiepiſcopis velut privilegium perſo⸗ nale jus electionis conceſſum eſt, nempè ut qui legitimé ad unam ex Metropolita- nis ſedem aſſumptus fuerit, tam diu jure illo fruatur quàmdiu dixerit. At Laici jus eligendi hæreditarium eſt,& ubi primogenitus filiorum defuncti Electoris, el ſi hic fine filiis deceſſerit ad propinquiores fratres vel agnatos hæc ſereniſſima dr- gnitas devolvitur, Onupbr. Panvin d. Comitiis
19. Et licet tres Ordines ad Comirtia vel per ſe, vel per ſuos Legatos con-
veniant, qui in tres claſſes diſtinguuntur, prima Electorum, altera Principum, Oo-
mitum, Baronum, Prælatorum) tertia Liberarum Imperii Civitarum; Civitatest-
nim unum conſtituentes corpus in duo latera partiuntur: in die Reiniſche vund
Schwaͤbiſche Banck; tamen poſterior ordo in numerum ſolum ſuffragantium,
nonvotantium refertur, Paurmeiſt. l. 2. d. juriſdict. cap. z. Du. D. Arumaæ. in comm..
B quæſt. 6. 20. Sed quid eſt? quod de J. Sax. I.3z. art. 53. cujus h. formula, der Schena des Reichs hat keine Wahl/ darumb daß er nicht deutſch iſt: Electio denegaturRe-
gi Bohemiæ, licet in numerum Electorum ſit adoptatus, quoniam ſanguine Get.
manico noneſt cretus; ceſſante igitur huſus legis rati r; oſaule
eeeaze d, R. d li igitur hujus legis ratione, ceſſat ipſa diſpofitio⸗ *e. de R. I. in 6. alias ſi conſentientibus ſuffragiis Electores in unum conſpi-
rent, reliqui tres in alium, poteſtatem habet Rex Bohemiæ alterutrum exillis el-
heucl& in Imperat. evehendi, Peer de Andl. l. 2.de lnſt. Rom. Imperii, c. z. Schõn born. Olit. c. 3 3.
21. Tanta cum effulgeat Electorum dignitas& amplitudo, ſunt qui prafe-
ctis Prærorio„Lenatus urbis Romæ, Septemviris Perſarum„Ephoris Lacedæmo niorun
ℳ 1 b plemnyreno en g b 3 b Jumeirtöet 1 b!
emä leinih un krsc b 19 T
pnſenatus] a ſclog nverlifotem un r c n'temfitis 11 pcu0 mni Gai, u Ve ugtzutj 1 Kee uup fann 4³ mnii a m. dumen ſum hoc biucis con, a Hut Pa
auichat trusk. anfun proje:„ rum ſe
lan lnp2 Scuati diautusin s Friacip
tiiEph, E am tan aqdxeipopi tum K
4 1„ fentuin R. wahlen— deuloran „
Keddain 2 ſanum*
- Lan
d. J.Cns onſt⸗ Ch„ Ut AN hr 1dca u,

D. Michavlis Schiferer. 217
4 niotum comparare non verentur, quib us non levidenſia jura& amplitudines com- 1 Kerumd etebant, ut præfectis pretorio quod Patres dicerentur Imperii& provinciarum. 4 Lelucelöh leniſſimumq; Imperium in Senatores obtinerent, Cujac. adrit. C. de off prafect. pra- in 3 gn„ Hennig. Göden conſ-i. V eſenb. conſil. 46. n.⁊. 4 Lollegnh 22. Quod Senatus Roman. elogia& tituli Electoribus etiam competant, dpan auos Patres Imperii florem& partem meliorem generis humani veruſtas appella- Lend g kem Zep⸗ Tem 9 vStuf m tunſſ wirznec non& Septemviris Derſarum quod judices prudentes patrii Juris& LL. In- ni Behanm, terpretes ſint; Henning Gaæd. d. conſil. 1. Weſenb. d. loc Ephoris Lacedæmen. Covarru- uiss comparat, quod æquè ipſis cura& negotium Reipubl. à populo demandatum itogtaylila fuerit, 114. aAdmunicip. l. 97. de condit.& demonſtr.& facultatem habuerint ſibi deli- aepteminc gendi& deponendi, ſ. 1 prad. 7. c. 1. d A tnand 23. Veruntamen funt alia in hoc laudatiſſimo Ordine auguſtiora, quæ præ-
ne belaaſ dictis perſonis& officiis congruunt, ut Præfectus prætorio, qui nudà& imaginarià 19 icumerzil dignitate ſaltem gaudebat, nec Senarus Roman. ſemper eundem honorem habuit, a os ſeytmt itaut Tiberium ipſum projectæ illorum ſervitutis voce publicè emiſſa aliquando a olutatkg puduerit,& ſub Leone Imperatore Senatuſconſulta fieri prohibente, Nowell. 78. poteſtas ejuldem Senatus in ipſum Principem translata fuiſſe videatur, Heig part.r. awit, Dunt quaſt. 4. 3 dn ertur 24. Nec minus Ephori fictitiam tantum fovebant dignitatem: major nam-- atem iln que poteſtas erat penes populum, cum ſtatus Lacedæmoniorum magis penderet ad formam Democraticam,& à potentiori fieri debere denominationem, conſtat dir erü pore exarg. quaritur,& ibi Da. de ſtat. homin. Ephorique repræſentabant populum: nec
an lat rriikge denique llluſtriſſimi Electores ſunt comparandi Septemviris Regum Perſicorum, e qui nonbrincipes, ſed Judices prudentes Patrii Juris& LL. Interpretes fuerunt, Io- iu it Jepbus antiquit, de ludatc. l. 1.c. 6. Briſſon. de Regus Perſar. 1.1.5. 89.95. dehmsl.2z. Necmitum videri debet, ſi hæc dignitas Regibus comparerur, ut cen- 1os latkun ſet faciendum, Sehrader. d. princip. Inſtitut. in proæm. Si enim Præfectum prætorio A Regibus alimilare Theodoric. apud Caſſiod.¹.6. c. 3. dignum judicavit, ſi Legati Pyrrhi loc lulgt Regis Rom. Senatum Regum conſeſſum judicarunt, Flor. 1. 1.6. 18. imò ſi Cardina- 4. aAlteri!hit les Roman. Pontif. eminentiam& gradus amplitudinem Regibus æquiparantur,
d. n Palao. r n.e ritaun d t.Carainal de ſacr. conſiſtorii conſult. part. 5. uaſt. 1.:5. 266. cur non etiam regalis
—
—
—
——
— ,-
—
14 mi aut Prærogativa tam illuſtri ordini, ut cæterorum Principum ſortem multis paraſangis nem lhlr iſa anteire videatur, Heig parr. 1. 7.4. 4 193 J, 46. Electionem novi Imperatoris feliciter auſpicando ſtat potior ſenten- tia àparte Moguntini Archipræſulis illuſtris collegii Principum Electorum, hic cæ- anaant teros Cotlectores ſuos pro electione futuri Cæſaris literis ſuis patentibus ad oppi- 42 letis dum Franckfurt Moguntinæ Dicœceſis quondam à veris Er ancis& Trojanis fun- t du lamt darnmeweare ſolet, Petr. de Audl. I. 2. del. Regn. Roman. e. z. A. B. tit. de Eledl. Regi⸗ 14 A An. t2 an Mo 27. Facto ampliſſimo conventu in Baſilica§. Bartholomæi premiſſis ſacris a naro. mMoguntinus Archiepiſcop. vota ſingulorum inquirere& ſcrutari habet, quo facto 8 Aka g cæteti Coclectores ipſum Moguntinum vice verſa requirunt,& votum ſcrutan-
Ao— tenit. 9. 4—. 1. 14 M Im) nt co, ut hæc omnia in Carolil V. Conſtitut. A. B. latiſis declaratis dignoſcun- ü Joluo ur, Onuph. Panwin. de Comitiis. 3 4 127 △ 0. 2— 8 4 7 4 Uul 1 luö 28. Nullà autem ratione ex dicta urbe Franckfurt ipſs Septemviris dece- P I, Ee dere

218 De Origine& poteſtate Modernorum Eleckorum,
dere fas eſt, niſi prius in unum caput unanimiter conſpiraverint& digniſſimum Imperio Romano inter novos ambientes recentem Aquilæ Romanæ Majeſtatem Candidarosrité elegerint, quod ſi facere diſtulerint intra 30. dies ex A. B. diſpofi. tione pane& aqua tam diu alendi, donec voluntates eorum in unum conſenſe: rint, Onuph. Panvin d. l.— 4 29. Hujus etiam Collegii illuſtriſſ. partes ſunt, non tantum electionis ne- gotium moderari& abſolvere, ſed ipſumet Imper. ex formula præſcripta, qduam Ca. pitulationem dicim us, Imperio univerſo obligari, ad cujus obſervanriam vi jura. menti Cæſar aſtringitur, quod ex ipſis juris Sax. verbis lib. 3. arr. 4.§. Als man den Nonig wehlt/ ſo ſoll er dem Reich Hulde thun vnd ſchwer en/ ꝛc. colligiturznecnon ex Clement. de jurejur.& tibs Domine diſt. 63. conſectarium eſt, Rittersh. in partit. EE. 0. 10,/. 11. Heig part. 1.. 4. Schönborn. l. 5. Polit. c. 8.
30. Ex quo fundamento colligit Bodinus, formam Imperii noſtri Roma
no-Germanici eſſe Ariſtocraticam; verum hac aſſfertione arguméti ſui quatuor terminorum uon infringet ſtatum noſtrum Monarchicum; Nam ſi hic juramentis quibus ſe ad obſervantiam LL. fundamentalium aſtringunt Principes, læderent fuam Maſeſtatem, vix ullus eſſet Regum, qui Majeſtatem ſuam ſalvam habereta nec ipſe Rex Galliæ, qui æquê in LL. regni jurare cogitur, teſte Hortom. in Franco Galu E Ariſt. 3. Polit. o. quoſdam ait Reges ad Imperium admitti fine juramento, quol- dam v. non niſi juramento præſtito. 31. Valdé ergé lubricum eſt ex eo Monarchiam nobis denegare, quodes. pitulatione ſit certis modis conſtricta poteſtas Imperaroris; Quin potiſis ſi caligine fubmotà ad lucem veritatis oculos attollere libeat, quorum nexu pleriq; Regum hodié conſtringuntur Varemund. ab Ebrenberg c. 1. num. 40. dl. Regni ſubſidiis oſten- dunt Imper. in Caſibus non exceptis jure veterum Imperat. qui procul dubio Mo- narchæ fuerunt uti, Da. D. Aruma. Pracepe.& Fautor meus obſervantiſſ. in tr. deju- riſd Rom. Imperi nec vanâratione Imperat.& Regum potentià loris ac frenis con- ſtringere, cum nemo facilè tantà ſit præditus ſapientiã, ut poſſit in ſumma poteſ- te modum tenere, Pontanus lib. 3 apud Herodot. 32. Sicipſe Carolus M. Imperator, cui aliàs abſolutiſſima era v poteſtasit- vendi,& omnia ſecundum nutum acvoluntatem in ſpatioſiſſimo ſuo Impetiofe- ciendi, juramentum tum temporis Leoni Pontifici præſtitiſſe dicirur„quodinan- tiquo quodam Commentario, qui Ordo Romanusinſcribitur, refertur. cujus hæc formula:In nomine Chriſti ſpondeo atq; polliceor ego Carolus&c. Imperaton co-
ram Deo& B. Petro Apoſtolo me protectorem ac defenſorem fore hujus§. Rom.
Eccleſiæ, Arni, I. 1. de jure Majeſt. c.. 3
33. Hinc in dubium vertitur quæſtio apud Juriſperitos. Utrum Flettotes Imperii aliquem Principem non Germanum in Cæfarem eligere poffint i quæſtio valdè agitata fuit in Elect. Caroli V. Imperatoris, ub? Preyirenſis mirum
in modum parrtes Pranciſci I. Galliar. Regis defendit motus, utarguit Sleid. libr.l.
vomm. c. 1. pr co vatisicuiuſ. Iſar I.Prognoſtico vatis cujuſdam, qui Maximilianum dixerat ulrimum fots Cæſarem Romano-Germanicum.
34. Sed cauſa dubitandi imé Haß inien. 98 4 kauſa dubitandi maximéex eo proſilit, quod A. B. non vetet, nec pr EL. quibus ad Germanos Principes facta translario Imperii dicitur, prohr-
ditum extet, qu 96 eſsé atat. 2 ter, quod ergò expreſsénon mutatum in LL. eſt, cur ſtare p rohibetur, 6 6.4
DALK”s e
4 1 1 Kirnbelegeh n
Vuun ptoaſu.— ſir⸗
l k „A 9 44 aima angle 4
anobtantbus un cna anll. a Ce n[hd.
d
ane khd conl A u ci PrerKipe n pene Hccclonge ln a it ituala df i Nipa hiepum eſſ&4 dum Sirdes Eccle i ſocnce Lüuſcſtaten A det, u nunf
tandocwoce i kat. le atgulgran) Gallocu mndeitnatus t, ztau
llrcdielm A☛᷑ docet
KnCoronia n m) cri dud älchieſ 0 Colo
li; ug ofciat nünit guog nn 1 Sne
tiju, 1e 9u ſom.
dürner fee non d
4 454 e 3 quehere

—
2! 1
Rornn
11 48*.. D. Michaeélis Schiferer. 219 2. Ar teft.& erubeſcimus ſine lege loqui, Nov. 18.c,1 5. in hr. conſtat etiam ante Caro- liIV. deſignationem Alphonſum Caſtiliæ Regem& Richardum Cornubiæ Du- cem, poſtea Edorardum ex Anglia ad ſceptra Germani Imperii eſſe vocatos, Heig.
part. 1. 7 5.
1 mana M. in es ex bi
an u unanc
His non obſtantibus cum meridian lucs clarius ſit translationem Im- uum e Herüatempore Caroli M. ad Germanos factam eſſe activé& paſſivêè, at loquitur eſciyug panorm inc venerab. J. Eledk. con ſectatium eſt ed intentione diſpoſitam eſſe, ut axio- dlenanin malmperi ſacri ſemper& in perpetuum penes Germanos eluceſceret, Pet. d. Ande. SAKA I2 Almper Rom:&. 3 nec longè ab hac ratione aliorum eligentium communis for- anercollgn ma diſcedit, ubi in c. nullas diſt. 6. c. metropolit. diſt.37. d. Elect ritẽ ſancitum eſt, dę dnn KRitenta gremio Eccleſiæ Epiſcopum eſſe eligendum, etiamſi alibi digniores reperiantur; quod ſhoc in ſimplicibus Eccleſiaſticis beneficiis& minoribus regnis valetzm ultõ aen imperüm magis in tam illuſtri m ajeſtate valere debet, innoc. Gentil. in Commeni. d. Regno part. mnargümiit I76. 3. Heigius part. 1.7. 5. an Nam dti 36. Poſtquam hoc modo Imperat. legitimé electus eſt, proceditur poſtea at. Dunche, adinangurationem A uiſgranum, qui locus ex more vetuſto ad peragendam ſa- mlalank cram coronationem deſtinatus videtur, ita ut Carolus V. Imperat. jus loci mutare
n ottem.u!h noller exconſtit. A. B. etiamſi peſtis ibi graſſaretur, Sleidan.l. I. coman. cap. 1. commu-
ne urm nitamen conſenſu Imperat.& Electorum exneceſſaria cauſa mutari poſſe hodier- aum exemplum D. Matthiæ Imperat. edocet. an disdeneggé. 37. Triplici Goronânovus Imperialis Candidatus inauguratur Argented 1 OQuuut primum Aquisgrani ab Archiepiſcopo Colonienſi, non veròô Trevirenſi, ur putat m neso- Schonborn.8.. Polit. cap. 9 cui primum officium Regi Diadema imponere compertit 1e 1up ex A.B.t. 4. cum olim id quoque Moguntino competerer atteſtante Rittershuſ. in uimu notis ad Günther. lib. 6. Ferred deinde regni Longobardici propria Modæciæ propé aohſruns Mediolanum ab Archiepiſcopo Mediolanenſi conſecratur; Aurea deniq; Romæ a matii ſetske pontifice coronatur, quorum folennitates deſcribit Iovius in Gar. V. coron. Onsph. roftbu Panu. d. Comit. 38. Ad exemplum ſupremi terræ cœliq́; Mo narchæ his tribus coronis Hie- dllmseute ronym. Balbus Epiſcop. de coronat. Imperat. noſtrorum ornari autumat; Argenteà, 4 Jilm ult ut Zach.] Sumes inquit, argentum& pones in capite Jeſu; Ferrea, ut in libroKegum lr 9 üank, 5 ſub imagine Eccleſiæ, qui ferream ſibi fabricavit coronam; Aureâ ut in Apocalypſi, wxim 1 hid— Buhuit löper nubem filium hominis habentem in capite ſuo coronam au- lnt n, haſſan. in Catal glor. mundi. conſid. 27.. 1 khbe 39. Aliud nec illepidum agitatur commentum, Imperat. ſcilicet triplici one corond inſigniri, ideò quod ſit totius mundi Dominus, qui in tres plagas mundi di- Porr.A Im ſpeſcitur; Dominatur enim-Aſiæ, l,Fn. Cod. de rempor. appell. Africæ.I. d. off præfect. 25 ee at eitos, Prator. Affl Europæ I. 2. Cod. de Appell. Zoannett. in:rać de Roman. Imper. num. 248. L n,. 8) neſeeng Schneidw. A feud part. 3. num 61. Unde non de nihilo ſcribit D. Thomas, Imperat. dd„ül an 6 traherenomen à ſupremo Domino, quaſi omnium Dominum,& qui ei ubeſſe re- a neuns 19 Aheamn ſuccedendi jure, legitimisque hereditatibus privatur, c. jus. Quiritum. dn 1 6.1. b 4 1“ enefſ Allegoricé hanc triplicem coronationem quidam enodant, Imperato- Awi is e un Primum argenteãâ coronari, ur intelligat ſe oportere eſſe purum, nullaq́; 8 Ipe 1 acula conſperſum, exinde veteres vocarunt argentum purũ purumque; Deinde. 1 arſtate- b Ee 2 Ferro,
Ale
4. J Ame. 99) 1 L4

De origine& poteſtate Modernorum Electorum,
Ferro, quod deſignat, tantum virium ei ineſſe debere, ut in Longobardia hoſtes devincat, totamque Italiam ex infeſtiſſimorum tyrannorum manibus eripiat, 7 jn nomine Domini, Codic. de Offic praf. prator. 4 ffr. poſtremum Romæ auro inſigni. ri, quia ſicutaurum perfectiſſ.eſt ac pretioſiſſ. metallor. ita Imperat: in urbe Roma, quæ eſt Imperii caput, ſupremum aſſequitur perfectionis gradum,& rcellentian fuperomnes Reges,l. 1. C de off praf. augur. Schneidw: in Proæmio Inßtit cum 1 allegat 41. Solennitatibus& ceremoniis plurimis, quæ adh. ſacratiſſ.opus accede. re ſolent, ſicco pede præteritis,& quarum latiſſimè Conſtitutio Carolina facit mè tionem, ad talem quæſtionem ordimur; An vi ſolius electionis Cæſari competat furiſdictio, an veré tum demum, ſiſubſecuta fuerit Papalis coronatio? Paurmeiſt. d juriſd. l.z.c. 3. Schonborn. l. 5. Eolit. c. 7. 1 1 4². Suffraganei non pauci hoc rerum ſtatu adhuc erectis ſtant animis, qui autoritatem Papalem mirum in modum, ut in aliis ſic in præſente caſu extenuant, inprimis verô Hoſtienſis Cardinalis, in c. ſuper quib. de V. S.& in c. f. qui fili ſuns- legit. nec minus Spec. Iohan. Andr. qui omnem movent lapidem, ur id nob. omni. nô perſuadeant; nec ſolum autoritate ſacrorum Canonum pugnant„ſed argum. quoque jacula in repugnantes retorquent non poteſt, inquiunt, eſſe perfectum, cui particula aliqua deeſt, Ariſt. 5. Metaphyſ. cap 15. ſed dum negligitur& ſuperci- liosẽ quaſi deſpicitur coronatio atq; inunctio, cæteraq́ue ſolennia Pontificis, pars aliqua Imperiali faſtigio deeſt, non eſt igitur perfectum.
43. Inſuper nemo quippiam agir, moliturus, antequam oriatur,& ſit, ul. ff d. collat. bonor. ſed Imperat. in coronatione dicitur oriri& ſic incipere eſſe, le mnes, ff.d fer. ibi velortus Imperii protulerunt, ubi gl. id eſt, coronatio. Peir. d. Anal. la:i Imp. Rom. c.. Hieron. Balbus d. coronat.
44. Præterea, ut in naturalibus unaquæq; tria continet, ſubſtantiam, vit- tutem, actionem, quæ adeò invicem cohærent, ut actio non niſi à virtute profici ſcatur, nec virtus, niſi ſubſtantia Averroes, 7. Metaphyſ. 5. Electio autem locam ſubſtantiæ tenet, confirmatio virtutis, adminiſtratio actionis; ex quibus neceſſatio efficitur, ut Imperat. ex ſola electione adminiſtrare non poſſit, niſi prius confirma. tionis virtus acceſſerit. b
45. Hæc omnia qui jura Imperii labefactare ſtudent, quaſi palpum nobis obtrudunt, adverſus quos nulla certior victoria eſt ſperanda, quam ſi eos ſuo què- quegladio jugulemus; inprimis nobis herbam porrigere neceſſum habentinhoc, quod Pontifex antequam coronetur ſuo officio per omnes numeros fun gi folets.
120
licer. d.elect. E elect poteſtate, quin imò ſi quis eo prærextu literas Pontificias oppu-
gnat à facris myſteriis, ur im pius& prophanus arcetur, utin exrravag. Benedidt. AI. quæ 3 midir zu nonnulli, habetur; Hoc ſi valet in Pontifice, quidni in Imperatote cu 3 3.. 2*— 5 5„ 7 im Imper. ſit Dominus totius Orbis, gl.in c. Adrianus diſt. 6 3.& præferarur Pomt- ci in Iglorioſiſſ. C. d. Summ. Trinit. 8.„21. 3. 3 46 Quid veré inre plana tantum operæ ponimus, cum certiſſ. Canonum Aabeon e cdir c-omnem nobis ſerupulum ex animis exemerit in c. venerab. d ele ſi 9 ns. de imus⸗inquit, quod ſi Imperat. coronam in loco debito accipere nof 8— 8„ ni logids authoritatem adminiſtrandi ab Archiepiſc. Colonienſ. poſſt cipere, velfua autoritate, im habet exe 1 ini d„quam habet ex electione, ſine ulla coronatione mint- ſtrare, Hieron, Balbus de coronat. 47.Qr
D AM n Auuah f.
.. e!dabestn 2f por 1 maikrr 34 4 A Pecd'wrtacmmute«.
e llſsiſ
„ 4. 14* f ae oteltatem“
Allal
1 ¹
m plto ego bic aqaclufonen Pfpe Enxiyli C=l A zann urr, Iuell d Rten nn(xolie 1 ſanslnpera comt aictgiumci n Kre uxugenen Ed jr
ebratis, tü a Km K.
uihendere un pfeilo
dülnxeret Ft i gauda umkenedcit hino! deedcongu, Amc
ftmlaln di f kus cücaron aligt.
44143
4

—
4
Arron
an nanbug z⸗ jur.fa.I.G I.& talis e
121
D. Michatlis Schiferer. 47. Quilibet Pop. carens Rege, poteſt ſibi Regem de I. gent. eligere, I. ex lectus ê veſtigio non tantlim ſit Rex; verùm& jura& bo- iT ma amt naillius regni po teſt adminiſtrare. Sic Principes Electores ratione jam dictæ inſti- nerar inu tutionis habent poteſtatem eligendi Imperar. repræſentantes in hoc omnes Prin- m Ken cipes& Pop. Germaniæ, Italiæ,& aliarum Provinciarum recognoſcentium Aqui- an lnfitan am Kemanam, poſito ergò illo, quod exercitus d. I. gent. faciat Imperat. c. le- tt craudn gimus, diſt 93. concluſionem nobis ſuppeditabit regula, ex electione hujuſmo- itoCuu dilicite nomine ac reipſa Cæſar. Roman regna, jura ac bona, S8. Imperii admi- tass Cein niſtrarenon verebitur, ELupold. d. Bebenburg. d. Iurib, reg. cap..& hæc ſententia a- au tonatio'nh perto fundamento Carolinæ conſtitutionis nititur, tit. z. d. elect. Rom. Regu,§. ult. 48. Autoritas Imperat. etiam cum tanta ſit, ut qui auſit ipſorum placira in aur Gisann dubium vocare, ſacrilegium committere dicatur, I. 3. C. de crimin. Sacrileg. Viden- entecaln dumitaque quid hoc in genere ipſi Imper. ſenſerint. Maximilian. I in Comitiis Cõ- one ſu ſtantie Anno 1507. celebratis, dignitatem& authoriratem prorſus ex arbitrio Prin- al en, ui cipum Germaniæ dependere palam profeſſus eſt, Guiccia. lib. 7 fol. 244 Bodin. l. 1. d. an pograntſ Repub. c. 10. zuunt elen 49. Sic& Imperat. Fridericus audacter reſpondit; Quicunque nos Impe- benegüennt rialem coronam pro beneficio à Domino Papa ſuſcepiſſe duxerit, Divinæ inſtitu- aur leunalici tioni&dodtrinæ Petri contrarius eſt,& mendacii reus erit, Radew ic. d. geſtis Frider. 1.11,6, 10. Arniſd. translat. Imperii, c. 7. Knich. in velit. Apolog p. 31. ſo. Denique ſi coronatio Papalis tantæ eſſet efficaciæ& poteſtatis, ut ele- Ktusinregem Roman. abſque illius confirmatione non poſſet ſubſiſtere, nec Impe- a atu.Mdl Tünegotia realiter adminiſtrare, ſané hunc coronationis ritum tàm multi Impe- V rat neutiquam intermifiſſent. Conſtat enim Rudolphum I. Albert.& Maximil. I. Perdin.& Maximil. II. Rudolphum II.& jam ſuperſtitem D. Matthiam Imperat. le-
at tinet,ü...: 3 üonvüti gitimt expedità electione plenum jus obtinuiſſe, Paurmeiſt d. l. Elec. Rom. Imp 4.2.
un dagedank
r
an Tuam rün don Kücinch
d. letuur 6.4.& quamvis fruatur tit. Roman. Imper. non tamen exinde ſequitur, ut de neceſ- 8. ergins ſtrateſit ixſum Romæ coronari, cum Roma cenſeatur eſſe„‚ubi Imperat. eſt,& ubi- u fft nüf cung; cſtRom. Pontifex ibi Roma ubi Helena, ibi Troja, Innocent in. Eccleſ. de eæ- en eept.s accuſatum, d. Simonia.& Imperium non in loco aut Italiæ occupatione funda- dlar, uitt tut, Heigius part. 1. 2. Alber. Gentil d. belli, l. 1.6.23. 9 ues. Abſolutiſſ. Electores Principes in Imper. Roman. habere poteſtatem 2 5a dera electione eligendi Imperat. eumq; ad obſervantiam LL. imperialium coar- 8 aca Ktandi dicimus; has ipſas verò ſi non obſervaverit, æquè poteſtatem habere depo- e nendi& alium fubſtituendi aſſeveramus; cumq́; ejus ſit deponere, cujus eligere, apltela⸗ 1 1 ang 3. A ze judie.& qui habet jus conferendi, habet etiam deſtituendi, Panorm. d. aaum Clricu 4. conſentit epiſtola Zachariæ Papæ ad Gallos de abdicando Childerico Gqutt apud Auent 3. Annal. Bojor. regem plebs conſtituir, eundem etiam deſtituere poteſt, 6 Li Da.Prider Hortleder. Fautor meus obſer vanriſſ in diſp. ad Sleidan. 1h. 9. Arniſ.l.1.de lur. 1 Anſeuse n entee 2. Eſtque ea fimilis conſuetudini vetuſtæ, qua Imperator. à Senatu fue- d erii, 6 runt judicati hoſtes, quæ pœna fuit, ut cervix inſereretur furcæ, corpus virgis ad cr nef ncsderetur, Sueton. in Neron. cap. 45. Forte etiam illi pœnæ æquiparari po- 1 as 4 3 3 quis Jure civili à gradu& dignitate dejicitur, l. aut damnum in princ. f d
Ee 53. In
3

—
De origine& poteſtate Modernorum Electorum,
63. In quam pœnam incurrit olim Adolphus de Naſſau. Imperator, quiab Eledoribus homicidii, ſtupri in virginem, ſocordie, negligentie, per urii inſimula. tus eſt SCto, ut ait Aventinus, 1.7. de faſtigio deturbarunt; ſimilique autoritate pau. 1é poſt contra Wenceslaum à Patre optimo Carolo IV. Imperatore natum filium avum& inertem, minusque ad clavum Reipub. Romanæ auguſte natum uſi, Paurmeſt. de Comitiis. Arniſ de jur. Majeſt. l.. c. 6. Ra.
22
degenerem, ign torquendum aptum
phadl. Volat. l. 2. Cuſpin. in Wenceslav. Bodin. l. 2. de Repub. c. 5.
54. Et hicalas procul extra nidum Pontifex Roman. extendit, quidvè Re. gum dignitatis habet, à ſua manu petendum clamat; Rex aliquis ſit annon ſua cenſuræ etiam, ſui arbitrii, ad ſe pertinere transferre regna de gente in gentem, quippe qui ſit Vicarius Dæ rin terris, ſed malé: nec nos fugit quantoperè olimin Imperat. Reges& Principès ſyſlaturiverit,& excommunicationis fulmine leviſæ- pé ex cauſa percuſſerit, quæ omnia de facto tum temporis obtinuit, Arniſ.l I. de ſur. Majeſt. c. 4. 5. Exlmperat. octo reperimus excommunicationis fulmine eſſe tactos,
ex Regibus Gallorum quatuor, ex Regibus Angliæ duos ‚Ladislaum Regem Un.
gariæ Alexander V. regno exuit Plat. in Alex. Ungariæ namq́; regnum feudis Eccle- ſiaſticis ex ſententia Clericorum annumeratur, in Catalog. Feud Eccl. idq́; feudata- rium D. Petro factum vult Auguſt. Steuc huss in lib. de donat. Conſtant. à Stephanol. Georgium Bohemiæ Regem, quod Haſſiticæ Keligioni favere videretur, Pontifer nudavit omni Ducali, Marchionali& regio honore, ſubditosvé à fide ipſi data libe- ravit, Bonfin. Dec. 4. lib. 1. 3.
56. Prolixiores eſſemus, quàam hic locus exigit, ſi omnia ambitionis Ponti- ficiæ exempla, quæ alibi latiſis recenſentur& refutantur infarcire vellemus. Non ergò ferenda eſt illaPontificialis inſolentia, quod ſibi degradandi licentiam ſumas c.z. de ſentent.& re judicat: c. alius, 13. g. 6, cum verè illud obtin et, quod Zaſius in 4 non amnbigitur, e LL. dicit. Papæ non competere jus deponendi Imper. quia neq; elr gendi poteſtas ipſi de jure competit.
57. Attendendum ſimiliter quam hac in parte Fridericus I. ferat ſenten. fiam,& qualiter Rulando Legato ab Hadriano Papa ad ſe miſſo reſpondeat; Ie. ceſſant, inquit, Legatià conſpectu noſtro,& via qua venerant ad Pontif. ſuumte. deant, eumque cogitare de portanda cruce Domini potius, quàm de regnis traden- dis, adimendis, transferendis jubeant, præſulem ſe& ſacrorum antiſtirem, nonau- guſtum eſſe ſciat, Rittershuſ. in Orat. Erid. I. 1
prlach 58. Keſtat, non eſſe quod glorietur Roma quaſi benefieium in Germanos rincipes a. 4 heißes contuliſſet, cum eos accerſivit; quin potius beneficium ipſam Romam 2— 1 is accepiſſe, cum diuturnis feſſa malis opem ac defenſionem Francorum im- 2„.. △. 1. p oravit,& impetravit, liberatà per eos tyrannide Berengarii& Deſiderii, nec ſibi rrogerjr 2vel r a mchi — get jus ann eligendi vel renunciandi honori Imperatorio, cum Præſul Roman. naximé pendeat An utu& voluntate Imperaroris, c. Vidtor honorius diſt. 9 6.c. nosſiin competent. 2.. 3.l. Victor C. de Summ. Trinit. e d. l. glor. ibid. Cet 59. Ae jurs Electores Principes habeant in electione& degradatione Plafls, G aeode ha I1r..AA.. So5 5 Eidder⸗hiun at ends delineavimus, habità jam ratione ordinis, qui mon- ſt antecedent.& conſeqq; facitq́; ut omnia ſint plana& perſpicas . Arift.¹
rn Cl..
e 35 Aii Ana, A pit
4 1 7 dera kr ener cnlcct
Muu lneck En h le
amentbus, u lnn e nan dusl anll. Cl&n ſchone
Kargenein N derſ
nte.c[ent
yußz alten&if lanc
Horimpett tonven enolint, G ln ener Dfit H mno.
dcpes Ca m., ge nuünilent, N. tam jun a fni 4s. 1 e.n dui Colle a Kendi f—
meanblgto idem an m.
14
a— düdpctat 11, Nerlum
lleirr e 3 Laxon atalem, Il a, jn Elce ilecc as tdat, quz
19 1 It me
afe 1* ue uuie qork cartun echten! dedtjache 4 Re tain u. kntarea⸗
1* uch dahülg dut ga un* ata 1 1 dn4n, ua Kt Eledor, 4 6 am 4 mulitare b 4 n a iune
5 ſarm ſ biſce 1 d co

—
EE
—
ie bornn D. Michaélis Schiferer. 2²³ klwam Aitn Analjt.c. 3. Anton. Peregr. d.1 fſci.I. i. fit. 1. h. ⁊. poteſtatem Electorum extra pcuun Imperii electionem con ſiderabi mlls.„ iränraum 60. Inſignis ſanè eſt autoritas Electoralis Collegii tum in Comitiis, tum atote um patticularibus conventibus„prius ſoli Imperatori de jure velut ſupremo Monar- kab.Noum chæ competit in hoc, ut convocet ſtatus Imperii, accedentetamen Electorum fuf- eer lt fragio, fecundum LL. Cæſari in electione præfiguratas Decrero Spirenfi Anno 3 1507§. Haben wir ein gemeine Reichsverſamlung nach vorgehabtem Raht vnnd
4 krendl gutachten vnſer vnd des H. Reichs Churfuͤrſten/ Paurmeiſt. lib. 2. de IJ. Elect. cap. 3. xtenüt,
Rliquslt an de gentet 14 tquantope
Schönborn. ¹ 4. Polit. c.3 3. alterum peculiariter Electoribus conceſſum eſt, ut ipſimet abſque ſpecialis veniæ impetratione conventus pro ſalute& incolumitate Keip. in Germania indicere poſſint, baurmeiſt.& Schönborn. d. loc. Heig, part. 1.7 4. aäfdh 61„ Ceæteris verò Principib us minoribus jus celebrandi Comitia nullate- Wand Ia nus eſſe conceſſa, eluceſcit ex conventu Noribergenſi Anno 1524.ubi Garol. V. non ndn injuria accuſavit Principes Germaniæ, quod ſine autoritate Imperat. novum con- eentum Spiram indixiſſent, Sleid.¹.4a. cum jus indicendorum Comitiorum inter ju- * kunie ra Regia reponatur, Arniſ lib. 1.d. I. Majeſt c. z l. 1.. 4. A Aüsanb 62. Poſtmortem Cæſaris, vacante Imperio, Electori Moguntino tanquam 3 kerunis Decano Septemviralis Collegii indicendi Comitia, conſtitutione Carolina per- n aadknch millum elle minimé ambigiturzan verô idem quoq́; liceat ſuperſtite Imperat. ut au- 9n cmatin tumat, Onuphr. Panv. de Comit. tit. 7. graviter patrum noſtrorum memo’ria in ele- au te ſienſ Gione Ferdinandi Imperat. controverſum fuit; verum quod non liceat, arguit in- da sreattn terlocutio Johan. Electoris& Ducis Saxoniæ, qui miſſo filio Johanne Friderico ad conventum Colonienſem, Moguntino Electori antequam rem cum iis communi- haniadm calfetintegrum non fuiſſe contendebat, quæ res tran ſactione Spirenſi Anno 1544. un farcteſte tandem ſopita eſt, Dn. D. Arumæ. Pracept. meus honorandiſſ. comm. A. B.. 11. andlas 63. Necabhoc ſcopo alienus eſt Pontifex Romanus, ſuam qui pleni po- 1 brinet ul tentiam velut ex altiſſima pharu dependere ſomnians, vacante namꝗq; Imperio Ro- 9 dilmud mano vel alio regno ſup eriorem non recognoſ cente, adminiſtration em interim ad epertinere,& tam de cauſis Feudalibus quàm aliis pertinentibus ad cognitionem
an deriels Iu Kom Imperat. cognoſcere debere validé affirmat, c. liset. ex ſuſcepto,& ibi Panor m.
9 emil tin G Daextr. de foro compet. Clem. paſtoral§. f. de ſent.& re judic. in 6..
2 anraM 64. Pontificem Romanum hac quoque ex parte nil habere juris contra-
wcceeg kum docet A. B. lex fundamentalis, qusę ſtrictiſſimé eſt accipienda, gl. in!. 3.§. hac
4 raitöel verba f ae N. G. ubi ſub Rubr. von Rechten des Pfaltzgraffen vnnd Hertzogen zu 2. Sachſen expreſsé cautum eſt, quod vacante Imperio Palatinus Rheni Elector pof-
Hitplenojureexercere judicia, præſentare ad beneficia Eccleſiaſtica, colligere redi-
166.... tus inreſtire de feudis, juramenta fidelitatis vice& nomine Imperii recip ere, feudis
aoe derxju
4 rſinss Principum duntaxat exceptis,& illis que Fahnlehen vulgvocantur, quorum in- 1 onen 3 veſtitura& collatio ſoli Im perat. reſervata eſt, Vaſq iluſtr quaſſ. 11,9. 22. Schradipare. 9 aütln 1de feud. ſedl. 1. nu. 174. b
boen g 63z. Eodem jure Adminiſtrat. Elector Saxoniæ fruitur in illis locis, ubi ob- n heuane ſervantur Jura Saxon.& ratio viderur militare, quod is defenſor ſingularis conſti-
e umsliuris Saxonici, ut poſt Weſenb Albinus Hiſt. Miſnenſ part. 1,tit. 16 meminit; 69 Wione w zomprohari ex eo poteſt, quod Jus Sax.hiſce terris jam olim peculiariter concel- 4j 2 aaean um&rlubinde iplo rerum uſu& leqq. Imp. conceſſione actum& confirmatum le- „l elunh gimus.

124 De origine& poteſtate Modernorum Electorum,
gimus, in quo non Caroli M. tantum, ſed Ottonum ‚Heinricorum, Lotharii, Fride- rici& peritorum quorundam ejus juris beneficio Saxones debent plurimum; ut eſt in præfat. Specul. Sax. Landrecht& Weichbild. 66. Singulariter in hoc etiam Palatinus Comes, Elector decore quodam privilegii videtur cohoneſtatus, quod ſit judex Cæſaris, coram quo Imperator. MIa. jeſtas in judicio ſtare tenetur,. B. in f.t. 5. exinde pariter malé infert Bodinus, Cæ. ſarem non cenſendum Monarcham, quia coram Comite Palatino, ut inferiore cõ. veniri poteſt; verlim in Jure feudali ita deciſum invenimus, ut five Imperator, ſire Pontifex, ſive Rex, ſive Dux quicunque feudum ab inferiore recognoſcit, illius ju- riſdictionis ſe ſubmittere neceſſum habet, cap. nos ſi incompet. 2. 4. 7 Sl.l. eſt receprum de juriſdidt. ,7. Non autem ita hic intelligendum quaſi Imperator noſter eſſet Vaſal- lus Electoris Palatini, ſed quod hoc modo in conſtitutione Carolina ſancitum in- veniatur; ipſe igirur Cæſar depoſità quo dammodo Majeſtate de ſua cauſa Comitem Palatinum Electorem judicare juber,& ſic Jure civili receptum eſt, eo que jure uti- mur, ut ſi quis major vel æqualis ſubjiciat ſe juriſdictioni alterius, poſſit ei& adver- ſus eum jus dici,l. 14. dejuriſdit. 68. Eodem modo& in conventione inita inter R. Bohemiæ& Marchiones Brandeburgicos cautum eſt, quod lites ſive controverſiæ motæ inter R. Bohemis & Brandenb. coram Conſiiliariis ex utroque latere ad hoc deputatis ventilari& de- terminari debeant; in contractibus namque Principes eodem jure utuntur, quo privati, l. Cæſar, 1 5. de publ can. l. 3e contradlu, 3. C. de reſcind. vendit. c. 1. de nat. feuui.
69. Rex Bohemiæ pari modo reſpectu Sileſiæ ſubjicitur judicio ſuperio- ri Uratislavienſi,& reſpectu Ducatus Glogovienſis Paribus Curiæ iſtius Ducatus Schrad. part. 10. de Feud. ſect. 1. n. 53. Electores Saxon. coram ſuprema ſua Liplenſ curia Electorali ſeſe convenire patiuntur; Archiduces Auſtriæ, cum ſint immunss àA juriſdict. ortis controverſiis aliquem èé ſuis Vaſallis judicem conſtituunt, coram quo conveniantur& jus accipiant, Cuſpin in Auftriac 5. 37.
70. Jus appellationis recipiendæ, quæ altera libertatis tuendæ arx A Livio
appellatur, I 3. quamvis& hoc ſupremæ poteſtatis ſit proprium, adeò ut nullotem
porejus illudà Duce, Comite vel Marchione, ne ab illo ad Principem, cui ſubeſh provocetur, præſcribi poſſe putet Covarr prac. quaſt. c. 4 num. 1. tamen privilegium de non appellando primim conceſſum eſt Electori Saxon. ex A. B. Deinde digil⸗ mundi Imperatoris beneficio, tertiò ipſum plenius conceſſum à Ferdinando Ce- ſare, Anno559. reliqui contrario uſu perdiderunt, necita quidem Brandenburgi. cus per conceſſionem Imperial.recuperavit, Reiger. in theſaur. Iuris. Heig part. 1.4 4 71. Quo jure utebantur olim Præfecti prætorio, à quorum ſententiaap-
pellatio non dabatut, l.un§. 1. de off prafect. prator.l un. c. de ſentent. ꝗ fprator adebut
Ennapius Præfecturam prætorianam inſtar Imperat dignitatem ſe habere dixetit, niſi quod purpuræ trabævé uſu caruerit, Veſenb. in Parat. quib appell. n. 3. Peucerſ Chron. p. 100 3. 88 m 3
7². Non igitur fas eſt ſubditis territorii Saxonici tentare provocationem ad alienajudicia: alias illis à malè informato ad cundem melius informandum pel⸗ mitti ſolet Pprovocatio. I. Ayrer. in proceſſ. c. 4.ob/4. n. 22. dignum namnq; quod Prin- ceps ſibi perſuaſum habuerit, eos, qui ob ſingularem induſtriam exploratà eonn
. onffare e 1 etem ac—
Arulisofci huu
ägut a
19 4 peiwuaeslet 4 1
Lähr Loftn.—⅞) tgen ther conf r 1.De hut des D Ran nnaͤrcim a fdat
den Jachzu ſuſch Mbkeit des) n hlcn auu Vnn;
apllimc ci r dar ermnremiflio K a t Mrone Regis a 1 pnct, l2,C. 4 n fr agnemine Anden henten1. I.
dtaum Itat) drranda fin 2 Mouadtatat jzz
natun Pa 1 anſttsidke„ d dſſe 7
4
b amm hanc 3 2 tem ditt
— Won 7IIT

äntotum — m Loüth Fde&g arplum eſſe pro
qfyrafprato
A nor lerm 8
4 duolwy 1
1
K 17a
an or nolktc as arolna a
e(aacault
—
4
wohemiat Aaoteintel! aot putats fel den em jukel ans ventit lun As icitotjuie eans Curxi aam(uptaui a riæ, cGill aafem cochöu
tatisuwo an um acöt Thd Prucne
6
9
legia et neinfenbun ſer vnn— tnino un appellirt/ ſupplicirtn aerbhelhe ſchuldig ſey ntecogola To
Etquidem cum
juris patiturrat
tieulariignorantid errores haud leves, quorum a
9 F f ri huc
D. Michaélis Schiferer. 2²5 magnitudinem adhibentur, non aliter judicaturos ſue, quam ipſe foret judicaturus, I. un.§.1 Fde⸗
ravitate ad hujus offi cii ſapientia ac luce dignitatis r. Archiduces Auſtri, nter cetera ſua à variis Imperat. impetrara privi- habent conſt. rid. l.& z. Daß von jhnen an einen Roͤmiſchen Key⸗ d Noͤnig noch an des Reichs ammergericht/ oder ander Gericht nicht och redimiret werden kan/ Item: daß ſie vmb keiner Sachen nvor dem Reich zu Raht zu ſtehen/ ſie wollen den gerne. Conſtit. Ca- [V. Von Gerechtigkeit des Hauß Oeſterich/ p. 10. quam Cuſpin. promulgatam dicit in Auſtr. in Comitiis Wormal. 15 12. 4. Commodiſſimè circa finem quæri poteſt, An Imperat. fas ſit vi ſupre- meæ juriſdict. immunitatem à collectis Turcicis pro placito petentibus indulgere: harum remiſſio univerſo præjudicer Imperio, jura enim regia non ſolum pro ſuſtentatione Regis ſed ad onera quoque publica ſùpportanda deſtina- taſunt, Luc. de Penna. 1. 2. C. de omn. ag deſert. n.⁊. alteri enim jus ſuum auferre nulla io, arg. I meminerint, C. unde vi, ne quidem ex plenitudine poteſtatis,
73 iam hoc
Gall 2,056. Va,q. controw.I. 1.c. I.
. Decidendum itaque cum Privilegia Principis in præjudicium tertii nequaquam interpretanda ſint licet quidam Principem pro libitu contra jus di- ſpenſare& mutare quadrata rotundis poſſe aſſeverent; aſt inſanientium magis, quam Jurisprudentium loquelam non imm erité appellat Valeſc. d. I. Emphyt 4. 817. 34 nonniſt ex cauſis juſtis id facere poſſe, Thom. Mich. diſp. de Iuriſd. Rom. Imper. th. 17. cum quolibet etiam hanc preſentem diſſertationem ſecundis ventis finire.
ew6K N, e0,2,0 0.F0
VIII.
DE IURE EPISCOPALI,
D. LAURENTII Ohm. THIESIS 1. 1 RAGTATIoO Juris Epiſcopalis neque à ſe tenuis nec planè expedi- + tanec præjudicii expers: quam ideò nec à multis tritam, vixab uno alterové exprofeſſo a nec plenè quidem edoctam aut diductam repe- rias. Quippe non tam ad eam Juris partem, quæ ſingulorum civium u- tilitatiprovidet, quàm ad alteram refertur meritò, in qua ſalus ac ſtatus 5 Romanæ publicus(qui ex Sacerdotio&m perio abſolutè conſtat) 5 upremæ legis vicem tuetur. Cujus ex Juris modõé univerſali modò par- d propoſitam ſpeciem,
quipettinent, in progreſſu aliqui notabuntur, paſſim ſcaturire& deriva-

226 De Jure Epiſcopali,
ri huc illud in comperto eſt. Operæ pretium igitur permagnum foret, enitus in iſtud argumenti inquirere, ſi mediocribus ingeniis liceret eſ-
ſe täm difertis. c Attamen ſi jacienda eſt alea, uti anabuti liceat nobis
pauliſper(ſolemni cum venia) ſymbolo: ſtriff. Herois CAaRor MaARCH.BuRkèS, quod ieoni ejus calcographi ſubnotant, h. e. rENTEMus:
8
lubenter lampada traditurialiis, qui in confuſione iſtà ac tenebris ſeculi
prælucere nobis clariorem viam ad ſacrarii hujus adyta dignati fuerint Interea cum bono Deo ac pro virili rem inimus præſentem.
4) Nam præter Joannis Bertach. vetuſtum tractatum de Epꝛſcopis,&c.& Ant.
de Prætis de luriſd.] piſcoporum,& Herm. Bruſchii comment. Hiſt. de Epiſcopat German. nec nonilla, quæ recentius Masth. Steph. lib. 3. de lurid p.1.& Joach. Steph. lig. 4.d6 Iuriſd Eccl.& lib. 1. Inſt. Iur Can. de Jure Epiſcopali inſperſérunt, haud faciléargu- mentiiſtius quid quam memorabile in claſſicis auctoribus obyiat, niſi quod novif- ſimé præteritis nundinis Francof autumnalib. duo prodierunt Scriptores, Auber-
tus Miræus Canon. Antuerp. cum tit Notitia Epiſcopatuum,&e.& Fraciſc. Maynard.
JC. Pictavienf. feré unus omnium in terminis de IuRiBus EPISCOPORuMex Legum& rerum judicatarum auctoritate confirmatam diſputationem præferens. Sed quorum neutrum adhuc Ribliopolia quantumyis diligenter ſciſcitantibus no-
bis exhibere potuerunt, ac propediem, uti ſuperamus, exhibitura, quò ſic illi et.
iam ad perfectionem opellæ noſtræ ονπνεααμινηεμε ˙ utiliter conferant. b) 2..
1.1 S. H ujus ſtud i,2. D. de I.& I. Nov. 6. in pr. ib. Maxima ſunt in hominibuas dona Dei 9a. cerdotium& Imperium,&c. Ei Can. duo ſunt pr. aiſt 96.(Salv hic ſaniore principiii- ſtius applicatione quãm à Gelaſio inferri viderur.) c) ut imitemur ſtylum Martialis lib 9. Epigr. 12.
2. Exorigine quidem jus Epiſcopale antiquiſſimà gloriatur tam
2 ₰ 2* 8—
in Eccleſià Dei quàm extra eam inter profanas ſectas. Nam ſicuti nulli 2 .. 84 a... 6. ferégens täm barbara unquam extirit, quam non imbuerit Deorum,
qualiſcunque eriam, religio: ita vixab ullà non conſtitutos reli gionis ſus
Rſacrorum præſides, quibus& peculiare jus datum fuit, deprehende-
re eſt. 3. Neque hic mundum ligone quaſi refodi opus. a Præter Egy-
ptios primos excæteris Ethnicis fcrorum ſacerdotum ꝗq; opifices, ho- fumq; debitores mutuarios Græcos, Romæ, quæ omnis literatæ anti-i
quttatis mater audit, Numa Pom pilius ſecundus Rex, ut praæ ferocem Popilluan adp acis& Juſtitiæ cultum à rei bellicæ ſtudiis averteret, a- crisque obligaret, ſtatim Flamines ſive Sacerdotes inſtituit: præteres Pontificem Maximum creavir expatrib. Marcium Marci filium, cujus P Dhear omnia SAcrorum Jun A ſubje cta. Imé ſi Feſto& P olydoro Vir- Peaascerarheeri atq; arbiter rerum æqué divinarum ut huma-
2) Per
D. L ri.
puentdeoic- e bü aleuk, xet n Lutr hameulincl2 fno mcrteos, qu jcꝛtu lttur gennd An lererr bkelal. ſkre ppalb en Eipies ulinetet a olale KhRex Sal pitere
arpillelepru tomn
ull ve11 b 1 2.
man tempc iſt pul
hanch A m apt
Ra lt Dan a 15 5 int ſeten te atg nüde teſtan A j: cti— ßtero d op.
ingeluu admin

D. Laurentii Ohm. b 227
au m an
U....... M Pu 9) ber vulgatam theoricam Baldi, qui conſ. 2 62, 2. 3.lig. I. italianizans, Non d u it, ea diſputanda, per quæ mundus revangaretur. bj lib. 4. de In- aduii len ſuadeo, ait, ea diſputanda, per quæ munę g 4
n. Rer. cap. 14 qui tamen hinc ſuperſtiuiosé magis quam ſolerter auguratur, por- erog Cu tentum hoc certum credens, quo fignificatum ſit: Urbem Romam poſtremò per- roc vhe inde pontificià Majeſtate gentibus moderaturam, atq; olim potentiã impera ſſet.
nec weutd 4. Sed in Eccleſià Dei res ſit expe ditior:nec erraverimus, ſi ſpe-
ae üinul dmen Juris Epiſcopalis vetuſtiſſimi è decimis, quas ante legem ſeri- uem. ptam, dum vicem ſuſtineret quaſi ſola lex naturalis, ab Abrahamo Patri-
a archi Melchiſedech Rex Salem pariterq; Sacerdos Dei altiſſimi ſecun- anine qum ordinem, percepiſſe legitur, commodà argumentartione eruamus.
ſoach Se Facit text. Gen. 18. verſ. z 1. Neb. 6. v. Fn.& c. 7.v. 1.2. 5,. jund. c. Decimas. 16.
4S.7 4
2 ſir uücs 4 Subſecuto tempore poſt publicatas Decalogi tabulas quid
em juris Aaroni ſummo Sacerdoti, ejus que ttibui Leviticæ Deus ipſe tri-
rcu buerit itidem explicarum eſt paſſim apud antiquiſſimum torius mundi an utat'ontumn Hiſtoricum Moyſen.
uerlcicn præſertim Num. 1 8. Deut. 10. 1 2.18. Gc. 1
8 32, ditun l 6. Nec ſané Veteri Fœdere atque in ſimul Hierarchiâ ſudaicd couſam exoleſcente, Noviqque teſtamenti jactis 4 Salvatore& D. N. I. C. funda-
8 minibus jus Epiſcopale prorſus conſopitum: quam tum peuè intra limi-
82 fi un tes prædicandi Evangelium& adminiſtrandi Sacramenta reſtrickum
conſtiterit. b ddr ſlimäg Arg.text. Matth. ult.v. 9. Maré. un. V. 6. 17. Ioh. 10. 9.22.23. un 7. Quamprimùm porròô Orbis Romanus Chriſtianæ fidei Im-
23 8. N.* 3 4„ 2* 3 inbu petatoribus donatus fuit,& quibus Primipilus celebratur Conſtantinus ou l!
icutoö.— 1 3 d lirent certatim, adeoue augerent.„ 4 9 1 Kfn⸗
—
—₰ — — — — ——— — —
+——
——
/
1 umq h Eccleſig. Everh in Top. Loc. I Veriſimili n. 16.) deinde Grecé apud Auguſtinum Steu-
. chum libro ſi 1.. 4.... 83 M cnnt ngulari de Donatione Conſtantini Lugduni Anno 1747. edito, quiil-
abKer, dſ Romana 1 udib Knct und cum
r do jactr, ue bannis,ſignis& vexillis,&c. relinquantur& concedantur Papæ Sylveſtro!
huc fäot en us⸗a umus! quod ab Imperatore Conſtantino unquam emanäàſſe cordatis
I ad Nerifmilehaud venit, non quidem tàmſ(1.) Argumento ab auctoritate negarivè du-
00& 9 cto contr R 5 4 14 4 1
6 Mn. 9 Da a Reg. top. Everhard. loc. ab auctor nu. 17. quà gratia Laurentium Vallam.
1 apirin 1 lun Aligherium& Ulricum Huttenum deridet ac eludit D. Marta Neap. li⁵. 1. ri
d. 3O. hum. 4. 5. 6. ſive ob ſummum tantàâ dere ſilentium Euſebii, qui libros
Ef 2 quinꝗq;

— E
1 Jen r b 228 re Epiſcopalt 4 3 228 De Jure Epiſcopali, wann 1 1. 2., b Eö) quinq; integros de vità Conſtätini ſcripſt, Socratis irem. Theodoreti, Evagri Ru- 1 8. N.:; Nigen. biſfori erPdeeWnr G. fn, Eutropii, Pauli Diaconi, Oroſii, Bedę, Zonarè, Nicephori, hiſtoricorum magnui atceboni
igiſſe, i ano axiomate, ü. tetigiſſe, in hoc uno a ‚quo mũ hunne l 1
1 nominis& induſtriæ: quamvis hos plæraq; tetigiſle X tos Diſcipulos vix quiſquam cerebro ſa...
Jus non ſemel contremuit, Pythagoræ fac ſqu no perſuadeat: Neq; tam(2.) ob defectũ d. c. Conſtantinus, in antiquis Decreti Gra- tianici Codicib. apparentem, de quo teſtatur, Ant. Epiſc. Florent. I part. Hiſt. t. 8. c.l.
urunadcſt ut E. ja. Pullie E e ſe oh de Imola in Rubr. de V.O.& Nic. de Cusà Cardin. lib. 3. de Concord. Cathel cap. 2 tbnlten— 4 uàm(z.)ob diviſionem d. Imp. Conſtantini inter filios ipfius paulò ante diſceſſum u mud ⁴ l ex hac vità inſtitutam, quà ſingulos eorum Imperii ſui participes eſſe voluit, Primo. d*α partes Occidentales, Secundo avinomine ConſtantioOn-
canditbi An ſcan .. 4 nde pecie 1 genito quidem ³αν nft⸗ adle pecies ta ti cs V entem, Juniori veré Conſtanti mediam regionem adſignans, teſte Euſeb. lib. 4. Äeui. mnnien t he tu Conſtantini, Niceph. lib. 8. Hiſt. Eccl. c.; 3. Socrate ejuſd. Hiſt. lib. 3. c. ult. Zoſimo part... ptopti
19 * A Quo pacto ergo ſalvà hac diviſione Occidentis Imperium jam antè relictum dixe.. Mn„ 0.
ris Pontifici? T àm(4.) ob experientiam temporum contrariam, quæ rerũ magiſtta ntrialenanit& tz,*r dicitur. Nam& Urbis Romæ& totius Italiæ& reliqui Occidentis Imperium penes 1ug ſ.lt z. in Conſtantini ſucceſſores(haud unquam verò penes Papas) con tinuà ſerie uſqueadd inneach ci cſt, Gothicas& Vandalicas irruptiones& devaſtationes permanſiſſe, idque iterum Jju. iim ilim n. epar ſtinianum Imp. exactis Barbaris fibi vindicâſſe, conſtans Chronographorum evin. nnmece 3 kra. cit adſertio.(5.) Quia Canones hoc in paſſu ſibimet ipſis non conſtant, ceu ani. una enz* madvertit quoq; g. in e. futuram, 12. 7. 1. Quam enim Donationem àâ Conſtantino i igie lun x.. 6 in Papam Sylveſtrum collatam fuiſſe memorat Gelaſ. in d. c. Conſtantinus. ejuſdem endeit 9l 3½ mentionem facit Melchiades(aliâs Miltiades) ind c. futuram, quem tamen ante 8 däslb.— Mion veſtrum pariter& Conſtantinum ſub Maximino Imper. vixiſſe& obiiſſe ſeries& hp Nam 1 76.6,1 h Rom t uln
— tæ Impp.& Pontif. Rom. hactenus in publico viſæ liquidò demonſtrant, ut agn(.x ſcit ipſe ac fatetur fortiſſ. Canoniſta Didac. Covar. Pract. q. 31 nu. 2. Hæc igitur teſti- vm. le kacd 1 monii Papalis incongruentia factum illud Donationis non modô ſuſpectum red. d 4 dere, ſed vanitatem ejus quaſi ta as ρeν deprehenſam arguere videtur.(6.] w i ntei Cam. 4 Quin& ipſe Pius I I. Pontifex(antea dictus Eneas Sylvius, ex celebri famili lam(a tniana 35 Piccolomineorum Senenſium in Hetruria oriundus) ſedulus rerum vetuſtateim 2 ht, ti eie Via tali volutarum indagator quo elogio eum ornat Hieron. Balb. Epiſc. Gurzenſis ib.e ionorem a Coronatione ad Carol. V. ſub Rubr. de Chriſtian. Impp. pag. 49.) in nobili illo Dialogo t üm Ampere quem ante Pontificatum in Germanid edidit, Paleæ ſcripta de Conſtantino, urſub dtetkloda 8 peni g dititia& adulterina refellit, invehiturq; cõtra miſeros ut verba ejus ſonant)legt lihuree* E8. ſtas, qui tantum ſudanr diſpurando, anillud valuerit, quod nullo unquam tempo- 8 guän 3 re fuit, teſte eod. Hieron. Balb. A loc.(7.) denique de ſuo lubjungit, Laurentium Vit leDna G.. 812. lenſemzinquiens miſſum facio, eos auctores ſequar, qui procul ab invidiâ&me. ſena 1 9. tu, rurfus à gratià& amore hæc ex fide retulerunt,& quorum monumentisin- b duned ian 4 notuit, Conſtantinum Eccleſiam in Urbe Romà condidiſſe in horris Equitii nof Unanen LLdonata longéäthermis Domitiani, donaque obtuliſſe patinam argenteam& cyphos duot ggum eg. ExI A calicem aureum, aliaque vaſa ex auro& argento conflata: fundum quoque Cot Vor ner ktk nelianum dediſſe dono in agro Sabino& Hortum in urbe ad regionem duorun ſi m l enon pan Adamantum, item domum in regione Orpheâ intra Urbem. Reliqua de ejus do- beif 1—ſut lcete narione,& leprà& balneo puerorum ſanguine redundante paſtim decantata i- daad* 1 ane. V lentio(ait Balbus) prætereo. En longêaliam faciem Donationis quàm depingitut Näu a h ½ in dl. Conſtantinus& in. c. Futuraml a ſedveré fas la C. S mläAtqui ſorte non ficta ſedveréè facta ſit illa Cé dälgant as ſalmper. ſtantunt ma a 1 4 1 4 p win 8 Naria,
1

D. Laurenrii Ohm. 229 mreiba Aantini Donatio! Nos tamen non fumus in terris amicis vel ſubdiris Romanæ Eæ- 4 koritnn cleſie, ideò dicimus contra Bart. in proæm. f. n. 14. Donationem illam nullatenus alom valere, quéd interceſſerit de bonis ac juribus ejuſmodi, quꧧ. Imperii caput& cor dlamee rangunt, quæq́ oſſibus tantæ Maj eſtatis perpetuò impreſſa manent, necigitur alie- aquisla narlpotuerunt; tantum abeſt ut debuerint. Quia Imperium non eſt in marſupio Rie.l pan. Principis, Bald. in c. intellecto. Ext. de jurejur. ita ut ejus jura prodigere& inſtar pecu- onaarteus niæ per feneſtram ejaculari liceat, ſed in adminiſtratione& protectione, Da comm. ald anee zn l.dené d Zenon. C. de quadr præſer. quin Imperator jus habet diminuendi Imperii neselecih haud magis quàm truncandi ſibimet ipſi capitis, aut mutilandi membri vel corpo-
an aine Cont ris, quod admittere eſſet ſpecies fatuitatis ſecundum Everh. in Top. lo. â Veriſimili. n.
an eſte kuahe 1z.ſiquidem Imperator diminuendo tam enormiter Imperium ac velut viſcera ejus ub2 eviſcerando fit homicida propriæ dignitatis. Bald. in l. licet cauſam. Extr. de probat. naste ni Rol.4 Vallelib. z conſ. 1. n. 13 3. Molin in Conſuet. Pariſ.t. 1. S.i gl. 5, 49. in fin Neq; in-
d m, gleli ſuper Papa capax eſt rei alienari prohibitæ arg. S nulliuts.! de R. D.§. ſed aliquando, Er a0 entlmſe H.res ſſci noſtri. I. Je Vſucap.§. Idem juris, 3. in fin I. de inutil. ſtipul. quocircã hæc do- nrinue natio velutrei, cujus commercium non eſt, vel adipiſci non poteſt, nullius momen- a ſſſſejidhlt tijudicanda, arg.§. non ſolum, g. I. de Legat. ſed debet reddere Papa Cæſari quæ ſunt an conohagn Cæfaris, quod jam olim in medio Papatu animosè cenſuit, Iohan. P. Ferrar. in pract. n cyxlun inform reſp. Rei convent. verb Praſcriptionis,&c. Præſertim cüm nihil pereat Eccle- G vonemidh ſialticis utilitatibus, ſi quæ ſunt aliena reddantur,. Gener alis. in ſin Diſt. 54. Quid? a Cauſutu qubd ipſius Eccleſiæ interſit plus æquo non ditari. Quò enim magis diteſcit, eò quemula magis periclitatur. Vaſq. lib. 1. Controv.&. 6. num. 2. Ex quibus omnibus& hoc con- leKcbit ſectarium elicitur, Impp. Rom. in hujuſmodi bona acjura ſacroſancti Imperii pro- V pria à Pontifcibus de facto ſubtracta ac detenta non aliter quàam Domino in Batbarium Philippum, I. Barbarius. 3 de offic. Prat. perpetuam manus injectionem eſſe, eleganter D. Richard. Dieter. Imp. Cam. Aſſeſſide sSumma ſummi Imp pot. concl 206.
—
1
. demontemn, uur llr
wdben
1an mac Imoerk Donationem illam Conſtantinianam ſive auctor ipſe, ſive fucceſſores ejus 3 i95 de juramen coufirmaſſent„tamen quia talis alienatio in præjudicium Im eri&
Prsemn SOntkalmperaroris honorem facta eſt, quilibet Imperator non obſtante juramen- 2 üu⸗ dun toillam revocatepoterit, cum omnis Imperator& ipſo jure teneatur& in corona- . tione ſuã jurare ſoleat Honorem Imperii& jura coronæ alligata conſervare& au- 13 eCuakul gere, undeetiam dicitur ſemper Auguſtus ab augendo Imperio, vulgõzu allen zeiten nchepin Mehrer des Reichs/ quã rationẽ exaggerat quogq; Frat. Ioh. de Pariſtis er. de Poteſt. tn i Er Re Pap.c, 22. de Donat. Conſtant. Idq́; argumenti de Revocandà Donatione Con- 2 du 1 ſtant tantöacriüis penetrat, quòd eodem prorſus ad literam& quaſſ in terminis ter- 1 de p minantibus deciſonem ſunam contra donatarios Reges Hungariæ latam firmave-
el rit Honoriusl I. Papa in c. inrellecto, Ext de jurejur Quod ergo jus ipſe aliis dixit&
1 dins et inalterius perſonâ equum eſſe credidit R. Pontifex, cur aſpernetur idem jus ſibi di- Alautidin ipfus quoq; perſon valere non patiatur? Certè lex ita ſcripta eſt, Rubr. w ſ Dei auu Gueeu mahn Ras cerdurum hoc Romanenſibus videatur, ¹ lrlu, 98 vulg I proſhexit, ff qui& âà quib manumiſſ. Atque hos& limiles Concluſio- feuns 6 neles cæteris etià Caroli Magni ej usq; Rllii Ludovici Pii, Henrici II.& V. Lo- aeh drgeee 8 Heneleio eujus non Imperatoris ſive conceſſionibus ſixe confir- Kusch Domi udus ſive obligationibus uti prætenduntur vid.c. ego Ludo Vicus, diſi 63.C. tibi 1 ron, g— mno ead. Clem. Romani. dejurej.& D. Martam de juriſdict 1. 29. 30,31. Gre. Jſa⸗ Ff 3 nior

—
₰„—
230 D. Jure Epiſcopall.
2 8„ nior quævis ætas hueuſq; ſemper admovit: quà de re conſulatur uberiis Melch. a2
Haimsfeld. Goldaſt. in Replic. pro Imp. c. 20.3 1. 32.33.&c. Et in ſpecie quid de Dona. tione Conſtantini ſenſerit antiquitas, docet Faſc. rer. expetendarum fugiend. ad Statuum Imperii uſum collect.& impreſſ. Celoniæ Anno 1535. Diſſ. poſt plures ubique
Sͤbvios Bald in rit. qui feud. dar. poſſ. in V. F. ſecundum quem dicere aliquid contraris
Donationi Conſtant. eſſet percutere caput ad montem Murellum. Et Panorm in e. per venerabilem. Exrt. qui fil. ſint legit, qui dicit textibus& deciſionibus Eccleſiæ in hoc caſu ſtandum eſſe,& latiſſiméẽ D. Marta da. loc.
lidis juribus communivit, quem æmulati Henr. Auceps, Otto Magnus& alii, de quibus Krantxius& Chytraus in Metropp. Saxonia,& Caſp. Bruſch. de Epiſcop. Germ.
iib. fing.
8. Diximus autem jus Epiſcopale eſſe antiquiſſimum; quòdæ.
qultati& rationi perinde conſentaneum, id ſubjicimus, nihil morati,ſ cui ex adverſo propter abuſum atq; unã cum iſto uſum ipſum Rei perſe non malæ, imò optimæ planè exciſum aut ſaltem conturbatum dareæ. quius melius videatur.
Cujuſmodi opinatores& machinatores aliquot indigitat Ventura de Yalan.
tius in Parihen. litig lib. 2. c. 3./. 10.
9. Etſi enim inficias ire haud velimus, ac ſalvà veritate neques
mus, hunc ordinem Hierarchicum ex Papalis Monarchiæ contra ipſos
antiquiores puriores que Canones aut ſacras literas taceamus, præſum. tà arrogantià odiosè apud mortales laborare, nec non poſtquam Decte-
tis alæ acceſſerunt, ſuperſtitionum atque errorum involucris plurimis
jam præpeditum exiſtere, Nihilominuũs ſapientiſſimi Britanniarum Re
gis enunciatum, 5 Eſſe debere Epiſcopos in Eccleſid Ordinis ac Diſcti- minis gratiâ, atque inter eos ipſos ordinem& diſcrimen aliquod; firmo
conſilio hic amplectimur, rationemq́; c Divi Hieronymi huc accõmo
damus, qui, cùm olim idem eſſet Presbyter qui& Epiſcopus d in Schi- ſmatis remedium factum eſſe oſtendit, ac ne unuſquiſq; ad ſe trahensEe
cleſiam Chriſti rumperer, e quõd poſteâ unus electus eſt, qui cæteris
præficeretur; cui nomen Epiſcopi attributum, quod antea omnib. erat
4 2 4 A A7 2 3 41 4 Comedunt t in ſigni aliqua propriàq; ap pellatione cæteris faciliuùs dif cerni poſſet, ut ſcité ait Duar. de Sacr. Eccl miniſt. ac heneflib. c. 7.
4) c. Legimus diſt.9 3 ex D. Hieronymo. Non altera Romanæ Urbis Ecclefia,
altera torius Orbis æſtimanda eſt,& Galliæ& Britanniæ. Nam& Aphrica& Perſis
& Oriens& India& omnes Barbaræ nationes unum Chriſtum adorant, unam ob-
ſervant Regulam veritatis. Si autem auctoritas cer. 1
li, ſive Rhegii,&c. ejuſdem meriti. uVeFugubl, ſive Conſtantir p gli,&c. ej mmeriti eſt, ejuſdem Sacerdotli. Potentia divitiarum& Paupertatis humilitas vel ſublimiorem vel inferiorem Epiſcopum non facit:Cæte- — rüm,
5) Ita Carolus M. mari. mam Saxoniæ partem jure gladii adquiſitam in Epiſcopatus convertit, eosque va.
b Dn erü.
uuthbleun lict&2 lurt
e eilnicot. g anelnitof 1A.
aur'unuidhujr ſclar achiciGicgot N F lom! Wihan ka, e Ldune
1 3 A11 ahriaun uul e l 50
n, 6 dhd Paub! e 114
mammunise ſec oru
dnts,uasfn Qun 71
nedtero Er ſde c nerk admi u Q Ktütron 7
1
ncteis Ca kE un 6
b murun ₰ ſeriden
Wlrtedd h. — dempon ab lmn e,* drt eo zano
dC. 2 is 844 Kncls„ in„
ucram lice k
.

P D. Laurenrii Ohm. 33r rddenuh r
räm, omnes Apoſtolorum ſucceſſores ſu; 4
unl zecie agt 36 P 1 5 OLes funt. Ex c.primæ ſedis 99. diſtind. gx* Conce ili
qh Aphrieano: Primæ ſedis Epiſcopus non appelletur Pri 4 unn mns Facerdos velaliquidhujuſmodi dal letur Princeps Sacerdotum nec ſum- 1 polt ſs Asautem ne quidem Romanuis Pontifexa earn primæ ſedis Epiſcopus, Vni verſa- an realiqula char.& c. fin d. Diſt. ubi Greoor Epiſ. Pbederun cui conſentit, c. ſeq. Nullus Patriar- Kallon! erha 4, gor. Epi c. Rom. ipſe Superbæa apbellationis Verbam nomi- Uh nat ni verſalem Papam ſe dici, egregiè ſub finem concl dl. aum nomi- galäul ritatem inflant&r caritatem S,S cludens: Recedant verba quæ ve-
4 J. aritatem vulnerani. Diſſ. Bellarm. lib. ⁊. de ſumm Ponti
ta Cauhe Epiſt. Monitor. Iacoꝰi Regis, pag.(mihs) 61.627 1.115.. mm ontif. c.3 I. 5)
annonfenit n 0. olim. diſt.9 5-alleg. auct. Pauli Philipp. 1 9 46) A.6. lagimus. diſt. 93. d) o Maguu igiturprimitiva illa communis Presbvt 20 v 28. Til. 1.v. 57. e) Viſa eſt 1aeah diidia xc 4 is Presbyrerorum adminiſtratio incommoda propter
Ah d ontentiones, quas pariebat. Quare conſultiũs judi noda proptet eatibusunum er Pres, Teerrum And Wecon u kilss jacdieatum in ſingulis ci-
„.— 1 1LG 81 1„. ain inun) Lonblio omniagereret& adamin grarer Quem 4 8 pie cere„ ita ut cum eorum dir us uit tum Eccleſiæ vocat Hieron. c. Eccleſia, 1 6. J. 1. A œtum presbyterorum ideò Sena- n s,uiin nem hodierna in Eccleſiis Seaschra ſne⸗ d frallne inde genuinam trahunt origi- duen iplonl qui in locum Presbyterorum ſucceſſiſſe vid ollegia five Capitula Canonicorum, amaturbam Collegiorum ſucceſſu temporis plura Ee identu, Daes, ae,n 6. 7.G 18. Quorum de nofofundata fuerunt, eo fine primario PP egibus& Principibus Chriſtianis vareturreligio vera à Clericis ibi conkiruris Lact Seleii, Lanonderun oner his monumentis ra. 8, ac ut religionis Chriſtianæ ſtudia it s ranquam ſacrarii verbe ſtlldla 101. tores, Reges, Princi Scs 1 depoſita perpetuõ extarent, ad quæ Impera- Das väveruti ntariseruedeo* randuam adl ythonis oraculum confugerent, indeq́; ve-
wolrchie emm politicia Cl fdelponſä bir controefen tàm in quæſtione religionis quàm ſtatus
3 ceterrer„, 73 ,a an tacenb; e7 Aliosfines acrationes ſe at, uti commemorat, Ioach. Stepb lib 4. de urusdid — ande aelle ones ſecundarias annotavit Chytraus in Prafat. Metrop. S
aan polhm efacilchuc queunt accerfi. 3 Be. Hle9 2hSAane
wvoluce 10. Nimirum hocil 4
aninsclimdni iug, 4 Moc llud eſt quod primævi Auguſtanæ Confeſ-
Btitäumn ſusque Apologiæ auctores& I erae mr. lidde f⸗ s& propugnatores, nunquam nonve- ab Oedthi nonelle Boil⸗ OTla, icét fateantur& agnoſcant, Epiſcopos Modernos en lim dem eund 1eb.(puré ꝑuta) ſecundùm Evangelium: eſſe tamen eoſ- aüirmiiu teſtantur ſe lnnt] uXTA POLITIAM CANONICAM, a quam diſerté 33 dicpn auferatur uon inproberenec ſe id agere, ut Epiſcopis poteſtas ecm Al lcaifemi— ergo nos temerécornicum oculos?
99) Qud reſpexiſſe etiam vider e en. — „ aneoh’ bytetis eſſe majores gei letudine quàm diſpoſitionis Dominicæ veritate Preſ- dee Aug. C jores,& in communi debere Eccleſiam regere, d. c, olim. di
wertelbuu g.Cenfeſſ. G Apo! 3 lam regere, c. olim. diſt. 95. ½) aulcz 3 d og. art. Abuſ. ult. de Pot. Eccleſiaſt. 1hI7 Quin potiuùs tali„„.. 2107. 1 P utamur moderamine, ut Spaleis grana uti-
ai zitat vawh
a ia coll
146 aA coll 8 4„aA 2— 5— aunhenres dafieri poteſt nervosà ſobriàque brevitate verum ge- * uuns plus-dit lne jus Epiſcopale enucleemus, aut ſaltém, ſi non detur i a mabran lttä delineemus. 5 dur uus
1 3 K zſc ) LII5I 3) Necenim in; ur u prol ec enim in jure Pontifici j 3 2 rO— 18 On 11 1. 3 2* ſimluj Probatalber. Gent. in Au+,& tificio omnia ſunt Sibyllæ folia, quod ampliter ai’ Periori ſe in diſp.& Cenſurã jur. Canon. ac fortaſsè nimis qua ire oteni 3 ti ſeculo conqueſtus fuit d dil Acfotraſce nimie quam manirſhe 1 doctl. 1.— 8 ponaa imus Gallorum Guil. Budæus,§§. Canones meliorib.
——— ⏑*„————

De Jure Epiſcopali,
b. annis factos, ut iis velut regulis vita Clericorum regeretur, ac veluti Pa- oſteri formarentur, nunc in amuſſes plumbeas evaſiſſe, referente Matth. Flac. Illyr. lib. de Controv. Rel. Papiſt. p. 73. G ſeg. Pariterd; Cynus Piſtorienſis clari nominis JCtus, totum hocjus plenum erroribus eſſe, palam profiteri non eru. buit, teſte Duar au Prafat. d er. de S. Eocl. Miniſt.& benef. inpr. adeoq́; Gl. in c. Anths. mium, 2. 4. 3- Verb. infamem errorem Gratiani notabilem in interpretatione§Cti Turpiliani perſtringit hocverſu:
Hic fateor planẽ te mentitum Gratiane. Viciſim veré multæ Patrum ſententiæ multaq; fragmenta in Decreto Grarianico vitium nullum patiuntur, quod pluribus lic&:
cognoſcere ẽ libello Germanico Annoizz3o. edito, cui tit. furtzer Außzug auß den
23² meliori trum præſcriptis p
Baͤpſtlichen Rechten der Decres vnd Decretalen in denen Artieuln/ die GOTtes Wort vnnd dem Evangelio gemeß ſeyn/ oder zum wenigſten nicht widerſtreben⸗
cum præfat. Lutheri, quæ reperitur Tom. V. Jenenſi G ermanico, fol. 2§8. Ex quail- le ipſo facto perſpicitur limitAſſe zelum ſuum anteriorem, quo Anno 15 20 dielo. Decemb. Vittebergæ jus Pontificium palàm exuſſerat, Sleid. lib. 2 Comment cire ſin.
Ac ſub hac moderatione ſine dubio in hunc uſq; diem& Scholæ& Curiæ Evange
licæ jus Pontificium retinuerunt, cauſis maximi momenti ac præjudicii, utpote matrimoniorum, juramentorum, uſurarum, preſcriptionum, pro ceſſus judiciam
& aliis quotidianis etiamnum ex illius præſcripto utplurimum decidi ſolitis. Unde itidem moris permanſit non culpandi; ut Dd. in hoc jure haud minus quàm in Oæ ſareo Academicàâ ſolennitate paſſim creentur, æquè atque cum ſtudiis& honoti- bus Philoſophicis comparatum eſſeliquet, quantumvis Plaroni, Ariſtoteli, Pot. phyrio, Ciceroni& aliis iſtius Reip. Dictatorib. Ethniciſmi labes adhæreat. Quem.
admodum enim non in Ethnicorum gratiam ſtudia Philoſophica diſcimus, doce. mus& honoramus, ita nec jus Canonicum in gratiam Romani Pontificis aut in
ſuperioritatis ejuſdem recognitionem. Hinc nos jure illo jam uti non ut Pontifi- 7 3 1 7„ ⸗* 2. clo ſix e ALap; profecto, verùm ut jure noſtro& quaſ conſuetudinario haud inco. HPruett 1 r...... 5 tra uneFancif Roman. quaſt. illuſt. ad t, de judie. c. Olerici, poſit. 13. 14. GG⁴d econtra ſtipu.c. 6 zoncl. 7.2. 109 cujus vigor tamen delinearos ſuperius terminos n ⸗ 3— 4.... non egreditur, nec in ſummà ulteriſis procedit, quàm jus iſtud ratione& æquita- 5 Düel le, jurisq; naturalis ac diyini veſtigia imitatuùr, Palæort. tr. de Spur. c. 47. Nam A ädolenus quæ ſchabent, omnes ſive Eccleſiaſticæ ſive ſeculares conſtitutiones penits ſunt excludendæ, juxta regulam D. Auguſtini relatam in c. fin. in fin. diſt. 9.
5.. S.. ) Quo in propoſito auctoritate textuum juris Canonici præcipuè nitemur, quod
. 4
119
domonemus ne fortè ſtudioſa ac lubens aliorum fundamentorum pleriſquei ocis omiſſio delicatis offendiculum pariat.
1„ 2. 4 4 12. Id quod eò commodiuũs ſier, ſi non niſi obiter& tantummo-
dõ per diſcurſum delibatis atq; inſperſis iis quæ de Officio& Qualitate de Electione, Poſfularione, Confirmatione, inſtitutione, ſive Inveſtitu- rà, Conſecratione item& Ordinatione Epiſcoporum alibi uberius tu- duntur aac veluti in præcognitis pręſentis loci teneri oportet, limitibus
JuRIs& PorksTrATIS EPIS— * 4 4 4 2 8 E D I 5 C 0 P A L I 8 C 3 4 6 um intenti ſimus. 5 1 1s cuſtodiendis potiſſimi
Conciliorum Decreta vel potids
4) De
* 1„ — tenc
enent4 r li k nuueéaſusf bke zugt ucl2 6 t: 9 aur unAs, I lrrunlt." 14, Uerfurtmt A Laf ullferente dr p un ſcròtca bän. k. utigelma an p ell⸗ Ranispotei& ca. I maraas ant un t
mn Ierun! n neerdgatum t RrloNz a T hann abi ci er Ogr elrrea n ue gn npan gln. h
keuis ol.
2 donduroe 3.
Klodlgenl. 1* 1 0 4
Wehat amt in Lpr
nt.. Ane.
dant ſalim p Eeg 4Oam, frr.— M duc poll ⸗ 1
i(rSsl, 5 1 düdesKt, d ula (pleunus ILa.. hfe †
d
1 *
—
KA
anicam, 3 „ b 1 m huin 1 BI 3 4½ ac 4
de ſe brima dau Una cum
ppte alen f

1
8 4 8 1
——
—
——=
A zott.Ir
D. Laurentii Ohm. 233
t retu an a) DeOrTICTO& QuALITATIE EPISCOPID. Pauluss 1. Tim. 3. pr. u/q ad eserllt. 8. G T't. 1. v. 5.6.7. 8. cujus præcepta perſequuntur 8 enucleant Canones noſtri Cfuuit Adit. 2 5.uT ad diſt. 48. inclufivé per tot.&pulchrè c. cum in cundis. extr. de Elet. t..t. mproitm Ae vit. G honeſt. cler c. qui in aliquo, diſt. 51. N. 5. c. 1 1. cumulatim Margaritha Decreti 1 eog Gln ſive Tabula Martiniana lit. e. Epiſcopus. Rubr. de off. Epiſcop.& Loci Comm. jur. Can. tgateixen A.lit. verb. G Rubr.& quædam int. Extr. de eff.& pot. ord. Quòô pertinent etiam, quæ de ætate Epiſcopali differenter quidem in utroq; jure diſpoſita ſunt, Auth. Presbyt.
in f.C. 4e Epiſc.& Cler.& d c. cum in cundiis, Ext. de Eled. in Epiſcopum ſc. neminem
mln Deceu eligi debere aifi qui trigeſimumſextum vel ſaltéèm trigeſimum ætatis annum exceũ ae, quod hh ſerit. Poſtulari autem is poterit, c 3&. ult. Ext. de Poſtul. Prælat. modò attigerit vi- 14 ttzer Naig geſim um ſeptimum xtatis annum ex conſtitutione Joannis XXII. c. un de poſtulat. 29 tieulnd in Extravagg. Comm. Verum huic conſtitutioni jam- pridem uſu contrario, in Ger- amwen nichtiw manid præſertim, derogatum eft quod nemo hiſtoriarum patriæ non ignarus ne- an ico kolat Haverit. DeELEOTIONE ampliſſimi ſunt tituli Exr.& in G. Item in Extravagg Io, o Anal, 2unuXXII.& Comim. ubi etiam dePosrurArtoRNsnonnihil, uti& rit ſigm. exr. 1 1h lmn A Poſtul Pral.& in Extravagg. comm. eod. quib. conj angi poſſunt jura Saxonica, lib. a olekul 3 Candrecht art. 19. dum gl.n. 4. ubi ſimiliter de electione Epiſc.& quòd ea ex qua-
an acrilk draginta quinque cauſis poclit annullari. De INVES LET UR A E pIsc. Naltra- 5 im,nurlh tramus Epiſc Naumburgenl. qui ſedit circa annum Chriſti 1109. Cujtus libellus ex
u Am deubi Vas. Codice manaſcripto dejunitus extat in Cyntagmate Tractatuum de Imperiali juriſd.
4 uämube aucorit.& eminent.& poteſt. Eccl. Gc. Anno 1609. Argentorati impreſſo„Fol. 72. De
2. CoNxrIRMATIONE paſſim da te. de Eedt cumprimis nihil. 4 4. Ext eod De CoN- u SECRATIONE& ORDINATIONE c. Epiſcopus diſt. 2 3.& paulò aliter Nov. luſtin. 137. Keferri etiam huc poſſunt tanquam cognati tituli de TRANSLA TIONE, DaroslrioNE, CESSIONE, RENuNCIATIONE& KRESIGNATIONE un Ebiſc de quib. omnibus& fingulis conſulatur D. Leopold. Hackelm. Diſp. Iur. Can. m omanilan 3:acnovilimé& pleniùs Matth. Steph. de juriſdidt. lib 3. p. 1. c. 9. 10.11.12.13. 9) dt am um Nonenim demodo vel cauſis ſive de Antecedente, ſed de conſequente, hoc eſt, vi
— — ᷣ —7 ½ — —
a ucrudum,& effedu agere nobis propoſitum eſt. Nec velimus in immodicum diſputationem a wiiil noſtram excreſcere. Malé etenim diſputat, qui omnia diſputat.
2b— 13. Hocunicum autem præ monendum venit, Epiſcopus ſecun- n itu u dum gradus prærogativam in Triplici a eſſe differentid, b ex quâ etiam
ſeculabe diverſitas quædam Juris& Poteſtatis oritur, cujus ſuis in locis mentio
eM, h8 9 4. 3 T— 4 4.:— rh ataminusss fiet Quippe primõ Epiſcopi ſive Diœceſani ſimpliciter ita dicti, qui ſin-
du prachu gulis majorib. diſtrictibus ſive Civitatib. quoq; frequentiorib. præſunt. c
-ü 2p 4 4 4 2* 5 2 2 1 2 8 a laneuo Deinde Archiepiſcopi„ qui univerſæ alicui Provinciæ plures civitates
dncb⸗ frequentiores cum earum Epiſcopis complectentis inſpectionem ha- O fuul bent, qui etiam à matrice civitate ſive Metropoli Metropolitani a ppel- O 4 G lantur. 1 Deniq; Patriarchæ five Primates, qui integræ nationi, in qua 1 ntionen plures Provinciæ& Civitates unà cum earum Archiepiſcopis& Epi- u ſcopis continentur, præſident. e ap erigh 1 2) Arg. c. nullus primas,9 q a. Et hanc diſtinctionem tuetur Duar d. lib. de S. 90 ocjenibf Eeel miniſt. ſ benef. c.9. P. Paul. Lancell. I. Iur. Can. lib. es Diſſentire videtur D. g Pauer-
S ——
—
—

834 De Jure Epiſcopali, b Paurmeiſt. de juri ſaict. lib. 2. c. 7. qui quatuor gradus& in quarto Pontificem Rom. veluti arsatοer ac totius Eccleſiaſtici Imperii Monarch am, conſtituit. Item Da- niel Venat. in anal. meth. Iur. Can lib. 1. t. i1. per text. in ⁰. Cleros diſt. 2 r. ubi quadripar- titus ordo Epiſcoporum recenſetur& Archiepiſcopi à Metropolitanis diftinguun. tur: Sed hanc chaærnoaævias infra lit. e.conciliabimus. Fuit autem antiquitis alius in- fuper ordo Epiſcoporum, qui Chorepiſcopi à xαᷣνν, h. e. pago, quaſi xæeεsih. e. ru- ſtici ſeu magis pagani vel Vicanei Epiſcopi dicebantur, quia non in civitate ſed pet vico;&pagos munus& vicem Epifcopi gerebant& Epiſcoporum veluti Vicariie. rant, qui poſtea eam ob cauſam quòd vicariæ iſtius operæ prætextu Epiſcopalem honorem ſolentiüs tandem ambirenrt, nec ulla ſatis bona ratio inſtitutionis eorum appareret, omninòô caſſati& antiquitati,& in omnibus totius orbis Chriſtiani Ee- cleſiis prohibiti ſunt, text. expr. in c. Quam vis.& c. Chorepiſcopi, diſt. 6 8. Dudar. d. lib. i.c. 9. Paurmeiſt. 4. lib. 2.c. 7. nu. 17. P. Greg. Tholoſ. Syntagm. Iur. uni verſ. lik. 15.9. 12.7. 46. Lancell.d lib. i. I. Iur. Can. 17.§. I. Quòd verò nihilominũs hodiè in Eccleſiis Germa- niæ primariis Chorepiſcopi adhuc uſitati ſunt& in magnà dignitate habentur,(ut Chor Biſchoff zu Trier/ qualẽ ſe in ſubſcriptione Receſſus Imperii AuguſteVindel- de An. 1582. cuùm Epiſcoporum Vormatienſis& Spirenfis tunc temporis Legatum ageret, profeſſus eſt Dn. Philippus Chriſtophorus à Sotern, Reverendifl. Principis Epiſcopi Spirenſis, Auguſtiſſ. Camere Imp. Judicis moderni Agnatus aυηeυα˙'lte Chor Biſchoff zu Coͤln/ qualis annis abhinc 30. extitit Fridericus Dux Saxonie Lao- burgenſis, cumprimis Bello Colonienſi celebris, quo ſe acrem Gebhardo Truch. ſeſio hoſtem præbuit, Chytr. Chron. Sax. lib. 2 5. ⁵ 26.) Id eA ratione fieri quidam er- iſtimant, quòd conſtitutio Damaſi Papę d. c. Chorepiſcopi, in Germaniâ& Gallià uſu non recepta fuerit, ceſſante ſcil. iis in Iocis prohibitionis causà. Unde Germaniæ& Galliæ Epiſcopi putarint retinendos ſibi Chorepiſcopos ſuos, quos ob prohiben- tis cauſæ defectum amittere non potuerint. Quæ opinio probabilis reddirur(1.)er eo qud Leo I. ſucceſſor Damaſi Octavus An. 440. electus ina c. quamis. Galliæ& Germaniæ Epiſcopos ſui officii diſerté admonet, ibi, quædam ſii probilita noverint, gyee Id quod fruſtra futurum erat, niſt remanſiſſent in Germanià& Gallià Ch orepi- icopi, nec in rerum natura tunc fuiſſent.( 2.) per gl. in Rud˙r. G. c. Chorepi/ſcopi. Derb. Da.
maſus, quæ teſtatur tépore Nicolai Papæ, qui ſedere cœpit Anno Chriiti 856. quin.
gentis circiter annis poſt Damaſum, conſtitutionem Damaſi jam exoleviſſe, quægt-
tertiam(3.) quoq; rationem conciliãdi ſuggerit, fuiſſe ſc prohibitos Chorocepifeo.
illud Damaſian. A.c. Chorepiſcopi, in Germanid uſu minimé receptum eſſe, quemad- modum in ſimili conſtitutio ſive Reſcriptũ Gregorii I.z. venerabili pen de prabens &digrir neq; in Argentinenſi, ad quam præcipuè eſt directum, neq; in aliis Germa. nię Eccleſiis Cathedralibus hactenus fuit obſervatum. Quod autem præterea ad il bs rides, uc vulgé Germania Weybiſchoffe appellat, ideò quia unicé ferè con- kerrmnaiencesreialasferererperaardlerrowwejageane unt, hi non magis, c ern 4n,challt diſtinenrur fuſtraganeos 7 Lunt, gis, duam Chorepiſcopi diverſam Epiſcoporum ſpeciem conſti: ruere poſſunt ex ratione, quam adſignat Leo d. c quam wi Cuoniam inuir,quam 4 conſecrationem habent, PoNx TIEICATuUS TaAM ENAPLCE M Nd riA2 ENT. ) Deratione, fine& utilitate Diſcriminis hujus Hierarchici diſſerit ꝗ nædam Duat.
8 32 1 7 5 2 8 3. ₰ bos non quin eſſent, ſed ne eſſent ut prius. Verum prior ſententia optima, Decreti
ſel
r
1 0 n 1 lbuitti 4 Rrllerionembdn inc: 17 1 1 1 uerjcreEmn.. ſ e, lusane4 T (han duanst n Maunforionex E. pel: unutalegan en
„ P. ArE erui Qt IpH
4
,eju(. ndar
MnC. 4ℳ, D luunentn petun nadt, uo T ecn uu(intato anee axtuu, ☛Q☚ꝗ⅓qm—&2α)J14⁊ꝛ⁹K Mgunrguci n fer M. abuco culc, g ſpe luc. ehr A4,12, Krns hn i Stantt g ſders/ 8 defanchten, ſſehen
aluad m,
inu mn. 4 1
e! p. 1
eefolld,J K 816 11 d d: unac 40 tas acuein 1. 5 la ck
an
14. 4 lun G at Rern t. faen 1 11. 2 n. 11 düemiagu 1 5.
Woquuntar, 1 t tagaan,... ar ammar kea laco r nr Reare.. 12 6 e depatebe ₰ kerus.Ae clle a ſp M Ln kllano t 1 L Pn 01 4 uſit em Alleſiden 71 9* Vzt We 3. 1. teo dü drehie E 95 44 ,gun— tibus pa üllne in Ca 4.. dlea 2. Lcod 4 1 Sbnil 2 antlx p K 117 en 1 Ke f Pao. te nümi e faplares 4 Ucc 1 Mehor

1,„ o nrie D. Laurentii Ohm. 33) ut corlin Duur Alib. 1. 9.& loach. Steph. lib. 4.de juriſa. ö. 5.n. 82. De Origine vero opinatur, e. l dieg Aecretis, diſt. z 1. Diſcretionem hac maximè a gentib. introductam efſe, qui ſuos Fla- MVolttani mines alios ſimpliciter Flamines, alios Archiflamines, aliosProtoflamines appella- as aandqubt rint e). Epiſcopi,. illud ſans, diſt. 80c. Epiſcopalia, ext. de Pri vil& Excei. Hinc quaã- qualug, vis adCivitatis conſtitutionem E piſco pus non requiratur, Flaminius de Rub eis Vol. an nonmdi 2. conſ. 659.4 9. multot allegans, Alc. in pernicioſam. Ext. de aff. ordin. ubi hanc opinio- Poram du nem communiter recipi ſcribit: Quia non Epiſcopus, ſed ſolus Imperator dat ſpiritum areteau N& vitam Civitatibus, h. e. us Gyitatis tribuit, hat allein macht vnd gewalt Statt⸗ rat io mdmn recht zu geben/ arg..un. G. A2 Metrop Peryt. D. Obr. de Regal.:. 8. conel 18 8.cum duab araus oidis Ch ſen⸗aulbi&de uſu hodierno teſtatur.( Notetur hic obiter, à jure Civitatis differre jus
gi üt sd Civilitatis, Burgerꝛecht/ ꝙnon eſt dereſervatis Principis, ſed ejus conceſſſo Sena- “ 5
11
wiver in tibus& Magiſtratib us Civitatum ordinariè cõpetit. Lancell. Conr. in T. O. J. 1b. 1. c. 1. 21 diein Pecbi g& Verb. Civililatem concedit, n 3. Setra de 5 2ſt. Prs 10. c. 17. 2. 1.) Thom. Michaél de
c. c an igrinreht juriſi concl.: 2. lit a. qui prejudicium tefert Ma ximil I.Imp. contra Alb ertum Comi- A myeriter tem Mansfeld. cum 18 vico cuidam prope Islebiam jus Civitatis dare voluiſſet. Ma- Wunc wmn datoinhibitorio d.6. Febr. A. 1514. inſertis his verbis: Wann nun dir noch jemandt Areeull andersnit geziemet, Stattrecht os anders/ dz der hohen Obrigkeit an hanget/ ohn Naoren 1 ſonder erlaubnus auffzurichten/ ſo empfehlen/ ꝛc. quod in tantũ verum eſt, ut ſi quis 4 Dh ablque Cæſaris conſenſu ad minimum tacito Valaſc. in l. Im;erium, n. 13. D. de jurisd. 1 denr Obrecht.d. t. 8 de Regal. concꝭ 9. civitatem couſtitu erit, ea nec civitas reverà ſit, nee 1en Din jura civitatis uſurpare poſſit, Natt. conſ. 3 6 u. 100. Obreche. a. loc. Tamen ab Imp. ebl ratione teld
ie Juſtiniano diſpoſittum, ut unaquæque civitas proprium Epiſcopum habeat, lib. 36. Gecman C. he Bpiſt E Cler. Atque in Italiã conſuetudine receptum eſt, teſte Pauorm. ind. c. 1. in us Uli ge Priwil, Er exceſſ n. I. ſub fin.& Sigon. de Regn. Iral, ut pro civitate non habeatur lo- 2g uos, dmit cus quiEpiſcopo carcat, facit c. in illis, ibi: in ſingulus feré reliquis civitatibus, diſt. 80. lobadlni Neqzaliterhodié ibidem inquirenti obſervare licebit, quam ſingulas civitates ſin- 134 t uun gulis Epiſcopis, ut loquuntur, proviſas eſſe. Plané in Magno Ducatu Hetruriæ cum aae in ſbine ſederim cinitates exiſtant(nam reliqua minutiora oppida non Citrãà ſed Borghi, Ca-
4.5„(Ga 4 4—...—.. A.** aania&inſtelli, Derre, Ville,&c. ab Incolis vocantur, puto juxta veterẽ diſtinctionem, c,ſi ci-
a ke.Cwnnf Vitas, Gibig! de ſent. excom. in 6. Flam. de rub. d. conſ. 65./ 60.70.7 1.) Tot quoq; Epi-
4 Anr” 1..— 3.. 85.. AnoC ſcopos, connumerato Archiepiſcopo Piſano tanquam Metropolità, illic exiſtere
„ 4. 8.... üijamens Ehide dignorum vivà& ſcriptà relatione mihi compertum eſt. Sed Epiſcopatus
—
—
ohibusd’ Germante non patiuntur ſeſe ad ſingulas civitates adſtringi, quin tot civitates ſæ- a atentiacm pé uni Epiſcopo ſubeſſe videmus, quæ integram provinciam poſſunt conſtituere,& recepun hacinpartenonnullis Archiepiſcopatibus parum autnihil cedunt, veluti Epiſco- vennaii Patus Bambergenſis ‚quipreter Franconiæ populoſiſſimæ& civitatib us undiqua- nn ur, nen 40s Kreulle&Kregionis bonam partem in Carinthiaà quoq; peculiarem poſſider, i- 22 odaurah rn ürtreburgenſis, Monaſterienſis„Leodienſis,&c. de quo poſteriore Gerhard 3 deb quu ecat. in Atlante tab. Leodienſ. Diæœceſ. fol. 22 3. in hoc tractu, ſcribit, præter Traje-
cronnssis Ktum Moſæ, cuj us media pars Duci Brabantiæ paret, numerantur viginti quatuor nentül ,,, ner mſt Abbatie K Domitia, c. Imô inſuper plures Epiſcopatus ab uno Præſule ſimul 1 iimitt E ideriin Germaniâ contingit, ceu ſuperiori ſeculo Albertus Cardinalis& Ele-
Ver u6r 4 ampliſimas Archidiœceſes Moguntinam& Magdeburgenſem unà cum Diœ- 1 cliä celt Halberſtadienſi Poſſedit. Similiter Gceorgius Dux Brunſvicẽéſis, Franciſcus Co- 68α 2 mes
aat urbe 1„.... 4 6.... i' urbes muris munitæ,& mille ſeptingenti pagi templis turrigeris ornati, multæ que
——*

236 De Jare Epiſcopali, mes à Waldeck, Johannes Comes ab Hojà, Henricus Dux Saxoniæ Laoburgen. ſis,&c. finguli plures Diœceſes ſimul gubernarunt: Chytraus in Metrop.& paſim in Chron. Saxon. noviſſiméè defunctus Elector Colonienſis Erneſtus Bavarus non mo- dé Colonienſem, ſed& Monaſterienſ( Leodienſ. Hildesheimenf.& Priling Dicce- ſes ſimul tenuit, quos pari modo adhuc retinet ſucceſſor ejus& ex fratre Wilhel. mo nepos Sereniſſ. D. Ferdinandus. 4) c. Provincis nulli, diſt.99. I alesin Imperio German computatis Electoribus Eccleſiaſticis& Prmate, poſt Archieſt ſcopatum Rigenſem à Polonis occupatum& in formam Provinciæ redadum fub Rege Sigiſmundo Auguſto, Anno 1566. Chytr. Cbron. Saxon lib. 20. eirc. in Nune reſtant ſeptem, Mogunt. Trevirenſ. Colonienſ. Magdeburgenf. Salisburg. Bre. menſ.& in Burgundià Veſontinus. e) c. 1. A. a. provinciæ, diſt. 99. Ethifunt vel primitivi& principaliores, qui er 25ox‿le Patriarchæ& Primates vocantur, utt Conſtantinopolitanus, Alexandrin us, Antiochenus, Flieroſolymſtanus,& qui pri- mus inter illos olim habitus fuit Epiſcopus Romanus; Novell. Iuſtin. 1 3 1:6. 2 6. RS. novantes, c. diffinimus, diſt. 22. vel Recentiores& ſic loquendo quaſi Exemplares ad exemplum antiquiorum inftituti, ur in Germaniâ Archiepiſcopus Magdeburgen- ſis, qui citra omnem controverſiam(air Ludolph Schrad vol I. conſ. 4.2. 64 912“ eſt Primas Germaniæ& primatum Germaniæ obtinet, tradẽte hoc præter id, quod in Impetio notorium eſt, Ioan. Franoiſc de Pauin de off.& Potsſt. Capit ſede Pacania in pralud. 6 n. 13. Item de Viſitat p. 1. J. 2./. 9. quem ita allegat, Schrad d loc. ſicut&pti.
mum Archiepiſcopum Magdeburgenſem Adelbertum in lireris Benedicti VI. Pa.
pæ ad Germaniæ Epiſcopos, Anno 979. Germaniæ Patriarcham appellatum adlſe- rit Marth. Steph de luriſd. lib. 3.†. 1. c. 7.2. 3 5. inaniter contrariante ſive affectuum ſi- tio, ſiveob rerum Germanicarum imperitiam Jeſuitâ illo Hiſpano Iohanne Azoris Lorcitano Inſt. Moral. rom. 2. e. 3 5. ſub fin. ubi de dignitateillà nullo rationis funda- mento, ſed tantüm pet adrò‧ς αα his verbisſin Germanid olim erat Primas Magde-
burgenſis, nunc verò eſt Salisburgenfis) nimis quàm præpoſteré judicat: aliàs nom
conténendus ſcriptor ac præ cæteris ſuæ ſectæ Theologis in Jure Canonico diligẽ- ter verſatus. Et fuit ſané Primatus ille ſummâ ratione ab Othone Secundo quem vulgô Magnum vocantſaliis primus eſt, quod verum reſpectu Impp. Rom. nationt
.
- 4. A...„... 2
Germanica iſtius nominis, ſed nobis propter Sylvium OrHRoNEM, cujus vitam 6 4 1.1 1 3 2 8*—.
utpoté octavtinter priores duodecim Rom. Impp deſcripſit Sueronius, placetno-
minare Secundum) propterea Archiepiſcopo Magdeburgenfi conceſſus, ne Ger-
7
mani Pontificem appellare neceſſe haberent, nêève Romana Aula Germaniam in-
quietaret eamque avaritiæ ſordibus emungeret, ſed ad hujus potiis Primatis TE-
bunal omnes cauſæ ſpiriruales& Ecclefiaſticæ devolverenturzquamquam hoclm.
Petarori Optimi conſilium Pontificum ſucceſſores variis artibus irritãſſe poſt le- 8—„ 7,1„„.
ach. Steph. de Iuriſd Eccl. lib. 4. c. 5. num. 32 noviſſimé nec temerè con queratur Barth.
Muſcul de Sucteſſ. anomal claſſ. I. membr. 3 n. 87. Sunt autem præterta ejuſmodi Pa- triarchæ ſive Primates in Italiâ Aquilegienſis, qui& Venetus dicitur credo quia Venetiis reſidet ac ſemper eſt de nobilitate Venetà)& Piſanus:in Gallia CelticAtse Occidentali, Bituricenſis, Viennenſ. Lugdunenſis& Rhemenfis qui etiam inun. git Regem Galliæ„loban. Franciſc. de Pavin. d tr. de Off&⅜ Pot. Capir. Sede Vac in yra- uud. S num. 13:·in Gallià Orientali ſive Belgicà Trevirenfis, c. Teugualdum. II 9. z:in Hiſpaniâ Toletanus, Ioan. de Turre Cremard ad. Cleros, num. 10. diſt. z21. in An13
— s
. ITrrace 4La 41
3 N aauenoc 14 1
d hett dn 8
dat At aor. ᷣꝙ
=
Archi-
5
ercwuxoferus!
urelcere dici*£
ronuuitri 11
nut utlngan i ſrbig uüquu e a rh̃a⸗ Mvr Au 4 N Iunſ.r Ad A hn 44 Häaun kn hlide aummalur h.tt. tnenſs, ra tr Atch Ranquam Ia Cern⸗
7. erim hes ꝙ wiſlis ains K qa Cn tllanx ume Th
W, Ie trum atefcula a. noetit
(dtman, n K l.
ernant an para
allbiigtn verie
eCnzen E. 4 n 87
Aan omit e. h ,C
Än⸗ Ktautela&
11 in onc
dkteſe 4— duner.
„ 11 kenl Dain 21 en
Lh. 1 heütat.. 4.418
dee ann b tque
ui V ſe, C.Nan 9 e walnk, 3 Ater N.
Acaat 0. ant hüuun, 22 4 c 4 3 Kügleden

D. Laurentii Ohm. 237
20 aronie un Arebiepiſc. Eboracenſis& Cantuarienſis, in Ungariàâ Strigonenſis, Pavin. d. loc.(de An lennd uorum tamen controverſiis ſuper Primatu videatur omninò Iohan. Axorius d tom. 1 uskern 1 119,3.2. 35:)Atque hoc intuitu Archiepiſcopi à Metropolitanis diſtinguuntur,& 1 käln Metropolitanis præſidere dicuntur, à. c. Cleros, diſt 2 1.Acꝓro vincia, diſtinc 99 alids K erm Archiepiſcopi communiter ſic dicti& Metropolitani uno& codem nomine cen- al Lentupfacit text. inc. ut litigantes, ihi Arohiepiſecpus jure Metropolitico,&'c d. Off Ord. An mare ſath in 6. uti genonenſis. qui in c. licet in corrigendu. Extr. de Off. O?din. vocatur Metropo- anovinchnt liranus,& me. fn. Extr. de his quæ hiunt à Pralat. dicitur Archiepiſcopus, junct.. cum aln li. ex oficis Extr de Præſcr. Pet Rahoiſ- in aouum ad Conaordata Fyanzie iit. 1Ae Souſti: usio⸗ hr rgenl dih näbus, verb. Metropolitanos. Item in Italid de Mediolanenſis, Ravennatenſis& ſimi- n acu, di. les, Henr. caniſin Ssummaã Iur. Can lib. t. r..not. 6. Sicut quoque in Germaniã Sa- aonmaene lisburgenſis& Bremenſis, qui pariter Archiepiſcopi ſunt& Metropolitani: Mag- ſoymAar deburgenſitamen tanquam Primati Germaniæ veteri Othonico inſtituto ſubor- 1 ell.lufin. dinati.. 2. ie e, 3ogrtikm 14. Cærterúm his ita præmiſſis, quæ non dicis causà nec vano
ccpule Ktudio, led plenioris& quaſi nece ſſariæ cautelæ ac declarationis gratià a remlat anticipare voluimus, Thema noſtrum Generale hoc eſto: Epiſcopus ab arhanm iis qubus id juſtæ fecultatis competit 5legitimé& Ca nonicé e Electus . 4 boksſ.ayt.. 1 H Xnn. hnige Doſtulatusvé, Confitmatus item& Inveſtitus d Conſecratus deniq;& imiterisbe Ordinatus e jus, vim ac poteſtatem Epiſcopalem conſequitur./
1 rcamex, 4) Eſtenim hec materia non parum difficilis, periculoſa& præjudicialis, ae rianteltc ut dihum ſuprã Th. 1. Übi igitur majus periculum, ibi cautiſis agendum, per Reg. inl. Biſpawplhe 1§ ſeſi quis, ff de Garbon. Edidl.& in c. ubi periculum de Elect. in 6 imô nihil, quod u llänulbnm ad cautelam pertineat, omittendum, arg. Can. quantò, ibi: ne aliud&rc. diſt 63. quin * lm erulir abundans quoque cautela& declarario non nocet, I. non ſolent. 94 ubi gl.& comm. da oſtete ulr Da fàe K. 5) Quia hancnon cuivis homini contingit adire Corinthum. a in ſutens Acvalde in hoc paſſu tempora variarunt, quæ diſtinguenda, ut concordent ſeriptu- 1 Othone e re ſuxtaregulam, in e. ſa pecca verit, 2. 9 1. Sed paucis in præſenti ac ſtrictim. Olim * Aulnpple m pumirie4 Eccleſia viventib u sApoſtolis Epiſcoporum ſivxe Presbyterorum„ 1r 1ozn mne idene eran tt, ut notatum ſupraâ, th. 9 kr. d. Electio(quæ nihil eſt aliud quam (r ucvn her onæ idoneæ ad Eccleßæ vacans munus ſolennis optio vel vocatio) fuit penes ſcouk Plne Apoſtolo Sut pater ex AK.C. 1.9. 21. 5/½2. c. 13.v. 2. jundt. o porrõ, diſt 66. Eu- 1425- Veb ub.; Hißß. Eecl c. 11 Deindè ad Conſenſum Populi& Cleri translata fuit, can. 1.
mna AuA9——. 4.. 4. 5* spouil shlebac. Cleri c Epi ſcopos, c. nulla,. vota, diſt. 63. ſed ita, ut licẽt ille ab hoc non co- 1 ant 9⁷ 0. 9. 4— 4...
s uſus g gudocentamen& perſuaderi poſſet, atqueille hunc potids ſequeretur quàm præ-
4 baheeean duceret, e docendus, o. noſſe, c. non eſt, d. diſt. 6 3. e. ſi verõ, 3 J. 1. Poſtea Mo- Na—— ⁸ 2.. N. 2 4
icug renaRomanà ad Chriſtianos Principes devolutà Imperatoris etiam conſenſus aan mele adhibitus,c bréviter, diſt 62 Memorabiliter Nireph. 1ib. 2. Hiſt. Eccl c. 2. de Electione
3 metele Ohan 1 A..—„ 4.„ 4. 1 8 m— M Chryſoſtomi in Epiſc. Conſtanrinop- fol. 659. ſub ſ. Qud ſi Metropolita- netuscin, nus forcé elioe,— 1., 8 Anel 1Gu 8 3 eligendus erat, Omnes Epiſcopos comprovinciales electioni intereſſe o- 3§.1 rteb.„... 1. I nlS“. b ebat,c. Meerbpolitano, diſt. 63. quemadmodum Valenrtinianus Imp. ad Electionẽ
OMho Archiepiſeoen: 3:.. 3., cu ni Tuchilcopi Mediolanenſis Divi Ambroſii Epiſcopos convocaſſe legitur, in Hiſto- „A A 1„*.„.— 4... A 117 t Capi hani. G. Valentinianua, d diſt. 6 3. Tandem ad Collegia Presbyterorum ſive a u... 4 1.„.. n Ia Sapitula Canonicorum, ut hodiè vocamus, in Eccleſiis Cathedralib. jus iſtud eli-
—
Gg 3 gendi
——““

4 238 D. Jure Epiſcopali. gendi Epiſcopos cujuſcunq; gradus in ſolidum tranſiit, c. Ereleſia, el. 2. t. Cumana,e. *.— 7 2 ℳ* congregato, c. in geneſi. eum ſim lib. Extr. de elect. c. cu Hecleſia Ext. de cauſa broprietati 6 poſſeſſ gl. in d c. Valétinianus verb. Epiſcopos in fin. d. diſt. 63. quod haud dubiè ab initio Nℳ.7—..„. 11-..„.7 1 in Germanicâà Imperatorũ auctoritate contigit, cuuim illi primitüs Epiſcopatus KE. piſcopos proprio arbitrio conſtituiſſent;, ac poſtmodum liberam electionem Capi-
tulis Eccleſiarum Cathedralium concederent, quæ ſententia confirmatur ex eo,
quod tradit Matrh. Steph. de juriſd lib. 3 p1.c. 7.n. 38 Othonem Secundum(qui nobis tertius per ſuperioratth. 13. lit. d circ. med.) Filium& ſucceſſorem Othonis Magni pri mi fundatoris Capitulo Magdeburgenfi lberam poteſtatem eligendi Archipræſuls unã cum aliquot oppidis dediſſe, ac norat Chytr. in Chron, p. 308. uôd Annox122. in Comitiis Vormatienſibus pace factà inter Henr. V. Imper.& Calliſt. II. Pont. Capitulares Collegiijus eligendi Epiſcopum ab Imperatore impetraverint. Sunt ergo Epiſcopi ac eſſe debent, ut aicit Bald. in l. quæcunq, C. de bon. quæ libb. Electivi, non Dativi, Eligique à Canonicis ſive Clericis tantum, Laicis omni poteſtate eli- gendi aut Electioni ſeſe immiſcendi jure Canonico præcisâ, c. 1. z. 3. 5. c. omnus E. Leciio, diſt. 63. adeò ut ne conſuetudine immemoriali induci velint Pontifices, ut Principis vel Patroni conſenſus in Electione requiratur, niſi poſt factam demũ Ele.
ctionem, c. cum in terrã, c. ſucroſancta, c Ma ſunarext. de elect. c. nobis de Iure Patron. aut niſi ſpeciale privilegium Pontificis interceſſerit, quale prætenditur illud datuma Gregor. 7. Regi Francię in electione cujuſdà Abbatis, c. Hinc eſt etiã, 16. 7.1 Diſſ. Ca- rol. Degraſſaliuas lib. 2. 3e reg. Franc. Iur 3.& Bartb. Chaſſaneus in catalogo gloria mundi, part. 5. 5. 24.u. 194. qui adſtruũt conſuetudinẽ Regui Galliæ, quòd non valeat Ele- ctione, donec mors Prælati fuerit Principi nunciata& requiſitus cõſenſus Regis de procedendo ad novam Electionem,& ſialiter Heret confirmatio(à ſummo Pontifi-
ce)quòd eſſet caſſanda, innuentes unà optimam rationem hujuſmodi conſuetudi-
nis, ne fortè eligatur ſuſpectus Regi vel Reguo, ubi dubitari poſſit de proditione Patriæ vel revelatione Secretorum: Quam'is res iſta modé in vado ſit, poſtquam
erconcordata inter Leonem X.& Franciſcum 1. An. Chr. 1517. quæ integra recen- fuit& ampliſſimis notis atq; interpretarionib us illuſtravit Pet. Rebufſ. Omne jus E- ligendi aut Poſtulandi Prælatos Canonicis intotà Gallid ademptum eſt, ita ut no- minatio perſons idoneæ intra ſex menſes à tempore vacationis Romano Pontif- ci ad Providendum facienda nüc ſoli Regi abſoluté competat, vid. d. concordata tit. de Regia ad Pralaturas nominatione faciendaà eꝶ ibi Rebuff. His Concordatis Leoninæ Conſtitutionis nomen tribuit Duar. d. rract. de Saer. Eccl. miniſt. ac beneffc. lib. 5.C. 11. Ibidem ſimul ſub inem invitus licèt teſtificans, Leonem non attentà Scholaftici Lutetie Conventus ad Concilium provocatione nihilominſs obtin uiſſe, ut Decte- tum ſuum Regid authoritate ſubnixum Curia Centenaria(quam alias ſupremum Parlamentum bariſienſe nominant) reciperet,&c: Diſſentit etiam Didasc. Covan Tom. I. Var. Reſol,p. z. in Relec. c. Malæ fidei poſſeſſ. Extr. de jure Patronat.§. 10, fol.46z. qui adſerit, Reges Hiſpaniarum non quidem ex Privilegio Papæ Hadriani Carolo Magno dato(quam opinionem tenuerunt aliqui Dd. Galli, ut Joan. Igneus inte-
bet.! 595 8 a17 r e b. er? neceſſarios,§. non alias, n.3 36 ad 8C S, ſanian.& Joh. Ferrald. rrac. de Iuſign. jes.
71.„142„refu 2, 5.„........ 8 72 Cors kelurar Covar. computatione temporis& aliis argumentis) ſed jam 146 6 eop⸗ 1—. 83. 8 2 dea Concilio Tolctano 12. celebrato Anno primo Hervigii Gorhorum Regls, qui tam Hiſpanias obtinebat, A. C. s 4 5 1 29
tnebat, A. C. 635( quo decretum, ut Rex ad Epiſcopalem di- gnitatem
D. Rit
aunntueige 1* fen
rirerrd u ſofci tärnäkncopos fna!
uugiicajest En Pemen
—
3
raxailfunda: dc Patiger, gui 2 ſutale urehocilldef antopen dhhuun Daun 1* haAe idke qucit 2 he con un
chndannoſi, aicn
dadi d entt ſannane Tüerpos 11 1 lhGerman a t jlare Err auk urua.un n GektusclC n s 3 C. eeotauor e aen Pome ahenplal r 4 dtitoc, de„oſe ell 1 a 2 e p. daten(uan
uim leci„
uh hns
um Epul F t umna) 1 44 wluia ſ. af⸗ 9„ an Q„ onliantir— dekomxab 1* 3 . 0 kar a e* beuti un,— 49 3 bem ju.’ b e iuh, g— Uedid,& cun 84 9 ee. 4* dlocn lnttat 1 4 ccle derana 4 54 4;e anna. Hsſus clige detrl.-— 140 uto„ 1 aedle&lanzne, 7 1

D. Laurentii Ohm. 239 La zjaaluaan gnitatem promovendos eligeret, ipſe verõ Loletanus Antiſtes prævià morum exa- We cauſy minatione inſtitueretlabſq; ulla controverſià jus& quaſi poſſeſſionem habere no⸗ haudäit minandi& eligendi Epiſcopos, adeò ut niſi à Rege nominatus, nemo poſſit his di⸗ rn dskilas gnitatibus inſigniri, cuj us rei teſtim onium extat quoq; jure Canonico, ⁰. cum longe ameleäune aißß. 563. Nec rationabili fundamento jus iſtud deſtituitur quia ſcil. Regis maximé ann conimn intereſt noſſe ac diligere„qui Eccleſias intra ſuam Provinciam ſint adminiſtraturi, annzecunimg Covarr. A.l. Atque hoc illud eſt quod tantoperéexaggeratur ab auctore Relarionis A Otbont de Hiſpanidâ in Theſauro Politico linguã Italicã edito, dum ait: Della gran dezza del Ré a lgendid di Spagna baſterà à dire queſto ſolo, che con una ſola parolaplacet)può in un pũto 18od. quädg confetire ſenza alcun danno ſuo ò di altrui cinquanta, ſeſſanta, cento& ſino cento l er KCalh einquantamilla ſeudi d entrata, nominando alcuno Arciveſcovo di Toledo 6 rer inperne Siviglia õVicario di Burgos ô dialtra Chieſa importante, coſa che non può fare al- ehm zulh tro Principe, Kc. In Germania ſingulare Exemplum refert de Epiſcopatu Cami- Ircs omuin nenſ, Matth. Sreph de lurisd. lib.; 1.6. 9. num.9. /*2‿. quòd ſcilicet neque Epiſco- 4 kelazſt Pus neque alius Prælatus vel Canonicus 4 Capitulo eligi poſſit abſque conſenſu& clurlus Nominatione ſiye bræſentatione Ducum Pomeranię tanquam Patronorum Sefun- polkuian datorum: Verum Exempla illa omnia fingularia ſunt& ex jure vel conſuetudine ae nnn La lattdepen dent ideoq́; non trahi poſfſunt ad conſequentiam, arg. l. quod verõ, uhu 1 14 um duab ſeaa. f.de LL. l. auod contra, 14 1. ffde Reg. Jur. Certéè quondam Impera- 3. vaciuhe tores Rom. auctoritatem ſuam in Electionibus Prælatorum interpoſuiſſe vel inde 38 ekau iſu conſtat, qud modum Electioni dederunt& præſcripſerunt, Auth. Presbyterum, in astn auanin ſin.Iiß guenquam, I. ſacris noſtris, cum ſimilib. C. de Epiſc.& Cler. Nov. 6. 57. 12 3.137. 18. quo unſ imoiphus etiam Romani Epiſcopi five Pontificis non modòô confirmandi jus& po- 81 üntus dau teſtatem habuiſſe, facit text. inc. Agatho, diſt. 93.(pro quà confirmatione quoq; pe- dn atioſä mn cuniæ quantitas quædam Imperatori à Papã dari ſolebat, quæ poſtea Agathoni ab
2 acjulmolme Imp. utego exiſtimo, Conſtantino III. à prolixitate barbæ Pogonato dicto: ſiqui-
ari nolitten 1.. d... ub taripollt demhicimperavit Conſtantinopoli ab anno Chriſti ꝓmπο. uſque ad annum 687.at- n vadolht interiee b 7 4 4., edin ſachiſ queinterim Agatho Romæ ab Anno 679. uſque adannum 6 8 2. ſedit ann. 2. men- e1 vælnie ſ Ch 2,5 3„„. 3 7. lal 1es 6. Chriſtoph. Helwic in Theatr. iſtor. fol. 2 9. remiſſa eſt, d. c. Agatho,)verlim etiam afi. ,. 9.* ae Nunie eligendiillus& creandi, tex. insv. Adrianuus, el. z.c. in Synodo diſt. 6z. ubi tamen id pri- 3A 1l...*. 47„ 3. nempemmi vilegunomine perperam indigetatur, quod declaratio tantum fuit& recognitio *. M r... 4„. 8 loni Ae juris Veteris, non novum jus, ceu recté judicat D. Arnold. Engelbrecht Diſput. 1 du. viüm Helmſtad de uriſd. conel. 84. Sed hæc latiis& cum adparatu perſequi locus hic non sConan hermuni*) Electio quidem legitima& Canonica his potiſſimũùm cireum- 4 z 4 11. 3.. nil. arhn ſtantiis definita eſt;(I.) Tempore, ut fiat intra tres menſes à vacatione Eccleſiæ, c. 3 13 4«ℳ— N. 2 2* 2* n non ar, luamuſſ. 30. 2. Loco, ut fiat in Eccleſià Cathedrali, c. quõd ſicut. in princ. verſ. sdund umſuatg, Eut. de elect cfronte, in pr. Exr. de Appell.(3) Perſonis tiim Eligentium(urt 16.. 4 4. dr Cuan lüt 4 ccionem citentur omnes, ad quos jus eligendi ſpectar, A. c. quödſi 1.,.. 2„. it erun m Ge cum inter uni ver ſas. Eutr. de Elect. ut ue vel omnes, qui debent, volunt& n it 9 ꝗ 2
5„Panmſi. poſſunt commodé intereſſe, vel major& ſanior pars Capituli concludat& conſen-
tiat, c au a ells Plat,c quia
2 1 urſomß
) ¹).—.—.— errdd n, 3 aut non ſatis ſir majorem numerum ſuffragantium in eandem perſonã do“ hconſe: 2.„ i ws Conlenſiſſe, ſi lanior non conſentiat„præterquam ſi numerus eligentium alterius
—
liis alg arti
3 449 M Partl„—....
15 vri Coll Pattis alteram in duplum exceſſerit, quo caſu nulla habeatur ratio alterius partis, n d
kc 6t.

——
24⁰
ſcio ẽ quo fundo petitam& an
De Jure Epiſcopali,
licét ſanioris, c. ſ quando, de Elest. in 6.)tum Eligen di, ut ſit 1doneus, e. eũm in eundliu c. cum Vintonienſis, Ext. de Elect.& regulariter& Gremio Eccleſiæ, c. nullus, diſt. 61. c. Metropolitano: diſt. 3 3.e cum inter ubi gl. de Elec.(4.) Formà, ut fiat velpermodum Scrutinii, qui modus etiamnum uſitatiſſimus, vel par Compromifſum, uod rariſſi mum, vel per Inſpirationem, quæ prorſus feré in uſu eſſe deſiit, teſte Ioach. Steph lih 3. de jurisd c. 11.h 41 qui cauſam ibidem deſuetudinis iſtius adſignat mirabilem, ne- hic exprimendam! Curioſus lector ipſe indageta de his omnibus conferat Canonem Electionis ab Innocentio III. præſcriptum unãà cum gl. in d. c. quia propter. Ext. de Elect. Dan. Venator in Analſ. lur. Po nrif. liba 6. Henr. Cani ſ-d. lib. 1 t. 11. qui æœeννκεααερνακ Canonicæ Electionis pluribus enarrant. Pleraque autem in Poſtulatione etiam conveniunt, quia conſtat„Poſtulatos nihil propè differre ab Epiſcopis Electis, niſi quòd ſolummodõ ea, quæ ſunt ex ſeveritate
* ⸗* 2.* 1** A Canonum in Electione Epiſcoporum præſcripta, neceſſitatis& utilitatis gratia nõ
obſerventurin Poſtulatis, qui etſi æquẽ eligantur ut Epiſcopi, non tamen conſe-
crentur, inquit idem Ioach. Stéph. d. lib. 4. e. II. 2um. l. quod intellige de Poſtulatione ſolenni: Duplex enimilla, Solennis& minũs ſolennis, quod explicat a. Stephad lib.G c. n. 2. G 53. Matth. Steph. d. li. 3.c. 10. d) Plané in Orientali Eccleſiäab Impp. Græcis Patriarchas Conſtantinopolitanos confirmari& inveſtiri ſolitos, ex- tra dubium eſt. Nam ita Gregoras lib. 4 ritum Inſtitutionis ſive Introductionis de- ſcribit, quòd poſtquam Patriarcha Conſtantinopolitanus(1.) ab Heraclienfſi Me-
tropolità(cui hoc jus antiquits uti& hodië competit)nominatus&(2.)Clero,
Nobilibus& Primoribus populi, quorum conſenſus requirebatur, propoſitus eſlet, (3.) ad Imperatoris porrò aulam deductus, ab eoq́;(4.) veſtem undulatam& ſericã mitram precioſiſſimam ac Pedum paſtorale ſeu deauratum baculum incurvatum per manus accepiſſet, albo tum demim(z.)equo impoſitus& ſolenni proceſſu Cle-
ricorum perurbem circumvectus, tandem(6.) in Thronum Patriarchalem collo-
catus, eãque collocatione jus Patriarchicum pleniſſimè adeptus fuerit. Quam for- mam ac methodum'etiam Impp. Turcici jam inde à Mahumete II. quĩ OOmſtanti- nopolin expugnavir, hucuſq; Obſervarunt. Cum enim Mahumetes urbem captam in tranq uillum ſtatum redigi non pofſe animadverteret, niſi reſtitutà& confitmal Græcis Keligione, Conſilio aulicorum Græcos ſuperſtites ad ſevocavit, juffirqus
rcum vacans eſſer Patriarchatus, quemcunq; ſibi vellent eligerent, ſe hujus cfes tionem confirmaturum& ut Patriarchæ munera obiret, edicéturum. Elegerunter- g6 illi Georgium Scholarium JC. in Oriente tum præſtantiſſimum& Judici lmpe- ratorii paulò anté rebus integris Adteſinrem, virum ſanctimonià& pietate perſpe- Aum, nomine ejus priori in Gennadii nomen mutato; quem ita véteri riru produ- centes coram Mahumete in Kegia ſtiterunt. Cui ille ad ſe vocato ſuis manibus he-
dum Paſtorale ſeubaculum argenteum inauratum, magni pretii& arti ficiosé ſa S 5 1 44 Al1
ctum dedi. 4 C edit, atque inſuper equum bonum& certam aureorum ſummam, his vet-
bis addiris: Quod fauſtum felix ſit, eſto Patriarcha& utere noſrä amicitia, in quilu
rebus Voles, ha 1, e, 20 TES 12 habens omnia jura privileg iaq́; ſicuti ſuperiores ante te Patriarehæ babuettt.
Habe quoq, Te„, 1... quoq; Templum§S. Apoſtolorum Domiceiliil co prout latius ſuã in linguà comms
morat 1 pgonn, 3 3 tani ete 29 Lomaaba d² clade Conſtantinop. etſi poſtmodum à ſucceſſoribus Suk- Ta ut⸗ dars larchæ ad confirmationem impeträdam Tributum, quod Peſceſium ro-
ut, dare coacti ſint, de quo Martin. Cruſ.in Turco- Graciã lib. 2.0 ur Omnia aliqus
tõ pro⸗
„G 3* —
D. ar
üngra ter iu ſens axie b ckurnEnn,leg bns menanüer K c A1 Lam
hurbenture Klt* ſinor
Grarm Domi copr Wmmodegunthr= maſ gnemijasſcan A. brn rtcxccaſetid[ra hra lnperi= Kein muin ⸗ hahu u 5, qa ahuſſminee imetur rrr diimtu s zepiſ in e puuitt Ki 1* tur 4 Keconducit,„
11 laras didosnorite c ſcutr diro atqui T z.
lſgnias e fi a
8
dmreſite 3* Natolta ct,*
en khacul N. †
man(hnh„ 1 drerti er Mere
runrin⸗ enad e rins
u un runr üCahe 91 Ulac a. ske A dcin 149 ddan. eck.1 6 dreſe 1 e 4 1 2ℳ düeſ 1 tenfr, ütenn Ca 01
dumt ent
dend lhe neyn C
de 20.„ 8. u.
1 wodiun 1 1 decodd. 2 Plco
A- Odan

—
eru D. Laurenrii Ohm. 241
4 3 ghg 1 6 2 0 2 ev 4 X△ 2 8 0„
dela 1 6 ta prolixius in gratiam⸗νν O‿εεννeferre hic placuit. In Oriẽte autem de Epiſco- d 3 4. 4. ⸗— 4.„.*. △ 2
1 uiar pis Hiſpanie, Scotiæ, Anglie, Hungarie, quomodo&iſti pariter ex antiquà Inſtitu-
nih tione per Regis introierint, legi ait Waltramus Epiſc. Naumburg d tr. de In veſt. Epiſc.
ubiprolixé tum ex hiſtoriis& conſuetudinibus, tm ex rationibus probatur, quòd
meritéac jure yeſtituræ& Inthroniſationes Epiſcopatuũ ad Principes& Reges pertineant, ſub⸗quorum Dominio Epiſcopatus ſunt, Inprimis autẽ, cum Epiſcopa- tus, qui ſub Romano degunt Imperio, majoribus feudis& amplioribus vigeantju- ſtitiis ideò propter majus ſcandalum evitandum à Stolãâ Petri diſertilis tractandos eſſe perquàm graviter cenſet idem Waltramus d. l. Nec dubium, Curiam Imperialem noſſe Privilegia& lura lmperii circa In veſtituras Epiſcopatuum& Abbatiarum Impp. Romanistuties quondam à Papis reſtituta, quæ tali titulo& ſingulari libello deducit Theodoretus à Niem potiſſimùm ex fundamento Can. Adrianus. el 2.& e. in Snodo, diſt. 6z quibus luculenter difnitum, Archiepiſcopos& Epiſcopos per ſingulas Provin- ciasab Impp. Inveſtiturà debere accipere, ut ſià Clero& Populo quis Eligatur Epi- ſcopus, niſiäãRege laudet ur& inveſtiatur, à nemine debeat conſecrari ſub pœnà A- Edugch nathematis,&c. quòô conducit quoq; e. lectis, d. Aiſt. 6.& circa hunc paſſum diligen- ddim Otennl ter notandũ, quòd Theod A Niem vocat lura Reſtituta, quæ ſc. Impp. ab initio habue- tteuriKinnit runt, nonà Pontificibus noviter conſecuti ſunt. Non ergo jus Imperatoribus defi- tslſeumi cit, nec etiam probatio. At quid nihilominus reſtat in facto præſenti? Olim quidem eslr“tat(lubes mutuari verba D. Gerlaci Buxtorffii ex eleg Diſſ. in 17. priora capp Aur. Bull. Ca- atominasti rolk y.sonc! 59. lit. a.) Impp. noſtri de ipſis dignitatibus Epiſcopos& Abbatęs per a redaru Annulum& Baculum inveſtire ſolebant, ſed poſtmodùm Henrico V.(à PapaCalli- em mtlle ſtoll.ſtranſactio extorta eſt, per quam is omnes Epiſcoporum& Abbatum Inve- eum bacumi ſituras per Ann ulum& Baculum fieri ſolitas Pontifici ceſſit, ſibi verò reſervavit, Klolan quõdin Epiſcopos& Abbates electi Inveſtituras Regalium ſuorũ per Sceptrum ab as um Danits Imperatore debeant& teneantur accipere, referente Sigon. lib. 10. de regno ltal. Anno deptustin SIz1. Crantz. lib.. Sax. a. 42. Cuſb. in Henr. y cü plurib. aliis à D. Buxtorff allegatis, qui-
5
3 wilun a adit rsſtean attlügnanm ain lector heg dotntio llln u nah ur.n addonislurde 840 onſtat, Doht bea, queſone Nris Kurlütm A opi, nonm au ntelligecel 55. eryuiu t
1 1 1
G
Mumetellci hu attumuletur omninõ Chriſtoph. Sturz. libro(z‿ λμά̈νννυιιε de lmpe rio Germanorum, a ahumetat tenen Prætereâ verò acceſſerunt interim Pacta noviſſima inter F rid. III. 5 refttud Khriuciper Germaniæ& Nicol. V. Pap. An. 1447. Kal. April. inita, quæ a Ro- esadſe on dan Concordata Germaniæ nominatur, quib. Papa non modõ ſibi reſer vat. Electio- celgeren nauln Metropolitanis& Cathedralibus Eccleſiis factas, ſi ab Electis juxta Conſtitu- 33 Aoru konem Nicolai II I. in c. cupientes. de Elect. in 6. nimirum intra menſem vel pro diſtã- n. cſEmu tia loci ulterilis adhuc intra viginti dies poſt conſenſum vel poſt obtentam de ſuà 3 lmorütf⸗ 4 notitiam, præſentare fuerint, conſirmare, ſed etiam, ſi lapſo dicto tempore taemises make entatæ vel ſi præſentatæ minus Canonicæ(puta arbitrio Papali) fuerint,
ü l Canonicæ fuerint, ex rationabili& evidenti causâ de fratrum ſuorum
4
rocatol.....
1-. gg(Cardinalium) conſilio de digniori& utiliori perſonà Providere,&c. In quæ Con- m p prell 1 cordata, niſi ₰½
fallor, commentarium edidit Colonienſis quidam D. Brandiues, ſed qui
a eor g Ibidem& altiori indagini locum reliquerit. e) Conſecrationem& Ordina- 89 ut un tlonem pro üſdem ſumit gl. in e ſi Archiepiſcopus verb. ordinandus. Extr de Temp. ordi- na⸗ un 4 teſt Conſecratio ſive Ordinatio Periodus Electionis, quia per conſecratio- 8 8 zua t em zpitituale matrimonium inter Epiſcopũ& Eccleſiam ejus Electione inchoa- an pau um Kconfirmatione contractum, tandem perficitur& conſummitur, c. 2. 3. 4. exxt.
1 Ke traäy;..... 2. 8 Du at, Epiſc. adeò ut de rigòre Canonico Epiſcopus non dicatur, niſi ſit con- 1 h: H h ſecra-

De Jure Epiſcopali,
ſecratus, e. licét. Extra. eod. c. rua. De his qus fiunt â Pralas. quem tamen rigorem nec ipſi Pontificii Epiſcopi vel Archiepiſcopi in Germanià admittunt, maximé ex illuſtriſſimis familiis nati, cujaſmodi exempla vigentia habemus in F. A. C. Sec. in L. E. A.& P.& aliis, qui conſecrati non ſunt neque conſecrari aut ordinatio- nem recipere, ex politicà quadam con fideratione, volunt; nihilominis Titulum Nomenque Dignitatis ſuæ Archiepiſcopalis& Epiſcopalis jure meritoque acne- mine in toto Roman. Imperio improbante aut denegante uſurpant. Cæterum poſt Confrmationem& Inveſtituram Conſecrartio vel Ordinatio ultra tres men-
ſes protrahi non debet, niſi ob juſtiſſimum impedimentum, ap. 1. diſtinct. 7 1·0. z. g. quoniamn, diſt. 75.6.1 diſt. 100. quale illud in«. fraternitatem; diſt. 71. 6. de Syratu ſana. aiſt. 28. Conſecratur verõ Epiſcopus à tribus ad minimum ejuſdem Provinciæ Epi- ſcopis, juſſu Metropolitani, aut quod melius foret, ab ipſo Metropolitano ſive Ar- chiepiſcopo cum ejus Suffraganeis, c. ſi Archiepiſcoptes,e ſeq Extr. de Temp ordin c. i- 2.3.4. diſt 64. Ipſe autem Archiepiſcopus ab omnibus ſuis ſuffraganeis, d. ſi Arshi- epiſcopus, cap.§. diſtinct. 64.. pluresvê ponant& teneant Evangeliorum Codicem ſuper caput& cervicem ejus & uno ſuper eo fundente benedictionem; reliqui omnes manibus fuis capure- jus tangant, c. Epiſcopus, diſtincr.⁊ 3. Quæforma à ge beda, quam in primitiva Ee- cleſià Apoſtolicà uſitatam fuiſſe legimus, Adlor. 6.. 9. 6.&& c. 1 3. Verſ. 3 non longẽ recedere viderur. Quin& illud, quod de Oleo& Unctione Sacrâ adglomerant Pö- tificg&, c. unic. Extr. de Sacrâ unction. tolerari poteſt, cuum olim etiam in V. T. Sum- mos Sacerdotes Regesque ungi moris fuerit, ac mos iſte etiamnum ho die in Impp.
14²
& Regibus Chriſtianis abſque ſuperſtitione continuetur Pallium verò(neejus
quoque hoc loco ante concluſionem iſtius notæ obliviſcamur, ſiquidem& Ey fupr. lit. d. in notat de Confermatione commodaillius mentio inſeri potuiſſent(quo Pom- tif. Romani Archiepiſcopos& nonnullos Epiſcopos, importunâ plerumque gta tia, onerant, c. quod ſicut,. ſuper eo, verſ. praterea, Extr. de Elect. t. t. Extr. de Audtor. Vf Pallii,(cujus deſcriptionem& myſticam vel quaſi interpretationem habet D⸗ randau de ritib Eocleſ lib. z. c.9. deſcribit quoque Sleidanus lib. 1 3 pag. mihi 377. uoh injuridillis, qui aliter ſetegi non poſſe exiſtimant, in ſolidum ceditur& relinqui- tur. Quia hodiẽ nimis quam carè ſolet Pontifes vendere ſuum Linum, ut loquitus idem Sleid. d. aſſerens ibid. Pallium illud conſtare ferê triginta millibus aureorisan. requã domum perferatur. Dañ(vermoͤg vndinhalts in Beſchwerden der Teutſch Nation vnd des Heil. Roͤm. Reichs wider des Bapſts zu Rom Geitzigkeit vnd Tyranney/ mit jhren Remedien vnd Awiſen an die Reyſ Majeſt. Maximil. J. A.10 8 edi dit Goldaſt. in vol Reichsſatzungen/ ꝛc. Ffol. 215.) werden allein zu Rom fuͤrs Pallium 25000. fl. gegeben/ alſo daß bey zeit eines Menſchen Cebens auß dem ei⸗ nigen Ertzbiſt humb Meintz fuͤr die Conſirmation eines Ertzbiſchoffs ſiebenmah 25000 fl das iſt zuſammen 175000. fl.nach Rom kommen vnnd gelieffert word mit groſſen beſchwerden der Vnterthanen/ welchen deßwegen Tribut vnd Sch⸗ Pung aufferl⸗geworden⸗⸗ Remed. contra Gravam. Nat. German. arr. 3. 4. Dahero 4 a0 85 Ertzbiſchoff zu Meintz/ als er jetzt ſterben woͤllen/ mit klagender Stim ge⸗ ſagt. Es kraͤncke jhn nit/ daß er ſterben muͤſſe/ vnd ſein vorſt ehender Todt ſchmirbe
zhna R 3 4 2 3 ſon auch nicht ſo ſehr/ als das jenige/ daß ſeine arme Vnterthanen widerumbfit
das Pallium eine ſo groſſe Schatzung geben muͤſten/ Iia. artic. 7. apud Gun 1 f. 22
Metropolitanum diſtinct. 6 3 hac form à, ut duo Epiſcopi
hnaerſol
vrabs 11 a- 7 onſtan nu
llarnffn, Iäc
Da err „ abbtücomm K., . 8 wulttites pro 1 r: fniue er ae errahlipectldio ah
) Occaſ= ies
¹ 1— Walrerter delibat fgun
pwin Epilcer à hann GlugradicksCEtt ſcrar, fmeata legit*— k; m m nililo polſcl wideretcete un kc. dtandimore Ps jor it auuntu, en Sdam titulo at ertu 4 ncbi quxſt i a ntodis magi r t malintant katr: düisaontit* inr
dar Conſitm ca un ta dnd, dumm:
44
„ er nque in man d t.Eea a. a 8„ 1 4 KDigce Kmu T. 95 lyu de A 4*i, dulcllonem nen 14 ümreoni 4
. 183 4.. dicoaſequi g bficir 1 eul uhc
dNgo nema neaad it(omit acdantes
ditran T 8 buhͤen
unon, 1 12 lhevonh dnd denen

A.
7
— 11
——
„—ͤſͤI —
Wennna at amitun n innemus ink aa acxatiauton zan ihilomuon laure werdat aealurpam d 9 bnauo utan aunc. r üfind
4
i Alettoyolra d. formäubi 3e QuamMlone 1en DAlünſ 12 portun-e a er
fal
M. 71. acuſdemptom Gi frtr deIm; aun ttraoanebie au caput&em er manböl3 1 1. Fe1 aoi Haclä at ulmetunii f riamum he mur guig. IVI m 14 4 c eii porlllai 2.t..N3 erptetaine aa 19. 374 d dum ceie obr ſuum Lur atamlb
D. Laurentii Ohm. 243 a be. Quibus ſimilia ferè commemorat, Sleidan. d. lib. 13 5. 376. Sed olim non erat ſic. Nam vetetes pontifices pro Pallio dati vel accipi aliquid tanquam incongruum ſub diſtrictà interdictione vetuiſſe conſtat er c. novit. diſt. 100. Quamvis ne gratuita uidem Palliatio ob ſuperſtitionem& alias odioſas conſequentias Cordatis expe- tendavideatur.) Occaſionem iſtius Thematis Generalis& quaſi pro colo- phone eſuſdem breviter delibari poteſt quæſtio hæcnon levis momenti: éi forfan Electus velpoſtulatus in Epiſcopum maximis cauſſis it peditus ſit aut per eum nõ ſtet, quin modis ſuprã dictis Confirmetur, Inveſtiatur, Con ſecretur& Ordinetur, cujuſmodi Impedimenta legitima in Epiſcopis Auguſtanæ Confeſſioni addictis quotidié occurrunt, an nihilominus poſſeſſionem vel quaſi juris Epiſcqpalis Uni- verſapprchendere, id exercere, inque eâ poſſeſſione& exercitio; uſtẽ ſe tueri pol- ſit Rationem dubitandi movent textus juris Canonici inc. nihil, 44. circ. princ. c. qualter,&xt, de olect. C. avarizriæ, eod in. 6. qui volunt, quòd ſi Electus omiſsà Confir- matione quovis etiam titulo aut prætextu Adminiftrationi Eccleſiæ ſuæ ſe ingefſe- iit jus ex Electione ſibi quæſitum ipſo facto amittat. Veruũm iis non obſtantib. ad- Krmativa fententia nobis magis arridet:(1.) Quia ipſæ modõô dictæ Conſtituriones 4 Concilio Lateranenſiin tantum limitatæ reperiuntur, ut his, qui extra Italiam in concordid electi alids à Pontifice confirmandi eſſent, poteſtas facta ſit, ſtatim ab Flediione etiamante Confirmationem tàm Spiritualia quàm Temporalia Ecele- ſi ſuæ adminiſtrandi, dummodòô ex rebus Eccleſiaſticis nihil alienent, d. a. nihil, 44 5.waterüm extr. de elect.(2.) Legitimè Electus vel Poſtulatus juſtum titulum ac bonam fidem adfert atque inſuper& manibus Capituli, quod Senatum Eccleſia perpetuum repræſentat, e. Eœcleſia. 16.. 1 ſupr theſ. 9. lit. e.& ſede vacante Admini- tationem Eccleſiæ& Dicceſeos tàm in Temporalibus quàm in Spiritualibus i- plojure habet, c. ſ Epiſcopus de ſupplendã negligentiã pralat. in 6. c. un. de maſorit.& o- ded end Sedem& poſſeſſionem Vacantem adipiſcitur. Juſtiſſima ergo talis E piſcopi eſtpollelloo, juſtifſimis requiſitis munita.(3.) Facit, quod in ſimili à Dd. rectè in- fertur,Imperatorem ex ſolà Septemvirorum Electione verum eſſe Imperatorem& us adminiſtrandi conſequi ſive Pontificia approbatio& conſectatio ſequatur fi- venon, Georg. Schoͤnborn lib. polit c. 8. laté D. Buxtorff in d. diſſert ſuper Aur. Bull. h.38. üt.5.z. J. licet Conſiſtorii Papalis Advocati contrarium mordicus defendant, Luosrefartibid. D. Buatorff. lit..(4.) Id nunc maximè dicendum in Epiſcopis Refor- matis poſt pacem Religionis publico Comitiorum Imperii Receſſu Auguſtæ Anno 1855 ſancitä, vigore cujus omnis prætenſa poteſtas Eccleſiaſtica& juriſdictio Pa- pein Ordines Proteſtantes, cum omnibus conſequentiis plenè ſuſpenſa eſt. Nec quidquamofficit decantatus ille Paragraphus, der Geyſtlichen vorbehalt betref⸗ fent/ lncip. Vnd nach dem bey Vergleichung/ ꝛc. 4. R. A. de Anno 1555 Gc. Quia Vcjus ceſſat, ratione Legis ceſſante, quam in eo cumprimis poſitam putat Iuſtaus gpring depace relig. c. 8.§. cærerum, pag mihi 87. ne in præjudicium Capituliſtanquam Kenatus& Adminiſtratoris perpetui& quaſi hæreditarii) vel Subditorum etiam quidquam in Diœceſi innovetur. Quod ſiita eſt, uri fit veriſimile ex verbis d.§. Vnd nach dem/ ꝛc. ibi: Auch den Capiteln vnd denen es von gemeinen Rechten oder der irchen vnd Stifft gewonheiten zugehoͤret/ eine Perſon der Alten Religion ver⸗ wand⸗ nwehlen vnd zu ordnen zugelaſſen ſeyn/ ꝛc. certè nodum ulterius in ſcirpo Qugtere co caſu nõ oportebir, quo Capitulum Epiſcopum Auguſtanæ Confeſſioni Hh 2 addi-

———
244 De Jare Epiſcopalix,
addictum ſciens prudens Elegit Poſtulavitvé, atque ita juri ſuo; quod in d.§. Vud nach dem/ ꝛc. ei videtur reſervatum, tacitèé quaſi renunciavit, ac præfertim, ſi ipſum Capitulum libero motu ac voluntate Auguſtanam Cõfeſſionem amplexum fuetit: quod cuùm ei non ſit expreſsè prohibitum, conceſfum omninò exit. potiſſimum in causâ tàm favorabili, quæ libertatem conſcientiæ concernit(5. Ita quotidiẽ in Im- perio Germanico practicatur ab ipſis Epiſcopis Pontificis, quorum potentiſſimi& Illuſtriſſimi quiq; Confirmationis& Confecrationis duelea parum morantur,
ceu ſuprà eriam innuimus lit. e. idꝗ; vivis& viridibus demonſtrare exemplis in pro-
clivi eſſet, ſed quid opus in meridie lucernâ? Civi Germano& ſtatum Patriæ nonſu- ti quidem patritius acnobilis ille Orator Romanus, de quo l. 2.§. ſervius, 4 3. de 9.1. jus ſuum, in quo verſabatur)ignoranti ſat dictum. Poterant autem expenſo præſen- tis Quæſtionis noſtræ plura fila ſimilis texturæ cum fructu& jucunditate trahi, niſ majus operæ precium putaretur, ca&ιριμαη ipſi Tractatui reſervari. Nam in his Præludiis juxta diverbium, Manu præſtat ſerere quàm toto ſacco.
15. Ea veré Vis ac Poreſtas, ſive Jus iſtud EPrscorArE Qus. tuor Summis Capitibus abſolvitur, atque hoc pacto Tsegρνενο, qux forma Perfe ctionis eſſe ſolet, efficitur. Conſiſtit enim in ORDINE, LE- GE DIOECESANA, JuRISDICTIONE, STAnu deniq;& DIGNI- TATEipsd.
Canoniſte communiter tria tantlim capita agnoſcunt, ORp. DI 0E OES., Ju-
ILSD. arg. c. conquerente,&e. dilectus.& ibi gl. Ext. de Off. ordin. Alin, quibus diſtinctio inter L. Diœceſanam& juriſdict. non videtur benê doctrinalis, ORPD., JuR ISDH
DrGNIrTAr. ponunt. Anton. de Butr. conſ. 19. pr. Felin. in d. e. ilectua. Ext. de Oſff. ordin.
Quò utriuſque ſatisfieret, media via nobis viſa fuit turiſſima, nec ambiguimus ſin.
4. 8 2 8 ⸗ 5 3 8 ula noſtra capita tam perrationes quàam caſus ſingulares à ſe invicem poſſe rectiſ. Amè diſtingui; quo in puncto aliâs mirificam animadvertere licet confuſionem,
2. 2 3..... (à quâ nec prorſus immunis uterque Stephani locis ſæpé citatis) dum ea quæ ſunt
19 24 7 2 8..—. 8 2. 2..„ 3— magis proprié Diœceſeos, affinguntur Ordini, aut quæ juriſdictionis Diœcoſi
aut quæ Dignitatis& Status juriſdictioni, aut utrobique contrâ. Si nobis bono fa-
....g 6 12.. 3. 3.. 1 ro contigerit meliũs cuncta diſtinguere, melius utique docebimus;id quod pericli-
tari expedit.
16. Percurramus hic ſingulorum capitum extremas duntaut lineas. 4 ORDINIS igitur ratione 5 Epiſcopis principaliter compe- 3 4 4 1.— tit Poteſtas publicé docendi& prædican di Verbum Deizc Adminiſtran-
di Sacramenta; d Peccatores in Eccle ſià l gandi& abſolvendi, que Pote-
ſtas Clavium dicitur; e temad ſanctæ prædicationis& cõnexorum off- cium ſalubriter exequendum vice ſua, cùm per ſe illi nequiverint, alios
ſive liberà voluntate ſive ad patronorum legitimam præſentationem fin ſubſidium tãm diffuſi gregis gadſumendi zhquales perſonæ cùm idonee & dignæ eſſe debeant 1 adcreſcit exinde Epiſcopo jus Scrurinii vel Exa- minis ſive in Vitam& Doctrinam ejuſmodi perſonarum ſecundum ri- Sgorem Canonum inquirendi; tuüm demùm ſi probati fuerint, eof
— dem
faruke
„
Dlu d artukmm Ec R 3 mr
uulitenuti cf
ae ier
Mbauend& r E na Mn hencdicene Eccl
dd edicn uiqa nd, 1 ſit 5 K,
Wendi; ſAr hla
Klccleis, M& Tüs,) ulocis kaci— lelig⸗ den ader Kcir: Kle
tagrßein c er ach
tetam Ecc a Cas, i
lconſern E d dire
chen Ae vnd.
rKlqua)rnep.
ea gleuiut mod—
M tedecelld, 4 iedan
iigenbta) 4 put(
Kegului—₰ diſcopi dantnn. c dänticit
bI. elarise
4
lele egdiione ne po ſl
tni*& undum
1
.ℳ re Ktäti k an⸗
nü lunra

3 D. Laurentii Ohm. 245 ddmg 1 4. 4 4 3. nin gemin clerum& ad ſacrum Eccleſiæ miniſterium ordinandi;! Item Mi- 8„ ⸗ 8 4 4. genne aiſttis& Clericis ad ſuſtentationem officiorum neceſſariam bene ficia,
ſoillu titulos, præbendas, Canonias,&c. conferendi; m Eoſdem in talia officia duiih„e beneticia Introducendi& Inveſtiendi; Abbartes inſuper, Abbatiſlas
dobend.—. 4 ſuns g gacras Virgines benedicendi; Eccleſias ſive loca ſacra proprià au-
dom noa—. Ktotitate erigendi& ædificandi; ꝓ utque alii erigant& ædificent con- mlm ſentiendi& indulgendi; q jam erecta& ædificata conſecrandi; uti& diagi Loca religioſa faciendi; ſ Ador Auxla ſive facultatem, ut quis ſacro ha beneſicio Aſyli in Eccleſiis, Monaſteriis, Xenodochiis ‚Cœmeteriis, O- eni Tatotiis& ſimilibus locis ſacris vel Religionis uti frui poſſit(daß ſich ei⸗ nerdes GOttes frieden oder Kirchen: Kloͤſter: Kirchhoͤff: Hoſpitaͤl: Ca⸗ con pelenvnd dergleichen Freyheiten ſicher gebrauchen moͤge) concedendi; t heenn deniq; Traditiones etiam Eccleſiaſticas, ut vocant ad 2u g/uou l A OrNI Wmkian u in Eccleſià conſervandam directas nec Verbo Dei repugnan- neale tes conſtituendi, Kirchen Agenden vnd Kirchen⸗Ordnungen zu machen
yynd auffzurichten/*& ſi qua ſunt fortè plura huc congruentia, y quæ 1- oDuns, Pfe Tractatus cuò Geò plenius commodiũsq́; producert ac deducet. Inte- in uhant rimhuic Theſi noſtræ neceſſaria quædam admonitio adnectenda venit: Oinn Nimirum omnia illa membra ad Caput ORp. EPISOOp. modõper nos gus knihſ relata ordinario& Regulari Jure Epiſcopis competere. Salva igitut ma-
( In fu 1 41 3 4** 2 4. 2— 3 unnas netaliis Inferiorib. Antiſtitibus, Prælaris& Clericis, nec nõ Laicis& Se- lh 3 †..„ 2 1. 1. 2.. kan cularibus, Principibus, Comitibus, Nobilib. Civitatibus,& c. Exceprio,
licer case luan Kichan ex Conſuetudine, Præſcriptione, Privilegio& Gratiâ, Pactis cõ- ſäime ventis, Tranſactione& ſimilibus fundaméris in uno alteròve hujus Ca⸗- Snne pitismembro habili z(cujus exercitium ſive ipſi per ſe immediatéè ſive n A loneis perſonis eorum mandato vel curà mediantibus& in ſum- Immt- mauedic lolet, Paribus cæteris ſibi arrogant& ad ſe pertinere conten- un dunt)opponere ac liquidò demonſtrare poſſint. Nam tunc quidquid i-
nci 1. 1....— hg ſtorum conſtiterit⸗ſervandum atq; ſequendum, nec cuiquam jus ſuũ vel
1AGIé„
lanig qe eobi⸗ hacin parte auferenda ac ne poſſeſſio quidem vel quaſi turbã- cng 1 aaßsei cognitione experiundum eſt. Quæ declaratio reliquis ec Veent eni Ppiſcopalis Capitib. certo atq; congruenti modo applicari etruunn Poterit, uti clariũs& diſtintius in ipſo opere declarabitur.
Alenu er 4) Quia meiey iſta ſunt, non 12Q. 1dcircò prorogatis ad competentius forum onzd— Klaxiorem terminũ iis litibus, quæ ſuper Definitionibus& Diſtinctionib. ſingule- gcan, Tn un Capitum tum membrorum conteſtandæ forent, nihilhoc loco intentiori um kan rehabebimus, preterquàm ut ſingulis membris primum aliquem fun damentorũ
3g Su ai fiau
guſtum.....— 98 demus. 5) Hic diſputant Canoniſte partim inter ſeſe, partim cum Theo- H 3 logis,

4 4
———
246 logis Pomtificiis, an Epiſcopatus ſit Ordo, ſiderandi, quàâ der
De Jute Epiſcopali,
&quomodo Ordines numerandi& con- e vid. Abb. in c. Aqua. ext. de conſecr. Eccl.& c. 1. Exr. de ord. ab Fyiſt qui Epiſc.reſign. gl. in proæm. Sexti. verb Epi ſcopus. Didac. Govarr. Var. reſol. rom. 216 10. 2. 15. Fr. Ioh. de Paris in tract. de pot. Reg& Papali, c fin.§. Ad quintam rationem,&c. Ba- Lar. de Clericis 119. 1.c. 11. Concil. Trid. ſeſſ.2 in Doctrin. de Sacram. ord. Ccd. I. Gr*. Ham. Caniſ.in Sum I. Can. lib. 1.t. 4§ J.& in notat: lit. a.&c..§ 1. Nos jam ſtudiosè prære. rimus. c) per notata ſup. ad th. 6.& per c. inter cætera.&x ibi gl. in Verb pradicatinni ext. de off ord. Aug. Confeſſ.& Apol art. abuſ. ult. de Por. Ecel. d). ſicut non alit.9 c. 2. ibi: ea qua de Conſecr. diſt.x. Adminiſtrandi inquam, non mutilandi vel mutand ceu factũ in Conc. Conſtantienſi Anno 1415.& Baſil. 1437. quibus uſus calicis in. Cœna laicis eretus contra expreſſam Inſtitutionẽ Domini, ac Malé omninòô, utdi. ci ſolet ſecundum Accurſium. Nam ſervo non convenit mutare teſtamentũ Domim ſed implere. Neq; licet voluntatem teſtatoris pro parte approbare, pro parte veròte. pudiare l. 1 f.de acqu. har. ſed in tota adimplenda eſt.*) per dd. notata ſup th. 6.0
Aug. Confeſſ.& Apolog. d. junct c. pervenit. 1 6. g. 1.6C. verbum Dei. ¶7. de pœnit. diſß. 1
quia quorundam,§. Clavis, Eærrav. de V.S5. †) Nam hujuſmodi Patronatus&Præ. ſentationes jure Canonico comprobatæ ſunt, é. decernimus, c. Monaſterium, 16 Ail. c. illud nonpratermittendum, c. relarum cuü ſimilib. æxt. de jur. Fatron. g) arg. d.c.int catera, ibi: maximé per amplas diæceſes& diffuſas. Ext. de offrordin. H) d c. inter at zera. i) A.c. inter cætera, ibi: potentes in opere,&G. c. ni hil eſt,§. Epiſcopi. Ext. de Elas *) c. quando cum duob. cc. ſeqq. diſt. 24:t.t. Ext. de Tempor. ordin.& qualitate ordinan. dorum, t.t Extr. de at.& qualit. ordin. c. un. Extr. de ſcrutin. in ord. fac jundlis tit. 17.0 ſeqq. uſque ad tit. 21. incluſi vé eod. lib. I. Decretal. Eſt enim hoc generale, ut ad eum pertineat Examinatio, ad quem manus Impoſitio ſpectat, Iohan. Paul. Lancelot lib. I. Inſtit. Iur. Can. tit. 9.§. is autem. 1) a. perlectis,§. ad Epiſcopum, diſt.2 5,C. Quam- vus, Aiſt. 68.& confer huc de modo& formà Ordinationis, c. in nomine Domini i 23. m) nevacua manus imponatur ordinando contra Decreta Concil. Chalce- donenſis& Placentini, c. I.& z. diſt. 70. Quia Eccleſiaſtica beneficia propter offici conſtituta ſunt, Andr. Hiſpan. de reg. Decimar.;. 13. n. 1 5.Itaq; illa Epiſcopus ordina rié confert, c. 1.& ibi gl. de conceſſ. prab inc. n) c. praterea, el. I. c. quod autem, c ilul pratereundum, é. chm Laici. exir. de lur. Patronat. Qui enim aliter& abſq; Epiſcopal auctoritare beneſicia Eccleſiaſtica ſibi præſumunt vindicare, non intrant pero 3 um, ſed aliunde conſcendunt. c. relatum, 2 1. extr. eod. c. eneficium, 1.& ibi Pet. Peci
7
extr. de RI. 0) c. I. extr de ſupplendà neglig prælat. c. quam wis, diſt 68. p) de qud non poteſt eſſe dubium, cùm ipſe aliis Privatis ejus rei auctoritatem præſtet, uili 123, 7) c. nemo Eceleſiam de Conſecr. diſt. 1.c. olim, 14.§. inſuper& ibi gl. extr. dey3- Vil.& exesſſ. Novell. lIuſt. 6 7.c.1. G. Nov. 13 1. c.7. Eſt autem hic ſtylus juris noſtri nonici, ut Eccleſiæ nomine edificium Divino cultui exercendo deputatum acc
12 711 4„ w..... piat, quod vulgò Templum,& Canoniſtis Eccleſia Materialis vocatur,(ad diffet-
rlam Spiritualis Eccleſiæ propriè ſic dictæ, quæ eſt Congregatio Fidelium) abed J0 continetur ejus quod continet ſumtà denominatione ‚ſecundum Laucelis d, deeeee,aner, Jefr aeeeterd, eeed Sr iar neale e hnsapbarer gncdeimeiranecheſia Conſcerarinen kia na. ratizeain 5 1 us publicis potiſſimum collocaverit. velutin — ria, Xenodochia ſive Hoſpitalia, e. de Renodochiis, c. adhac& t nn
9
—*
b wone lye pn
er., lame e
dSL! . 1K Ahl heamn AekEthnnan A irim h.„ nukaljan .. hwebespante“ a kain
tnrlgerc, Cn lar 9) ater
1 ſchoks It T hr o
dl llulxechtates, 2!
uunni, ,4. ſn
1ar.Jh. in M k zusK: Schulen ara ſten auu dam h an an quopalm Tr ſo üeguöc ſem. katon dcholas duc 2 8 dugunt aut ans de zetm nonma, † wnittat ahs Sedhæ re. bie litus quiſpin a A hidgrte k b uhtcaltet E. t.
nun ck, qu cr don dülcfneat da Ncre de
1I,gaisr. 41ſ,gniar te, 44⁄,
—
b Lmpdohn A unt f ant tiguf.In en vet⁵
A&△
. Tklcnde z Kru c. r
5
d 3 Prez dihenfn. b A Kin theh
8 4
1*
1 4½
4
daler i
übrr

D. Laurentii Ohm. 247
Ein.de velig. Domibh.) I pateanr. 3. ciréa fl. 6. C. de his qui ad Ecel. confug. Nov. 17. 1 Enana e7e iuter alia, hn. Exir s Immun. Eccleſiarum, æmeterii& rerum ad eas pertinent, aunnan d. ſcut antiquitus,?. ret ad Eccleſiam frater: etſs quis contumau,. diffini vit, o. id co nſti- tam munna, tuimus,17. 4. 4·qulbus élocis pariter& quantũ ad ſpacium& qualia ad delicta ratio norlam. afyli ſeextendatintelligere eſt, 4) arg. I. Cor. 14.. 40. v. 33. X) Aug. Conſeſſ. o os anbulee Apol.1. art. abu- ult. de Pot. Eccl,) quæ inter fortaſſe non poſtremum locum inve- .nunaun mretjus conſtituendi Scholas(Triviales, ut vocant, ſive Partic ulares vel ymnaſia, 4 tham non Academias vel Univerſitates, quas ſolus Imperator jure Superioritatis fundat. murlaee Conſt. omnem,& hec autem tria, ad A nteceſſor. Petra de boteſt princ. c. 13./. 34. P. Greg. quibuit 1 Tholoſ de mepub.18,,1. n. 19.) in Monaſteriis& aliis partib us oportunis Diœceſeos, acMatm Kloſter vnd Stiffts⸗ Schulen anzurichten /cum hoc aliâs ad officium Spiſcopi dale rn pertineat, tet. in c. de quibuſdam. diſt 37. Namq; id non privati ſed publici juris& — ran auſtoritatis opus eſt, in quo palmam Epiſcopo præripere non licet, arg. I non aſt ſin- mdlnut gulu,n7 5 fde RK.IAdde quòd ſemper ſapientum judicio bona& rationabilis habita „Da ſh fueritab Fecleii ad Scholas ducta conſequentia, ob inveteratam cognationem, mollanu ulinicem e eattingunt, ita ut quod juris defertur Epiſcopo in erigendis& con- tiruendis Eccleſtis, idem non malè ei permittatur in Scholis, Confer e. prohibeas, in
us c. Mmtindn, 54— de nn fn. Gr.tExtr.de Magiſtris. Sed hæc jam obiter. 2 Nec enim membra illa, quæ lit.
3 win 44 Gehlanrpimus Laichs quiſpiam citra Anabaptiſticam& Enthuſiaſticà impie- G üübu den nmecites ſibi Errodale poterit, quocunq; titulo: ac ne clericus quidem ſi w duhn nonſrin düun nem pecialiter ordinatus quia prædicationis officium unà cum humacn conner Priri egiatum eſt, quod nemo niſi Epiſcopali& Apoſtolicà auctorita- unlesuan te minampriratim uſurpare ac præſumere debet, c. inter catera. Extr. de off: ordin. im u huanukau, el. 1.§. quia verõ. Extr. de heret. ubi allegatur textus Pauli Rom. a. un 10.0 1Timorh- 3. Quomodo prædicabunt niſi mittãtur? facit c. pervenit, e. inter di- uhinud cimunt aljitimus, 16. queſt. 1. Inſtitutio verò& ſimilia Jura poſſunt ab inferioribus is, C.nt Antiſtitibus& Prælatis præſcribi, c. audiris, e. cum olim. Extr. de præſer. imò à Laicis daDe mum etiamſirepræſcriptione ſive privilegio ſive alio liciro modo adquiri, uti apparet ex lea demun, its,qus upnth. 14. lit. A. de confirmat.& in veſtit. Epiſcoporum diſſeruimus. Planè quò Itaq; i præſensnota noſtra 2.& in theſi fubjecta parentheſis inſuper reſpiciat, adhuc preſ- euuallunue, Küsintelliget, qui interalia meminerit, quòd licèt adminiſtrationem Juris Epiſco- nimaliaihe palispropemodum univerſi vi Pacis Religioſæ Anno 1552.& 1575. ſancitæ Princi- dicare 1un pes, Cinttates& alii Status Seculares Imperii(fruſtrà renitentibus Ingolſtadianis deneſtumid canſila4 n.167.) fibi hodiévendicent, exercitium tamen huj ufmodijurium non i- aamuuct, pllimmediaté ſed partim ea, quæ precipuè ſunt Ordinis, per Superintendentes,& ianttiun Alios Theologos, partim cætera quæ ſunt L. Diœceſanæ& Juriſdictionis, per Con- 4 an d ſiſtoriales& Ofciales expedire foleant. Omnia igitur cum micà ſalis& uατ ϑ ναa- tem! cg Tiay h.accipienda&judicanda ſunt.
Snudea
4
dokklul— 1 exetcadne 4 4 8 Adalterum deinde Caput ſive L. D 1 0E CESANAM commo- „ p focdnn E— 2.„ 4 2 6 areralsſwn déretersi poterunt ſe quentes Articuli: putà, Canonica Obedientia,
4 PAdel.
— regruln Subject 6 Iri Di ci
ane ha i en&Reverentia a quam omnes de Diœceſi tàm Laici quàm C le- Ne 1— 2 8
N, Ealie bilcopo tanquam Reverendiſſimo b præſtare tenentur; e Admini-
7
6.4,en ſtratiot.. 1. k Coolaun oitem, Diſpoſitio& Gubernatio rerum& bonorum Eccleſie tum
„f. mobilin 4 3.., ollocarelk bilium tüm ſe moventium tum immobilium;& conſequenter eo-
17h? noduuhi, rum,
“

248 De Jure Epiſcopali,
rum, quæ contra præſcripta Canonum alienata ſunt e Vindicatio; f Oe. conomorum quoq;& Proviſorum ſua vice ſuper bona& res illas Con. ſtitutio; ꝗ Rationumq́; ab iiſdem Repetitio; h Similiter Keligioſarum
domuum& quoad adminiſtrationem& quoad diſciplinam Inſpectio
Proviſio;’ Porrô Decimarum perceptio ac diſtributio; Kexiis Cano. nicæ Portionis ſive Quartæ retentio;! ejuſdemꝗque Quarræ ſive intes dum attentà conſuerudine loci Tertiæ Mediævé ex relictis vel Legs tis Eccleſiæ piovê loco participatio; m quin& hujuſmodi piæ Vo. luntatis, ſive nullus ſit datus executor, jure immediato, ſive datus ceſſes jure devolutionis competéẽs Executio& Legata ſive relicta exigendife. cultas; n Præterea Viſitatio; o ejusq́; gratià Procurationis Eccleſiaſtica ſive Sumtuum ad Viſitationem Collectio; p Synodorum itidem in ſus Diœceſi Convocatio; q Synodaticique ſive Cathedratici exactio; r Imo nonnunquam in caſu honeſtæ neceſſitatis Clericorum moderata Col. lectatio ſive Chariſterii vel charitativi ſubſidii Indictio,/ Deniq; Can- cellariatus in Academiis ſuæ Dicœæceſi inſitis vel vicinis honorificentit ſima Functio, hoc eſt, Doctores, Magiſtros& Baccalaureos in Quatuot Facultatibus Cardinalibus creandi& promovendi Licentia& Poteſtas hujuſvè Licentię ſuà Vice Decanis Facultatum gratioſa Conceſſio&nn- dulgentia. t
a) c. conquerente. Extr. de off. ordin. 5) uti nominatur inc. in nomine d“
mini, diſt. 2 3.& in locis infinitis aliis decret. Decretal c.& Nov. c) d. c. conquereuks Extr. de off. ord. c. quod ſuper his in f. Extr. de muisrit.& obed. Unde nec abſq; veniain jus vocaripoteſt, ad inſtar parentum, parentes, ff de in jus voc, Zaſ in! generaliuanaſ eod. d)&, ſic quidam c. decretum, ö. quæcunq, c. noverint, c. de his, 10. J. 1. c. Epiſcopuus Præcpimus, 1 2. J. 1. c. præſuli, 16. q.; e) Res enim Eccleſiæ alienarin equeunt, anal
li liceat, G&rt.t. Extr. de reb. Ecel. non alien. c. caſellas, 2.4. 2. Ljubemus, 1 4. C. de SS. Bal niſi certà formâ ac modo, c. ad aures, Ext. de ret Eecl non aliex. d. l. jubemus,&. ſquas8.
do, C. de§§. Ecel. Auth. hoc jus porrectum, eod. Nov. 46. C. ſi Epiſcopus, c. Abbarib. 12.9.1
². in Venditionibus, 17.7. 4. certisq́; de cauſſis à jure expreſſis, I. ſancimus, cum AG
A. hoc Jus porrectum, C. de 6S. Eccl. clem. I. de reb. Eccl. non al.c. 1I. extr. de pign ſaant een,e⸗ſe e. auynem cᷣum c. ſeq. c. ſine exceptione, 12. 7, 2.,fn. 16. 71. quod taàm ſtrich ereeehenteenereneeteneen ernemmn aneuua Kreb. in feudũ vel emph teuſin ab antic Lmp Surleum præterquamim. cleſiarum utilitate 3„ An atiquo concedi olitis ac niſi cum evidenti ke Veul Cne.&. 2. Br, 8 Iun e— xtr. comm. cui conſentit, c. ad noſtram. Extr. de doh eh„ua,n2, 2 hna.G c. 1.§. 1. Ebi 2p. vel Abbat. in V. F. f) c. Auguſtin Teer 7,ſ mus, 1 1 C. de§§. Eecl. L) d. l jubemus, 14. in pr. C. 4 86. Ball. nomi debent 6 99 155 8 r nihilomnis sobſer vando, C de Epiſc. G Gler. Et hi Oeco ex Moyſe Deee rio S Lo eligi, non SLaicis, c. in nonã, 16.. 7. ubi ratio additut 22. quod ſcil. non ſit arandũ in bove& aſino„h. e. in uno codens
— OfHclo
L
f nadkeräſrcle„1 unit crlrsnk
4 8 RVanaton—
1
Küheluaneonct e
4 1 füh cruonithe 1 ana uvonnur. rgegerala ta u al deraK onac detuadi, un u K.
1
Foitan onm 15.
5 9
1 z 3 moles Tque 1 1
duminitats 2 r.
94 1 8 1 vml exc a. auplotum k. dae 4 3 8 1 1 4 mleglo ada jner 4u.O,6.
. 1 41 8.n
3 441 n A am Kaliaſin un kire albofr Wlllo Oh 121 8 8 1— 8 ) 4 lUlccelan. N ane 3 aane del oudde⸗
AUL 4 KMqulppe c. K. na r oe 2 4. derclar W
1 Uunm p n 81 ddai. acas ſulte d. d. Ir, uD... 6 7
eemar
7
dxreo.
Kolcenuc r 1d ds
426 4,

D. Laurentii Ohm. 249
lee oKcio non debeat diſpar eſſe profeſſio. Indecorum enim videri Laicum Vicarium 1
K elſe Epiſcopi& Seculares in Eccleſiâ judicare. h) A.l. jubemus, d. lomnes Eo. AAcs up t.A. Nam patroni aliivé, qui jura Epiſcopalia nõ habent, ſicut deguber-
ge AAa natione& diſpoſitione bonorum Eccleſiæ ita quoq; de ratiociniis eorum nihil ſibi am li arrogare poffunt, ſeynd nit befuͤget Kirchen Rechnungen zu fordern oder ſich dar⸗ 8.: 7 8 9. 1... 8z Kasl bey einzudringen/ uti nonnunquaatrentatur: etſi hunc punctum limirare aliquan- Qunaſt tulü coneturper generalia tranſiens, Matth. Sreph. d. lib. 3.de Iurisd p 1 c. 14.*2.117. 4) 1 1 7„—..„**„„. 6 am& Monaſteria& Monachorü diſciplina ad Epiſcopum pertiner, c. Monasteria, ſ am s b d 4 5 3 * 2* A 1 7 2*.*„... 4 ane 1al.l. 18.4. 2.7. viſtandi, c. non ſemel ead. Idemq́; de reliquis Religioſis domibus eſto uſuwag judicium rubr.&t.t. extr. Gin Clem. de Religioſis domibus, ut Epiſcopis ſint ſubjecte Un-
rellate
₰ o, ſhecane de& illarum Rectores, æquê ut Eccleſiarum Oeconomi, de bonis eõſpectantibus erelcan rité&bonäfideadminiſtratis Epiſcopo rationé redderetenentur, Clenn..§. ut aut? adonulee pramiſſa, de Keligioſis domib. ex ceptis iis hoſpitalibus, ꝗ uorum gu bern atis K&pr 0v lio crunh de jure vel ſtatuto in iplorum fundatione appoſito aut ex conſuetudine præſcriptà mnt legiiimé velexprivilegio ad alios pertiner, A Clam. 2. per Ver. nos incuriam,&c.&& d. lrarcienth Hut autem pramiſa, ibi: Ordinariis ſeu aliis, quib ſub ſunt,&c. qualia ſunt hoſpitalia Drumman miltarium ordinum,& alia ſine auctoritate Epiſcopi extructa, d. Clem. 2.§. ramiſſa Rio, 9l vers, Gee quorum Diſpoſitio quidem Patronis Sec ularib us co mpetit In ſpectio ta- cinb urnte men Ppiſcopo ex L. Diœceſanaà ſalva manet, argum.&. inter dilectos in fin. Extr. dæ Do- Uh aat.) Regula quippe eſt: Decimæ(quas quidem dari oportebat deomni- akunnnth bas ktuibus terrarum, c omnes decima, 16 J.7. Andr. Hiſpan. in Reg. Decimar. q. 10‧n. Licenutet T.ubifradas illos articulatim propè enumerat) ſub manu Epiſcopi ſunto, utille qui arickCniht cæterispreeſt, omnibus juſté diſtribuat, tex. in c. decimas, el. 1. 16. J. 7. Ac poſſet hac occaſione materia Decimarum fundata eumprimis in cauſ. 16. a. 7.& t.t. extr. in 6. G B„eaum Clement. ae decim egregiẽ enucleari. Sed differre cogimur. 1) w. conquerente, extr. nndt Aeof ordin.c quoniam, 13,ili:tudâ parte retentä Extr. de Decimus. mn) A. c. conqueren- bu.* te,& ihiglin verb. mortuariorum, ext. de off'ordin. c. officii, c. requiſiſti, extr. de Teſtam. c. d.UUenäulyt ertißcari, extr. de Sepultur. Et appellantur hæc Legata& relicta Eccleſiis Mortua-
1 vor WEWNM— 2 1.2. ann 3 ria,6cunquerente, verb. Mortuariorum,&c. Etilla Canonica portio Epiſcopalis, 9. 37Ne 113 B. 2.—...* 46 ni g quam Ppiſcopus derrahit pro curà, quam ipſe in ſuam Dicœceſin impendit, ad. zextt.
liegauuc C„;ſ⸗——. Eallegu lul Henr. Caniſin Sum. l. Can. lib.; tit. 1z.§. Alia eſt Canonica portio, quæ Parochia- Tuhmunè, lis dicitur, de qua idem Caniſ d. 1§. Nemo autem, qui pariter tradit, portionis Canoni-
44 Jrug 17 17.„*„.„„&*„— ᷣ 2 4„. mn i- 4 ex Epilcopalis uſum feré videri in deſuetudinem abiiſſe d. l.§. fin. inf Sané præſcri- ſeputat piione contrarid candem tolli eſſe probat, c. de quartã, extr. de præſcript. n) l. nul-
ſis,bua lilieen, 38 eum dAuth. licet, ſeq. C. de Epiſc.& Cler. Nov. 13 1.c. 1 1.c nos quidem, c. tua no- 9 uEat. de Teſt. etiamſi Teſtator prohibuerit vel interdixerit, d. Auth. licet, d. c. tua no- hn. 16 feg bi Gt.*) quA Epiſcopus(qui hinc etiam nomen habet o ij⸗ inisorijs, ab an inſpecione& viſitatione ſive„quodidem eſt, à Superintentione, c. Cleros,§. Epi-
4 mce co Itus 2..—1.... 47—. icum ſuei ſahatu autem diſt. 41 c. qui Epiſcopatum, 8. q. 1.) vel vice ejus Archidiaconus, qui id- iene eOcul 3
cisacu, dellus Epiſcopi dicitur, c. ad hac. extr. de off. Archid. quotannis velbis in anno detainfhas 1 Velquoties neceſſitas poſtulat, d. conquerente, ibi: Viſitationem quoq; annuam, ext. de ayI 1 fan ſ ndargec. um venerabilis, extr. de Cenſib. c. mandamus, extr. de offic. Archid. c Regen- hemust 16,104..e viſiradi c. non ſemel, 1 8. 4 2. per totãà Diœceſin trãſit tum temporalis tum ¹ hjitch 4 auals curę gratiã, ceu explicatur, in e. relata, e. Decrevimus, c. Epiſcopum, c. pla- 4, 1597 45 1,10.1,text, pulcher inc. Romana,§. ſané de cenſib. in 6. quæ Viſitatio non poteſt à fno,hel 1 1 ſubdi-

250 ſubditis contra Epiſcopum pra officii, eæt ext. de cenſib.) maximè ſi Epiſcopus ipſe perſon aliter viſi
piſcopus, de off. ord. in c. 6. arg. c. 3 4...„ 2.— 2 7 cenſib. Et exigitur Procuratio, prout conditio& facultates Eccleſia
atꝗq; ctionum, ut ibi textus ſonat, determinatur, qu
De Jare Epiſcopali, æſcribi, c. cum ex officii, eæt. de Præſcript. e. cũ inſtantià, tet, d. c. conquerente, e ſi E. cum Apoſtolus,. rehibemus, Verſ. Archidiaconi. oxtr. di rũ& natura loci conſuetudo patiuntur, d. c. cüm Apoſtolus,(ubi& numerus Equorum ſive Eve- as ſecum ducere poſſint Prælati Viſ-
tantes, o. ſuper eo, ext. eod. d. c. conquerente,&c.. 6. Romana,&. procurationès de cenſib. in
ſeæxto, d. c. ſi Epiſcopus, de off ord. in 6s. a) qus Synodi Diœceſanæ dicuntur& Epi-
ſcopales, quas Epiſcopi quotannis inter Abbates, Priores& Clericos ſuæ Diœæce- ſeos indicunt, c. z.§ porrõ, diſt. 3.c ſicur, ext. de accuſut. c. annis, dit. 8. non quidem ad conſtituendum feu definiendum ſed ad corrigendum potiſſimum atq; id quodin Provinciali vel Univerſali Concilio eſt ſtatutum, publicandum, c. I. in pr. d diſt. 18. Sunt enim adhuc aliæ duæ ſpecies Synodorum ſive Conciliorum, nempe Univerſa- lia ſive Oecumenica(que à Prelatis Eccleſiarum in unum locum ex toto orbe Chri. ſtiano coactis celebrantur, quæq́; Imperatores antiquitüs indicere& congregate ſolebant, l. nemo. 4. ibi: per noſtra pracepra, C. de Sum. Trinit. c. ſanda, ibi: mediante Con. ſtantino,& ibi: mediante Theodoſio,&c. diſt. 1 5 œ᷑ ̈2abeo librum,§. Jancta ſexta, ibi: Con. ſtantino Imp. qui eam congregaverat, eęc. diſt. 16. nunc Pontifices Romani fibimet ſo- lis arrogant, diſt. 17, per tot. c. Audum,3 6. Eorum quatuor ſunt celebriora, Niceni, Conſtantinopolitanum primum, Epheſinum& Chalcedonéſe, Nov. 131. c. Cansnes. cum o. ſeq diſt. 15. ubi Quatuor hæc Concilia cum quatuor Evangeliis& Quatuor Fluminibus Paradiſi aliquantum hyperbolicé comparantur:)& provinciaſia(quæ Metropolitanus aut eo legitiméẽ impedito Senior Coëpiſcopus inter Epiſcopose alios Clericos ejuſdem Provinciæ ſingulis annis bis aut ſemel ſaltém inſtituit, c.de Coneiliis, O. ꝓropter Eocleſiaſticas, el. 1. c. per venit, cG. quoniam, diſtinct, 1 8. quibus omnes Epiſcopi aliique, quibus id ex jure vel conſuetudine competit, intereſſe juben. rur, 6. noν oportet, c. Epi copaas, el. 1.c. ſi Epiſcopus, cum duob. ce. ſe㳆. diſtinkt. 18.) UR. de autem Synodi& Concilii nomina deriventur, non inelegans textus eſt, ins c. Canones, 1.§. Synodus autem, d. diſtinct 15. ex quo præcipuè notandus A phoriſmus Qui ſibimet diſſentit nt, non agunt Concilium, quia non conſentiunr in unumne dueomnem mentis obrutum(quaſi Cilia oculorum) in unum dirigunt 7) 10. éueſ 3. d. G conquerente, exir. de oſf ordin. c. paſtoralis, 7. extr. de Donat. quod ſolyt- tur plerunque a Clericis in Synodo Epiſcopali ob honorem& conſervationem 3
Cathedræ E 9j co 2118 2 3 1„† 4*... △ 1 piſcopalis(Cathedra enim propriè Epiſcopo competit, qua de causa
etiam Cathe 18 Fccleſia herirur..
riran Cathedralis Eccleſia dicitun in qus Epiſcopus ipſe cum Collegio ſeu Ca-
Pltu..
ſiæ Collegia. 3„*5—.. 0—1„ Collegiat Kirch oder Stifft/& Parochialis. Pfarꝛkirch 1 at que
Q 3
hinc itidem deſcengit„... nin iu Kundelcsndh„quod Epiſcopi non gubernaſſe ſed ſediſſe, in Cathedràni- Pl n n 21t pel tot annis ab Hiſto ricis paflim memorantur. Ac vetus q uidem pu- icæ in Eccleſia profeſhoniss 4„ P 14 lee in Wleha profeffionis& doctrinæ nôta eſt Cathedra, quemadm odum Ckh. It ue 1ple,£ a11/1. 2 3. 2, Scribas& Ph 2176.... 4 3 e 9 2 8 arli c⅞᷑ᷣ. 1 5 ₰„. 7 6 eſt, rradere ac docere publict Les 7111203 dicit ledere in Cathedrà Moyſis, hoc . Aocctepublice Legem Moyſis,&c.) certusque modus huic Cathe-
dratico vel§ nodatico er Cand 3ſtatuti(cili Sleh s, 1 Sn 23 8 A Canones ſtatutus eſt, ne ſcilicet annuatim ultra duos 0ll 1gulis cclefils exigatur, d. a. conquerente, Extr. de Off ora w. I. c. illud e. ves numerus, c. in. 10 qusſt. 3. five id far in.s er. de Ofpf. ord..I. illua. 2*.4. 10. ½ℳoℳ. 3. ſiVEld Harin Synodo, five alids in peragratione Diceces 8. 8 ſeos,
du e 1 1
8
buu ifeua c
6 86** 7 1,2 3 2 G3— lorefidet, vulgé Domſtifft/ Domkirch/ Hohe Stifft/ ad differentiam Eccle-
—
aal 15 4.1..
arr p 1 3 lal, 1
u, Rchſa
Mlocum pto! i
o non icm
Kculpa capt ¶᷑ K „ 4„ Akcichaltc, * dn&errartr . zmcranslatu l 2 †
1el AIfimfr 4 lI 1* ai iR 4di.„
RaznslatrO 4 2 aneniru Khcaltucine 3— Arunclare 1 moperennts 1 1 1 drktütalesz 1 B e Salllimma 1. 4 Adero T 1eel 1 ſ 1r Urat 14 Kalll uUt 2
Oca— I 57 L Adaſo
d- dnd interd
undars 1 ec⸗ äionae 22 llosc dethn, 1 Ddan- dutrag G atun auen. pi⸗ inan 4 6 dudci L3 t M. u14 ehndat dr u en Pn dr nnn duu n kcogi

din aune emauena, Krehiaunna elaridun Kquctan dolledyman uratunaan, anx deun i „Clericaslayn Aiſtdcxate müm ag um, en tum Name cumextobe indicetek anas iunan „Lanärun
[unt ceevrwa
neſe, Ynhaben
68* L d a Ir Evanessde 9 4 d 1 an
tur:&on
1
„tir UMtaele T petlt) d 1 hp
et. ſeuH
uen otaudbn 3 conſeuuui, unum dirge „extr. A Duue 1
norem Kcu . Mc o compe
t) 9 ſentle
atul. 1 1 2H40N, efnl,.
„Ap en. rein Catede rein(un
.„ modl ne wl 4
dra,q
180
4. 1,
licet an 1d
. 4 0f DA 7) Mol
mle *
Il
„of; 9!
⁸
4s lu
D. Laurentii, Ohm. 251
ſos,de,1 prine,& cavendum, 10.9. 3 L) quod eſt jus Epiſcopale Dicceſa- num, quo Eccleſiæ Epilcopus temporé neceſſitatis triburum(moderatum videli- cerée ſabſidium cxel aritate m.acis uan coactione profectum) indicit& impe- lahi a vence, u 14 2.12§. Tul ibidem allegato Menoch. de aréttr. jud. J. caſ. 178.7. 2. G Roſenth de feud. c. · concl. 76:7. 2.1it. c. in not.& n. 8. e. 9. caſas Pufus. modi neceſſitatis ita ſigurat, veluti ſi Imperator aut Rer apud Epiſcopum divertit, (de)Germani irtdnre Reyſerl⸗oder Konigliche Ablager halten) aurſi Epiſco- vus ematterram autlocum pro ſuſtenratione vel defenſione, modò id publica ſua- deat utilitas& is exſuo non ſit idoneus, Item pro redemtione Epiſcopi ab Hoſti- bus, à quibus ſine ſuà culpâ captus eſt,&c. r) Oportet enim(Regulariter) Can- cellarium Academiæ Eccleſiaſticam gerere perſonã,& hoc jus Cancellariatus poſt Synodum Bahllenſem& Ferrarienſem ita cœpiſſe& in Epiſcopos Dicceſium in ter- ris Eccleſiæ& Imperii translatum eſſe tradir loach. Steph. lis. 1. Inſt. lur(anon c. 8. eumu. 22 G/eg. fingulari nimitum Pontificum& Imperatorum gratiã„ de quoram Reſeryatis& juribus æureεᷣεᷣᷣναeςᷣ poteſtas illa alioquin habetur. Quare& cumu- larivénon privativé translatiohæc intelligenda eſt, ita ut Imperatori ſalvum ma- neat, quem velit ex plenitudine juris& poteſtatis Auguſtalis immediatæ Docto- rem,&c. Creare& Pronunciare, etiam ſolo verbo, ut dicit Angelus inl. 1. C. de ſeut.
zaſ Qulapſe eſt fons perennis omnium dignitatum, èê quo omnes honores& di-
guitatespromanant. Etſ tales actus rariſis exerceri conſueverint, ac praximéê ſub Kuporrno II. Auguſtiſſimæ memoriæ vix exemplum illuſtrius quis meminerit, quamin D Barthol. Bezio Tyrolenſi, Oratore primùm& Legato Cæſareo ad Por- tam Otthomannicam, ut vocant, põſt Conſilii Bellici in aulà Pragenſi Præſide ſu- premo, quem Imparetor, antequam operd ejus tamilluſtri uteretur, majoris digni- tatis ac Reputationis gratiâ ſolemni Diplomate Doctorem juris renunciavit. So- lentautem Imperatores interdum quoque Comitibus Sacri Palatii ſiye Palatinis hanc poteſtatem Creandi Doctores, Licentiatos, Magiſtros,&c. concedere, ſed ra- riſſimé,&plerunque limitatè(veluti ut liceat in hac vel illã tantummodõô Facultate create, quale Privilegium de promovendis Dd.&c. in Philoſophià& in Utroq́; Ju- te D Reimaro Seltrecht Confiliario Pomeranico datum refert, Matth. Stebh de ju- riſd b. 1„art. 1.c. 6. memb. 1. nu. 73.) Item ſub conditione prævii examinis rigoroſi, ad quod, æqué ac in Academiis, Doctores aliquot eximii de Profeſſione creandi adhiberi debent: quod olim quoq; antiquiſſimi Imperatores ita ſervari voluerunt, I. Magiſtros. 7. C. de Profeſſ. C& Med. l. 2.§. poſt hunc, 47. in Verbis, non hoc peti ſed præſtari ſolere, ubi eleganter Zaſ.ſide O. I. Proinde cautis eſſe convenit Comitibus Palatinis, neindignis& non probatis honores illos conferant, aut conceſsà ſibiabutantur Poteſtate,pennasvè nido majores extendant, ſive plus aliis trib uant quàm ipſis cõ- ceſtum eſt, neipſimet forté ideò Syndicatum patiantur, practiceturque in iis Reg. epriwilegium 11. 4. z. aut gravius quidpiam periclitentur, cum eorum creaturis au- tem procedatur ſecundum conſtitutionẽ, Lreddatur, 8. C. de Profeſſ.& Med. De cete- ro veriſſimaeſt ſententia, tales Dd. Licc. Magg. ab Imperatore vel ejus vice à Comi- tibus palatinis modo& cõditione ſupra dict. promotos& renunciatos pares omni- no eſſe privilegiis& dignirate illis, qui in Un iverſitatibus Academicis publicàâ ſole- multatepromoventur zidqueſtatuere cogit paritas Poteſtatis& Auctoritatis Cæ- lateæ, cui non magis in uno quàm in altero caſu citra ſacrilegii crimen obviare 11 2 4 licet,

252 De Jure Epiſcopali, Hcet, text expreſſ. in I. ſacrilegi,. Cod. de diverſ. reſcript. E in Idiſputare de principal udicio, C. de crimine ſacrileg. Sed abſolvamus hic Ordinarios Academiarum„quos diximus, Cancellarios, hoc eſt, Epiſcopos Dicœceſanos: à quibus Promotoresin quacunque Facultate deſignari Licentiam& Poteſtatem promovendi Candidatos ſuos petere& impetrare neceſſe habent, quam alias nullus Elector„Dux vel Prin- cepsmperii conferre poteſt, n ulla, regulariter loquendo ‚ratione differentia for. tiore, quàm quia Principes iſti Dicœceſin, hoc eſt, diſtrictum ſpiritualem ſive Eccle- ſiaſticum non habent. Hinc Reverendiſſ. Epiſcopus Baſilienſis tanquam Dicæceſa- nus Cancellarium agit ejuſdem Academiæ, nec non Friburgicæ in Briſgoidà, Sueri- nenſis in Megapoli Academ. Roſeg; Mersburgenſis Academ. Lipficæ; Caminenſs in PDomerania Acad. Gryphiswaldicæ;&c. Qui verò extra hoſce terminos de Cacel- larium Aulicorum Origine, Munere& Dignitate tàm veteri quàm novàâ bona& notabilia quædam vult cognoſcere, legat ea, que potiſſimum ex Caſſiodoro, Bu- dæo, Oldendorpio, Gailio& aliis congeſſit, Matib. Steph. d. ¹:b. 3,part. 2. c. 14.4 pr. uſq; ad num. 21.
18. Tertio porrõ ingreſſu latiſſimus ſimul ac ſpinoſiſſimus« Ju. RISDICTIONIS EPISCOPAILIS Campus ſeſe aperit, quem nunc
ambire magis integrum fuerit quàm emetiri. Poteſt ergo Epiſconus Vi
uRISDICTION. sux£, quâm in totà Dicœceſi& qualiber ejus parte fun- datam hiabet 5 Clericorum omnium tâm Civiles& Criminales c quim Spirituales, Laicorum verô Spirituales d potiſſimúm cauſſas audire, per ſententiam definire, f Pœnas decernere, g Emendas& Satisfactio- nes imponere, h Clericos ob crimen, exceſſum vel defectum cognitum ab officio& dignitate fuſpendere, i imò prorſus removere& depone- re; K Eoſdem ex cauſs reſtituere;! Inſuper Cenſuram Eccle ſiaſticam m in omnes Diœceſanos Clericos& Laicos per Excommunicationem
Majorem& Minorem,„ Itemque per Interdictum Generale& Spe
„ 1 4 22 8 3— 8— ciale o ex juſtiſſimà& probatiſſimaà ratione p exercere; q iterum q́ab Excommunicatione& Interdicto reconciliatos abſolvere,/ ſicut etiam
. 4 2. 2 1 A.* 4juramento illicité extorto ſive aliäs præſtito ad effectum agendi auta- lium,[nec non de gradibus in Matrimonio prohibitis, t pariterq́; de defectibus& irregularitatibus Clericorum u diſpenſare; Deniquein cauſſis Scholarium ſive Studioſorum ex debiro civili ſimul& delicto deſcendentibus judicare. x b
8+ 1.** 0 8 0. 0.
. 4) Nam ſuper hoc puncto aliqui magnas guerras inceprant, partim ju- riſdictionem Eccleſiaſticam& itica fu 5 21 1 ruld mern cc eliaſticam& Politicam confundentes, partim Epiſcopis omnem aufetre juri dicendi poteſtatem ſatagentes. A quibus diſſentire nobis& ſenten- nam Aoft kdongrus auctoriratib us roborare liceat. In quà Praxis& Uſus fudi-
un AuOtidianus nobis adfiſtit, dum cauſſas& lites Eccleſiaſticas, quæ proprit
ad juriſdictionem Epiſcopalem pertinent ctiam- in Eplicopalem pertinenr, etiam à parte Sratuum Auguſtane Con-
Le er
* adnabdin, e alhunaMut onE kd N„ 2
udcnftom cDoma ſer mPrimss, Hc. ſo in msde in Cal Ken Erlis Eccle&.& ½ madolecuꝰ a ürſti dhnete zc. nat.
nat r fan amiEcckt 14e e[emn! 1 uimphom. ſtu, 4
1 3. dr komni cn 2 am 5 nm
anlm etgo KdCaul
ueleke h Ke
üpjiitaa
b
feſſioni addiccorum& Decrees. 1 ni addictorum& Decreri Paſſavienſis effectu fruentium ſeparatis judicis,
(qur
tat tnent eh zene Eitcum. liouiguſ Crur. andef, 45 eagzhet COt 6 en 4
5

ldihuumn 4 z Academann quiduspum omovendien. Fleddor Duh rationt èifas
1 Hpiriru nſls rangun Argicæin dri d. d em. liplta, nolcetermud etetl duüm 1n emumer(alde
27 4.12, punu
—
1 4 8
lac piolt ile apett, b etterglin uahbettſi & Criwh- Jicum auli menäude avel defectmn 8 remoreei enſotaki FExcomnd Gum Gen exercete, 1i 4 abſolveten effectumi oh bits üiſpeoln
j boh
—
——
1o ch
1
. 6 erras incun
1”
—
—
1
— —
Auguſtin. Marlorat. in loc. co iiſſoria& Officialia, arg. c. Ro rialtoder Officialen Gerichte: Seyf gemus Cujuſmodi Confiſtoria optimé
D
men Killud obſervavimus, ſicubi nullo ſing tes& cauſſæ indiſtincte in Cancellariis expediuntur, nihilominus Citariones&
Decreta in controv
furm. cump. d. c conquerent
3
D. Laurentii Ohm. 253
udæis olim Sanbedrim, Grecus Eadedesa dicta fuerunt, arg Matth. 5. v. 22. mm. Theolog. verb Seniores, p. 628. hodiéplerunq; Con-
mana, pr. de appell. in 6 Vocari ſolent, vulgõ Conſiſto⸗ ſtliche oder irchen⸗Gerichte) expediri vi- ac prudentiſſimé Conſtituta& Ordinata in omibus Electoris ac Domus Saxonicæ aliis ad exemplum eminent. Verunta- ulari conſtituto Conſiſtorio omnes li-
Uæ
erſiis Eccleſiaſticis ita ſtylizari, ut nomine Conſiſtorii emanare videantur, fubſcribendo plerunque: Fuͤrſtliche/ ꝛc. zur Offtcialey oder zun Conſi⸗ ſtorial ſachen verordnete/ ꝛc. b) c.omnes baſilicæ, 16. J. 7. c. cum contingat. Extr. de e, extr. de off ordlin. α) Sub Clericis autem comprehen- gunturetiam Oeconomi Eccleſiarum, I. decernimus, 13 C. de Epiſc. aud.& aliæ per- ſonæ Eccleſiaſticæ, Symphoniaci, Editui,&c. arg. c. perleclu, diſt. 2 5. Auth. Presbyte- 10s,C de Fpiſc.& Cler.& omnis honeſta familia Clericorum, arg. l. z. C. eod. c. Romu- na.Ide pæn. in 6. Horum ergo omnium cauſſæ ad audientiam Epiſcopalem referé- de, lcum olericis, 2 5. C.de Epiſc.& Cler. ſive Civiles ſive Criminales, d. I.cum Clericis, Auth Statuimus, C. eod. ſive item Crimen civile ſit, uth omicidium, adulterium, fal- lum,&e ſye Eccleſiaſticum, ut hæreſis, ſimonia,& c. d. Auth ſtatuimus junct. Auth. pracud Clericus,§. fn&y ibi gloſſ. verb. in Ci vili, c. 1. 2. 4. e. ſi ailigenti, 2. extr. de for. com- het aylazuit, 1 1. 7. 1. c. di verſis, cum ſeqq. d. q. 1. Adeòé ut Clerici necper viam recon- ventionis paſſivæ, neq́; per conventionem activam ſpontè& conſentientes, quan- tumiis defuper juraverint, juriſdictionem judicis Laici prorogare pofſint, c ſi dili- Lentie ſgnificaſti,-xtr. eod. Quod tamen à contrario Laicis permiſſum eſt, I. ſi qui, l. Pysſcopale, C. de Epiſc. aud. d) c. dccernimus, extr. de judic. Unde nec Laicus arbiter ellepoteſt in cauſſis Spiritualibus, c. contingit. ext. 4e arbitr. Et dicuntur Spirituales, quæanimam ‚religionem, conſcientiam concernunt, aut aliâs Eccleſiaſtica jura prorimẽ attingunt, d. c. decernimus,&c. uti controverſiæ de articulis Hidei, l.omni in- no vatiane, C. 42§§. Eccl. c con venior, 23 4. 8. ubi notanter D. Ambroſius: C deiin Eccleſià agendam quis abnuat? Si quis confidat, huc veniat,&c. Iteim de Fponlalibus& Matrimoniis, I.ji legibus, 16.! penult. C.de Epiſc. aud. i.t. ext.& in 6. de Tponſ& matr. c. multori, in f. 3 5.. 6. c. accedentib ext. de exceſſ. Cler. Covarr tom. 1. z. S.1e f2 3.7.2. Je Infantibus expoſitis, l.nemini, 24. C. de Epiſc. aud. de Leocinio Pa- P em cDominorums iiſ Lenones, 1 2. C. eod. de Legitimitate, 6. 5,& paſſim, ext. qui Richmt lcgit.- tuam, extr. de ordin, cogni. de Uſuris, t. ². ext. de Fſur. de Juramentis, i t. eer Gnas urej de Decimis, t.t. extr. 6.& in Clem. eod. tit. de Beneſiciis Eccleſia- ticis us annexo jure Patronatus, t. t. ext. 5. eo in Clem. de prabend& de conceſſ. præ- bend. Gt.r. Ext⸗& in 6.de jur. Patron. c. quanto: errt de judic. clim ſcil. dx lium reram non ge facto qu⸗ J p La,, eieet 9„ Anei, Wen⸗ nre, 67 Vijinara o quæritur, arg. aper tnam, extr. de ord. eognit Mynſing. cent.1. 0h/ Epiſ.. haras. C. de Epiſc. aud. n. 2. Extra has cauſlas verò& ſimiles Laici coram Pilcopoveljudicio Eccleſiaſtico conveniri nequeunt, nift in defectum juſtitiæ Seculans, aut niſi conſ 5 3,, ee n rn— tonpe au ent nit Lon daetnd id expoſcat, ſ Clericus, aeet er. uſcepto, extr de for. Clerici beunulu z1 egi milfe acceptę injuriæ, quo in favorem Ecclefiarum an ſreen 4 um eſt ma efactores ſuos ſub quo maluerint judice convenire, c. geuerale. Extr. eod. Aliàs generaliter verum manet AXxioma: Actor ſequitur 11. z forum
—* auſſam H-
41

—-—
254
ah omni, extr. de vit.& honeſt.(ler. Pecul de off. ordin.§. 1.nu. ſ.
De Jure Epiſcopali forum Rei, d. c. cum ſit generale, l. z. C. 4e juriidih omn. lud. c) ſervato proceſſuot. dinario, arg. c. in cauſſis, ext. de ſentent.& quia ipia elt judex ordinarius, t.: ext. Gin 6 de off.& rot. ordin. t.t ext. de jud. cum mullis ſequ. Clem ſæpè de Verb. Sign. im in omni. bus geminam fidem& ſanctitatem tam incorrupti judicis quam ſancti Sacerdotis ber, arg.! decernimus, 1 3. l. tim dementis, 28 C. de Epiſc. aud c. cum f) per c furgan. tium, extr de ſent c. ſi quis cum clerico, 11. 1.. Ailectus, extr. de off. ord. Et quia, ut mo. dòô dictum, judex eſt competens in his cauſſis& ordinarius, cujus poteſtas maximê in ferendâ ſententià emicat, Dd. in! duo, 2 8. ff. de re jud. J.1. eod. ideoq́; improbatur, ut mins rationabilis conſuetudo, quà cauſſe Eccleſiaſticæ judicantur præſentibus &ſententiam dicentibus Laicis, c. ad noſtram, 3. extr. de conſuet. g) Juriſdictio enim ſine cotrcitione parum efficax eſt, commodeque exerceri haud poteſt, J. finn. ſ eoff ejus cui mand jurud. l.z Fde juriſdict. Cum verò pœneè fint duplices, Eccleſiaſticæ ſyve Canonicæ, quæ correctionem& Reformationem vitæ& morum præ cipuè reſpi- ciunt,& Seculares, quæ bonorum aut corporis afflictivæ aut capitales, illas o- mnes& ex his priores ipſi decernere, ultimas Laicis tanquam delegatis vel vicarii ſuis committere ſolent Epiſcopi, cum derigore canonum pœnam ſanguinis irro. gare judici Eccleſiaſtico non conveniat, c inter, 33 4. 2.c. cum non ab homine, extr. ¹ Jud. c. Clericis, c, pen. ext. ne Clerici vel Monachi, c. ult eod. in 6 Hinc adeoò fit, ut poſt De gradationem ‚quæ eſt ſpecies ferẽ luprema inter pœnas Canonicas Clericorum, quãâ nimirũ Clericus ob grave flagitium non ſolum dignitatib.& honoribus verum eriam privilegiis& ordinibus ſacris exuitur, ad formam præſcriptã, inc. deg radatin, de pœnis in s. tradatur ille Curiæ ſeculari ad publicam punitionẽ: pro quo tamen de- bet Eccleſia efficaciter intercedere, ut citra mortis periculum circa eum ſententia moderetur, aut eſt rexs. in e. no vimuss, ext. de V. õ.junc.« fortius, ext, de calumniat. De te- liquis pœnis Canonicis, preter eas, quas in ipsà theſi tetigimus, meminiſſe hac vic ſuffecerit carceris perpetui aut temporalis, c. quam vis de pœn. in 6. ejusq́; ſine catena vel cum catenà(que eſt comeſtio panis nudi& potus aquæ ad certam menſuram& certum tempus, c. accu ſaſti, ectr de accu' ar qui alicubi dicitur panis doloris& aqus anguſtiæ,. c. novimus, Extr. de V.§.) Item detrufionis in monaſterium, e. 1usn Extr de pænis. Ad pœnas autem ſeculares bonorum afflictivas precipuê referuntut Mulctæ pecuniariæ, l. 2. Cod. de Fpiſc. audient. c. Presbyteri 2. Extr de pœn. quæ tamen non in fiſcum Epiſcopi ſed in Eleemoſynas vel ad alios pios uſus debent conver- ti, d. l.⁊.& A. cap. z. contra quam alis de jure communi receptum, quo mulctæa filcum pertinent, l. mulctarum, J. C. de mado muldlar. h) e. dileteus, extr de off ord 6. quam vis, eod in 6. faciunt modô notata ſub fin lit praced. g. Confer de Satisfactionibus 6. 3. ex* de off. ord. at q; inſigne exemplum Theodoſti Imp. relatum in o. cùm apud Theſſali- niανm, 11.4,3. ¹) h.e. interdicere Clerico exercitium officii ſui vel beneficii velu- triuſq; ſimuh in totum velpro parte, ad certum tempus velin perpetuum c. quæten.
1 re „v* Hr. ¹ 6 gtatis prættare d
ti, extr. de V.§. c.„,.. a. 2 —§. c tuarum, ext de pri vileg. ey exceſſ. Ut colligitur cr exemplis adductis-
gl. in clem. 2 verb. ſuſpenſi de pæu. L) facit t. t. ext. de eo qui furtive ord. Henr. Caniſ ih I. 7. 5.„. c. 7,.. 2.. 4 2§ 4 Ah olim, verb deſtitutionib ext. de praſcr. Pet. Gilken rrad. de præſcript. 116
52. Et tradunt hic Canoniſtæ duplicem Depoſitionem, Aclualem& Verbalem
11I er... Illa proprié De Irur ⸗ C A..„.., àa propftle Degradatio dicitur, e) usque forma deſcxipta eſt, in c. Degradatie Ae pan-
in 3 3 fQ.„ 4 5. 8 3*—— 5. Ceu jam anté meminimus ſupr lit g. verſ. Iinc adeb. Hæc fit per ſentẽtiam Epiſco:
3 2⸗ rint
Dn
Kätuftan ef.
1 7 1 eeia aasS Arihubenentemoet
84
1
gente pnalegiô& n: 4 Q
nak,,a 4.. Gieroninonnul r:
chn, obcrimen ſ KGmi Nam dect.. rdt Ecclefaſt, 2 1.) Ac. Kn,„ 1 1
1 ah
heack, alia CG. namunicatic: laſunirtur, u uſa 9 N 1 7, ℳ0: 3 Wlmüm de. 1 3 pe „ 4 4 Hauehoc loco ſ. a doc 1 tdpc loco ſce hatwto corpot j Nlhiſtanas en
n 4 1 Klatdema.he g ia R f. Nhw trac 1
1 dotracltur. 4 unck arroci atrocil a g z 6 nkar 12 cmg. ratiolepat z129
dhohoms llhöhowin nCnun fn„ Kocapr 9. rche ſtaalgu C ltatg 1 1 Katls pei. dag.— dlur f 1 Hk dicltun n, 1 Par pa ker deln eusE 1 w du f dantcera, Ktiene dirn: näcie; d1do e nad cpan Mhonr, 1b

D. Laurentit Ohm. z6e eee en dlenneee nh eernte eoſben vnl,öin T Gn⸗ 12·§. 40 Idlis 8. 62 Aus.Llt Prr reren inter urramq; A.ditherentia, ſſ uéd perDepoſitionem removerur tantum Clericus ab honoribus& dignitate cle- wam rüi ricali, ſalvé manente privilegiò& ordine, ſed in degradatione omnia amittit, Ioach, 38C ehis Steph. Inſt jur. Can. lib. 3. c. in. n 4. 5. Atq; hinc unà animadvertere licet, quàm gravi- b 755 ter Collatores& Patroni nonnulli errent, qui Poteſtatem deſtiruendi& dimitten-
entiſh dipaſtores Eccleſiarum fibi arrogant, quæ ad jus Epiſcopale unicè ſpectare noſci-
cuſasparth tur. Notandum etiam, ob crimen, exceſſum vel defectum cognitum, ut diciturin auitäadin theſi, Clericum deponi. Nam de occultis non judicat Eccleſia, nec ob latentia de- ejacicmnun lcajureab Ordinibus Eccleſiaſticis quis removetur, 4. e. fn. extr. de temp. ordin.& wet,„) ſull hi panorm.c fn. 32. 7. 1) A.c. tuarum, extr. de pri vil.& exceſſ. ſi nimirum fuerint daudore reconciliati, d c.t uarum. m) d c. quarenti, extr. d V.§. Quia verò& hæc cenſu- uplicesRiit raEccleſiſtica duplex eſt, alia Canonis, alia judicis, quæ diſtributio in ſingulis morumſu ſpeciebus,putàa Excommunicatione, Interdicto, Suſpenſione,&c. Locum haber, a aut cählit Caniſd.1in. 3.c. 22.§. infertur,§. ſuſpenſio,§. Interdictum, breviter ac nervosé ibidem ſin- uam dole Luls espcans. nos potiſſimum de alterãà ſpecie, hoc eſt, que fit ab Epiſcopo& judice um pœumlan Eecletaſtico, tractare hoc loco ſciendum eſt, n) Major Excommunicatio eſt um um uina Chriſtianthominis à toto corpore Eccleſiæ& communione fidelium abſciſſio& Hinc adciin ſubmotio,c. omnis Chriſtianus, cum c. ſeq. 11. 7. 3.c pen. extr. de ſent. excommun. quæ&
s Canonitult idcirco uer izoxle Anathema.h. e. æternæ mortis damnatio dicitur, e nemo Epi/ſcopo- ttatib Chumit rum, 11,4.;. qua homo traditur Satanæ, 1. Cor. 5. v. 5. 1. Tim. I. v. fin. c. audi, d. q.z. Et.
ereſchipteuh quia omniũ pœnarum eſt atrociſſima, ideò etiam exactiſſimà cognitionem requi- uitiono paght fitztitulisq; peculiaribus ſententiæ forma& Executio in jure Canonico tot locis rulum citcaeut expreſſa eſt, t.:. extr. in c. Clem.& Extravag. de ſent. excomm Junil. c. debent, 1 1. 7. 3. Mi- sersdeaas noryeröErcommunicatio ſeparar dũtaxat à cultu publico Miniſterii& perceptio- gimus, nerii ne dacramentorum, ſalvé hominum commerciô,. pen. extr de ſent. excomm. Ioach. den.innt SrchA. Inſt. lur. Canon. c. fn. n. 12.°) Sicut Excommunicatio in perſonas, ita gat per conſe-
—
uæ ad cetumr- Interdictus in res& loca præcipuè dirigitur, licét perſonas quoq; tang citur paui 1 Auentam Ilinc tota aliqua Civitas ſive alia Univerſitas interdicta eſt, Generale, nis in mondier uhdaliqua Univerſitatis, veluti Clerus aut Populus aut Senatus ſeparatim Inter- diras ptgcht ſctofetiatur, Speciale dicitur, ut luculenter explicatisr in e. ſi ſententia, 16. de ſent. ex- 71 1. Exyr khul Kennn6 ai Civitas, 17. od Eſtq; In terdictum nihilaliud quàam Cen ſura Eccleſia- sios ulus der keazqua Univerſitati aut certæ parti facultas& jus exercendæ religionis adimitur, cceptum, G aſe i interdicitur, ne divina officia ibi celebrent aut Sacramenta ad miniſtrent 1 dibdume mnelch turäE ccleſiaſticã mortuos dignentur, d. ſi ſententia cum ſed7:e.us?ui, de „ cufrréiu abe umm an 5.1dq; ob culpam ejus, qui loci Dominus eſt aut in eo juriſdictionẽ atum lut unß tia de nh alipoſle Pontifices cenfuerunt,? non eſt,1n er,v. Ae.ſpouſal ae. ſi ſenten. offici ſuiſ inr el5* mt. axcoman. in 6. 5) Neq; enim temerè aut importunò vel pervers welin vergeun Merd llte Ppiſcopalis ſtringendus eſt, quâ. de re ſunt pulcherrimi textus, Veln en 2 Diſcpis, 0 Cod de Epiſc.& Cleris. No vell. 1 2 3.c. 1 1. c. Epiſcopi, e irritam, c. nemo E- ſuure3a A ſaheume nulha ſacerdotum, c. temerarium, o. etſi c. ira,« unicuiq, c. illud plané, c. in- fu⸗ nalän Tunrdenn⸗4 3.Acremedia adversüs injuſtä ſententiam excommunicationis oſten- Mi'4uj moraale Fys copus, 4. ſe A c. Epiſcopi,&. Epiſcopuus, c presbyteri, d. J. 3. Et ſanè me-
Leſt aln,. 3—. 4.
9, 1 Uteu lis& eftad omnem poſteritatem maſculum illud ſpecimen, quo Venetos con- ,4 5 4 à Caut 1 1 d)
etpet uli picllg Incomparabilis Principis LEONARDIDoONATIfelicifl. mem. ab- Ckt pet⸗ hi line.
—
2

1
D. Jure Epiſcopali. o gloriosè reſtitiſſe vidimus injuſto interdicto Pauli V. Papæ cum er cto: quo vel unico facinore abundè vindicare ſeſe illi pote rat à criminatione Joh. Bodini lib. 6. de Rep.. 569. qui eos beſtiis imbellibus, Ceryi, Columbis& Leporibus compararenon veretur. Errorem, qui in relatione cauſæt Ktius Venetæ ejusq́; exitus obrephr D. Tobiæ Paurmeiſt. lib. 2 de juriſd. c. 3 Jub; ante biennium correxit ipſe, melius inrerim informatus, in Epiſtolà Apologeticâ, typi excusâ, ad D. Joannem Marſilium Neap. Reip. Venetæ Theologum Primarium, quo eâ dere antea fuerat literis cõmonitus. Judicandi verõ ſimul hoc loco optima occaſio eſt, pauciſſimis licét, de cruda illa opinione, quà privati quidam Theolo-
iac Miniſtri Eccleſiarum, quantumrvis juriſdictione Epiſcopali deſtituti, caußi cplerumq; ex odio ac vindictæ cupiditate Excom. municationis& Interdicti fulmina proprid auctoritate uſurpare præſumunt, quol inceptum patrum memoriad in Primariis quibuſdam Germ aniæ Civitatibus ingen- tes atq; periculoſas turbas dedit. Cui paradoxo opponendi ſunt textus, ſupr. in r. lit. allegati. Interea non diffiteri oportet id, quod ait Chryſ. ix c. nemo, I1. 4. 3. Nemo contemnat Vincula Eccleſiaſticallegitimé(c.& ex irrefragabili ac neceſtarid causa uſurpata.) Non enim homo eſt ſed Chriſtus, qui hanc poteſtatem dedit& domi- nos fecithomines tanti honoris. Quamobrem ertiam ſalubriter conſtitutum, utſ
256 hinc ſeptenni cõmunicatione conjun
nec ſatis gravi nec rité cognita 6
quis has pœnas Canonicas& Cenſuram Ecclefiaſticam contemſerit, Epiſcoput
pro executione brachium ſeculare implorare poſſit. c. Principes, 23.. 5.6.1 in fin. quoniam, in fin. Extr. de off. ordin. c. ſtatuimus, verſ per temporalem, Extr. de maleduin 6. 2. in fin ext de cler. excommi depoſ.&. dilecto, de ſentent. excomm. in 6 teneturque juder Secularis Eccleſiaſtico, uti& hic viciſſim illi, atq; ita mutuam ſibi invicem opetam præſtare in exequendis mandatis& ſententiis, Covarr. tom. 2. Var. reſol. c. 10. n. 15 1. facit huc l. z. C. de his qui latronesoccult. q) c. tranſmiſſam, extr. de Elect. †) 6 nuper, extr. de ſent. excomm. quem textum ad hoc ſingularem dicunt Canoniſta, teſte Cou Tom. 1.p. I. releci. c. alma mater,§. 12 f. 4131 4. Confer c. ſi Epiſcopus, c. cum aliquialli 3. 5) L. ſt verõ, c. cum quidam,. fin. c. verum, c. i. eæt. de jurej. Co varr. d tom. 1,½. 1.infe. lect. c. quam vis, de Pa. in 6.§. 3. †. 276. n. 27. queępoteſtas olim ſolis Imperatoribus competebat, arg.¹fin f. qui ſatisd. cog. l. adigere& fin.. de jure patronat.! fin. ff. admum. cap.l. 1. C. qui milit peſſ. Hodië eam quoq; ex ſingulari permiſſione Camera Impetia- lis habet, part. 0rd.:. ⁊4. Petr. Denai in lur Carn. tit. 267. num. 1. 2. 3. Mynſ. 3.09,93 Gail. 1. 05/. 25.& 38. Et Electorem Saxonie eddem gaudere patet ex part. 2. Conß.E lecl.. 36. ⁷) Antiquitüs ſimiliter ſolus Princeps Romanusvetiti gradus gratiam faciebat, arg. l. adoptio, 3 8 ff.de adopt. ſi ſenatori, 3 1,l. qui in provincia 25 7§.LIderin
au.... 2...„.. 2 7 pe. Nunc juris Epiſcopalis penêé propria eſt, ita tamen, ut diſpenſatio iſta tantum
in linea collaterali locum inveniat, non in aſcendente vel deſcendente, nec quog in gradibus expreſsé jure divino vel Civili, ſed tätuim jure Canonico prohibitis G in ẽ. quiacirca, exr, de Conſang& A,f arg. c. ſunt quidam, 25. q. 1. c litera⸗ verſ reſcriu & ihi gl. in verb. diſpenſare, ext. de reſtit. ſpol. Beuſt. de matrim. c. 56 nec fiat ſine grat
& ſufficienti cauſſa, ſecus diſſipatio potius foret quàm diſpenſatio, Camill Galld
V.§. Iib. 10. c.— 2 1.. 33:/. 47. Non obſtante, quòd inter magnos Principes& ob publican
cauſſam etiam in ſe Io gr 4 r../ T. den. Pſide aa Keeundo gradu diſpenſari poſſe concluſum fuerit in ConcilT 24. 5.de reform. matr. fortaſſe ex fundamento axiomatis Papalis, qud
„ legitur in c ꝓropoſuit, verſ. licet, ibi: qui ſecidum plenitudinem,&c. extr. de conceſſordt.
4) u8.
Djnn t
1 Auuuntin /aslune
a humichas 9 en(ouſt* 4 Hmancgteurenten aipichjunnenn ſo. 1 efutn. 1
Muuu 64¶ ν m ad s des, 1n quo 18 dtentant. B a aſ tllriores;1 A! ns Sccu tintecelloo e p. 1 ſalnperio T. Pni trudo lmx 53 hes
unt,Et Cn Am natis g ze hauches mn gij; tertoti.; 11

auly) D. Laurentii Ohm. 257 rnden 4) arg c. ad audientiam,: continebatur, ext. de homicid. c. 2. ext. de Cler. pugn. in duello, dis dehn Ge. Cov. A.t. 1.⁰. 2z. in relect. Clem. furioſus, de homic.§. z. n. 67 f. 9 3.*) Aut h. habi- ol in an 14, C. neffil,pro patr. Ex quâ Conſtitutione Epiſcopus cum Domino vel Magiſtro(Re-
wt unita cdoreScholarium concurrentem juriſdictionem habet, ac optioni& præventioni ola NGolnai locus eſt, quamvis ob juram enta, quæ hodié Rectorib us Univerfitatum a Studioſis ologun prattari conſueverunt, pafſus iſte juriſdictionis Epiſcopalis non multum frequen- fwalda tetur, quod innuit Sichard. in 4. Auth. habita, n 17:circa Hhin.
tnai quln 19. Tandem ad Caput Bonæ Spei, quod eſt Quartum& Ulti- ſcopal den mum, pervenimus, in quo SrArus& DieNITATISa EPISCOPA-
1“
ldr cpin vis culmina ſe oſtentant. Hæc ora ſic circumlegi poterit, ut& Titulos urare relc jſtlus dignitatis illuſtriores; b&quæ ſub eorum tegumento latent, Prlvi- wie i legia, Immunitates& Securitates Epiſcopales; tuùm Prærogativam (n eunen Gradus, 4 quã invicem Epiſcopi ſibi præſtant; nec non Præcedentiam, e Jaui eu quidtatibus Laicis antecelluntzac præterea digniſſimas illas functiones, dorekeentct quibus Epiſcopi in Imperio& Regnis Orbis Chriſtiani coronando, un- lubrirt imt guendo& conſecrando Impp. Reges,&c. potiuntur;; paulõò fuſiũs cõſi- coukenlänl deremus& explicemus; Et quoniam in Imperio Romano-Germanico her hn, Epiſcopijam inde multis à ſeculis in partẽ ſolicitudinis Imperialis g ad- mm wenen lumtiatque inter Principes Imperii adſoripti ſunt, h cunctisque Jjuri- tuam däi bus Regalibus& Territorialibus: inſtar cæterorum Principum Im- ma Tunin peri Secularium inveſtiti ac decorati; K unde ſplendor Status& Di- lm, anal gnitais eorum latiſſimé d ffunditur,! proinde hiſce etiam Juribus re-
T... 2. 1 diun Can petite prælectionis operam impendere, precium haud vulgare futurum
Phiſco 1 7..,— △ 3 e hana ekCundh inſaper Bona Menſalia, Biſchoffliche Tiſch vnd Taffelſguͤtere/ olm don u platimum momenti ad conſervationem Status& Di gnitatis Epiſco-
unefarmmalt Pals conferant, in eorum deniq; jure extremum hoc Capur ad placidam
rmilſoneca quietem componemus. num 1ap 3) Dedignitate Epiſcopali ſcripſit peculiarem tractatum Troilus Mal vitius, lere patetaſn Kaccumulat quædã D. Marialib. 2 dejurisd. c. 3 4. n. ult. G Fulv. Pacianus lib. 2. c. 28. nanus fedligt G Mattp Steph. A.lib. 3. de jurisd c. 14: /. 1. cum multis ſeqq. Breviter: Epiſcopatus non in trruineinit eſtmpliciter Dignitas, ſed Dignitatis Honorumque Culmen, Apex, Faſtigium, c. , ut üübenüin Nenerahis, ext. de prabend.&. ſi per ordinationem, diſt. 6 3.c. ordinatos, Aiſt. 39. Unde con- reldelcenie ſiitntio loquens de Eccleſiaſtica dignitate non comprehendit Epiſcopalem: Nam re Canorich quiahæc eſtin culmine honorum& dignitas dignitarum, non debet êgradu poſi- 11,1* hau 48 Mprehencdhi 5) de quib. vid. D. Mart Fulv Pac.& Matth. Steph ad I exe. in e.f. V 9 nlnSerjadn 6 gl Jur. Sax. ad art.; lib. i. Candrecht lit.. laſ. inl quicunq; n. 2. C. de ülpenlauu 4 dr 0) Habentn. Epiſcopi Privilegia Illuſtritatis, quæ dignitas omnibus aliis, os Drinchh 4 Chehedrabilitati, Clariſſimatui,& c. de jure Civili veteri antecellit, Nowell. 2 3.᷑ in. duſum fuel„ Nineutal. Glor. Mund p. 7. conſid 3. Et privilegia hujuſmodi obſervare licet, æx omalb 5 Ite hn. 4. z juaci.l quoties. 17.§. fin. C. de dignitatib. lib. 1z. Auth. Epiſcopalis,l. ad ſi- ean Wilituunem, 211. C. de Epiſc.& Cler. l.nullus qui nexu. 60. C. de Decur. lib. 10. d. cſ.de ſent. KK& re

258 De Jure Epiſcopali, &re jud. in 6 jundl. l. z. C de ſent. ex peric. recit Immunitatum& libertatum quarunda veſtigia apparent in Nov. 81. c.f. jundt. F. filiuaf Iuſt quib. mod patr pot᷑ ſolvitur. dutb ſeu Epiſcopalu, C. de Epiſc.& cler.& inl generaliter, 2. C. esd. G in Auth ſedI udexer Auth. ſed hodiẽ nulla, verſ. Epiſcopus, C. eod Securitatũ quoq;, in Auth. nullus Epiſcop. C. eoa & in Clem, ſi quis ſuadente Diabolo de pœænis. Quò ſpectat deciſio Franc. 4 905 2.3 ½.. Injuriam Epiſcopo&Abbati facta atrocem eſtimari, D. loh. Georg. Bechsiuss in iſp dt ſacuritat.& ſalvo conductu,&c. c. 5. claſſ.3. th. 221. junct.:h. 164. G 165. Et pluram Tractaru noſtro e&ᷣ cumulabimus. A) quæ ſuprà th. 13.delineata& hic ube. riorem meſſem expectat, é cujus ſpicis, numero pluribusunam, quoq; collegit Dö⸗ tifex in e. 1. extr. de Majorit.& obed. e) arg.l.1 S. hujuus ſtudii, verſ.pu blicum, ib:: in da cerdotibus, in Magiſtratibus,&c. Nov. 6 ꝓr. ibi: Sacerdotium& Imperium Ec. jundla doctrinâ Everbard in Topic. loc.ab ordine, n. 7.8. 13. 14 fucit(deætro& ſano intellettuſe duo ſunt, pr. diſt. 96.& c. duo ſunt, 1 2. q. i.&e ſolita. extr. de Aajorit.& obed. Et com- probat hanc precedentiam ſtylus vulgaris, quo ſemper Status Clericalis præponi- tur Laicali: Geyſtlicher vnd Weltlicher Standt/ quod ſpecialiſis declaratur ute Sax. ¹b. I. Candrecht art. 3. ubi Epiſcopi dicuntur habere ſecundum Hereſchildum, Die Biſchoffe/ ꝛc. haben den andern Heerſchild. Vñ iſt dieſer Heerſchildt nichts an⸗ ders/ dann jhr Geyſtlicher Fuͤrſtenſtandt vnnd Recht/ daß ſie von jhren Fuͤrſten⸗ thumben haben/ ſic explicante Summario art. 26. n. z. d. lib. 1. Cui plenioris intelle⸗ ctus gratiâ adde verba gloſſæ ad d. art. 3.4.lib. 1. lit. b. ubi ait: Bey den Heerſchilden vernimb alle Staͤnde der Obrigkeit/ von dem Adel aller Staͤnde Obriſt vnd No⸗ driſt/ alſo iſt der Roͤnig der Obriſte vnd der Lltiſte/ die Biſchoffe ſind nach jhmev weniger dann der Roͤnig/ die Leyenfuͤrſten nach den Biſchoffen/ die Freyherꝛen
nach den Fuͤrſten/ ꝛe Vnd iſt alſo aller Adelin 7. Schilden vnterſchiedẽ/ deren ſeg⸗
licher einer hoͤher iſt/ dañ der ander/ ꝛc. Concordat Schwabenſpiegel lib. 2. Lehn⸗ recht c.i. von den Heerſchilden/ ꝛc. f) quam dignitatem ſupremo ordini Sacerdo- tali& Prophetico, cui nunc Epiſcopalis ęquipollet, quaſi ipſius Dei manu antiqui: tùs traditam uſuq́; ita receptam probat text. 1. Reg 8. v. ſn.& c. 9. v. 16. c.10.0 6 7.1 6. ver 12.13. z. Reg. I. Verſ. 4 5. G 4. Reg. II. Verſ. 1 2. cum muultis ſimilib. Hint etiamnũ Jus iſtud veluti de Reſervatis Status& dignitatis Epiſcopalis in toto otbe
Chriſtiano cuſtodiri deprehẽdimus. Sic Regem Rom. primus coronat& inungitat.
chiepiſcopus Colonienſis, Aur. Bull. Car. Iy. c 4.§. primõ quide-&c. Hiſpanum Tole- tanus, Gallum Rhemenſis, Anglum Cantuarienſis, Hungarü Strigonienfis, Polo- num Gneſnenſis, Bohemum Pragenſis, Suecum Uplalienfis(quem ex mald confor matione Lipſolenſem& Regem ipſum Suevũ nominat Goldaſt. in repl. pro Imp:t. 36 Danum Lundenſis, Scotum Sanct-Andreanus,&c. g) non Imperii conſortiü, un conſideraté loquitur D. Arnold. Engelbr echt a. Aiſp, Helmſt. de urisd.:hh. 20. h) cujus rei initium factũ ſub Ludovico Pio Imp. reſtæ Helmboldo lib. 1.c. 4.& rationem adl — Per. Heig p.1.4 4. i) quæ pertractavit hactenus ſine pari D. Andr Knich. delt 17 Sueieai conjungen di Commentatores de Regalibus, Obr. Sixt. Pruckm B. trer rimageeniefrer erſernigrennnerie uns — enon licet, quia nec abſolvere. 4) Hinc du-
lex or g.S P do natus Princip um Imperii, qui ſunt aut Eccleſiaſtici aut Seculares. Vereot
igitur, ne parum com Lt.: F 1 Felesnahenen 4 mmodéjudicent, qui Epiſcopos Imperii non habere Regalia ut
* ed ur Principes Seculares communiter opinantur. Quibus contfa- 1 dicit
DL.
nunmarnütägni* awenuainε, 1& 1h
un huum r⸗ 5 b eiſt vem- wbaſtlichen Fi⸗ 11 ralin A HAurbus igen N i ALrauando res 4 z nharum Catal us; nram, uthoc euimo cum e Ke je Hupsjurelit u Soluorita ci ke Ircpue con a tu
Sangruun= l
buitatotes— zd) nilllinem— tnpti 5 fi a ur ſtbne Coni E. dia demowie III kia
dülgute. gfiri

D. Laurentii Ohm. 259
letrm icit modé memorata diſtributio,& textus Jur. Sax. ſupr. lit. c allegati,& adhuc cla- rhut iin ibs Gloſſa margin. add. art. z6. 1ib. 1. Candr his verbis: Der Heerſchild iſt ð Guͤrtel/ luth ſälun, die Digniter, Pralatura oder ð Standtjhrer Perſon/ jhres Rechten vnd Gutes in hzulen der Kirchen/ daß ſie(NB.) vom Roͤmiſchen Reich vnter dem namen der Regalien io Fang empfahen NB zu Geyſtlichem Fuͤrſtentthumb des Reichs Super quib. Regalib. v. geun Beiat Ae Dd in c.J.de hus qus feud. dar poſſ.& Cehnrechtc. 54. 1) Necn. ullibi Epiſcepi ma- 164.6 0 jorib. feudis& amplioribus vigent Juſticiis, ut ait Waltr. Ep. Naumb. d. tr. de Iu veſtit. 113 delineaas Epiſc.Etexemplis aliquando res prolixius illuſtrabitur.) de quib. paſſim Cano- dam,guorzaſ niſte& Feudiſtæ, quorum Catalogus& Doctrina ſuo tempore legitimè deduce- ver uln tur Acpertinet quidem,(ut hoc obiter inſeram) ad Bona Menſalia Archiepiſcops 3— 3 34*. E m lmem Magdeburgenſis maximo cum emolumento certa Pars Salinarum Halenfium in dexm un Saronid, ſed de iis magis juverit tacere, quàm non ſufficienter dicere Najri Gu 2e. His Quatuor itaq; hactenus delineatis Capitibus] uRAE- ttus Ceiah pISCOPALIA præcipuẽ continentur: quibus pleriſq;(nam pauca quæ- Pruataßs dam, quæ minus congruunt, hic vel illic excipi oporter) etiam Poſtula- Cl e. 1... 5.— ecundunin igelPlecti Adminiſtratores& Coadjutores Epiſcopatuum(quia locum ſſer heuſttn elriee. Urrars 3 Pllcop(qula le dußſfeduſt& vices Epiſcoporũ ſuſtinent)& Capitulum Sede Vacante anec nõ Ab- b.r Cufun bates&Prælati exempti 5 fruuntur: Imô& Status ſeculares Romani an:Dadi Imperl qui Auguſtane Confeſſioni addicti ſunt, ex Conſtiturione Pacis 2 4„ 8 2 2. △— Standed Relgionis vel Auronomiæ Trãſactione Cadamicà an. 134. cœptAâ, Paſ- 4 7.2 54 P. a fan ſlariljjz.repetità, Auguſtæ 1555. obfirmatà, Ratis bonæ 1557. continuatà 14— rtul&denuô Auguſtæ 1559.&566. ſancté innovatà& ſtabilità cJukAhæc wahenſitt ſibi ipſis non iniqué defendunt. Quos tamen articulos fortiũs ac pro alopremoat metito diſcutere præſens Inſtituti noſtri ratio non ſinit. Giiphus Das) Qud dere vid. Tradt. loh. Franciſci de Pavin de off& poreſt. Capit. 2d Vac.& —— P 5 n.Ge.ul Laan. Auorium d. tom. 2z. Inſtit. moral. c. 37.& duob. ſega. 9) Nam& Abbates b la um muli ac Prelatiexempti vicas Epiſcoporum gerunt, arg. c. ſi qua 1 2. 7. 2 gl. in Clem. 2. verb. ts Epilcofuse Propri, infin. de reb. Eccleſ. non alien. Vulgòvocamus, Gefuͤrſtete vnnd Gefreyets muscoromil ſeytevnd Prælaten/ quales aliquotin Germania, uti ex fubſcriptione Receſſum auidi Ge Imperi Raliunde videre eſt. c) prout initia& progreſſum iſtius Pacificatio- mgaru èrigoi nis noninſcitè recapitulat D. Andr. Knich in Eneęyclopad. c. 13 pr.
isquenan uu. Jam enim naviculà noſtrà in portum ſubductâ anchoram fi-
Ant. un enne ee 3 ii Geuhe 10g gimus:non eà ſané intentione, quà Gloſſator ille, qui in Clem. Romani, non lmfe e VCeterüm,&c. de jure jurando: Domini mei ait, aperui vobis portam i-
de uxrultun 4 2 2 4 4 4 M is 44ℳ, ſtius capituli, ideõ vos ſu pplico, ut reſiduum videatis per vos: Sed quo-
efauih nah— nobis opus eſt, ut quod in præſenti per Argumenti ipſius lbus,Ohen fingularitatem& amplitudinem, Auctorumque, quos maximé optaba-
V 13— Ll.. porun Re, mus denegatum ſubſidium, haud licuit(nam cæteras difficultates& im-
„. Vrelk⸗ 1— 4 0„ 3412„.. 8„ Pedimenta Harpocratis digito civiliter nunc cõ peſcimus)aliunde id ſuo
jaſticl 3... 3
di on köa rempore& loco, ſi Deus faverit, largiũs exactiusꝗq́; conſequamur. Inte- 1 ahl! †— diuamu 9 Kk 2 rim

—
260 De jure Principatus;„. rim haud dubièé præſtiterit, vel minimum egiſſe cautéè quàm nimium ſuſcepiſſe periculosC. LEcro, quiſquis æqui boniq; intüs radicema. lis, Præludia hæe quæſo ſerenà fronte acceptato, legito, judicaro: dubiis obſcuris, peregrinis, ſi qua ita tibi appareant„meditationem. Omiſſ (quorũ neceſſitas plura fecit quàm velim) Erratis vel minũs concinne poſitis Veniam&monitionem amicam adhibeto. In fidibus,ſi quid dil crepet, bonus Cytharædus non abrumpit per iracundiam, ſed paulatim
ertentando reducit ad concentum. Cur hic, amabo te, pigeat imitar Me profecto, cum D. Auguſtino nunquam yi gebit, ſicubi hæſito, quete- re, nec pudebit, ſicubi erro„diſcere.
ö.“
2N 2N
57 * 90 A A 6 9 &
8S S Se S SSSSSS SSS 8 TX.
DEIURE PRINC IPATUS, D. Jo HANN. NORDERMANNL.
CoxcL=zuslo I.
A imperandi populo,& rectè formare Rempub. res non minusef
difficilis, quam ſublimis,& ſcientiarum ſcienria.
Phil. I ad: de errat princ. Ful vius Pacianus, dellu arte digouernare cap I num. Fij kucci de la politica, cap. 1. Omnium enim ſomnos principis vigilantia, omnium otii illius labor, omnium delicias illius induſtria, omnium denique vacationes ipfus fola defendiroccupatio, Sen. Sarius igitur eſtregnare, quàm imperanti obediss quia principis diſciplina ſubditorum efficir obediẽtiam,& qui rectè ducit, rectéui fequatur efficit. Nam ut equeſtris artis effectus eſt equum reddere manſuetum d&
obſequentem, ſic principis diſciplina obedientes, Dominit us Cyllen. lib. 9. cap. 14 l
aiſcip. milit. 2. Politiarum origo eſt antiquiſſima: a De primo autem teg controverſia, ex ſacris paginis, non vero gentiliũ nugis eſt de finienda. 4) Joſeph. antig libi. afirmat Cainum primo rempub. formaſſe quodetiam § 4.0.17. Gen innuere videtur, 5 Argivi Phonoreum Inachi filium, qui tempo-
re Belochi Aſſyriorum regis, vixit, Aug. lib. 8. de Civ. Dei, c. 1 3. Græci Cordolaomo
Se She dara Ee Sed S. Scriptura primo dicit Nimbrodum, Gen. 10.9. qui dictus — Aebeeoln do regn u. Babyloniæ abſtulit, Jupiter. Inde fa uls
. contra patrem Saturnum& Tytanes. Ab extructione verò turtts Babylonicæ„& linguarum confuſione Theomachia gigantum, qui à Jove fulmin nibus confecti dicuntur. Chami præterca impietas ſcelerata in Noam patrem,igf menti de Saturniin cœlum patrem facinore, cui falce virilia præſecuiſſe fertunos
caſionem i
Dſohan 2
9- tuulkuem en 1 in cannullcaes cg L. b ruliuuiig i Lubwukun gi'de Da 1d phn 6
huunolticu ittacperlonas k e Heunadchärn da
Mnu Im In usminis ſpeci a gumamautt.; aanominccſt 1. tna 1.I) An ilger ae0f ma jaremg ſe te. iuurmateme* 4 dt nats dn
ian homin a. ic⸗ dommoda ka uwronrefero ten Noſſe enim 1. In tſcherari,Lp k,) düm b 1 r „ MPocn 2r dllum Uncero 8

1 D. Johann. Nordermanni. b 26„. he aäat caſonem præb uiſſe videtur. Honores denique Mercurio habiti de Abrahamo in- G iwha telligunt, ob communicatas Ægyptiis doctrinas Aſtronomicas& Medicas, ut do- to ſudien Siſtmus Reinerus Reinewcius de regni Æ& gyptiaci origine eruditè demonſtrat, Lactant lib. tationtm, 1e. 1. · ſeq ubi multum agit de Deorum nugis& origine.. mi 3. Imperium politicum definio ſummam ac legitimam Reipub. oteſtatem in res ac perſonas ſibi ſubje ctas; vel ordinem in jubendo nchan ſ0& parendo legitimum ad civilium rerum humanarum ſocietatem 4 Deo
bote yen imperacur⸗ G ſicobhen 4] Paurmeiſt de jurud. Rom. Imp. l. c. 1. Reipub. vocabulum, hic generaliter ae- 4 upio itaut omnis regiminis ſpecies comprehendat: quamvis alias regno& Ariſto- cratig opponatur. Legitimam autem dico poteſtatem, quæ ſubditorum reſpicit uti- liratem. Nulla enim in homine eſt abſoluta poteſtas, filius, de cond. inſtit. lib. nepos de: eedeh ven ſgnif Gravet de anti. 1 p.1 ſ. 1.7. 3. Vaſq conero v. lib. 1:c. 1§. u. 17. Topius depo- a ꝛalkpr lec.c. 5,n. 18. ℳ gapet. de off regis, axiom. 5. Hine Claud. ad Imp. Hodor. Tucivem patremq; geras, tu conſule cundlis: Non tibi nec tua te moveant, ſed publica vora. b) Fanciſcus Iun. l. 3,6. 4. de narur. admin. Eccl. Dei, Lipſ.⁊ polit.. 1. 0 AT 4. Politicum hominem dico, qui in humana ſocietate ad Dei lANNI Slofam& mutua commoda cuncta dirigit. lInuterpPoliticos non refero noſtri temporis cothurnos, qui om nium religionii ſeleaccommodant. Noſſe enim ſummum illud numenm oporret politicum, cogni- p Ubreilnt tum verò pié& puré venerari- Lipſ 2. Polit Multo minus inter Chriſtianos: Abhorret 1l. enim Deus deteſtandam hypocriſin, Mare: 8.38 Syr. c. 1.1. Cor. 10. 20. cum ſeq.& re- in quititabhomine cultum ſincerum& obſequium non ſim ulatum, Matth. 4. 10. dihnuaunmn 15.8.K6.29. 1 3.2 Reg. 7.18. Non excuſavit Moyſes Aaronen, ſed acriter reprehẽdit,, 1snielammne quamyismetu coactus conflaſſe vitulum reſponderer; Exod.; 2. 12.Nam periculum demiqbeſt Keakisnon eſt natura, ut divinas leges, quæ æternæ juſticie,&voluntatis Deiim- 7 uam 6 motæ certiſſima lunt Regula, evertere poffint, Mart. claſſ. 2. c. 4 ſect. 37. Adulteram b K quitedt 1 umitanturhi Politici, quæ corpus cum affectu conjugali partitur inter maritum& zum reddent machum, quorum huic cum pudore corpus proſtituit: Marito verô, cui in totum ritus Olab tobligata, aliqualem cordis affectionem retinet: Sicilli exiſtimant ſatis eſſe, ſi 7 Haazc torum homin em requirit, in terno cultu proſequantur: externis verô ge- De prinoe tea. cum Babylonica ſcorten tur meretrice. Quid Hoc aliud eſt, quam inter Deum inugsckte a abolum cultum æquâ portione dividere, ac Deo animam, corpus autem& ex- umg d. for enum cultum Diabolo mancipare? 4 alnackiiss j. Summailla poteſtas con ſiſtit vel in juriſdictione, a vel impe- Rez.Gmh 0 bwelmunerum ind'ctione, cQuæ ſi in uno fuerit, Principatus: d ſi odun Gan mpaneis,& quidem nobilioribus, Ariſtocratia: e ſiver penes honora- auten 4 Aores Timocratia dicitur. f kulit,) nan) Hæcrria ſunt Imperii fundamenta præcipua, Theſaur: polit c.1. Conſiſtit „Ab exduu 19 ven mjuriſdictio in conſtitutione legis generalis„& ad ſolum Imperatorem perti- gauam np eaeuda conſtit. pr. l.z§.ſed quia, 18. C. de vet jur. enucl.¹. l. ult. C. de leg. l. 3. C. de crim. ler rulh 1.Nyv. 105, cap. 2. in fin. Ealſum eſt autem quod Bodinus inquit: In proceribus Kk. 3 eſſe
—* — — — S —
—

—
—
nult. C. de ll.& quoq; ewr. 18. v. 16. Iop. ubi Judei Pilato reſpondebant: ſe non habete
———————
—
D. Jure Principatus,
26² i leges;indicendi bella,& exigere tributa. Nam quamris ot.
eſſe poteſtatem ferend dinum confilio& auxi mmttacion em aliorum Imp.& Regn um I humanu, C. dell. 1 Feod. Sic in Gallia edicha regia nullum habent vigorem niſi curiarum confeſſione comprobata fuerint, uti. pſe reſtatur, l. 1. c. 8. Lupã de Mag. Franc. in leco de ſtatib. Sic in Anglia, Hiſp.& aliis re. gnis, leges extra comitia& ordinum conſenſum promulgatæ, quæ ad KRemp. perti nent, nihil valent, Polyd. Verg. Neq; vera Principis libertas conſiſtit in hoc, ut faciat quid velit, ſed quod juſto poſſit, Fluiv. Pac. 4.1,c. 4. 5) Imperium conſiſtit in orbis Romani dominatu, belli geſtione,& legis executione. Nec quiſquam in Imperio abſq; Majeſtatis læſione, ſine permiſſu Imperatoris illa exercere poteſt, I.3§. Ladem ad L. Iul. Majeſt.! neminem, C. de re milit. Boc. c. z. uum 42. niſi ſub forma preſcriptain conſtit Imperii ſub An. 1555.& ſeq. Nobiliſſ. Varmund. ab Erenb, c. 2. nu. 2. G 37. A
llio agat Imperator, attamen non eorum auctoritate, idq́ ad
fæderib. Non eſtautem impotentiæ(ut ulr. Bodio) ſed ſingularis prudentiæ ſignũ tra-
ctare de belli negotiis in comitiis,& communicare cum proceribus, quæ ſalutem Reip. ſubditorum viram concernant ac fortunam, Com.! 10. Idem facit Romulus Liv. Idem Reges Galliæ ex veterum inſtituto, Cup. d. loco. Comin I. 1. c. 8.) Perſo- nalium ſc.& Realium. Quoda. pro libidine non exigit tributa,& exacta in uſum ſuum convertat, ſignum eſt legitimi Principis, qui inſtar boni patrisfamilias cum ſubditis ſuis agit, qualem etiam deſcribit Ariſtoteles J. 5. c. 1. Idem teſtatur de Gal- liæ Regib. Bellefor. 3.c. 1 51.& preſertim de Henr. 3. in Bleſenſi conventu, ut refere- Bellievre, c. 14. G 16. Etomnium Principum neminem eſſe, qui jus habeat vel terun- cium unum exigendi à ſuis, præter annum cenſum conſtitutum, niſi populus al- ſentiatur, futetur Comin I. 1. Imòô donationes ſuperfluæ omnes& regio patrimo. nio damnoſæ Ludov. x 1. ſunt reſciſſæ& fiſco applicatæ: Ac multi pecuniam, quam acceperant& conſumſerant, fuerant coacti reſtituere, Bellefor. cap. 1 50. miliss J. 9. de Carolo 6. In Hiſtoriis Anglicanis ſæpè reperitur, quod Regi etiam vehemen- tiſſimê flagranti ſubſidia denegarint ordines, Hollins in hiſto. Angli. fol. 719. Sic Hr ſpani, qui Regi ſuo ultra modum ſunt morigeri, nihil pendunt præter ſubſidia anti⸗ quis temporib. præſcripta, Thevet. Coſmogr.113 c. 4. d) Principem hic intelligo ot. bis Romani Dominum nullius imperio ſubjectum, c. Princeps c. 23.. 5.l.I. v cuncas, C. de Sum. Trin. Non autem præcipuum in Ariſtocratia, aut Ducem Venetum abſq; ulla pPoteſtate; aut Regem Ranarum, cui populus pro libidine inſultet, qualem cæ lumnioſe Romano Imperio obtrudit Bodin. 4. 1.. c 8.& paſſim de Rep. Diſtinguitin- ter Regem, Imperatorem,& Principem, quãâm diſtinctionem ipſum docuitadver-
ſa fortuna Franciſci Primi, quę hominem commovit Romanis Imperatorib- ſtatus
controverſiam movere, ut eo liberius in invictiſſimum Carolum V. Imp. laſciviend facultatem haberet, atq; ejus majeſtatem, quàm omnes Chriſtiani Principes comi. ter obſervarunt Kreveriti ſunt ſuis calumniarum nubeculis obſcuraret. Ubiq; hic catulus gen eroſiſſimum allatravit leonem, ejus barbam malitiosé vellicando, cu- jus vivi adſpectum ſuſtinere vix potuiſſet. Negat Imp. regiam majeſtatem habuifſe, &Reges appellatos. Sed falſo. Patet enim contrarium ex Julio Capitolino in vus Ant. Bhiloſ. qui interrogatus, quare triſtis in adoptionem Regiam tranſiret. Sic. ℳ99. A lex l. 2. de bells Civ. Dion.I 53. Nazian. in orat. 1.in Iulian. Imp. Reges a ellant. Am Ammir.7. I. diſc. 3 fol. 4. Cavrianal. 1. fol 6 5. Idem probatur per 19. o eapreſta inl
alium
*
Dpba.
*
an pubäilhn cafert? 5
V arle un(turr. A. Mläs
uun Mlorbuschbus 2 Knurcent uene Co
Kl—
mhehi 3 va tlliiderntiint a giita Sr quonr
umumilmperatonz ⁵
Timocrat F.
direcpublich N neſt Poltticua imu ⸗ Monfa, au Dolitiarut n i ttnjtf. km cA t ena(icaneli ☛ arktemittunt 1 t 77— Bhll e. leh altet& optim r a⸗ Feuhjjaqui in temperatura*in dupeni&
4

——
= quijtöttri a citutum uft Pomnesh ac mulian Helefin
be A1 dunt plans
idine inlon
ar Nam Seuauährid 1 A. Leeues * ptodawit, 1 ogia M le, quul alltt un, 1T exnumcand, 1 cqullzen, mn eete poua 1 ldd koume enbaun aräsptulen mrocerbug l0. ldenin eminli Huta,&aui A bonixanu 1. ldemdn ⁴ ceauſicolna
¹
8
dodRegis
3
4 146 t ae * 4
6g
uiniyenin — eah 2
tu
2ſIn Äaal
„ enah 4 ynem Pplune
D Johann. Nordermanni. 263 alium Regem, quàm Cæſarem. Quid pluribus opus: Annon ille Regiam ſuperat di- nitatem, q ui aliis illam confert? Sed de hoc ſuo loco.*) Ariſtocratia eſt Sen atus exoptimis& nobiliorib us civib us collectus„qui non impediti artibus mæchanicis Reip. curis ſunt intenti, Pierre Centareno in compend. uni verſ. Saxonia noſtra ante tempora Caroli M. Ariſtocraticè fuit adminiſtrata,& ſingulis provinciis ſui dynaſtę ræfecti. Albin, in Gen. Sax. quorum uni præſertim ingruenti bello tota rei ſumma fuit commendata, qui Imperatorià dignitate corruſcans, bellum ad finem uſq; per- duxit, Rein. Reinec. †) Timocratia eſt, ubi ex populo honoratiores qui ſcilicet opi- bus& cenſu excellunt, Republicę præſunt, Aruſt. 3. polit. c. 7.& 4. e. 2.
6. Magna eſt Politicorum controverfia, quænam ex his tribus formis ſit præcipua? a Monarchiam 5 Ariſtocratiæ c& Timocratiæ d præfero.
4) In omnibus Poliriarum formis aliquid eſt præcipui, quamvis nulla ſit perfecta, Hilicarn. de reb geſt. Rom. In Regio ſtatu eſt virtus; In optimatum divitiæ; In Timocratia libertas, Ciccarelli ſopra Liv diſcorſ. r. Miſcentur ſæpe numero& pro ratione intenduntur& remittuntur, ſemper tamen præponderat aliqua ejus pars, à qua ei jure nomen, Lipſ.. 2. c. 1. Et ejuſmodi imperium conjunctione ſul ordinata temperatum, durabile eſt& optimé fundatum, Gerſ.in tract, de poteſt, Eccleſ. conſid. 8. Mohn. wont. abuſipapar. ubj inquit, quod in o ccid. imperio,& regno Franciæ monar- chica ſit politia, ſub temperatura ſtatuum imperii& regni. Idem Ludovicus Pius Imperator coram imperii& regni ſtatib. profeſſus, ut patet ex conſtitut. qua extat ad Parlamentiſylum,p. 3. tit. 50. Anſegi l.2.c. 3. Hot. in Franco Gall. c. 6. 7. 14. G ſea. 5) EdralIe.3. G 4. Plur de trib. Reip. gen.& omnes feré antiquiores ſeriptores ac F hiloſophi. Lin.l2.. 2. Molin. a. loc. Ciccurell Aiſc. 10. Eſt enim vetuſtiſſimus& convenit naturæ, eap. in ahibus, 7 J. 1. Sic univerſum regitur ab uno principio Deo; unum eorpus ab uno animo; varii corporis ſenſus ab una mente: Multiplices animt affectiones una moderatur ratio. Deniq; magis eſt ſecura? Quia Romani ſemper per unum conſer- varuntRemp. In reliquis ſpeciebus crebræ fuerunt turbe,& mirũ quod diſſidiorum fluctibus Koma non fucrit abſorpta, cum tamen ſub regno, quamyvis variæ inter ſe coaluerintnationes,n ulle prorſus extiterint emotiones, Cicarell. diſc. 1. c.) Mart. in loci 1h. 14.28. Exod. Caluin. lib 4. c. 0. ſec. 8. Paulo Paruta lib.; della vita polir.& plu- rimipræſtantiſſimi viri præferunt Ariſtocratiam,& inter alios Caſp. Contarendus de Repub. G Magiſt. Venet. lib. I. ubi inquit: Ovium gregem non regit ovis, aut armen- ta boum non moderatur bos, ſed homo, animal excellentius: Simili ratione homi-
manislnnes nemmoderari debet homine quidpiam præſtantius, quòôd brutis viribus à rationis aoum dunarocarl non poſſit. Sed nihil repetitur in rerum natura ſublimius„quàm . huittan l uaß olis divini radius, Meus ſc.& Ratio nullis perturbationib.obnoxia, quorum ulis ohlcur nig 616 leges, quib us cœtus hominem regendi officium demandari poteſt, inve- maläaie nndnrVerüm hæc ratio ad omn es formas applicari Poteſt,& magis locum habert um mäes nis enrchia, quèm ſtatu Optimatũ. Nam Princeps cum ſuis Ordinib. format bo- er ulo Confii Remp.& cum interpretatione retinet inſpectionem, ne Magiſtratus& Negumaus rer 33 extra juſtitig limites exorbitare po ſſint. Dura, fateor, res eſt, ſi degene- IinRexeuf, aſ Nrannidem Monarchia: Intolerabilior verô, ſi ſtatus Optimatum exorbitet, ryrlab, S omnes libido inaudit regnandi, alter alrerius impedit conſilium, Opinio- 1 zu ar um yarietas in bejus præcipitat deliberationem: Et potentia ſemel dirila Muitit b actio-

264
De jure Principatus, factiones atq; tumultus in civitate excitat. Exẽplo nobis ſunt Roma, Florentia. Sit⸗ na, Piſa, Piſtorium, Peruſium,& ſimiles Italiæ civitates. Deinde ſi gratiæ, odio, ambi- tionib. largitionib. incipit eſſe locus,& quilibet ſibi ad honores via patefacere ſtu. det, ſtatus redditur vænalis,& ad interitum ejus via aperitur, Sal. de bell. Iug. Oligar- chia Ariſtocratiæ eſt contraria, ubi ſcil. penes paucos,& quidem potentiores omnis eſt poteſtas, qui avaritiæ dediti, nihil aliud, quam rem domeſticam curant,& popu. li ſalutem negligunt. Et propterea Plaro hanc avaram vocavit& ambitioſam. 4 In Timocratia in honore ſunt divitiæ, nec compenſantur virtutes. Huic contrarit eſt Democratia quæ prorſus eſt ataxia. Nullus enim hic ordo, ſed ſemper turbæ& rixæ: Major numerus, qui eſt, utplurimum in temerariis, inexpertis, malis, vincit minorem, idq́; inſtarprecioſiſſimi liquoris, qui effuſus in lacum ſuas perdit vires. Populus eloquentià, ſpectaculis& feſtis allicitur, pecunià corrumpitur. Et hac ra- tione Cæſar R mæ ſuperavir ſocios. In ſumma, ſtatus popularis eſt in manuplebis, plebs in poteſtate juvenum arrogantium& ſeditioſorum, Civius, nec ſecundum Ariſt. viles& egeni neſciunt agere Principes. 4
—...„ 7. Cõcludo igitur, Regium ſtatum eſſe optumũ, ad Reip. augmentũ
2
& conſervationem magis apertũ ac Romam virtute hujus ſceptri magi creviſſe, quàm reliquorum; 4 An autem prudenter fecerint Roman quod ſtatim ſub initium mutati regiminis, omnem rei ſummaminu num Dictatorẽ contulerint, dubitatur: Prudenter illos feciſſe exiſtimo
a) Incredibiliter creviſſe Romam libertate adeptã ſcribit Saluſtius, ſed hoc facti virtute regii ſceptri arbitror, ſed quo armis aſſuefacti,& ad virtutẽ compoſiti erant cixes, Deinde Conſules, primòô regiâ poteſtate populum regebant, nec quidquam niſi nomen immutatum erat. Deniq; in extremis ſemper anguſtiis,& populi ſiber. tate in periculo conſtitutà, ad regium imperium confugiebant Romani, ſine quo
emp. ſtare poſſe non credebant. 5) Exiſtimant Polirici propter extremam mor.
talium ambitionem& ſummam regnandi libidinem periculoſum eſſe, totam ti
ſummam uni committere, Ammirat. lib. 5.c. 1. Et eo quòd facilè in Tyrannidem mutari poſſit ſumma poteſtas, idq; exemplo Syllæ& Cæſaris, qui ſub prætextuhu- jus Magiſtratus Remp. everterunt. Verm his nihil obſtantibus conſidero, quo
unico Dictaturæ remedio, ab interitu ſemper fuerit vindicata Reip. Libertas. E
quamvis ſummam habuerit Dictator poteſtatem, non tamen illam abſque frænos
morſu, Ciccarell. aſcor. I. Imprudentiæ igitur argui non poſſunt.
bis Perpetua ſeditionum flabra urbis Romæ creduntur Tribun plebis, quibus tamen nihil ſalutarius, ſi in priſtina integritate perſtiil
ſent, excogitari potuit. E 4* 0. 4 0 rant enim libertatis cuſtodes, ac nobilium arrogantiam, libidinemq; repri mebant, qui inſolenter in plebem inſultare conſuever n E—— dumſe res perpetuò erant recluſ- ivi derlamn Aemekennnlaee verf rrecluiæ, ut cuivis opem etiam de nocte imploranti, præſto el.
ſent, Alex. lib. 1 c. Si ini„ 6.
ſ16. 1. 3. 8i in iſtamoderation ent. nihi
ſ. AIQdra. e permanſil gitanl alutarius, Ciccarell A. loco. Lnr, nihil potuiſſer 8T
Bodinum lnerlum Nornand⸗Gerwanſcam Monarchiam eſſe contt A& qui ilrimam! 2 3 quidem ultimam à Prophetis predictam, adq; finem mum
di duraturam affirmo. 5 a) Mdlis
D hsnat4n
Haiguniln 141 d Gaigillamie irunſcjenngur N Nuſen Etnid ubünexatjam uu oquor t 112 filtrinhcia 4
ſelbein Critia G t
naenporis En g. enkexts hac tey un zt ne rällim 6 Plällalegist ti ſaumjor popp d te luie Jarones db Aen K etuten ſ Aatmorum Ptr un une glorig zar

D. Johann. Nordermanni. 263
at Nm n. a) Molun. in praſ conſil. de Coneilio Trident. non recip. Monſ. de la Naue diſcorſ. 2 1. deligriadi Cavriana ſopra il Tacito fol. 11. Barclaius contra Monarch. c. 13. lib. 4. Imõ ipJſe Bodin. Jotes unnh 6.9.lib. 1.. 9. ubi refert Maximil. z. reſponſum,& Franc.. Gall. Regis ad Ordines im- r Labehan perü literas in quibus inquit: Ne ſc. vaſallo Francorum imperii kubjiciant majeſta- idem potan tem. Ef lib.1 v. 8. verbis. Et niſi Auſtiacæ gentis illuſtriſſimæ Principes Imperii Ger- ellicmmera manici majeſtatẽ tuerentur jam pridem Ducibus Venetorum pares atq; haud ſcio caſitkmn, inkeriores facti. Non loquor de ejuſmodi Monarchia, ubi principis libidini omnia virtor parent Belluina ſunt imperia, quæ ſub ditorum ſalurem negligunt, 4 riſt. lib. 1. polit. etdo, ſeim Neqz ullum regnum in Chriſtiano Orbe eſt abſq; temperamento& fræno, quod in- inexpetüir terdum pro ratione temporis&ſub ditorum remittitur& intenditur, Parad.. lib. fal. a lacum e 469.1m pauci ſunt Reges hac tempeſtate, qui ſub Antichriſti non ſint obſequio,&
1
ucorumin ſuas coronas ad pedes Fœdiſſimi idoli Romaninon abjecerint. Warm. ab Erenb. de- palanseiun Ras ſab fol. 27. In Gallia Regis frænum eſt remiſſius, jugum verò ſubditorum magis n, Liuiunn ſerrile:In Germania major populi libertas,& potentiores ſubditi. Nam Imperii no- triprincipes, Comites, Barones,& Nobiles, ſive libertatẽ ſpectes, ſive dignitatem müadlen livefamiliæ ſplendorem& Vetuſtatem„ſive nobilitatem„ quilibet in ſuo genere, ut dtehuch- plarimũ aliorum regnorum Proceribus& Nobilibus præeminent& præferendi- rute hu 4 funt. Quodſibi ſummæ glorię duxit Carolus V. dominium habere in perſonas li- nter feca beras Knobiliores, non libidini, ſed rationi parentes Galliæ verò regnum contra wem teilrn ſeruilejudicavit, ubi Rex ſubditis imperet, ut mancipiis& belluis: Unde Proverbi- rillos gele um manavit: Quele Roy de Francce eſt le Roy des beſtes, ã cauſe de la grande facilité du peu- Lr bitSauat di Wantdii, qui ſe laiſſe emmener par le nez comme des beſtes, Parat: fol. 456. Nec Impe- Lalnituim rüiadminiſtratio ſtatum immutat. Differt enim ſtatus& ejus gubernatio: Et circa Jchan 1 qualitates, non verô fubſtantiam fit immutatio,& propterea non deſtit eſſe eadem, a tegedee Angelin! 76. de jud. Neq; huic ſententiæ obſtat Moguntini oratio à Sleidano rela- er ausa tanin qualmperium noſtrum Ariſtocratiam appellat. Hoc namq; reſpectu admini- giebam 7 ſtrationis dixit: Quia metuebant Caroli potentiam, Kregiminis immurationem, ciprohree Krkortz tale, quale in Hiſpanos uſurpabat. Alibi appellat Carolum imperii domi- aerticulolune num cuſtodem,& Eccleſie protectorem in orar. habita in ejus ejus elect.& Melanckh. quod aalen recitata. 5) Dan. c. 7. loh. in Apocal.. 13 juncto c. 17. Napeir, propoſit. 14. ⁵ 24. xlaris, aub laam uuli Sleid. lib. 3.de 4. Monar. Varm. ab Erenb. A. lib fol. 4. Vaſq. contr. lib. 1.6.1. 1. Kantid 1 Lam grobat ex Mant, prophetico verſu: ndicataleh Imperium ſine fine dedi. ameniland Seiahal ria in obſerv polit. fol. 277. Nec refert quod ſub diverſis Imp eratoribus ab pollunt. extetnis hoſtibus, vel ipſis Imperii civib. cauſſam poſſeſſionis mutantibus plurimæ mæ cle 5 Prorinciæ,& ejus poſſeſſiones de facto ſint avulſæ, quæ tamen de jure adhuc ejus dima integi wenhre cenſenda, Br. in!. hoſtes de capt.& poſtlim. Cyn. inl. ea lege collat. fin. C. de con- . ait. oh cauſam.—
vaggt ime 10. Conſequenter Imperatorem, apenes quem ſuprema eſt au- Ft Cotitas, b Summum dico Monarcham, non ſoluùm totius Chriſtani-
gan
int. 1 1.
— ockemhi ſmbledetiam Orbis univerſi præcipuum.
5 n, nhilfo n Imperator in noſtro propoſito nomen eſt dignitatis,& ei ſoli competit, dun AuiNomano imperio præeſt. Hic in jure noſtro Princeps, l. 1. C. de trin. l.bené ã Zeno-
Mofal, de quadrien. preſcript. lide precatio, ad L. Rhod. Tacit. an lib.. In uſib. verò feudo-
hüichme 9 LI rum
2

——
De jute Prineipatus, rum paſſim Rex dicitur. Auguſti cognomen ipſi additur ob majorem reveren tiam, quòd ſcilicerreverenter conlecratus ſancto augurio, ope Jovis augeatur, Huet. in Veſp. Lampr. in Alex. Eſtigitur Auguſtus idem q uod Reverendiſſimus, Boxis delm. perio virt. Interdum etiam appellatur Cæſar libr. 6.§. 1. dejure fiſes à cæſo Elephauto; Quod nomen olim deſignatis ſucceſſorib. Imperatorum tribuebatur Spart. in Tlio In Gallia dicitur Delbbinus, ex eo, quòd Umbertus Delphinatum Princeps Philip. po Valeſio eã conditione ceſſerit principatum ſuum, utregniproximus hæres Del phinus diceretur. Lupan de Magiſtr. Fran. Polyd. li. 11 In Anglia Normannis Dux quà recuperata à Gallis, Waliæ Princeps dictus, Polyd. lib. 1. G 16. Græcorum Impe. ratorum Deſpotæ, Hiſpanorum Princeps,& reliqui liberi Infantes. Lupan. d. c. 1 Auctoritatem hic accipio pro ſumma poteſtate& Majeſtate, quam Imperatorin Romano Imperio obtinet. Quicquid enim in privato eſt auctoritas, id in ipſo eſt
.*.„ 4.. 7. 4.7 majeſtas, in qua Imperii confiſtit anima ac vita. c) arg. eorum qua ſuprd diai
adlit. a. theſ.praced.&l ult. C. de LIdem communi Principum Imperii decreto Aum 1338. tempore Benedicti 1 2. eſt pronunciatum, Sacrum ſcil. Romanum Imperium el. ſe ſummum& ejus Principem univerſi Orbis præcipuum& à nullo, niſi à Deo reco. noſci. Non igitur incurià Legati Francorum id obtinuerunt Imperatores noſtti at friwolé admodum Bodinus ſcripſit. 11. Nec refert, quod Monarchia noſtra harmonicè regatur. Hos enim ſecundum omnes Politicos optimum eſt Imperium, ab omni per. turbatione liberum,& tyrannide ſecurum. 68
Laudat extremè Germanicum Imperium propter harmonicam adminiſtratio-
nem Paruta li. fol. 470. G 463. G Albergati contra Bodin. Ut enim in domeſtica vita paterfamilias, quatenus toti imperat familiæ, regiam ſuſtinet auctoritatem: Qua. tenus vero cũ uxore de re familiari conſultat& diſponit, eatenus convenit cũ fata Optimatũ: Fratrumverò æqualitas in omni re& cura familiari ſtatum repræſentat popularem. Eo ipſo tamen paterfamilias, quod præſcribat leges familiæ ex uxots
conſilio, eamq́; participem facit gubernationis,& cum filiis opereturin commu.
nebonum, ſe non ſpoliat ſua audloritate: Sic quoq; Imperator, quamvis comma
2— nicato conſilio Procerum omniaagat, non tamen propterea ſe exuit ſuprema ſus
Poteſtate, aut majeſtatem cumillis cõmunicat. Idem in fabrica corporis humant abriner Cor enim& reliqua membra humanas abſolvunt operationes,& cuilibet ſuum adſignatum eſt officium, ita tamen ut cor principatum, à quo reliquamem.
bra originem ducunt, retineat. In anima quoq; idem obſervari poteſt, que quam.
vis plurimas habeat facultates,& quoq; diverſas operariones, omnium tamen alia- rum potentiarum facultas rationalis regina dicitur, que ſedem in capire, urin er. celſa& fortiſſima arce, inſtar dominæ reliquis cõmendantis, obtiner. Huic pron
neaſhü.—. 2.. 5„. 8 it vir mè aſſiſtit ſenſitiva, quę rationali eſt? cõſiliis,& plurimas cũ illa eximias efficit ii
81 5 8. 2.. 17—. 3.. 6 tutes:nontamenab illa vult cogi, ſed liberè bonũ ſequi. Et in his Ariſto cratiare ful
get. Tertia&i 3. Bn. dinfm Hacuſtas, quæ vegetativa indigetatur, participat quoq; qua videnmd hne sIeu populus ab iſta parvæ animæ reipub. curã maximè habendo&pro 24 5 3 ominum operationibus, ur ita tota hominis adtio feliciter perficiatur 2 6 8 nudines optimè noſtri imperii ſtarum adumbrant. Ulterius, quod non ſi Kanis ri nunas Sdelaenkes evincunt rationes. In Ariſtecratia cũ abſoluta pote Mate paucifingulis& omnibus comme P 8 anibus commendant. Im Imperio aurem par in parem non habet
Dſacn—
Aeki dbhen t f
Anuunncculäin? 4 d 1aura= b
wannturſedl= b.
akrweuilber cter ipr unparlmpem e. it
aes& Nol Es ſn.
ttrecad unut a se meſerdispot i mececklmper Ar eo ege unrer 1 b enöͤloläm r k, thofworerin kane hrunthrc on n ſte dan ſarane r zuo eittpqua e ſd mmähilddi Ne t. N ditcenin ce n s rior iteenl ban. haaeunde wrn⸗. ana an qur n de. 8 n bs⸗ d vo. naes duno t, n dir onarc 1 tmaj uim atr erke LII. W duod ettzoſtaſt 1, 9. coleul! dng.
.;
era de„hene adik k bonc la

majatentn D. Johann. Nordermanni. 267
7isalgam per poteſtaté, ſed Imperator in omnes,& quidẽ in cujuſq; territorii diſtrictu ju-
Vinn riſdictionem exercere Poteſt. 1m A riſtocratia, nobiliores& poten tiores ſupremã ha- V bentpoteſtatem:In Imperio etiam mintis potentes& nobiles adhibentur ad Reip. dcdurh conilia& regimina, nec ullà inter ſe habent æqualitatem, nedum Imperator cum atumptag z9ſis. m Ariſtocratis reguntur omnes ſub una forma,& iiſdem legibus, à quarũ ob- niptoinut Leratione nemo eximitur: ſed Imperator non tenetur cumbrin cipibus iiſdem legi- Kagiadmg bus.In Ariſtocraria quilibet eſt capax ſupremi Magiſtratus: ſed major pars Imperii- 1. Gs Gun Ordinum non eſt capax Imperialis dignitatis, præſertim liberæ civitates, perſonæ afautas lia Eccleſiaficc, Barones& Nobiles. In Ariſtocraria uni non foli præſtantur jura- ate, qum mentumfidelitatis, nec ad unum ex ipſis devolvunturbeneficia, nec unus abſq́; re- w acdorisn liquorü conſenſu de feudis poteſt inveſtire, nec honores deferre, nec privilegia da- ang ann re Sedhæcomnia poteſt Imperator: Ergo eſt Monarcha, non verò Princeps in Ari- num lmpetiin Kocratia. In ſumma qui univerſorum conſenſum ſuæ ſerenitatis auctoritate firmat. n Romamli ordinat, cui fldelitaté, nõ ſolum homagii, ſed& ſubjectionis juratur, ad quem feu- Räneloul dapoſtmortem devolvuntur, in Ordines rebelles animadvertit, in ipſo eſt ſuprema deruntlnyan Majeſtas. ArImperator hæc omnia poteſt. Ergo. Quod verò Caroli V.& reli- quorumlmperatorum juramentum, quod in Inauguratione præſtant Ordinibus, adeberagitet, non video qua ratione id fiat, cum reliqua juramenta, quæ ibidem 1&.8 Mb. refert, parum abillo diſcrepent. Nec quoq; reperitur Princeps in Chriſtia- nootbe cujus poteſtas certis capitulationibus non ſit circumciſa. Nobiliſſ. Varm. Phaub.s. II.de reg ſubſid Regi Hiſp. quando inauguratur hæc verba proponuntur: armoniemnit Nasqui valemos ranto come vos, y podemos mas que vos, vos eligimos Reii coneſtas& efla⸗ Urenininät cäditzanes Enere vos ii nos un quemanda mas que vos. Id eſt: Nos qui tantũ valemus, quã ctinet aldbrt zum uos, G poſſumus pluſquam vos Regem vos eligimus, cum his conditionibus.: Inter vVos , eatenusct Senasimperat unus, qui poreſt plus quàm vos; Summum ſcilicet Arragonicæ juſtitiæ im- amiliaritann Perium Hæ conditiones duriores ſunt, quam que Imperatori proponuntur,& ni-
6 e
s bar legeska hilominüs Bodino eſt Monarcha. Nec majeſtatem diminuit, quod Eccleßæ prote- nülis oyems ionemjurent, qui ejus ſunt nutritores& cuſtodes, Eſa. 49. 2 3. Idq exemplo Da vi- petator, qum die..v.. 2. Sam. Er 2. Reg. 1I. 1 7. Vel quod Pontifici, quem Chriſti vicarium credi- teren ſeenit detunt, humiliter pedes oſculati. Idem fecerunt Pipinus& Carolus M. qui primi n fabtica n auctores fuerunt Pontificum inſolentiæ, quando Imperii bona, de facto, ut inquit Iint ofetaim auſteas in defen. Pacis, in illo 5 tranſtulerunt. sic reliqui Reges Francorum ſæpẽ matum, zaus ftrationis officium, frænum& P ötificis ſtapedes tenentes, præſtiterunt Bell in contr. 3 bleriatipold Tnna, Flac. Ilyr. Quid multis: Omnes Reges terræ ſcortati cum meretrice Baby- ones,onuin onicaſanctorum ſanguine ebria, 4ᷣpos e. 17. Malé deniq; ex eo,& perperam Proce- eſcdemuc kumpoteſtati ſubjicit Imperatores, quod olim Wenceslaum depoſuerint. Nam ſi 13* bcnat eremplis judicandum, id magis poſſumus dicere de Regibus Galliæ. Childericus e- auecüilrar nim Ludovicus inutilis, Carolus Craſſus& alii regno ſunt moti. Quam rectè autẽ dlas aaliolc uttimq; id fadũ, id hic non diſputo, neg; meum eſt, judicare de Principum factis. Pun uß Hoctamen dico, ſummi Principis judicem eſſe, ſolum Deum, non autem ſubditos, zaaxin3 vine Niphil. in vita Marc. Anton. Modeſtius loquitur Franciſcus Primus Gall. d feleie 1 Snhiſte ad Prinsipes Germania ſcripta: Rectè facturos ipfos(inquit)&exo fficio, 1 lleiu 1 rolum ad pacis confilia flectant& hortentur„ ut cum vicinis Regibus pacem ant- d iah Solat, gleid. I. 6. Verlim qui ſemel verecundiæ fines tranſgreſſus, is gnaviter impu- Aenseſſenon deſinit. In ſcænam quaſi produxit nationem noſtram, eamq́; ludi- Ll 2 brio
———
—
9
— —
darmonice Anpetiuna
—
—

268 De Jure Princi patus,
prio toti expoſuit Mundo, idq́; ex mero livore. Neque ipſi fuit Seahe„aut mordus, uti honeſto mendacio(cum ipſo loquor ex 2. 4. Mer. hiſtor.) ſed inter 5 etamime denti calumnia, ad Germanorum laudem ſupprimendam,& popu arium ignii tem extra modum amplificandam. Sed de abſentibus& mortuis parcè, ne Solonis
pœnam incurriſſe videar.
12. Soliautem Deo,& gladio ſuam auctoritarem fert acceptam
0 7 4 Imperator, qui humanis rebus ipſum præpoſuit: a non verò beneficio,
aut coronationi Romani Præſulis. 5
a) Deus enim conſtituit Regna ac per illum Reges regnant& juſta decernunt Prov. 8.15. Dan 2 21. Eſa. 2 5. Deut. 11.9. Rom. 13 in pr. de concept ſf. Aug. lib. 4. 4 Ci. Dei, Warm. ab Erenb. de reg. fubſid fol. 40. Hutten. in præfat. ad Leon. 10. Hugo in aecrer ad c. cum ad verum, diſt. 69. ubi inquit: Cæſaream dignitatem& gladii poteſtatem
nou accepit ab Apoſtolis, ſed à Principibus& populi electione: Quia Imperium
tempore prior eſt ſummo Pontifice D. Bern. lib. 2. conſid ad Eugen. ldem probat, l.. ſed quia, 1 8. C. de veter jur. enucleand ſeu confirmat„Nov. 28. c. 4. v. nos hanc gratiam Lud. Bavarus in conſtit. Imperii Anno 1 33 8. Colonia promulgata, quam refert 6 yrobui Alberieus de Roſato in l.2. C. de quadr. ꝓraſcript. ubi mendacii arguit, ac criminis Ma- jeſtatis Reos declarat hoc negantes. Sic Henricus Auceps ad filium Orthonem i-
En tibi, inquit, Imperium non à majorib. mihi relictum, ſed per memetipſum acqui
ſitum,& à ſolo Deo conceſſum, Witich. lib. z. rer. Saxon. Idem affirmat Archiepile Moguntinus in Ottonis coronatione his verbis En adduco vobis Imperatorem à Deo
electum. Item Otto 4. apud Naucl. 41. Gen. cum perſequeretur à Nimrodo Romano,
inquit: Advos, ò Proceres& regni cordatos Principes, non ad P ontificem pertinet creare Imperatorem. Sic Adriano Pontifici,(qui Imperatorem reprehendebas quod nomen fuum in literis præpoſuiſſet,& ab Epiſcopis homagium exegiſſet: reſponder Fridericus Imperator: Quidquid Papatus veſter regalis habere digno- ſcitur, largitione Principum obtinert,& recté ab his hom agium exigimus, qui fegs- lia noſtra tenet: Noſter& veſter inſtitutor ab homine Regenihilaccipiens, ſedo- mnia bona omnibus conferens, qui pro ſe& Petro cenſum perſoluit,& exemplum vobis dedit utita faciaris, docuitvos, dicens: Diſcite à me, quia mitis ſum& humi: lis corde Aut igitur Kegalia noſtra nobis dimittant, aut ſi hæc utilia judicaverint quæ Dei Deo, quæ Cæſaris Cæſari perſolvant, Cardinalib. veſtris utiq; clauſæ ſum Eccleſiæ& Civitates, quia non videmus eos prædicatores, ſed prædatores: non pa
cis corroboratores, ſedpecuniæ raptores: non Orbis reparatores, ſed auri inſatia- bilis corraſores,& c. Et in ne. Non enim non poſſumus reſpondere auditis, cum
ſuperbiæ deteſtabilem beſtiam uſque adſedem Petri reptaſſe videmus, Naucl genst 39. Gregorius Mahujus locupletiſſimus fufficeret reſtit. Ille enim quoties de Impe-
ratore loquitur, eum Sereniſſimum ſuum Dominum vocat,& ſe in dignum ejusſet.-
vum lib. 2. ep..& 3 4.6p. 34. 5) Verüm hic Choragus Rom anus, qui ſe in ter⸗
ris Deum gerit,& ut alter Athlas, cœlum humeris ſuſfinere creditur, in præcipuis mundi negotiis auctor fieri deſiderat: Oraclꝰ vocis mundi moderatur habenas: Et merito in terris dicitur eſſe Deus. Eundem Fred. Imp. audiat adverſas Adrianum apua Guntherum:
Ecelefianj
Doh-& 4 erl 71 Su,
tumGnur 1ſ. Nhvukuiiſmu
Lsuu6ſ ☚ †
Uuduuun 1
ſuit i0Enm nrbtentatione An fe mhuiltt uinen z hlme Dontiic=, ke tuſ un ipanaleat, 4. Lr. Rluboi 4 ſamuumpin an tor
fihü leliu A e
dchha cngede p
zr Papam n irze
vlle, Afrie— uro
Whguo Canel g aon

D. Johann. Nordermanni mci Eccleſiam regat ille ſuam, divinaq, jura 9 dage a..* 7. 11 18 Temperet. Imperium nobis, faſceſq́; relinquat. — 5 pôſt idem Günther lib. 6 ais&popalamn, Etpaulè poſt idem Gii 6.
1as muna Debita Pontifici faveat reverentia: Regnum m Legibus antiquis,& priſco more regatur,
Gujus ab aterno tantum collatio Rege
utem fa.
— 6 Provenit: Ad proseres pertinet Electio. an nonfeit Qoronatio olim ad oſtentationem, non verò ad neceſſitatem flebat, Marſ. Patavi- nus c. 11. G 12 indefenſors Zuingerus in theatro, I. 2. vol. 28 fol. 42. Necà Pontifice, ae mantjt ſed Urbi Præfecto Komæ Pon tificeperagente ceremonias, ei corona fuit impoſita, a ctht f a Pr.in inpr.n.; K uis teſt. liber. eſſe. Lauden. in tr. de pr. Et propterea ante coronatio- dlen un, nemconceſſaprivilegia valent, Aur. Bull.z. z. de elect. Reg. Rom.§. Et quia ſpeculator de atem Krlh reſcr..n. Petrus de Andlo. in tr. de Concord. Catholica Coronarum auctor Janus per- 5 ecione hibetur, Ath. ¹.„Etomnium primum coronam ex hædera impoſuiſſe Liberũ, Plin. ugn l J16.5,4. Bullenger. de ſpoliis bellici⸗ ubi plurimum diſſerit de uſu Coronarum Rotun di- e un tas Coronæ Imperialis& Mundi figura in ejus ſummitare ſignificat, quod Imperiũ aunee fit totius Mundi regum præcipuum. Olim diademate, hoc eſt, faſcia ex purpura
1 4 Pats, zunna m pr r 4 3 8 confecta Regnum capita cin gebantur, cui poſtmodum ſucceſſit Corona aurea. Al- s adlünldi tiat deſing. cert. lib. z. e. 32. Papa utitur tiardã cum triplici corona, ex eo,(ut nugatur,)
ALUAl. 7...
V quoda Conſtantino Aſiæ, Africæ,& Europæ, Eccleſiarum caput ſit conſtitutus-
— edpet nerin da 114 „ llemafub Sidc extremæpoteſtatis inſigne, quam in cœlum, terram& infernum ſibi ſumit, — 5. 1Ae,..... Can. ſi Paha, aiſt 49 In quo Canone ſe non gerit Chriſti Vicarium, ſed deſignatum
vobislwfent N. L. 1oa DiaboliDucem, cujus regnum auget& infernum replet, ut patet ex d. Cau. ¶ Papam retur aNaxc 8
Inuin⸗ dictum exiſtimant à Græco TIa= zus, id eſt, Pater, auctore Suida Et non eſt dubium — Mona n quinabldolo, quod ſub nomine Jovis à Bithinienſibus fuit adoratum, originem erawmm trahat i24us4 HAr u*⁵, upiter Papa. Sic Homerus appellat Papam carnis patrem, h bem 16. O6i Atrian. in Bithyn. Duar. l. 1. c. 10. de benefic. Eccleſ. Nomen Pontificis Varro elte nan deducit ex eo; quodab his promum pons Sublicius factus ac ſæpè reſtitutus, Fe- Augium aſt neſt de Mag Rom. c. 8.& Pomp. Latus. ekenken 3. Legitimæ enim accerſiti Principes, à jugo Barbarorum Ro- dun manosliberarunt; quorum conſenſu poſtmodum fuerunt conſecrati,& 4 t hes ui Popul acclamatione confirmati. lüb.Iefrim ln Carolus M. quarto Romam profectus, maximis bellis confectis, Impera- es ſedpus D, 8 d Populo Romano, acclamando in ejus coronatione: Carolo Auguſto par uore Ma, Nihanag 7) hn& pacifco 1mperatcri. Eginardus Rhegino I. z. Gauguinus lib. 4.6. us reſponig, ge 4 1 1. Plat.in Leone 3.— ita Occidentis pars Imperii ſub Carolo redinte- raſſeiien va, ae uti novũ corpus, colorem atque ſpeciem reſumpfit, Sleid. l. 3. de 4. MD- e IIe erim iic dlac 8. Othonem cognomento Magnum legitimêẽ vocatum coronavit, „car,Kfeuche e 3 oribus ex Con cilii decreto&. Populi conſenſu in perpetuum eligen- 1n v a, edem Apoſtolicam ordinandi,& Epiſcopos confirmandi auctoritatem us Roma conceſlit, Marſ. Patav c. 8 2 N 1873 aolri 1.. ſ 8 unt 2 gere creii, ſ(ut taſtatur Bodinus! 5. 9. dn Igitur noſtri Imperatores injuriis ufurparunt, tit,guam auil 4 410. 1.0, 9 num. 1 36.)nomen Imperatoris, quod nulli alii compe- té minus lu inerio Mcano potitur, à quo illud ſeparari non poteſt, Cuſp. Mul- juris eſtR„mani Præfulis coronatio ad Reges Franciæ pertinet. Quid n. quæſo egi Francorum in Romana urbe? Falcem in alterius meſſem mitrerer, ſi 11 3 iibi

17 De jJure Principatus, b ſibi koc præſumeret, quippe cũ iſta ordinatio ſemper ad Imperatores Chriſtianos, Imperii dominos, pertinuerit, ur teſtatur leges paſſim ab illuslatæ: De Eccleſia, Eprſcopa.
li audientia perſonis Ecel.& de eari diſcit. Et hæc ordinatio continuata in Impp. nif lo& perfidià Pontificũ 5. optimis Principib fuert
quod abhinc aliquot ſeculis do extorta. Quod primum tentavit Greg. 7. impuriſſimus Monachus„Hiildebrandus antea dictus, cujus mores Cardinalis Benno& Sigebertus optimé deſcribunt: Sed Paſchalis z. ab Henrico 5. id primum obtinuit Annor1 10 fraude& pertinacia Drin. cipib. clero& populo exclufis. Mol de abuſ. Pap fol. 1 6 I. Machia.l. 1 Hiſt. Innocétim 4. AnnRo 1219. id confirmavit. Et ne vindicarent jus ſuum Principes, Nicolaus 2 co-. ſtituit, ut Cardinales de Electione tractarẽt, Blond.& Carion. à quo tempore indic Pontificum tyrannis augeri cœpit,& corroborari auctoritas ſedes Rom. tot cõſul. torib. ſimul juratis& devotis, operas aſſidué ad eam un diquaq; augendam confe- rentibus,& pertinaciſſimè, omni alio ffudio omiſſo, defendentibus, Mach. A.loc 14. Negamus contra Bodinam pattem Imperii occidentis à Græ- cis devolutam ad Gallos; Aut Germaniam Francici Imperii(quod nun-
quam habuerunt)partem fuiſle.
Germanusn. fuit Carolus Magnus, qui in ſua gente Imperium ſtabilivit, is qua hucuſq; Gratià Dei eſt conſervatum. Eſt autem potius Imperium diviſum, qui translatum. Manſit enim unum à diverſis Principibus gubernatum, Molin. in prafan conſil. de Concil. Trid. non recip. ubi aerte afirmat ad Germanos eſſe devolutam Ma. narchiæ occidentis partem. Napeir. Scotus in Apos propoſ. 24. Annal. Burg. Micha Cas
cinius de translat. Imperii ad Germ. Idem probat tranfactio Salisb urgi inita, cun Imp. Orientis Anno 803, Crantz 13. Sax. quę tranſactio nugas evertit fictæ donatioo nis Conſtantini. Paurmeſt. lib 2. de jurisd Imp. c. 1.2. 10. Certum eſt enim, Carolum M Germanum fuiſſe, quòd ejus teſtatur patria, lingua,& habitus. Natus etenim eſtla
gelhemii,& habitus uſus Germano Aventin. 1. 4 Germanico idiomate Gramma- ticam conſcripſit, Crantæz. l. 3 c. 8 rer, Sax Avent. d. l. 4. tem Menſib.& Ventis nomi- na indidit Germanica, Cuſbin. Evangelia Germanicis rithmis edidit, Spanhein. 0 Trit heim. Infgne Imperii non eſtAquila biceps, ex Imperii diviſione, ut vulgéan- tumant: ſed duæ Aquiſæ alis expanſis dorſa juncta habentes, quæ Quintilio Vati ab Arminio Cheruſcorum brincipe fortifſimo cæſo, apud Bructeros inter Armafm
& Lippiam ſunt ereptæ, Cuſpin. ex Sueton. Conflictus autem factus ad ſaltum Teu
toburgenſem(teſte Tacitoin Comitatu Lippienſi, qui vix militare Diethmolcia‚ub aula eſt Generoſiſſ. Comitis Lippienſis, Dn. mei Clementiſſimi, ut nomen loci indi- getat, qui adhuc appellatur die Teuterhoue& villicus, der Teutmeyer. Proximus
autem rivulus, die Rotebach dicitur, ex eo, quod interfectorum cruore fuerit colo-
ratus. Inveniuntur adhuc ſæpilis à Ruſticis, terram colentibus, reliquiæ armorum certiſſimæ conflictus indicia.
15. Non eſt igitur Imperium noſtrum ſedis Romanæ feudum, a ſel
hec illius porti 0, dolo, fraude, hypocriſi„R injuſtis machinationibus f-
/ 5 fueparaeg Im⸗ de jure nulla competit clero poteſtas nedum majeſtas⸗ſ altem Keliglonis cura, ſine ulla juriſdictione,& Im perii exercitio.
4) Hutus eheſ-Veritas dependet ex theſ. 2. Idem probat Patavinus lib. 2.c. d inſt
&paſim Poyd. Perg I. 4, c. 1. Shr.. Petr. z2. Magd. dejure Magiſt. Quisguid etian 4 24*
Den V hwt Hudn ui*A
3 mmurchechd a n heat zcum Ar eentomresefus I
1 8 1 ertiun eqcommu It
anuxrliitosca di t NasDeminos ne t tuCmeanu 41 uäpꝛciturbel a pe pinnosaman P)0 e ncipum trm ſi mrbesturpitet n it⸗ zuituiſentn 1 Nic krnacigend t tun erickiti lent: let atiquu⸗ 40 Annnisſſt“ 2 ahxü unt Uuu inpits vre Uin lpiſt. apsKbis„ a Aeri nhe illt, 1 Imn aljerſenen u loſti — in Kerrar ne⸗ a brc
lin Ro Sr kerer un C 42 Bäfn er R neslech, de dom̃n
nün a.„ 4 eR N. ⸗4 daccl.. Ie ſluos Sa
4 edtidin thun aäubotn u princ

D Johann. Nordermanai. 271 peran eat Clement puffaralis de re judic in ſim. Nam ſi feudum Reg ale confert. erir beſtia 3
ate:hekng uæ plagam prioris beſtiæ lethaliter vulneratæ, h. e. Romani Imperii, ſanavit, ut pro- t:ontünut Sat Napeir. Apocal. c. 13. 3. cum qua Reges tetræ ſcortati,& bellum agno intulerunrt.
ldptimisnm gedhoc negant omnes ejus creaturæ. Ergõô feuda regalia nom confert. 5) Im-
onachu. perio enim,& inani excommunicationis terriculamento optimos noſtros Impp. optimtdin ſemper deterruit, ac ſubditos eorum à religioſo jurisjuran di vinculo abſolutos cõ- raudekſen tra legitimos ſuos Dominos veteratorié inſtigavit, ac faſces Imperii ad ſe traduxit, biavlh Mol art, 93:de Trid. Cono. nan recip. Et hic hamus fuit Piſcatoris Romani, quo ſubti- d'rincipegnlt limagis, achoſtili rapacitatebona Imperii arripuit, ejus Proceres ac cives contra dun quog legitimos ſuos Dominosarmavit, qui poſtmodum libertatem Reip pattiæ cum be- Frasledehe ſtiaconculcarunt, Principum ſuorum inſignes victorias, legitimum ſceptrum& dicquag, un magnificos triumphos turpiter dehoneſtantes, ad pedes fœdiſſimi idoli abjecerunt, ndentbo Inordinem redigendi fuiſſent rebelles Monachi,& more majorum ad ignominio- Deti coi fam canis geſtationem adigen di, ut illorum exemplo deterritiſucceſſores Chriftia- namRemp. turbare deſtitiſſent:
zcllwpeiſ Mos erat antiquis qui publica commoda pacis, 1 Cæſare turbaſſet bella gerente foris:
te Impeuius Totius Imperii reus inſpectante Senatu,
aslmperuu Vt canis impoſit um corpore ferret onus.
eruatunèe Sabin. in Caſar. Refert Bapeiſta Ignatius, quod Henr. 4. Imp in aciem Civilis belli anosellete K Papaſuſcitati, ſexagies& bis deſcenderit. Idem Mol. de abuſ. Pap. Henr. 7:verò, qui, 24. Amalg ehmabominabilis Papæ efſet,& jura Imperii incepiſſet reſtaurare, à Bernhardino lio Lalche Monacho Beneventi pervenenatam hoſtiam é medio eſt ſublatus. e) Civi- . gas eſetit lbusenim negotiis impliciti, Chriſti miniſterium(cui, ſi abſque ullo avocamento Otum ekenunl deditteſſent, vix ſufficerent)negligunt, 1I. Cov. 5. 2. Tim. 2. 4. Chryſoſt. tom. 2 75l. 9 50. Sbitus. Narbch de col ſacerd S8.
anico idioms Aula decet Reges, Chrifti decet arma miniſtros: m Menfb è Regnum cum Chriſto non haber Or bis idem. Beuſt.
ithmiseiſ 16. Exturbandi prorſus ex Rep, Canones, 4. 9. G 19. Tridentini Con- eeti dnm ii, propter enormes ſecularis nominarionis,& ſummæ Principum ju- wates, dal tilickionis ufurpationes. a Nec ullo modo ob ſummam Pontificum ſu- 2d hnus perbiam, adverſus legitimum Magiſtratum, ferendi, Can. 5.17. 21. G 22. ilturds giuſdem Concilii. 5 fimi,vtad 4] Ecclefiaſticis enim permittunt cognitionem in Laicorum patrimonialibus, mminpetirorio, quàm poſſeſſorio, non obſtantibus privilegiis, poſſeſſionibus qui- buſcunq; etiam temporis immemorialis, Molin ari. 86. cum ſeq de Concil. Trident. nõ bus,K9 renß. 5) In his n. Reges& Principes ſuos famulos, lictores,& executores contra 51lb n lege Dei conſtituit, ac clericis defendit humilitatem& ſubjectionem: contra vero cömendat Principib. ut his in omnib. principem locum& auctoritatem tribuant, contra Chriſti& Apoſtolorum præcepta, Matth. 2 3. 6. Luo. 20. 46. Rom. 13. 1. Pexr. 2. oln arr. 77.86.89. G 90. d.lib. An non hoc eſt humilitatis veſtes in ſuperbiæ ſtolã 1 nedunsſ commutare:? Hlac conficte ſpiritualis poteſtatis audacià, miſerum populum à puri-
ate Kohedientia Superiorum, avertit, ſuasq́; ſuperſtitioſas traditiones confirma-
er Im erud 6 8—...5...**„. Imp 1 Vit, Calu hib. 4.11 ed. 8. Vevobis, qui diligitis primum conſeſſum in conventibhus,
„Alwid accubitus in cœna, ac ſalutationes in foro, Mar. 13. 3 8. FPon- 8
r0l
— —
Komane bls macdin
——
—————— 2—— 8 ööſ —
— 4
—

5 2
272 De Jure Principatus,
Fondata in caſta& humilpo vertate Contra tuoi fundatori alzi le corna Putta facciata,& dou hai poſto ſpene: Gia non foſtu nutriata in piume alæezzo Ma nuda al Vento,& ſcalza fra li ſtecchi: Hor vivi ſi, ch a Dio ne venga il leæzo. Petrarcha. ſent. 106. 108. ſui Triump. Reges gentium dominantur, Matth. 20,1 Luc. 22. 25. Neq; poteſt ſacerdotis officium cum Magiſtratus coire. Ambroſiiæta. te Impp. magis ſacerdotium optarunt, quam ſacerdotes Imperium, ob ſacri mune. ris ſummum decus,& reverentiam, Homil. de Baſil. trad. A qua integritate adeode. generarunt, ut exiſtimarint Monachiſacerdotium non eſſe reverendum, niſi eof- Niigii evicti, una etiam ſummis Monarchis eſſent formidabiles: Idque tantãà vafritie & obliquis artibus effecerunt, ut vix majores animadverterint. Imõ etiamſiidſen. ſerint, tamen terrore& minis ſub pietatis prætextu optimis Principib. per occaſio- nem, non provincias ſolum, ſed& regna cum ſumma juriſdictione extorſeruntet iam inviris. Si ſcintillulam Apoſtolici ſpiritus habuiſſent, ea ex Apoſtoli præcepto repudliaſſent, 2. Cor. 10 4. Verum cæca cupiditate rapti,& ſe ac poſteros cum Eeccie- ſia perdiderunt. Quid fines invadis alios,(inquit D. Bernhard. ad Eugenium Papam & lib. 25. conſider.) memineris tibi miniſterium eſſe impoſitum, non dominatum datum. Diſcetibi ſarculo opus eſſe, non ſceptro, ut opus facias Propheetæ, Calu c. 14 f. 11. 14. 17. Maximé verò abominanda eſt Jovis Capirolini extremaln.
ſolentia& pudenda temeritas, qut honeſtatis pudore,& reverentiæmt. tu prorſus excuſſo, legitimis ſuis Principibus, unctis Domini, fœtidat pedes, venerandæ alicujus pivinæ Majeſtatis perſuaſione, exoſculando
obtrudere non erubeſcit. 5 Olim Gentilium Ponrifices, in eburnea ſella conſidentes, Romæ pedes pont- gebant, oſculandos tẽpia frequenrantibus. SicCęſar ſiniſtrum pedem, ur ſc. ſoceuſi
viderent aureum gemmis ornatum, Sen. lib. 2. c. 12. de benef. Sic Dioclet.(referents E. ponio Læto.) edicto ſanxit, ut omnes ſine generis diſcrimine proſtrati pedes ejuso ſcularentur. Plin. li rI. Apul. l.z. Ab illis ſanctiſſ. Pater hũc morem mutuarit, nõ 10 à D. Perro, qui AM⁴.10. z6. ad Cornelium manu erectum dicebat Surge,& ego ipls
ſum homo. Neq; ab Angelo, Ap. 22.9. To⁶. 12.16 Hunc impium cultum imputi eji
hnediprobarncrumurerc44 3 FE ſa. ubi dicit ur: Reges vultu in terram demiſo urabunt habentes honvrem tibi: pulverem pedum Juorum lingent. Et Pſal. 72. 9.Kl Aat,deenehoneemen exhibentes omnes, Reges,&gentes ſer vient ei. Hoc eſt, ſinqui Lemp ananhe,uſer e⸗ lams 25 nomine Maeri civis Romani, propara neſi Baronii & famulorum ſive appari 88 ium Tamesu. 7.34. G. ſa.) demiſſo vultu adſtando tricando, boc 5 abk ee u noe adminiſtran do ſacerdotes lactando, ſiren tes in glor ia gentium/ 2 ee weeh divrias ac ſubſtantiam ſuam eis offerendo, ut ſacuns Ea. 6. Obone Deus 5 5 Eaſebnee Et gens ac regnum, quod no ſer vierit tibi, perui tulit, hęc Sardana„ Pidies anctus deChriſtoEmanuele,&cej us Eccleſia pro⸗ Mier. vivere de 65 4 Oluo allegant luxu& impietate: Tibi d ſacerdos. inquul Permittitur, non autem luxuriari, in Apoc. c. 13. v.8 fundana
Dp 13
haiheifiun: 40 1 Iuulbie,— 4 a funnsui 24 Nubusi 2 Inldr n p. nuched L Niusütras& 4* Lurn“ Diviſ⸗— 48 Tacailat un. a auura Ja k⸗ D'iad,h r Inuch 0 Nn le a Nhadab lechett un Re Mug⸗ ℳ 1
blenigne tre 4 a kaplodennk. otu Noumcu ilic lpequn wer iklbidia. am, nun ulur Alaſ- itnun Ng aa,a.

D. Johann. Nordermanni. 273
tum habent hujus impietatis: Adorabunt eam omnes incolæ terræ, quorum nomina .... ⸗„/.„..„. non ſunt ſcripta in libro vitæ Agni. Quam recté Patrar cha ſcripſit in dict᷑. lib. Triump.
ſonnaro 106..„ Fiamma dal chiel ſu le tue treccie pio va
Malvagia que dal ſiame& dalle ghiande. Perl altru' impourier ſei ricca& grande,
nminanu l Por che di mal oprar tanto ti giova.
datus coite Nido di tradimenti, in cui ſi cova.
ompetun,5 Quanto mal per lo mondo hoggi ſi pande,
Di vin ſerva, dilecti& de vivande; In cui luxuria fal ultima prova. L'avara Babilonia ha colmo! savo D'ira di Dio,& di vitii empii& rei Tanto che ſcoppia,& ha fatti ſuoi Dei Non Iove,& Palla, ma Venere& Bacco. Negli adulteri ſuoi, ne le mal nate
wKquainregin ole reſerendu ndiles:läguer aterint Imot mis Duncyb ertriſdicioneem
dit, ea ex hmaii—. Kſe acun Ricchezze tante? Hor Conſtantin non tornæ; 1hand aukumi Ma tolga il mondo triſto, che! ſoſtone. oltn m 18. Salsé denique ridenda anilis f.bula canonizatæ donationis
, 120 rhan 1. 6 4 2 4 kacinlm Conſtant. M. a& explodenda in totum hierarchia in reliquos epiſcopos Capis&Becleſia Dei, b quam cum herili tyrannide in Principes Chriſtianos 4 d rm vetetatorié,& eſcio ex quo commentitio mandato ac divina ordinatio- 2ldOleMm
nead commodũ& libidinem ſuam, in Chriſtianæ Reip.& Eccleſiæ Dei
nexis Doc endh Irrepatabile damnum uſurpavit Alaſtor Romanus.
alone,,
ſiulons 9) Euſebius, Socrates Beda, Zonaras,& plurimi alii qui de reb. geſt. Conſtan. M. . ſerigſerunt, huius prodigioſa prodigalitatis von meminerunt. Nec quog, Platina in vita identes Riut hlveſßni Papa. Valla deementita Conſtant. donatione Cuſpin. in Conſtant. I holoſ. lib. 6.t.
iltrum fetett 3. de Repub. Enea⸗ Slv. ſtolidos vocat legiſta⸗ quod in re tam inepta& ſiulta ſudarint,
3 1...2.. 9 ſumäurims Lnn Ab,. Baptiſmum Conſtantini à Sylveſtro factum in d. c. Conſtantinus, rela- jſrun latum refellit D. Hieron in Chron. Euſebiani adiectione, ubi refert, quod fuerit bapti- aandele 5. 70— te Tibiöben, S ſblaayeteſtas, nu. 32. de doaat. Conſt. Apud Brut fulm. Angliam& Hiberniam Inno- in Ahht.6 1ℳ” 1 M m cent.

274 De Jure Principatus, cent. 3 triburaria obtinuit à Johanne Rege propter di ſpẽſationem det ektabilis par. ricidii, in Arturo fratris filio, ad quem ſceprrum pertinebat, com miſſi Bod liha a, de Repub. Ergo non ex Conſtantivi dono, ſed— udæ falario, 54 tempore luo faGs donatio dicitur, in aëre vox fuit audita, ut ſcribit Gigas. Hodie in Eccleſiã infuſum eſtvenenum. Et teſtatur Malleolus, quod eadem verba, manu incognita ſcripta, viſa fuerint, in pariete Palarii Lateranenſis in omnium conſpectu. Qur nobis confir mant Antichriſti adventum intra annum 316.& 300. eſſe factum. Napeir. in Apocal fol. 87. nec mirũ, quod promiſſio Petro& reliquis Kpoſt olis facta primum complets fuerit in Sylveſtro, ve Cardixalis Polus q. 61. Ieſuita Macer. in d. diſcept. centra Craſſum Venetum fol. 42. inquiunt. Nominis enim qualitas Sylveſtri huic rei fidem facit quippe qui grandiores piſces melius conſtringete poterat, quam Apoſtoli. 5) Hoc eſt, in reliquos epiſcopos uſurpata poteſtas. 1. Pet. 5. 1. Cald lib. 4. c. 7. ſect.. Reges gentiũ dominantur, nõ Eccleſiæ miniſtri, Luc. 22.15 Maætt. 20.25.1 Cor. 2.5,2 Cor. 4.5. Franc. Iun. de natur admin. Eœccl. Dei lib. 3.c. 4. Gregorius M. hauc ambitionem An- tich pranunciam vocawit lib. 4. Epiſt 76.78.80.8 3. 194.& paſſim. Hujus pernicioſfi- mæ rei auctor fuit Johannes Epiſcopus Conſtantinop. Ille enim affectavit prima- tum in d. Urbe, Quod novum facinus pelagius 2. Komanus Epiſcopus improbarit o nulli, 99 diſtin. ex eo, quod nulli licerer fratrum honorem diminuere, aut prima- tum in alios uſurpare. Molin. contra abuſ. Papar fol. 141. Verlim hoc capitulumett corruptum, nec convenit cum veteri lectione. Sic Cujac. obſ. 12. Hotom. 09/. 7. C.⁊ exi- ſtimans ſubreptitias eſſe Auth. Codicis de Sandta Trin ubi agitur de primatus concsſſion Romano Pontifici ab Imperatore facta.) Non eſt enim legibus conveniens hæcpo- teſtas, nec ſponte conſentientium, ſed dolo, fraude, mendacio,& opinione homi. num, ut ſupra dictum, calidè circumventorũ. Nihil n. eſt in ſpeciem fallacius, quam prava religio, ubi Deorum numen ſeeleribus prætenditur. Subit namq; animumti: mor, nefraudibus humanis vindicandis, divini juris aliquid immixtum violetur, Eiv.lib. 39. Et hac ratione Antichriſti regnum eſt ſtabilirum. Concludo igitur hanc theſin verbis Nobiliſſim. Warm. ab Erenderg c. 1 fol.3 9 de reg ſubſid. Maneatimmotl doctrina antiquiſſima Pontificem ab Imperatore poſſe judicari, puniri, deponi, 9 officio non fungatur; Aanear& hoc, nihil juris Pontifici comperere in Reges&s Principes; Maneat& hoc, Pontificem leges condere non debere. D. Lutherus de tayt, Babyloni. Calv. lib. 3.c, 10. Eberhardt von Weihe/ de reg eled ſucc. Nec Imp eratoté, nec Regem alium vel Principem, ſalvo Majeſtatis jure, ſummum Pontificem agno- ſcere poſſe; Maneat& hoc, quod Papa injuſtiſſimé poſſideat bona Romani Imperi
nec quicquam juris in illis obtineat, ſive donationem, quæ fieri non poterat abſc;
conſenſu populi, ſive Chriſti vicariatum, ſeu Petri ſucceſſionem ſive longiſſimi remporis præſcriptionem prætendat. Nec enim prædia imperialia publica, multo Ullanfure Majeſtatis ac patroni, cujus eſt æterna in Vaſallum auctoritas, fidem ulla tem diuturni ſſſſſſͤſͤͤͤͤ11ͤ ll 3
porum diuturnitate præſcribere potuit. Conſequens igitur eſt, Romanos
— Ae.... l Pontifices eſſe fubditos& vaſallos, non vero Dominos Imperii, ut eleganter Bodinit
lib. 1:c. 9 inquit⸗ „19: Modi conſequendi Principati ſunt electio, ſucceſſio,& legt rinu bellum. a Eleckio reliquis eſt potior. ⁰ Variant autem ſcriptores: Anab Ottone 3,ad certos Principes: Anveroad omnes fuerit delata elt gendi Imperatore 2)2
rrtg
Bell
Tnruc 7 „albincelderudl
1 4— tanotum cum! 1
1=
IMHuiWiaf.
1s aacicupictun t 4 and
9 18 1 6 mule
u 6 Pahlac3 um
. 17 Dpenalckut, f
4
notuocommoce 1 1
1
M(cletenimo a⁵
1* uylh 0 c.. ☛ F) 4— u Alar Pauss n „„ enacrarla II 1en Etüch 21. 1ln ktlchg 1 lodos, MAAd fn A’ Kcnatura p. 4 4 1 5 4 1 5 upu 4. Luulll 11 dolem. ſ. No a daodin Kep 6 dl 4 2 3 4** 56 gutesnaſuAe 4
auddel, ub rire aüeadteg..☚
dllecitolom e m indneti 3). J mtilrepan dnn de
Tr, guiPru, 1 thulet ec d.n, ſmendum.] 1* allafacilt* dan, Kat rr di wiedn nin 1* damnodi 1
dl A 4 Akotult,ac, de
dannitis,
3

D. Johann. Nordermannl.
— 275 1 entand 3) Lipſ-lib. 2.9. 4. ubi inquit, quod ſucceſſionis&electionis repagulo duplici 1 muiſai dlurimum regnandi cupiditas reprimatur, Clariſ. Caſman lib 4 polit. Electio Lipſ. d. enim fac. eſt ubi ſpreto naralium jure Princeps ſuſfragiis deſignatur: Succeſſio verò, cum ennkat Princeps ex Pri ncipe naſcitur,& honus eſt gentilis. Ie modus an tiquior, nic rece-
macoguin ror. Sortis uſus in deſuerudinem abiit, qui tamen in populo Dei fuit autiquifl.
a Et exiſtimo hunc omnibus eſſe tutiorem, prætertim ſi primum virtute præditi un Not ligantur,& poſtmodum cum invocarione Dei Princeps populo præficiendus ſor-
dapima ei committatur. Ceſſat enim omnis invidia, ambitio,& alia incommoda, Caſenan. 4. .
47 in pr. v. con veniens C. de epi]ſ& cler. Fran. Topius d hucn& A de bofaſt prin ſecul. Marſ. bata v. lib. 1. c. II.& 12. Machido. li I G. 1. di(. Plat. lib 6. de §. 4 z 7
aam apcn B. Naſcienim& generaria Pr cipibus, fortuitum eſt, nec ultra æſtimatur cooptaã
n Frſeloere velleconfenfur 3 Pr, 7.
e. et dijudicium integrum Et fi eligere velis conlenſum monſtratur, Tacit hiſt. 2. Mi- ¹ 4— 2
3. o a.lln nus ſervilis eſt hic modus, ul inquit idem auctor 3. Principès ferêè indaulgentius& l uaran mollius educantur, ac natura propendent ad vehementiores affectus; quos nemo B lim. Mint cocrcet, Comin, in præf. 4. Quilibet in regno electivo ex Principib. ſtudet virtuti, ubi eenmäkn videt compenſationem. 5. Non auder electus Princeps niſi per viam rationis& ju- an Epicecpun ſtitie proc9edere, quod in Repub eſt præcipuum. Cauriana in Tasit. fol.1 9. Ari oteles m dämiuen appellat barbaros, qui regna ſucceſſorio jure deferunt. Sic veteres Germani Duces alnlweat lumebant exvirtute. Tacit. de mor. Germa. Bodin o.) li. 5. fucceſſionem præfert propter 1I Mn incommoda& bella, que pro adipiſcendo regno exoriri ſoleant, idq; exemplo pro- uns tur ieyrinag bat racatis ſedis Pontificiæ, ubi omnia rapinis, latrociniis pleri nequit. Sed ma- ibdconen leinſertä lede Pontificia, adregna bene ordinata. Non n. filent leges, aut Magiſtra- ne dacio u hun imperia metu ſedirioſorum civium conticeſcunt. Remediunr in refrænandis 3ßferimiu ſeeleribus præſenriſſimum eſtin Statib. Fateor equidem, quod ſæpius exorta bella 1 Hudit an proptetluffragiorum diſcrepantiam, ſed cum Rom. Pon tifex ſuam tyrannidem Ka. 2 rid immm bilitum, jure quæſivit„qui Principes noſtros contra ſe invicem armavit, ut itain a- 4 n. Concba qua tutbida piſcati poſſet. Ssed dem us turbas exoriri ex ſuffragiorum diverſitate, w Fiſt u eritumq fratris quærendum. Tum enim Electi, aut pari funt potentia; aut alter ſu- 1 dicm u perat alterum Hoc cauſa facilè componitur diſſidi um propter unius impotentiam: n IHoveré committitur eventu fortunæ& juſto prælio controverſiæ dirimitur, ce- f fieiconhe ditq; victori principatus„K abarmis diſceditur. Quod in regno hæreditario lon-
ebere.D 4.. 3 7 eden u gealitereſt. Transfertur enim ad poſteros cum prærenſo jure vindictæ cupiditas.
ba ſus 4 Maioribuseriam incommodis& perrurbationib. regnum hæreditarium eſt ſubje- a ummum 1 Gum, præſertim ubi bono Principi ſuccedit malus,& malo pejor. Coguntur namꝗ; e leat bon m prout natura illum protulit, accipere, nec refert prudens ſit, an ſtolidus, ſapiens ſeu que fecla fatuus, truculentus an mitis. Et in tali caſu nulla maiori clade Deus populum affli- cellionen, Berepoteſt, quàm ſi ipſi Principem præficiat ſtolidum ac Imperitum, qui totus pen- impetäsl detabaliorum arbitrio, neq; per ſe quidquam ipſe gerit. Unde poſtea factiones o- fal lumun nuntur, populus dividitur& regni proceres, ex quib us poſtmodũ bellum naſcitur
† cetstin er 3 penuria, quà deinde morbi excipiunt& varii generis ærumnæ. C omin. 5. lnpeci— dn ſifrater aut agnatus regnũ affectantes regi inſidientur, vel eius mortéẽ promo- 1 antyeneno, aut aliis mediis inſidioſis? Sic Rex Caſtiliæ ſex fratres crudeli peremit
jecio le P articidio. In Anglia, teſte Cominao. intra annos 36. octoginta Regiæ ſtirpis Principes , 1 mutuis cladibus ceciderunt. Sic Turcarum Tyranni, ob metum invafionis, fra- 4 ie d rrum cædibus, Regiam maculare conſueverunt. Neſcit enim pietatis jura regnan di 1 ombe Mm 2 cupido.
4 4.
* 4

De Jure Princlpatus, tatio in regnis electivis non eſt tim enda, quia nullam ſuc- Q. 4.. 21 3 eeſſionis ſpem, aut lucrum habet parricidia. Quid ſit natus Rexomnibus deſtitua- tur virtutibus, qui mereretur potius ſervire, quàm commendare 2 Nullum hic te. medium, ſed ut in fortuna acquieſcant oportet. Infinita denique mala cauſatut ſucceſſio in regnis hœreditariis. Non fuit alia cauſa funeſtiſſimi belli inter Impera. torem,& Turcam, in Hungaria, quam ſucceſſio. Quod malorum myriades in Alſu poſt Alex. mortem extiterunt propter ſucceſſionem? An non belli longiſſimiinter domum Fran.& Burg. cauſam præbuit legitima cura tela? Quæ bella cruenta inte Anglos& Gallos propter ſucceſſionem? ut teſtatur Comin. Taceo regna Portugal liæ, Siciliæ,& alia, Zvinger. l. z. v. 28 /†4½.45. Ottonem Tertium ad omnes electio- nem devoluiſſe exiſtimat, quos poſtea reductos ad numerum ſepten srium. Roaolph. de Colom. de transl. Imp.. II. Cuſan. e concord. Cathol lib. 3.6. 4. Statim ab initio ſeptem . 2„ 3 inſtitutos arbitrantur. Non ſunt autem auctoritate, ſed conſilio tantum Gregori Pontificis inſtituti, qui Ottonis erat agnatus,& ex familia Saxonica oriundus, Marſ. Patav. lib. 1. c. 11. eũ 12.
20. Imperii Majeſtas ad Principem defertur omnibus virtuti bus clarum,& ſummà prudentià præditum. a Iater omnes autem virtu- tũ& Majeſtatis laudes precipuas refulget rect⸗ Fides,& ſum ma in Deum pietas. Quibus tanquam puriore luce,& irradiante ſydere reliquæ vituu. tes in ipſo corruſcant. ⁵
4) Aurea Bull. t. 2. Nam qui imperart, alios virtutibus debet antecellereꝶ ſplendore vincere. Ariſtot. 3 pelit. cap. 11. Oportet autem ur ſit Imperii incola, non extraneus, ex Conſtit. J. Aurea Bulla; propter mutuam ſcilicet affectionem, ſimiles mores,& eandem religionem. Nobiliſſ. Eberhard ã Weihe in orat. de reg eled. Btin hoc caſu convenit cum lege Dei, Deurer. 17. 15. 5) Non ſolüm has virtutes requiro in Imperatore, ſed etiam in omni Magiſtratu. Ideoque quæ ad quamiibet virtutem ſum dicturus de Imperatore, etiam dicta volo de procerib us Imperibil lis ſolùm exceptis, quæ ſummam ſummi Principis Majeſtatem concernunt. E autem pietas rectus de Dso ſenſus,& verus in eum cultus, Lipſ. li. 1. c. i. polit.&o-
276 cupido. Quæ mortis cap
mnium virtutum regina. Ciro Spontone del Governo di Stato lib. 1.c.. Adeſt enimſem per Deus piis, religioſis,& corde puris, Mercuriu⸗ Trimegiſtus in Pimandmo Et
Majeſtas pietate, fide& virtute deſtituta levi momento concidit& evaneſcit, Varm ab Erenberg, cap. ult. de ſubſt. Reg. Imé Princeps impius, eſt Leo rugiens&
in populum tenuem Urſus diſcurſans. Proverb. 28.1 5. Præomnibus, quxfegs
Celſitatii 1. 50 He. ſran intunr⸗ glorioſa pietatis corona Regem exornat. Agapet. regula 15. d.z.Lintsf CAe Trin. Vera enim auctoritas pietate paratur. Iſocr. in Buſir. Sen. epiſt. 74 Ne
Hurenim ſne Deo bonus vir eſſe poteſt, nec quiſquam ſupra formam exſurgete 1a Deo aditus. Liv. lib. Clariſſ Caſm..t. poltt. Exuler igitur à Chriftiana Repub.
1 4 1 1. 12 7 Her—
nat zum Machiaxelli dogma„qui Principem inſtruit, ut ante omnia laboreh
Aa 4 3 rae Lius⸗etiamſi nonſit, quia homines externa tantum ſpecie duci⸗&cun- vent 1nEn
u æſtimare ſoleant,. 18. de princ. Quaſi veréòhominum gratiã pietatem
colat Pri qui olat Princeps, quæ ſincerus cultus eſt,& obſequium non ſimulatum Deo præſtan- V
dum. Antimach. 21. Cuta
„—
al
Dſer
Lr hires fiskesore coſi
71 63 1
ramyuncdlet 41
1 A
tau nixpoltan 1
dan lrnepsl n t 4 5
„mbopckatem.)*ℳ 1
au,. 4* ao, Puelege. t
uhntent hal krviragz hala t. mali&qums x. tiiuctoritu mnelg bab Nn ſo Ranonemäle K. dentob iitul A ku dwconftatu d.
binlieri cura t
atin: Ch d Fic etoros popul 2 D, Matum Chri bag nt, Kaon minore
aDr Lurhe 2„ ſtu ,114 Ar*. alisN 1 drrde.Ch 47 date(rza. mru Lan aeyiolati ne zſo.
. Rolica cat
d dunum, 8 Kän
dumpellete a p.
I dü do 4 ſadke e
dle
T. Dia,

1 D. Johann. Nordermanni. 277 1 ddh ru d aer Kexonun
21. Cura igitur ejus erit præcipua, ut ſit Conſtans,& ſedulus in an m adſerendo ejus honore, cujus vices gerit in terris. Keligionis cultum in- tieniun tegrü,& incorruptum cõſervet: Everſum verô, vel corraptum reſtituat, t limideun& ſic ſibi ſpartam im poſitam optim C exotnet.
— Decet nama ‚Principis Imperium ſumma ſolicitudo circa vera Dei dogma- ui ta,& ſacerdorem honeſtatem. Nov. 6 in pr. l. 3. C. de Trin. Calv. lib. 4. c. ult. Caſm. c. 9. — Ariſt. lib. c. il bolit. Parut. lib. ʒ.in fin. della Vita polit. videlicet exteriori homini leges accong ferre, ne vera Religio, quæ Lege Dei continetur, palam& publicis ſacrilegiis impu- in ruunam n violetur,& conſpurcetur. Fran. Iun. lib. de Eecleſ. admin. c. 3. Launin 22. Merit itaq; habet Eccleſiæ inſpectionem, de Religione co- conllom gnitionem, a concilia,& quidem œcumenica convocandi poteſtatem,& anibun millis præſidendi auctoritatem. 5 a) Quia utriuſq; tabulæ cuſtos eſt& præſes. Deut. 17.19. loſu 8. Sic Moyſes „rur onu omnem Sacrorum rationem à Deo accepit& populo tradidit. Exod. 27. Aaronem ſevere verbis caſtigavit ob vitulum aureum forte ad bovis imitationem Soli ſaeri in E- Teromnaia gyytsjin eremi tranſitu conflatum, quem manib. ſuis perfregit& ſummam in popu- ies Kln loſtragem per Levitas fieri curavit ob idololatriam. Sic David cultum Deireſtituit. Kke ſdeter 1. Chron. 13.& Amazias 2. Chron. 25. Sic Ezechias æneum ſerpentem confregit, 2. Reg. 38. 4 Joſias, ac totus populus cum Deo fœdus renovavit ac lucos evertirt, 2. Reg. 13 Neq; hoc immutatum Chriſti adventu, ut pater ex d. l. 3. C. de Trin. Nov. 3. ubi Im- n aatibudäen perator inquit: Se non minorem Eccleſiæ curam habere, quam propriæ vitæ, Nov. aauttlma 6.g paſſtm in Codice, Dn. Lutherus in Dominica de Zizania in Poſlillis minori huus, Beza na cllctt iſtit de heret. Bucerus in Enar c. 2 2. Matth. Muſculus in P. 2.v. Servite Domino, Melanchton E jeiumein de ofic prin. Franc. Iun. d.! lib. Non tamen debet leges ferre homini interiori, aut mu- Nonohl' niafacerdotum exercere, z. Chro. 26. 1. Sam. 13.9.I. Reg. 13. Nam quatenus Princeps 1 deoquequ fdelis eſt, eatenus eſt de Chriſti grege ſancta ovis: Quatenus v. Magiſtratus, earenus e prora Decalogi eſt cuſtos, ac violati ordinis ſeverus vindex. Non enim ipſi convenit pa- ettenm Kcereoves verbo in publica cathedra: Non lactare puerulos, ſed fovere atq; in ſinu „. us, Lhhl geſtare, ut decet nutritium, Eà 4 23. Nöinteriorem hominem informare, ſed exte- el.1eht riorem in ordinem compellere, ut ita Deo ſua auctoritas, ſua lux verbo, ſua digni- — nntziluin tas Eccleſiæ,& ejus membris ſua conſtet àνεεαςιραᷣ Franc. Iun. d. loco à quo non alie uto couci us Can. cum ad Verü diſt.9 6. Mart. cl. 2.c. 4 ſH⁴. 8. b) Eſtn. KReip Chriſtianæ com- — imaius, dn munis cauſa, cujus præcipua cura ad Imp.& reliquos Principes Chriſtianos perti- 4 Pre onu net:Dapa v. nullam jurisd. neq; in Epiſcopos, neq; laicos habet, ut ſuo loco dicetur. a. ALnu Nec quoq; in hoc caſu poteſt eſſe judex, cum ſit pars altera litigan tium, arg. l. qui jus- dar nbapb rudictioni, de jurud. nec parin parem habet imperium, I. eſt receptum 1 4. eod. tr. I. 4. de 4 liribm he art, Mol. art. 5. de Cone. Trid. Calv. d. loco. f. 16. Sic Conſtantinus convocavit nõ tigtuio olum Concilium, ſed interfuit præſes, c ad fidem, dift.9 6. A ria. 63 e futurum, v idẽ 1 ng Vero praſidens 12.4. 1. Uterq; Theodoſius, Arcadius, Martianus; Carolus& Otto Magni, Henr. 3.& plurimi alii. Theod. hiſt. Ecol. l. 5.c. 25. Euſeb. de vita Conſt l. 3.c. 6. Ni- 3 ceph.1.8.c. 4. Gl 14.c.18. 14. c. 3 1. Socrat. l. 1. c. 5.& 18.1. 7. c. 10. ubi refert. Theo- doſum nõ ſolum diſcep tationi præfuiſſe, ſed etiam Catholicorum ſcripta compro-
baſſe, hæreticorum vero laceraſſe, Evagrius lib. 2. Friſin. lib. 6.523 Graniz. lib. 4. c. 34. V Mm 3 Rhegin.
—
— 11 uit, 1 araatunfi „hominlnd
1 oalmuu 6

278 De Jure Principatus,
Rhegin lib. z. Luitpr. in lib. de Coneil. Calv. d. lib. 4.c. 7.. 8. Magdeburg. cent. 4.c. 7. collat AAol. d. ars. 6. Warma. ab Erenb. de reg. ſubſid fol. 2 7. Lud. 12. Franc. Rex contra lulium . 7* 4..* 12...1. Non licere Pontifici indicere Concilium, niſi de mq; anathemate percuſſit,& hoc prætextu
534. Mol. 36, Ponticem& Rex Navarra prof-hi. voluntate Cæſaris& Regum. Hinc urru Ferdin. Arragonius Navarram occupavit. Sleid. lib 9.
23. Dereſtandum eſt pars ſirorum Rom. ſedis paradoxum. Papam eſſe caput Eccleſiæ,& ſupra Concilium. a Blaſphemum veròô, impiumè non tolerandum: Scripturæ authoritatem ab ipſo dependere. 5
a) Card. Polus lib. de Conril..1. 14. Moſconi, de Majeſt, milit antis Eecleſia 1rel. Iacobat. de Consil lib. 1 art. 1 u. 3 6. Ant. Mar. in addit aec. Rota de bigamis. nu. 9. ubi im. pio ore inquit: Papæ poteſtas eſt major Apoſtoli,& poteſt Apoſtoli dictis derogare. Carol. Ruin. conſ. O9. Vol. 5. u. l. Papa põt ſtatuere contra Epiſtolas Pauli. Necmina impia ſunt& blaſphema Ephitheta, quæ adulatores ipſi trib uunt Stapletonus in praj adv. Gregor. 1 3.de prin. fid. doctr. IIllum vocat ſupremum nomen in terris: Glo. in?. cum inter extr. Papa Dominus Deus noſter. Concilium Lateranenſe ſeſſione 9. Divinæ maſe- ſtatis tuæ conſpectus e& ſeſſ. 3. Univerſis populis adorandus& Deo ſimilimus. ê glo. in pref Clem. Papa neq́; Deus eſt neq́; homo, Cer. I. 1. c. 7. Pape data eſt omnispo. teſtas in cœlo& in terra, Bonif. 8 quoniam de inim. 6. Eccleſiam ſuam ſponſam dici Verum cum Chriſti ſponſa nullos admittat procos;hoc intelligo de muliere adum- brata in Apoc c. 7. 3. Hæc n. adulterinos admitrit procos, Deo ſuo immorigeros, qui ſanctum ejus nomen afficiunt convitiis,& ſupra id, quod dicitur Deus, ſele efferin ut filius perditionis facit, de quo D. Paul. 2. Theſſ. 2. 3. Apoc. 1 3.6. Et certé ut Pictotes ex Horatii ſententia. humano capiti cervicem jungunt equinam;: ſic hi pariſiti extts- ma audendi licentia myſtico, corpori terrenum caput omnibus ſordibus pollutum
affingunt,& ex Chriſti Eccleſia monſtrum biceps faciunt. Ab ipſo unico& vero e- cleſiæ capite, ſenſus ejus ac motus promanãt, virtute S. Sancti, per miniſterium ſet- bi& Sacramentorum, Mart. I 4.c. 3 7. 3. Qui, quæſo, ſenſus pro fluerent à capitea. dulterino: Impuri fontis ingratiæ vult: Impuræ mentis impuri motus. Apageigitur lubricum hoc caput, ne eius lue lepra totum corpus corrumpatur. Eſt enim ſecun- dum Petrarcham Sonnet 107,de Triumph. Fontana di dolore arbergo, ira, Scola d errori& tempio d ha reſia Gia Rema: Hor Babylonia falſa eſt ria. Per cui tanto ſi piagne& ſi ſoſpita; O faccinad ingraani, d prægion, d' ira, O ve! bene more;e male ſi nutre eę cria, Di viwvi inferno, un gran miraculo ſia, Se Chriſto teco al fne nons adira.
0oh 0
5) Hac enim ratione fides noſtra dependeret ab illius arbitrio, qui quotidi
bonos fidei articulos cudit,& vera Chriſti dogmata ſpernit, Calv. l. 4.c. 8. ſ. 10. Con- tradixit huic tetro errori Conciliũ Bafilienſe, ut paret ox to. 4. Conc. 414. Sic Carol 9. Franc. Rexpropoſuit in Trid. Concil. per Monſ. de Lanſac. legatum(ut patet ex eiu oratione) Ne Papa impoſterum diſponeret contro Concilii decreta. Falfiffimum autem eſt Papam, aut ejus Eccleſam, non poſſe errare, Belar. 1 4.c, 2. de Rom. P.cnt- mor.
ePrabo ne
Mhh—+
2 err;„ euutmunan ¹ 1g9 P) 8 V iuetenalee. A 4—— 19 Jſs niueccnit— asito
4“ Bwerent, Clſεs*
2 1
4
1 8
rIe X 5 lrmdeclltas 1 M
atun qpcndar.; ä het ſ.t.Pbil. g 1 nine init, pfi albru foit Am n k. un, Aüfucrun t. Aher. Nam GCé auciutis mitac a..G16.1 ☛ gtlit, uVete ar hn dereret rebelll! 5r termam dcp 2 daonibus,t g
eiademento Sn 1⸗ Alamante n Pii⸗ obllgna nec natab, n. umKe G zun dus cilldi en kac prlan n eer
ataniliar 31 col
5) 3
e p
ſeh KDar, T. eß A. or lgrata lb) 1
uifium nn HaA 2 düttum te 1 1 9 1: dülnus, 62. 5 diundnr 1 ins ha e. d re eiu pn= unaen 6*

ures fun n K Doob M.
u pe dmen 1. mhuanr. 1 ¹ go delas co mnn turDeast FEtcen Relehi⸗ —
D. Johann. Nordermanni. 279
mor.e pudenda, c. non turbatur 14 7.1I. Quia(ut didtum)non eſt caput Eccleſiæ Chritti: Suaverô Ecclefia eſt extra Dei verbum collocara, neq; piritu Chriſti ducitur Calv. 14. Inſttt. c. 8.f.1 3. In jure erravit, ut paret ex c ſi Eapa 4 diſt. ex probant Baſſim antimo- nie in jure Can multo magis igitur in reb. divinis abſtruſiorinuo arg loan 3. 12. San- Qiſſimis viris ihevenit, qui præ aliis excellentioribus gratiis fuerunt aDeo donari; acpropterea ſuæ imbecillitatis memores intra fines verbi Dei ſeſe continuerunt. Primas enim& guſtum quendam ejus ſpiritus duntaxat percipiunt in hac carne fi- deles. Calv. d. loco ſ. Heb. 5. z. Ehil. 3. 13. Quid igitur ſperabimus, de Pp. quorum ma- xima pars perditiſſima vixit, ipſumq́; Julianum impietate ſuperavit: Marcel'es ſa- crificarit idolis; Liberiue fuit Arrianus; Celeſtinus Neſtorianus; Ioh. z2. animæ nega- vit immortalitatem; Alii fuerunt adulteri, Sodomitæ, Simoniaci, Nigromantici, Napeir propoſ. 20 in Apoc. Nam Gregoriu quoties voluit ex manicis ignem diſcuſ- nit in ſingularis ſanctitatis miraculum, ut refer: Benno Cardinalis,& Sigib. Quodſ.
—
14— né convenit cum c.13.14. 16.14. Ap. Hunc Baronius in Paræaneſi, deſiderat in ca- thedra Papali; eo ſc. fine, ut Venetos eo modo, quo olim Imperatores, exerceret, ac omnia furſum verteret, rebellis ac ſeditioſus Monachus.«) Horrendum eſt di- cere, veritatem Deiæternam dependere ab unius perverſi hominis appetitu,& arbi- trio, qui obnoxius paſſionibus, fingulis movetur momentis. Prophetarum& Apo-
— ◻
ſtolorum ſuſtinetur fundamento. Eph 2.10. Præceſſit ejus approbatio Eccleſiam,& habuit certitudinem ſuam ante fictam iſtam approbationem. Quare dum Eccleſia illam recipit& ſuffragio obſignat non ex controverſis reddit authenticam: ſed quia veritatem Dei agnoſcit, abſq; mora veneratur, Calv. l. 1.c. 7.
24. Summum Kegni bonum eſt, Si fubditi in religione ſunt cõ- cordes, ne perpetuis diſſidiorum facibus Reſpub. confl:gretur.« Non facileigitur Princeps aliam, præter veram in ſuo Regno admitter Keli- gionem, b Aut ſacra familiaria, ſeu conventicula& pravos ritus ſubditis permittet.
a) Nervus Reip.& Pax Eccleſiæ eſt Religionis Unitas, quæ facti auctorem in ſublimo provectum grata ſibi tranquillitate cuſtodit, I. 8. C. de Trin. Qui plura admittitaut ambitoſa Civium certamina,& nova ſectarum nomina permittit, ſei- plum eum ſubditis in quietum reddit, Lipſ- contra Dialog. Parat. l.3 della perf. polit. Ex- tremea, abſurdus eſt Bodinus, qui inter plures ſectas tranquilliorem Remp. exifti mat; quam inter duas eum tot ſeditionum flabra ſint, quot ſectæ. 5) Prorſus bla- ſphemä non tolerabit Exod.12. 27.2. Reg. 10. 2 2.29.1 3. E paſſim, C de har.& Man. Leu4. 14. Conſt Car. c. 06 Nowv. 77. c. 1.§. c. 2 ext. de maled. Qlar.§. laſpemia inpr. Si verò in quibuſdam diſcrepat, n eg; abſq; tumultu& Reip. detrimento hoc corrigi poteſt, neceſſitate adactus Princeps cogiturtempeſtati cedere, ut ab aliis Impp. fa- ctum legimus apua Socratem, lib. 3.c. 25. El. 5 cap. 1. Quia præſtat aliquam habere
emp.& paucos conſervare pios, quam committere ut omnes cum Rep. everſa per- eant. arg.c. 18. 25. cum Gen. Quo tamen in cauſa per pios& ſedaros miniſtros illos
curabit aſidué erudiri. Marr. z. 2.. 4[39. Imô illos adigere poteſt ad audiendum
verdumbei Non enim debet Magiſtratus, qui ad ſubditorum bonũ ordinatus, pati ut ciyes abſque pietatis vivant exercitio, vel in perpetua ſeditione hæreant. Neque E 2 9. 4„.„..„ ⸗....—„,„» 1. tiam ſubditis obtentu, conſcientiæ, ſimplicitatis& concordiæ quivis fentiendi & do-

280 De Jure Principatus,
& docendi licentia tribuenda. Nam ſi hoc obtinerent, quæ tandem Eccleſiarũ for. ma eſſet futura, in qua eandem doctrinam, neq; miniſtri proponerent, neq; popu- lus ſequeretur, ſed ad evitandas ſeditiones tot eſſent Keligione ſententiæ, quot ca- pita? Requirit igitur decentia& verbo Dei congrua. Vade conſcientia ſubditorum pertinaciter reluctarur, id non adſcribendum pio Magiſtratui, qui ſedulo operã de-
* 1 2* 2 ·— 2— 5— ¹ 2 4 dit, ne veritatem ignorarent ac miſere perirent. Mart. ſ. 40. Deinde ſedulo cavebit
mutuam converſationem, ne morbida pecus ſcabiem ſuam ſanis ovibus affricet, ac
uriores ſeducant ſuperſtitioſi, hoc enim eſſet permittere, ut populus reverteretut
in Ægyptum ad veterem ſuperſtitionem& idololatriam, quod Deus ſevere prohi- buit Deut. 17. 16. Hujus criminis Keus accuſatus Salomon& graviter quoq; puni- tus. Hic enim non reprehenditur, quod Judæos ad idolorum cultum adegerit, ſed quod hunc in ſuo Regno permiſerit,& uxoribus fana, in quibus Deos alienos cole. rent, conſtruxerit. 1. Reg. 11.7. Et propterea, ut ille ſacrum cultum partitus, ſic Deus juſto talionis judicio ejus regnum diviſit, d c. 11.v. 13 Gc. 12. 16.19. Marr. A. locoſ38. c) I.5.§. cundis,l 6.l. 8.§. 3. V. ouventicula C. de hær. l. 1.1.2. C. de Trin.l. conventiculsn C. de Ep.& Cler. Nov. 57.& 131. Non tamen in ſuſpectorum privatas actiones inqui- rendũ exiſtimo, quia hoc ſpeciem tyranidis in ſehabet,&imperium preſupponitin conſcientias, ut olim ab Hoſpitalio Regio Cancellario in Gallia, nomine Regisad. huc minorennis recté ac prudenter cautum An. 1561. ubi Orthodoxis miſere affli ctis conſcientiæ libertatem à Rege impetravit ſub Edictis Januarii& Juliano, Paſ
quius l. 4. Ep. Sitamen Religio cum blaſphema impietate eſt conjuncta, qua Deus
ſuo honore ſpoliatur,& res ad ſeditionem ſpectat, rectè inſpectos inquiſitionẽſien poſſe arbitror, ne negligentia Magiſtratus ſanctiſſimum Dei nomen profanetur᷑ ac diſſidiorum fluctibus Reſpub, naufragium patiatur.
25. Heæretici igitur non ſolùm ſi publicæ concordiæ pervieaci
fuerit perturbatores, aut factioſi ſed etiam ſi blaſphemi, ac in verum Nu. men contumelioſi, qui malitiosè virus ſpargere ſlſtinuerint,auctora publica, legitimè ex ſacra ſcriptura, non præjudicio hominum, criminis conuicti, juſta ſeveritate puniri poſſunt.
b Hærericũ dico, q ui ſalute deſtitutus, gratiam Dei abjecit,& diſceſſit 4 corpo. re& ſpiritu Chriſti. Apolog. Anglic. Injuria ergo Papicolæ Evangelicos appellanthe.
reticos, qui nec à Chriſto, aut ejus ſpiritu, nec à Prophetis, nec abApoſtolis defece-
funtele itaq; ſi rite ex verbo Dei erroris convictus, ac ſæpe admonitus, yolens 30- ue affectata ignorãtia præfracte& faſtidioſa ſuum judicium auctoritati veræ he- cleſiæ anteponit, abſq; ulla hæſitatione à Magiſtratu coerceri poteſt. Exod. 24,20
Deut 13. G 17. Liv. 24.15. Dan. c. 3 29. Exemplum habemus Exod. 3 2.27. Iehu*
1 9. t. Ioſia 2. Reg. z3 20. I. Reg. 18. 40. Bexade haret. à Mag pun. Neque hocadyveutu Chriſti eſt immutatum, aut civilis poteſtas ſublata, ut pater ex l. in fin. C. de Trin.(el
qua lege videtur dicendum, quod pœna de jure Civili fuerint arbitraria. Weſint rat. C. de hæret.l. 5.1. 8.§. 6 l. 11. l. 12. E. de haret 1.1. 2. C. de pagan. J. z. C.ne ſacrum hapi b
4 3 C de Apoſt. Dominus Lutherus in Poſtillis minorib. Dominica de Ziæinia. Mel. 4¹³ zee Capite de iure Mag in relig Bexad. loco Ammirato I.. diſt. 10. Men’ſ de la Novedhl holit.ʒ. Hæreſis enim blaſphema gravius eſt crimen, quàm humanæ Majeſtatis de ctum
Esanäbmm r2 ſaunn4 3 munlliſcturn, 21 4 renan iobt venter,m2 8 Ptrandapane A.* nattbteratan aun jt naliciolerern n ics
i Eccke⸗ ſut
Rhcetat, Kdle pic Annem impell 3e zer
uuettenim, n fr.
nboquid, 11 ps llllenim tyr deure præ Ir mamer, De ſte ſur: ti 4. ſ danlnperan dagi 1 dütado,mo E huar dne(aral 2 1l.n haſmen de pas etacendi,g, ztan

1
W andenbie M. Pontren, anelentas, 7 vnlceri ie ui gulktu d. Daäadeihr Aerſansoftag aen, utpopuuige
1
ab cumcümin en uidusDan ra cultumr 12.lGhlhe A1 CeDalga * Imptuaatae cimpenuin an Gallauane dbiOntaune ee 3s ſanurült n te ektcogr = in hecuinän an Deiaonaeie
æ concous
1 ſ hemiata — Utknuee d uE i 3
rj Gcio honl
. 1n f jecidAl cicd Pen
ekrupin
s necide
dt lpe an, . Ind diciume erceti poi’,
1 31 el anatarlun, f)
, 2 da 1 geriat ah en
— zun. Ne,
D. Johann. I Jordermanni. 281
Aum! Quia quod in æternam committitur Majeſtatem id in omnium fertur inju- riam. I.4.§. in wortem, Authent. Gazaros, in fin. C. de haret. Qui enim tremendam ac u- nicè adorandam Maj eſtatem, vitæ auctorem ludibrio habet veram Keligionẽ, con- cordiam Chriſtianam violat, digniſſimus eſt, ut ei vita eripiatur. Præpoſtera igitur cktclementia permittere, ut innocentes Ores„Chriſti ſanguine redemtas, Lupus
ailaniet. Imô deteſtanda patientia, quæ videns vineam Domini ante oculos ab im-
maniſſimis monſtris devaſtari permittit, ac ſanctum Dei nomẽ omnib. contumeliis affectü, cujus exoficio ſeverus vindex eſſe deberet,deſpicit. Quidquid n. Lupus eſt ovili. Aper in vinea id in Eccleſia Dei blaſphemus hæreticus. Ilie mordet,proſternit, jugulat, interficit, lacerar,& doler ſi quidpiam evadat: Hic verò ſpiritu maligno a- gitatus, ad rebellionem impellin ac ſanguinis effuſione gaudet. Hic igitur urendum ſecandum. Jatilis eſt enim, ut inquit, Lipſ.contra Dialog. ut pereat unus, quam u- nitas. Reichsabſchied/ᷣ An. 1755.§. Hierauff haben wir. 7 21... 7. 9 7* 26. Ergo, inquis, Princeps habebit Imperium in conſ ientias: Nrquaquam. Nulla enim major tyrannis eſt, quam quæ hominum con-
ſcientiis ſibiimperare præſumit.
Mentium enim Rex, Deus eſt, Curt. l.8. Quis mihi imponat neceſſitatem cre- dendi, inquit Lactant. 1.5. c. 14. Inſt.) quod nolim, velnon credendi, quod velim: Fi- des ſuadenda eſt non imperanda,& magis tollitur vana opinio, quæ ſenſib inſider, docendo, quam jubendo, monendo quam minando. Aug. in epiſt. Mon] de Lanſac in orat. ſua habita nomine Carol. 9. Reg. Gall. in Trid. Concilio. Nulla commodior eſt via, inquit Carolus;. Imp. in proæm. legum, pub. jud§. 7. à fide Chriſti alienos; aut in avia delapſos, in viam reducendi,& ad ſpontaneum Dei cultum revocandi, quam ſi ver- bo& ſpititus potentia hæreſes convincantur, errantes ſanabilesq́; cum manſuertu- dinetractenrur. Minimé veròô quiſquam vi, carcere, tormentis, flagris, ferro, fune, flumine, ſamma ad colendum Numen, cui non niſi voluntaria mentis noſtræ& la- biorũ acpectoris victima, non thuris neq; hecatombes ſacrificium probatur, à no- ſtrisjudicib. cogetur,& c. vide infri heſ. 27 lit. b. ubi reliqua verba Imp recitamur. Er- tat(inquit Rex Navarra in epiſtola ad ordines Gallia Chaſtelraudi 4. Martii An. 1789 dataſitame Deus amer,& res ipſa clamat, ſi quis credat, vi& minis à nobis aliud ex- torqueripoſſe. Sæpé nereligionem meam mutare voluerunt, ſed quomodo? adhi- bitis ſemper minis, tanquam ſub carnificis manu. Etiamſi meæ conſcientiæ nullam habuillem tationem, honoris tamen mei reſpectus, quõ minis id facerem, deter- ruiſſet Quis unquam fando audivit Turcam,& Ethnicum aliquem propter religio-
nem, priuſquam an poſſet converti, tentatum eſſet, occiſam fuiſſe? Non puto ho- ſtium quenquam eſſe, qui me longius à vero Dei cultu& cognitione, quam Turca abelleenſtimet: ſeverilis tamen mecum, quàm cum barbaro agitur. Jam pridem e- doctus, veram& unicam rationem populos ad cultum Dei conciliandos, pieratem ſtabiliendi, eſſe clementiam, pacem, falutaria exempla, non bellum neq; omnium rerumpromiſcuam confuſionem ex quo omnium ſcelerum& flagitiorum propa- goredundat. Huc etiam referri poteſt Conſt. Imp erii ſub Anno 1555.§. Setzen dem⸗ nachſ. Vnd damit ſolcher§. Damit auch obberuͤhrte. v. So ſoll die Geiſtliche/ ꝛc. Deilloigitur qui ſimpliciter errat ex humano morbo non lo quor Hic enim mitio- ibus temediis, ut convaleſcat curandus 1.3. C. de Apoſt. Hunc itaq; miſericorditer Nu corri-

282 De jure Principatus, 0 8.— 8. corripiatut hominem,& id quod poteſt ſanet, quo dautem non poteſt, patienter ſe.
.1. 4 1. 2„, 3. 1 2,, rat& cum dilectione gemat& lugeat. Aug. i 3 cont. PLarm. Cyprian. ad dictum Chrißi
Mat. 13.19. Calv. li. 4.6.12. 7. II. Inſt. D. Lutherue de formula miſſa tom. len.& in ad ſerta- 3 Iſerz Neg- 7— 21165b 1ſ
mnium art. per Bullam Leonis 10. damn. fol. 26,aAſers 33 Neq; deinfidelibus,g ui ſund extra Eccleſiam, aut hypocritis, vel etiam hæreticis larentibus(qui omnes Dei judt: cio ſunt relinquendi)Sed qui blaſphemâ impietate Dei majeſtatem,& concordian
...— X 4. 7— Chriſtianam violant. Conſtit. Imp ſub Ann 1530§. Drauff ordnen. v. Vnd obzun dreittenmal ey in A. proœæm. Conſt. crim. Carol 5.§. 9.
16. Falſiſli mum autem e ſt„ quod publicæ tranquillitatis Impe.
rii hoſtes, malitiosé non ſolum, ſed& factiosè ſcribunt,& publice ch.
mant: a Pacificationis articulos vi Imperatori à proteſtantibus eſſe ex
tortos; Et religionis impetratam ſecuritatẽ, non niſi ad Tridentini Con cilii exitum fuiſſe conceſſam, ac propterea quocunq; tempore revocall poſfe. 5 b
4) Fran. Burckh. in ſua autonomia p. 3.2 13& paſſim Wiudeccus in delib. de hat extirp. ad 4, 0bjed. Qui OLERAMuS) appellant hocſolenne pactum ab Imppaat Concilii Trid. uſq judicium conceſſum. Quamobrem ſe mirari ſinquit Windecous vecordiam ſectariorum, qui pro Keligione tuenda toties comitiorum decreta con.
tra nos ſtultiſſime( Norate hoc vos Cadmei fratres miniſtri)detonare& deblaterareſ. lent. Sic Simancha ds Cat hel Iuſt. c 4 6. Ad hareticorum Lutheranorum(quæa nominst
iam Sacramentarios intelligo) pœnam& odium etiam pertinet, quod fides illis dan ſervanda non ſit, urin Conſtantienſi Concilio factum, non obſtante juramemo Conrad. Brunua 3. c 15.de har. Pacta An.52. 6.1555. quibus hæretici pacem impe trarunt& ſecuritatem, non valent: nec cum hæreticis ulla pax eſſe poteſt, Ribat neira ſib. Tde prin,& lacobus Sylvan in ſua Philipp. Principes proteſtantes ſumméim. pios ae perduelles vocant. Imo leſuita Creſw el. in reſp.. 109. inquit: Si Imperatut vel Rex hærerticum favore proſequitur, ipſo facto regnum amittir. In ſumma Loyolana feditioſa cohors uno orc id tradit, malitiosé Principum pacta ſolennitet inita illudit,& ad perfidiam Prin cipes inſtruit, ut Romani Alaftoris tyrannidem 1n Imperio reſtaurer. Indefinenter arierant perfidiæ auctores machinis clandeſtins ac omiſſo omnialio ſtudio unicé in hoc laborant, ut Prin cipum& Ordinum colr cordiam, dirimant, eorum animasà ſe invicem alienent acin cautos mutuo odio& ſingulari& patern à affectione erga communem patriam juſtis ordinum prech bus commoti lImpp. hanc religionis pacem, in qua Germaniæ ſalutem conſiſte- re anlmadvertebant, conſtituerunt: Ne perperuis diſſidiorum fluctibns Reſpub Proths labmerbererur ann propter in teſtina diſſidia vicinis populis barbaris prad; 7 9 8 5 WMpeuinm. ut patet paſſim ex Imperii Receſſib us. Conſt ſub Ann. 1134 Zierdwegen ſore n aeherneſtlieher eyſer von ſonderlicher Lieb vnndd vnd guter Lnalgte eragen Wme cheaeane nd derſelben Standen⸗Zu chen Itemſub An. 1541. Vnddie epeil. Tdr n⸗ dend ſie hinwiederitvns
ſub Anno 1544„. Als wix abe aee C dnar nd nach dem vnſer Begierd auia 2 4 r aber in der Handlung. liem ſub anno 1 54 8. in declaratiods
4
nis
terim, in bri.
/
31 2 5 3 77 2..414* S diffidenti ſuſpenſos ſupprimant: aut irreparabile damnum ills inferant. ⁵)
2
7 b . ebrftihr We ſel—.
1 Kietmdlte fncdl. 1 „w Daxliouaggt d
„
ahr fiticach 81
—
1 aageles frt 1
zamdiebolch d ſt
rulin ſolchen u aſcher dndfr r r am vand de X ſ 4 ſeuea(„ p. itenwuͤrde o d da gen bey fir t
then Dndſo fd ker atindiger 5 t hrend beſchlnr 3 pn Rauus. 1n che deftrvus r bn n endvoln, h vn Rhervnter F m ſmidan er on ngeſtatten ker K rn f
Kcete amatn Et. a conſet,() hum guan ſen, dtfaehas P ricie ſi gui ſem. dänium 1 9 dädres 9.
4 1d,- Rnnl pr. derach Mone 5 4 † keleuii 4 bi Gerr on* Sran 0 ent., dlfolunte areniſg 1 bae ſeträcag A 1 2 laracl 5

dredhn ali n enG nüee ulonns nemämn. daeha,
nqulha
telkand d Tra
cenrim
ner wuſa 4
rrcm aar olne
marekhen aum ui
3 9. 5 ipung 1
nCautd
Ibus
11., at jotso
1 dltſau
9 t6el anüch.
ſi ſilii cruentis ſibi temperent, neq; à ℳ patiantur: ne adverſus voluntatem noſtram hic atreſtatamzlimites officii egredian-, ncbebl
D. Johann. Nordermanni. 28
damit ſolcher Fried/ v. Vnd ſoll ſolche ſtreitige Religion nicht anders/ dann durch Chriſtliche/ freundliche/ friedliche Mittel vnd Wege zu einhelligem Cheiſt! ichen Derſtand vnd Vergleichung gebracht werden/ alles bey Reyſerlichen vnd Konig⸗ lichen Wuͤrden⸗ Fuͤrſtlichen ehren/ waaren worten/ vnd Peen deß Landfriedens nuem 6¶ Damit. v. Sondern derſelben.. Vnd nach dem v. So haben wir dieſen Friedenſtand/ von geliebis Frieds wegen das hochſchaͤdliche mißtrawen im Reich auffzuheben/ vnnd dieſe loͤbliche Nation vor endlichem vorſtehenden Yuter gang zu verhuͤten/ bewilligt ſolchen frieden in allen obgeſchriebenen Articuln/ biß 14 Ehriſtlcher freundlicher vnd friedlicher Vergleichung/ der Religio nveſt vudn verbruͤchlich zu halten/ vnnd demſelben trewlich nachzukommen. Wo dann ſolche durch die Wege deß general Concilii National VDerſamblung/ Colloquien oð Reichs⸗ handlung nicht erfolgen wuͤrde /ſoll als dann nicht deſto weniger dieſer Friedſtand in allen oberzehlten„uncten bey krefften/ biß zu endlicher Vergleichung der Reli⸗ gion/ſtehen vnd bleiben Vnd ſoll alſo hiemit obberuͤhrter Geſtalt/ vnd ſonſt in alle andere Wege einbeſtaͤndiger/ beharrlicher/ vnbedingter⸗ fur vnd fuͤr ewigwehren⸗ der Iried auffgericht vnd beſchloſſen ſeyn vndbleiben Hic omnino excluditur fa- dumillud: TorzkAMus. Iem& Solches wollen wir bey onſer Keyſerlichen ynd Raniglichen Wuͤrden/ fuͤr vns/ vund vnſere nachkommen/ ſtett/ vnverbruͤchlich⸗ vnd auffrichtig halten/ vnd volnziehen/ vnd druͤber jetz oder kuͤnfftiglich/ weder auß Polnkommenheit/ oder vnter einigem anderm Schein nichts vornehmen/ oder handeln laſſen/ noch jemand anders von jhrer Cieb vnnd eyſerlichen May. vnd vnſertwegen zu thun geſtatten. Idem conſirmatum Ann. 1557. 1559. J. Dieweil. 1556. 7. Vnd nach dem. Le in omnibus feré Comitiis. Ex his igitur om nibus ſatis ap patet, neq; vi neque metu Imperatores pacem communi Patriæ velin Keligione (Tolskakus)uſq; ad Tridentinum Concilium cöſtituere coactos, ur improbè nu- gantur. Spontaneo namque id fecerunt motu; ut ſublatà mutuâ difidentiâ inter Principes firma coaleſceret amicitia. Et ab imminenti periculo ac interitu Kemp. eujusbonicreati erant, conſervarent. Quid igitur rationi,& fidei Imperatoriæ Ma-
7
jeltatis magis congruum, quam quod ſemelplacuit,& Imperio utile viſum, ſartum tectum conſervare, I. 1 ff.de pact. Homicidam ſpiritum doctorem& ductorem ha- bent(inquit Carol..Imp.) qui religionem carnificum taureis& equuleis inculcare volunt, Gentile hoc nimium eſt,& Decium, Dioclet Julianum& ſimiles paganos tjtannos laudat auctores, quos ferẽ omnes tragicos excepit exitus. Pientiſſimi ve- 10 Imperatores Chriſtiani, prædeceſſores noſtriſemper abhorruerunt hanc violen- tamconſcientiarum coactionem, quorum exempla legis vicem nobis præbent,& eorum veſtigiis inſiſtere laudis opus atbitramur. Illis auté, cum impié ſentiant, in re tanti momenti ſaffragari non poſſumus. Omnes igitur hortantur judices, ut à con- Amalè feriatis ac ſanguinariis hominib. ſe armari
tur manusq́;ſuas innocenti ſanguine maculent.§. 7.& ſeq proœm. conſt. erim. Hoc u- num ſufficerer ad evertédas turbonũ n ugas. Sed, inquiunt factioſi, hoc factũ Chri- Pe ſeudenn& licità diſſimula tione, ubi ſcilicet magna rimebätur peric ala ki. gliet der N 15.G 26, Wind in del. de har extir p. 333 Creſuw el ad edictum Reginæ An- ek. ſi. Nam ubi Lutherana religio commodé profligari nõ poteſt, aliquo tempo- retoleranda. Becan. Ieſuita de fid. hbared ſerv. b, 10. Neq; negligenda occaſio, quando Nn 2 vide-

De Jure Principatus, ecuniis exhauſti ſunr, utque facilius C atholici ſectarios op⸗ bductis cauſis& artibus alios ab aliis ut divellant, occaſio- auxilia adjungenda ad ſubj ugandos ſectarios: E contras dſciſcant, cavebunt, Wind. d li. p.244. Imò& emè uto habitu ac nomine uti permiffum dicunt, cum veritatis ſuppreſſione,& æquiyo. cationum deceptionibus, etiamſi à Magiſtratu examinentur-. Etho cfieri propter ea, quo commodiuùs ſe paſſim inſinuare& conatus ſuos promoxere poclint Cas ieſuita in epiſtola ad Geueral. Societatis An.158 Treviris excuſa. Iam in epiſtola de perſt. cut. Anglic. Idem legitur in Garneti actis. Idq́; h abent ex diſpenſatione Pont. Aucdin memorab. Ligæ tom. 6. p. 262. Recté quadrat in hos perfi diæ auctores quod olim Ia victiſſ. Carol.. dicebat de Clemente 7. qui contraj us, æquitatem, fidem datam,& ju. ramẽto confirmata promiſſa violarat: Vox eſt Iacobi, ſed manus Eſau. Neq; cum e uf modi hominibus tutê contrahi poteſt, ut patet ex Carol..cum Clem. 7. An. 1847 edin
284
videlicet proteſtantes p primere poſſint, variis o nes caytandæ,& extrema auxi ne hiexteriorum ſuppetias ſibi a
E& Mogunt. impreſſo. Hæc noſtris Principibus ſervire deberent pro cautione, nein-
cauti ſupprimerentur. Quod attinet ad Tridentinum Concilium, illud legitimum „. 8... 1*. nõ agnoſcimus, utpote in quo nemo proteſtantium admiſſus, nedum auditus. Ca
vebat namq; reſcripto Papa lulius 3.ne quiſquam admitteretur, niſi forte palinodt
am canere,&ita cum cane ad vomitũ redire vellet: ut patet ex oratione Menſ. de Lam
legari Regis Gallia Car. 9. qui indignitate hujus rei graviter offenſus, neq; propteres
permiſit ſuis Epiſcopis ut Tridentum irent: nec unquã Concilii decreta reciperero- luit. Taceo reliquos abuſus& impias uſurpationes ſecularis juriſdictionis de qutt tradtatum ſeſſ 9feręper tot. ut diæi ſupr. theſ. 16. Sedebant deniq; judices, quorũ diſſo- luti mores, vita, abuſus, cultus impius& ſuperſtitioſus incuſabantur: nec quidqus non ſolum rerigore remittebant, ſed inſuper etiam ſuperſtitionem cum impietate
eumulantes, morbum augebant, quem congruis remediis curare debebant, An
art. 92. de Trid. Conc. nen recip.
28. Ut Principes lmperii jure territorii,& ex pacto cum Impet *. 7„... 7 7 inito, publicum tàm Auguſtanæ, quàm Catholicæ religionis exercitium
& ejus mutandi poteſtatem ſibi vendicant:a Sic quoq; ſubditis diverſam A Magiſtratu ſentenriam amplectenribus, eandem conſcientiæ liberta-
tem,& cum emigrationis etiam manſionis bene ficium com petere, Cõ.
ſtitutionibus Im perii conſentaneum eſſe puto. 5
*) Vicem enim Imperatorisin ſuis territoriis obtinent. Men. conſ. ODuKil.
Caſtr. 2. co 22 b ſtr. 2 conſ. 34. n. 2. Zaſ. z. co„ſ. 1.n. 21.( Quodtamen ſecumdum quid, non veròab.
Hlat inrelligen zum ut ſuo loco dicetur.) Idem probatur per allegata lit. 5. theſcpra- 2ed. 5) Conſtie. 544. J. Als wir aber. verſ. Vnd dann hinfuͤr niemands in det
Sanigte hohes oder nieders Stands/ den andern befehden/ bekriegen/ berauben daheh a berzis en⸗ E. Ieen, Conſtit. Ann. 154 8. in declarat, Iuterim in pr. v. Vnd dal⸗ vnd jede Staͤnd/ Glieder/ vnd Vnterthanen onter jhrer Reyſ Mayeſt
Fluͤgeln vnd gluͤckſeliger Regi 5 Pe⸗. 1 adg gierung ruͤhig/ friedlich/ vnnd einig bleiben/ leben vnd Bi eemehten. Item Conſtit. 15 5 5. F. In ſolcher fuͤrgezogener v. Solchenach⸗ widern 15 nſicherheit auffzuheben⸗ der Staͤnden vnnd Ynterthanen Gemuͤhtet erumb in Ruh vnnd Vertrawen gegen einander zu ſtellen/ ꝛc. Hic expreſſèſt mentle
h Ahl ſe 1
J oh.
„MAum en ocm 1 1.
cunraiulhcici, 2 2
rrln udgchietet 2 pirſe onbkcyver
den tberziehen bonpalngen 2
adeun durch u.
daenChrſtlcher maberluvicle?. 8 nk6 G n nlberum emi en tateuim lben ih 4Wo rn zſ
afelloncm 1 à
neitiitis cgcſt 2 i⸗ ,nguapertig nng enaononeme tu a Wirſolle un nun da luhan. Pnua 4
us ſihen Ge nr
amebſier an h⸗ digeifertwe un onn feandlihe d, en nanan. rch Fulownino atn apottat i i⸗ ſdonrilſe dcdu ntebrerur, 1 o Alenrema. 1
euminau, a. ur ddtautPrt e. Näagch, ds 1). A Kalachg an daleucl* 2 nias ae g har 4½ dce. Krefon. gpellan 8* deli ag 21 lliicz. Ling

helelt N d lu ſceanmn hagh Prellon kr daci operenal lanunf Hanonaſa dctors u dem äden e du Plau ie mChna4 eur plocan clliumalane Lus peälna erut rüim ex vauulhi offenlör cilü ceerune rs eritiit ig juuſti ulabenus ſtitionen ell iscurn est
, 1
ex präre elgqaben ocpltii
con um con
4 24 1
ner lie, rtun u, inha zinftri 91
. Ar
D. Johann. Nordermanni. 285
mentioſubditorum: Neq; hoc intelligendum de illis, qui cum Magiſtratu conſen- tiuntlhoc enim caſu nulla eſt difficultasſed quia ab illo diſſidẽt. Item, Setzen dem⸗ nach/ ordnen/ woͤllen vnd gebieten/ daß hinfuͤro niemand/ weß Wuͤrden/ Stands/ oder Weſens der ſey/ vmb keynerleyn Vrſachen willen/ den andern befehden/ bekrie⸗ gen berauben/ fahen/ vberziehen/ oder in ander Weg beſchedigen ſoll/ ꝛe E¹§. Vnd damit ſolcher Fried der ſpaltigen Religion halben/ ꝛc. v. Vnd ſoll die ſtreitige Re⸗ ligion/ nichts anders dann durch Chriſtliche/ freundtliche/ friedliche Mittel vnnd Wegzu einhelligem Chriſtlichen Verſtand vnnd Vergleichung gebracht werden. Eraug.. Nach dem aber in vielen v. auch derſelben/ ꝛc. Cum hoc conſent.. d. 7.& 8.
preœm, Couſt Crim. th. z6 ſup& 27. ad lit.bh allegata Ulterilis in§. Wo aber vnſer/ ꝛc.
conceditur ſubditis liberum emigrandi beneficium ſi velint: Ergo ſi non velint, co- gi non debent, quod enim liberi arbitrii eſt& voluntatis, id non debet eſſe coactio- nis& necefſitatis, In ſin. de§. Wo aber vnſer. dicitur, quo dnemo debeat ignominia afſicipropter fidei confeſſionem. Ar in exilium pelli ſumma eſt ignominia ac morte grayius, cui comes eſttriſtis egeſtas. Sen. in trag. T hieſt. act.z. Deniq; finis conſtitutio- nis eſt pax publica, in qua pax religionis eſt fundata. Jam igitur ſi utrinq; vide- ant. Principes perſequutionem adſertorum ſuæ confeſſionis, non tollitur diffiden- tia ſed magis augetur. Wir ſollen(inquis Magnanimus heros Philippus H aſſiiz Land- gramius in epiſtola ad lohan. Frid. Saxonia Ducem ſcripta propter diſcordias à miniſtris excitata.) nicht auff vns ſehen/ ſondern viel mehr auff andere Chriſten/ daß es de⸗ nen nicht vbel gehe/ vnnd ob ſie vielleicht in einem Articul irreten/ ſie drumb nicht auff die Fleiſchbanck geliffert werden/ vnnd vmb der Chriſtlichen Lieb willen nicht ſogeſchwind vnd vnfreundlich mit jhnen fahren Auct. deß warhafftigen Berichts vonder Straßburger verenderten Kirchen⸗Ordnung/ Fol. 3 2. Diſſentit Antoninus Conſt.rigidus cenſor, qui omnino denegat miſeris ſubditis hocbeneficium,& eorum humeris onera gravia& portatu difficilia imponit, quæ non vult utpotentiores di- gitomoveant. Sed noviſſe deb uiſſet, quod in pauperum tabernis,& ruſticorum tu- guriis Deus magis celebretur, quam Romæ in Vaticano, aut potentiorum palatiis, interluxum, gulam& extremam libidinem. Ap ud pauperem viduam Sareptanam deliteſcebat Eccleſia, cum in aulis Regnum Iudæ& Iſraëlis veritas omnis exularet. 3.Reg. 7. Neq; Herodi aut Principibus ſacerdotum, ſed paſtoribus in agro Chriſtũ primo annunciabant Angeli, Luc. 2. 9.& illum ſequebantur piſcatores ex infima lege diſcipuli. Donum Dei eſt gratuitum nec acceptio perſonarum apud eum, Rom. 2.10. A6. 3. 4. Annon Deus eligit pauperes mundi, ut fierent divites fide,& heredes Kegni, quod promiſit iis, qui ipſum diligunt? Atvos contumelid affeciſtis paupe- vem, inqait Iacob. in ep. c. z. v. 5. G6.
30. Anauté reformatæ Keligionis adſertores, quos calumnio-
8e Calviniſtasa appellant, in publica Religionis pace ſint comprehenſi, quotidie à factioſis& inquietis, quæritur? Et tam his, quam poteſtanti- bus ſtatim ab initio pacificationis conſcientiæ libertaté eſſe conceſſam, conſtanter affirmo. 5
4) Hos in Gallia Hugenotas appellant, de cujus origine variæ ſunt ſen-
tentie, Alii enim illos dictos exiſtimant ex co, quod noctu preces peregerint, Nn 3 Paſqui-

De Jure Principatus,
Paſquier. libr. 4 epiſt. 1. Alii ab exordioo rationis ad Flandriæ gub matrieeon habi. tæ, quo d erat: Huc nosvenimus: Alij ab Hugonis porta, quæ eit 1 uront ubio- lim preces peregiſſe dicuntur: Alii ab HIugone Capero. Ut Snim ille contra legiti. mum heredem dicitur regnum uſurpaſſe,& turbas excitafle: lIta Hugenotas contta Religionem aliam introd uxiſſe,& Regni quietem turbaſle: Alii ab Hugone Craſſo- Comite Grifyvaldenſe, qui Henricil V. Imperatoris partes fecuros contra rebelles Pontifices Gregorium 7.& Urbanum 2. quorum perfidià commotus a ſuperftitions Romana defecit,& Eccleſias ſuas reformavit, Anno 1088 Serran. ſnſuo in Vent. Un.
—
picardi,à Picardis Hufſitæ, ab Huſſitis verò Lutherus, qui
286
47 W e. de orti Waldenles, ab his Pi
2 1 ¹ 1 8 nuſa. ſemper impugnarunt Romanam Idololatriam,& ad noſtra tempora uſq; Eccleſtam 1 4 82— 6.,— 5 E ar
oblata, Argentinenſes etiam cum ſociis civitatib. propriam, quæ in omnibus cum Calvini ſcriptis conveniebat, per Bucerum An. 1 530. exhiibuerun t, Sleid. lib. 7. Neq; tamen id eo ſenſu factum, ut ſe prorſus ab iis ſepararent, ſed ut doctrinam de Cœna Domini& Ceremoniis puriorem,& verbo Dei magis congruentem haberent, addi- ta ratione, quare in his ab illis aliquantum diſſentirent. Notum eſt enim quodim. mutata Auguſtana confeſſio ãtranſſubſtantiatione Papiſtica& Ceremoniis parum, aut nihil differret, ut reſtatur Heshuſius in tract. de Cœn. Dom Noriberga impreſſo ad in N. 3 Argentinéſes veré cum ſociis longé diſceſſiſſent à ſuperſtitioſis ritibus ac mul- té meliorem formam& reformationem haberent quam illi, præſertim quoadab.
rogationem eleyationis hoftiæ,(ut vocaut),imaginum, cantionum latinarum,&ot
natus hiſtrionici&ſimilium ineptiarum. Nec ullum eſt dubium, quod æquè hor rum confeſſio ab Imperatore fuerit recepta, quàm proreſtantium,& in omnibus Comirtiis, colloquiis& Principum conventibus immutabiliter per triginta anno repetita,& quoq; à Principib. approbata, us patet paſſim auß dem warhafftigen Be⸗ richt von der Straßburger verenderten Wirchen⸗Ordnung/ juſſu Bipontini Duus
ditum. Et quamvis primò in conventu Smalchaldico(ubi agebatur de fœdereine. undo) Anno 3 1. diſceptatum ſit inter Bucerum& Saxones Theologos, de utriuſq confeſſionis veritate; Atttamen communi principum voluntate,& Luthericon- fenſu prior Apologia proteſtantium 30. Auno exhibita, fuit immutata. Bericht. c. 9. fol. 326. Chytræus in hiſt. Aug conſ. Franc edita, fol.; 33. ubi hanc elaboratame- ditionem pro indubitata confeſſionis Auguſtanæ apologia ab omnib. haberiteſta- ur. Sequentiverô Anno 3 2. Argentinenſes cum ſociis communi proteſtantium co-
ſenſu in fœdus ſunt recepti Schvvinfurti, ita tamen etiam confeſſione retenta. Sich
1. 1.11— ISedn Calvinus ipſe ſubſcripſit Auguſtanæ confeſſioni emendatæ, ut fatetur in epiſtolaad
Mart. Schallingium miniſtrum Ratiſponenſem,& ad Electorem Palatinum. 4.60
Bericht fol 1 54. A. 35. Kenovatum fœdus Schmalcaldicum. Bericht fol. 326. A.e⸗ 36. Bucerus& Melancht. deſignati inter alios ad legationemAnglicam à proteſtam-
tib Sleid. l. rr 1„ S I. 10. Et inter Lutherum& Atgentinenſes inita fraterna concordia. Be*
rieht7e⸗ F.Unde etiam Lutherus ad Helveticos A. 37.1 Decemb. ſcripſit hæc verbat t raaic in hoc capite ex mutuis vel veſtris vel meis ſcriptis non ſatis intelligitur *1 7 ⸗*.*
(unà ſiquidem linguà, unovéèloquendi modo omnes loqui non poſſumus;) Capl-
to& Bucer TII ,, e. 3 erus omnia perſpicué& claré mitigabunt,& optimé declarabunt. Et;au.
15 4 047: 4 e 3 4 3 1..
36 Bucerus& Capito his in reb. conſulere poſſunt, dũmodo animis mutuòô con-
junctis omnem offenſionem remittamus,& in pia ac fraterna concordia perficiems dala-
Dſeb
1 rnotoscen Kurn
4* 4 ere ehl dLn. Tde,
a 4 Gardeawus,&pa
4. Enrn eradat dc 14 daloquum Voira? b contra D. 1 s(atholict c. A 46. Agr ewrerhibita, ¹ E 9 1 Abucero, Ouolr. z: 4 dutaapologia dan Detro M 5 aalemperte u yheig In 9 1 1191 8 nagcontell. 1 b, llankrman n KnesDalat 1„ 2 ſralten u e. td fuͤrſt g a
Keort⸗
Kla llter 41 Klocloah n
1clo 40 4 2
dle, Ch 4 Kenn.
der Mcon 8 dr e Phne 6
1 de

an n aua 1 SVelo. ygr en 4 Ol ne
d.contele Duelha runt Aas 1
tdocr M
mem e
U imeſten R
ACer
tenünane
Iir okschhan
Theobgis G
utat il
D. Iehann. Nordermanni. 287
da laboremus. Ad nos certẽ& nominatim meam perl ſonam Aodattinet, omni of- fenſione remiſſæ ſumma fide, benevolentia atq; amore vos complectar, Sathann. tam noſtri, quàm Veſtri, Concordiæ odio flag grans! ſuos quoſdam facilé inventurus
eſt qui non tantum ſazuude, ſed trabes a ac ru ihes sobjicient, ut non neceſſe ſit nos etiam mortuis offenſionib. a fuſpicionib. indulgere. Quin poti lis animos, manuſ- que invicem! porrigamus;& Palieriam fide ac co nſtautia perſeveremus, ne poſteri- or aliquando priorib. evadat deteriora. A. 41. Calvinus requiſitus ab Erneſto Duce Luneburg ad Colloquium Vorma tienſe, ubi ore cum Melanchtone, Aloyfio Sco- to Kaliisproteſtantib. contra Papiſtas diſputavit. Sleid 1. 1 3. A. 41. Bucerus in Cæ- ſaris præſentia contra Catholicos confeſſionem ante exhibitam ‚deſcendit Ratis- bonæ Bericht fol. 1 5. A 46. Argentinenſtum confeſſio cum emendata apologia, in Comitiis rurſus fuit exhibita, rupi Il uſt. Ha aſſiæ Landgraviu s Philippus hoc teſti- monium reddidit Bucero, quod Civitatum confeſſio proteſtantil bus maximé pla⸗
ceeat,& cum emendata apologia conveniat. In hoc conventu idem Bucerus ab ipſo
lmperatore jufſus cum betro Mal venda Hiſpano chuferre; ubi ex ſua confeſſione
Kemendata apologia ſemper reſpondit. Bericht ſol. 40. 42. A. 52. Hæc confollio
cum elaborata apologia Tridentini exhibita. B ericht 22 ℳ A pretevenzen na- nimi conſenſu utrame, onfeſis nem exhibuecrunt,& pro uno habiti, acin pacem kelgionisrecepri&con firmati. Bericht fol. 30. A. 57. Cöſtitut us præ ſes ab Impera- tore Elector Erid C Comes Palat inſti dur Soloauide ut patet ex conſt. Imper. d. 457. J. Daßgon wegenonſeralten v. Deßgleichen auch von wegen der Augſpu rgiſchen Eenſeſſion das Chur ond Fürſtliche Haußpf faltz/ ꝛc. Ann. vero 59.1 a Camitau Aug. peric uloſa diviſio exorta, inter Saxones& Suevos ab una parte,& ſi Pperioris Ger- maniæ Argent. ſc.& ſocios ab altera parte, inſtinctu quorundam inquietorüũ homi- num. uod ſchilma IIluſtriſf. Haſſiæ Landgravius pacis amantiſtmo Princeps, omniſtudio tollere laboravit, u- patet exx eius literis ad Saxones Aatu Bericht fol. 31. A. G1. Poſt mortem Melancht. undecima vice re Peitacewufirmana Anguf tana emen- data,& omnes diffamationes& cõdemnationes utrinq; nhibitæ. Qu am Chriſtia- nam moderationsẽ ægre tuler unt pacis Ofores, qui⸗ 25 iſto die occaſionem quæſive- unt diſſidiorum ſemina pro ojicere in Eccleſiam& Remp. Chriſtianam. Bericht«.S. 5 J6z A.66. deniq; recc gnitus rurſum membrum Aug confefſſionis(quod quidã- rurbones in dubium vocà rant).I Elector Palatinus Frid. ei; directorium in religio- nis n egocio conceſſum ut teſtatur Burgkhardus olim Cancellarius Colonienſis Arcpiep. in ſas autonomia fo 129. Cuiaddo quodin Camera Imperia ali ſemper fuerint admif- ſi utri iuſq; confeſſionis adſertores: abſq; ulla contradidione. Sed tegerunt, Bucerü àpriore ſua confeſ ſione defe ciſſe,& immutatæ apologiæ ſubſ ſcripſiſſe. Hoc falſum elſet teſtantur ejus ſeripta in Anglia& Germania publicata. Teſtamentum Arge enti- næ ante diſceſſum in Angliam conſcriprum ac] plurimorum graviſſima teſtimonia Krefellit iſta as nugas Aucto deß warhafftigen Berichts? p. 2. Vverumpoßto quod defeccrit hoc tamen nihat ad Andromacham. Quæritur n. An diverſæ confeſl ſliones edetaenn eptæ, quod, uti dictum, negari non poteſt. Neq; ullibi kegi- tur, quod proteſtantium confeé fſi oeeneuri or declarata, ac propterea veræ fidei norma& Eccleſiæ Dei univerſalis regula nſtituta. Utriuſq; enim partis exhibitæ quidem fuerunt t confeſſiones, ſed non a app robata, imo confutatæ, a ad Concilium leg aitimuam rejectæ, ur patet ex actis. Im] prol ei igitur agunt ing uieti, qui aliis abſe que: iagio& mandat to,& ꝙ magis adchirandum perſonæ privatæ publicis ordinibuss
“

— „* 1
vererem apologiam reprobatam, —„— ritatis regula obtrudere conatur.
arb. Neq; confeſſion
De Jure Principatus,
& ab illo ex angulo protractam pro infallibili ve. Et qui hanc recipere recuſant, convitiis, ultra bo. ſcindunt. Olim Ponrificiis ordinib. proteſtantes nole. bant permittere hujus reicognitionem, neq; cenſura diciſionum, ut patet ex actis 4,66. Sed legitimum Concilium judex ab Imperatore conſtituebatur, non litigan. tes partes, in pares nullum habentes imperi um. l. ef receptum 1 4 de juriſ.! 4.44 recoyt
288
2«**—.* S 4 ni viri officium extremè pro
4.55. f. Wir befehlen/ ꝛc ne proceſſus decerna
Imò decretumà viſitatorib. Cameræ G iſtas, ut patet ex cauſa P. contra M. S. co.
tur in cauſa religionis inter confeſſion
tra A. M contra B. Summa eſt itaq; temeritas ita turbare pacem publicà,& intet
Imperii ordines diffidentiam excitare. Ipſi adhuc inter ſe digladiantur de apolo. giæ veritate,& nihilominus hanc obliquitatis menfuram aliis pro veritatis regula 3btrudere volunt. Ex Reſponſo ſapientiſſimi Principis Wilhelmi Landgravii adli teras trium Electorum ſecularium, de formula concordiæ patet, qualis ſit cõſenſus inter illos. Bericht p. z.. 13..374. Verlim quid prodeſt, multum deſudare in hoc negotio? Frivola& vana eſtillorum jactantia de pace religionis, cum Lutheranis (ſi ſaChriſtianos in odioſa ſectarum nomina diſtinguere fas eſt)magis controverſa moveatur ob pactum pacificationis(quod Toleramus vo cant) quam aliis Luthera. niſinquit Windecus de extirp hær. Anrid. 10.& ſeq.) mortis ſupplicio exterminandi interficiendi, propulſandi, reprimendi, delendi uſtionibus& ſectionibus exſcin. dendi, tollendi, explodendi, viriliter extirpandi, trucidandi, iternecione delendi-
Et Becan. leſuita in aiſh de fid. hær: ſer. A. 1607. Moguntia impreſſa c. 10, pPa. 8 8. G 94,.
quit: Libertatem ſive pactionem illam Keligionis, qua liberum eſſe Catholicum, vel Lutheranum vel Calviniſtam omnino eſſe illicitam,& omnino divino præce- pto repugnantem. Nec aliter, quam aliquo tempore, majoris damni vitandi cauſi, tollerari poſſe. Imò hæc libertas à Catholicis omnibus modis, quantum commodt fieri poteſt, impediri& profligari debet. Nullus ſit iſtis miniſteriorum locus: Sciant omnes etiam quid ſpeciali reſcripto vel pacto ab hujuſmodi hominum genereim. petratum ſit non valere. His accedit Simancha de Catholica inſt. c. 25 Sed de his ſati dictum in theſ. 27. Eant igitur& colant familiaritatem cum Papiſtis bonis ſuis ami- cis in Calvinianorum deſpectum, ut olim quidam magis arroganter, quam pru 3 ter effutivit. Nam qui hoc credit, quod Papiſtæ ſint Lutheranorum amici, illicere brum nõ in capite, ſed calcaneo habent, Aperiant oculos,& videant, quid moliatu per emiſſarios communis hoſtis, qui non novir ſuperſtitioſa ſectarum nomina. utriuſq; prædiam inhiat vultur Romanus,& indiſferenter igni mancipat utrumg; Conſultius igitur eſſet diſſenſionum fibras ab ipſis radicibus exſcindere,& odiahz
(tenus excercita perpetuæ amneſtiæ tradere: ne aliquando(quod Deus benigné:. b
Vertat) privati eorum affectus cauſa ſint totalis interitus Reip.& Chriſtianæ Eccle ſiæ. Melius eſtin pace conſervare paucos fideles, quam efficere, ut cum Repub.- fun ditus extirpentur. 30. Prudenter igitur fecerit pius&prudens Magiſtratus, ſiſum mam miniſtrorum immodeſtiam ac linguam petulantem cohibeat: ¹ contumelioſe vicinorum Principum, diverſum ſentientium, miniſtros vel concionando avel ſcribendo ſuis convitiis perſtringunt. 2 1 4 Odio⸗
iſte inter ſe, ſed cum Catholicis Rom. inierunt pacification?
——
Dn dor
lalm n
„lumuig(init r 1 ridatfEnon guenubecnand anumd mictam e hettann ylm, 1 tnauundifde 1
Auuulttuit mpe u7 uaunoebn! umedenrndv 1 t diat oder gegi n id bus Wortnic enn t tnhervnverſt twenolſter F c. nictclaut9 e dunwris cſtdi r g he⸗ wenttadicen Ha x. br 4 ½ w aripoſtolos& d. tchunde5.§ 8 Pn du0 4. N 1 F n Whrre tor I zi * a ita dibld Can 11 Wieam u . I.
es 2 4. on e

D. Johann. Nordermanni. 289
as dampn 3) Odioſum enim hoc eſt,& Eccleſiæ unitatem non ſolum, ſed& politiorũ Inn and enit tranquillitatem turbat. Cùm igitur Principes utriuſq;bono ſint nati, ipſorũ eſt tur- n un parum bæcflubra& ſeditionum tubas inhibere, diſſidiorumq́; ſemina in herbis ſup- 54 onun nn primere, ne rempub evertant, aut religioni in varios rivos deductæ, exitium parent, attuedeng ac priſtinæ tyrannidi miſeram Eccleſiam ſubjiciant: Magis n. hæc contumelia re- n n dundatin Magiftratum ipſum, qui diverſam opinionem tuerur, quàâm in ejus mini- ker niennn ſtros, unde poſtmodum diffidentiæ, diſſenſiones, bella& R erump. everſiones oriun- w nefnan tur. Prudenter conſtituit Imperator/ab An. 1530.§. Wir haben v. Die Prediger reapPam ſollen ſichmit jhren predigen vnſerm Abſcheid gemeß halten/ vnnd fuͤrnemblich in unte aemm jren predigen vermeiden vnd vnterlaſſen/ was zu Bewegung deß gemeinen mañs/ mmi(ecüglatmn wider die Obrigkeit oder gegen einander zu verhetzen/ dienen oder Vrſach geben aume mcht Vnd Gottes Wort nicht nach eines eigen Willen/ Nutzen/ Neyd/ Hoffart/ AarFibemilm oder zu verfuͤhren der vnverſtaͤndigen gemeinen Ceyen/ predigen/ darzu Stum⸗ phirung/ ſchmehens/ vnd laͤſterns ſich enthalten. Et Luther in Pſ.t. inquit: Inprimis obſeryandum in Eccleſia, ut quam prudenter abſtineat à nominib. ſectarum& per- ſonarum. Concionatoris eſt diſſentientem placare ut fratrem,& humanitatis ſpar- ſo ſaleargumenta contradicentis diluere. Poſſumus de quibuſdam reb. ſalvà chari- rate& pace, diſſentire. Aug. l. 1. cont. Iul. Et omni tempore in Eccleſia Dei fuerunt ſchilinata, etiã inter Apoſtolos ipſos, qui tamen ab ipſo veritatis fonte& præcepto- werantinſtituti,& abunde S. Sancti donis aucti. Mat. 10 10. Ioh. 14.17. Ack. I. ſ zat pa tet exc.. ad Gal. v. l. 14. Nunquam frumentum ſine lolio, nec granum naſcitur abſq; palea. Erpropterea provide Eccleſiæ in Polonia utriuſq; confeſſionis egerũt, lbenms Aur ſe poſitis privatis affectib. fraternitatem inierunt. A. 70. in oynodo Sandomirenſi, e Nonobſtantibus quibuſdà Ceremoniis diverſis, aut verborum quorundam diſcre- Ster Komm Dantid Temere igitur judicant alterius ſervum- Si cadit, Domino ſ lit, Rom 14. nru i Temere igitur; n. Si cadit, ino ſuo cadit, Rom 14. enſons an 4. quiillä dijudicabit. 1. Cor. 4. Verlim(proh dolor) eõ res devenit in Eccleſia Chri- 4 modis un ſtiutmagis expræconcepta opinione& præjudicio hominum, quàm Dei verboo- ninſtenum mnia agantur: es modi bomm Viprocerum ſupplent, cum verba probantia deſunr.
. —* 1 7— a lies inte Textaq; cum debent ſolvere, crura ligant.
Gepaten Juu Aa Kmulrmdt ar eligionis u aeefasechwann es rocantſqumi n trölipltdn f äbus Klebes a landi ſtend aeypreſat u
53 cum Päpls Dum di Paſcalo regula 2 70. jam non Sacerdotes Herodes, ſed Sacerdos perſequitur d saroeint Facerdotem. Quem animi morbũ Chriſtus ipſe acerrimé reprehen dit. Mat. 7. I. Luc. 11 Itdetanouan 6. 36. cum ſeq Rom 2.2 Et pro inimicis rogavit. Luc. 23.34. Necnon permittit Solem os Kritent exoriri, ſuperimprobos acbonos. Pluere ſuper juſtos ac injuſtos. Mas. 5. 41. cum ſeq. 1 itioſaſedann Michael diſputans cum Diabolo, non audebat contra ipſum condemnationis ferre ntet giün ſententiam, ſed dicebat: Increpet te Deus, Iudas in ep. v. 9. Omnes moderati viri ex a- ſebbrselinn nimo deteſtantur immaturum hunc zelũ, qui non ex pietate, ſed merà temeritate&
qu 1 ambitionis ſcelere naſcitur. Conſtituit namq́; natura quandam cognitionem inter 3 us Reiy K homines,.3 Ae juſt.& jur. Atq; ideb maximum ſcelus putan dum, ſihominem vel deffceteus nocentemodiſſe præſumſerit. Monſ-dela nove diſc. 3. Lactan. c. 11.& ſeh. Inſt. Et certẽ ſihuic malo remedium non queratur, metuendus eſttotius Chriſtianiſmi interitus. ess Vi ddon ſunt viri, religioſi,& pacis amantes, multum prodeſſe Keip. Si verõô ambitio- vrt 4. luperſtitioſi, ac turbulenti, facilé rebellionẽ excitare, ſubditos ad arma vocare,&
etcla inextremum diſcrimen ſtatum conjicere poſſunt. Melius n. vatibus plebs paret, eenien quäm ſuis ducib. Cure. 1.4. Quisturbarum auctor in G allia, Anglia, Belgio, Suecia, 11 pelltth O0 Polo-

290 De Jure Principatus, polonia: Cetté Sacerdos, præſertim turbulentus Jeſuita. Quis auctor diffidentiz inter Principes Germaniæ:? Nemo alius, quam miniſter ambitioſus. Quis deniq; ye- ræ Eccleſiæ& florentiſſimæ Monarchiæ Rom. deſtructor? Sacerdos. Beatiſſima igi. tur Reſp. quæ miniſtros habet pios, ſedatos& pacis amantes, qur ſtudeat conſeria- re Eccleſiam, ac errantes oves cum ſumma humanitate reducere. Hi cum Chriſto colligunt, reliqui verò diſpergunt. ⁹) Neq; hoc ſolum propter indoctos, qui 0 inſcitiam, ſæpè typis mandant, unde poſtmodum adyverſarii, cauſam calumniand Eœcleſiam arripiunt: Sed etiam propter do ctos, qui maledicendi ſtudio dilectantu & ſuis calumniis Eccleſiæ& Reip. ſummum damnum inferũt. Hoc videmus obſer- vari in Italia, Hiſpania& ſimilib. locis, ubi nihil div ulgatur niſi prius cenfuræ Apo. ſtolicæ(ut loquuntur)fuerit ſubjectum. Idem ab Imp. conſtitutũ An. 1530.8. Pnd nach dem durch die vnordentlichc Truckerey biß anhero viel Vbels entſtanden: Setzen vnd woͤllen wir/ daß eim jeder Stand/ bey allen Buchfuͤhrern/ mit eruſtem Fleiß Verſehung thue/ daß hinfuͤrter/ nichts newes/ vñ ſonderlich Schmaͤhſchrifft Gemaͤls oder dergleichen/ weder oͤffentlich noch heimlich/ gedruckt os Feilgehalte werden/ es ſey dann zuvor durch die Obrigkeit darzu verordnete verſtaͤndige Pei⸗ ſonen beſichtigt/ ꝛc. Et conſt. ſub A. 67§. Setzen vnd ordnen/ ꝛc.
31. Pari ratione hominum carnificinam, Hiſpanicam inquiſitlone a Scythicà barbarie immaniorem,& Chriſtianæ pietati prorſus contt
riam, improbandam cenſeo. 5
a) Hæc primum à Ferdinando Arragono Caroli V. avo materno, cõtta ju- dæos, qui poſt baptiſmũ ad priores ritus redibant, introducta,& à Sixto I V. appro- bata Invulgato verô Lutheri nomine, in omnes promiſcué, qui vel minimum dets- ligione ſuſpecti, exerceri crudeliſſimêé cœpit. Ad triennium ferè in carceris ſqualo- re detinentur miſeri,& poſtquam corpora eorum ultra modum fuerint equuleo la. cerata, poſtmodum ad rogum, furcas, gladium, aquas. velpræcipitium damnantut Quæ extrema inhumanitas illà extremè Belgis reddidit odioſam: Gallis verò prot ſus execrabilẽ Imõô vana eſt ex cauſis Belgici tumultus Emman. Met. de reb. Belg. us Au. 166. Ideoq́; Henric. III. Franciæ Rexillam in ſuo regno recipere recuſavitiin. quiens: Vole potius corpus languidũ, quàm planè mortuum. Non amplius cogam conſcientias ſubditorum, ſi modõô corporis officium præſtiterint. Neq; eſt carnifici- na, aut ſacrificii ara Religio, ſed animæ medicina. Veneta vero Reſpublica, cui Dom
tifex illam obtrudere voſuit, cum hoc Reſponſo nuncium dimiſit: Se velle quidem
10 Keligione peccantes punire, ſed non more Hiſpanorum. Sleid. lib. 19. Innatact uic nationi belluina immanitas, quæ nonaliter ſitit ſanguinem humanum„quam
Ckasybes Antropophagi. Teſtatur id horribilis laniena adverſus innocentiſſimos Americanos, quorum ultra z0. milliones miſeré trucidarunt. Don Frater Bartolm)
Te las Caſus Epi ſcopus Hiſh qui ipſe hauc perſecutionem widit, ut teſtatur in lib. de herſetue tsene Indorum Imò proditum, canem nomine Bezer, ob majorem rabienr clarum, gregia ſtipendia meruiſſe, ex eo, quod plurimos inſultares dilaniarit. Auckor Ptub In Asss deſcripr. de Par va&Cubagua. ½) Deus enim ſibi ſoli reſervavit Imperium in — hominum animos, qui non vi, ſed amore volunt duci Sen ad Lus 1uch uh 4 d 8 15 1 unetranteins Poſl unt Prin cipes non verõ anim um cogen gnavocem emittere, quàm adigere hominem d9
16, 9
1 1* 4. V auriue-
*
1. 7 6. 3 nilhmuaſas 4 tauurtasin
„ 7 9 an
kenan lägulrere 1
aumin, iglls Tn 6 Irlerocochiapt lhlim Nepude 1 anetunconſc 2 BirhAn n“ lunmmudn! Imun! ulnaxin je Bace ukericestmn z.
dun(hnkt un i
muimpleatu—n ſct Lamm,. ⸗ daerliatet). ⁵ g vſäieos pe arcte hert E t p
——
Wwonego.
Adenim c in dnnpietatis nis Jüberrann

D. Johann. Nordermanni. 291
Anaha te, quæ non decrevit. Phil. Iud. à quo non aiſſentit Carol. V.Imp. in proæm. Conſt. crim§. Lu uius Verba ſupra ad theſ.2 6. ſunt relata. Deteſtatur in ter nugas Thalmud. Iudæo-
main kad?& Alcoranus inter ſuas impoſturas abhorret Chriſtianorum furorem, ac mu-
itutan ad carnificinam. Inquirere deberent in promiſcuam libidinẽ,& fœdam execra-
ele. Ken ſen a, Sodomiam, à quibus etiam ipſi Eccleſiaſtici non ſunt immunes,& purpu-
oprerun rari Nglentur Xenodochia pueris(horrendum auditu) hoc abominabili crimine
cäſma cortupti per Italiam. Nec puduit johannem Caſum Archiepiſcopum Beneventanũ
ealituht libellum plané cynedum conſcribere, in hujus abominandi ſceleris laudem. Sleid.
deMn 1h 21 Etinquit Petr. 4ô lib. de Triumpb. Sonn. 106.
nüüptiunt Pper le camere tue fanciulle& vechi:
duti,An Vanno treſchando& Belzabu in mezzo
viel Mäbt Col mantici,& col foco,& congliſpechi.
nchfahrenn Hiceſſent achibendæ ultrices flammæ;ad fœdiſſimi ſceleris abolitionem, non autè
derichEin danaillos, qui eſum Chriſtum unicum Redemtorem mundi agnoſcunt& reve-
Feruittſßt rentur Sed oportet ut impleatur prophetia, Joh. in Apoc c. I. v. 8.& ſe.
unan z31. Religio namq; ferro, aut violentis propagari non poteſt: 4 dunemin Necbellum ob diverſitatem Keligionis inferri permiſſum. 9 Utrum au- lerigent vem Magiſtratus judæos cogere poſſit, ut ſtatutis diebus verbum Dei
adiant Et num recté hæreticis ſepultura denegetur, queęri poteſt? Illud
afirmo:Hoc vero nego. d
7ernonmterm 3 Jodtiſ Reſioi b 0 lantari 3a Kädml—) Experientid enim edocti ſumus, Religionem hoc modo nonp antari, Sn neq exutpari. Eſt enim pietatis ara armis inimica. De cœlo à patre luminum expe- 13ü dtanda unttas. Monſ. de Serres invent. fol. 73 3. 5) Conſt. imp ſub An. 15 30.§. Wir/ u dnu auchehurfäͤrſten vnd Fuͤrſten cum ſed& ub An.1555.9. Es ſoll auch kein Stand daum denandern&„. Nach dem aber g. Setzen demnach vnd woͤllen sic D. Luth. diffua- precipnmet gehellum contra Carol. V. Imp. propter Religionem Sleid. lib. 8. Neque verum eſt, lolam: 7 quod Barelajus in lib. cone. Mon. ſcripſit de Luthero, illum auctorem fuiſſe ruſticis eman A adtebelloné. Contrarium enim patet ex ejus publico ſcripto, quo dehortatur ple- norcchen bejgsäleditionibus. Sleid. lib.. comm. Fortiter autem& cordaté veram Religio- um Nouah nem Principes tueri debent, ſi invaſi fuerint arg I. dejuſt.&& jur. lib. 1. C. quan. liceat, irentt Nae 15 O Aejur fſt..41.. 5.ad L. Aquil. Calv. l. 4. Iuſt. c. 20..2 1. Bexa de haret extirp. w) vetoleß Decetenim Magiſtratum ſubditos de Religione commonefacere, l.z. C. de Trin. arg. dimiſtEi L4M4 13. Mart. 11. Rom. 11. 2 5. E 26. Quomodo enim invocabunt, in quem non n. gaibin crediderunt; Quomodo credent, de quo non audiverunt? Quomodo autem au- ginem uun dientablq; prædicante: Fides ex auditu eſt auditus per verbũ Dei, per quod Spiritus abierlislan Lanctusoperatur. Rom. 10.14. G,1 7. Et hoc obſervatur Romæ,& alibi In Italia, ubi runt nahe Plurimirecipiunt fidem Papiſticam.) Terræ reddendus eſt homo, unde ortus; amſauna Etpraſtahoc humanitati, non homini, qui jam nihil ſentit, ſed Deo, cujus ille fuit ajoten t 1 unulachrum. Lack 1ib, 6 1. 10. G c. 12 Orig. contra Celſ. lib. 5. c. 8. l. bumanum, lib. hær. c. Sknmt aben deraht alacuit 2 3. 5.ede fartis, z. Reg. 9.34. Ceffat enim pœna in defunctis,
1
1 rlemilt⸗ arg.i. lAgfundo, de pub jud l 2C ſtreus vel accuſe
ttu 1 4 4 9 3 9 9 nchaia def 33. Extrema autem eſt inſania,& affectata cœcitas inter hæreticos wonu Fetetteillos, qui ſalutis anchoram habent JIESuM CHRisruM, unicum
m adigele 1 2 O0 2 generis

29² De Jure Principatus, generis humani Redemptorẽ& Advocatum, repudiata D. virginis Ma. riæ invocatione,& aliorum ſanctorum interceſſione.
probroſum eſt enim& execrandum ſacrilegium, filio Dei honorem eripere,& creaturis aliis illum tribuere. E/³. 4 2. 8. 1. Timot. 1. 1 7. Deut. 6. 13. G& 19.20 Ipſe lolus mediator inter Deum& hominem. 1. Tim. 8 2. Ronn. 3 2.1 Pet. 19. In ipſo ac quieſci pater, cujus eſt vivus character& imago, ac primogenitus omuis creaturæ„ Mat. 17. G 17. 5. Col.. 13· cum ſeq. Heb. 1. 3. 1. loh. 3 Ipſe oculus noſter: per quem Patremt demus, Os noſtrum per quod patri loquimur, quo niſi intercedente, nec nobis, nes Sanctis omnib. quidquam cum Deo eſt:ut Div. Am broſius inquit: Hunc pla Dei ge. netrix D. virga Maria ſuum agnovit Salvatorem, gaudio exultas&eximiis affectib. cordis laudes pſallens. Et exultavitſinquit) Spiritus meus in Deo ſalutari meo: Quua reſpexit humilitatem ancillæ ſuæ: Ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes ge- nerationes. Luc. 1. 47. ubi Calv. in Harm. Ewang. Hic nihil propriæ felicitati, ſed 0 mnia gratiæ Dei refert accepta, etiam propriam ſalutem. Summum eſt igitur ſacri legium illam vocare, falutis portam, mundi Dominam, cœli Reginam, vita& ſpem noſtram. Oſfic. beat. virg. Mariæ. Item in hynno, Antiphona,& Litania Mariæ Laute- tanæ. Quin etiam eò impudenriæ& furoris ſe proripuit hominum veſania, ut ipl Imperium ſupra Chriſtum tradiderint. Canunt enim: Roga patrem& jube natum Calv. a. loc. Nec juvat illos frivolum diſtinctionis effugium, duliæ& latriæ, quotum illud ſanctis, hoc vero Deo tribuunt: cum ſervire magis fit, quàm colere, ur eruditi oſtendunt. Calv. lib. 1.c. 1⁊ 5.2. Chamierus in æpiſt. leſuitis ad Cotoem& alios. Neclif ficit illos bonos viros ipſi adjungere, ſed& parricidas& proditores. Truculentiſſt mum enim Monachum Jacobum Clementem Dominicanum, qui ſceleratas ma- nus ſanguine legitimi ſui Principis maculavit, ſanctum vocat: Auctor Arpocratiæt Rabais du Caquet des poli tiques, in prafat. Sic Garneto& ſocii An glicæ proditionts auctoribus Martyrii coronas imponunt, ur teſtatur tabula, quæ Romæ extat vena lis, in quæ cum aliis, quæ ſimiliter infami morte perierunt, depicti ſunt. Ad Pluto- nem cum ejuſmodi Divis& Martyribus. De reliquis verõ audiatur teſtimoniũlud Vivis: Multi, inquir, Chriſtiani in re bona peccant, quod Divos, Divasq́; non alitet venerantur, quàm Deum: nec video, quod ſit diſcrimen inter opinionem eorumd Sanctis,& quod de Diis ſuis putabant gentiles, liε. 8.c. 2 7. com. de civ. Dei. Neq; hoc abſq; ratione, Suffecerunt enim Junoni Lucinæ Margeretam; Jovi Pluvio Mariam Prunetanam Romano Ancilli Rochum; Marri aut Perſeo Georgium, PalladiCa tharinam; Æſculapio Coſmum& Damianum: Dianæ Antonium porcorũ patto- n um,&c. Quihos advocatos ſpernit, vel D.virgini divuum honorem non tribunt, ſed Chriſtum unicum profitetur Mediatorem& patronum, hunc ferina rabie falct bus conſtrictum„ſecuri ſubjiciunt, vel infelici arbori alligatum flammis exurunt- Nulla autem inquiſirio in illos, qui in Iralia, Gallia& alibi, ſi luſus ex animi votoi- pfis non ſucceſſerit, Deo furiosé conviciantur, blaſphemo ore: minacib-oculis ca lum intuentes ipſum abnegant, vel qui Dei generricem appellant;(horreſcorete rens) La butana di Dio. ou la putaine de Dien, id eſt, Dei meretricem. Hicalt um eſt ſilen. um, quia nullumip ſis ab Epicureis pericalum imminet. In ſumma Danieliinno: cens Leonib. objicitur zChriſtus quotidie in membris afHligitur. Barrabas veroim- punt graſſatur. Verum ſecundum Petrar. d. lib. Sonner. 07 2 I Gl ſun
1 4 —
). o(1
G uisun 4 X luniaht F iritr x
Liturunen HRrtluheiceten K auyelet quid 8
5 6
rentomnibus 8 ah achucnonp us aes quotquc in fantes, mpug n 2 arternter Cham z. ten wit migi A 4 maremonüske*. lulerapulo d. dauioſorum, an Deicaltun e
nünt: utig 2 8 ker ibopholunt te rerhneſu a p. lunt Ime P⸗ ananit trad
Almpliit 1 an 1dar19. 6, z. Ralals gran.
banden„ dhadrog
hnandaro, 1—
es.
Dar-⸗ ¹ er⸗ 12 1 darbon⸗

D. Johann. Nordermanni.
udin Gl' ſuoi ſarano in terra ſparſi; Bt le torri ſuperbe, al ciel nemiche, 1 Et ſuoi torrier di for, come dientro arſi. 4 4Onotem 4 2 5 4* 3 1 rA mn. An Mag ſtr⸗ dinem ſanctum immu- 3,Guig 34. Queritur autem: An Mag ſtratus ordinem ſanctum immu
ug tate,& in Eccleſia Dei ceremonias abrogare poſſit? 4 Et ſi pro imperio
unsean viglenter compellat, quid Eccleſiæ hoc in caſu agendum? 0o In utroqus „derlun,, ziſtinguo.
edentens 4) Turbarunt omnibus ſeculis rranquillum Eccleſiæ ſtatum ſuperſtitioſæ fuiun ceremoniæ, illumq́; adhuc non parum exercent: adeò proclives ſunt ad ſuperſtitio- läskem nem mortales. Omnes quotquot miſſi Prophetæ, humanas traditiones, ſincerum Deolllueg Deicultum obſcurantes, impugnarunt, ac pleriq; crudeliter cæſi occubuerunt. Sic nneciem aoqueconcertavit fortiter Chriſtus cum ſuis Apoſtolis contra Phariſæos, acriter rupiabin laa defendentes. Non mirum igitur ſi cædem hoc noſtro ſeculo Eccleſiam divexéèt: Gmauncih Imomnibus autem ceremoniis ſedulo confiderandus verus earum uſus, Et caven- liRegiumſi dum nenimium Gmus ſcrupuloſi in levioribus: aut pertinaces in craſſis ſuperſtitio- KLirnülde nibus, Illud enim curioſorum;hoc verò eſt hypocritarum, qui mentam& anetum omnon en gecimant, fed verum Dei cultum craſſa ſuperſtitione involvunt, ac in pleno Solis aparent fulgoreultro cæcutiunt: Aut igitur cæremoniæ ad ſalutem ſunt neceſſariæ, aut in- dule Kunn, dierentes. Ile à Deo ipſo ſunt inſtirutæut ſunt baptiſma, cœna Domini, clavium vaumenkasn poteſtas&ſimiles) nec ſine ſumma impietate& ſacrilegio in fidei præjudicium 4 enanGah Nlagiſtraruviolari poſſunt. Imõ ſinegligentia miniſtrorum, aut temporis injuria, oditot-An dinina diſpoſitio, humanis traditionib. fuerit corrupta, ſedulò illam curabit refor- num, gute mannemyſteriorum ſimplicitas humanis figmentis, quæ Jehova prorfus abomi- careauägie natut inolutapereat, E/a* 29.13. Matt. 15. 3. 8. 9. E ibi Bullinger indifferentes ſunt oci Aglef utplunmum boni ordinis gratià inſtitutæ, quæ quamvis ad ſalutem non adeò ne- a qwæekowe cellati ſine ſcandalo abrogari non poſſunt, niſi ex juſtà causà, ſummãà neceſſitate depidii urgente,urg.c 12. 11. Matt. Luc. 6.9 Mar 3.4. 1. Sum. 31.6. Aut in ſuperſtitionem ſinr audiaumahht conferſe, 1. Reg. 2 8 4. Chron 29. 30. Ubi Ezechias ſerpentem æneum contudit in Diros,Dua Chriitypum ex Dei mandaro erectum, Num 219. Neque illud refragatur legi: atet opiglle Eand.a0.1o.Quia omnes fuperat ceremonias lex pietatis: Mar 2. 27. Nec quoq; in dam Keceh isquidquam operatur bona hominis intentio, quæ citra ſcripturam ſunt intro-
am oul dite, utpatet exc. 29.19.13. k/4. Mar. 15. 8.9. Hujus generis erant traditiones
9
Pp,.„„— 8..2 2.. eo Geolgllbh Phartteorum, de quib us in diſt. i5. Ethodié fuperſtitioſi ritus Papales„quorum „U 0 4 1
4
um bondles— U 11 19 4 4.......„ aenterconfiderabit Eccleſia, cujus ſint generis ceremoniæ: Si prioris fuerint b V. 4.... Dote ülul elautintegret omnia,& rem ad Eccleſiæ judicium deferat. Non enim — tem ſedul 8 ane tem ledulé, ne rebellionem excitet, aut populum ad arma contra Magiſtratum 3 ◻ b As ferar s.... uiu hn üs ferat, quàm ſacrum Dei ordinem,& communem patriæ tranquil- 4 3
Antonionb S maibas fragmenta, in Evangelicis ſuperſunt Eccleſiis, pro quibus noſtri 9 Theologipehementiüs pugnant quàm pro ipſa Dei veritate. 5) In hoc ca- ern m,nuncſel L ſigatum f 8, ſſaute neceſſariæ, aperté Magiſtratui, ſed tamen modeſtè debet exponere: 2 1T υ 1„ 4....„ n lulist icantra veritarem, ſed pro veritate poſſe. Petat itaque ut ſuo loco relinquat ve- 01,.n fTltatem— 1 „ erit Chriqnein 8 1.. de Chriſtusin conſiſtorio re us, ſed judex. Ambr. in orarion. ad Auxent, Caveat au- tricem. k 1 convocet.§. 1 ff„..... ln lunnal t din verò indifferentes, nec adeé Eccleſiæ Dei neceflariæ fuerint, pa- aſumn tienter poti uatemin deri W periculum deducat. Pluris n. eſt omnium Eccleſiarum ædificatio, quàm 8.. Oo 3 unius,

————
———
De Jure Principatus,
cio defleectentis conſervatio, Ambroſ. libr. 5.&iſt. 32. ad Valentinum mpta eſt ratio,& janua miniſtris aperta, ut ii, qui aut adhuc in quibuſdam ſunt ſuperſtitioſi, ad ve- ram agnitionem deducantur. Hic ſane ſummè ſunt perfidi miniſtri, 6 pro faculta- te& Homisa Deo acceptis om nes nervos non intendant, ut ep 1 zram 2nctum cum Magiſtratu perficiant, Dei gloriam omnibus legitimis modis pe Amoyeant 6 8 tatem à ſuperſtitione vendicent. Frane. lun. lib.3 cap.de nae 2cef ei adm. Calvin lib. 4 c. 11./ed. 4. Deniq; non impunè ferent, ſi in fuperſtitioſis cerernoaüis nimium fuerint rigidi,& Deum carnali cultu colere malunt, quà admoniti 5 ersante tinctum cupiunt, quidquid eorum libidini, quamvis ſit ex Deo, ad ver atur. Peſſimi veré ſunt; fi lvore impulſi modicus ſuperſtitiones defendant con tra Magiſtratum Autex merd ambitione& odio aliis, qui ſancto huic operi manũ admovent faſtuo. seinſultent: Aut eorum facta ac dicta publicé arrodant. Hoc enim non ſoluim in ſummum vergit Eccleſiæ detrimentum,& Chriſti contum eliam(cujus lucem inte- nebras convertunt:) fed id faciunt, ut ed ampliorem licentiam in rebus majoribus obtineant, ac immo deſtius in proximum debacchari pofſint.
294
unius ab off eng Deinde ubi Magiſtratui pio pro hbactenus veritate caruerunt,
35. Si veré Princeps vel alius Magiſtratus â recto fidei tramit
diſceſſerit,& aliam, quàm veram religionem am plexus fuerit; ſubdithſ contra legem Dei aliquid imperaverit, ipſi obedire non tenentur.
In omnibus enim obligationib. Deus, cui ante omnia obtemperandü, exci. pitur. A. 5.19. Matt. 6. 14. Nec ſunt audiendæ Cleonum voces impuræ, qui quaſſer communi dividundo, Deo cœlum, Imperatori verò terram,& pro libidine agendi facultatem tribuunt. Ad Tarpejum cum iſtis impiis Ecebolis, qui ejurato creato-
re ſuis adulationibus Principibus cauſa ſunt ad præcipitium& ruinam.(u.
ſi verò jus ſuum reſignarit luteo tuguriolo tremenda illa& adoranda majeſtas di. vina. E/2. 48. II. Perpetuòô retinet in manu ſceptrum, quo immorigeros& frementes Principes compeſcat,& inſtar vaſis figulini conterat. Pſa. z. 9. Ad aram igitur uſqpſt ſubditorum obedientia, non ultra. A7. 4 e 5. Mart. cl. 2. c. 4 ſed. 4 z.
Danda opera eſt magnis, ſed non cum vulnere mentis: Danda opera eſt magnis ſed comitante metu. Si igitur Imperator hanc, Deus verõrem commendat aliam: Deus eſt potentior Di. cas igitur: Domine excuſabis me, tu carcere minaris& mortem, ſi non faciam ät Deus, ſi faciam, minatur infernum& mortem æternã. Aug: ſer. 6. de verb. Dom..lu.
lianus 11.g. 3. Phil. Iud. de Monar Rebelles igitur ſunt, qui impio decreto ejus obedi⸗ unt, non qui detrectant. Cal. lib. 4. c. 10.§. ult. Magd. de jur. Magiſt. Magis enim timete
debemus eum, qui animam cum corpore, quàm qui corpus ſolum occidit. Conclu. do igitur ex Duro di Paſcalo regula 2 8. Aul. Polit. Si placeas Chriſto, facilis jactura potentum eſt: Latius imperium Caſare Chriſtus habet. Et Clariſſ. Theologo Frid. Widebramo: Terra fremat, regna alta crepant, ruat orbis& orcus: Cui comes eſt Chriſtus, nulla ruina nocet.
36. Erſi autem intolerabilis eſt tyrannis, ſubditorum à vera rel-
gione
Doch 1bütutiat e runaninbnoc 1 uit inrnun 3 1 buncrin mät- Hctnce älokksnec imma Tni AMan ullam olr; chjamlählaa er Aulcammiiciaa A aug Defende a. ds nonſcele s emendationer run. rnilatio. Ks 1. lnctelcat igit in tnenjelati, 1 Rtosrocatt&r hr ralapudind 2r dl anichilcin a& di — A adee opuli n e . mlentet alie dn lagitrtus 1 dagiquim Ach Faus cruci... —— 4 düpullata 1
——
eryer

D. Johann. Nordermanni. 295
H1ne one depulſio,& adidololatriam violenta coactio: Attamẽ privati, ho- aana füliter imperanti nullo modo inſultare, aut ipſi violenter reſiſtere; Sed
l t 1 1 8 8. 4. m impium ejus imperium modeſtéè tantúm deprecari permiſſum. Ihlyoke....... um) Quia Princeps impius, qui ſupra populum eſt Leo rugiens,& Urſus e- prono fafiens, Prov. 1 8.15. facit in corporibus innocentum, quæ nec ſæviſſimi latrones,
eldas necitatifimi hoſtes nec immaniſſimi barbari aliquando fecerunt. Nemo invitus cetenn retinendus: cum nihil tam voluntarium ſit, quàm religio, in qua ſi animus ſacrifi- aantisaurelus eſt, jam ſublata eſt,& nulla. Inutilis Deo, qui devotione ac fide caret.
onnidchn canttsamrelis r. 1 c ac fide caret eo abrelt Longe ſunt diverſa; carnificina& pietas nec poteſt aut veritas cum vi, aut juſtitia cũ rcon a crudelttate conjungi. Defendenda eſt religio non occidendo, ſed monendo, non And alnd ſeiitii, ſedpatientià, non ſcelere, ſed fide. Lact. inſt. l. 5. c. 20. 5) Adpreces, Joc nint Lclmmas,& Vitæ emendationem cum Eccleſia confugiant. Adſcendat deprecatio, lamſeo R& delcendet commiſeratio. Hæc enim ſunt fidelium arma ‚quibus mundi furores tamutae eipognant. Conſeneſcat igitur hic immaturus& ardentiſſimus vulgi impetus,
ploscyterreat divinæ majeſtatis vindicta c. convenior. 23.. 8. c. porro, 1 6. q. 3. Nonn. conenit cuilibet ſervos vocare ad pileum; nec populari ludibrio ſacroſancta Pprin- ätelutc eipismajeſtas, eriam ſiapud indignos reſideat, exponenda, aut uniuscuj uſq; pedib. exosftkätſt Tubjiciendazllt enim Achilles Heros, potentiſſimus Hafſiæ Lan dgravius Philippus, tjnonkelent moratione ad milites, contra furioſos Anabaptiſtas, referente Sleid ¹ 5. oſten dit. Li- auialine Bilami(quæ populi typus) Domino ſuo dicere: Quid feci. Offenderis nichenfeti Ktuomeoque Domino de via diſcedo,& morem potiũs gero, quãâm tibi. Num. 22. ocesinhafle 28. Non autem violenter aliquid contra Bilamum tentare. Quo exemplo mo- m, Salie nemut, ubi civile Magiſtratus imperium Deo obluctatur, à quo omnis ejus pote- bolis l tas Rom. 13.huic magis quàm illi obediendum. Exod. 1.17.1 Reg. 18. Dan 6 22. Su- tium Kum penatigtturomne genus cruciatus, Servatoris exemplo, modeſtid, lenitate, patien- Kadoruutt ianon defectione, non injuriã, aut vindictæ cupiditate. Quiſquis enim ex animo nmoißmit Chuitum profitetur, is pulſatus rogat,& pugnis conciſus adorat. Terr. in Apoc. c. 37. 19.Adunge Spontaneum igitur exilium potilis eligat, aut mortem privatus, quàm vel contra „Atr Deambuncipi obediat. vel in unctum Domini furiosè inſurgat, ſermone, ſeripto, „menii antopereinvehat, ad ordinis& pacis publicæ perturbationem. Dan.c.z. 16. cum ſeq. Visatusin fagel har pag. 77. 6 94. quem allegat,& ſequitur. Barclaju⸗ 14.c.6. G 7. am:Del ethe ntnn Monarchom. Monſ.de la Nove diſcurſ. 10. Cauriana ſopra il Tacito 1f. 30. Valeant nortem 1ii Pu factionum tubæ Principum fſanguinarii ſicarii,& venerarii jeſuitæ Re- lag,eréän, ſores,utMariana Toletanus, Kofſæus, Buſcherius, Creſyvel, Carne- impio dectih, Nindecus,& ſimiles. Aasige 37 broceres tamen Regni ferocientis Prineipis libidinem pro zuslolnc lllontenare,ac impotenter graſſanti, legem Dei violanti,& Chriſti ccleſm vaſtanti de jure reſiſtere poſſunt. tur, Heaiſei ſunt in partẽ eurarũ Reip. ut ſeilc. juſttia Deirecté adiniſtre- publica pro parte ſibi commiſſa piê regatur,& Eccleſiæ Dei ab omni viex-
m.
eſt. het.
ternà& 44 1— b Grnui ſatetcerfone conſervetur. Gladium n. ſummus Princeps, pro Dei ionore, non er. Liigitur deDenm, gerit. Cæſari quæ Cæſaris, quæ verò Dei, reddenda ſunt Deo. ſabalrcn turmalum fecerit Dei cultum interverrendo, proceres qui cum ipſo ad idem

296 De Jure Principatus,
opus ex Dei ordinatione ſunt conſtituti, Rom. 5.E ſeq. ipſi propter conſcientiamo- bedire non tenentur: Et ſi velit vi cogere, ipſis permiſſa eſt defenſio, non tamen of. fenſio: præſertim in ſuis territoriis: arg. l.de juſt.& jur. Bexa de hær. à mag pun. Erem. plum habemus in Ezechia Rege, qui errorem patris agnoſcens, diſceſſit a cultu im. pio Affyriorum,
quem cum Affyrius vi in ordinem redigere, nec muneribus placani veller, ab illo defecit,& Deum defenforem habuit. z. Reg. 16.( Quod tamen non dl. co, ut idem faciant proceres Chriſtiani contra ſuos Principes, ob ſummam divert. tatis rationem, de qua thei. ſeq.) Petr. Mart. cl. 2.6. 4 7 9. Calv! 4 e ulr Coſman es pol. Summa tamen hic caurio adhibenda, ne ambitio ne aut propria utilitate, ſed ad ſo lam Dei gloriam id fiat,& veritatis defeſſionem, idque prudenter,& ſummo cum
moderatione.
38. Non tamen illum ſub hoc prætextu removere, aaut à legiti.
ma ſucceſſione arcere,b multò minũs opprimere, caut devolvere, ſed pro ejus ſalute orare debere ſubditos, d pio zeloaffirmare. a) Deum enim ſolum habenr judicem non ſubditos. Principes 23,4.. Fſ0.
6. Exemplahabemus in Saule,& omnib. Regibus impiis Ifrael, qui omnes ob impit
tatem,& quod cultum Deiintervertiſſent, à populo non ſunt abdicati. Et falſum eſt, quod dicit impius Abdicatur Buſcherius ten. 3 c. 6. Saulum à Samutle regnoc ſe privatum. Dominus ſcindebat regnum ejus, inquit textus, non Sam uèl, neſcin ſucceſſoribus ſtabilirerur. 1. Jam. 15. 1 8. Pater enim exc. 13.21.A.illum regnumal 40! annos obtinuiſſeenec Davidem Regem confirmatũ ante illius mortem Neqts- fert, quod Aſſyriorum jugum diſcuſſerit Ezechias 2 Reg. 16. Quia contta legemt inconſulto Deo ejus pater ſeſe ſubjicerat novum& prohibitum introducendo cil tum, ac propterea rectè fecit, quod defecerit. arg. c. 34 v. 12. 15. Exod.& Deus.71t Deinde inquit textus, quod Aſſyrium tentaverit placare muneribus, ne ipfuminlt
gitimo cultu turbaret, aut vi adidololatriam cogeret. z. Reg. 18. Sed fruſtra. Juſtat.
gitur defenſio magis erat. Falſiſſimum autem eſt, imò impium, quod dicit Mariam 3—„* ·.—* 2⁴.4. Jeſuita Toletanus: Subditos in caſu ab omnihomagio eſſe ſolutos,& ipſis permit ſum Principem interficere„ vel ferro, autveneno. Cum veneno autem minuseſe periculum,& majorem ſpem impunitatis. Fiat igitur, me auctoreſinquit)hoc tem peramento, ſi non ipſe, qui perimitur, venenum haurire cogitur, quo conceptoper. eat: ut exterius ab illo adhibeatur; cum veneni tanta vis ſit, ut ſella eo, aut veſtis dt- libura vim interficiendi habeat, I. 1. de reg. c 7 p. 6 7. edit. Mog Creſvval adverſ Bad Reg. Angliæ p. 162. Omnium Catholicorum eſt ſententia, ad Principes depellendos
qui fidei Cathol. injurioſi, obligatos ſubditos: Imô conſcientiæ vinculo her. Gans
in Actis, A. dgli. Actis, A. 26. 68. Reginam Angliæ ex Eccl. dejectam jure optimo occidere licete
6) a7g5. 2 lnſt. de his qui ſunt ſui. 1.1 3§. C. de har. Hæc enim eſſet effrænata& io- lenta eſſet ſubditorum rebellio. Comin. I. 10. comm.
tionis judicium ferre poteſt in Prin cipem, ſi contra legem Dei fecerit quia nullun ſ uperiorem leſt receptum. de furisd l. 4. de ay bitris, Br. in f. in ſin. nu.. de rer. Aivi Gn unic L. 1 n. 7. Si quis dicent. non obtemp. Niphil ex Dion. in vira Antonin. Beza déextun in fin. Tibi, tibi foli peccavi, inquit David Pſ. 51. 6. Sic quoq; Flaccus: 1 Reges in ipſos imperium eſt Iowi⸗ Clari giganteo triumpbo,
Cundi
N'od Cuui jen 8
1 In lirunneh Jut
6
lumalu bbicinelt ☛☚ un elmumumih 4 uur uimau liſe i nalnkdha
wbsulgd4 kn
Lcrprumckenlt 4 Pks lſepuit, N naltexar Kfhm drur 16.. J11 kenrs etam e tatun nonf 2 onrifcum, M,1 8 dercommuni 2 diporektatem en ir turumque2 X penti dede! Kiatleſupet ca
i Trirun d 5
c) Nullus enim condemn
ere, cjuſ.I. 1 ere,cſulozd. te
nd e nie
d Khedi u 7 rgy Ml k=n h

D. Johann. Nordermanni. 297 4 uu Cundla Hupercilio moventis. AaS ſane Oiganniunt Jefuitæ omnes, quiin differenter cunctos armant in ſacra brincipum ds es Caſita,& illos pro ſua libidine ſancta auctoritate ſpoliant, bræſertim ſi verum cul- lahieun teſtituant: velminimum à KRomana ſuperſtitione deflectant. Abdicator irapiu⸗ ler un 6. yinaicator iniquus Reſſaus de juſta in Reges impio⸗, I.2. p. 1 3 In atlis Carn pag. Coln 6,Conf Brun. ¹I 3. c. ult. n. 13. ds hei. Bozx. de remp. mon. Eccl. l.. c. 3 GII. Marian. Iefui- , ob una 24 Tulbtunus!.. 6. de Reg. Bell. de Rom. Pont. lib.. c. 7. Windec in d. lib. de ha r.extirp antid. ab14 175407. 4) Scriptum eſt enim in lege Dei: Non maledices Principes populi tui- roftlntt P 442.18. 4. 23. 5.In ſe ſpuit, qui ſpuit adverſus olympum, Scalig. Sic Prophetæ ruüeute polalute Nebucadnezaris& filiorum orarejuſſerunt, Bar. e. I. i. Ier. 29.7.I. Tim. 2.
Cal Hant. dt jure princ. lib. 8. c. 18.
mofetst 39. Nullatenus etiam excommunicatione regno privari poteſt. a autdeſol Pngcum res ſit ardua, non facilé in ſummum Principẽ dirigenda. ⁵ Bru- at. netfulmina Pontificum, divini& humanijuris corruptelas potius, dos dnnehanuam legitimas excommunicationes eſſe concludo.
tael licnn 2 Ghoſ. G Dd. ad cap. Apoſtol de ſent.& re jud. in 6. Papæ tribuunt abſque dlunt dänn Concilo deponendi poteſtatem Imperatorem. Et Bonifac. VIII. in cap. unam ſan- lun lenit amertr dtmuſor. ſibi utrum que gladium adſcribit,& illo Reges, milite, ranquam rtus nerim fubdtosadnutum Papæ uti debere. Innocentius verò III. in cap. ſolicitæ de maior. in- zeul Killnt uit. udſit conſtitutus ſuper regna, ut evellat, diſſiper, ædificet& plantet. Au- de ilitnonrs anr uncs Kccl. Cath. Treviri⸗ excuſe An. 1583. p. 243.146.267 ait. Dontificis au- 16. Lamorttatemelle articnlum fidei:& Papam habere poteſtatem quemcunque Princi- bituninm pemdeptincipatu dejicere, ejuſque ſententiæ, ſi promulgerur, ſubditos Principum 1ſ Buehobecire eaeri. Imòô Imperarorem in convivio manibus Papæ ad lotionem aquam munethosemiaitae: In equum aſcendenti ſtapedem tenere,& equum ducere, eſſe obſtri- u 8. Hcttctum aguit Auckor Ceremoon. Ecel.l. ſed. 3 part. 1. ſek. 5.ol. 51. Veruun de his fa- pium gute tis ſägta meheſ. 15.16.17. 18.a4 lit.c. Negamus autem conſtanter, Civilem po- ſſelolortſteſatem acRegum coronæ in hoc caſu presbyterio ſubjici, ſed ſoli Dz o durus, nwenenoaltſ Bersdettomm in fin. Mart. claſſ. 4.1.1 3 610. vVarm. ab Erenberg. de Regni ſubſid. c. 3. auctor ufolg. QuaEccleſiæ officium eſt, docere, monere, arguere, increpare,& interdum og tun ut cauterio adhibito Eparare. Ethoc nihil communi haber cum civili pœna, quàm t utſelach resbſtenum neſcit. Imõô raré civilis pœna bona auffert damnatis, authent. Bona lun Cnſul dammanum, C. de bonis damn VVeſenbec. de œn. num. 9. 5) Verùm quidem ad hrixhele todpresbyterium fit ſpirituale tribunal Chriſti, conſcientias concernens,& ſcientiein Pohtaennemo mortalium ab iſta dominatione immunis, Beza d. l. Attamen re optimoci cum piincipis auctoritas, quæ anima Imperii dicitur, hac ratione violetur, non fa- nin efecf c admittendam exiſtimo. Excommunicandi enim publicé nominantur, ut fa- Nulleas mollappareant, quæ infamia Principis majeſtatem prorſus evertere. Ideoque po- edspramadmonendi,(ut per Propheras olim factum legimus) quàm ſubdito-
n Deifecen us Anerum udibrioexponendi. Sic Auguſt. I. 3. Ep. cont. Parm. prohibet: Ne in eum fera- i Aunul“tur anathematis ſententia„qui ſociam habet turbam& facilé Remp. evertere po- luau bandenn 561. In Gallia Johan. Tanquerellus Theologiæ Baccalaureus fuit vatt atus ad faciendam amendam(ut vocant) honorabilem, eo quod in theſi- poſuiſlet: Dapam poſſe excommunicare Reges. Monſ. Arnauld. en ſon playdo-
Pp Jer con

. 298 De Jure Principatus, yer contre les leſuiſtes f. 8. Auctor des A bus& nuliitezꝝ du Pape Sixte V. Warm. ab Erenl. A lib. fol.; 4. D. Ambroſii factum à multis non probatur, qui piiſſimum Imp. Thee- doſium Aã ſacris arcebat, ex eo quodrebelles I heſſalonicenſes ſeverè caſtigaſlet.fu. ſta enim erat in perduelles ſævitia, qui ejus præfectum cum aliis viris nobilibus in⸗ juſté interfecerunt. Hic n. rectorem ludorum Circenſi um Sodomitam, ob ſtuprum in puerum cõmiſſum carcere incluſerat, cujus induſtria delectabatur populus„qui illum à præfecto impunitum repoſcebat; recuſantem veré cum ſuis miſerè perte. bellionem trucidabat. Quæ cauſa dolorem auxit in caſtiſſimo Imperatore,& quo- que ſeveritatẽ.) Cauſæ enim hujus impiæ excommuuicationis ſunt privaraho- minũ odia, ambitio) levitas& uſurpatæ tyran nidis conſervatio, ad politiarũ deſtru- Ktionem contra Chriſti, ejuſq́ Apoſtolorũ doctrinà inventæ Calv.. 4. lnſt.6.u. Neq; ſolum cõtra ſontes, ſed ur plurimũ inſontes diriguntur:& vnà cum Principibus er iam ſubditos illaqueat, regnaq́; prædé exponit, ut patet ex pro teſtatione Regis Na- varræ, ac Principis Cödæi adverſus impium fulmé Sixti V. cujus refutatio reperitur in Bruto fulm. Gregorius VII. monachus vafer, aſtutus, acn ecromanticus(tyſe Bennone&r vigebertoſprimus anathemate notavit Henr. IV. Imp.& imperio abroga. re ſubditos ſacramento abſolvere,& ſimulomnes adhærentes, etiam dignitatibus acbeneſiciis, diris execrationib. adjectis, privare tentavit Agiteſinquit ad Cardina. les,& alios Glericos Apoſtolorum Principes,& veſtrà auctoritare, quod dixi, con- firmare, ut omnes nunc demũ intelligant; Nos imperia, regna, principatus,& quid- quid mortales habere poſſunt auferre& dare poſſe. Impius Abdicaron Henr. II Ii. Beoxz. de temp. Ecel. mon. Alex Piſant de imm. Eccl p. 4. 5 Bell. l. 5.c. I. de R. P. Verüm te-
„..—. Gté Artaliba Rex Peru dixit(ut refert Lopez.) Inſigniter fatuum eſſe oportet Papam,
qui, quæ non habert, aliis liberaliter largitur: vel certé impudentem ac injuſtum nebuloné, qui ejectis veris poſſeſſorib. alienas terras peregrinis addicit,& in mutu- as cædes mortale genus armat. Hoc Diaboli man cipium conduxerat aliquè, quiin Imp. cum preces perageret, lapidẽ ex alto dejiceret: Sed fracta tabula lapis ſuo pon. dere parricidaà ſecum tra xit& conquaffavit. Benno Cardinalts. Reperitur Avennioni pietus in templo Cluniacenſium cum flagello,& Henr. IV. Im p. devolutus ad pedes
ipfius, candidäſtoldamictus, complicatis manibus, cum hac inſcriptione: Dam Rom. P auctoritatéadverſus Henr.I V. Imp. perſidiam ſtrenué tueretur, Salerna de. cubuit. Quam impudenter autem mentiantur Monachi, ex hoc liquer Inquiunt ſtrenué tuendo ſuam auctoritatem, decubuiſfe: Cum Benno in eius auta dicatillum fingulari Deo judicia rupra cathedra, cum deteſtabilem ſententiam excom. conus ſuumDomin um Imp. Henricum proferrer, in terram concidiſſe. Mar. Scot in Chran Contrahancexcom. Imp. coegit Synodum Worm.& quoq; Breſciæ, in quibus fult abſolutus,& Papa- damnatus,& ſcelerum graviſſiconvicto fuffectus Qlem. III. Il Ler6 aufugiens Salernæ miſeréperiit Hic piſcium uſum inſtituit die Sabbathi. Ut
an. veròII. campanæ pulſum trinis vicib. ad ſingulis diebus pronuncia ndum ſalu-
tionem Mariæ, ut dieitur d loc. in ſubſcriprione utriuſq;.
2 12-Tetoft colæret probitas,& modeſtia? Illa eſtin omniactio- ne& morib. recta via, acnorma honeſta. a Vita autem Principis perpe
tua ſu dirorum regula& cenſura?% Hæc verò eſt ratione temperatus nec actione cxultans de ſe ſuisq́; ſenſus. c 4) Vans
Dput A
Wekaſhaht T 1 iun lularVon 1 tuilhm⸗ nier nnc mun ul 31h.. 4 errnore;, u 2
sbunersden” Anos unanis eulitcucinele a
chlorKKt,
aülndkerolefr
Faudotemm reddil qaus inſerniatt wac tempelti 1 arini reroi r eiryuciant cã t ar Com 1(A p entſcientian. rkurlubdit 12 aumtame z Kriatm adg ſaenploali r t⸗ 1
nchauc 1 demorum. n Akaural 1 9. täredantu b

D. Johann. Nordermanni, 299 dey Nan, a) Vana eſt abſq́;H probitate pietas Lipſ:l. 1&. 6 pol. quæ ſeriò& verè in Prin- dilind cipe requiritur, Sal. in Car. Non ſimilate, nec ad ſpeciem ſcænæ ſervientem ut impiu⸗ valt Mach Dogma pariter Principi& ſubditis pernicioſum, utpote naturæ& verbo llsin Dei contrarium Prov. 7. 11.3. Lipſ.in notts ad A.. 6. Mur. Sal.de princ. c. 4. 5) Quales ddonieng za Drncipe refulgent mores, tales quoq; propagantur in ſubditis? Nec probitate fi- Radauup pilolſed innumeris prodeſt. Flin.:npan Ammir. lib. 3.e., 9. Ille fiquidem cum alios cumſuün egat Kactionibus humanis modum imponat, æquum eſt ut culpà& vitio careat? nollupemn Netegula, quæ ſuà rectitudine humanos actus metiri debet, obliquitatis fiat men- ationdlun ſura. Nam virga obliqua&& tortuoſa rectam non reddit umbram. Thal. Mil. Cel. atioadnait Mauein lib. 8.1 Imô Rex Sol eſt ſui regni; qui per opacitatem vitiorum obſcuratur. 2Calo en& per virtutum candorem redditur illuſtrior Quæ gloria eſt Principi univerſo Orbi mäcumbe dsminari,ſi ipſe vitiis inſerviat? Plin. d loc. Ex morib. Vitellii omnes ejus adminiſtri protetadunn gula emulabantur, ac tempeſtivis gaudebant conviviis. Tac. lib 18. c) Omnes ho- cujestel 3 minum ordines, in primis verõ viros Principes decet modeſtia. Qui hauc virtutem Facnecumd ſpetnunt,& aliorũ repudiant cõſilia, propriis confiſi viribus, graviſſima vulnera po- 7Inp Kiun puloinigere ſolent. Com lib 1I. Celſ. Manc. c. 4.1l. 8. Ubi ſuperbia, ibi contumelia: ubi entes eimn i autẽhumilitas, ibi erit ſapientia. Erov.. 11. v. 2. Oderunt igitur Principem, qui ipf Agireſenuis ſpetbiam ſuadent,& ut ſubditis ſe præbeat difficilem, Paruta. lib 2 fol. 304. denungat 41. Nunquam tamen nimium ſeſe demittat, neq; fubditos in ul- Sun tetiorem familiaritatem admittat, a ſed ſedulò caveat, ne externo corpo- Laera tis habitu, bvelexem plo aliquo, caut facto indecoro majeſtatis diminu- duumckkat tlonem patiatur. d inpudentmt: 3) Exhoc namq; auctoritatis naſcitur diminutio. Quia facilê abutitur vul- orinisalch gushumanitate potentiorum. Et ex converſatione æquali majeſtatis naſcitur con- condudad temtus 9 de of praſ. Parat d. I.2 fol.304. Reges Sabe quoties in conſpectum populi ragatabuli prodibantlapidib. obru ebantur. Exiſtimabant n. vileſcere, continuo adſpectu Re- nalb. Nefct ute Din. 3.7. 3. Prudenter igitur facit, ſi interdum vitato aſſiduitatis Ä
„
eap Seſltegn
Imn d atidio aucooritatem ſui conſervet abſentia, Suer. in Tib. 9. 10. Et animum recreare
marum eupiens ſecretõ id faciat cum paucis& fidis. Fulv. Pacian. c.3. n. 1 30 Nunquã autem
dengcena Kraltabit nugas, aut impudicos ſermones in præſentia ſubditorũ, ex Soſopatris ſen-
kenle klele t. 8— 4..„.A.
Kerhoelihe eatia Hoc unicũ enim in Weſphal. Principe aliàs optimo reprehenſum. ⁵) Plebs ani Salm A ſpeci ntib juci at vert i0, ä
nointinn erternà ſpecie ducitur,& ex apparentib. judicat. Et ut verruca, ſeu lentigo, ẽt
Ccntnins— facie magis eſt odioſa,& oculis ad ſpicientium ingratior, quàm ci ca-
rciiſt jn eie e ormiras in alia corporis parte: Ita exigua Prin cipum errata majora viden-
do Btus magis ledunt intuentium animos, quàm maxima ſubditorum peccata. Manc.
109 a90 4 ot. Nam ſacundum luvVenalem lib. 3.
tolll rn 9 Omne animi vitium tantò conſpect ius in ſe
nſtiur 43 Crimen habet, quantò maior, qui peccat, habetur.
buspion Kiigiturhabitu decoro, gravi, non laſcivo nec pulcritudine veſtimentorũ, ſed virtu- . tisſplendore, comite humanitate, ſubditis ſe reddat amabilem& venerandũ Fulv.
allletne Pacde. o) Plus exemplo nocerur, quà peccato Cic. 3. de leg. Nec Deus ullo mo-
autem ua whanan gravilis, quam exemplo. Propterea magis conqueſtus de Davidis, Je-
Uuteurt 4. ſola ſe abi& aliorum malis exemplis, quibus populum ad eadem perpetran-
Kabant, quam de peccato ipſo. Rarò quippe evenit, quod fubditi non
Pp 2 ſint

300 De lore Erincipztus 2.. ſint vitiorum imitatòres Principis. Gue vara epiſt.i. Ful. Pacian. c. 2. n. 29. Lipſ. c. I.. 4. Claudian. Regis ad exemplum totus componitur Orbis. Sit igirur exemplo major, cum ſit imperio maximus. Et cives luos tectè facere, faci. endo doceat, Velej. lib. 2. Ægypti Regibus, ſi in vita perperam egille at, unde regals fortunè ſplendor obſcuratus, poſt mortem juſta funeris denegebantur. Quin& ob⸗ vio cuiquam defunctos accuſare licebat. Quod Reges adeò reformidabant, ut vd ea duntaxat cauſa pietatem& juſtitiam ſibi perſuaderent colen dam. Diod. Sic. rer, an. lib. 2.e 3. Pari ratione Princeps timeat hiſtoricos illosq́;inſtar fœminæ deformis pictores, fugiat. Ut enim hic illius deformitatem ad vivum exprimere: ſic illi Prin. cipem facinora æternæ memoriæ conſecrare conſueverunt. l) Urt contemptas Principis horribilis eſt machina ad dejiciendam ejus auctoritatem,& maximê eſſ. cax motio ad evertenda regna: Serran. in Clodov. ſic non minus contemptorib. peſſ. culoſa irriſio, eriamfi ille ſimpliciſſimus, ac dignum quidpiam irriſione committas Manetn. altämente repoſta injuria,& oblata occaſione non contemptum ſerett vindicat. Tac. lib.. Ammir. c. 1. Cujus rei exemplum eſt illuſtre in Ramiroſex mona. cho, Pontificis auctoritate, rege facto Hiſp. qui ob ſimplicitatem ſuis proverbitlo- co erat. Verum aliquando læſam majeſtatem ſupplicio undecim nobilium Arrago. num aulicorum, qui prætereuntem irriſerant, ſeveré vindicabat. IIlos enim ſtatim carceri mancipari,& poſtero die ſecuri percuti juſſit, in quiens: Non ſabe la Volpejatm quien trobeja. Id eſt: Neſcit Vulpes, cum quo jocetur. Quaſi vellet dicere: Pericula- ſum eſſe cum manſueto Leone jocari. Marinaus lib. 8. rer Hiſp. Collenucius lib.I.R.nn Hiſp. Collenucius lib. 1. hiſt. Neap. Cauriana lib. 2. Corn. Tas fol. 334. 4². Prudenter exiam faciunt, ſi per legatos a viros bonos&prr- dentes negotia curent,& controverſias: nec ipſi ſæpiùs conveniant aut in colloquia cum allis deſcendant. 5 Splendidé autem legatos etham non adeo gratos alterius Principis excipiant, clementer audiant,& mar gnificè tractent, ne de inhoſpitalitate conquerendi occaſionem ptæ · beant. a4) Legatorũ nomen latiſſimé patet,& pro quovis Magiſtratu accipitut ei muneris obeundi alicujus, foris præſertim, officium delegatur. In noſtro autem propoſito ſunt, qui alicujus negotii oretenus expediundi gratiâ ad alios mittütun & propriè Oratores dicti, de quibus Alex ab Alex lib. 6. c.; 2 in fy. loco de Conſiliariu Aies enim non poteſt, quin ipſorũ familiares derebus ante actis, non abſq́; mo- 1 Ga kleemien llnerids harieloctanene henae propter æmulationem, quæ lad joeos& ludum nhil ſj ectent t deniorure hiſts⸗ knerintarate,eee ſpectu magis honeſto lüs jucu dum G Kprd lic e ere aüis deenrion u alterius, qui deformior et ditn— Neiceric ule wiis leripores 3 XI Galielen II Eüiſp Repufm e gadeeneeneerebilatllutratur ercpb Ducis. c) Nobiliſf. Daro 3 Pedh 65 rid. Imperatoris, ac Caroli Burgundi De. A22) Halo in Aul. pol reg. 66. valid ſi nunboditan ſubj ungo clariſſimum Reip. jubar,& orbis totin Vinculum. Juſtitiam, quam unicè ſibi commendatã habe.
bit,&
) ſod C
39 fäureerrc pt2
ſarleub rman luur=
euulnrernonxpte M 4 1. 8 an Npa& dell 2 e a Haldhſir altt ,uu, CQ⁵— „.
1* 4 3 h Enpeid 5 “ „hreuttoMn in rcpites ruunt.C 1.
„ f
metteadipſum Rr kar. DeiAn
gTc4 ſel Ku OI e4. ſed e henslubſlclendus 1 hetendus Cotri ntlatſecures. t Cuianold a ennd antomaispurn a. dtaltaltnor „ dm ieu A unautem Len;
deen Uolaica.
. 1
dcklnperiun. r
Adtpem dirin:
Accenoniali 1 ſalldita, K 12 Ahtee N.. dearereffun.„
jus ſan⸗. .laue a u dlännenee

D. Johann. Nordermanni. 301
7. 1 1 4 8 0 4 nhn tit,& juſta lance ex præſcripto legum& rationis, cum om nib. commu-
icabit;ſi modò regnum ſuum velint ſalvum, tvtum,& quietum. (uostente. Majeſtatis Imperatoriæ proprium eſt, armis non ſolim eſſe decoratam ſed& megilte 1 legibus armatam, ur pacis& bellorũ tempus utrumꝗ; poſſit gubernare, proœa Inſt. egedan can. ſcelus 41. And de lſer ad tt. quæ ſint Regal.n 14. Nec excellentius donum hominib. örcorn eſ datum, quàm juſtitia. Plat. 1i5. 2. de repub. Nec quidquam in terris Deo ſimiliſis eſt dlendan à Principe lapiente& juſto. plin. in Paneg. Eſt n. dux& auriga populi, quo deviante ad inlkerer unumomues præci pites ruunt. Clariſ. Caſman. in appendice Aphoriſt. Con fugere igi- neyyünen, tur ad Doncipem, eſt ire ad ipſum jus. Etimperia abſq; juſtitia ſunt rapinæ& latro- 4..7„„. 4.... · cinia,Ag. H. 4.‧. 4. de civ. Dei. Amara quidem vitioſis, ac malè viventibus ſunt juſti- te prectpta, Lacf. lib.I.(. 4. ſed Reip. maximê neceſſaria,& prudenter adhibenda.
2
K. 4 Aa
dritaten 1...
ünscorch Nonenim feotinns ſubjicien dus ſecuri, qui caſtigationem meruit: nec qui ſecuri
Handi rün digaus fuſtibus cædendus. Cofrigit virga, quo dem anderi poteſt: Quæ verò co rrigi
vorcnr nonßallunt,fuccidunt ſecures. Faſces quidem erantin promptu Magiſtratui, cum
tttulan ſceuli, ſed collegati. Quia nolebant Romani illa expedità ad manus de capite co-
ernin gnobcentis: verüm ut omnis puniendi ratio h umanitatis vinculo, ac miſericordiæ
ermnn dalcecine eſſetirretitasita ur non, niſi lege,& quidem invitus, ad caſtigandum ac-
lcche Uu cecerevideretur, Sælam. de jure princ lib. 3..
ens Nuha 44. Uerrum autem Princeps legum vinculis conſtringtur, a& Arleriin ad oblerrationem Moſaicarum toucatur, quæritur. ⁵ Ia utroque di- Riß Caltnum ſtiugno.
24334.*7 Nuͤllum eſt Imperium legitimũ niſi rationis terminis ſit concluſum. Di- 4 niccsbolt Ktinguoigitur inter legem divinam,& humanam. Ila vel ceremonialis eſt, velj udi- cialis ſelmoralis. Ceremonialis per Chriſti adventum eſt ſublata: quia veritas ad-
anu umdratainipſo eſt exhibita,& Solis exortu umbra depulſa. Manſit tamen Dei cul- antem ig tuslpritualis in Decalogo præſcriptus. Beza de har. Lexjudicialis abrogata ſollim nenterauun quvadceremonias Judaicas. Nam cum lex moralis norma ſit perpetua, quę ſangui- endi dcct Remprorimiinnocenter effundere prohibet, perpetua quoq; erit inde reſultans æ- quitaszllt cil. viciſſim ejus ſanguis cffundatur, qui alternus injuſté diſperſit. Beza Ale poteſttamen Princeps pro qualitate loci& circumſtan tiarum, alids ſubſtitue-
, Tplus Cobe
Masitrane te„*.. 0 5 3 4 exanr. M Denaszneg; adſtrictus ad eundem judicii proceſſum& executionis modum: fed — 1en iman).„ 7.... 1. 1„.. 2 r,, 3 lA tſateriſtimo) netoto genere ſint diverſæ. Ad legis moralisobiervationem indi- gratd 3da- ſtiageéte 4 2..„„ S...
netur. Quia eſt immutabilis Deivoluntas,& æternæ juſtitiæ regula, o-
JEnftlant mnib preſcri.— 2 16 3 1 lh eltüpra maximè conſiſtens in Dei euſtu, parentum reverentia,& proximl 8 3 e 10 2... 4.. 5 temularole e Deus. 17. 18.19. Quo refertut etiam jus naturæ, quod Principem æque ex ſteiiun„, beite ubi pugnantia, 1. de K. I.l. 1.§ 3.1..1 3 de juſt.& jur. 1. G 21.Inſt. dejur.
man bat Neq Princeps amplius eſt, ſi natura repagula recludir, ejuſq́ terminos per-
. ena.. osalis deru kumolt, ſed rvr. 5..,. 8 degzltet. lchrannus,sſesſu⸗, 2.7. 1. Tiro Spontone leb. 4 c. 2. del go verno di ſtato. Sal.lib. nech Prlegib.verôhumanis, ad illas quæ de regno ſunt conſcriptæ, obſtringitur. Qula
„ sgeg.. jidilitam isregniſalus certis limitib. eſt cir
2——2 83 88*— 2 M. 1 an uibus Aris acCle negledtis joſ ra,& pactis ſoleuniter conuirmata,
otisac Can neglectis ipſum quoq; interire r-
da 3—17 Van 6. impraſ. Quæ autem ſuba: ceſſum eſt. Pe. 2⁷ conſ 326 ,4. lib. ſecundum Saueur 6 4.(ar— en 2. juber ſuntonera regn;: torum reſpectu ſunt latæ„illas obſereee ub ten 5 7 3 Te Ius.vi.- üſolennitates, pœnæ& ſimilia 114.§ t. de manum. 1.12.-.,.„ bicomeſ 1 in f. C. de don. 1 3. lex imperii,jun 4
Cun 4
l. 2 Rucht epiſc. G cler.1 34 Pp; 1.13.
ö

—,—
302 De jJure Principatus,
. 2„ 7 l. 23. C. de teſtament. I. 1. C. de conſt. prin l.princeps, f de U.l. 2 3 de legat. 3. Donell.. eomm. . 48 3 1. rr, h. 17. Pult. 1. Iurisp. c. 1 2. ſi tamen ultr ſolennitates velit obfervare, nihil facit, quod majeſtati adverſatur, l. digna vox, C. de lI. Non autem ut id faciat compelli poteſt, Barelajus lib. 3. c. 14. contra Monar. sic quoq; ſtar e cogitur propflis Pacis& conye nientibus: quia alia ratio legum, alia eſt conventionum. Illæ etenim Principis ä po. teſtate ſola dependent: At conventiones mutuum habent vinculum, quod Prin. ceps honeſté diſſolvere non poteft. Non erunt irrita, quæ procedunt de labüis Prin. cipum I. Reg. 1.30. fitamen jure ſupremæ dominationis ſuàâ poteſtate abutitur, d
facto id quidem facit, ſed abiq́; ullo metu pœnæ. Prugeman. in§ oluta poteſtas, Cy.
Var. reſol. lib 3 8 /. 9. Warm. ab Erenb. c. 1 5. 6 de reg. ſubſid Ba: cluj ess lb. 1 Alb. Genui. lis aiſp. J. de ab ſol. reg pot. Alii diſtingunt inter vim legis coactivam& directivam, coa. ctivam appellaut, quæ pœna transgreſſores affligit: Directiva, q uæ hominum actio. nes dirigit, eoſq́; in foro conſcientiæ obſtringit. Ab illa eximunt Principem, ab hac verò non. Tho. Aquin. qu. 69. art. 5. Celſ. Mancin. lib. 7.. 13. Barclaj us lib. 4,cC. 23. Quls liberi ſunt Reges à vinculis,& delictorum pœnis in hoc mundo. Neq; enim legibus ullis tenentur tuti Imperii poteſtate. Homini ergò non peccant, cui non tenentut obnoxii. Ambr. in Apol David c. 4. 10. Quam honeſtum inquit: quod Darvid, cum potuiſſet Regi inimico nocere, voluit parcere. Quam etiam utile; Quia& ſucceſſot profuit, ut diſcerent omnes fidem Regi proprio ſervareinec uſurpare imperiumſes veteri. Idem lib.3 c. 9. Reges enim divino examini reſervantur, nec ſeculi legibus co- hibentur. Friſin epiſc. ad Frid Rarb. Imp. in epiſt dedi.& D Bern. 2 epiſi. 270.& c.tuml c. de paſſ. Dom. c. 4 5. Har. lib I. epit... Hæc longè diverſa eſt doctrina, quàm illa, qus hodi à Jeſuitis introducitur in principum,& Rerump. everſionẽ. e] Hujus quæ- ſtionis deciſio dependet ex præcedentibus. Quibus addo, quod Moſaicæ legesme. rẽ politicæ ſtricté obligurint Judæos, nec licitum ab illis diſcedere. Chriſtiano vels Magiſtratui liberum ſemper id fuit,& pro rarione temporis, loci, ac citcumſtantia. rum, pœnam vel exaſperare creſcentibus delictis, vel mitigare: Ita tamen, ne nimit à lege Dei, tanquam perfectiſſimo rationis,& legum condendarum juſto exempla- ri, ob naturalem æquitatem diſcederet.
45. Communis Dd.eſt opinio: Principem lege Regia legibuseſſ ſolutum. a De auctore autem hujus legis apud omnes nõ conſtat, quem L. Flaccum iInter regem fuiſſsautumno./
„ 2) 1.1. de conſt prin. ub: VWeſem in parat. ½) Lucium FPlaccum Interregẽ de Syllà perpetuo Dictas. hanc legem tulile exiſtimat Franc. Topejaes de poteſt princrſeul qua ei ſummam ac plané Regiam poteſtatem permiſit. De hac lege Cic. 3.in Rullum Inquie: Omnium legum eſt inquiniſſima, quam L. Flaccus Interrex des UlAtult, ut omnia illa, quę feciſſet, rata eſſent. Nam cum cæteris civitatib. tyranni 4 inſtitu⸗ neepesanne⸗ rrinüantur,hic Reip. tyrapuum conſtituit. dem. I. de 4 Jam 8 lentdimü lus 1 imare, omnia juſta eſſe, quæ iᷣta ũnt in populorum inſtitutis
gibus, c quæ tyrannorum leges triointailli Athenienſes delactarentut r.e do magis äle,qu⸗ Intertel
ledibus, uum den Sesoinne gibus, num idcirco hæ leges juſta nab erentura nn * 112 oſlet occidete
6 cius Valerius.— Conſulib. civitate, Carbe us F. In terrex à Schuner- 189 it legẽ, ut Sylditus, qen. etuus Dic ecage.
Dſolr
itwnpinlſt— 4 rnudikesdttemet. rutemplühuiſen— Aumknulebegef L. uonren vtctatt 4 nubpcontegetet N 8 nre dlitt quid. rul auadi— uboslegdua 1 ulegibusplt
. e m, in dicta ca airuta
bamms E quib n lKetpoteſtas anelun tgjue, Deus 3 tigonam null ra aſerepoteſt,1 anocommun T t uuluſt Canfa 1 ufl Drnceps a. 4 ur Tru, 4 dgnurprolilugt poett. 1 irresprinci Im m ditrtusin 9„. nniltc'id, Er piciu donn 2 eum e d den in,. ſban 1
. 44* 7
4 hl 1 17. dn 10Lla

1)
lr etenm 1eg. ſtatẽ in Principẽ tr. fudi ſſi dus, lege Regla omnem poteftatè in Principẽ transtudit, ut quod necellum erat pa-
1 1 9
AtyInculon, proccdu
0 A lua 90te
Darchs
MW
4 4 14 5
Giram Käht
dem cpijan ſtdocrinaga- verlloni, h qvodllöui diſcedee O ris, lociati
igarerlutmt
dendarurſt
legekehu
mnes nöchl
lom Placcon- Tneuu
e laclegeli
cuslutettal
„rearb ruu riitaib un truit,m d
6 ſ in populom
1 150— A
in
9
2 hesgi ſſ⸗
A empli
1 f 1) legt
Regiæ titulo contegeretur. Ergo non primũ cœpit in Cæſare aut Auguſto,
beliuſretenereturiis legibus, plebeive ſcitis, Imp. CæſarV eſpaſianus ſolutus ſit,&c.
ds,Quæn. hæc eſſet poteſtas anomala, nullis frænari legibus, ſed belluæ inſtar pro
nealardds HAREAHORCAR: Per meam hanc barbam ſi nõ feceritis, vos cu- hlnätel Hanis Princeps in ſna apologia cotra P hilippum Rêgem Hiſpania- Que voces non ſani ſunt hominis, ſed crudeliſſimi Buſiridis. 87. Necquoq; mortem commeritum impunéè dimittere,a ſive is Noblls fuerit, ſive ignobilis; 5 Peritus vel imperitus; de Kepub. bene-
zchemeerkott metitus vel non benemeritus. c
do magblan
d h Tre ſerim ſi crimen lege dürina capitale fuerit. Quia Dei eſt judicium euun cctner den ſeq. Eſtq abominabilis coram eo, qui impium ab- he su de demnat, Prov.) 715 Et malẽ facit, qui faciem in judicio aogno- Ij. Deut. 17. Hecl. 4.1. Prov. II. G z1.3. G 24.23 A. proſpiciendi, de pœnis. NMatm.

* 8
—
304 De Jure Principatus,
Varm. ab Erenb c. 16.n. 3.de ſubſ. Reg. Bod. 1.:c. 10 n. 1— 27. d ritur uni indul. 3. 5. 0..60 1. 3. get indigno, ad prolapſfionis contagium provocat untverlos, mb. eff 1. Et impuni
tas delidii, in cenſivum eſt delinquendi, c. eſt injuſta, q. 23. Ser ehim eenndumd, 14 ⁵ 1 e 1hnn 110.29 14
ſperer effugium, qui laqueum prioris criminis evaſit. Symma 10. ep 44. Auferat igitur malum êmedio populi. Lev. 29. 20. guinem ab ejus manu exigat Jehova, qui ſan pergere juſſit, G 1ie lur bus hodiernis, l. Divi fratres, de pæœn.j.relegati, in fine l. moris, 1. ad beſtaas, g 1. Sed exi- ſtimo, ubi lege Dei crimen eſt capitale, neminem mortalium Veniam largiri boſte
Auis enim parricidam, inceſtuoſum,& blaſphemum hominem divinis legibus co- demnatum, jure ſolvi poſſe putabit? Bod. 4.1,1.c. 10. 5) Quo major in Principè el obligatio& fides, eò graviüs cenſetur delictum, leos depœnu, Cic. in Cat. Imòͦ exalpe. ratur potiuis pœna, quàm mitigatur dej ure, l. 3. C. decurioſis, presbyteri, 8. C. de epiſ&
guinẽ temerè effundentis, rurſus dil. 84
cler. 1I4. de pænis. Non enim permittendum, ut ſub prætextu privilegii, flagitiorum
creſcat auctoritas, l. C. Ar priv. Schol. Cic. 2.ofhe. Univerſa amittit privilegia, quiil lis abutitur, I. qusties, I. udices, C. de dign. c.tuarum, Verum, eatra de privil.l. 1. C uhi Senat. vel Clariſſ. Multé minus concedendum, ut illud Anacharſis prædiceturde Principum legibus: Muſca flaminibus veluti capiumtur in iſtis, Sed culioes rumpunt Viribus illa ſuis? Legibus obſtrictum ſic vulgus inane tenetur: Hasq; levi infringunt impetu turba potens.
Prudenter& juſtiſſimé ſuſtulit Stephanus Poloniæ Rex, barbarum montem Nobi- lium, qui impunitatem cædem perpetrantib. concedebat, certà pecunià corpotiin- terfecto impoſità, Hem de reb. Liv. l. 39. de ll. Nouw 134. Gen. 9.6. Evod. 21.12. FHt igitur juſtitia& pereat mundus: Moriatur Abſolon,& vivat Iſraël. e) Jus gratis datum non eſt, ſed virtutes præmio afficiendæ, vitia verò punienda. Neque potelt Princeps pejus facere, quàm meritum cum juſtitia confundere,& illud cum ſcelete compenſare. Quid proderat Horatio ſanguine liberaſſe Remp? Liv. 12. c. 10. Manlio virtute Capitolium conſervaſſe: Liv.! 6. Amm I.c. 7. Quæ futura eſſet Reipe forma, ſ̃ ſub ſpecie meritorum& virtutis impuné graſſari liceret? Hoc eſſet aperite januam ſceleribus, nec quidquam ab improbitate eſſet tutum. Nec proptereabrin- ceps dicendus ingratus, qui ad regulam juſtitiæ præmia& pænas diſtribuit, 1.1.4 juſt.& jur. Ingratus fuiſſet Tarquinius, ſi abſq; parricidii& majeſt. crimine abflo- ratio commiſſo bene meritum non compenſafſet. Ciccarelli aiſc. 7 ſopr. Liv. ut olim Athenienſes contra Ariſtidem, Cimonem& Themiſtoclem.
48 Diyverſum affirmare de perſonis illuſtrioribus, juris religio non patitur? 4 Anautem differenda pœna in tempus commodius, rei fuerint potentes, qui facilè Rempubl. turbare poſſent: Et numet- iam abſq; ſtrepitu ejuſmodi rebelles tolli poſſint, dubitatur.«Utrumc affirmo. ias— ſlcipienda perſona in judicio, quod ſummi Dei eſt: nec meme 25 694 Aune nes.17. Lev. 19 15 Frov. 14.24. Iac. z. 2 Eccl. 42.1. 1.Reg 1.52:O.
G34. erit pro animaillius, I. Reg. z0. 24. Idé affirmat Chriſtus A, 16 ulll⸗
4. 9r nar ſœrd wenRdkatisdelnquat. l “— f 7 19 dwagc Kglonos=
kerl eocl raerge ameod, 9lge 1☛
en. 9. 6. Exod. 21. 12. Aliud quidem dicendum de jure Civili,& mon
9 ſoh 2 wlArcha.
Etab altari divellatur homicida, neſan. e hürcali da Sic avgeenlo, cli 1. Itlaguiſöchanfts rar quodſultum. ſeritiam, Acor ars
nguinemanu. ticrxquidus dict a Dwitanihoc tauua rettpotentiotei n letem cürduit 6 uur eun tes c,
ſc quodjudiciu
dihlimi nr dil gemei,on uithuiſet, cua 3 metpto Iate
1 wwerceri pollit 84 1
A 1. 1 I—
alultum no

D. Johann. Nordermanai. 30/
1Lh Juſtitia enim, quæ inſtar poli Arctici immota eſt, non conſiderat, ſi quis nobilitate G miht majorum inſolentiùs delinquat: ſed generis auctorem limum, tam eorum qux pur- Aten 1 e,.*.. 2.. 7.. 5...
m purà& byſſo magnificè& gloriosè veſtiuntur, quàm qui egeſtate& morbis atte-
aachus!.
utun tuntur, intuetur tam eos, qui gemmis& auro corruſcant, quam qui ante domus ku un erlantur cuſtodiæ cauſa. Sen. Sic Rex Baſſannus Sicamber non pepercerit proprio dtinias Hlio in adulterio deprehenſo, cui lachrumæ procerum vita ſalvare non poterant. Mdtjenon Nemo n. poteſt(inquit) ò chariſſimi amici, hanc manum juſtitiæ vindicem abſtine-
5...„ 1. 4 2. raützju re quin exequatur, quod juſtum. Accedas igitur, fili me Sedane optimêè novi quod umenuh naturaabhorreat ſævitiam,& cor mihi palpitat, te videre ſub meo ſceptro. Exhor-
wwem biud reſcoin proprio ſangnine manus maculare meas. Non ſum ego, fili mi, ſed juſtiſſi- Uomijii malex, quæ interficit: quibus dictis, caput ipſi amputatum. Trith. Cirs Spont. l.7. e. 8. Ciencnt Jnreralia vitia Domitiani hoc tanquam ſummum refertur, quod puniret pauperes. Alhrahmnl Kimpunè dimitteret potentiores. Suez. Crudelitas igitut non æſtimanda, ubi Prin-
dauhtuilgit cepsæqua lancejuſtum diſtribuit. ⁵) Pœne ſunt inſtar pharmacorum, inquit Olats,
lamitttpiit quæ non adhibentur, cum res videntur ita deſperatæ, ut curari non poſſint, vel e-
1.. 8.. 3 4 8— mernaun juſmodi tempus ſit, quod judicium ordinarium non permittat, arg 2. Sam 19.23.
Aacham Verum quidé, quod plurimi præſtantiſſimi Theologi improbent factum Davidis,
quodpœnam Joabi& Semei, formidans illius potentiam& populi invidiam, diſtu- lerit quod fieri non debuiſſet, cum Rex eſſet& judex eonſtituens, quem fortitudo decuiſſet ex legis præſcripto. Exod. 18.21. e) Si ſcilicet crimen fuerit manifeſtum, preſertimrebellionis,& propter potentiam ac populi favorem periculum Reip. im- u. mineat, nec aliter coerceri poſſit. Quia lex Valeriana tyrannum& Reip: hoſtem oc- arbaronnut cidere cuiq; permittit. Plut. in publ. Quis n. validiſſimo exercitu armatum& amicis cettapecuit citcumdatum in jus vocaret? Bod. l. 2. c.5.de rep. In his igitur Principem ut Vulpem& Gmn.6 En Leonem agitare inconſultum non exiſtimo. Quia ab omni parte laudabili fit conſi- ratlltatk7- lio, ſeveré,& celeriter in maximê noxios animadvertere. Liv. ² 26 Deniq; privilegie uniend N honoraturbrinceps, quod nõ teneatur ſervare judiciorum ordinẽ. Iacob. de§. Georg. adete Kllit Infeud in ver. Princeps Chaſſan. in p.) gloria mun ai, n. 2. Felin. in cauſis de rejud.& in c. emp' Lulu Aeeun de atcuſ. Barclajus l. 4c. 25. Sic David Amalechitam& parricidas Isbo- 7. Cwrfuw Teth abſq; ſtrepitujudicii confodere juſſit. Sam. 1.15. ⁷ 4. 12.
licetet l 49. Par in parem nullum habet imperium.* Delinquendo tamẽ ' Oh 4 5„ 4 6.. 4 4 1 3 4 tum Nem inalterius territorio, ſubjicitur ejus juriſdictioni. 5b Imo Clericus com-
khe 3 mittens crimen majeſtatis, vel aliud, Principis juriſdictionem ſubire co- d, gitur.„ i A c. ſenl 8 1 4 M 2 4) 74 d,anir 33 de fud. l.eſt receptu, d jurid. Br. in! Iin. n.Sid rer divi N 2. torbu be⸗ ejurud./n. 10. Principes Imperii ſe invicem conveniunt ſecundũ aur. reg. 1 1 f. ſo alus, de re jud. Sic Conſtantinus Imperii conſortes. Licinũ& Maxim. pro- mous co pter reltatas turbas,& intentatum parricidium, mortem mulctavit. Henric. VII. ollent. 9 Imp. Robertum Siciliæ Regem. Faxelus de reb Sicul Carolus Andegavus ex judicio lubiauu Llem pæ ſqui à Carolo conſultus reſpondit: VrrA CoxkADINIMoORS CARoO: MMOR ONRADINIVITA CARoOLI.) Conradinum Sueviæ Ducem. Colin iu biſt. Neap. Dadis 5. 145— Donifacius Papa. Cœleſtin um. Col. J.1. Corn. Agrip. de vanit. ſcient e de magiſt. m 1” Sar Aliäs n. plurimahinc orientur malas ſi cuiq; liceret ſua prætendere privilegia. atlacus Omniamalignitati ſubjicerentur, ſ ſecuritatem haberent, nec per viam juſtitiæ in-
24 juriam

De Jure Pprincipatus,
306 b oſſent. Imòô in ſuo territorio minu
juriam vindicare, aut illatam vim propulfare po⸗ mn6 in ſus reri b otens ſuperat potentiorem,? pr- ſes de offic præſid. DAdseuuee, a Teceptumdeju riſa c. cum inferior. de major& obed ubz Fel. e panor. Vaſq. l.1. illuſir. Qu⸗ extra terri- torii ſui diſtrictum pro privato rep utatur. Caſtr.& laſ-ad 4.Irerépeum. Hæcquidem de jure ſunt vera, ſed politicé loquendo pœnam ad mortem extendere, exemplun periculo eſt plenum. Eju(modi enim mors, à conjunctis vindicatur,& ad poſteros in quib. vulnus majoribus illarum recrudeſcit, vindictæ cupiditas transfertur. Un de poſtmodum infinita exoriuntur mala. Inſuper eriam cauſam præbetvulgô, per. ſonam Principis, quæ ſemper ſancta& reverenda ſuhditis eſſe debet, vilipendereias idem contra eum tentare Malé non ſolum audivit Carolus Andegavius, quod Ca- ar Affaſini ſecuri ſubjecerit; ſed& proprium filium ſua crudelitate in:
radinum inſt Petro Arragoniæ Rege capto, 1²297 AMunß
dem capitis diſcrimen conjecit. Hic n. à 6.7 1. de Ital aduxorem Reginam mifſus, quæ erarex Conradini familia, ut idé mor tis ſupplicium de illo ſameret. Quod etiam abſꝗ; dubio fuiſſet factũ, niſi muliebris animus humili& Chriſtiano juvenis reſponſo ad miſericordiam fuiſſet commotus Non facilé igitur Regalis forduna ej uſmodi miſeræ ſubjiciatur conditioni. Ammit 17 c. 17. 2) arg 2.c. z. Reg. c. 26 ubi ad Abiatrum inquit Salomon: Abi Nam reus mortis es: Attamen hoc die te nõ afficiam morte, quia portaſti arcam Domin coram Davide patre meo. Boſſ in er. crim. tir. de crim. majeſtn. 86. Sic Otto II. ohann XII. Papam loco movit, Rhegin lib. 2. Friſ.lib. 6.c. 23 Sigibert. Sic Otto III.(Hiems gnus dictus, non autem ille, cujus fit mentio in theſi3 ſupra. Johan. X VII. exocula- vit. Lamber. Sehaffuab. Luitpr. lib. 6.c.&. Sle d. de quat. mon. lib. 3 Idem probat e de capilu lis, cum ſeqx. diſt. 10. c. Nos ſi incompetenter, 2, †. 7.(. 1.§. de pue ten, in uſib. feud ine uum ad verum, 6. diſt:& c. j. de prohib feud al per Frid. Subjiciuntur in caufis civilib. multi magis in delictis. Rejecimus igitur ut divini& humani jutis co rruptelas, c. nuluss ſi diligen:, c. Schola res de for. comp. Quæ conficta, poſtquam legitimo Magiſtratusju. go excuſſo, tyrannidem ſuam ſtabiliri cœperunt. Præſtat, inquit Marian. leſuitath 1.c. 10. dereg Impunita relinqui ſcelera, quam ex ſacraro ordine aliqué punite- Ma- gis impi Ma cer in diſcepe pro Paran Baronii santra craſſum Patricium Venetum, alle- gat dictum Eſa..54 Omnem linguãà reſiſtentem tibi judicio damnabis. Hæc eſtiia: reditas ſervorũ Domini,& juſtitia eorum apud me, dicit Dominus, ex quib. xerbi ſic collignt fo35 caulamſuam ſive litẽ, ſi quam cum ſacerdote habent udicio ſacet dotum eſſe ſubjiciendã. Hoc eſt quamvis apud hominem injuſtum videatur, aliqi eſſe in causã propriâ judicem: Apud me tamen juſtũ erit, ſacerdotes omnes ¹
tis veſttis. Quæ præpoſtera Scripturæ interpretatio ex diametro pugnat cum Chuifi
Præceptis Mat. z0. 25. cum ſeq. Mar 10.43. Luc. 22. 25 cum. ſegrloh. 8.11.Quis mesohi
1u dicem conftituit inquir Chriſtus Lwc. 1z. 14. Verlim rem indignam exiſtimant W coram judice civili in cauſis ſuis perſonalibus reſpondeant atq; imeo dignitatem & Eccleſiæ libertatem eſſe poſitàſi communibus judiciis& Hleximantur. Afqi teres Epiſcopi, alias in deferédo jure Eccleſiæ rigidiſſimi) nihil ſelædi,ac ſuuma 4i nem jadicar unt, ſi ſubjicerentùr. Et hujus rei exempla habemussin epiſt. Con
Nieodem. referente Theodorero l. 1. Gr4 c. 8. Calv.I.4.11 f.-z. In nocenid pietateutas dii& Honorii abuſus id primum tentavit ſed Nicol. IL. idi erfecit Mal. ad Eiddan Henr. contraabuſus Paparum, 9 P' d Manas
41
3 6, EIgE;
Dech. 4
nimu lic 1
Perrs ul 1 wicun necpuc lr;
Ä ebexoo. umcferndona 6 mecteumitannan: A☛ Güllamen contta= liäenens de oppli t noportere ltpo rontra ciriles le 2 Rcateurisigor whomioc ad lulp E b. arüllimis Ne L5 mm aijeau B Rct td pœnas warelptefni ³ Dnet D. ſarh Deur) e! abtemckitat b: r
ſecun
Rtigantes judicare. Idq́; confirmar ex dicto Apoſtolici, Heb. 13 17. Obedirepropob
Rnentia ſed tr
duſeröablq, 1 t ummlſererta e z⸗ lutus ntalun S 2 344 4 Arp n z enäe affee d üterdi, de 1 dähatum la, n. dn ur uetnno,ſed, d

ſonm zo. Etgo, inquis, ſi adeò indifferenter juſtitiæ ſecurim diſtringete „ 1 tenetur in delinquentes, nullus reliuq uitur locus Clemẽétiæ: Nullo mo- aehumn do hoc virtutum Piæcipuo ſydere 1p0 10, aut omnul Tatlone quεμσσακν xοκ eneniee Principem exuo. dieuuz Dei proprium eſt condonare culpam. Hominis v. juſtitiæ lancem rectè dirige- ſütesruſ re acpro ratione circumſtantiarũ pœnas imponere. Clementia enim paululum in- lam i ſedir leges, nihiltamen contra rectà rationẽ committit? Severitas a. nullo modo Zeqicur. Dum clemens de ſupplicii rigore aliquid remitrir, ex mente legis judicat, Andegne reüplus pati non oportere. Urpote ſicædes fortuito facta, aut illata vis propulſa, vel lumileti aliud quidpiam contra civiles leges cõmiſſum;ibi non ſubito reum ſecuri percutit. Kegeccun, Kurſt neglecto Ceſarei juris rigore, furi pœnã imponit exæquitate legum divinarũ, adinitamit gapeerktimanshominé ad luſpendium condemnare, cum nulla ſit proportiòo ho- ailet adin minsvitæ cum reb. viliſſimis. Nec ullum genus ſupplicii fœdius ſuſpendio, Bar. in l. rdiam lkn tapitalium, S ſervorum, de pœnis. Hæc vera eſt clementia. Has tramen circumſtantias iaturcanäne ſeveritas non reſpicit, ſed pœnas ex verbis legũ infligit. Deinde in caſibus, ubi nulla quit aonm pœna certa præfinita;vel præfinita quidẽ, ſed rebus merẽ humanis, ibi pro arbitrio aponatimn pœnd imponere poteſt. Deut. 25. in pr. Ubi verò lex ſcripta cum lege Dei convenit. 7.3 Sen Pnnceps nihil proprid temeritate, ſed omnia Deijubentis auctoritare facere deber, nt LicOul Mart.el 2. c.9.31. Calv! 4. Iu*. c. 20. ſ. 10. Bod. c. 10.I.). n. 100 In totum igitur pœnam na.owolt remittete non eſt clementia, ſed venia à ſolo Deo ſperanda. Miſericordia abſq́; juſti- .z luanpyitt tiafatuitas: Juſtitia veré abſq; miſericordia crudelitas eſt Chryſ in c. 5. Mar. Eccl..
N 1 ſe dederii
at mus 7 Magittatus ne animi ſeveritate magis vulneret, quàm medeatur. rurin culbê Iratus recolat, quod nobilis ira Leo ꝛis ttis cokuuſtt In ſili proſtratos ſe negat eſſe feram.
alegitinoth Velſuperditioſe clementiæ affectatione in crudeliſſimam incidathumanitatem, ſ 8 1..„A...„...
inquii molligiſlolutäq; indulgentid, cum multorum pernicie diffluat Mergitur navis, ſi
otäine it vela nimium tendas, ſi parum laxes, vchitur tutiſis. Gaudeat itaq; in executione ju-
m putiim ſtitie, non ur eruddelis tortor, ſed malorũ corrector, ſed humanæ aſſlictionis ſpecta- ci zano tor, Mart. A,os. Julv. Pac. 9. 3 6. 42. G 97. Ciro Spont. 6. 4.4 74 Srare. tDpuis Jt. Quid ſireus injuſté gravatus Dei tribunal appellet,& judicem doeudar iniquum ad vallem Joſaphat citet? Anné hoc ſuperſtitioſum exiſtiman- n iſuiime dum: Nonputo. „(Acetöuta e 1 gepius enim Judex ex errore, aut falſo teſtimonio perſuaſus, vel pecunia cor- 1, n Tuptus veldeniq, odio, ſeu amore alterius incitatus, ad mortem condemnat, etiam amettohlg iunocentiſfmü Ubi miſer ctales fupereſt, quéi e veſt erdehu anammu. Ubimiſeronemo inter mortales ſupereft, quéinnocentiæ teſtem, Jſa n autinſurievindicem appellare poſſit. Rectéigitur juſtiſimum&omnium rerũ gna- rnin han rumjudicem appellat Deum. Huj us rei exempla paſſim in hiſtoriis occurrunt. De aun 98 Ferd Caſtiliæ Rege id refert Fulg lit I. Turcagnotta lib. 1 5. della hiſtoria del mondo. Ri- is an eiua lil.3 42 Reg. Hiſp. qui citatus ã duobus Equitibus, quos ex falſa delatione& in- wiſnl u9 riciacondemnaret, ad cõſtirutum diem inopinatõ expiravit. Iddem referunt de phi- huba 1 lipp Pulchro& Clem. Pontifice, ob injuſtàã condemnationé alicuius Equitis Neap. Ianocn Templaxii ordinis. Per. Meſſiasp. 3. c. 1. Giovan. Baptiſt. Terzonel ſuo remedio ſopre-
Avettecth m, 43 4 72 idyei mo,lib I.Plura refertin Theat. zvuingerus vol. 3 lib. 4 † 1354.De origine hujus cita- 24 2² tionis
D. Johann. Nordermanni. 307
eine“—

— 2*
De Jure Principatus,
308. 29. 7. tionis variorum variæ ſunt opiniones. Chryſeſtomas tom. j.cxiſtimat ex dicto loeli:
invalle Joſaphat fururum extremum judicium,& propterea illuc citari iniquos ju⸗ dices. Thom. Aqu. Bona v. G M. Seus. illud futurum exiſtimant in monte Oſeatum ad cujus radices eſt vallis Joſaphat, idq; probant ex Ackis c. l. 11. Verè m probabilins exiſtimo, cauſam huic citationi dediſſe liberationem Jotaph ati à perſecurione&y rorum. 2. Chron 18. Ubi in hac valle poſtreditum Deo gratias egit pro miraculoſo auxilio, ac ſpolia diviſit Inde appellata das Lobethal Deinde hriſt us hoſtes ſuo- armatos, ex hac valle Olearum montem adſcendétes, virtute oris proſtravit ac diſ cipulos, ob malum militum conſternatos, ex illorum manibus eripuit. Vocareigi- tur inſolentem adverſarium, ſeu injuſtum judicẽ ad vallem Joſaph eſt ipſum ad Dai tribunal vocare, ut ſimilem Syris& Judæis deſtructionem& vin dictam reportet, ad ſalutem& ſecuritatem partis innocentis, cum omni devotione, miraculoſum aust lium expectantis. Et quod ſimili ratione illum, ut olim, Joſaphatum& diſcipulos, ſ velit, eripere, ac perſecutores proſternere iniquos: Vel ſuo tempore inj uriam vindi- care, ejuſq; innocentiam declarare poſſit. Atq; hoc modo ſæpe deterrenturiniqm homines, præſertim ſi ipſs terror incutiatur futuri judicii,& æterni cruciatus. Qu te& r in ipſis augetur, ſi proximà vallẽ Gehinnon(qui àChriſto paſſim in Evangelo Genenna vocatur.& Infernũ indigitat)in memoriam revocaverint. Eſt autem hær vallis ad montis Moriæ, in quo olim juſſus Abrahã immolare filium Iſaacum, Gm 12. radices, prope Jeruſalem, non longêà vaile Joſaphat, ubi olim Judæi Molocho ſeu Saturno, Ammonitarum Idolo filiolos ſuos ſacrificabàt. Quod altare pius Rau Joſias deſtruxit,& deteſtandum cultum ſuſtulit, illuc transferendo ingentẽ offium morruorum acervum, ut ita ſubditos ab immaniſſima idololatria deterreret. Poſt. modum omnes urbis fordesilluc deportatæ. Unde ad ſimilitudinem, Infernustut appellatus. Gehenna, à terribili adſpectu. Quemadmodum vallis Joſaphat divinum judicium& vindicta, à miraculoſo auxilio. Et ſihocintuitu fiat citatio, nonpot&t dici fuperſtitioſa, quam ſi Dei præſentiam ubiq; præſentem& auxilium, ad certun aliquem locum& tempus ſuperſtitiosẽ alligemus.
J2. Anautem in caſu dubio ad cruendam veritatem occulticit minis: vel honoris& famæ defenſionẽ ſubditis licité duella decernete
a Et num provocatus abſq; ſalutis diſcrimine comparere poſſit? quæit.
tur,? Utrumq; N. 4) Tentatur n. Deus,& proximi dilectio hoc ipſo evertitur, e. eon ſaluiſtin 5.E. monomachiam, 2.. 5. Ergo non concedendum, Deut. 6. 16. Matt 4.7. Idem pro-
batur arg. un. C. de glad l. ult. C. deprob. Neq; Magiſtratui permiſſum, in occultaper
cataſquæ Deus ſuo judicio ſibi reſervavit,& quorum veritas abſq zdiſcrimineinda
gari non poteſt. d. c. conſuluiſti, in fine.inquirere, Mert. cl 4. c. 19. ſ. z. Nec quoq; Dem
alus emedigmin daaions 1 obis reijquit, quam reſtes,&j uramenta, Hah,us
19.15 6. Quinimòô qui duella permittit aur odit, aut amat utrumq; Aut diligit unum,& odit alterum.§1 utrumq;odit, homicida eſt, 1I. loh. 3.15. Si verog trumq́; amat, crudelis eſt, qui tanto diſcrimini amicos fübjicit. Si unum plus ama- quam alterum, contra Chriſtianã charitaté paſſionibus indulget,& privatis affect:
hasee innocens cum reo commiſſus, ſuccumbit(quod fieri poteſt ex naturæ otit
ubi non it iti ni fcanti
, on innocentior, ſed fortior& peritior fuperat, c. ſignificanrib. epuns vab Xqle
Uhr=
hrichKleucomse e
. narem ledr wamofcnanles lcd 1 u
—ͤ rubtctxnalalatef
5 uſidm 314
epicrtepin an aicrGn Ouna e brn9 4D E wAlu Ctunn nsdebuitad rcei I dt iuruiin, pitatinfamit,. eranappatelet t nu hxuninN P Nonn foris btey nih 1 twanmum lm r
waentad inten
dttepondu aa t
ullluda fon 1 latznrdefenf 1 d Kabono riroc⸗ a rrrerſalute,„. ernifere 1 außetk I. eum donc arn n.

74
D. Ichann. Nordermanni. 309 dnae
f d„quèhomicida eſt,& Reus commeritã pœnam effugit. Si deniq; reus ſuccumbit, id LLC CIa,...... 1ℳ½l».... 1 22 de ah non fit per viam ordinariam, ſed vindictam,& quidem per ejus manum, qui motta
T JOp„ 2.. A47. 4 2 4.„ nu liter iplum odit, acætetnaà falute privavit 5) Prov. 20 22. 24.19. Rom 11.14.17.
II. Vorhrh„.— 4 1. 21 ſt 1 Co7. 4.1 2. 1.Theſ. 5. 1ſ. Num. 3 5.21. Martyr. cI. 4. c. 1 9.&x per alleg ad it. a. Multòõ mi-
dauläpertg. 7. 6 S S 11; dadia dag nusabſq; Principis decreto in arenam deſcendere poteſt, arg. l. 4 5.§. 4, adl. Aquil.&
dasegtng Aeuſt. Sjur Gen. 9.6. Quia non eſt defenſio, ſed ultio, quæ in jure& ſacris literis dde ChNAnn„— 7... ſeCiüc ſevetteſtprohibita, Lev 19.1 8. Deut. 32. 3 5.I. N ex plagis& tabernarius ad Aquil lnul
z
deiuih 32 4,C. Ae luda 1ult C. de vi priv. Deindealiter honorem ſuum,& famà defendere deschuſ potut.Ergo non debuit ad violentam defenſionem profllire, A. 45.. qui cueen alster, chdti.191.cauſ 13.§. a4hac ibidemqh gl in ver. adducas. Obrechtus de defenſ. neceſſaria, c. 9. Krindäm Jallum auté, quod fiat infamis, qui non compareat,& dereftabilis eſt conſnetudo bonenit Germ.ubi propterea mappa reſecatur in loco ubi talis ſedet, Agric. in epiſt. de cogreſſu ſaphaummt Frid Imp. cum Carolo Burgundo. Nec quoq; ulla hic eſt fortitudo, ſed muliebris m ol. rewpor dir Üities, Nov. 59. in pr. Non n. fortis temerè, ſed cum cõſilio quævis periculo adit,& ta- lolepeieem tumjuſta, honeſta,& Reip. utilia, Ariſt. li 3. c. 10. pol. Obrecht. c. 11. Sibi imperare ſum- „Kateman maeſtfortitudo& maximum Imperium: Seq́; ipſum vincere palmarium. Si vitæ il- hritopaleit Jostedet, multæ patent ad interitum viæ, ut provocanti Pyrrho ad duellum de Re- focaſeim gnodecernendo,rectéreſpondit Antiochus, Elut. in Pyrrho. Mortem exſpectare, nõ redllme praxenire debemus. Illud n. fortitudinis: hoc remeritatis eſt, ac deſperationis. Fru- ubichmſte ftrahonoris prætendunt defenſionem, qui hoc modo non vindicatur: nec quidquã dät. QWii Koneſtum minus ac bono viro conveniens, quàm certamen ſuſcipere, in quo ſi ſuc- auskerentait cumbas æternà privatur ſalute,&communem cum canib. ſortitur tumulum. Si ad- lololatiadar verſarlum proſternit, carnifex omnium mortalium vi liſſimus, demto honoris tor- mültuänt queqiplus collo reſtim injicit. Et tum egregié conſervavit honorem. Si verò fugã e- um altſui laplus ignominioſo, cum bonorum amiſſione, mulctatur exilio. Nulla ipſi quies, tuituaen qui petpetuum animi tortorem circumfert,& ad cadentis folii ſtrepitum horret, tem aullt actremitmiſer, qui ante olympum concutere& mundi machinam dejicete viri bus(uisputabatur. Seriò igitur improbo quorundam Regulorum Italiæ morem, Lim quipafim ine delectu non ſolum duella permittunt, ſed loca adſignant. Alciat. de m weidn ſign. cert. leit 3z. Multé minús convenit rationi Status, Regnũ, vel Civium li- mpalece bertatem, quorum vel paucorũ fortitudini ac fortunæ commitrere. Quodn. Princeps ſuà virtute& prudentiâ defendendum ſuſcepit, id pauco- deretutohe rum arbitrio& fortune temerè committitur. Dominisu⸗ Gyllenius ſib. ↄac. 10. de re mil. S. 6la Siernali ajen, 6. in Liv. Deinde ſignum eſt timoris, diffidentiæ,& deſperationis, üpermiſinn quxlonged Principe abeſſe debent. Omnibus igitur copiis dimicet. Nihil juvat cõ- eritasabläe danan dartem exemplum Davidis cum Goliatho. Hoc enim impullſu§. Sancti fie- 14 K13ſu, daf(üſtvickoriam contra Diabolum repræſentabat. In conſequentiam igitur ſtes,K urmns endum non eft.
za dalget ſ 4..... viagein pedibu Sortilegii ſuſpectas perſonas, in quibuſdam Germaniæ locis, manib. ac dfesgwſ Sedlbusin tranſverſum vinctis, imponunt aquis, quæ ſimerguntur, à ſcelere puras ze t d. pro-

310
De Jure Principatus, pronunciant, quæ verò ſupernatãt, ſortium impietate teneri judicant. Sic olim ſpu⸗ rii à legitimis liberis dignoſcebantur, quorumilli merſi hi verò aquis in natafle ſer bit Julian. Apoſt. in epiſt. ad Antiochum Appellantur autem hæ probationes Vulgares ex eo, quod à vulgo& plebeis inventæ,& propterea inventiones Diaboli dicuntur eeee,S 1. 9.4, fn. de purg- vulg d c. conſului/ i, 22. q. 95. Dambhont. in pr. in erim. az Bin fela. in tr de confeſſ Bodin. lib. 4.c 4. de Mago. Dæmonom. Hotom. 9. 44. 1 feud. W jerss lib. 6. de praſtig. Dæmon. c. 9. Godelm. de Lamb.& veneffc. Et qui huic rei effectum pro. pationis ineſſe exiſtimant, ac fidem ſuperſtitioni adhibent, graviter peccant, quis iabolo habito, procedunt,& in ejus laqueum cadunt,p. pter actũ implicitum cum Pæmone. Dum n.homines ſcire volunt occulta permo. dum, nec à natura, nec ture permiſſum, Diabolus accurrit,& manus adjutrices por- rigit. Cauſa autẽ quòdnon ſubmergantur, non referenda eſt ad levitaté, quæ nulla eſt in Diabolo, cum ſit qualitas Elementorum compofſitorum. Nec quoq; ad con- temptum baprtiſmi. Hæc enim contumelia in Deum, cujus fœdus violatur, nonse. tõ in creaturam in animatam redundar. Imò ſi hoc verũ. tum in omnem aquam illa non redundaret, ſed in ſacramentalem ſolam. Non habent igitur flumina juſtà ſuc. cenſendi cauſam, nec mergi prohibent, ut vult Scribonius in ſuo ad Senatum Lem. govienſem ſcripto, de probat per aquam frigidam, cujus argumenta ab Ewichio, Herm. Neuwaldo,& Pinciero erudité ſunr refutata. Deniq; non ſuſtiner Dæmot Lamias(quib. omnem operam ad ſalvandum addixit) ut reas declaret, q ui non dele- ctatur juſtitia, ſed potius innocentiam earum in conſpectuhominum(Mallet enim talem, ſi in culpa ſit, innocentem,& ſic in profundum deſcenderet, quàm ut perſu- ſtitiam hæc præda ipſi eriperetur. Et ut in tali opere, dum fortaſſe unam animãpet. dir, quæ ad Deum per pœnitentiam revertitur, ſpectatores huic rei finem adhiben- tes, in ſuperſtitione retineat. Cùm igiturhoc judicium illegitimum ſit, per tortutam quoq; ſubſecuta confeſſio nullius erit momenti. Imòô etiamſi perſeveret in ea con- féſſione,& aliarum ejuſdem criminis conſortium teſtimoniis fuerit rea delatanihi hæc ipſi præjudicant, quia nullum judicium præceſſit legitim um, arg. l. non dubium C. de lI. l. 2. C. de accuſat. l. 4 C. de quaſt. Peinliche Halß gerichts Ordnung. art. 101 Pnd ob auch.&E art. 6 1. Gail. lib. de pac. pub. Mynſ. cent.; obſ. 8. n. 7. Zanger. Ae o.tub n. 10. Menoch. lib 2. cent. 5 caſ. 474./n. 42. 5) Cunigundis Auguſta Henr-. II.Imh uxor ſe ab adulterii crimine purgavit, gradiendo quindecim paſſus nudis pedibus ſupra ferrum candens, Bapr. Fulg lib. 8. Giovan Bap. Terzo di remed ſoprem. ¹) Hæc Monachorum impia& dereſtanda probatio in Concil. Wormat. inſtituta, c ſehhs-
umplicitè, ex pacto, cum D
4.4. Ubi ad inveſtigationem furti commiſſi in Monaſterio, celebrata Miſſa,& pfæ.
ſentibus Monachis hoſtia porrigitur, his verbis: CoRpus DoMiNI sIT TIEIHODII
4p PROEATIONEM. Ex quopater, quinam abuſus ſemper fuerint in Papatu. Com-
vertunt enim ſacrilegii ſalutis remedia in damnationis æternæ occaſionem, tper flammas, aquam ferventem,& ſortes, de quib. Hotom.. loc. ubi has probatio- nes furioſas vocat.
F. Nec quoq; admitto, ut certum præſenriæ indicium homict de abi interfecti cadaver ſan guinem emiſerit: a Imo periculoſum judl eſt, ad Equuleum, vel mortis ſententiam ex hoc ipſo procedere, nilall
probationes adfaerint. ⁵ 4) Ir.
e 38
anpregtrdam an1= kuch lo pſot l
8
ee 1.
3
tanrern upertiiꝰ t
ampoker quiad At aharaul ut nira 2⁴ Mogautemin ct Gas tttequiruntur& ertns. Nc H upunents ret dn tnueſ. Etſinula a unnocentem ccra yeſcnpüt ſie tr
ail 8 Allosgulhca
—
riurauem Ia
8
ese A.
dunlieret, ſit dalunt ep 15 t lut, utPhar, r. Rrrelypoct u Adte K 0 3 ir in Eenon adho da Tyroximum au n
dulinem P5

D. Johann. Nordermanni. 31
adleengt a) Exiſtimant quidam hanc ſanguinis deſtillationem fieri ſpirĩtibus homi- doaglümn cidæ ferventioribus, oculis in vulnus fixis, ubi animus commotus& perturbatus, eptobam contra occiſum hoc efficiat. Alii dicunt, per virtutem communis naturæ hoc fieri, desDaa utitareum declaret. Alii putanr, Diabolum hoc efficere, ut reum ad lecurum er⸗ nho ng ducat& ſupplicium. Quod non eſt verifimile: Quia non delectaturluat upra dixi ju- 6 Riualméhac rarione prædam amitteret, quam venatur, cum reus facilè poffit con-
anesch nharut. Sls Nenre (ſi ab ipſo fleret hæc deſtillatio)ut innocentes in diſcrimẽ de-
ühuicrach. vetti. Verifimilius eſt,( 18 1... Aucetet: vel adſtantes in ſuperſtitione confirmaret,& judicem ad iniquam ſenten-
„ Lraftetne. 4A 4, 18 6. 7...-. 7„. oslaouen viam deduceret impoſtor, qui ab initio mendax fuit& ſanguinarius, Wiber. depraſt. wchuun damn.: 9.Lemn. de occult nat mirac. lib. 2.(. 7. 5) Godelm. in tr. de mag.& venef.
. 3„. 1...«. 412..— r* ⸗ ni- Kantst Zaug de 92 a ult. Non autem in criminalibus, ubi de vitahominis zgiru liiſpicion busniti uHcit, ſedrequiruntur probariones luce meridianà clariores, l. ² 5.§5.4d1.
etadlerira 1t,1 r s lu, nà cla 38 dem. Necq lul adadult. I. ciant, C. dæprob. Neq; ad inveſtigationem veritatis atormentis ſumen- ſluvia duminitium, ſed argumentis veriſimilihus, J.8.§ 1. C. de quaſt. sap conſuluiſt 1 2,4.511. uminonm Amiias, 10. fde quaſt. Et ſi nulla in dicia adſunt, ſatius eſt impunitum relinquere tipturhunn nocentem, quam innocentem condemnare. Alium modum Proeedendi D zusin Kuuſtont occultohomicidio præſcripfit Iudæis, Deur 21. Et ſihi modi fuiſſent legitimi abſq; dA.—. I. 4
Gauruna Aobioper Moyfen illos ſignificaſſet. — dlIl4cl, 9 1 d...„. 2„. gr enig;nonlhh ſ6. Quæritur autem, Utrúm Judex, ejuſdem criminis reus, poſſit essdecuant condemnare alios? A.
wanädh ahomäaun. 24 M 64 lobomm 1 Namft hoc non fieret, vitiis aperiretur feneſtra,& Reſpub. everteretur. Nec
ſ..&—
ſcenäerng Chuitus leh. 3 7. voluit, ut Phariſæi deſiſterent ab excuſatione adulteræ, ad ipſum
forta eoa 4 d c(ed 8 47„, 4... ſe. d li ci ibi eductæ, ſedpro munere hypocritis ſuaſit, ut ſemetipſos eximerent delictis, quibus
gg 1 Mhac 2 41„.. 0*„ 5 res ic 7 obſtringebantur, per fidem& pœnitentiam. Caſtigabat igitur illorum hypocriſin, We
bennm 4 quiab eodem ſcelere non abhorrebant. Deindeut remitterent privatum odium, amipelſett. 1 1.„, tamifeten uoperſequebantur proximumillum trahendo ad publicum judicium Iian lal
Lonüisftenn 4.c.14..vl.
oitimum 9 6 e. 3 4 4 4 4 dats di 77. Multitudinem puniendorum, præſertim in caſu rebellionis
!),8a71 unico quaſſictu, tollat Princeps, non per intervalla; a Pablici verò odii ndis aaauht maculam, ſbi ex fuſo cruore adſperſam, viluum quorundum hominum, deiinalu tanquam iræ miniſtrorum, ſan guine, ſi ſunt in aliqu⸗ noxa, eluat. b „ürnuſfs„4 Inu téporeperſecare prudentis eſt, ne cunctando latius ſerpat malũ. Ammir. Normarr 1ib..4 9. Et incidendũ ſemel, poſtea verò adhibendum linimentũ. Tac. I. hiſt. Lipſ. etio,eeben lib 401 Specie quidẽ acerbius, ſedre mitius. Nam rep etita& frequẽs vin dicta, pau- vus Douin coru odium reprimit, multorum autẽ irritat, Sen. l... de Clem. In primis verò in eapi- erfueäirnlt tarebellionis abſq; moraſeveré animadvertat, nerepetità conjuratione, Remp. in tetveocun majus diſcrimé deducant. Conſt. Imp. ſub 4A 1526 SEs ſoll ſich v. die jenigen Ful Pac. dtam Ah 1 n2 Duro di Paſcalo in Aul. pol. reg 141Nunquaautem ‚ſi à plurimis læſus accura- Mäul inndniras innoxios, ut metus in deſperationẽ convertatur,& veniæ diffiden- eutie Sl 5*— accendat, animos ſociorum ſolicitet: ac deniq; furentium rabies o- 3 ih on tingat. Liv.723.(Nam& ob hanc rationem prudens Capitancus, hoſtem 41m a ntem non ſolet adigere ad deſperationem, ne milites incautos,&perſequen- ciplopi do defellos, fugientium rabies objiciat, Liv. 1.7. Ammir. l. 8.6. 7.) Niſi conj uraie uerit

—— ⁰
———y——
A 9 9 312 De Jure Principatus, fuerit detecta, tum ſedulo in auctores, neReſp. naufragiũ Patiatur, inquirat. Ammi 11./ 8. G1.17. c. 5. Caſar. l. 8 de bello Gallico.) Hac ratione vulgus placatur: Imò læta- cur rccidiſſe iram in iræ miniſtros, exiſtimans nullam potentiam ſcelere quæſitam cuiquam eſſe diuturnam. Curt. l. 10. Tac. l. 3. Ann. G 1. Hiſt. Plin. in Paneg.
58. Caveat ſedulo Princeps, ne ſit ſuppliciorum vel tortura ſpe ctator. Neq; permittat judicibus, ut quæſtioni ſubjiciendi extra mo. dum torqueantur, præſertim in quæſtione dubia, ubi ſæ pius lacerantu ianocentes,& ſummo cum diſpendio, cum honoris, tum valetudinis di-
mittendi.
4) Non eſt res Principe digna, inter ſupplicia; cadavera, oſſa ac interem.
torum cineres verſari Cavria. in tac. 214. Sed ejus præſentia vlgò cauſam præbet ſuggillationis fami, odii, ac ſummæ crudelitati illud adſcribit.Ubiigitur pœxnain. digenda venit, alios ſubdeleget; Ipſe verò præmia diſtribuar. Hac ratione oſtende: populo, ſe nõ delectari carnificinà facinoroſorum, ſed invitum ac magno cum do. lore ad caſtigandum procedere. Tacit. 5) Iſta enim membrorum diſſolutio, gravior eſt utriuſq; manus abſciſſione Nov. 13 4.c, 1 3. Paris de Put. Et teſtatur expe: rientia, plurimos in ipſa tortura immodica mortem obiiſſe propter extremas cot-. poris anguſtias& eruciatum, quem ſuſtinere non poterunt. Boſ.in er. crim. tit. Aetun nu. 1 2. Col. in proc. execut part. 1. c. 6. nu. 46. Vel etiam membrorum contractionem, ita ut per totam vitam, nęq; ſibi, neque ſuis prodeſſe poſſint. Ideoque graviſſimam hæc tortura continet injuriam,& damnum adfert irreparabile; Mexoch. Deniq; non ſemper quæſtioni, Cuaſtes fragilis eſt, fallax& periculoſa eſt, fides eſt adhibende Nam pleriq; patientia vel pertinacia ita tormenta contemnunt, utab eis veritaser- primi nullo mo do poſſit. Alii tanta ſunt impatientia, ut quidvis mentiri, quam paſ tormenta velint. l. 1,§. quaſtioni, de quæſt. Præficiendi igitur viri diſcreti, religioſ a prudentes, qui ſpeculatorũ crudeles impetus moderentur,& immodicé ſærientib- fræni temperiem injiciant, ne ultra modum præſertim caſu adhuc dubio& incefto, in miſerorum corpora ſæviant. arg.! z. C. de cuſtod. reor. Carol.. conſt ſub Ann. 1 2¹ § Vnnd nach dem v. Auch etwan viel vnſchuldig gepeinigt/ vnnd vom Lebenzun Todt gericht werden.
59. Aſyla prorſus ſunt deneganda refugis nocẽtibus? aEt quiEe- cleſias,& alia loca ſancta ad ſalutis aram ordinarunt, ex domo Dei&o- rationis, fecerunt ſpeluncam latronum. 5
4) Aſylum eſt locus refugii afflictorũ. Quod aperiri debet honeſtatis ratio- ne& humanitatis intuitu iis ſolum, qui caſu; aut per imprudentiam in aliquodin- fortunium inciderunt. Nec recipiendus reus antequam rationes Magiſtratui erpo ſuerit Deut. 41. ⁵ 19.2. 105h. 20. 7. Nu 35.11. Namut ait Poera 2. de Pomeo.)
Confugit interdum templi violator ad aram. . Nee petere offenſi numinis horrat opem. A nepotibus Herculis miſericordiæ tem plum aſylum eſt conſtitutum Athenis:pof. modum verò Theſei ſepulchrum habuerunt. Alex. a5 Alex.. 3 e. 10. Epheſi fuit De niæ templum, Strabo l. 1 4 Hen. VI Imp. Barbaroſſæ filius Briſacum Briſgoviæ oypi
dum, veluti miſericordiæ aſylum pauperibus ædificavit, Eriſing Ly.&. ult Romulus Remus
9 ſol 1
Urrerumnbusſce nkrui-entices, q
4 7 nf 4 Al 6 egconcedercat, à 1 ,Muu17 4 Et E
1 ouam opptell 14
. ctorum ent dom f 1
1
Wſäoraapud Prof a llmftcihs(pel aen
a baltan K& n
u Nev. 7.e. falenfi Can d 0 70
au quoc jurl krirginl val. †
ſeflrglul vale
etcum pe 15.
ke Dr nclpi, w
inpunitat ar
dantta legem Te
mobſcurr 1 hxrit Caffr, en Nama Ge2. 3 üdago, A6 4,. ddwr 8.16 unm
andum ne 1 annolitut, a. b
6. 74 Funarig 1 ei Aach lechra 1
danalh* V die enin a ci
auddchit a⸗⸗ aöliaan n dun f at 8 8 deamori- f M
ſerfan 1 1 b mahrote dbdarae e.

D. Johann. Nordermanni. 313
uund Remus naittereneeomſh 2 ſeeleroſ utiliratis gratia Roma apparuerunt aſyli, danlaa Liul. Quos ecutl 1 vne e Hend 3 cdelne ereter omp de,Paufe Se p ls⸗ lanna immunitatem conceſlerunt,& paſſim Eccleſias apparuerunt male cis, c. 6 fin. eim Wheh muu. S. reum,&. de ſin. vit. 1. 7. 7. 4 Etiam non conſecratas, c. 9. de immun. 65) Hæ tum waln onceſſiones juris ſunt corruptelæ, ſcelerum incitamenta, homicidarum ac farum adjickrih receptacula potius, quàm oppreſſorum z2c imprudenter lapſorum, adcon firmatio- bi deh nem äntichriſti tyrannidis inventæ. N ec enim hominis eſt, contra Dei legem exX- relim& immutabilem, æquitatem aliquam fingere, Deut. 4. Mart. claſ. 3.6. 4..28.
zrunſ Anſpelunca effractorum erit domus hæc, in oculis veſtris, quæ vocata eſt de nomi-
nemeo inquit jehova apud Prophetam, Eſa. 56. ſer. 7. 11. Domus mea domus eſt daren ot otationis⸗At vos illam feciſtis ſpeluncam latronum, Matt. 21. 13. Mar II. 17.Luc. 19. tiarülgben 46 1 ².*. 16 Rapiatur ab altari& digno ſupplicio fubjiciatur ſceleroſus Exod. 2114. Ddit. Ubiig 1. Reg. 2.34 Grc. z. 29. Nov. 17.c. 5 6 7. No. 37. G 117. c. 1 5, arg 1. 2.§ 3 ad 5C. Vell. t. Hacuht.1 C. de hu qui ad eccl. conſug. Carol. M. Imp. decreto ſub An. regni X i. referente Mol con- ritumemg eraabuſts Pap. Mart. cl. 4.c. 10 7°d⁴. 15.
2
4.— nmenbrem. 60. Summa quoq; jurts eſt corruptela uſtitiæ Dei protſus con-
at hn tratia, quæ ſponſæ, virgi l vaſt=li, aut creaturæ Papæ, Cardinali pu 1 Hinhn to, motti præcipere reum permittit. a Aqua non diſſim dis illz, quæ ob . Dompam nuptial m Principis, vel novi Domini inaugurationé reis gra- ir ogs Viorum crinnnum impunitatem concedit. 5
ndilezhuit 4 Eſtenim contra legem Dei, rationem, bonos mores,& lædit pietarè,& lack Rinctt marimejultitie Solem obſcurat Cardinalis galeri ſui impoſitione noxium, qui ad mnunkutäd lapplicium ducitur, liberat, Caſtr int addictos, in pr. C. de aptell. Idem poterant genti- quidtisneui Uum Dontifces, Plus in Numa Geil. 110 c. 1 Bod. de rep 1.1.c. 10. 5) Princeps namd; or niidicei eſt ditina majeſtatis imago, Alb ad Idecernimus, C. de§§. Eccl. Con ſtitutus ut Faciat dör, Kimmni jälühan Kjudicium, Prov. 8. 16. Et q uijuſtificat impium, ab ominabilis eſt coram uadhuttä- Jehora Prov.17.15. summum, quidem eſt Regale, captivum compedibus ſolvere, Lan Bos, der.217. Sedcavendum ne fiat contra rationeff& honeſtatem. Dignus Deo, qui Deo nihil indignum molitur, Agapetus ſched. 3.
r. St igitur maxim é ſollicitus, ut juſtitiæ lancem rectè dirigat, nocch tjulgus ſecurim non ſecuréè nimium, ſed parcé& juſtéè diſtringat, a run8,c 1 veſu⸗ credulitate, aut mollitie in ſubditorum odium aut contemtum Helkie, Utrumque enim Principem evertit, ſed hoc citius, quàm Mlud. c
darol rigt wmͤm
eriti debet he 4 N..„..„ 7.. rcderiu ,u, Nonminus Principi turpia ſunt multa ſupplicia, quam Medico plurima mhene ſuneta Sen. I. de Clem.& l. l. de ira, Cic 2. offic. 5) Ex levitate oritur contemtus, ex
. eW.. atioues nimia ſeverir 1. 9:„ t nimiaſeretitate odium,& interdum ſubditorum defectio Lip/1 4. c.. 2. Ariſt. 5, ol.
9 ens uAn 10 Malg—. 3 1. 20 d Malén. ceſſit Rehoboamo nimia patris ſeveritas; Quia cum nihil, ex ſtulto con- daran. wrum derigorepatris veller remitrer tribus Iſtasli 12 16, g ‚derigore patris vellet remittere, multatus decẽ tribus Iſraëlis, I. Reg. 1 4¾4... 2 3..„„.. a. dicRex Hiſpaniæ, propter ineffabilem Albani ſævitiam irreparabile damnum ' conät ſonſit in B loj ¹ 4... 2 1. 35 faoh zuritag elgio. Errat namque, ſi quis exiſtimet tutum eſſe, à quo nihiltutum. Se- Kelen is 1lne ſecuritate paciſcenda.! Eſtque inexpugnabile munimentum Princi- u 10 vamor Civium. Sen. de Clem. ad Nex. Extremé auté abſurdus eſt Machiavellus, qui üt igj Rr exiſti-

214
De jure Principatus,. 1 exiſtimat, Principem huic malo prævenire poſſe, ſi per fas& nefas Emedio tollat,& crudas Buſiridis aras ſuſpectorum ſanguine conſpergat, ſeq́; fidiſſimorum ſatelliti guſtodia muniat. Hac n. ratione ipſi tyränidis venenum infundit,& poſtea antidori parat, creatq́; ipſi periculum, neſcius an evadere poſſit, nec ne. Quo quidquid iu ho⸗ mine politico inep tius ſfit, non video. Prin cipem ſfuum inſtruere deb uiſſet, ut exir. tutis& naturæ præſcripto imperaret, ac civium animos fibr benevolentia devinci.
ret, quo extra omne periculum, ſecurus abſq; ſatellitibus in utramq; aurem, etian
in fubditorum ſinu dormire poſſet: non autem; ut ſe difficultatibus illaquearet, uj ejuſmodi inepto remedio indigeret.*) Quia in odio adhuc aliquis metus
contemptus verò, excuſſo reverentiæ fræno, efficit, quod metus prohibebat, Lipſih
4.c. 10. Ariſt. 5 polit. c. 10.
6². Tuatius tamen eſt habere Principem ſeverum, ſub quo nibil
. 12. quam lenem, ſub quo omnia licent. Imõ longius abſunt à ruina crude- les, quam molles& luxuriofi. 5.— 3
a) Lenitas namq; nimia Imperiorũ eſt peſtis,& licentiæ mater, quæ injuſti- tiam progenerat, injuſtitia oppreſſionem,& m alorum libidini omnia ſubjicit. Coſm. Bart c. 3 2. diſc. hiſt. Quinimo crudelior eſt Princeps, qui omnibus, quà qui nulii cö⸗ donat. Hic enim ſua diſſoluta indulgentia cauſam præbet multorũ perniciei, Puuf Pac. c. 3. 94 Severitas verò virtutũ eſt cuſtos:& fubditos continet in pace, Cia ß Fulv Pac. n. 56. Goſ. Cartoli d. loc. Ita tamen temperet ſeveritatem benignitate, nein crudelitatem, virium extremé deteſtandum,& Principi exitioſum, degeneret, 1ie- Hiciendum, de pœn. Pac. d. 1in. 59. ⁶) In crudelitate adhuc eſt aliquis metus, quita-
men, fi in deſperationem degeneret, valde regimini eſt perniciofus, Fulv. Pac..n
76. Luxuries verò muliebre eſt vitium, non modõô Regis, ſed& viri opinionem de⸗
trahens. Lipſ. c. 1 2. Hoc blandum malum Hannibalem armis invictum cum Punic
feritate fregit,& illecebris ſuis complexum, Romanis viribus vindicandum tribuit.
Hoc infami vitio, quo virtus atteritur, victoria langueſcit, ſopita gloria in infemt.
am convertitur, animi pariter& corporis vires expugnantur, hoc perierunt Sarda- 4 3 7.. 2 31 85 napalus, Xerxes, Oroſ. l. 1. c. 19.& infiniti alii.
6z. Et quamvis tyrannis Deo& hominibus ſit exoſa, ſubditistt. 8 2 4* 4* 8 men non convenit, Principem ſuum, eriam ſæviſſimum, perſeqyui aute
medio tollere. Dico igitur, etiamfi Princeps fuerit libidinofus, adulter, obſcœnus, raptoti improb-. incendiarius, luxurioſus, prodigus, contemptor Dei, A
F 4 4
ſabain entis ſanguinis effuſor, fœedifragus, tributorum exactor iniquiſſimus: Tamt
lunt iris dh bnenir contra ipſum rebellare, nedũ occidere. Non. cujuslibet 1 t111 11b a 5 4—. de Srn
dubjacet ſacroſancta Principis majeſtas, 1. Pez. 2 Rom. 1 3. Matt. 17-I. TIm
2. Reg. 25. A1. 2 3 Exod. 12. 28. arg. l. 12.§1. 0l. 1 3. C. de har. Fran. Iun.] 3.. 5. denaßs, ꝛa adm. Eccl Nobil. Warm. ab Erenb. de Regni ſubſia f. 30. Ammir c. ult.l. 19 up in 1;
Ne. 4„*.—2. N... 8.. 4*.. 3 eq; fas eſt filio violare patrẽ etiamſi omnibus ſuppliciis fuũerit digniſſimus: 8
mulla impieras vel ſcelus eſt tantum, quod parricidiò ſit vindicandum. Q iint han 152 declamat. Multé mintis, patriæ patrem, immortalis Dei munerè con ceſſum go- mnib us facrum„Bod. 5rc. 2. Nec ullibi conceditur vel Peue 17.1. Sam S aut altti ſacriu literus efuſmodi facultas: ſed contra hocſeveré ultum le gir ar, 2. Reg. 4.14 121
7
Doh.
1 69. 9 n esgun vol A n anaten DCtos,
poſtata, ſacrilegus
ſcaitt gvocheni 2
1
uorten pro noffre=
Ktioſoſtilma,ſic
rteäus dem dic/ I
Koturimpt. luinpis corwd altwcipes, u. midſehaber a je dejum d 1 uselecltus4 4
ümkꝛe promil&
eiät eremplumn
dnleirlum ka tlKpyramis 5 unne Cotot 4
4 1oſ cuan eglam fuiſſe g Nenaunenn ter,

D. Johann. Nordermanni. 319 Rcasthn 24. Quodſi Deus quandoq; voluit exturbare Reges Ju dæorum, per Babylonios,
ſtümm velAfl yrios, non autem ſubditos, id fecit. Unum tantum jehu, contra Dominum ainbt armavit, quod peculiare fuit, ergo in conſequentiam non trahendum. Mart claſſ.4. qu„,20..13. Nec obſtat, quod David fatetur Semei Dei juſſu convitiari, quia min imẽ teedclit commendabat obſequium, ac ſi Dei imperio pareret proteryus ille canis: ſed ejus fbenendhan ungnam flagellum Dei agnoſcens, caſtigari ſe patienter ſuſtinebat. Dam enim per nurnah impiosperagit Deus, quod occulto ſuoj udicio decrevit ‚non illos excuſat, quaſi utaibuh obediant ejus præcepto, quod datã operà pro ſua libidine violant. Sic Deus dedit W adhura lium ſaum in mortem pro noſtris peccatis? Judas verò ipſum prodidit contra Dei etusgut legem. Hic Dei actioj uſtiſſima, Judæ autem peſſima. Et ſic fines diverſi, diverſos et- iam operantur effectus. Idem'dicendum delſraëlitarum defectione à Rehoboamo, veruw ſch Calv. 8.6.18 /.4. abluctan 64. Serié igitur improbamus turbulenta& ſanguinaria J eſuita- tum conſilia, ac impias eorum conjurationes, qui indifferenter quoſvis, cenamn eriam optimos Principes, unctos Domini, qui ne guttulam quidem ty- diniomi rannici anguinis in ſe habent, proditorièé armant. Mäldoügn Abhorret n pietas ab ejuſmmodi ferina rabie& barbara laniena. Sic Barrierus, tmültriym quiMolini Borbonie executus 4.1593 àVarrada, Jeſuitarumanteſignano, animatus coninemg in GalleeRegé, cum hac promiſſione, quod perpetrato hoc ſcelere nefando, rectã etirnenden in paradiſum iturus, idq́; exemplo Samſonis& Eleazari, qui pop ulũ Dei liberarunt. exitiolumch dic quoq; Johannem Caſtellum Pariſienſem, in eundem Regem armarant, ut teſta- ucctalqun tur Apologia Caſtelli,& Pyramis in dereſtabilis parricidii illorum con ſilio ſuſcepti, decnicoböfu extruda Qerurſus arte Cotonis Jeſuitæ(qui de rebus abſtruſiorib. Diabolum cõ- 8,leiKin fulereſolet, ut factum A 1605. cum eſſem Lutetiæ)eſt demolita. Quam poſt aliquot ambiwin ſecula negabunt unquam fuiſſe erectam, ut de Papiſſa Johanna idem jam faciunt. bwude Sic Comoletus pro consione in templo D. Bartbolomai, ad cœlũ uſq; evexit parricidam ſcit, piuze Heurici lll. cum hac exclamatione: Il nous faut un Ajod, fuſt il Moine, fuſt il Sol- dat fultil Goujad, fuſt il Berger, n'importe de rien. II ne faut plus que cecoup pour naetttenos affaires bau poinct, que nous pauvons deſirer: Ideſt: Ehude nobis aliquo bos ſteanb vpus eſt, nec refert ſive is ſit Monach us, miles, ſervus, aut ovium paſtor. Unico ictu riclmumg endüde expediri& ad opratum finem perduci poſſunt, Monſ Arnauld procurator eg ita contra leſuitas cum eſſent expellendi regno. Buſcherius impius abdicator Henri- ci Ill.in prafatione abdicationis in quit: Propterea fiat, ut cum de priore(Henrico ſc. abulerdi IIIijuſte abdicato dixerimus, de hoc quoq;(Henrico ſc. IV.)excludendo, imo con- torDe,ih terendo ac perdendo dixiſſe videri cupiamus. Et e.19. lib 4 abdicat. UIt Æglonè Moa- Mgd bitam altet ajod imo etiam fortior Jacobus Clemens(quem Sanctum appellat) E cidete Nun pago Senonenſi cui nomen Sorbonna eſſe fertur, Henric. III. ſine palloris trepida- 1 Bam)9 tione cultello, quem ad id comparatum geſtabat, in abdomine trajecit, qui ut alter har Durm JupAs& AXRITus crepans, infelicem exhalavit ſpiritum, duo de viginti horis
— —
aarul, hor-
—
6
pecull. Anmtau poſt vulnus acceptum. Sic videlicer lapillus de monte cadens, ſtatuam ingentem is ieito ſaenlltraneiſeus de Verrona Jeſuita in ſua Apologia negat Reges& Principes E-
„ 1 3 Ns 10. 2..*—«.—. ſriinlin ugelicos eſſe legitimos Principes, ſed tyrannos,& propterea à quovis ẽt prixato
11. M occidi..
Deinined, e boſſe& debere Accommodans P/al. 7. dictum: O D zus deſtrue dentes eo- Deut, um in oreipſorum&c, ad Henricum IV. Galliæ Regem, cui ſupra dictus Caſtellus, D ,5 19 ₰‿ 2.
alegälo[Rr 2 jugu-

—
„ — „*
— ——
1 8
De Jure Principatus,
316
jugulum petendo illorum inſtinctu, gentem lcerat Sic Marrana leluita Toletan. lib.I. de Rege inquit: c. 6.. 37. 60. Præclaré ageretur de repns humanis,l mulr ho- mines, forti pectore invenirétur, pro libertate patriæ vitæ cont 8n ree 4 lalutis E 6.7 p. 67. Quid intereſt, ferro ac venenò perimere: Sed veneno minori ſitperie do majori ſpe impunitaxis. Hoc tamen temperamento,me auctofezven 8n9 uellcchn ſi non ipſe haurire cogitut, quo concepto pereat; ſed exterius ab alio cxPeriarut hiladjuvante co qui perim endus eſt, nimirum eum veneni tanta vis eſt. ur lella an veſte delibuta, vim interficiendi habeat. Toti denigq; mundo notũ, quid Oſwalda
3.— 1 171 ampligibhus noni ¹ Teſmond, Joh Gerhard. Garnetus provincialis, cum ſuis complicibus nonitapfs dem, contra Sereniſſ. Magnæ Britanniæ Regem Jacobum ejus nominis Quartum,
1
8) lan. An. 1606& actis publicis Garneti. Denique Campianus Jeſuita in concertattom
Eccl. Cathol. Tre viris excuſa fol. ⁊ 2. apertum bellum Evangelicis Principib. insicit,
velim, inqit, ſciatis, quod ad noſtram ſocieratem attinet, omnes qui per totũ Or
41 1..*„. bem longé lateque diffuſi ſumus, quorum continua ſucceſſio,& magnus nume: rus, Sanctum fœ dus iniiſſe, nec quam diu vel unus noſtrum ſupererit, ſtudium&
confilia noſtra de ſalute veſtra(hoc eſt, religionis& regni veſtri everfione) intes. miſſuros. Jampridem inita eſt rario,& inchoatum certamen. Nulla vis, nul- lus Angelorum impetus ſuperabit. Hinc ſatis apparet, quo ſpiritu ducantu hi turbones. Sed ridet Deus Catalinarium hunc conatum, neq; permittet, urſan. ctum ſuum ordinem politicum ejuſq; unctos evertant. Agite igitur prudenter,? cordati Principes Chriſtiani, circa quos divinæ humanitatis eſt providentia,& ſemper æternis liberalitatibus ſuſtentare dignatur, 7 2. Ae vet jur. enucl. Cavetele- bellium aſſaſſinorum inſidias, ac ſcelerati conjurarioni obviam ite. Veſtrm eſtc- cordiam& Imperii tranquillitatem cum Imperatore cuſtodire. Neq; media vobi defunt, quibus ordinem politicum cum Reipub. tranquillitate, contra vim Gigan- tium injuſtam defendere poſitis. Rebelles ſunt, ac divinæ humanæq; majeſtatis eit minis Rei, qui contra Kemp. ejus præcipua membra,& ſecuritatem conjurarunt! 1.§. I ad I. lul. majeſt. l. quisquis, C eod. Aureã Bulla c. 1z. Bod. de Repi c. 7. 1ib 1. Aſtirpeigi tut excindatur viperina progenies, Principum Aſſaſſini, ut Orbi Chriſtiano ſuapar & Deo integer fuus conſerverur honor.
65. Non minus dereſtor div ſionis monſtra,& ſubditorum ſcele
ſtas factiones quocunq; modo factas: a Imòô& ligas ſub prætextu reli gionis initas, ut virtutum viduas, rebellionis matres,& omnium ſceleri opercula, cum fuis auctoribus ad Orcum ablego. 5 2) Turbare enim pacé,& Remp.in diſcrimen adduceres eſt ſummum Maje ſtatis crimen,& ſeveréprohibitum l. quis quis, Cad l lul. Majeſt. Paulus V. ſent. 29 † aiseeler ne Hawneirzbezchen werhsennen re5. 5. 44. Carthaginem ejufqu din 7 15 GEer Clans t ſus laſe Alajei- 1u Dayicst RoOtriuneiNen jntdne iinperiuun actio Hannoniana& Rarchiniame 1 exercuit extremê factioin dei oe ulatsfiio Sylhm, Mla Saliorun 4 8 3 lan caſtte de engchachen Pr dom dA 4 cl. Comin: lib.. Angliam verô domuas
nis, ut Angliæ Annales teſtantun Dnllickibus perierunt 30 Principesregalis lanei atur. Non minus exagitavit Italiam Guelforũ RGide
linorun
...* 8„.—* 81 2 3 ¹ Ira 1 uſq; ſtatum in Anglia tentarint, ut patet ex oratione Regiæ Majeſtatis habita 15.
Noh
/ am 911„nenA ih kecanen 1uC i W ſce
4r Lre Yge 2 jeK Belans L rureuncutahmperatot 8 e p. N angelepaddd RGI
—
d 12 aihmemun clla
KeTrevoren lu Dach
twmis Kperhdæ mi. 11
1 1 kralam tranfta:
4 4 euam ledelllonls d
3 2 † tn Ftmdubitan. oegotiattactat 2
drrltasin Repub w. adclr.Brd 16.,44. Pdlier haldo D Mr daum guod on e dosplerunq, r
ene⸗ Rällce, ORtem 4
derealuntur
hi in haapendum, un ad un aigü. 13 fulecus 5.. Nuiccus i adolicorä)
wauiz er n mcriloru d dey aull Rega

D. Johann. Nordermanni. 317
ramſein linorũ actio: juſtẽ tamen& ſuo merito. Origo Guelforum eſt a Welf, fratre Henrici Sdülneaabſe Spend Saxoniæ& Bavariæ Ducis, qui propter ci rimen Majeſt.& affectatum Impe- ned rium ſuis provinciis ab Imperatore fuit exutus. Huic Guelfo mittebant auviliares 0 minadt ehnas lanoc. Papa& Siciliæ Rex, ut legitimum ſuum Dom dinum Imperat orem, ne gein Iraliam& Calabriam, cum Sicilia vindicaret more cop ſuero, bello implicar cur. L Llis 303. has tellere loco erat nomen ſui Ducis WEr: Cunradi veròô Imperatoris milites teſſerà nte e habebaut(WA BLIGà pag; o Sueviæ, in quo erat nutritus. Verũm juſto Dei judicio zorotüant diguum rebellionis& perfidæ militiæ præmium ſecum reportarunt. Hæc enim fa- cowylichun Konü nomina in Iraliam tranſtulerunt, unde poſtmodus n infinita exorta incom- uum moda. Extra caſum rebellionis diviſio procerum in defenſione Reip-admodũ quo- gie liettn queeſther ticuloſa Erindubitatum interi irus pia ludiut i4 ſo ociorum fœdere diſce- deuan dere, ac ſeparatim negotia tractare, Comin. lib.. Micipſa apud Saluſt. 4e Bello ugurt. 3 grlicson Qunim dr pa artialitas in Repub. et venenum, ruinæ præcurſor,&inſidiantibus o- omnega mnia opport una reddit. Bed. 1ib. 4. c. 1. de rep. Liv. lib. 3. La Novem Ahſe.2 2. Perr. Greg 23. cello ng rep. 10. 3, n. 13. ubi ex Baldo Patrialitatem dicit eſſe t ranquam Vermem in caſeo. rumſl het Notatu deniq; dignum, quodomnes, qui belli ci unicula ad R Reip. fundamenta ever- rireh Neh tendaadhibuerunt, hos plerunq; ruina oppreſſit. 5) Hæc in Gallia extitit cauſa dn omnium malorum hiſce poſtremis temporibus, ac floren tiſſimum Regnum ferè ad
nas finemperiodipe erduxit. Hoc ſerlos un pietatis zelo, palliabant rebelle 8 Rer d dg Navatra m epiſt. ad Ord. Galliæ. Auctor de moyens& abus du Bapa, Sixt. V. Armis, isdo. ea lo&proditione aggre diuntur, quod verbo Dei, ſpiritus potentia, man la iclinc&r 48 n humanf atsellet peragendum, u- ex invidiſſ. Imp Carol V proæm. conſt. crim 47 7 pater ie vet. ae w de quo ſup theſ 26.& alibi dichũ. Verlim clangunt Jeſuitæ i in contratiam ſacfionis nn tudam,præſertim Windecus in delib. de har. ext n.2 44. 412. ubiinquit: Ad ſecta- Düa roos profigandos Catholicorũ ũ Principum li iga& conſociatio rec quiritur. Salutare
hnar u fuit conlilan mſcil quia ex illorum officina languinarialut& laniena hariſienſis fu- il lta 3n C rioſa)ad le gitimi ſanguinis Regalis extirpationé,& ut Regnũ ad extraneos transfe-
manag 5 ehu a ratut, proditj quod de ſacra liga,& unionis fœdere in Gallia A. 87. fuit publicatũ. 1 1 ttat T 6 1 rant Necnegigencla occaſio,quando videl. Proteſtantes(quod bene notandum Princi-
6 1”
bia, y. di Daulne preüniis lunr Exhaäuff 1. Et ebdu cen den c 1& artes, ut à ſei nvicem ut tbl 4
r⸗ Klob 8 Jmin ſelite Can e en. in ebef. 62. fellte. Ferlim dneſciora an nuhratioeiufn. leusbſr eeir ein aii Se proditorta ſua conſilia ita propalẽét. Aut 7 Nors ſa toheiid fit judicio, ad Eccleſiæ 1. protectionem,& ordinis po litici con- tres adiunt ex innata malitia, exiſtima anteshortorem incutere Prote- 9.5 4 antb yeii im, quidquid ſit res, eſt peſſimi exempli& ſummi præjudicii. Neq; ferẽ- gaacetec dum in lmperio.[ubi Proteſtantiũ miniſtrisnon permittitur ita debacchari inprin- lasl usſ cipes Catholicos ut canes iſti mortui ita inſultent Principihus,& vivétis Dei ordi- mn nem inſinitis probris ac calumniis afficiant ‚ſtatumq; Keip. dolosé non ſolum per-
nd tur ee hu l a bent ſedprorſus everſum cupiant.
reer 66. Severé igitur Princeps ſucceſſor, parricidium â temerariis hna ig allints, in prædeceſſore commiſſum, eriamk omnium fuerit erude- uui⸗ lmus, ulciſcarur.
N miung on quidem honore tyranni, ſed ad utilitatem propriam, munimentum& 1 Rr z fidei

punitionis exemplo ſubditi o ri: Imò& Aſſaſſini ſupp
De Jure Prineipatus, bus poſteris, arg. ¹ 1. C. pro quib. cauſ ſerv. Hoe n. juſto bedientiam diſcunt, nec uſurpare Imperium, ſed vere- licii metu à diabolico ſuo propoſito deterrentur, Ambr. ibz. ſis eſt indecorum,& quoq; periculoſum. Sie David interficit Amalechitam& percuſſores Isboſethi, Saulis filii, 2. Reg. 4. Sic Da- rius moriendo rogavit Alex. M. ne parricidium, à Beſlo in ſe commiſſum, inultum ſineret: Quem Alex. duabus directis arb orib. ad terram defl exis, ex æquo alligari& poſtmodum laxatas arbores ad ſedem redire juſſit, ubi quælibet partem ſibi annes tetinuit. Plut. in Alex. Qurt. lib. in fine. uſtin. lib z. Idem factitatum legimus abli- raëlitarum Regibus z. Reg. 21.14: 5.G 21.24. 67. Bodinus appellat tyrannum qui civibus ac ſociis inviti
Rdei obſervationem Principi
6. 9. in Apol. David. Et hoc negligere ip
Rempub. occupavit: a An autem hic ſolus tyrannus dicendus, quæritut
E9 A) Lib. 2.7. Hunc impunè lex V aleriana omnib Us 111 terflcere permiſit, etu
inauditum. Hujus rei exempla habemus in Eglone, Seba,& aliis, quorũ ſacræme-
minerunt paginæ. Idem vult, Celſ. Mane. c. 18. 11. 8.& lib. 9. c. 16. N arm. ab Erenkit
11. de oneribus ſubd. Barclaj. c. 2. contr. Monarch. Mart. cl.4,(. 1 6. Vim enim virepelles
omnia jura permitrunt, l. de juſt.& jur. Quo uſq; igitut Reſpub. oppreſſa nonad-
ſenſerit ejus injuſto Imperio, tandiu à quolibet poteſt interfici. Et hac de cauſa lau- datur Ajod, quod Æ&glonem oceiderit, Iud. z. Hic enim vi ac tyrannide oppreſſerat Judæos, ut ſuæ ambitioni ſatisfaceret, non verò ex legitima Dei vocatione. It ejul- modi tyranni, quamvis ad punienda hꝑminũ peccata mittantur, tamen nõ ex Ded regnare dicuntur. Oſea. 8. 4. Quia nihil minus cogitant, de voluntate Dei, aut ejus
gloria promovenda, ſed propriis affectibus ambitioni& cupiditatibus indulgent-
Non verò laudo interfectores Julii Cæſaris, Caſſium& Brutum Nam quamſsile invitis ſociis, Remp. invaſiſſet& tyrannide Imperium uſurpaſſet:Attamẽ ex poſtfa- cto aliquo modo populus in ejus Imperium cõſenſit, Mare. cl. 4.c. 10 7.33. 6) T rannũ quidam àterendo populum deducũt. Eſt igitur tyrannus non ſollm, quiin-
vitis ſociis abſq́;titulo Remp. opprimit; fed& qui legitimê vocatus de proprio bono
ſollicitus, violenter imperat, ac in mutuo odio, cũ terrore apud ſubditos verſatul Polyb. lib. 5. Olim appellabãtur tyranni, qui hodie Reges. Poſtea verò illi quipoteſis te abuſi.hoc nomẽ retinuerunt: Reges autẽ vo cati, qui de Repub. benêé meriti.P de repub. Tyrannus bona Reip. pacem, virtutes, ordinem, leges, nobilitatem&popl- lum, avaritia, ſuperbia, perfidia& crudelitate, ſubvertit. Caſus in Sphara lib. 5.c0.10
Werm ab E oirur⸗„p. 3 ab Erenb. c. 11. Qui igitur à naufragio Reipub. navim conſervat, Rex eſt: QCM
2— 15. 7. 2. 8 8* verò malitiosẽ illam ad ſcopulos allidit, archipyrata eſt& tyrannus. Chm itaq has om nis cadere poſſint in legitimé electum KRegem, non ſolùm erit tyrannus, qulla. vitis ſociis Remp. oppreſſit, Celſ. Mane. in lib. 8 c. 13. Saluſt orat. 2. de rep. crd. Cautit næ in Tacit fol. 26.
68. Anautem ea, quæ in Samuẽlea ſcrĩpta reperiunrur, de legi⸗
mo Kepe intelligenda? Et num Propheta eadem verba, repoſuerit o ram Dômino, tam à Theologis, quàm Politicis diſputatur?„Ulcrumqhs
aſſirmantibus herbam porrigo. 4) 1. 94
—
Jph.
inialtraan
aerrrannn illcet ciam; terhutrwirumcaul iamenteaect 1 Petans8tcerenon E keusalboinſcrri e trwxendt n5 g
n Noc caſunibi’-
i gfla un 612 al Kireror lfkeium tefundet=
(n uut
lAertatunnſſa er taumtefero,e A. diennonpoteſt
dglilapſusin gn
tacuodlaudety a elnDeum cac Cr niendüaliquid. endelaborant ₰ dulCdepn 22 fbiiornrforru v Väerutdet/
eneeſt 2 4 4. 21 aäcere. Nihi, F. 410 ,26 tlunma inz taadjugre,
ſusre
5 do.
daaul dolres an- ſeßr dhad 1
—— —

D. johann. Nordermanni. 319⸗
3eas 4) 1. Sam. 8. Barel lih 2. contra Monarcb- fol.6 1. Narm. ab Erenb. a. ↄ. de reg ſubſ. ceenduu Kqua ſententia non diſſidet etiam Magnus ille Melan cht. ů9 2. Ceroy&* c. 4 in Eth. uocfan qui de oneribus ſtipendiorum cauſa im pofitis illa accepit. Nihilautem in⸗ ec. 8 E lstlün fertur, quod publica urgente neceſſitate 1& ſalute patriæ in diſcrimine verſante, fu- econal re&bona conſcientia facere non poſſit. rivatorum enim bona omnia, ahiquo mo- eibettg do ſunt Reip.& ejus uſibus inſervire debent. 8i Birur Prin ceps vitam,& fortunam lberemnd pro patriæ ſalute impendir, nõ gravabitur Eriam ſubditus, neq; à ratione eſt alienü, zdiam idem utpræſtet. Et hoc caſu nihil refundit Princeps, cum ſubditorum negotium 4 geliſſe cenſeatur, Afidt. dec. 3 61 n. 4. 5. G in c. K. ſimilitern I1.& 1 2. de caupit qui N vend Geil 2.56,57.,n. 1. Si verô extra hunc caſum in Reip. utilitatem privato bo- ibus wl naaufetre velit, pferium refundere debet, I item ſi verberatum, de Rei wind. l. 1 3.§ 1s dicentlt vonſfat, com prad.‧.⁊2 C. pro quib us cauſis ſer vi, ubi Blil. quod ſemel de decræt. ab ord. Geil. h 5. 36.lib. 6. Forſt de ſucceſſ-de proceſſ. exec,.. c. 3. nu. 32 6. cum ſeq. Non tamen adboni Regis officium refero, ſi extra caſum necefſitatis, ex mera libidine id faciat, vointetient quodfneinjuria fieri non poteſt, W arm. ab Erenb. d. lib. fol. 154. Neq; continuò pro- aKalisaud ptereatfrannus erit, qui lapſus infirmitate aliquid violẽter egerit. In ſingulis enim 9. lm buncipibus reperies, quod laudes& reprehendas, Comin lib. 9. Omnes enim habent 1lorlineun Thaszittutes& vitia In Deum caditſola perfectio, Idem Com. in praf. Calv. lib. 1.e. 2* tKcHbi 2s Etgerté concedendũ aliq uid iis, qui ſuis cõſiliis& laboribus, pro to tius terrarũ. tetſc Etut orbis ſalute die ac nocte laborant,& propterea merito dignam ſua habent præro- wiactrunit rogatira fortunam, I. ult. C. de praſc. Nov. 105. c. 2 Non. Leo.1 09. Quinimò ſi eõ licẽtiæ, imaDel-cam. ſebroripiatRegũ libido: ut fortunas violenter auferat,& ſubditos opprimat, aut de ditantu uns jurepolleſtonis eos deturber,(ꝙ ipſis facere prohibitũ Execk c. 46.v. 18.) Attamen t derolurvnè proptereaſubditis nõ convenit Principi inſultare, aut ejus vitam, famam,& hono- & ridunt rem in diſeimen deducere. Nihiln. ipſis aliud reſtat, niſij uſſa excipere,& dicto au- Brotum Yat dienteseſſe. Calv lib 4 c. 20 J. 26. Tutus igitur erit Imperii poteſtate,& Regni jure, lutysgere quamis inhoneſté& ſumma injuria cum ſubditis egerit. Et hoc reſpectu ejuſmodi landl4su direptionesà Propheta ad jus regni vevocãtur Warm. ab Eren. d. loc. Neq; propterea tyrannuS3nd ehe bamukijuſt eſſe, quæ Moyfes Regi præſcripſit, ſed hocamplius Regẽ facere mévocaui, bo ezjure fuæ poteſtatis affirmat. Ergo injuſté Naboth vineà RegiAchabo denega- roreaudit att n a1Imô juſtiſſimé. Nam nulla urgente neceſſitate, ſed contra legẽ Dei vine- s Poſteaſcd Hebetebar Neq; Naboth illam recuſavit ex inſolentia, aut avaritia, ſed ꝙ no- ieehäbde ue elle contra legẽ Dei, quæ ſtatuerat, ur quilibet poſſeſſionẽ ſuamai uſtẽ diſtri- leges h 9 he eineer Quam legem Achab, intervertere conabatur,& propterea pius vir tCauus b kinnon poterat. Mart cl. 2 3 4 4 4. 5b) Eadé verba Samuel coram Domino dr depofuiſſe patet ewc. 10. V. 25. ubi poſtquam omnia repetiiſſet,& populo Dei volun- (tatéinculcaſſet, illa in arcam poſui 3 ſi forte prædigt idere ffugiu— nul neter a dellerallla poſuit;ne, ſi forte prædicta acciderent, effugium quæ 3 hetti⸗ drlunitand; cauſam haberet. Quid enim opus fuiſſet iſta deſcribere aut re- 1Mfnus 9 4 5 e loyfelards erant declarata& propoſita Deut. 7. Deinde d.c. Moy- he ieeden derr t Regem adomnem continentiam ð populi utilitatem in- b unn rudine 8* 9 Lete! lt officium 3 Samuel verò ejus poteſtatem,&Imperii ampli- ptatepe dient 3 Hllejuſtumlmperium,& quæ bonis Principibus ſuntagenda! Hic obe- gew ſedecfs denneſen quæ ſubditis toleranda, ſive à bono, ſeu malo Principe, deſcribit: Il- 6 diſporuu Al ben Due aud lell ic verò neceſſitatem parendi præſcribit. Barclajus& Warm. ulæ quidem hæ ſunt conditiones, ſed tamen illas cogitur populus pa- tientia
—

r
—
De Jure Principatus,
cta Deo relinquere. Nam quamvis pater iniquê filium per- filii non eſt, iniquum ejus imperium&impetusyi re. primere, ſed humili obedientia ejus iram permulcere. Non hoc dico, quaf delecter ſubditorum o ppreſſio ne aut proxeneta ſim tyrannorum, verum quid noſtri ſit off- cii oſtendo. Non n. fum ex eorumn umero, qui omnia Regum dom inio& proprie tate, ſubdirorum verò uſu& poſſeſſione ſalrem eſſe contendunt, ut olim gloſſ. Manm. Angel. iu l. erberatum, 8.I 41
320 tientia vincere,& vindi cutiat autobjurget, attamen
n. 1. de R V. Dec inc ult. n. 31. de c nfir. util. vel inut. Bellai m
Apol. Cath..1 8 7.6 7 1 membra negligunt. An non prodigiosé infaniun t, qui prod ucun calceis, laceris caligis, cum vi
1.—.—.„. d„.. nitram auream,& pretioſam tiara gemmis ſplendentem! Glori Kegis eſt multitu.
dopopuli divitis(ut inquit Salam. non verò mancipiorum æris egentium Et juſtitis 4. I1. c. 17. ex Carneade. Ad Reges poteſtas per
proprium eſt, alienũ non attingere. Lad tinet omnium, ad ſingulos autem proprietas, Sen. l. 7. de benef.
69. Nallus itaq; erit caſus, quo in Rgem impotentius dominan. tem ſub diti, præſetrim privati, inſurgere poſſint, etiam ſi omnium ſcele rum& fligitiorum turpitudine ſit infamis? 4 8i tamẽé ultra modum ſub ditos excruciet?&damnum ſummum Keip. inferat. Proceres ex officio
3 4 4 4— 1.* 1.. intervenire,& illos cum Rep. eonſcrvare ab interitu ſunt obligati.”Ima
ſi Remp. diſperdere, c aut Regnum alterius poteſtati ſubjicere cogitas
jure ipſum Principatu cadere, exiſtimo, d a) Barcl. ¹. 3.. 16. Bod. I. B. de rep. Quia nemo in ipſum poteſtatẽ habet ſup theſt
38. 44. Data eſtà Domino potentia Principibus,& poreſtas eorum ab Altiffimo,
qui o uæſtionem habebit de operib. illorum„ Sap 6. A.& ſeq Calv. I. 4.c. 20. WarmMl Erenb. c. 11. Alb. Gentil. de ſemper injuſta vi ad verſus Regem. Eſtq́; perpetua hæc regub Ordinationi Dei nereſiſtatis. Nam ſibonis tantlm Principibus obtemperandi! Petri dictum, de diiſcolis, eſſet ſupervacaneum, 1. Pet. 2 EÆquum igitur& iniquum ejus Imperium eſt ferendum, Sen. in Med. Etſi nocentem punit, cedẽdum juſtitiæ 8 veré innocentem, fortunæ, Sen.. de Ira c. 30. Neq; hoc in caſu compedib- conſtuin- gẽdus, aut Numellis, vel ſecuri fubjiciendus, qui nullius imperio eſt obnoxius, net quiſqua(ut dictum)ejus facta judicat, aut cogit, P’. 5o& ibigl Hoc n. caſu etiamo. ptimi principes opprimi poſſent,& florentiſſima Imperia ſubverri. Handelt nit wi der ewer Trew/ dicebat Invictiſſ. Imp. Henr IV. cui ad Pontificis libidinem Impe- rium cum ornamentis à Colon.& Mogunt. Archiep. auferebatur.)das ſenn die J chen Keyſerlicher Ehr/ die hat mir verliehen deß ewigen Roͤnigs Miltigkeit en die Fuͤrſtliche Erwoͤhlung. Wir meinen/ daß wir ſicher weren/ vnd haben vns dß Gewalts nicht verſehen. Es ſolt doch euch die Forcht Gottes darvon treiben/ d menſchliche guͤte das nit thun wolte. Munſt. 1.3. Coſm. c. 9 ½. 5) ſup the/.37.6 baſſim. Non tamen, ut ipfius vitam, famàã,& fortunam in diſcrimen deducãt. Mons ri igitur primũ debet, ſi verõ monitis locum non dederit, ipſum cohibere,& Remp cum fubditis defendere poſſunt, Mart, claſſ. z. c. 4, f. ne vel Principis ignavia, ſæ ths & adminiſtratorum nequitia peſſum eant. Jure enim ipſis incumbit Regis ſolic tudo, à quibus ejus fluxit ordinatio. Neque veriſimile, illos neglecturos dan
al-
—=—
Iphue i 1
sauchajeiab ita, aimtümnider n.
bnuſttruciſrin? d*¹
anenrfeneuun: 11
a nonigun, 5 uu kmyrurr olſt 2. h Domuut dere n 8s
Apel,pro Regib. c. 6. G 34. Hi de capite ſunt ſolliciti& reliqu 5 ſokruremcaimakt e ber thominé putribus libus pannorum aſſumentis,& ejus capiti imponunt ſuttäangeitake 8o ſtat he Uthacr enn de
lrantcan ccu ter
aerketlüjecea d p.
W(uiunöincan a u
eaenonettpti E am
——
dtpirincano, dD
mmmconnena L⸗)op mnallt 1
5
. h ₰ lcea cnsguidobin t,&.A er laor mperit n dien diwi jucicat..⸗ Kncade
8
rindt en ier
iedtts ddell † Rlhſe.9 8* ſ Kl au 1„

D. Johannis Nordermanni. 321
tetvion nalutem, quorum proſperitas, vita, vel ultima internecio in illius vert'tur ruina, c) umäm ut Nero, qui ferro&flammis urbem Romanam evertere,& ſedem aliò transferre co- cineh nabatur, Aurelius Vitlor de Caſaribus. Et Calligula, qui palam denunciavit ſe neque um in cirem, neque Principem Senatui amplius fore,& in animo habuit interempto Se- m donu aatu Alexandriam commigrare, Sueron. c. 49. Imô toti populo unam cervicem opta- unt, wnait quam uno ictu amputare poſlert. Suet. c. 30. G 49. Winzetus ad v. Buchn.. 267. fr utlan BartladA.c. 16.1. 3. Dominus n. derelinquens ſervum, dominum amittit. r. 2. Gult. ff. . lunlüi pro relig. d) Ia ſervitutem enim alterius liberam Re mp. invito veli gnorante populo
acunnhen conſicit, quäm ſartam tectam conſervare tenebatur. Nihila. juris hoc in caſu, quod
Kejus et non habuit, tranſtulit, atque ita Rex eo facto, liberum& ſuæ poteſtatis populum re- glotiegt linquit, Barclaius d. loco. Et hac ratione recté feci: Rex Ezechias, quod ab Aſſyrio- eissegennn tumRege, cui pater ſeſe ſabj ecerat ſupra theſ. 37.& ſeq. diſceſſerirt. ue Adhegen 70. Quinimô in caſu etiam, ubi Proceres fuerint negli gen tes, i- de Plsallquid tentare non eſt permiſſum; a Multo minus abdicare Prin- npoent pem competit jovi Vaticano, 5 ſed Deus precibus jugiter fatigandus, tan lont utantejas animum convertat, vel ab oppreſſione populum liberer. meu AAation adlit. a) ep’ ra⸗ ed Non enim protinus more Gothorum a. Dracnh intetimendus Princeps, qui nobis duplicet. Aimon.! 2.c. 20. 25 l.4 c.3 5.Jic Tapobra- 1. neslululares, Reges ſuos. Imperio abutentes, morte mulctabaut, blin l s. c. 12 Deus ta(cuthh elt quiillos couſtituit& judicat. Sap. 6. 4. E/eq. Neque propterea ex ſtiment ſubdi- eſtanlcbje ti ſcelera brincipuin manere inulra qui dies atque noctes geſtant in pectoce teſtem; quoſq; ſcelus cõmiſſum agitat,& amentia afficit. 1. Cic, pro Roſc. Plut. l.5&. 59.luven. 4. Alh Ad generum Cereris ſine cæde,& ſanguine pauci podefaim Deſcendunt Reges,& ſicrã morte tyranni. dteſtas eorind Lie Nero& Herodes ndeſincnter agitaba ntur ob commiſſa parricidia. Tac. ¹ dCalHn 14s99 Dimin Neron loſeph. l. 1 5.c.11. Antig Sic Alphonſus Siciliæ Rex ob crebra Eüc penen homicidia. Guiciard 1. 1. Sabell.¹ 9. Ennead. 10 Iovius! z. Non igitur ipſis hane extre- nchibusoi maminrideamuslicentiam, Ammir. l. 5. c. 4. b) arg th. 15 26 In contrarium nitun- Fquumiq tur Komaniſtæ, c.unam ſandlam, o ſollicitæ. dæ Maisr.& obed. Boxiusde temp Monarch.. punit etti 1.c3 Roſſaus de iuſta vindicat. Reip Chriſt. 2. p. 1 3. Buſcherius Henr. 3. Franc. Regis im- uncaſu cn Pins tbcieanur per torum librum Auctor concertationis Eecl. Cathol. Mariana de Regel. I. imperioeit 66,Cfeſvvel ad verſus edicta Regina Anglia, p. 14 5. ubi non ſolũm dieunt, quod poſſit Haruu abdicatiſed quoq; à quolibet iat erfici. Imò illos ab omni memoria in magna laude
0
4 11, grii9.....—..,.„8
ialobrelll i 4„alcunquetyrannos opprimere aggreffi. Sic Richardus Walpot Edoardam pDonuiicslte quiere Anglum inſtruxit, ut Reginam cum Eſſexio é medio tolleret, Memor. liga p.
Krrebarure 14. Verüm dehis ſupra h. 63, c) arg c. 1. Exod. 24 lud. c. 226.39.43. G paſſim. Et
1. 4 2 8 2⸗pf⸗ 3 en Röuissg quando Deus voluir punire impios Reges Iſraëlitarum, non armavit populum in il-
eraumniſ laeätenmaneos Principes, ut Aflyrios, Syros, Aegyptios,& ſimiles. Sic Hercules Gottes dun* 1 nofpkellos cx manibus tyrannorum. Necn. inter clara facinora Heroũ ul- 91. ¹ 1Ka 8 alttius, qnãinnecentũ,& renniorum vitam, famã& fortunam defendere 1 ülrämals diäne eatlorum injuria tueri, ubi videlicerjudiciorum aditu obſeſſo, cuncta pro li- 4 glunanieal geruntur. Sic Tamberlanes Baja Zetum, Turcam, ſæviſſimum tyrannum, nul- ute. ag aallatatione debellavit, quãâm ob tyrnanidem. Non fuit hic Tamberlanes bubal-
) eelpnnch eug 7. 7.. fuſe unſ Sautoblcuro loco natus, ut vulgò exiſtimatur ſed origine Illuſtriſſimus, qui fuis
§88 rarls

——— 2—
.„ 32²2 De Jure Principatus, 3* 5 0 9 0 8.„ raris virtutibus elariorum reddidit nativitatem. Fuit a. ex ſanguine Impp. Tartaro-
rum,& patre Ogo natus, qui præfuit Regno Sacheray, ſeu Parthorum Idem eſtaué Tamberlanes, quod gratia cœleſtis Magaus Cham, Tartarię Imper ejus fuit patruus
qui ob victoriam de Moſchovitis obtentam, unicam ſuam fil am ipſi in matrimonii dedit, cum qua totum Tartaricum acquiſivit Imperium. Quod autem habitusſt Paſtoris filius, ſeu Bubulcus id ex eo eſt, quod teditus Princi pum ejus loci præcipui eſſent ex pecoribus, quibus hæc provincia abundabat,& quoq; aurum negligeten ac propterea paſtores appellati. Hanc ſententiam confirmat, quod cum aliquandi per Syriam iter faceret, ruſticus aratro, ingens vas aureæ monetæ detexerat, de cujns imagine cum fciſeitanti reſponderetur ab adſtantibus: Im peratorum Rom eam eſfe, non veròô patris ſui, dixit. Reddite igitur aratori, ſi non fuit meorum majorum, al quem Deus illam detulit, Fulgoſ! 4 c.3 Jam ſi paſtoris filius fuiſſet, de patris efigis
non inquiſiviſſet in moneia aurea. Nugæ prærerca ſunt, que de tribus diveſſi colo it
rentoriis narrant, quibus in expedirione uſus dieitur. Fuit u. Princeps humaniſſi. mus, niſi quod Bajazetem extremé ob fummam tyrannidem odiſſet,& ad caſtigas-.
dam ejus ſuperbiam bellum ſuſciperet contra Turcas, in quo Axallam Principem
Græcum,& Chriſtianum comitem& adminiſtrum habeat fideliſſimum. Tempens Aujus Tamberlanis pulvis tormentarius cum machinis in uſum venit inAſia, idqut inquftria Axallæ, cui per Iudæos, cum Chriſtianis negotiantib. hæc ars innotunt.
Admiratus autem valde vim pulveris ineffabilem Tamberlanes, juſfitque ut Axale
ejus inventio tribueretur,& ad Annales referretur. Ioan. de Bec. Abbas de Morte Mar
bac ew Arabicus hiſtoriis& pracipué ex Alhacen. Arabe. de rebus geſtis Tamberlanis u eius coætaneus fuit in linguam Gallicam tranſtulit. Præfecerat autem Axallam reg Chine, quod ſibi ſubjecerat Tamberlanes, quõaliquot machinas ad locorum dctes- ſiones transferebat. Hinc conjicio ortum errorem vel porius invidiam illorum, qui machinarum& pulveris inventionem populo Chinæ tribuunt, ut Se typogtaphis & horologiorum uſum, quæ tamen omnia é Germanis inventa fuerunt.
71. Cum igitur ſubditorum vis adverſus Princi pem ſemperſt
injuſta, ſummam impietatem, ſcelus& ſacrilegium arbitror, ſi Pontifes
illos à jurisjurandi vindiculo debitæ obſervantiæ abſolvere non ſolum ſed& in Principum capita veteratorié ſolicitare, inſtruere,& armare ſim ſtinuerir. Hoc perfidiæ aſtu omni tempore incortuptam popularium fidem, nonfolim afcentarunr, impiis pollicirationibus,& æternæ ſalutis aundinationibus perfdiam nePhcium provocarunt; ſed& ſub prætextu pietatis in patriæ patres, Dominiun- Rosyaſe los& ſubditos ſumma impietate& faſtu armarunt, ac bellorum, omnium 1ditiοnum civiliũ& perſecutionum auctores extiterunt rebelles monachi- Ethos ranta ſæritia, ut etiam barbaros Scythas immanitate inſolenti ſuperarint. Teſtantil id F. iderici, Henrici, Ludovici,& alii fortiſſimi Heroes, quos extremè perlecui bap rromnniesriondm terriculam entis,& velin ſubditos Imperii illos concl ſuſcipere cocgernohen d conrka jnſideles erpeditionem, ſub prarextl relPie 10 hdueos d dnceret chrarfafel gaen.bidine prædari poffent, autinnsen Keoobſtrict. pra theſ 15. Zac arias Papa Gallos à juramento, quoũ 6 lcti erant, abſolvit,& tonſuratum in monaſterium detruſit ei luffeiend
E'p-
Tphan’
nn usſckruuletn ſ
8 3 1— A miuuremru lpiſt? e
eiewerormat A.
¹ uier nalos 1— e
llaheene 16
aaena homanut. Nludt nog, 1n weunieto 4-. r rancdcnbus Bel te mtrnt gaodſi an ſur trulimiplidebe& hed maiß ke Tan can cn dalum alillus u, eaun exim titt r zem luten cligor a plu ſägteatle tot. tite
a ylumelle r nor
dog entma deli ufn iolat n dte auunidis ejus hoſ atur polat te iut rel⸗ 1 Aue* daldor eri.2 99

D. Johannis Nordermanni. 3²³3 aspuideſth
denemzeipinum, qui primus beſtię adulatus. Marſ Patav. e.5 Sic per ercowmunication em ielmnren Ken.V.Imp. jus in reſtituræ in Ipiſcopos ademit. Et Fomodum quoq; utrumq́; re- dlanit znum siciliæ. Sic Situs excommunicavit Regem Navarræ,& Illuſtriſſim um Con- utna rum, corumd; proceres, vaſallos& reliquos ſubditos à fidelitatis& obſequii debi-
8
neiuntungto ablolvit ac lberavit. Iaterdicimus illis(inquit) omnem obedientiam, ac Regem duogum Frascorum monemus& hortam ur, ut ad erutionenn noſtræ ſen ten tiæi neumbat, nat guin un hahetur in bag 4. Bulla. Sic quoq; abſolvit Hladislaum Hungariæ Regẽ à juramẽ- ſonerann do Tutcico Imperatori præſtito. d4n44 5ſen dicetur. It quog; Philippum Regẽ peuumad Hihau juramento ordinibus Be gii preſtito: Quod ramen plus Regi obfuit, quàm ſitmenmm profuit. Neq; conſideravit, quod ſu blatã juramenti obligatione: illi viceverſa pro- lis tiſn Pter teligionem, nullam ipſi deberent obedienriam ſubjectionis. Wuſtriſl. Vraniæ vecenißge Prine ſua Apol contra Hiſp. Rg. Tantum illi curant lanctu m Dei ordinem,& jurisju- detnn maud rcligioſum cultum, adillius gloriam, polliciti ordinis& pacis conſervationé e introducta. juramentum enim rité peractum, eſt ſpecies divini cultus, quo ejus no- ſem adſtni meninvocamus, noſtram religionem in ipſum teſtamur,& quoq; æternam immo- n quo tuk tanq́; yetitatem, ejuſq́ue adſeitorem& teſtem idoneum unicum, qui abſcondita in eetidillan lucem proferre qucat, ipſum eſſe confiremur. Cum gitur tam ſolennis& religioſa taumemd resſtſuamentum, abſq extrema contumelia, æternæque ſaluris periculo, fi de re gorladtd lecg aeeita Khoneſta conceptum, violari non poteſt. Nec enim eſt contumelia levis, ſi per berlanes ütn ipſam pejeretur, aut aominis ejus ſancti profanatio fiat. Lev. 19.12. Quid enimte- ndh Br Ahet Kat Domino, ſi ſua veritate ſpoliatur? Certé Deus eſſe deſinit. Spoliatur a. dem vel rähusgil fallutagator coaſituitur; velquod recté per ejus nomen jurarum, malitioſé nu- ecetz aumdi daceremoniaappellatur, ut perfidus fecit monachus Cardinalis Julianus Cęſarinus, nachinssulin gul lIladisao perfidiæ auctor extitit. Calimachus Florentinus de rebu⸗ geſtis Fladislai, l. otiosidim 3. Aeneas oylu e. 82. dienn,n 7a. Verùm cum juramenti tractatio ad fidem commodé refe- u lc annortofem requirit ut eriam pauca de utroque agam. Fidem igitur dir arn unicum ſuſtitie fundamentum,& humanæ ſocietatis nervum dico, quo um ann inciſolllam interire neceſlum eſt. ldem Lipſius deſcribit; Effectum in homine dicti aut promiſſi, 2. Politic. 14. inſtraer Que ſanctiſſmum humani pectoris bonum,& unicum juſtinæ fundamentum leitur Cic.1 fc Et homini, præſertim Pri ncipi, adeo neceſſaria quàm Sol eſt mun- anuuiimin da 8 eeee 9 diſ.biſtorie. Hanc fallere gravibus eſtgrave, grarioribus gra- aundirin u Pri imis ver„ qui aliis exemplo funt g aviſſimum. Bal. in conſ. 34 3. lib: 1 eunemus eo Heczanconſerv 2 7. Pruckman. de Regalib. membr 2.c 4. affectionis 1. Hu jus igi-
denturtam ermævirtutis(ſine qua commerciorum uſus inter homines conſiſtere a5
arunt,zede 1„„ 1 1),
3 rbelen oteſt. Anif. 1.Rhet. c. 15 Bodin. lib. 5.c. 6.de Rep. Thoming. deciſion. 1 3. num. 36.) Prin- J iſim a Po ram teligioſus ſit obſervator, quam propriæ coronæ. Quia Deus ipſe ſuis pactis ſoleun gepromiſonibus frmirer innitirr e puses ,A e, 3 r da⸗
s, wens Hi ac hauns ubus Urmiter innitirur. Bald. in! huius Edicl. uu. J.& magiſt ff d. padlu. abätole Pnus roicé admodum Iluſtriſſimus Heros Philippus Magnus Haſſiæ Landgra- m dimanſraſen Nan ſll einen Fuͤrſten erkenen/ bey haltung beſchehener zuſage/ reiner em, Aneſtraſſen/dnd guter müntz Nobil. War. a Erenb. d ſubſid c. †⁸ 1. Sedulõ igitur caveat, xædaul po mac lacurrat erfidi 4 E„.. 2 5 2„
losäſbemn riſt a2 1 ridiæ maculà, cujus plerua q́ue fœdi& funeſti ſolent eiſe exitus,(ur 053ſ Akilt,adälexan. diccbat, ubi illũ ad datam fidem,& inita fœdera ſancti ſeryàda mo-
88 2 nerer:)
eabloben
.

324 De Jure Principatus,
neret:) Aut Deum qui operantes iniquitatem extremè odit, mendacia loquères pet. dit, ſanguinarios& doloſos abomisatur, Pſal. 7. G 10. graviſſimum ſcelerum ulto. rem habeat. Sit igitur ſue promiſſionis proprius teſtis& judex, qui alium non habet coram quo conveniri poſſit, niſt ignominiam& vindicem Deum.
73. Juramentum fidei fulcrum, a definio; Atteſtationem Dai ad veritatem ſermonis noſtri confirmandam. 5 Impia igitur dico jun. menta,& improbatæ religionis, quæ fiunt per deos alienos, aut aliquam & creaturam.
a) Manavit hæc jurisjur. neceſſitas ab hominum vitiis, ut Chriſtus apent
docet Matth. 5. Quaſi inter morrales bona fides vigeret,& coleretur integritas qus
natura dictat non opus eflet hoc religioſo jurisjurandi cultu. Calv in Harm. Evas 6.5. Matth. 34. Loquora. hic de juramento, quo ad promiſſorum confirmatiouem, non etiam ad lirium ambiguitates expediendum, quæ in judiciis, ut plurimumadti. betur. b) Calv. lib z. c. 8. 7.2 3. 1nſt. c) Ur per D. virg. Maria, inſanctos eorumqus Haperſtitiofas relquias Aut quod fit per Dei verbum cum Evangeliorum actu. M de verbo perſonæ id intelligarur. Nec quoque legitima ſunt juramenta, quæ finnt
ver fidem Principis, generoſitatis, vel nobilitatis: Quia per nomen Dei viventsſt
lum eſt jurandum. Weſ. in parat. de iureiur. n. 6 Deut. 6. 1 3.(9 10.20. Hebr. 6.16.Eas
2313. 10. 2 3. 7. Matt. 5 34. ubi Calvin. in Harm. EWang.& d. lib. 2.. 2 4. c.& ſi Chnalu
exir e iureiur. ſumptum ex Deut.&. 6. ad Heb.& c. clericum, 2 2. J. 1. Donel, comman lib. 2 4 c2p. 1 5. Mart. claſſ. 2. cap. 6. ſec. 1 ⁊. Idem in Concilio Garthag. 4. prohibitum Dll
Perdam eos, qui jurant per nomen Domini,& per Melchon, inquit Deus per Eio-
phetam Sophon. 15. 74. Confirmat juramentum pacta, ſi de re licita& honeſtafit-
rint conventa: a Non verò ſi de re turpi, aut inhoneſta. 5 Summ igitur cautio eſt adhibenda,& diſcrerio, ne pro cultu Deus contumelt
afficitur, aut iniquitatis vinculum jurame ntum conſtituatur. e
inſ. 4) I.ichæ ſunt, quæ juſtæ neceſſitati, religioni,& charitati, nõ verò propis inſerviunt libidini, ut ſunt, quæ Dei gloriam, Re pub.& pacis conſer vationèacptoo
ximi ſalutẽ reſpiciunt, neq; in ejus præjudicium redundanr. Et hoc in caſu juramen tum pactis, etiam dejure civili nõ ad eò validis robur addit firmiſſimum, e. quamui de padis. 12 6:0. Cum contingar. de iureiur, c iuramenti, z22. J. 5*-lib..inpr.& 8 edſiqui 4 „n ee ubi Weſinparai. n. 1. I. cit aut h. C Hiad verſ. vend.! ſi quis maior, 4 1.,C. J4nanf —— ͤͤ obittiogieine girun aeflatecharitatenerdzim ſubvertit. ſeq́ peijurihan Harui gir fen 3 4 iũ, eriamPrinceps abſolata ſua poteſtate,m 1 relt h7 ha P Rie macula, E luwma Deicoutumelia. urederogauss ſuſtinentur quia Dei cont Na v uramentum ateslens.proyter conteiea AAtut deue db 6 Htum⸗ a, vel naturalis pudor, ſeu inhoneſtas n ulabis e turæ ſunt illicitæ, j urisjuran 2nAen vt 3, bace 22 5. Quæx V. jure Dir ino ve 3 Sure-urisjurandi vinculo firmari non pofſunt, nec quoq; ejuſmodien Bere fas non ⸗ſthomini C hriſtiano, c. non eſt obligatorium, de R. I. in 6. c. 1·c. guanti 1 iurttut
Jph 1
hukenaunluh d h1htayli C er rniuyxjunin ſ„ Gtiwöcratieeenonpo rruchrn,lll erlhé5, 5(: „ejurerimes, G guntr, uinin prt in bos Diſcret rt E.2 th elcet: a voto,cr ireriodis. Sichar n Kmeönudegtia 3 3 triiyelleleinc e nareſanguine 41 iigter aconſu 1 unnd grgtena f ſa Men, palo turpi o H e dahlam hromi p lerii unn„
—
ſuum enſe A8 ſldlien, lüzturjurr 31 5 dbtato Dr
töproe 1 n te tſam 1 ejeri maal e.

D. Johannis Nordermanni. 3²5
nun aureiur. e. 2. de reb. Ect. non alien. laſon in l. fin. n. 2. Qui ſatisd. J. generaliter cum ſeq. I. Tit. „t 4 133 de V. O.1. 7.§ 4. de pactis.l. 6. C. eod. 1. C. de leg. Weſ.in parat n. 1i. de ꝰ. 0. Neq hic n allum committitur perjurium, ſi à preſtito juramento diſceſſerit, quod obligationi, lh qucnulla fuit, robur addere non potuit. Graviſſimé tamen peccavit, quod Dzuwju- BArha Kitie& veritatis auctorem, falſi ſuffragatorem, vel iaiquitatis approbatorem con- nyaign rnert Aart.4. Hoe.ſed 9. c) Cautio adhibenda,ne ſcilicet pejeretur; Diſererio dhen vetoſ agere perverſajuravimus, ne votum impleamus. Nam hocin caſu juſtius eſt dc promiſla intermittere, quàm in proximi detrimentum illa complere. Cauti ergo fi- mus in diſpoſitionibus- Diſcreti verò ſi neglexerimus, in votorum completionibus. itis, uh Melius eſt namq; deſiſtere àã voto, quàm illcita complere. Neq; hoc vitium levitatis celeremin elhſedvirtus diſcretionis. SicDavid incauté jurabat interficere Nabal, cum tota ſua du Cau fmlla, d ſcreté verõ prudentia Abigail erroris admonitus, à voto diſs eſſit econ- ſorumenh td Herodes ſaltatrici puelle ſe incautè devovit,& improb um votũ indiſcretẽ quoq; Gücunſu complerit, innocentem ſanguinem D. Johannis Baptiſtæ effundendo Mat. 14. Eo- laajuenkz dzem ſitio laborat jephtæ inconſulta promiſſio,& ejus quoq; indiſcreta implerio. Ju- Puarfäm nreigitur inconſideraté, quc revocanda ſunt, eſt deteſtandum, Implere verò, extre- ſantſun mehotrendum, Gregor Magnus 1.& 14. Cauriana ſupr il. Tacit. lib. 1. fol. 26 8, cum /eq. erdodalt Minoreſtnamq; culpa in turpi voto decretum mutare,& in animalis promiſſis fidẽ Fnn reſcindere, quàm impiam promiſſionem ſcelere& homicidio adimplere, Iſiod in därſua L l a eaund Da vid.c iura vit. c. in malis.& roto& 4. Cauſ 2 1. Auguſt. de bono vi- 9 11n Phhan J. 2. rom. 1 hare/6 1. Beda in natal de collat. gancdi. Ioh. Homil. 4 4 Amb. au im afz cap. 13. Concil. Elebert. cap 1 Viret. de vera& falſa relig. lib. 1.c. 16. cum ſeg. hon,udt. 1. Si quis igitur jurat, ſe nõ velle ſuccurrere proximo, in neceſ itnt lumma conſtituto, propterea quod abaliis deceptus: 4 Vel quod jrellckuk velitaliquem interficere, ejuſmodi juramenta obligatoria non ſunt. 5 rhonekt Amnautem David perjurii maculam effugere poſſit, ex eo quod Salomoni
cultu Dese ſullert gemejum punire, cui tamen vitam& im punitatẽ urarat, 4 Theo- conchtomn logsgquæritur? Et rectẽ juſſiſſe Davidem filio punire Semejum, abſque Kchuitii Petſutlicrimine, affirmo.
paciscrkae) Qua dereillicita juravit& contralegem Dei. Nam in Dei gloria./bro- Int Ethoche Mmtlalutepromovenda, ejuſq; vita conſervanda, cöſiſtittota hominis obedientia. lditemiſin thets-r, 36. Mare 12. 3 I. Levit. 19.18 Rom. 13. 9. Gal 5. 14. Iacob. 2 Neque, ut an- . d,ſunnt h e jurandirelipio introducta„ut inſerviat propriæ libideni, charitati,& inuanan 38 38 itati, ubi ſcilicet vindicanda Dei gloria, vel prom ovenda proximi x difi- cum quin 9. enim legis mandatum ſpectat. Calvu d.. 2. c. 8 /123.& 27. in in. b) Alge-
W' (ubfetti tit zerune cum ſeg. Pia. 13 3 Ae V. O& ibid. Weſin parat. ⁷1I.! 7.§ 14.1.27.98 de. pact. apſolotaſue mioi AAel. 2) Malè quidem juravit romittendo impunitarem ho- arcumeläge legen Beruſo qui Principi ſuo, uncto Jehovæ, maledixerat, contra expreſſfam Dei ellci Poht S Ai22.28. A kor. 13. 5. Mirum igitur non eſt, quod hune ertorem correxe-
ran Tit Rer 4 3.. 8—. 2 plus& uſtus. 3 L 1ſe gare* 11 Pruüur⸗ 1 euigkorin retorfilein ee Neq; id Deo diſplicuiſfſe, patet exco, quodicriptura dicat: Deũ 71 4 1 b elſl textus, 1.§
. 6.. put ejus malum, quod fecerat David. 1. Reg 2 44. Deinde non dicit ſunt nec Jue iſto die ſol n de33
amuel. 19. 2 4. quod omninò uon moriturus ob hoc delictum; ſed quod enninon moriturus, v. 23. Qgid mihi, inquit, vobiſcum, filii Zeruj, qui §8 3 eſtis

326 De Jure Principatus, eſtis mihi hodie adverſarii? Hodienè afficietur morte quiſquam in Iſracle? Nam n.
neagnoſco hodie me eſſe Regem ſuper Iſra?lem Dixitq́; Rex ipſi: Non eſt moritu. rus: In die ſcilicet Inaugurationis ſolenni. Deinde dicitur, 1. Reg. z. G 8. 9. Juraviei
per Jehovam, dicendo: Morte non afficiam te gladio. Nunc autem cum ſontemnò
abſoluto, cum vir ſis ſapiens: ſed cognoſce, quid ſis facturus eò, ut deducas canitis
ejus cum ſanguine in ſepulchrum. Ex quibus apparet, juramentum fuiſſe de reillici.
ta, nec obligatorium. Et propterea ſapientiæ& diſcretioni Salomonis etrorem cor. rigendum commiſit. Deindeq́; Salomon ipſum non prin cipaliter propter maledict
atri facta punicbat, ſed quod inobediens fuiſſer mandato ejus& juramentum pra. ſtitũ violaſſet. 1. Reg 2. v. 42. 43. Quare(inquit Salomon) non obſervaſti juramen. tum Jehovæ,& præceptum quod præceperam tibi? Quam ino bedientiam& petju. rium aggravabst in Davidem crimen antèé commiſſum, v. 44. Su mwa igiturfuit diſ cretio Salomonis, qui ita patris errorem correxit, ut cum Dei honore conſervautt etiam defuncti patris exiſtimationem.
76. Grave ac indecorum eſt Principi, uti dolo, fraude,& mends.
cio, etiam ſi id fiat in Reip. utilitatem. a Imô non ſolum contra bonos
mores, ſed quoq; pietatem ac juſticiam eſſe dico, ſi Principem à ſe diſſſ dentem veneno, ſeu aliis mediis inſidioſis, tollere tentaverit. 5 4) Eſt enim viva Deiimago in terris, quam perjurio fœdare non ſolume impium, fed inſuper quoq; periculoſum,& cum æterno dedecore conjunctum. De. teſtaturenim Jehova os bilingue. Abominatur ſanguinolentum& doloſam, ac perdit mendacia loquentes, Prov. 6. 16.8.14.12.5. 10.22.G 17.4. Pſal. 5. 7. G 10414. bium verax autem ſtabil tur in æternum. Prov. 12.18.21& 26.24.Comin. 10 Pria- cipes ſunt hum anarum actionum condimentum,& ſal ſubditorum, quod ſi is faus tum fuerit, qui poterit conſtare vita privatorum? Abſq; fide nulla eſt amicitia. Abſcq amicitia nulla humana ſocietas: Abſq; hac verò nullus Dei cultus. E go qui nonco- lit fidem, nuljum habet quoq; Deum. Caurian †268. Et certé perjurium eſt deteſta. bilius Atheiſmo, quia non tanta eſt corum, qui Deum adverſantur, impietas, quim illorum, qui& eſſe Deum,& rebus humanis proſpicere fatentur: Juris tamen ſuran. di ſimulatione numen irridere non dubiraat. Im qui libenter audit maadacii ver. ba, amnes miniſtros habet impios. Prov. 29.1 2. Coſmo. Bartoli.9 diſcurſ.Impium er. 5 Euphemis apad Thucid. dictum rejicimus: Quod ſcilicet non ſic injuſtum, quod Aedarn Aferneeht nen netceerrenteerrenimefe Darice,a nee luumn mo Wo wiltcs meos ad berniciem meam pecunia ſollicitet Heus Rlphonfas TRonmmi iper eques dus, non ut hoſtis, ſed ut percuſſorveue- mittebat occidere hoſtem tan n Reglre reſponditproditori Kaiero. qui yf nn m Regem Gaſtiliæ: Et ſi poſſem luerari(inquit) totuui
mundi imperium, nedum C tili.
berlum, ne aſtiliæ regnum, non permi atum ſcelur- .„ ur rmäitterem tamen tantum c Ammir. lib. 2. c. ule Sic Sen b 4
num, jatronem& belli du cem ſtrenuum, hoſtem 111; ali. . 1 opuli Rom. cum vincere cum a ter non poſſet, per duos ſatellites p hoß
ecunia corruptos Viriathum humi depofttũ petr- emt. 4 1. 2 P b 1 irilluſt Mic otia ania emta erat, à Senatu non fuit probata. Sex. Aurel. Victor deur balis mortem Wh 14 Lic quoq, non probarunt factum Qlaminii, qui Hanat- 1 Pt—. Procurabat apud Regem Pruſias. Hoſtem adverfum opprimere ſe nl
atus improbavit Cępionis factum, quiViriathum Lufſithe
Ddan,
1 ruit untepus. 2 2 anin tnuntucnt. 6, ruaneenn, K endgrroln ia vc A⁴ am ilmtelerros,ur zat,: erinnn ttian ci AArei eriu ammil C2 agtncpis ocat B ena ſeus Deo, r äloram, 16. cg
iiclepe wiſſ ic 4
tkluddam,AK ptt e
ſtueularümagis anadunc eum. uüligeꝛti dechn nnſcricordu a
wumretö K; b dou nonter, 217¹. dodorem nA b pvrnionit 2
düagum, 1
1 V mancodgmn u
lemſitn 1

D. Johannis Nordermanni. 327
amidlin 6 42 3..„ ⸗ 4 ü nui eſt Rominis& virtutis opus. Papa Pius 3. emiſit Italos, qui incendio atq; veneno
e 9 per Germaniam damnum darent. Sleid. lib. 13. Nex Hiſpan. ſtatuit in Principis Ura- untna nic caput 25 ooo. coronatorum,& quoq; Aſſaſſino nobile ſtemma, ſi nobilis non eſ⸗ zei,n 7 let, qui ejuſmodi generoſum ſita vocatſactum perficeret cum criminis abolitione, emmf etamſi atrociſſimi eſſet reus, ut Pater er breſcriptione,& quo Apolodia Luſtriſimi O- äomun tuni Principis contra ditt am proſcriptionem. Ubi etiam refert, quod. D uci ſſa, ejusq́ fi- lltene lias Dur parmenſis, ſæpius ſummiſerint ſ carios& venenarios, qui illum tollerent. eneu Alaſiaum hujus Principis vocat Barelaius, pium& animoſum juvenem, à quo jurè Am optmo interemptus, pœnas Deo, Regi& Reipub debitas perſolviſſet. Contra verò- vodoend deftermortem Guiſiorum, lib. 3 cap. 16, contra Monarchom qui dolor prodit iniquos inodeiren homiaisaffectus. Sic iæpe miſſi ſicarii cum à Papa tumabaliis, qui Regem Galliæ, 4Lunrig Anglix Reginam defunctam,& præſeatem Regem tollerent, ut ſuo loco dictum. Ejaſ- Detaun mocdh parricidæ claneularii magis Principibus ſunt timendi, quàm hoſtis apertus potentiſimus. Contra hunc enim induſtria ejus facilé remedium invenire poteſt, olo frauteh cumaulla humana diligentia declinare poſſit ſceleratorum diabolicum impetum, nſoluwen niſDzus unctos fuos miſericordiæ alis protegat.
lbinc 77. Decorum verò& Principe dignum eſt, hoſti, infideli, latro- etentanei ni hærerico fdem aut non temeré dare, aut daram omninòô ſervare. 4 niolainm Thulcum igirur Doctorem non ſolum, 5ſed& impia Pontificum theo- ſedecotecgg A Olum, gled umpla onkleut noleanut emata écum æquivocationibus Jeſuiticis d fugiat, ſi modo. majeſtatis, Gn4 it ac lalutis naufragium, cum perfidiæ macula evitare ſitagit. e 616 1bm, a) Nihilenim tam con gruit humanæ fidei, quàm ca, quæ ſemel placuerunt, bätermm ferhate i dezacs.. de conſtit. prin. Piſtor. 12.4.4.n. 211. Neq; alia virtute Romanũ im- denulactant periumcrerit, quam fide erga inimicos,& amicos. Quam ſi Ethvici in tanto honorè dii cots ptt habuernat multo magis& Chriſtiani. Cavriana l.2. Corn. Tacit f.16 ⁷. Box de Imperio centehuimt Vintzadverſ. Marhiav. c7. Lip l. 2.C. 13 polit. Ciro Spont.l.3 cap 2.& ſeq di gover del ſta- lrelſananntt 1o Jerfemus inquit loſua. c.9. fidem daram, ne Dei præpotentis fu orem eiere videa- arentar ſum mnk Bt Arifor ad Alex. M Cogita ne pejeres, ſed timeas divinam ultionem,& hu- lbenter ultte manamintamiam. Quæ enim laus eſt Principi, juſtitiæ fidei,& bonitatis clariſſimo: Harnnli hin hauulh toti Mundo imperare,& majeſtatem ſuam deteſtando maculare perjurio? licet nonlil Be ennt onliderabit quid hic vel ille fecerit& mereatur, ſed quia ipſi promiſſo- ollores ſetäi* alaOaur 4 7f26 8. Eterna memoria Principe germano(qui nullis morta- em meam ecl ae ane armis ced anr, Boiocalo teſte ahbud Tacitum)& majeſtate Im peratoria di- oltisſed ue Hüum eals icehmi Imperatoris Caroli quinti, ad Eccium& alios, qui urgebãt ditoriRlen Be eeuta andam fidem D. Luthero datam: Itiamſi, inq uit, fides toto terrarũ or- ogem eſgüiſ gic olim et tamen apud Imperatorem immaculata manebit. Bodinus l. 3.c. 6. de Rep. endd Conſtantienſi Synodo fidem fregerupt con ſtanſſimis veritatis aſſertori- aus, Johanni Huſſo& Hier P ſi, qui tamen fide publica ed vencrant. tum qviſi Mar laſ/ Iicronymo Pragenfi, qui tamen fide publica cò ven. Rom cunit, Whagoras 123. b) Hic Politicorum,& Aulicorum quorundam ſummus eſt Py- jathum uilſomniaſ 2 Tüemn non in minori precio habent, quàm Turcæ ſuum Alcoranum, ſeu 7 1 acrilegi Machumetis. Inquit autem 18. de Princ. G l. 3. in Liv. c. 4. Prudens Snon deber ſervare, ſi ei ſit damno,& neceſſitates præterierunt, propter
eA. obata Sedsn Arinceps ſid umdedit. Er magni refert, ſi Princeps non noverit belluinum ingenium pro- 5
tam m aasil em uſeili 9

xr
328 De Jure Principatus,
arbitrio ſcité induere, ut ſijure legum decertando vincere non poſſit, tum mota Valpis adſumendo,& Leonis id aggrediatur. Hoc eſt, pro arbitrio,& tempore ivge-
nium fingat, ut more Vulpis, quos volat, in inſidias pelliceat,& pellectos inſtar Leo- nis jugulet. Et hanc Principis dotem non eſſe exiguam exiſtimat. Quam autem im.
6.„⸗ 112 4₰ pium id ſit,& contra omnem honeſtatis rationem, quilibet bonus facilé animadyer.
tit. Venenar namq; auresPrincipũ, ipſisq; ſuader, ut omnia recta negligant, dumma. do potentiam conſequantur. Cum tamen fides nulla neceffitate ad fallendum co.
gatur, aut præmio aliquo corrumpatut. Sen. Epiſt. 89. inter mortuum illud Run pidi
recoquit:. Ius regnandi gratia Violandum eſt: Aliis rebus pieratem colas.
Er nihil in hominum ſocietate erit firmum& ſtabile, ſi hoc impium theorems locum habuerit. Nunquam enim cauſa deficiet perfidis, cur pacto non ſtent. Liu. il 9. Et ſemper aliquam fraudi ſpeciem juris imponent. Liv. iνid. Sed de his Antimach 1.z Theor. z 1. c) Conecilia, Lateranenſe, Conſtantienſe,& Tridentinum ex Abbs. tis Panorm.& Ludovisi Romani auctoritate qui aicunt Infideli& hæretico fidemutili ter dari non poſſe, nec datam ſervari oportere: jid decreverunt Quam vis Becanus Jeſuita Moguntinus id neget, quem refutat auctor defenſionis tetriæ, Fœderatoti- Quid de Paſchali 2z. P. R. dicendum, qui, cum Dominum ſuum Henricum V. Impii periculum conjeciſſet, ita ut de vita,& fortuna ipſi decertandũ, nec tamen prol bidi ne ipſum compeſcere poſſet, t andem rem dolo aggreſſus,& pacem, quàm ſimulabat,
divriſa hoſtia confirmavit, cum celebraret, miſſam cujus partem unam Imperataoti
Porrigebat, alteram verò ipſe retinebat, addita hac execrationis formula: Sicutpas vi vifici corporis diviſa eſt: Ita diviſus ſit à regno Chriſti, qui pactum hoc violaveiit At Imperatore vix urbe egreſſo, perfidus Papa omnia ſaa promiſſa retractavit,&ili Anathemate percuſſit Petrus Diacon.& Abbas Vrſpergèéſis in Hen. 5. Vit. par. Chron. 17 Ix Auo apparet, quod quolibet tempore perfidiæ ſtuduerint Romani Pon. Nonim- merité igitur Laur. Valla Patric Romanus dixit: RoMA ſchola eſt, in qua licetmesr tiri, fallete, jurare& pejerare. Pontificum decretis non ſolum adſtipulantur Jeſuita ſed& novis ſcelerum& perfidiæ generib augent&exornant. Ribadeneira l. As Pin 6. 18. Simancha de Inſtitutione Cathol cap. 46. Creſwel. contra Edict Reginæ Anglis ſedli 2. 157. Paulus Chirlandus de hær. q. Mariana. Tol. de Reg. l. 1. c. 7. Brun. l. 3 6. ult.dehær,9 catio felu huic nova ſedæ ſunt addili, de quib. ſupra theſ 27& ſeq lit. c) d) Aequivo- 1
t 217„.. Romanæ religionis vel, Anne hoc, velillud fecerit: Reſpondet, Non ſum, Noafe-
ciz ſubi.. fub inrelligendo tamen ut ſc. tibi dicam. Vel ſi quis ab illo petat commodato b
brum; reſpondet. Non habeolibr omnium debitorem conſtituit:
tiam,& ſanc ,2 4 1 54 r; nctandoctrinam, Arilraaka inc. bumana. 2ĩ 2. q. 3.Greg. de Valen tom. zdbß S.4 12 tifi 9 e gnlionem Hlujus rei fundamẽtum habent ex men daci reſpoulo U— p* 2. quem blaſphemo ore, Jeſum typicum vocant,& magnum patriarchi
qui aliquandoa lictoribus, homici 4 .2.„homicidam perfequenribus, rogab ut, qua viaett- minoſus aufugiſſet, ipſis diceret; aicf.) Aosadaenre ureg
cam. Hac non tranſit, id eſt
um, quem petis, ſc. ut tibi commodem. Qusm
ut ille intelligebat) per hanc manicã non traaſt G
110 .
„quam verba ſonant, reſpondenrt? Ut ſi rogatus Jeſuita, 44
Ovanus in Phil par.. Hanc vocant bonam pruden.
reſpon diſſe fertur, immitten do manum in mai
Jhan
8
1 4* aluts trälls 4 erüubl enpor i
4 uenjitöperd r
auulayumoret— er z Au)T☛ tur un. Menn,
mmthn muutiu 1 etwerrret Kpall tancfunloruad 1f tuargre coallia E. I uiwuhcunmemn rar Cmmianusn 1 Knertiſimd uſun, 4 tkmgellcom n. tülnutn uter,
urſall ill tt 2
auntan Übe, in
ee.. Tre freetezſunt,
— Kalors xta te eGlo, O« 1 butele lm t dtcotdate D)..
aizgent, K 1 8 m
IriGmosl ail tiritri pan. 1 tigett cum 4* heetang it dn rilte, ew uar dherculſeru,„.. ear hancmh..

D. Johannis Nordermanni. 3²9
rhan 4. pbil Conſirmataa. hæc dabilis dockeia⸗ à Geeorjo 3. Pontiſice 2 a. Semane, t Kpelein quiinſuper ipfis indulſit, tem bori in rite. Side& veſtes mentiri, religionem lſtima, Quu fuam occultare, Principibus per 1 Imu ationem obedire, ut ita commodius ſe in- tbond Hauare,& conatus ſuos promovere po ſfint. Azpilcueta 4 7.5. 35 2 num. 6. Campian, areGane 3 in Py. ad Gener. Seci, Anno 158 3. Treviris excu/aA p. 23 2 24. Item in ep. 74 herſécus. An- cte Be126. 5 130.2.12.314. Memor 22 10m. 6 9% 262. Ex Probterea ipſis kamiliare eſt — in(œmediarum uſum, varia utriuſa; ſexus veſtimenta fibi comparare, quibus mi- mmih esimpoſturas exercere,& paſſim apud omnes ſeſe inſinuare ſolét. Iam n. nobili ain aulis Principum luxuriantur, jam militari, jam civico, vel alio habitu va- atur&R auſcultant, quæ conſilia paſſim volvantur in aulis, diverſoriis,& aliis lo- esspabl csutin Anglia factum memini, ubi quidam ita deprehenſi& digno ſuppli-
lel vem cioafecti. Et fatetur Campianus in Epiſt. ad general. Soc. Tre viris excuſa, ſe ſæpius e- 1
7
curfacoun almodihabitu dementiſſimo uſum. Item in Epiſt. de perſ. Anglic.. 126. 2 11. Nunc ex- rditgeite ulesptæſeferunt,& E vangelicorum miniſtros adeunt, peten tes, ut ſibi ſubvenianr, de Tülgin ſelequeapud illos inſinuant, ut explorent, quid contra ſe ſcribant,& machinentur. deliAhetit Annö hiemiflarii ſunt falſi iſti fratres irreptitii,(de quib. Apaſt. ad Gal. 2. 4.) qui clam Narunt Gi ingtediuntur ad explorandam liberratem noſtram, urillam ſcili. expugnen:: Mart. tenlions enas eaſ16 25:Necreferte ajunt, eriamſi pro tribunali rogentur jurati. dqꝗ́ue etiam mſuum Hai qitis execrationibus,& ſalutis æternæ co ateſtatione, ut factum à Garneto in An- etandäntcmtt Slia urpatetex adis.97. G 107. O bone Deus, quænam monſtra prodierunrex Py- &paceaan gencismontib. ab iſto infeliciſſimo bellatore, quæ univerſum orbem Chriſtianum juspanemun conflagrare cupiunt: Recordare Deus ſcelerum eorum, quoram accumulata pecca- kcrationstuni aincclumuſque pertingunt,& ordinem tuum ſanctum clementer ab illorum fu- i quprctmne tore protege. e) Triſtiſſimus Uladislai R. Hungariæ exitus Peincipibus erem- aapromiſiran ploſerviavqui rupti fœderis pœnam dedit grauiſſimam. Hic n. cum ad Vatnam Bal- Lſi in Ben i gatiæ oppidum confligeret cum Amurathe, hunc quidem primum adextemas re-
uerintRomal degitanzuſtias, ſed Turca in augaſtiis conſtitutus, oculis in cœlum ſublatis, ſic ex-
Aſcholackkup clamaſſe dicitur: Jeſu Chriſte, en hæc ſunt fœdera, quæ Chriſtiani tui per nomen aſolumadinis tuumjutantesmecum percuſſerunt, ſuoq́; perjurio te Deũ ſuum abnegarunt. Qua- orwant.Rlam Te,ſtDeus es, ut ipſi ajunt, hanc mihi,& tuo ſancto nomini illatam injuriam ulciſce- entra Eäid Kl Te, Tum protinus murara fortuna Rex cum proceribus(Inter q nos etiam fuit Iulia- L.7 Benl neaſardas Cardinalis perjurii tubicen)& 3000 0. militum miſerẽ periit. Cromer. 7 G ſalte 4 2 lvius in vita Amurat. Bonfin. lib. 26 Ciro Spönt lib. 3. del gever. diſtat Callima- aadinkn chus Florent. de reb. geſtis Vladislai, l. 3.
dest Ut o 78. Anautem Princeps Chriſtianus cum infideli fœdus inire. Neßautan 4 E Romanus præſul licité inita diſſolvere poſſit? 5b Deinde? ricbüun 1 num latroni de redimenda vita certi precii,& non detegendis eorum la- lnc gau tebtis promiſſio, ſub jurejurando facta, ſit obligatoria: graviſli- d Gan morum auctorum diſcrepantes ſunt ſententiæ: Saniores Theologi& m dabenan⸗ Politicipriora duo prorſus negant: poſterius verò affirmant. Ia quo ego Tocaut& Iagh diſtinguo.
— —
3
. zadll,0.
bme Juu A, a) here. Exod. ⁊2.in fin. z. Paralipom. 16. 17.18.19. 20.0 23.3. Regum 2.15. Cor. 5. vinn auicärd Ii 4 lud. Bodö1,&. 5. Cacheran, in deciſ. Pedemont ꝓer c. Gen. 34. vI4&3 5.2. Exod. huch T1 34.12,

—
330 De Jure Prineipatus.
34. 12. Deui. 7. 2. 12 3. Iud. 2. v. 22. Ohron. 19. 2. Eſdræ 9& paſſim in ſacra deriptuna Deinde, ſiadmittenda unio fidelium cum infidelibus, tum conſtatur exercitusex piis& impiis,& ita religio ſincera cum Idololatria, Deus cum Belial,& Vera pietas cum ſuperſtitione commiſcerur,& facilé fideles propter infirmitatem humanæ na. turæ infici poffunt. Mart. in locis claſſ. 4.c. 16. Si negociari cum Barbaris prohibitum l mercatores, E. de commere. multò magis cum hoſtibus nominis Chriſtiani fœdus ia-
ire. Br. Romulaus in compend homic n. 16 3. Celſe Mancinus l. 6. c. 18. cum ſeq. de iure Pprin.
cip. diſtinguit: Aut Chriſtianus bellum gerit cum Chriſtiano,& tum non licet eiin fidelium auxilio uti. Si bellum juſtum ſit tum infideli cum infidelis, contra infide- lem opera uti poſſe affirmat. Franciſcus 1. Gall. Rex ob potentiam Caroli 5. iniit fa- dus cum Solfmanno, utillum Carolo objiceret. An. 153 5. Et propterea Barbaroſ
miſſus inafricam contra ipſum. xiſtimat a. Monſ. de la Nove, quod hoc fœdus nou ſit canſa minima malorum in Gallia dicit, quo adductos eſſe Turcas, ut Chriſtianis
nocerent. ⁶) Nullam hominis diſpenſat onem etiam ſanctiſſimi, nedum bape
hic agnoſco. Nam aut ipſo jure valet, aut non yalet? si valet, nemo hominum huse
religioſum nexum, quo foli Deo immediaté tenetur obſtrictus, abſq; perjuriicti mine diſſolverepoteſt. Si non valer, ipſojure vinculum eſt nullum,& reſciſſioneo. pus non habet, ut ſupra dictum de iuramento rei illicit. c) De jure Civilires eſter pedita quo pacto metu ſeu vi extorta reſcin duntur. 7.1. C. de reſcin. vend. l. 3 cum in rt. quod met. auſſ. Tutius tamen eſſe exiſtimo, ut precii promiſſum exſolvat, neſas- ctum Dei nomen propterrem viliſſimam profanetur,& tranquilla conſcientias quieta reddatur Non a. bona conſcientia latebras detegere poteſt, etiamſi idjuraſe rit, cum res ſit prorſus illicita, quæ in Reip. detrimentum vergit,& proximi delectio- nem prorſus evertit, qui facilé in idem vitæ diſcrimen incidere poteſt. Deinde, hat promiſſio eſt contrajuramentum, quo ratione ſubjectionis Magiſtratui eſt obſtrt . 3.»„. 3„.. ctus, in quo ſanctè promiſit, ſe velſe declinare ompia, quæ Reip vel civibus poſſint eſle detrimentoſa, velea ſignificare, Ideoque cum ejuſmodi ſilentii pactum omaino Hanc quæſtionem latiſſimè tractat præſtantiſſimus Dominus Goclenius, præceptat meus honorandus, in quaſt. Ethica 94. G ſeg. Jackenus de virrurihueP..* 19 79. Hactenus de virtutibus Princi pum præcipuis ad civilem n . 4— 6— 4 42.— X. ten ipſ s maximé necefſariis, dictum: Iam earum ducem& directorem, 3 dzentiaid Muna oculum,& vitæ magiſtram, ſubjungo, quà Princeps rellIo; ii Aſ.nL:e„erl atelligit, quæ ſibi& ſubditis utilia,& ad conſervationem Reip.appeterr da& fugienda.
Hæ 3 rincipi Recefpari IoUIe v 8 G neille confitaeo Principibusncceffaria,& reliquis virrutibus adkæret, ut ſine illa no 081 atr pOo 8 3 4„.
net thatcdtin, uec quoque juſtiria. Et vice versâ ſine his nihil valeat prudentia 32. euſaneger Jeleee olihhemus eſt amiſſo oculo, talis eſt etiam 1uu . 2. hoc lumen abeſt. Ciro Spont. 1.7.0 1. del idquid 50 in mũ do, idrinceps 4 eeit deicheee ſs ſeas, Wiac dinis Quod animus in homine, reſt. Prin. ſec. Dei mode 1.c. 5. ² 10. Imé pru 4.1.c. 13 2. de
1 id Princeps prudens in civitate, Top.§. 5 Hin fin. A-o⸗ tantis univerſa, vivam imaginem hic refert. Gail. de pacrpubli Ca, dentia magis, quam armis& potenrtiâ Imperia defen duntur, Fyq Sarol.. Imper. Frant. Rege cvognomine Sapiente loquens. Et ſi ſupremam ir e
tu d mulliduls vit ungrauntach
Iſpbar
u mernnietia. FE girranünd&IG
4
wMrkah, cancta.
ettcequiret.
Kulentio 4 1 3„ 1. 2*...... 4 lit illieitum, nec quoq; obligatorium eſſe, aut diſſ enſatione indigere exiſtimarem.
prudens in populo: Sol mundi oculus, Princeps verõ multitu-
udhbtt Kgndem
Mcenun habet L
lilifeunon=) a ſitlllumeſl 3 t uniſeyyſoi= 5 emlllun naſcitute f urekdecelanun« keadmmatcdnc C darotnat. Urpet ia iſt lunan tenti 1 u 4 d1z dn
Nan aimſum en arn analtls quir a ſe den nezokin 1 flancrs, ſa m ttzannelapit„e darm gen, 1.
4

D. Iochannis Nordermanni. Gyyſan J 1 33
um conlas eſtatem non comiterur prudentia, plurim a inde naſcun tur incomm oda. Caur an! scumkind If26,Quiigitur de rebus arduis&Keip. ſalutar bus cogitationes luſcipit,n eceſſum initmiamd eſtalta fapiat? Qui v. ſecuti, cuncta rejiciunt in familiares, cum illis nihil perficirur. lcum bah Com.lz. Paruta dellaperfed della Vita pol. 1.z. f 209. Lipſ l.; polic:c. 1. Mal Principes o- winis mues abſq; conſiio imperarunt, ac propterea ſe, ac Remp. in diſerimen d eduxerunt: 6 an, 4 Prudentiores verõ ſem per requiſi leruned enatus con ſil ium. Fulv. Pac. dell arte di go- lano, Kund uer, Conſilium cuſtodit,& prudentia Principem conſervat, inquit Sapiens, Prov. 2. um iofdelb ar 1104. b atestanean g0. Prudentiam habet vel à ſe ipſo, vel ab aliis mutuatama Nam r kennnm quod Princeps, niſi â ſe uno, utile conſilium capere non poſſit, ex Ma- eed chiavelltſenſu, b id falſum eſſe exiſtimo. wlann) Pradentia, quamãà ſe iꝑſo Princeps habet, ex proprio eſt intellectu& judicio. we enla protium ejus conſilium naſcitur ex natura, education e,& experientia. Naturæ do- a nüdeoinhomine eſt neceſſarium, ut abſq; hocreliqua in illo nihil proficiant. Na- öüiiämuh turampoſtmodum confirmat educatio, quæ vitia exterminat, bonis præceptis im- 3 dtrüllmim buitac virtutibus exornat. Experientia eſt prudentiæ anima, regula voluntat s,& ) dejui gariatellectus Mutuata prudentia eſt, quam habet ab iis, quos ſibi delegit amico⸗ Caunſ d na opinione prudentiæ, 5) c. 23 de Princip. ubi adait-Si ſecus fiat, bono conſilio uti ihronilinan nogpoteſt. 2) Non enim ſumus in ſtatu iſto innocentiæ, ex quo hominem de- Lraagulhn tutbavit ambitio, cum altius, quàm fas eſſet,& liceret, ſeſe efferret. In illo habeba- gete forlie mus veram ſapientiam, quæ poſtmodum in pudendam converſa nuditatem,& ſtul- Im vergiwhnm ritiam. Lapieas igitur Princeps, ſapientum lætatur commercio Evrip. Et qui omnia incideteforiin cum conblio agunt, reguntur ſapientiâ, Prov.& 20. Nulla etenim res eſt, quæ Princi- Gionis llufin pimajotemauctoritatem, fidem, prudentiam,& exiſtimationem affert, quam ſi con- aqux Keihſn ülium capiatcum prudentioribus, in rebus difficilibus, neque velle ſibi ſoli eredere. modilleniſt Fulv. Pacian in! della arte di govern. c. 4. N eque argumentum imbecillitatis eſt, ſed ſationeivät pradentiz, conlulere alios, ut ſc.poſſit ex plurium ſuffragiis illud ipſum, quod me- JominusGods lius& equius eſt, judicare. Sapientiſſimi quique diffifi proprio jadicio prudentio- rumſententia, tebus ita exigentibus, accedere non erubuerunt Vell. lib. 2. Xenoph l. m yrechäut 3rhu3 a2. Equius eſtenim(ex Imp. prudenriſſ. Antonini Philoſ. ſententia] ut tum ducemtt multorumgraviorum virorum ſententiam unus, quam ut uaius votum plurimi ſe- ee e uantur; ſiſc. rationibus melioribus ſuffulta fuerint illorum ſuffragia. Aliäs enim w ſabſonzet nonermultitudine auctorum, quod melius eſt& æquius judicandum: cum poſſit ervationene uniusforſan,ejuſque deterioris, ſententia& multas& majores in aliqua parre ſupe- Tale, u inquit luſt. in S&ſed neq de concept. f. Temerarium& exitioſum erat Xerxipro- nibus alhent Priumconſilum:& nimis inſolens ejus dictum, qui Aſiæ, Principibus conuocatis,
ſnehisnibli belun Grxei⸗ indicturus, dicebat: Ne viderer meo tantummodo uſus conſilio vos loocdls, Wai en neterum mementote parendum magis vobis, quam ſuadendum. Val Max. elgsumqpl eu an quamuis id quod potuit, tamennon debuit, præſertim in re tam graui,
us, Prich as eyentu periclitabatur Imperii ſalus. Deinde rarõ repetitur in Principe pru- cult wiaelh Hentia à natura abſq; educatione& profecta ætate, quæ particularem experienriam 14 dierius abet conjun ctam. viro Spon. I.7. c. 1. di ſtato. Et vix novus Alcides abſq prudente A- bemhie rugius thlanteſuſtinere poteſt Imperii molem, Imô non eſt conſultum Principi, inſnitam ia heaſh turbamomnium accidentium cognoſcerc: Turbantenimejos ſpirittim, cumque fe sunn
Tt 2 xed.

511 De jure Principatus,
reddunt difficilem& moroſum Ciro-Spont. d. loco. Si Princeps eà eſt prudentid, uter i
plurimis poſſit eligere meliorem ſententiam,& eam ſolus, aut cum paucis, iiſquet:
diſſimis, executioni mandat, ni propaletur ejus propoſitum, res eſt extremòè laudan. kl Lrrinu Krolmttip N.
dunu uHen.!
da. Nec enim voluit Antigonu Rex filio Phil ppo ſciſcitãti ſignificare, quandoca- ſtra eſſet moturus. Et Celſus Metellus ſolebat dicere: ò induſium fciret ejus propo- ſitum⸗quod illud vellet in ignem conjicere. 81. Neceſſiriò autem requirimus in Principe prudentiam, ſel wajorem in conſiliariis, quam ini pſo a. Et propterea exigua prudentis præditi, bono tamen conſilio obremperanrtes bene Remp. adminiſtrats oſſe autumo be An autem ejus prudenria aſtu temperata eſſe poſſit, qus ritur?c Sic puto.
a) Quia Principes nimium ſæpius confidunt propriis viribus, itaut vir ſa.
niora admitrant conſilia, exiſtimantes, id ſibi eſſe dedecori. Quod valde Reipub ck periculoſam, Nam quam vis ſr prudentiſſimus, atramen non ſemper apperitus&ſei- pſam, obſummam hominis infirmitatem, quam exlapſu adquiſitam habet, vinces pPoteſt. Singulare exem plum habemus in Auguſto, qui domeſticam turpirtudinen in filia nconſultis amicis, relegatione coœercere volebat,& ira propriam turpitudi nem propalare. Cujus erroris cum eſſet admonitus, rubore diffaſas, quod tantami- guomigiam Impetiali majeſtate indignam, non potuerit contegere. Et ſæpius dint cum ſuſpiriis: Si Agrippa& Mecœuas fidiſſimi fui conſiliarii vixiſſent, ſe ejuſmosl errorem non commiſiſſe: Fulv. Pac. di loco. Neq; ut ante dictum)ignorantiæ vitium eſt, imperare alterius conſilio, ſed ſumm um donum prudenrtiæ, quæ non conſſſtitin obſtinataerſuaſione de ſeipſo, ſed electione conſilii melioris,& quod velir potii ſanioribusrationibus acquieſcere multorum, quam propriæ libidini. Fulv. Pact. c. 4 nu. I5. Deinde major eſt experientia in plurimis, quam in unoac melus exami- natur res,& quoque intell gitur. Fulv. Pacian d loco Im Principes, qui ſeſe demt: runt, ac libenter aliorum judicium agnoſcunt, ii minus falluntur. Comin ubnl- Heſiod. 1 Laudatiſſimus eſt ipſus, qui cuncta videbit, Sed laudandus(H*ν³, qui paret recta momentis
5) Omnia Imperia,(inuit Sal)civitates,& nationes eouſq; proſperum ſi⸗—
4 2 BSſre ve o 2. je ſubit ceſſum habuerunt, donec apud cos bona conſiliavaluerunt. Auctarii locohielfabji-
AnrS Eö p.„ 1 o
Segucc Hrfter laberr rincivem malum&* bonos conſiliarios, quam malos con-
1113: 108s.„., ſ. 1...„. 4„ latios& onum Principem: Quia facilius eſt multis bonis viris lIucrari Principem
malued duam bonus princeps plurimos malos. Auferas iniquos conſiliarios cotum M„ 2„ 4.. 3 6 ege& confirmabisthronum ejusjußitia. Proverbior. 25.4. Fulgoſ l. 7.c. 2. Fulv.P
E.„4. 3 4, 5.—„—*... 0* 4 1 3*·m. 3z. c) Hæc mixta dicitu: prudenria, in omni vita neceſfaria. Cuilibeta.
ur ſeurs⸗& ne veltemeréin diſcr men proſiliat, ſed imminens periculum pe modo ſuæ condirionis effugiat, liud Servator noſter, Matt. 10.16.( columbinà ſim plicirate 2 2* 4— diis noxlig expofita, pru
AN. 2 miaà ümplicitate projicer 1 icerent. Conjungir autem diverſi it imalia, utli- 10 unglt autem diverfiſſimæ nat Ima lla,U lutare remedium lung verſiſſimæ naturæ animalia,
ex urroque coaficiat. Scrpens enim aſtutiſſimum eſt animalquol cum
mixtam) quamut diſcipuli inter homines, ubi omuiaioſe
3— DNhant! enün bl 3
4 7
ntrlanlän lé
1
Potttolsptore„ 2
decliner, propulſet eſt demandatum: Nec voluiti lubi præcepir diſcipulis ſerpentinam prudentiam
denrer caverent, neque ſe voracibus lupis deglutiendosnt
au Rrptestiami. 4 GuuRuuch,Ä,I n
agun pôiheo)ud d
mauſutemeſtde n ag tomprodoi t. ns däce R adlt a t ukadium nocet 3 1
— tmubdsperſepe n 1
nünm eit,mium 1 1 ätegöil, qern d. 3
dimurigztr be k. ſ eumloßielone— ji
b Kipprin rur an ür
derhmittz n 1
drrrutentet K n twn lin nitun
mntertum K 1„ en nr ntit il, 2; 4 4
A .
Erlo get 1 o gif. 1e 44 ti
Annum iegir Klo 5 egrees gult, Va Gen n.)
dlats cidun e 4 doecheit: Fe 9 s
4
mt
5
Icit
en J ei db— beꝛr.

D. Iohannis Nordermanni. 333
dseaenne 1 ⸗ 4 80 3 A 9 2 3 27 4 2„ 2— 4. zuremmza eum norit, ſe omnibus exoſum, ſoliciteè imminens periculum, cui reſiſtere viribus
n maih non lufficit, arte declinare ſtudet. Innoxium verõanimal eſt Columba, cui nihil ſu- tilgrien Feteſt, niſi alarum præſidium„Plin. 1 10.1. 34. Efficit igitur columbina integritas, dulünſtn, nehumanis fraudibus& dolis prorſas corrumpamur: ſerpentina verõ prudentia, ne dlle circumveniamur,& noſmetipſos imprudenter immineri periculo objiciamus
— Buling Ac. Io. Caluin ibi. in Harm. Proprie autem in bello ſtrategema vocatur, ſeu cipe puie miltatis folertia, hæc prudentia mixta, omni jure permiſſa arg. 1.3 de inſtit& iur. l. derezein eanventionem& ibid. Dd de baclis, l. 1. L non fuit, ff de dolo. l. 26 de capt.& poſlim. Nec in ne Rewoa populo Dei in ognita, imõ à Deo juſſa 10/. 8. 2. Num.) 3. Iud 20 33 Prow.. 4. Neq; in- npenauth rereſtad juſtiraam, ubi juſtum eſt bellum, aperté quis pugner, an ex inſidiis. Aug ſu- 1 per loſq o. Sicquoq; non improbo in Principe diffidentiam& ſuſpicio nem urſcili- cctta dus ſr K lentus, in fide& adſenſu. Qui enim facilé credit, faci é quoq́; deeipi- romic inde tur. gen. 2. B.fe Ira. Et aditum nocendi perfido nimia præſtat confidentia. Sen. in Oe- er Ciit Frons,oculi,& yultus perſepe mentiuntur; ſed ſæpius oratio. Cie. epiſt. ⁊ ad q. Fra- anon lempang„em Inſumma, vitium eſt, nimium ſuſpicari,& indifferenter omnibus,& nulli cre- laadgaübunde dere, en, epiſt. Fidat ergô ills, quorum longo uſu exploratam haber fidem: Et ca- idowelieane veatleiuo, ne nimium utriq; tribuat. Nullus eſt enim morbus, quo gravius excru- ar,Kitemnſie cianturkrincipes, quam ſuſpicione, que ſpiritus movet, ur ſtoma humvenenum. Sic doleditäug qnoqpaemocelerius opprimitur, quam qvi nihiltimet, ſed omns bus fidit, Vel. Pater.
eritconregeelf Prfteqtentiſfimum calamiratis initium eſt ſecuritas Lipſ-libr. 5.c. 16 ol Utigitur ve-
afliari ula nenugzuſta quantitate prudenter mixtum purgat, nimium verõ ſumptum interfi- nte diun gna citeS quoq hæc duo, ſiin vitium degenerant, ſunt nociva. Pari ratione diſimula- tugeningun tianen quæ frontem interdum& mentem tegit, admitto Regnare enim ueſcit, qui meliotis,àaui diimulzrenon novit. Cic. ꝓro Milisn. Neq; ad Rem publ. aptus, qui animum in fron- proptieliiii t Homptum gerit. Cia, 10.&piſt. 1. Habet in ſe ſpeciem virtutis diſſimulatio,& plu- auaminmoic nium panicipata virrutum tegina, prudentia; Et qui parum ſunt cau ti, illa uti ne- Iab Driachyö ſeiunt lederperti,& ſagaces, qui temporis occaſionem, perſonæ& rei qualitatem, niguskaloumt dicernerenoverunt, arg. Geu. 12. 10. 20.2.26. 7. E 42 1I. Samuel. 21. 14. Exod. 1.19.
Nam ut laljuſtæquanritatis cibum gratum reddit,& ſaporem adait, in nimia verõ opia daumingratum efficit: Sic quoq; diſſimulat o grata, ſi juſtitiæ modum non 8 excedar Hanctamen nunquam Princeps exercebit erga ſubditos niſi in caſu, I. Sam. ationeseol 1 10.27,n. zvel ſimilibus.) ſed femper apudillos cenſervabit auctoritatem. Inter lrerurzala ues ginrill fiat, aut erga ſuperiorem, cum dictatamen cautione Verüm enim s conſliaiohgh- burut qae ſeimus, aur quæ facturi, non ſemper eſt confultum. Sic Abfaham, l- usbonisiöhe ac David,& alii ſancti virt uſi hàc prudentid, ur pater ex textibies ſupra allegatis. Sic
ſerasieiql
32. Hucuſque de virtutibus, earum que directore Prudentia: ſe-
jam de ſumm Principis adminiſtris. Impo Hibile quippe erat, ut
d u imaltuiile Lt 3 uà
naues'ultur rerſiſiæn i

—
De Jure Principatus, ſua ſcientià cuncta poſſet complecti, aut Imperii faſces ſolus explicare a Rei igitur magnitudo requirebat, adjutores ſibi deligere in curarum artem, eminentiſſimos viros, quorum conſilio& auxilio, utrumque tempus⸗bellorum& paucis, rectè poſſet gubernare. ⁶
4) 3 omnia non noverit& poſſit. Caſparis Contareno de Repub. G& Mag. Venet. Pierre Conts
reno ne ſuo compend. de Repub. Fulv. Bac. deſla arte di govern. c. 4. Cire Spontone li. 7.98.
7. diſtato. Celſ. Mancin de iure Princpatus lib. 8. c. 5. Paolo Paruta della vita polit. Nec- nius ingenium tantæ molis erar capax. Tacit. li.1. Qu a gubernare populum res not eſt exigua ſupra theſ. I. Sed ex magna fortuna ſervitus ſplendida. Auguſt. de civ. Da li 19.c.14. Sen. de conſolat. Antigon. Maced Rex ad filium ſubditis inſolentius in ſultantem,
apud plut. in Apoph. Humeris nam que illus totus innititur orbis. Sen. At conſolat. Mt
que verẽé dictum:
Sunt faſces faſces,& omnis bonos, onus.
Ha propter electus Dei ſervus dux populi Moyſes, non ſine cauſa yroteſtata coram jehova, dereg min s gravirtate,& quòd ſolus populum ſuſtinere non poſſet Exvod 18.17. Num. 11.14. Deut. 1.9. Summa eſt igitur prudentia, diligere rirosgts- ves& juſtos, qui cum Principe onus ſuſtineaat, ne immenſæ operis mol peaitas ſuccumbat. Xenoch. 8. de pæd. Fulv. Pac. d. loco. 5) Piæcipuum brincihisopus eſt, parare amicos. Plin. in Paneg. Non quidem ex infima plebe, ſed genere iloſttss virtute eminentes, auctoritate graves,& exprientiâ celebres, quorum fama ejis glo. rià reddatur illuſtrior. Duro di Paſchalo in Aul pol reg. 1 3. 1dem factum legimuaRo- mulo, qui Reipub. ſtatu compoſito, confiliarios de patrib. fibi eleg. Hali, de anu.N 83. Hiautem adjutores, pro rerum, quibus præſunt, gravral
& ofliciorum diverſitate, maximè inter ſe differunt dignitatibus. aln tes tamen claſſes præcipuè diſtinguuntur: Electores ſcilicet, Principes,&lt beras Civitates. b. V a) Magaa negocia magnis quoq́; indigent adjutoribus& quò nobiliuse fabjectum, potentiores ſabditi, eò Principes æſtimatur illuſtrior: Ajlidt inc. 1.Qus dicatur Dux Br. in c. intellecto. num. de jureiur. Ammuar c. 8. li. z. Cum igitur Impels tor(quem in ordine dignitatis ſequitur Chriſtianiſſimus Rex Francorum. Banifs Vitallinis, in prafat Clem. Mojin art. 9 5, concilio. Trid. non recip.)totius mundi Monas cha ſit præcipuus c futuram 1 2. 9. 1 ſupra theſ. 10α Deo ordinatus, Confſtit. Imp. Ann 30§ Deßwegen. Eccleſiæ Chriſtianæ caput& advocatus ſupremus, Conſtit Imp ſi .15 19. 8 Vnd anfaͤnglich v. So haben.& 4. 1530.§ Vnd nach dem ſuß.the. 22 Nl tanquam Sòtella matutina eminer inter omnes Reges B0. in§ f. nu. 24 de prohib fau non alien per Fr. Br in l. hoſtes de cap.& poſtlim reverſ. Cova. in c. peccatum. 2.§.9.uus Caſtal in l. 5.de iuſtic.& iur. Geil. z.obſer. 56. quem cœleſtis Imperator, cum adhucit Meienfeso clan(as,dsrl Monarcham agnovit eiq́; cenſum nõ ſolüm nõ dene;i Sie 3 eleds Aale 4 te Atas 2 2.21'Schenck. Bar ad. I. de feu March.& 4quon Aub dmmo lum k bfcden Mre,omnes dignitatũ rivuli,& regalia profuuari 1 Jumpk.: 4um, 14 Laſen— 3ne.§. adbuc. de pace Ermanda. Menech in tra) um. 141 dus Roma§. Seia au, 1 5.de V. O. ubi in quit Imperaroua
1
4 r un3l” 1 4 2. e uschetewcorponst I
In una etenim perſona eriam excellentiſſima, tanta non eſt perfectio, u
phue
dlluunn df uquu e
1 ueechrltast.
1 llgten uß St 131 Rucownune ooumt raneonnes un
9 Lman Imyer A
tnlinyetent aud N. iinsdiciionem, tti Neε&ᷣ☛
Enrpas tjus co n
ins Hipasi llo 1 rhacs quorum 1
lunteus, guiid 1
Kaius Henii 85 bricus Aurel n) dulatha idg 4 2
kecllaſticllne 1 Ulells dtDot2 a
renls Nic u. p
düdenls Lur 5 terentiam pro — f zr ole
büprem er n dalnjute c ur i. dabö:dle g

D. Johannis Nordermanni. 335 ſalce la geadjuriſdictionem eſſe tanquam mare, quod concurſu fluminum nec angeatur, bi celges ecminuatu ldem Bl.l. C. de appel. Schenok Baro ad d c. 5. defeud March. Summæ 5& ruül quoq; rationis eſt, ut ejus corporis membra, qui cum ipſo Reipub curæ ſunt intenti, ge. hoc digaitatis lole coruſcant. 5) Hi proprié Imperii Status dicuntur, ac per- 1 erui funt Magiſtratus(vulgo Staͤnde deß Reichs/ oder Reichs Raͤhte/)qui cum tantamc imgetatore in commune bonum conſalunt, ejus confilia moderantur,& Rempub. 0 ng mng awiaiſtrant. Non tamen omnes jus ſuffragiorum habenr Principes Imperii. Paur. me.4 Cinga a„ numer I. dsiurud Roman. Imperii. Ht quamvis Principum aomine honorentur, aruta ulunn acſubdit spoftremâ imperent auctoritate, attamen Imperatori ſubjiciuntur,& li- zobematyn mitatam habent jurisdictionem, ar. I. 18. G l. 214 de V. S. Nec in illos Rectè commit- dlendiia 0 itarerimen Majeſtaris, Weſ par. ad L. Maieft. niſi reſpectu Imperatoris id fiat, Nam ditiingenn tunc conliderantur ut pars ejus corporis, I. quisquis, C. ad E. Maieſt. c. nulli, in fine, 2.. trot oidis K e Felicis, depœnis in 6. Hiſpani illos vocant, Los grandes: Galli, ordines Regni. Inter quos præcipui ſunt Pares, quorum numeto ſunt 12. videlicer 6. Laici, Henricus Bur-
bonius brinceps Condæus, qui in locum Burgundionis conſtitutus; Carolus Bur-
ſes nodntat bonius Comes Sueſſonius; Henricus Burbonius Dux Montpenſerius inlocum Du- vopulumſlm cis Notmandiæ Ludovicus Aurelionus Dux Lon govalliæ, loco Comitis Flandriæ, prudenda, Heaticus Guiſius Dux Lotharingius; Franciſcus Gonzaga Dux Neveinenſis pro mwerſeit Comitt Campaniæ, Eccleſiaſtici itidem ſex ſunt: Garolus Lotharingus Archiepiſ- Dachunit copusRhemenſis, Nicolaus de Pontoron Epiſcopus Lingonenſis; Johannes de Pon- maplede ſägt igo) Hpiſcopus Langerenfis; Nicolaus Potierus Epiſcopus Bellovacus; Peutrus
6
llebres uumr lalmontius Noviodinenſis; Ludovicus Forget Catalaunus. Rt hi judicant reli- „liemuau duos tincipes, ac ſententiam pronuntiant in criminibus capitalibus, ſi quis ex illis
drib id, aracipuis offciariis criminis alicu jus reus repertus.
Pnsnalh 84. Electores ſupremum inter illos gradum, ac plené regiã ob- guibuspleu 8 P 8 erumt euua tinentdignitatem, cum jure creandi Imperatorẽé; 4 Non quidem à Gre-
0
ces Cllenlu Sotio Dontifice(ut falsò adſerit Bellarminus, leſuitarum coryphæus,& inter purpuratos heroas non poſtremus, 5 ſed ab ipſis Impp. inſtituti: e
adjvtoribod C ³) H1,4 4 n. 61. Hi loco ſunt Præfect Prætoriò, reliqui verò Principes ac „Comites Peſidium provincarum Boc c. 3. de Regn. num. 212. Sunt autem numero 7.
8 1f
or illuſtrion9 r„ 2,... 2. 3
der a a res Eccleſlaſtici,& quatuor Politici, qui omaes fquenribus verficulis eqprimun- rure K.l1 GeEnr.
4 1
limus dais Moguntinus, Tre virenſis, Colonienſis,
— u Quilibet Imperii ſit Cancellarius horum.
Deo ot niu Eſt᷑ Palatinus dapifer: Dux portitor Enſis: — Marchio præpoſitus Camera, Dincerna Bohemus. 0.5. 17
...„. K1 auar,n, Hiſtatuunt Dominum cundlu per ſecula ſummum. he.. 1.. 3 3
882— heus Nanbun nae aefene 11. Inter ſeculares Palatinus primum obtiner locum: In Cv6. 4 en de, gr ls 88 ipſipræfertur Rex Bohemiæ(qni ut arbiter honorarius adhibe- Dleſe nuties ne Itimit, ſtparia vota diſcrepantia in electione fuerunt, yquem ſequitur 4 wuss n4 paon Aurea Bulla Carol. 4. tt. Vacante ſede Imperatoriàâ Palatinus(non vero adctde eomans, ur fruſtra gloriatur in Glemen. paſtoralis, in fine de re iudit. Imperii eſt . ali Ke nas ovjlor, cũ poteſtare d 2 9.. A..— Vuüll, Aalun orumin 85 tate ludicia exercendi, de feudi inveſtiendi, ſexceptis Fahnlehn.
AA. 8 1 12/1 9*. e ſrmanliu Veſtitura ſꝑecialiter reſervatur Imꝑeratori: Imo cõtroverſiæ inter Impe- „e ¹ rato-

3³⁶
De Jure Principatus, atinum, in aula tamen Cæſaris dirimuntur, d. Am.
r Elector Saxoniæ in iſtis locis ubijura Saxonica mi. ex Conſtit. d. Bullæ Car. 4 tit. 1 1. ubi abillo.
rarorem& Principes apud Pal Bull. c. 5. Hocjure etiam fruitur E gent. d. loc. Habent præterea privilegium rum ſententia non appelletur, niſi in caſu denegatæj & Brandeburgenſis, ſine læſionc confirmatum a Ferdinando, An 1 59. Heigius q. 4 ⁷. 33 Subjecti tamen manent judi cio Cameræ tatione fractæ& violatæ pacis. Mynſ. cent. 5.5/. 5 8 n. 1.Geil lib. 1.0b ,Ih n. 6. de pac pub.& obſer. 1 †. 2 3 de pign. ubi etiam excipiunt Burgundum& Lotharia- gum. Electores, Principes proprie ſic di
& Barones curiatim ſententias dicunr, hoc diſcrimine, ut Prælatorum curia unius Comitum veròô ac Baronum à locis in duas tribus diſſecta, Suevicam ſeilicet& Wes teravicam, durum ferendorum ſuffragiorum jus habeant. Paurmeiſt. libr. 2.c. z. dein riſd. Rom. Imp. b) lib. 3. de translat. Imp. cujus ſententiam probat, c. venerabilemas de elect& c. 2. de re iud. Verum hec capitula, ut& plurima alia, ad ryrannidem Roms. ni Præſulis ſunt excogitata. c) Ante Ottonem Primum illos nondum faiſſe in ſtitutos evincunt verba Moguntini in ejus coronatione, ubi inquit: En adducowo bis Principem à Deo electum. Wiitik lib. 2. Rer. Sax. Martin. Poloxues Pontificis peniten tiarius. qui vixit Anno Fred. 2. O Thomas Aquinas afirman: ab Ottone zeid factum urſcilicer perperuis turbis, quæ oriri conſueverant propter Imperii ſucceſhonem obviaretur. Rodolphus de Columna de tranlat. Imp. c. 1 1. Nicol. Cuſanu de ConcordCi tholica li. 3.c 4. Plarinn in vita Gregorii 5. Marſ. Patav. c. 1.& 12. ubi Annum additdi delicet 1004. 1dq; factum conſilio D. Gregorii, qui ex ipſius erat parentela,&idad ante dictus, Quidam id adſcribunt Prid. Barbaroſſæ. Peuc. in Chron. li.; Sed probabi- lius eſtab Otthone z. jus eligendi Imperator ad Principes omnes eſſe translarun qui poſtmodum ad ſeptenarium numerum redacti, ut ſupra theſ. 1 9.in fi. dillum§44 imitationem Imperatorum jus eligendi Pontificem Principibus extortum, trasſts- lerunt. Pontifices adcreaturas ſuas Cardinales, præſertim Nicolaus ſecundus,(B & Carion.)qui, ut aſſiduos familiares, conſiliarios,&laterales haberet, illos e nume roreliquorum clericorum, in altiorem ordinem prærogatæ dignitatis erexitacha vo ſples didoq; conficto vocabulo appellavit. Hi partim ſua, ſuiq́; Papæ auctoritatt
. d. ⸗ 4„. △ 8 2** 13 8„ 1 & edictis, partim potentiâ, faſtu ac pertinacid id egerunt&adſecuti, ut excluſis Pm
11 4 1 11 32 6 gibibüs legitimis, populo, acrel quo clero, ad ſe ſolos electio Ponrtificis pertinerch ſicq keré ſemper unum ex ſe ipſis elegerun t. Et hac ratione mitum in modum adg ri,& indies corroborari cœpit potenrtia& auctoritas ſedis Romanæ tor conſultot
bis ſimul juratis& devotis, aſſiduẽ operas ad eam undiquaq; augendum confetes- 8 1 8**2 7⸗ 0. 8 2. 6 tibus,& perrinaciſſimé, omni alio ſtudio omiſſio, defendentibus. Machiav. lb.Ih
Florent. Molin. contra abu/ Pap fol. 173. 85. Inordine Electores ſequuntur reliqui Principes, 4 tam ke
5„, 7 4½ cleſiaſtici,b quàm Seculares, ut Duces, c Marchiones, dLandgravibe 2
latini, f Burgkgravii. g
a) Princeps(ex eo dictus, quod ſit rerum primus Tacit lib. 1.hic non abbo ſa
luté ſumitur pro Imperatore ut hactenus fadum ſup. th. lit. d.theſ. 10& paſim HA
4. 2 ⁄½. 6. v. Principum. cum ſeq. ſed ad ſtringitur ad certum territorium,& igriin teden 1o
3 1 t.
uſticiæ. Et hoc privilegio 6aro Majeſtatis Imperatoris, utuntur, Laxoniæ Duciid fntlannguehad, 2
cti, Eccleſiaſtici ſint vel Seculares,& Civitz tes in ſuis quiſq; claſſibus viritim ſuffragia ineunt in comitiis. Prælati verô Comitet
pdun 6
aaruurnſlli. e Mirhuutnu, Dr A
walthh
Nuim(unfiilias.
Mdn) Icca
Muxpatepocctes lir bstrrnvoriis G un 1 AleGerichd wuntomut conn— ltoG11Germ HiaEkyicop:tus e, mdcfeclone AdtA Kkakle(trbis s uiur zutaan„ döbne Geact h geolon. Alis r t lcin.: Joma Ge 1 tln 41111, 0 ᷑ dho Nachden
—
Aniiſe 41 n 1Cest f.
alhe Nom 1d 4 tnaln(u. 4
0 din dchaß i

V
D. Johannis Nordermanni. 337 kars i
4 ce os quos Imperator in partem ſollicitudinis adſumſit. Gregor. Tholoſ:c. 4.n. 3. lib. S- ocisudi
ſen 4e Repub. Hlectoribus inferiores, Prælatis tamen, Comitibas& Baronibuseminen- 4a nd res& digniores; Quamvis alias& hi omnes cum illis ſub eãdem claſſe compre- iir Be en Readantur, ur ſupr. idlum. b) Eccleſiaſticos hic conſidero ut Priacipes politicos, tudtusus Aaihoc in caſu nihil commune habent cum Pontifice. Poſſidenr enim feuda Rega- dſect unant a utteliqui Principes ac proceres. Ereadem habent ſuperioritatisj ura, quæ Duces 16dnad Camites,& alii in ſuis terriroriis. Geil in tract. de pignor. c. 7. /. 1. Gobſer. 30. n. 2. lib 1. ntbargunbu Bladeft Piſtor- con/ 49. Alle Gericht/ obriſt vnd nidriſt/ ut tenor inveſtituræ habet. lnt reldealan Omues autem Prælati nomine continentur, dignitate tamen diſtinguuntur. Paur. nitiis. Dreluha BB.e 24 num. 1 8.( lib 2.7. 1. G c. 8. Geil. 1.5er. 30. Myn ſ cent. 5. 6. Olim Epiſcopi e- utbrelaorn antDd.in Ecclefia,& Epiſcopatus ſcholæ& collegia, quibus, ut& reliquis Prælatis da Lueriemt gmn busad eorum defenfioné Advocati conſtitucbantur. Eſt autem advocaria ſin- ut.Paumaſ gularis dignitas, Eccleſiæ ſeu urbis præfectura.« Salvator. 1 quaſt. 3 cap. in quibuſdam am ptodatga Aepenu e praterea de iure patronatus dic illuſtriſſfimus Dux Brunſwicenſis eſt Advo- aaali adtjun caus Corb eafis Abbatiæ. Generoſiſſimi verô Comites Bentheimen es, Advoca- mumills tant tiambabentin urbe Colon. Aliàs dicuntur Parroni ſeu defenſores. æ. venerabilem, de ubi iqlt venſguiautem, de Election. c. Romani in Clemen de iureiur. Imò Cæſares ipſi eo titulo vrin Pohnunat tustut ut patet ex Con A.15 12.§ Vnd nach dem wir. 415 29.§. Vnd anfaͤnglich. v. rmant adOeoh Sohabenwir. A 15 30§. Nach dem aber. Paur lioο. 2⁴ 5„.) Duces Marchiones, roptet lmxil& Comites, Capitane, Regn, dicti, quod vel ti petiora Imperii eſſent capi a. Paur. Nual Corual 69. 1,624, nu.13 Significat a propriè Dux, qui ſtrenuus eſt& rei milicaris peritus II. Guirn exetcitum dacit B04.1, 3 c. 2. in fin de Repub Alciatu: exiſtimat, in! ſing cer. Auſtria- polos erunun cos Mediolanenſ.& Bu gundos, inter Duces Regalt poteſtate eſſe præditos. d) veut ir Cnnd Muhiones Equitum Magi ros appellat Alciatus A de ſignis certam, quoniam Ger- gcipesonst wan cquadicatur Matca. Sed verior eſt opinio Heigii, d a.1:n˖um. 44./6 qui à li- f iorataſhu mitibus,quibus cuſtodiendis præpoſiti, illos deducit,& inde aphellat Margraven/ deincipiboöenn u Marchio Bran deburg, Stiriæ 3 Moraviæ, Baden ſis, Baro de feud e. 3. lib.z. Paurm d. drin Tielus lib.1. e) Landgravii, ſeu Comites provinciales, judices erant totius alicujus et ptofiaciæ, Perr de Andlo de Rom. Imp. lib. 2. c. 1 2. Vult. c. 4. 11. f) Palatii Comites m gr diciquod judices eſſent Palatii Cæſaris. Vult. c. 4. lib. 1. de feud. Vulgo Pfaltzgraven: oga 6 Holle dicuntur, Cammer/ oder Hofrichter/§. ComitesPalatini, qui hodie fiunt, ho- rimlun notistantum habent ritulam,& nomine Imperatoris tabelliones create poſſunt,& unean u Aüoquelauream conferre, Nobil.tate verõ,(niſi id ſpecialiter in dipiomate ipſis cõ- 1 9 cellumaec quoque natalibus reſtituere poſſunt. Schrad p. 7. n. 27. de feud Geil. 2 05/. I 142 nun.z. g) Bargkravii ſunt judices in terris, quæ Imperatoris donatio- diind ne leclelis acceſſerunt. Sic dicti, quod eis arcis alicujus cuſtodia commiſſa fuit, at undiqvag ſaarNoribergenſis, Magdeburgenſis; Gelnhuſanus,& Fridenbergenſis Peuc. Chron. efeadentibibn f 130,Quiantiquis Germanis Centenarii dicti. Knich. de iure territor. c 4·/. 54. 9 Taurm 47,2.c4p. 10.,2.6.
xeligibtüh
rchiones&B 1
1
dlateraleseden
zs ſedis R
86. Adeandem claſſem Principum referuntur etiam Comites rones. Comites dicuntur, qui ſacrum Imperatoris comitatum ob-
4 5 4 41½ 2 2 ümos ruult Keryabant; 4 Barones verò, qui proximo nobilitatis gradu poſt Comi- 3 w matuu tes ſunt ornati. 5
lcerumsai vn*) gec.

——
, De jJure Principatus,
1.. a) Germanis dicuntur Graven/ A gravitate, qua alios præcellebãtur. Nor auté à Graphiis, ut quidam volunt, alludentes ad Gallicum Grefier, quod Notarium zudicii ſeu Scribam Gallis denorat:) Et eranto 4,
...—.. 47. 1. 2. Dom& Vaſall.& dignitate Duces, qui ipfis adjungebanturin bello,antcibant. day. e notiriarum Imperii, c. 1. G notit. Orient. Im. Hodie adhuc Marchionibus in Gallia tæferuntur. Alciat. de ſing. cert. Nihil a.hic loquor de minorum Genrium Dus,(m.
3 5* 4 8 6. 8 8— 4 1 pote Greven Gogreven/ Centgreven/ Saltzgreven/ Freygreven/)qui nullaha . 3 8 2. 3 bent Regalia, ſed illorum ſunt ſubditi& adminiſtri: Verum de iis, qui noſtro lmpt. rio Germanico codicillis regiis, vel alio modo quæ fitum habent Comitatum, Thal Dyntog iuris univ. 6,6.8 Quin in ſuis territoriis dicuntur Principes, Sichard. conh num. 1 5 par. 4 f 169. Mod. Piſt. a. 70.1/. 4. vol.z. quibus reſpectu ſui Comitatus xqui- parantur: Sec.iun cenſil 126./. 1 vol. Knich. autocr. c. 1./. 302. Inter bos quidem tept
riuntur, qui Edle Herꝛen/ cum nomine Comitis appelläã ur, Generoſiſſimi Domm
Comites, Lippienſes, Mansfeldenſcs,& alii. Qui titulus familiæ antiquitatem&ge- neroſitarem exprimit. Nam Adelingi(quod idem eſt quod Edle Herꝛen /)tempols
579 9 44*
lim Judices, c. ji. de inweſiturs iuter
- ohu „ Mgkhut ſ.
Tn 4 b irnutlir an 48
jaaudo llohnp s ur, WHibixegado, un nnktBxckwyerpoſte* /piſhur ballin— uhlnüni quid unkein Leun— lbxromnoda, A8 tran nltaeſclle N. alkar polle 12 ſunnitotnion a gntl gaisligte— derstmar zb0 k dihecolitcta hr i
Ariſtocratiæ Saxonicæ, appellati præcipue dignitatis Proceres, Rein. Reineccii anns iiecpui, quic ea
k4..6o. Ex horum numero fuerunt Dynaſtæ ſeu provinciarum Præfecti, ut Wit.
ekindus Saxo Angrivariæ Duxſcujus ſepulchtum viſfitur renovatum ibidem a9* nonicis Hervord enfibus, qui cum Carolo M. ad 3o. annos bellum geſſit continun Er tempore fuerunr in Saxonia tria genera hominum: Adelingi, nobiliores ſell. cet, Erindiigi, quafſ liberi relicti,& Lazzi, id eſt, coloni ſeu adſeripritii glebæ,& gene Leuth/ quorum meminit Beuterus in Tacitum de morib. Germ. c. 43. Adelgorum quidam erant præcipui, ut Duces ſeu rerritorii Principes& Comites, quos ſequebss tur Equeſtris ordinis militeszquia Baronum dignitas adhuc nondum crat in uf. Re- liqui nobiles ad ſervitia erant deſtinati,& aulæ miniſtri vocabantur. Vulgo Thi Rnecht. Oruſ annal Sue vic 1.1.10. Sed cum injecta ſit ordinis Equeſtris men ion pauca quæ lam attingere placet. Varii a. Ordines à Principibus in milit æ honatem funt introducti. Olim Impp. ob rem ſtrenuè geſtam totque au eo mili’ es donabanh vel haſta kura(fine ferro fcilicet)phaleris, armillis, corona civica, murali, obüdio- nali, zona, fibula aurea, expreſſo primum nomine militis& facinore viri Iul Caſas Buling. de Triump h. c. 1 2. Vegetius&& Aurelius Vidor. Ordo aurei velleris(quod Chry ſomalum vocant) eſt inſtitutas à Philippo Boho Burgundiæ Duce, Divioni. E Properea domus Auſtraica hunc ſibi védicat. Ordo S. Michaelis à Ludovico XIVim cevrtius Lupanus de Mag. E prafect. Francorum lib. 1. Ordo§. Sancti ab Henr. 3. Fran.
cotum& Polonix Res 271. p g. 4n d.e dome Kige Tmi⸗ cum in die Penrecoſtes A 157 3, Rex polonia eſlete ectus,& eodem die poſt mortem frat is Caroli Ix. Regnum Galliæ acquiſtviſſet, m
hujus rei m amhn.. r.. rnit. 2 1 42 Ronoriam hunc ordinem Equitum auratorum in laudem S8§. inftithlt, 4 7.„.. LC 8* 2. 31 3 3 ⸗ 5 2 8....* 41 1 rden Deirbenterlaisebiearles AagjerunRege Giterchnas mienerurt veluti Principis conferentis frattes cenſentur. Py'eſin æcon. od.l.Ia
In coopratione ooptatione hæc verba proferuntur: Te Ordo fratris& ſodalis Ioco habet,cã-
Jue ratie„, 38 efaete 3 tque hoc donat. Faxit Deusut eum diutius geſtes, Deinde in amo- telttmonmum fingulos exoſculatur. Ex horum ſodalit o nemo movetur, nif
os, aurprodittonis reus peractus, aut ſignorum ſit deſerter. Moris eſt, ut
hos Ordines etiam rinci
foe Cchi e. Slann in extraneos Principes& Reges conferant, in honoris& be⸗
mägtunt ue Punn Qi ſ Hoſtes ſe profiteri volunt, per internuncios torq́uem e- , ut omni ſacramenti religione ſoluti alteri Principi ſtrenuam operam na
droolttton adac amhtfn ſN
lieig barones n teient.7eon 47 ſmitun. 44(aA. ſtt. Aedie en anandern O 3 uer Ritteſſ in tem jus e j⸗ batates confe Ketmanici 4„ 3 t.

D. Johannis Nordermanni. 335
liafa vare poffint. KReliqui Equites, qui nullis omninò majorum imaginibus aut factis, nüjnt ſed ptopria virtute ſunt clari,& dig nitatem, equeſtrem in aeie quæ ſitam habent, au- nte ilame zatis calcaribus, gladio,& ſolo Principis, vel ipſius Principis, vel ejus legati ample- tin delna au gonantur, diſtrictoque gladio, leaiter eorum humeri percutiuntur à Principe nc Mauclinn, velejus legato. Et hoc ſemper poſt commiſſum prælium fieri conſuevit. Vinc. Lupan. otunma, A lnca de Mag eo-praf Franc Galliastempore Catharinæ de Medices, militaris torques reygtenage dicitut apratus ind gniſſimis quibuſque. Unde inolevit Proverbium: Lordre de Fran- üm deüt gane tieſt untollier de toutes beles. Seu una Cavezza ä ogni una beſtia. Id eſt, Ordo Eque- hadent Cmte Ktis Francæ hngulis accommodatur beſtiis: Henricus Auceps Imperater leges Ju- arDrincips, deotum Equeſtrium tulit, ne ſcilicer aliquis ad mlios admitteretur, qui non quatuor gecu lnCm, ayposnobiles monſtrare poſſer. ⁵) Barones, Banner:oder Frey Herren/ de quo- zor laterlahn. romo igine velnominis notatione variæ ſunt opniones. Ego illud deductum ex- ur Geneuih iſtimoa Varon, quod H' ſpanis fignificat virum auctor tate gravem& conſpicuum. Rmilenae Qum lententiam confirmat, quod Hiſpani litera v.& B.promiſené utantur. Muta-
1 .
oddſehen: tolgitar v. in B.& abjecto litera finali N. ex Varon fit Baro Inter hos Weſterburg.& toceres Ren a Liaburgenſis ſunt præcipui, qui cum alils Ordinum generibus numero 4. ante tre- rinciarumlat, Cestosannos ſunt conſtituti ad augendum Imperii ſplendorem& majeſtatem. O- rut renorauti napbriusde Comitiis Imp.tt fin.§. Non autemillis adſentior, qui nullum ponunt di- voosbellongeie ſerimeninter Comites& Barones; cum C omitu m dignitas lit antiquiſſ na,& olim : Adelidgo etimiplos Duces præirent. Neque injare feudali Baronum firmea ri9, ſed Ducum, niſeuadeſi Match onum&Comitum. Ad Ordines Imperit referuntur erxram N ebiles imme- urib Gomest Aitélmperio labjecti. Aiß die freye Ritterſchafft in Francken/ Schwaben/ vnd s& Cowits g Rheinſtrom/ſo keiner andern Orig keit vnderworffen⸗ Leusen 4. 115 0.& 1555.S. hrcaonäone Wiemanmitder freyen Ritterſchafft.& Anns 1557.§. Woͤllen/ ic.Jed hi dignita- Kti voradulr tem(olüm habent, non autem jus fuffragiorum, Baur! 2. c. 2 n. 17. Benique, olim o- ſrornuli moes apta dictæ dignitates conferebantur, ut Principis nomine adminiſt arentur. eyidusuah Sub Cæſatibus vero Germanicis,& preſertim ſub Oithone. in propriijuris titulum
tranſtre cœperunt, Alciat A loco.
aue au eo ms
ieaiam. Tertium denique Adjutorum ordinem conſtituunt Liberæ liis Kucimn Chitates, a quæ àâ reliquorum imperio prorſus ſunt immunes,& cum doauäfelait lisde Reipublicæ ſalute communia habent conſilia, ſuffragia, ac ean- reundie uh deminſubditos ſuos juris reddendi poteſtatem. 5
ichaelballin 4) Has vulgô Reichsſtette appellant,& in Comitiis Noribergenſibus An. doé sandidh 115:3. teceptæ& approbatæ. Quodproba vulgaris clauſula Decretis Imperii perpe- 541 P Nenh tub angera Wir der Chur:vnd Fuͤrſten/ Prelaten/ Graven/ Herꝛen/ vnd des Heili⸗ onum Gdlieust gen Reihs Stetten/ Bottſchafften/ Gewalthaber/ vnd geſandten/ ꝛc. Civitatis vo- orum in nucen cabulumvarie uſurpatur. Hic a. illud accipio, pro commuaitate directé Imp. paren- d te quejusſeſſuræ& ſaffragiorum in Comitiis obtinet Dicuntur Liberæ Civitates, ſentut.)Nu nö quodprorſus ab obedientia Imperatoris, ſed reliquorum Ordinum jurisdictio- arrsKſotibsu neacpoteſtate plané ſintexemtæ, àmuneribus quibuſdam immunitatem ab Im- biotusgelkil 4 eonceilam habentes, ſine ulla vel Majeſtate adject one, vel diminutione. (odaltt onen eHelveti Liberi dicti; die freye Schweitzer: aon quod prorſus ab Imperio eſſent m f telan etent. ſed quod nullius Principis inferioris Imperio fubjecti, immunitate do- — confetann n natiacimmediatæ Poreſtati Impp. relicti, Munſter, Coſ. lib. 6 6. Olim quidem inter
— 96. jpternunet Vu 2„ inrenu 4 2 Frey
—
— —
ſſͤͤͤͤͤͤſͤͤͤſ“
* 1
1
4
4
4 4
* 3*

— ü——
34e De Jure Principatus,
Freyſtaͤtte/ vnd Reichſt ette/ diſtinguebant, Münſt.¹ 37. 18. Illas dicebant quaap Ordinum poteſtate exemta, juris imper alis eſſe cœperant: Has verô, quæ in perps. tua libertate manſerant. Verũm hodie, ſive ab iaitio liberæ relicte, vel poſteaimma- nitate donatæ ſint, ad immediatam ſubjectionem nihil intereſt, ſed omnes pari jute cenſentur communiq; appellationeſdie Frey: vnd Reichs ſtetteſcomprehenduntu, ac in Comitiis in duo ſubſellia diſtribuuntur. Vulgo die Rheiniſche vnd Schwaͤht⸗ ſchebanck. Ex his 4 ad exemplum ieliquorum Oidinum ſingulari dign tate ornata ut Auguſta Aquiſgranũ, Lubeca,& Metum, quarum hec ab Hen. 2. Gall Regelmpe rio eſt erepta, Munſt. d. 3.6 18 Prz dicti omnes ſtatus Imperii ſub decem contines.
tur circulis, Francico, Bavarico, Suevico, Rhen. Weſiphalico-Saxonico, Auſtriaca
Burgunsdico, Rlectorio Rbenano& ſuperiore Saxonico. Et quam vis ab initio not
ſfent niſi ſex priores; tamen poſtmodum pacis publicæ, juſtieiæ„& fandtionibus
tuendis, cum ſententiis, mandatis aliiſq́; rebus exequendis quatuor adhuc addia atq ita decem ſunt onſtituti. Decrero Colonienſe An 155 5. Vnd ob wol Paurm de lil. 2.c. z. n. 58 Aiquchi ſunt præcipui rami Auguſtiſſimæ arboris, ſub qua ſubditi Impe- rii ſecurẽ quieſcunt,& ſuaviter recubant, tuti abomai injuria R'diculum autemt ſumma Dd Italorum prodigalitas, in erogandis jur bus Imper alibus civitatibust provinciis Italicis, quas ex ſubditorum numero eximunr, ac Majeſtaris jura tit buunt, ex eo quod aliquam juriſd ctionem conceſſam, ſeu coëmtam habeanst. W Bl. Angel. Salic. Imola adl omues de iuſt& iur. Nec enim res commerciis hominum exemtæ, aut quę in pri vato cum bonis eſſe nõ poſſunt, pecinia cõparantur. 13½ L. z2n de. iur. fiſ.l. cum ſerv. 39. J. pen.& ult., de leg I. c. intellecto extr de iureiur. Multo misusſ- dem patroni, cujus æterna in vaſallum eſt auctoritas, aut Majeſtatis jurad quibès imperator abſque diminutione, nullo modo ſe abdicare poteſt. Mol. in con ſuet Paniſ rit.1.. 3. g04 Bocer. c. nu. 24 3. de Regal.) ullà tem porum diuturnitate præſcriberepe. tuerunt. argum. J. 3.. Di vus de ſepul violato. Imò qui titulis as inſigniis Regisutita capitis pœnam meretur. 1.2. C. ut nemo privatus,! ſacri affatus: C de aiverſ.reſerit Xnich. c. 1.n.z 09 autocrat. Denique non ſolum de populo Komano eſſe intelliguntat quiin omnibus ad poteſtatem politicam pertinentibus, Imperio parent, ſed etiam in aliquibus Br. in! hoſtes num.; de capt. e& poſtlim, probar. c. Imperialem firmiter deymn
bib feud. Olim tempore Frid. I. idem gloriati, qui tamen(Gunthero reſte de rebus àb ipſo geſtis) Regalia abipſis vindicavit, in ordinem redegit, ac poſtea tituſum de Rega. libus divulgavit, Sixrin. de Regalibus. Nihil igitur juvat Venetos totalis exemptiont
Privilegium à Carolo M.& Nigephoro Oiienrtis Impp. ipfis conceſſum. ut referi Mu. ſcornius de iuruad. nu. 12 9. Alker de Raſate adl 1. de Sum. Trin. Quia hoc fieti non pote
rat, per dc. intellecto, ubi Panorm. Felin. Aursa Bulla rit 20 Gabriell. 3 concl deiurequt. ſito, concl. 8. Hortom. 1 J. 1. Eſt enim tutor populi, qui alienare non poteſt ²7. de adm.
tut Bod l. 1. e. 10. ubi non diſtinguit inter Hæredit. vel Electivum Regem, uteiqye énim juramento eſt populo obſtrictus, quod violare jure non poteſt, I. 37. depadlat gum. lib. 1:ſ. roc. Parural. z. della vita pol. Aquin. q. 90. art. 2 Gregor. II Poneiten ipſis rebellãdi anſam primum præbuit. Hic enim Leonem Imper atorem damnabat quodin templis ab leviſſer imagines,& ipſe quoque ut Romæ idem facctet, man daltet:Rt propterca nos ſolũm Romam cum tota Italia ab illius Imperio recedet 63 5 vectigalia ben dere vetuit Itali cis civitatib. Abbas Vrſber in Chr. Anuan 94. Viſper. Nauecl 25 ubi inqzit. Tantam tunc decreta Pontificis auctorits
tem
———y 7 Ipbn
öerntseerru nnn* rux Eidun, uunmiultpende.
1
Aas Depperum Can atharts licaim 2 aäkn Trereie f5 112n
ilmflha
anſamn(on= fmiunn iſigſ n rie nitunnn, 40
urtorſue 1 4
mtAuli Gam
rlun eremti Ita 4 nncaulus pero f luieniu kas A, ſritz rhem m. Aela, Glae Mſer mperatot im udanetrebellit umem acſut 1 epod. PL d kt ptort a d dalocütito 15 5 moconccſſ

D. Johann. Nordermanni. 341 18 Naann
n Räna tem habuerunt, ut Ra Enaten eriammerind⸗ Menecosua pofntiae Wilitssaßen. 2 lah n tam in lmperatorem. Exarchumq; dede 4 n Pra ctuler 21 ocedebat in diẽ dderg düns rebellio, ita ut tandem lmperator op⸗ Longobardorum ex italia ejectus. Bulling.
Deh Conck. 2.6.2. Denique trium Cancellariorum conſtitutioſquæ adhuc durat)evin- 3 tetenn eitillos non efle exemtos Ur enim Elector Moguntinus per Germaniam, ſic Colo- Ihennſten nienſi per Iraliam, Treveren ſis verõ per Galliam Celricam, in regno ſc. Arelatenſi, oxuknchn fant conſt tuti. Quorum quilibet in adſignata provincia munus obſignandi reſcri- ab Menädd ta imperatoris obire ſolitus. Complectebatur autẽ Regnum Arelatenſe, Delphina- phetülh mn du Bäbandie comitatum(à Sigiſmundo in Dacatum erectum) tractum Sequané- licozzann ſem, ſire Burgundiæ comitatum,& tractum Helveriorum. Mich. Cocein. de Impend d Etquni Grakad Ger tranſ. Quæ eonſuetudo ab Otthone ad Frid. uſq; perduravit. Onuph. de
er, ſultiit,de Conir Imp. Paurm. c. 4.n. ¹12.1.2. Cenſetur igitur adhuc deterritorio, qui non peni-
en dis gunun tusab lmperio jure ſunt exemti. Et vel actu; vel potẽtia, ſub ditione Reip. continen- Didebtn ur preſumitur in cauſas& perſonas juriſd ctio lmperatoris, donec de exemtio- tbonvüdgut nepfobetur, arg.I 22. de probar. Paur d. loco.&i quid igitur Italiæ civitates& principes unſäni Kdei prolibenate adipiſcenda exſolverunt, tributi aut penſionis nomine ſolutum eſſe ex- lmper aüt Iſumo cum Bodino A œe, 6 1. 2. c. 5. Etut Domino in ſervum fsgitivum perpetua aunt, ac lliſh eſtiaſectio: Sio quoque Imperatori ſcui à prædeceſſoribus nullum creari potuit pra⸗ a, ſed cceniahe ſudicium) perpetua manerrebellium vindicatio.
mrss cante 88. IIlis autem adjutoribus, viris celſiſſimis, impræmium virtu- beamachan is& lborum pro Repub. perpeflorum a Imperator non ſolüm ſupra dictas dignitates, fed& provincias totas cum juribus, pertinentiis,& re-
xtr deuneurt s adt Miſcheuſt den Mltate o. enri de oteteelnn galibus bfeudi vel allodii titulo in perpetuum, jure ſuperioritatis& Ma- aue potett galbus teudh p
ndlatuniunn jeſtatis ſibi reſervato, conceſſit. c
tulsciügil 2) Hocprudenter factum, ut ita IIluſtres fam liæ conſervarentur. Raron.
ri afaru:(n ato ſempiternæ potentiæ, Tac. l. z. Nec minorem conciliat amorem& laudem! be-
., 8..—— lo Komavviſt’ talitas,n hique dignius eſt Principis Majeſtate, quàm benemercatibus benefacere.
us, Imyeliofm lpen.O. A don. int. vir.& ux. Hac tamen cautione, ut cum delectu id fiat Suer. in Tit. at s.nperialnfi Vaß M..c.3z. Nam quam vis glorioſius ſir, civitatem replere beneficiis, quam tro-
men(Guntim Phæis: Attamen oportet, ut in terminis juſtitiæ conſiſtat! beralitas. Non eſt enim
gitacpoſtaut liberalis quu dat indifferenter, ſal'as& prædo, qui uni aufert& dat alteri, liberalis
aVevetostud dletſſed qui recté diſcernit inter accipientes: Qui igitur liberales ſunt erga prodi-
pls cdecſu 8* lnſorem lenonem& ſimiles, illi potius nutritores vitiorum, quâmliberales Tri Cuides ierndhntfecerunt Commodus& Gallienus, Fulv Pac. c. 3en 90. 5) Abillo 20 Gebnmlha heunfoure omnia manant Regalia„& jura,& quoq; adipſum refluuat, ur ita Nenatenoäſut de Bueun non ſolum fœcundum conſervet, ſed etiam ad virrutem ſabditos exci- rel Flectirmn e 99 ane il ſin L ün. C de appell.& in c. 1 J. ad hoc de hac ten Menooh 4. 2. bræſumt 4*. jure dos pot mconſ Pariſeri 1. 1 1. g 05 un. 49 laſo. in l. qui Roma. I. Seia n.1 5. de V. O. ubi 1 an t mluc Umperatorem quoad jurisd. eſſe inſt ar maris, quod fluminum concurſu nec 92 loauns aus atnnnec minuatur ldeoque cum quolibet ordinario& inferiore concutrere. u wæidest nouté capite omnis motus derivaturin reliqua membra, ita à Principe ſenſus per 5 bili boaas leges, ge motus in lubditos derivantur. Mart. c. aſſ. 4 c. 3. Acquirunta. Proceres srjes nasllone plenariam& omnimodam jurisdictionem cum commodis ſuperiorita- 4 Auaasus d iehohe Landsfuͤrſtliche Obrigkeit mit allen Gerichten/ obriſt/ mittelſt/ vnd 1 Du 3 nidriſt/
8
—

34² b nidriſt/ mit alben jhren Ehren/ Wuͤrden/ Freyheiten/ Nu tzen vñ zugehoͤrung. Xnich
De jJure Principatus,
.. 71 †——. in comment c. 4 fol. 1 19. in auerocr b. I 191Rolandus ä alle conſ. 1.n.II 5. Borch.in
e ardatum Imper 1 c. I. Qua ſunt Regal. Obrecht. de Regal.) Non quidem ad man datum Imperatoris, ſed
proprio jute exercenda. Xnich n. 3 864 Fulg conſin. n. 2. Quis Principes præfulgente
utili domino⸗ juriſd.& imperio in perpetuum& quoq́; ineon ſulco Imperatore tam
in civilibus quàm criminalibus exercere poſſunt oõceſſam juriſdictionem. Adem
gratiæ Dei ſuum Principatum acceptum ferant. Quod tamen propris ad principem ſuperiorem non recogno ſcentem refertur. Chaſſan. in Conſuet. Burdegal. in proæmal per. Par lagrace de Dicu. Et in Gallia abſq; crimine Majeſtatis nemo id ſeribere audet ex ſubditis. Mon] deserrez l.I. 7. Inventarii Sunt autem Kegalia, jura regia, Imperaro. ri propria,& in ignum ſupremæ eminentiæ tiibuta, à quo illorum quædam legiti mis modistrans ferüturetiam ad alios, Boc. c..n. 4 Erc. 2. 2. 4. E 6.de Regal. ſern ins
1. Qua ſint Kegal. Regalia alia ſunt Majora, alia Minoraallla Imperatoris dignitatem —— 5 1
reſpiciunt, quæ ſcilicet in ſignum ſupremæ poteſtatis,& præeminentiæ ſine com. do pecuniario competunt. Minora ſunr, quæ Im peratoris fiſcum reſpiciunt, Bos.s.j Vult. c. 5n. 1. Et propterca facil iis concedi poſſunt Magiſtratibus. Differunt autem Majeſtas&Regalia, ut ſubjectum& adjunctum, Boc. A c. 2./. 2. Regalia igitur benett cia ſunt, quæ ab Imperatore cum dignitate regali concedunrur, ut ſunt Regum, le- Koratus, Ducatus, Marchionatus, Comitatus,& ex cõſuetudine Baronatus. Schendh Baro in e. 1. Quis dicatur Dux. Non ſunt autem Regalia dicenda, quæ Nobilibus, nel aliis privatis, a Priacipibus indulgentur, ſed aobales eo nceſſiones. Knich c. 1.u. 3 9 in autocrat. Nobile enim in hoc calu maximè illos reſpicit, qui aliquid majus, ptæta vulgarem nobilitatem habent, ut ſunt Reges, Duces, Marchiones, Comites, Bato nes, c conſtir utis. de teſtibus, e grandi numero, de ſupplet. negli. Petr. de Andlo libr..onu Imper. Rom. Tiraq in tract. de Nobil. c. 6..§.. Paurmeiſt lib. 2. c. 10,n. 1 2. Bocer e. u 7. de Regal. ubi decem ſpecies nobilitatis refert. Predictas autem dignitates Regules Imperator omnes confe re poteſt.«. 1 Quiis dicarur Dux. Roſenth. z. c. concl. Sonsh 3,7.1. Neq;s ullum eſt dubium. lImperatorein Reges creare poſſe. Et proptereaejut Majeltas majoreſtæſtimanda, quàm reliquorum Kegum, qui hanc facultatem uot habent. Sic Petro Duci Daniæ Fred. 1. Imperator dedit Regia ſtemmata. Tritheima 7. Erarq́; tum Dania Imperii feudum:& Canuthus Dux Daniæ, Lothario fidelita. tem præſtitit, à qua poſtmodum diſceſſerunt, Helvod. Seblavor. hiſtor. c. F0. Bodin,e.g lib.. de Repub. Sis Fredericus Barba ofla Ducem Bohemiæ Regem conſtituit, Badin d. loco. Sleid de 4. Monar. lib.z Sic Carolus Burgundus cognomine Audax, qui ad ut bem Nacejam in Lotharingia adverſus Germanos in acie occubuit ad Imp. Frede- ricum 3. KRegalem diguitaté petiit. Sic Otthoz Boleslao Duci Polonie dignitatem, & quoq; immunitatem tribuit, Sleid. d lib. 3. Ottho Frifing. libr. 7.c.,17. Mechov'ius n Chron. Polon. Crant lib. 4. er. Polon Chron. lib,z hiſtor. Bol. Quibus tamen contradin Aüsarchomaeh, Aoſten thee 3 iins num. 60. cap.I. pro more ſuo; ut Impeta- eis Re es ITG Lp ari⸗— au eI C erka lerer. Taiburum pendiſſe Impp. Germanl. — Hungariæ, Bohemiæ, Poloniæ, Daniæ, acreliquos Seprentrionales fett ———— concedi non poſſunt Pere Wb.r.a T. Soeeelltadten we liaelicu heeun i
deaße deafetimana zargf hen 8 e iure fiſcinc. z: num 10 1. arg. lxmore, de iuriſd41. and. Boc. lib. 4.n. 14 in 3in. c) Feudi titulo poſſident hio
ectes Imperii dignitates& terras, vel allodii. Ethoc in caſu æque ſibi reſerva rit m-
————— 1 1. ᷣ 6 1
1
4 ruinusatione arrrumuni tumtes le. nunuun blem:ne
uew llom
Iptam
67
ℳ
7 V heuun tnafr 2
1
Vanunlge lucce t
1 1
7 ’
1
Lntugtis din α
eewrknbſcofen 2=
guulifültcullgin r emoDrealctinuet †2 Run uam. lal 2 liWuowinis man 2 in Ingtenfp e Danetlus rocat 2* f 84— wos tatam 2chgr:. tyau ad vitx u uieſlperit gu
ſefien i lre x
mdtincehs Con, an Ithecch)— muus quamu! 1 i a
dunbanhoſti 1
itiutlemo n;
Kezria i nteK(ing.
1) otcm 7 1 8 anr,eicne 3 3 beil 100 er. bhirbin 41. it tunge d pun,eur umeng iie 1 8* eh d atst. nhrm. De
0

1 vff 2* 2* 2 6 2 0
Rh zoritatis,& in affectu cum jure beneſiciario cS venit, Xnich autocr. nn peratot jds ſuperioritatis, 1 d Xuich autoer
daund2,z. 377. In illo caſu etiam lege ſucceſſoria ad deſcendentes in infin tum proprieta- 4 pmha— lbi reſervatã permiſit translatio nem; jure tamen fiduciario ſalvo, cum olim fal- 2 nem provinciarum adminiſtrarores ſeu vicariii eſſent conſtituti. Defertur autem h ec uilt ſaa acceſſio ad primogenitum ſolum: ne majora illa feuda, quorum d gnitatem titulis 1lGg 4 8 4 6
A nea prni 2. 4 enunas 4 n.. rubric. von der Ertzbiſchoffen Segen. Hanc confuetudinem tempore Wide- ig nehe Kiadi Saxonum, in uſu fuiſſe colligitur ex eo, quod primogenitas maximam partem 1-nl 1 1. 6. 5 2.... 3 Jaal tenitorii cum titulo Ducali retinuerit: Reliqui verõ Comitis nomine fuerunt con- majoang 6 4 9 e r oillonm in ken
he nodd gnitas& titulus noaminis maneat, quamvis primogen to ſoli cedat territo-
6 6 un Imbinterdum Jungkern appellati Spangeberg in Cpron Hennenb. lib. 5.c.5. ubi
*
deua nfarhguod Regis Daniæ filius Vocatus, Jungker Otthovon Dennemarck. Primo- er ältagat enitus aliis fra ribus tantam adſignabit, quantum ipſis pro natalium ſplendore& tlenrit cultatibus Principarus ad vitæ fuſteatationem honeſtèé ſuffecerit, ita tamen, ut rat We la puimogenito commodé ſuperſit, quo Principis vitam agere,& eum honore Princi- * Kug patui præeſſe poſſit Heſtien. in c. licet,&mandamuss, de voto Schenck. Baro ad Et quia, nrähätig 2. i Meritb autem Princeps complectitur eos, à quibus in difficili rerum ſtatu dudnkann non lunt deſerti. Comin 7.I. Et hæc conceſſio protelarié teſtatar Majeſtarem Impera- tediggaſih oris. Quidenim æquius quàm ut benemerira patris erga Rempub. filio quoq; pro- dellodane, Knt Kegtegiam vircutem illorum liberaliter agnoſcat, quorum armis vitæq́;ÿ peri- Jalnäian colo erkegni difficulratibus, hoſtium acie profligata, emerſir, ac ſignatæ ſuis nomi- ſchioreglan nibusgternum poſteritati laudis monumentum exrare faciat: Rarò autem devolvũ- Tetn uhe tur ucceſforio jure hæc Regalia dignitatum ad fœminas. Neque id abſq́ꝗeratione: 1.lontaauippe quæ militari virtute& ſanguinc acquirantur& conſerventur. Imò inter antenegignnarchiamteferunt, qna do fœmina præeſt, E/a. c. 3.12. Quæ nonæquè ac maſculi gſenhauntad beneheiorum fanctiones eſt appoſita. Nam cum Vaſallus Dom inum ad prælium e pole Unneuntem comitari tencatur, ei que fide adeſſe pe petuâ,(& propterea perpetuô mili- „quihanan tate dicuntur lmperio, Geil z. c⁰ ſer. 1 27. numero 9.& ut domi foriſque armati adſint galena Impetato, togæ militia que obituri obſequium. Knich. aurocr c. I. num. 164.) a05 Daniz litintüpeclitantem dimiſer:t, tanquam indignus feudo privetur: Manifeſtum eſt, aver ihen Nanc larcinam mulicrum humceris non congruere. Alienam quippe defenſionem Negrnmi fuſcipete, tmunus virile,& ultra muliebrem ſexum, qui ipſe alterius indiger de- omine lu fenſione, alienum.de procur. Den que ad fidelitatem pertinet, ne ſecreta Vaſal. e ceubuialdus pandat, cr de no v. form. hd Sfin. Quid ſex inveſt. Quod vix ſperandum de fœmina. Ducipoles Sehenek. Daroe. J. Ade hus qus feu. qar. Illud obſervatum in Regao Iſr. élitico, ac reli- lunanh, Aſaticis Imperiis. Etadhucobſervaturin Gallia, Hungaria, Dania, Suevia& übunneatalnHilania autem,sicilis, Ncapoli, Naratra,Lufitania, Anglia, Scotiame- ptomuron uatloco,&ad defectum maſculoram admittuntur fœmice. Noutamen poteſt endife ep e„quod hæc Regna habeant proprii ſabguinis ſucceſſionem, nequ etiam veros ducseeneheihes ſanguinis, urilla, in quibus maſcuſus ſa lus fuccedit. Saur. fol 89. in Tacit. uinauas 89. Et quamvis ſublimiori,& Rsgiâ dignatione Principes ab egula peratore decorentur, aacin ſuis territoriis idem poſſe, quod Impe- anlauer nuntverſo, dicantur. Id tam ẽ ſecundùm quid, nõ autem abſolutè, 2 ktEUIOns 3 9l Wendum. b An autem Gamera cum Ptincipe ſummo in omni-
¹ Hu.
D. Johannis Nordermanni. b 343
Imperium redditur auguſtius, diviſionibus minuantur. Idque ex aurea bulla Caroli
Rein. Reinece. de orig Saxon. In hoc tamen differt hodierna conſuetudo ab illa,

Poreſt namq; communiaj
344 De Jure Principatus, bus concurrentem jurisdictionem habeat, non levis momenti eſt qua.
ſtio? Neganti Dn. Vultejo adſtipulor. o
a) Eo enim tempore, quoin certum &Princeps in veſtitur, ipſi omnia jura Regia, b kuperforitatis jure conceprſſe exiſtimatur, Alc reſpon. 12.nu. 11.73. Valaſcu 4.8 n9. de iure Emphyt. Knich. c. 2 n. 3 ſup.theſ præced lit. a. Et ejuſmodi con eſſio intar Vnt verſitat's eft, I. rerum in pr. de uſucap I. princeps, de V. S. Molin conſil. 10.2. 7.tom. z.
ura abrogare,& contraria provi- cialia ſubſtituere. CM. ſtrenſ conſ. 34 n 3. volum. z. Knich. d.G.I. n. 3 6 3. G ſea Et ſecundum has ſanctionesCk
... 2„..., 4 mera pronunciare tenetur, Ordin part. 1.1it. 57. Imòô hoc caſu ſubditi fortibs dicun.
tur obl gari ſuo Domino, quàm Imperatori, ut probas. Knich. d. c n. 3 8 3 ex Petro G le conceſſ feud p.7 J. 4:n. 12. ubi vide plura.( Nift cauſa ardua fit, intolerabilis præits dicii, ac notoriæ injuſtitiæ. Hoc enim caſu recurritur ad Imperatorem. Decian. ſpon 5*. 4. Atramen adhuc übi reſervav t plurima, præſertim ſupremam poteſta tem, quæ, ur in ſpecie conſideratur, transferri non poteſt, Bl in! 1§. relegandi.n. 4 ofic. Præſid. Et patet ex Conſtit. A1576 C. Dardurch/ v Zu vnſerer Keyſerlichen ſot derlichen Hoheiten Debent emim privi egia& conceſſiones, eſſe ejuſmodi, queę viisi poteſtatis Imperatoris non exſtinguant, RÆnea⸗ Ylv. de ortu& auct. Rom. 1m.&oli Neq;credendum, ſummum Priacipem omni ſuo juti renunciaſſe( quod fieri perte rum naturã, ſi ſuperior mancre velit, non poteſt,)& nihil reſidui in præeminentiat Majeſtatis teſtimonium ſibireſervaſſe. Nec quoq; in generali conceſſione veniunt reſervata Principum, e in generali,. R. I. in 6. c quod translationem de off deleg.(Walt ſunt:Directũ dominiũ, Iaſ. in l. Imperiũ, n. 20(q; od nunquã poteſt pręſcribi, ne qut dem ab Eccleſia: Borch. c. 1, Quæ ſunt Regal. Bl. in l. ſi hæc, I ſt libertas de in ius votar.
Reſtitutio natalium(Nemo a. notas vitioſæ opinionis abſtergere poteſt, prætetim peratorem)eoto tt. de natalib. reſt. l. i. in fi. de quaſt Geil. 2 05. 141. Caſſiod. l.; vari. k
hoe modo reſtituti. jure non poſſunt eſſe Hpiſcopi. Doctores Cameræ Adſeſſotts
Obrecht de Regal.) Academias erigere, Roſenth concluſ. 5. n. 5. Concedere Nundinss 3
creare Tabelliones, legem promulgate univerſalem. Vulrei. c 5.uu. 7. Barch c.4 Ht
Item nobilitare,& efficere, ut recẽs factus nobiles quatuoraves nebilis nõ habeus admitratur ad Equeſtres ludos Prugkmaà in trad. Soluta poteſtas memb. 1. epfed 4. Mp de probat. concluſ 109 4. /. 5. vol z. Bocer. de Regal 2. ubi p'ura Majeſtatis relett Regal Non igitur abſolurè intelligendum præd ctum axioma: Idem poſſe in ſuo territo- rio Ducem vel alium, quod Imperator in un verſo: ſed de ordinaria jurisdictiote
Geil. lib. x. c. 6. 8 16. de pac. pub. c) Camera eſt locus conſilii Cæſaris, in quo cogao-
ſcitur de rebus privatorum, per appellarionem alias ad ipſum devolutis. Ordinp tit. 27.Secularibus, non veròô Spiritualibus. Ord.p 1 tit. 9. Geill. obſerv. II*. 2 17.
autem primum hoc judicium iaſtiturum à Mari. 1. A. 1465. Wormartiæ,& co 5 anno poſtea Fraucofurti præ ſente Imperatore introductum. Haber autem 16. R6s ſeſſores, partim nobilitate, partim publico doct⸗inæ teſtimonio ornatis, iiſq Dis
torem ad minimum Comitem velB aronem, dignitate conſpicuum, præfecit, Dans b
vormat ſub A.4. Zum erſten. rubr. Wie das Cammergericht mit Richtern e quamris in decernendo,& judicando plané auctoritatem Imperatoriam abein
Camerales, Geil 1. obſer. 4 1.n. 8. Rhod. 1l. l.tt. 3.2. 6. Paras. Cameral. Tamẽ haac adler
tionem quoq; limitaté quidam intelligunt, arg. l. quidquid. de n,O. Tul f avis amſ 110
—
dignitaris titulum erigiturteriitotit, fundatam q intentionem cum ommi
11udas
8
ſraütufluts? D 1
Ihdunrl
69,5. F=
1
au uſtis(amerc ³☛
iſlunum 4ℳ=
au n 1254 akwjon jaticem
dhturnef! ³ turutument  reunn Gel 14.— ſeu znt z.lat rorocate permif arn
igrilenretin Ful 5
u adecoram etl'n
aunia tie Kca a
uaſctit, Badin 4. beit, vontam. mubileclt udir a Bunfinmanda
dajusperpete
bia iticule 3 funnladtiain, hia, 113, tlinenta ſunt 1 at, Rhenen AM. fabrturpaſlia, 1 im benas; enn eg, a llaftnat.
unem bol 7
Aneie. 2 n od

iüfeg 1 Lai trera ſ Cſäbat ruad. 3 1 lalſe duait luiſäyagin licorah en lafae telt äſän, ihrtuunu pereyung Caſſaale .Canersd Codceteti Sau. rosbobll nend. laſekai m poleint daloaraſch (æcbun m derofäb- Nrchma Womau- Habetaui acomuiſ coum at ptmichi wperunint lalmiu vo hahu
—
—
1 1
—
6 „. 10. Vult.
ann gone veniæ ætatis.
ie nequidema
D. Johannis Nordermanni. 345
Iib. 2, 9. 9. Borch c. 16,1. 3. Fallere enim ajunt primo in controverfiis feu- Regalium, in quibus Cameræ nulla eſt juriſd. Ordin 2. rit. 7. E lib T. c. 36. Hndeß Reyſerlichen Fiſeals. v. Darzu ob ſich ꝛc. aurea Bullati Von Rechten der faltzgraffen atg lprohibere& plané. Quodvi aut elam.Iipraſes 6. de tranſact.. 1. 1.Ae pocur. Caſl. Imperatores 37. de pactu. Vaſq. in q†. lib.1 C. z2.n. 1. Deinde in conceſ T. Bocer. c. 2./ 13 3. de Regal. Etgeneraliter omnes cauſas maximas meshi quæ per ſe majorem judicem erperunt. Orlam. aonſ.. Magenborſt, addtir.7, Ordin. Cam quem alegat. Paurmeiſt. lib. 1.7. 4.n. 8. 8. lib. 1.. 4.2.83 de iuriſa Rom. ubi lett& refutat contraria argumenta. Ab'hujus judicii ſententia appellari nõ poteſt, d Imperatorem. Geil 1 obſer. 4 1 Reviſorium tamen Imperat.& Statibus rellaquitur. Ord. Cam p. 3. tit. 5 3.8 Incidenter hic quæro: An et am ad Principem me- lusinformatum provocare permiſſum ſubditis? Hoc factum legimus à Principe Gondco Aureliis qui à ſententia F ranciſci I Lita provocavi t. Auti. memorab. quæ ſub. huxib acciderunt. Iadecornm eſt quidem& difficile, rem judicatam reſcindere, cũ numentum fit inconſtaatiæ,&capitali fraude tencatur, qui ſciens prudens à ſum- mo Priacipe provocaverit, Bodin. lib. 1.c.10. 2um 88. de Repub. Verũm exi ſtimarem, bireus gravatus, fuerit non tam reſpiciendam Principis auctoritatem, quàm Dei ulttiam, cui abominabile eſt judicium iniquum, utt ſupra ſuo loco dictum, ſed ſen- tentiam elle in melius refarmandam. Rotwilenſe judicium à Cunrado Suevorum Duceeſtinſtiturum cujus perpetnus præſes eſt Comes à Sultz. Hoctamen non eſt univetlale, ſed ſaltem in diſtrictu Rotwillenſe locum haber, Paurm. libr.z c 7 Prin- cipes lmperii in prima inſtantia in Camera Imperiali conveniri non poſſunt, ſed 9- zuntur Auſtregis, Ordin p. 2, rit 2 3.4. 26. Geil. 1. 05. I. Warm. ab Erenb. c. II. num. 40 de Res ſub.In Gall a Parlamenta ſunt octo, videlicet Pariſienſe, Rotomagenſe, Tho- loſanum Burdegalenſe, Rhenenſe, Aquenſe, Grationopolitanum& Divionenſe. Plusmaaatem reperiuntur paſſim in provinciis præſidialia. Diſceptatur autem. Queſtio inter Barclaium lib 4 c. 24. contra Monarchom& Brutum Celt am in vendi- eim an ſeilicet Darlamentum Rege ſit potius, eiq́; præferatur in ſeatentiis: Quorum illenegat, hie verò illud affirmat.
90. Quodautem bona Eccleſiæ ab infeudatione non ſint libe- ra id fundatorum intentioni convenire non exiſtimo. 4 Et eſt ma- Ame improbandum, quòôd in quibuſdam locis reditus Monaſteriorum inter capitaneos diſtribuebantut, vix Monachis relictis alimentis. 5
a]) argum. c filiis, 16—, 7. Res enim Eccleſiarum, Chriſti ſunt patrimonium, e. cum ex es, de Eleck in 6. Et que ad pias cauſas ſunt collatæ, non debent aliò transferri,
tgan, C. de Epiſe.& Cler..illud, l. ſancimus. ut inter di vinum. C de S. Eccleſ-arg. Matt.
Krs.tI. gmos eſt, c. aurum, 1 2. q. 2. c. praſulum, 1 6 ⁄, 3. Ladt c.7 de offic. Des. b) Sum- mum eſt peccatum, ſi ca, quæ ſemel Deo ſunt conſecrata in uſum tranferaatur po- fanum Olim Monaſteria erant Eccleſiæ ſeminaria, jam verô adillicitos uſus,& tus bonaa Monachis malé utent bus transferuntur ad malè feriatos milites, qui luſa luxuria, libidine,& omnis generis voluptatibus illa conſumunt. Piiſſimi no- ſtri majores illa ad bonum uſum voluerunt conceſſa, non verò luxuriam& abuſum. Fratq́ finis illorum gloria Oci,& proximi dilectio, quæ non in abuſu, ſed verò con- fiſtunt uſu. Geſſanteigitur fine(qui omnium actionum eſtterminus,& a per- XT fectio-
3 †

346
Prim. cauſa fend Unde mana vit illud
De jare Principatus, fectionem rei requiritur)& dipoſitionis cauſa, ceſſabit quoq;& diſpoſitio, Ir G E de donat. quæ ſub. mod. l. ult. C. de revocand. donat. c. Verum, in fi. extr. de con dit. a5po0 ibi. gloſſ. Molin. art. 83 de Trid. Concil. Recté igitur fit& adfündatorum intentionem propius accedit, ſi ad altas pias cauſas, puta redemtionem caprivorum, dotes fliari pauperum, ſuſtentationem egenorum, reparationes Eccleſiarum,& ſimilia confs-
rantur. Sic fortiffimus Germaniæ Heros, Philippus, Haſſiæ Landgtavius, fugatis o.
tioſis ac libidini deditis Monachis, eoum ditiſſima Monaſteria muravit in vidua
rum, orphanorum variis modis affi ctorum, m ente captorum& furioſorum utriut **—*.. F z
que ſexus recepracula, in qaibus non ſolüm aluntur& curantur, ſed ad omnem et
jam pietatem inſtituuntur. Reliqua verò in Scholas,& Eccleſiæ purioris miniſttos
contulit. Sic Dar us non ſolümabſtulit cibum Baalitis, cum animaduertererabu. ſum& dolum corum: ſed etiam alraria& delubra deſtruxit,& perfidos neci dedits 14.Danielis. Rejie mus ig concedit Clericis partem redituum Xenodochiorum capere& quoque de decim Laicoum. Molin. artic. 4 3. G 82 de Trid. Concil. 91. Dantur autem ſupra dicta territoria, regalia,& dignitates ſfub conditione certorum ſervitiorum, a& juramento fidelitatis. 5 4) Feuda Imperii fulers fortiſſima eſſe,& totius Reip. anchoram frmifie mam, nemo eſt qui amb git. Turcæ feudum vocant Timar, qul eſt honorarius ia. diorum fructus,& Timartitis iis condirionibus conceditur, ut bello ingruente ſis ſtipendio,& quidem cum Equitum num ero in libello cenſuario ipſi defiaito, Doni- no ad ſit;& hoc beneficium cũ perſona uſu fruquarii extinguitur, Bod. 1 1 ,9. 4 R. Olim Impp. regua fruenda concedebant, nulla obſequia aut fidem exigentes qhs. ſponte Rege præſtabant. Dio in Aug. Bod. d. loco. Servitia debẽt eſſ de re licita, honeit & poſſibili, nec Vaſallus quidquam ſuſcipere debet quod vel ejus conſcientiam, ho- norem, velexiſtimationem lædere poſſit Rerum enim turpium nulla eſt obligauio ſed comes ſ mmum ſcelus& exttemum dedecus, cujus naturam bonus finis muta. TEnon Poteſt,? 27§4 Sall. ¹. 3. C. de pact. doral. Roſent. conel 3O. c. 6 Cauria I. 2 f268 1. pra il Tacit. Dn. Vult c. 7. n 40 de feud. Dn Gœxa. diſt. 3:theſ. 15. Feuda namque dantur
Proprer virturem,& rurat Vaſ⸗llus getrew vnnd dienſtbar zu ſeyn/ wie einemauf⸗
richtigen/ Lehnman gehoͤrt vnd gezimbt. Atque ideo pacta dere illicita pro non ad. jectis hbentur; Neque Domiaus feudum repetere poteſt, ſi ejuſmodi præſtare te- euſat Vaſallus, Roſenth. d. loco, ſed cauſa poſſidentis erit potior. ².; F 2. de ffcondohen Len 2anJ7. de doli except. Niſi ſit tale, cui ſaltem quædam externa inhoneſtas in. t7ideam„& hominum opisione ſit tutpe, quod indecorum appellant. uale eeherenaeehrenrareinteeneeenſi e dene eues ge nbi Dde Atferm ha 8 8 Domini; quäm 4 al e1 Sex endem, del Cun 4
7 Sre, Se ekeelk. onn gravabitur Dominuspræltare id, quod ab aliis exigit 6.I.& quib. cauſ. de conſuerudi. redii feudi c. 1. in brincip. de milite Vaſall. c. 1. Quafui AA vulgare: Ge. ewer Nnecht 0b⸗ munisa. infeudandi formula Impetardihe Ke orr her getten aaneang Roͤmiſcher Reyſer belehnen/ NM mit dem Hertzogthumb/ Mararaffſchaff
zaragſeß 5 6 Haltersfſſchafft,Laätaraſchafft,Furſtenthü/ Graffſchaft Herrſchaff/Bichuſ⸗ huinb/ Pra atur mit allen Gerichten/ obxiſt vnd nidriſt/ ꝛc. Et hæc omnia per u
C0
Dphue
n rh u nixgi a raut ridcton 6.2☚
- 1
3dundga
gitut decretum. 5. Tridentini Concilii, quo poteſtatem
taalbetweropt tur 4 α☛
—
K n Mfld, es eetbiattm ſeu! 2*
—
4 8 ſim en helus etrell
Kull Gli fe ure Dowinir.*.
arſtino, 1
ſnwi ſurament)„ dhdgang: Ca napiun, T6 DA; lhheranen nu caniclom ſnohlen pr à e 3 ſeiun Negueſt 1 1
1 ae 6 3* Nütie lnn,*„
3) irz. dtrepidusel d*
mereun ftrin G. 4 Kdas dbi o. aodig n dandc(oh e, e d ddltal n Küſena b40O— *
münlii
149
Lath g ich
um er 6* 1 eoh. lla
app,
dr ſean i
het ſen * R

MW 6
etonian dello 1 n A tuon lenei 9 denrlanan corlälde dulRelehh bardidis aunui da rane iſbjea lingenn modhele
in Mgg um 410 odd lü Jala. 8 teran ds u Manſt ſchef M
2oltan
ntractus fe dis ſuprem „modis lup
D. Johannis Nordermanul. b 347 udalis, aut privilegii eoncedit Imperator, ceum omnibus kici cem- 1s,& jurisdictione: c. 1. Qua ſunt Regal Obrecht. de Regal. Rol. Ayalle con-
I. Borch in tradt de de Regal. Non ramen Majeſtatem, quæ ſociumnon pati- bu eoim Mundus non patitur duos Soles, ſic quoque nec Imperium patitur du- are jeſtatem. Rol à Valle d. con/ nu. 13 3 Lymbolainveſtituræmnt rexillum, Regaigl dius,haſta fgnifera, ſeu lancea, ſceprrum, an nulus, Molin.-om.; n. 20. con-
b Hrißing la ε—& 32. Aimon 1. 3.c. 68. Knich. in autorr c. 1.„.13 8.
92. Fidelitas eſt vel ſubjectionis, a vel officii, vel homagii; Umautem Vafallus ſolA feudi recognitione ſeu ratione juramenti homagii ordinariæ Domini inveſtientis juris dictioni ſubjiciatur, quęri- ranQuod non erſtimo. d
3) Subjectionis juramentum eſt, quod ſubditi Domino territorii præſtant, zolbaliogua die Huldigung: Cujusj uramen j fon mula eſt in c. 1. Qualiter Væ ſallaus, Ehleriotnfforitio capitulo, I 191 Domino diſtinct 63. Getrew vnnd gehorſam/ wie ei⸗ gemauffrichtigen Vnderthanen gezimpt vnnd gebuͤhret. Eſt a. ſu bditus proprié. qui inaltuſus territorio domicili am h⸗ ber, cujus domicilii ea vis eſt, ur ſu bditum foro aclegbus iſtins lociobliget, privilegiis, acim munitatibus participem faci tChaſſ in Cnn aat. Burg reb de feud. Nequ e fubditas eſt, qoi bona in aliquo loco poſſi det. Hoc enim ſutamentumn p erſonale eſt& perſonæ lubjectionem non rerum tan tüm reſpi- geteridetur.Roſene’h. vonct. 85& 6. per l. Jomicilium. Acmunicibalem L ipatria. C de In- ees auub de. Georg Hoſtien] Iunoc. Panorm. in c. 2imis. de igreiur. Ethacratione po- aeſtaliqu sdiverſis Principibus eſſe obligatus, ratione ſe feud& ſubjectionis. For- nistamen hoc juramentun ſtringit, quam Vaſalli, Geil de bign 66/. I5. Roſenrh d. loc. Quia labditi ad collectas obligantur,& ſimilia, ad qsæ Valallus non tenetur, Ro/en. 6 cwncl 7s. Juramentum ſubectionis præſtiterunt etiam C vitates,& Epiſcopi ImpesatotiFrederico in Icalia, ree Friſcngenſe c. 9. Vult c. 6. nu. z. Marſ Patav. in ſuo Asenfe Aarianus, 63 diſtiac. b) Offlicii jüramentum præitant omnes domeſtici, quiſasiin Principis familia ratione fficii ſui, ſive cum II habitenrt, ſi venon, idd; ranloreidenri atis quàm extenſionem uſus, opt mus legum interpres, camprobat. ¹ prtmaneiatis Sfamilia de L. S Vult e. snun 6. Quamvis Obert- in'c. I Qualiter Vaſallus.
addomeſticos ſaltem reſpexiſſe videatur, qurdicunturp otecto. es Imperatoris ia!
4Thansdedomeſt Er proreſt. c) Homagium, Germanis Lehnpflicht/ præ-
ſtarur Valallo ob keudum ſibi conceſſum,& iater cæterajurat getrew vñ gewertig
oderdienſthafftig zuſenn/ wie einem auff rechten Lehnmann gebuͤhrt vnd gezimbt.e. Vi ſin her quos fiat in veſt c 1. Feſt eæ alia quæ fuit primaà cauſa ult d. loco H E. quod ve-
etuetiperlonam, honorem& bona Domini, etiam contra omnes, nec conflio
ſeieasadeſſe, quo ille lædi poffit. 4) Etſienim Dominus ex natura contraaus feu-
dalis junsdictionem aliquam acquirit, tamen non eſt ordinaria& generalis, ſed ter-
minis cettis& limitibus circumſcripta. Clemen paſtoralis§ deniq; de ſent& re iud. c.
1. Qualier iurare debeat ubi A Mlic. Menoch, praſ.l. I. concluſ9. Etu ſque adeo contra-
hitur Domin feudi jurisdictio, utei non tantüm univerlſalis jurisdictio ord' Xaria dencgatur Weſtsm.) coaſil.⁊ num. 3 7.& tom. 2. ⁴ᷣſ.7 8 num. 12. ſed illa eriam certis cabbus feudalibus circumſcribarur, iis videl. queę ad ipſam naturam feudi pertinent, e conſtitutionem, conſerxationem,& privationem. Harr, Piſt.7. I5εnum. 27. Sub- XX 2 itus

345
De jure Principatus, 5—
ditus propriè& veré domicilii ratione ſubjicitnr, gloſſ. in Clem. unic. ae foro compet 3 0 6 5** 6„ 4. Habet igitur ordinarium judicem Dominum terrirorii, nou verò feudi, niſi de cau-
fis feudum tangentibus, vel ſi ex ſponranea ſub)ectione, vel cõventione, vel preſctt
ptione id fiat. Non n. actus agentium ultra eorum intentionem opetari debeat non omnia,& ib. D Ssi cert. pet. Imõ ſi ex ſtatibus Imperii fuerint Vaſatli,& ex necel-
ſitate compulſ, territoriunpo entiori in feudum obtulerint, tamen abſque Impera. urſlei aeroberigrut locrut' n
aülkigaent l deb E
toris conſenſu ſeſe ſubjicere non poſlunt. argum. l. id quod noſtrum de R.I Paurm lau 8. num 40 cum ſeq
93. Inter præcipua fidelitatis effecta refertur, quod vaſallus Do minum teneatur defendere contra omnes, a Non tamen patitur ſum 3
mum pier⸗tis oflicium clientem pro pattono in patrem, b nec chart. tatis ratio,& Magiſtratus reverétia, in patriam, cmultõ minüs tremenda
Dei Majeſtas,& æternus gehennæ cruciatus in veram religioné armares a) c. 1 in fin. Hic fnitur lex. ubi Pet. Raven. Et hocinrelligunr, ſi injuſté bello
fuerit peritus Dominus, non autem ſi velit offen dere. Iuc. ½ 3. v. 14. Aclor. 10. Dan.
in polit. Chriſt? 7. c. 3 Covarr ine peccatum, 25 ⁴de R I. Neque hoc in calu d.ſtin
guo inter Dominum fidelem ſeu infidelem, ſi modo bellum juſtum fuerit, cui etiam miniſtri verbi Dei;zſi Magiſtratusita juſſerit, intere ſſe poflunt. Quemadmodumig veteri fœdere id obſervatum legimus Deut. 20. 2. 10⁄6 9.& ſeq Danæa. d. loco. Tribusa modis dicitur bellũ injuſtum: 1. S1 ab eo ſuſcipiatur, cui id non licet. 2. alterumu jure invadat. 3. Si ulciſcẽ di animo fiat, aut ad gloriam vel Imperium adquirendum Nam ad tranquillitatem& tutelam bella ſuſcipienda. Lipſ 1.5 c.4B Gravitenightt
peccant, qui differenter cuilibet militant, aon conſideratà ratione, quare be lum
8 4
fiat& inferatur,& ita vitæ non ſolum, ſed& ſalutis æternæ naufragium patiuntit 5) Lſt enim contra legem Dei, cui lege humanàâ nunquam derogari poteſt cumſt immutabilis,& perpetua divinæ ſap entiæ norma in homine, ut fuo loco d ctum Im Parentes non aware, ſumma eſt Impietas; Nonv agnoſcetre, extremaiuſaui Sen. ²; de benefic c. 1. Seeundo probatur arg. l⸗ninime.; 5Aereliq&⅞ ſunt. fun. huſlu- minio. 29 Kilius de cap& poſtlim. re ver ⁊ de iuſt& iure. Et filio perſoua patris ſempet ſancta erit Exod z0 11. Deur 5. 22 arg l. libert. de ob ſeq. parent Deinde juramentum keneesche ehitererrr ainerhn eerrnaen
in ceſſario ex jurisjurandi religiosdobligatione, ſiſc. requiit conditio adſt. Hoc eſt, neceſſariô ſunt præſtanda ſervitia ſed honeſta& poflbilia fupra theſi 91. Sic quoque neceſſario eſt bediendum Magiſtratui, ſed interminb ſui officii, ſi ſcilice: nihil præcipiat contra Oeum. Nam aliäs magis Deo obedien-
dum, quãm ipſi, A4.‧. 4.. 19. Denique hæc dictioſcontra omnes)non eſt wems
1.*. 1 „ Aue Hatſtar ſuas exceptiones. Nam ſis bſolutæ eſſet nec ſſitatis,& infinitæ unl- afans,um etiam lmperator non exciperctur, nec quoque Domiausterr tom 1l Nafells eſt ſubjectus Roſentb.§ 13 c 6.§ 34. G c. 8. cum tamen mansfeſtumſt 1 105 cxcipi: Quia lubjectionis juramẽtum longé fortius ligat quãm Vaſallagii. Jenchne Sne Parins Hic finitur lex. feudi Dominus antiquior. Ergò quamſts dicstlam aiehü enum univerſalitatis, non tamen protinus efficit axioma fmple infini 5 Ht propterea ad certam univerſalitatem, non autem imper téit Infinitum extendenda. Sic Omncs Evangelii promiſſiones univerfales ſupt intel- ligen.
e
brn coalide
“
ben ſereren
nineniidſtanei gpiicirſtiinan’ 3 nintenr ogerurr n
eruinn lubren
a f Nen.. pand Bd.3 1t. 7 1 Kilegnmun ſun
Rlinöminuse
bdce N ter arinaru⸗ nan, S umnh de dateelarem⸗Eio degpiktiting m 41& afario ds cTcnn lige 5lium 15 in ltidcipen. nench 1 rur ae d dt a
ln Nt certe 14 1 3
enanea .
1
aler dn!

voa
5 9 1
8 borhe matea
(enin
anad an
dodega Hanldbon
fm oriyge arlokcod ere eneni
17
0 1 1 ſaafeht eidäeſemn vol ohe ka
onelaleä
tui ſädde zzohont Sſnohtigr t Aiüun Domialgen.
venwauth
cit un ant aütem ve
ellein Kallus iaterdich
1
un& lege
D. Johannis Nordermanni. 349
gendæ ſub conditione fidei. Nam ſi in infinitum extenderentur, multæ abfurdita- Tgenar entur. Quippe cum Chriſtus ipſe illas reſtrinxerit Marc e 1᷑ v.I6. ad riadeſeqnee dic quoque in noſtro caſu omnia ſervitia ipſi ſunt præſtanda, ſed na- Hloe homeſta ac poſſibilia, Gontra filium& cognaros id textus affirmat,§ in. r Hic fnitur lexε1.8 inſuper de prohibitione feud. non alien per Fred Duræ equidem& otſus barbaræ videntur in ejuſmodi caſibus conſuetudines feudale, quæ natura- ſemaffectionem ob exiguum lucrum prorſus evertunt, neque inter cauſæ juſticiam velinjuſticiam diſtinguunt. Irridebat Harminius Hetruſcorum Principes, apud Ta- aztum rilia ſetvitii præmia ia fratre Flavio ‚qui oeulum perdiderat in Romanorum ſerritio: Et nos, qai Chriſtianam religionem profitemur, unius aut alterius caſtrĩ eldvorum aut trium terræ jugerum commodo, non dubitamus vim naturæ infer- te debitam reverentiam ſubvertere. 6) Omnes enim charitates una patria complectitur, Cic.in affi. Nov. 1 15.§ 3. Nec juſta cauſa ulla videri poteſt adverſus tiam arma capiendi, Bod. lib 2.¹. 5. Summa pietas eſt in rebus humanis patriæ hic puliad verum& legitimum ſuum Principem amor,& vice verſa. Molin. contra ahuſoapar fol 126. Quinöõminus curat ſubditos, quam pater ſuos liberos, Phil. Iacd. n uns Moy)hs,lib. 3. G l. de creat. Xenoph l. 8. de Cyropad. Utrum autem filius patrem iiepiæferre debear patri naturali, quæri poteſt: Iaus Civile patriam præfert pa- reutibus minime. de rel.& ſumtibus fun l.19 S filius de capt.& poſtl. reverſ. 0 Wa illud pariculare elt in particularem: Hoc v. generale, quod dignius& fortius et ſpeciali, Irgopreferendum, Ego ira diſtingui poſſe exiſtimo: Si vitam privatam& jus natu- erelyleimus, ac filium conſide amus ut bonum virum, Patrrem præfero Principi, uisklius eſt patris portio, os exoſſibus,& caro ex carnis ejus, quàm nemo odiſſe poteſt. Apoſtolo teſte- Si verò filium coaſideramus ut bonum civem,& utilitatem re- piemuspublicam, jam Principem præfero Patri naturali. Et hoc modo poteſt eſſe Miquis ciris bonus, qui tamen eſt vir malus. Sic Fabius Maximus Conſul filius pa. nem olim Dictatorem ad ſe venientem juſſit deſcendere equo;aliâs ſe nolle ipſum audite. Plcuit id patri,& filio, ut ſummo Mag ſtratui, reverentiam debitam exhi- bendomorem geſſit Liv. Et certé ſi Princeps ex amore fraterno& charitate Chri- ſtianäpopulum regt, quænam eſſe poteſt d fferentia, interlegitimum Patrem& Drneipem,m ſi procreandi ratio. 4) Quia Deo ſummam& ſupra omnes poteſta- tesdebemusobedientiam reverentiam,& culrum. Nam patriam, parentes,& proxi- mosdiligimus proprer Deum, hunc veròô propter ſeipſum. Judicare(dicebant Pe- trus,& ſohannes ad Phar ſæos jan juſtum ſit in conſpectu Dei, vobis potius auſcul- tale quam Deo. AK7. 4.19.
94. Siveré Dominus Vaſallum injuſté bello petat, illatam vim in etninis,inculparæ tutele, non obſtan te reverentia, jure repellere po- teſt 4 Quid ſi igitur ſubditus. injuriâ à Superlore ſtricto gladio inva- ſus poteſt 6, ubi fugæ non eſt locus, nec medium inter ſummum& pre- dpitumillaram vim juſté repellere: Sic exiſtimant. 5
. 4) argum.& ſubiectus. 7. diſt 9 5.Quiareverenria ipſi debetur; quamdiu ſege- ihut Dominus! Si veré aliterſe gerit, cadit directo ſuo dominio,& juſtiſſimé, non ut Dominus, ſed ut oppreſſor repellitur. Roſeth. c. 10.5 22. Et poterit hoc caſu uti Va- 0,unde vi,.I.§ 4 3. de vi& vi arm. Menoch. remed I. recup poſſ-num 94. Xx 3 We-

———
0 De Jure Prineipatus, b 5) ene b. Weſenb in par. de vi& vi arm.& remed 3: retinena poſſeſſ nu. 124. ex lſs quis, C unde ui
Quod quidam etiam ad ſummum Principem extendunt, ſi inferiorem injuſté bello
perat quod tum ſe& ſubditos inferior defeadere poſſit, arg. I. Sam. 2 2.1. 4. Caſiin
17 1 K& Inulatam defenfionem ommi. pol. vide ſupra theſ. 37. 63. b) Juſtam enim& inculpatam defeaſionem omni jute eſſe permiſſam! 3. de iuſt& iure. Et naturam ut omnibus propriæ tutelæ ſummum .. a.. raori Romnum, fede. deſiderium indidiſſe, neq; quenquam vitæ propriæ eſſe Domionum, ſed cuſtodem: Ira etiam Reip. Priacipem, five Regem, humanx vitæ non habere dominium. Eigo nec quenquam, niſi ob perpetrata erimina, poſſe iaterficere. Deinde Deum eſſe abſo-
Iuté Dominum vitæ hominum, quem non ut judicem aut cuſtodem, ſed ut auctoli
& Dominum morti offerre Cel Manc. de iure Princ. l.2. c. 3. I. 8.c. 18. Humilem po tentem ſuſcipere, non timete; Ancecedere, non contemnere humi liorem debere po. tentem. Vell Pater. Hocetiam extenduntadſummum Principem, arg 1. Sam 26,10
ubi Davidinquit: Vivit Dominu„„niſi venerit dies, ut motiatur, aut deſcendat inpte
lium, manum meam non extendam in unctum Domini. Ex his poſterioribus verbit
id concludunt,& vocabulum bellum extendunt ad duorum conflictum. Eſſe caim duellum, quaſi duorum bellum. Verum Barclajus legem. 3 de iuſt. 5 iur. contta ſum mum Principem locum habere negat; neq; vim eſſe, quæ ſubdito fit aà Prineipe,(i ölim mihi reſpondebat Andegavi, cum de hac quæſtione cum illo conferrem, ſal regie nature& juri cõveniens. Ie n. furor naturalis eſt in Leone;i ain Regib.- ira dis
Davidem juſſiſſe abſq ratione, ſed tamen recté interfici Amalechitam. Regisitam (dicebat ex Salom.) eſſe mortem hominis:& propterea ſapientem laxare velum ubi
in ejuſmodi procellas ex improviſo inciderit: Necob unius civis ſalutem Regaum capite Remp. ſponſo viduare fas eſſe. Qua h ncmaximam Regnorum counfußonem
& infinitam privatorum hominum licentiam conſequi. Necreferre, quod defento
ſit juris naturæ. Nam& reverentiam erga Principem eſſe quoq́; juris naturæ&di
ni. In hoc concurſu prævalere debere, quod religionis exga Deum vel ſocietatishu- 2— S— 8.
manæ& publicæ ſalutis conſetvandæ potiorem cauſam contineat, Privaram open
piivaticivis vitam conferre,& ejus mortem luctu privato deplorati: In Principi
verò incolumitate totius Regni ſalutem& ſiatus publici tranquillitarem vetri. O
peimàã igitur ratione hanc tutelatſ adverſus Principem ſubditis adimi. Nonu enis unius privati hominis vitam cunh lalute Reipub.& fecuritate eſfe commutandam
Nec Politiæ ordinem interverteudum, ſed publica ſemper privatis anteponenda ib.
6 9 22. coutra Monarchom. Hæ rationes me non parum movent,& propter utilitatem
4
1
KReip. ejus ſententiæ accedo. Wuodautem inquit, Davidem juſſiſſe abſque raticat Amalechitam occidi: in hoc ab illo diſſentio. Nam ſi Saul malé fe cit, quod ſeiplum
interfecerit, eò quod non eſſet Dominus membrorum ſuorum, Conſequens eſt, Bec Amalechitæ hoc lic iſſe. Qui enim ſeipſum interimit, Deo infert injuriam, ac Reite Deo, quia illius eſt imago: Reipub. quia ejus eſt membrum. Ideo civili& divinale ge Amalechitam„qui Saulem incu nbentem haſtæ(quem armiger ſemivi vum, liect precibus abillo id contendiſſet, ob reverenriam interficere recuſabat, 1. Sam.r4m interfeciſſe jactabatjuſté David Bercutere juſſit. z. Sam. Quod autem Geilius 2% 100. cxiſtimat, plebejum tener fagere, ſi perſequatur ab alio, non vero Nobilem nõ probo. Nonenim jegum rationes gencrales itä funr reſtringendaæ ad certam ſoe⸗ ciem. ſam præcipua ratio, quare fugere non tencatur aliqnis, eſt, ne ſcilicet cadendo interfciatur. Quod æque poteſt aceidese plebejo, quam nobiliObreck 44137 iuſt& iur. Don. n l. 1. C.unde vi. 2 11* 9 54
1 4
—
Ipian Lchpbes D a uwamianem.
rurnckfepcit, r appmmns. )
1 f . 3 11
I hncunlnegrant, Kal,Dd Paſts
esunminhebiant Kurerin bello. ſauekriacipem d erpiun Ju.— nneitole 1d mt NDonidi Erf.n 14 bel; 9.m I ltdahum)) Rg x. ecdar Daicates e atomplena eſt, 2 t Afititen ed am Kcile enboenvo ht, a ungron 1 enoccdere zit 17 ndls, etaml n eriſeda 1 1 Lunded. 6 Os hywi 5 lacüde in:
A 56. 5 4 Tcd
4
d

eeain 95. 51 duo, vel plures Peineſpes rart bello ſunt im plielti peri- muuna euloſam judico neutralitarem. Meliori gitur, puta qui religionem,
ne alsſuadeat opportunitaoaoa. da a) Plerunq́; enim ſine gratia& dignitate præmium fiunt victoris. Quintius im apud Liv lib 3 5. Duro di Paſcalo reg 30. Er ſunt ncuctrales inſtar illorum, qui kehau Hhtomu patsem inhabitant: Hi ab infimis fumo, à ſuperioribus verurinà nta ennunrur,(durante enim bello prædæ ſunt factionis utriuſq́; mil tibus.) Ammir. 99 nh1s. DifRcilius eſt Principem à ſummo faſtigio ad medium detrahi, quàm à doh. 5.5.
h medis ad ima præcipitari. Si Si Lir ts 37, b) in mechbra Mceleſie ſub ken ungeapiteſunrcomprehenſa ad mutuam deſen ionem& auxilia. Et pro rex gione pagaate, bella ſunr Domini, E7od⁴.17. 16. 33.19 2nm 14113,1Regum1z.47. 18.15. Nakp..22. ler. 7. 4. Ioel. 3.9. Imô hoſtes Dei ſunt quoq́; hoſtes noſtri, ut patet ex 6 an reßoalo Blix ad Achabum, z. Reg.z1.20. Deinde ad Reipub. defenſionem ſumus Datu quop vatiSuntque chari parentes liberi, propinqui, familiares: ſed omnes omniũ odeaien chatttates pattia una complexa eſt, Pro qua nemo mortem oppetere dubitabit. Cis- lm 3.ge ſnib. 1. Iuſlar. de excuj V. hi enim. 18 freod l ulr. de vacat. muner c) Nam hic æmuli potenriam facilé frangit, Duro di Paſchalo. loc. C ujus autem ſum- libas, hin infeſtitura hoc non ſit expreſſum, ſervitia fieri debeant, quæri poteſt? Sifendumeſt magnum, tam propriis ſumtibus id fieri debere putant per l. ſuo vicu. e hat. Et hoc procedere ajunt, ſi bellum fuerit intra patriam:ſi verò extra il- ninfui ſen aonptopriis ſumtibus, ctiamſi, ampliſſimum feudum habuerint, Dominum ene alt ſequſteneri: Sondern es mͤſſe der Lehnherꝛ futter/ mahl/ vnnd huffſchlag dem lnüatung Lehnmanngeben außerhalb Tandes. Alciar c. Quo tempore milesinweſt. pet. num. 1. wi Tuummaſſtdtiuriſdid. Rom. Imperii. Sic quoque nec Civem teneri propriis ſumtibus eihta Mincipem ſequi ad bellutx ſine ſtipendio. Br. in kt mænia. S.de annuuslegat. Bier. lte aasfze, N Priaceps idoneòs reditus no habuerit, vel Reipub. neceſſitas id exege- 1 huzs lit Ninlißaliquam de off proconſ Warm. ab Erenb de Regni ſubſidiis. Sumtus appel- 5 latanebie intell gunt, non victum& amictum, ſed alias impenſas, quas Vafallus 1 annn rationeimpoſiti ſervitit facere ten etur argumen:. A. l. ſuo. Viclu. iundta! oper. 21 de oper. d nänat Kbe Quidſi Dominus ad inopiam fuerit redactus, teneturs& Vaſallus ipſi alimen- Lune taialinessic exiftimo, pro rationc ſc'licet facultatum& max me ſi feudi fructus ſitaen id petmittant. argument. 1ib 5.§.1 8. ſeq. lib. 6. 9 de agnoſ.& alend liber. argument. ietjah 3 1.lea ſae feud. defunii. contro v. Mar tin. Coler de alimentis lib. 1 c. 13.. 9 5. Nobiliſf. duila Namundah Peng.4: Regni ſubſid. c. 7. Interim tamen abaliis ſervitiis crit immunis. Quia alimenta quodammodo ſuccedaat in lo.
loconenn hirm laragſen lohenan
1
tainnan Schenek Baro. ad d. licet, in fin.
ocmnt aumſetſitiorum. Er Dropterhancrarionem Dominus nontenertalinsan dann tare Vaſallum, ſiad Paupertatem redactus fueris. ulada 196 t gelle Doh 1eo Kcn d3 fi 2 der peleſe MOMMJ3
DE
D. Johannis Nordermanni. 3514 Mp 4
lona arpatriæ libertatem defendit; In dubioverò fortiori ſeſe ad jungat niſi
1 1 3 ₰ℳ

L— G& Necacie
quard. Fre- gati, Accenſi, Scribæ, ut& Jureconſulti, quos nempè ſuo electos arbittatuat . 2.....
de onie Pa ducebant Magiſtratus. Hrſic de Comitibus Prineipum, Spartianus ib Hadias
at in cap. 1. Cùm judicar et, inquit, in conſilio habuit non amicos ſuos& Comites 1o unlu
35² 2SSnn
—— —-ꝛ
X.
DE COMITIBuS ET BARONI. BUS IMPERII D. CHRISTOPHORI BESOLDI.
DISSERTATIO I.
RIMus, ut puto, Comitum originem, officium dignitatẽ, à Germanis proms nAſſe; Udalr cus Zaſius, vir nunquam ſine laude loquendus, divnavit: quemè ſequitur Ampliſſimus Rurger Rulandus, tr. de Commiſar part. 2. lib. 1% eh num. 26. ac idem hoc pluribus nupe Philipp. Cluverius firmavit.in doctiſtmoi 5 opere, quod Germaniam antiquam indigitavit.l.1,6. 48. Stabiliendé ſententigſis omnes una illum Taciti locum, lib. d. morib.& popul. German. add ucunt, ubi is ta ſcnl bit: Hliguntur in iiſdem confiliis& Principes, qui jure per pagos, vicosq́ teddun Centeni ſingulis ex plebe Comites, co aſilium ſimul& auctoritas adſunt. Et raul poſt. Gradus quinetiam& ipſe comitatus habet, judicio ejus, quem ſetãtur, Magis que& Comitum æm ulatio, quibus primus apud Principem ſuum locus:& prus pum, cui plurimi& ace rimi Comites Ibidem. Cum ventum in aciem, tutpe pind pi virtute vincisturpe comitatui, virtutem Prineipis non adæquare. Iterum: prir cipes pro victorid pugnant, Comites pro Principe. Exhiſce nempé Taciu verbii Germanorum conſuerudine, Comitum titulos, ad Romanos& Italos faiſſe desoſe tos, probare conanfur. Sed cùm meatio Comitum creberrima, n Con ſtitut onibtt Imperatorum, aliiſque paſſim ſcriptoribus celeb etur, antequam Gothi&rLongp. bardi, aliæque Germanicæ nationes, iſtainlôca, ſeſe examine ingenti effudiſfesi necetiam ver ſimile videatut, Romanos lmperarotes ad normam B arbaricæ gent Aulam ſuam inſtiru’ ſſe: credere lan6 aon debemus, Comites Romanorum, Comt tibus Germanorum; ſed hoſce pot üs ab illis nactos fuiſſe originem atque occalu nem. Quod& perplacet Chriſtophoro Colero, inparerg cap. 271ab eode adhuc acionibus roboratur. Acetiam Germ anicum Grave/ Comitemme
mG Ue alts Ica aste . 4 cdl
ſecula ſonuiſſe, diſer is verb's Paulus Diaconus docet, l. 5.c 36 cũm inquit: u
eſſet in Trident nà Civitate, cum Comite Bajoariorum, quem älii Grawiorum
— 1„... cunt, qui Bauzanum& reliqua caſtella regebar, conflixit, eumque mirifice ſupens
vit,& c. adde Frid. Lindenbrog Glo arium ſubnexum Codici Legum antiquar. Ver.
Claud Fau mas. item Hiron. Bignonium, in not. ad Vet formulas, fol. 594. chet. z. cap. 2 4- des origi manos ita nominabantur, quàm qui Principem ſectarentur, ejuſque lateri ne des di- rent: pariter ut Comites Provincialium Magiſtratuum dicti fuerunt, qui eostut gnit. Mar. quàm negotiorum publicorum adjutores ſequebantur; quales erant Quæſtores
5 5 2 0 0 ⸗ 2 14 0⸗ Acomitando, Comitum Latina natio eſt: nec eriam alii initio apudi
ſeem
‿‿
lateri adhæt
JChri
4 f 1 utſolum! Keubb Kre nemrügttciatnalfro A, ülusſet ait'ulhts, Icogls le
f 4 r
ee mWcomiarunnch„
y adrſtenrufreduba au loketerhcumnum⸗
Ker Komtesguldelln
etnplcun(omit
hmitem Aftcr, Cora Resurnicipeth c 70,6 ef loſ e Komits Orentis T üncias Orienti rn ethaguntur. 1 ab,Comitira dicir a rnmidatio Ptr. r. ndustridut he berpalim occut e heraooröthe 2
emrseha n 1.1.. Ächolarun ie mCones qui ien dälendirNunct 38 doerti ait.Et th dhrum. Eteni
d Etenin an. abitantes, i 10:
manidug ur⸗ Urert
— — —+ —
eläennr 1 ſalünn, ater 3

. 1
tiazogin
edd ſdde cu udih
zithaßſe zadlunn.) alegätw. ohuse d zelet dun areperln vytfacin luaog(alle nCaſew. mnGReh 40 Kinere d ais tooagpuma gienann 1Ithſotese (amdew ci u em Gh räerün mauthun
rali licb. dolhttri fuetdhn etaat W därstäüle rraslebd-
XCotin
D. Chriſtophori Beſolgi. b 353
ultos,&precipuẽ Julium Celſum, Salvium Jalianum,&c. Romani nempè a pr. Gcap. urecon arii generis adminiſtros, cum Equeſtris ordinis& Militaris, tlim To-72½ Apr C linei ariy ektos a conſiliis ſecum habuerunt: omnes vulgatiſſimé Comites"2 aſiha. f d2u Kin comitatu Principis verſantes. Eosque tanto numero plerunque, /π Cpe, principis reßdentia ſive Aula, Comitatus, aut Sacer etiam Comitarus cœpe- ½ 9. 7,2 llgcllr oſteäcr horum numero adſumebantur— qui ad provincias regendas Frane 2 nitretentur:& Comites quidé illinon tam Principi à duo aberant)ſec Provin ciæ z—man P. ccbantur, quam ipſi cum Comitivaà dignitate gubernabant. sic jam fub Arcadio Habſpurg. 8 Honorio, Comitem Africæ, Comitem Tingitaniæ, tractus Argentoratenſis, Bri. 12. a annlrum, littoris Saxoniciper Britannias, Noritia Imperii ſuggerit, fol. m. 126. 5. pongnus Panirll in domm. c. 70.& /%2z.Inſignis quoq; ad hanc rem eſt Zoſimi locus, li. L Orig Fran- wbiinquit:ls verõComité Orientis fecit; cujus Magiſtratus ea poteſtas eſt, ut qui eũ irar. I. 6.. getttomnibus Provincias Orientis adminiſtran tibus Præfir,& corrigat etiam, quę 14. paurm. emgue non, uri pareſt, aguntur. Quin imõ, omnis Præfecturahon eſtior, etiam Ju- 2. dejuriud. nanitemporibus, Comitiva dicebatur:& adeò quilibet Prefectus, Comes appel- cap. I1.a5 ldicœpit.Ita ut denominatio Præfecti atq; Proeuratoris, in Comitis mutata nomẽ nuit. Magiſtratibus tributa; ac deinde ad omnes negotio alicui præpoſitos—
Hinc paſſim occurrit mentio Comitis Sacrarum Largitionum(cui
6
omuihusq fuectporrecta. Hi 3. 88— commiſtfkuerunt Imperatoris theſauri) Comitis rerum privatarum, Comitis patri- monüläcti Hincq; Comites equitum do meſticorum,& peditum domeſticorum: Comires Conſiſtoriani, Scholarum, rei militaris, Stabuli ſacri, regiiq́; Equilis,&c. Comes Scutariorum, Comes qui familiæ, qui cuſtodiæ Principis præſidebat,&c. atesuſtathius alicubi: Nunc quoq; triremis prefectũ qui ſc.totius remigii cu- umgerit Comitem vocari, ait. Et apud Caſſiodorũ, var lib. 6. ep 19. habetut formu-
Comites Archiatrorum. Etenim quos Principes Romanieuntes in bellum, aut
Imperüditionem perluſtrantes, in comitatum adſciſcebant, eoſdem in conſor-
niũ principalium curarũ adſumpſiſſe cẽſebantur: iiq́; talibus ut plurimuùm miniſte- risadhibebätur, quibus maxuma queq́; conſummantur; deniq; iſtis propemodlm
utocults btachiis, manibus, utebantur. Comitum porrõ alii in ordine primo, alii
in ſeruudo, alitetiam in tertio collocati fuére. Inde& comitiva primi; ſecuudi, ter-
tüotäinis inter primas& eximias dignitates, atque officia erat: ſicque apud Caſ⸗
Hodatum, z. vartar. cap. 28. Comitivam primi ordinis dignitatem, pro militiæ la-
boribusſtrenué perlatis, confert Rex Theodoricus, addatur idem Caſſiodor. 6. Var.
„iIr Gſeq Videri etiam poteſt Vegetius, z. de re Milit. cap. ꝰ ubi ſcribit: proprius ſudereratDræfectus Legionis, habens comitivam primi ordinis dignitatem; qui
ablentelegato, tanquàâm Vicarius ipſius, poteſtatem maxumam retinebat,&c.
3. Atnunc propius ad Germanicos Comites, ſivé Graviones accedam;quo- Stumpff. tumeiymon haut cuiquam facile erit invenire:& ſané Iſaac. Pontanus origin lib. 2. 11b. 4. der er4itum æſtimat eum, Germanicæ hujus vocis, veram qui dederit notationem. Schwei⸗ Dlanemihi perſuaſum eſt, nomen id à noſtro Grawen( cui& Græca conſonant tzer Chro⸗ 1hai, 7e4ds, e6αμ ά. Provenire: ut ita Graven, ſint quaſi cani, ſeniores, ſeu nick c. 29. Lenatores,hoc eſt;præcipui, optimates.(Nam& Romæ qui olim Patres ac Senato ſ. 290. Wil tespöltcomites dicti fuerunrſ& ita etiã apud Chriſtianos, presbyteri ſeu Seniores lichius ad ſpecialter olim appellabantur, qui Eccleſiæ pręerant; quorũ alii politiam Eccleſia Tacitum de ſtica adminiſtrabar, aliis interdum doctrinæ verbi cura incumbebat. Et certè ⸗eer- germac. 19. I y 891ν 09*

354 De Comitibus& Baronibus Impetil, 8 7*εο9* frequentiſſimẽ apud Grecos„ut& apud Larinos an tiqaum non annorum ſemper multitudinem importatzſed pro poriori, aut Preriofiorf ſumitur quandoq;: quod Lexicographi docẽt. Sic& aiσus, den otat Legatum 3e6 quòod officium hoc, ſenili prudentià prædiros requirat. Abſonum ergò videtut, a foſſis(qus nobis Gra⸗ ben/ a Belgis Graven indigirantur)elicere erymon vo cabuli huj as: quaſi limitibus prepoſtti Comites ſient; licet id Heigio arrideat, 1. 7.⁊. Et adhücvani magis eſlevi- dentur, qui A Latino gravis, aut Gallico homme grave qualiter ob virtutem& anim præſtantiam, viros quoſdam adpellitare ſolemus) derivationem emen dicant: quod tamen facit ingeniofiſſimus Lycklama 5. memb. eclog. 9. Nec etiam Adriano Scrie- kio accedere queo, qui in Indice 2z. originib. Celtic. ſuſfixo, ait: Grave, Graeff/ quaſ Gaer⸗ haeff/ Celtis eſſe tributorum exactorem, perceptorem collectarum. Quayis etenim Grafio, pro exactore,& Judice fiſcali quandoq; accipiatur: Lindenbrog. i
gloſſ. Codici Legum autiq. ſubnexo: Verb. Graphio, adde Bulenger, libr. d. Vectigal.c. 5,43
ſin.& ibid. in Analect. id tamen munus, haut præcipué Comitibus ſeu Grafionibus
incumbebatzut jam mox deducam- Münſter. 4. Ergô, quod attinetrem ipſam, ſané apud Francos, cæterosq́; Germanos Coſmogr. 3. vox Comitis in genere Judicem denotabat: quo eodem etia in ſignificatu, accipitmt 9. 20. Eſtié. in c. I. ſi de in veſtit. inter Vom.& vaſall. lis oriatur in uſib. Feud. Quin imòô,& adhucin Paſquier. 2. quibuſdã Germaniæ locis, Graff/ aut Graͤve udicem ſignat: ac ita nunc hodiein des Rech. Coloniâ Agrippinà, Graͤff vnnd Scheffen/ pro judice& Aſſeſſoribus uſurpant Rh erch. c. 2. generaliter, ex veteri Saxonicà dialecto, Grave/ nil aliud eſt, quam Judex. Etind pr. Reinece. Graffengeding/ idem eſt quod. Ein gehegt/ oder bedingtes Gericht. Sachſenſpie⸗ von des gel/ 16. 3. art. 6 1. Ideoq; Ting/ forum Judiciale Germanis olim,& hodiéetiam Da. Adels her nis norat:& Tungini, quorum etiam Salicæ leges referunt mentionem, Judices kommen/ quondam vocabantur, qui poſt Comites erant; Lindenbrog. in glaſſ Verb. Tunginui
folm. 147. quos etiam Dinggraffen/ appellabant.
Grc. Chri- 5. Conſtat lané, jam ſub Imperio Francorum, Comites non in fingulas pro- hoph. Leh- vincias ſolum, ſed& in Civitates fuiſſe ablegatos; hineq́; territoriũ& diſtrictus, cui man. lib. 2. præficiebãtur, Comiratus dici cœpit:& Regnũ univerſum, in certos pagos(Gauw) c. 17. ſaac. ſivé Comitatus(Graveſchafften) qui etiam Grafiæ ex eo vocabantur, divifum fuit, Pont.orig. vid. Hier. Bignon. in not. ad lib. I. form. Marculf. fol. 518.& ſequens& libr. 2.fol. 194 6.c.14 Guil Graffſchafft iſt nichts anders/ dañ ein Jurisdietion/ oder ein Gegend vñ Meich⸗ lim. Habſ. bild/ welche vor Alters den Graffen durch die Keyſer verliehen worden auff daß kurg.. c. 2. ſie an ihr Statt daſelbſt Gerichtszwang hielten/ vnnd jederman richteten/ dieweil f37. E& ſeg: man den Reyſer nicht vmballe Sachen hat moͤgen beſuchen: ut alicubi hanc rem Hier. Bign. jus Saxonicum definit. Ac ita Comites cenſcbanturzRegis, Regnique officiales, Ju- werhet keeedueorincnier eeinnun Siols eatno Thesae Gehe Gaa Mineacß. 16,D ehne er aliis igiusHar⸗ 1. J. 2. au. 38. notat: Caroli Magni circitet æta- Mas te, Duces tulfie dictos, quibus Comites duodecim ſubjecti erant(quod tamen haut ietir. herdetuum fuiſſe, Kn ichen probat de ſuperior. c. 1. n. 3 8.&'c.& Encyclon c I.2 17,0⁸ ——
4.7. 85. Cgec. Comitum eſler mun 3 ibn 2. Fmnfabar Afaruhſe 4671 E ſea.(Wamyis ver, A-aene behn nn ell Jcltensin hecntare lu0aaonurſue au. ſarqsie Sen Leru. cu⸗ Buher ohüheec lipeie ub ſigna;& adjungere exercitui Regis.(Ita Ludom sin cöſt de quadam, uaæ eſt apua Goldaſt. tom. 2.f, ſancir: ut liberiho mll8,
IChrit
n mMrepirercitur
anuuinmanteasmon t 9 Kkeununen off; e meaklotanolm! tanStenn cqpiea— ranaun, iduarum, pe
kauic uxcunq;2 c Kiutedecetnant; 2
aufrancos udictn
wregorius quog t ayoteallü nre 2 men uldem, N R itopoln comit e
Kt Eritetlim A
Ees(awites oldi
füre on Com-.
n aüihn da a. gopc n üem calem
ah utKi g8
wlendas inn kin leciderite„ loſäl: 0. a lilalb dem 24 uaidtituend 3. dleprababile. bhotite,d a
— —.— 2 —2 — —
— —
—
2
2 —— — H△
—
deatepro, 4 V kütidem„
—

ie6
dünna,
resgec
3
amtu däl „Ga Genaſ va nrichtthe
Ut alellawe
iieoſas Pub on Nagucä cuocſe juizennn edi ten,
ſcam S. frauin exsſe ancirt be
D. Chriſtophori Beſoldi. 4 eum Comite ſuo in exercitum pergant;& in marchà juxta rationabilem co mines e2 ionem atqueadmonitionem, explorationes& excubias facere non mitis or üne de eorum tamen officio præcipuo, Anſegiſus lib. 4. Legum Prancicar. achigen Ludorico&Lothario Impp. ſequentia ſcribit: Comites pleniter juſtitia dlramt,s juxta vires eorum expleant,& juſtitiæ ſanctę Dei Eccleſiæ rigilanti curà ſttant:orphanorum, viduarum„pauperum,& omnium, q uij ne rum miniſterio emanent,& decauſsä quæcunq; ad Los Veneflt querela„Pleniflima& juſtiſſimaà gelberatione definire decernant 3& ſic ut rectum Kjuſtum eſt, ita agant Infuper, ahdComites apud Francos Judices fuerint, qui ordinariéJus dicebant, provinci- gberaabant, Gregorius quoq; Turonèſs docet, cim de& Nicetioitaait:vi- diego quodam tempore Basilil presby terum, mi ſum a coa9 zwweatari— en qulugdunenſem urbem, his diebus poteſtate judiciarid gubernabat. Hdem de
BeatoGregorio Epiſcopo: In comitatu poſitus, regionem illam per XL. annos, juſti-
△‿
5
Graphio
Anr. Cofer 3 de jusre Imp.
4₰
Germ. ſec.
57.
omitante correxit. Et iterũm ille: 1iν 6.c. 22. Rex Chilpericus pervaſis Civitati-
Gusfatris ſui, novos Comites ordinat,& cuncta jubet ſibi urbium tributa deferri. Idemepé etiam, Judices non Comites vocat. Sicq́; lib. 7. c. 42. ſeipſum interpreta- dut. Doſthäc edictum A ludicibus datum eſt, ut q ui in hàc expeditione tardi fuerant, damnarentur; Biturigum quoq; Comes pueros ſuos miſit. Sic& Ripuariæ ſanciunt
Leges e z. Si quis Iudicem fiſcalem, quem Comitem vocant, interfecerit, DC ſolidis
mulcdetur Ac ibidem, cap. 15. ut& in leg SalicA tit. 51. agitur de eo, qui Grafionem adlesaltenas injuſté rollendas invitat; isq́; idem poſteà nominatur Judex Fiſcalis- nonquòdfiſcales ſolum deciderit cauſſas,(ut jam ſuprã h. n. aixi) ut olim Cæſaris Procutator;I. C. dJ. Iwri d.. 2. Cſiadver/. Fiſc.(id enim modòô dict. cap. Ripuariæ Le- geoſatis tefutat)ſed Fiſcalis, idem eſt ac ſi publicus diceretur.
6. Iu Comitibus a. inſtituendis, Francos, ut& in aliis plurimis, Romanorum inſtitutalequutos fuiſſe, probabile eſt, vid. ſupra nu. ‚Plerunq; etenim Germanicæ gentes latinis provinciis potitæ, æmulatione Romani ſplẽdoris; priſcam etiam re- gimintsformam,& Aulæ digniratumq́; pompam retinere ſtuduerunt: quaſi aut ma- ſoribus ütulis honeſtari, aut illam Reipublicæ formam, in melius producere non pollent Freber orig. 1 fol. 2. G ſeq. Et in ſpecie, Caſſiodorus, lib. 6. var. ep. 2 2& /e. Camttiſa Syracuſanæ civitatis, Neapolitanæq́; formulas ſcripſit; quarũ ſi munia cumftancis conferantur, eadé prorſus adparebunt: ille n. Judices eos vocat,&civi- lia negotia eos examinare, itidemq́; eos exercitũ hahere dicit Acrectè Suidas, Co- mitis definivitvocem;dum popali Mag iſtratũ, vel Principem vocat: Kõöν⁵,“Aas de 26 Quxomnia, Comitis quoq; apud veteres Francos officia indicare, conſtat I mno rasciſc. Guillimannus Habſpuvg. lib. 2.c. 2. fol. 3 8. notanter ſcribit: Poſt Burgü- dionumin Helvetiam excurſiones, quipriis apud Romanos. lisque imperantibus fuetant Comites urbium, provinciarum,&regionũ; apud eos eddem fermè omnes in dignitateg adminiſtratione poſitos permanſiſſe. Unde porròé obtinuiſſe ait, ut ubiKomanorum præſidia, hyberna, caſtra, majorq́; frequentia erat; Comiter pari-
5 2 3 b tet multa apud poſteros celebritate ac potentià eſſent, as; ſupereſſent: quod com. Roni Angh-
Pluſculis exemplis ex Helvetià petitis, probat. Pariliter in Anglià(æmulàâ morum Innco-Gallicanorum) täm ante quãm poſt Conqueſtorem Wilhelmum Nortmã-
Claude Fauchet. lib. 1. c. 4. des orig. des dignit. Ioh. Selden. in
rum facise alterã, lib.
ndm, Comites ſeu Grawiones, Iuſtitiarii vocabantur; his que cuim ad privata, tum 2ꝛ fol 129.
— Peblica udicia, ſuis fuere in Comitatibus fora. Ad privata; ſingulo quoque men-&s. T) 2 ſe con-

De Comitibus& Baronibus Imperii, ravius, quartà quaàq́; ſeptimanà frequentem uabile dicebatilitesq́; ſingulas, ad diem con.
356 b ſe conventus celebrabatur: quilibet G populum conveniebat, cuiquè jus æ
dictum dirimebat..“ 7. Sed quoque Gravionum haut uniformis poteſtas nomend; fuit. Sicq Gehe:oder Gograff/ is dicebatur, qui ſin ecauſſæ cogn ſtione judicabat: Welcher gehe/ oder handhafftige That richtenmocht Sachſenſpiegel/ part. 8 5 88 Gam
57. 2 ſeq. Sic& Freygraffen indigitab àtur, Prætores oc ultorum We dp alicorum judiciorum: ex privilegio ‚ſine operosa cognitione,& ex arbitrii libertatein faci. Andr. Kni- noroſos animadvertentium, Zaſius inl. Imperium, Mde jurisd. Paurm.⁊ Ae Juriwd.c. chen. de Su-.4. Sic& Hollandi Dythgraven habent, qui aggeres curant„alibi Saltzgraben perior. 6. 4. inveniuntur, qui Salinarum curam habent. Qui buſda man locis, Holtz:oden Wald⸗ 2.192. Gc. graffen/ Iudices, quibus cura Sylvarum gommiſſa erat dominabantur.(Von den M. Freber. Rein⸗vnd Wildgraven/agit Freherus, orig. c.; J.23„Kentgraffe/ des Gawgraſſen orig. Palat. oder Landrichters locum tenens erat;quod docet BeatusRhenan. lib. 2. rerum Ger. *.4. Thriſt manicar. Regiones, ait, per centenas diſtinctæ fuerunt: undé Centenarii nomen. 1 LTehnmañ Magiſtratus, qui centenæ præſidebat, Comiti ſubjectus erar. Et adhuc in aliquibus in dð Spei⸗ Germaniæ locis,& eriam prope Heidelbergam, veſtigium centenę,& ipſum voca- riſche Chro dulum manſit. Ac eſt, ut ego puto, Zent/ quaſi Zehent/ diſtrictus minor. Idq Bie nick. lib. Zz. gnonius confirmar, dum in not ad et. Formul f. 599. ſcribit Singulos comitatusin 6. 23. Lindéè Centenas, ſeu territoria quedam fuiſſe diviſos, quib. minores judices præerantſi brogius in Comitis diſpoſitione; qui à centenàâ Cenrenarii dicebantur. Sic in SynodiCabillo. gl. verb. cẽ. nẽſis, ſub Carolo M. celebratæ, c. 21. Comitibus& Judicibus hoc ſummoperêpta⸗ eemd, 7snte- cipitur obſervandum, ut judicẽt juſté, Acpaulò pôſt: Sed& miniſtros, quos vicarios naT 1804 add.&c centenarios vocãt. juſtos habere debent. Alibi erià Lungini appellantur, Diig⸗ 3 Xnich. de graven/ quorum ſupra 2. 4. adfn feci mentionem: qui pedanei Judices erant. le faper: ap. 4. Halica tir. 48. Hoc obſervare convenit, ut Tunginus vel centenarius mallum indt n. 68. Gc. cet. Gloſſa vetus: Tunginus, quipoſt Comitem eſt. Centenarii etiam non de omn. Lindenbr. bus cauſſis, ſed de minoribus tantummodõé judicabant. Capitulare Caroli Magn. ut& Mart. lib 4. c. z6. Omnis controverſia coram centenario definiripoteſt; excepta redditio- Lydius in ne terræ& mancipiorum; quæ non niſi coram Comite fieri poteſt, Ibid. lib 3 tap79. gl. verb. Sca Ut nullus homo, in placito centenarii, neq; ad mortem, neque ad libertatem amt bini,& in tendam, aut ad res reddendas, vel mancipia, judicetur: ſed iſta in præſentià Com- verb. Ra- tis velmifſorum noſtrorum, judicentur At veréhodié, ut in ejuſmo di rebus con- chimburgii ſtantia nulla eſt, Zent/ Zentbarliche Obrigkeit/ ꝛc. pro criminali Juriſdictione ſumi
Bignonius ſolet. Wehner in obſerv. d. verb. ſignif. verb. Zent/ ꝛc. Scabinos a.(qui& Racimburgt
in not. adl. vel Rachinburgii alicubivocitantur)ſingulis Comitibus in mallis Mahlſtatt)leu 1. formul. comitiis fuiſſe aſſociatos, patet ex gſoſsaLatino-Theoriſcà: ubi Judex, Scepeno Marculj. nominatur. Quæ certé vox, eddem adhüc notione, apud Germanos f.470. Gi- ſitata reperitur: Schepffen/ Scheffen/ ut etiam monui ſuprà n. 4 Nec aliundé Gallo dem adver. rum Eſche vins deducuntur:& omnia hæc deſcendere videntur ab Hebraicoleh form f. 588. Phat, id eſt, judicavit: à quo eriam indubiè ſunt Pœnorum Suffetes, ut probat Bernt ac. ſeq. Aldrete, z. c. 2. de varias antiguedad. fol. 335.. Freher. O- 8. Sed fuerunt Comites quoque, qui nunc Prin cipum ordini non adſcts rig. c. 1.& ſolùm, ſed& Ducibus multis ſuperiores ſunt: Arq; ita Comites Palatini(Pfäl
ſed. haſſim graffen) olim Palatii Cæſaris Judices, ſivé Præfecti crant: Richter des Nafhe
/ A aueu- h Belgasquer
IGviito.
güttanyſts ſtayn
' 1 nüͦb lan
enrtefchter
ſinaun akhelfäb ndiene. eübuauſtuf St? te ude Käuggſe⸗ ruunCntanbuseJ hs hain 1. tcssGincherus in a K lncrdlm qur galk,.n, G& an orinciis? Hautonicx tttræ, e aprmum, ſecuna beem Franconis& K Gtunari Cics 1ah„menuo ſig, hä blerix, ad e dlurn 31 txte dun concke ditat e dirpfalg gch dyeritarunt He — lurn, No dei ncjac e eßpalatii u, 2
—
bian proxu 1* aglämatdit.
ausexcedeie h.

erat am
daha
iäpr losonn leesſee uiwät
lunnen
uma junſtn quikun chad ſuba aos Necalni ab Hal
Huu
rigioh
7 Dalatal- Daaa
dſe e
D. Chriſtophori Beſoldi. b 357
„. ialichen 55 do.. 4. S4gee an Näniglh& Saxon compendio, lib. 2. cap. 8. Rudinger. obſer vat cent 4 obſer v. in libello de vον 3r h bem. ich ici ent. Etenim Pfaltz/ ſive ex vetuſtà dia- ◻ ηοσ* A Nunc Rammer:oder Hoffrichter dic poſſent te Pfaltz/ ¹ Comitibues„ 8
fallentz; idem quod Palariumvelcuria-Kegalis ſonat ficque Curia Argen- Campania, bedop& hodiê die Pfaltz indigitatur. Et eodem intuitu hoc, in Speculo Saxo. junci Oy. Ene 13 291 52⸗anciturzfuͤuff Staͤtt ſeind die Pfaltzen geheiſſen/ die liegen in dẽ gin hus Pa- Dunde zu Sachſen/ dader Roͤnig ſein recheen Hoff halten ſoll. Hanc itidem pro- lat. Freheri Lah ullam, Palatia in Civitatibus conſuetis, Regalibus adnumerantur, gnp. unic. Bignonius Pn na ſint Regalia, libr. 2. Feudor. Comi iin Palatio hoc eſt, in Aula Regis„ν ad ii ſ d undé cos Güntherus in Ligurino, Comites Aulicos vocat; cuſtodes ruli⸗ fhusiuiepalatinæ. Interdlim quoque ad Provincias regendas mirtebantur. In- Marcul,. l. degpec. Saronici gloſſa, lib. 3art. ſz prodit;balatinos five Pfaltzgraffen/ eos eſſe, 1† 515. E muibello partis pacatisq; Provinciis jus dicebant. Ibique in textuhabetur: quam- /ραρφ hriſt. berprorinciam Teutonicæ terræ, ſuum habere Palantgravionatum. Ex his Saxo- EZehumañ nie Ducem exiſtere primum, ſecundum Rheni Palatinum„ terrium Branden- in& Spei⸗ burgicum Marchionem; Franconiæ Palatinum„ Epiſcopum Moguntinenſem, riſchen Sueiie Trevirenſem, Grunaviæ Co lonienſem Epiſcopum eſſe.(Verüm in dem Chronick. Sawabenſpiegel/ cap. 19. mentio fit quatuor tantum Palatinorum; Saxoniæ, Ba- 115. 2. ca. 9.
vallæ, ranconiæ,& Sueviæ, add. Goldaſt. in notis marginal ad antiquam Ordi Cſaude Fau
nauad oſtein Comitis Palarin. quæ extat Tom. 3. Conſtitur. Fol. 403.) liſdem ex hoc ele-„+ t. 1. des dionem lmperatorum concreditam fuiſſe, colligit: vund haben andere Fuͤrſten„ig. desdi- zumahnen/ welche in die Pfaltz gehoͤren/ ꝛc. Succeſſu temporis, compluſculis locis gnite, e.10.
Comtes Dalatini imperitârunt. Sicque Carolus V. Imper. in Inſcriptionibus ſuis, Knichen. de ſemetnominavit Palatinum Ceritaniæ, Habſpurgi, Hannoniæ, Hollandie, Ki- Saxon. non
ungi, Namurci, Phireti, Roffiglionis, Selandiæ, Zutphaniæ,&c. Habuit quoq; provoc. ju- Burgundia, Brema, Wittelsbach/ Soüren/& etiam noſtra Tübinga Palatinum. re, ad verb. Ante Carulinos, Comes Palatii unus tantüm erat,& Majer domus adpellaba- Electorum, tor eſusqueporentia fuerat proxuma poſt Regem. Erat enim Vicarius Kegni; i- c. 1.n2109. PiRegi, populo, tanquãm arbiter, cuſtos& obſervator ad tributus: ne limites Cluten. in raſchpte Juriſdictionis excedeie poſſit, Goldaſt. in not. marginal. ad d. autiquam Sylleg. theſ- Otalmat axaficio Comit. Palat. Carolus veré Magnus, inſigni politico ſtraragema- 26 ₰. Rein. ...... 2. 2 P 16.4. Rein. te pluteseorum fecit;& tum etiam abſolutè Palatini dicti fuerunt, procerum ſum- Reinecc. tr. miskegeque proximi: ac ita Rolandum illum,& Rinaldum, Oliveriumq́;, ſacræ von des in gatacenos expeditionis comires, non tantüm vernaculi ſcriptores paſſim, ac Adels an⸗ cumprmis Poëra Italus Arioſtus, ſed& Chalcocandeles, Græcus ſcripror, Paladi- faͤnglichẽ
nosadpellat, lib. 2. hiſt Turcic. Verſim de Comitum Palatinorum officio, inſequen- hertkom̃en/
tia Hinemarus cap. 19 ſcribit: Comes Palatii, de omnibusſecularibus cauſſis, vel †4.
judicisſulciendis, curam inſtanter habebat;ut nec ſeculares prilis Dominum Re- gemabſquecius conſultu inquintare neceſſe hab erent, quouſque ille prævideret, ſineceſitas eſlet, ur cauſa ante Regem meritò venire deberet,&c. Et idem cap. 21. Palati Comitis, inter cætera pené innumerabilia, in hoc maxumè ſollicitudo e- ratzutomnes contentiones legales, quæ alibi ortæ, propter æquitatis judicium, Daktium aggrediebantur, juſté& rationabiliter determinaret; ſeu perversé judi- cta adæquitatis tramitem reduceret: ut& coràm Deo, propter Juſtitiam;& co- tmhominibus, propter legum obſervationem cunctis placeret. Sic& Eginhartus 1 Xy 3 in vità.
„ 9 hoffs. tit. 5 5·in prin. lib. ⁊. Feud. Borcholt. de feudis c. j. nurm. 3 †. La- p. pitthæ us: Iα‿ qe⸗

—jjü—
35⁸
De Comitibus& Baronibns Imperii,
in vità Caroli Magni: Si Comes Palatii, litem aliquam eſſe diceret, quæ line ejus
juſſu definiri non poterat; ſtarim litigantes 1
ntroducere juſſit,& veluti pro tribu.
. 8 2 AKN 3-„. nali ſedens, lite cognità, ſententiam dixit.
4 3. ⸗ 7..„ 9. Comites Drarinciales- Landgraffen/ præſides,& Judices erant, provin.
ciæ alicujus totius(Judices medeterranei, ad differentiam Marchionum dieda Richter geweſt ſeynd eines Candes/ o zwiſchen des Reichs Lande ligt/ Borchol He Feud cap..n 3 3. Conradus Lagus in con pend. Iuris Civ.& Saæ. lib 2. tit. 8. Reinea
vldels herkommen/ fl 148 Ac eriam veroſimile viderur; fuiſſe eoſdem ohm
von des Aldels herkommen/ e* 14 1 1 dem oh
Gograven el Gauwgraffen/ Pagi Præſides— vocita tos: Gau namq; vel Goͤy 4
zala) ſive Pagus, ſumitur pro territorio aliquò ſatis amplo; ust& ſuprã monui, n. G 1 5
Xniechen. de Saxon. non provoc. ju- re, ad vw. Ducum Sa- xon. cap. 4. num. 30. G mult. ſeqq. Matth. Ste- phani, de jurisd. lib. 2. part. 1. cap. 6.num.
85. Ec.
Comitum, nunc Pa
idem doceo lib. I. polit. c. ult. num. 2. ac videri etiam poſſint, Freher. orig. c. 5. Knichen
55
tr. de ſut eriorit. c. 4.. 119. Memoranturautem Lan dgraviatus, Haſſiæ& Leuchten-
bergiæ: Allatiæ, item& Suntgoviæ(quæ duæ ditiones, jam magnaà ex parte Auſtria.
„—.„ 4— 0. cis parent) Thuringiæ(hodié Saxoniæ Ducum) Baræ(nunc Comitum fFurften.
bergiorum) Kleckaviæ(Sultzenſium Comitum) LE lingæ Lupffiorum quondam
X
ppenkeimii Mareſchalci) Suſenbergiæ(Badenſium Marchig. num,&c.
10. Marchiones(quorum jam in conſtitutione quàdam Ludovici Pii, au extat apud Goldaſtum tom. 2 fol.) mentio fit) Marchiæ Comites, Marggraffen nibus Imperii prefecti, Limitumque Judices erant: Marckrichter oder Grentzfur⸗ ſten: quique provinciam demandatam ab incurſionibus hoſtium tutubantunna ſecs ac olim milites Præſidiarii vel Riparenſes. Ac ſic Marchio habetur, ein Fuͤtſt der uͤber ein ſolch TLandt Richter iſt/ daß an den Graͤntzen des Teutſchen Rai⸗ ches liegt/ Borcholt. ict. cap.. num. 3 2.& ſe*d. Vultej. de Feudis, cap. 4. numer. 14,5 gus dict. lib. z. ap 8. Et hinc recté Odofredus in ſuâ ſummã, tit. qui poſſeſſorer n Taus ſuccedant. V ulgare eſſe apud Francos ait, ut Marchio adpelletur, qui de jure Roms no Liminarcha ſeu cuſtodiens Imperii fines,&c. Sicut& idem Annonius lib. 53
11. diſerté docet, cuim ſcribit: Keliquit Marchiones, qui fines Regni tuerentunt hoſtium arcerent incurſus Marck namque ſignificat fines(quaſi Gemarck. ttits vocabulum Marchæ, à rerum Francicarum ſcriptoribus, ſæpius pro terminoò, iint bus,& etiam pro regione uſurpatur, Lindenbrog. in Gloſſar. verb. Marcha lohan dius in Gloſſ. Latino Barbar. jundlis operib. Nic. Glemangis, verb. Marca,& item uafs Marcha. Barth. Schobinger. in addit ad farrag antiquitat. Vadiani in tom.; Rerum4.
lemanic. Goldaſt fol. 148.In deque commarcani dicebantur, quorum marcæ ſunti⸗
cinæ: Lindenbrog. Verb. vommarcani, ut& hodiè in Hiſpaniâ linguâ, eodem ſenſuu- ſurpatur vox Commarcano. Veteres quidem Galli, ac etiam Germani noſtri, equum
militarem March vocitarunt. Indé ipſis erat Marchfall/ depoſitio de equa
Merworphin/ ab equo dejectio, Lindenbrog. in gloſſ.-Verb. Marach. Quin& nunc uſurpatur Meere vel Merche/ pro equaà: ut etiam Gloſſa Latino-Angloſax equm interpretatur Horß/ equam Maͤra. Ked tamen minimè placet, quòd exindénon nulli, Marchionem Præfectum Equitum ſonare ajunt: Aleiat. in libr. de ſingulan tam, cap. 3 2. Cujae. in cap. unic. de his qui Fendum dare poſſ. Claude Fauchet.1ib. 1 orig des dignit. cap.;3 G 8. quem uſitarè Comeſtablum(quòd Comes, ſeu præfectis ſtabuli ſit) aut quoque Mareſchalcum adpellamus; Marach/ equo;& Schalc
quod denotat ſeryum Ddius in Gloſſar. verb. Schalswe(undé& nos adhüc, ule ment
——
Pewirpuon unrümt. ercTar/ aur(ek e ſceoreicndit: alid be ſarcchallm,mar eidGemaniarung, laronam aon
Adtrit
ipa, qrod quiden a declchun,tR cl a. llaa len 1. dsLuare lL vackerlu Dano-
ukuit(uam n Aanope: ut Kalo karone degene un dptr Ca al ſers, Einer Dagn duthen jnn aüct Bgrgan nr Kaunpenſes, retin Urde dirunns.&alarn anbusquez(a
—
12
1
adatſenſ ah
Aeretcchant 1. ſ
bauimine
L Inn 4

D. Chriſtophori Beſoldl. 359.
d wentum quoddam inſerviens culinæ, ita. nominamus. Quemadmodum etiam V Ru Lyclama. 5 wembranar. eelg 9 hunc in lenſum ſcribit: Marchiones cenſeam eſſe amites, quorum nobilitas ſit equeſtris. Sicque eoſdem Gowgraviis ſeu Land- Aa ararüs opponit: quorum nimirum nobilitatem pedeſtrem eſſe cenſet. Sed aliud- ne planeeſt Marach/ Mare/ aut Celticum vetus Marchiſia, quod apud Pauſaniam din Hat, equum denotare ſcribit: aliud Marka, Marck/ limes. Et indè eriam inter. dn Marchionem& Mareſchallum„maxuma differentia erit. Ac cum itidem de Mar- ͤͤ Hae chieocabulo, nil Germanicarum gentium incurſionibus antiquius conſter, cre- Y Bbileomninô eſt, Marchionum nomen, limitaneis Præſidibus inditum: nec id- haGtxco o⁵⁴⁵εexiæ, quod quidem etiam provinciam notat(per aphæreſin pri- ͤ 1 melilabæ) fuiſſe deductum; ut& contra Georg. Sabinum Heigius probat, quaſt. 1num. Achinc Miſmica-Marchia contra Bahemos, Brandenburgica adverſus ͤͤ de Henetos& Obotritos, Luſariæ, Matavie, Auſtrigque contra Ungaros, Sarmatos um Kpolonos, Sleswici adverſus Danos& Jutas, Badenſis& Hochburgenſis adver- Xnichen. de ns Galos conſtituta fuit. Quamvis plures poſtmodùm cæperint Marchionatus, Saxen. non jaltale nalababita limitum ratione: ut& aliæ conſimiles dignitates, à nomine,& proprià prev. Iure,
——
1
—
11
1 b
— —
ö —
— —
—
—
—— ——
—— — —
prmasäq; fuã ſignificatione degeneraârunt. ſupr. dict.&. lucia 1l. Burggrauil, ꝑerpetui Caſtellani; præfecti, ſivé Judices erant, certi ali- 4·2 ⁴m.44.
4!
aas ccjuspreſdi atque arcis, Einer Veſtung des Reichs: ein Herr ſo ein Veſtung O. Reſpõ- taeh des Cutſchen Landes zu Cehen jnnen hat; Oberſter Richter der Statt/ Conr. ſum in eau- daben Taguſipi4dud oco. Talis eſt Burggraviatus Norimbergenſis, qui pertinet ad Ele- 54 8 Statt
1
er Ccores&huces Brandeburgenſes, Magdehurgenſis, qui eſt Saxoniæ Electoris; Fridberg/
1 Burggrafiatus item qui eſt in Urbe Imperiali Friedberg/ vnd Geilnhauſſen/ certis 4 22, zul mn nobilium amiliis conſtitutus: Raliorum adhüc plurium mentio fit in Imperii 233 9„ dgſe Receſſbus, conſtitutionib usque a Goldaſto vulgatis; ut indices monſtrant. Magna gua 4 4 ſräin hecolm dignitas erat; adeò ut in civilibus, etiam Marchionibus jus dicere poſ- 12 Vere. 6* ſenrninosfalli Auctor Sachſen ſpiegels/ part. 3 artic. 5 2. ad fin. Aliquandé eriam Fayggya⸗ 1 in Epilcopatibus civilem exercebant Juriſdictionem: undé Peucerus 1ib. 5. Chrenie. Veus refert. TGaat cosillarumtelrarum Judices eſſe cenſet, quæ Imperatorum donatione Eccleſiis Reinec. von
enn accefleraut. herkomen wti 6. 0 ni 3 des Adels. Ahau 2 Omneshi, omniumque generum Camites ab initio temporarié, poſt- d
nn di) cch eushorinciar um adminiſtrationi præpaſiti-tugre. Ur& Ducum, Mar- Jol. 149. vu c lonum,&c. olim offlciorum, muneris& adminiſtrationis; nunc dignitatis& Chriſtoph Gunrnnt 1 hi h ahane, ſunt,Bem hd& quia vidimus, de hi⸗ qui Feæud. dar⸗ poſſ cap. Cehmann N das Lu ¹ 34 Keann 12, 1, uniein prin. de Feud. Marchia. Et indé apud St umpf- in ð Spei⸗ nunä un 1 der 4 weitzer hronick/ cap. 29. fol. m. 290. mentio fit Landgraxio- riſchen ℳ nisLies, dem aranes;& quoque BRarggraxiarum, qui rantum nabilsserant. Chronick/ h dulg gr amites& Duces hereditarii, etiam vetuſtiſſimi reperiantur:& habuit nem 7ib. 4.c. t.
mpe Britannia Gallicana Comites jam ſub Mæroveis, Claude Fauchet. 2 cap. 4. folio Ant. Coler Aage4O,in Aes dignir. Pertinet hi 54 P. lus miſſus Ih. r.7 P,4 Jn2 1- 1 tau eee) gnit. ertinet hüc, quòd Pau us Emilius lib. 1. uò Kege 9.no- ſ.58. Matr. igeaetzad agat heee Wwiio, Comitesqueà Regibus præficiebantur gentibus, Ci- Steph. 2.44 Irao, htes cum videretur, dimitt ebantur. Deindé inveteravit confuetu- juriad. pars. nen eris convicti, abire Imperio non cogerentur: idque poſtremòô„hus er 5. pr.
1„ quiſq; Bignonlus aeen 63 8 7. M4 a⸗ alf(46 0.& 72½2. qui ſimul— qud ogtaſione,& quo ehre de eden uney⸗ hers. fadla, monßtr ant. Adde meun tradt, de appellat. cap. 2. nu. 1 5,
1
4 3 — 1

Paurmeſt.. 8 5 ., Marchiones, Landgravii, Burggravil,&
De Comitibus& Baronibus Imperii, do Regum cavebatur, Adde Eſtien Paſ. etudinibus Feudorum, pro eoſumitur
360
quiſquee quier. z. cap. 11. Comitis verbum, qul dicatur Dux,&c à prin quamvis& quidam Comitatus
meral. verb. Comitatus. Et hinc eti graffen(nam qui cum adjectione aliquà ſic nominantur; Comites putà Palatimi
dmunere donabatur, jurejuran des Recherch. Unde in conſu de Comitatu, feudo primi gra Iib. z. Feud. Ant. Contius, in comment. Feudal. tit. d. diwiſ. feul.
mano, quò adſubdiros territorii fui, ju- dde Ducibus ac Principibus aliis ſtatu- n cap. I. numer. 3. verſ. item nota. de Feus dignitatem, ſed& dignitatem Kegiam Comes pro Principe ſumebatur inde
2,4 zana. nent locum) in Imperio G ermanico- RoO Knichen. 13 Imperii hab ent: de iisque idem feré quoe . ſuperio- endum erit- Quo itidem reſpectu Baldus, 1
Marchia. ſcribit: Comitatum, non tantum
rit. num.... 332 Ge. atque Principalem eſſe. Quin& jam olim Guntherus lib. 1. * Dubium puer inclute, dici Rexnèé Comeſné velis. Et mox: r Comitemné vocem, Regemnèé, Ducemné; Pontiſcemnè magis? Põſt idem libro eodem: Dux, Comes, an Praſul dubium. Etinde ſæpé jam laudatus Güntherus, in Ligurino lib. 8. Comitatum, utpo- tê Regale feudum, individuum eſſe ſcribit: Marchia, ſeu Comitis poſſeſſio, ſive Ducatus, Integra permaneant. Webhner. d. Hocq́; forſan intuitu, inter Saxonicos& Francicos Comites, differentiam verb. ſign. facere fatagunt quidam: ut nempè Judices hi, illi Principes fuerint jam olim, r Verb. ton. Coler. d. lure Iimſer. Germanic. ſect.5 7. Knichen. Encyclopad. c. 1. n. 17 8. Es. haber
Graff. 13. Totus nunc Comitum ordo, duo tantum ſuffragia in Comitiis Rutg. Rul. quèę plerunque per legatos der Schwaͤbiſchen vnd Wedderawiſchen Graffſchaſe d commiſſ. ten præſtari ſolent: non tamen ideò reliquis Imperii Comitibus(& Baronibus quo- part. 2 li. 5. que) ad conſilium Principum(zum Fuͤrſten Raht) accedere delib
c. 4. /2u. 27. queintereſſe, denegatum exiſtimatur. Quod tamen de Comiribus tantum, quiſtt Marth. tum Imperii repreſentant, intelligi debet: acideo ut doceat quis, Imperü ſe 0o-
1
Steph 2 d. mitem eſſe; ſufficiens eſt ſi adprobare poſſit, ſibi ad conſilium illud liberum aditum
jurisd. part. patere;daß er auff die Reichstaͤge beruffen/ oder daſelbſt zu dem Fuͤrſten Rahte
1.c.6. num. nen zutritt habe. Aliis namq;, qui Imperio imme diatéènon funt ſubjecti, id nonpe- na eotul
115,G. mntenns ürincipen vel Status, qui eos ſibi ſubeſſe pertendũt; ut necnomi §E th. 16. in ſeru dr arhnd den Reichsabſchieden zu End angehefft vnd beygedruc ſub. lit. h. petiiwatglenlam Pauel dutp pe& alterius generis comites reperiuntur, quiinln verſ. Comi- in compluſ 1nnon modohautielati,ſed& abſq; Regalibus ſunt inveſtitis qus 2die Whube Hardecke vſs Bermanie locis reperiuntur: v. g. ſub Auſtriacis, die Gr genera 1 z[ub Ele ore Brandenburgenſ;, die Graffen von Hohenſtein; Sub rche
epiſcopo Colonienſiſex quorundam opinione) die Graffen von Manderſchei
t..*.. ſvn Sub Bavariæ Duce(particularium tamen bonorum ratione) die Graffend 1 tenbuig
dus, eſt inveſtitus, rit. 1o quu
Ent allodiales, Compilator deciſion. ſen prajudic. O8. am Comirtes, ita ſpeciatim nominati, Reichs⸗
c.(Principum extra controverſiam obu.
erationibul
affen bot
9
1
ul
Mep ll
46 1 11
Gän m brruegal
2 niäterus Drpcqpisla
Lue Mrvolanc⸗ fanrorilh qubuscit turer Gkexoriun,
ACtit
huermieucdu
3aheſtr) ublunt, nunne untent Nec rit Cmeget, velh.
eraonomeroepend.
. boaxtanone(onq
MoI un 10&
7 3* “ elin Ira lcnbens. 4,2 1 AMchuy, nelonto 1
ang ceſcmbl elld)e 1
Reno An deenom,& Poul
1„ loman i9,
gtos ſed qui
hätos ſed quii K das:quorum eln Rsdum ertera. lKa 7) 1 gen& Zol an daatar.
/
ncignitas Ccag eieanenderoe derh wenßs 2 undergeaſis au fßr
Klla, Hol E
— s

D. Chriſtophori Beſoldi. b 361
d eurg. Sub pomeraniæ Ducibus,& Epiſcopo Caminenſſ, die Graffen von Eber⸗ wne ken 4 Hſen arten. Hi quia Regalia vel nulla, vel nõ integra habent,& aliis Prin- chäu fan n afs Landſäſſen) ſubſunt; parilibus Juribus, ac Comites, qui Status Im- Auie c eriſtunt, minimé gaudent. Nec idcirc conſequentia habetur juſta ſi quis ita R h Fe entari velit: Comes eſt, vel Baro. Ergô Statibus Imperii accenſerur. Cum ondai ae poſſt calterius principis ſubditus eſſe: quod quoq; roboratur Imperii Re-
— 4
1
Ulteghhr.. 1 5.... 1. maih celade Anno 1548.§. Wiewol auch Tales item Comites titulares, in Italià atque in
dn Lonbardià, magno numero reperiuntur. Hincq́; effectum fuit, ut noſtris nũc mo-
mn ibus Comites dicanturilli, quibus dignitas ea, vel Cæſareis codicillis, vel uſu lon- chd. 5.
Tddüa weſtacquiſita: ut petr. Gregorius lib. 6. Syntagm. c. 8.& Sigonius, de Regno Italiaæ
74 M„..1. 7 fn Manotant: Hacque ratione Comes pro gradu Nobilitatis politicæ uſurpatur, 1pſtg 3/*....—..
Enn gmef. 2. d, jurud cap. 11. num. 10.& ſeqa. Qupd&cinnuit Steph. Paſquierius, z.
elune Aa Ker'erch.c. II ad fin. ita ſcribens. A preudre les choſes au vray, les Ducs& Cõ- tes, quiſont aujourdhuy, ne ſont qu images des œux, qui eſtoient du temps de Hugues Capet; n ajans, ce ſemble, aucune prerogative fur les autres Seigneurs, ſi nonpar une pompe de nom,& pour les ceremonies exterieures,&c. Itidem Petrus Se Andlo, tr.d Imperio Roman. lib 2. cap. 12. plures in Germaniâ Comites eſſe cenſet, deComitatu nõ inveſtitos, ſed qui à Caſtellis privatis, quæ poſſident, titulos con- traerint nominationis: quorum etiam majores, Romæ Comites temperarios fu- e nomenq́; dignitatis dum exteras peterent nationes retinuiſſe: eorumꝗ́; de nu- mero, Comites ab Oeringen& Zollern, ſuperſtites eſſe putat de quo tamen non
RComitn
ᷣ2
omite
veri äa 3
„I.III
be ſteumaſſige comprehenduntur Reichs abſchied zu Speyr de Anno1) 76.§. Auß alte beſondern anſehnlichen Vrſachen/& conſimil. locis. Tandem etiam ex Comitum or- le behe tdusnat
ri her gebaſt. Munſter Coſmograph lib. 3. c. 18. Cruſ. Annal p 2. lib. 5.c. 7. Ex quibus Oli- Aludle 4 1
V e r 8 ma ac ita ſoli Schwartzenb urgenſes in Thuringiaà, rerum geſtarum gloriâ, ut& ampli- t(idſe 4 ot nechohli
s de 6067. kcb Neep. mfol. 10. Säxtin. de Regal. I. cap. 4. num. 103. Gc. Matth. Sttephan. 2. de jurid part. henſta es 7 per toe. 4
e 7en 14 8 1— 2 reri 1j. Sed nunc deßAKRoONIBus, pauca quædam dicenda ſunt: quorum et- Moſſ am originem ex priſcà Germanicâ deducere antiquitate, operæ pretium eſſe vi- 22 detur

3 Paſquier. 2. de Rerch erch c. 13. f. 205 Clau de Fauchet. de orig. des dign 2. c 6. f6r E'. Hier. Bign. in notat ad For. Mar culſ lib. 1. c. ult f.) 43. Lindenbr. in gl. Verb. Leudes. Gol daſt. rer. Alemänic. tom. 1. fol. 216. /%.
Druſius E. braie 4 l.1.
detur. Etyma vocis hujus, varia. Adriano Striekio, Cimbricæ Lingu num. 73 Origiu. Celticarum, ut eꝶ in Iadice z. in. li ſupremum eſſe ait:chm quippè Baron& Baneret, d I6 altius repetere placet: Sub dirti, a aut etiam Leudes dicti fuerunt; nium, ſive Homagium deſcendit. D
quorum il
62² De Comitibus& Baronibus Imperil,
& ridicula quoque adferunrur: nec itidem aguæ reſtauratori, poſſum adſtipulari, qui libr. 19. cello, Baron, Faner hon/ Celtis vexil. differre videantur. Sed rem pau. aut etiam Cives, ita in genere, Ceut/ ſive Leodes duos& alii Homines vocant: ac indèé vox Hemt Dicuntur& Fideles, Gallicé Leaulx ſive Loyauks Hud ex nomine Ceut; hoc à Loy ſemi- Latino(quaſi Legales) deſcendit R ſie Gregorius Turonenſ hiſtor. lib. 9. cap. 20 Convenit, ut ſecundum bactionesin. ter Domnum Guntichramum,& bonæ memoriæ Domnum Sigibertum initas, Leudes illi, qui Domno Guntickramo poſt tranfitum Domni Chlotarii, lacramen. G lerunt: ac ſipoſteà convincuntur, ſein parte alià tradidiſſezde lo-
..„f 1 ra primitils præbi— 1 1- 4 4„ 7 5/1
moveri. Ac paulo o t. Rimilitet Itẽ Aimo-
1 6
cis ubi commanere videntur, convenit ut debeant reme convenit, ut nullus alterius Leudes, nec ſollicitet, nec venientes excipiat. nius, lib. 2 c. 91 Leudi Theodoricum hortari cœperunt. Idem 145. 3.6. 80. Fuit autem
Guntrannus in bonitate præcipuus; præbens Leudis ſuis benevolum, gentibuser ternis pacatum. Er ¹ib. 4.. 53. Fines Regniillius, Leudibus ſuis, probatiſſimis Vüti & illuftribus, acreſiſtendum contra gentes rebelles, in fide diſpofuit. Hincqut dubio procul feudum, Leudum ſive Cehen/ hodiè quoque Germani vocant; Auos jam Cujacius inie Feudor. adnotavit. Erindéforſan apud Feudiſtas dictum el Ii. gium, quaſi Lidium; hos eſt tale feudum, quod arctiſſimam importat ſubjectionem
16. Inter hiſce autem Lesdes ſive Leudes: quidam homines fervientes, arihe
Ceut/ ſervilis ſive potiũs libertinæ conditionis dicebantur(namque in Legisk-
......1 1/. 4 7 55.. g. 21.& ad pPuariæ cap. 61. ſervum, tributario aut Lito opponi videmus) Nobiles verò pecial
doca Gen. c. 31. Pz/car. in Scholis ad Salomo nis Prov. 9. 8. fol. 63.
Freher. in not. ad Pet. de Andio, 1. 1. c. 12 1ad p. 116 Gol
ad Parane- ricos Vste 1¼h414. Ge. Lin denbr. in g1. Derb. Barus. Claudo
ter Mann/ five Manne/ hoc eſt, Viri indigitabantur. Pariter ut apud Hebtaoh diſcrimen erat inter Cives, ut alii Iſchim, vel Benei ſch, id eſt Viri, vel Eilii viri, au Beuei Adam, hoc eſt, Filiihominis dicebantur: parili ferêſenſu, quo nos dicimas, Patricios ſimul& Plebeios. Heęcq́; differentia, in Pſalmo 49. v.; planiſſimẽ obſerra-
turzubiita loquitur Prophera: Auſcultate omnes habitatores orbis; etciam Kliiho.
..—. 2 G.. 3ho⸗ minis, etiam filii viri, pariter dives& pauper. Er qui filii viri, aliàs quoque Beges
rim, à veſtium colore aut ſplendore, indigitantur,& pro nôbilibus ſumuntur Eo- dem ergo planè ſenſu, Barn vetus Teuto nicum eſt,& virum, marem, heroem lignar, Inde veteres Gloſſæ: Baro, 2ne id eſt, animoſus, generoſus. Er idem Latino-Galle⸗ 92 Glofla: Ber, Baro& vir. Quemadmodum etiam in Salica, Ripuariâ& Alemannt
cälege; fœminæ paſſim opponitur Barus. Quin& adhüc hodié, Baron Piccat
citer virum, ſed egregium denotat:& omninòé reliquum eſt à G othicà dialecto.èr militer jure Saxonico feudali, vaſalli ſimpliciter Manne vocitantur: quaftpradis vitilitate, animoq́; ſtrenuo& recto, Heigius, part. 1. quæſt.. num 8 2. EX eo Barona- grum, pro Homagio quandoq́; uſurpatur: Selden in lani Angl. facie alterâ 1ib. ſA 1O ½.& ego monui Politic. 1ib.1 cap. 1 1.unm. 2. v. 1 Et hinc in lege Salica, Ripuarid& Longobardorum, Sagebarones,(qui perperam aliquando Sacebarones, aut Salebs rones nominantur)viri prudentes erant,& quaſi ſenatores; Lindenbrog Din gloſſ. vs Sagibarto quorum ſententiæ eam auctoritatem obtinebant„ut Gravionibus ab eo-
.,.. 5. 7— 3 1 8 rum reſponſo(veluti Prætoribus olim apud Romanos, à Jurecõſultor umxecedte nol
1 3 auur aghaencn age ntatlertuna, an Sh lgfſtan, loces l B alulupantyto lapic
daff. in not. 5 eft maritus. Et eodem etiam Hiſpanicum Varon deſcendir; quod non ſimpl
7
NMChri
rurtadvecmmin les
1 1
dll
. Krleplé gram nen
ichet gi vagnldc. ſranzulnccchro krnlarini Sa97 d tuidmusindem tr itkegucntifime: tfalchesbar Lei Amograts(umic ad Chriſtum nat tedichreiuer N.
e ,a ebaren, 1libci a
A egeniaing 8u2
11U
4 eattas ona h. K 11— efclcum 0. dbt(2par N 32 denderur ah 1 4 8 8 tüa All hoc eit
10 dacmundug om uolt qu
Ne ap iſſ, dlllln F Abonit dülncarit 1 t „. haulaptopt e Kbonhr

D. Chriſtophori Beſoldi. 365
e m oulicetet: quemadmodum in lege Salica, rit. 56§ 4. canftitutum inenimus. Ver. l ni b taſonant: Sagibarones inſ ngulis mallobergiis(id ep lebs 4 Dnad unum mal. Kn* convenire ſolet) plus quàm tres eſſen on debent;& ſi cauſſa aliqua ante illos u e lecundum legem fuerit definita, ante Grafionem Sam emrere monliger Sai. rutien, baron, licut&Sagefemme. Aoces ſunt CSldeRamanak— Supe tranima Whwehe⸗ ud un hie Franco Galli uſurpant pro 1MenS, Ara 88, ea Fr u das a 24. j2gn 5 u, Cuut Ft Hebræis eſt aih magni Eüs 5 amplu 5: quo en 5 J,— 97,24.8. de en ſarparuu;& S0g“ Aramæis in crebro uſu eſt ſapiente, namq ſunr popu o magni ac deg di Ex eo item Latinis Saga dicitur, fatidica& ſuperſtitioſa anus.
den g n
N ſa 1a rerele.—„„. 1„.. 3
Küs 17. In vetuſtiſſimis itidem Germanicis Rhytmis, Bar pro libero, franco, Dloſliänm, 8
Ar un Sorgenbar/ Falſchesbar/ Leidesbar/ Sinn ebar/ ꝛc Pariter quoque Baren, à ha calc 1 7.3 qultam precatione, ad Chriſtum noſtrum Salvatorem invenitur:
7
R” 1 Vel.
.—* 1 5— 1 1. ranen aNoo Teſtamento: Simon Bar jona; Matthæi c. 16. verſ. 17. pro quo hahetur Jo- dal Nan S 4. 1G S
ts ahaune
hus Timxi. Idemque judicium eſto, de Barrabas, Barnabas, Barjeſus: Barſabas Et ma Alepertiaet quodſcribit Caſpar Waſerus, in Comment ad Alitbridatem Geſneris fol
dſendan ungltalh oälentoh rce R in,wltlü dwucsdt
Sausarque immunis. Alludit quoque ad Baronis nomen, alia Hebraica radix
plauea
ſcent ſolehhoteſte, Regem ſignificarit veteri Æᷣgyptiorum linguà: alioqui ſinguli Pha-
las an deh 54 8 da. 21109 8 4
* manes Egypti, nomina ſua propria habuêre. Et nempé, qui tempore Abraham sdddvw.. 1.. 2. 3.
ldu gun aat dicebatur Tutis; is qui tempore Joſephi, Rean;& is qui in rubro mari ſubmer-
35
ren
Der,&bero invenitur) dici cœperunt liberi Domini(hodièé Freyherꝛen) quorum majotesnullum nunquam ſervitium ſerviiſſent: aut, ut Lindenbrogius, in Gloſſar.
qoudhe
Goüitit tu lldotus, 1b. 9. Orig. cap. 4. Barones eos vocat qui ſeryiunt acceptà mercede.) Et dannett hiproprie Nobiles erant: undé etiam olim Franco-Galli, grande Baronie, pro multi- 13 lü tuckine nobilium ſumebat: Nicod, au grand Dictionaire, verbo Baro. Paſchalius, libr. 4. ſiahin Gomnar aaß 4 fol644.&item Bernage pro nobleſſe,& franchiſe du coeur. Fauchet, Lüh 4 K es Origin, des dignit. cap.. Sicque Barones, in latiſſimà ſignificatione, adpella- annchn dantur olim omnes, qui Vaſſi Dominici;& homines ſeu Vaſalli Regni diceban- ngich tur: quonomine Regni Capitanei, ſeu Magnates omnes nempè Comites, Duces, nnndi Marchiones,&c. comprehenduntur, Ioban. LEydius in Gloſſis ſubnexis operib. Nical.
7 4
...1 ⸗ 8=] 1 G 1 p 3 2— Ie 4. 3„ Hann se,1 v. 43½, Simon filius Jona. Bartholomæus, filius Ptolomæi, Bartimæ S ſt 21. JR, r 2 6 77
4 7
Fauchet. 2.
c. 5. de orig. des dign.
Iſac. Pon⸗
d 1u. 2.* 85 5 2 0 1 8 4—.. 1 3* 8-„ 4 da e freyledig vnnd loß/ frequentiſſimẽ uſurpatur:& indé etiam; quæ componuntur; can Orig.
Francie. I.
2. 6. 4—7 4 6— 2.17 9 4 9₰ 4— 2r 17 Germanis, pro gnatis ſumi comperimus: undè Fuͤrſtenbaren. Hincquein 6 †698.
2. ult. Far-
Ich bitte dich reiner Masde Baren. no, Anglis Pricunturitagnati, Baren, aLibertate; nonaliter ac liberi Latinis. Hocque pro-& Danis leridetur ex primigeniâ lingua; Hebræi enim nonnunquàâm,& uſitatiſſimẽ 2— c bo. Chalteiatque Syri, Rar pro filio utuntur. Indeque ſunt nomina quædam propria, die flium
,, TenotA? 2—
Baͤren/
1 4 quod eſt ge- rt Otta Baronss vox viderur ab Hebræà Bar; puru mvel t nundum: ut Baro ſit, qui„erare de- * 1. elottupurus acmundus, hoc eſt, nullà vs duσσνeias ſeu ire eeias labe con-„ar. Heb auset Velpurus acmundus onerum militarium reſpectu; putà ab eis exem apludit
Bardäh
22
behmalerin Lexic.) Para liber, ſeu vacuus fuit, aut tranſitivè liberavit. Ex eo Pha- τeavit.
¹n mones Kgyptii Reges, ita Gr soxgle nominabantur; quaſi pre ſubditis liberi,& le- Val Schind 42 1 1 P„ 9 † 41247417* 5 17«2„ 117 D2 7 3*
aum ſiaculis ſoluti. Idque aptiſſimum eſt nomen Monarcharum; ita ut Pharao, ler. in Lexic.
dentagl Druſius in Comment.
lus, Tuma: ſeremiæ item gap. 44 mentio fit Pharaonis Hopbra,& ibid. cap. 46 Pha- prior. ad kaonis Necho ſixe claudi. Et ſic apud veteres Germanos, Baren, ſeu Barones(etiam voces N. T.
&& idem comment.
Verb Bar 2* 5. 1 1„ n v 1 uait: Homines Regii, ſive quihominum Regi debent(quo forſan intui poſter. c. 5.
Jluboruen Z2 2 de,

—.
364 de Clemang. verb Baro, Paurm̃ theſ. 26. lit. I. Firmat itidem
De Comitibus& Baronibus Imperii,
eiſter 2 de juriſdit cap. 1 1. um. 27. er ſex. Cluten Sylas hoc Suidigerus in Chron. Franc. Abbates, ait, in anti⸗ magnatesq; ſeculares
Guis hiſtoriis non ſunt Monachi, velreligioſi, ſed Barones, aen lec 1 el quò ad vixerint. Da.
quibus Abbarias, vel Monaſteria Princeps dat ad tempus; vel qu Arer Cicardus Abbas, de interpretat. verborum; Baro Dominus, Drinceps. 18. Auguſtilis vero,& proprié ac fimpliciter dictum Baronis nomensſuf Capitaneis, Comitibus proximis ufurpatur. Barones namque, dignitate, opiba em& potentiàâ, reliq
tem: uOs Nobiles ac Milites antecellunt, Heigius part 1 quaſf.i — mn. 3 3. Quam rem ita explicat Johan n. Stumpffius, in der Schweitzer Chronich 1b 4, p. 29 fol m. 291. Beyden Francken vnnd Teutſchen/ wuͤrden mitler Zeit die jenige Nobiles, Freyen(jetzt Freyherꝛen) genandt/ welchemit ehrlichen vnnd langen Dienſten/ die Guͤter/ ſo ſie von den Fuͤrſten zu zeitlichen Lehen empfan⸗ gen/ vmbjhrer getrewen Dienſte willen/ fuͤr engen vnnd erblich empfangen vi auff ſolches der Pflichten taͤglicher Dienſt/ vnd Reiſen/ uͤber andere Edle Dienſt⸗ leut(die man allein Edelknecht nante) etwas entlaſſen vnnd gefreyet waren/ w Cui etiam Keiner. Reineccius conſentit, tract. von des Adels herkommen/ flm 145. Non aliter feré, apud Hirtium de Bello Alexandr. cAp. 53: ex ulu, ut ſulpicot Gallicano, Barones dicuntur milites principales, quibus militiæ onus remillum vacatioque muneris præſtita erat, die gefreyte Rott: Geldaſt. in not ad Fanauns auctores, fol. 416.& ſeq. Prætoriana cohors. Sicque non apud Germanos modh ſed& Gallos, Britannos, aliasque obrtinuit gentes; ut Barones ſuperiorem com ſtituerent nobilitatis gradum. Er in Angliaà Baronibus jam olim ſua territot fuere; inillisque Curiæ erant, ad Beneficiarios; ſtatis temporibus convocandos, 1isq́; jus dicun dum, Selden. lib. 2. Iani Anglor. ad fin. fol. 13 2.. 9. Lubet heic inquirere in originem& ſignificario nem ſemper kiberonm der Semperſreyen. De hisque Goldaſtus, rerum Alemannicar: tom. 1. fol,21i ſcribit: Qui ex ſervitute manumiſſi, libertatem conſequebantur, Ingenui dict erunt,& ab Alamannis Semperfrey: ex formulà manumiſſionis; femper inge nuus, atque ſecurus exiſtat, ab omni ſervitutis jugo in perpetuum ſit exutus. Has formula, Avorum memoriaà, ſublato manumiſſionis ritu, iis aptari cœpit, quibr ronum ordini ab Imperatore primüm adſcribebantur; ur juberentur eſſe; ac etiam dicerenturporré Semperfrey Qux appellatio olim, ut diximus, notaeratgene
ris libertini; apud Majores autem noſtros, novorum Baronum. Hacirnus Golut
ſtus. At hæc aliquantum abſona mihi videntur: cum conſtet Barones vetuftiffi mos,& quaſi uτ εμοιν, hoc nomine indigitari. Rectiſis ſentire puto Johannen Selden, qui Iani Anglor. libr. 2. fol. 122. dicit: Priſcis Germanis ‚ſemper liberos me dios liberos,& infimos liberos, Nobilium fuiſſe claſſes: ita ut Semperfrey habit
fuerint præcipuiinter Barones. Conſentit der Schwabenſpiegel/ cap. 47.Hießß
man mercken dreyerley freye Leut/ welche recht hie haben. Es heiſſent eins Sem perfryen/ das ſind die freyen Herꝛen/ als Fuͤrſten/ vnd die andern Freyen zu Ma habent. Das ander ſeynd Mittel freyen/ das ſeynd die/ die der hohen freyen M ſeynd. Das dritt ſeynd geboren die frey ſeynd/ die heiſſent frey Landſeſſen Eaumn ProOpé, Münſterus habet. Coſmograbhiæ libz cap. 20 Sic& Paurmeiſter 2. ojwrs
cap. I1 numer 40. rectéſcribit. Lympurgicos& Weſterburgenſes(quos Comites
Leiningenſes jam repræſentant,) ur& Thuſanos ac Aldenwaldenſes, Gen rehen
04 Men
p 1
Grite
„Kahckdt, odc 4 9
4 alborchnbes; aruls
V 11 1.1 4: 11. er etndb 1411
el DDe tones, fafni
4 100n.. neet, Adectets d
1 69 8
incad)Eem.
Vualira Kdic.
aur Ehertvon We nn r. Dondes ta igpitad pates httrruts. At 8 it: Heque Aufr Kodtſchen Marck korpoltani, Ne 6 Bvofr(omh u uüguoc bara. ha. honiss tr Cure Kh terlium obtint a
4 dcam uln recem Kl ld p 7
ſeteharonatusig. d e 291 hun 1.1ab Ga lnodes non mi 2* Kricule ratio
n(omitibus l u. lrlme e Rlnperlalig x an ſankeuiara ſ. Ktos taleckt it hibei Kinte a düaudi, a) 2 Knerſsac

D. Chriſtophori Beſoldi. b 365 a freyen fuiſſe adpellatos; quõd à tempore antiquiſſimo in dignitate iſtà ingenui 1 cuti, reliquis ordinibus parilis dignitatis ſplen didiores videantur. Alia com- t läkt Dert de 4adlo'ih,2-I1 u rreren gon Cr A UUen 20. Hodié Barones, varlis Germanicis nominibus adpellantur„quorum— 2 e 8 malus, etiam vigere eſt, ex decretis Comitiorum(1.) Etenim ſimpliciter dicuntur 1as, Se,i thnd reyen 20 Freyherden(z.) Semperfreyen(49 nudè Herꝛen(z.) Barones(6 4 4,.— nn Tdiekerten(7. Simpliciter Edle: ut, Edle von Querfurt; el adjectà demonſtra- 1,cu mm none, der Edle/ ut Lvert von Werberg/ der Edle.(Addi poteſt von den Edlen uns 42 nrä Herren/ Reineccius. tt- Von des Adels herkommen fol. 142.) Quos tamen o-„ 9, dertia mues; Nobilitate ac dignitate pares eſſe, Paurmeiſterus cenſet; per rationes quas ,ane. Par. tehäh agäeit: quõd& faeit Sixrinus. At verò titulus ſmplex Her: etiam pro Principe 2e LS, es auquant aſurpatur: ſicque Auſtriæ Archiduces inſcribuntur; Herꝛen zu Frieß⸗ 22. 32. Ana 1 ud auff der Windiſchen Marck/ zu Portenaw/ ꝛc. Duces Juliacenſes, Herꝛen Heiſter 1-6 Kn zu avenſtein⸗ Megapolitani, Heren der Lande Roſtock/ vnd Stargart/ ꝛc. Ac e3 2.Dhe. rentta wndem exmoribus noftris, Comiti Baro æquiparatur, nullumque inter eos cen- Matth. Ste- bonda ſerele dilcrimen zniß quéd Baro non eſt inveſtitus de Comitatu: qui tamen o- pbani 44 ddd an mubbusin rebus ſuſcipiendis, h onoribusque adminiftrandis, haut quaquam Co- uriſd.la. dng miteinferior cenſetur: Quare& hunc Capitaneum quoq; Regni, vel Kegis(m Od 57eu, 1 55
da d cont
onsm 1.’a tamen Hlmperatore fuum obtineat Feudum) cognominari debere; vetuſtiſſimo„ en procerumGermanorum uſu receptum eſſe, notat F rid. Schenck Baro. adc. 1 tit qui⸗ C te 6 1 4 17. 1—. 4— 4. lihtn Thwauur Dux, Gc. Undé Baronatus inter Feuda Regalia numeratur, v. Peur. Calefat. d 16 24 3 8 Vebner. de
e nAFgusſtr. dign n. 112. Gc.& æqué ac Comitatus Jure territorii regulariter præ- 5 v. ſign. Ver.
m lan cahnt fulget, Knich. de ſuperiorit. c. 1 Top. Gæddæ. in Reſp. luris, de Reſt itutione Baronia Vallen 2.Ve aan yer alſeurſ.Sic Barones non minüs quàm Comites, StatusImperitadpellantur; Freyherꝛe, ſnjeli utique in Imperii Matri cula, ratione privilegii& Juris Auſtregarum, ed uiparantux; Frix aha W n, achatones, unà cum Comitibus ſimul unà in Comitiis Jus fuffragii habent: urDn. ArumAuen Uad Qutenin Gylog. b. ⁊7. ub. lit.I. multis probat. In dignitate item ac munere Judicis diſcurſ. de ſeu Dpræidis Cameræ Imperialis, æq uiparantur, cauſſe Baronatum concernentes, Iur pub. 16.
concluſ. 18.
nb ſene
ahu agut ac aliæ ſuperiorum Feudorum, Imperatoris cognitioni reſervantur,&c. Di-
aneeit Kelimen quidem inter eos tale eſt, ut inferidrem à Comitibus ordinem tueantur. 1.
ne W 9..2.53 †arr. 1. SJed& inter Duces aliosq́; Principeshæcce diſcrepantia eſt; Siuf dee4.
1um quödali Comites palatini, alii Duces, Principes quidem, nonn ulli Eandgravii vel 2637:d2.
Amnd Matchones, allisque diverfis adpellationibus deſignenturz ac alii alios antecedat: Dan. Otho
an Komnestamen, quaten as Principes, ac Regalem obtinent dignitatem, æquipa- äe⸗ jure
vhhſ mantat cfund quoq; Barones non omnes immediaté, ſed& magno numerè me- hu 7,1 4
In k Kattlmperio fubjecti qui ordinationibus Principum ac Dominorum ſub quibus 4,2 1 334
jmein b degunt, quibusq́; ubjecti ſunt, utuntur Et etiam inter mediatos, diſcrimen a- ol Meuil.
ee! liquibus in locis eſtinter Baronem titulatum,& Baroniam poſ- in Colleg. di ſidentem, Heneliin deſer. Sileſia, fol-m. 69. Pni diſb. 2.
.27
6(**) †

366 De Ordine Equeſtri in Imperio Romano, “ G&ss Se SSSSSSS S
SSSSssSssSss XNI.
DE ORDINE EQUESTRIINIM. PERIO ROMANO, D. CHRIS TOPHORI
BESOLpI.
AE lure Nobilium Liberorum,(von der freyen Adeliche
Reichs Ritterſchafft/ Ut vulgòo loqui folemus) diſſerers nonnulla, in eotumq́; originem cùmprimis atque immuni. tates inquirere, animus fert. Sed veniam, à te, humaniſſime Lector, expoſco; ſi in re ambiguâ, maxumeq́; obſcura, veli
ſenſu aliorum alienà, vel etiam attulero incerta: aut quoqus ſi quæ meum ſuperant captum, reliquero indeciſa.
——
DISCVFRSVSA I.
N Obilitas, originem quam habeat in Germaniâ noſtra(nec enim gentium alia. rum inſtituta nunc indagare lubet) vix ſine cognitione priſci Gallicani moti, cognoſci poſſe puto.( Nam& de Gallis ac Germanis Strabo li. 4. prodit: Natuiz & Vitæ inſtitutis, gentes has invicem ſimiles eſſe, atque cognatas; confinem habi tantestegionem, Rheno diviſam, ac pleraque inter ſe ſimilia habere.) De Gallis au. tem Jul. Cæſar, de Bello Gallico lib. 6. ita ſcribit: Homines eos, qui aliquo in numeto ſunt atque honore, in duo genera diviſerunt. Plebs apud illos pené ſervorum habe- tur loco,& nulli conſilio adhibetur. Plerique cm aur ære alieno, aut magnitudi- netributorum, aut injuriâ potentiorum premuntur, ſeſe in ſervitutem Nobilibus dicant;in hos eadem omnia ſunt jura, que Dominis in ſervos. Sed de his duobus ge⸗ neribus, alterum eſt Druidum(indé Trohtin vel Truthin„priſcis Francis idem quod Dominus fuit) alterum Equitum. IIli rebus Divinis in terſunt, Sacrificia pu- blica ac privata procurant, Religionesq; interpretantur. Alterum genus Equitum — uſidr arqne aliquod bellm incidit, omn es in eo verſantur; zusu hensea hclhelt gencr eeCopiis amp iſimus, ita plurimos circum ſe Amba u Prameeeäüiahe waucnnamgrätiam Detentlamd; noverunt. Sanè adhuc upr 9 Hdges eiwend Aalaſhns„n. b 5 mini e ſeu ſervo mercenario uſi urhacire„ mang operib adjectis Tepn A*, Ja den 5 iuis,in Gloſſi⸗ Latino Barbar Nicol. 2 n nunc Ampacht: quod Trah Se 222ne 8 eſt Ambaſcia opera,& Belgis ein ofleiodcpac eu dldaigeßt banec, Salli L 22n Aſade, amd Siara,In Galae.Derl mtkias ar.„1r. A. 2.6. 8. 2. 2.) Sed verò idé Cæſar, lib. 3 Dl mMem tacit, eosq́; Soldurios adpellari ſeribir(aur duhi
——
* 71 8 5 1 8 8 2 1, yr r ubl'us ,u
l
eli 90— mr Mürrläencken: kupiesh ajungit! momsotanum of eu mxribemuu 8
JChitto
jauihhe Acuo
aramhunnticom.
rmui pilen ſc 1 ſecexcorn acin en unour nodilſfit 3 Kali 1ag a4 felr
m tenanſiſeput 2. n in Germana ne KrnnsEquitatuſo3 Areſſcaft, 33 daſGalos quond
pumonaſtelia an üima 00
à, duam diſtin M 4
eten Im, g u.
uus§axo. 2 4 1 undais u
— 4

D. Chriſtophori Beſoldi. 367 38 on Sold/ quaſi Soͤldner/ ex quo& hodie ſtipendiarii milites„AàFranco-Gallis 8 Sennun indigitantut, adde Lydii gloſſ in Ver. Salifatus.Eorum ꝗ́; hanc eſſe condi- ccit, ut omnibus in vità commodis, unà cùm his fruantur, quorum ſe amt- ueds diderunt. Hiq́ue iidem eſſe videntur, quos Tacitus, in lib. de Germaniâã Co- N lhe wocat principibusq; adjungit:& ex quibus perperam forſan nõnull, Comi- d mſen Graphion am noſtratium originem em endicant ut probare coéat us ſum, in 1 N lůſtrt de Comitib. Imperii Germanico Komani. Apud eoſdem porrô Gallos ‚non ex Tbener ex ingenuis quidem; ſed exprimaà Nobilitate fuiſſe eos, qui ad arcana ſa- lentie, fgturad; ſacerdotia admittebantur; oſtendit quoq; Pompon. Mela, libr. 3. d Docent multa, inquit, nobilifſimos gen tis, claàm,& diu, vicenis, annis,&c. vid. uver Germ antiq lib. 1. Cap. 24. ol. 204. Utriu(que hujus moris, veſtigia apud no- tateslat conſpicua, remanſiſſe puto. Ac pariter ut in Gallis olim Equites ſoli, ita dlede Kantealiquot fecula, in Germaniâd nemo feré niſi Nobiles, eorumq́; miniſtri mili- uma abantomnis exercitus Equitatu ſolo conſtabat; indeque Nobilium ordo, ferénõ A⁴ 8 44 4 4. 8 3.. 92 odſan lieradhüc, als die Ritter ſchafft/ n digitatur. Itidem, quemadmodum ſacris or⸗ besaddicti, apud Gallos quondam tantummodòô Nobiles erant: ſic& Epiſco- fautnu auuspropé omnes, ac monaſteria complura, non niſi Nobilibus& generoſis de- i Kinataiaveniuntur. 2, Sed ad ipſam Germaniam noſtram propifis accedamus. Inibi quid ſuo Cluverius, tempote fuerit in uſu; quam diſtinctiſſime Tacitus tradit, cum ait: Liberti non Germania multüm fupra ſervos funt; rarò aliquod momentum in domo, nunquam in civita- antiq. lib. 1. eeiceptis duntaxar iis gentibus, quę regnantur; ibi enim& ſupra ingenuos,& ſu- c. 15. ſaac.
einir pernobiles adlcendunt. Tacito conſentiens feré eſt, inferioris quamvis ævi ſcri- Pontanus Gaban. oot,Adamus Bremenſis ‚de Saxonibus ita dicens: Quatuor differentiis gens illa orig. Fran-
anültt; Nobilium ſcilicet,& Liberorum,& Libertorum, atque ſervorum. Atve- cicar. lib. 6. g anre 16, Anon modé de unà Saxonum natione eſt intelligendum ſedde universâ Ger- c. 15 Lin- erdn manotum gente: cücta etenim, quæ Tacitus univerfis tribuit Germanis; Adamus, denbrog. in Kulem pené verbis, unis Saxonibus adſcribit. Sed parilia feré de Saxonibus, gloſſ. verb. aeenm KHucbaldus Abbas Elnonenſis tradit, in vità B. Lebvini: Erat gens Saxonum, Adalingus. whn ilcutnunc uſque confiſtit, ordine tripartito diviſa; ſfunt enim ihi, qui illorum
fiturn Ungus KALngs, ſunti- Eiliugi, ſunt. qni. Lali zacantur. Quod Latinà lingud,
ehn Nobileslngenuos, arque ſerviles ſonat. Eadem planeque gemina habet Nirhar-
dus,Hitor Francor. lib. 4. Equidem hi duo, malsè treis tantum ordines facere vi-
lu l getipollent; cüm ſervorum ordinem omittant: ſed nempè id fit, quia Liberti non
mg multimſuplä ſervos erant; ut Tacitus atteſtatur. Fuiſſe autem alias eorum ſta-
ncn dumaſetris diſtinctum, præter Taciti Adamique fidem, Leges quoq; priſcæ Baju-
rmld Abnun attektäturtin quibus legimus; Manumiſſa, quam Frilazin vocant. Et alia
nucher al nenbrogins habet, in Lloſſ. verb. Frilaxin, Adamus quoq; Bremenſis, ſupe- ſonun ne al. ec comiinué ſubnectit⸗Er id Legibus firmatum eſt, ut nulla pars in copu- un conjugis, propriæ ſortis terminos transferar; ſed nobilis Robilem-ducat
1 43
läligänu
dlcis Nabi
— = — —
3, K!
Ilahh
uxorem,& liber liberam, libertus conjugatur liberte,& ſervus ancillæ. Si verò— uiſ-
uam horum ſibi non congruentem,& genere præſtantiorem duxerirt uxorem;cum üæ ſux damno componat. 83
Unn ashers Lererum Nobiles& uti nun cſermone patrio adpellamus, die Edelleut,
je Edlen/& ipſa Nobilitas, der Adel/ variè olim: pro dialectorum varietare
4 adpel-

368 De Ordine Equeſtri in Imperio Romano,
adpellabantur: Thi Adalinge, Athalinge, Ethelinge, Eddelinge, Edilinge, Edlin. ge.& c. Et falli cenſeo Paulum Diaconum, rerum Lengobard. lib. 1.c. 21. ubi Longo. bardorum octo Regibus en umeratis, hæc addit: Hi omnes Adalingi fuerunt. Sie enim apud eos, nobilis quedam proſapia vocabatur. Quippe non quædam tantum apud Longobardos, ſed quævis familia nobilitate prefulgens& etia apud omnei Germaniæ gentes, co nomine indigitabatur. Etinde, delſcalck zſervi Princin
vulgatiſſimè Nobiles omnes dicebantur: Edelknecht Lindenbrogius verb. Adelſäal
Ac porròô, ſi cui minlis rectè, plaufſibiliter certé Reiner. Reineccius, in tractatu bo
des Adels anfaͤnglichem herkommen/ fol mibi 144& /*½2. Nobiles Germanoste Addantur parat in Freyen vnnd Edelknechte? ac utroſque ſequenribus verbis deſcribit: Frehen qua ego tra hat man die genandt/ welche die Guͤter ſo entweder jhnen ſelber/ oder jhren E do, in diſſde tern/ zu zeitlichen Lehen vonden Obern Herꝛen auffgetragen waren/ nun eygen Comitib.& frey vnd erblich einbekommen vnd alſo der Verpflichtung taͤglicher Dienſte/ uͤbc Baronib. ander Edle Dienſtleut/ etwas entlaſſen/ vnd gefreyet waren. Sdelknecht ſeind di nu. 18. andern/ nidrigen vom Adel geweſen: Vnd haben dahero dieſen Namen bekoſßen
daß ſie den Herꝛen in Rriegen/ vnnd andern Haͤndlen/ mit Dienſt verpflicht gene
lopann. ſen Denominatio verO Junckheraen/ primüum Ducum, Pringipum„Comitumahs Stumpff/ filiis, natu minoribustribuebatur. Sicd; ex Epitaphio quodam Veruſto, Reinecciii lb., hiſt. ditl. loco reſert: Der Edle/ Wolgeborne Junckherꝛ/ unckherꝛ Bernhard/ Thli Helvet c. Herr zu der Lippe/ ꝛc Idque nomen(quemadmodum virtute degenerante, titulo. 19 † ½90. b. rum plerumq; arrogantia creſcit) Nobiles demum ſibi adtrib uerunt:& tamenah eodem, nonnullis jam in locis incipiunt abhorrere. Dicti autem fuère Fralmsi ſeu liberi; qui Nobilibus non fuëre ſubjecti; ſed jure ſuo, ut nune Oppidani niſt: bant. Acconſtat, vicos Germanis priſcis, Burg fuiſſe dictos; Marc. Lydius ull verb. Burgus add. Paul Oroſium lib. 7. cap. 32. unde& hodie adhuc, Franco-Galiic Bourgades indigitantur:& ex co eoſdem Frilingos, Burgariorum(Burger)ad. pellationem accepiſſe; nemini dubium eſſe poteſt. Et ita quo dex Cæſare, ſupra nt de Gallis relatuin fuit; Plebem ſervorum haberi loco: id non omninòô pertinet ad Germaniam noſtram; inibi namque Frilingi, ſemper honore longè meliorifuetut adfecti. Quod vel unico Taciti reſtimonio probari poteſt; qui in libell. de Germ Principibus(Jura per pagos, vicosque reddentibus) non ſolum Comites explebe adjungit; ſed& iiſdem conſilium ſimul tribuit& auctoritatem: ac id etiam fatio Democratiæ, quam Germani olim amabant, requirebat,& viciſſim Oligauchia, cui tum Galli erant addicti, reſpuebat. 4 De, Ao2te, dllerrte At verò quõd Heigius lib. t. quaſt. 2:n. I.& ſe; tradit: Nobiles undas nie n⸗ beuad Aaorm majores ingenuam, illibatamq́ ſervarunt nativitatem arfen ve wan, adnler ler iapunteie non ita accipere poſſam ac ſi Liberi five Frilingi omn— pum a, d A Mnlhte ndim Vehrati Plurimosnamque olim officium nobilitavit; 4 ne c. 19. Sebaſt. runt, numero der Decum. Qamirumn 4 8 Csdnaemen, Nobiles 1 to. Vunſter vaar ee aene Puu am mu ri: qui gentilitiam poſteà N obiliratem 24 poſteroo u. f bBancecun A Pne nomi3s mulkorn officiorum, adhuc uſurpant an veei u2, neun lentpo rn ſiß Schenck/ Mayer/ Marſchalck/ Keller/* eu Ses titudo, imò omnes propè Nobiles noſtrates, à Caſtel blons Thriſtoph Tehmann lib. 2. e.1 9. Bernh. Hertzog/ in der Elſaſſiſchen Chronick/ libr. 6.. 1. de Nô-
bilitate Batavicà, conſule Hadrianum lunium in Bata viâ, cap. 19.
— 7 3
ururarsuft, me Nucunnilesrt rauuis Klieunt, 8. eacke cer colono uyeruetundem Bwurdoruicorum, in brbs u Danan, l- iüheritcukreci
ARhenanam.
MCirih
ir Krtiiecipubl les,Ihodiemum d prro diedt arer i Krdoſcelecuddln in tnt dicqtein Fle a. nrtute, Luos Can g ſelluneps, rel(d dliſen indigitan: ſcrthellant,a5
de
—
ts i cenſentur i.
dem Adel/ de n la pud dem a
bt Frede
mweder diede L du aligc.
qß Stat an an uiſ cauſſ
b uütcauſſr K. ſuu ſellmperit 11
3 Layſaſſn 1 u
dunm Domin 1 9 4 1 d, loco,.

D ChriſtophoriBeſoldd. 369
ominantur: itant credipoftt; maj edrau anti Micdimastesmor 6 LolRna, norum velFrancorum milites Eræſidiarios extiri es ui in Qaſtris urgisq́ ſuis,ve
oco velarte munitis habitarunt,& provincias bello acuiitad„aut gubernärun t, Chriſtoph u aut contra hoſtes& veteres colonos defenderunt 2aTum.e 2. deO Keſe. refecii Lehmann prator. Africa. Et pertinet tandem hüc, quòd in Capitulari Caroli M. 115.3,6.73·mé. lib. 2.. 14. polt Vaſſorum Dominicorum, in Palatio ſervientium. Quodq́ in Capitulis Sy-
nodi Dingulovenſis in Bavarid, ſancitur Nobilis tamdiu Equeſtris ordinis cen-
ſearut, quamd iu beneficia& prædia„Principis Regniq; poſſidet; quamdiu Principi
ſno fdem ſervarit,& utilis Reipublicæ fuerit,&c.
Nobiles, ſi hodiernum Imperii Romano-Germanici ſtatum reſpicia- Du. Cluten musquidam Imperio directé parent, alii Principibus& ordinib us con ſimilib. ſub- in Sylog. veuntur. Et inter hoſce ſecundum varias conſuetudines regionum, differen tiæ th. 26. ſub quoq́; variæ exiſtunt. Sicque in Electoratu,& item in Saxoniæ Ducatu, alii oObedi- lit. K. untprincipi immediatè 3 quos Cantzley: ſive Schrifftſaſſen vocant: quib us utpo- teimperitatvelipſe Pringeps, vel Conſiliarii ejuſdein loco. Alii mediaté ſubjécti Caſp. Zieg- eritunt,& Amptſaͤſſen indigitantur: quia Toparchis, Præfectis ſeu Quæſtori- ler in addit. bus quosilli Schoͤſſer adpellant, ſubjiciuntur;& coram iis conveniri queunt. Li- ad practi- baie contra Nobiles ii cenſemtur, qui nulli Statui; ſed immediatè Imperio ſunt cas coucluſ. ſubſecki. Die freye vom Adel/ die freye Ritterſchafft: Welche ohne Mittelder Calvoli.§. Ranſerlichen Najeſtaͤt⸗vnd dem Reich vnterworffen/ Receſſus Imperii auguſt. de Schrifft⸗ Aau 1 5 5. Vnd in ſolchem Frieden/ erd. Cameral part. ⁊ tit.. ibi: Edelmann/ oder ſaͤſſii&
andern des Adels/ der oder die dem Reich ohne Mittel vnterworffen/ ꝛc. Ethi Land⸗ quamvis âprincipibus„aliisq́; Statibus Imperii habeant Feuda; coram iis tamen, ſaͤſſii. non comparere folent, niſi cauſſarum feudalium ratione: in cæteris, Judices alios ugulareshabent; putà vel Imperialia Dicaſteria, vel Auſtregarum. IIli(quiĩ com- maniferenomine, Candſaſſen adpellantur) indifferenter, omnibus in cauſſis, et-
um nonfeudalibus, coram Domino(von jhrem Candfuͤrſten) compareretenen-
tur liberiporré Nobiles, à loco, ubi degunt, in tres Claſſes diſtribuuntur; Fran-
juhewmt küt 3
tun conicam Suevicam& Rhenanam. Receſſus Imperii Aug. de Anno 1500. Was man
11 9 thitden Ritterſchafften zu Francken/ Schwaben/ vnd Rheinlanden handlen ſolle. Rersſſusitem lmperis Spirenſis, de Anno 142·§ Demnach haben wir auff der Thurfuͤr⸗
ſten /Frſten/ vnd Staͤnde/ ꝛc. Equites v. Franconiæ, rurſus in ſex loca communi- ter diriduntur: 1. Odenwald 2. Steiger Wald. z. Gebuͤrg. 4. Altemuͤhl. 5. Die Buchenoder Baunach. 6 Die Roͤhn vnd Waͤhrn. Suevi, in quinque quaternio- nesleparantarz in fuͤnff Quartier oder Viertel 1. Hegoͤw/ Bodenſee/ vnd Algoͤw. 2. Ander Donauw. z. Am Rocher. 4. Am Schwartzwaldt/ oder Necker 5. Im b Rraͤichgow ded nec omnes iis in locis, nobili licet gen ere prognati, Liberi Nobi- lesſper omnia) freye Reichs pom Adel/ ſed ii tantummedé tales T turznul- abc ln qui Statam ꝑro Domina& Magiſtratu agnoſc unt nobiliaq́;&lihera ſua prę-
azeue ja ha e. 4, Imperioque ſoli parent: loh. Bidenbach, in i Neßilth quaſtionib. J. 1.n.7. nec alibi, quàm in Gemeine der Ritterſchafft Kaſten/ hr 1 iqruid contrib uere ſolent. Symphorema Supplicar, part. I. tit. 4 ol. 299. Et ita Nobi- dech lium privilegia: atque immunitates, duplices exiſtere:& nempè Reales, atq; Per- dlelh lonales eſſe, dicere forſan licet. Reales zcaſtris, pagis& ita rei adnexæ, Territo-
ha um liberum(das frey Adelich Gut) ſequuntur, ejusq́ue poſſeſſores(ni fallor) Aaa quoſ-

———
370 De Ordine Equeſtri in Imperio KRomano, quoſcunque. Perſo nalia cum Realibus ſi non concurrant; haut ita qonſpicua eſe videntur. Ac ſané Nobiles, ſi ſint in colæ Civitatum, oppidorum, vel alia non immu. nia poſſideant bona, ut plurimũm Juriſdictionem atq; onera, quibus non ſingulan b pacto exempti ſunt, coguntur pati, arg. traditor. 6. Dn. Bidenbach. Gals Ge. Er pani V ter, nova ipſis Feuda, ra ré ſine onere ſubjectionis, vel Regali um& merilmperlire b ſervatione cenceduntur. Nec item jus incolatus niſi ſub conditionib. certis, mul tipliciq́; libertatis reſtrictione ſubncxâ, iis concedi ſolet: Imõ multis inlocis, fubdis ti;& oppida provincialia, bilibus incolatum concedere poſſint. Sic cum olim in Civitatibus Imperii Nobilss eonjecturâ ducor, ut in Caſtris, pagisq́;, numeroſa ſæpẽ ſoboles, magnaq́; multitu do Nobilium inveniretur: hocq́; forſan originem& occafionem dedit der Ganer⸗ ben⸗Haͤuſſer Et tandem, Nobiles libero simmediatosq́;, in Franco niàtantummo⸗ dé, Suevià& tractu Khenano, inveniri poſſevidentur. Et neſcio nũ nos fallat Bern.
hardus Hertzog/ qui lib. 6.7. 2. G 3. der Elſaͤſſiſchen Chronick/ in Alſatià quoq; Nobi
les immediatè lImperium recognoſcentes, inveniri prodit. 5 6. Hiſtorica hie, ſed nõ inelegans dubitatio inſurgit; Un de& qua oecaſio⸗
ne, Suevica arque Franconica, unãcum Rhen anà Wederavicäd; Nobilitate, hanc . 2 ſuam obtineant Libertatem: ſeu, cur iis tantummo dõ in locis, ordo Equeſtris im. O4.½ ρεμνπ☚ααιννι mediaté fubſit Imp i; alibi veré Principes& Dominos rerritorium icta agno- 5 K peratori; alibi verò Principes& Dominos territorium ica agno- ſcat ut loco ſubditorũ, planépleneq́; habeatur? Sanè iis adſtipulari non poſſum qu cenſent οmnes olim Nabiles omnium in Germanidlocorum, Imperatorẽè immes 4 G diatfenan Principes, alios q́; Magnates, pro Domino, fup erioreq́; recognotile 2 Ac quoq, memoriã noſtrorum patrum, turbulenti quidam novatores, quorum es put Guilhelmus Grumbrachius erat, id moliebantur;ut Equeſtris ordo univerfus, excuſſo Principũ Imperio, in libertatẽ vindicaretur, ſoliq́; ſubjiceretur Im peratom ut teſtatur Aug. Thuanus, piſt. ſui temp lib. 39. Sed ut hoc caruit ſucceſſus ita etia mec quidẽjudicio factum fuiſſet noviſſimo exemplo. Quippè nam omnes olim Nobi- les, Principib ſuis paruiſſe, veroſimile mihi eſt. Fuerũt etenim, ut jam deduxi ſupra, 2. 4. nil olim niſi homines ex ingenuis præcipui, Epiſcoporum, Ducum, Rc. Mini- ſteriales;& ita inferiores vaſalli. Etetiam quondam à Rege; Duces, Marchiones, Comites, Capitanei, majoresvè Valvaſores: à Capitaneis verò ſimilibusvé, à Prin- cipe inveſtitis, Valvaſores minores, ab his minimi, ſeu Valvaſini inveſtiebantuts Quod paſſim jus Feudale prodit:& praſertim titul. qui⸗ dicatur Dux,&c. lib. ². Feud uhi Gor hoſt ed. Certé Duces, Marchiones, Comites,&c. non ſolſm ſervis, libertin 1uaſminnanan M Sminib us ack urgariis;ſed quoq; Nobilibus ſuisque vacilh jueler ber dnunt P ie quoque Sueviæ Ducibus— Aumiſt fuarunt aumn 8 ſeEieele lane rporisnamenmercrctur; obiles pariter(Dueibusillis dit 10110jeesPlan Lhabeo perſuaſum. At veré incluro illo Ducatu, Penthei inſtarzice Iian fuumarzuff e Ro 3 heanlegre— quamvis ejuſdem titulum, 4 1 bertatem. Snf 33 lal us Ja ſpurgenſis jex eoque Suevioa Nobihitas 4 immediatam illam fubjectionem acquiſiviſſe videtur- 9 tonce untis ridsn Ducatum ‚ab Henrico IV. Friderico Holienſtaufenſ „rurſus à Friderico II. Imperatore„imperio unitum fuiſſe, luuri
lcant⸗
hoc ſe jus habere jactant;ut nec Domini, ipſis invitis, No.
V 5.«*... 8. habitare nollent, nec etiam ſemper in Aulis pateret ipſis Iocus; effectum hine cſſe
. 1 el trlinein Uher
ACkri
ſte
36 mullas linui con
erhyesbuf ſin ezuchtrar,nto Iig uun 1z.
xdrerno teauditut- hubau cin u allper cram in ctul collctoszn e tguins Kmoderuni a imdDucrui pto e nnulgant, Ac A etn, zatimoni vennconftet,li 3 Poiks Ducidus ol l uneladgerich ün, deocg 4 — nicer 2 ſeuyardant K A H eh ſr enit: Cuo 2
ſerinus tem 2
ut Wodlne a erlm habuit D

runal eraacen L G Mcooän rolhen lauu i
desalal
mtehul
ki,lr
inde Zatbaroſſæ filio Guntherus, lib. 1 Eigurini.
luls e
Arant: ideoque Cunra
val. Sue vic pa
D. Chriſtophori Beſoldi. 371 dino, Hfrimo Sueviæ Cynaſtæ, circa Anno 1262. cum titu- Ducis uſurpaſſet, contradictum fuiſſe ajunt videarur Dn. CGruſius An- rtz lib. 1. cap. 2. fol. 7. Quò fortaſſis alludit Richardus An glus, Rex Ro- manorum, in diplomate, quo Tigurinos contra Cunradinum defendit„cum(re- ferente eodem Cruſio, part. 3. lib 3. c. 15 Jol. 103.) ita reſcribit: Fideli relatione per-
lam Sueviæ
venit ad Serenitatis noſtre auditum; Qud Cunradinus, olim Gunradihegis filius,
iſt Ducem Suevia nominat: eã non contentus in) uriã, qnod in vanum ſibi gloriam
zlimam uſurpat; inſuper etiam in Cives noſtros Thuricenſes, in noſtro& Imperii aoſtri gtemio ſpeciali collocatos;nec ad Ducatum eundem ſed ad Imperium(pro-
utſtabilivit antiquitas,& modernitas adprobavit)immediatè ſpectantes ztranquam
ſabelſent memorato Ducatui, proſcriptionis de facto, cum nullo penitus jure poſ-
ſetlententiam promulgarit,& c. Aſthoc aliis vix veroſimile videtur; Fridericum II.
Diincipem prudentem, patrimonium ſuum, cum liberis non careret, Imperio red-
aidiſſe. Cum præſertim conſtet, filios ac nepotes ejuſdem illo titulo fuiſſe uſos. In-
ſupet sueriæ Nobiles Ducibus olim illis paruiſſe; argumento etiam mihi ſunt Ju⸗
dicaprovincialia, die Tandgericht in Schwaben§uevie quon dam Ducum, poͤſt
u adlmperium translara, ab eó; Auſtriacis oppignorata: quæ antiquam illam ſub-
jectionem ex parte redolere videntur. Quin& Civitates nonnullæ, liberæ nunc, Sueſie olim Ducibus parebant;& ita Auguſtani, libertatem ſuam A Cunradino ha- pent, Cruſtusparr.; lib. 2. cap. 27 1†ο⁶ 111. Sic ergò Equeſtris Suevicus ordo, Anno tasgad lmperium pervenit: quo und cum Cunradino, Illuſtriſſimum Sueviæ Du- cum genus;& potentiſſimus item Ducarus, ſiniſtro ſimul unà corruerunt fato.
8. FPranconicæ Nobi d
1 e 1 1-SLT 4L
lit J
Pranconianamque olim habuit Duces, quorum ſimiliter jus Imperio aderevit. Li- A2Ae Lni- cet quippe Bruſchius, in tr. de Epiſcopatib us ſcribat: jam Anno 749. à Pipino& Ca-„pen. tr de rolo Magno, Epiſcopatui Würtzeburgen ſi, ſivs Herbipolitano(Wurtz enim her- ſuperiorit.
back) Orientalis Franconie Ducatum fuiſſe adnexum;& hinc quoties Epiſcopus, 4 n. 243. Hleibipolenſis ad aram ſacra facit, ſemper gladium nudum juxta ſepoſitum habere:&. ½⁸72 3
quo Odro-Franciæ Ducatus, ad plenum jus vitæ necisq́; innuatur. Inde etiam Epi- leopi digillo ſeculari inciſum eſſe⸗ Harbipolis ſola judicat exſe& ffola. Artamen poſt Carolum Magnum, Franconiæ ſeculares fuiſſe Duces, nemo, niqui hiſtorias neſcire poteſt. Nec unquam plenarium Franconici Ducatus jus; ſed, ut ad Auſtriacos Sueviæ) nomen& inſcriptionem tantummodòô Ducis perve-
niſſeprobabile omninò eſt. Quin& Brandẽburgici Marchiones, Epiſcopos Würt-
zeburgicos, Duces Franconiæ non ſalutant:& ut hoc jus interpellaretur, Godefri- dus quoqueex bincernarum de Limburg generoſiſſimâ familià, in publicis litteris ſelc krancorum Ducem ſcripſit Monetisq́; exprimi curavit. Memoriæ etiam prodi- tum invenimus, Franconiæ Ducatum, Epiſcopo Herbipolirano, ab Henrico IV. Imperat, ademptum,& Cunrado Hohenſtauffenſi, ſororis ſuæ filio fuiſſe commiſ- ſum, Cruſius part 2. lib. c. 6. fol. 322. G cap. 10. fol. 3 34. Sicq; Cunradus Barbaroſſæ ſtater; Ducem Sueviæ, Franconie,& Palatinum Rheni, ſemet nominavit. Sic& de
—
Francona rura, Herbipolinq regis.— ͦ— Aaa 2
Licet
s libertatem, parili planè adſcribo occaſioni. yilaats-
2⁴

De Ordine Equeſtti in Imperio Romano,
2
zder quidam dican t, ipſos Sueviæ Duces, Franconiam Epiſcopo reſtituiſſe. Crn. aſtühumüüten:
ſius part. ⁊ lib. 9. c.14 fol 3 52. lib. 11.7.6. fol. 454. Tractus tandem Rhenanus, pr. tanüener zet
ter Sueviæ Duces; nullos alios certos Dominos, qul concluſum(quod vocant)ia. hu em Gräffu Et ibi Sereniſſimi Palatini Electoris domi. HadeCukt dick
buerint territorium, agnoviſſe videtur. .. 6.* 7* 13 ⸗.— F 1. 4... natus, ex variis con tractibus, hereditatibusq́; ſuccrevit: quod Freherus in Origim. lurn Schtaben Fre
.. ·ℳ N A 7*.„. bus, non uno loco, docet. Viciſſim in utraq; Bavariã, Saxoniaà, aliisq; in locis, ubi ulhſenoCintates.
Sixtin. de
ex familiis priſcis ſucceſſores ſuperſuntꝭʒibi ſemper& adhüc uſq; tempus, Nobiles rraftöund Adets⸗ b mediaré Imperio ſubjecti fuerunt. au,/ a A29 1(62
9. At verò, maxumè ur controverſum eſtz an Liberæ in Germanià Civitaters AMidieſtenen Ra⸗ ſuam in Civitatem& diſtrictum, Territorii atque Superioritatis æisε, ſcu Impe. iiſegſtiſt hntenn
Regal- lib.. rium Regale, aſſerere ſibi poſſint? ita de Nobilibus Liberis(vonder freyen Reichs Nasſtandeb
c. 4. 2. 9 2. Er ſed.
Rutg. Ru land. de⸗
Ritterſchafft) eädem eà num poteſtate fruanturè dubitatio eſt m ulté major. Hane ſasEatung One quidem ego litem nolo facere meamac etiam ſivellem, nunc id nõ poſſem, deſſi. nenmen gert tutus eã inſtructione, factique informatione, quam(ut puto) ſolum Archivaznon iralih denſen autem hiſtoriæ, aut Imterpretes Juris ſuggerere poſfunt. Sed tam en, exercitii cauſi td tand eins hen 5
comm. p. 2. eâ dere, utramque in partem quid dici queat, diſpicere lubet. Et nempé ii, quini- uaa aſc ffende
lib. 5.e. 4. miam hanc Nobilium libertatem in dubiumvocant, ita argumentantur. Dignitzä ſce/eregn 2
num 48. G tem, quã ex Nobilitate habent, nonmut in Principibus, Comitibus„Baronibus,&c. aign 4 N 4 e e LI
ſeqq Clutẽ. Regalem eſſe, ajunt: unde eoſdem haut Imperii Statibus adnumerari cenſent. Et
Syllog. t5. 26. lis. K.
—„ elomane um n nominatim quoque Dn. Joh. Gœddæus, in Reſponſo de Baronid Fallendar num.) Dade un 4 1 lanc N
ita ſcribit: Nobiles Rhenani, tantſim ex eo hàc Üibertate gaudere geſtiunt; quod ten certa quædam ſunt caſtra Imperii libera, quibus aſſignati, quorumꝗ; Municipey din der Rthat ſun facti, ſeu Ganerben& Burgmanne. Quæ caſtra cum territoriali Jure, Impers- 6 elten Li
tores& Reges Romani, exemerunt; tum& Regali quâdam dignitate muniverunt. 4 91 krnach 2 Atq; ita ſingulorum Nobilium caſtra, nom gaudent proprièé territo riali jure; niſi fot⸗ 1 endftieden
„*... 1— 4 té ex conſequenti. Undé etiam titulata non ſunt,& eorum tantum Vogtsherteſ machenff z
dicebantur: ut& exopinione nonnullorum, Imperium merum(den Blutbau) elih gehabt ze
non habent, niſi ex feudali Imperatoris conceſſione,&c. Non iis competere puta- Velogen ge 2n turjus, ſuos ſubditos collectandi;non habent vini acciſas, das Vmbgelt:niſt fin⸗ tftandle gulari id impetrent decreto. Sicque Anno 1559. Nobiles de Graneck/ id veciigæ ddaß ſieall lis, urin pago Lackendorff ipſis exigere liceret„Cæſaream ſollicitaveruntMaje- 8 nund ſtatem. Sed id eis primò denegatum;& per Commiſſarios, animus incolarum 8 hac de re qui ſiet exploratus, quo demũm cognito, petitis potiti fuerunt. Ex qui bus& ſimilibus aliis, multi concludere audent: ſu mmam illam juriſdictionem, quam ſuperioritatem vulgõ vocant, quam que Statibus aliis,& præſertim princi⸗ pibus competere certum eſt; Nobilibus, etiam immediatis denegatam, eamq́;a sdönn hüͤcpenes Imperatorem reſidere. Alii item Principibus vicinis, multa Regalia jutan in Pagos& Caſtra Nobilium adſcribere non verentur. aueunr 40 Aezim 3 eò in clinant nonnulli zut illos regulariter, nonminoes pagis allise ümilbu Seas— Juriſdictionis poteſtatisque, in liberis ſuis e r teab nen wrrit nlos znlnentlam habereputenr ira ut non ſoläm unn rurmin Tadesrchrerditerial Turiſdzentoni Primeipum, Statuumq́; aliorum,q comngetatzutla deadta, pagosd. 6 abent; ſed&ipſi Imperatori, inibi nonph nes Bidenbacl* 1ll3 Mnn 1lls oreinum reliquorum. Sicd; nominatim]o idenbac aius, in Nobilib. quæſtionibus, a. I.nu. 1 1. Ec. Nobilibus, ut ocane umme⸗

D. Chriſtophori Beſoldi. 373 uc inmediatis, juriſdictionemitidem territorialem aſſignant; qualitate& ſpeci ecum a uam habent cæteri Sratus: adeò ut ſummum Imperium in Principe, ſit un ciharc,. ite Graͤfflich:in Civitate Staͤttiſch: in Nobilibus verò im- nnt Landsfuͤrſtlich:in Comite Srafflichane 9,„ 2u an
une mediatis, Adeliche Obrigkeit. Sic& Gailius 2 obſer var. 6. num. 3'notat: oppida& aſra Nobilium in Schwaben⸗ Francken vnnd am Rhein/ codem privilegio frui- mala ſcisquo liberę in Imperio Civitates. Et robur capit opinio hæcce, auß der freyen ) Richs Ritterſchafft vnnd Adels/ dero fuͤnff Theil im Landt zu Schwaben/ von Ranſer Ferdinandt/ in Anuo 1561. confrmirter Ordnung. Ubi ſequentia ha-
benturverba: Daß die Freyen Reichs Ritterliche Adels Perſonen/ allein vnnd ohnalles Mittel jbr Majeſt. vnterworffen/ vnnd verſpruͤchig: Auch ſonſt aller 1 N zeher vnd niderer Reichsſtaͤndt vñ Ireyſen obligen/ Buͤrden/ Laſts/ Beſchwer⸗ bk da Nufflag/ Gebier/ Satzung/ Ordnung/ Abſchiedt/ Jurisdietion vnd Dienſt⸗ t atteit/keine außgenommen/ gaͤntzlich exempt vndbefreyt Denſelben nichts an⸗
aühen ders dannſo viel jhrer etlich/ von ſondern bekandter L ehenſtuck/ frey willig ange⸗ racie genmer Dienſten/ vnnd eins theils conditionirter Gerichtsbarkeit wegen ver⸗ aen pfücht⸗vnnd welche ein ſolch offenbahre gewiſſe vnd wol verurkundte Maß haben/
uaun daßdie berierten Adelichen/ exceptionen, Feeh eiten⸗ Herrligkeiten vnd Rech⸗ Uaa ennichts entziehen moͤgen/ ꝛc. Et item paulòô pôſt affirmatur: Omnia hæc, Impe-
didfi ratorumRegumque Romanòrum privilegiis, ſæpiis confirmata roborataque eſſe.
irnn Erſubjungituritem. Wiewol auch von altem herkommen/ vnd mit dero halb auff⸗
pün genichtenbeyhanden habenden Reyſerlichen/ Fuͤrſtlichen/ vnd ſonſt vie er Reichs⸗
aßſin ſtandtglaubwuͤrdigen beſigelten Brieffen erweißlich; Mann ſich die/ an den die Mlem Schwabiſche Ritterſchafft benachbart/ zu erheiſchender Jeit vmb Handhabung aenan willendesgemeynen Landfriedens zuſammen zuthun/ Verſtaͤndnuß/ Geſell⸗ tiſten ſchafftoder Buͤndnuß zumachen fuͤr noht vnnd gut angeſehen/ oder des von der aDo Kenſerl. Majeſt. Befelch gehabt daß ſie mehrgedachte Ritterſchafft/ ehe ichs
——=—g— — ——
—— —
— —
(aste foͤrgenommen vnnd beſchloſſen/ gemeiniglich oder ſonderlich zu jhnen vnverbuͤnd⸗ Kaue Kich gnedigliche guͤnſtlich/ freundlich vnd nachbarlich beſchrieben/ mit jhnen gleich⸗
ncte mäſtglich ractirt: Alſo daß ſie allein gratuiré vnnd gutwillig/ mit einer gleichen mlte Maßirſolche Perſtaͤndnuß vnnd Aſſociation kommen/ ꝛc. Idem ferê ſenſus, ex eintat Prhilegüs variis, ordini equeſtri libero Rhenano, à Cæſaribus datis,& à Simone ninlen Ginthero; lub titulo, Freyheiten des heingen Roͤmtſchen Reichs eximirter Ade⸗ Itreged lichen Natterſchafft am Rhein ſtrom/ uno faſciculo connexis„præloque Anno rprlr 1609.ulgauis, erui poteſt: ubi quamplurimis in locis libertas nobilium confirma- Jabint it, idne von der Cands Obrigkeit eximuntur Et in ſpecie, in privilegio Ru- gundan dolhhill. dedato den 9 Julii Anno 160 5— diſtrictus der befreyten Reichs Rit⸗ Llase3 terſchaftam Rheinſtrom/ vnd in der Wetteraw/ ſollicité determinatur. Parilia
detanconica Nobilitate, operosé deducit probatque Paulus Matthias Wehne- er Nnr I05 94 iobſervat. verb. Craiß/ Craißtag/ ubi ait: Daß die loͤbliche Ritter ſchafft beiſis erſeths Yrten in Francken/ ein gemeines vnzertrennet corpus vnnd Reſpublica
5 S.„...— 3 3— von lehe, Diedißhalbeajhreſondere Freyheiten/ Statuta, Braͤuch vnd herkommen ha⸗
Alddl, E Va Feeyen Francken genennetwerden. Etaddit: Daher o/ wann die Röoͤmiſch e ey⸗ A
aa. 3 ſer⸗

374 ſche Mau
allergnedigſt ein aller vn Dewager Doch daß hingegen jhre Reyſerliche Majeſtaͤt/ ſie bey jhren alten Freyheiten/ Lehens gebraͤuch
herkommen/ allergnedigſt han uen 3 jungit: Vber diß hat loͤblich gedachte Ritterſchafft in Fraucken/ in Annorzᷣ 9 0re
( perio ſubſint immediaté; Conſtitutionibu joquentibus comprehendantur: nil cert impedire poſſe videtur, quò miniis quo- llis competitſu
Auſtregarum, hacqus in parte Civitates Imperiales, tanquam eo regulariter deli 1
1
. rofeſſionem uat bade irin inſtiruendun ſenarié profeſſionem, quam quò ad exercitium inſtituendum) plenariè
galibus deſtituantur: vert— 8 libu ar: verum tamen non pauci quoque inveniuntur,
De Ordine Equeſtri in Imperio Romano,
ajeſtaͤt/ an die gemeine Ritterſchafften der ſechs Orth in Frantken Ritterdienſt begehret/ haben ſie ſolchen aller vnterthaͤnigſt nicht
en vnnd rittermaͤſſigem uͤber Menſchen Gedenckeg
nen ſonderbaren Ritter⸗Raht verordnet⸗ vnnd ein newe Ritter⸗Ordnung das antzen Fraͤnckiſchen Kraͤtß verfaſſen/ anch durch Roͤmiſche Reyſerliche Maje⸗
ſtaͤt Rudolphum II confirmiren vnnd beſtaͤttigen laſſen: Nach welcher Ordnung
ond Satzung/ nicht allein der Ritterꝛaht ſich zu verhalten/ ſondern auch allehe⸗ ruͤhrter Ritterſchafft zugewante vnterſchriebene Glieder/ jhr Leben/ Thun/ Wandel vund Weſen/ darnach anzuſtellen/ jhnen Raht⸗vnd hilffliche Hand dar⸗ bieten zulaſſen bewilligt/ vnd danckbarlich angenommen. In eademque illa ordi- natione innuitur paſſim, Ordinem illum Equeſtrem nullum habere ſupetiorem unicà exceptaà Cæſareà Majeſtate; nec Magnatibus& Statibus vicinis nif forte feudali ſubjectione) ullo modo eſſe ſubjectos. Et conferunt hüc, quæ Nobiliſt Sollaſus in der Politiſchen Reichshandlungen/ titul. 5. fol. 989. E ſegg. mahs habet. 6 I. Cum ergo Nobilium ille liber ordo, non minis quàm alii Status, Im- asque de immediaté Imperio ſabjectig
que parilia cumillis privilegia, Imperiiqquehabeantjura. Et ſici
tuti, ſuperare conſpiciuntur. Beneficio etiam Pacis Religioſæ(tam ſcilicer qubad gaudent: Pet. Len. holdli apud Aruma. Aiſcurſ. 24. euncl ult fol. 704.&& Berab Bertram. ihid diſcur/ oAl 58. Bidembaci. quaſt. nobil. 4. Syring as, di de Pace Relig. ⁊ν. 7. Nec minds quim 19 perii alii Status, Imperio contribuunt im mediaté; imò Nobiles hautin partems nerum vocantut, ut cæteri Status, denen jhr gewiſſer Anſchlag aufferlegt:ſeln quirũtur à Cæſaredâ Majeſtate vmb eine mitleidenrliche huͤlffe/ ohn einigen ewiſſn Inſchlag Id quod paſſim receſſus Imperii in culcant, vid omninò Reichs Abſchich
4 Aν 1700.5. Miroder der ſo an vnſer Statt/ ꝛc. Tantaque eorum ab Impeta- b t eos inſuà lide
tore ratio habetur, ut Anno 1592. Cameræ Imperiali mandarit, u
.„—.* 1 tate ejusq́; poſſeſſione vel quaſi, adverſus potentiores manutenerent; nec facilcat. tis, die
8 2 4 ⸗.«.„—„ 8. tenderet exceptiones fubjectionis iis objectas, nec ſub pretextu fuperiorita
derm Schein der Tandsfuͤrſtlichen Obrigkeit; Item des Forſts vnd anderero
rechtigkein Lontra libertatem eorum pronunciaret: ut refertur in Hecifion- ſeu pte- judic. Cameræ Imp. in verb. Nobilitas, verſ. der Fraͤnckiſchen. Et licet potrömu
ti eximmediatis nœhilihus ſint; qui contenti libertatis prærogarirâ cammu ni, Re- ui unum 76
verunt- At0
. u12 Srlam Kegalia ex peculiari conceſſione vel præſc T beereearcfe ettereerſeranen aacfeerraneeden 4 ueRecnen 3 ien mprehenelmutur)& jure item venan diiqune zeperianrurinter Nobiles 4 urarur) ita ſehabet. Hocqus eò minſis eſt mieum‚ 1 3 iles hoſce, qui ampliſſima bona, amplifimumq; tertitonue 4 ten⸗
dhaben vnd ſchuͤtzen woͤlle. Ac inſuper ibidemſub. Hurmwen lüſectos,
Chutt
buuchalbctan Con
iw unkiergertate de etunct Cuema etluuiutdtnn nuüteaſenrentähr.
—
—
Raumn uodmädan: ckeate Compilatc Deaeto cuidam in! Ierrſee elang. S Jads ſepet/4, ttundi. Nam ca a tnraon etiam, 2 nt folente Kcoan ſüübu leden
Raaueumſt, 4 Fajn
Keatailnde cl ſ,griiladg.
Alütendem dc dl entde din eene — huann 4. dhtiputar 24
Rei u. 1„ lirum No
Voncetit hoc d All ad alläkaut dn dutant 39, arxperiont
Knusſufre
A 8 4 m

h u Il 1 e da
üi
—— —— —
— —
— — —
——
nien rel zabit wo 6
cher voc
F Chriſtophori Beſoldd. 375 onnullis etiam Comitibus atque Baronibus æquiparari facilè poſ- ite ahm pabete facultatem Leges Arue Statuta condendi(Vogtsbl⸗ 88 hhut tralatitium A.emmadmo kum etiam inter ſe faciunx Statuta de fuc- dendo, poſt alios Ruland de comm part. z. lib. 5.6. 4./7.49. 3 12. Proindeex fententià Præclariſſimi Sixtini, ad ejuſmodi aliosque No- lilesimmediaté Imperio ſubjectos& legitimo modo acquiſita regalia hiabentes, noneſtextendendum; quod mãdato ſine clauſulà in Cameraà Imperiali Anno 1580. 0 ſanuarii referente Compilatore Deciſionum ſeu Præjudiciorum Qameral. unnh Nobilitas.) Decreto cuidam, in cauſsà Caſſel contra Crailßheim/ die Abſchaf⸗ fongder Juden zu Rottelſee belangendt/ adjectum hiſce fuit verbis: Dieweil dañ hetein Standt des Reichs ſeyet/ noch als Privati einige Privilegia oder Regalia- habtmoch erlangen koͤndt. Nam ea verba, præterquam quòdex ea narratis ſuppli- cationis lunt deſumpta;non etiam, quatenus Camera iis utitur, ita accipi debent, qualiipſo Imperatore volente& concedente ‚vel per legitimam præſcripriomem„ rgaliaaliqua à Nobilibus haberi& acquiri non queant. Idque inde ljuee; quòd eneraliter Juri conſentaneum ſit, ejuſmodi modis regalia acquiri po e. Atque in — ipſum jushabhendi. Iu. inct( quod de regalib us eſt,& cujus ntadictis verbis mandati ſine clauſulà mentio fit) reperiuntur Nobiles imme-
ltn diate Imperio ſubjecti, qui illug ex privilegio Cæſareo, vel lapſu temporis imme- den motialshabent. Illud tandem facilèé largiuntur omnes, privilegio& prærogati-
guon vaſngulari præ aliis gaudere nohiles hoſceimmediatos; unde etiam uGr. 1 uxꝙMĩ0¹ſ2020
an Nobiles liberi freye vom Adel/ die freye Ritterſchafft/ indigitantur. Majoricer-2
eun zelbenatefruuntur Nobiles immediati, quàm Auſtriaci Comites& Barones; ut lee Meol Betſius notat. track. de pactis famil. cap. 2. fol.;3 7. Unde Landſaſſios non annu- aulen metaregregiisperſonis, adnumerat Nobiles immediatos, Ubbo Ummius poſt Ru-
tilcha dalae autige ufſeg eäieae N ob ragu enrſth
lnc mediati Nobiles Gomitiig quoque interfuerunt, liberque Equeſtris orde, antiqui- ap. Aruma. aehr tustanquamſingularis Imperii ſtatus, ad conventus generales vocatus fuit. Hinc- diſcurſ. 9.
Landum, diſh ad Proceſſ. 14.n. 15.
8. Hic etiam illud diſputari ſolet,& ad deeiſionem propoſitæ quæſtionis Caſp. Ziege
.
leireomniné neceſſe eſt; utrum Nobiles immediaté Imperio ſubjecti, inter Status ler.§. Land- Imperüreferantur? Concedit hoc Compilator Cameralium præjudiciorum, in ſaſſii concl. vent. Nobilitas, d princip. quõ ad immediatos: ita ut ii conjunctim dici queant 1. in limit.
Itatus,nou verò ſeparatim unus aut alter. Negant aliis ſive mediaté, ſive immedia- nu. 44. Gc. . 7.. 4..„ 2..
te Imperio ſint ſubjecti;& putant hoc experientiæ ipſique Imperii matricule repu- fol. 200. 5-
Shate, in quà quippe non reperiuntur, nec etiam ad Comitia Imperialia vocantur, ſq. Bernb.
1. ⸗9 8...„ 2.. multö min üis ſeſſionem& Jus ſuffragii in iis habere conſpiciuntur. Olimzamen im- Bertram.*¾
Deime dn elyiſenille Cæſareus Stylus, mit gutem Raht/ vnſer vnnd des H. Reichs 15. 39 fol. irur harfärſten/Fͤrſten/ Graffen/ Freyherꝛn/ Ritter/ Rnechten/ vnd Staͤtten/ ꝛc. 136. Bamar Aur. Bulla Caroli IV. in princ: ibi: aſſidentibus nobis omnibus Principibus Ele-
eerl
7
iue oribus, acaliorum Principum, Comitum, Baronum, Procerum, Nobilium&
Ciritaram multirudine numexrosà„&c. Reformation Keyſer Friderichs des drit⸗
3 1 Franckfurt am Mayn/ Anno 144 2. auffgericht/ inprine ibi Freyen/ Her-
enncige
ittern Ruechten/ vnd Staͤtte. Eadem habenrur in Bulla Sigiſmundi,§. 2.
Karaute Goldaſt rom. I. conſtit. Imp. pag. 143& ſeq. relata. Ludov. Gremp. à Frewden⸗ nj ern 4 Hier. frey: zum Lamb/ in Reſgomſio ſolivago, der Erbarn: vnd Reichsſtaͤttt b
Seſſſon //

6 376 De Ordine Equeſtri in Imperio Romano, 7 Seſſton/ Standt vnd Stim belangent.§. Zu der vierdten Objection/ ꝛe. Braun⸗
1 ſchweigiſche Conſil fol. m. 3 8. Buxtor th..lit. C. Nec nobis facilé perſuadere poteſ Nathorder Donawertiſchen Erinnerung/ fl. 169. G 173. Nobilium, non ut èr.
tus: ſed ut Conſiliariorum fieri men tionem. Quod verũ Nobiles, ad Imperialium Statuum diætas Yocari deſierunt, hoc in eorum favorem receptum eſſe videturine. Cameræ Imperialis ſumptus pro ratâ ferre, aliaque Sratuum onera ſubire teneausu.
2 2. 3 3„„ e.„. N. 1 5 tur. Ethoc ideò inſigne Nobilium privilegium, nequaduam ullà ex parte, in eo. Allllll ClY rum odium retorqueri debet, argunm.
cap. quod in favorem, de Reg. lur. in 6. Qua de PHOR ve Henr. Brunning. diſbut. de Variis Vniverſit. ſpecieb. th. 18. ad fin. ita ſcribit: Cre. diderim, Nobilitatem& Civitates quaſdam ‚non invitas Citatoriis libellis præts. D15. riri ſe paſſas, quòd hoc pacto mitigationem& exemptionem onerum, der gewiſſen niiChinsn Anſchlaͤge impetrarent,& tolerabiliores fierent contributiones illæ, quæ ad pe- fem nespr cullares Cæſaris expeditiones conferuntut. Undé evenit, ut Nobiles in Suevid praæ rrermlupe ſertim, jam à multis annis, cæteris majoribus Statibus liberiores ſe, majoribusqus privilegiis dotatos jactitarint, quà de re Nauclerus Cancellarius primus Acade. miæ noſtræ, generarione 43 fol m. 231. ita ſcribit: Nobilitas gradus habet, funt enim Principes, ſunt Comites, atque Barones, ſunt& inferioris gradus Nobiles. Princi. pes non ſolum dignitate& generis claritate, ſed& potentià antecedunt reliquos terras habent& dominia latiſſima: Comites& Earones cæterique Nobiles perto- tam Sueviam diſperſi ſunt, regionem veluti flores campos, undique exornantesh quod mirum videtur, cum Principes, Comites& Barones; quoties Imperii neceſſe tas exigit, obſequia Cæſari tanquam ſubjecti preſtant: inferioris tamen gradustſo.
ear retda Alciati, IKamm at, Zolau! Tlltancas rocant. N auburisſeatter,n dägnilinus Hü 4 eeermanix(iz. Ktn erg K de i ttarba gube in 2. i coalerrand biles exempros ſe dicunt,& niſi ad ſtipendium nemini ſerviunt, nec ſuos ſubjecot Tiiulusgl ſaat Cerrireſinunt. Et tamen Romanum Imperatorem, ut ſuum naturalem Principem, barurgur cm omnes recognoſcunt. Hi quoque profanari ſuam dignitatem arbitrantur, ſmet. tGrrcas, k ha caturas aut artes exerceant aliquas, ſi ex cixihus aut plebe uxorem recipiant, iin Urbibus habitent: conſortia urbanorum peroſi, arces& caſtra in montibus, Sfhis dano imme t
& rure collocant, curias Principum percupidé frequentantz; cæterum de patrimo- uincepiſe nio& redditibus ſuis victitant. Hactenus Nauclerus; cujus verbis conclude- ertionarn 4 re libuit hanc diſſertationem: inquirendi non decidendi ani- E nncch 5. mo, quæ àme, propoſita fuit. da yoni 1 4 „* ſecp 21 4 ejon un2 346(*) dn H Keepntia

dhn 1 1 dhen.
dln 1
Ie enn u h 1 6
vexage lräner
eslogen
nit
11
necldolt
Drajen rm rirma temtecpie
nmondod
1 Ltedlcheege
rethägat endu
XII. DE JuRE ET IMPERIO IMPE RiALIIM CIVITATUM Db. CHRISTO-
PHORI BESOLDI. DISSERTATIO I.
L RAS Imperii Civitates promereri, ut earum parilis atque Statum aliorum
aatio habeatur; ut earum Imperium explicetur, atq; à calumniantium infulti- 8* 0«* 4—. 2 bus protegatur: verba Alciati,]JCti preclariſſimi, in Icenſere. 11 Fde verb. ſign. herincere queunt, cum ait; Solam antiquam indolem rerinuerunt in Germanla Cisitates, quas illi Francas vocant. Et addit: Ut enim Imperatoris faſtigium liben- 2„—.* 8 5 2 N... 3 mnoſcunt;ita tributis ſe atteri, violentiâ urgeri, t rannide opprimi non patiun- reragnolcunt; geri,
tur.Quod& innuit graviſſimus Hiſtoricus Franciſcus Guicciardinus, cum lib. 7.
ſon um. 7. Liberas Germaniæ Civitates ſic deſcribit: Recognoſcere eas quidem, enlonibus quibuſdam certis& definitis Imperii auctoritatem; cæterùm ipſas ſuis kersmoribus ac Magiſtratibus gubernari: neque tam ſtudere territotio amplifican- do, quam libertati fuæ conſervandæ. Et item Trajanus Boccalini;ʒ acutiſſimus Po- ltiatum cenſor, cent 2z. raggua gl. s. ſolas in Germania Civitates, eam libere Reipubli- eeformam inveniſſe fatetut; quæ diuturnitate, etiam cum Mon archiâ certare que- athochue tam olim Græcos,& Romanos, quàm quoque Italos modernos la-
tuiſſe „F 0 2 9 0 ·ℳ 8ℳ.* 2„ 2.«ℳ 2 2. Verum originatio immunitatis, libertatis que Imperialium Civitatum,
undcerté illistemporibus incepiſſe, iiſ demque occaſionibus adſcribenda eſſe vide vid. Kyrid- turquibus Ducatus, Marchionatus, ſimilesque dignitates ſucceſſoriæ factæ ſunt; Arum in Kitaterritorio Juriſdictio annecti, Imperiique autocratici(der Landsfuͤrſtlichen Annal. Oherigkeit) kundamenta poni cœperunt. Id quod ſequentibus verbis innuit Muùn- Treverow. ſetus, Coſmograph libr 3. Cap 22 24. G item 28. Quemadmodum, inquit, Imperato- parte 13.
tes KReges Germanico-Romani, Duces acreliquos ordines: ſic etiam antiq uas Imperii Civitates, ex ſingulali clementiA ac liberalitate immunitaribus donaârunt: lisq; juriſdictionem, ac potiſſimamæectigalium ꝑartem, ju riumꝗ aliorum ad Fi- lcumperiinentium conceſſerunt, quod&pluribus firmat Chriſtophorus Cehman/ l.4 dir Speiriſchen Chronick/ cap. 1. qui quoq; eaſdem ſub Francis ſeu Caroli nisi Dacibus gubernatas, pleneque ac plané ſubditas fuiſſe probat, di⁷ lib. c. z. Ac lané quemadmodum non ita liberi olim fuerunt Duces, Marchiones,& omnes a- lii titulati dtatus, ac item quæ ipſis nunc omnibus, vigore der Lands Obrigkeit/ competere dicunturzhorum quamplurima quondam, non niſi ex privilegio ſingu- lari quibuſdam conceſſa erant; immunitasque& autocratia latenter incremen- ta ſumpſit: ita ut terminus à quo inceperit, ignoretur. Namque ꝗ uod de Helvetid,
Stumpffius atteſtatur, lib 4.c. 50. daß bey Keyſ. Friderichs I I. Zeiten/ uͤber die Bi⸗ ſchof/ Ept/ Graven/ Herꝛn/ vnd Bdelknecht/ auch jhre Herꝛſchafft/ die Roͤm. Key⸗ B b b ſer/

——jj———
Arnoldlus Engel⸗
ſer/ die hohe Obrigkeit behalten/ ꝛc. Id de pleriſque locis aliis dici potefælicet fot-
De Jure& Imperlo Im perialium Civitatum,
ſan unus vel alter citiſis acquiſiverit potentiam arque immunitatem. Hicqueet. iam factum eſſe puto, quod Bodinus, de Republ. lib. 2. cap. 6. regulariter uſuvenire ait, clim ſcribit: Quæ paulatim irrepere ſolent, vix unquàm pereipiuntur; nec niſ converſione ſecurà ſentiuntur. Quâ ratione& alia ferè infinita in Imperio Germa. nico conſpiciuntur, quorum certa origo planêignoratur. Et ſic in obſcuro eſt ini- tium ſeptem Electorum; epie item Legis, ſeu Capitulationis„in quam electi Im: peratores jurant. Electio inſuper ipſa, num inibi ſemper fuerit uſitata? dubitant no- nulli; ac quando cœperit, haut omninò pernoſcere quimus:& omnia hæc, acſſi- milia alia, greſſu latente, tractuque temporis introducta fuiſſe, reſpondetiſolet Atque ita pariter quoque, Imperium& Juriſdictio Regalis,, Germanicis Civitati. bus liberis, indies major accrevit: quod& placet Auctori Reſponfi Fridbergenfis, in pun6o 2. A princ.
2. Sed age rem hanc altiſis repetamus. In Republicã Romanà, præter Ur. bem Romam, Municipia& Colonie erant; provinciis quibuſdam ſuæ leges ſingu.
brecht i/ lari privilegio relinquebantur, quibuſdam etiam immunitas A tributis cõceſſa fuit: quiſit d quo reſpectu libere dicebantur, nec tamen minũs populo Romano ſumma vis Im. rwrisd. Im. perii in omnes illæſa manebatadeo ut provinciales: nec minſis Municipia, habue 1. 143. G rint Præſides ſuos Quod tum manifeſtè apparebat, cuim Imp. Antoninus, omnibus
aliquos
42a.
fubjectis, Rom anæ Civitatis jus daret: manifeſtiſis autem ex eo, q uòôd omnes Ciyi- tates, exceptà Romaà, privatorum loco haberentur. Neq; aliud tum Civitatum ſu- per erat genus, quàm fœderatarum,& ſociarum; quæ libertatem nonm amittebant licet impari conditione in fœdus conveniffent; quod optiméè J. C. Proculus erpt cat in 17. de capt.& poſtlim. reverſ. Indeq́; Civibus Romanis, eò exilii causd abitelt- cebat. Eadem ferê ratione ſub Carolo Magno, omnes ditiones in provinciæ fot mam redigebanturzillisque Epiſcopi& Comites, qui tàm rei Sacræ quàm Polities præeſſent, fuère dati: ut ita omnes ſubdite eſſent Imperatori; quanquãm alia durio- rem, alia meliorem à victore obtinuerit quandoque conditionem. Nam& Caroſus Magnus Saxoniæ toti,& item populis aliis antiquis legibus vivere concedebat. Er ita de Civitatum libertate, Sigon. ¹i⁵. 7. 4e Regn. Ital. ſcribit: quòd illarum libertas conſtiterit in cozut leges, conſuetudines; Juriſdictionem, magiſtratus, vectiga- lia„ fui fermé Juris atque arbitrii haberent. Libertas itaque earum erar) non àfub jectionezfed quòd ipſis beneficia majora,& pPrivilegia ab Im peratore conceſſa fue rint eminentiora. Nam&ltalie Civitates, ſub Imperio Romano-Germanico etant: omnes etenim ſacramentum Regibus dicebant. Erdemüm eædem, rempore Hen- riei 1 5 Hildebrandi Pape, ex illorum diſſenſionibus fundamenta uberioris jece- Pant iberrarie donec randem longo tempore pöſt. magno precio, ab Imperatom ti licet 7n unnam jactiranrjacquiſiverint exemptionem. Sicq; ſi conjecturis Pen HeInaper 8 8 3 üsan zolim Ciyitates in Germanià Im periales, diu ita ſubditas emmberatori, ut nunc Principibus aliis ſuæ Civitates Municipales: Eümitis FreniminlisIuriſdlictionem,&. Imperium præſertim merum; Imperatdres pet iæ 43 Beuh 173 ht 85 le6 dle eichuäatpelleraee lebant explicare, vansf mires vel Epiſcopi 210 22 2 e, E ulino di Præfecti. ixifatum. ple uque d0 kahehant uen Süchulehet Anan 76 4.6.2.& lib. 2. cap. 1 8,a0 22: quiihi-xical ebant Auem chultheillenindigitabant. De quo Simlerus 1i. 2⁴* Nus usk
—. — 2 4
Jctri
Ana 5,Lond eit gurl athi Lon
edeuuacwmancabat, klitabgae 5 Ar ltermwestt, Ce ricen, cä Comnod
uaréu Aanan
irſelchxau e Bxhuche Hen nuuf o. dum unjf u 1) fil ſwugl-lSue lusundh 1 ſa Hrnleder lass Vogrte za n 4 Gl14 Kriode ceuſchatut a bunadit,1,4
9
dmumſcnptore i gellan+ ena antt, ſc brena; ef Fanrdullr zeper a tunuln era acertis olim
t Aeita ſ
büeun Lr 7

b D. Chriſtophori Beſoldl. 379
a notat; apparere ex legib. Longobardorum, quéd Qchtultheißi Judicem deno. Tiaius in
dN xarit. qui de dehitis ꝑronunciabat, pignora capiebat,& creditoribus ſatisfieri coge- gloſſ. verb.
en bat(undé& etymon vocis ſit, à debito atque juben do) non tamen habuiſſe ple- Sohula-
un gam Juriſdictionem, ſed Comitum ꝑoreſtati obnoxium fuiſſe. Et hinc ſæpẽ das haſchius.
Sd heiſſen oder Statt Ammans Amnt/d vicinos Principes oppignoratione
odeng donceſſionevé Imperatorum perrenicbat. Sic Juriſdictio ſive Advocatio Urbis Ti-
dunde gurinæ, Zæringie Ducibus ab Henrico IV. Imperatore, tradita fuit, teſte Guillimã-
ade no de reb. HelVés.«. ſ. fol.3 50. Stumpff 6. cap. 1 5 4.15 1. quæ poſteaad Cives à Wen-
i esao pervenit. Seumpf cap. 19 fol. 160. Sic& Anno 1360. Eherhardus Würtem-
ehan degie Comes,“ iginti quatuor Suevl æImperialinm Cizitatum Parranus& Admi-
wan aülrator, Regent vnnd Aichirmherꝛ; ab Imperatore Carolo IV. conſtitutus fuit.
Alue Cruſfuspart. 3 116..g.4. Hortleder. torm. 1. lib.; fol 6ĩ6. Sic quoq; Abbas§. Galli ſæpẽ aui die Reichs Vogttey zu Sanet Ballen/ quæ poſteà eriam civibus ceffit.
nni tanpſf*b.. cap 6 fol. 28. a.& fol. 2 9.6. ut& cap. 8 fol. 45. Er quoque die Reichs⸗
alteß Degttey/ aſubjectione cenſebatur ſeparata. Ut von den Reichsthaͤler/ oder Laͤn⸗
dors i detnidem Stumpffius tradit, lib. 4. cap. 52. fol. 3 27. Similiter ipſas Imperii Civitates,
do lan ſepiüs ure pignoris, aliis Magnarihus tradere folehantImperatores; cujus rei ubi-
lodieh ais Germanicarum rerum ſcriptores faciunt mentionem: eãq́; occaſione, adhùc
tonäde hoditin Noviomagum-Ingelheim, Qppꝑenheim„RKeyſerslautern/& alias quam-
qubdene plutimas Civitates liberas anté, ſcu Imperio immediatè ſubjectas, vicini Princi-
un Gnn pesdominantur. Mäünſterus 3. 1ap. 24. Etex hoc forſan evenit, quòd in antiquis
raran Imperimatriculis, nonnullæ reperiuntur Civitates, quę nunc provinciales repu-
Cnen tantut. Dorré quoque multa, ex proprio& autocratico Jure, ſibi aſſerunt hodie
ilian. Amperi Civitates, quæ certis olim privilegiis,& quibuſdam tantummodò ab Im-
Ain ac petatotibus largitafuere. Acita Wilhelmi, Ludovici I V& Caroli I V. Impera-
re an torum beneſicio nrivilegiati ſunt Eranesfurtenſes daß ſie nicht verſetzt/ noch von
aaqäet dem Reich entaͤuſſert werden ſollen(quale quoqueprivilegium ej uſdem Ludovi-
n Nale Atemporeprætendit Tigurinum, Stumpff. fol. 15 5 lib. 6. cap. 17.Richardus& Lu-
letne dolels IV. befreyen bemelte Statt Franckfort/ kein Veſtung in der Statt zu⸗Franck⸗
bawen idem Ludovicus IV. immunes eos facir von allen Reyſerlichen exactions/ furter Pri-
1dd Ihen
gibrn vnd Aufflagen. Non ſecis Anno 1²57. Richardus Romanorum Kex. in diplomate vilegia,
en en. quodam, firmiter& ſimpliciter proteſtatur; quòd Civitatem Fridebergenſem, uno faſci- rrat krancofurdenſem, Wezflarienſem,& Gilnhuſenſem, à ſe& Imperio nullatenus a- culo ante .Gennuit lienare,ſeuſeparare velit; ſed eas immediaté ſibi& Imperio ſit reſervaturus. Et idẽ, paucos an- den en 6 codem, alio in diplomate, enix é aſſertat, quòd Civibus Fridebergenſibus le- nes edita. ennunn 3 romiſerite e infra muros Civitatis ipſius, nullam munitionem vel caſtrum Reſponſum ecio l Ledn conſtructurum eſſe. Sic& Ludovicus IV. de Anno 1337. gratiosè Fridber- Iuris in Sctint ſhehen e. ir daß die Pfandſchafft der Statt Fridberg/ ſo von dem Reich ge⸗ cauſa der ſe ut lhag ſeinſolt. S Stalt nejukss 4. Hic illa ſeſe quæſtio obviam fert; quid inter Civitates Imperii liberas, Friedberg
dnws hten Haniclter Imperiales interſit: vnter den Reichsſtaͤtten vnnd denen rerlet. ditio aeif denſtat nennen? Non enim ſemper, omnique tempore eorum con- Lg Ranſeruche R levidetur. Conſtans multorum opinio eſt; ſimpliciter laeriales r quüli ges vel Cælar 1 att/ illas quondam dictas eſſe Ciritatessduas Germaniæ Ke- M14” res condiderunti& quæ Imperio ſtarim ab initio addictæ fuerunt: ac
Bbb 2 in ejus

3.... Vid. Matt. individua ſemper exiſtat: ſed reſpectu privilegiorum differentia reperiatur.-
Steph. de
380 De Jure& Imperio Im perialium Civitatum,
in ejus rei teſtimonium, in ipſis plerunque inſignium ſuorum ſcutis, vel aquilam integram, vel aliquid ex aquilähabent Flasq ue Urbes, Petrus de Andlo lib. 1.7. 6. nominat Civitates inſignes: ibiqu e adnotavit Marquardus Freherus, eas olim lub primis Fran ciæ Regibus, villas publicas fuiſſe dictas; veluti quæ Kegui& Reipub. eſſent, non Principum, Cômitum; Eccleſiarum. Liberas verô Imperiales Civite. tes freye Reichsſtaͤtt)eas reputant indigitatas; quæ olim ſub jugo fuerunt Epiſco. porum, velaliorum, eàd; poreſtate liberate, ultro ſeſe Juri Imperiali, ſed cum qus- dam refervatione fubdiderunt:&eas ideõ aliis feré majorilibertate, privilegiorum. que uberiori ga udere cenſent immunitate.
. Necabſonum eſt, quodalii dicunt; gradus Libertatis Civiratum ad Im. perium pertinentium, ex eo provenire quòd vel ab initio quædam majori libertate donatæ, vel poſtea temporis ſucceſſu, privilegia magis illuſtria promeruère. Et ſic Cives Colonienſes, in formula homagiali, quà Regi Romanorum ſemet devincuũt Cives liberivocitantur: Verbaita ſonant: Dieſen Tag heut/ vnnd dieſen Tag all vnnd von dieſem Tage fort/ hulden wir freye Buͤrger von Coͤln/ vnſerm heben Herꝛn/ H. N. Roͤmiſchen Koͤnig/ getrew vnnd hold zu eyn/ Behaltniſſe vns /ou⸗ ſern Weibeen/ vnd vnſern Kindern/ vnſer Statt von Coͤllen/ Recht vnd Buͤtget Freyheit/ ſonder argeliſt: urhabent Sratuta Concordata der H freyen Reich Statt Coͤlln/ fol. 5.& fol ſeq. Itidem in dem Huldungs Brieff Roͤnigs digilmunch eadem Civitas Nobilis indigitatur: Burgermeiſter vnnd Raht/ vnd die Buͤrget der Edlen Statt Toͤllen. Mox ſubjunctum invenitur, daß die vorgeſchribene Statt/ vor andern Staͤtten in Teutſchen Landen Edler fundirt/ vnnd dieſelbe Statt/ mit mancher Haͤnde Freyheiten vnd Ehre/ bannen a llmanigfaltig gezeich net ſeye Qus de re& Arnoldus Engelbrecht in diſquiſitione de Iuriſdictione Imperüm
9 3. G ſeq. ita ſcribit. Clim Civitates omnes Im peratoribus ſubditæ eſſent,& abilla Præfdes datos haberent; factum eſt poſtea, ut P rincipibus& Ducibus cü rerritono & univerſali ejus Jure inveſtitis, cum reliquàâ totà provincià& ditione, Civitates quoque unà in ſubjectionem Principum tranſrent: niſi ſpeciatim ſibi& Impenia Leas reſervarent Imperatores. Inde Imperiales, quòd ſolum Imperium mmeciate agnoſcant,& eo reſpectu etiam liberæ dicuntur. Hoc interim certum efſe ſubdens quòôd inter Civitates Imperiales, non quidem ratione ſubjectionis, quæ eadem&
eadem ratione, provincialium non eandem eſſe rationem, recté dici poſſit: cum
urisd. lib.. IDNs PTIVIAHeS1 BlAttOIIKnnn 51 ] 2. quædam majoribus privilegiis effulgeant; quibus vix ulli Imperialium Civitatum
abhot-
2. c. I. cedant; quædam minoribus ſint contentæ. Ab eâdem etiam opinione non 24 2. 2.. 10—. Vpn 2 c autumo Compilatorem Cameralium Deciſionum ſive præj udiciorum, in ve 9„. 0 7DAs 2 12 9 6.„ quem etiam ſequitur Ampliſſimus Rutger. Rulandus, de Commi ſſun
de V. ſigni 2.. 82 ans ſhaz harsd he cap. 4 fub num. 41. Verüm ita loquitur Compilator: Si differentiaintc freye liberas& Imperiales Civitates ſubeſſe cenſeatur, ſemper pro eo habitum eſt; unam
Reichs⸗ Cirit 21.. 2— G h atem Imperialem plus alterâ liberam eſſe: ita ut Cives à tributis vel
jurem
kaͤtt. Paur grationis fnti ſtaͤtt grationis ſint immunes. Sicque quaſdam Civitates, ut Ulmam, Hailpronnam,-
meiſt. de Jam Suev 1 1 iri evorum, Eslingam,& alias ſimiles reperiri, cum quibus ante
diſceſſumtdt
jurud. ib. ſich des Abzugs halber abfinden muͤſſe. Led vicifſim illud in aliis Civitatibun
a2. c. ult. „. 2,
uſu non eſſe, ut Aquiſerani 1— ͤ ut Aquiſgrani, Argentinæ, Spiræ, Wormatię; proinde etiam 629)
mul li ₰—...* 2 17— 1¹ iberales& Imperiales Civitates ſenominare. Mox veròô fubjicit dem auen Audli
Mlärſt
Kärrrbnes Socf 1 ſefe aalern tanurcc lü
Iaheh. U urcoeadedem
1„eim C Jlockecang ln Kl.
e— . iunfh 1ekmaeron upt l
ez autsiterchur hi
bar Cntates knt,
acu Niajet ant ½
8* uS*.
rfubdnenpe acom,
arcerum laben tlwperalbus dich: Ktencat, quarci weliptimn 4. enano4,1 Ren R clietiam Ryne enanus, de lmp- 6 lecfeliriden. Kertis con diti a Fltlas cum citasn lelonnio, Tu g aun Imperiun ſa compluſcu du pertinaciſta. irtehus cas ae dCgtai
d wunicij n zelle iderun A beess zbiinir 1. ldperio ra

D. Chriſtophori B⸗ſoldi. 381 äAudiu& aliam rationem, dd plurimæ Civitates lnperii, ten eantur Imp erstori
uotannis ad certam pecuniarum ſummam, quaſ prO ttibuto. reetainzandde auoe ninrccognirionem: finon quotannis; tamen certis modis& couditio- u hbnies 4 aörieeunqne Imperator aliquam Civitatem tranfit, vel ing reditur; dpen, Hiusrnone s intuitu non ſunt liberæ, ſedmeré& propriè Imperiales. Veras er- diaan agrgenuinas cauſas differentiæ hujus fibi videri coneludit; quòd propriè& per abia dicelſentiam liberæ Civitates ſint,& ita ſoleant nominari, quæ ſingularia& infi- derii nisptirilegia à Calſax. Maj — heant cauſas: quòd nempé (ima lberate. mn 6, At verò ut certum habetur, liberas Imperii Civitates; liberiores extitiſ- roln Galis impliciter Imperialibus dictis: ira illud convertitur ſolum, undéè liberior unln immunitas illadeſcendat, quàvè occaſione, ſumpſelit anſam atque originatio- na nen Er cui id quod ſuprà num. 4. relatum à me fuit, ſatisfaciat mins; ei ſuꝑgero 3 Na. Kalem 4 Beato Rhenano 1h 2 Rer German, 1it. Germanicum Reægnum, mibi fel. 29. anſt nodtam rationem! cui etiam Ryriander in Annal. Treverorum part 13 aſtipulari Na nietur Agitibi Rhenanus, de Imperii à Franco- Gallis in Germanos translatione, th füa Kinlelbit: Quuùm hæc fieri viderent Civitates quæ dam in Galliis, quæ non ſer-
Rongt niebant, ledtamüm certis conditionibus agnoſcebant Francos, de quarum nu-
*. 7... 1 antiquitus impetrata& conceſſa, aut ejus probatas
e eſt. aà communibus Imperii collectis exemptæ ſint atque
ait uhe meropræcipua fuit Arelas, cum circumjacentibus oppidis„Geneva ad Lacum Le- detaee manum, in Sequanis Veſontio, Tullum in Leucis, in Nerviis Tornacum,& ſimi- d iet Ies,Kc. ad Germanicum Imperium reſpicere cœperunt, ſic ſuæ libertatis compo- Umungfae tes permanſuræ. Nam compluſculæ Civitates Romanis præ fectis uſæ, Viſogor- amdäen is k hurgundionibus pertinaciſſimé reſtiterunt; ut boni conſulerent Barbari, ddtetlät qpdcertis pactis&fœderibus eas obnoxias haberent. Sic& Peucerus, in Chron. Dacdwüür 1e. dicit, Imperiales Civitates im munirarihns inter ſeſe diſſimiles eſl e, e quòd Kdin U veteiKRomano more aliæ municipiorum, aliæ ſociarum Civitatum gaudeant Ju- camät te gedprobabile magis eſſe videtur, quod alii pertendunt Imperatores Regesque Imperuſ Getmanico-Romanos, eas ab initio Civitates pro liberis ſimul& Imperialibus a- neenmt guofille, quæ jam ſub Imperio Francorum faciem jusqueCivitatis habuerunt, Im-
8 7 2. 2 7. Goriſen petioque paruerunt. Et que poſtea ab Imperatorum officialium, Ducum nempè,
—=
HRdiett
nperunt eremptione Vormatienſi:
noyiom un Vrbs Vormacenſis gaudet temporibus iſtis
rejabit m Libertate ſuà; cujus manebat in umbrã
andi 109 Hadlenus, atq; Ducum fuerat ſub lege ſuorum.
dor Llecr Burchard Antiſtes lætatur,& inter Heriles eoſthtad Ex animo Proceres, quod non timet amplius hoſtes.
1in äls
1
proll
Camttum, ſimiliumvé Juriſdictione& adminiſtratione liberatæ fuerunt. Id quod dt Pndicareputo Dithmarum(fidum rerum Germanicarum ſcriptorem,) qui lib. 5. de
1 u0 F 6 4 4..1:..4* 0 an Feréautem, quod tune Imperatores ſecularibus Magiſtratibus ademerunt, Epi-
ſiverunt: 3 5.
du Rwerunt: quod& reſtatur Theodoricus de Niem fol. 811. ubi de Otthone I. ait: Pe- 4 2 2.N.N.N 1N
1 4 9-
ölubjecl Bb b tharin-
Chriſtop h. Lehman lib. 4. c. 3. 4.0 6.
Vid. Kyri- andr. in
Annal. Tre Veror part. ult fol. 225.
& ſeaa.
“ Teessat eeas de 8

382 De Jjure& Imperio Imperialium Civitatum,
tharin g1
perpetuò deputavit. Archiepiſcopos quoque& Epiſcopos Ducatibus, Comitai.
bus,& Baroniis communivit; quibus nobiles& potentes vaſallos ſubjecit, ut ſem.
per eſſent ad reſiſtendum,& manu forti paganis& hæreticis in opportuno tempo. —. igonius lib. 7. de Regno Italia ſcribit: Eccleſiaſticorum bonorum re fortiores. Sic& Sigonius lik. 7. de Regno 4 ormm
amplitudo erat maxuma tempore Ottonum, præſertim verò Epiſcoporum; qm- rum& reverentia ſumma,& jus in Civitatibus ſemper ampliſſimum fuit. Epiſcon verõ Abbates proximi inceſſerunt. Hũcq́; item reſpicere videtur id, quod in litens pacis Conſtantienſis habetur: In Civitate illà, in quà Epiſcopus privilegio Impen. roris aur Regis comitatum habetzſi conſules per ipſum Epiſcopum conlulatum ta cipere ſolent, ab ipſo recipiant, ſicut conſueverunt accipere; alio qui unaquæq; Ci vitas Civitatis recipiat conſulatum. Attamen hodiè inter liberas& ſimpliciter lm. periales Civitates, ſive ab initio liberæ relictæ, ſeu poſteà immunitate donatæ ſins quòô adimmediatam ſubjectionem nihilintereſt: ſed omnes Jure parili céſenturin Imperii etenim Conſtitutionib us, Catalogoq; Statuum iis adnexo, ac in matticu Imperii per copulam(&]jutræq́; conjunguntur, ac Freye vnd Reichs Staͤtte unu omnes indiſtincté vocantur: nec in enumeratione etiam earum ibi innuitur, qus liberæ tantum, vel Imperiales appellitentur. Sixtinus de Regal. lib. i. cap. 4 numer. ¹ Paurmeiſt. lib. z cap ult nu. 24. Nec per Prefectos ampliuis Cæſareos, ſed per ipſos&i ves, ac Magiſtratus à ſe conſtitutos, Juriſdictio omnimoda,& reliqua eis unà omai- bus conceſſa poteſtas, explicatur. Quit etiam Cæſari& Imperio, ad reddendasts- tiones, Juſtitiæ tantuuim adminiſtratione exceprà; haud obnoxii cenſentur. Reßhm. ſum Academia Ingolſtadienſis Tom.. Conſil. varior. German. ICC. Conſil. 24.quaſtsj n. 18 5.& mult. ſegq. Chriſtoph. 7. Civitates Imperiales ad Comitia Imperialia vocari, ibique ſeſſionem Tehmann habere, acnominarim in den Rheiniſchen vnd Schwaͤbiſchen Banck dilpent lib. 4. c. 3 f. ri; experientia in dubiũ vocare non ſinit. Et quidem eaſdem non votum ſolum con.
*
282. Aru- ſultivum, ſed& deciſivum habere; anèm agis eſt, ut dicamus. Quamris enim bets anæa. ad Aur. cerus in Chronico libr 5 ol. m. 498. de Civitatibus ita ſcribat: Eę nec ſuffragia fe Bullam ai runt, nec dicunt ſententias in Comiriis, ſed ferè, ubi quæ monenda aut corrigendi curſ. 1..8 eſſe cenſent, expoſueruntſnam quod ab his viri excellentes ſapienti,& edocii te- Cluten in rum uſu adducuntur, ad deliberationes,& in conſilia adhibentur, magni earum Syllog. tbeſ. ſententiæ fiunt) deinceps à decretis, communi conſenſu, ſeſe non ſejungunt. Cut 27.lit. C. aa quoque aſſentit Ixalicus Politici Theſauri author, pare. 1 Relat. della Corte& 1. Iin. Buxt. ru del Imperatore, fol m. 60. Natalis Comes, Petrus Bizarrus aliique. Attamen ſen⸗ diſſ. ad Aur. tentia hæc, veritati& forſan quoque praxi, cumprimis veròô æquitati conttafi Bull.th.. eſſe videtur. Sané cum Civitates ad Comitia vocentur, cüm ibi audiantur, cum lit. D. Brun Imperii Receſſus ab iis ſubſcriptione ſigilloq́; muniantur; ex eo illas quoq; votim ning. de, habere deciſivum, nec pedibus in aliorum ſententiam ut eant cogi poſſe,liquidoſi var. Vvi. tis apparet. Ad hæc Civirates ſub hac verborum formulà ad Comitia vocantut verſit. ſeæ. Mit vnd neben allen andern Staͤnden helffen handlen/ rahtſthlagen v ſchlieſſe th. 18 Caſp. Itidem in quamplurimis decrertis Imperii, hæc vel ſimilia circa finem adponi olent Bitſcbius verba. Vnd wir Churfuͤrſten/ Fuͤrſten/ Pralaten/ Grafßen vnd Herꝛn/ vnd desſn
—
24 Natale Reichs Freye vnd Reichsſtaͤtte/ Geſandten/ Bottſchafften vnd Gealtſn * 3—
Aconſtituris, multas Civitates, caſtra, oppida, villas,& multa alia dominia temporalia& Juriſdictionea donavit,& omnibus illis Eccleſiis propria inſignia
Mrite
aritin falchen iuuman
ta Waquten qui
rmufalt iterno an KrurarClrtracs ſc
hetu' Rchtaledand at
iſäbſerzuwaden: zargon cum Electond cin eun lperztor m wüune fauct,
pubaſcalus nonn kascoxi. Cuni kcis motidus conl tultn ammtm tttagauci quicr 6 d Hidcg, lmpe. i Kecunaum Na⸗ ttuuntar, Atne, ſadete. Ladem. itdere C . ralbuspto 1 ki ndetici J. Ir Knnarum con
des uuirer
wdt Inperim

V D. Chriſtophori Beſoldi. 3⁸3 al s 85 Articul mit vnſerm guten Wiſſen/ Willen vnd Raht vorgenommen vnd be⸗ 1 5, 16. fol. d 84 ſen ſeyn/ ze Quo quidem quid clarius& ad rei propofitæ comprobationem m. 342.
dü dius proponi poſſit, videre non poſſum. Si enim Statuum(inter quos etiam Georg. O5-
8 minatim reforuntur Civitates) ſcientià, voluntate& conſilio, mit gutem Wiſ⸗„„„p: deju-
c
1
len
r
dwde.. 111. d, 6 elentlmperator non cum Electoribus ſolum; ſed& cum Civitatibus, ac illi ut& 7% ̃„ν, Re-⸗
un Ciitates, viciſſim cum Imperatore habità deliberatione conveniunt in unum. lig. e. 1. fol. mne Klockené neceffum minimé foret, ſi Jus ſuffragii Civitatibus denegatinn eſſet. 101. G. aqu Namcjus in negotio aſſenſus non neceſſarius eſt; Mne an vel rnne uh Syring: diſp. a eo,nullame neceſſitas cogit. Quinimòô, cuùm teſte lpiono⸗* 44 8 † e pa kul de pac. re-
un demum qui ex diyerfis motibus conſentiunt in unum, convenire dicantur;res ipſa 1⁄. eſ. 39. enne oskteri cogit, fiquidem admittimus cöventionem inter Status& Imperatorem, Conſ. duo erd ae ot Chitatibus us ſuffragandi qui enim aliàs di erſos auimok ru in unum Germ.„
dads conkettent⸗larglamur. Hincq; Imperii Status, e urx S ententiæ dicenai pote de quæſt ſin teduali, definitur. Secundum Naturam etiam eſt, eum commoda habere, quẽ gulari, Lu-
näülman ia da fubſ A ſani crebri negabit; magnam onerum par- 2 er re. Ä s Kincommoda lu equuntur. nenn ani Ne 22S zmagnam um par- Aouwici Gra-
nitatibus incumbere. Eadem quoque Natura docet, neminem cum alterius„, S. dezſtſet tem Ciüitatib quo. ii,& Hie
aamuolocuplerem fieri debere. Quis autem hoc eventurum non vider„fi reliqui ronymi zũ
elanaam. 11 1271
do Ar 4 Kuatus Chitatibus Imperialibus pro libitu imponerent Collectas. Probatur idem amb. den....—*....
Aeehockormulä juramenti Friderici I. Imperatoris: In Chriſti nomine juro, non ſo-
ll Len. eadt. 1 1. A e 8 2 4 2 2*„ „ee Tum puncipum, ſed& Civitatum confilio negotia confœderationis& Collegii U- Cmg.. varh latzerltatis,& quæ omnes& uuiverſos concernunt, tractanda eſſe. Sic& Günthe-
arusinligurino 16.1. prodit, Imperii Civitates, ad Imperatorum quoq; Electionem
i lerta leolim, jnibiq; jus diſponendi habuiſſe.
ſin tt Exomni regione fluunt ad publica Regni odachu Commoda:de ſummis agere ac diſponere rebus Pns PBradà ratione parant.—
tin tpaulb pöſt:
i däirſaun ſeauae Dutts; äubäudh 2aluaant Jhkahhſ Pediore, cui tanti Regni tribuantur honores, en Saxones,& quorum Ripuaria nomine tellus, e Jen ka Veſtwalia; Vrbes,& Norica rura regentes, elr aih Alobregumq; Duces coéunt.—— aliheegtiterüm
erd aun Quaq; ſuos Vrbes huùc direxére potentes,
m bſ Claraq́; Teutonici cojerunt nomina Regni. eoll
tengſd is ſeu Fiſci jure tractatum fuiſſe prodit, ac ait:
10 bhi Hac Ligures ſaero tribuerunt omnia fiſco. ſtumſſ Haæc,& ſi qua pari fuerant obnoxia Iuri; cabnen t. Pralati, Proceres, miſſisq; porenrib. Vrbes; vid eru Libers Romano liquerunt omnia Ragno.
tenrn Hia Rudolphusl.Imperator, fllio ſuo Alberto, eæx communi Principum& Civita-
nach benant/ bekenen offentlichen mit dieſem Abſchied/ daß alle vñ jede Puncten Comit. hi..
4 Willen vnnd Raht/ alle vnnd jede Articul nicht allein pflegen vorgenommen/ ꝛad. c. 6,„.
1 uidernanch beſchloſſen zuwerden: quidni omnes Status voti deciſivi parricipes 76. Spring.

De Jure& Imperio Imperialium Civitatum,
uſtriam conceſſit. Gerard. de Roo. Maximè hüc conferunt: AGakrä- itiorum, ſub Ludovico Bavaro, ſuper injuſtis articulis Papę Ro- mani, celebratorum: quæ habentur apud Goldaſt. conſtit. tom. 2. fol 91. ubi interalia ſequentia referuntur: Tunc quæſivit Imperator de Civitatibus Aquenſi, Auguſten. ſi& Uberlingenſti,& aliis ſadeſfent? Et dicto, quòd ſic;dixit Nunciis Civitatum, Vos audiſtis deeretum& conſilium Principum: Vos igitur Nuncii exite, nobisq; veſtram deliberationem referte. Illique exuentes, diuq; deliberantes, ad Principa redière,& per Civem Moguntinum de mandato omniũ taliter reſponderunt: Do. mine, Civitates adverterunt, qualirer Papa cum articulis ad læſionem Imperini. titur: Et cum Civitates non poſſunt ſtare, niſi cum Imperio,& Imperii læſio earum ſit qeſtructio: ſi Dominus bapa in talibus perfiſtere vellet, nos inſiſtemus omnibus verunt Domini Principes Imperii. Et quærente illo Civeà Nunci. Nunciis dicentibus, quòd fit: Imperatox grates multipli
38 ¼ tum conſenſu A cofurtenſium Com
viis, quas cogita is, ſiita eſſet'omnibusq́; ces referens,&c.
Reſbonſum 8. Portôé vero chm Sratuum autocratica Juriſdictio ex eo provenire dica- lurus in cau tur: quõd immediatẽ Imperatori ſubjiciantur,& pro membris Imperii habeantan
ſa Fried⸗ Liberis proinde in Germanià Kebuspublicis, Collegio Imperii Statuum adlectis berg pun- ſuam in Civitatem& diſtrictum, ſubditosque ejuſdem, ſuperioritatis& terrttoni (o 2. Gail. axioma, æqué ac principibus aſſerere non dubitarem. Quamvis enim hanc lenten. 2.06. 57./. tiam noſtram, Aulico- politici quidam,(hoc eſt, qui Civilem ſuam diſciplinam al 7.& lib. 1. Aulæ genium Auramque accommo dare ſtudens)& inprimis Andreas Knichenn d. pac. publ. uno loco, ac axpreſſo in Velitatione apologeticaà,& Epopſi, oppugnare coneatut, 6. 6. nu. 11. eam tamen veram firmamque eſſe, perſuaſum mihi planê eſt. Et quamyvis diſſenti- ut& de ar- entes, Jura Territorialia in Civitatibus nominetenus Imperatori„ tranſcribantch reſt. c. 9.n.. tamen hoc tendit, ut Principes vicinos, in diſtrictu ejuſmodi Civitatem, eaſbich- Thom. Mi- paraſſe, faciliori operà ſeu tirulo magis ſpecioſo aſſerere queant. Nihil uuncti- chel de ju- cam, communem pro nobis ſtare opinationem, vulgoque de Civitatibus Impetia- risd. tb. 44. lib. idem quod communiter de Principibus pronunciari: eas nempè in ſuo tetto- lit. g. Da. rio tantum poſſe, quantum in Imperio Imperator. Sed lubet magis aliquas prodi- D. Bocer. cere rationes. Imperium haud ſolum ſuper Principes, ſed& ſuper Civitates eſt tan traßt. de ju- darumaut dicit Petrus de Andlo lib. 1. cap 6. Et nempéè membra Imperii ſunt Cirita- riſd. cap. 8 tes, claſſis civitatum, unꝗ cum Ordinibus Principum& Electorum, Imperium po- eu SI. E&c. liticum, veljus Majeſtatis Reipublice Romanæ, æquê ac alii,& pro in diviſo repta. Gtenee Kütar. Nomen ided hoc Sratus Imperii(vellmperii Civiras Jhaud inane maguat ectis, que Principis Imperii( Reichsfuͤrſten) eſſe decet. Cerrè Civitatibus haud nudt cap 4. nu. nomén Status ceſſit virtute ſudamictum venit, ornamenta ac jura ſua ſecum ts. 24. Gc. hit. Ac Status eſſentia( præter ſuffragii ferendi jus, ur modõ dixi) in eo quoq; coni
6ν—. 3... 4
Ampl. ſiſtit, ut Cæſarem in füo territorio repræſentet,& tanquam Imperi membfum,
Rutg-Ru 4 4 aut atthias d
ban de de dNen 2,B2. 5.2,4. 2um 11.&ſeh Paurm de jurie lih 2,0 Al aunnen Matthussi phani tract. de juriſdict lib. z. parr. 1. cup. 2. num. z. Varemundus. 2. de fa derib fol. 19. Apol giAm ri Imperii, Ci vitatis Spirens in Camerales, f. ⁷. Sipio Gentilis, lib. 3. de jurisd c. 22. gixt. de Reg. 4 1. 82. Caſt Klacke, diſp. de collect th. Io Cluten. in faſciculo rer. quotid th. 27 Ioh. Daurh. in ha Tee Encycl pœdia, lohan Dauth. nior in diſp. qua Tom.⁊ jur. publ. inſerta, qu
e Vni veſit th.19 Caſp Ziegler. 8 2 Krega.in limi: n.4z Ee fol,57 G 5. Tandſaß/ wonaluſ 13 203. Gc. Egoir. de juri/dic. quaſt. 17.
—— f
277. 1. Bruningie
Mcif
74. ere kok Klarieruieeg o
1 6 N
da KHenmmeo
erinwsctemm guoe
vairernnun cor
axvade conpet ſus!
10
o0 rhb
eai tautoerencumſu 9/. Meslim(inites, ſ P fderun Eante Rr
Hani por lderem
aun glewin aſen
Helnakegala ſem pe
ttam ac mutom, 4 herv mittunn ie geccrcbtius ke du.
hars qnidemina ſebosauſcrbit. htredt autema paacipla politin e ur lonare enonſin
an
ilk
Il Ue, 4 (
ſel llitas im bassftrſtliche itnjot habe 1 dnumin Dnaci 32 Ne oder her
1nl. 17. 47f. c. .
n
arrulam acc ſͤ doa lded cc 3 8 üirerl durer, qui I ArſerbusRes. hne.
— —— 8 85

D. Chriſtophori Beſoldf.
k P 2 2 · rial pr opria/
8 urehetdeeminenwir) jureq́; totius. rætere: Civir terInpedis ſe to ia Te COg 1 abenter-
ttoria habent, 241 recc gnol cun aben b
5 oadu eruak azodjaincadkaitg 182 erioritas eſt; die Ca inds⸗O⸗
.
6& Jus territori d1 de t. Cui enl im Terri t01 rium competit propriè ſ umptul n(putàâ, ut Impe 3Bk-11 Sta- ua ihe m uoque competl it jus Terrirorio cohætens. In pace Conſiant x mul üa hn kegie& cautocraticum jus Civitatibus triburum videmus: idq́; non unſd 4 5 Italicas ſolum Civitates, ſed& jam tum ad eorum norm uhnt khd Germaniâ fuerunt Et ante Rudolphum primum(à quo erlb bertatem habent dlona resm non libere magis Lombardicæ fuerunt Civitates, quäm h
n Lchmann/ 5. cap. 106.) 1 w lngen les, quod&r docui in diſcur J2 dejuriadit. a. 17. Accedit quò d Germanica
nüihs Cisitates, cu mplura Regalia, jam per multa ſecula, ſine contradictie one habent:lm. rinig num nempe merum ac mixtum, plenarium benefici umReligior zcontr
2*
dog tem fœdus„MS.6. obſer v e mittunt egatos,& Bella geſſerunt ſæ rpigims rum L
aatisſueinimicis; nec cre cbrius: aliud in hiſtoriis invy enitur, qu⸗ am der Staͤtt rae Friegvud Buͤndnuß. Mhen Dn. Bocerus quidem in trad. de Collect e. 4. num. finali, ſuperioritatis ſeu idrn tetitorii jus, Civitatibus adſcri bbit: improprié tamen id appellari die hohe⸗Lands⸗ nud züſtliche O brigkeit recte auvem vocari die Cands⸗Obrigkeit/ die Obere auds⸗ weana Her ligkeit. Sec d qui principi ia poli itica guſtäru nt, ignorare non poſſunt,] jusp princi ci
9.
6 falenonhicà Principe, ut Mo narchà, dici, ſed a Principis Jure: quod etia eſtin De- nütaſte mocratl, quamvis idnon fit penes unr 1m, qua de re quoq́; infrã num. 10.Agam& de Vng he n ſidetur pugnandum eſſe, quia cu: m Dauthio in Eypotypos- dicere quimus:
8*5 84
augi Licet ha to, Comes, vel Ci ivitas immediata,& vocem Imperii deciſivam habe ani nich nonpoſſithabere E. Landsfuͤrſtliche Gerick hibarkeit(uti ſpecies funr dil ſparatæ e) in lninge ſuogeneretamen eadem jurah aber qua rincepsi in propria ditione. Et paulò po ſbean. rk lludſummum Imperiumin Principe C Tandsfüͤ rſtlichꝛin Comite Graͤff! ich in. eCiuh ſitate Staͤtt ich Ober⸗oder Herꝛligkeit vo cari poteft Fateor cum Dn. Cluthe- svemegi nioali isque in gyllog. theſ. 27. lit. c. Civitates non habe eperfonallaJ Principum mgad 1a. kenempe quamvis tirulum ac dignitatem, P ſ
ſopeoien comirentur:ſedtame: nnon ideò concludi poteſt, Civitates non habere realia Le
rſonalia quædam privilegia con eChe
bralnnä titari ſura Ab iſtis etenim diverſa ſunt ea, quæ cõpetunt perſonæ: lla quippi Prin. 1
2
1
dor nja uogiuds ſe⸗ Luanru⸗ 4 ui erritorit um jee Ju ra Terriroriinon habers 3 18 n
ſauine hraa af. 3.num. 34. die conten abſo num haur eſt, ali iquem kabece Coneirats. Citinnſ Wlanen non eſſe: quia eriam jura regalia, ſine titulo regali ſubfiſtere queunt.
ner ſ ſs h
9 4
6 acſtt UndeAndr. Barbatia conſil. 71. num. 3. Vol. 3.1 ſcribit: Etiamfi fquis Comitatum non
1 iiſu habeasleuregalem dignit atem;ſi tamen habeat caſtra& loca, in quibus regalia ex- unlhs⸗ ercetet ex quo forté ad eum ſpectent pœnæ,& mulct ctæ)eſſe nihilominus de ipſo,& ’. Caſtris, ac locisi ipfius, non ali ter judicandum; quam de Ducatu, Comitatu,&c. hun;s Erquoſatis conſpicuum eſt, nihil titulum hic operari.(add. tr. meum de Appel- nR lat, 4, 2. ſes. 3. abi monftravi, Regem vocari ſæp bE qui monarcha non eſt,& Du- alsue tem qnandoque nominari, qui pleniſſim um ha abet dominatum.) Et quoque quõd fe Comitis aut Ducis nomen ‚miniméhanc ceminentia largiatur ſed ſubjectio poris rus gugte immediata;pariter exeo luce meridianà clarius eluc quia Comites mi unicipa Landh” les,(ut ita lo quar)ſeu Landſaſßi inveniuntur. elia iridem Duces acPrinci- Ccc pes

————
3 es ſunt mediati, quos non pu II a,adinſtal noftratiüm habetesſe
hue non Principis aut Ducis nomen, ſed Imperii adjectio(quia Reichsfuͤrſten
. 4.. 4 ⸗ 13 1 1 It Reichsgraffen/ exiſtunt) jus Principis territoriale præſupponit. 1. Toh. Georg 10. Sanèé liberæ& Imperiales Civitates, ab ipfiſmet Imperatoribus, Nobiles . 0.. 3.— 113 r 3 Bechtius ac nobilia ſacri Romani Imperii membta 2p-Miraprdr 4 zndicans tr. de ſecur. richts/ des heiligen Reichsſtatt Friedberg⸗S tand/ Regalien/ ꝛc betreffendt/ pans
athor gruͤndlichen Bo⸗ .. z. perſchild dag iſt & ſalv. 1 punf. 5.nu. 4. Cingulum ergò ſuum militare habent Cjhren Heerſchild) das iſt
161. num manifeſtéè conſtare, ait Johann Dauth Junior ix füuã diſput. Tom. 2. lur. hull inſertà, quaſt. 1. à princip Eædem etiam ſanctæ& in violabiles vocitantur. In ſſe cie namque Civitatum Imperialium ſecuritas elucet ex Reformationelmperata ris Sigifmundi, de Anno 1436. qui eas, non ſolum die wuͤrdige Reichs ſtaͤtteappet lat;& libertatem ſuam à Chriſtianitate habere dicit: in der eyitlichen Reforma⸗ tion.3. v. I. verdm etiam expreſsé eaſdem indigitat Heilig, in der Weltlichen Re⸗ formation/ c. 10. Sanctum autem auctore Martiano] C. eſt, quòd ab injurid homt- num defen ſum atq; munitum exiſtit,. 8. in ꝓr. D. 4 rer. diviſ.& 2uat. Qodfars go conatu violare attentant ii, qui Civitarum libertatem„jura ac privilegia, qu? vis arreptã occaſione, quantum poſfunt, imminutum velb eriam prorslis aoln eunt;earumq́; Cives, tanquam Ruſticos muro induſos 1 alto ſup ercilio deſpectan iisq; injurios éinfultant: cum tamen nihil æquius ſit, quam omnes 3 ſinguloslm perli ordines atque Status, ſeſe invicem, ſecun dum cujuſque gradum diguitats & qualitatem, pacis publicæ conſervandæ gratiã, comiter atq; officioséobfernte humaniterq; ſuſtinere. 11 Miniméergô obſtat, quòd ogganniunt nonnulli„Civitates Regalium eſſe incapaces. Quippèquemadmodum populus liber, etiam in Dem ocratico èt tu, aut in Lao crarid, ipſa plebs, jure optimo habere poteſt Majeſtatis Jura zela ſi ibi Nobiles non fint. Imé ignobiles, Nobilibus imperare queunt: utim Helie. tiis uſuvenire videmus. Ita pariter Civitas ſuperiorem recognoſcens, ædusac Map- chio, Dux, Comes,&c. regalia ut obtineat, impeditnihil. Quu eodem ſmſuxaue lius verbus proponit Caſbar Kloke, diſput: de contribut. rheſ. 10. Ethocidem eſt, qu Dauchius in Hypotyp. ſed. 4. extruere conatur generalem Principis definitionem,
7
1
7 quæ tam Civitates quàm Barones, Duces, Comites,&c comprehendat:quodone
ſuprà na. 9. dixi, Principis jura adſeribi quoque iis licere, qui Principes non en ſtunt. Nec puto inveſtiturę ſollim vigore, territorii illa Jura Principes habere: qui- Pe nonomnes Principatus Feudales ſunt, ſed in dubio allodiales præſumumim Sixrin. tract. deregalib lib. 1. c. 4. nu. 63. Ita ut iterum cvncludere poſſim; Tertiun hocce Jus Territorio immediatéImperatori ſubjecto inhærere: inprimis ſipo 6 lores membra Imperii, univerfalisqueillius penes omnes Status reſidentis Maſe ſtatis„participes exiſtant. pdhi Sail. 2. ob· 12. Quin imô, ſi Civitas Imperii certâ lege, pacto vel conditione, ſäb Jerv. 54. n. ta alicui Principi ſit: aut in eã Princeps Jura quædam ſingularia(merum pmaln 10. Bocer. perium, vectigalia; ſalvum conductum; den Forſt/ vel fimilia) ex præſcriptiont de collec. vel conventione habere comperiatur: extra eam tamen conditionem arqueſi 4.4. n. 47. ra, iſthæc libertate ſu, jureque quodut Imperii Status habet, placidé frui pota E /az. nec ipſum Territorium aliaque Regalia, Principis eſſe cenſentur, Sic in Gosn
cond. heſ. vnderſchiedt der Ritterſchafft/ oder Nobilitet Quo d privilegiis Cæſarum§axo.
Ntrit
4
4* lru duxda
rinb ulſna usc⸗
ennckcmtnanis nadkewogdecoben
ruum hlathdc ver 110
9 m r herarcerarato ldi
8 rüiin deLunds lheſt reletuam Lrbſ esuame iyplicat audtiunn db ot: cettup enim e iegbelheram, Ky eruntanen Arc tidas ſolrefen
r ſalden wir f a erwrud hole mwater Hewonde! twen:accitca
11 8 3 9 9 54! 1 halahadeatſere n
4
dauet, plenaqu a eimui Canft 4 7.
⁵
6
enltsin oci
d amaune ſf.*
Aalnc ellet,* Rrales parr) am Eders 4 15 Uden 21 tant Lahtuls ado aig u Cdulimog 27 donem; 1
450 9
her⸗ Alocns Wamele di
. ſ.
⸗ Wac. enal⸗. Relales
Woer
Gantec 4 eellunt

D. Chriſtophori Beſoldi. 387
Ä Dux Brunſvicenſis inſignia quædam obtinet jura: licet ealImperii Civitas libera Srν us A⸗ t 6t Ejuſmodi quoque conditionis fuit Noriberga zcum in ea Marchio Brandebur- Regal lib. f. 3 4 Burgraviatum ſibiadhuc vendicaret: ut& Magdeburgu m, in quo Dux Sa- c. 4. nu. 82. ean hen ſmiliter Burggraviatum ſibi adſcribit. Sic& ex jure Adrocatiæ, Schutz vnd Cluten. in
tie 4 vmsgerechtigkeit; die Landsfuͤrſtliche Obrigkeit non poteſt induci: licet di- Syll. th. 27. A Oberſte/ veletiam Erbſchirmheren. Ideoq; Dominus pro hiſce, tan- e. ad ſin.
h
1 cantur die. ⸗ 3 1.... P 4141—
r uamſubditis, in Camerâ ſupplicare non poteſt. Què præj udiciis Cameralib us ro- Mavth. Steph. c. I.
la PoraDn. Ruland deinterrog lib. 2. c. 3. /. 12&/J. Imô nec homagium ſemper ſub- 1..... 8 I 64 11111 4¼ ⸗„ cit: certum enim eſt, Coloniam Agrippenſem illuſtrem eſſe ſacri n. 31. E&ſeq.
liberam,& præ aliis, ut ſupra deductum, precipuam ac no-
.
1
—
1 W ecionem indu
die! Pomani lmperii atque nn pem Civiratem: veruntamen Archiepiſcopohomagium præſtat, cujus verba ex Rei tatutis Colonie aßbus, fol. 8. referre lubet. Dieſen Tag hent/ vnd dieſe Tag all/ vñ
ſten zundieſem Tag fort/ hulden wir freye Buͤrger zu Coͤllen/ vnſerm H. N. Exrtzbi⸗
erd bofen von Coͤllen/ Trew vnd 5oo. dzu ſeyn/ als lang er vns helt/ in Rechte vñ Eh⸗ dlg ren bey vnſer guter alter Gewonde/ die wir vnnd onſere Vorfahren herbracht ha⸗ V Hagenawenſem Civitatem, vigore der Land⸗
..„.„ 1⸗—. 13 ben nc Lic pariter licetin: ac circa nſe re Iſtriaca domus; non minùs tamen ea
aaegnigg. vogttey/ multa Regalia habeat ſereniſſima Auſtri⸗ perioritate, ut dedaucit aus-
1
daunn l
m nan Cuitas laperialis manet, plenàque in cæteris fruitur lun
er t 21. 2„1⸗7 ue,„ C
Decn s porConſilii, de Auguſtand Confeſſione pro Republ. Hagenawenſt, ſub qusſt. in 3, in Gm- 3.. 2.....
aasae phorem. Suß lication. Tom. I. part. 1. tit. 3. 0l. 266. Idem judicat de Auguſta Treve- rriander, in Annal paſſim praſertim fol. z 28 ut& de oppi-
403 G 8 3* ⸗. de lade 1 rorum, multisq; urmat Rytla 2 Chriſtian. Lehman/ aceriam auctor Reſpon-
3
chene do Friedberg’probat multis in locis, A hacdereſngularis.
„Cenan 3. Dicendum nunc eſſet de Civitatibus, quas mixti vulgò ſtatus appel- Adrianus rinDeanea lantquenempélmperiales partim, partim ſunt provinciales. Dicendum item re- Iunius in läſnſtt Kat dejuſticià Hanſeatici fœderis, Vandalicarumque Civitatum, quæ magnam Batavis uemtn partemnonmeré Imperiales, libereque exiſtunt: ſed cum ea ſingularem require- Hiſtoriã, c. noſcrzat renideantur diſſertationem, tantum nunc in etymon voculæ Hanſſe inquirere pla- 9. fol. 72. Lune cer dun rideam etiam doctiſſimos id velle, ut Hanſſe/ quaſt am See dederit huic 99. Rei- Fthaalt nominationi originationem; quod etiam ampliſſimus Rutger. Rulandus cenſet,& ner. Rei- rnchüten nominatim häcin parte à me ſe diſſentire ſcribit: part. 2. lib 5. c. 4. n. 56. quod& pla- necc. in pro cet ehnero in verbo Hauſſeeſtaͤtt/ ubi dicit, Hain: Haſſee: Sehe vnd Anſehe/ oder leg hiſ. lul.
—
mnrthe
nüihs am Gehe Staͤtt/ dictas eſſe, quõd maxima pars earum mari adjaceat; undé Anſe⸗ tom. 1.c. 3. rntfse heſtaͤtt/ Klitera H. euphoniæ gratià ſucceſſu temporis adjectà, Hanſeheſtaͤtt fue⸗ fol. 25. oösn tintadpellatæ. Verum huic opinioni nec nunc aſſentiri poſſum; ſed eaſdem potilis Iſaac Pon- terub abantiquo Gorthico verbo Anſt/ denominationem accepiſſe puto. Vocabulum tanues lib. z. rererumn autem Anß, proprium Gotthici Idiomatis(quod Teutonicam fuiſſe dialectum, orig. Fran-
dn extca controverſam eſt) multorum teſtimonio denorat eos, qui cæteros morta- cicar. c. 8. les, fortund& opibus antecellunt; Heroum& Semideorum proximi conditioni, lib. z. c. 1. rcleantie elitumanxoruis terminos egreſſi: undè& vernacula noſtra ‚additione a- fol. 18 1. lara ere lanſds olim proceres nominarit. Quin& nunc hodic in Helvetiis.
la a den. ein die n anſſen/ Nobiles& optimates, aplebeque factionem diverſam fo- ondiunc Auſi n hellanrur. Indeque Hadrianus Junius etymon Francorum dedurir, Fry e,hdh Blidaf Freye Hanſſen. Lic& Franci; in iAnſuarios ac Salios dividebantur. rur 96 1s etiam Anſibariorum meminit, quos ꝗ uidam interpretantur Anſi buren, ſeu Ccc 2 ut nos

— 1—
D 4 2— 38⁸ D 8 are Imper. Civitatum in Ilmmutanda Keligione,
ut aos loqui zmuan ur, freye/ fuͤrneme Bawren. Nec ambiguam, indè nata nomina, An. ſegilus, Anſ ſgarius&c. Parirer idcirc Hanſſe Staͤdte/ Urbes præcipuæ lunt, Ur. bés negotiationibus, opibus& cõfœder rationibus potentiores. Non excutiam hoc loco, quæ adfert pluribus, ſed nimium infirmis conjecturis, Goropius Becanusad oſtendendum; Angrivarios, eoſdem cum Anſibariis, eſſe: nec etiam quòd commi. niſcitur etymon frigidum ſatis, Hanſeaticæ ſocieratis; ab 2 Anſie Germanicaà voce, qu SSſpie iio notat. Verba tamen ejus non pigebat adjicere, velfidei ergo: ita n.a hab ent, Eaniee,un lib. z. Angrivar iũ proximi Chaucis majoribus, olim ha abitabam &Viſurgim, Longobardis inferiores; qué ſit, utillos eoſdem cũ Anfiba.
Inter bim&v 2..
riis eſſe credam:& Tacitum Aiver itate nominum decept um„diver fos p OPulospb- daiſle.Et deinde lib. 3. Frequens fuit inter Principes Francoru 4 natggs mẽ; Quo
9„ nat 5 1 3 ſocietatis obſes, vernaculi snoftris denoratur: G uia 2 Anſe ſocietatem hg 1a4, 20 An⸗ ſie⸗ 741 ditod eſt rel ſpicio, vel rationem enjuſiam— quãpiam;? gerende es Germanicæ in mercatu, co lancderads Anf ſee Staͤde en, 1
8 1 1 ⸗ 31 17 8 tates vocantur. r. Giß verõve VG 1Giſel obſest ALIT„Hacter nils llle. Cum quo de
———
SSRAA R III II C L
DEIURE IMPERIALIUM G 4 N A Pr
L M IN IMMU Pa NDARE
10 NE, D. CHRIST. BERS.OL. DI.
5 1 5 CVy RS§. 79
9⁵
3ο ligionem Sriore,pa ar iterut cæreri Status, mutare queunt: Lri errrahes
Catholico-Romani; qué in ſentumn zpu Oom pilarorem dncnire riPn præ judicio-
rum,§.: vitas Impe rialis.a Mekor chu idam Cameræ anonymus, ita cenſet: An Cyi.
M4. tates Imperiales hactenus Catholicæ, poſſint nunc demüm mutare Religionem de
Principib nunquàam dubium fuit: de civitatibus a. Imperialibus ſeciis. At verò con trarium ſentiunt alii: bac cc; de Aubitatione conſilii elegans Reip. Hageno wenſi dati qi e*r 4 4)e* 54* 792 7992. 1 Syr Porese Jupplic. kärt. I.71t. 3. de ralig. f. 264. rn alentit Rem
B Prunnin⸗ 5% 4 , e,. )t. 26. ac iildé etiam adſtipulari me cogit(.) prejudicium q quod extat inſigneiit
4„
Symp phor kemate fupplic ationũ; tom. 1. part 1. Vor. 2. f. 211 col 2. ub di per majorain plen
8
Senatu concluſum fuiſſe refertur: proceſſus adflictæ cuidã AeL, x eriam poſtäu- 3 69 aſtanam receperat Confeſonem ‚dece ernen dos eſſe. S. Febr A.11982.0
Relgionis rerlaneereremn ue carea tis coarran- eram
§8 Be h Tcher. Reli⸗ igio on/— nge lönegehem 13e Das nachma wanffrichten werden/ ꝛc. 2. Ethocelt quodaliis verbis effertur,& pro vulgatiſſimo axiomare hod ern 4 4.
e var iis uns ver] Ascieb.(quæ rom. 1 juris publici, Hano via edito in/antt
omnibuslibetam
V JGcite
rdtar Aelo hgan l. i
9 mnfak M rinal Klem elſe
4
e hen layuai,s
argere ntant b 6 Schahes ecd Acl diorcameral 8 d 1 kriuxheſ ſe Aron labeant die hennemnul Molczzluc Kc⸗ ſenerinn athe rerit biit ored
l
ain der* der.
bipe onlmila conen gelle hec a mraloul bde rra keuge 1 heudw erdt die in 1W A lche Rn
Kn Reichvan dige Na ichsſ 2
Sirnichnt a I ſenddes
aluteform 8
— n vir equnt* 44
*(ſe an Elent— 4* 18 Nars, 1* 5. 8 1 alwellt— eda vi, 4 AlcIT* LAn

n D. Chriſfophori Beſoldi ,8
dere
8 futis ren ditatur; Religionis ſc. mutationem promanare ex immediatà juriſdictio:
un ne, e,& radical jter etiam adnexam eſſe juri territoriali, Faurm. 2 Ade jur isd c. ult Jub.n.
sacal: 66 f919. ad ſl /Q4. Petr. Leopoldi, apud Arum. a. ſcur· Weee r9 24.. 3. Hocveròo us competere Ciritatib. Cæſari immediatè ſubjeclis; unanimi propè ſen-
cetang ritorll 1 tertitoriij 1 lici Doctores docét. Acſt narü parti ium udio oce xæcatus manifeſtõ fuit,,
iſtem ſajuris pub gatus Adſefſor cameralis; qui apud Compilatorem dub.&r prajudic. Cameral.
Ne a alle?
— in ſe quentia verba ſerit bit: Semper ego fui in illa opinione, quòd ci- loge- A nnrelnheriales non h Habeaut die Hohe⸗ Lands 31 färſtliche Obrigkeit; ſed quõd illa d düin refideatpenes Imperatorem: multi d; alii Catholiei mecum: tenuerunt hanc opinio- dri a nem. Attamen. Cathol keiaui ud& con rrarig maſlerant it rciritate C Colonienſi; adeò euun, aöduisthoci Nlsconceasatur.C Cat! holcam ibid erreonſer vare R elig bloonem, nullo dgenand modo poſle putent:& ideO vI80 e dieſer Xandsfuͤ arſtl Bobrſgte t Fiſcum in hac täden enitate cõtrakæreti cos cor Gheberugrwae 5peſceren 08. Conſultius tamen fa- A cerent, fihoc fiſci jus, ſibi per Imperatorèẽ iicärerwnt.:ne aliæ civi atesilien ee⸗ füeia ſequantur, conſimiliac. cdutra Catholtcos tentent, quod hi contra hæreti- — cosfacere ſolent,&c. Sed hec alibi latits refutabuntur: nunc id fac clam Prc eſders get-
am laut mei szverüm auguftis Imperat dTiS igiſimüchi verbis, qui in der ₰ ieforma⸗ I Tlon/de 4n.14 36. de lm erialibus liberis Rebuspublicis, ita notanter eſcribit: Die 1 Naics aͤrt ſtehen geſchriebe 13 Heilig do aüjhnenwa rdt emp ohlen alles re Loht wud ND A Genlche Sel igkeit/ ond wardt di eChriſtenheit durch ſie geſter rckt/ vnnd wurden I. ünes Ger ſtliche vnd Weitliche Recht empfohlen/ als dem Key yſer das Reich: als ſienoch beutbey tag/ dem 190 Reich verbunden ſeind/ bey BEyden v ond Ehren zuthun.
intbah die Glder/die an dem Goͤttlichen recht nitweichen ſollen. 3h habtewer Freyheit ſe, hrwirta vonderLhriſtenheit: Ik br ſeind des deingen Glaubene s beſchir! r/ rechte Voͤgt/ ꝛc. lueunt:n, 3. Porrô ergô in caſu retormaname ligionis, non opu 1s eſſe videtur; ut Cæ- ittitubNi ſareællajeſtatis aſfenſionem priüis impetrent Sivitates. Fruftranamg; Precibdeim. mCancriän hhanannod ſure conceditur cõmuni, lun. C. de theſaur. lib. 10. Et ubi prohibitio aymuszi nen abeſt, ibi culpa conſiderari nequit, urg l. Gracchus, 4. C. adl. Iul. de adult. Cravetra, um munrel canſa. nei jreſuponitur,n. 24. Cr conſ 63 primum qubium. n. 9. Nec quoq; ſi à Cæſa- tialiboslech rea Majeſtate Civitas, que Religionem mutare volet, mandato, vel etiam iteratà juſ- Reip. Hamn fioneimpediatur, obtemperaudum eſſe reputarem. Etenim inn iuiauroti man- nügfush aauomnevinculum obedientiæ diffolvit, Abbas.& Decius im c. ſi quando, de offic. de- uhlin, Rund Kgas. Nonitem in Principe juſta præ æſumitur cauſſa, quan dò is aliquid reſcribit cõ- ſat an tra leges fun dam esleei⸗ cum Ordinibusi initam conventionem. lrbiham 4. Uſq üezſi Meie er. utputo, demonſtrat um eſt;nullo impediente obſta- ida! autiun euloe nenoCieitates li eras velimperi iales, de Religione diſponere poffe ſed o- ndeseſeiſ Inlperæpretium nüc eſſe mihi videtur, deciſionem indagare notæ& vexatiſſimæ illius. pelha üboran. fha atationis; An ſiin ali duälm perii civitate, Se natores unanimi, vel partis majo- acutaäeun aſenſu, Religionem Romano. Catholicam(verbi g gratiârevoc⸗ arevelint, hoc cũ 1ad no renibu ubusſcu aliis civibus invitis, facere queant: aut ſigenatus ſemper antiquos rert- gℳ Rtſignet s an cives eorumwê magna pars, jure petere queant excrcitium liberum uchen/ oſean keit atæ Keligionis;hocd; illis Magi iſtratus invitus permittere cogarur: Quæſtio cin duabus maxumè, maxu mid; momenti cauſis„Coram A uguſſiſſimo Spirenſi
„1b ſ bunali diſ cuſſa, ma gnaq́; contétlone agitata fuir oli lim: Civiumſu) nempè ali quot C.
gr ztillmouis Gec 3z olo-
Er uem ibide: Ihr wuͤrdi ge Rei chsſtaͤtte/ ſo man alle Welt rechnet/ ſo ſeynd jr doch vF H 8

4
————
per. Civitatum in Immutanda Keligione, olonienſem: ut videre licet in Symphoremats ſ99.
De Jure Im
396 Colonienfium, contra Senatum C
lic.tom.i. part. 1 tit. 3 f.1 60. Er. Herm 2 acor Fobs den Abſchieden des Keyſ: Camergerichts ordinari vnd eaet, au?d. eiſitaszunen, fal 138. G ſed** multis Item(2.) Augſpurg/ contra Augſpurg: Sanpber ema uppl d:t.z. vorto 9 fol. 244. O'c clim ibi ob Calendarii Gregoriani introd uctio nem, Anno 1584. fierent turbæ;quarum hiſtoriam David Chytræus haber, Sax. i5. 26. ad ſin fm.791 cardo itidem negotii Aquiſgranenſis(vid die Relation welcher maſſen des heilign Reichsſtatt/ vnd Koͤniglicher Stul Aach durch den Herꝛn Marquss ds Pinola, ein genom̃en vnd beſetzet worden)ut& Wilenſis in vicinià noſtrâ, hoc ipſo in dubio ver⸗ ti videtur. Ac licet quæſtio ea, diverſos& adverlos etiam, nacta ſemper fuerit patto- nos;maxumê pro adfect s, cum ſimp
3 ₰ 84
rbitremur,
.
- 1..*. r lendumeſl juſmodi in controverſii liciter&candidè procedendum eſl
Eſaia Roſacor b. praci forens. c. 2 fol. 66. Erc. In
us ad hanc vel illam Religioné propenſione: Nos tamene
ifanarjten
11 117 f ben lata
rurermpisexgn.
E qusenittces uijtzun unn ilomutis9 ausferncolscirit lſetölöbindeac at eopone Chit nun Ameſcrim Ri nöminüs qui ur ridtun, 7
ſi modò pacem publicaſimul& religioſam) velimus intemeratam con ſervarezchm iarededent E primis operæ pretium repuramus, argumen torum ut acies adverſas, in capum pro. iiſuslnpeni n ducamus(quod& factum eſt d Petro Fridero Mind. I. de proceſſ.c. 3. ac etiam auctors am- teut Ftlr nymo, quem Dn. Ant. Albicium eſſeputo, Examinis editli de face Religionis ſervandan imines pſius Germaniã,&c. g. 7.)& oculo finceri judicii acuratẽ p erluſtremus. lbherſtas enr 5. Ergô qui civium tuentur partes làã quibus non admodum alienus eſtpaut hrndta wgcin meiſterus d. c. ult n. 46. ita non inarguté argumentantur:(t.) Quòd alia longeè tand bnam Coaf ſit ſubjectionis, reſpectu civium erga Senatorium magiſtrarum; q uàm aliorũ ſubd. a cher torum erga Principes, Comites, aut Baro nes, Nobilesvé immediaros. Ut ided ſicet ccred* his liberum haut pateat exercitiũ Divini cultus recuſantibus Dominis ſuis, deils liee tamen ſecus ſit ſtatuendum: quia nempè in Imperii civitatibus,non Senatus tätum unen ſed unà etiam reliqui cives, ſtatum Imperialem repræſentent;& non minus ac de. ba 5 natus ipſe, Majeſtati Ceſareæ, ſacroq́; Imperio immediaté fubjecti exiſtimétur:chm* oniciſint eidem obedientiam atq; fidelitatem, ex more juratõ pro mittant; Es ſeynd auchdie 8 mnener gemeine Buͤrger/ Reyſ. Majeſt. vnd dem H. Reich mit Eyden vnd Huldigungs— , ut plurn
geluͤbdt verbunden. 2) Quamvis cives ipſo actu, haut poſſideant ſenatoriam dignl-
4
tatem;po tentidãtamen eandem habent, dum per liberum electionis votum, eatun: Mkenes en dem capaces eſſe queant.(3) Cives, qui ſunt extra Senatum, potiſſima videntur paps Planspar§ civitatis.(4 Declaratio deniq; Divi Ferdinandi Regis Romanorum ſaper promd elnonüftit ganda Religionis conſtitutione, An 15.55. 30. Auguſti facta(& quæ extat apud Gi- ſüderatione man. Symphor. tom. 1. d. tit 3. fol. 16 1.& Dn. Goldaſtum, tom. Conſtit.f. 288. ptock Aüderogzi V vibus quoq; gnaviter propugnat. Et nempè incolis Imperialium Civitatum lber wuöogi, tatem tribuit Religionis exercitium inſtituen di;verba ita ſonant: Daßjhr Roͤnig Muhuus nal, liche Majeſt nach geſtalt der Buͤrgerſchafft vnd Einwohner der Frey⸗vñ Reichs un— Staͤtte/ billich vnd gleichmaͤſſig zu ſein erachte; In erwegung/ die Buͤrgerſehaſt eca in den Frey⸗vnd Reichs Staͤtten/ alle zugleich vnd ohne Mitteldem Roͤmiſcha aü npen Reyſer vnd Koͤnig/ vñ dem Heiligen Reich/ ſo wol als andere mehr onterwerffen dlimri— Vnd ſo nun andere Reichsſtaͤnde/ die alte Religion/ oder Augſpurgiſche Lonftt nnahe ſion zuhalten frey ſein woͤllen/ daß ſolches den Buͤrgern/ in Frey⸗vnd Reichsſta Pponröſe 6 ten/ auch nicht wol verſagt werdenmoͤge. Iu erwegung nit wenig beſchwerlichwe nneu re/ daß der weniger theil in einiger freyen vnd Reichsſtatt/ ſich durch des mehra⸗ 6 Aän 8 4 theils Stimmen im Raht oder Gemein/ von ſeiner jetzo habenden alten Religiat eenzedd der Rirchengebreuchen/ zu der Augſpurgiſchen Coufeſſio eherwiderund aaaneſ ode ig hen/ zu der Augſpurgiſchen Confeſſion/ oder herwidet aa deßts A

9
lunnai fl6 ſunna maue mAnoon d hfn. udesſei digynnn
oin dahir
rlueron Nostun le wir doſen in iime am auihnn nu enu
lienusch li lone naltcli .Utici nis ub denatuii n minb- dſtiwän ſeynde d huh atorane votun aviden Loperne extatnuc f lwiruun weiie rerf Vinan en N viterhe gſce⸗ dNeit ſchrent
dosn
ſten herme
0
—
D. Chriſtophori Beſoldi. 391 zonſoſchet Confeſſionoder jhren Rirchengebraͤuchen/ zu der alten Religion drin⸗ gaulaſſen muͦſte/ ꝛe. 2 r
6. Nectamen minüs prægnantibus rationibus roborare licet Magiſtratus ſeu genatus partes: in quas etià ſecedere videtur Friderus, ſuprã d.I.eumq; ſequutus Pe- nus Sytingus, diſß. Ae pate Relig.th. 41.& idem ſub perſonà Juſti Springeri, tr. de pace dalg 10 J. 99. See.)In multis quidem differunt ſubditi Principum, Statuumq; ſi⸗ iium, Acivibus feu incolis civitatum: illi etenim nunquaàm in Principis& Domi- vorum ſuorum, hi verõ ſubindé ad Magiſtratus&Senatorum dignitaté evehuntur; Rcalundé niſt ex corpore Civitatis Senatores peti vel legi ſolent,& c. Viciſſim ta-
ain multigetiam,& præſertim quõ ad obedientiæ vim, conveniunt Civitatũ& Nncipum ſubjecti: nõ minus quippé Senatui cives, quàm ſubditi ſuo Principi, ob- mnſetate tenentur; tributum, vectigal,& munera alia, ſive ea patrimonialia, ſive⸗ ekonalia fint, præſtare debent. Et proindé nec in publico Religionis exercitio ad- onando, maxumi illius Imperii partes, cui Religionis muratio adſcribi ſolet, ullo juelbiſumere queunt.(⁊) Etſi craſsé populariterq́; loquendo, nihil aliud Univer- ſserittat, quàm homines ipſius Univerſitatis: ſubtilitate tamen, fictioneq́, juris, auicamperſonam Univerſitas repræſentat. Ac ideò minimé procedit, ſed pura puta ciahllogiſtia: Imperii Status civitas eſt,& eo nomine, vigore Pacis Religioſæ, ex abiratulibero Auguſtanam Confeſſionem amplecti, ejusq́; exercitium inchoare potet Eroò etiam ſinguli cives, eorumvé inſignis aliqua pars, tan quàm Univerſita- wmembra hoc idem facere queunt. Id etenim privilegiũ, isq́; honor; Univerſitatis chnonſingulorum. Univerſitatẽ verò totaliter& univerſim, Senatus repræſentat; cümpoté juriſdictionis& imperii vis, concredita cenſetur;pariter ferè, ut plures duumiis in Capitulo Canonici ſint, non tamen hi, ſed Epiſcopus, pro Statu Imperii leberur.Qua eãdératione, nec illud quicquãàm ſublevare Cives poteſt, quòd qui funtextra Lenatum, potiſſimã conſtituere dicuntur Civitatis partem. Porius enim, nonmnumero ſemper, ſed ut plurimũm in dignitate conſiſtit. Et ſic, cum(ut modõ dgiſuriſcictio omnis, penes Senatum plerunq ſit, eàq; Cives omninõ deſtituan- tnpotioridcircô Civitatis pars Senatus erit.(4) Ferdinandi Regis declarationem, glodkeceſſib. Imperii non ſit inſerta, haut multim probare poſſe videtur. Quin enlem magis ad deliberationem de futurà pace Religionis ſanciendà quàm ad Anneltetationem vel dero gationem perrinerezcum ipſe contextus, tum& dies derpta,len datum(u tvulgò loquimur) produnt ſatis manifeſté. Aliis quoq ratio- nlbusmuktu,declarationis hujtes nullitatem evincere ſatagunt Roſacorb praci forens ca 31 fl 67, 65 ror ehef,e g: 1 Pract ſo p. Yrengus, 1 ej. 41. Nea uede unand 3 pecioſa videantur, ita ut in ancipiti conſtitutus, quãàm in zaii aesenar udmü⸗ propendere debeat ignorem: rem tamẽ diſtinctione ali- bern Weln daellhudiseimie extra dubitationis aleam conſtitutũ eſt: Quib. in o cligiofi alib. lvitatibus, ante pacem hancce facta utraq; in uſu promi- d2 S10 tult, Imiis porrô ſic manere debere. Donawert Erinnerung⸗ part. 1. f1.
titaetiamj 51„— nin conſtiturione Religioſæ pacis diſertè ſancitum eſt:§. Nach dẽé aber.
V. Na j 5 4 e 38 uden aubjelen Freyen vnd Reichsſtaͤtten die beyden Religionen ein zeit Ste gvnd gebrauch geweſen/ daß die hinfuͤro auch alſo bleiben/ vñ in ſolchen
kaͤtte ngehalten werden. Auch derſelben freyen vnd Reichs Staͤtt Buͤrger vnd
andere Ei iſtii ere Linwohner/ Geiſtlichs⸗vñ Weltlichs Stand/ friedlich vnd ruͤhig bey vnd
neben

—
——
392
cives communli omnes Senatores,s rium diverlæ confeſſi
De Jure Imper. Civitatum in Immutanda Religione, ond kein theil des andern Religion Rirchengebraͤuch ⸗
Teremontenabzashun⸗ oder jhnd darvon zutringent onterſtehen ſolle. Ergô jusid, Imperii lege quæſitum habent, à Senatu tolli nequit:& Sa2ns
ad dCatholicam v.- g. inclinent Religionem, civibus tamen exerci.
neben einander wohnen/
Vindelicorum alis q́ ſmilibus in locis, Senatores, qui parten
venſpurgi, Auguſtæ maxumam Ponrificii ſun at, aduſum civium, qui Auguſtanæ addic iConfeſion Pr.
cleſie miniſtros ſuſtentan nt, aluntq;. non rarenter uſuvenire comperimus)auguſtanam Confeſſioné, qu ui ampl lectuntmt Legibus aut Statutis Per Romano-catholicos(aut E contra hexcluda ntur à Senata veletiam prohibitio fiat, ne ullorũ votis ad Senatorium ordiné aggre egentur;di Pacificationem religioſam facinus temerariũ reputari. Sicq; niſi ordinarius ſubye. niat N lagiſtratus, ab Imperiali Camera, ſupplicand lo petere licere ut debiti s proce- ſbus turbatis ſubveniatur, Petr. Frider. d. cap. 3 1. num. 18 gyringa 3, rheſ. 41,44 fh
8. Cum verò fa vore pro ſe introducto; quiliber renuntiare« ucat:erecch
etiam exiſtat juris, renuntiareb beneficio ſtatuti, in cjus favorem princ ipaliter inuo. ducti quẽé poſſe; li icet id ſecundariõò reſpice ret tpub llcam utilita tem. Ara. in.idemn. 45. Inſt de except. Rol. à Valle conſ 25 Kun 10. 28. lib. 2. Cumq; ceſl fante causa, eſui quoq deſinat effectus; ac quic quid conces Hauee cal ausd ſecundum illa debeatte gulari: per jura vulgi vulgata. 1deο: ſi cives, qui Roma no- Catholicam ant té Religis nem amplectabantur, a ad mentẽé perve enirent ſanioré; li citum quoq; cenie ci potah Roman. Catholicum abole re cultum. Sin item civiſ Catholicorum numerusts-
creſcat; non prohibirum eſſereputarem, unum atq; a m novo addicere creſcenti Religi— pro numero ovium Ecc leſiæ adverſæ, numelt etiam ac qualitatem mutare Templorum. Et ita, vel invito auctoreé der, Donawer⸗
conclado.
tiſchen Erinnerung pars. 1 J. 49. 64 67 ali 186; PoHtificiis reclamar tib. us
haut in Religioſæ pacis conſti tutionem it mpegiſſe Eslinger aſes, alia G. Reſf publens liberas lmperial 68 8 d uæ demum poſtpacem noſtræ Religioni darã eliqua 1Cao.
lico· Romanæ Eccleſiæ, quæ ſupe rerant, ſacta reſtinxerunt, aut eti am 2 nriquarun
in totum. unce o⸗ rradiſolet, Cixitars sImperiales s Auguſtanæ Con feſBonss t
E iſ.. 3.. 46. S8 12 6, u Ppilcopum velordinarius meo loctantè luicſjati 10 Kionem qu oque Eeclet
cdm hebereimrrelie aud— apiſticos s cives, qua de rea iqs irit die D donawertiſche A
formation par. 1 fo¹. 50.5. Wafehr es nun war ſe n ſo lte/&r fo 5 4
9.* S 8.
2474. ₰ 4 2* H PQlepPet ificata 5 Rlglonks Catholicæ vel R —.1.— citlum o fedion 1s in omnibus ad C ivitater mpertinentibus
1 2 2 8 —2* 8 ,½
8 Ten nplistue erit ir nuls
Annétüc Senatus, mutationem aliq ua ſuſcipere qweatznur n verò Civium beneykt
— aliquid! hic opereturiidlut jam modén. 7. dixi) abſq; ſub dio di ſtinctionisut
ctari, decidiq́; nequit. Et nempè chmmunc Keligio, Jwaalaiai onl nis ſequela aplauei (quod& à me ſuprà n.2 adprobatum eſt) a ccurato. ue indagandum putozan Senatus habeat omnem poteſtatem, II mpe tiumq́; omne, aut num ſimul penesple bem, aliqua reſideat Eminentjapoteftatis tis. H. e. perſpiciendum eritzan ad ariſtocis ticam vel democraticam formam., Civit- atis te imen accedat. Quod& monete detur Paurmeiſterus, d. cap ult. n. 48. 6 7. 2t ‚ſipoteſtas omnis, in Senatum populo fuerit translata: velpotit 18, ſiReg da be ſuperloritatis jura ſingula, enas
5 l⸗ ribus contulerit Imperatorzita ut in iis omnibus adminiſtrandis, ipſfam referam vitatem
0⁹ ¼ hit N
terum ac dhuc I 1 empl lum,de
Ex quibus&i Ifud deduci tur lublrquent er, Bſa
5 ütuihr fean. Mnt 1 ris llc'ot(omi
— 2 2 — — — —
——
LCrik E.
Alralco Ops ga 9 Tonotert v
abinu Ahiaus gere 1
3 ure 1 pjech cen 2
ionis nullo ſub pratextu adimere debent. Sicq́; Biberaci, Na. 4 n wur lüſect crua ſauamn. enan 1
3 6 9. ue 6 Kof bal 1.
arte a0 üc a
mie en de Real2* i du värgcatunx 1ee
8 rrnulunr en, 4
ki pett au
f halautmcit 4 4
plgutane jostim
adec aae
1 142
nnnke d* anes leplæl ſen„1* ee uf 1R germeſſtern fänoh polle: veum bärni 1 huu ltatil b:
luauni ars

oe, dgettig
wäjun Aauän lamene didern eb) cu M
onfegian 2 1
Elente anleüd antüräge
z i aa wezrdn cipalten rn. uſt antecun illächn nantele cente m nuna wTennt drercan der dn
buscon
Kuen. .
ckomre let jiüunbe ſincin rGuchn um pon
ummentio fit,
D. Chriſtophori Beſoldi. 393
n Republica loco Optimatum, penes quos eſt 2εμ˙. xνα vel nr- zweia: non ſané tunc major erit Civium circa Religionis immutationẽ, quam e Statibus(Ducibus ſc. Comitibus&c.) ſubjectorum, poteſtas. Nec quippèé hwein caſu, imuletiam cives, agere Imperii Statum; ſed ii Cæſareæ Majeſtati, Sa- cocßlmperio, mediatéſ ubjecti cenſentur. At viciſſim ‚in Reipublicæ adminiſtra done, democratica ſaut mixta erlam ſt ratio obſervetur; ſ quæcunq; ſ unt jura Ci- Itats⸗ non Magiſtratui Rectoribuſvé ‚ſed toti communitati conceſſa fuiſſe, apud anq;, in totum velex parte adhücreſiders conſtet; aut ſi Tribuni Tribuſque ali- umhabeant poteſtatem(da die alten Zuͤnfften noch im Schwang/ ut ſc. KRottwi- ageitingæ, Kut puto Argentinæ&c.) Civium certé conſenſus neceſſarius eſt o- munéhorum prætervoluntatem, ut aliis in reb us, ſic& in hoccen egotio cumpri. ubobmaximum ejus momentum atq; pondus, diſponi mutarivé poteſt nihil. An menin Republicä vigeat Ariſtocratia, aut vcrô Democratia, hocnõ adjuridicia- enſcdadconjecturalem ſtatũ pertinere;h. e. in facto magis, quàm in jure conſiſte- wudetur:& tamen Paurmeiſt. A. c. ult ſub n.. ad ſin †ol 9 23. notas aliquas adducit, aqubus id cognoſci queatz cujus ſcrinia non compilo..
10. Et capit hæc noſtra deciſto robur ex eo, quòõd diſputat& decidit Hart- mnnus biſtoris; lib. 1. 4. 37. n. 5. ad ſin. Senatum quoq́; Civitatis, abſq: Fribunoru anocatione, de qucunq; rei ſtatuendi facultatẽ habere; ſi talis ſit in Civitate Se- nanequlomnes ordines repræſentet. Quo pertinet quoq; illud, quod ſcribit An- itesRauchbar, quaſt. jur. ciwil. 1 art. 2. Syndicum Civiratis, à Conſulibus& Se- ntabus, Von Burgermeiſtern vnd Rathsmannen/ abſq; Tribunorum plebis interfentu, conſtitui non poſſe: verlim id procedere tum demim, ſi rerum ad Civi- meenpertinentium gubernatio, Tribunis competat quoq;&c. Id quod teſte Ke kermanno, 2 Polit. c. z. in Civitatibus mercaturæ deditis, plerumq; fieri ſolet. Addi heuff raurmeiſterus, ſape laudato&. ult ſub nu. 2. Verſ. Eſſe autem in pleriſq́; Civitatib. tniaamſlia fol.95.
I. Illuſtrantur hæcitidem, Privilegio Wenceslai Francofurtenſibus dato; Oißdie Burger dem Raht/ von wegen deß Reyſers vñ deß Reichs zu ſchwoͤren/ baallen Sachen zu gehorſamen ſchuldig ſeyn ſollen. Et ita concludi neceſſum chmeräinibiAriſtocraticum eſſe Statum. Ex quo eodem fundamento, in ſuprà ad- dudd conbllo pro Rep. Hagenowenſi, qu. 5. in Symphor. ſuppl. tom. I. fol. 2 70 deciſum inſenmus, Das ein Erſamer Raht/nit ſchuldig/ die Keyſerlichen Schreiben we⸗ gen döſtellung deß exercitii Auguſtanæ Confeſſionis, einer Gemeinezueroͤffnen: Walhierdurch ein Erſamer Raht wider ſein alt Herkommen/ Freyheit vnnd Ge⸗ wonſeithandlen wuͤrde auch bey andern Frey: vnd Reichsſtaͤtten gantz nicht ge⸗ nut duß ſie der Gemein die Schreiben oder reſcripta, ſo an dem Reyß. Hoff e3 ſhan fuNieleren oder fuͤrhalten. Inmaſſen nicht weniger in der Keyſt ſelene td us niegeweſen/ die Vberſchrifft an den Raht vnd die Gemein zu⸗ Cekateſen in verõ Fers Colonienſes Sreye Roͤnigliche Buͤrger indigitatur, freye Rei chsſta rueſ 45 E 74. Es iſt 1 wi ſſen/ daß ein Statt von Coͤlln/ ein woegta vnd alle Buͤrger freye Koͤnigliche Buͤrger ſeynd/ vndfrey ge⸗
mem Roͤmiſchen Koͤnig/ ꝛc. ubi in ſubſequentib. multorum Privilegio- reſtringentium Senatus poteſtatem:& quæ ideò ſtatum inibi demo- enaticum,velmixtum eſſe probabile reddunt.
ſintq;i ſtatem, fintq́;
Ddd 1²½. Ac

—„ 4*—*— 6* ₰.—— 8 4½ De ſtatu Nobilium Civili, eorum q́; priy llegiis, 1z. Actandem durum,& à Chriſtianæ Religionis principiis däverſum pla. nê eſtꝭ ſi qui Reipublicæ poteſtatem habent Senatus nempévelpopuli major parg eives particulares, intuitu Religionis; mit iſcaliſchen Proceſſen/ inquistorio ve. xare velint modo(quod quoq; m erité carpit auctor examinis Edict, de pace Relg. ALCVSEIIAAE111 8— 4—. 4 1 L 4. d. quaſt. J. S concluſio.) ut Coloniæ factum fuiſſe refertur in qu àdam Supplications, quæ eſt apud Roſacorb. c. 3 2 Jol. 63. pro quo tamen ibid. fol. 66. Romano-catholicus quidam]Otus, propugnare, idque exemplo Lutheranorum nequicquam excuſar 4-
gonatusf.
394
9* K 8 4 E 3—* 1 84 43 4 4 4 SS H ,SSSSeeeeeeeee ee e eeee SS SSS se SS 8
XTV.
DESTATUNOBILIUMCIVIII
EORUMQUE PKRIVILEGIIS, D.JO- SILE NOLDEN.
Uandoquidem juxta Marcellinum in lib. de pædiâ Hiftor. in zeayua reipjuris publici diſcurrendum ſit per negotiorum celſitudinesni juris Civilis apices, de quibus inter Nobiles diſputandum non eſt, lumt
Thoming. conſ. q 8·n. 66. vol.i. ſed nobiliſſimam doteq́ʒ fuà ampliſſimamno. bilitatis materiam publicæ velitationi committere pretium operę duxi⸗ mus. In ea itaq; pertractanda UlpianiJ Cti rs xντ ex I ſolent, 6. S non- ro, 3 f de off proconſ. obſervabimus. Etenim teſte Catullo. Turpe eſt difjiciles habere nuga⸗ Et ſtultus labor eit ineptierum.
CAbuT E De Notativne, Signiftcatione& Dehnitione Nobibtatus CoxcLzuslo f. 1 E Etymologia ſeu Notatione Nobilis varia ſunt inter Dd. opinionum divortia
„Aliis dicitur quaſi Non Bilis. Cum enim ſoror nobilitatis fit humilitas, Paralh ad Abb. Urſperg.tit. de Conc. Baſil manſuetus potius& humanus quàm ad eſationem
Pronus eſſe debet, Barr. Chaſſan. in Catal glor. mund part. 8. conſid. 32. Felix Malleolu
Ves H ammerlin in Dial. de Nobil.& ruſt c. 7. Aliis imitatione Stoicorum quaſi No- 12 bis Lis, tanquam ſuperbia& faſtus nobilitatis ſit pediſſequa, Saluſt. de Metelloinlu dlal gurrh. c. 64. Jellej. Patercul lib. zo hiſt. Rom. Livius. desad lib.9 in fn ipſisque nobilt-
bus üm animo lirigandi ab Horoſcopo&e Synaſtria innata& congenita, ul Tmm 15. 8. Aſtronomican, c. 11. Bald. inl. per adoptionem, lec 1. u. 2 f.de adop Er. Pruckm dun
2.2.439. Rob. Maranta conſ. 47. nu. 8. Aliis quaſi Non V ilis. Sreg Tholaſtin Smtagan Na mirab. Wechner. in Aiſc. de Nob. c. l. Paris de Put tr. dere mil libJ. quæſf. 19. 24&o A liles
j 8 e
arnouui och iliſrcra m 8 1 1ℳ45 n Len-b* PHlaunaas Gamnca quxn 5 rermctnono ian een latancs ner
Wulaslumit, 0
dp 1 Tüsun uaf—
„ igyn euanſds ura eno 4
25p 35. 4ℳ.
*
3 4 Cermanicé oia. anonenonmu s
era Nler, qu. tarnallo teling l
kentantecellant
teu. uod be M. [6.u.
i tunba ,6..
ſtertezc robo ra
lelhac app, ie ceadit eui 2.—
e werdulum
Ktllan, qur 1

1 eln, rae dlüten epatege
doleane
Nenti allel.
3 3
in 7 tucige onet ſliwn operzt h6.
fal
run dnr litasn adeluner dir hu- um qul Meukn wöreni da uh pruumt Lyug⸗
1 14 60
ſen⸗ Peregrin con/ 20.„
D oſiæ Nolden. 395
viles& Nobiles in auth Præſides, in br C. de Epiſc aud eꝶ lingenue, 3. C. de murrileg. ſ. biopponantur Viles autein&c ign obiles in Novel. 90,6,1. conjungantur. Aliis de- niqà noſcendo quaſi N oſcibſlis. Andr. Tiraqu de Nobilit.. 2. nu. 3. Tholoſan lib. 4 44 Npub,g, n 3. Chaſſin Catal glor mund p. 8 conſid. 2. lo⁰. A ræs ab Otalora de Nobil. Hi- han gart. 2.7 4. nu. 4.G Q22. Fo Sonzbec de feud part. 7. n. 20 H. Bocer. tr de qual. e nat. ſeudc z.n.. Jeb Gutierrez pradl. 43 leb. 3.G. 4 4.16 /u. 33. Qux non ſolum deriva- doeſtquædam Grammatica, quæ meritur ſonos ac ſyllabas ex additione vel detra- Goneliteræ, ſed etiam notatio nominis Logica, e0 quod ipſorum Virtus 9r k50- Wunota eſſe debeat, Ita tamen ne noti magis ſint quàm nobiles, Seneca lib.; de be- 1jchas 2. Nobilis Germanicè ſignificanter vocatur ein Edelmann/ a Germanico Aol De cujus notatione non minũis convenit inter criticos ac Philologos. Non- zulldictum putant ab Adler/ quod ut Aquila alrtius volatu penetrando omnes a- elongopoſt ſe intervallo relinquit, Ita& Nobiles Virtutum gloria cæteros ho- mium ordines longè antecellant. Alii ab Hebræo Arfilim vel Gadal, i. e. Optima- ts Kli a Græco A**⁹ᷣeνεεquod bene meritum ſeu præmio affectum denotat, Chri- Ryn Beſpl. Mb. 1. polit. C. 11.§ 6. num.38. Alii 6Latino Ædili deducunt, vid. loan. Ges- he inaviſultifera ſub turba 76. Dicitur ętiam Germanis, ein Juncker/ quaſi Iuug herꝛ/ hoc eſt ætate ac robore juvenili pollens heros, vide infra theſ. 5. Sa- zombus Schufft. Sed hæc appellatio, ut illi Putant, non eſt ignominioſa, ſed po- üu honorifica. Deſcendit enim ab Hebræo Schuftim, quod judicem ſigni- fcat.
3. Eſtautem vocabulum Nobile νν μ‿eταακ Accipitur enim vel genericè vel Heriick. Genericé rurſus ſumitur bifariam. Nam. ſignificat omne id quod in u- noqloqjgencre excellit, ira Poppæam, quæ omnem pudorem ejuraverat Apud Tac. 1h.13. Annal. Quintillam, quæ nunquam Virginem ſenoverat, Greg. Rellenhag. in eentam maſcul fœm. cap. 19. num. 25. Chionem, quæ mille procis placuit bis ſeptem
aubilßannis, apad Ovwid. lib.I Metamorph fabul. 9. nobile ſcortum vocamus. Ro-
manosin Cannenſi clade cæſos, Nobiles Cannas ſalutamus de qua Liv. lib. 22. hi- len 6 ſeq. Polyb lib.[„C. I 8. lib,3 3, c. I. Sil Ital lib. 9. pei tot. Frontin. lib. 2. c. F. Oroſ. h.16. Strabon. lib G. in fin. Valer. Max. in dict memorab paſſim. Verſum iſta vox pa- zummportat præeminentiæ, ideoq́; illud nobilitatis ſignuin hicnon uſque adeo ntendemusz ajias nobis occini poſſet, quod ex Flandr lib. 5. Metaphor qu 17.1 epetit kn dubin 1. Polit. c. 1 2. Oppoſitum gloſſatur per oppoſitum Floſſa deſtruente 4. II. Eonomine ſalutantur omnium Ordinum Principes rerumque po- tcntes Nam Duces, Marchiones, Comites licèt hodie majoris dignita 5 eunan e appellatione Nobilium comprehenduntur. Thob. Pa- r, vn nee nu4 eee i feud. pars. 10 ſedt.7 num. 59. Pes, Ae An⸗ dnnh 3 Baoe Dele, 4 Imi enst A,Ee. 4.2, 41. Bon. de Cuttil tr. 25 Hmae in 4 Legat. i 1.,4 nu. 48. Chay in atal. glor mund. 8 conſid. 46 Gut 3 2,3. O 4. Au. 6.n 7. Or. ſeg& n. 1. cum ſ2*³. Fab. de Anna sonſ. 56. n1. 17, um
e u 7. lib. 1. Quapropter Henricus IV. Rex Galliæ, Anno 96.in omitlis Rhotomag. bene dixir- ſe Nobleſſej ue romag. bene dixit: De mabrave& genereuſe Nobleſſe je ned ue
koint mes brinces 5
„ Pour eſtre noſtre plus beau tiltre Foy de Gentil ¹ 1 Ddd 2 4
—““

3 6 8„ 4 4 4
396 De ſtatu Nobilium Civili, eorumq́; privilegiis, r„ 6. 4. 3 33 16 ⸗—
Eiſtoir des dernier troubl. de France liv. ſ ⁶88. 8 obilium enim titulus olim ſolis Du.
.7..*. 2 ⸗ A 63, 57 9 a 5Q 2 cibus, Comitibus, Baronibus tribuehatut. Genr Rittersbuſ. in prolegom ad com feu
Paurmeiſt. d c. i. de jurisd. Dn. Chriſt. Cehmann 5 Chron. Spirenſ.z.9. 4-G fap. 19. Spangenberg in Chron. Henneb. lib. 5. c. 5(ubi referr quod Primegenitus Daniæyo. 4 cerur Juncker Otto von Dennemarck. Keiner Reinesc.*5. von deß Adels herkom⸗ s136, A men//ol. 14 4. ubi refert ex Epitaphio quadam vetuſo, der Edle Wolgeborne Juncke
5.. 2* NAzcz 111 r 6
Inncker Bernhard/ edler Herꝛ von Kippe Reliqui verò Nobiles Miniſteriales at netdotdeen Feudatarii, vulgé Edle Rnechte/ Alb. Crantz in Metrop. lib. 3.C.11 lib. 8.:6.14. Cruſfa am 2 g— arar in at
1113. 8
.. e,„ßzö annal. Svεvic. p. 1 116. 10.: loan. Lampad 722 contin. mellij. hiſtor. Pez⁊el. pe: 10G 4. Cent. 2.6,1
Advocati Brunſvvigenſ part. z. Braunſchw. Hiſtor. Haͤndel/ fol.8 67. Rnechte beßh Reichs vocabantur Ordnat Regiment zu Augſpurg de an. 500. zt. von der Ritter⸗
vnd Rnecht ſteur. Receſſ. Imp. de Anno 600. Wir oder der. Sic Gregor.IXbontifer ſr4) ulz.
Marchionem Miſnenſem, in c. 46. ext. de teſtib. Innoc. III. Ducem Carinthiæ me. ve-
nerabilem, in fin. exir. de el& elet. poteſt. Et Innoc. IV. Comitem Bolon. Regis Portu. galliæ fratrem in c. 2. de ſuppiend. negl præl. in 6 Nobiles viros appellant. Quemadmo. ſancappate uti astt
dum etiam Anno 51. per Legatos oblatæ Pii IV. Pon tiſicis literæ ad ſingulos Princi
8... 3 184.. 3 pes Germaniæ in Naumburgenſi conventu, cum hàc inſcriptione Nobili Viro NE lectori, Duci,& c. Verum illæ non fuerunt reſignatæ, ſed remiſſæ. Chytr. in Chroruie 20. Xirchn. in rep. diſt. 12. rh. I. lit. b.
5. Specificé loquendo olim apud Romanos Nobiles dicebantur, quinom
hominis filii eſſent. Joan. Roſin lib. I. antiq. Rom. c. 19. Petr. Ramus in brælec ad Ona Cic. 2. de Lege Agrar. in pr. Novus autẽdicebatur, qui primus in ſua familia Magiftla tum adipiſceretur, ac ſtatuæ ſibi erigendæ jus haberet, Job. Bod lib. 3. de Rep.c. Hip. A Collib in Nobili, concl. 9. Natra conſ 6 3 7:n. 2 2: tom.;3. Quæ deſcriptio valdéͦ inſermi notationi nominis Juncker per Synæreſin, quaſi novus homo, novus Dominuseis Junger Hrreſit effectus. Itaolim apud Moſcos Gneſii, apud Ægyptios Mammall- ci, apud Judæos Naezi, apud Indos Nairi, Pruckman tr. de Reg. Sᷓ ſoluta poteſtas, cu Ehe³l. 4. nu 18 ex Jovio& Maſſio, apud Hebræos àſtirpe Aaronis ſacerdotes, àſfiipe Nimrodi Reges, Gens ſc. 10. Verſ. 9. G ſeqq. Bodin d. 8. de rep.!/ Gaſaubon exere. Iu appar. Annal. Baron. c. 3. n.5, apud Impp. Conſtantinopolitanos Proceres aulæregis Rhenat. Chopp. de pri vil ruſtic. lib. 3. c. 13. Giphan ad 4, Inſt. quib. mod jus patr.pot, n
Hodié apud Hiſpanos Hydalgi, Fr. Sarmient. lib.. ſelect. interpr c. 1 5en. S.Caſß. Baes
tr. de inop. deb. V. 16,u. 44.& ſeq. Roder. Santius Hiſt. Hiſp part. 1 c. 8. Joun. Vaſaus Chron. Hiſp. 15. Guttier. lib. 3.&& 4 prad. a 13.& ſeqij. apud Anglos Walli, Tevin. Lemnd&
occult. nat. mirac. lib. 4.c. 2. poſt pr. apud Turcas Janizari Mich Caſp. Lundorp in Conm
Sleid lib.18 J5⁰.349. nobilium titulis ac honore fruuntur.. 6. Cum ergo juxta mores& ſcita cujusque regionis, Nobilitas, Dignitas & Infamia judicerur, Tiraq. de Nobil. c. 33. nu. 20. Chaſſ.in Cacal. 8. conſid. 49.Antk
Knichen de veſtit, padt p. 2 c. 4.2. 109. Gurrierrez lib. 1 quaſt. 1 37 1z. 1 8.&yſeg Fed Scaus
1/5. 28 n. 14 rit. I. lib. 6. Joan. Vinc. Hond. conſ. 7.u. 6 1.vol. 2. Proſz. Farin. conſcrin 95 2. 13. lib. 1. unaq́; omnibus populis conveniens nobilitatis definirio haberinon poſſit, P Heig. pPart. I. quaſt. 2. 63. Ant Godfyid diſt feud. 2. th. 4. lit: g. Bodin. de Rthul A.. 3. Beſold. li. ol. 1.§6.26b. 38. noſtrum erit ſeq ui conſilium Pauli in um dlh.
Sitem 3. ſf. de inſtrudl. leg. eoq́; ſenſu nobilitatemdefinire, quem illi hodiernus impoſuit. 12*
7. HI
„ ot— 7. ſon.
2 e amm 24 5. ℳℳ 1 Mlden
* 8
, 41 luu 474,15 „ 70 ſehle 81 Guneh
1
1 44
3 † 1—
d e
KILofo enen 1
1. aihſucn uu Dung 4
„ 4
mwin denitatmn zullcgant nabeil uſſ.⸗ A
s Tunu an Ks
ull BrNzEIcio DEK.
* † 4 ainventa Nobile
ſae. ll' uditss 5* lalaus ie muns
uos eſtilleno ei b dhaun:jna3 1„ 1 bemalie 21
flllhunseuu J dittmelius 30 k
iiruß,a.n 24 inCanal lan
ee. . Madanim del 2r
4 5s diß.C. 4
ſef Scuree
Wnobilital ee
Eaſ 12 1 luheiſcr,—
aes,
faating A Ferde. 3

ün ohe alim 4 bℳ 1Dn deszene tne Sin niterule dl4 Cn Ri am Arezu on derq Tehaa intana 1Neqplu
na gllesn bihVw
fr In Cm
ntar trakia nilalle e keyal orallen SDank 1osMann apureſaf erdotesd uhn un res alen ueer 2,J0 1äa0r Tenin le unii 4
—
tas,D nſt ſas drinune rvo ladeln main ult launl odienb-
=
—
1 1
ptoclam
minarem, niſt TL em niſime terreret Ulpiani formula, INEINITA VIrA.
397 Nobilitas dignitas, benescio Principis ſeu Legis Plebejum per 6. Conſentiunz Æguin. Baro lib 1. de feud. c. 4&& lib. 3.de Nebil. t paurm ul- l. de jurud. c. 29:n. 19 lib. 2. 12.II.G c ult..z 9, Oialoraà de No5.e i2. 1974 Tvras.de Nobilc s. n.1 Gutrier pracr 27 ib. 3.G 4 Luaſt. 14.n. I. Maſc.Ae pros. 10347,6 vol 1.Chaſ in Qonier Burg. rub des aroidis& appar. gens mariez§ 19.2. 5. Derian reſß. 9.n. 2.14/½ 66,17. 1. Gen. 67. vol. 3. b 3. Diximus] loco generis DiGNITAS. Hæc enim in abſtracto plus eſt quàm onſul. Cum vix poſſit eſſe ſine nobilitate, poſſit autem no- üeselleſine dignitate, Ant. Faber in Cod forenſ. lib. 9. 1it. 19 de fin. 10.2. 6. In con- cehetgo Nobilitas in dignitatum numero reponitur, Bari. in 1. 1 nu. 46 Ar dign. Alanua n Dial- Hiſtorologiſt. claſſ. 5.c. 9 5 uu. 3. Guid. Papæ deciſ. 38 3:in not. lis. b. 04. Culean dec. 100 n. 47. Thoming. conſ. 52.nu. 9. pars. 1. S ivtin. conſ.9 nu 48;, v0l. 2. H. han Mary. 17.7. 43. v0l.z. b
„ Diximus II. BzNEEICIO PRINCIPIS SEu LEeIs, cujus nobilitatis privi-
ſrarocantur clauſa in corporejuris, Ant. Fab. in Cod. d. lib. 9. 1it 30.de fin. 6. nu. 3. de
Mnß. z. Eſtenim inventa Nobilitas ad fimilitudinem illius nobilitatis quæ eſt uudDeum, Bart. in aur h. Ut judioes ſine quo quo ſuſßfrag.& itaq;, Ei in l. in nomine, C. de ifp nnat. Chaſſ. in Catal glor. mund part. 8. conſid. i. Somnium Viridar de boteſt. Secul. G alt, 33.2. 13. G/*%. Sicut ergo ille apud Deum eſt nobilis, qué ſua gratia gra- un bikecit, ta apud nos eſtille nobilis, quem Princeps vel ſua gratia fibi gratum wlanbilem facit. Gureierez prad. quaſt. 16 n3 4. ſeq. ib. 3. G 4Paris de ut:ir. dere ml quaſt 1. u.9. Peregr. conſ. 84 n. 16 lib. 1.
1o. Diximus III PLEPEjuM PERGRADus. Quemadmodũ enim in aliis rebus kectconſtat, utaliquid ſit melius, aliquid honeſtius, l. ui ⁷5 8 2ꝓ.de V. O. l. legato,z7. fulg iItaetiam gradus nobilitatis evincunt, I. quaro, 3 ff. de nat reſt. ltam demen- mab.C e Fpiſp. aud!.ſi furioſi, z 5. in fin C. de nupr. c. grave, ext. de falſ. Reſtaur. Caſtald. dulnpa quaſt 3. Chaſſ in Catal glor mund ꝓ. 8. conſid.3 9. Schrad. conſ. 23./. 12. vol. 1Hmenmhonores gradarim deferantur, 1ut gradatim, 1 1 fde mun.& Honor.t.t. Outagn ayd ſerv. c. leg:mus, in fin diſt. 93. arg c. monachus, 1 6. quæſt. 1. e. ſi officia, cum
3 gg, diſt.. honor, fin. 48 diſt. Qapoll de Imp. mil. delig. c. 2. n. 4. Bernard. Bomb. conſ. a11gnon, urloquuntur, Satyricé, id eſt, per ſaltum, ſollicitudo, 5 2. diſt. Zaſ. in 1.3. ſilruus n ffde acqu. poſſ. Steph. Gratian lib. 1. Aiſcept for: c. 18 6 n. 7 1. Erneſt. Cothm. nl A1us 44,2.28.ut qui heriſervus, hodie ſit liber, I prator, 7.8 2 de injur Etenim utnemofttcalu bonus, quodpluribus firmat Seneca Bpiſt. 123, 13 Pr-repente peſſimus, Citmmin Orar ro Roſc. Amerin Libav. declamat, 44. Apologia caci, ita neque repente aliquis 6t ſummus, c. hec quæ, de pœn. diſt. 2: Joan. de Pawin. tr. de Viſitat. quæſt.· num. 19 Chnſtanfane tr.UUtrum praferend. ſit Doctor, an miles, nu 11.& ſeq. ier. Magon. — ſiquidem queis repentina, iis eſt& gravis, Seneca conſol ad Hel- 2ahu Lu Lamemn ve,ſ 99 H Kirehn. in AMorviler. lib. 3.c. 32u. 96 ub ait ex Fui bee una iis ſit edenaaer Saereha, quicunq rapente nobiles ab exili progre- ehle hse citéinfluit, cité effluit, afini illi Thyeſtæ in Seneæa, verſ. 34. Er- Jus vel creatur Nobilis, vel jam ante talis ad gradum altiorem erigitur,& atur Comes, Dux. Marchio,Imperator. Quos gradus in preſenti latius exa-
7. Eſtergo
1 4 15 4 3 01 eradus legitimè eriges
4 e,, Noblitas, arg.¹. I. 6 Ae C
11. Quoniam ſecundum Leges,
Diximus IV. LEGITIME ERIGINsS. Ddd. 3, ac-

— 1——
398
„/ 2 7 4— 4 T ac mores cujusq́; loci nobilitas confertur, Arze ab Otalor. de Nobil. Hißß..2 printt,
De ſtatu Nobilium Civili, eorum q́; poteſtate,
*
1.13. Gapol de Imp.mil delit1uci hobilhrauuen 3ouade aaannde nahG hn 61 n. 3. Tirag. de Nobil e. 10:n. 1. E/*47 Peur Friz. de Nobil. Civ. concl.3. in pr. Eſteum Nobilitas juris Civilis& juri gentium incognita, per d 1. 17ſt. de jur. perſ.l. quadauu. net, 3 2w ff deR.I. Pruckman S ſolutapotsſtas,c.=o4 ,4,2. 2.& ſeq. Matth. Stephanwz in Mrzennrewmerdone.h's Iaekllnperatotuat Waur naunſ 4☛ ku:23,d,
jurisd. lib. 1 ꝓpart. 1.c. 7. membr. 2 nu. 1 3. A dr. Gylman. in Sympborem. tom. 4 p.. nu 100 4— 2. 2. Vultej. con/ Marp.3 3 uu. 1 67. vol 3. In quam lententiam recté Canulejus Tribuuus . 3.. 1. 15 3 ·— plebis Rom. Patritiorum nobiliratem ex Sabinis& Albanis non genere, neccka
—. 1 5 r 11 5„: 1 guine, ſed per cooptationem in patres derivat, referente Livio lib. 4 hiſtor. Rom aahs Unde ſi ſummo jure ageretur, dici poſſet non inſubtiliter, eum, qui dignitatem t.
bet ex Principis ſui privilegio, quantumq́; ſimplicem& abſolutam, nonpoſſedin
Nobilem extra territorium concedentis, arg l. ult ff.de jurisd.! eum unks, Sl2. penſ de autor jud pud. poſſid. Caip. Bavt. de inop. des it. C. 16. 1u. 108 Guttierrex quaſt prad 18
n. 8 5.lib. z. G 4 loan. Bapr Bajard. ad lul. Clar. quaſt 60. nu. 9 3. Chaſſ. in Conſuet. Dus
rub. 6.§ 4. nu. 2. G ſeqa. Quamvis ex mutuo populorum conſenſu& quadam yeluu
tolerantia aliudreceptum ſit, ut, qui nobilis ſit in una provincia, pro tali etiam ha. beatur in alia, ALevedo ad conſt. Hiſpan. lib. 6. tit. 2. in rubr. nu 1 10.& ſeq. Ant. ahan Cod. lib. o. tit. 28, defin. 12. nu.). Quoniam ſi Nobiles Germani non eſſent nobilesi Dania vel Polonia, jure eveniret, ut nec Danos vel Polonos Nobiles dici pateten- tur in Germania, arg. tit ff. quod quisq juris in alterum ſtatuerit, ipſe eo utatur, q 15u ſuet. rect. feud. 2. E.3 3.c. cum omues, 6. verſ. cum igitur, de conſtit. Peer. Friz. 4. concli fin. Quis enim aſpernabitur idem jus ſibi dici, quod ipſe aliis dixit, vel dici efferti l.. f. quod quuq jur.& ibi VNeſenb. n. 2. aut quis juſtiſſimam illam& à natura ptote
ctam Talionis legem juſté deprecari poterit? Cic lib. 2. de nvent. c.. 12. Quisqus gem]) P P)
igitur alicubi nobilis eſt, eum ubiq́; nobilẽ eſſe neceſſe erit, cum ea dignitas adho- minis qualitatẽé pertineat, quæ non minus individua eſt quam ipſa hominis ſubſi: tia, arg. lſi ex cauſa, 9. ubi Bart. ff. de poſtul.l. ult. C. de ſent. paſſ. Gail. de Arreſt. Imhasbit 7. Verſ. Itaq, Guttier pract. quæſt. lib. 3.& 4. quæſt. 1 3. nu. 95. loan. Garſias Ae Nobilgl n. 19. Fab. de Anna conſ. 40.2. 4 3.— 3
—
Carurx 1II. De cauſa Eſſiciente Nobilitatis.
12. Cauſa Efficiens nobilitatis eſt Princeps jure Majeſtatis jus nobilitan- di exercens, Petr. Ant. de Petra tr. de jur quaſit. non toll. c.1z„. 6. Guttierrez, prad eadſ 17:12. 13 2.& ſed. d. lib. 3. 4. Bon. de Curt. tr. Nobil, part. 3.n. 12 5.&r ſeq. Decian. faſ.3
iapr. vol. z. Pruckm. conſ. a. nu. 44. G ſeq. arg. I. ſed ſi hac, 1 0.§̃3. ibic Gorhofr. ffd? uſu b
voc. Nam cum nobilitate ad majora Regalia non pertineat, Bart. in!.1 G. Ae dism
Ferrar. Montan. de feud. lib. 2.7. 1.& lib..c. 7. Caſtald. de Imperat. g. 110. vulttj difia b
2.5. n. J. H. Roſent hal. de feud. c. j. concl. 2.2. 4. Pruckman. er. ſoluta poteſtas, memb. N
*., 4 7„.„ 2** 2 6 4 ·Sixtin. de Regal. c. 2. n. 3 6§. lip. I. Bocer. de Regal. c.*.2. 7, quæ ſolius Principiso b J
adhærent. Hier. de Cævallos in ſpecul. com. opin. ꝗ. 46. u. 7. Pruckm. de Regal.c. aut Maſenb. conſ. 6 1.n. 31.lib. 2. Et ipſius Coronæ annexa Molin. ad eonſuut. Pariluun . V
gaf han. Aer.„
1
lels aun una Koftetcrtaem, H Ge7h.; Fab.d. As
1 Caua gly m
a 1 3o ſolt inn wrepne. a 8 dhlnmadignita t. m lus 47 a dfun) ulr.
daltes irium Re aur Haünhnapn e Reu. 12.1,
ill ual. qui g
ſtderidionalis 3ee iſtat, 2 5e ne len ſum. cireſ a dinn Cchn 8. Steun., ge. denns antheſaun. 8 Cun gen 5 9
8⁴ 4

)
iie hufu 14 Sirtiu àl Regal.d.c. z. nu. 8 li 1. perſonaliſſima ſunt. Bellug. in ſeeul. tnuhe Drs„ 2.31. Menoch. onſ. 604./. 15. per inferiores hæc ſacra ſacrorum ut vocant ingr Ve 3 Miaaell in top. lico 1 29.7. 9. Lancell. in templ. omn jud lib. 1.c. 1.§9. in verb. Di-
Knlcan unh n gtn dejur di
elet n a.C. uhi Senat. vel clariſſ. 1.3. C. de conſul.l. 2. G In Fde natt reſt..xum: edem- ihen hunn Ha. Vulte, de feud. c. 8. /2.9.& ſeq. Otalora in Nobil. Hiſp. p. 4. pr. c. 1. /. 1. Schneid. defunarr.3 n. z Melch. Palaez. de maſor, 5. 1. 7. 15./n. 9. Ge⸗ rg. de Gabedo pradt. dec. 73. MaQufolo vetbo facit civirarem, Bart. in. 1 C. de Metrop. Decian reſp. 2 1./. 18. Rh Gennſ.7. n. 19. G ſeq. 1ib. 3. Fab. de Anna con. 56. n. 19. cum alleg. ſolo verbo creat Dadotes, Angel in. 1. C. de ſent paſſ. Reſt. Caſtald. de lmp. qu. 100. priv. 4 1. Schneid. de ſaae 7.5 3. Chaſſ. in Catal glor. mund p. 5.conſid. 24. nu. 91. Mart. de Caraz. ir. de Pana 107, Cacher. conſ.. n. 30. ſola nominatione conſtituit Duces, Marchiones, Coutes Nobiles, ut poft Bart. Alex. Angel.& Ripam reſp. z. cap. 26.tradunt Molin. de EAmg.M. 1. c. 1 I. u. 22. Vinc. Franch. deciſ. 62. nu. 6. Peregr. conſ. 84.2. 13 lib. 1. G
Giouitae a dodna euunſtg e ulnd incan K qualan ro alte b en elertun les liin utatae Frixan treldut änatu G ul 4 düguin homibi Anubh Jſan
—
—
is ſse erriu gu Duin, uuußeſe 71103” 9, fulh
29. 1* 1 7.. u nendi conſ. 25 Chhon 615.2
vincioi- Kera
” enII
aconce eryteſa
ura nom alien:n. j. nõ poſſunt profanari, vel, ut mollius loquar, uſurparis niſi ...„. 5...
Hone ſummi Principis, eaq́; aut tacita, quæ inducitur præſcriptione, aut
quæ inducitur conventione, hæc vel alia fibi acquiſiverint.
„1. 13. Talis eſtl.Imperatorin Auguſtiſſimo Romanorum imperio, l. quo-
4
iratus/
an aa3,19.2. Et in ſumma dignitates facit pro ſuo velle, ut ait Anar in c. 1./. 22. dheap guicur. vend. Duar. de feud. c. 4.„. 8. Pariſ. conſ. 2 3. u. 17. vol. I. Natta conſ. 28 8./. Naul Menoch. conſ. 32.2.. vol. 1.
n. Eſtenim ſolus civium Romanorum Dominus, l. C. de ſum. trin.l.bene 2enne Cde quadr praſcript. l. deprecatio, ↄ ff. adl. Rhod. de jact. Fr. Zoannet. de Rom. Iha 9 Caſtald. de Imp qu.⸗ 2. n. 1.&r ſeqq. Ioan Hugo tr. de off quatuor prælat part. 4.
rn.Ilaſconſ. 177.n. 11. Vol. 2. qui tanquam ſtella matutina eminert inter omnes Negesinmedio nebulæ meridionalis, l.pen.& ibi Bart. C. de bon. quæ lib. Stxtin de re- Salt4 mug 1. 1. Schneid. de feud. 3.2u. 5 1. à quo ſcaturiunt omnes dignitates tan- guam ällofonte& principio, Mart. de Caraz. de princip. q.5 40. Schrad de feud.. 4. c. Inm Tuldefend c. 4. 2num. 4. cire ſin. Knich. de Saxx. non prov. jur. verb. Ducum, c. 1-
nusiltablz0 n 21. Hen. Cöden onz.n. 2 3. G ſeq. ad quem rurſus, tanquam ri- vull&fumi
uumic.4.nu 22. Roſenth. de feud. c. 5.concl. 8 5./. 3. Curt. Sen. conſ. 6 5. nu. 2 pari. 2. in
uo jeſ 65„—..„„. ar tequielcunt tanq uam theſauri in ſcrinio reconditi, Ioh Borcholt. de feud. c. 4. nu. 12 KacrTiſkn/. 1
Nan ih1ti4 in 192.Cnvxam/ 338.2. 1.
29. 9 Atq; hæc Nobilitas ex perſona concedentis omnium eſt nobiliſſima, Qd Nohuc.6.n.
betur dignitas
4 Auth Qua⸗
7.n. 11. rom. 3 Peregr. conſ; n. 34. Vol. z. Farin conſ.crim. 94 n. 9 lib. 1.
ne Doctor creatu. 1
hnſenaiecbendun ber Imp. præfertur Doctoribus creatis ab inferioribus, Marr. gn. qu. 16. Bon. de Curtilatr. Nobil part. 3, num. 2 3, Comex. in com. ad ll.
D. ſoſiæ Nolden. 399
wan naadmare, redeuut, Sebaſt. Vant. r. de nullit. tit. 10. nu. 1 O. Sigiſm. Scaccia hut,9,. 1608. G/*a2. 11b. 2. Tgid. Magiſtr. tr. de amorti ar. c. 1. n. 2 Paurmeiſt.
Kadel n. 38. Curr. Sen. conſ. 8. u, 6. vol. 1.& penes quem reſident velur lumpedum ſuorum. Rimon. Maiol. tom. 2. dier. canicul. olloq. 6. Chopp de doman. Molin. in Conſu Pariſ.§2 gl. 4. nu. 9. Petra de fideic q.] 3,n. 563
7.6 ſao. loh. Wimpheling. in Epit. rer Germ. c. 70. Eo enim major l maſor concedens eſt, l. 2 ibiq, glo. ff. de alb ſcrib P. Gilken. lib. 14 2d. de S§. Eecleſ-c. 9./. 42. Cravet. conſ.98 2. /. 6. Menoch. conſ. 5 1 nu.
42.lib.. Natta ronſ. 63 8. 2 21. 2077. 3. Burſ. con/.43.2. 10 lib. 4 qua ra-
Tas⁵ rs.

—.
—
1 8 De ſtatu Nobilium Civili, eorum qß privilegiis, Tauri, leg. 8 3. nta. 1 7 in fin. Chaſſ. in Catal glor. mundi. 1 5 conſid. 3 2eh)hea 4, aiſcept for&.186.2.94. O ſe4. Azevedo conſx2.n. 26.(eecn, S6s,n. Jugn ſpecie feudi& juriſdictionis nabiliorem eum exiſtimari, cui ämajorieones do iug it, oſtenditur ex text. in. un. qεa Dux, March. c. 1. qui feud. dar. poſſ. Jaſ. inprahua feud. z.1 19. Boer de auth magni concil. nu. 9 2. 116. b §. II. 16. II. Rex in ſuo regno, Georg. de Cabedoprad queſt dec.73.2u.n
wedo ad conſt. Hiſp lib 6:, 1.eg. 1.7.17. Otalora de Nebil E„B.r u. 2e an part. 4 I4auh Sycp dejurisd. lib 2. p. 1.7. 1.7. 18. Auiparatur enim Imperaton Re aur Caſtald de Imp 4. 69 2*.1 5. Alart. de Caraz.ir. de Princip. 4u.67.) elejehal 733 2. 3.116. 1. Nic. Boer. dfeiſ. 178 9 Cotpman conſ. 31*2. 11. vol. I. tantumq́; potet in regno, quantum Imp. in I perio, Job. Bertachin. de gabelp.in. 3 Peregr dejur Eh c. 2. u. 24. E ſeg Rod Suarex alleg. 6. 7.13.& in diſp de Ma'oricat. nu. 28.& ſeqa. Deunu con/.ʒ 90:/. 10. Id quod in ſpecie retulerunt de Rege, Joh Ferald ir. de jur& νεν
Franc. Ant. Corſet de poteſi. reg. par? 4.7 44 7.z.& part 5. q. 101 nu. 66 Fr. Balb de pra ſcript. part.. partis 5. J. 2.1.. SJomnium Viridar. de poteſt. Secul.& Eceleſ. C.18 1.1 9. Chaſ in Conſu. Burg tit. des ſucceeſſions des baſtards. rub. 8.§ 3. Verb. ab inteſt.n.23 E ſeat leu Delphino kraneie, Steph. Bertrand. conſ. a2 n 2. vol. I parr. 1.C0*i⁄. 25 4. 1.1. Vol 4.100 3 8,n. 3. vol. 6. Kege Hiſpaniæ, Azeved ad conſt. Hiſp li? 9 tit. 17. leg. irn. 5. E ſen. Lupus de don ine. Vir.& ux. in pr. /. 9. Guil de Monferrat. de ſucc. regn dub. 1.n. 40. Terd Vaſq lib. I illuſt. ꝗa. c. 2 2. uu. 11. Gabedo dec. 2 II. num. 3 p. 1. E dec. 8. nu. 3. ². Bertazs con). 366:n. 27.lib 2. Rege Angliæ, Joh. Crot de teſtib part. 8. nu. 43 SSonshec defauai 1 „,4 Rege Doloniæ, Florimond. Raymund dele naiſſance del herefle lib. 4.6. 8.n. 1Ams de jur. Maſeſt. c. 2.n. 6. Rege Sueciæ, Laur. Kirchof inter conſ. matr. Germ. conſ...as Rege Daniæ, Gail. de Arreſt. c. 16./n. 16. Martha de jurisd p. 1. c. 26:1/u. 6I. Ans. Herin
400
A2
Dof
Thu uaus 78“: enutr 4 1
1 1u
71” 1
—
— ——
KalaloſGeni Maoc:
—
it, Gmk.A8
4
rhnimſu 71. Paunwnetnoſtrih tI cbres,D2 Ppauoatſuun Pledmn OſdIa 4 8
m ur urb Ducuma. Ka u,.D. 5 ptnerio llarre Re a Palihen it uhlui iſt ier. Cam n. nunne 00 na.13 Hine 8 pdun pollein ſuo at.
4
au e1.3. M3 na ez, 3⸗ anet en 53 41
n am1 8 149,
Rdeinſſ.c. 7./. 70.&*ꝗ4. b. on 44 TA §. III. 17. III. Superiorem non rec ognoſcentes, Somnium Viridar dyn Secul.& Eccleſ.c. 13 3. nu. 17. Tiraq. de nobil. c. 6 nu. 6. juriſdictionemq́; perpetuamhi- aahrincip bentes, Cephal conſ. 608. num. 27. G& ſeq. lib. 4 Quodenim in Imperio primitusſeat faerandum tun 4 Imp. in hac nebilitatis dignitate conſtiruenda, id poſtea ſecuti ſunt alii extraim Aianlſe u-
rium, qui videbantur ſibi ſi non majorem, ac certè parem in ſuis regnis obtinerepui heunen teſtatem, Petra de jur. quaſit non toll. c. 3.7.4:n. 39 Peregr. de jur fiſc. lib. 1.tit. 12760 fllbäit, 41 ſed. Scaccia tr. de judiciis, c. ½3 u, 1 3. lib. G Panciroll.«onſ.19 n 40. Pacian eon 169 faſa n. n. 1 3. G ſ*ᷣd Coler conſ3 4./. 27. Bertrand conſ. 227 n. 2 Vol. 3 part 1. ut in ſpecie coj n11G ſulti reſponderunt de Duce Mediolanenſi, Aleiat. eract. de ſing cerram c.32 nu.4.8 arha, Cavagn. dec 2 1.n. 2. lib.I Curt. Sen. con/ 49.:n. O part. 1.conſ. 65 n. Sart 2. Ale.Be un un, 4 conſ feud. 19:n 4. part. I. Burſut. conſ. 4. u. 1. lib. 1. Peregr. conſ. 1.n. 3 6. lib. 1. Menoch unſ 1 dren tegd ,2
1 279 m. 15 lib 12. laſon conſ. 10 1. n. 10. vol. 4 Alexand. conſ 1 1./. 9. vl. 7. Duce Scbal- 8 im orit 4 diæ, Teſſaur- in præf. deciſ. Pedem, n. ⁊ 3. G ſeq. Cacheran dec. 1 5 5. nu. I. G conſö9.nuit 8. hunl ſeqq. Lud Morott. reſp 4 5. u. 7. Cephal. conſ 608.n. 29. lib 4. Menoch conſ 604:7.I. 1 dana, Duce Ferrariæ, Conſil. Rotæ Bononienſ.uu. 10 pofi deeiſ. Ceſar. Rarz. Bertaz. an'2 ican, im c lit. c. lib. 1. Curt. Iun. conſ. 1 8 8. n. 22. conſ. z 1 9. u. 3 2. lib. 1 Marcobrun. ab Anguil con 4 b haran 27 nu. 13 8. Menoch. conſ. 92. nu. 3 2. lib. 1. conſ. 4 59. nu. 27. lib. 5· Duce F lorentiæ, Fr. do0 ieanen 1 conſ. 20 /. 1 30. lib. 6. tom. 1. Port. conſ. 16 7. n. 54. Menoch. conſ. ſr nu. 3 9. Con 2577, ychng ac⸗ Duce Moſcoviæ, Marth. de jurisd. p. 1. e. 27. 1. Duce Mantuæ, Bertaz- dea. 4un ti nzang
I. Cacch. dec. 39.2. 1 8. Soc jun. onſ. 3.2.9 lib. z. Duce Montisferrati, Ioan.I ànn 1 6aeee„

ehhGa d5h
lcouec
Uihlan
2 1G
. 24 4 uml
Nahh tantaug, dangan 8 60 e ucm li 1elag 736) 4 à1ℳ 176 1ub,1ng 4.3,) nubnedi 4 G.8n rm an 1.Auc
—
—
6
— —
m yinu penen roou tabiem ni btke i9.1tkun Dauus ntaſett mihan. urt B.1M 17 Du Gane nſbons ertau Anp restie, amſaſ 2MAr4003 „Authlh
—
nouvelle chevalerie.
Nafunb 4. Petr. Barbaſii .— nn anolunrarius, Anr on. Corſet de poteſt. reg. part. 5.J. 77 1/. 7, Somnium viridar. de
Nobil. 6.. 26 B.„.„ Nel aiß fn ecer. de regal. c. 2. n. 10 2. Gothofr. in prax. civ. lib. J. rit.. de ſiat hom. loh.
D. Joſiæ Nolden. 4⁰1
duir.v.é.& cnſ 210. 1. 2 2. Conſ. 27 8. n. 24.1ib. 2. Pacian. conſ. 149. nu. 12 3 conſ. 271. „9. Duce Parmæ Petrad tr. c.; 4.4 2. 70. Venetorum Jaſ-conſ. 70.n. 4. 8 ſ02. vol.3. Qunt Sn.Arnſe49 7. o part.1. Menoch. conſ. 12 10. 2. 5. lib. 13. aliisq́; Principib us& Achuspub.Italiæ; Scip. Gentil. lib. 3. de jurud. 3. 23 Burſat. conſ. 138 /u. 4. lib. z. Paciaz. un6O.,nu.]. Peregr. d. conſ. z. nu. 17. lib. 1. de quibus hodie idem judicatur, quod de Dolo Antarctico, qui non eſt noſtri hemiſphærii. 5.IV. 18. IV. Electores, Duces, Marchiones, aliiq́; Romano-Germanici lmeri principes, quoad ſuum Electoratum, Ducatum, Marchionatum ‚Principa- un,ehrad. defeud,p. 10 ſect. 1. n.34. rom. ¹ Vultej. de feud. c. 8. /. 10. verſ. Ignobile. Kni- hnde Sax. onprov. jur. verb. Ducum, c. i.in fin. Ant. Godſyid. diſp. feud 1. th. 6. lit.b. Ge- 2 Olrecht. diſß feud 2.0..nu. 35. Dionyſ. Sorhofr. in prax. civ. lib. I. tit. ſde ſtat. hom. upio enim& ordinario Marte Regalia& juriſdictionem obtinenrt univerſalem entotio munitam, Knichen de ſublim territ. jur. c. 1.2. 3 8. Gylman in ſymph. tom. 1. ꝓ. 9. t vor.I.. 61. Meichſn. dec. Cam. 8. 21. tom. z. lib. 1. Nic. Retsſn. dec. ⁊2 1. nu 3 3·li5. 4. Tacsautem æquiparantur non recognoſcenti ſuperiorem. Gallin. de V.§. 5. 1. c. 335. nt Purpur. rub. e jurisd. n.). Hinc frequentes iſtæ& parietariæ formulæ, Electo- esDuncipes tantum poſſe in ſuo, quantum Cæſarẽ in univerſo, Caſp. Ziegler. in nataur. Lant ſaſſii, concl. I. nu. 109.& ſeq. Knichen d. c. 1. uu. 41 3. Et de Sax. non prov. nr vetb Ducum, c. 1./ 64. Gail. 1.00/. 21. uu. 2. in fin. 2.05/5 57. /. 7. ⸗ de P. P. c. 6. n. 10. Cubn deproceſſib. Execur p. 1.. 2 n. 8. Schrad. de feud. p. 2. ſed 10.n. 36. Borchold. de feud. n 87. Kirchner. de Legat. lib. I.c. 3. nu. 11.& ſeq. Harprec hi. er. crim.& in ſumma 10.y/. ItE ſeg de injur. Craver. conſ.9 83. n. 1. Decian. reſp. 5.n. 1 7. Vol. 4. Cacher. con/. 9./. 2. Gutmam z,n. 4. Pruckm. conſ. 13. n. 8 2. Cothm. conſ. 29.y/. 2 1.27 9. G /ſeqg. part. 3. Weſ⸗ tan 17 au. 29. O conſ. 40. nu. 44. Vultej conſ. Matp. 3 5./u. 2 1. vol 3. Thoming conſ. j. llo vell. 1 y. Queritur, An Principes ſubditos ſuos nobilitare poſſint extra territo- wium ſidebatur negandum tum quia inconveniens eſt falcem in alienam meſ- ſeminniteere, 1.1. C. Ae apparit.! ſicut, 8. Ariſt ffeſi ferv. vind. e. ſcriptum, 6. q. 2. Cor- neuamſ. 19.. 1 2. vol. z. Soc. jun. conſ. 146. n. 26. Vol. 3. tum quia Princeps extra ter- ttonmmhabetur inſtar ſubdirti, Aldaran. Maſcard de ſtarut interpr. concl. 6. nu, 6. al- terinſtptirati, 13. f. de off praſid. Thoming. coꝛ. 22. /. 6.& ſeq. vol.. ibiq́; quoad ju- iiicionüforum fortitur, 11. G 2. Fde off proconſ.l. ult. rde off præf urb. Acac. Enen- eltr epwic. 19. na. 8. Knichen de jur. territ. c 4. nu. 3 1. Gail. 1. de P. P. c. 16.. 28. Sim. Tiſen nſt nu. 29. cum ſe vol. 1. Quapropter cum Sigiſmundus Imp. Comitem edaucelugduni Ducem creare vellet, acerrimè ei reſtitit Prætor Lugdunenſis, astslralbere uti botuit, priuſquam regni Gallici finib us excederet. Bod. Wnasdee 45 fol. 29 2. His tamen nihil obſtantib us, affirman tium votis ſubſcri- 4 nnn„ento Ackue voluntarii exerceri poſſunt extra territorium, 1.2 F. ea. apud 17. inſin fode manum. vind. I.pen. C. de emanc. lib.l. emancipari 36. Prsnov. ubi Innoc. de off deleg. e. qua fronte, extr de appell Coraſ. ad l. in. ſf de off. n comm ad tit ff. de jud. leg. I. art. 1. n. 184. Atqui nobilitare
& Eccl.. 13 3. n. 18. Azeved. ad conſt. Hiſp. lib. 6. tit. 2. in rub. u. 6. Tiraq. de
4 ult theſ. a. it b. reg. adde Chaſſ· in Conſu. Burg. rub. i. es juſtices,&4. tex. N.l. Ergo. 8 Eeec§. V. 20,

* 8 17 7. 4 7† 8 4 5 De ſtatu Nobilium Civili, eorumq́; privilegiis,
: ſ Lobiles, ſed eti 4 6. V. 20. Archi-Duces Auſtriæ, qui non ſolim Nobiles, ſed etiam Comi
. 1. ixtin. de Regal. lib. 1. c. 4. uu.3 4. tes, Barones creare, 1iSq; inſignia dare poſſunt. SeA⸗ 8 6 3 3 daßß ſiere 4 64.6 9. ſ. u. 127 Dn. Joach. Cluten in ſyllog. rer. quotid. coucl. 25*0 ee och daß ſie vorange⸗ dond Eydt darumb von jhnen/ an
buͤrlich geluͤbd vnd Endt darumb von jhn erdieenn bi teh hel dann ſolch geluͤbd vnd Endt von deroſelben Ehren vnd Wuͤrdigkeitwe⸗ gen zu thun gebuͤret. ut refer: Sebaſt. Munſter lib.z Ca/mog 406. 4
§. VI. 21. VI. Comites Palatinos eaοxesas ita dictos)nobilitare poſi liin ſpecie hoc privilegium ab Impp. Sixt. de Regal d. c.+. /. 104. Vel Pontifteibus ihls cnCeifum ſit. Lastei our 2 temp.om.jud. lib. 1. 6. 1. Paurm. de jurisd. lib 24⁰. 3.nu.27 non pauci affirmant. Atcum tales unquam extitiſſe nobis non conſtet, malumusm
.. 3 2— 3 præſentiaram de eo nihil quam dd uwννæa&uted a comminiſci.
40²½
CAvuT III. De cauſa materiali Nobilitatw.
2. Cauſa materialis nobilitatis eſt homo ad nobilitandum idoneus. Ido.
neus autem dicitur, quem virtutum ornamenta probant, arg. l. 1 E. 4s cond in tuhl vorr. I.probrum, 4 2. in fin.. de V. S. Tiraq de Nobil. c. 4 Rutg. Ruland. de Comm..1Sul lib. 1. part.. honorum decora& inſignia commendant, Iſin. C. ad l. Iul.repet;s eum in cundtus, de elect. Petr. Gilken. in C. ad l. 8. de teſtib. num. 3 4. quænon niſi probus con- ſequitur, Zaſ. conſ. 2 num. 1 3. Ut enim non ex quovis ligno fit Mercurius, M. Amds Amat. repat.l.ſi Emancipati, C. de Collat. q. i. num. 17. vel ex quolibet marmore]om ſtatua, ita non temeré ex quovis homine formandus eſt nobilis, arg. inter, 1 ſA ſolut. Neq; illud immerit; Materiam enim adeſſe non ſufficit, niſi apta ſit& habilis arg. l. 1.§ pen. ff. de rivis, Sebaſt. Medic tr. de defin. ꝓ. 1 in proœm. 18. Nicol. Moron.&efi treuga,& pace, q. 2.n. 1.& ſeq. ſiquidem non eſſe& inhabile eſſe paria ſunt, ans, ſur tiens, 6 ff qui ſatiad. cog. l. 1. 8 2 ff. quod ouiusq́; uni v. nom I.libertus,7 f. de manum ii § 2. Inſt. de ſatud. tut. Scaccia tr. de jud. c.9. nu. 186.& ſeqg. lib. z. Cavalc. dec.; 9243:6 ſæqq. lib. 1. Reuſn. dec. 4 nu. 2 5. lib. 3. Azevedo conſ. 3 4. nu. J. Quemadmodum igttun el nihilo nihil fit, l. adea, 7.§. cum quis, ff de acqu. rer. dom. Amatis Nin rep..ſiemanciyati6 de collat. rp. 9. n. 96. non entis enim nullæ qualitates, n ulli Effectus, 11 Faruſuf locatio, 4. fflocati, l.ſi ſervum,.§. 1: fr. de ad. empr I. ejus, 41. verſ. quod ſi, ffſicert jet Gothman. conſ. n. 4 1. Vol. 4. Borcholt. conſ. 31. part. i. Reuſn conſ. 1 1.·n. 22 lib. 1. Itanco ex inhabili, velvirtute homine vacuo creandus eſtnobilis, ne melioris condition, ſint ſtulti quàm viri boni,& ſapientes, l. Servius, 4.⁰
non hominibus nihili vitiisq; contaminatis, l. auaxilium, 37 in fin de mun.& hm.
virtutum præmia tribui convenit, I.& virtutum, 4. C. de ſtat& imag. Iutgradatin
11.81.de mun.& hon. Eberb. à Veibh. in aulico polit. reg 6*9- Nic. Boër. de Ordin giit
Fart. 2.. 40. Capoll. de Imp. mil. de lig. c. 8. incip. Virtutis, nu 1.& ſeaa. Alex. Baudenſir ci. Piſan. 3 4. num. 1 8. Si autem virtus exulat, quorſum virtutis præmtum? pr0j 6 L. contra, 1 4..de re mil. l. 1. C. de Caſtrenſ. 1. C. de agent in reb.fin C. de tyron..1.9
Adſeſſ. l 2.§ 9. in iin f.de off præf Aft I1.& ſeq. C. de off. Magiſtr. l. unicuig in grin e Prox: ſacr. ſerin, c. ulturana, 12. C. de redditibus, qu. 2&. un. in pr.de relig.& ven. 4 6. Nov. 5.c. 9. W
29 Hn
—
deß Reyſers vnd deß Reichsſtat
fr qauod vi aut clàm. Merentibus,
ars ſed
Djol⸗
2
Prerenzdie, An wrtendunnndiltts in rrDius Da?,
16
e unni 1nn 2 2
1 7 gu 4 ulz. tun e 4 5 2 zas wmqma nihll d.
1 7
mtduncontulem Ro d
trur unrl d
re Nobiem vel Enr. nunſe. unzi. 125
Plhnncenslocum a mmns conferat: Co l. docinus ht; 4 48 eul(neFlam muo actus eſt ob r nli if Ron a. Tſans Am., 6 ks gui Wihelh In We elmortoun flam i, o nl, Pe u mn. D. 4, ½ Plnngeminarec m ſelen retnn aunr Nobilcs; 1, 1,6 uiih 13 dhe Jene Gal.0,
oſe m dinobilitag

D Joſiæ Nolden. 40;
dümde 2z. Hinc theorema tale, An ſola gratia, vel divitiæ Principem movere de- * 7... b„ 1... tuue beant adconferendum nobilitatis inſignia. Neg. tum quia dignitas non pecunia, ſttmn Lirirtute emitur.D. Richard. Diet. de ſum. Imp Maj. concl. 5. Mart. Laud. tr. de dign ꝗ. Nüti parude Put. dere mil lib. 7. I. uu. 29. Gylman. in ſymphb. ſuppl. om. 4 p. 1. vot. 3. nu. ſütdigge de⸗ Decian. re,b. 19.nu. 4. vol.;. tum quia dignitas malit tributa, dignitas non eſt: bilar Gutn lugurib o. 4 ftum quia nihil aliud eſſet duam Caj Caligale a1— ti tiam imi- munn quiEquum ſuum conſulem Romanum efficere ſtudebat. Xip hil. in Vita Caut, du r uaheh.; Ae polit.:heor. 35. ex Dione. An ob ſervitia Regi Galliæ præſtita Imp. üah uem poſſit declarare Nobilem vel Equitem auratum? Negat Frid. Mindan. de con- etmmelcn uut eauſelib.3. proceſſ. c.). rum. 31. niſi vel Imperatori vellmperio Equitis ſervitia praltterit..... — 14. Quid ſi Princeps locum faciat proverbio 2a‿ν κνντν έ&᷑ ob flagitium nobile nobile ſſemma conferat: Cornelius A grippa in lib. de vanit.ſcient. c. 8. perfi- Cdaâ crudelitate, Bodinus lib 3. de Repub. c. 8. ſcelere nobilitatem primitus fuiſſe queltam aſſerunt; Ita Cnæus Flavius& Tribunus plebis,& Senator,& ædilis Cu- uulbapopulo Romano factus eſt ob ſurreptum actionum librum, l. 2§ ꝓoſtea,& ibs nidana 2.1f. de O. I. Liv. lib. 9. hiſt. Rom. c. 46. in pr. Valer. Max.. lib. 2.c. 9. Cic. in Piſon. e 6. atanig Adtit. A. Gell. lib. 6. nodt. Attic. cap.). Ita juranobilitatis cum 25000. coronat. pro- Comman ullomnib afſaſſinis, qui Wilhelmum Principem Auraicum, Comitemd; Naſſo- lulnm iezſelirum ſiſterent, vel mortuum traderent. Apolog. illuſtr. Oran. Princip contra iüipuie amyroſcr. Em. A Metern. lib. 10. relat. bell. Belg ſub An. 15 80. Vide ex parte Caſp. Lun- vriusdl unhn Contin. Sleia. lib. 22. tom. 2. Thuan. lib. 71 hiſt. partis 4.:i⁄. z. Ita ut meritò cum mam ſaumnalber Satyra r3. ingeminare quis poſſet, glinmf Ile crucem ſceleris pretium tulit, his Diadema. draltt Nos quiſeſcelere quærunt Nobiles impios judicamus, ex Plauti verſ. r0. ack. 4. ſcen. ro.l Rudenti, Tiraq. de Nobil. c. 6. n. 2 z.& tanta indi gnitatecommoti Cnæo Flavio ædi- aſunda Ketearocum Romanis nobilibus aureos annulos abjicimus, vid. Franc. Duaren in fätman Ihihatsehaſt. Albaſpin. Regus Gall. Orat. Liv. d. lib. 9. in fin. Fr. Patsit. de Reg. inſt. lib. wu. zu i Quis enim pro malehcio ſummum velit reddere beneficium? Terentianum ex nodure aſen 2. Phormionis. Si nobilitas virtutis teſtimonium, cur ſceleris præmium cõ- ſemne ſtitteudum? Georg. Obrecht. de Regal. tit. 4. 15. 109. Quale ergo lignum, talis Mercu- us f nus:qualemarmor, tales Jovis ſtatuæ, Ita concludimus ex Topic. Dn. Zachar. Vietor. aAſ,, äſen„20. aede dI. 25. Eſtautem Virtus nobilitarem generans duplex, vel Militaris, quæ De Virtute oröen legjonibus,rel Civilis, quæ legibus paratur. Unde etiam duæ alæ velſcalæ nobilita- Militari. n. Netr tS,Una qux lagatam, altera, quæ to gatam vitam inſequitur, Närol. Berſ. de pad fa- funa mitiluſſ c 10 5.) 21 Militaris virtus eſt, qua quis pro patria mortem bellicam ho- gluhe neſté oppetete non detrectat„ Cicero lib. 1. ofhc. dem lib. 3. de ſinib. Cum enim non „ulu tam parentibus quam patriæ naſcamur„ I. 1.§. generaliter, 1 5..de ventr. in poſſ. mitt. lurxBut nam 2uod, f. a§C. Treb.! honor. 1 4. F.de mun.& hon l. poſt liminium, 19.§. filius 7.. A fdecapii 9) eeneen. 4 5, rHimn 4 tiv. E poſtl. rev.l. minimd, 3 5.de relig.& ſumpt fun. Natta conſ. ¶9 7. /u. 9.& tenud 1,ereh,d 2.7. 15. G. ſe*d. vol. 5. hoc augurium erit optimũ tueri patriam, Hector nißunu 9 Hom. Niad. a. qulce& decorum erit pro patria mori, Horut. libr. 3. Carm. Ode z. ,Gun) haufüm&nobilitate dignum, nullum patriæ vitæ periculũ denegare, arg. pr. Inſt. 4 Ae Excuſ tut. Petr. Salixar. de Conſuet. c. 1. num. 105. cum ſeqq. Ioan. de Selva tr. de
Eee 2 benef.
—————. ——— —— 2—.———
—————

„ .
De ſtatu Nobilium Civill, eorum q́; privilegiis, benef part. 3.9.7.n. 12. Paris qe Put. de re mil lib.. 7. 1. nu. 19.& ſeqa. Nevixan. conſi12 nu.. inter conſ. feud. Brun. in quo laudat Nobilitatem Bohemicam, Rne. 9olv.¹. 18,
hiſt. Bohem. Nobilitatem Gallicam, Claud Seſell. lib. 1. de Rep. Gall. Nobilitatem Hi.
ſpanicam Alph. Lopez in delit. Arrag. 6.9. Nobilitatem Polonicam Gerh. Mercator.in
Athlant. min. ſub regn. Pol in fin. Et ob ĩd Nobiles vocari Ritter/ à Græco éuτie, ie ſervator, quod virtute& fortitudine ſervent patriam, obſervavit juſtus Ritter/ un mihi peramicus, lib I. Inſt feud.. 3n. 9. in fn. Ecõtra mulros Nobiles jacturam digri- tatis feciſſe, quod ob flagitium timoris& fugæ hoſtibus loca munita dederint, no- tavit Joh. Weruer. Gebhard. lib.i. Fuͤrſtlicher Diſchreden /c.ꝛ9.
26. Quod tamen ita intelligendum non eſt, quaſi ſola militia nobilitet
Chaſſ.in Conſu. Burg. rub. 4.§ 19 1n. 1 1.&E ſeq. Tiraq. de Nobil. 6. 8.n. 5. E& ſe⸗. Diſl. Pan
4⁰4
de Put. dere mil lib. 7. a. 14:n. 9.& qu: ſeq. Incip. Qa
efhicitur nobilis ſi per 10. vel 15. annos in armis verſetur. Alciat tr. de ſing. cert.. 30:n. 2.0
ſeq.& J. 34:n. 6. aade Peregr- conſ. 84 ⁷. 22. G ſeaq. lib. l. Nam I. apud Romanosomnes omnino cives militare cogebantur, arg. l. z. C. de bis qui non implet. ſtipend.l. fin. C.dt verer. Polyb lib.. Tacit. lib. 4. Annal. Et qui ad delectum non reſpondebat, libertatem perdiderat, l. quicum 4.§1.G 5 ibiq, Veſenb ff. de re mil. 1ſi ie, z20 Ffcom div. Duar.ii 1. di ⁵. c. 4. vult ej lib. i. diſcept. ſcholaſt.« neq; tamen omnes, ſed foli Decurionesfe bant nobiles, I. 1. C. ſi ſer v. aut libert. ad Decur l. ult. C. de Decur: Imô& ſerviad mill tiam aſpirare poterant,! ſuper, 6. C. qui mil. poſſ. Claud. Coter. tr. de jur.& priv. milen lib. z. quibus tamen niſi jure aureorum annulorum impetrato honoris pottapte- cludebatur, l un. C. ad L. Viſell. Chriſt. Lanfranc. tr. utrum praferend. ſit Doctor an mil
n. 3 8.& ſq. II. Infamia repellit à dignitatibus, l. infamia, 8. C. de Decur. l.z. C.de dsn
Petr à Biaxis in direct. elec c..u. 2 part. 2. Conſtant. Roger. ir. de ſumm. bono, c. 2 nun. Monald. conſ. 96 n. 14. vol. 2.Infamis autem quamvis initio miles conſcribi nonpof
ſit, d. qui cum, a. Sadulterii, 7. ff. de re mil. l. 3. E t.t eod. Mart. Laudenſ tr. de Milubu 54. Paris de Put. de re mil lib. 6 J.18. rub. Miles vel nobilis, n. 7. G ſeq. Obrecht dejur il
th. 720.& ſeqd Weſenb. in par ffior. de re mil. n. 3 Et de his qui not infam. n. 9In plau men militia, ſi infamis efficitur, militiam retiner, I,ſ quis. 6. Sſed etſi, 6 f de inzuſt ut Uſ quis, 2 2.§ 1..de legat.3 I. ex militari, 11. ff. de teſt. mil Tiraq de Nobil. c. 8. nu 7. Boctr 46. I.de belloc. 8 n. 23. III. Quia genus l. nulluas, 4. C. ad l. Iul. Maj.& dignitas injufe militia ſeſunguntur, in l. ſi auis, 1 3. C Ae off redi provil pen. C. de a4 Nn.5 2.1 1 3 4 He.n 1. C. de Pagan in. C de jurisd omn. jud.! ult. C. de com. e⁵ merc 11. C. in quib cas 3 A3s ĩ ſur didoru,r; C. de excuſ. mun.! pen. Er ult. C. de cohort. lult. C. qui mil poſNov,g8 c. 1. Nov. 114. c. 1. Nov. 128. c. 19. in fin Bocer. trade tortur. c. 4. /. 6 1. G 1ed.
27. Quamvis nln. Militia dignitas ſit, arg:é ⁊2 in pr. C. de erimis 13 C. de palatin ſacr. largit. Et rub. qui mil poſſ.c eum eſſet, de Simon. Mart. de Caralzt de Malite, qu. 5Azevedo ad couſt. Hi%. lib. 6. tit. rleg. 4.n. 3. G /½J¾. Farin. con/.crim?⁸ 2e Sſeft Srnſs 5 4,9. Sſe 24 lib. 1. honoris ſpecies, argil. ſed& milites, ingnf 2 7 xercitium nobile, Fr. Burſat. conſ. 62. u. 2. ibid; alleg. lib. I.& proptiem Nobilium tyrocinium. Hinc Militum nomen in jure feudali pro nobili uſurpatur z 39 a eenyelmilierkelmi tavit, vel aptus natus eſt milirare, ait Guid. S4e3 4
lit. b Bon. de Curtil. tr. Nobil part. 3./. 58. Hinc ante ann. 200⸗foli in Ge mansaas Italia militabant Nobiles, ſolo feré Equitatu conſtabat Exercitus. PIE- ſumptio enim erat quod in equeſtri militia prævalerent Nobiles. Bart. de Sar.
erio,im
4
uia ſuperiori, n. 3. ubi ait, quos Ruſtiuus
—
Djol
1
h uMn a vrin! artülmngiunane
5 ncerenanft,
atrrüwratnd Nuſtern
In Eerie tonem a⸗ eir lurmastodano
awäncoentionem: duauſus uvib Prlbant, Mer. Antn. ufi he Cna 10. iturCaufi aiß feu ementur, 1eh. Gen u Cheyy ub: uh ui Briſen n Basl. ajummus ieprencher läſſnu Cnils(quua ſi nz ſckpin denrquiinſtrucki t 2 G.n un it Daciran g 3 8 conciliant, a n( 4, 65, Je
8 Sbed aurun n.
ütprepon, 4 4 An,7, nu.; A 1
K 1 2u.149.
1
Rhtee u
Deiin 5
llmuiſ, 1 26
61 Ndem 1 ih4tedasa, b

Rn h, ne J. bllra
eh Men
4 1
Rüt
durnth Adeütin
lltanahe ſusol it auln cergoa 1 Omannean iyennli edabylhe m uda Decurin & ſeriun E ynun votispan Dactura ur.act h honh nlerbin etnul bnum mn glj funt ÄSn ligniaie I Ggu 11d 1l Frinum artklu in inn miltes h. KJi obilicli Guule woo u zetcil
nuluß
—
—
—
—
11
Henricum VII J. Reg
D. Joſiæ Nolden. 405
h deteſtib n.). Thom. Lanſ de Ordin. Equeſtr th. 1. in Fn. Alciat. tr. de ſing. cert. 7.39:n. muliait, Nobili Viro magis con venire ut Eques congrediatur quam ut mercenariorum miummoreprodeat. Inde remanſit, quod adhuc Nobiles die Ritterſchafft vocen- tur,Etin Heerſchawen vnd Muſterungen( quam Cicero luſtrationem lib. 15. Epiſt. „ ſultinianus Imp. Eercitationem armorum in l. 2.§& unumquemq, G. de off. prat. nAfr Valerius Maximus Probationem lib. ꝛ, tit. de inſt. antiq. Suetonius recenſi- tionem Exercitus& recognitionem in Auguſto c. 3. Livius tranſvyectionem Equitũ lbg hiſt. Rom. g. 46. in ſn. G ibi Wilh. Godelev. in annot appellant,& à Fabio Maximo mientam eſſe probant, Marc. Anton. Surgens, de pra f prator. lib. 1. c. 26. Valer. Max. d. la L'v. lib. 9. in fin. loan. Coraſ. lib. 1 miſcel. c. I.. Equis camparere, Knichen dejure fens 3,n. 366. Ant. Godfrid diſp. feud. 7. th. 2 in ſin.& periclitanti Principi Equo& unsluccurreretenentur, Ioh. Garſde Nobil Hiſp gl. z. Petr. Bellin. de re mil. p. z. tit. 3. Auulelide muner.. 3. Chopp. lib. 2. de leg. And ꝓ. I. c. I. tit. 3. Henr. Boguet. in Conſu. Burg. muſ Nobles. Barnab. Briſſon. in Baſil. lib. 6. tit. 1 3. art. Qu en la nec eſſité de guerre touts uugmik bommes Vont tenuz de prendre les armes pour lane ceſſitè du Roy.
„II. 28. Virtus Civilis(quæ non conſiſtit in atramento, ſed cerebro: Petr. uratn fdeio,prohib q. 9. /. 8) eſt prudentia recté conſultandi de iis, quæ Reipub. luntatiia: Qua virtute qui inſtructi ſunt, nobilitatem licet non civilem, arg. Nov. IInas. Tiraq de Nobil.. 5. n. 5. G c. 4. /. 1 3 E ſed. Bon de Curt, tr. Nobil. princ. n.79. aliater Bart. niſs concurrat Dodoratus, non tamen minorem tanquam Caſtrenſe a- lauod bonum fibi ſuisq; conciliant, ita ut naturaliter loquendo, ſicuti anima præ- fertarcorpori, ſancimas, C. de§§. Eccleſ c. cum infirmitas, 12. de pœænit.& remiſſ. Sol Lung e ſelitg, de maior.& obed. aurum plumbo, c. duo ſunt, 46. diſt. Ita nobilitas ſci- eutie quæ dicitur animi, ſit præponenda civili, arg. c illud, 41. diſt. c. venerabilem, de yuê balcat in! providendum, 7. nu. 3. C. de poſtul. Joh. de Cirier. de primog art. 2. uu. 1⁊. lanin etitat. real lib. 1. c. nu. 24 9. G&7%. Joan. de Selva tr. de benef p. 3. r. 7. nu. 22. 0aß Vaint. de inop. ebit p. z. c. 16, /. 1 55. Ruland. qe commiſſ part. 1. lib 1. c. 19. n. 2. lit. c. llanamaunſ 47.h. 8, Decian. reſp. 7.7. 59. vol. z. Nam ex genere Nobilis quis eſt pre- ſumuonetantum arg l. quod ſi, 31. 7 qui aſſidua, z0 ff de 2dil. edict Tholoſ.lib. 6. ſyntag.
Manstuu.? Alaias Preſjumpe. 35 nu.. Chaſj in catal glor. mund. p. 8 conſid. 10. G 1i Alonſ.209.2. 8. vo 6. Cephal-conſ. 66 n. 9. lib. 4 ſed qui ſcientia, virtute& a-
an nnübusfulget,ipſe clariorem ſibi nobilitatem adeptus eſt, Frid. Solis tr de lu- Wectogu.16.7.7 G ſeqg. Azevea ad conſt. Hiſp. lib. 6. it. 2 in ruben 3 2. 0 ſedq. Chaſſ.
1uC 2„ 9 huthung pu6.⸗§. 19.2. 2 3. 6 /*634. H. Schurf conſ 6 n. 17. cent. 2. Er. Efeil. conſ. 7. 4tent. z. Alex. conſ 21 3.2 11. vol 6. Thoming. conſ 2 n. 4 1. vol. 1. fortiorautem
e digni 14„.zAX.*. „nas quam quishaber per ſe, il la, quam quis habert per alium. Steph. Gratian.
ibud.— lageurenſſe I num.; 8 G ſeo. Natta conſ. 179. num. 8. tom.. Crawett. conſ.9 8 T.
24, 23. en n. 1. G 2. de of proconſ. l.3 3.§. 1. de fideicom. lib. l. antepen ff. de capt. Kunuf eh. ſ. de legat. 2. f. ſin quod cuiuſq; univ nom 1.9 f. de admin. tut l.more, ff.
eturis
29. Qui ergo Nobihs virrut*.— enaansa d Lu Nobilis virtute propria caret,& genus tanquam jactat ſuum, 3 7 4 0 3 8 †„— e. 2.. 4 musnome, oniua, verſ. Scheca, n. 340. Hercul furent. Cenoraphii inſtar eſt, quod nomen& ſtemma
*
1 auu. de nobiliore ſtercore intumeſcit, Pruckman de Regal.. ſ- Hect 4.7, 14. Tiraq: de Nobil-c. 2./. zz.& in patrios cineres mingere Eece 3 dici?
lapoteſtas, c.4
foris oſtendit, intus eſt vacuum, Deſyd. Era/ſm. Epiſt. 4 7. ad
De virtute Civili.
—
—————— e—— 8———
——

1
De ſtatu Nobilium Civili, eorur 1q; poteſtate,
1 4⁰0⁶ 1 dicitur. Joh. H arprecht. in Orat. 1 o de vera nobil poſt comm. de procur. Majores noſtii gnabant, Noſtri verò adoleſcentes de familia ad menſam nunc
in campo lanceis pug ACentes s menl 4 de Guevara in Horolog princ. in yroæm. ad Carol. V. Imp.n
linguis præliantur, air Ant. oa. nol. runt, D ud Virgil. de fortitudine M 1 46. qui cũ lepores ſint,pulpamenta quærunt, rances apud Virgil. itudine Mar-
3 a euntra Turni timiditatem, cumq́ue fugaciſſimi, de acie tamen ineptè garriunt.à 8 Kirchn. de leg. lib. I. c6. 4n. 41. In quos admodum quadrat illud 4 Dionyhodorh Troc. „ zenio ufurpatum, Quis parentem laudabit, niſi lilii infelices:Job. Bore, de pulir ils b 1b. 9.c. 11. Guazzo de civ. converſ.lib. 2. Bertr. conſ. 24. /. 6. vol. ⁊ part. I. ubi aat ex Panuf. . Si nobilis es genere, lauda barentes. I— 5. III. 30. Inprimis verò virtuti tam civili quam militari ad Sacroſanctum nobilitatis ſacrarium ſtimulos addit Magnificentia& Liberalitas. Hæcn.virtutum
omnium gratiſſima„Policrat. lib. 8.c. 15. ad dilectionem& amicitiam homines faci promptiſſimos, Azeved. ad Conſt. Hiſp. lib. ſ.tit. 9. lib. 1 nu.1.& ſe. Joh. Rodi. 4sjun M ajeſt. verb. largum, beneficium liberalem, n. 4. Rayn. Corſer. dé is dagat: jur.lib. 3.c.139 13. Thom. Aclius de lud. Scacchor. q. 11,5.11. ſubditosvèé pacis& bellorũ tempore de. votiſſimos, Carol. Tapia in rub. de conſtit. Frinc. e. 4. in pr. Quapropter ut donare oins. mentum eſt Nobilium, c. I. ubi Cujac. de donat a. grandi, de ſuppl. negl.pral. Lupus inte pet. rub. de don. int. vir. G u.§. 9.n. 1.& ſeqq. Chaſſ. in catal glor. mund. 8. conſid. 3. le noch. lib. 6.præſ. 59./. 6. Dec. reſp 66.2 3 6.& ſeq. Vol. 43 Thoming conſ. 1 2. nu. 7 Vahl
laus Regum, Cicero in Orat. pro Dejotar. de laud. 1 3. Gail. 2.05/6 2. n. 9. Narta con]. 54.. 3 3. 701. 3. Fab de Anna so). 6 2.n. 17. G ſehs theſaur. Molin de Hip
gloria Principum, Impp- lpen. C. de don. int. vir. E ux. ‧. C. de primog. lib. 1. c.3. n. 20.cum ſeq Knich. de Sax. non pro. jur. verb. Ducum, e. I.n. 1. Caſtall.
de Imp. qu eſt. 104 1n.& ſeqq. Reuſn. dec. 4. nu. 1.&. ſeq lib 4. Cravett. con. 44,1l6
Cephal. conſ. 369 nu. 73. G ſeda. proprium ſenatorum, arg. loſi fliuf. 7§.3 Tdednas 1 ntum, Guazusd
.
Ita avaritia nobilitati eſt inimica& certiſſimum vilitatis argume 1 ci vil. conwe: ſ.lib. 2. Bon de Curtili de Nobil. part. 5. n. 19. Quo reſpexiſſe videntur Aif. lib. 4. Polit. c. 8. Boér lib. 3. de conſolat. Philoſ. proſa&. Felin. in c. ſuper, col. 4. de teſt. Fr. Pur. pur. in l. 1. verſ. 3.de juriad. qui Nobilitatem d finire voluerũt virtutem cumabun dantia pecuniæ, arg Lad ſubeunda, 46. C. de Decur. l. 2. O. de prad. Decur. ieſcriptunt 1 Ae mun. Gyhon. adde Azeved. ad Conſt. Hiſp. lib.; tit. 6. l.g. 15.2. 1 I. Chaſſ. in Conſu. But rub. 4.§19./. 3 6. ubi tamen ait, quod Nobilitas ex di vitiis ſt inſima. 36. Et ſanéè cum mos aulicorum in curiis ſit, ut fruſtra ne
ant, teſte Zaſ. in l. illo procuh,n fin. C. de jud. tom. 4.
Des, capias, quæras, plurima, pauca, nihil.
Eberb. à Weihe in aulic pelit. reg. 56 7.& ſe Georg. Richter. in axiom po cum mortalibus nihil charius ſit pecunia, Euripid. in E hœæniſſ. Damboud in Enuom pecun& nihil non pecuniæ cauſa hat, Sonsbec. de feud, part. 1 n. 38 Chaſſ in catalei muna. conſid. 54 art. 12. Eecleſ.c. 10. facilè illaqueari poſſunt eorum animi munerb qui jus ſuffragiorum habent. G. Schoͤnborn lib. 2. pol. cap. 19. Ita Cofmus Medices (Ceonis X. Pont. Max. proavus) hujuſq; nepos Laurentius Florentiæ Principatmm acceperunt. Guicciard. lib. 20. Hiſt. Lampad in mellef. hiſtor. Pezel. part. 3 6. II. H n de France du regne de Henry Iy lib. 2. narrar. 4. v..& ſeqd. Ita Vice- Comites Medi- lanenſes perpetuum Vicariatum per Lombardiam à Carolo IV obrinuerunt. 0 in vita Carol. 1 V. Etenim g
minem promoſe
Reg. Ant. Cor ſet. de poteſt. reg. part. i¹
lit. reg. 116 Nm
-
ſenüstilund ge
(llcalc tutas d
Nuuſtfe
Etornalbettipſa obiitaadi corruſc ee nertunaliquo anen 1u18. ntin uhl err.1d. ieſragkebefi Utnäin atäclum,uind. h mniun yiriua Taiinrraau, muu iiſus e99 Ant. mdiütantisſca⸗ iſa, mat Curs ln; Fotman lßtua anues di ni tan* 4 Guil dt le A9ſ faa Ex, Kſezud. uttjus nob yulucit E. 1 Wrtatem ſuan 8 des Bena,
1
one* Hllline cteati Nrin, cel 1 deg Cu 2 tnte deuiba.
8 luuba,. ſnn 1a. 4,
„
9
A 1 de, T ſiam 2
8
—
— —
e.. 11s n
A

—
Näene
Canlr
vnniuhn 8 füac 0c9 1 tn nlni ubiaitan
dSarrolt Hacunn m nsat Dahaan t un au orütenn utdouan Pral lha d N.nnſ „I2 un vteßengn 52,1,n ar. Nlaha e.l-All ett. ung 17 gf ntum, Gn ſleridem 14 keut rutem cu⸗ turlumn aſnnu
minas a
veltnlt amhnulil Chuſua nanümi- voſmolt ntiæ Pluc- Comtte rinderdl
Nge
D. Joſiæ Nolden.
gic avidis fallax indulget piſcibus hamus, Callida ſic ſtultas decipit eſca feras.
——— ——
CAbpu8ux III. Decauſa formali Nobilitatis.
—
3a. Cauſa formalis eſt ipſaâ plebeja conditione exemptio facta ab eo, qui ſuedeprivilegio nobilitandi corruſcat: Nam ut quishabeatur Nobilis, non ſuffcit alli ty giaæτενκν meritum aliquod, Tiraq. de Nobil. c. 4. /. 13.&* ſ*⁴. Matt h. Steph. aunus ih. 2. 1.2. 7 memb 2. nu. 28. Alciat praſumpt. 48.·„.5 in fin. arg. Jl. 3 C. de com- mal1Hr. C. de cond in publ. horr. l. vidua, 18§1. C. de nupr. ubi virtus à nobilitate di- ſnaitun, a7 Gadocia plebeji. Ut n.invitus nõ nobilitat, Ita etiãà invito non confer- aurnobilitatis beneficium, arg. l. in vito, 69. L.inwVitus, 156. Sfin. ff. de R. J. l.æſtimationem, tstemuner.& hon. Somnium Viridar. de poteſt. Secul& Eœcleſ. cap. 119. per tot. ubi ait, uutnuhilitare ſit quaſi contraclus, qui non poteſt perfici, niſi ex conſenſu contrabentium. Thnaqde Nobil.. 6. nu. 36. G ſe⸗a. Ant. Fab. in Cod. lib. 9. tit. 29. defin. 26,7/, 4. uLi ex parte dlu enstn, nobilitantis ſc. affectio,& actus nobilitandi externus accedat, Ih Naysud.tr. Nobil n. 9. Bon. de Curt. de Nobil p. 6. n. 8. Mich. Nizol. alleg. I. de Empby- uſin9. Slwan. conſ.I. u. 7. Forma enim dat eſſe rei, I.ſi is, 80.§. 1. Verſ. ſed etſi, ad Ialau Gaul.166124./. 2. Munnoz de Eſcobar, de ration. adminiſtr. c. II.n. 18. Thoming. enz8 u, 92. vol. 1. actusq́; denominatio non à materia, quæ per ſe imperfecta eſt, Apllana.88. f.de legat. 3. Guil de Mon ſerrat, de ſucceſſ. Reg. dub. 3. n. 6. ſed à forma de- fendet, argl! lulianus, 9.S3 Fad Exhib. l. cum hi, 8.§ ſiprætor. 17 in fin f.de tran ſact. l. lurug) Suod feré, 12. de pact. 33 Quiautem tale jus nobilitandi exercet, aliquem êplebejis eximit no- bütandonel expreſsé, vel tacite. Expreſsé, quado vel verbis ſolemnibus, vel colla- ioneciplomatum voluntatem ſuam declarat, l. quoties, 3.§². C. ubi Senat. vel Clariſſ- Aemutae Nobil n. 5.& ſeq. Bon. de Curril. à er p. 3 n. 125. Otalora de Nobil. Hiſp p. 3. enn Tacte, quando ſine creatione ſolemni Vel collatione diplomatum de ſua mmtateparticipar, Barz. in! 1. col. ulr. C. de Aignit. Paurm. lib. ꝛ. de jurisd. c. ult nu 44. Tnaq e Nabilic,6. 2u.9. G ſed. Cum idem taciti& expreſſi idem ſit judicium, arg.¹. um qui ſfßcert pet. quid intereſt, ſuffragio popul 1 ſi d ulrc her, Juidin eſt, ſuſtragio populus voluntatem ſuam declaret, e6n 4) actis? l. de quibus, 32.in ſin fr de legib, arg.(recuſari, 95. fde acquir. antantum,;. f. rem. rat. hab. Imò plus eſt facere quàm pronunciare,& re
nam erdi 4. 24 kacer unc Aanisdemonſirars. ſitamen, 4.§. 3. ff. de adil. edict. cap. cum dilecti. 5 2. extr.
—
CApur V.
De Nobilitate tacita, Et quomodo tacitè quis no- bilitetur. b . IL. 38-
“

4
§. I. de prapoſ lab. l. I. C. de domeſt. ult. C.de excuſ.i
4
I.
ram ait Decian reſp. 8 nu 23
7
7. 37. Paris de Pu
1
p. 8. conſid. 1 9. Maſcar. d. prob. concl. 109 4. 1. 5. Vol. 2.
82 1 3
44*. 2 1„ 44 ₰
08 De ſtatu Nobilium Civili, eorumq́; privilegiis, bilitat Princeps, ſi quẽ lateri ſuo adhærerere ſinit, 11.0. ut. Georg de Cabed. pract. Obſ.p. 2. ec. 73,n. d. ir c. 6. nu. 10. Chaſſ. in catal. glor muns. Axeved. ad couſt. Hi ſp. lib. 6. tit. a „. 19, Qui enim Principi vicinus, de ejus qualitate participat, ut ars imitetur natu⸗ 2 d vol. 5. Imô eos illuſtres fieri docuerunt Ang. in ¹ qus n4 C.adt Jal-Maieff Anc.C orſat de pot. reg. q. 2 1:n. 16.: part. 3. Nevizan. lib.. com ani
34. Tacitè no
Bon de Curtil. tr. Nobil part 3·n 158. Tiraq.
art. in proœm fiun.
un. Cide propoſ.labor. ibi: quos noſtri lateris Comitatus illuſtrat Nam illuſtrareibi pto
nobilitate accipitur. Menock de A.I. Qaſ. 6 8. n.;3 5. G ſedq. cent. 1 Tiraq. ds Nobil.c*.
„. 1 8. Decian d. reſp. 5 8. nu. 7 Vol.. niſi dicam us, illo tempore in ter illuſtres& clariſſi- mos nondum fuiſſe differentiam. Duar. lib. z. diſp. c. 1. Weſenb. inpar tor de Senaum
cire fin.
§. II. 3 5. Si Princeps aliquem tanquam Cancellarium& Confiliariumſu
Palatii aſſumit, I fæmina, è ff de Senator.lomnium, inpr. C. de teſta. I. z. in pr. C. de lant hiudices, 12. C. de dignit. I honores, 7..is qui, ff de Decur. Sixt. de Regal- lib. 2.&. 15. na-dl Mart de Coraz. de Legat. Princip q. 17. Bocer. de Regal. c. 2. /. 8. Dom. Jacobat. I concilſt 1.art. 1. u. 148. Pruckm. conſ. 2 n. 81.& ſeqqa.: Quales ſunt qui præſunt aulico Conſio Cæſaris, die deß Reyſers Raͤhte ſeynd/ am Reichs Hoffraht/ oder am Cammerge⸗
richt/ Et eliguntur inlocum antiquorum Patrum conſcriptorum, Schneid. a0
liusfen. 2. Inſt quib. mo. ius putr pot ſolv. ſuntq́; perpetui& ro gati Imperii Senatotess Diſitations Memorial de Ann. 70.§ Dann obwol. Toncept der ernewerten an⸗ mergerichts Ordnung tit. ⸗. in pr. Petr. Denaiſ in iur. Cam. tit. 15.§3 Guil. Roding Nau- dect. Cam. lib. 4. xit. 3.
36. Conſiliarii enim ſunt cor Principis,& pars ipſorum Principum, dſaub-
quis, 5. C. adl. lul. Mai. c. ſi quis, 6 4.. e fœlices, de pœn. in 6 Lancell. in templ om. iudii 1 .I.§3. Zoannet. de Rom. Imp.. r8. unum corpus cum ipſo conſtituunt, liu- Senath. rum, 8. C. de dignit. Boer. de author. magn concil.n. 30. Et dicuntur inhærere Princigt
„
ſicuti ſtellæ firmamento ccœli, Bald. inl eum multa. 7. C. de bon. qua lib. Fris:lindas de mand iud lib. 2.c. 3 ⁷.19 Gylman in Sympbor. ſuppl. rom. j. vot. ult. ꝛẽ. 15. Arq;cumm decorare putantur ur ſplendor firmamentum, arg. c ſuper, exer. de Magiſtt. Chali catal glor. mund. ꝓ. 10. conſid. 24. Et radii ſolares Solem argumc, multi, depœrnittà 4 Schrad. tr. feud. part. 10. ſect. ⁊ nu. 24. Eorum intuitu jura in ſcrinio pectoris habets decantatur, P Gilken. in auth Habita, C. ne fil. pro patr. n. 3. Salyc. in lomniumo häl C. de teſtam. Petr. Dom. Magdal. de num. teſt. in teſtem. requiſ..6. 2 3:/.24. aum ſafian trigliol. cent. ¼ qu. 4. feud. n. 6½. G ſeqq. Mart. de Caraæz. tr. de princip J. 354 G4. ad Var. Valaſc. conſult. ⁷./. 6. In is enim, quæ ad jus pertinent, Princeps rarõ repettti Juriſta, Andreas de Iſern. e. qui feud. dar poſſ.n. 16. Inerigliol. d. loc.&y q. 8. nu.] 6.rich de Sax. non prov. iur. verb. Elector. c. 5..94. Fed. Scotus reſp. 19.1/.15. lib.J. Unde eorum vocantur parentes, l. Divi, 17 f. de iur patron./ ſipoſt, 4. C. de iur.& fali. ignor. Cuuſla in conſuet. Burg. rub. 4. entre gens nobiles,§ 19. nu. 6. G ſeq.& amici, l, ſecundum, 401 contrah empt. ¹. 1. ſi quis, 13 F. de appell. joan. Monraigne de parlament c. z.n.. u
——— 3 1
t. tr. Syndic. de Exceſſ conſ. verſ.excedunt, n.9 Jaſ.in 1. 1.. 6. ff de off eiu, cui mand. eſt iuriſd.& inl quidam n. 36 ffde V. O. Alex. conſ. 94.n. 2. Vol. perl. quuqum C. ad I. Jul Mai. Quibus reſpondent. Dectus in l. 1. C. de in ius voc. B
nu. 12. legem illam loqui deiis, qui antea viri illuſtres erant; Nec multum probat,
Chalaun
2
ga hpatan 4 d dinh tkuübl- llud;
e Jun cumman,
Ben
G6.Mar
tan14vAr ros KDoctoresni eudNobiem non h n ii Atau,ra d. If Lbnaceps Dot. atltentaroshabeti: eituun uu. Furn dlaed d au u iina'l, mnui, 1la gan 36 eberrum eſſene
n deDoctorum(
tan. Tha ln
1 lunſä le Peng ¹ baian
lt 195,
enf de at e tätas, 4h, 19
8(mmiſ 1
¹

—
deteldi bau, Kaalginn Bln a iiterun dt 1ngnge Rh an.
nsfußi
lpla raiumnan mulrn illoturz, tranni fuſktagi
furrua
Conlllun rinyra ük 1el cobat in taulcod ramEm „Sehmui- npeti la rneivet Guil dou
neipun, enyima untlin nbæreel Klilhüe R.1 Wi Luih0 Ni hhen 0 felinde Tamuun ¹ 1 Chn 1 b6 53 eps mrö Snu ſl hr Uhle
nh inn0
aunim 1
1 7 z
auntur non ſolum liebe
D. Joſiæ Nolden. 47
ragr.conſ.3. nu. 25. ſib. 2. Quem morem ſervant Reges Galliæ, in uorum reſcriptis& Fpiſtolis illud paſſim legitur, Anoz amez& ſeaux conſeillers. Alle Papon. 3. Notar.. des termes 3* reſcriptsd aim&&e feal Quo d etiam in Pro-Rege llipaniæ ſervari videmus, quem ipſe Rex materna linguaira honorat, Primo nue- dro M Ant. Pitſil de inſtit. Princip.color. 1 ꝓ 12. Sed& in Germania currenti ſtylo vo⸗ — Getrewe/ liebe Beſondere. De quib. clauſulis videatur Gail. Humſt mph nu3. R udinger. 5.0bſ. 26. Warem. ab Er enberg lib. 1. Ae fœd. 7.4:2. rude ſtud. c. 4 n 33. G 6.7.2. 6. Matth. Steph de jurisd. lib 2. p. l. c. 7.247. Heig:partf. ausiChothm. onſ. 57 2. 4. Vol. 2 Fachin. son.(8. nu. 25. Vol. I. ſed etiam Duces& rincypes Conſiliarios& Doctores nõ appellant, niſinumero plurativo(Ihr/ Luch)
vorumen numero Nobilem non honorant, ſed in ſingulari Du/ Dir/ alloquun- vur Sumo Bieke in com. de 4 cad. praſid Thom. Lanſ.] Cto Tubing. lit. M fol. 81.
„. III. 37. Si Princeps Doctoratus vel Licentiatusſin actibus enim maxi- mbfotabilibus Licentiatus habetur pro Doctore, Rauland. part. i lib. 1, dÄe Commiſ Aunn Lupus de don. int Vir.& ux. in rub.§z8 n..& 14. cum ſed. Ant. Mar. Corat tr. aum qpin lib.j tit.. inſbed. 10. nu. 12 ½. Proſp. Carawit. ad rit. magn. Cur. rit. 14 2 nu. 9. Taqat Conſu. Piclon. de leg. connub gl. 2 tex. Enpouwoir de Von mary. u. 2. Guid Pap dec. Ho alenach 4e A. I. Lcaſ.379. n. 13.& ſeaa. qui ex parte diſſ. in jurisprudentia ipſe vel eraloslubiq; enim locorum eſſe nequit, I. Magiſtros, 7. Cde profeſſ.& med.) hono- tesconketat, utpote per Doctorum Collegium, per l.. Verſ.omnia, C. de uer jur, enucl. a dhaſtalis, deprabend. in 6. Tholoſ. lib. 18. de rep. c. 9. n 18. Bon. de Curtil er. Nobil. 5. 3 n. la8 Chaſin catal †. 8. conſid. 12. Peregr. conſ. 3. n. II. lib. 2. quemadmodum plauſibiliter dedurerunt ſoh. Lauterb. tr. de arm.& liter. n. II.& ſeq. Nic. Feſtaſ. de æſtim& collect. c. 3446,0,49 Petr. Lenaud. de priv. Doctor p. 2.2. 40.§ 3 0. Lanfr-. de praced. Doctar.& mil.
hertat Chaſſin Conſu. Burg. rub. 4.§,19. nu.& ſeq. Lud. Schwarzmaj. lib. I. miſcel.jur.. o.Aruma. Pxerc. luſt. 7.*t. 9. Natra conſ.. n. 2. rom. I. Decian. reſp. 7 1. nu. 13.& ſeq. Vol. AT Sellcou197 n. 6. G ſad. cent. z. Ad quid enim] Cti vocantur Nobiles? in 12.§. Infa Enuſut. Nobiliſſimi? inl diximus. 4.§. 1. in fin. ff eod./ prowidendum, 7. C. de Pahalgregi,& Illuſtres? 1 2,§ n. f qui pet. tut. 1.z.§. 9. C. de ver jur. enucl. Tholoſ.lib. 13 denehuh. 4.u. 10, Bapriſf. de Plot. onſ.7.n. 25. inter conſ-Rucker. Quia Doctoratus nobilsKegregia eſt dignitas, Salycer. in prim. Conſt. Cod.§. 1.n. 2.& ſeq. Tholoſlib. 4. dehelo ,I4. Ruland de Commiſ lib.. 6. 2. n. S lit. b p. 1 Ant Taſſara de Error. Notar. diſn.Guid. Papa dec. 88. 5. 3. Cavwalcan. deciſ. 41. nus..lib.r. Decius con] 161.n. z. Fab. Tuntttanſ16.n.6 6. Natta couſ.I. nu. 2. tom. 1. Farin. conſ. crim. 94. nu. 5. lib. 1. Bertax. unſbe nu..lib 2. Et per conſequens Doctor, Nobilis& perſona egregia. Rol. Ca- Vagnal de.. nu. 16.11P. 1. Menoch. de AI. Olib. 2. cent. 1. caſ. 70. nu. 9. Ioh. Mallæ us ad aunſt Nmtrub.⸗ 2. de Enqueſtes. gloſſ z. n. 2. Aeved ad conſt. Hiſp. lib. 6. tit. I. leg. I. n.20. 6 G h u.. 10 deg. z nu. 10.& ſeqq. Farin. ir. de teſtib. q. 77. uu.. lib. z prax. crim.
Almper. 7,63 1. 9. P
Puraataamſa.„. 20.,0(44. Grn. 35. Nobiliis hrſier Effectu& privilegiis definiendares eſt, iiſldem Doctores cum lnui hehe nt privilegiis. Petr. Lenaud. de privil. Docdt ⁹. 2§. 3 8 2u. 3. lac. Benitas e3 4e ſen her tot. Halbritter in O rat. depri vil. DaA poft. com. Bocer: de bello. Match. lum Way 216.1,5 1.6.7. Portant enim fine ſpeciali Imp. permiſſu inſignia Nobi- 4 ehe u hpen mit oſſenem Helm. Chaſſ in catal glar. mund. I. conſid.3 8. Camman. Agſeſt.diſt. 3.7.64. Veſtes& aureas catenas geſtant unà cum Nobilibus in ge- Fff nere,

408 De ſtatu Nobilium Ciyili, eorumq́ privilegiis, nere. Policen⸗ Ordnung/ de Anno 77 tit..§. 1.& tit. ſeg. Q. Q. de Anno 30,§. Vadſg
einer. ibi: Vñ ſo einer eines Fuͤrſten Hoffmeiſter/ Cantzler/ Marſchalck/ oder Raht
vnd doch nicht vom Adel/ der mag ſich/ ſampt ſeinem Weib vnd Kind/ denen vom Adelgleich tragen Georg. Becht. de ſalv. conduct. cl.3 num. 226 4bi ait, ita pro Dostuii cujusdam uxore contra C.&§. civitatis f in Camera Imp pronunciatum fuiſſe. 1mo die
vom Adel/ ſo nicht Ritter oder Dockores ſind/ ſollen kein Gold noch Perlin offen⸗
lich tragen. Receſ. Imp. àe Anno 1 500: tit von Vberflů ſſigkeit der Kleyder. In Camg ra paribus cum Nobilibus fruuntur ſtipendiis, Ordin, Cam. part. 2. 43:ibi: Linen Doctor/ Licentiaten oder Edelman 00 fl.(hodie 790.fl. R. A zu Speir/4s Ann 70.§. Demnach/ Concepe der ernewerten Tammergerichs Ordn. bart. I.tui. 57.) nt acceptantur loco Nobilium, maximè ſi Nobiles non extant idonei. Ord. Cam pau I. tit. 13.§. 2. inſin. R. A zu Speier/ 4e Ann. 57.§. Weiter nach dem 18 Ruading.1ohſ 60. nu. 2. Denaiſ. in jur. Cam. tit. 13.§. 3. Juris item Doctores, qui Epiſcopatui obo. nus judicandi injunctum aptiores quàm Theologi. Azeved. ad conſt. Hiſp lib. 2 iit
1.1eg. 4.n. 4. Simancade inſtit cuthol c. 2 5de Epiſcop. n. 23& ſeg. Scaccias tr. dejud.c.3
n. 10. lib. 1. Joan. de Sel va tr. d benej. part. 3. 54 n. 9. Petr. à Biaxiis in Airett eleci, 3 n. 8. part. z. Alex Raud. dec. Piſan. 3 5.. 198. ubitamen limitant; Niſi pullularene hansſi in diocœſi aut in vicinia, hodié unà cum Nobilib. in capitulares Eccleſiarum cathe dralium eliguntur, Marq. Freher. ad Petr. de Andlo lib. 2. de Imp. Rom. c. 11. Mattb Sth
de jurisd p. 1. tit. ⁊. c. 7. membr. 2. nu. 68. G ſega. lib. 3. 2.6. 1 4.u 90. E ſeg. Niſimosh
conſuetudo regionis, quæ in honoribus& prælationibus eſt inſpicienda, Ant. 464 ma dec. 1. u. 3 1. Oliv. Razzal. dec. 716.n. 17.& dec. 964./. 1 part.:. Ruin, con/.19 n 6 1. Natta conſ. 6 7. nu. 3 tom. 3. Gail. 1.: Eſ. 2 1. in fin. Chaſſ in catal glor. mund. conſa ii
soncl. 45. 1. aliud introduxerit. Nam Coloniæ Agrippinæ in Metropolitanamnon
recipiuntur Nobiles, ſed tantũ Principes, Comites, Barones, cum ſeptem yel Tleo. logiæ, vel Juris Doctoribus. Quibus hodiè octavus alluvio accrevit.
39. Qr. An Doctores Bullari à. Comite Palatino creati eorum privilegis frui debeant, qui in Academirs promoti ſunt? Negant Coler. de proceſſ. Excec.. 24,z. 2.13 5. E ſea. Ruland. de Commiſſ.p. 2. lib. 1·c. 14. 2. 8. Meland. in som. Cam. 1.1,45,GkA, riau. lib. I. iſcepe for. c. 18 6. n. 6 8. G ſd. Benius de priwil.] Ctor p. 1 n. 6. G Papæ dec. 68,N5 3. dec. 3 88, in f. Autor. Parthen. litig. lib. 1. c. 7. u. 3 2. Speckhan. cent, 1.4. 26. Suman Al jel. ꝛ0m. 2. dier. canic. colloq. 6. I. Quod non præſumantur habere fufficientem ſcien riam, quia non ſunt publio examinati. Requiritur autem Examinartio, Jod. Dam boud. ir. de patrocin pupill c. 6 n. 40. Wormbſ lib. pracr. o5 rit. ⁸. 1 4. n. 3. Mich Uhuur run. tr. de Regim. mund part. 4 7. 1.. 8. G ſeq. arg. I. 7. C. de Profeſſ.& Med. neminuil 1. C. de ad voc. diverſjud.& quidem rigoroſa, arg. Ordin. Cam.. i. xit. 1 K.inpr. ili Dn an welchem Ort wol examiniret. Menoch. conſ. 1 26 n. 18 lib. z. quam velper inſtu.
menta, vel teſtes probare debent. Bald.& Salycet. in l. ſolemnibus, C. de fia inſtyum Ms.
ſiard. de probat. eoncl 327. vol.1. Iaſ. conſ. 149. num. 6. vol. 4. Alex. conſ 16 7 her nt.uuli TI. Solemnia in actu Doctoratus neceſſarié requiſita omittuntur: 1. Ut finito eraf mine confirmentur. z. Ut pileus in ſignum ſplendoris ipſis imponatur. 3. Utüs Sathedra pro inveſtituraacquiſitæ doctrinæ tradatur. 4. utiis liber clauſus&ε Pertus ranquam materia doctorandi, in qua ſe exerceantporrigatur.. Urannt lus in ſignum deſponſationis legalis ſcientiæ digito inſeratur. 6. Ut oſculoin che Mtatis& amicitiæ ſymbolũ accipiantur& dimittantur. 7. Btuttædarum 2uu
N
malabeten lualf n ſla
7
eaehäna 3u 5 /9,
3
m. HrGuſauua an Si Jun ue alimu if Au 42 ehrna clegun brxrontecpiuntur, vmigſtenven den ewyaranau, ſecunt
bulcetnonier A aun itur ai Aur! nytenio eram
atDydoribus a Cor ituſi zeua zur däsnäularus De. dſchelege Doc, Aprectetarius esn Milis dammi
en 4 4 4 anf quc 3
a 16, ddenpromotus 3
Knufßa*

¹
98, 1 adedan⸗ ia peohe afuiſt a palu ehderuee 6zchh Gyena vuiag 4 yilay 1 kn ilcnan aſt.Mhha ino n hun nhini ulluhnan clellaune f.I1. Aleh h eg Ni lenda d eunſhn nundi opolian eptenſt ſt.
orum 1 nal.bu aml GJch nücrnertt jnanſide We hl NledVena 8uüpi anſtei kſu uhm 1 6. 1 zerme
D. Joſiæ Nolden. 49
8 41„„ 12214 3. ℳ grum præſentia eohoneſtentur, Auæ in terminis habentur apud Hottom lib. 1. diß. Pud.
¹ 713,7.22. Guia. Pap. deciſ. 38 8. in addit. Lenaud. de Doctor p. 1. q. 3. Signorel ae Homod.
af Dodonan mil.n 5.& ſeqq. Ruland. de Commiſſ.d. c. 14. n. 9. Gomez. in con. 13,7. 16. Chaſſin catal, h. 10. conſid. 3 6. Maſcard. A.⁊ncl. 527 n. 1.Vol. 1. RiH.11.n. 75. G ſed. Bocer. de Regal. c. 2. n. 129 Matth. Steph. de Academ. c. 14.8. 111./197. Cothman. reſp. Acad. 4:num. 37. E /*2ς. III. In favoribus Doctori- bs concefſis privantur, in collegium Eccleſiaſtic um non cooptantur, in numerum
*
Mſelorum Cameræ non recipiuntur, per Ord. Cam p. 1. rit. 3.§. ibi: in Pniverſite⸗
llnrumpr⸗ A kg. Taurt,
t walhezum wenigſten von den Roͤmiſchen Keyſern vnd Koͤnigen confirmi⸗
ttt. Yobies non reputantur, ſecuritate non fruuntur. Georg. Beoòt. de ſesurit. claſſ. Ma).. 1 6 Aquibus licet noviter Apeſtaſiam fecerint Matth. Step. lib. z. de jurid. SIas& Aruma in diſcurſ. ad Aur. Bull. 1 ‧h. 5. Treutl. vol 1. diſp. 1. th. 7. lit. h.& ibi Hip tun in reſol. modo prævio examine& ſervatis ſervandis, duobus ad minimum miibus adjunctis Doctoribus à Comite Palatino renuncietur. Gomez. in com. ad Il Tauri g. 83. n. 17. in fin Benius part. I. pri vil.] Ct. 1 1. n. 4. ſiquidem ſi ſcientia de- ſtuaturnon ex eo, quod Bullatus Doctor eſt, privilegiis privabitur, ſed quod Do- Gtruecellitatis, id eſt, ſine lege, Doctor moneta tonſa, i. e. ſine literis, Legum Do- lot, Slleatiarius atque Secrerarius eſt. Hippol. de Marſil. in tract. de Bann. in verb. Amniſar, num. † 8. Ruland. de commiſſar. d. c. 14. 2um. 7. Nec Doctor indoctus frui dehetptirilegiis Doctorum& Nobilium, Tholoſan. libr. 18. de Repub. cap. 9. num.. Rebuffaract deuominat. quaſt. 21.n. 1 2.& de priv. ſchol priv. 50. Steph. Grar. lib 1. di, c. 616.7.29. G/eqa. Melander d. tit. 4 5. com. Cam. part. 1. Roland. conſ. 6 6. n. 40.libr. z.
Nenath. conſtl.88 5, num 7. tom. 9. etiam in Academia promotus. Benius de priv. ICt.
han L inprinc.. 1. P. Lenaud. tr. de priv. Doct. p. 1.. 9. n. 35. Mandoſ reg. 13 Cancell. J.13.
herut Laur irch. num. 4 2. conſil. quod eſt ſub tom. 2z. var. Ct. Germ. Crav. conſil. 701. 144. Matanta conſ. 2 5.n. 32. G /eqa.
4.. Doctortamen promotus in Academia præferendus eſt bullato. Is enim dügriotethqui dignitatem accepit non ſolũm à digniori, c. per tuas, de maior. Gobed. Drriu inleum quid, 2. lecr. n. 11. H ſi cert. pet. Iaſ. in l. ſi quis, n.; 1. C. de tranſact. Menoch. Gnsſf1a 9 ll.. G conſ. 257.. 1I. tom.3 per rex. in. ö. in fin. uhi Gl ule. C. 4e adv. div. jul ſel tiam coram nobilioribus& in loco nobiliori, Decian. reſp. 84. nu. 25. vol. 5. 4 nianſtoz.. 4.vol. 2. II. Doctor creatus cum rigore examinis ob ſcientiam& 8 15 85 dulloee len ramine creatus fuit. Socin. dene a te
„h n64 uel n prius, ff. de vn g.&. Sup. elin. in c per tuas, n 3. ma. G 06. Dec. Hrrdra 3 3. III. Doctor utriuſq; juris præfertur in altero jurium etiam prius ulr acheſtn aatal glor. mund p. 10. conſid.33. Iob. Staphil. de gratiis, c. pen. n. 9. Iaſ. u⸗ 1 15 6,87. nu.1 9.de legat. 3. Natta couſ. 6 3 8. num. 19. tom. 3. Ruin. conſ. 19. 4b. I. Sbrt Odai conſ.14. nu. 3 6. Decius conſ. 16 1. nu. 1. Decian./ ſp. 7. nu. 2. Vol. 3.
6. 1ib. 4. IV. Doctorjuris Canonici præfertur Doctori legum.
„1l Doer A. natut- Wnerds autor magn. concil. n. 8. Hier. de Cawall. prad. qu. 6 76. n. 3 6. Cephal. conſ. 615. nu.
bercudbe 471. Peregr. co . S l Alenoch 4e 4 1.
lroleubi tertur tantuim D
nſ 84.2. 3 6. 1ib.1 quod tamen verũ in terris Eccleſiæ, non Imperii. Qib. ⁊.zent. caſ. 425. n. 29. G ſeqq. V. Doctor& miles ſimul præ-
kiun⸗ tatal glor mund
octori aut militi. Alex inl. centurio,.ff.de wulg.& pup. ſubſt. Chaſſ in P'è. conſid. 27. Tiraq. de Nob. e. 5.. 8. Det. reſ&1./. 5o. vol.. VI. Doctor Fff 2 ex

—
7½ 2 7„ 41 9
410 De ſtatu Nobilium Civilt, eorumq́; privilegiis, . 8 1/ 2427„ x nobilibus præfertur Doctori gencre ignobili, Chaſſ.d. catal p. d. cenſid.25. 5.I
conſid. 35 Curt tr. Nobilp. 3.2.. 31 40. G 118 Dec. reſp. 84. n. 3 5. vol.). VII. Doctorjuuis
præferen dus eſt Nobilibus& militibus non ſolum in actibus doctoreis, arg 11. C4
of vicar. Lupus tr de don in. vir E ux.§ 37.n.20. Mart. Laud. tr. de dign. q 17. Signorolan Romod. tr. de praced. Doct.& Mil n 71 ibig Bologn. in addit. Sail. 2.06/118.n. 16 Gomta ad leg. Tauri, leg. 8 3./. 18 Joh. à Breifenbach conſ. 3 1·27 lib. ſ. Peregr. conſ. 84.7 32.lib,n ſed his etiam in promiſcuis& indifferentibus, Jac. Ben. deprivil.jCt 5. 3.S. 3 La rerbach tr. de liter.& arm. n. 58. Lanfr. de privil. Doct. n. 61& ſel᷑h Gratian. l 9. 1.iſch porenſ.c.ni. n. 84. G ſ*a. Farin conſ.crim. 94 nu. 4lib. I. Burſat. conſ. 343 1u. 31 lib. 4. non tamen in actibus utplurimum vel meré bellicis, d. l. 1. C. de off. vic. Chuſſ in catalqhn mund part. 9. conſid. I. Bon. de Curt. tr. Nobil.n 55.& ſeq. part. 3. Laud. tr. de conſ gu.1z. Capoli de Imp. mil. delig. e. fin. n.18.& ſca. IIX. Prius do ctoratus præferturiis, qui poſt ipſum doctorati ſunt, Areved ad conſt. Hiſp lib. 6. rit. z. in rub. n. 14. Chaſſ.ind catal 10. conſid. 20. Cavalc. des. 20 n. 26. 2. Iaſ. inl.; nu. 37. frſi cert pet.& conſ. 17νν.10 1z. vol 2. Ceph conſ. 615 n. 27. G n. 142.lib.. IX. Licenriatus pri us graduatus prafer- tur Doctori, quando ipſe Licentiatus ex poſtfacto laureâ doctoris fueririnſignitus Cævalos in aur ſpecul. ꝙ 606.n. 33& ſeq job. Brun tr. de ſpon concl. 2. 4 1. Ant. Gan lib. 6. com. opin. tit. de mujor. G obed. concl. 1. Jaſ. d conſ. 19 2:/. 12. vol. ⁊. Cep h. conſ. 9 1,
18. lib. 4. Boër. tr. de auth. magn. Senat. n.9 8, per l. 1& 2. C. de praf prat. X. Deniq; inttt
Candidatos, qui tempore promotionis renunciatur primus, prerogativam habetin fedendo, incedendo, ſubſcribendo,& c arg. l. 1. depræf prat.l..C. depræpoſ ſaer ſuin- 1. C. de Conſul. Ant. à Gama dec. 1. nu. 14. Tiraq de jur ꝓrimog. in praf-nu 115 Kircimds Legat. lib. z.c. 5.n. 84. Burſat. conſ. 34311 5. G ſeq. lib 4. ſint niſi fortè locati. 42½ Atq; his, quæ de nobilitate diximus, gaudent tantuúm Docttores jutiond Medicinæ, ſive profeſſores ſint, ſive curandis tantüm morbis vacent, Ant. Faber it Cod ſorenſ.lib. 9. tit 28. defin..& ⁊. ſeqq quamvis negari non poſſit, quin Medicins ſit ars non ſollim publicè utilis, l.inter eos, 3 3 ex quib. cauſ. maj ſed etiam permabi⸗ lis, ita ut qui eam profitentur, licet hocipſo nobilitatem nanciſci non poſſint ſi que tamen habent, cam idcirco non amittunt, Tiraq de Nob'il. c. 3 1. er tot. Alexand con 3 94:1. I. Vol. I. ubi diſpurat, An Da. Medicinæ ſint in dignitate conſtituri, Medicus enm Kegis dicitur Illuſtris perſona, Caſp. Valaſc. in l. imperium nu. i 1 de jurisd im jul Fab. de Anna conſ. S6. u. 4. æquiparatur Duci, Comiti, per Barr. in L.. Cde Comitar ebiar Anrt. Corſet. de poteſt. reg q. 9z. nu. 54 part 5. Er Lucani tr. de privil part. 1.24110, Chaſſ in catal glor mund p. 6. conſid. 1 z.& quoadimmunirtates Doctori Legum, lme dicos, C. de profeſſ.& med. Maranta conſ. 59.2.2. §. V. 43. IV. Si quem Imp. de feudo nobili, urpote Ducatu, Comitatube- ronatu cum annexajuriſdictione, Petra de jur. quaſit non toll. c. 2z. n. 14 1.1 77. Mans de clauſul part. 2 clauſ. 30. num. 1. ⁵ ſeq. Guid. Papæ deciſ. 38 5. num. z.& deciſ Fqrlüc⸗ Natta conſil. 6 2, num. 9.tom.1 Peregrin. conſ.; num. 4 7.& paſſim ibid. lib 2. tanquam in ſymbolum nobilitatis inveſtiat, arg c. 1. quis dic. duæ. z. F. 10. Paris de Put. tr. A n
mil. li. 7.. 1.n. 12. Chaſſ-in catal. glor. mund. p. 8 conſid. 1 5. Tiraq. de Nobil c.Je14
Hartm tit. 4 obſ. 1.n. 9.& obſ 2.n. 5. Maſcard. deprobat concl. 1094.n. 9. vol z. Genngf Cabedo part. 2. deciſ. 73. n. 6. Cylman. auciſ. a6 n. 104.lb. I. Decian. reſſ 7 nu. ,Junls Ktemporis longinquitas accedat, Bodin: lib. 3. de rep. c. 8. Intrigliol. cent feud I. 2l A*§. Relger. in theſaur jur. uerb. nobilitas, tom. 2. Bon. de Curt. tr. Nobil p. 3·uu. 209,
fäl.
dſ
geteitn tethe , rrreſclich Gau.1,
9 Coit. A A * u“ſEDNVa allam
Hanlu Dant u Aur urmvobiefeudum Knütabet, lubf Ee ißet h. Of n ucmadcmodum nlutes& potcſtas rheviten anſln iaſa 1Tule en Miſtu uu pan arkhi lelns in em, di halzh. t d. rntzr tar pollant, tn Grd Reſen⸗ inul Einhaber 6 1a 47 94. G — al eeraconreniunta
ſlme.nn In Ga ghepolläee ” rsad Oe ting 4. min ſllg ean. kas ſamna pehahtne linches nag

1 Dacth di agl 11 h 18.ngG 14an *gg lining Azulhg buſſna tn ungg ertuü Chiſalua cen nu raäuannn kaertu 27,41,K” Cethan X Daun gatiant
naſa
1u IIſ dcati
Ddoctorezt t, An. 2) deinlt detianfe ron olln tir. Auun ei, Medun f nun 1I C4Ce vil nuut
( toril.o
mo,Conn- r4LJ-” Guijß Ali2 ri kelun vrbilgI3 Julabe Tuul9 ennſuuin 71, wth L
D Joſiæ Nolden. 411 mph.tom. 4 part. 5.Vot. o. Quod etiam tum obtinet, ſi vel Electione tprincipes Eecleſiaſtici, Gail. 1.o5630.2. 4. G fada. Mod. Piſtor. conſ. ·9.2. 3. vol. 2.) ellucceſlione(ut noſtra ætate F. D. W. qui quamvis Comes fuerit M. juretamen luccellionis in Ducatum W.& T. ſine ſpeciali Imp. creations Dux effectus eſt. H. hem'rde qualit.& dif feud.. 3enu 19.) ad Imperii feuda evehantur. Quamris An- 401605 in Ratisb. Comitiis F. A. A. Commifſl. Cæſareus quidam ꝗ́; alii Status Ca- tholeipretenderint, J.F. D. Wen ullam in Comitiis vocem ſeſſionem vẽ etiam appre- pensi Ducatus poſſeſſione competere priuſquam à Cæſ. Majeſt. ejus Celſitudo in- wliitalt, vid. D. Gerlac. Buxd ad Aur. Bull concl. 5.lit. h. ubi acervus præjudiciorum.
4 Eſt autem nobile feudum conceſſum ab eo, qui ſimul voluntatem&po- rekatemnobilitandi habet, Vultej. lib. I. feud. cap. 8. num. 9. Niell. diſp. feud. 1. theſ. 7.
n Gyhman inß
r Ohrecht, di h. feud. z. theſ. 2 5.& 72†. Arumæ. diſb feud. z. theſ. 46. Hunnius tract.
faul u. 6.41vi 3. Quemadmodum enim aliâs ad perfectionem cujuslibet actus gaonquiruntur voluntas& poteſtas, Petra de jur. quaſit. non toll. in praf per tot Mi- lanaſars 8.7.71.I. I. Nevizan conſ. 12.n.) Leonard. conj. 1 1 7 uu. 227. inter conſ feud. Nas Mlenach con. 103.n. 51. Vultej. conſ. Marp.; 5.2. 18 0. vol 3. Decian. reſp.. nu. 1065. ni bentconſ. 166. nu. 7. vol. 2, parr. 2. Ita ſola poteſtas non ſufficit, niſi adſit nobi- lantoluntas. Carol. Molina. in com. ad conſuet. Pariſrit. 1.§. 9. gl. 5. G in ſi quis, nu. 34ur.O Gœdd Ai p. feud. 2. th. 4 lit. d. Alex. Raudenſ. de Analog. c 34. n. 37.& ſeq Feu- dunanq ſine nobilitate dari poſſunt,& nobilitas ſine feudis, Godfrid. Ant. diſp feud. IS li b. yulej. d. ‧. 8. n. 9. GrO. Roſen. de feud. c. 2. concl. 2.2.. 9. Hinctoties in Imperii nanienlarepetita formula, Einhaber der Graffſchafft N. Einhaber der Herꝛſchafft Nuidſuhſeriyt. Receſſ.ab Anno 94.& ſeqq. faciunt qua notai Cravett. conſ.9 522. nu. 7. uienam im fiſcalibus proceſſibus alß Einhaber deß H. Reichs Lehenguͤter vnnd erſchafftenin Camera conveniuntur, Gail. de Arreſt. Imp. c. 6. un. 9.& refert Petrus ie andloli.20 Le Imy Rom c. 12. In Germania eſſe Comites de Comitatu non inve- ſüros, ſcdquia caſtellis, quæ poſſident denominationis titulum traxerint. In eo- demumero eſſe Comites ab Oetingen& Zollern. A.tr. lib. 1.c. 1 F. Paurm. de jurisd c. 1aa j h a. Dn. Cluten in ſyllog. concl. 26.:lit. k. Chriſt. Beſold. diſſert. 3e Comit.& Baà- mnulj auide hoc dubitat,& fidem relinquunt penes authorem. In Gallia nomẽé Prin- cpiswnniſ Regiæ proſapiæ Principibus attrib uitur. Jacob. Aug Thuan. lib. 1 5. hiſt. fanz. Aclicer quidam Principes nominentur, hoc tamen poſſeſſionibus verius, qumpetſonarum celſitudini eſt inditum. Rhen. Chopp. de LI. Andium, tit. 6.de regia 4 buen Quapropter cum Fran ciſcus Borbonius Guiſi um ſeip fam Prin cip em Mauninchenab undus cerneret, ad aſtantes jocosè reſpondit, G uiſium Ger- nee icalin gua loqui, ut refert Thuan. d. lib. 2 5. Hiſt. Quamrie poſtea guber- 4— gubernationem ſibi appropriaverint, ſeque Duces nominari u,nn 8 lberuatot in Gallia Narbon enſi vulgo Languedoc Dux Momoran- Baueun 6„ ia Duc de Monpenſier, in Campania Due de Bovilon, in Burgun dia 4, u. augdan u⸗ de Nemours, in Pictavia Duod Elbæfiin Brirannia Due 5 taue 3 6 inatn Da Alphonſus Corſus, in Berry Duc de Caſtres,&c. In Si- Pleß.2 Daene ad quatuor primarios Baronatus, alß da ſeynd/ 1. Die Herſchafft chafft wieezeriſchaft Wartenberg. 3. Die Herꝛſchafft Militz. 4. Die Herꝛ⸗ Verlt. ſoach, Danaenn 9 mittitur,niſi ante ab Imp. vel Rege Bohemiæ Baro creatus zr ſgenrich R zteli andern Theil der Beſchreibung deß Cands Schleſien/ bag. gtel im dritten Theil/ pag, 408—. F f f 45-An

De ſtaru Nôbilium Civili, eorum ꝗ; poteſtate,
45. An feuda nobilianobilitatem conferunt? Hoc ex conſuetudine ſingu⸗ lorum locorum eſtaddiſcendum. In Hiſpania omne feudum nobilitat, Nic. Ium. gliol. cent feud. 1. q. 31.2. 2 5. In Saxonia erhoͤhet nichts deß Mans Schildt alß Fah⸗ nen⸗Lehen Lehenrecht/ c. 2.G 10. Gl. adc. 71 facit gl.. Landrecht/ lib. i art. 1
41²
gchneidew ad§. quadam, z0. tit. de act fam. herciſc. n. 34. Inſt. de act. Schrad. de feud an.
2.6 3.2 15. Matth. Coler. dec. 103. n. 27. Econtrain Gallia ordinatione regia Henrici III. plebeji acquiſitione feudorum cujusq́; valoris& reditus illa ſint, non nobil tantur. Mazth. in not. ad dec. 3 84. Guid Papæ, Egwin. Baro lib. I. de jur. benef. c. 3. Boddi Repub lib. 3.c. 8. Thuan. lib. 3. hiſt. part. I.tom. I. Quemadmodum in tota fer Germa- nia à jure prædiatorio expiſcari nobilitatem, quam quis à ſenon habet; ferẽ abſut-
dum. Gylman. in ſymph. tom. 4 part. 1. Vot.; 0. n. 177. E ſeqJ. Roſenth de feud. c. 2. conch.. n.9. Godſrid. Ant. diſß. feud. 1 th. ⁰. lit. b. cire fn. Confer. Ant. Fab. in Cod. lib. 9. 1it, 29. A* Iin. 12. Guttier. pract quaſt. 1 6. nu. 9 7.& ſeqa lib. 3.& 4. Chaſſan. in conſuet. Burg. uln
de droiis appart à gens mariez.§. 19. nu. 27. Bocer. de inveſt. feud c. 3. nu. 158. Quam vis ratione bonorum qualitas, quod quis ſit immediatè nobilis, ſemiplenè&ptæ- Lamnprie probari poſſit, Meichſner. deciſ Cam. 8. nu. 6. tom. I. lib. 2. Alexx. conſ. 7o num 2.7115,6. 2
46. Quid ergo ſiRuſticus emat feudum nobile? Emens domum Confulis
non illico ſit conſul, Hippol. à Collib. in Nobili, concl. 1 8. Garſias de Nobil. Hiſp gl.18.4, 23. arg. l.cumneq, 4. C. d incol. l. 1. C. de prad.& omnib. reb naw. neq; ſella Cæſaris Vi. bium, quaàm gloriosê oſtentabat, Cæſarem faciebat, Caſſud. lik. 57. Kirchner. de Ry
diſp. 12. coroll. 3 cum nobilitas à perſonis, non à rebus prædicetur, arg. I uſtiſſemu,a
f. de adil. edict. Guttier. lib. 3.& 4 pract. quæſt. 14. n. 2 1. Vultej. de feud. c. 8. uu. 9. Tiasd Nobil c. 7.n. 3. G 9. Tholoſ. lib. 2 2. VOntag. c. nu. 9. Perſonæ enim digniores rebusatt
ullis fortunæ bonis, l. ſancimus, C. de§S. Eccleſ Hier. Mont. de finib. c. 7 1. n.I. Rulandei
com miſſar. p.. lib. 5. c. 4 n. 31. loun. Vincent. de Anna in repet. conft. terminum vita, 184
I. Capis. dec. 162. nu. 3. Quo alludit Gallorum formula, Que la perſonne annobiit
les biens. Ranchin. in not. ad dec. 90. Guid. Pap. Mauſver. in pract. eit. 3 8. nu. 9. Briſinm Baſil. liᷣ. G.tit. 13.art. 1. Molin. ad Conſuet. Pariſ.§ 1 gl. 5.verb le fief n. 63. Exindè dum in Gallia Nobilibus feuda vendere, eaq́; plebejis emere placuit, ſecuta eſt maxin Patritiorum inopia, teſte Bodin. lib. 5. de Repub c. 2. Huc ergo illud Ennii quud cunſin vavit Cic. z. Philip. torqueri aptè poterit: Odomus antiqua, heũ quam diſpari domino dominaris!
„§. V. 47. V. Si quem Imp. in Keſcripto vel quovis alio modo Nobilem ap. pellat, Barr in conſt. qui ſunr rebell. verb. Lombardia, Fetr. de Anchoran. in elem ſi um- mus, n. 6. de ſent. excom. Schrad. de ſeud. 2. part. 9. partis pr. ſect. 14.. 27. Dec. reſb.7 40,
vol. 3.videatur, Ioan. de Selva tr. de bene.p. 1.7. 2:n. 55. G part. 3. 7. 2 2. nu. 3. laſon anſ
14 5. 2u. I. Vol. 2. G ſupra th. 13. verlim ad hanc concluſionem ante nos ingeminati ſunt Tiraqu de Nobil.c. 6. n. 24. Paris de Put. de re mil. lib. 7.c. 1n. 1 3. Rebuff tr. Nominat 4.1.2. 9. G ſegd. Anr Fab. in Cod. lib. 9. tit. 29. def 1 5,u. I. Carol. Tapia in! En, 1.47
IIAe conſt. princ. Gylman. in ſymph. d. vot. 30 u. 102. Fab. de Anna conſ 44.2. 86. G conſ. 66. nu. 2. I. Quia in dubio non præſumitur Principem velle uno moment legis diſpoſitionem invertere„ ſi quando, in pr. C. de inoff reſt. quo argumentou u Menncs 3 20. preſumpt 20. 2. 3. II. Quia denominatio rei veritatem non immutat,
Nt. Fab. in Cod lib. 4. tis. 14 deſin. 29:1. 6. Dec. r. 1 n. 9. G 10. vel.4 Etiamfi Eafan 44“
2 manIhrtaeMen Er Ghaammmnon L ftbu 10% 9* 10 ſ M 17 luuiut an aa1 Kan o pe mr auadendipontsanin az Cun fau e en Gan Tauunt deret 14 euiijnobiltꝛ wlrocerum ſcmatulote 4 a ielgu. 49,2. auaniabols Drincpit unßu. Aterei 44mn anlm ſcd ſummo nini nuemrai a 9 buünfan manun iriles Clauc. Mr luſi auel nan. iſtai24,3,6 hah z1. ſed en atarm Kcgeſed dhate facum b m detebusg 1 mentumilt acjilt Au„a, ecmss 4
A. 8 Amatu der. 9 4 4.5.2,46.* ſc canm, 1
1
10,2 4

—
erlünn Rat Nan cäüdeae ht üt 1- aadhſan eteglale at donui beuef)3 otalene ben ut eful un d la a onſhatan d.ſte emiplen ler enun
omum( hilKiß ſellacan Kiramnl rgrljuſtſ 8.2491 nioresn 71 ninum un rlonnem 8.7u N 63 Tuue cuuacles unügun
aris
do Väh a nnii Darnn .,7K. ähae enosingel buf er In inlfnyle 4 4435 unomol Eumaud
ͤ—
t. pyrtr. wuſ. 3] 7. nu. 2 0 3.part, 1. ex Ioan. Andr. in addit. ad Spec tir. de inſtr. edit.. Bähaaathhenageernennenemer Aranponeen as deadvbt. Gail. 2. Oſ.97 n. 5. G. /. kom. 1.„ part. z. c. 8.2. 3. 8. haea 1.reſol I. de filiat. nu. 14. Ant. Quetta conſ. 7.2. 3. G 1244. Natta conſ. ꝗiz yetot.1om 2-1 ſiconſ. 106 per tot. vol.3. Bertaz conſ 91.7. 24. E ſeg. lib.z. IV. Quia milaverbablandiendi potius animo erga alienos ſæpè præferuntur, per l. uemo, 58* 31 AlerAſ,OJane Ffde ſe Pnn e quibus bien Mderarid argumentum imitur. Gabr. Palaort. de noth.& ſpur. c6. 24. n. 1. G. ε. znas VI. 48. Deniq; nobilitatis privilegia tacité conferri putant ſi cui Prin- cepinmagno Ptoeerun ſenane iite perorand Wen Pileum npon 2974 2 haohien n alere. 27. Kirchner de legat. lib. 2.c.. nu. 44. G de Repub. Aiſp. z. auclor. j. quod in er Lrugene ſoli Ptin pib 3 Snru Guer. Foßnin nerhafiei'uierui na nanaquenam ſint. Azeved. ad conſt. Hiſp. li⁰. 6 ¹. 4. 1eg. 1.. 26. nulli item Prin- heconceäſam ſed ſummo& inconceſſo honori deputatur. Rodolph. Boter. tnmm. rer. in orb. memorab. fol. 295. Fuit enim pileus apud veteres non ſolum li- deruts,ldiredlu, C. de teſtam. manum. l. un.. ſed& C. de latin. liber. Ant. Foquel. in Ex- gayr Perſ verb. pilea, Claud. Minois in aom. ad Emblem. 1 50. Alciat. Shaſſ. in ca- ngr mund. conſid.3 8. concl.9 part. 1. Tholoſ. lib. 14. yntagm. c. 5. uu. 18. Cujac. 0 G.3. az Cubman. reſp. Acad. 44. nu. 39.& nobilitatis inſigne, Cæl. Rhodog. lib. 20. c. 12. d anua Näpor. G K. 7. cap. 3 1. ſed etiam conſuetudine Regum introductum eſſe, ut gulcoopetto capite coram Rege ſedeat, honorabilior cæteris habeatur, tradit Ant. tGams dte. Luſtan.. Unde factum ut cum Philipp. II. Rex Hiſpaniæ Egmondanũ eanitemſetentem ſecum de rebus gravioribus colloquia, pileo impoſito caput o- aitejuſſiſet, per argumentum illius honoris Principis dignitatem fuerit judica- uus Regisſententia accepiſſe. Aurpach. d. c. 27. Quandoquidem ut Deus, P. Heig. y. r. 1S.n.z. Lex, Meichſ. dec. Cam. 6. n. 37. tom. 4. ars& natura, l. hæc ſtipulario,§. Divus,
fusli, um ,8 Ant. de Amatis dec. 132. n. 13. Ita Princeps nil fruſtra dtxiſſe& feciſſe
erſtinetur Kirchn. de leg... 3.n. 46. Et permiſſo uno, permiſſum etiam alterum in- tliganur quod ſitei connexum, Ii ſi tuter, 13 de tut.& rat. diſtr.I.ſi duo. 13.§.z ibic 2AhhngHaejurei, Gail.1. O53 ſn. 8. cum ſeq. lib. 1.
——
CAruxTVI.
De lilitate Expreſſa, Et quomodo quis expreſié no- bilitetur. 1
ſenn ea Expreſsé confertur Nobilitas, wann einem von wegen ſeinen da⸗ auriſruh, R⸗ gein Wayenbrieff mitgetheilet wirdt. arg. 1.3§. viros, C. ubi ſenat. vel a4iß,, 9 4 4 4 Nobil 2. 5. Curril. 1r. Nob part. 3.n. 125. Arze ab Otalor. in ſum. eujas lo nes. J. Fr. Pfeil. conſ. 197.7. 20. cent. 2. Quæ nobilitandi conſuetudo,
requens in aula Cæſarea eſt uſus, tempore Zenonis, atq;zſic ante annos
1134. ce it,C 5. 4 6 a, Conrad. Lagus inmethod jur. civ. c. 29. nu. 1 1. Eguin. Baro de Nobil. lib. 3.0. 2.
Knoninn⸗ born i 1021.e juriud. 29./. 30. Kirchn. in Morvill. lib. 4.6. 6. n. 66. G /⁴4. G. Schoͤn⸗
Erunil
. 1.... 12ol,s, 13. Taliter autem nobilitate reapſe fiunt Nobiles, nec poſſunt dici
indi
D. Joſiæ Nolden. 433
4— —B—ü111—“ 2

—„.—
4¹⁴
De ſtatu Nobilium Civili, eorum q́; privilegiis,
indigni; Principi enim atte— Menoch. conſ. 1003./. 77. e& ſed. lib. 11 Ruin. conſ. 175. n. 14. lib. I. conſ. 117. 2. 8. 163
Iaſ.conſ. 227.n. 38. vol. 2. Soc. Sen. con] 4. n. 11. lib. 3. Natra conſ. 47 5. n. 6. lib. ⁊. Panciml
conſ 6 4.,1⁄ 39. Gratus conſ. 6 · nu. 8.1iL. 1. Quibus enim præſtanda fides, ſi non iisin
nibus fides clariori
244. 21n. 4. Caſ Manent. conſ. 84.n. 54 Azeved. conſ. 7. /n. 8. Natta conſ. 310.2. 1. G n 39 7. /. 10. Rol- à Vall conſ. 5.2. 8. vol. 1. Qui honorandi, ſi non ii, quos Principesi
dignos honore teſtantur? Nicol. Hoærheim lib. 1. de art notar. c. 2 1. nu.. Capoll de ln
mil delig. c. 11. incip. Pro Imp. nu. 4. G ſedd. Lanfr. tr. de praced. Dd. nu. ⁊ 5. Chaſſ in aul part.. conſid. 4. 8 conſid. 3 8. concl. 44. arg. ¹ 6, in fin. C. de advoc. div. jud. ExemploAhal. veri, 6. 6. Eſther. Imõ facrilegii inſtar eſt dubitare an is dignus ſit quem Imp. elege rit, I. 3. C. de crim. facril. Petra de jur. quæſ. non tol e. z. nu. 4.. A ndr. Gammar. d authun
logat. à later. lib. 10·n. 309. Gratian. lib. 1. diſcept. for. c. 186. num. 52. Mart. de Caraz m. de Princip. qu. z. Arnulph. Ruxzæ. de jur. Regal. privil. 7. num. J. Caſtald. de Imp qu. 103 nu.. Schneid. de feud. part. 3. num. 3 ubi ait, hoc&ſſe notandum pro hominibus novin di ſich Adelen laſſen. Atque ita hodie nobilitati ad Aſſeſſoratum Cameræ recipi. untur, ſimodo alioquin ordinationi conformes ſint. Quod quidem accidt H. H. ab E. ex nobili patre nato,& per Electorem Rheni Anno 5s. præſen- tato.
50. Sed quid ſi alibiſtatutum Nobilium tantum mentionem faciat, qnèad- modum in Saxonia, hat niemand Ritterrecht/ ſein Vatter vnd Elter Patterſehtd Ritter oder Rittersgenoß geweſen. reae. Lehenrecht/ c. 2 gl.in art. 1. lib.. Landi recht/ lib. I. art. 2 8:Coler. dec. ⁊20 ⅜ nu. 27 part. I. Efeil. conſ. 78. 16 1ℳ ſeq. cent. 1.ſuſi- citn qualitas ita privilegiata, ut quis admittatur ſalvoſtatuto? Et quavis commn- niter negent Papon. 3. Notarior. lib..des lettres d anobliſſement. Otalorade Nob. Hiß'h p. z. /n. 20. IUeph. Perez. de Lara tr. de anniv.& Capell. lib. 2. c. 4. ꝙ 5. ᷣ᷑m ſed. Mantisd conjec. ult. vol.lib. 3. tit 4.. 13. Ant. à Gama dec. 307. n. 7. P. Frixz. de Nab. ci vil concin in fin pr. attamen cum paria fint, ineſſe qualitaté per naturam vel privilegium, Gar. zias de nob gl.3 5.n. 3. 48 gl. 1.§. 1. n. 5o. Azeved ad conſt Hiſ lib. 6. it. 2.27.tuhn gi PF alaez. de Mafor. part. 1.c. 51.2.3 z. E ſeq. maximèê ſi privilegii Epiphonemaſit plenitl-
do poteſtatis, arg. 1. fin: C. de his qui ven. atat. indubitaté affirmandum. §.II. 51. II. Wann einer von wegen ſeiner Tugenden zum Rittergeſchlage
wirdt/ arg.I. 2. C. Jeprimicer. I. in. C. de comit, rei mil.l un. C. de Equeſir dign Bocert 8
diſp. 1 4 1h. 18. Ant. Godfr. diſp feud 2. th. 4 in fin. Matth. Steph. de lurusd. c. memb 2 3 65 p.. Cabedo dec. 139.1/. 5.part. 1. Ceph. conſ 66 1/. 2 3.& ſeq. lib. 4. Non enim naſci tur, ſed certis cum ſolennitatibus creantur, Dn. Rirtter. lib. 1. Inſt. feud. c; Duu.)Not naſaono comeli Poëti, ma ſifanno come gl Oratori, Steff. Guaæzo lib. z. decivilan
verſ. Qui mos creandi Equites à priſcis temporibus receſſit. Olimerat præmiun
fortitudinis, Oralara de Nobil Hiſp.patt. 4.c. 1. nu. 6.& ſeq. Garſias de Nobil gl. 813
51. Gſ22. Axeued. ad conſt. Hiſp.lib. 6. xit. 1. leg. 1.n 5.& ſeqq. Athodie Reges& Prir cipes ea faciunt promercalia, Stanquam ſub haſtæ auctionatu proſtituunt, Cmmi Agripp. de vanit. ſaient. cap. d0. de Nolil Bodin. lib. 3 de Repub. c. 8.& gladio evaginall lenirer tantum percutiunt humeros eorum, qui hunc ordinem affectant, dato ein gulo& enſe, Hottom. diſp feud. c. 5. Boter. lib. 3. de Orig. urb. c.; 1. Ita ut rerera dicini 1 1
ſtanti ſe ob benemerita conceſſiſſe beneficium creditat,
1 r? 3. C.. 1. lumine effulgetèl. 8. C. de ſum. Trin Bertazz conſ. erim.3 3u nut. a anl) Mein
ubi Claud. in addit. lit. a. Mod. Piſtor. conſ. 12 u. 47. Malvaſ.conſ 3 5.7.13. Thoming am,
¹ ¹ ene en N hah ded 4 8 1 ; imlm— 5 rtkert rernohil 8„ 4 un aglwenaclus ul
7n 4 err unstorqles dicku 4
a.Iee’hanet Rf
Narnunuſen ie
MhKgches&Nbiles n b 1 Aüconceddnt daf SSchonborn. W A en ſcyr Nam,
lüis condinopuld M'ſt Siſcwinaign Saraenalab. 6. ame nam aul. dnta ul pen
6 ſ vel riylamanti, endemqhn, 4 nlruen, rnilegid e
8 eg etlen
4
8 1 dn.Keb9,

Keiun Lanan läa des lun ſain n 1, Dmnf
6 1zloan uosbeian
uC4h,
21 Cuſa d Pand quen lye famam, Martauaa li umn minium n Canaan d quülm. Ln(b
em facl 1 lter Va rr.. 3 egan tqründe Urradelul ꝛun ſeanll Nabeduln prürlege gajitaan oreiiht um.
Nitaui ſtruphan alcaun Noueuin aulez unt limeratye
dewanêh diekeget
oſtnuu
cladiott
fecuunis Itreen
4 ½ ſt, Pattes
ebueVar.
odie ſunt Equites, no 1anuch he a, d adius unquam vagina vacuus viſus, Slaid. lib. z. com. circ. fin. Bocer. de Bello liꝰ. 1.c. it.
7 Petr. Bellin. Ae re mil.7.fir. 3.nu. 41& ſea. Ita in Gallia tempore Catharina de Medices militaris torques dicitur aptatus indigniſſimis quibusque. Unde inolevit vrerbium, E erdre de France c eſt un collier de routes beſtes, ſeu, Una Ca vezzaà ogni nabeſtia, Norderman in diſſert. de jure Principat. concl.7 6. in fin pr. Aff nis elt maxi mê mos, quo Principes& Nobiles miniſtris ſuis perfectam ætatem adeptis impacto ſosgetandigladiũ concedunt, daß ſie dieſelbe Wehrhafft machen Ioan. Roſin. lib.1. un Nm c. 10.6. Schoͤnborn. lib. 6 ol. 13. quod nonnihil antiquam manumiſſio- nemſapit,de qua Perſ.ſaryr.. Nam, ut inquit Claudian us in 4. conſul. Honor. Triſtis conditio pulſata fronte recedit. f. III. zz. Si fœmina ignobilis nubat viro nobili, I.fœminæ, 8 Fff. de ſenae.. nte,10. Ge.uli. C. de nupt. l. ult. C. de incol. l. mulier, C. de dign. Bon. de Curt. tr. Nob. p. E/4hl. Gomez. in com. ad ll. Tauri, leg. 79.n. 6. Ant. Fab. in Cod. lib. 9. tit. 29. de- ſas Thoming. conſ.. n. 4. vol. I. Petr. Caball. conſ.129.. 21. vol. z. Nec refert etiamſi ex ui coitu concepta ſit, Sebaſt. Monric. tr. de paer, poteſt. n.⁊. Tiraq. de Nob. c. 18.7. 2. Chalin tonſu. Burg. rub. 9.§.. la femme minor itén. 3. Uxor enim corruſcat radiis ma- tt Nev.10. c. 2. in pr. Ioan. Montaigne tr. de Bigamia, q. i. n. 13. loh. de Cirier de prim. lib. 1n. 12. Thom. Ackius de lud. Scacchor. J. 7. pr. nu. 6 8. Frid. Mindan. de contin. cauſ.c. 1n 0.Eſeg ejusq́; privilegiis gaudet, 1. z. C. de epiſc.&& cler. l. ult. C. de injur. l. medi- alah.C. de erofeſſ.& med. l. eos qui, 6. C. de ſabric. l.2. C. de com. conſiſt. l. in ſacrus, 9. C. de hut ſeer ſcrin.! ult. C. deprinc. agent. in reb. l. ult. C. de privil. ſchol. Cuim enim uxor& marityscenſeantur duo connexa, c. nec illud, q. 5.c. admonere, 3 3. J. z. l.pen. ff. de rit. nht ie. foron. de treug.& pac.. 13 4./. 16. J. 15 3.n. 6. Octav. Vulp. de treug.& pac. Ina Maſtrill dec. 10. n..& ſeq. Ceph. conſ. 4 16.2. 37. G ſe†d. lib. 3. quorum eadem tchiem judicium, Munnoz. de Eſcob. de ratioc. adm. c. 3 1. n. 1 2. Amatis dec. 89. n. 5. dunbg. aconſ. 46. n. 9.& ſ*«h. vol. 2. Natt. conſ. 28 6.n. 4. f0m. 2. Surd. conſ.;33 8./. z.lib. enagtuum et ut uxoripſa mariti dign itate fulgeat, arg.¹,ſi Auguſta,57. ffde legat. 2. alisablurdũ eſſet unã eandemꝗ; rem diverſo jure cenſeri, l.eum qui, 2 3..de uſuc.I. am ſec 4.fdevulg. O pup. l.l. verſ. nec ratio, frde rer permut. e. cii in tua, ext. de decimis. . Atq; hocprivilegio etiam gaudet. I. SpoNsA, ob favorem nobilitatis& ehon ⸗ Curt. tr. Nob. p.) n. 188. Quemadmodũ enim confeſtim cingen- us deturpro cincto, I.Fliu f. 43. ff.deteſt. mil. Cavalc. dec. 44. uu. 17. lib. 1. Bertazz. dn 37.8 16. 1. manumittendus pro manumiſſo, l. Herennius, 2 2, f de ſtat. homm..ſi hefeus,leom Vero, 26.§. 1 Neod. l.3. in fin. C. ibid.l pen. in pr. ff. quib. ad. euhja ſnan 3 abſolvendus pro abſoluto, condemnandus pro condemnato,? vede⸗ 18. de manu. Lupus in rub. ge den. int. vir.& ux.§. 38. u. 12.& per tor fers. huu, Mnean 17. Natt. conſ. 233.7.5 tom. i inveſtiendus pro inveſtito, Scbrad de fle ne Kyfrd terr jur. c. 6. j. 148. liquida ndũ pro liquido:i ſin. dun,. 2 iber zece 1. reſol. 3 de exaep: 7. 4. Capic. der. 49,7. 3„Caech. dec. euf nu. 12 4, ſm c. 23.2 8. co mplendũ pro completo,. non tan:ε, 17 ff.de ex- 14 baraf 1a han reſt. fac poſſ. Vine. Caroc. dec. 1o7.n.1.&er 5 Ita pro ducta& copu- etur, quę de proximo eſt copulàda, Salyc. jn l. cum in te,. n. 7 in ſin.
As don.. Amt. nupt. Paul. ypr. de jur. connub. c.; de marr.§.4. Ggg 74.II.

De ſtatu Nobilium Civili, eorumq́; privileglis,
. 1. 4 1 3 N 6 75. r 4 54. II. VIDuA. Quam diu enim ſtatum vidualem honeſtè lervat, domici- lium, forum& familiam retinet baurm lib.. de juriad. c. 9.2, 4 2. Schrad. de feud san
„„ 3 3 164 25 p Aon. 57 2 8—₰ 9 G᷑2n. 5. Zang. de excei 1. c. l. uu. 7 ar? 1. E A 22 rep. rub. de don z28. ve. G àX. 5. 67.1, ec. 379 n. 2. Cer†s con] 526. 4 8. 8* /2. 1ib. 4. nidemq; privile.
16. e*⁴. Guid Pap à — 7⁷ 2. ⸗.1⸗—— aür O 4 1,( C„. giis, quæ marito nobili ob nobilitatem competebant, gauder, E. cum te, C. de nupt.
fœmina, 8. fde ſenat. o. is qui,& mulier de ſepult. in 6. Ninzt de collect. ob. 14.1. 6. e9g Otalorade Nob. Hi½ 4.6 8./n z. Fr. Milan. dec. 9. u. 7 lib. 1. Fultej conſ. Marp. 17³ vol. z. Sixt conſ. M. 9r. 2. vol. 2. Pac conſ. 4. n. 86&/*a. Fer eg. con. 13,/. z. G 11,ℳ 2. Cabal. conſ. 17 2 n. 29.(4 ℳ9. vok I. etiam exorbitantibus, Cabed. dec 8.7. 2 part. Tiraq tr. ceſſante cauſa, n. 107. E de Nob. c. 18.. 8. Aunt Fab. in Cod lis 9. tit. 2 9. deſßn 11 vid. Alex. conſ. 207. vol 7 per tot.& nu. 29. viva imago viri defundi remanet Guttier lib. z. cunon. q.12,1:. Azeved. ad conſt Hiſp. lib. 6.tir. 1 leg. 1.2. 93 E ſeqa Caſær Barx. dec 1 29‧n.; 3. Pfeil, conſ. 78.:/. 1 6 ¼. cent 1. P. Surd. dec. 33 0./. 27 E ſeq. lib 2. Erin eodẽ matrimonio perſeverat, i n. C. de bon. mat. lfin. C. de V.§. 11.§. Exactio. C.dereiux. as Fab. in Cod lib. ↄ tit 28 defn. 22 n211.6 24. Palaez de major b. 1.7. S1·n. 34. hetr.dell. bald. tr. de Canon Epiſc. c. 9. 21 Grarilis. 1 diſcept for. c. 120. n. 1 3. Cacker dec. 77.5.1. Guid Pap dec 3 49:n. 2. Amat. dec. 72 n. 17. Ceph. conſ. 42 3. /. 6 8.116, 3, 4 55ꝗ Atqzin hocmelior eſt conditio uxorum Doctorum juris quam Mediici- næ, uxor ſiquidem Medicinæ Doctoris vivi, non veròô viri m ortui privilegiarrerinet cim enim id privilegium non niſi ratione officii datum ſit, quod nequein liduam tranſit, neq; in liberos, fieri utiq; non poteſt, ur finito officio perduret. Ant, Fabin Cod a. lib 9. tit 29 defin 9. Ce 2 3. Tiraq-tr. ceſſante cauſa, n. 10 8. Alber. tr de ſiatuuejläl q 14. Cabedo dec. 9 8. n. 3 part. 1. Milanezſ. dec. 9. n. 14. ſeg li? 1. Privilegium enim ob.
4¹⁶
1. 1. 8 13... un S aliquam qualitatem competens, finitur qualitate illa finita, I i Auas, 6.§ gentium, 14 ff. de excuſ. tut.
—
CA pur VII. De cauſa finali Nolilitatis.
96. Quamrisquoad Deumillaudabilis videarur nobilitatis quæſtio quls
mundi gloria eſt vanitas vanitatum&omnia vanitas, Eccleſc. 1 in fr. uaſjneau glor. maund. part. I. conſid. 59. 58. Bertr: conſ. 2 4,/. 4. Vol 2 part I. ubi ait e Hoſtien quu hanguinis nobilitas non ſit alia quàmm ſtercoris& fœætoris, attamen quo ad hanc humana
ſocietatem& civilé politiam conſervandam neceſſaria eſt laudabilis. Des.reſß Tan
lib.z.E.Ur dignitatum ordo ſerverurt f. C uz dign ord. ſeru*l. 1.S.de alb ſcribla9
Primicer. Nou.I. c. 1.. inordinarum Ant. Fad. li. 9. Cod:tit. 30 deſin. 7 u.z. e ſanmino res reſpectu dignitatis honoré impendantmajoribus, l 3 ffde almut ud:auſCil in d. catal p. 1 conſid. 20. Scot. sonſ. ⁊ε.n. Ruin. conſ. 191n. 9.lib. 1. Ceph. conſ.1.At Eſerlib.& cives apta ac decenti collatione inter ſe& cum Rep. conjungantun HEod. lib.z de Rep. c. 8. in pr. Axev. ad conſt. Hiſp lib.; tit leg. 7.n. 2 Nec quicquã ordin juaundius auraduſum commodius eſtexcogitatum Hier. Alban. Bergomat.de'ulèf Pap 1n. 1§. Job. Capiſtr. deuuthi Papæ, p.; part. 2,. 76. Arum. de moralin broam E Gſedaspræfertimin diſti nctione honorum& graduum, ſoh. le Cirier deprim bhal 3 2. 3, Petr. A Biaxio inidirecz. ele*. p. 312. 38. Joan. Hugo tr. de off. /uat pral part.4 6ſan
1. G ſeq. Nic, Boer. de ord grad. utr. for p.. nu.. Pereg. conſ 8 4. n. 2. lib-I. Nati o, 6 1 ,ll
D
Fro an. rm.
awi m- G 4 ys uß lbite aun Inglea aaua cim osequ ani umanäüt. ru hbungale drt irn u'ſann, Luegpoches ſne dl muipoccosomnes hre anistm 4fn nerram miium legr m einun Kwiſe ima ag terin. Il rmur debitun i mnan Cde puun vriiar. b nn ſmneris hon xbenhe. i c.10 m Alaipathman(e eeaiſana, Ai⸗ 1 aarmuradbonum, 4 ſeiiſ n steutait ſuven, usrnmtem n
IIAr Kadtollaz:—
ſ “
aeblo. 9 Ir 8
3 1 1
tn.§. maafallont) Mfüu inri⸗ ruu Gaſa 8 44 14,&. de tfer inunesn,
Aln tirnceh dahfan 4
—

¹
lenat ui feu 1,, lüenän n, Can. .14 48 ſalanna 345 ee. 9831 9 .tirnyi Lemade ea Vennlhhn klu un 1.Chuue 17.4 icher au risclun nritlegun neqpueini uret. 4n3 trdeſtau rilegjune Luas, 6,9
aris du njr luſa nit alia jadbardu lis Du dab nun 12 Sſ hut ula hann 6l ·e codjſi c quicgli Bengunutt vnain hud änäuhin nalhan4 1.Ntus
D. Joſir Nolden. 417
„2 tem 2. Ordo enim ſeu gradu um diſtinctio alit& fovet concor- 343,in pr. lib. 4. Dec. reſp..n. 7 1. vol 3. Petr. Matth. lib 3. Hiſt. France. dirc ſn Ubi veròô ordo non eſt, ibi eſt ærasi& confufio Fr. Marc. der. 120.7. 29.l. Fr. Solſon an lucer. laad. colloq.§. n.3 Cothm. conſ.9 5.2. 8 vol. z.parta- umq; rerum cœlo cum lus æquatus ſedem ſtabilem nonh abebit, ur loquitur Valer. dut n Aid. G fack mamorlib 2.C. 4. Confuſio autem cum ſeditionis ſit ſeminarium, Cme Drun lib. 3. de ſedit. c. 6. n.& ſ*. ſeditio verõ pacis publicæ perturbatio,? 1. G 1 Catſeit. Nic. Boer. ir. de ſeditioſ. J.2:n. 1 admod um eſt vitanda. Dom. Javob de cono. 16,17.40. Qui ergo cives ſine ullo dif rimine eonfuſos eſſe velin t, perinde faciunt arlübulci, qui porcos omnes ſive pingues ſive macilentos in eandem harà compel- lunt Thom. Bozias tom. 2. de ſignis Eccleſ. Dei, lib. 22 c.& ex Chionita, vel qui hordeum, unentum, oryzam milium, legumina&c. in unum acervum cum ulant, qua ex re Kſogulorum ſeminum,& univerſi acervi amittunt. Bodin. de Rep. d. c d. in pr Fri⸗z de Wobilciv. concl. 29. per tor. 7f. II. Ut virtuti debirum conſtituatur premium, arg l. ſemper, 5. 5.; de un inmun.! Ei virtutum 4. C. de ſtat.& mag 1.1. C. de fam. lib Ioh. de Cirier de pr:mog. QuN1.Kb. z. Somnium viridar. de pot ſecul.& Eæccl. c. 11 7⁄. 1. ne benemeriti inani helczentur, ſed promeritis honorũ titulis ad publicæ ſalutis ſtudium in flammen- unG Schoͤnborn lib. 3 pol c. 20 in pr. Pereg conſ. 3. 2. 37 lib. z. Donis ſiquidem& gra-
5]
tis,Peh de Anchor in clem. un§. nos itaq́;, in fn. de relig& ven. ſanc. blandimentis& honoribus,e. qui yncera, 4 5. di,i. c. quu νο, I. z. notatur, in? 4. ſ. de inos ta ſt ac mu- nethus quisinvitarur ad bonum, Uhaſſ. in catal glor mund pari. 1. conſid. 10. in fin arg. Imelitus, 6 in fin C. de profeſſ.& med. c. nimium, cum c. ſeq.& e. in 23. 7 4.c non Vos, eyr 13, 7⁄.). Econtra ut ait Juvenalis lib 4 Satyr. 3.
—Quis virtutem amplèctitur ipſam,
Præmia fitollas-— AmaaperſeVirtus abſq; gloria. Salui. Orat. z. ad Jul. Cæſ-de rep. ord. Eſt labor in gra- uvquem debita præmia fallunt. Joh. Ovven in Epigr. Monoſl. Eth. ². 7 Conferat autẽ Drnccps præmium illud Virtutis, non ad ſubrepentium preces, ſed cautiſſimè, par- clmé cum causâ, ur ait Garſias de Nobil. gl.¹§i. n 20. Aeved. ad conſt. Hiſp. lib. 6. tit. 1EgI delos Cavalleros, n. 24.& per modum Virtutis. Alex. Raud dec. Piſan. 40. n. 69. Undabiotamen propter virtutes nobilitaſſe per! 3. ad fin ff. de eff. præt. Cæpoll. de Imp. mi delge. I1. Incip prolmp n. 7. vel cum indignis moribus diſpenſaſſe creditur, perl. Muitams in fin ff de re jud. Tiraq. de Nobil c. 6. n. 5. Petr à Baixio in direct. elect. c. 10. 7.1aſinl. Barbarius n 10&&ꝙ 14 ff Ar off prat. Quo ſenſu accipiendum Gallorũ Nlarum Que le Roy de France puiſſe faire d' un vilain un chevalier, artingit Got hof. nnt.ad edſ, 10§3 de in jus voc.
—
nII,E c*n 638. diam. Burſat con Btnr. I c. 1. nu. 6.
CaAbur VIII. Quainam ſint effecᷣtus Nobilitatis. milia W0 Erns Nobilitaris eſt legitima per continuam ſeriem ſanguinis& fa- the e 7 feros continuatio, Gurtier pradr. lib 3.& 4.4.13 2.8 8.89 94. E ſeq. ubi Luod la bidalguia ſit veluti hareditas proavorum H. Kir chn. lib.. de leg. c 4 2. 14 3. §.I. z9. Cum autem liberi in iis, quæ juris Civilis ſunt. patris conditionem ſe- Ggg 2 quan-
M
—
—

6 4 3 71 4 7— 4 e 4¹⁸ De ſtatu Nobilinum Civili, eorumq́; privilegiis, quantur, l. cum legitimꝰ?, 19 de ſtat. hom.!. 1.§2 ad municip.. eos, 2 2. 1. nu Hosl 36.0.
de Decur. c. 2 de controv. inſid. patris quoqi, non matris n obilitarem aflum unt, Oualb. ra de Nobil. Hiſp.p. 2. /n. 5. Curt. de Nobil p. 4. nu. 23.& ſeqa Capall. de Imp. mil. aelig. C. 47 16. Cirier. de prim. 12.2 29. lib. 2. Bod. 1i. 6. de Ræp.6. 6. halaot. de ſhur e.6 1:n.2. ſoand Salva tr. de benef.p. 3. q. 7·/. 2 1. Chaſſ.in ſuo catal.p. 8 conſid. 8 Ant. fas.· in Cod. l1b. 9. tu. 29. defin. z0·n 6. Axeved. ad conſt. Hiſp. lib. 6. tit. 2. in rub.n. 66.&24. Reuſa dec. 4.2. 0 G ſe. lib. i. habenturq́; pro Nobilibus, licet mater illorum fuerit plebeja Kignobi lis, Bocer. de Regalc. z2. n. 14.& ſeqa.In cauſa enim nobilitatis à potiori fit denomina tio. Schrad. de feud p. 10 ſecl. 7. n. 1 36. Tiraq de Nob c. 18./. 20.Iaſ. in?. 3 n.3. dejurud omn. jud. Gomez. in comm ad l Tauri, leg 76 nu. 9. Sreph. Gratian. diſcept for. 148 266 Atq; forma, quæ ex parte patris provenit, potẽtior eſt materiâ ex parte matris. Qus forma eſt omne agens,& ſic vir nobilis, Et materia eſt fœmina patiens. Ja in. ².2s F.de v. O. Roderie. Alvarad. ‧⁴ 2. de conject. ment. defunct. c. I.§. 1. nus. 1 1. Luptas in repet
rub. dæ don. int. Vir.& ux.§ ²2. Quapropter filii nec matris inſignia portant, I iraqt
Nob. A.c. 18·n. 21. Marant conſ. 7.2.18. Pfeil conſ. 78 12 161. cent.. arg I. jus familiarumti G. de relig. nec ejus cognomen afſumunt, Ban. de Curt. tr. Nob parz 4.1. 28. Quams in nonnullis Galliæ locis receptum ſit, ut venter nobititetur, ur in Campania, e Connan. lib. z. con. m. c. 11. na. 6. quemadmodum etiam inregno Guineæ, Camilli Curt. part. i. div jud feud.. Sed unde digreſſiin 26.& apud Calecurtios Indiæ populos Bod. lib. I. de rep. c 3. circ. En. Hinc oriuntur in Germania& Gallia tot mixtioneslnſe gnium, quibus Principes adpompam utuntur ad teſtandam ab utraq; linea nobil- tatem, T 5oloſ. lib. 7. de rep. c. 11. 2. 90. Menoch. conſ. 261.2. 26. 115. 13. 60. Hactenus ur nobilitas illuſtrior ſit, ſi ex parte quoque matris accedat Joan. Staphil. tr. de grat.& expect. ub Videndum. part. 6 princ.. 4 3. Rebuff. tr. nomini 12,—. princ. n. J.& ſeg Dec. reſp. 19 n. 237. vol 3. Crav. conſ.9 8 2. nu. · part. 6 Cep⁵
615. 2. 6 3. G ſeq. lib. 3. Natt. conſ. 6 37. n. 18. G ſeq tom. 3 Nam erſi quis non dicatur No-
bilis reſpectugeneris materni, loqquendo ſimpliciter& præcisè, ſecundum quidis men dubium non eſt quin omne compoſitum participet de forma& materia. Balt in l. ult. Q. de ſera fug. Curr d. tr.ꝓ. 4.u. 29. Tiraq. de Nob. c. 1 8. n. 26.& eaa. Lup indal 83 2·/. 4. Cui enim altera deeſt nobilitas, videtur Navis-
Amiflis remisatq; ordine debilis uno. 1 Atq; hac ratione moribus Germaniæ uſurpatum eſt, tametſi nullo jure ut in limil reſponder] Ctus in I. injuriarum, 13,§ pen ff de injur.) ut octo vel etiam ſedecim gene-
NI 1. 1. 4 6. rationes Nobilium ex utro q; latere ſine defectu probentur, quem morem perniclo
üſſimum vocat Bodinus lib. 6. de rep. c. 6.
61. Anautem ſtatuto induci poterit ut Nobilitas etiam ex genere materns attendatur? Bartolus quem ſequitur Bertr. cenſ. 24.1. z. vol. part.1 argi exemylnzs C. de Decur. negat. At cum ſtatuti tanta vis ſit& efficacia, ut ex ignobili poſlit facer
Nobilem, Tiraq. de Nobil c. 10. nu. 6. paurm. de juriad lib. a e. ult. au. 42 Chuſſin aus
glor. mund.½. d. con ſid. 16.& in conſuet. Burg. rub. 4.§19. nu 2Azeved ad conſt Hißh
⁰ lit. 2. in rub. nu. 1 58icum ſeqq. Olivar. Razz des 7o part 1. Guttierr. lib. 3.& 4 N3 1 Tot 14.2Q1⁶. 53 Lum ſeqg Menoch. de A. l. Qcaſ 67.2. 4. G conſ.7 9. 6. lib. 8. Detiutt reſp. 6 1a 4. 7. 64,2.59, De z.major utiq; ejus vis erit, ſi nobilitatem quoq; ex genere matenn te Gelit he vo⸗a Tiraq de Nob. c. t8 nu 2 3. G ſeqa·Otalora de Nob. Hiſp p.z.1,1 7 Curt. tr. Nos p. 4.n. 18. Anchor. conſ. 3 89.. 2. Crav. conſ. 8 2,12.·6. Preſe
Ijo
5
10'
ful Miatuu
4
Lar r'eſtecpken o
1hLn hht 1 etrulitſan un Ver aar Crintudunck
hſus allinna em
LantSMr Nu d
An ut un f de ir Mecouluetndoot skkeotok ilcum! uarltes
aln. 7 N4 4.,11 crotnc Comnaacſube ui enu. m nanl.; denant Ons Ne 4 An aonmendenpollt,n h. II. In ule lig vndbonvier Jugehy n von 1r de No ew. lananupaternis R dernjan aa Troja din: dm virmt en uum Miatz dietis10/15„
tegauof Murf 8 KDromacht nn Lam, adin ur ne von 1 ſacceperint. linen M keghin eorun Fehles zumf 82 ingel ren uniaſttan tote d
Fnede. al de 02
en
1
d. dente a dln uuſ canttrarur.
Mur E
6 ulhae
da, Alnen
fifeg a.
a. 1. 3

lua lumanr nlan k.61,R 2 in Canl, euſt u, ddezbig ere 3193 ht e. 1 rtenan e1s.Sn 11.haum oran us enan .,a. ga n Canpa dinen,Ca Sluchehn t mirton raq lluea
emattien ebufenn Jann 50 non dicn cundime Kmateit ſnhn
jure i am ſtug motellſa
4 gentten anglum obijipolte
Cuſa MAan , 0ℳ9 „.6.,30' genekens
9.
——
1 ad Etin; 2274 mconcord.t¹
DJoſiæ Nolden. 4¹⁹
Trincipe ſuperiorem non recognoſcente indueatur. Dec. in o. novit. de ab Imp.) 7, R. ,ubi ait, ita eſſe limitandam!. Exemplo, 3 6. C. de Decur. Rebuff. t 1 collat. tum vero, verò. Ex utroq pareute, ad fin Nam quod N obili tas tre Civil inductum eſt, ſicut jus agnationis lcum legitime, 19 Fde ſtat. mund p. 8. conſid. 8. Cæpoll. de Imp mil. delig. c. 4. nu. 16. 105. le Ci- 5. 2. Reuſn. dec. 4.n. 30.& ſeq lib.I. quod tolli& im utari poteſt, 1di lgit, agn. tut. 2as, 8. de c. demin. lilhsdareehes— obſervatur feré. I. Auffden hohen Stifften/ in duibus Aſa hon recipitur, niſi cum Ulyſſe lit Deus in utroq parente; Bocer. de Reg. 1uu Bende Curt. tr.! 106%. 4 n. 23. in ſin. II. Natus ex Comite, Princip e,& ple-
beſa, yccatur ad Comitia ac juxe dicendæ ſcntentiæ fr uitut, ut vult Bernb. Ber- nam inaiſtrt. de Comit. my. memb. 3 nu. 43 Per Ord. Regim. zu Wormb s4de Anno 21. vndwie/ Cenſentit Ora. Reg. de Ann. 500.§ vnd were es. III. In Hiſpania ut ali- euifairalium commendari poſſit, requiritur nobilitas ab utroq́; parente, Otalora ea Ritp.2.e.3.n 19. IV. In Sileſia jus&judicium Equeſtrerequirit; daß ein Shananzierſchiltig/ vnd von vier Vaͤtterlichen vnd Muütterllchen Ahnen gebo⸗ teuſeſe Georg Wentzkhy in er von dem S chleſiſchen Ritterrecht vnd Ehrenge⸗ ncht ag. 9. G 40. P. Friz. de Nob c*. concl. 20.lit. a. V. Sic etiam, niſi quis nobilita- tem ſiamex quatuor avis paternis& maternis probare poſſit, ad ludos Equeſtres, Taneanentaſeu Trojamina( Trojæ enim à Tarquinio Priſco ſfimili ludo hoc no- maninärum. Blond. lb. z. Rom. friumph. Dion. ib. 43. accedere nequit. Rein hard. Co- nam Golmsar Dominus in Muͤntzenberg/ in lib. Germ. von des Adels Vrſprung. Ausdeß Turnierbuchs/f z0 ub tit. von Verbuͤndigung aller Turniers Freyheit. „Dwobein Turniersgenoß/ Munſter in Coſmogr. lib 3.6. 449. Hæc veròô Tornea- nentaquorum author& Promachus nuncupatur Henricus Auceps Dux Saxonie, Klanſter 4,16,³,7. 449. Joh. Lampad in millef. hiſt period. 1 4. cent. 2. c. 1. Job. Jac. Graſſer, ſeine Schatzkammer, tit von Augſpurg. Bocer. lib. z. de bello, c. 4 num. 4. cum Voraranno 1487,acceperint ſuum Cataſtrophe, Knich. de veſtit padν ρ. 2.c. 4.. Iot. Nattenes ſuggerunt Rimon Majol. tom. z. dier. Canicul, colloq. 6 Cruſius part. 3. an- na gue1 8.7. ꝛ1. ideoq́;H in corum locum revocata funt haſtiludia ſeu Exercitia, qubus rincipes& Nobiles zum Frey rennen/ ad haſtam vibrandam, vel ad an- nulmmictonem zum Ringel rennen/ vel zum Cronell ſtechen/ vel ad-ficti ho- minls Kumbratilis pugnam inſtruuntur, aæ Qui ntani jaculatio, vulgò ein Quin⸗ tan Seule dicitur, ab inventore Quinta, l.1. C. de alator ibiq́ Cuj. Tholoſ. lib. 48. Syn-
1
hi univ.c. 16. in ſn. ita ut de Torneamentis dicta in hiſce exercitiis meritò ob- neant.
ſtäpatte, à] om Chaſſ ine atal. glor. nurdeprim. 42 1.7. 29.li
8 1 elhoreren 6 Imp. vi ſu premæ poteſtati s novum homin em ita nobili-
ſt ergumn dbert, admittarur Et quis negaret? Cum enim vena nobilitatis non A Weihe/ in aulic pslit. reg 19 2. Principis poteſtas arctanda non
4 l nan adiüum& Vaſallorum ordinem augeat, quem au eri& Principis, se ,3 hani ab. in Cod. 1ib g tit 30. defn.) nu. 3. Gail.i. oh 12 1. nu. I. cire: fin. Saal ledaſi fide vent. inſpic. Novis autem hominibus ſic zelus ad virrutem cre-
cit,iücum a.— 5 3] 24* 2*.„ uriqioribus conjangantur, per Nov. 5. cap. 3. circa ſin. velprævia virtu-
.
3 dhoc culmen honoris admittantur, Pruckm. de Regal.§. ſoluta
dapi Nrtaſta,c.4 memb 4— 145,N membfr. effect. 4. nu. 1 2. G ſeqq, Marth. Steph. de jurisd. lib. 2,⁰. l. c. membr. ⁊.
Ggg 3 7. 77.

1 71½2 2 211 2 4*⁴ 2 24 De ſtatu Nobilium Cięil!, eorum q́; privilegiis, n. 77. ſede atq; ita nobilitatos in Hiſpania pro Hydalgis, Azeved. al conſt Hiſß 3
4²⁰
6 rit. 2. in rub.n. 6 3.& in Sileſia pro veris nobilibus haberi, P. Friz de Nobil. civ. eoaal
20.ex Auth. dejur. Equeſtr Stleſ.teſtatum faciunt.
₰
§. I. 64. Urt autem feudum regulariter non tranſit ad parentes, c. un. Aenas ſuce feud.& ibi Da. 2. F. 20. Vult. de fend. c. 9 n. 10 fenm aleg. 16.1. Bocer de ſuec ſeast A.J. I&*⁵.2l. um. alleg. ita nec Nobi litas. Tiraq de Neb. c. 161. 2. Mauſuin pradl uss
de tallits n. 9 Pet. Caball. conſ.119 n. 8.ol.z. Non enim aſcendit, ſed deſcen dit. Sebaß
7
4 contrarium probare videantur, l in ſacru, 3. in pr. C. de ſaer. ſcrin l. ult. verſhac autam .„.. 2—, 3 1. verſ. imili, C de prætoſ. agent. in reb l. ult. v. hec autem, C. de caſt. G inſtr. lult. Cidepnas ſchol. I. hacege, 10. in er C. de metat.& Epidem revera tamen nihil aliud probant, quam ꝙ ex filiorũ dignitate cohonelſtentur, arg. I. 1. Scaſum, ff de poſtul Nov. 81r. 1.Non
10 5. c. 2. in pr. Bon. de Curt. tr. Nob p.3. n 19 8. Matth Sreph. de jurud lib 2.c.,m. 2 u, 2
§.III. 6z. Ac ur fendum non tranſit ad collaterales, c. un.§. jin autim, de hwussi feud. dar poſſ. 1. F. 1. c. un.§. ult. de ſucc feud. 1 F. 8 ⁊ un. de benef frarr.. Foc. un infei fratrib. de nov. benef. inveſt 2. F. 1 2. Boter. de ſucc. feud. c 5. J. 1 cum ſed Vulidefeua 1 9.n. 102. cum ſeqq. ita nec Nobilitas Tiraq. de Nob. c. 17 per tor. Hipp. 4 Coliib. in Notuli th. 3 5. Seba. Med. A.c 42 n. 27. Chaſſ. in conſuer Eurg. rub. 6.§4.tfex. Entre gins noblain 11. Caſ. Barz dec. 1 29./. 44.& feq. Dec. 1β. 9·n. 23 9. vol. 3. Eſt enim privilegiumpt ſonale, quòd perſonam non egreditur.
§. IV. 66. Sed continuatur in ſolos liberos utriuſq; fexus jure hæreditanio& quaſi ex traduce, 1. 19 Sde ſtat hom I. 1. 8.ad municip.! ſenatoris, Fde ſenat iil de dign. Curt. tr. Nob p. 4 n. 3 5. G ſeq. Affl lrb. z. conſt. Regni, rub. 1.7. 7. nu.6. Gg3 Cabedo pract. ob/ p. 2. dec. 3 6 n 14 adperennem memoriam in infinitum, arg 1Dion — Cabedo dec. 3 nu. 5. 2 Dec.*6 63 ch. conſ. 1 261.2* 1 5. lib. 1 3. Pet. Calul
ꝗ
15 †
C. de qu. Chaſſ. in catal glor. mund p. 8. conſid. 24. 23 6 /2J. lib 3. Pfeil. conſ. 197./. 28 cent. 2. Mene conſ. 1 29 per tot. vol.⁊ tum quia patris memoria in filiis cõſervatur, Iliberorumats S in jn hrdey S.hult C deimpab.& al ſubſt Scaccia er de jud c.5 n.7r.ih7 1n 06/. 2 3.. 7 J*J. Reuſn dec 11.n. 33 116. 4. Menoce con] 705 7n. 20.1. 8. Ant. Galeat anſ 12. 2. 11. /24. vol. l. rum quia mores ſequuntur temperamentum corpotis,&ſt na aviti ſanguinis& virtutis in liberis præſumitur, arg 7. quaſi, 31§.2 1. Fdradil al Menoch de preſump. lib. 6 praſ. 5 8. n. 2, Alfonſ. Hojeda de Mendoxa tr. ae benef incomp c. 23.2. 69. Pat Anr. Gamm de authh. leg. à lat. lib. 7.7. 269. Paris de Put. de remil lib 7 i n. 3 7. ubi idem ait e ιςᷣ Dd.. 67. Quid? fi filius ante nobilitatis acquifitionem natus ſit; EBum Noiir- lem eſſe negant, Azeved. ad conſt. p lib. 6. rit. 1. leg,i. nu.& 2.& ſed. Chalſin emnhis Burg. /ub. 1§5.tex. du Princern. 2 1. NNiell. iſp. feud. ult th 2. in pr. Curt. tr. Nob.. 4l adde Ant. Corſet. de pot. reg part.; 4. 16. 39 cum /*³3. Mart. de Caraz. tr.deprim 1¹ Perer con 10:1/. 3. in fin. cum ſe*³d. vol. 4. Nos cum Scævola]Cto teſpondemusſan dum ea, quæ præponuntur, di filius ſenaroris dicitur, qui natus antequà pateten ſenator, arg. ſenatoris; Fde ſenator. l. ſenator, 11. C. de dignit. filius Decurionis an quam Decurio, I moris, Sult ff. depœn. 2.§. in filiu.! ne;, 61. C. de Decur. filius las dotis, antequam ſacerdos, c. inter, de reſcr. Alex conſ. 120.n. 2. lib. 1. filius civis, autt quam civis, Menoch. conſ. s 78 per tot. lib. 7. filius Doctoris, antequam Doctot,oh Pap. de. 3 89 per tot. Pfeil. conſ.19 7. n. 28. cent. 2 filius advocati fiſciantequam a6
— —
1 lug auuui fewvinrer.
harenkc
. weu Ih Sax en. L
rin n tr.
e 1
Laal Tun40267.2
„ niAtan u dllcnl cuam
92—„„ 4„. denier, Ran4s ktgeic
7 3 E&in tr, Mors omnia folvit, p. z. oncl 220.Ac quaàus multajuns Len aLa u a9 Ied. de detn. c. 42.. 26. I TIr, AM 7 0&, 8/ PeL.eon=8. 11 1 4 Aa 1 Ir ArCanul en n
8
4 † 6 3 1 1*† 1oc adtem haccnub«
K
1 lNcbäüum,ſubob Ba L
n ahit hauu an.
h. ,1. nonlant (anutenpuss.Kaht di änjAJung. duln ug a 3.. aduun Tn g 4 N. hulhn4. N, lüien a 172 anſtunla ucc arm li Nlttimau lui ſla ur,
, haeſſgoa Deris
1
n* ndancogiollu
lhn bnſmprcei unfpoblldus,
lunr hn Anueeſſun⸗
Lel-lehtum. lu onalcenc
e 6 ſeuthon„¹
Dhhta„4.
1dn
1 iesaur Ahrapledin da en,

6
tamn den
entes he 1l. 1 Hiſp prim.. i:n. 1 1,. 7 otey 1 nex incum. a l. Tauri, leg. 4
A uni ldeſente quääna ditveſla 22 Ren däni
1
ann rilas P.A Cali Entnemn in prie
futebant 5 ſhſ 77 aun itum nn 1“ 1de „B,nA urltm n.)or „8 4. rumcope §21 fui a ka an at umil ult In aCuls r N na uhs epondens auteglir Deculob Daun ii
—
—
1.Hlubsch
uan bott antequl
us,4,ch. in Rer,Princeps
D. Joſæ Nolden. 4²¹
Qumadvit..Ae ff. Av jud. filius Regis, Prin dipisElectorid,anie nam Per Fle Tor⸗]Job le Cirier. de prim lib. 1.4.1 2 n. 9.& ſead. Tira. eeer 17. „ 2—. Rnich. de Sax. hon prov jur ve: b. Elector.e 30.n. 50. G/e24, 28 n ei 2.3.& in tr. de juſt.& jur. diſp 624 n. 1 Hottom. illuſt. a. 1. Go- 0.2 67. Melch. Palaez de major part. 1. 7. 3 illat. ½. 1. Mé uch ib. 4. 9r4⁄94 1 5. quidni etiam N ebilis, qui Datus zrecſtamn Hakordeblee 1 iiomzaccepiſſet: Bocvr. ds Regad.2 n 9. E ſeaa. Mautb. e Lhari⸗ en, mu21. Ant. Fab in La dih 1 2 dehn 2 25 3. Tiraq. de Nob. c.15. ⁄. 7. 1 „ 3,.. Petr Caball. con; 12 9.. 10. Vol z.— h; nr autem hacten Us diet um eſt, de legitimẽ natis ntelligen dü. Nan punielnothi Nobilium, vulgo Baſtardi, Am,b7 Sehurer. Ae hered a2 inteſteri- 8 Kie tinder/ in conſt. glect. Palat. part. 4. tit. 2. 2 ungfraw en Kind er/C d2) ate, 57 4 neape Nov part 2.7 5.,n. 2. non ſunt de domo ſeuagnatione patris, 1115 7 eſtat. lum ſipurias, 4.. unde cegnat. Salye. in 1 ſuggeſtioni 5.n.. C. de V. S. Gail ⁊ 7 8 937 5 Iluz.Lud. 4 Sardis tr. de Nataur lib p. 2 princ. in pr. n.9.& 10.Ioh. Garſ.de ehen 6 maln. 21. Dec. reſp 9.u. 13. Vol. 4. Nate. conſ. 4 21.. 7 tom 2.& propter Illius no- üemnon aſſumunt, Tiraq. de Nobil c, 1. 7. 10.& ſeaa Bon. de Curt tr. Nols‿†. †.7. lnt de Caraz. tr. ue leg. n. 14. Iob. de Selva de benef p. 3.4 7. nu. ⁊ 2. P. Hælg. ad lib. 3. Iae zn 142. Vultej. cons Marp. 17.n. 3 8. vol.. Farin. lib. 1 Prax crim. J.13- 1⁴. 54. 4 Aanali wnſ. Zo nu 5I. vol. z. nec arma vel inſignia patris gerunt, Chaſſ. in catal glor. maniuconſia. 38. concl. 24. Somnium wirid de pot. /jec.& Eccl G. 13 1 /. 2 Iul. Ferr. tr. de Daln 104 Manth. de Afflicl. de jur. rothomiſ inpr. n 3 2. Palaez de Majorat. H. z.44. 9. nMIi Guid. Pap. Aeciſ. 580.n/. 2. Decian reſp. 3 1:n. 9.& ſex. vel I. beregr conſ.4 1.n. 10. ln ktütalia aſſumunt, cogi poſſunt ut deponant, Apt. Fab. in c. l15. 9. tit. 29 dfin. n hertat.
99. Idq́; in tantum procedit, ut filii legitimi& naturales ipſorum baſtardo- tumnonhabeantur pro Nobilibus, Tiraq. de Nob c. 1 5 u. 24. Palaot de Pur. c. 61 n.I. Chaſſinanſs Burg. fit. des ſucce ſſions des baſtards, rub. 8.§3, in pr nu. 17. nulla enim eft coalequentia exillegitimo naſcendi principio, l. fin. C. de nat. lib. Gail. 2 n. 11 5. u. 1. ſai anh de Af de ſur. prothom. d pr.n. 34. G ſeq- Curt. jun. conſ. 17 nu. 2 p. z. nec ex tadteinkedapoteſt naſci ſtipes aut virens ſurculus, Bald. in! qui rem, 20. C. de loc.& tantglinl aaod ſ, 31.§. mancipia: ff de adil. edid. Zaſ. conſ. 18 n. 30. lib I. Reuſn, conſ. 1.2. uahnecexignavo ſemine generoſo ſolent fructus exiſtere, fertur, vulnerato, epnahatus,l. 4.1. Quamvis non deſin tloca, in quibus etiam illegitimi jure ſangui- uusgaudent,& pro Nobilibus habentur, ut in Gallia, Beer. dec. 1 28. n. 21. Guid. Pap.
S0a z. ubi zeſtatur de Deſphinatus provincia, in Hiſpania, Azev ad conſt. Hiſp. lib. P,8 10.n.& conſ z4 27.in Sabaudia, Ant. Fab. lib. 9. Cod. deſin. 20:tit. 29.. 1,0 eg 6 debn. 27 n. 12. ſitamentria concurrant, quæ ibidem exprimit. Ita tamen, ut Kanſhanneranperinterlineam à ſiniſtro latere in dextrum Auam Bar⸗ hn n lem Str 4 unde proverbium, ein Strich dar durch/ Te 4 1h4 niro coita 1 ſe non ex legitimo& dextto, ſed ex ufellei& ſi- Gen eno,, loſ.lab. 4 7 Hmtag. d.nu. 6. Chaſſ in conſu Eurs§.z 27 I. e ſacc abinteg 2 2 hna 8 7 eenu4 Ir Habeos Aeſs K.E.60 346. 5 Nicol de Uéald. tr. 879 c.7. 2er a e aberor. V erum hæc ad Germaniam producenda non ſunt, Kür. Bull. 15;. Der ein recht Ehekindt/ quæ enim Neapolis fiunt, nihil ad
nOss⸗

4²²G² De ſtatu Nobilium Civili, eorum q́; poteſtate,
n os, c gaudemus, ext. de divort. Bertach. tr de gabell.. 7 n. 26. Coler. de prceſſ exec.*. 3 n. 177. Petr. Roy dec. I ithwan. 5.. 2 2 8. M alvaſ. conſ. 7. /. 1z. vol. 1.Ubi parum prod. eſt, ellejovis Hlium& Minervæ ſpurium, Job. Caſus in ſphæra ci v. lib. 3. cap. 3. Etiaml plauti renaſcarur Amphitruo.
70. Quid veròô, ſi Baſtardi per ſubſequens matrimonium legitimentureni Hiſpania fllius legitimatus per ſubſequens matrimonium gauder nobilitate; has de la hilalguia del padre, cum verè ſit legitimus. Hier. de Cævall prac. 2.n. 44.0 3 Guttier. in A ſui, n. 1 87 Iuſt de ſuis& legit. Mantienca in rub de marr gl. 1.2. 28. Pasl in l. 1. u. 12 Sde praſcr. verb. Covarr. in 4 2. part. c 8.. 4. atq; ita obſervari in tota Hl ſpania tradit, Iohan. Garzias de Nobil. gl. 20. nu. 36. Hidar. Spino iu bec. teſt gl. 16.7. 14. quamyvis aliter à Philippo II. Rege Hiſp. inter Albertum Auſtriacum& Ifabella ln. fantem Hiſpaniæ, quoad Belgium& Comitatum Burgun die cautum fuerit. Hiffar de France du regne de Henry V. lib. j. narrat. 5.2. 14, art. z. De jure KRomano cum legi timatus per ſubſequens matrimonium ſit de domo& agitationepaterna, Dec ton
43 3.„. 1 9. Socin. conſ. s 3 n. 28. Vol. 3. Dec. reſp. 9. /. 64. Vol. 4. arg. Nou S. circ. n. Nei
74.c. 2. c.tanta, ext. qui fl ſunt legit.! eum qui,; Divus ſf. de rit nupe& in ſignibus gen tilitiis& paternis uti poſſit, Cæſar. Barz dec. 91. nu. 26. Ant. Ciof. conſ. 14 3. nu. 1*eus alleg. vol 1. idem reſpondendum cum Tiraq. de Nobil c. 1. 2u. 21. Bocer-Ir As Regalat
2. 2 6.& ſeqd. lib. 1. Menoch. conſ 779./. 5. Diſſ Berer. conſ 169.,9. 8.Vo4 2 art.I In Get.
mania tamen contrarium obtinere videmus, jure an ſecus? non diſputo, nec quol *.* 8„/ 4 52 1
promptum ſermone effuſo periculuni ſurrogare poſſet, ut loquar cum luſtin. ex ul
6
in fin. C. de dotis promiſſ. in me derivo. Es wirdt doch niemandt den Reimzu Nätn⸗
berg außloͤſchen.
§. V. 71. An adoptatus à patre Nobili efficitur Nobilis?Ita voluit Bocer lih u Regal c. 2. n. 37. E ſeqq. Dionyſ. Gothoft. in prax. civ. lib. I. rit. 6. d ſtat hom. Arum Rut ffunazu-
2.th. zI. Menoch. lib. 4, raſ 89.n. 3 5. eo quod adoptio cognationem l. 1.§4. gnati, conſanguinitatem, l. ſi 1, qui, 44 de adope. agnati onem I. qui adoptipnemasf eod.& dignitatem tribuat,l in omn:, 13 l per adoptionem,; 5. de adopt I. ſenatotua. I ſeq. lliberos, I0. Fde ſenat. Aquibus recedo, ſi pater propria aurhoritate plebeju ad prat, cum Chaſſ in catal glor. mund part. 8 conſid. 2 3. Bon. de Curt. tr. Nob. part. 4. RI3 Harprecht. in com. de adopt. Sfin n.& ſeqq. Cuja. conſult. 6. Veſemb con.44 1.).Als noch. conſ. 1029 n 34. 145. 1 1. talis enim adoptio cognationem ſanguinis nõ tribun l.⁊. frunde cognat. I.vel ſi, 2 frde manum. vind.l.ſi adulterium,§. i.f adl luldde uiali dotem, 1 6. Sult. ff. de caſtr. pecul Ruding. 1.05/. 1 5. n. I. Tiraq. de Nobil. c. 15.n.5. Nüül avus maternus adoptet, arg!. pen. C. de adopr. 1. Inſt. eod. Treutl. vol. 2. diſp. 5 1h. c.& ibi Bachov. in not. verſ. Unde quæſitum, Niell. diſp. feud. ule. th. 2. lit. b. vel II. 3u. thoritas Principis interveniat, arg. I. ſed ſi hac, 10.§/d ſi,; ff de in jus voo. I. quod Printi Pis, 23.de aq pluv. arc. Cujac. in com lib.; 6. quæſt. Papin. Boser. de Regal. A.c. 2,n 41 ſold. lib. i. polie. c. 11.§ 7,n. 54, 6
CArurxr IX. De Privilegiis Nobilitatis, quæ conſiſtunt inpreſum
tioni bus. P 24
D
2—
1r. N 72 Aokferdus. 00u rv um 7000 Mt0 Alun L 1aA ranas teoarns& nce L
8 Taw dmld,194
7
lan N S. 7J0.
r V MRM.l4,n 8)
kanja ſgwnr decl Bnas Kuürhn E. S 4.
in aian 149,8 Wnär ctpobittas,te G At Gabr. en on 90 Sgrhar wn 1 Reeſunitur, utnob lhae KNDAle, 10,2. ctKantuu urral, aeulqalcuntur ce: a ge G 111 9 1 hckyolton br
B 44349
ggbam gnobil 1
12 Rau, 135 h Nr Crral d. as DAr a; ten ln 6— Sp 6. wlereditur7
1
1 2z 7. ſin(Mul. 4 4
3
9¹ Ulaborad, h bon en kren gubul inea A ljun els 42 miefibu
N
K 6 Peorpor⸗ 1 4

3
druuiſa
lbirau J*.,
ſegrrnen tnobita 1 1g A. 1. n ſerrun hee uſag ram&lla lcum teng Somaule Paternahe v uungl
Kinlann nſgJn.
zeen tr kh el zunl diſpum eum luſin ·en Ranng
foluith t hom. In ml. 899 aiatiythe intlhna⸗ ritarepte .N'S.
kiſm,
Ptator ff desran ſadz. keonſtit
D. Joſiæ Nolden. 4²3 . AdEffectus Nobilitatis acg uiſitæ referuntur privilegia, quorum po- tiota confiltuntin præſumptionibus. Pro Nobilib usenim major quàm proplebejis rritutis integtitaris Kimnocentiæ præſumptio, Alciat. de præ ump. reg 1Pr4ſ.48. uir joh ſe Cirier, di prim lib. 2. 0. 4:art. ⁊. 2. 4. Cure.er. Nobe z.n. z8. Virg. Pingiz. quæſt. Sar7.. 3.Meichſn. aec. 9./.. 70.&r ſeg tom. 3 Borcholt. conſ. 18.. 22. vol. 1. Dec. reſp. 8. 1 a1.vol.I. Neviz. conſ. 12. 1n. 103 inz. conſ feud. Brun. Vultej. conſ. M. 18 nu.) 70. vol. 3. Anaus, con,105,2. 59. vol I. declinat enimà malo,& inclinat adbonum nobilitas. Tohasilain/uls Politicus, lib. 1.9. 4. v. 17. Cum ſedg Cæavall Prali qu. 67 6. 3 2. Ceph onſ. uſn.Hier. Gabr. conſ 169:n, 8. Bur ſar. oaſ. 3 11.2,60 lib 3. Quæx præſumptio e ncorquô major eſt nobilitas, exe. in. I. ff. de offie prat. Schrad. de feud. 2:⁵ 9. partispr. Tdt na. 19. Ant. Gabr. lib. 2 rᷣm. conel. tit. de ſentent. concl. uu. 2 2. Coler. de hroceſſ. e) 16. 1O 2. 290. Barbar conſ.1 9n.83 lib. 3 Natra con. 487 nu. 49. G& ſsq. Imòô adeð duo Nobilibus præſumirtur, ut nobilitas xætatem ſu ppleat. Faris de Pur. ir. de re mil. lib. PAa 16. Tiraq. de Nobil. c. 20.2. 41 arg. Uſs longius, 1 8 in fin. f.dej ud. Ipſ enim kre- lenterin curia verſantur, juxta l.omnium, in pr. ubi Salyc. nu.& laſ.n. 1. C. de teſtib. ndeholitici quaſi naſcuntur, cætetis q́; prudentiores&exercitatiores præſumun- auharg not In.I. C. qui& ad verſ. quos, Caccher. conſ. 11. n. 1I.
LI. 723 In depoſitionibus, atteſtarionibus, ac teſtimoniis ferendis magis eaäitur Nobilibus, quam ignobilibus. Farin. Ade teſlib. lib 3 tit.7 J 65. n. 115 purt.. tr. im Gabriel de teſtib. concl. 4 Ʒ3 3.lib. I. Maſcard de prob concl. 1000. n. 1 3. G ſeq. concl. 16a.3,G/22⁄. vol 2. Cavalc. Aeciſ4 6. nu. 299. 6 3 3 7 l45.1. betr. Royz. acc“ſ. 4. n. 44. La tsratt.· ½ 99. n. 6. Bur/at conſ. 16./. 28. lib. 2. Cosbm conſ 8,4. 6. wol. z. Pruck- naneen7 u.16. vol. I. con/.6. n. 2 11 cum alleg. vol. ½. Nam quo quis eſt major& tadllot,eo magis ipſi creditur, I3 in pr f.de teſtib. lob carmen, fin ff eod.! mujorem, ifathashult ffde oſic prafc. multa, ext. de prab:c ſtatuendum, de reſer. in s Joh. le Ci- ſin dehrimdA art 2 n. 4. O'alora de Nobil. Hiſp 4:c ult. nu. 10. Capoll. de Imp. mil. delig. Gnas Conſt Roger. de ſum bon. c. 2.n. 27. Meich ſn. dec. 14. nu. 1 2. tom. 3. Weſenb. conſ. 70a8 vnl.z. Qua de re in quibuſdam locis Germaniæ Nobiles perſonaliter com- Matete nontenentur, ſed ſufficit ſi per ſcriꝑturam vnter jhren Pittſchafften vnnd Andſchifften/ ablq; corporalijuramento deponant& depoſitionem judici exa- minenlmittant, Meichſn lib. I. dec. Cam. 3 0. nu. I. ubi air, quod Nobilibus in ſcriptis Ahmentibus non quidem ut teftibus ſed ut publicis perſonis in loco, in quo jurisdictionem halent erelatur. Quemadmodum in regno Bohemiæ, in Archi- Ducatu Auſtriæ& Ducnuayaria receptum eſſe teſtantur, Gail. 1,Oε /⁄100 in fn.&ν 0/101./. 4 Emer. 3 niseny aecſ euu, tit.· 2,2 1.8 etæer. de juram 3 lib 3.6,9.n. 16. kingix. quæſt. Saa:. p. Laadrg Gailius ib. 1. Ob/ 101.n.15 ſe vidiſſe examinari teſtes Nobiles lubja- heugin leneir bey den Pflichten/ Eydten/ vnd Gehorſamb damit ſie jhrem
n/ non recepto aliquo novo juramento.
unfrdh d rcmaonnm cjus tanquam jurati teſtis valet Negam us, cum Auni an 1 2 ⸗.6 diſp. 6.19. 2 3 1. 61 Per tex. in ctuis,3 9. G c. nuper nobis ext. lrae r dateu ²commiſ. lib.1.. 11.n. 44. G ſ2g..⁊. Gra ven. lih. 2. Conal. Camar. monium ullas enn Tando preltari juramenti eſt de ſubſtantia, quà omiſsà, teſti- Schyai enet. res hahet, ‧. jurisjurandi, 9. C. Ade teſſtib I,ſi quando, C. eod. licer. de te. nſ. 3. Mu. 294. vol. 1. forma enim adunguem ſervanda eſt, cum hi,§. ſi
itio, ff. ad municip..certa, C. de jur hſc. Ant. de Petrut. in l. r.
Hhh n. 239.

De ſtatu Nobilium Civili, eorum q; privilegiis,
4²⁴ „.239 frdejurej. Aryrer, inproweſ hiſt. 1.c. 8.0 //3.·n. 23 Afflict dec. 38 1 n. ⁊. nec ſuſſ. lens, arg.!§.fn cum ſeqq.’. qui per Jalutennn; 3 fdejun.
cit eam ſervaſſe peræquipo jur. Gail. 1 Obſzn.7 Eberb. à Middelb.in top loc 10I. Ant. Hering de fideiuſſ. c. 8.n. zo.
Jaſ. conſ. 97 n. 15 vol. 4. Natta conſ. 368 n. 5.10m0. 2. quippe cum aliud ſit quid eſſet- le, vel loco talis haberi, Mod. Piſtor. conſ. 19 J. 2 n. Thoming. conſ. 3.21.vol. 1 Niſi partes expreſséj 10O1.n. z. Ruding.5 b/ 82.n. 4. Beuſt. ad rub de jurej.* p. 2.,6. 1 1. nu. 51. Hodiécommuniter Nobiles ad ſingr riam jurant, unde ſuſpectos ſe reddunt, non ninm dicendum ſeofferunt, argl quæ omnia. 2 5. C. de teſtib& cap. extr eod. videnturque vereri, ne pro Nobilibus non habeantuh ſicuti illi, uifacie, verbis acoperib us ruſtici æſtimantur. Quamvis enim equitis ti tulo gaudent, tabularii ramen rictum habent, ut loquitur Steph. Guazzo decivi- con.
vVer/.lab 2.. S. II.
uramentum remiſiſſent, Gail.d Oh 208.9 220 Ruland. de Commi
§. 1 fdeprocur. liſi quando, 19 inyt
*₰
8 75. Nec tan tum in teſtimoniis ferendis, ſed& cum de illorum re agi.
tur, magis creditur Nobilibus quam ignobilibus 9 verſ antiqua, C. de vet. ur. enucl.! ſifur ioſi, 25. in fn. C. de nupt§. fimiles, de pace tenm 2. F. 2. Job. le Cirier de ꝓrimog. art. 2. 4. lib. 2. Tiraq. de Nabil c. 20 n. 31. Capoll. de Im mil. delig c. 4. Incip. Nõbilitatis,n. 32. adeò ut eorum promiſſa pro debitis, Bon de Cu Ir. Nob. part 1.. 1 3. Pro factis& completis habean tur arg. l. nemo, I. de im intes Chaſſ. in catal glor. mund p. 8 conſid. 34 Oralora de Nabil Si 4 prc. ult. u J. Vult.ani 14. Thoming. con/ 2.. 117 Eerconſ. 6.7103
₰
Marp. 15-. 201 Vol. 1. Des re 5. 84.7. 3 2. VO vol. 1. Atq; ſic practicatur quotidie, daß wo ein Fuͤrſt/ Graff/ vnd vom Adelctwas Graͤfflichen/ vnd Adelichen
verſchreibet/ bey ſeinen Fuͤrſtlichen⸗ Ehren/ Trewen vnd gutem Glau en/ alles vnd jedes ſo der Verſchreibungmitein⸗ verleibet/ ſtaͤt/ feſt/ vnverbruͤchlich/ vnd wol zu halten/ zu erfolgen/ vnd demezule⸗ ben/ꝛc Erſolches von rechts wegen eben zu halten ſchuldig/ is ob er ſolches miel⸗ nem leiblichen Eydt geſchworen hett/ bey Peen d eßMMeinrydts/ Myn 1.b 17 i Arnald. de Reyger. Gail.:.26/.§9./. z. G 6. Borch. tr. de jurej. c. I. ¹. 26. Sichard adlisan 13.C. de edict D Hadr. toll Coler. de proceſſ. Exerui.. 1.c. 0*,z/1. 28 9. Teſſaur. des. 47 R.ll Weſenb. conſ. 23 n. 56. conſ. 2. 2. 39 Jonas Weidenkopp conſ. 4 8.·n 14. vol.Rcon,. Gern & ibid. Joh Beyer. conſ. e.. 13& ſeq. Cothman. 1eſp. 4 n. 358 vol. 4 Fichardsn 31 14. G /*4. Vol. 2 Nic. Everh Jun. conſ. 56 n/. 27. G 2,9.Vol. 1. Coler. conſ. 29 2,146. Durſdh conſ. 304 n. 5.1 I15 z. Menoch: conſ. 20 1.2e1 20. lib. 3. Quo ſpectat conſuetudo Saxonl daß die vom Adel vber ihre Brieff vnd Si egell nicht ſollen diſputiren laſſen G man. Aec. 4. Cam. Imp. n. 35 lib. 1. Veſenb. in compl. ad Schneid. Inſt. de Exceps. in Pr.h Hinc queritur ‚An Nobilibus, Baronibus, Comitibus„‚&c. qui pro aliis fidejuſſerii & beneficio excuſſionis fub nobilifiderenuncierunt, per Autb. Eræſente, C." iuſſ ſuccurratur? Negat A nt. Hering. de fideiu ſTœ. z7. pars 1.2 296. Er ſegq per alleg. uns AlHrmat Joh Xopp. dec. 6.n. 1. Er ſea. cujus opinio in punctojuris verior. §. II 76. Fideliores cenſentur, Bon. de Curt. tr. Nobp 5./.*6 Perr. Friz 4¹ 3 civ. concl 22. lit. d. Nec præſumũtur prodere Prin cipem. ℳ lctat de praſump feg 48. in pr. Gerard à Petra Saudi ſing. 30, Dec. reſp. 66. 2. 29.V0l. z. Quare in au bms excubant pro defenſione& tuitione corporis& honoris Principis, quàm plebeſt omnium, cire. print.& ibi Iaſ.nu. I. C. de teſt. Ioh. Chobier. iheſaur: polit. ih.. 2. B03
zuſaget/ oder ſich
. 3 A
hanil
47. Gœdd conſ. M 27.nu 177. voll b
d 6 4 1 aA 1 hokie rula feré verba, Per fRidem genti- emil
c. llad, 40.dis. 2.1. 2.§.*s omms
C. Aesa
1. e n Woftealecl Crud1,4L“
— —
1
—
Mhln arrnaf.10
ſecus acilli, qui non rogati ad teſtimo. 1 Wossn1h: bpan
w zmmptiren Fr ba Trie ela elue. mi dli es ſ nciteprelumunte ries obſcunshon emn E wun[bm beth veglgral qu eehur cun Rude
—
haiauna. Bi kLcionddun unmignobilöbu Ranſ enul peirnne lle. Mnr ee enn dinelnihu⸗ rrtosindige iſa. 96 a bactandi, de fausriſt Cara
—
WWadali daltas,ut
end dis cen Nip a aui

9
dun un enn)) 1 iuſen alt ü mau l lleut Kunt uC keſne oganlaltt quund 1nonite lsenlna aaxaAn
tan nil ahzan 4;.C ebiti a. 1ünm C ult.77 17. Gumn dvom N en/vnd ſchreitun en/ vndhe ber ſoläe Ann l4 Juhnli 2 ſaun inn 4 wen Fühin n,1 ſderussar netal Ai Tuugt- oalisltt Drtſanlh 19 ig fellok, lthn Ra jnaſunſ natein an quine tb, aun.
4
—
2
—
5.
D. Jo ſiæ Nolden. 4
C m1, 7.23 42. G 33. Cepol' de Imp. mil. delig. c.4. n. 40 1 7 37 priv. Nob. Téraq. de No
urn J ra in conecrim,94 h.9.lib. 1.Erin tali ſervitio ſemper præſentescenſen-
fde d, no a O ſ.P 1i6. 4 Fed. de Seni Fabd
ti B, der. 17 n 7. G/ex. Pari conſ.) 2.n. 2 E 18 ·1lib. 4. Fed. de Senus conſ- z 46. Fab. de )
Anaatenſ.4 1, n. 31.
§. IV. 77. A un Hiſß lil. 6. tit. 2.i Pan de Rep. iuſf lib
d officia ſecularia magis q uãm plebeji aſſumuntur. Azeved ad nrub. n. 4. Lupus ad rub. de don. int. vir&ν ux§9.n. 8.& ſeq. Er. 6. tir.1. Chokier. in theſaur pol lib 3,c. 3. Iob. le Cirier de br im. 116. ⁊. 14nt2n 3. Molin deprimog lib. 10. c. n 66. lib. 2..5 17. 66. Cabed. dec. 2,n.I.part J. G73 7. G 84n 1,% 2. Inprimis verò ad officia militaria, in quibus Exercitum ſolenthabere promptiorem. Fr. Guicciar d. lib. · hijl. Sypomn, pol in ſpes. aulico ex lib.. Gulrisra,th. 72. Traidte de la police e&ẽ di ſcipline militaire, tit. de! Eleclion des capitaines, fl Lepol, de Imp. mil delig. c. 4 lneip. Nobilitatis, n. 2 6.& ſeq: tum quia arcana Im- peripiæ cæteris ſcire prælumun tur, arg.c. ſan profertur, 24.4-2 tum quia Magi ſtra- uusiekcunt quoties obſcuris hominibus deferũtur. Now. 1 5, in pr. G c. I. c. 6-n fin. l. Aner14,9„.ds mun.& hon.! honores, 7.§2 ffde Decur. Auth Praſides in pr. C de Epeſc. alegranai de ſuppl. negl,pral. quod etiam clamabant Ottocarus Rex Bohemiæ,& Kanncus Bojariæ Dux cum Rudolphus Habſpurgéẽſis in Rom. Imp. eligeretur, no- t ſoh Avent. lib. 7 annal. Bojor fol. 4 36.
ſ. V. 78. In Electionibus& beneficiis dignitatum ſpiritualium in paritate luitagorum non tam ignobilibus, c. non ſaris, Verſ. irem ſi, 8 6.c. cum aueo, ubi Felin. un nubaltas, in 6. de reſcr. c. multa, extr. de præb. c officii, extr. de elect. æſar. Lamberr. de nt at ars 9. aueſt. j,princ. Neph. Pere de Laratr de Anniv.& Capell lib. 2 c. 4, nu. 1. Calald7; n.8 part. z. Pereg. conſ. 33.n. 32 Gr /e4. lib. 1, ubi etiam ait, quod vocés æo- Hilam garitate data in eleftionibus præponantur, magis licet quali ficatis ob potẽtiam, kclelaforté potentiori indigeat, Ant. Corſ.in& grandi, n. 27. de ſuppl neg! pral. lib. ker Raud dec. Pi⁄3 5.n. 96. um alleg. ſunt præferendi, quàm majoribus benefi- cis Kptabendis honorandi, c de mulea, extr. de præë. Curt. tr. Nob. p.. nu.3 4. Cæpoll. d. e4Ra Barbat depraſt. Card q. 6 n. II. part. 1. Ioh de Selva tz. de benef. p. 3. J. 7.. 16. Vig Chaſtin catal glor mund p. 8 conſid. 3 6.& 39. Bertr. con] z:au. 40. vol. 3 part. 1. cumeimpropter dignitatem graventur majoribus expenſis, conveniens fuit eos inmoriſumma relaxare, arg cum qui, ff de jurej c. cum ſecundum, de prab. Joh. Sta- 2 legrat. G- Expect in pr.forma 4.n. 11. maximè verò in Patrono Eccleſiæ con- Hienructi tatis qualitas, ut cumad paupertatem venerit, ex Eccleſtæ bonis a-
Pnul Citadin. de jur. paer in part. arr. 41n 13.
Kendeenl arduis tebus ptæ cæœteris adhibendi,".I. G.de rond.in publ. horr. Un- a⸗— us Wheich dis cæteris ſunt prekerenai— ſciendum, 4.§ ordine, 5 f.de Ghaſinun e,n hn, ere jud in 6 Kirehn. de Legat. lib. 1 c. 4. uu. 1 45. G ſedd. c. 6, nu. gor. mund„.. conſid. 3 8. Tiraq de Nob.. 20 nu. 43. 0 ſedd. Dec. reſp. 7 v. Mul Caterum etiamſtalids noncredatur dicenti ſe eſſe Legatum, niſi per prag- maticamfotmam doceat,& lireras inſtrudiio Crede 3. de Trediti Fa bis erlibeat yer! If de ma Aat. Aas lmirdeizonls, Sle entz: oder Creditiffſchreiben da ern 8 an— rine. Dreih an,, ſin C. de jur iſc Nov. 17. C. 3.C. cum Satq,6n. 1 dan e S Schoͤnborn/ 4⁰ 3 Pol c. 19. Gondiſſalv. Ae Villadieg tr. de Le- . s Nlans 22 de Fen tr. Ae pot. leg.&lat:n. 23 e e, Cofer e,hee eSde ſr. tmen aſſeten miſſ pari. 1 lis. 1.. 2 nu. 4. lit. b. Reuſn. dec. 14. 1ib. 3. nobilitas tis plerunq; facit, ut ſibi ſine alia probatione credatur, per tex. in c. no-
Hhh 2 biliſſi

4²⁶ De ſtatu Nobilium C ivili, eorumꝗ; privilegii 5,
uiſſimu⸗, 1 7. diſt And. Barb. de Card. leg. à lat. q.1 memb. I n. 4.12& memb. 2 n. 2. Keu ad conſt. Hiſp. lib. S.tit.. in rub.n. 3 Maſc. de prob concl. 095. Chaſſ. in conſu. Burg. rub.l. §6. tex. ſont creuz. n. 2*& ſeqq. Mendehh. lib. 6. praſ.5 9. nu. 4. O ſeq.& conſ. 4 66./. 1. lb.1. Petr. Royz. dec. 4.n. 48. Dec. reſp. 66./. 35. Vol. Quod ramen tàm facti quàm juris eſſ ait, H. Kirchn. d. tr. de leg lib. 1.c. 7. n. 14 ac ſi fortẽ hic receptum, illic idem rejectum, quandoquidéut nunc ſunt hujus ſeculi manus oculàtæ funt, Gabr. Rollenh. cent.i. Embl. 72 Alciat. in Emblem. credunt quod vident, plaut in Aſinar. ac. ⁊ ſcen. unum.
quodq 3. ſiquidem undiq; fraudis abundè eſt, ut ait Virgil.lib. 7. Eneid
CA P u T X. De Privilegiisqua conſiſtunt in Reverentia& honaribu nobilitati deferendis.
§. I. g0. Nobiles in(alutationibus⸗ambulationibus, aliisq́; id genus prafe- rentiis ſunt cæteris præferendi, l.2. G 3,0. de ad voe. div jud. l.1. C. de of. Aiv-]ua 134 ſædendi, C. ubi ſenat, vel clariſſ.l.:& 2τ ut dign. ord ſerv. e. ſicut, 48 diſt 8.e.'c ſtatu. mus, de majfor. Gobed cum olim, de conſuet, c. Epiſcapo, 17 diſt Lexagentibus, C. deprint ag. in reb. Chaſſ. in catal. glor. mund.. d conſid.3 8.& in conſuet. Burg. rub. 6. S4νrτν.7. Gra lib. 2. diſcept for. c. 28 4, 2,24. AzV.conſ. 29.,1. 26. Dignioribus enim dignior locus de- betur, c. Metropolirano, 6 3. d4 7. c.illud. 8.I. I. fn. ff de fid. inſtr. l..& ed ſi. f. de ag.& pluu- arc. potioris, C. de off rect. prov. l. viduæ, 18. C. de nupt. l. honores, ff. de Decur: Schneiddt feud. part. 9./. 2 3:Schrad. de feud part. 0ſæd. 9. /. 151. H. H artm. lib. ⁊. tit. 4 9. Prat 0 4 n. 4. Seraph. Oliv. dec. 144 5./.3 p. z. Burſat. conſ. 3 43. 10Ii5. 4. Inhoctamen calu⸗ conſuetudo plurimum haber momen ti, Gail. 1. Obſerv. z1.n. fin. Melch. Alciat. Aeyrt- ced. n. 95.& ſeq. Ant. à Gamma des 1.n. 3 1. Natta conſ. 377:n. 3. tom. 2. Iaſconſ. 192 n3. vol. 2. Cot hman. conſ. 9 5.*. 17. vol. 2. Fab. de Anna conſ. 40 n. 2I per tex. in l.non tantun, 11..de Decur. G& cap cum olim, extr. de conſuet. ubi notat Baldus„quod conſuetudo- aſſignet loca ſedendi& ſtandi, quæ non debert inverti, aut, ur ipſe loquitur, Po Kaerari. 81. Hinc quæritur quisnam locus ſit dignior Honos dextrum vir tutis la- tus claudit, ait Steph. Vinaad. Campenſ. Prodit. in Pomp. Equeſtr. fol 428. unde qulim cedit Adextris, dicit honorabilioreo, qui incedit à ſiniſtris. Stéph. Grat. lib.. diſcet. for cap. 106. num. 40.& ſeqq. Caſtald.:r. de Imper. qu. z 2znum. 3.& qu. 6.· num. 3. 46, 38. num. 7. cum ſeaq. Ioan. Staphil. ir. de grat.& expect. rub. videndum, purt: prinat:nt- 41. Thom. Grumm. dec. 64:n. 24. Ant. Quetta conſ. 1.n. 4. ꝙ 14.Si verò plures ſint, me⸗ dius gradus erit dignior. Teoloſ. lib 6. de Reprt b. c. 10.7. 12. Chaſſ Nin catal glor. mundl cunſia 13. G& 15. Quod non ſolum ita apud Numidas, telle Saluſt.in]Jugurtb ſed etiam apud Romanos obſervatum fuit, Juſt. Lipj lib. 2. Elector. c 2 Tholoſ. d. lib. 406. 10,7,11 Perr. Marth. lib.. biſt. Franc. de Henrice Iy narrat. 6./. zubi Magnus ait honor fuit ahà Hebræos, Ægyptios, Romanos, Africanos, eſſe adeztra, major iv medio comitum ire, at mt ximuts ſi quis abſq́; pare incomitatus ibat. Quamvis in hoe cujuſq; regionis conſuetu do ſit attendenda, Gail A. b/—2⁊1. in fin.
136.& ſeqa. Oliv. Razz. dec. 716.n. 7. Gdec. 96 4:n. I.part..Dec. reſp..n. 59 volz.u⸗
ſat conſ 3 43: n. 4, lib. 4 præſertim cum apud Germanos quot ferẽ oppida tot in hacle
rehe
— 1 Enich. d. Sax. non prou jur. verb. Ducum,u 6
3
. kkrren nhuu¹ AhHlulren bemmat 8 enouelis edll 1 ſtu derſuiti lu auekuyuedem 1 inaunyuutiu heuſuramuin
Fcuminäbele,KA dllondesgeneril nu hus cncedat uerigraactemm Nauun.ftäetone dh enaa,4 hulem 4246 ee., 44,6 u.E tog luu NWnel. n got.44 3, ddpropinquioon at 7 zu. 1 ⁵ 4...9. G daulj. Daen. aötlsluter Drin
4411
6
b 6 Noriderg⸗ eoncettare, R httawilrom; h Fa e,n inn iga⸗ con, es&lllutre EhA? h
MRVtahſt Pant

D. Joſiæ Nolden. 427
nna antur differentiæ, Ruland. de Commiſſ. lib..c. 2· n. 1½, pPart. I. Pacian. de probat. lib.
46. 7 1 2 8 4. 4 4* 8 2 5„ 3 4 dnſdann 2.39. Nälicet in Germania paſſim medius locus pro digniori habeatur, No- fabaan dberge zamen non medius, ſed ſuperior locus dignior eſt. Apud Turcas ‚teſteduger. . Jb 1 9 L-⸗
lquünjen Auuleq in epiſt legat. Turt. ſiniſtrũ latus digniorhabetur, quia ill ud gladius cohone- denree kt ille verô, qui eſt in parte dextra, habet gladium ſub manu ejus, qui finiſtrũ latus Volle 5 dt, quodolim etiameratjudicium Cyri Regis Perſarum, teſte Xenoph.lic. 8 Cyropad A ſaa Mulltalos locus juxta murũ vel parieté, ſiveã dextris ſive ſiniſtris ſit, di gniori con- 1 ccditu Quod etiam in Anglia,&Auguſtæ Vindelicorum obtinere obſervavimus. — 34. In ſeſſionibus generalis traditur regula, quod ſecun dum gra dus præ- rogatiamjus reusleius concedatur, arg.« ex ore,§I& c. antiqua, de priv. N att. conſ. an um.z. Inter ſigna autem majoris dignitatis refertur, ſedere altiore Orche- Dnana Nrabco, ⸗ver/ aliam. Inſt. debonor, poſſ. Freccia de orig. Baron. verſ. alia etiam fuit, n. Alh MattheSreph dejurisd. p.l. c. 4./. 8 3 Knich. d. verb. Ducum,t. z. 19 Rimin conſ. nrr lil 2. Schrad. conſ.44,2. 2. 6. /.214. lib. I. Fab. Turret. conſ. 14.n.5 lib. i. ad dox- Bidgant namprncipis ſedere, arg. P‧44. G Pſ. 109. Matth. 20. c. ſolitæ, de maj.& obed, Tiraq. ieof ann lyuimg in prefat./. 1 3. E ſeqq. loan. le Cirier de prim q. 3. nu. 5. lib: Bogr. tr. de ordin. diſt ut athantn 23. Borrell. in nor. ad Bellug. in ſpec. Princ. rub. 6 lit. f Gramm. dec. 64./. 24 ntihusC Auctstonſ.1.n.. velpropinquiorem apad eundem locum obtinere, M. Ant. Sur- 4, Senlhl depraf prat. c. 27. uu. 1.& ſe. Chaſſ in catal- glor. mund. p. 1. conſid. 1 ⁊. G 16. diguotle Nnnhnin Morvill. lib. 4.. 5.„. 19. Capoll. de Imt mil delig. c. 5,n. 9: Gondiſſalv. de Villa- faat augdklegar..7. nu. 1 3. Dec. re. 8. n. 23. vol. 5. cujus præeminentiæ concertatio Decun da in Concillis& Comitiis inter Dri ncipes celebritatem promeruir, ut Auguſtæ Vin- ri g delcorum, R. A. in fn. de An. 500 30.4 8.31.5 5. 59. G 66. Wormatiæ, R. A. de An. leoctn Ser0 4 Spiræ. R. A. de Anno ſ26.29,42 44.G 70.Ratisbonæ, R. A.de Ann. 27. ebh hn 314,46,16. ſ07. G 76. Noribergæ, R. A de Ann. 543. Juorum proprium habetur laſann degona chonore concertare, Enich. de Sax. n¹ W d. jur. 7.c. 2.2. 1 3. Marzar. conſ. Rinlant a6nntordinum& familiarum digniras ſalva ſit, Tholoſ lib. 4.de Repub. 6.10 Aru- Jäodcnne ma al dur Bull. ‧. 6. h. 1. Fab. de un con. 29. n. 18. Afenoch. conſ. I. in pr lib. t. Turret. Bſeloqut enſttn I,rſeg. Mieron. Gigas con].70. n. 1.& ſeqg. III. 33. Nobiles& Illuſtres tam in civilibus, quàm in criminalibus per Pro- ertrumit ikatakemagere& comparere poſſunt, en junct. Autb. Hoc jus, C. dé procur. in. C. 28. Hha inſn Gallobſ,1r1,2. 4. G I24e P. P. c. 10. n. 1 2. Tholoſ. li. 19. pntag. c. 16. 2. 6. Tiraq- Grullit AM 107.141 Sebaſt. Vant: ir. de nullit tit. 1 1·n. ſ8. Anl. de Rub. Ir pot, proc.². 215. 1u tm Manasaraz.tr de Princip. q.13 3. Eberh. un. conſ. 41. nus. 1. vol. z. nec perſonaliter de myanſe umniajſutaretenentur, Ord. Cam, pare. 2.c. 10. Schrad de feud. tom. 2 ſedl. z.2. 77.& rö luni A10,143. Graven. concl. Cam. 90.n. 1. G& 2αφα Veſenb in par. C. ae jurej. n. 6. in fin. atu m aitean487,8. 47. niſi cõôſuetudo 10 ci, prout eſtin Saxonia, ſit in cõtrarium, Dan. umlis 1 dls 4 meſtr. c 20. Knich.de Sax. non prov. jur. verb. jtes, c. 4./. 82.& 22ͥ. Varem. ab d. 4ln 3 Iefeier lib 2.n. 124. Rauchb. par... 8. 8.& ſeqh. Quod ſi tamen in judiciũ aianhi euuntjjader qui in Hungaria in cauſis Nobilium, non niſi Nobilis eſt, foh. Bonftn. mitmnine 4 8 5 ob.Kung. 4 baxtis.eos ſalutare,& ad ſedendun invitare deb er arg. 1 3. in ſin. giousiu 90 at. vel clariſſ..3. C. de off. div. jud. l.2. C. de prox. ſaer. ſcrin. Bon. de Curtil. tr. ni Dunn, 8 ſau. 34 Otalorane Nobil. Hiſp p. 4 princ. c. ult. 2u. 5. Chaſſ. in catal. glor. mund p. In g jr 38. Sigiſm. Scaccia tr de judic. c. 8 6. n. 19. lib. 1. Schrad conſ. 31nu. 197. ipſi veré- pitanuln malcium non verbo, ſed in ſcriptis ſunt citandi, arg. l. quoties, 17.§ 1. C. de dignit.
1 Hhh. 35 Bart.
7132 X 3¼

4²⁸
Bart in 1.1.n.10.
p.. §. 11
ſunt cogen
ra de Error. Notar. c. 24
per Notari
Caroc. tr. de
4.7. 6. Rula
n. 3 59& ſeq. Carav. ſuper conſt. magn. cur 142 ſonas, 1 5 I ſonam nobilem eſt pro Communibus expenſis, expediridebere puta ſumptibuùs T% loſ. dec. niq; id commit
diſp.z2. th
§. IV. 85. Felin. in c cum omnes, de conſi. pari... 75 Gail. 1. 09/.99. ru b. de don tit. 11I.g. 4.7.1 Quibus a genial. dier. 6. 1 3. in lin. P. Matth 1ib. hHiſt. Franc. narra ſas lege Cyri Equo
Ferrarienſ.de morib. cedebat ait Juſtinus mus eſt uſus in pro plerunqueuù producentis præ 604 q⁴ 6. euit,& libert. 4 qu. 2. z
Equo vé
Labeo,ff maadat. B4 n. 3 9.de conſt. Tir aq. 9 9-·n. 4. Rebuff. ad co: nu. 1 1. lib z.
V. 86. Nobilium fa
§ quidem,
præfat.n
expenſi
8. G§. iudicem, 226.7. 13 1.115.
quas noſtri die mund part. 2. conſid. 6. Tiraq. de Nobil. c.
Rebuf ad
.8 5 que, extr. de M agiſtr. nuptiæ,
O. eod. Rossach. in proceſſ. civ. tit. ⁊2 3.n. Icenſt. regn. Gall rom.3 tr. de citationibus, I. 84. Nobiles in domo conveniendi, ipfi relicta d di, I pen. fin. ff de oond.& demonſt. Serzer. ir de jer an Cæpoll de lmnp. mi os eſſe examinan dos, ibiq; jntra m. der. q. 3 n. 8.& ea Farin. de: ndl de Commiſſ. part. 2. lib z.c. 5 n. 10.&
n. 7.
uramentum 9
14 A₰
3
1. C. eod. Quis autem ficiſcendum ut domijuret &jurantis,& partis adv t, Perr. Coſtal adl. 15 Fde iu ne dignitas ac perſonæ nob
de) usrej l. 2§
Nobilis, / 1. Borcholt ir de iurei. c A m. 18
106 tunt arbitrio judicis, propter l. generaliter
32. Nobiles non tenentur ire pedes, ſed equo
ſt. 2apoll. Jrrad& c. 4. nu. 4. pPri v. no n. 4. Menoch Iib. 2 de A I. Qæε‿.2. n. 9 Cabed. dec. 73.22.14
int. Vir. G& 4X.§ 1I uodolim ap
dſtipulatur q viri, aut pedes irin obilitatem à vulgo diſti &r ritib gent. lib..c. 1. Nullus enim hone lib. 4 factt, l. 1. C. de ponorat. vehic. Atq; ductionibus teſtium: Itra monteslut cum P racticis lo quimur) æſtandi funt,& quidem competentés C de appell c ſtatutun,§. proferendo,& Ayrer. in proceſſ. hiſtor jur. 6.4 0 G/‧1. ſumptus illi præftandi non ſunt,
§ 2. in fin. lvehiculo utatur,
dæ Nab. c. 20.77. Ioan. ſt. Reg. Gall tom 3 ir. Expenſ.dam
COH lib. 1:tit. 2. 2. 13
„& ſolemnibus ſunt celebrandæ, I ſi quis, 12. ſump 10 ffde relig.& ſump: fun. Bon de Curt. tr. No 3. Inter cætera in pompis Ahnen/ Schildt vnnd Helm vocant, de 20. nu. 14 9-cum ſeq
facit, l. fn. C. de
Part.. Azeve
Cuùm enim teſtes ad
rt. in l. 1§ upillus, n. 2.de tut.& rat. diſtr. Fel de Selva tr de benef n. art. gl. un. n. 8
ctanda, Iin G oncell. tr. de decruit m ſit nimis, z. verſe &X exeq uiæ majotbli letſi, 4 u. 32. Burſat u
ſta ſolemniori pompa ſunt pertra 5eubi Salyc. C. de our furioſ.l. 1. C. de tut.& cur. Odtav. Sim Unde eorum Doctoratus;c: Cu Ni ol. Plove de curial miſer nu. 89.
De ſtatu Nobilium Civili, eorum q́; privilegiis, 3. Barbat de praſt. Card 7.1n. ſ2. in praf.n. 55. Cacch. ton/.9.17. 27.
omo alios adire non lib 3.c. 7. Ant. Taſu-
l. delig c. 4. un. 3 6. Hine teſtes Nobiles domi
præſtare debere uno ore tradüt.
5. J. 77 c. Per tot. Donell. de jurqys
9 f. Menoch. de recup. poſſ. emeal j. patian. con/.I 8.7. 44-aArg. I.ad per. ferre debear ſumptus, quando ad per. „non levis momentt eſt quæſtio erſæ illud juramentum exigentis rei per! ſed& loci, 4 f jin regund Aſi bilitas alteri ſit detrimento, Cahall ſtat.& imag. Alii de. ,12.§4. C. de reb cred. Hottam.
vel vehiculo uti debens b, 24 Bon. de Curt de N in in. cent. 1. Lupus inj d. ad conſt. Hiip. ih. ud Romanos, Alex. ab Alex r.. 1.1.n/. 6. circ fin. Parthos&rer. n guebant, Ales Jauu ſté genitus pedibusin- hujus trad arionis maui dicendũ teſtimonium ſint evo candi, ſamptus à patts ‚perl. quoniam, §inſuper, de reſer in5„o pla Quod ſi tamen Ruſticii
11.C. de teſtit.
Gloſſ. in Uidemq, S.um
dæſt.
14, · 5. p. 5.2
funeralibus Nobilium;imagin feruntur, Challin catu⸗“ welche wan derlena
in. d e cum omne 7 1 6 Gail 4
Ceph. cone vls
·§ hac aui
gines Maſonn
) 368 69
1 4 aärſerin trden 1l en 814
17 Ineaoe9s! 4
V KrwneTn.
ena ann Anr curnmn 114. Ir ul Kcantic m(antE,udRa
andarande Stau
IUjeledelmans Gebe
bten anß derangez⸗ erhadert ertand 1 wuri Nobilba nun an ſecundh Nlaurfaa ſte neCart r. Nob; anobiltatemin al
, 1 utf ie uin 0e
urzütßeö mag n m al ſuu⸗ Kalguando miln rutamillapro ükatjucicata te kyter Nobilit⸗ r go lcum of Emi enf. h 1r.n. Ic ſtun erdonis fe ureut 69,n.
8 1 furta V Lnimölicet b ul9 Paul(
—

4 Cmin am 0 dlcsan 37. Ah desNohie kemnock . Dyul a erin ſ .44nl 8,quanche menichae mentunte 4 Uhm etrimend 110 ing 3 dere' nab
ehicvloun. Bon.k lm cent.1lg lalmmfen Aer.14 fn. Pant Uebanℳ genituöf stradatol- cendätet rdi lm nam ut en ienhin Adſtarol- ſ.inlingg Felin Aunt 4671(6 an Khhn
zdandult ntal't9 enimian eieluan Gbi 3
„m uln burr.
Cha
D.] ſiæ Nolden. 129
brochen/ beyaelegt/ vnd zugleich mitbegraben werden
ſchlechts berſtorben/ zer Wa Geſchlecht ſ 1d Taciti 4⁹. 16. Annal c. 16.j. Exequiæ à pron lHcue
Ruding.] hes.Anbleeerat 1119 eBentfeen ernenathas Hatisdatione non onerantur, ſed juratoria cau ti pe, Nov. 2. Nov 121 pen. C. de digu. ibiq; Sebaſt. Nav. Veſenb. in parat. Shis exigitur, per No v. ,2 z. Venuſ SeVrſe ne n ſem fun decuſfod.reor. v-ſ.&ir⸗ fin. Ant. Hering de) eiuſſ·s. 10. nu 369. Nee.Eahen von. Licet lul. Clar. ir erim§.n..4 6 nu. 16 Farin: prax. crim. libe- 4.3 3 n.64 de Buer iun. on/8.n 4 vol.4. dicant id in praclica hodié non ſervari. De quo Liden dumgrejudicium Cameræ, apud Raph Seiler. lib, 2. ſentent. de die 30. O5⁴ob. An. 34. J DanT. ein Nandat an die Statt N. den gedachten I. auff genugſame Caution neinerberg/ wie Edelmans Gebrauch iſt⸗ laut ſeines ſelbſt gethanen erbietens⸗ baftikt zubleiben/ auß der angezogenen Gefengniß zu erledigen⸗ hiemit geſche⸗ ankinredevnverhindert/ erkandt. 3 8
„VII. 88 Injuria Nobilibus facta gravius punitur, quam quæ facta eſt ple- ded atg Pœna, 7. verſ nam ſecundum, 5 atrex, 9. nſtit. de iniur.¹ prator, 7.83. ale T 3eod. aut facta, S. depœn. Bodin. lib. 6 de rep. c. 6. Oralora de Nob. H“ ⁶ p. HyeAakn. 11. Bon de Curr. tr. Nob 5. 3, n. 2. Conſt au. Koger de ſum. bon. C. 2.2 27. præ- umſadtotamnobilitatem in aliquem irritandam excogitata ſit. l. irem, 1 5.§ fe- lit uenh consitavit, ff.de iuiur. Cothman. conſ. 59,2 33. vol z. Quod etiam in actio- nel. Aquiliæ obtinet;idq; ed magis, quo majora funt opera N obilium 5 Bocer. cl. 4. Hhr 19. Harpr. tr. crim. ad& ilud, 1O. n. 8. nſi ad E Aquil. arg. l. qua actione, 7 in pr. FadI Azul. Unde aliquando militiNobili urroq; oculo ex vulnere inſidiosé orba- aiCameralmp. multa millia pro militaribus officiis, quib. poſteà cariturus erat, eententiam fuiſſe adjudicata refert Gail. lib. z2. de P. P. c. 2 n. 19.
VIII. 39, Propter Nobilitatem viri major& latior dos eſt à parentibus con- Kitenda,arg.„uαro. 60. l. cum poft, 69.§ gener, 5 ff de iur. dot. ſi filia, 43 fde legat. 3. Chaſin atal gbr mund p S. conſid. 40. de mp. mil. delig. c. 4 n. 3 8 priv. 35. Tiraq. de Nob. 1ad MI65 Caſ Borx. dec. 1 22. 7. 10.& fin. Menoch. conſ. 1 261:1n. 3 4. 1. 13. Bertr. conſ- feinuas. vol. z.Etiam ex bonis feudalibus, fi allodialia non ſufficiant Hart. Piſtor. 11.1724.37. Vultei. de feud c. 9 /. 57. Iib. z. Borcholt de feud. c. 7 p. 2./. 74. Bocer. tr qu. ſuls,44 Jehneid ad fuerat, 29 nu. 9 7. Inſt. de act. Thoming. conſ. 1 5. /.3 8. vol,1. eo nan3,w0 z. Quinimöélicet Nobilitas quaſi altera dos ſit, Gail. 2.05/40.in fin. Tastde Nob c. 18. nu. 19. Paul. Cypr. de iur connub. c 14.§ 6. n. 7. Clar. 4. ſent. S donatio, 442, Axevel. ad conſt. Hiſp. lib. S. tit. z. leg. z, n. 8. Ferrer. in not ad des. 363. Guid. Pap. Laſim/ dnſ. matr. conſ. 1 1.n. 3. Socin. ſen conſ. 6 7,/¶.11. Vol. 1 Menoch. d. conſ. 1 261 n. hühälnnen lllia nom po ſlet nubere marito condigno familiæ ſuæ, vid. Rebuf. 34 n 1 Imde ſent. provi ſart. 3. gl. ult. n. 6. ubi ait, quodpuella no bilis ditatur, 4 bas uhesen ſeeundum eiu⸗ conditionem matrimonzo copulari, pater el tenere- uu,. conſtituere ultra legitimam Decius conſ. 26. num. 4. Decian. reſp. 78·nu. 16. abn 4 90. Alimenta am pliora taxanda& conſtituenda ſunt nobilioribus, iemlgnobilioribus. Roch. de Cure. de iur patr: rub& utile, n. 4. Caſ. Lambert. de zur.
S art. rI. 12.n. 1. Paul. Citadin. de iur. patr. part. 6. art. 4. nu. 13.& ſeqq. Cæ-
ninagis has ehldelt:e tn, in fin.& ſe Caſh Baet. de inop. deb. C. 17: num. 6 8.& ſegg.
Clementin. d„ 16.
²patr. poteſt. effec. 17. n. 3 1. Gylman. in Symph. tom.. relat. 32. Nec-

430 De ſtatu Noͤbilium Civili, eorumq́; poteſtate, Neccoguntur veſci ut pauperes, cap. non ue aan dha ,ene A 2 ncieu Je Viſit. quaſt. 9. num. 37.& ſ*a p. 1. Barb Ae pyeſt, CE ush me,. 4. 4, Amat. dec. 16./ 30. Sunt enim conſtituenda alimenta denn um dighäratemnhe 8 næ, Trentav. lib. I. reſol. de alimentis, n. 23 Sratian. Hb.z. 9 captfur.⸗.5s 2„352 enach 2e A.I. Mlb. 1 cent. z. caſ. 159:.5. G caſ. 169:!2.. 4. Cevagn. 2es wern e ane h l. mulier, 9 I. habitatio. 4. 5 I Fde veear. i, zof eniee. 9 ,Se, es ne 9.4 n k. 44 5. I ſed ſi, 15.§ 2.de nſuf l.cum plures, o. 3 cum ſeg. inpr. 62 mie 1 tenan tenn tur comedere aliumcæpas, panem atrum, caſeum,& lenlla, Lum Noh dn baria ruſticorũ, Axννd conjt. Hiſp. i. 3.tit. 1I. ig. 4.2 2. Bon. Ae enne 2.5 776 Troil. Malvet rr. decanoniſat. Santior Aub.; n.74. ſ244. Perr Su⸗ We aue 18.n. 8. Chaſſ. insat al. glor-mund p. conſid 2½. eeis 74 8 ſunt 7er,enas L 3 4 Aadr. Co er deproalexe p. 2.7.3,7.110,& ſe29. OeP,0e- ,n 11.74 2- e cibi ſunt pulli.& h ujuſmodi delicati cibi. Tirad. de de— 2 17 2 Gni— 1 2— primog q. 3 2.12 lib:z. Ant, Corſ. in ograndi, inn. de ſunp„7 35 aſa Comamd poteſt. Mfedi. 12. nu. 36. Weſenb. conſ. 50 nu. z1 art.J. ubi ies eafaheanen 4 4 u Man feldenſium. An verò alimenta Nobili debita extendunrur adtamulos pec 4 13, Aff Borgn. Cavalcan. ir. de i ſufr. legat. n. 27. Schmeid. ad Sſunt pratereaen.d. quas: 4ſ. Borg 6. 3 onacoſſter de ſerv.& famul-. 24 ,0 adt. Surdss de aliment. d. q. 18. n. 9.& J. 24. 2ε10. Benae VäT. Aeſe 1e d ne vagn. dec. 20. nu. 9.lib. I. Antutor Nobili minori cibarja delicata tredee an hæc in calculo recipi debent? Aff. Muunoz de Ecobar. e ratiocin. adminuiſt.. 2u0 25.&ſ24.
§. X 91. Nobilitas ejus, in quem confertn neficium'peratur,uel tendatur conceſſio,! VsexI ſ e henar, dee daf. 4 4 3 u 4 1 Lnhabss ane lutilitas, ².pPlenum, 12:§. 1. Verſ. 1*tes?os.e e, 5 ahhe e jud. Sreſens in par. fftor. ad tit. de ſuppell. leg. 2. 4. Tirag. de Nob Auuuh 113.& ſeq. Paris de P ut. e re mil. lib. 7. 1 n. 15. g 3.4u 0 lepatum ſͤ gatur conceſſum, I ſed erſ, 52.8 2 Hde re iud.Ii ſe vus, 0.vli H. 3 A dal 9.51 ea de coniet. ult. Volunt. lib. 6.tit. 11. Natta co²νſ. 6 29·3.9. Cæpoli de 4. 1 Lu 17. Iucip. Ratione dignitatis.& quod Nobili paup eri relietum elbein biamn oes 1u um cenſeatur, Lupus in repet. de don int Vir. E&ux.§ 1I. n. 11. Decrcon].1 20,7. t.Eehs conſ AI:per tot.&. 21 lib.. Everh. lun conſ. 2.ue7.vor 1. ai ſuis manibus nichmn §. Xl. 9 z. Licer pater nomteneatur alere Liumn, lü a df ,0b,41 quærere poteſt. ,i quis; Sſea ſi,.& ibi Veſenb. inniſ. eagno, 3 3 6 14aJn 2.5. Grat.lib. dbſecht for.*110 1 10. Teſſaur dee.1n., d 104,8 ae hannſia 1. Caſ. B arz dec:12² 9.n. 26. G ſe ubi air. q;uod aec Npel; dedéects his Aerann rorec eiwitatis ferat. Dec.conſ.¶7& mn. 3 Axev do 16. n. 6. 7274.1 draner nan dn aum filio nobili, cui potius eſſer mendicandum, Maunnoz de Eſcobar, tr. derat
8*) 1 1 ant. ti.
6. 22. /. 56. cum ſeq. ubi alleg. Baezà tr. de decima, c. 10 /. 16. adde Surd.Ae ahna rn 4. 6.n. 2 cum ſeqq. quam adradicem m anusponere, velopificio aliquc vn:
b I. de
re, Curt. de Nob.. u. 66. Cæpoll. de Iip. 4 1n.33 Citad aur, a
n.t. Tiraq. de Nob. c. 20.. 104. Burſicon. 6 2:1/1. 23 ib. 1. Erſi contra nobillran 43
ur, nullam tamen mercedem laboris petere potuit, Lupus aa ne
3 bid.8&e ſeo. Tira. de Nobil c.37ℳ9 int. vir& ux.§9·2.7J.& ade per veſtra, ibid. à33:u.? d74,anda4 nJ.an.naien 1
Maſc. de prob. conel.9 8 1 n. 7. vol. 2. Menoch conſ-729.n. 13 b 12,73sſs Id Fe ae hon a poſſumus, quod ſalva dignitate poſſumus, I. nepos, I 25 le
lva ce. lius, 1 5.. de cond. inſt. ſed ſi quius, 1 5.§1 F Uſufy.l.interdum,34. ff de qper. libtt, ne
rbe
rem operaret
.. 1.4 Imp. mil. delig. c. 4. n. 33 Citad. de iur patr.5.un
4
Mcticnecn. rlürrultämil
hnanul e
W
1
Jfchetm,
6
llhſamuehul e usyenn dene
T Qum Grodas
au ,13 Lul
DMaausmul
liennaterte dus Nd Atte.
dab hinaan ſee ennifeume rehllum, ſecune alen n lye 3 nht er u m aur(t)an, nan Nthigrap. ehu hraua, 0 wanrautem Da. plgledefum cui uh Trq de Nal. mielucärur cun licet uor ten dradolerwite,T uuintt us 5;ga eamen lmitan, V t en Nob. anerin l
r6 in fn. Or, dletta en 61 8 lliutnam, wo lit edl V nzednmuni f. e. iry. f
—
NG eabelcept⸗
3 9(eneſan,

1
dignita.
5
ar WMlenana
Um bura⸗
erlaz, e Nülie 2. loan Chnna tinauste famubase praterun rfanali Apreda in alma
eratotyute wſag 639 C hali ragk m pingun e hg,I Dn Unp nii apiam e aun uan
dismaee Ji. baul Surd Mut, nndiſan pen olfi tr ruian and Wulhs aliqlomn drur uen raucbiliul 1 Kgu 4 1 d Nili-
1 1 1
.4 tollat fu
D. Joſiæ Nolden. 4³⁷ one conjunctum, l. veſtis, 23 Smuliebria Fde aur. e* arg. leg. Quod „maliant Dd ut non ſolum filiam naturalem alere,& modicè dotare tenea- ehen bſi8 per tot. cum alleg. ſed etiam pro ea elocanda ſubditis collectam im: * juria Chaſſ in eonſuet. Burg— juſt ices„4 9.1.§4. eaenaee ee 1 be hu⸗ 5 2„ Gbn 22 defeud part. 7,7.. 47. Schrad. de feud paf. 6³. 6 2 1e⸗ enn. neg. e2nſ ut art 7,4.8,2 4 Quamvis non deſint, qui probabiliter contradicant, Ers Min hanh.2. de mandat. 6.44 7. 6. Sixt. lib. z. de Regal- c. 14.7.) 4. Ant. Godfrid. diſp feud. 7. ag Reſentb. de feud.e..concl 79 num. 4. Bocer. de collect. c. 6. uu. 64. Maſtrill. aecuſ. 1mn. 16.— 3 „XII. 93. Licer mater teneatur lactare filium ſ poſſit, l. nec filium, 9. C de n zdeß. A. Gell. lib. 12. Noct. Ate.. l. Patrit. de Reges anſt lib. 2. tit. ſ. c. 6. Ant. de Guev al Princ.c. 1 3. lib. z. ubi notat matronas nobiles, qua infantes nutrire verecundun, ſuuteri eatellos Fovere honorificum exiſtimant. Fallit tamen in nobili m ſliere, cui ve- teuäumeſt lactare filium, jecundum Gar. de Expenſ& mel or. c O,u.; 0.& ſe*a. Chullae Imp. mil delig. in 23 priv. ob. c. 4 Bald. Nowvell er. de dote,part. 6, riv. 19. urr. Mde,.. 68 Lupus in re. her veſtras de doz int. vir G ux.§ 3. nu. 8. Nin id eam äteceat, Ao in ſum. aur. C. de pate pot. in n. Rationes dant, Job. Caſus lib. 7 ſphær. ci- dtarn Job Olorin part I. Ethigraph mund. c. 2. ut eò citiſis poſt partem amplexentur Venetem, urg. c. ad ejus, prava, 5. diſt.& faciem à rugis conſervent, Patrit de Reipub. Mhhn. 6. Norant autem Dd. quod Nutrix Prineipis non ſollim efficiatur no- büsſedetiam quod plebejum, cui nupta eſt, nobilem efficiat. Aat. Faber in Cod lib. ati a9 defn. z1. a de Tiraq. de Nob. c. 20./n. 78. G&*⁴. Digna fanè res, quando in fa- otemmeretricum ita luditur cum dignitatibus& privilegiis.
„ XIII. 94. Licet uxor teneatur marito in parandis cibis, lavandis pedibus, eapite lectoq; ſternendo ſervire, Trenracinq. var. reſol. lib. 1. tit. de patr. poteſt. reſol. ⁊*. 1 eg. Joan. Montaigne tr. de Bigamia, q. i. n. 1 4. Tiraq. ad conſuet. Picton, de legib. con- nabg 1.26. hoc tamen limitant Dd. Panorm. in e. literas, col pen. de reſt. pol Corſet. eeng„zO. infin Curt. de er Nob. p 5. /. 69 90.& ſeq. Lupus in rep. rub de don. int. vir. GuI.n. 2. Rod. Suarez. in libro fori in leg. 9. tit. de liribus, n. 13 in ſin. Coler. de proceſſ. Pnanttpart. L.c. 2. nu. 226. in fin. Grat. lib. 1. diſcept. for. c. 1 20. uu.(8. Dec. reſp. 74./. 36. 4Deamſ 202.„. 6. Natra couſ. 462. n. 1 2. fom. z. niſi ea fit Nobilis, cui propterea eſſet geltron eafacere, urg l.interdum,] 4. verſed ſi liberra ſf de oper liber Arcum manus calloe nulli opprobrio ſint, ſed laudi, H. Kirchn de Rep. di ⁵β.13..1. lit. c. exemptio- nem non video: Ex juris communis diſpoſitione Uxor marito tenetut preſtare ope- 3 ſeut 48 f de op. lib. ſed ſi vir. yde don int vir.& ux. o cum imago, 33. 9. 5. Wormbſ. l 1a3oh9.tit.; 65. Neq; excepta reperitur uxor nobilis; Cur ergo ſtare prohibea- diriarg ſancimus, 27 C. de teſtam. pracipimus,; 2.§ fin. C. de appell.
cum vituperati
CApPuxr xXI.
De privilegib, quæ conſaſtunt in immunitatibus. 6. I.
* 95 Nobiles cum feudis juriſdictionem habentes, de quibus Domino uo ervitiap
fiſonah⸗ præſtant, ad collectas& munera publiea non tenentur, I. 2. nd. Tiraq. de Nobil. c. 20. nu. 166. G ſeq Choph. de Doman Franb lib. 1.c. 14. Iii nus. 10.

43² De ſtatu Nobilium Civili, eorum d; privilegiis,
n. 10. Roſenth de feud. c..Axion⁷. 7 6 Vinzler. de collest. Obſ.1& n.& ſena. Theloſ.li. Sntagm. c. 8 n. 5.& ſeqd. Mauſuer in prad tit.3 8.de talliis n. 2 Franc.de Claperdec. cauſ
fſcal. cauſ. 42. 4. 1.n. 1 3. 37 Kopp. dec. 6 1—1.,3 Alb. Brun. conſ. feud. 103 1/. 3 †. I. Niſi con. fuctudo regionis ſit in con trarium, I. ſi publicanus, 4.§ ſin. f de publican l.i. S 1. iin ſed in ea, ffde mun.&& bon. Gail. 2. 0 /b,5 2.n. 17.& ſeq. lacobin. de S. Georg tr. de Homal 2. 4 1. in fin. 4. G 52.
96. Au autem à Collectis univerſalibus, der Reichſteur/ oder deß H. Reidhs Anlagen/ immunitatem habent? Negamusslmmunitas enim congefla nonintl ligitur ab his, quæn ecefſitatis, l. 1. O. ut nem. lic ſe ab empt I. ju bemus. C. de 8. Rl,T. Heig p. 1.4. 18.1. 2 3. G& 24. Aur. Fab. in Cod. de muner patrim. deſin. 26. Egid. Thomal rr. de rellel. Nobilitas, Acac. Enenchel. de pri vil. c. 5. u. 75. Mynſ. 4. O6/.70. Gail. 2.0
52. H. Harem til. 52. 0 b/. 6. Thom. dec. 5 5n. 2. Coler. conſ. 12·/. 26 3. G ſeqz.& bellitem pore indic untur. Winxler. de collect. dec. S. n. 13. Remig. çe Gouney tr. de charitativ ſuv'ſid q⁴⁵. 591113 J. Franc. Lucan. de fiſc. E ejus priv ꝓ. 3 nu. ⁊3. Cacher. dec. 39. nu. 14.nu. 19 G ſ24.& dec. 91. 2. 1 Neviz. in conſ. 6 6,/.7.& ſeqa. Da ſoll ein jeder belegt ſeyn/ Geiſtlich oder Waltlich/ Exempt oder nicht Exempt, gefreyet oder nicht gefreyet/ niemandt außgenommen/ R. A. Ann z 1. SSolche der Staͤnde/ Ann 66.58 Dieweil nun dieſe⸗ 41. un. 9 4.5 Nach dem nun/ Gylman. in Vmph. ꝓ. 2. it. 6. Vot. 2. n¹. 8. præſertim ſine- ceſſitas tanta, ut ſuſtineri non poſſit niſiperveniatur ad exemptos, Vaſqu. lb. tun. trou. 6. Martha de jurisd part. 4. Cent. caſ 9-nu 24. Bidenbach. 2 no bil. 19. nu.*.Cuft. lun. conſ. 6i.n. 14. Natt. conſ. 27 5.2. 4. Rol. A Vall. conſ. 80 n. 2 3.Vol. 3. 97. Idq́; in tantum verum eſt, ut quamvis concutrat qualitas juriſcicsio nalis, Bapriſt. Coſta tr. de quot.& rat. J. 80.2. 16. Caſp. K Iock. de contribut. concl;§.ita. vel Nobiles in aulis Principum verſentur, Thom. Maul. de Homag. tit. 9.nu. 67. Ma- Piſtor conſ. 9. nu. 44. G ſæq. lib. 1. nihilominus contribuere teneantur,! muntrum patrimonium, ubi Bart. f. de uner. l.ei qui,&1 ff eod. Piſtor. d. conſ 9.u. 43. G ʒo. Nhna Diax. de Mena pract qu. 2 1. u6. 245 Gylman. in Hmp tom. A Par 1. Vo. 3 9. n. 32.9ℳ Neq; hi tantum, ſed& Nobiles immediati die Freye Reichs Ritterſchafft/ abo cietatum harum collectarum vocantur, R. A. de Aun. 76. Wir wollen auch/ De.
naiſ. in jur. Cam. tit. 9 9‧15. 26. Winxler. de Collect. obſ. 4 n. 11. E ſeqq. Non quidem t ur à Cęlarea Me-
cæteri Status, denen jhre gewiſſe Anlage aufferlegt/ ſed requiruntur à0,⁵ jeſtate, vmb ein Chr iſtliche vñ mitleidende huͤlſfe/ ohne einigen g ewiſſen Anſchlag
R. A. de Anno 00·8Wir oder der ſo an vnſer ſtatt/ Ann. 66.§Wir wollen auch/ ⸗ dde Barth. Bellencm
Anuo; 7.5 Wir wollen auch/ 53. An0 76.5 Dann weiters⸗ 23. Adde Bartne ꝛr de charitati v ſubſid. ꝗ. i 8:nu. 22ubi ait, quod generale hrivilegium eximens à mune Lus, non liberet à charitati vo ſub ſidio.. „8. An autem bona paganica, Baurguͤter/ qu⸗ Nobiles ſibi compatam allodii nobilis die Freyen Ritter⸗oder Adelichen Erbguͤter/ jus& naturam in 1 unt? Videcbarur affrmandum ex vulgatiſſimis juris regulis, Acceſſorium ſcquim turam rei prineipalis, c. acceſſérium, de R. I. in 6 Knich. de veſt. pal part. 2⁰. u S&uid. Pap conſ. 20 7.2. 3. Galent. conſ 1 8 nu. 14.vol.I. Adhærentia ej uſdem eſſe con tionis, l. quæ religi oſis ff. de R. D.Ifin. ff de fin. trit.& ol leg. De connesis judican ædu liter, Munnoz de Eſcob. de ratib. c. 31.2. 1. Prid. Mindan. de contin. cauſ.. 2. u dec. 8 9*. 5. G ſeqd · Natt. conſ. 28 6. n. A.om 2. Surd. conſ.33 8. n.3 kb. z. De unitis di 6 ni uniformiter rentat. Var. reſol. lib.i reſol. 1 deconſu. n. 9. in fin. Gaball. conſ Ann
—
eaki- m. 1 erxratun ounner aralulgha
um.
11buß.
9.
4
uerare 9' 1
hun.
3
aherralndſu: albg
duodttimold
S68 Nltſuuſtmes
en
NI 116.e 32 3,ulal kerun mösſccuu biesvod ſolum Ntaunn Unand ii ae, 1hn.55. ſe 47 z.Dece DNasonus K edii e gelanjun mwülgium alle acommiftlb otin in Ohhe mfegigaliumſt u 1 6
lnarh dega 7I. D. Marc.
hen tot lrrag uamiis. ualalun n teu. 1C, Nalt Exculat

8, ean
6*. N liran n”
torg hde
derdesh⸗ duceſlaauni .C ed 16. Tn 95,70 Gu, ens echuriesn 39 ,uuan egtſenadt defreyhna Diewei „S prcat 98. Vaan zill,m.
4
z. uabtasſm rihut an g urqmg antut, e .2, 4,0 vur. 03 dtterſheh irwollae 9. Naug antutaC ebiſalt Hirwänat aau Batd” mexmaud iles fia us& natulul xcell run 3enu juuimch reböſblen tauſtiue heum⸗ 0 hal.0“
D. Joſiæ Nolden. 43
dol 2. Augm enttũ ejuſdẽ naturæ, cujus eſt principale, cenſeri, Nell. de§. Gemin. de ban- du part. I.temp. 2. 4u.) 2. Gylman. dec. Cam. 54.,2 57 Cs ſeg. lib. 2. Cephal. conſ. 77 3..45. G en. ub.J. Ee contentum continentis ſui legibus æſtimari 2ſunf II li5. 1 Cot- nan. con.84.1. 10. vol 2. Sigiſm. Loffred. conſifeud. 39.. 3 22 46. 2. 12. Atrcum teſte Paulo, exregulis generaliſſimis jus non ſumatur. l 1 ibiq; E hilipp. Matth. nu. 19 fde Alin contrarium, quod etiam ordi natione Haſſiæ Princip um con firmatum, Ant. Guifis aiſß.feud.i tb. 1 lit. a.&y aiſp. 7 th. 6. lit. a. merito itum eſt à Thom. Maul. d. tr. de Hymgh tit.9. nu 68. Feſtaſ de eſtimo,p 4.6. 3.236.17 e /*—. Koppen. dec. 6 r. nu. 4. G ed†. AMuuhh tom. i. lib. I. dec. 8. u. 46. hapon. lib 5.. Ir. art eſt. 5. Knich de veſt pact.. 3.2.9 9. Cn Mod piſt. con. 9.. 3 6. Vol. 1.D. Zach. Piet. de cau ſ. exempt Imp concl. 18. quib. in- Renidtlaudamentum damus ſecuri in tantorum virorum famà.
(II. 99. Nobiles non ſollim ex antiq uiſſima G ermaniæ con ſuetudine, Xöε½. Wun.4. Frid. Mindan. de mand. lub. 2.c. 42, 1. 6. ohb. Bidenb. qα ν.18.. 4. Narenn. 45 Huuh defrd c. 4. As oner ſubd.. 66. A d. Piſt. conſ.9. 2. 4 3. /*2l. vol. 2. fed& ex privi- av Caroli V. de An. 15 47. 3. Decemmb.& Rudolphi II. de εsπ.9. quod declaratum fuit
1- 1
41n 1607,9. Jul. àteloniis& vectigalium onere immunes exiſtunr, D. Henr Xlock. de heudig concl z1. litb. Sed an jure exempti ſuntilta diſputat Boccrus tr. de Reg. c. 2. 7.198. Exmilitia privilegium allegare non poflunt; Milires n. quamvis ob omiſſam tokellonem à pœna commiſſi liberentur, I.omnib us, 3. C. de vectig. Sixt. de reg. i5. z. 16n9s Dacer. 4.„. 19 8. in fin. Obrecht. de reg. xh. A3 1. Rulaad. de com miſſ. 4 lib. z. c. 5.n. ontibustamen vectigalium ſubjugantur,? evprafatione, 7. O. de regal. Hen Arni- ſthur Maf c..n. 2. Bertach. degabell. 7. n. 8. Thomat. demaner. ns ſcienter, n. 20. P. Antilol demun..; u. 78. Fr. Marc. dec. 440. n. 2. vol. z. Mynſ p. 2. decad. 1 5. rei. 1. u.34. Mlemach conſ. O9. per tot.
[III oo. Tuteia quamvis ſit munus publicum, II. de mun.& Hon. l. ſi filiusf. ih hu qus ſunt ſui vel alien. jur pr. Inſt. de excuſ tur. l. non tantum. 17§2 ff eod. hoc
2
autemin igvitum detur, 1. 3. C. de ſuſp. rut. 1. in pr. ff.de adm. tut. pen. Inſt. de ſatiad. l.ſi huisſdemun.& hon. nifi Excuſationibus deprecari poſſit, l. nullus, 2 8.l. Vacuatis, 19.
Cihetur munzus, 214 f.deV.§ Nobiles ramen tutelam pupillorum ignobilium lubitenon coguntur, l.à muneribus, l. legaro, 1.§. f. de vacat. mun.! non tantum, 17. ſitatuſeut. Tiraq. de Nob. c.;7.n. 16. o ſeq. Capoll. de lmp. mil c. 4. u. 3 9. priv. 3 6. Bon. KCmn Nohp.7„. 43. /e. Köpp. dec. 6 1.. 3. Chaſſ. in catal. glor. mund. p. 7. conſid. 3.
Cdanſa 48 Gin conſuet. Burg. rubr. 1§ 4. 1ex. Et ſur les hommes n. 53. ubi limitat. Nüſthominum penuria.
CApuT. XII. Deprivilegiis, quæ conſiſtunt in pænis temperaudl.
ae e, Ior. Nobiles regulariter mitiüs ſunt puniendi, quàm ignobiles, c. fin. Hnn li 2a contra, 14.J.1 C. contumaces, 50. diſt.l. quam vu„C de adult. I. ſin. C. de Bnn te Cur denu⸗ riv. tit. prad. maj l. capitalium,& in f. de pœn.l. ⁊ ff de term. amot. eer uſum b7 4 Part..n. 1. ſea4 Joh. Selva tr. de benef part.ʒ 4.7 n. 20. Conſt. Ro- im anſerim e, Den ynAe,7 3.n8u. 9. G ſeq. Axe ved. conſ. ⁊ 9. nu 20. Fa- vetitatis. 19. 1. Bertr. conſ. 4 3:8. 1. Vol. 2 pari. 1. urcæteri advirtutem& augeat,& in g inflammentur, Bodin. lib. 6. de repub cap. 6. Niſi Nobilitas delictum & in dedecus nobilitatis cedat, argum. e. nulli, 2 5. qu. i. l. quædam, de pœn.l.
Ii1 2 onne,
—
—— .—
— —
5— — ————

De ſtatu Nobilium Civili, eorum ꝗ; privilegiis,
omne, qui manus, ff dere„il. Gail. 2 ο⁹ν 110.1.4 2-Tirag. de Nobil c. 20,. 116 G ſegg. Marauta cou] 47**ν 7. Qapoll conſ. cr im. 3 9. nu. 24. Sixtin. con Marpurg. 10. n. 1. G /eg. vol. 3 Thoming onſ. 19 n. 4 3. v⁰4*. 2. Rimin. conſ.2 4 5 n.7 5 ◻ ſe?d lib. 3. Ex his ergoht, ut cum nihil magis repugner Nobilitati, quam Proditio- Gandin tr de bandu c.4 2 pro dirur enim tam Diis, quàm hominibus exoſus, Hippol. de Marſil. ſingul. 16 Parud Put. tr. de re mil. lib. 6. q. 1 1.nu 3 ubi ait, quod proditor princ ipis ſit proditor Dei, antefa- ciem Principis ſtare neq git, Schneid de feud part. 8(.1ν 164. Unde ejus inſgniade- lentur, I. 1. G. ubi Senat. vel clariſſ. arin. oper. erim part 5.4. 16.§1 nts. 6. Tiraq d. ir. 0.
n. 120. Gigas er de crim læſ. Ma) lib3 rub. de proditor. 7. 8 n. I. Borcholt de feud c. 8 n.1
Mensch de A. I. QMlib. z. cent.; caſ. 281 dignitatemq; tam ſecularem, Matth de A flin. cap. l. An ille qui mterf. fr dom. Gigas d tr. rub. de proditor. qu. 4. Petr. Placa in Epit. deli
Jor. lib. i. c. 2 1. u.) quam Ecclefaſticam, Joh. Gallus in ſu pradt quæſi a, 172, Sper ane
ſia. Guid. Pap deri,. 1 21 de poſtlim. reverſ. Carer in prat crim l.obſer vare, 3u. 9. Quapropter ſi Nobiis prodi. tionem fabricetenon modé pœnàâ ignobilium ſed graviori eſt punien dus, arg. 1 qus.
attandier in prax crim. r
434
dam, 1 4. fdepœnis, Tiraq. tr. de pænus, cauſ. 3 1·n 2. laud. R 96./ 4.Arf. 17 4. Chaſſ in conſues. Burg. rub. 4. S2OeN ſt obligatio& fides, eò ſeverior fidei violatæ vindicta imponitun
jor in Principem e C. de epiſc. E cler. Bodin lib 6
arg. l. un in fin. C. de sondui.& proc. Ipt esbyfteri, 8 in fin. Repub. c. 6. Sebaſt. falſi, arg l. Decuriones, C de qua i.l prerbyter. C. de epiſe. oꝶ eler. Tiraq de pœn, auſ 3una 2 3 Weſenb in parat ffrar. ad L. Cornel. de falſin. 12. Foller in pract er im C6. 56 8. 7. Affe. dec. 404./ 23 AMeich/n. dec... 9. 10 ½ʃ·4. crimine læſæ Majeſtatis, Gig.iT crim. a Ma lib. z rit. de pœn. q. 1.n 15. Gedl aliisq́; delictis enormibus obtinet, de quib. Farm li. 3 r ad crim. q 98:pPer ker.
§. II. 102. Nobiles in pœnis corporalibus mitiſs, at in pecunia
aniuntur,cæteris tamen paribus, l preperandum, S ſin autem, C. dejuaic. Iaul falas
herſona, ſf de pœæn.l. facrilegii, inpr.&§ 1 d E lul peculatus, IPadius,&l fin adl Coraal. de Sicar c. paſtoralis, in pr. de off deleg 2. ult. As nœn. Clar. lib 5.prad erim. Iin
50,7. 24. Cowarr. om. 2. Var. reſol lib. 2.6,9.n. 3 Capoli de m mil. delig. c. 5.5. 3. Matnh 11 1i5 2. Nam
de Afflect. in conſt. Neap rub 9. numm. 3 6. E ſeq Bertazz conſ. 3 56. nurmn. 1 1 41 4, cum pœna ob iginter alias cauſas imponatur, ut peccautes emendatiores fant, T raq. ad Conſuet. Pidton. in leg Connub. num. 226. Ut liberum in malé agendo arbi- trium abſcindatur, Mar⸗s Monter. 4 Cueva deci/ Reg. Arrag 7 numn.! 1.& cæterime tu pœnæ deterreantur, ar&. Leongruit, 1 3 Fde off præſid.I bona fides:; 1 Aepoſ.liſ qub
6.81 ffde pœn. lſi operas, 14. C. eod. liproſens, 7νin pr. C de Epiſc.& sler.1.1 C. ad L Juln.
petund. pœnaimponenda eſt, quæ magis timerur, Pœna autem pecuniaria, nil ma. gnaſit, non adeë timerur à Nobilibus,
utpore frequenter locupletibus, Sebmeidinf fœnales, uu.5 8.6 2. E feqd. Inſt de act. Tiraq de Nobil c. 20 o tr de pœn. cauſ I. Eveth- jun. conſ. 9. 2. 8 4. 0l. 2. 1
§. II. 1033. Nobiles cruciatibus& torturis non ſunt(abjiciendi, ang Jamue 33. C. de Decur I. ſeveram, 19. C. de Dignit. l milites. 8. Divo, C. de quaſt. ¹3 1 an mil. Axev ad conſt Hiſp lib. 6. 2. ½. leg 4. G5. n.z 4 G ſeqq. Zang de tort.&.- e2n. Caſon de torment. c. 10.2. 14.& ſeq. Farin. lib. 1.prax. erim. tit. 5. q. 4 1*. 74: inop debit, c. 1 6. n. 16 Tiraq. de Nob c. 2 0*. 13 9. Fr. Brun. de tort. parl. 2 71 4 1124.
..4 1I18 gravluüs ◻
necnon omnia juris beneficia amittit, Bald. in 1 ſi quos, 19.0
dey reindren 5. Nam quoma
Naw in ſyſtem. parr. 1. ad l.l ffnauta, caupones:n. 2. Idem in climine
3
.
6 Fh daſo Veieruwarard,
ln
zuGnn (umululd
au v Rnfafe
nu Sbenn ha., bu
eulimne Majel er 11040 Mlth dn ha Vaperau.17. rnditonidprein e 10h dehn. nury chnaun. aGraam, uu. dung ds untur. Ndvene e.i le„a. cm d.l 1 uu 844 dlrfalmodln Rctua g a. s bh. Tgrincan wemercludat,) Nfarraſta nenn darſſ rahynen mis niuilgiu uhfun enatoru,
1 telg. Non
ch.
ülüu, 21 4 3. 1
ua Thening ter, Adu jade *
44 doi agxi us, elqai uaf. klquican
Crau

D. Joſiæ Nolden. 43]
woun ſ3 1241. Vtſens tonſ. ſon. ſo part. Quod etiam de con luetudine in contra- V. dn lum, ut gidel. Nobiles rorqueantur, inſtanter afferimus cum Br. in l.omnes, 3 3. arg. 3.Aullsa hhanzer 2,C detortur. Pau! Grill. tr. de tort. q. 6 /. 3. Fr. Brun. d. ir part. 2 7 4.2 23 22 dehua,, 1 Chaſſin conſues Burg.; it des juſtices, ru 1,84. col. I. nu. 8. Schrad. de feud part. pPar- lſanunn layr ſea. 13.2u,8 2. G /q. Bocer. tr de tortur. reor. 6. 4. 2. 78 G ſeqq. Dec reſp. 9 3. nu. ünn dia 1 uul 2, eejus 14n 104. In cauſis tamen Majeſtatis veniam non merentur, arg. I.nullus, 4. C. ad Linzin LJu Maj Ahi quenquam 31. C. de epiſc.& cler l. Decuriones, 1 6. C. de quaſt. Mart. Lau- Kä ſaunn daſtndecrim laſ Maheſt. qu. 2 3. Ambert de Antra tr. de tortur nu. 2. Gomez tom. 2. re- d llndann gln znu. z infin. Reuſner Aec. 17. ,um. 17 b 3. Weſenb conſ. o. num. 20. p. I. Idem abünun juui climine proditionis.¹ proditores, 7 l. 3. S u qui, ſf.de re mil Brun. de indic& tert. 41 71p h51am. 24. Bast. de inap debt. c. 16. Peregrin conſ.⁊ num. 110 lib 2. Veneficii l. ſed nlſa, u7 demale& math. schrader de feud. d. ſect. 1 3- ν¶u. 8 4-Aſſaſſinii, arg. c. 1. de er tNai Hmeun6. Thom. Gramm. voto 8.& 9. Carer cr. de homicid. nu 10 Schneid. pænales, diendahe ant, uf deadi. Zang de tortur. c. 1.n. 8½ G ε. Sodomiæ, Axeu ad conſt. Hiſp. lib. er npun al g. 1.n. 17. Avend. reſp. 31. nu. 9. Furti, tex in l. 1 C. quana. lice anicuiq; vind. 15. Nen Chunn Phrz.var. reſol.c 9.. 4. crimine Falſi, TLhoming. dec. 7 nu 17. Brun. d.er part.*. ladichein g4uua4 chrad. A ſed. 13 nu 8 4. Socin. jun. conſ. 29 num. 41. Vol 2. arg. l. ſi quis, 21. Lclen Kit Gruigahe num 7. C. de falſ. modò indicia urgentiora& graviora ad torquendum re- lenit parantun Scaccia tr. ue jud. c.97./. 1 80 verſ.contrariam, lib. 1. Zang. d c. 1.: nu. 8. Marc. 1jena Ane lugen.con 63. nu. 89. Farin. conſ. crim. 20. uu. 10.lib 1. Nam cum reatus omnem im e6un hanansprærogarivam excludat, I. qaoties, C. de dignitl.qui ſine: f de negot. geſt. I. libe- Giwan kalKerul ſrareri ff. de cuſtod reor. l. udaos, C. de Juda, I. ſi quos, C. de eff.: præ f. prat. Or. e. eudt lrCabuſenas. velelariſſ. iresbyteri, C. de epiſc.& cler. cap. ut famæ, de ſeut. excom. ẽ. Sud- um uurum de privil.c pri vilegium, II qu. 3. beneſicio juris vel legum ſetueri non pecuniun poſfuntauxilium, 37. in fn. f. de minor..fin. ſi verò, 1 2. C. de jur delib. l. 1 Sᷣhoc autem, dejuni la itam ſur feciſ dic. ſenatoris, 4 7. cum ſeq.§ 1 Hde rit. nupt c quia fruſtra, 4. de u,ur. dius G9t Sanamamarie, axtr de eleck. Non tamen inconſulto, multé minus invito Princi- yrad, pehoccalutorquendi ſunt, arg. l. divi, 27.§. 2 ffde pœn.l. nullus, 4. C. ad E.]ul. Maj.. Ke Fencul,Gernel deſicar. T homing. d. deciſ. 7. nu 27. Meichſn. detiſ. CLam. 5. nu 8.10m. 4. 1am. Duntenim debet Rex, non judex Nobilem, præceptum eſt M œcenatis apud Dion. ndariobin Cuſſumlih, 2. mabäel KlV. 105. Plebejus, cui pœna pecuniaria impoſita eſt, ſi ſolvendo non eſt, m.II dan corfanaiterpunitur, arg¹/† uis, 3 5 de injur I. 1. ln de pœn. l ſi quis, 7§7 Füde ju- 31 ful rialin Hae in jus voc. qui ædes ff. de incend. ruin. I. ult. circ. fin. ſ de ſepulchr. Viol.] ult. ElrCal iſ Odemod. mulctar.l. quicunq; 4. verſ. quod ſi, C. de ſer v fugit. c un 1. in fin. de pac germuiur Lityenem,„.verſ etſi, de dol.& contum. Id tamen non procedit in Nobilibus ſerbuhcte clonis gregiis Sichrad adl. quicunq́ 4 n. 4 1. C. de ſerv. fugit. Schneid ad§pœna menubſl t e9 1 luſt. de act. Paul. Ghirland. de qu.& tort nu 6.& ¶ 7. 9. Covarr. lab.2. D enſtn Secph ars⸗ r 4 40. Nam quotieſcunque ex legis bermiſſu pœna in icjondi c erlam commutanda venit, non in graviorem, ſed æqualem vel mitio- lzauß gln oe rn debet, arg e non afferamus, ubigloſſ in Verb ſceleratus, cauſ. 24. 4u. 1. In naunzat adantemquælibet pœna corporalis vel eriam minimagravior eſt qualibet pœ- 74” 4— ſeruorum, Io ffde pœn. Pruckm. de Regal.5 venatio, nu; 8. Menoch de 1S B.eant. ſcaſ.447,2,11,0 eq. Farin. lib. I,sper. crim. 26,n. 12. 0 l11b.3 4 98. IIi; n. 1 12.
—
— —

De ſtatu Nobillum Civili, eorumq́; poteſtate, c. 5.2. 5. Reuſn. dec. 16 th. 46 l1b. z. Ac licer Nobilis non aff- uæ reſpectu ipſius pœnæ non ſipe.
43⁶ n 112. T/l0. lib. 30. Syntag. ciatur pœnà corporis, poteſt tamen tali affici, ꝗ runiarià gravior,
priſcos Germanos ſcabioſus canis ignominioſæ pœne loco virisn obilibus vicatm
geſtandus imponebatur, utrad; manu prioribus canis pedibus apprchenſis, Henr. Pauthaleon in proſopogia, part. 2. in Frid. Barbaroſſa, Kirclm. in rep. diſp 1 8. coroll 4 1tb qua pœna affectum fuiſſe Electorem Palatinum, quod Conradol V. Imp. rebelli fucrit, meminerunt; VWittechind. Menach. lib. 2. Oito Friſfing. de geſt. Frid. Imp. ub. un 28. Gunther. Ligur. lib. ſ. Cyriac. Spangenb in Chron. Mansfeld. Arnold. kubec continus. tsr Helmold lib. 7. c. 2. Poaechind, ad Ann. 1 155. Cranz in Sax. lik. 3 c. 15.
bitum civile, vel ex cauſa æris alieni non debem
5. V. 106. Nobiles propter del le, in carcerem duci, Aze ved. ad con*. Hiſp. lib. 6 tit. 1:leg. 4 11. Gattier decontrall
jurat part. 1.c. 16 ,12 1&1 5. Gomez ton. 1. Var. reſol c. 11.7.34. 172e ab Otalor. de Nobii Hiſp. z-c. 5. nu.z 2. Cowarr. z. Var. reſol. c. 1. 7. 4. Vaſq. 2 Menchac. de ſucc. creat. ν 77 Ruding. 3.ober v. 8. 2. 4. Seascia tr. de judic. c. 46 n. 17 lb. 1. Habent enim beneſicium ne in ſolidum conveniantur, ſed in quantum facere poſfunt; Coler à 146. G feqa. 1. Alb. Brun. de ceſſ bonor. 10, 4 princ. n.; Hering. ir d leiuſſ. c. 10,n2. 3 70. Villalobos theſ. rom. opin. Verb. Nobiles, u. 13. Tiraq. de Nob.c 20 n3. 14 2. Foman. di p. Inſt. 13.15. 71. lit. c. Gylman. in Symph. 10z⁰. 5. relat. 3 2 per tot. arg lmi- les, 6. Gl. item, 1 8 ff. dere jud. Neq; jus prætorium in ipſorum bonis feudalibus con. Kituitur, ſed contenti eſſe debent creditores, ut de fructib. corum illis ſatisſar G 1.05ſ. 1 7·n. 5. Chaſſ in co„ſuet. Burg in promm. ter. Conte de Flandres, nu. 4. Rofenth de feud e 9.concl. 17. Vultej. de feud. c. 10.2. 77 lib. 1. Weſenb. in par. fftor. de reb. author jul poſſid. n. ſ.& conſ. 0 per tot. Crawet. conſ 197 n. 21& 3. cum alleg. vol 2. Niſi I. ſuſpeci ſint de fugà, Joan. Baptiſt.er. de deb. ſuſ& fug qu. 6. quintæ quæſt pr. Caſp. Bavt, deims, deb. c. 16. 82. 1 2 6. Covarr var reſol. d. c.. nu. 9. Arze ved. aa conſt. H iſp lib 3.tit. 6 12.Iſn 12.I11. Bona ſua in fraudem creditorum occultent, arg. tt.f C. quæ in fraud nui Item ſi quis, nſt. de adt Guttierr de contrad. jur A. c. 16 nu. 14. ſed⸗ Axzeved. 6A conſt. Hiſp. tit. 2. leg. 4 n. 31. III. Tempore co ntractus ſe negaverint nobiſes,pto ptercommiſſum dolum, Gomez in com ad l. Tauri, leg. 79.n. 5 ◻ 2. Var. reſol.c. 118 54 †er l. 1. C. ad SC. Macedon l qui cum, ff de re jud 1. 2. C. ſi min ſe maj. dix. vel IV. Nü à virtutibus progenitorum degenerent, Brun. de ceſſ. bon. 11. qu. 4. princ. Eu. 3. Colar proceſſ. cat. 6. num. 3 5 1 5. I. Baer. de inop. debit. cap. 17·:/um. 11.& ſeq.& cum M. Anto⸗ nio Heliogabalo ſuum ſibi quemq; optim um hæredem præſupponant 4 Alles ver⸗ thun/ darnach die Creditores enterben/ Reuſner. in Sym bol. mpp. claſſ.. Keller dif jurisd. polit. lib. i. cap. 16. Ruland. de Commiſſar. p. 1.lib. 6. c. 1 3.n. fn. lit.a. proptet tit
ſc. vitæ, quam elegerunt, Gratian. lib. J. diſcepr forenſ.g. 186./. 26 perlu l. 2.1.12.117,0ℳ
competentiæ, pro ceſſ. exec. c. 6. n.
pitudinem de ſeeund aupr. l. 1. C. ubi ſenat. vel clariſſ.l. ſenatoris, 47 de rit. nupr.
Dignitatibus. 5. VI. 107. In vinculis ſub terraneis, Stock vnd Halßeiſen/ propter delich non ſunt detinendi, arg. l.1. de carcer. reor. Bon. de Curtil tr. Nob p. 5.2 2.Tirad Aepen
temper cauſ. 3 1./. 19.& ſeqa. Joh.le Cirier. de primog. lib. 2. art. 2. uu. ũ Caßp.
civitate, Gail de pignorat. O //. 9. /n. 4. Farin. lib. i. op. crim. J. 33 n. 6I. Parus de Put.tr.9
Aicat, in verb. Curcer. Vverſ an poteſtas,n. z. A ev. ad conſt. Hiſp lib. 6.tit. 2 E /e24. 3 hr — atlo,
Joh. Harprechr. tr. crim. Sin ſumma, O. de injur. nu. 33. 7en. Apul m Nülur oäter
Baet. einnp Aeb. c. 16.n. 27. Guttierr de contract jur. c. 16. 3. lib. 1. Weſenb. conſ. 70. nu. 0. ſedidn
8 Araroyo I
Nn A.Vn 4
1e Inga Ndr 11
unan tne wAodies crrer⸗ benpurxasui
s dtrtemes,
Jub Nenin
aaneralum,(Ca aiumanimct Su Crual de exl vondebent 69 Oubmad! azrCchel an— aiycnegends. dokatiispteüdh temuictegu dgench. Lasin Niz en. 70 frällnpuni ketetarut Ma ihcbee Hächſſchen ſexterfurrum ahag lmori amgen tu g u 4½ uiten, arzakeraus, Naſoeeh luu⸗ b ſauuli, . nul 3 aen deſ 1 6 a46Fan mnepro
1

te
Nodiin lario,R pcnem ſub cuſt
369; f. 3.159 dohlidobits, detentus inha atio
D. Joſiæ Nolden. 437 uding 2O7,58.7.6ein curia, Pruckm conſ.*./ 33 vol. I. velin loco æditiore odia militum, velcommentarienſium aſſerva ndi, Coler. de broceſſ.exee. hart. 2. maximè ſi nondum ſunt convicti, Tiraq. de Nob. c. 10.. 30·&☛ q Unde! „pro crimine aufugeret, excuſandus erit Offcialis, quia nejus nobilitate confidere,& eundem in palatio detinere, nõ aliter devin-
9 ti. 2. redendee ier Gyam. Aer. Neap. 14.n. 3 0 4. Bosr. dec. 217.n. 9.& ſeq. Otalora de Nob. Hiſp.
9 1 Gaanl,
Rum.
yr.⸗ ſin.n. 2. Tiraq, de Nob. c. 20,/. 28.32. Lupus in rub. de don. int. Vir. e& ux. 59 n.
0IV L 4 hArt... 3. lſws 5 14. Albh.A6 Azev. conſ. 2 7 per tot.& n.o. ubi Nobilium fugam refert inter ca-
humne luam 6.l j.
8 Mleenlran Onttur ha zabdan ſucr. rag ntewinten e polla irc n.hn ran denh k. 11 jerun nis feltlt m üliaun Aris aul tyr dern àl* Nü- er CS M S 1 u C zuum 29 dun aventle Guun naj 3 4 priaaſd ſes A pouunt
P ſh
—
—
fn lan
W7 18673
nu- lulu
eieupre
ltſa. An Nobiles carceratus poſſit ſe per programma pubicum, durch ein
ucs Schreiben/ purgare? uid. Joh. Sich. d conſ. crim 9.n. jin.
[VII. 108. Ad triremes, auff die Galeen/ quæ pœna ſucceſſit in locum an- aus eyortationis, Weſenb.in par. ſſtor. ad L. Cornel. de liear.n 18.& ad tit de qu. n. 5. redamnationis in metallum, Camill. Borrell. pragm. odia litium, s gl. 3. nu. 3 2 2. Ca- dal der.21 2. 3. 5.& in mari mediterraneo, utpote in regno Sicilæ aliisq; locis Ita- lancceytaeſt, Hortenſ. Caval de brachio regio,p. 4. nu. 28 Vinc. de Franch, dec. 116.22.9. 1 zamnari de facili non debent, Farin prax. crim. part. 3.7. 9 8 n 99. CoVarr 146. 2. ueals,9.. 3. G ſeg Otalora de Nob. Hiſp p. 4.C. ult.. 4. Foller. in prac. erim. canon. c. nlI Gram. dec.3 2. Capoll. conſccrim. 39. n. 23. Fab:&e Aaua conſ. 34./. 4. Neque ad lrrpecordam, quod pœnæ genus Aaννeν vocat Tholoſan. lib. 31 ntag jur. univ. 1a6G'ſee. Kin ſtativis præſidiisq́; in Guarntſonen vnd Feſtungen/ apud nau- seim Oceani Germanici frequens, inde non retrõô ab hinc annis in aulis Princi- pum lum, ſunt adigendi.
1ID 109. Manus ipſis propterea, quodaliis in viis inſultarunt, non eſt am- tandar Harth. Berlich, part. 4, radi. concl. 10. uu. 24. ſed velrelegatione, vol carcere, aläpœndarbitrarid ſunt puniendi. Et ita Jenenſes in caſu contra Henricum ab esdorffreſpondiſſe teſtatur Matth. Coler. dec. 155. nu. 18.& ſeq part.I. Contrarium unen jam ante Scabinos Lipſenſes menſ. Septemb. Ann. 1584. pronunciaſfe,& cui-
tan Nobilivermoͤg S aͤchſiſchem Recht/ etiam amp utationem manus adj udicaſſe 3
notat idem Berlich. d. loc.
M 110. Propter furtum, velaliud crimen ſuſpendi dignum, laquei ſuppli- tananluntplectendi; arg. moris,⸗ giſtæ, 11 ff. de pæn. Luhus in ret. rub de don. int. vir. Gusg a4. 19. Otal⸗rade Nob. Hiſp part, fin. e. ſin n. 4. Farin. part. 3 praæ erim. 4.98:1.
100 Otpell de Imp mil Aelig. c. 4 nu. 27. Bajard. ad Jul. Clar.& Furtum, nu. 68. M atth de
AamConſkierminum vita,n 46.116. 1. agellis vel fuſtibus non ſunt cæd endi, k5.
guljcauſ infam c haſtoralis, in fin.;r. de off deleg. Bart. in l. 2. C. de term. mor. Boër.
eeinu ,7.2. 70. Jeſegh Ludov. des.]ucenſ I n 23 Azeved con/. z9. nu. 21. ſed po- d ſeerſtanci, Chaſ in catal glor mund 8. conſid 3 3. Caſp Baet. de inop. deb. cG. 16. na. Sadbchieee brimog. d. art.⁊ n. 6. Tiraq. de Nob. c. 20. Matrh Steph. de jurisd. lib. 2.
em nu 88. Bonifac. tr. de furt.§i 2,u. 69. Covarru v. z. Var. reſol. c ꝗ. n. 4. Verſ. 5.
Geammat. deciſ. 36.nu. 6. Fab. de Anna conſ 3 4. num. 3. G /ſeq. Farin. conſ. crim. 3 3.
2u. 16 40,1. Ni 7... 6. 4 ⁵ 5 ract crim. Gin—. 60. 2. 24, Foller. praci. crim. d. c. 16.u. 16. Farin. d. q.
à7 CaH.Ä A.ln. 3 160 hNe attGramm. conſ.40.n. I. E& vota 3.2 u. 8. quo caſu eriam ſuſpenduntur in Gal-
oueil a1Pamu, 4
giat
1,1 6,6 A 2 3..„. AS 4 8 blies rep. c. 6. In Anglia Illuſtres& Nobiles ex ſpeciali Regis gratia ſecuri: 4* dn Eman. à Metern lib. zr. relat bell. Belg. quod etiam apud Italos, Hi-
„Narboneuſes,&Aquitanos in uſu eſſe refert Bedin. dict, caꝑ. 6. de Repub.
iſt in crimine proditioni 1 fuerint, Schrad. de feud part. 2. ⁶. 3. ass chwau Pr nis deprehenſi fuerint, de feud part. 9.6. 3.
—
—
—
— .— ——————
——

43⁸ De ſtatu Nobilium Civili, eorum q́; privilegiis,
ubi addit„Belgas Nobilium jugulum gladio, pecudem in morem, Haurire con. ſueriſſe. III. An actio α‿νκννες auff einen Widerruff/ a plebejo adverſus Nohi- lem intentari poteſt? Dejure civilic m pa mia, Marq. Freher. de Exiſtim. lib. 3.c. 9 u. 1 3.& ſeq 4. 47 1.2 rde obſeq. parent. ob hati 20 de his qui not. infam. l. ea quæ, 1 I mterlocutio, 1 9. C. Ex quib cau/ infam. irrog ne gan dum, Covarr. lib. z. Var reſol. e.9 nu.. Bernard Diaz in pract. Cauon. C. 66. Av6 conſt. fiiſi lib 8 lit. 1 0. leg. 2„. 100. /* n. 238 cum ſeq. Tirad de Nob.c 20,2 arg:l uon debet, il. Ver] ſed nec hde del. mal. De jure gaxonico cum damnatum nonſe- nff. Elect. 42. 4 G 1bi Dan. Moller n. 8- affirmandum, Petr. rit
quatur infamia, per co Unde Nobiles hujus condemnatos dedecori fibi futurum
dæ Nob. civ oncl 25 lit. a. P Utate:! jur. n. 18. In Hiſpania à recantatione excuſari Nobilem, ſed cogi pœnam pecunis riam perſolvere, ſcribunt Perr. Salaz er. de uſu& conſuet. c.i nu. 109. Pariad. lib. I.ren quotid c. 10 n. 9. quæ ſingularis quidem eſt Regis gratia, ſed exiſtimationi injuriat
minus æquo conveniens, Græav. concl. pract. Cam. 6 5.7.1 0. lib. 1. 112. Colophonem claudat quæſtio, An Nobiles renunciare poſſintprini legiis ſuæ nobilitatis? E. g. ut pro debito civiſiin Carcerem ducantur? Negant Gt mez. var. reſol. tom. 2. c. 11.nu3. 54. Otalora de Nob. Hiſp 2 part, prine. c. G. ẽ.3 Hier. 4(¹. vallos prac q 69 per tor. Doc. reſp. 66.,2.,66 vol. 3. Etiamſi renunciatio ſit jurata Ass ved. ad conſt. Hiſp. lib 6. tit 2 rub. n. 14& ſeq. Item nu. 18& ſeda. Cævall A 7,68915 cum alleg. Gomez. tom. 2 Var. reſol. cC. 14,. 24 Burgos de Paz conſ. 10:1n. 7. Cum nobilita- tis jura ſanguinis jura fint, arg I.. quæ omnia, C. de vet jur enucl I. i. C. de jur. auan nul. 1. in pr de cenſib. liſtemmata. fdegrad. quæ nec renunciatione, nec ullalest humana tolli poſſunt, jura, 8 Fde R. I.l jus, 34 depact I. atdicatio. C. Ae han Gus Nos affirmativam ſequimur, cum Covarr. in e. quamis, de pact. in 6. 2 part inrins 5.& ſeqq Grat. lib. 2. diſcept. for. c. 3 28 ·/ 25. Menchac. de ſuoceſſ.creat.§3 0.nu.2 95, n.17 Palaez. de Majorat.p. 1.4 38.,1 2. Parled lib 2 rer. quotid& fin p 5.§6 12. Ganſ de Nob. gl. 6.n. 18. G 19 n pr Gutrierr. de juram confirm part. i.. 16,„. 37.& ſer7 1 ſtinguit in nobili ex privilegio,& nobili ex ſanguine, per Regulam, quod quilibetreni ciare poſſit his quæ in fui favorem ſtatuta funt, I pen. C. de pad l. pactum 46 fadt etſi. 4. 54 1ℳ1 quis in caut.l ſi judex, 41 Ffde minor. Qui ergo jus ſuum remiſit ed am plius uti non poteſt, I. 1. Squi ſemel. ſde ſueceſſ edid. Iquærit. Sſi venditor ff ae aauil aut cum nemo audiendus ſit contra id, quod viva voce approbavit,! generalien C den num, pecun. l. ſicut, ff de 0.&. A.I. 2. C. quand. lic. ab empt. diſced. I. 1. in fin yr. C.4er6 ered. l.2 5 ⁴de adopt.1 4. C Aerevoc don I.17. frdee vicion.I ſi qui, ff de alt. empt. Nift nunciatio cederet in præjudicium& opprobrium totius nobilitatis, Cavallsde 689.. 5. Marc. Avendan. tr. de renunc. priv. c. 6. nu. 17.& ſeq. Baet. de inop. debit:s160 37. E ſeg. Adde Menoch. lib. 6. praf. 41.2. 5. nempe ut patibulum, ſeu infelicem arbo
rem, ut vocat Livius lib. 1.H iſtor. Rom. c. 26.& explicat Turneb. lib. 4 24 verſ. c. z. agerentur, In quibus& ſimilibus caſibus valeret renunciatio.
26)5*
7 CAPUI
ſtin ſententia ipſis reſervaretur exiſtimatio, notat Veſenb. in part fftor. Ae 1„.
linodiam canentem maneat facti infta.
—-—
Waaxen wrurl Ph ſwülr Kagn⸗ e Euanlrllan ramener ego 11Lui 4eC¹
at uß 99.u 10
enonen eotu 8,† un nonor& k- au lo4feR eurguam pecuu a em ,4 dantrin, 2u.I. ,39,à 11,R Bods Decur. Rul euut Gaul 03 b nu.1o. An. Nliuſs en 1.n, nhatet nz ,9 . hadllaggillario Kn z alique Sranban M,05710 2 b 1nb az6. 3 97z. adi tdlnt Kaa Su heitzent 1 ühtheme ſänn 4. 10
atühto tn
linweenu Ptawila zenn
hazen.
naägnei, A di asſelidene uinnne ühla

1 keng
1 heit naneane fer a zeſinſmnm ane. ,6 4 deNänu Gdanadud nandum)h zecouihie hinzanſne Slpcnena 09. Narant ſtimardii
nciareynt antut Ne e.ba 3 jario ltſe Ceula 2n.) cln lCum atiene, ie cauin C t n6.1—n at.Hzon3 1)„bnn 62,1 quodc Ilpalhm 6 ſuum ni enlinſuu leennin
———
) rr ufa fuun, jtars, Ch0e Keuingun ſeuunti arnA49 ſbu
—
* 9
D. Joſiæ Nolden.
CAvurxr XIII.
De Ackionibus ſeu Remeditis Nobilibus ad dofen ſtonem ſuiſta-
tus competentibus.
uz. Cum autem naturaliter quæcunq; perſona deſideret honorem& aug- nentum fuiſtatus, familiæ& agnationis, Abbas zonſ 65:n. z 146. 2. 2dde Cephal conſ. a7Sre.ub. Etiamſi villanus,& infimæ conditionis homuncio ſit, Boër. dec. 104 14.) 1. magis tamen ex regio, claro&nobili ſanguine natus. Mantic de conjeck. ale uul 49.6. küt. 15.2 1.Lud de Caſannat conſ. 45./1. 13. G 138 conſ ¶6. n.34 Sazius conſ. 1uj Lud. Morote./ſß 99. nu. 10 Ideoq́; vifis Nobilium privilegiis perſcrutemur qurnamiis ad defenlionem eorundem remedia comperant.
114. Etcum honor& Exiſtimatio hominis omnium rerum ſit pretioſiſfi- naugIEin duabus, 104.de R. I. Chaſſ in catal glor mund ꝓ. I. conſid 2. Amiſſio au- tenhonoris gravior, quàm pecuniaria, l.in ſervorum, 10 S fin. ff. de pœn. Cot hm. conſ. Tna G ſeg vol. 2 Jaſ. conſ. 154 n 2.& ſeqq. vol. 2. ſed& gravior famæ bonæ, quàm bonotum, arg.c. ex merito, s. qu. il Julianus, 2 6. ſi quis omiſſ cauſ l. reprehendenda, C. teinſ&' ubſt. Ssurd. dec. 89.n. 2 1.lib I. Ceph. con] 6 8 7. 2. 8.& ſeq lib.;& oculorum ja- tura linfamis, 8. C.de Decur. Ruland de commiſſ. lib. 7 c. 5. nu.; part. i. adeò ut fama Kutdäpari procedant, Gail. 1.O5/10.n. 2 O5. 123. 5. G ſeg. 2 O 5/. 10. n. 5 G /e. Sehnad defruA, 5. 9.c. 4. 2u. 10 Ant. de Amat. dec. 119.nu. 8. Aev conſ. 2 8.. 1 2. Zaſ. manſ au.3.b. I Reuſu. con/. z ·nu. 49.& ſeq. lib. 1.& mortem magis perferre quis ſebeat quam honorem perdere, l.iſti, Spen. f. quod met cauſ. Ne vizan. lib. i. Sylv. nupt. na usTultef conſ. M. 29 n. 3.& /*g. Menoch conſ. 302. 1. G †:tom 4. Pacian. conſ. 1134,40. Ideoq; qui ſuggillatione,& verborum jactatione, quim omnino requirit
Ginat Mazol conſ.14 n 31.aliquem Nobilem eſſe negat, in Cam. Imp. conveniri po- tcerl-Diffamari 5. C. de ingen. manumiſſ. ad reſtitutionem honoris& pœnam pri- niego nlertam Gail. 1.09b/.10 n. 2. Mynſ. ſ. O5/. 81.n. 2. Lud Swar: zmaj. lib 2. miſcell. suteun⸗ conſ. 1261.n.; 6.& ſega. lib. 3. Confer. Gylman. in Vmph Prejua. Cam. ttkpravilegium, fol. 27 5. ubi ait, quod etiam Fiſcus pro jure& inter eſſe fiſci in- dercecetepoſſit, ſcribunt Rod. Suarez in alleg. 4./. 8. Cowarr lib. I. var. reſol. c. 1 8.2. 8, Alln eyrimog Hiſ lib.; c 14.n. 26. An verõ patri nobili hoc remedium çompetit, ſi lin itatpatrem eſſe plebejam& ignobilem? vide Georg. de Cabed. lib. I pract. O5ſ. 4½½ 6.Ant à Gamm dec. z01. iij. Sed quid ſi pro tempore nulla adſit diffamatio, deſtatu tamen ſuo in ututumcontroverſiam vereatur? Hoc caſu curat declarari per Principem, ſe deſcẽ- 47, hſ ill familia, Menoch. d. conſ. 1261 n. 42. Verſ.caterum, lib. 3. Schneide. 18 ui auſ 9,1 3.2. 3 4. Inſt. de Adi. Blarer ad L. Diſfamari, c. 6. n. 8 arg l. ſi contendat, Aaln syin, Qua ratione is, qui Comes eſt, petere poteſt, ut Comes declaretur, ehinen Hiſb. c. 14.2. 3 0. in fin. Nie. Bellon. lib. 3 upput. c. 19.:2. 2. Qui eſt in pof ſee jos jari vel libertatis, petere poteſt, ut ſibi continuetur& imponatue * ſmgee quotimet vexari, Hub. Zuchard. tr. de miſ. in poſſ.n. 133. Menoch. de adi- Temed. 4,7. 348. Maſcard. deprobat, concl.* 80. nu. 4. vol. z. Tirag tr. le mor: ſaiſis Kk le vij.
ꝗ&

—
De ſtatu Nobilium Civili, eorumq́ privilegiis,
8. Guid. Pap. dec. 219·/. 1 Alciac. reſp. 3 8 9. 2. 6. Bertr. conſ. 168 1u ere poteſt à judice, ut declaretur, conjunctam bi in feudo competere, Zang. de except. hant qde Clarum 4. ſent. Ceudum, q. 42. R. Eif
448 le wif p. 6. declar. 2.7. 7. vol. 1. Ita ſimultaneê inveſtitus pet manum aut ſimultaneam inveſtituram fi
nſust. feud. 1 0 u. 7.4 tr. feud. qu. ſe pronunciare legitimum; Eman. Suarevm §8. n. 2. ubi ramen ait, hoc non temun ſt adillius legitimationisci.
3.c. 26.n. 199. Sic. Neap.&o
p. 1. 4u feud. 6. cum 8. 2*i. Nic. Intrigl. filius nondum mota lite, recté flagitat eheſ. com opin' li. f.n. 266. Cowarr. tr. de ſponſ.part ² eſſe admittendum. Et qui ſemellegirimatus petere pote firmationem iterum legitimari, Menoch. de remed. 4. 2u 35
jun. conſ. 1 20:1/. 5.& conſ. 154:nu. 9. lib. z. Cætera his ſimilia prætereo. Quienim hom. rem ſuum perſequitur, nemniniinfert injuriam, i quod Reipub. 33 I. injusriarum;ſt
I. nulliss, 5 5.l.facdum, 15 5.§ 1. de R. I. Honded. von
f. de injur. nemini infert injuriam, 107. n. 45. E& ſeq. vol I. etiamſi per conſequentiam tertium lædat,l. P roculus, 26. in ſin
Lfluminum, 24 I de dam. infect. 116. AnexL. Diffamari, velactione injuriarum conveniri poteſt, qui alicui objicit, Sum te Nobilior? Affirmant Farinac. in prax. crim part. 3.4. 105.R. 17 3. Chaſſ in catal glor. mund part.&. conſid. ult. ubi tamen ait, Iajuri am eſſe, ſi inferiori taleobjiuin Negant recté in terminis terminantib us, Gulielm. de Cun. cenſ. 5. nu. 2. E ſeqq. jem.I conſ. crim. Joh. Baptiſt. de Plot. conſ. 1 31. nu. 20. ibid. Lancell. Conrad. tr. de Duell veeml 17,n. 20. Bocer. cl. z. Aiſb. 4.t5. 3 3. Gilhauf. de ivjur.& famoſ. lihel 6.n. 44. Harpprtch rr. crim. de injur. nu. 13 5. Aleiat con. 2 lib. 7. quem refert Bajard. in addit. ad Jul. Clur injuria, nu. 28. arg: o. Paulus,& O puro, 2.4.7:0. illud, c. vereor, 8 q. 1. Etenim quiſeno- piliorem dicit altero, is ei nobilitatem non detrahit, fed potius attribuit, atq;pte- fupponit, fateturq́ eum æquê eſſe Nobilem, Zaſ.de feud. part. 2. /.2. ubi ait, Quim. dic nobilis eſt, rectè& ii nobilis eſt. Quippe cum comparativum ſemper ſuum polti vum includat, atq, præſupponat, EVerb. à Middelb. in top. loc. 98 Jaſ.in l ſtipulatumii 74. nu. 2. ff. de V. O. arg. l.cum filius, 76. Spater,⸗ ibich Bald.& Got hofr. de legat. lubh
§2, ibi: Cum id quod kono meliustipſum quο bonum ſit.de V.O. 117. An Nobilis, cui honor debitus denegatur, utpote quod poſtpoſtiso mnibus ultimo loco collocetur, l in!
actione injuriarum agere poteſt? Ajunt B4 obſervare Hantequam, nu.; NRae off procon ſ. Bajard. in aadit. ad Jul Clar.8 inuria, n.i Grat. lib. i. diſcept for. c. 1 10./. 23. E ſeaa.& lib. 2.6,210:1.3& ſeqd Negant Job.Nr ber in aliam, Inſt. de bon. poſſ. Chaſſan. in eatal glor. mund. p. conſid.38 dunela9 0,5 conſuet: Burg. rubr. 6. 8 4. nuu. 1 7. G ſeq. H Hartman. lib. 2. pr act. obſ. 4 2. 2:4.4 Per 16 expr. inl injuriarunm, 13:5 ſi quis, 4. f.de injur. Conſultiusj adicamus præmifſaprote ſtatione, v. Rul. de Commiſſ. i.lib 6. c. E.2. quæ jus proreſtantis conſervat,l uther- fectas, C. dòe annal. except. e. I. de iis quæ vi metusvèe cauſ. Eylman. in mph tomeuutii 1 G. Berrr. conſ. 360en. 3. vol. 6. implorare officium judicis, Gail.%2 1,n.7 1. Geranl Petra ſing 3 3:. 2. Azev. conſ. 29.2. 28 Farin. conſ. crim. 94æ nu. 8. lib. xi Quamaison muniter e6irum ſit, Nobilis in terdicto Uti pofſidetis ſe tueri poſſe, mariméſin in quaſt poſſeſſione honoris, Rebuff in kun. n. 3 55 gloſſ. l. C. de jent quaproeo nuun :ereft, Azeved ad conſt. Hiſp lib. 6. tit. z. in rub.:n. 107 Bodr dec. 1 51.n.2 Purpuranan n.93 ff.dejurisd. omn. jud.& conſ. 540:n. 19.lib.2. Gylman in ſymph pr ejud Cam uan Pereufle J. tom. 30ubi ait, Ita factum in Camera in cauſa Imling contta Hailprun a2-April. Ann. 9. 118. Cul
1. Caſtr. conſ. 22 1. 116. 1 SM.
I per tot. Schrad. de feud. c. 7 8. 8.
8 D (hteratä dWcoe
7 „ oed e ain elh,
fenimin
elukrden Felri hr fn re Kollboshæ. mrbllobtknrdu sau u Rife Jes Cruilancl Mud u- ſ1ad. Verzun
aucaterdoncontra
antem ip dultll.
1 f . ul. 7
4
au zjſeſer nun elin zuun.
auhn.; Cepha
19 D za.77 n ntunaheſeſ heantaaditardati Uanſa au.17 A ons.,G,/ auudatorem! chlem alqh
5
wuancofacto
eeu eoppon Knnad it.n.d acclaverrimo
cnna m, b
8 Kttunda ahminelu da
nhelenta,! „ 14aulln aina
—
— —
1

4 5 erth ,, mm g elt eohhe ung atan tim fat efuuat, 6 3 Uman Lait hegnn legiuemn eunſdunk h. u dl 1 lunjwrinn, de NKhd- Praruade
ſ
—
4
ſripotem J.1O.Ann ferim mn 24.1., tr deDun, 86.2.4,p audit uſe .Nrenim atttiduihn n.z wWi ſemperlu Jafhlſh Guft ulli
8
—
—
equodht et: Hjuud TCh ſun hundNe nſe uit ſaauge mmusplent tis crukiu ſnybmi Hſaluu ô.Cuun polle, W nnrumnat 18 un hynjuica graumſe
6
—
n
D. Joſiæ Nolden. 441
n. Quod tamen negandum videbatur„Tum quia interdictum Uti poſſi-
getis datur tantum pro rebus coxroετενέ& mm obilibus; L1.§ 1.6.& ſea.. uti . Donel. adi un. C. Utipoſſid. nu. 4.G ſeJ. Bocer. cl. 4. diſp. ſ. th. 2 ·:lit. a.& b. Nobi- tas autem velutijus quoddam incorporale, nec man ibus palpatur, nec oculis cer- aitur: Tum quia datur non contta verbis, ſed facto& re ipſa turbantes, Fab. in Freti- nunda,II. Iuſt. de nnteraiit arg. 1.§ interdictum, ff de vi& vi arm. l. 13.in fin. ff.de injur. li fia empt. g'eſenb. in hat Ftor. ad eit. Uii poſſid. n. 5 Anchor. con. 248:n. z. Nobi- Koſſibus inhærens qualitas, omnem realem turbationem aver- anur Histamen nihil obſta ntibus con trarium pronunciavimus cum Didac. Covar. 1h wnur. eſol.c. 16. Qu. 12. P, H iſtor. leb. 4. ,uaſt. 9./. 15. Vinc. de Franch. deciſ. 90. nu. 6. nketr Früsé:de Nob. Civil concl. 27: prater ſupra in th. 7 alleg. Nobilitas enim jus iacorporale: Turbato autem in jure aliquo in corporali, utili interdicto Uti poſ- aensluccurritur, arg.¹1.fn. ff. Uti poſid."ſſicut, 8.§ Ariſto. 5. ffſi ferv. vind.! fin. de ſwwoltendor. claſſ 1. A41. 4. Vergin. de Bocat. ir. de lnterdict. cap. 8. P iſtor. d. qu.? per tot. aatatr de remed poſſeſſor. num. 14. Unde Domino in quaſi poſſeſſione juriſdi- dionis, Gylman. Aec. Cann. z. num. 2. lib. 2.& in ſymphor p. 2,tit. 6. Vot. 6 num. I. Meichſn. dCam. 33. num. 14. fom. 3. Cephal. conſ. 4 8. num. 2 5 ſib.. Ruin. conſ. 5 3. nu. 3. inpr. Ah Buerh. Iun. conſ 17. nu. 77 Vol. 1. Rectori Eccleſæ in quaſi poſſeſſione juris re- darie, Menoch.deretinend poſſeſf-remed. 3 num. 1 26. G ſed.& patrono in quaſi poſ- ſellosejutis præſentandi turbatis conceditur, Perr. Rebuff. ad conſt. Gall. tom.; tit. letuuſenefepoſſ inprafut. nu. 17. Menoch. d. remed num. 1 3 1.& ſeq. Er. March. qu. 140. fartea Maranta con/.10O0- nu. 1.& ſeqq. II. Tum quia contra eum, qui jus alterius dblcurare nititur, ut turbatorem recté hoc interdictum intentatur; Aenoch. d. remed. 7299. Atis, qui Nobilem aliquem negat, utiq; jus nobilitatis obſcurare cogitat, uum ſelmarimé, quando facto ipſo turbat, puta delendo arma velinſignia, Chaſſ. in uan et hurg tit des ſucceſſions des baſtards, rub. 8.§3. /. 2 2. Rebuff. ad ræg. conſt. Gall. tom. ztitdemat zoſſ. art.i g1.2.n. 33. Menoch. d. remed..n. 50 2. Cæſar. Contard. ad.l. Diffama- nelnas. Tum deniq;, quia Prætor omnem vim hoc interdicto vindicat; l1.. Uti ula tquando Sejus ſe opponit Cajo in nobilitate neganda, vim utiq; facit tur- baiſan Kauſuer inprai tit. I. de poſſeſſ. nu. 7. ubi allegat Joh. Fabr. Quid ergo obſtar, dubminis eam hoc ſaluberrimo Interdicto vindicare poterit?
19, gedan Nobiles& Principes prætermiſſo hoc legitimo remedio hono- tematpoteleſſionem debitam armis impuns vindicare poteruntelta conſuluerunt Vaſg lenchae. illuſtr controv. c. 18./. 16. G 18. H. Hartm. A. tit. 49.00/,4: n. lib. 2. Axev. nun 30 Pab. de Anna conſ.7„n. 21. Maræz. conſ.² 6.:/. 23 E& ſeqh. M enoch. conſ.90. 2i ſ4e ⸗cum i turbatio honorum, G. Panciroll. conſ. 6. /n. 2. Peregr. conſ. 3. Im. que cum vim includat, arg. I.extat, 1 2. f. quod met. cauſ.l. 7 f. ad L. Jul. de vi Heunin. Neſtpropellenda, 7.3. Fde! I.l ſed& partus, 12.§ 1. II. quod met cauſ. J. 229, is da f auL. Azuil-i1.S 27. de vi armat. Joh. le Cirier de primog. q 3. ib. 2./. 2. ci Ly 3 ntr. de feud. recognoſc. ꝗ. 109.. 26. Cavalc. deciſ. 19. n. 8 7. lib. 5. adeò ut oc- enaig enon kedeantur pœna ordinaria, Job Garſ.de expenſ.& melior. c. 8. in jin.
ſeualn 7.Nob g.3§.n. 59. Grat. lih. I. diſcepr forenſ:g.1 10.n. 10.& ſeg. Ita in con- perii, quem Henricus II I. Imp. Moguntiæ habuit, inter Archiepiſcopum Abbatem Fuldenſem de! mrio chſe dir mpta fust. Nazes 7 1 na, ze Niae em de loco exorra contentio enſe dirempta fuit. Naueler. Vol. 36⸗Nic. Sgrr, rer. Mogunt. lib.. iu Epiſc. 22. Spungenb. in Cbron. Mangfeld. c. 223.
K kKK 2 At
lrasauté perſonæ

44² De ſtatu Nobilium Cisilli, eorur Jz privilegiis, Arcum teſte Vafquio*arr.: consrov. e 18-,m 19. aliquantulum 3 quod attinet, 31. in fin. f. de R. l. adverſari videatur, fubüfto cum Cello, Vereor enim tormulam, Hoc AGI. 20. Pro Koſtris Imperii pendet lis, ej uſq́; diremptio TRIBuNA LeſtAula Imperatoris, Jupsx ipſe Cæſar. R. A de Anno 94.§ Letzlich/ Olivar. Ræzzal. deciſan. nu zꝛ part. I. ubi ait, qaad materia praeminentiarum ſit magni prajudicii,& deſuper ſm ſuperioris autheritate concordia fieri non poſſit. Quod ſi ergo Pro ceſſus ſuper L. Dif mari, in Camera petuntur- ii d enegantur, Gylman. in ympb præjud. Qam. tit.leæ Diſa. mari, fol. i 75§. tom. 3. Mobus PROCEDENDI, Quamyvis aliâs ſit fummariſſimus ita ut unicus ſaltem poſſeſſionis actus artendatur, c. Eccleſia. de cauſ. poſſ. Er propriat Cravert conſ. 124:n. 7. Dec. reſp. 8 4 n. 27. vol 5. Rol. à Vall. conſ. 47 ,à 27 vol. 1. Menoch. conſ. 1 26. n. z. vol 2. Burſar conſ. 3 43:1 6.74 lib. 4 Etiam noviſſimus, d. e. cum Eceltſia rex. inl idem Msla,& ſed ſi ff de alim& cib leg Fab.de Anna couſ. ꝙœO. nu. 2. de ſeſſioneta- men controvertentes cauſæ merita ternis in univerſum ſcriptis pandunt. Reichs⸗ Abſchied de Anno 70.§ Den andern/ 1 06. Denai in jur. Camer: tit. 287.82. Quibus verò ſui ſunt ex conventione judices, coram iis ad cauſæ concluſionem procedunt & cognitionem deinde Cæſaris deſuper expectant. R. A. Anno 70.§ Damit nun dleſem/ Dena:ſ. d tit. 28 7.§1. ſeq adde Peregr. conſ. 3.n. 4. lib. z. PROBATIONES non deſumuntur bus inſigniis, cum P urpur. conſ.5 40„. 17. Dec. reſp. 1 9./n. 240. non ex titulorummul. tit udine, cum Freccia lib. ⁊ de Orig. Baron.& lib. 1. de feud. c.z. nonex familiarum an. dquitate, eum Natta conſ. 683. nu. 2 3. G ſeqd. tom. 3 Galiis, neque ex deſcriptionibus gtautum in Receſſibus Imperii, cum Joan. Fichara. conſ. 77 n 1 2 tom. 1. ſed ex ona inveterataq́; conſuetudine, ſeu actibus poſſefforiis, arg. l.obſerVare anttquam fa off. praf. urb. Knich. de Sax. no prov. jur. verb. Ducum, c. 2. nu. 136. Marc. Aut. Surgemde praæf prætor. lib. 1. c. 27· n. 3 8. Joſeph. Gonzales Var. quaſt. c. 14.n. 2 2. Ant. à Gamma dtt. „. 49. Er. de March. dec. 136 5.n. 2 E. 6, p. 1. Menoch. conſ 2 57 cum ſeq.& conſ. 784 1u, SIMNTENTIA, pro quaſi poſſeffore, vel qui meliſs ſuam poſſeſſionem probaſe- rit, pronunciatur, arg. l. un. C. uti poſſidet. A vendan tr. de exſeq mand part. 1.6. 19 nl6. Dec. reſp. d4 n. 26. vol. 5. Corn. conſ. 19 3. 2u, 1 1. vol. 2 Port. Immol. conſ. 164:nu 48 TA Anna con/ 40.n. 10. E ſeq. Menoch. conſ. 3 1. nu 10. lib 1. conſ. 126 n. G. lib 2. Burſat. un 34 3, nu 7 5. G ſe lib 4. Placitis deniq; Cæſareis obtemperatur. ¹dc per R. A 4s An. 20 70. 5 Den andern aber/ ibz: Vnnd was alſo darauff von vns mit Recht erkennt⸗ darbey ſoll es endtlich bleiben..
121. Or. An Nobilis inſultatus à plebejo tenearur fugere? Quampis com: munis ſit opinio, fugæ neceſſitatem nemini imponi, tum quod degeneres animo? rimor arguat. Virgit. lib. A. Fneid. in pr. tum quod turpe ſit in ignominioſum pte, ſerrim Germanis fugere, Bart. Romulej. adl. ut vim, n. 6 1 ffdejuſt& jur. Sixtin.&un, Mavp. 2,7. 46. vol 2. Bertr. conſ290*n. 10. vol.;z part. 1. tum quod periculoſum ſityxo- pter lapſus periculum, Everh jun. conſ. 68. nu. 1 4. Vol. I. Bocer. tr. de jur. bel. lih.2.69, Obrecht. ad 1.3 del. G I. n. 194. G ſeqa: Donell. ad E r.n fin. C. unde vi, Mutth-Stephd de jurisd. lib. 2. p. 1. c. 7. m. 2. nu. 84. Farin.oper. crim. part 5. qu. 12 5.nu. I 26 ubi ajunht
ex nobiliori.
aquꝰ poſſe accidere plebejo quam nobili. Nec enim Dii de cœlo deſcendunt, ut quen p quam defendant ſeu juvent, maſcula ſed ſæditioſa ajebat Manlii oratio apud Libium n 1 3
zz. cenſIl
C. biſtor. Rom. c. 18. quodq; ob eam a ggreſſor animoſior reddatur, Berta 1 .„ l.
Acrlo. Judicium poſſeſſorium, vide ſupra tb. 1176
etiatnng 4 Mhner1u nl rnn Wh; u. a aumul. e, Hana hieen e acduunumin N UebNirsbe euuelmae! rh 41u8 anüipleaggtet uuil(ialen ler ſuutur gua Ral ehüum taquundo perco tu Ebers4 M. yurt a1 60 N. euoyſſEhr vn bernania wird marcetur. Etiu w duamenl arupanit eſeca ofltelmi ce) thutGemano Nogra am( tisgulrapu uleiana Ann uham idis⸗ tgriel.⸗ reditper e her a!
— —

d bunian
eulm tn.
Iuxal
ir Keruult
iti b
dusläne.
ean in
ütlunnat azſt 17 uIll us dttange nu.e delle pandun ſ 1.28)7 ſionenyu 170. da vide aprge unturenns ex tirulmn exfamihe eexdeſen tom.l.ſtt are ſanttna Karz. Ants Au aom 2 Gng leſlſonené nd zan lie vnſ. 41 1.6.1Ä1In däher TW mit Jchen
ere Cuni 4 degelerie gnomoe 6 u. lin
veteulin
1
Aeur ll
— —
Prcher dt exiſtim lib. 31.25
Arrved con.ꝛ 1,nn. ,,
D. Joſiæ Nolden.
15 2.& fugientem magis magisq́; ſectetur, Boter lib 1 de poli Luſtr. 4. Eam 8 9 inionem ita limitant, Gail. 2 b/-100 n 7.&. Tirad de Nob. c. 20 u ε. eei Curt. tr. Nob p. j. uu. 89. Hippo de Marſil 9 quoni⸗ mn 8 in prax. crim. AM.
nu 11. Vivius deciſ. 4 39 ·u. 20. Prackm, conſ. 22 εα☚Q. 79. 41. nu. 20 lib. 2 Gerh. Mazoll con] 7 1. n. 14.Ä 1. ut procedat tantum in Nobiloeus, 4.2 pleheicel nſcan nrne, fuPeie ie 2 neantur, non verõ Nobiles, quibus fuga turpis ſir& ignominiosa;,, neumſit. term. vitæ, nu 6. Paris de Put er. de re mil. lib 6 J. 18. /. 5. Va 115. 1 aohteaW. 1Ln4 Decian. reſt. 34./. 62.& Vol. 4 Burſat conſ. 271 nu. 23 lib.;z MWeſenb conj. 198I7 part I. Eriamſiipſe aggreſſor Nobilis ſit, Petr. Calepha inter con/ crim diverſ. anſ 1oz.num 11 lib. 1 Cephal. conſ. ſ0 6.u 3 O.lib. 4. ubi ait ex Alciat tr. de ſingul. cert. fuig. Juad Nobilu ex quatuor gradibus proavorum peſſit provocare Ducem. Idem Paris aipun d tr lib.. qu. 8. Nobilis pro cauſa uſta per rot. Nam& aſinus indignatur, ac au- ibas contumeſcit, quando per comparem apprehenditur, ut ad rem ait Gloſſ in l. hæ- mass fdeadquir. her. Eberb. à Middelb. in tpica, loc. 1 4. Apari, in pr. Nicol. Boër. tr. de Oungad utr fori, part. 2.u 60. Nevizan conſ. i 2. num.) S. inrer conſ-feud. Bruni, Un- tellobilisprovocatus vff Ehr vnd Herkommen/ nõ comparens, aut fugiens, igno- minanotatur in Germania, wird fuͤr Ehrloß geſcholten/& menſis arq compota- tonbus Nobilium arcetur. Etin hujuſmodi ignominiæ ſignum, conſuetum eſſe einiam, ſeumappam, qua menſa integitur, pro ea parte ac Iatitudine, quam talis in decumbendo occupavit reſecari teſtis eſt Joh. Sichard. conſ.crim. 8. 2u. 46. ubi ait, ldin aula Comitis Wilhelmi de Naſſaw in arce Dillenberg cuidã obtigiſſe: Quod genusnotationis apud Germanos uſitatifſ. fuiſſe, refert Rodoſphs. Agricol. in Epiſt. Ae teamgyaſſ Friderici Ceſaris eum Carolo Duce Burgund. Niſi per perſonalem compa- ntionemilla prior fuga poſtea purgetur, Bart. in. ſi quis, ꝭ ſecuti. Ae ædil. edict Cynus ulCde-nuir reis, Sichard. d. conſ. 8. nu. 3 8. vel virtute deleatur, ut eſt apud Jul. Cæ- hadehel. Gallc. Nam victis etiam redit in præcordia virtus, Virgil. lib. z. Æneid. uen 6 Tacit. in vit. Agricol. c. 37. Thuan. lib I1. hiſtor. partis I. tom. 2. An Nobilis pro- wemsRuſticum pugnabit per ſe, vel per famulum ſuum? vid. Jacob de Caſtill. er. de Duullih1.2. 1. G ſeqq. Par de Puteo tr. de re mil. lib. 4. c. An miles per tot.
een:2. Farznac. conſ-er im. 1
——44
CAvuxTr XIV. Quibus modus Nobilitas probetur.
donena feane hæc de Actionib us, quibus fruſtra experitur Nobilis, niſi inten- obilitatis comprobaverit. Nam, ut ait Juvenal 1 3. Satyr. 8. Collapſa ruunt ſubducttis recta calumnis.
Dariaau te.. 1. mſunt, non eſſe Nobilem, veljus nobilitatis non apparere, arg c. fiæ de
..
üjm.
ui ltib habat ue ſent, 30 Nde teſt rur l. in lege, 77 ff de contrah. empt:l ſi fuerir, 1 O. fdereb.
nu uttut* Dhnu Gail I. Obſ. o5. nu. 14. Anchor. queff. 0. num. 1 2.lib 3. Vi vius dec. 34.
eräundn, 4 aeberan. dec. 129. uu. 9. Cavalo dec. 39. num 43 G ſeda. lib. 1. Nam cum Nobi-
rii nulli Antaltas quædam intrinſeca ſeu adventitia, quæ non naturã, ſed ex acci-
öEman delt, Tiraqu. de Nobil. c. 10. nu.] 3. cum ſeq. Cabedo dec. 7 3. num. 1 0. part. 2. Ripa kK
z lib. 2.

De ſtatu Nobilium Ciyili, eorumq́ poteſtate,
444 land conſ. S̃/.· num. 26. lih. 3. Menoch. conſ.z 12.nu. 11. E ſag,
lib. 2. reſp. t. 26. num. z. Ro
libr. 4. quandoquidem nemo 594. nemo Patritiorum de ccolo mifſus, Canulejus apud Livium libr. 4. Hiſtor. Rm
nunquam præſumitur, ſed plenẽ probanda eſt, Aeaenn 6. ffde fid. inſtrum! “ͤ—n 1
Burtierrez lib.;& 4 pradt quaſt. 14. 2u. z Burſat. conſ. 62 ·Qum. 24. lib. 1. Curt. ſen. unſ
18 0. 1. part 1. §. I. 123. brieff) continens conceſſionem nobilitatis, Axeved. 213.238.G ſeq. Guttierr. lib.3& 4. pract. qu. 17. nu. 15 1. Deciun: reſp. 6. nu. 57. en ſegs vol 3. Farin. conſ. crim. 243 n. I.& conſ. 248 ·1.1& ſeqd. lib. 1. Verba enim enunciatim Principis dicentis aliquem eſſe Nobilem probant nobilitatem; Anut. Faber, in Col lib. 9. tit. 29. defin. 15. 2u. J. Atqui inſtrumenta ſunt talia, Decius conſ. 1 46:nu.14. Jaſtn conſ.114 n/. 11 cum ſeqæ vol.. Alen. conſ.90O n. 1 5.& ſeqa. vol.6. Ceph. conſ. 608. nu. 17. eo ſeqq. lib. 4. E. Hinc decantatæ Dd. formulæ, quibus Inſtrumentum aſſeriturpro- batio prompta& præſens, Rim. Iun. conſ. 69 num. 4.& conſ. 2.nu. 108. E ſeqq voht Fab. de Anna con.7 3 nu. i cum alleg. probatio probata non probanda, Olv. Razaal Hdec. 1134 /. 2 part. 2. Cludias qe conditi. c.4 n. 4 5 Vultej· conſ. Marp. 2 nu.z 9.Vol.. The. ming. conſ. 27: nu. 7. Vol. NHonded. conſ. 89. nu. 16 vol. 1. Bertr. conſ. 19 z. nu I1. cum ſens
vol. 2 part. 2. Evidens, Pvidentiſſima, cap. cum di
Probaturautem Nobilitas per Inſtrumentum(vulgé Wapen⸗
lecti,& ibi Panorm. extr. de donat c. cum inter, extr. de iudic. cap. licer rauſam, extr de probat. Borcbolt. conſ. 29 part. i.ur Jut. con. 3 49·/. 9 lib. 4. Surdus conſ. 19 2. uu. 13 Iib. z, manifeſta, manifeſtiſſima Ghſi I ult. verb. manifeſtum, C. de reb credit. Caval an. deciſ. 4 5. nu. 22.& deci ſeqnai 7⁵
Jjega.lib. 1. Decian. reſp. 72 nu. 4. vol. z. Galeat. conſ. 106. nu. 2. 6u alleg. vol. I. liquidas notoria probartio, Dec. reſp. 2.n/. 9 5 vol. I. Alex. conſ.119.1n/.[. vol. z. ita ut nonimmen-
tô nomineturA Baldo, Noli metangere, conſ. 249. circ fin. lib. 1. conſil 400.lür. Oram. dec. 4 5*nu.ꝰ cum ſed. 12 4. Verum, cum generaliter verum ſit poſſeſſionem per inſtrumentapto
bare conari fruſtra eſſe, i.prædia, 48 frde adquir. poſſ. Z achard er. de miſſm poſnu.432 Weſenb in par Fftor. de adquir poſſ.n 6 in fin Maſe. de probat. concl 1184. Bapt. Coſta m 7 8 mn. 5. Alb- Brun. conſ ud. 20 ·1/. 20 vol. 1. quod& in G enealogia nova, Menoch uun 7 32. nu. 25. cum ſeqd. 321 nu. 4. Cacher. conſ. 10. nu. I. G ſeqq.& literis inveſtiturarum verum eſt, Guid. Pap. dec. 415.2. 2 Cephal. conſ.4 58. n. 7. Cum ſeq. Menoch.&on,.40 2,R, 7.& conſ. 701. n. 14. lib. 8 Cothman. conſ. S6. um. 4A 1.Vol. 1. maximé ſivergant in pir- judicium tertii, Pruckman conſ. 2 2. nu. 1 3 7: Cum alleg. Weſenb conſ. z 1·n. 4 Wwicrali part. I. Molin. ad conſuet. Pariſ.tit. I.§ 5. u. I0. Quare ad probandam nobilitatemnon ſufficit, ut quis literas à Principen obilitatis causà impetratas proferat alioquine- rit Nobilitas è cera miniata,& papyro conſtans, ut loquar cum Hadr. lun. indtſorsi Batav⸗c. 19.Verſ. Ar apud Principes, ſed oportet; ut hæc tria concurrant. I. Cu nobilitas directe à majoribus deſcendat. 1I. Quod majores pro nobilibusut ti fuerint. III. Et quod ipſe talem ubiq; ſe geſſerit, Bon. de Curt. tr. Nobily 5enus Maſc. de probat. A. conel. 109 4 Chaſſ incatal glor. mund p. 8 conſid. 16.verſ.& idun Me eali. Cala tr. de mod artic,& prob. 8 gl. un.. 2 56.& feg. Franc. Mart. des, So nut
in fin. ¼. 2.
Nobilium ex cœlo delapſus, Pruckman. onſ. fonun auleaul
F 4., Tn
ad conſt. Hiſp. Iib. G. tit. 2 rubn
SII. u
¹
re6 wobdl 1 3
Mlu
1
Hhn adilldturselcoe 2 2
Waursuſuntluh
ala
.„ 7* 4 probat. Menoch. L,,e. reſump.60. per tot. Ma hee. 2. provat. concluſ. 1094. nul,, rur i Tms 7 ra—— 1. 141 J242. vol. 2. Cha n en urg. ru6. 4.510. text. Entre toutes autres gens nu. 1.& ſi deynm
. g ulDuat W
ez Kquücen. arabeuncnffeJulc uunerusteomer 16 38 nin scKRin. uo fu.,0.Re baltibendos ol‚ ſaa rb Gont rand quiconſul t herChronica la 10 Gutne gelunxul,Ie.z.. a 4 unl Cole Fmiennut ſin duliahſs ae. 3. cacheran con 6 ſglffucfen baüi kuit e
ſerauaturl.id
uaoßdem a.
Wi Tuncena.
astpuhli 6 adeNadid

9 um 1 mayan, 4 ſl. nhnn. 1 109a esgenoan. li ong
—
—
1 ſanh- 5 h tun Hözugn da emm anr Aun lan 1 ,1461p 4 3 an dan entumaler 6. 108 69 anda, ꝛu m ha iyrunn tnorm umni annſa9 anifeliilie 9uu aleg uln3 rirautm rGenſle
perinttm 4 niſa 1184.,ℳ9 1 ia oiales literisineile Menua untlſeg mſ 19 am nobldr- srrafan „Hukxna- encurrant 5 rouchi atr n 16 une” Menxdu
G 9
—
*
— —
6
2 orum,
D. Joſiæ Nolden. 44* II. 125. Per teſtes Nobiles, ſihaberi poſſunt, arg. 11:I1 5. E. defd. inſtr. Maſ i'probat. concl. 09 4. 1u. 12. Cabed. dec. 3 num. 1.& ſeqd part. z. Bertr. conſ. 302. 24 10.vo,4.ne quid falſitatis excogitet ur aliis teſtibus inductis, corruptis fortè pe- cunivel hee ſelee, ſun⸗ ſuſieangi in Nobilibus, per tex. in c. un. SItem, ꝛ. ver/. uturta, de not. feud. 2. F.j 8. Tiraa. de Nob. c. 20. n. 20. Menoch. lib. 6. preſ. 59. Gail. 1.“s/* 1017. J. dipio dec. Giren,: 8.lib. z. Pruckm. conſ. 2 nu. 3 30. ⁵ 2, Ces en 28 2.249. Buudul conao.² 38. vol.l. Burſat. con- 144-2. 17 lib. z. conſ. 3 20. /nu.;3 3. lib. 3 Cephal. 1n 2.num.; 5.lib. 3.& quidem regulariter per duos, arg.. un. 1de in veſtit. int. um e Taſal.. F. 26. c. un. in pr. quid ſit inveſtit. c. un.§ quod autem, in fin. de not. feud. ⁊. E llienim numerus teſtium expreſſus non eſt, duo ſufficiunt, l.ubi numerus, 12. fuuſib.ceſi teſtes 7 2. G3§ ubi numerus, quoniam pluralis locutio duobuscon- latke gleralu, 40 Ae R.Iin 6. arg.in illam, 217.§1-de S.I libertas, 17,83 A* naum teſ. ſzita 109. Fde 7.O. Rei gravitas& momentum ‚quod hic agitur, movit, alqlos,ut plures adhibendosvoluerint, arg. l. ult. verſ. cum enim, C. de ſaeicom. Petr. ViisNob.aiv. conl. 27.lir. b. Gor hofr. in prax. ci. lib.J. tit. 5. de ſtatu hom. ſed neceſſi- tem denobis faciant, qui conſultius id fururum damus. aum ul einee 8 Chione 14n doeumnenta in publicis archivis reperta, Job. nnann— Suttie,e 19. 3 E 4 Praci. 4u. 3:n. 2 3. Leph. Perez. de Lara hachanß se 3 6).. 3 1 43. rentacinq. Var. reſol. lih. z. reſol. S. de ſid. inſtr. .106 2. 54. Vos 3.00 er. conſ. 42. nu. 76.& ſeq. iis enim in antiquis credi- dur Niolde Paſſer. r. de privat, ſcript. lib.. qu. 6. tit. de libris Ch tas.1.Maithſa. das.B.n 5. 2a 3 e libris C ron, per tot. Gylman. dec. Mhas va1.Cacheran be,3e ,t dmef ner diſaie aeet, Herie Thomat 74l,G g1 tom. 3. arg I..f.de off conſſiul 1. Gu— 3./ 81.115.11. att. conſ. 636. Loquigroillis ſcribendis fuit deputatt hunz ſe eer et marime Anan. öhacclaſſem referuntur) libt nahe, N Eve.Sp.12.2 8O.4e, conſfeud. B, keas, Nlaſtard deprobat. concl. 28 vol M Lorieiſol,7e Cardendeg rimog. qu. 10. 2. 8.lib.J. Nu. joan. Gallicius con. z., aAaenreenſ. 1 I1 2.2. 6 2. cum ſea. Pacian. conſ. 20.71. 16nult ururat, on.402.n 11 20. 5ſn,n, 0 Part. 1. Rol. 4 Vall. oonſ 2. euimſanptis, nos quoq; fidem adhip 2 iebeuu Jun. conſ.41.:n. 8. vol. 1.Amajorib. ntuans aleg,87 Teiema, ibere debemus, P. Greg de conceſſ feud. g. 1.n. p. 5. nh n 7 Pb.1. Menoch anf an E2. L0) dea Jeid Panen, conſ. 6. n. 47. Gratus 118 19. 5/eg.lb.) I1 Mon— 224 anf 1. 2. 12§.Cauſ. Finar. Fab. Tur ret. onſ. rudm 1vel quod, 6. ver/ 2n enrte, Se) cen ſus, 10,f. deprobat l.in donationibus, Tinat crim 290." 8 G- 1, 4 2. Ae re ig.& ſumpt. fun. I. monimentoru, 6. C. eod. praſenm publica— 6 at us d. on]. 9. nu. 10. lib.. Menoch. conſ. 1 261.u. 1 3. 115. 13. leſane e aut! oritate facta, Tholoſ. lib. 47. Ontag. iur. d.10,2. 2. G ſeqa. ve- 3 us miminit liꝰb. 6. c. 29. III. Libri genethliaci, Stambuͤ Gail Hn..cumalleg. IV. Libri natales, G bri Stambüͤcher,an. tos ſdiliberos apud acta profiteb S, Seburtsbrieffe/ quibus olim parentes na- u737a8 Maſc. 4. o lis. w,uſ, m 4 J 2enro5ae fus. OA7, 77 4, z, 2 eklorentinos inter Nobiles ·671. apud Venetos, Menoch. li. 2. praſ. 51. 21 339 Gram das. 48. 5 6 adhucin uſu eſt. Quint. Mandoſ. in com. ad reg. can⸗ Javewal. Ss A2 C 8 us zels tabularia vocat Virgil. lib. 2. Georg. libros e 2 ruειν dicch utehue n Hauren olim in templo Saturni, quodinde L1V. 127.. 21 0.. 137 Per Matriculam Nobilium, arg h1.& 24C., de Primicer. Dec. reſp. 66. nn. ſ.
hihasje,

„. 5 — 3 ———— .——.. 5——— S
—
Wintzler
De ſtaru Nobilium Civili, eorumq́; privileglis,
nu. 5.ol 3. ita ut quaſi poſſeſſionè tribuat,& onus probandi in adverſarium trans- ferat, Joh. Garſias de Nobil Hiſp gl. 4./. 8 C& ſeq.& nu. ⁊. cum alleg. Gail. 1.b/ 21. nu.). de Collecl. 05/⁄9 nu. 9. G ſeq. Til. de benign deciſ Cam. ſnt. 2. eciſ. 4 Vot.1„u 15. Gylman tom.1,p. z. rit. 1 1·Vot. 4.21 1 4. G tom. 2, 5.1 vot. 7.:n. 4. Fab. de Anna conſie. nu. 17. Quemadmodum enim negativa poteſt probari ex apertura& inſpectione matriculæ, Br. Herculan ir. de proba d. negativ n. 168.& ſeq Nicol. de Paſſer tr. deyrin. ſcript. lib. 4. 9 3 Vultej conſ. Marp. 30:nu. 13 vol. z. Cravett conſ 38 nu.. vol. 1. E conſ 3 13:7. 5. vol. 1. Natta conſ 4 5.( 3. tom. 1. Cephal conſ. 2 50 nu. lib. 2. conſ. 6 31n. 179 ſeq. lib. 5. Ita multò magis probatur affirmativa, quod quis fit talis, Trentacinq. un
re ſol. lib. 2. reſol. 2 de fid. inſtr per tot. puta Status Imperii, Gail.1 0bſ. 2 1. num. 2. Fridtr
Mindan. lib. 2. de proceſſ. c. 67. nu. 4. Matth. Steph. dejus isd. lib. ⁊ † 1.6. 4.num. 37. Gylman dac. Cam. ½4. n. 1. lib. z. Gædd. in Reſbonſ.de Reſtit. Baron. Vallendar. nu. 2 11. Nic. Euerh jun. conſ. ⁊ 3. nu. ⁊ 4.& ſeq vol. 1. Studioſus, p. Gilken. in Auth. Habita, C. ue fil propaum n 7. Donell ibid. n 6. Alciat. 3 reg praf. 16. Cot hman reſp. Acad 14 nu.*3 E reſb 49 e tot. Civis, Maſcard. de probat. concl. 1297. Mercator, Azeved. ad conſt. Hiſp.lib. 2.1it. 16 n. 7. leg. 1. Chaſſ in Conſuet. Burg rub. 4.§1 text. ſi ellen eſt marchande, nu. 3. Miles,1an eo tempore, 4 2 Nf.de teſtam. mil. Cohorrtalis, l quicunque 10. C. de cohortal.l. 1. G. O
ommeat. Notarius; Menoch. lib. 2 †1 4ſ.78.um. I. Barbarius, 3. num. 56 de offic. prætor. Maſcard. d. concl. 1 297. Decian. reſp. 66. num
55. vol. 3. §. V. 128 per præſcriprionem immemo
8. conſid. 20. Azεv. ad conſt. Hiſt lib 6 tit. z. rub n. ii 3 6.7. Guttier. lib, 3. G 4 pracdt. O5/.14. nu 25. Maſcard d. probat. d. concl. 109 4,7. Somnium wirid. de pot ſec.& eccl. c. 116.n 2. Bon de Curt. de Nb..; n.1 32.um ſif tie enim habet vim privilegii, l. hoc jure, ductus, ff. de aq quotid. Mol. de Hiſp primox lia c. 6. n. 13. Garſ. de expen/.& melior. c. 9.2. 17 6/2a. Laur. SylvVan. de feud recogn qu'lit 27, Hier. A Laurent. dec. 128,/. 23 Cacher. dec. 29 n. 7. G dec. 30. n. 5. Mn reſp. 491110. cent. 1. Natta conſ 6 36 2 15. tom. vim conceſſionis à Principe fadæ, M 2,.t. 04,30 Gail. 1. 6b,21 1 5in fin H. Harim, pract. o5 t 46. 05/.2.7. 2. Rol. 2 Vall conſ. 66.4.40 lib. z. Cravett. con] 10. II. Pacian. con,. 20.n. 59.& ſeda lib. vim regii aſſenſus, Coth ephal. conſ ⁊6, 2. 3 1ib. 1. vim duorum vel trium teſſ C. de annal. æxcepr. Decian.*⁵˙. 4 5.7. 6 lib. 3. vim publici inſtrumenti, Mod. Piſtor. 00¹ li legitimé adquiſiti, M. Ant. de Amat dec. 16 9·AMs 26 KMeichſt dec Cam. 4 n. I18. fom 2 lib.2 Gabr. lib. conel. de praſeript. conel. Inum. 44 Everhelul conſ.9:/. 6.&&on] 4 1.2. 19 Fr. Becc conſ. So n. 10. Jsb. Philipp. Monſpell onſ.o 140 vim veritatis, Ruding. 5. 05. 76 n. 70. Camill. Borrell. conſ. 3 2.2.:6 Zaſ.conſ.16.n. 19 2. Laur. Sylvan. conſ. †9. 9 NattA conſ.44 6:/n. 1². tom. 2. Ita ut omnis uriſdicie regr. de jur. fiſc. lib. 6 rit. 8. Fab. de Anna conſ 60 nu. 7. Coler. conſ. 1. nu. 214 Ever ¹ 4 conſ. 60 G ſea. vol. 1 Pariſ. conſ. 16.n. 1 8. lib. 4. Alex conſ. 24. /2u.) 5. ſed. ib.z. emnf Regalia& Imperium; Myn 1.,06.30. dixtin lib.j. de Regal c. 5. nu. 136& ſar has de jurud. c. 23. nu.3 6.& ſeq lib 1 Balbuu tr. de præſeipt. 2,5.3 princ.. 6. nu. 13 Mar
jurisd p. 1.c. 32 nu. 16. Cravett de antiq temp. 4.7. 14:nu³ 201. Cep n conſ.1 5. zu. 44. Conſ. 16. nu. 22 19. 2 feuda, c. un. de praſcript. feud. inc extrao- 1uuns feud. c 9.u. 4. G n. 1I. lib. i. Chaſſ. in conſuet. Burg. rub. 3. 1,n. 16. Sourez com opin.n ſ
94. Menoc. conſ. z.. 32 1. Vo 1
446
rialem, Chaſſ.in catal. glor. munl«+
6. E ſeqq. Otalora de Nob. Hiſß part. 4.1 2.vol
man. conſ. 79 n. 7 2. vol. 2.0
12 n. 44.Vl. 1 vim titu
3 dummodo alia non obſtant, jaſin
Kium l
„al conſ.16,2,120
J 1. Rol.à Vall. con/ 3·n. 79. vol. 1.arma& inſignia, adl
7
4 1 nen mſi 1n buutar
fianrg. inun 114As aiſailhanſf d Nerxconmunern dun funhnn grnniz mie lo Otuur Rara- o Ofhe
aur vini.a9o haumr Nobils, tn nſcigtionb b ené Oulnadi NNru d’ Nehült. N derzzdin O dCtrvert en darum folla, ata rotum tertione lhtaſanſn uo Nulundae 3 erdäln„Jali agi n Jo. ulia lungrivun teunnranriqu en hn aa alaNobilibu d pſ ve anh. 57.
* eNorotietate
—
6 udiruahe

4 ä. drettnm. gai ah d 4 n 4 33 dnaanh ruta Kiuhes debaſna an ulg 2 eon 6)un lis Tanan J.anah „Au..I hh ua Cuiha a.1) 6ℳ, aſt.Rißhu näs nu,l Dhornalloh anonobſer veriun ih
incaulgen orade Jnh3 encl 1o M2.1 10n lde hißmn ie fusnnn Shu 2, Mh laula regiilti relriumd ent M 27.16 guul mnum ül lanelane 2äſanl omnüſt 12u alike „San 4136 9 1 9
—
lalanſun
ni arnun te
D. Joſiæ Nolden, 447
mund part.tunſid.;3 8. conel 47 L1m6 non præſeriptibilia iſto temporis ſuf- k boacquitantut, Sfeis9ndee on,,cne 3. Rol. 4 19 e ſ e,6hes Surd conſ. 1n16. Cacher-onſ.3 4,2. 44. Mande conſ 6 4*⁷ 91. Slvan. conſ. 591/. 9. Natt. conſ. 112,7.2.0 dueſ.44 5,n. 6. aſ.onſ. 70.2. 5. Vol. 3.
[VI. 129. Percommunem æſtimationem& reputationem patriæ, arg Lcum Sa3. Jltem, z in fin f.de inſtrum. leg. 11.§-. Fde flumin.l.fin, in fin. C ſi ſerv. aut libert. Chaſtin catal glor. mund.. 8 conſid. 1 6 E in conſuet. Burg. rubr. 4§. /. 12. Covar: lib. Nuae ſolc. 15 n. 10. Olivar Razzal dec. 207,5. 6& ſ tart 1 Gylman. dec. Cam. 27. nuhI. Farin dec. crim. lib. 290. nu. 3. Menoch. de A. TQraſ.s 7,2.4 G conſ. 7 19.1y/. 6. M enim præfumitur Nobilis, quem vulgus& communis hominum æſtimatie lenreputat,& in inſcriptionibus Nobilem appellat: Azev ad conſt. H%i 5. 6. git. 1nnu.nu.1 18. G ſeqa. Otalora de Nob. Hiſp. p. 3. c. 7 per tot. Guttierr. d J. 14 rad. qu. 116,5,G ſega. Tiraq. de Nobil. c. 10,/. 6. Maſcard. d. probat. d. concl. 1094. nu. 8. Guido Dqpedue 38 nu. 2 lit. c. Seraphin Oli var. deciſ. 70 part. I. Decian reſp 6 num. 69. Vol.. Cauan con. 8, nu. 13. Cra vert. conſ. 549·1/. 8. part. 3. Cephal. con] 61 5. nu. 60.& ſe—. lib. †. Sequamjis verborum folia, ut ad rem loquitur Bertrand. conſ. 46 num. 2. vo⁵. 4. ſeu larpeuræeille privatorum tertio non præjudicent, Gylman. in ſymphor. ſupplic. m. 4. Sn 30 n. 104. Caſtrenſ conſ. 2 2./. 4.16 2. Tituli enim(dem Edleu vnd Veſten /) nulloconſtant pretio, Ruland. de commiſſ part. 1. lib. 5.c.. /. 2. lit k. actusq́; amicitiæ pollellonem non tribuunt, Bald. in I. I.& Poc interdicto, ff. de itin. adtuq́; priv Paris de- Nattr deremil lib. 7. J. 1 u. z0. ubi ait, quod tales aſſertiones, quando quis vocatur Nobi- layeſtareſe mendoſæ, arg.!. ſi privarus, 17.§ 1 ff. qui& à quib manumiſſ. Fallirtamen, ſlaſcnptioneshabeanturantiquæ, Felin. in c. cum cauſam, n 2.& ſeqa ext. de probat. Neenh aunſtz.·. 27. conſ.13. n. 27. conſ. 34 n. 74. 6 /*⁴2.᷑ Gœda. in Reſp jur de Baran. Val- manz orpreſertim ſi à Nobilibus apellanrur conſanguinei, Grat. onſ. 9.n.19. lib.J. lenachammſ 1261 n. 15.115 13.pſi verò cum Nobilibus affinitatem contrahant Farin. laanm 190,9 3. Dec. reſp. 26./. 3. Crav. conſ.9§2.n. 2. vol. 2.
VII 130. Der Notorietatem& Evidentiam, Arze ab Otalor. de Nob EH ½. p. 2. nzo canel 6. Axev. ad conſt Hi. lib 6.:. 2. rub. nu 196.& ſe*2. Guttierr lib.; G 4. hral auuſ 4 num. 100.& ſeo& quæſt ſeq. per tot. Nam quando alicujus nobilitas manikelaelh alia demonſtrationenon indiget, Bon. de Curt tr. Nob. p 4. n. 3 6. arg. l. anpunm Ia in pr. ibiq; gl in verb manifeſtum, ff de act. empt fruſtra enim fit rei demõ- lrretemonltratio„l. 1§ſi quis, 3 ff. de dot praleg. arg. l. conrinuus, 7§ 2. in fin. ff. de V. Onanikelte probatio, arg c. cum evidentia,? de accuſ.c. 3. de teſt. cog. l.ſi Vero, 5.§1. f uuuaan lcum tale, falſa,ide cond 2 demonſt. Appellatur auté notorius No-
1s duiſine ulla populi contradictione talis reputatur, P. Friz. de Nob. concl. 27. 1lit. heenOrhe a cohab cler.& mul. vel talis declaratus eſt per ſententiam, que bnn amñ 3 5 icatam, Guttierr. d. 4u. 14 nu 101. arg.l. ingenuum, ꝛ5. in pr ſfde ſtat. Ja. Ayrer. in proceſſ. Hiſt. c. 7. 5ſ. 1.2. 40.& ſeg. In Hinc quamvisres inter alios acta& judicata aliis non noceart, x.². C. res
tutal glyr.
4uh ſucmnu ep, 63: in pr. ſf de re jud. l. Claudiias, 16. in fin ff qui pot. in pign. l. Modeſii-
A s, 4.. 4 8 cfa⸗ Except. ILucius, 21. ff. de his qui not. infam cum concordantibus. Quod ſi njudicio nobilitatis abfq; colluſione, per l. 1. ſ.de jur. annul. l.I.& 2. fj. de col-
lu wanun eetg..C. eod.I.3 r ge pravar.! ſiperluſorio, 1 4, ff.de appell.l. 3. Spen. ſ.de lib hom. ex-
38 ulgui 9
1 enp 9„.. 1 7 2„ 6 4. 1ui, z0,§3 Fdejurej, cum juſto contradictore, cujus principaliter intereſt, Lll ſuſce-

443 De ſlatu Nobilium Civili, eorumq́ privilegiis, fuſcepto,lcum non, 3 fde colluſ. deteg. qui repudiantis, 7 ff de inoff teſtam. I. Sii quis ex his, ff de lib. agnoſc. quis Nobilis pronuncietur, ea ſententia non tantum interper- fonas litigantes,ſed etiam inter omnes jus facit, Frraq. de Nob. c. 37.u. z.& ſeqq. Niel. diſp. feud. ult. ih. 2.lit. b Aut. Fab in Cod. lib. ↄ.tit. 2 9. defn. 12. n. 6. Affl. lib 2. con i. Regni rub. 3 1.4. 17„.16. Vinc. de Franch. dec.5 2 3. 2.17.& ſeqJ. petr. Caball. conſ. 1 2 9.n. 6.·v9l. 2. Er omnibus ejuſdem familiæ prodeſt, arg. 1 ſi quis, C. de natural. lib. Nov. 117,cap n in fin. Ileph. Perez. de Lara tr. de Anniv.& Capell. lib. 2.7.4: /. 18. Reyger. in theſaur jm. Derb. Nobilitas, nu. 17. tom. 2. Fab. de Anna conſ. 8.nu. 71. quoniam hoc fingulariterin cauſa ſtatus receptum, ut res judicata pro veritate habeatur. Duaren. in com al iuiſ de re jud. adl.ps, pen. prælect, 4. Camman. de jur. Maſ diſp. 4·n.3 7. Diſ. Beſold. lib.j polt.
c. 1 1.§ 7. /. 72. 132. lis agnatis ejusdem familiæ no cet? Tiraquella de Nobil.. 37:/ 2. 14. ubia Anchor. con. 3 36. poft pr. affirmat, Nos proptet favorem nobilitatis negamus, cum Mieres de Major part. 2./. 10 Fab. de Anna con.17,n. 2 5.& conſ. 89 per tot. arg.l denun. ciaſſe, Scum quaritur, ffde adult. l. 1. de liberal. cauſ. c. lator. de re jud. cum enim ſentẽ⸗ ria fitſtricti juris, Enges Rechtens/ Gail. 1.05/,117. num. I Erſeq: Ca vagn der. 6nt 22 lib 2. Vine Caroo. dec. 1 36 num. 2. Meichſn dec. Cam. 7 nu.. tom. 3: Patian. con/ zd. 21. 33 Vephal conſ. 45 8n 3 4. lib. 4. Narta conſ. 47 3:n1 6. 5.tom. E er J.1. C.† plur. un, ent Paulus, de jud. regulariter aliis, contra quos non eſt Formatus proceſſus, nonpte- judicat l. epe, 3 NRde re jud. W eſenb. in pa r. ftor. de re jud.. 8 Jacob. de§. Georg.tr faun
2g. Pet.
4 qparentibus,n 14. Emer. à Rosbach in proceſſ. ci v. rit. 41.3. 21.& ſeg.
Verb.& cum a 8 §IIX. 133 Per famã, Chaſſ in catal glor. mund. p. 8 conſid. 16. Maſc. de prob euna. de mouo art. in gl. un§z. n. ſs E ſeng.
1094:17. 11. Guttierr. d 4u. 14.7. 33. Marcell. Cala Cabed. dec. 731u. 15 art. 2. G. Pap. dec. 3 87.2. 2. Fr. March dec. 805. 2. 5. 2. Farin- lh.l. prux. crim q.47,1½ 101.10 6.& conſ.crim. 315· n. 4. Dec. reſp. 21./. 75§. Vol. 1. Bertr. con Ilz. n. 2. vol. 3. † 2. Menoch. conſ. 1z61.2.10 lib. 12.ita ut conſtituat aliquem in poſſeſſione nobilitatis, onusq́; probandi in adverfarium transferat, Alex. con/ſ 90.JN.5 Vol. 14G Lſi mater, C. ue ſtat. defunl.².⁊z C. ſi ſervus ad Decur. aſpir.In antic uis enim memoriam excedentibus fama plenè ac ſufficienter probat, Fr. Hercul. de prob negasin. 09 Bin. de Monte tr. fin regund. c. 55. 2.11& ſe. Farin. d. qu. 47: nu. 106. Cum alleg. daccunde jud. c.9./. 106.110.&e ſeq. lib. 2. Cylman. dec. Cam. 15:/. 33 Iib. 14Cacher. con,. 1.2.84. 4 qq. Monald. conj.7 O. nu. 77. vol. 1.probation es Reviores admirtuntur, a ſiſeruus 27.§inquite ff ad L. Aquil. Gail. 2.26/. 149 n. 9. Okv. Razxal dec. 43 1.11/. 2.G des. 46 9. 1. Dec. reſp. 7.7. 40. vol. 3. ſufficitq́; probatio per indicia& conjecturas, arg:s un cauſam, qe probat.!. cenſus, 10. Ffde probat. M enocb. de A. I. Qlib. 2. Cent. 2.caſ. 111.1.20 ſeaq. Matth. deA dec. 1 3,/. 6 4. Vultej conf. Marp. 16 nu. 52 Vol. 1 Lixt onſ Marj.II 27. vol 2. Jaſ. conſ. 1 28 n 4+ Vol. 1. 3 §1X. 134. Per actus Majorum quaſi poſſeſſorios; arg. c. uã§3 ver ſimile pat. tenend. Bon. de Curt tr. Nob. 6. num. 9:Chaſſ. in catal glor. mund.ép. 8 evnßd.16N. Marc: der. Delph. 80 5. u. 4. in f p. 2. Curt. Sen. con). 1 9 n. 10. Verſ Ex tumen, ad minimum trinos, Bart in 1.1. Mde itin. auluq; priv. Gylman. in ſymph. tom. 4 †: Vot. 3 0.nu. 110 3 ſædq. Everhard conſ. 17./ 1 0. Veſenb conſ. 2 0.. 6. puta quan do qeis probat daßſi ne Linberꝛnvñ Vorfahren/ owolals andere Adelsgeno ſſen/ auff die Ritterſyie
vnd angeſetzte Landtaͤge beſchrieben worden: Gustierr, a406 3, Ge4LradTtn
An veròô definirio quæſtionis ſtatus, quando Anis declaraeur enoht 1
—
ans⸗ ithan puunnläa, 0 dufenngjr drunennutm a fallälrain 1 Nceutiualus ai funun coi Uurlun käuiln an olelione on e7 A4 Int Nan Pun inſ arteririun,G⸗ 11o Afaran nl. ur dumtamäiſ tüoneteptob an 1.G eg h
C4 ..
a lcjunäka. b 1
bgun Untetdur
nfa.. Ne17a.36 G hep e en. arain fa. We sdatronatus

b
ni rmrün ant Oſn Nh leeſuzan d.Nn n. Vger utna doclugit iren mema
dilkeßlc
6
EAa,
4 6 tatisneon hermea ad.cumenn Cauuga m. zikaum
decſantee
k1.Crhhlan
proceliun 3§en 41.2,u,6% 6.Kaſtbn kun ſunſ 17. 11n vol Ben quemin n o vis euimr- aheargaan tun aliiu dach runtor 3 11165 onjetturse nn1 List 3
34G1n
——
undKih .1,Ull ſen qesfade dufdie dü nati
D. Joſiæ Nolden. 449 17,7. 3. Serapb dec. 207.n. 3. G ſeag.& dec. 3 5 5. 5 part. 1. Farin. Aec. erim. 190,n„. Decian?! 25 66.n. Jo.& ſeqq. vol. 3. Fab. de Anna conſ. 80. /. 5. Licet enim ver- balis reputatio parum operetur, lin& pen ff ad municip l. ſi vero, 1 2z. cum quidam, ff. mandati, realis tamen multum operatur; l. ſer vis urbanis, 8 1. I.delagat. 3 l. ſed ſi,ſf. de uf ſeli quis frad SC. Matedon Bertr. conſ. 2.n. 1 1. vol. 3. 1.& quamyvis non ſemper rem in vero eſſe conſtituat, I. Modeſtinus ff. de muner. G hon.l. apud, 4.§ ſi quis, f 44 Ao¹. malexctpt ſiis qui, ffde tutor. co nſtituit tamen in quadam quaſi poſſeſſione talis ju- 1811,Sulianus. non Epiſtolis, l. non nudis, C. de probat. Berer. con. 313.2. 1. Vol. 3. part. alquaſtautem poſſeſſione conſtitutionem, habet intentionem ſuam fundatam. Pusdtyrobat. lib. 2.6. 26.7.14. Knich. de Sax nan prov. jter. verb. Ducum, c. 2 z 1 50. El- han Taunin conſ. 1.n. 9. Ruin. conſ.5 1.2. 1 8. lib. 1.& contrarii probationem transfert ntubantem, ſeuadverſarium, Gail. de Arreſt mmp. c. 7. n 3. Frid. de Solis tr. de bon. conſt. unn auqu.q. 26 ⁷. 10. Marant. in. is poteſt, 2.2 7 5 2e adqu. har. Menoh. lib. 2. controv. 11n.10. E per tot. dum tamẽ iſta quaſi poſſeſſio ſit conſtans, inviolata, incõcuſſa, helpe contradictione& reprobatione, Jaſ. in l. naturaliter& nibil, n. 108. ff. de adqu. hn Guntierr. 4,q.14:n. 8 2.& eg. Barb. conſ.9. n. 8.lib. 2.
ſens& 4u.
CAbu8ur XV. Detribus Adjundtis. De Inſigniis, Divitils,& Antiqui- tate Nobilium.
Jl. 335. Inſignia interdum in ſtatu civili ſuperioritatis, dominii& poſſeſſio- uis,qui lberrate, I.ſin. ff. de op. lib. Hier. de Menre in fin. regund c. 17 5. /. 5. Benev. Stra- thainde mercatur, part. 2. nu. 8⁰.& 7 8. Knich. c. 14. Eneyclop per tor. Chaſſ. in catal glor. nanp.l. oncl 1 5. Chopp. de legib. Andium, lib. 2. p.. c. 1.tit. 4. uu.. Freccia lib. 2. de au- tler Baron. 47. nu, 2. cire. n. Weſenb. conſ. 2 1 uu 68. in pr. Peregr. conſ. 7 5. u. 3. lib. r. lnkceleſaperôjuris Patronatus ſunt ſymbola: Maſcard. de probas. concl 9 5 8. nu. z. Oiul. Crav. de anziq. temp,p. 1§8. n. 1 2. ſeq Valaſc. tr. de jur. Emphyt q. 9.n. 2 8. eah praſ. 30 n 31,& 2 pra.59.2. 2. Serath Oliv. dec. 6, 2.7. 2 ⁰. 1. Interdum ſunt
lgultatis, quibus quis præfulget, indicia, ut conſtar exl fin. ſf. de off. proconſ. cap. in ho- mim ikaucl Ey uſt u pall. c. an: iqua, de priv.& excel/ prælat. Petr. Gilken in Auth. Quas 48,0d88. Eccleſ.c. 9.n. 5e. Interdum juris Majoratus, ut in Hiſpania,& Gallia, ſi- Gnalus Molin de Hiſß. primog. c. 5./. 3 4. lib. 1. Tiraq. de jur, primog. in præfat n. 134. G T641 Guid. Pap. dec 467 2. 2. Curt. Sen, con, 76. n. 4. Menoch. conf. 1006. n.I.ci alleg. itn Sem 16 1. n 9. lib. 13. Nobis verò inſigniaſunt hieroglyphica, breviter& vnymäiosefactum egregium, demonſtranti Rgno proportionàtum, ſi gnificätia, nuh,4de rep. C.6. De qaibus Chaſſ. in catal glor. mund part. i. conſid. 38 concl. 61.& ese Grar 1ê. 2. Aiſtept for. c.3 1 9.. 26&rſeq. Et conceduntur eam ob cauſam, ut ex „ aliis præſtare appargat, Vultej lib. I juripr. Rom.e. 6„. 18. Qub ergo im ſie 8 Ernobilſora,e majorem prælationem conciliant; Chaſſ. in catal glor. mund. 6* 409 38. Deæ.reſp. 19.n. 140. vol. 3. Purpur. conſ. 540. Ru. 17. quamyvis difficilis a.pum. 19. lum nobiliora exiſtant, Kichen de Sax. non prov jur. verb. Ducum, e,
Lll 3 136. Sunt

1
34 1 4 9 4 5 De ſtatu Nobilium Civili, eorumq́ privilegiis, 136. Sunt autem in ſignia triplicis generis. Quæxdam I. Privatorum Ead vel Nobilium, vel popularium, Bart. tr. de Inſign.& arm. Chaſſ. in catal. i. conſu.18 concl. 14. Nobiles habent ea vel antiquiſſima præd ecefſo rum proſapiâ, Guttierr. libz
&& 4 pradl. qu. 16. num 42. velex noviſſima Princip conferaunt, ſolent unà conferre inſignia, Somnium viridar de poteſt. ſec. E& Eecl.c.119 „. I. Felix Malleol. in Dialog. de nob.& ruſt. c. 29. Cha.d. conſid.3 8. concl. ⁊7. quæ tamen per ſe nec Nobilem, Gylman. in ſymph tom 4 part. 1. vor. 3 0.7.9 7.& ſen*d. Petr Fiud Nob. ei v. concl. 29. lit. a. ubi alleg. Reſponſ. Thom. Horneri de Nobil.§ Aber ſo einem von Reyſer/ multò minus Statum Imperii faciunt, Ad vocati Brunſwicenſ in Brauh ſchweig. Hiſtor. Haͤndeln/ part. ⁊ fol. 867. Quod fi ulrimus familiæ moriatur, Inli gnia franguntur,& ſimul cum eo ſepeliuntur, Ruding. cent. 5. b.46. Cum autemer Katuis& imaginibus forma nobilitatis conſervetur, Roch. Lucenſ. tr. de inſign famil lib. 1. conſervatio familiæ præſumitur, ubi teſtator man dat arma ſua, ſtemmataque
450
portari Steph. Grat. lib. 2. Aiſcept, for c. 28 8 nu. ⁊6 Ripa in lcenturio, n. 16z fdevulgG
pup. Melch. Palaez de majorat p. 2.7. 4 illat. 8.& ꝗ. 8· Boer. dec. 146. /. 6 Lud. Morott. reſt.
SO. n. 20. Pariſ. conſ. 8. n. 28. Cum ſeq. vol. 2 Curt. Iun. conſ. II. 12. Ceph. conſ. 9 6.1.21.0 2511. 70. vol. 2. conſ 89.. 50. lib. 5 Burſ.conſ. 22 8. n. 14. Conſ. 264./.. 2. lib. 3. An hæres tenetur aſſumere nomen, ſi turpe ſit? Negat Bertazz. con] 76.n. 19.&n ſeq arg Ifads 6 5.§ ſi vero, Iſed ſciendum, 10 in fin ad S C. Trebell. Aquo recté diſſentire videtun Teſſaur. dec. Pedem. 270.. 16.& per tot.
37. III. Quærdam Infignia ſunt dignitatis, ut ſagmina Legatorum, iim. fum, 8.§ 1 f.de rer. divi. Kirchn. de Legat. lib. 1.c. 7.2. 51& Schoͤnborn/ uz. c. 27. Gondiſſ. Villadieg. de legat... 10 arr. 2 faſces Proconſulum, J. 1. G lraam. ſules, 1 4 ff de off roconſ. Got hofr in not. adl. 1 ffde poſtul. Mitra& tiara Epiſcoporum, Crux& palliumArchi- Epiſcoporum, tex. inc. cum ſis, ext. de auth.& uſ pall. de quibus
& ſimilib us Chaſſ. d. tr. conſid. 3 8. concl. 3.& ε 138. III. Quædam deniq; funt ſingularis dignitatis, ut Impp Regum Piin. cipum, Ren de Curs. ir. Noë. 3 n. 170.7 iraq de Nob. c. 6.n. 13. Somnium viriu dtuneſ ſecul.& Eceleſ.c. 1 35 uu. 2. Sic Impp. Romanorum inſignia ſuntAquila nigrabiceps, in campo aureo Regum KRomanorum Aquila ſimplex„Marqu. Freher: in not. ad Petr. de Andlo lib 2. c. 5.de Rom Imp.& de Orig. Balat. lib. 1. c. 15 Caſialqd. tr. de Imper 4.89 20 tot. Lax ius lib.. c. 6. de Rom. Imp. Ioh. Dauth tr. de teſtam. u. 1 69. Regum Galliæ trial- lia in campo azureo, quæ ipſis divinitus transmiſſa, Chaſſ. in catal glor A conſia.t concl. 1 5. G 17. E part. 5. conſid. 31. Joh. de Selva, tr. de benef. in a. part. q. 23,7. 6. Neve conſ 12: inter eonſ. feud. Bruni. Regum Angliæ tres leones,& à tempore Eduardi III. tria lilia ob prætenſionem Galliæ, Joh- Sleid. in præf'ad hiſtor- Camin Nicol Betſind paci famil. illuſtr c.. Regum Poloniæ Aquila alba coronata expanſis al
roſtro, Cromer. lib. 1 6. de geſt. Polonor. Regum Bohemiæ leo rubeus bifurcatæ cauda
in elypeo albi coloris, Fne Sylvc. 24. Hiſtor Bobem. Paul- Lang' in Chren. Citien'ii
Anno 1086. Gc. Quorum inſignium violatores, ſicut olim violarorſtatuæ ac imagt
nis Principis, I. qui ſiatuas, s. I. ſe fin. ibiq; Gothofi f L. Jul. Maj. Farin part. z oper.Inm.
qu. 113./. 49.& ſeqq. Bocer trde crim. Ma) eſt. c. 2. n. 5 5& ſeqq⸗ Caſtald. d4 Im 2ut,
nu. 9. tenentur pœnâ læſæ Majeſtatis, Chaſſin catal glor mund. d. conſi- 38 con⸗ 4 Arma enim in locum imaginum ſurrogata ſunt, Weſenb. in pur Ftor. dt jur arne
* 6 5 S ⸗ 9 ⸗ O⸗ aul. n. 4. Hipp. à Collib. in Nobili, reg 19. Surrogatum autem ſapit naturam ſuiſum oat A 5
um gratia, qui Nobilitatem dum
uar ſefee
is inhiante
1 ,11 5„ 191
Marc'h O1— rannboblberun b lärrales Kbom
bmamäinlgnn anliru maum; dal Cüfanien anacitaftanden Keuingm mnum. unc47.1AO ſu 97 G egg das krpoKintg daa Gunn uuannulu ſgn⸗ orum preſen nit, Den. deCu
Nisa 17 Ch Nan con. brrälll Neg emljurelig ün cuilam drleernocDiſh tülmlmperic lüwisurlam, madus,qua i lc uisc darlelawilig: dallaſeſtatis ede obilis,z
1
— —
—
teenſ 0o rum crimin anl Ane 3 uunsſus ſumt aa, 6 asul J.
Kenäie
hetltausi
=E

t 3 ll, dr
lfätornn, aalhlan
nane zeſ.
— gatilß tum, de¹
D. Joſiæ Nolden. 451
big Jaſſf. ſi quiscaut, ſiſt. 28.§ 1. dejurej. l. 1.§10. Verſ. num i ſ ſi quis ſib. Eberh. i Middolb in top. loc. 122. Ant. Gabr. l.6:tit. de R.. concl. 2. per tot. Moller.
zhizn g3. mefkr. 41.7. 1. rſeg. Maſtrill. dec.;6 nu. 6. G ſead. Cothm. conſ. 9 5. G ſd. vol. 2. Nodiltna Cohenſes„.n. 1. Er ſeqg Ern. O1.& ſeqa. lib. 1.
ſe. nn
139. Anomnibus liberum fingere ſibi arma vel inſignia: Quemadmodum
mli un nominainventa ſunt ad res& homines dignoſcendos, l. ad recognoſcendos, 10. C de Slatinn inm manum.. Labeo, 7.S. ff de ſupell leg Viquidem, 29. Inſt. de legat, Menoch lib. 3 praſ.
Abarhtm vuaſi l marann, 46.(unan n nui alua, derne , 16 fh 6. Tul b ph anlunn n. I2a Glan
Ediſſeuun
aleganm Schonbon ulum 16 tiara Pyide
?rſtalt
—
Inpper
miun unt Aquikanie Fraher nnul dn ulnen Regum Gaeu- atal galui hant7ud mpote had anin nd rpanſöu eusbifllen nCmn lix arorſutpru-
— ——
* 6
1
1
—
1
rrunten t
caſtuuan,
duuliin
„fur dy umf
itna
een9
te ter ut. ita etiam arma& inſignia adinventa ſunt ad cogno ſcen das fam lias, quia erlenum cognoſcitur ſignatum, tex. in 1.1 Ss. rde adil. edict. quod ſt, 14.81 Fae pe- ne bhum rei vend. l. z. C. de fabricenſ. Guil de Monferrat er. de ſucceſſ Reg dub 2. nu 20. dumg Sed nomina citra fraudem licet omnibus aſſumere ad plaeitum, l.un. O. dæ mut um 10: C. de ingen. manum: ſi quis, 4 f de legat. I. ¹ falſi, 1 3. ad E Corn. de falſ. Theh b. J6 hnrugm. jur. c. 4.2. 1 Menoch. de A. l. Rlib. z. cent. 4. caſ. 3 18.2. 2. Farin. o- ngin yarr 6.7.150 h. 37.& ſeqa. Franc. Marc. dec. 211. /. 3. Caſar. Barz. dec. 2. /. 47. Danp 17„.9. vol. 3. Ergo& infignia, Bart. er. de arm.&y inſign. Somnium viridar. de petſit G Eccl.c. 12 5.z. 3. Guttierr. lib. z. G 4 pract qu. 16 nu. 109 Kirchn de legat. c 8. n. dSh uht idem ait de annulis ſignatoriis, Aenoch. conſ. 126 1. n. 5.& ſ†᷑ lib. 13. mo. doinprejudicium aliorum præſertim Nobilium, inſignia mit offenem Schildt vnd Heln iatactarelinquãt, Bon. de Curt, tr. Nob p 3./n. 163. ꝙ 17 2. G. Schoͤnborn/ 15. 1. hleio Traq de Nob.6./. 17. Chaſl d. conſid 3 8. concl. 23. 28. Lud. Morott. reſp 46,n/. Zaſeun217. 9. lib. 1. Natt. conſ. 6 7 3.n.3 7. tom. 4. Pfeil cenſ. 19 7. n. 2. Gn. 22.Ceut.. auodetiam lege Henrici III. Regis Galliæ, præterquam Nobilibus veritum, Beain. W„de Repub.c.8. ne ſimili jure ligentur cum eo, quẽ eõcompulerat ambirio ut fin- geretlbiloco inſignium Aquilam,& Urſam catenàâ columnæ allegatum; In quem Vonikaciustr de furt. licet hoc Diſtichon, Redde Aquilam Imperio, Collumnis redde columnam, Urſinis urſam, ſola catena tua eſt:
inngensnilfore ei venuſtius, quàm catena gutturi ejus injicienda.
110. Quid veròô, ſi quis contra hanc prohibitionem Nobilem ſe fingat,& anenjälclam antiquæ familiæ aſſumat: Tiraquella de Nobil. c. 1 3.1 I. putat, quod ſmaliridatin crimen Majeſtatis, per rx. in l..f ad L. Jul. Mafeſt. At cum ex ſola ver- balſtlanuncupatione nobilis, abſq́; occupatione juriſdictionis crimen illud non ntatur, Vinc. Honded. conſ. 100, nu. 7 7. Vol. 2. arg L. 3. in fin ff adl Jul. Maj. melius lo- Quutiſant,qui eostantum criminis falſi reos dixerunt, l eos, 27.§ fin.l faſſi, 1 3. ff. de
ſaſtlig Wapenb in par.n. 8. Bon. de Curt. tr. Nob part. 3. n. 16 5. Azev. ad conſt. Hip. lib.
d tun. 1 7 0.* 3 4„ 1e11,kg,9.n. 1. Chaſſ. in conſuet. Burg: tit. des enfens de pluſisurs licz rub. 4§4. n. 10.
G. 1..— Pay dt.39. au. z2 in not. Farin. conſ. crim. 74 n. 8. lib. I. Thoming. conſ. 4 7. nu 20. vol. 1.
Punn jun enſ. 4..4 vol. I.
enimno 1.. r 1, alnt de nobilitatis ſubſtantia& directé nobilitent, Tiraq de Nob. c. 3. n. 13.
Sssggesn Put.i. de re mil lib. 7. q. 1en 1.05† 29. Lanfranch. tr. utrum praferend. ſit Milesmu. j4. ſeqq. Somnium viridar. de poteſt ſecul.& Eæcleſ.c. 12 3. nu. 4
629 Ceſar. Bar— Barz. dee.„„.,:7. 1 teenim 129. /. 34. ui ait, quod non ſequatur: Dives eſt: ergo Nobilis, qua-
di. 4 3 4... 7 8... 7 Vitiarum à dignitate diſtinguitur, perl. humilem, C de inceſt. nupt l. nobi-
Vres, C. de co——. mmert. c. ſuper eo, extr. de teſtib. c. ſigniftcantibus, de of deleg ad exiſtentiam LII;
3 tamen:
——
—
—— 24 ————————— ——— 8—————— —————————— ——————— 4 ——— e. kr— ——— 3———————— ———8ͤ——— 4——————E———*——— 3. 2 —————— 4 n . 4 E * 4 2 5—— 5 8 4. — 3* 4— 3
1. 141. Secundé, Magnum ornamentum Nobilitatis ſunt Divitiæ, licet
—

482 tamen ejuſdem multum conducunt, vant, Cavagn. dec. 1.n. 54.lib. z. vol. 1. Menoch. conſ. 126:2 28. vol. 2. lib 4. Jaſ.conſ. 41.8. 27. vol. 2 con. 13 con. 13 m. 5 vol.. præſertim ſi magnæ l2. in fin. C. deprad. Decur. l. reſcripto, 6 in pr juriud. lib. Gigas conſ. 70 1/ 51. Or
2.5. 1.c.. memb. 1. n.;/8. Guid. Papæ
14². de Imp. mil. delig. ẽ. 6. ncip. conſ 615.n. 1 37. lib. ſ. qua
Snos igitur Knich. de Sax. non provi jur. verb. D
te illuſtrioribus leges præſoribit,
De Anti- quitate.
6. tit. I. Weſenb. conſ.5 12./, 58. Narta nſ. 638.2.11 E conſ. 63 7en.
tur nobilior, quõ nobilius
dic. Dux,n. 8. Marzar. conſ. 26. /. Gallia conſ. a6. n. 40 Mod. Piſtor dimus, quod aſſeverat Jaſon inl. rat. real. c. 1 1.7. 291.
Comes ſine comitatu, Eques ſine equo, in ordine§. Benedicti, Canonicus ſine præ
chorum ſunt nulla tenentes,& Equites in herba,
Comes, n.3 4. Intrigiol qu feud. 8. n. 85 Gomez tr. degrat n. 3. Gratian. lib.. diſcept
phila. de grat.& Expeci.·rub. competenti, Gylman. lib. 2. dec. Cam. 772. mo denominari queat Dux, c. I quis dic. Dux, 2. F. I0. Guerr. Piſo de Caraxz. tr. de princ 4.6 5. ſeqa. Menoch de A. J. Qcaſ.68.2. 54 tanquam ſides fine operibus, Tirad. rub. de dominat. domin gl. 2. h. à*⁷πℳ.;
602. n. 66 um ſedd. § III. 143.
Soc. jun. conſ. 69:n 3.lib. 3. Alex. conſ. 5 3./. 5.
ipſa tamen nõ eſt numerus, arg. l. ſi quis, 10 in fin ſ. de adqup uidem nobilitatis, Nob definiebant, uide ſupra concl.z. lu
Romani novum hominem principium q
cebant, Filium autem novihominis Nobilem licet hodié non obrineant, A Cæſarea enim Maje
ſtatim ſuum poſſefſorem nobilitare ſupra c. 7.§I. nu. I. diximus, argumentum eorum, quæ
ſ quamvis efficiatur libertininon m enui vocantur,
Civili non inſubtiliter contra diſputari,
conditione ſancita ſunt. Nam I. Manumi tamen ſunt ingenui, Poſteri enim ex iis progeniti, ing
av. conſ.9 8 2. 7. 37.tom. Qua ratione Nobilis data paritate eõ nobilior, Divitiis, n. 1.& ſeqq. Peregr. conſ. até illuſtrioribus& nobilioribus præeſt, Now. 15
Scipio Amm habet ſubjectum, Capyc. deco 27.4.
nitate ſubditorum dignitatis præeminentia dignoſcatur 2 1.6 3, cum ſeq. Fab. Tur re
conſ. 5 1. nu. 3 id quod apu Knich. de Sax. non prov jur. Hat. lib. 2.c. 36./. 4 Cavalc. dec. 20. 2. 26, Paut. 2. Zaſ.
Tertiò; Utlineæ caput n
6.
Lud. de Caſannat. conſ. 56.n. 3 pruckm. conſ. 3 2. nu. 70. lib. 1 Surd. conſ. 438,7. 2. 3. /. 13 /vol. 4 Natt. conſ. 675.n. 1 1. tom. 4. Monali & inveteratæ, arg. l. ad ſubeunda, 46. C. de Decun ffde muner. Nov. 1 in pr. Matth Steyhd conſ. 17 ·/. 1. Dec. conſ. 6 6.. 4l.lib.3. Hin
De ſtatu Nobilium Civili, eorumq́ poteſtate, nimirum decus nobilitatis augent,& conſcr. 3. Curt. Sen conſ.9.n.i8.
quantò ditior, Ceyal
3:„ 3.& ſeq. lib. 2, Cephal
in prafu
ucum, c. i. nu. 27. Scotus reſp.2 8.n. 87*I
0. n. 14. in fin. Ceph d. conſ. 6 1 5.2. 13 14.·in ſin. quant
6. Vol. 1.
2
.lib. Nevixz. inter con/ Bran. 6 ſplendore& nobilita jrat. lib... diſc. Polit. c. 8. eoq́; eriſtima. 23 in addit. Cum exd. Marth. de Afflict 1it. 2us t sonſ. 14.:n. 8. lib. 1 Lancdl
Ac ſatis veriſſimum deprehen.
d nu. 22. G ſeqaæ. f de Legat. i Jauim deui verb. Ducum, c. 3 n. 128. Pacian deßn. conſ. 20:tn. 7.lib..· Doctorßuelegs
Epiſcopus ſine Epiſcopatu ‚Abbas titdlati
penda, Cardinales Ravenneæ, Rex cac-
Or ſe
Decian. reſp. 9. n. 2 2. vol I. reſ Princeps, Comes, ni de comp. Rom.& Veuet. Pnrpur in l.1. n. 248 ffde off ej. La & conſ. 701 n. 20. ca 0½⁴22l. de Nob. c. 2 5. 2. 9. Ant. Sola ad co
ſihabeat ſub
Freceia de auth. Baron.iit. quuui & Expedlativ n. 37. Joan i. for. 291.n. 60 G ſe 19.,7. 118 vol 3. Cumne- ditos& territorium, Magiſtr. n.112,44 fin. Man d. Morott, reſp. 46 101119.
ſine quibus ſe habert nſt. antig. Sabaul Reuſn. dec. 7 3 nu. 73& ſeq. lib.; Rimin. jun an on eſt de linea, Cacher. conſ.744 15. 6& unitas principiu oſſ liſi qui, 46 ff locat.ii
llem verô nondi
m numec
ſt. nobilitatis collatum titu un
g
poſſet tamen
deju de ſervotun
t.t. Inſt.4e0. M
, e - ununulu 8
. Pnlaud
.
—=—
daveaetlllouc
cet
1 Ramnberedocod
M äcr.vonet
3 pagdncd ltatw
1 eaustebent, ſedt
Waum au ll. nriuchete nt Ktum ertem conle in rc.Aaruus atß G194uel Nuvio Kexco ſale 8.um. i nu z9 Gſt 7 n dan keul non na
—
emdtem cum- h14 n:0. Rammsaer,1.n.n ſaſann tum/ auin nobilis lonteremee r(à ref ſa e draf io Ahatoltun izua aie D daordas K d
5
—

1 b 3 D. Joſiæ Nolden. 453 algene„,„.... 1.„..— irbn a l S deliertinélium, SA, ſuis& Ce,. II. Libertinis interdicitur dignitatib us, andan 41C.!3 ervwsaut lihertus;l. un. C. ad E.Jiſcel. non autem eorum filiis, I libertorum, 9. elln— Cdt Detur. Ad quodfacit II. quodſcribitur in l..G. dejur. aur. annul. Aureorum- nan s amnulorum uſam beneticio conceſſum libertinitatis tantum imaginem iis, quibus- uhr.lun conceſſum eſt, dum vivunt, non etiam ſtatum ingenuitatis,[plenæ, us addit Accur- lsna huaſpræſtare. ergo, qui nobilitatur, nobiliratem quidem conſequi tur, ſed non ge- lberiejus genus habent, ſed nullam gentilitatem, quæ tandem in nspotibus danthclün mehhit cinnan. ih d. Com, Cive. 1I. Tiraq: de Nobil c. 1 9. 10. Unde dicunt Dd. No- 36 aan blütatem Anobilitate incipere, in filiis pubeſcere, in nepotib us adoleſcere, in pro- et Tenge nepotidus perfectam ætatem conſequi, Bald. in I nobiliores„C. de com.& merc. Petr. atu nn Pade Nobil concl. 29. lit. c. Axeved. aa conſt. Hiſp. lib. 6. tit. 2. in rubr. num. 3 9.& ſeqæσ evit une Daun anſ.19.,nu. 233 G 236vol. 3. Riminali. jun. 74num. 7.& hoc eſt quo d Bal- lendonte lubmpralad feud. diviſ. 0.& ex eo M olin. ad Conſuet. Pariſ. 9. gloſſ. 3. num. 3. paris de 1,8, Juwnedintegr-feud. c. 48. num. 5 Guttierrex. lib.; G& 4. pract. quaſt. 1 7. num. 153. Bon. na wnulr. Nob part. j nu. 99. Sylman in s ymphor. tom. 4. J. vot. 3. nu. 45. Teſſaur. dec. unh ds IIon33. Decius conſ. 53 n. z. Nattu conſ.7 6. n. j. tom.3 Rol. à Vall. conſ. 41. 2. 10. vol. 2. I47AN Noblütarem in ictu oculi non naſci dixerunt, ſed fluminum inſtar, quòô longiüs erilimunts grocecateb magis augeri, Obrecht. de Regal. tit. 4.:h. 108. Narta conſ. 6 37: /um. 3. ꝙ deLga nzͤ. A.115 144. Quamobrem cum Nobilitas eò fit nobilior, quê eſt antiquior, Ora- Ä”, Dodai nain ſam„0b. Hiſ.5. 2.c. 3./. 20. Palaez. de Mà or. p. l. q. 51*, ν.-10. Garz. de Nob. Hiſp. gl. patlä An A Gamma dec. i. n. 11: Dec. reſp. 7.,u. 47. Vol. 3.& reſt. 84. /u. 18.& ſed: Rasenue) uli Cru rcon. 61.7. 31. c um ſeq: conſ. 4 89. nu. I. cum ſeqq. tom. 3. Natta conſ. 6 38. unh Buunt 1a S eng tom. 3. 18 utiq́ nobilis, qui prius fuir nobilitatus præferendus eſt alteri, datun uipoſtenius talem dignitatem conſecutus fuit, per tex. in l. I. 2. C. de con/ul. l. I. Ge V prunust Ccehraf grator.? 1. E de præf ſacr. cubic l.1. C. de prox. ſacr ſcrin l. de alb. ſcrib. l. 1. J1s unl guemnis,ver eu. Gr Anatolium, C de vet. jur. enucl.¹ 1. G 2. C. de jur. aur. annul. I.1. ditosi h n eeeengus dic. Dux. 2. F. 110. c. I. de maj.& obed. c Epꝛſcoporum, 73. Aiſt.ũ. ilrauus ene 5 Dnoribns& dignitatibus maximè verum ſit, Qui prior tempore, orutt n f9ie 4 1 conſ. 615:7. 31. E feqq. cum alleg. lib.. aſ. conſ. 19 21.1 5.vol 2. Cothm. ne quübin n eum/ſeqx. vol.=. b adunlaa nde NMenus eimeulee der Edle) J. tantum virtute ſua, Ille veré(vulgò der güi.l gal hegesen lereairalem gloriæ, quæ poſteris quaſi lumen eſt, Marius apud nAu die„, 5 1 dua guod;virrute quam præſupponimus)clarus exiſtit, T* 3 Cuhn lienugu. 73„ 747. parus de Pur. de re mil. lib. 7..rn. 15.9 ſoqq.] oan. Srapi Itrde ptichian Tuuni 2ſe4 9 zeu a4 conſt. Hiſp. A.tit. ⁊ rub..80. Gomeæ, in comm. ad ll. lluu terimn Torhair. komprite auteel cuivis parare, duàm ſervare gloriam. Joan: Gru⸗ Nobllem at Nee 7t. 2 Forilag. Erh. polit. ex olyb. legat.§6. 2. 25. ite tyraana Ovid a harr nman eft Virtus, quam quærere, parta tueri. e ats coluus, exnatuta Kjure ſ. 9 n 111 Dignior& nobilior eſt qui nobilitatem& dignitatem spelem 6 4,lh. Panciy anf et, quàm qui exaccedenti ac privilegio, Peregr. conſ.3.n. 10. m, qus e ewnſle6.pum. 18. Ca 6.:n. 37 Port. Immol. conſ. 67./u. 94. Menoch. conſ. 5 I11;. 2 4. gtur betne quis eum, ſive ze d0 m d duplici virtute comm endetur,& propria,& majorum, cautu moritemporen dils d us adipiſcendis, ſive de ordine ac conſeſſu agetur, ju= eotenobilipræferendum negaret? c.nunquam, 5 6. Liſtivd, Bon. ds Curtil A. Irs
E
—
—
M.
—
—
— —
—
—
4

——
—
454 De atu Nabilium Civill, eorumq́; privilegiis,
d. tr. p. 3 A ℳ. 2 7. 3 1. 8 ⁴. Joh. le Cirzer de primog. lib. 1.411. 12.2. I 2.& ſeq. Bod. lih. 34, Repnb. c.8 Boxcer. de Regal. c. 2.*. Ut duo vincula fortiora ſunt uno, Ifn.C. 1 Adr. toll. I. idepri vil cred.&ed hodis,] nſt. de adopt. Perez. de Lara tr dem.
de Edict. D:
a. g capell. lib 2. Cap. 3.n 86. 34. Vinc Caroc. dec. 1 20-um. 16. ita etiam dignior eſtal. tero is, qui duas habet qualitates,& alter unam, I ſed&& in princ. ubi Bald. ff de exuuſ ꝛut. Cavalcan. dec. 20. nu 26 part. 2. Jaſe 1. Dec. conſ. 16 1.nu. z. Nattà conſ. 6 3 8·n. 1 8. tom.
982. per tot. Panciroll conſ 16 zz. 6.& ſeqq. Cephal. conſ. ſs 6 nu. 34. lb. 4. ton 6lſ nu. 4 5. ſ24a lib. 5.
——
CaAapuT XVI. De Nobilibus immediatéè Imperio ſubjetus
146. Nobilium ſihodiernum Statum Imperii Germanici ſpectes, variæ ſum differentiæ. I. Sunt Nobiles liberi. qui nulli Statui fubſunt, ſed immediaté Imperi ſubjecti, vocãturq́ die Freye vom Adel/ die Freye Ritterſchafft/ welche ohne Mit⸗ tel der Keyſerlichen Majeſtet/ vnd dem Reich vnderworffen Receſſ. mp. de An,ſ nd in ſolchem Fried/ Ord. Cam part. 2.1it. ibi- Edelman/ oder ander des Adelb der oder die dem Reich ohne Mittelvnderworffen& paſim. II. Sunt Nobiles Or- dinib.& Principibus Imperii fubjecti, vocan turq́; Gemittelte vom Adel vñ Land⸗ ſaſſen. Inter hos rurſus varie ſunt differentiæ ſecundum varias regionum conluern- dines, quemadmodũ in Fräconia alii ſunt Cehenleut/ alii Tandſaſſen. Maunh Sugt de jurisd. lib. 2. p. 1. c. J. memob. 2.. 1 30.In Saxonia quamyvis pleriq; Nobiles, quemad. mo dum in Bavaria, Chriſt. Beſold. de jurisd. c.18 homines municipales ſint, Frid Mlin. dan. de contin. cauſ. c. 3 num. 6. alii tamen vocantur Cantzeley: alii Schrifftſaſſen quib. Dan. Moller ad conſtit. nov. Aug 5.1 conſtit.. Ant. Godfrid diſp feud.. th4.lta Knioh de veſt pad. 2.c. 5.n. 7& de Sax. non prov jur. Verb. Ducum, c. 6. ². 23. III. Sunt Nobiles, qui vocantur Saltz Junckern/ quorum Equeſtris ludus Cupæ vehende Anno 1273.·tempore Joannis Ducis B.& L. in ipſo feſto Bachanaliorum lemper cele. brandus certis lolenniratibus eſt introductus. IV. Sunt Ppatritii Civiratum Impern uos Geſchlechter vocamus, De quorum origine, Wolfg. Crauſ.in lib. vom Staum vnd Ankunfft des Hauſes Sachſen/ An. 51.edito& An. 87. Magdeburgi recuſo, lit 111.§ Zu dem hat erlnempe Henricus Auceps An. 924.)befohlen Heerſchawzut un, vnd Muſterung zu halten/ die Mannſchafft zum Krieg abzurichten/ vnd im ih gen/ Springen/ Stechen/ Fechten/ Brechen/ Rennen/ Turniren/ vnd andern Ri⸗ termaͤſſigen dingen zu uͤben/ welche ſich nun hierinn mannlich vnd wol erzeigt/ di ſeynd den andern fuͤrgezogen/ mit Schildt/ Helm/ vnnd Rittermaͤſſigen verehret/ vnd die nechſten nach dem Adel gehalten worden/ vnnd daher ſollen elſt lich die Geſchlechter allhie in Teutſchlandt vnnd Saͤchſiſchen Landen gekommet ſeyn. Hæc ille. 147. Nobiles immediaté Imperio ſubjecti ratione loci in tres clalſes- Rtinguuntur, Franconicam, Suevicam& Rhenanam, quod paſſim inculcant Rauſ
Imp. Quod verõ Bernhardus Hertzog/ lib. 6..2. G 3. der Elſaſichen Chronich u
—-—
————
al
Mlenoce andkeudr o
1
ↄn conſ. 19 2· nu. 1 7. lib. z. Ruin. conſ. 19.nu oih 3. Port conſ. 15 7·nu. 80.8 3. Cravenſ
D
weollechener
lleraviräb
Pan
herſäbigen;g wſiheufſehige whfh d Reafet aafa wndmneuwid ibon ſeutberd n hein/ n Fungrſend 7. nga I in. aarimmecdiat golieriore rec leann en. 1. anſttuit, Ga Ealuzurua een ſug uia eu Dyutat.) 4 Noaing. du ſußtreg ülimpecit, 1hur 39

9. 8 G h aluntun, ea hlnnn dim ägin falibaüe inanſga iu Jo 3,h 4h,gdn
fiu
ellgecen limmedid t /welchehe Reruſ 1h
der ahdede
I. SontNo- vom M regionuna dſaſſenole P Nobiloe ipaleslinl li Schrif dißaulnn
I.G.9.)nn
1Cirirnr ſaumd⸗ aguehfm nheetſöun nichenegt ren btdahn hondwole terriſtnl rnddajeſi
—
„Landag Haului
0 ci In te 1 ſimiun
—
Niitr.
D. Joſiæ Nolden. 455
ne Nobiles(qutſemet vocant Gefrehete Candſaſſen) immediatos repe- as niſt ſub Rhenano circulo comprehendantur, non facilè crediderim. Equites riait, n 114 kanconiæ in ſex diſtinguuntur loca: 1. Odenwald. 2. Steigerwald. 3. Ge⸗ itg. 4. Altmuͤhl.. Pann.lalldie Buchen oder Buchnaw.] 6. Rohr oder Wei⸗ de. al die Rohn/ oder Waͤhren.] Equites Sueviæ in quinq;: 1. Haͤgauw Boden⸗ ſehnd Algauw. 2. An der Donauw. 3. Am Kocher vnd Gochen. 4. Am Säwartzwald oder Necker. 5. Im Rreuchgaw Dn. Joach. Eluten. in Syllog. rer. punilamal. 26. l k. Chriſt. Beſold. diſc. de Ord. Equeſt. /n. ſ.ubi n. 6.& ſeqq. eleganter diſ- urni, fua occaſione hanc ſuam habertatem obtineant. Sub Rhenana continetur die Wateraw/ vnd deroſelbigen zugehoͤrigen Oerter/ ſo ſeinen anfang am Hagenawer uiſtgehabt/ vnd ſich auff ſelbiger Seiten des Rheins/ biß an das Lrtzſtifft Coͤln enſteckt /auff der andern ſeiten des Rheins/ des Orts gegen Mayntz vber/ da der Mayninden Rhein fleuſt/ anfahend/ vnnd daſelbſt den MNayn hinauff/ biß gegen Aüthaffenburg/ von dannen wider herumb von Gellhauſen/ folgends hinuͤber auff den Lohnſtrom/ vñ von jetztberuͤhrtem Lohnſtrom auff beyden ſeiten den Weſter⸗ wadhinab/biß in den Rhein/ vnd allda den Rhein wider hinauff vnd hinab biß u ds Land zu Bergen gehend. Theſaur Practic. Sim. Giinther. de priv. Rhen. Nob. priv. Snpriu.n. 1. priv. 6. n I. priv. 7.n. 1. G priv. 8.. 1.
148. Dicuntur immediati, quia ſolum Imp. vel Cameram ob juriſdictionis concuttentiam pro ſuperiore recognoſcunt, Joh Bidenbach. quaſt. Nobil. 1. nus 7. Gyl- nanin mpb ſuppl. Camer parr. 1. tit. 3.de relig num. 3 4. Quæ ideò etiam immediaté Nobilidustutores conſtituit, Gail. 1. 6/.1.. 47. Roſenth. de feud. c. 1 2 concl. 10. n. 65. G es Thom. Michaél dejurisd. concl.3 7. lit. f. per text. in l. 1. f de tutor.& cur. dat.& ibi Clljtdandi ff eod.! neq, C qui dar tut. vel cur poſſ. Etiamſi de territorii juriſdictio- nesdhuc diſputetur, Deputat. Abſchied/ 4e An. 600§Wann zwiſchen zweyen/ 16. Denaiſjur Cam. tit 79.54. Roding. Pandedt. Cam lib. 1.c 18.,§ 5. Roſacorb. dub. Cam. c. 7. Cit Zegb inprax. aur. Auſtregæ. concl. 1.:n. 22. Guil Scipio dec: rot. Spirenſ. 111.2. 27.
2. Votamen nihil impedit, quò minũs Imp. tutorem dare poſſit, Conrad Rit- tenluſinexpoſ Novell part. 8. c. 9 nu. 1. Reinh Bachow. in noris ad Treutl. vol. 2. di⁵. 8. th 4un Unde quæritur part. 1. Nobilibus ergo Principibus ſubjectis in Camera tu- toresnondantur, Symphor. ſuppl continens præjud. Cam. Verb. Tutela, fol. 3 46 tom.. ſed tjuulderis petendiſunt tutotes ab illorũ conſiſtorio, ſupplici prius libello hoc no- mneiptbtincipi porrecto, H. Bocer, el. 1. Ai%. 14. t5. 57. arg I. I. C. de tut. vel cur. illuſt. ¹. liſs unſſaſiquidem, C. de curat. Immediati autem comparantur Civitatibus Im- uuldaxgiod ſua caſtra& territoria, Gail 2.06/9⁄6 2 n. 3. Wehner. in obſ.prac. verb. dtſtaft Adel/ G verb. Staͤnde des Reichs/ m ajori libertate fruuntur, qum 3 nel Comites& Barones, Nic. Petſius tr. de pact. famil illuſtr. c. 2 fol. 3 7.tantumd; Poltuntinſuo, quantum Princeps in univerſo, Desian conſ. 2. n. 16 4. vol. 1. min et Qr. An olim fuerint Status Imperii,& ſeſſionem ac ſuffragia in Co- 2 ueneAcrmär Gerlac. Buxd. arg. Aur. Bull Garol.! F. zit. 1.9 HRatuimus, Be- nalonant Dudha 1 6. pro quib facere videntur antiqua acta Imperii, quæ paſſim Geſß ſchond d erumbmitgutem Naht/ vnſer vnd des H. Reichs Churfuͤrſten⸗ TIl. eltlich/ Graffen/ Herꝛn/ Ritter/ Edle Rnecht vnd Staͤtt. Reform.
ſatia quoq
henehe fGalisſans Ann 144. in pr Bulla Sigiſm. Sunde ſano, 2.&§ Ne inter homines, à Haimsf.
ma Niconſt. Imp. 14;& ſeq. 22 Marqu. Freher poft eom de tut. elector. relata.
Mmm Cuſbin.

De ſtatu Nobilium Civili, eorumq́; privilegiis,
obiles ex partelut in Saxonia, Bavaria⸗Haſ ut in Suevia, Franconia, Alſatia,& Rheni ſeſſtonem& ſuffragium
456 Cuſpin in Lud. Bava ſiaPrincipum Landſa ripa) oneribus& colle amiſfiſſe teſtantur Ludov. ce lib. ciwil. Imper. quaſt. 2.& zu der vierdt cen. in Braunſchweig. Hiſtor. Haͤndeln/ part. 2. fol. 2177. At cum in aliis Receſi Imperii Nobilium nulla fiat mentio. 2. De tempore, quo Status eſſe deſierunt non conſtet. 3. Ipfi etiam hactenus tenorem privilegii exhibere nonpotuerint, applau. ſum damus Authori der Donawertiſchen Erjnnerung/ fol. 16 9-)173, qui Nobili non ut Status, ſed ut Conſiliariorum fieri m entionem ait. 150O. An ergo Nobilibus invitis, vel maximè volentibus, ut in ſpecie vult Henr. Bruning- de var uni verſ. ſpec. 5. 18 ad fin.& Beſold. diſcurſ. de Equeſt ordin. n. 134 factum ſir, ut ad comitia vocari deſierint, nobis non liquet, ur in cauſa ambigua olim réſpondebant Judices inl. Pomponius, 1 3.4 fn ff de arbitr. l. Pomponius, 36 Fde rejud. A. Gell. lib. m divinare cogimur, tuti ex! ſi putator, 31 inyin ffal L. Aqui tus non reperiantur. Probat hoc I. Exp erientia. II. Imp reperiuntur. III. Comitia Imperialia, ad quæ nonvocantur, 1. tit. 3. vot. 7 n. 6. Sixtin de Regal.c. 4.n. 49. E /ε2. Schwaneman. Caſp Ziegl. in prax. aur. ad Nic. Calvol.§ Land ſaſſti, concl 1.2.45. caſu potior eſt cauſa civitatum Imperialium, urpote quæ Status Imperii funt, Cul 1.06.,2 1. 7. 2. G 2.05). 57.·n. 7. Ge. 6. de P. P. nu. 1 1.lib. 1 Ruland. de Commiſſ. lih. ge n4 1. Knich. c. 13. Encyelop-n. 19.& jus ſedendi& ſuffragandi in comiriis fortiuntuu Lud. Gremp& Hieron zum Lamb d. conſ. qu. i.& ⁊2 ꝓer tot. DnChriſtoph. Cehmanin Chron. Spirenſ lib. 4c. 3. Arum. in diſc. ad Aur. Bull. 1. th. 8. paurm. lib. 2. de jurud t&
23.C ſena Obecks dejurudes,,n.76. ſe⸗ Sixt. de Regal. lib. 4. C. 4 n.7 9. Anonym Al. in compl. Chron Philip⸗Melancht
r. Poſtquam verô N ſaſſii facti, ex parteſ ctis Imperii ſe eximere volueruns, Gremp E Hieron. zum Lamb in conſil. de ſeſſion. E uu⸗ en Objection. Idem Advocati Brunſvi-
«2
14. Noc. Att. c. 2. nec eni
erii Matricula, in quanon
lib. 1. proceſſ.c. S nu.z.
voc. Cam. reſp. s per tot. Quamvis infelix Peucerus 1ib.. in pr. neſco quà ex Imp erii obſervantiâ hoc in dubiũ vocare auſus fuetit, Quod G decla-
Anno 1582. in Auguſtanis comitiis perſonabant eivitate Impp. cum enim rationem ejuſdem ab ordinibus Imperii deſidexarent. 151. Quamvis autem Nobiles Status Imperii non ſi Auſtregarum, non minus quàm cxteri Status Imperii, vigore ordin. Ca rit. 3.& 5. Danai/ in jur. Cam. tit. 157& ſeqa. Guil. Roding in pand. jur Camer. 4. E· ſeq. Guil. Scipio dec Rot. Spirenſ. 15 lib. 1.& eo jure civitates deſtituti, Niſi ex privilegio velpræſcription elongiſfimi temporis, beſondere Auſ⸗ traͤge/(quib. hodiépenè renũciaſſe videntur)& ſic alibi primã inſt⸗ de quib. Gail. 1.05,. 2. 20. Frid. Mindan. circ. fin lib. I. proceſſ. Cam. Vultej ad! 12 1L. atbi ſenat. velclarieschu anem lib. I. de pr'oceſſ c. 7. Ruding. 1.o a2. h. 8 8 ſuperant. W 152. An Nobi
ut, habenttamenjus m. Imp part
les privilegio primæ inſtantiæ renunciare poſſunt? f bo. teſt enim quilibet renunciare favori pro ſe introducto, juxtal ꝓpen. G Aepadh. Gadl abſ. 1.n. 29. Gobſ. 40. Roding. lib.. pandedl. Cam 0. 3 1n. 11. Meich nn dec. Cam In 86 2. tom. z. tum quia ad res ſuam naturam facilẽé revertitur, arg I. 2. C ſ aaver remſu rext in l. ſi unus, 27. 51. Ve 4 ibige 4
rſ. quod& in ſpecie, ſf. depact. Mod. Piſi part.z Lu44 ni Schultes inadait. n. 12 3. cum alleg. Nec poteſt dici non valere fententiam rudi 9
9 3
6 G
l.l. apud, 4. Silla, 2 3 f. de dol- E& mal. exec. Illud certum eſt, quod hodièinterſta-
Gylm. in ſymph tom. 1h.
& ſeqa. Atquehocin
lib. 1ti Impp. tanquam io
inſtantiam habegth
5.onn. 9. Bover.hs iß.
1
1 1
wren coxan don Jnn ngnttertm orlufkeretgene
1 lühier, fuus
euhe
Junyſtnun,
nedeu uihete 7 Aami aNoblls metiate blmnen, velco wluurſtriillm hnn 42 tmuntuac nuun s.n eenn tmacdo r Erene.
aniilegio auſ kron enentur, ladir dekegal nuuxraudici ontobpr⸗ izeo n.
ui e9
4,9.
—
delbetann qu⸗ h;
ltemplis Vl Daurm 3.
1
— 3 T eiian de

1 3 üd
di däni
„Alaia a.
gen Kl ſl 4 la 4doraihn um lidali elle deleu porteima 9 1j au
us, dtülh e Lquspna cauſs unn iun zi fan atatm in uodholta
latticblauee m in mnt
15,1pnuſt enn Ane slmperilu As Commi comidislh Dhrißttal R ih z eni 4 H7gt mnn Phalhl eauluse pp. canent
t, häbchns
M or leſtde
intasrind 9 4
are ollur im.Cuhut
aubn Viunt& ſemiſſ rxt in!. 2.Cau) enam eſtinterdicha diſtin
Bühenbach,
lus enim ettgitio 21
D. Joſiæ Nolden. b 457
non ſuo judice latam⸗ult. C.ſ3 nondà eompes jud. Nam volens alterius, etiam inferio- as notioni ſe ſubjicere, 7.I. Ffde jud l eſt receprum, 14 f. de urid.I inter, 2 8. ad muni- y lilled quo, 3. Htempeſtivum, 4. Rad SC. Trebell. l. 1. C.de juriad. prorogando que ſuamjuriſdictionem coram non ſuo judice litigare poteſt, Weſenb. in par. Fftor. de ju- ua.num. 9. Gylman in Symphor. tom. relat. 9. Fol. 28 Fachina. conſ. 5 5. 2um. 20. vol. 1. Adhoctamen non ſufficeret generalis renunciatio, daß er in allen Gerichten ſolte artgeommen werden/ quia hæc clauſula decompetentibus eſt in telligenda, Mynſ. 19ſ38 Roding. A.6. 3. Pand. Cam. in comment. c 7. Ruding. 5. 137. Nos Meurer proceſſ. omut niiſ. 1z. Sed Nobilis mediatus conveniendo Nobilem immediatum poteſtnè eumcoafenire in Camera, velconveniendus habéètne privilegium primæ inſtan- tee tutrege juris funt ſtrictiſſimi, Rading. obſ. O.nu. 16. Roding. lib. 1. Pand. Cam. tit. Gn.P.Frider. de contin. cauſ.c. 4.2. 7. Gylman. lib. 2. dec. Cam. in aeciſ ſummar. nu. 67. Hatau, 43. neq; extenduntur ad caſum in ordinatione non expreſſum, arg. I. quic- Huilgy fede V.O. Minaan lib. 1 proceſ c. 18. n. 5. Cum ergo ut locus ſit primæ inſtan- tiegtequitatut, ut uterq; tam actor quàm reus immediatus ſit, per Ord. Cam p. z. tit. 5. r ,89. Zanger AeExcepr. c.I.p. 2. n. 3(6. Reuſu. conſ. 6. lib. 2. ideoq́; Nobiles me- datigon gaudent privilegio Auſtregarum, ſed Nobiles, Barones immediatos in Cameraconvenire non tenentur, Gail. 1.9b/. 1. 2umm. 17. Mynſ. A. 96/¾89. Roding. Pand. Cum i,1rit.4.n. 12. Sixr. de Regal lib. 1.c. 8. n. 66& ſed—. Scipio dec. 11 1.lib. 2. Ruding. dion,4 uhi acrr vus prajudiciorum. Excipiuntur Electores, Principes per Ordin. Cam gam z tit 4§. ult. fortè ob præeminen tiam,& dignitatis Excellentiam, Gail. d. 1nay H. Hartm.tit. e⁵,/,10./. 8. Schvvanem. lib. 1 proceſſ c. l. nu. 23. Ruding. d. obſ. don Conhm. nſ.2 3 n. 2.& ſeqg. 114. An ordo Equeſtris immediaté ſubditus Pace Religionis fruitur? Aff. Iu nim loquitur Divus Ferdinandus in Receſſu A uguſtano de Anno 15.§ Ynd in ſchen Ftieden ſoll die freye Ritterſchafft/ welche ohn Mittelder Keyf. Mayt. badtnsvnderworffen/ auch begriffen ſeyn/ alſo vnd der Geſtalt/ daß ſie obgemel⸗ terhaet Religion halber/ auch von niemandt vberw eltigt/ bedrangt/ noch be⸗ wettwerden ſollen. Quorum verborum ſequela eſt, Immediaté Nobilibus non modoetmiſſum eſſeliberam quàâm velint religionem amplecti, ſed etiam conceſ- amiliusErercitium in tem plis& ſcholis pubſicé in dominiis ſuis inſtituere, Joh. aeha ſenus-n I. Paurm. lib. z. dejurud. G. ult. n. 46. Bocer. er. de jur. Vaſall. c. 6.. ite Buang abrogare, novamq́;, quæ tamen vel per 6 Doch ſollen alle an⸗ Weame Iugaſt de Ann.ſ.veltacito Principum conſenſu approbata ſit, vid. man deſur. Principar concl. z9 per tot. introducere, arg A. receſſ. Auguſt. 5 Dund
—
dawit ſolcher Kri„p, 4 1 99 cher Fried/ 15 ibi: So ſie auffgericht/ oder noch auffrichten werden.
buuh quaſf n05.; num. 2. Gylman. in ſymphor, tom. 1.p. 1.tit. 3 Vot. 2 num. 16. cu- „u N⸗ n etiam deber eſſe inſtitutio. Matrb. Steph. de juriad. libr. 2 p.. aonefeppond 5 ertetiaſt juriſdictionem non habeant. Quod enim lege cautum
on poteſt, cum erubeſcamus ſine lege loqui, S conſideramus, Aut h. 1. C. quom.& quand. jud. Et lege non diſtinguente, nobis
hiad Bisenbach guendi authoritas, argum. l. de pretio, 8. f. de publ in rem ,n 92 3 8* 4 3.
un, bu ſng queſt nobil. 3. Ee ſeq. Gylman, in Symphor. tom 1 p. I. tit.3 Vot. 1 3. n u. 27. nten— 41* 4. 24 36
7 Mmm 2 155. Sed

De ſtatu Nobilium Civili, eorum ꝗ; privilegiis, Sed an in feudis ab Ecclefaſticis dependentibus Religionem Üiberé Videbatur negandum. I. Quia conſtitutio loquitur de immediatt ſubditis Imperio, A.8 Vnd in ſolchem/ 2 5.de Ann. 5 5. II. Subditi tenentur profiteii religionem ſui domini, d. Receſſ Auguſt. 5 Wo aber vnſer/ 24. Vaſallus autem& ſub. ditus com parantur, Chaſſ. in conſuet. Burg. rub. 1.84 text.& ſur les hommes, n.. Myn conſ.7.n. 8.decad. ⁊. Soc. conſ.⁊ 72.nu 11. 19. 2. Rol A Vall. conſ. 50*n. 13.& conſ. d ,.7 & /22d. volz. III. Vaſallus& fructuarius æquiparantur, c. 1„§fin ex quib. eauſ feuu amitt. Borcholt. de feud. c. 1. 2.13.& ſeq. Zaſ.in Epit. feud. part. 1O*nu. 64. Rol. d Vall aun, 18 m. 1 2. vol. z.Fichard. conſ. a. n. 3 lib.z. Sicut autem Uſufructuarius fundi, erſims. lior reddatur, formam mutare nequit,? uſufructu, J. cuml. ſeæq. l. uſufructuarius, 441¹ 6 1. f. de Uſufr. Bart. Capoll. de ſerv. urb prad. c. 76. nu. 7.& de ſerv. ruſt. prad. 22. nu. l0 Ita nec vaſallus invito Domino religionem in re feudali mutare poteſt, cum pagi& oppidi forma conſiſtat in religione& politia. Verum nodi hi Gordii ita intricatino ſunt, quin iis fufficiat de Davo aliquis. Quod enim conſtitutio I. requirit im- mediatum eſſe, idratione perſonæ, cujus conſcientiæ conſultum eſt, non tatione glebæ intelligendum Juſt Springerus(alias Petr. Suringius, per Anagramm. depacen. Tig. c. 10, pag. Ii 5. Mindan. lib. 1.proceſ.c. 32. num. ⁊. G. Schoͤnborn/ lib. 4 pol.e.S eire ſn. Bidenb qu. nob. 2. u. 16. Gylman. dec. Cam 46.,1/. 111. II. Neqznos turbar loquendiu- ſas, quo vaſalli dicuntur ſubditi, Reſpectu enim fidelitatis, nonratione fabjectio nis irrepſit iſta Catachreſis, Paurmeiſt lib. 2. de jurisd. c. 8 nu. 40. Frider. Mind dezu, „. 2. Kirchn. in Morviller. lib. 2. 2.n. z2. Gail. de Arreſt. c. 7./. 10. Chopp. de morib Pmi tit. 2:n. 11. D. Zach. Vietor. in Quæſt. ſiatus de cauſ. Exempt. Imp. conel. z1 per tot. Prutʒm. conſ. 27:nu. 8. Everh Jun. conſ. 41./. 9 4. vol I. III. Deniq; comparatio vaſalli Kulu⸗ fructuarii claudicat. Plus enim juris obtinet vaſallus, quàm ufufructuarius,unltf Mſi uſuafr petl. 1. in fin. ff. de op. nov nunc. Vaſallus utile habet dominium, idq́ adhæ- redes tranſmittit, Quod ſecus eſt inuſufructuario, cujus jus morte finitur, Cfnitun 3 in pr. Inſt. de uſufr. 1. Sult. ffauib. mod. uſufr. amitt. Arq; hæc ita obtinent nilſ Do- minus Keligiònis conſtitutionem ſingulariter ſibi præſervaverit, Frid. Mindande 32 num 2.. 156. Qux hactenus diximus, de nudis Kalienigenis vaſallis dirimus; 5 enim vaſalli& ſubditi, atq; ita rationebonorum Landſaſſii ſunt, formula obſequi uberior eſt ac ſanctior, quia duplici obligatione devinciuntur, Bod. 9. Cujac. 1. de feud.:it. 7 Vultej. conſ. Marp. 19 n. 9. vol.;. Quodſie ni ſponte ſequi nolint, Ulyſſis habent remedium contra Sirenũ nem, ut ſine omni impedimẽto velbonorü arreſtatione, Abtrag der Nachſteur/ apud ſuæ religionis homines Tejorũ b quibus aliãs,& paſſim Dd. per d. Religions Fried/ 8Wo aber vn proceſſ. cap.30. Schoͤnborn/ lib. 4,pol.c.6 Norderman. diſſert. de jure Princip. voncba b. Niſi inviti emigrare cogantur, quo caſu tuti ſunt ab omnibus præſtationibis Gylman. tom. Symphor p.i.tit. 3. Vot. 1. Ruding. 3. 05/.8 0. Matth. Berlich part. 2. unl, prad. 41. Joh. Kopp. dec. 1 1.n. 5. Adde Jaſon inl fin. n. 1 7. C, de jur. gmpbyt. Cæpall Tnl dec. 7 5. Chaſſ in Conſuet. Burg. rub. 10§9 nu 3. Cald. Peyer, de Empphyi lib. 4.6.16,n60 qui Emphyteutam ex neceſſitate rem Emphyreuticam alienantem non pè dere Emphytub ſin docent, Parlador lib. i. rer. quotid. c. 3§. ⁊.un. 18. qui vendentem ex neceſſitatt nanli neri ad gabellam tradit.
458 155.
mutare poſſunt?
rgo religionẽ Domf cantus, Migratio-
abeant colonia. ſer/ Mindan. i 14 concl. 28 9
157.43
lab. 1 de Repubi
Gegen zimlichenbillicha
D
b e Gblskeden
5
†
Jhm. lcetg
nfaeoreten
l
1 Elun imu nhnnanaer
TUheatrtnf
rano krchirn Faret, Hin eiwozutulm ayrar u, du drbent juomi amitrant nune helud ſeröo erur Gi Kalhathas) nd NReſte
utrenruhal
—
lau Ner C⸗
ällegatosm lulune nc Thaf lenniſ jan. näßß au pre riatem an tthalter, 9 Gln la tesſed tant dftfa arnu g danlacuitag aſa. sntg lä Dar Dng . leum ne, ſebun 7 fuüff. 4 lefad,

lhen einnet Kat nt autem nean.
fonde icuunu, 3d, um. t ung ttauda 1 kaen t vohru un ſü Hhelega datlogne ionelthi er.Uin ddemmi emh io radah Ctuarich, lum ice finitus brinen rril llun
allo um formaunüe E reläide aarts Nig nlihalt eantco / Minind iuj amt spretatn äeh punu ichn 1 Sl eden b rmuſſun⸗
1ſ
47 50.0G— 453— nüſtr nüllm ſdem mereantur, quia non ſunt de Archivo,& cuſtoditi in publi-
coarmario, Ma
D. Joſiæ Nolden. 459 An Nobileshabent jus Archivi Negat Rutg. Ruland. de Commiſſ lib.z.
4. 5 e 1 3 ſaaparl.. Hinc eſt quod illorum libri cenſuales, Erbbuͤcher/ oder Erb⸗ tth. Colet. Atproceſſ Exebutiv. adc. audientiam, n. 8. de praſcr. ibiq; Felin. uhbrPanorm. Molin in conſuet. Fariſ.. 5.². 11. Niſi Nobiles conſiderentur ut cor-
fudiegemeine Ritterſchafft/ quo caſu non propter defectum requiſitorum, ſed
ante Eminentiam jus Archivi habent, fi non de jure, attamen de conſuetudine, ejegis btinet, lnam Impp. 8 f. de legib. Quo facit, quod dicitur, Nobiles cenmim haberi pro Statu Imperii, Symph. dec. Cam. in Verb. Nobilis, fol. 2 3 4. tom. 3. zusCiß.Zuxgkin prax aur. Auſtregæ, concl. 1.. 4. G /⁸½22.
18. An habent jus mittendi Legatos? Negat Herm Kirchn de Legat. lib. 1. c. ußCuos enim mittunt, nunciorum nomine veniunt, Condiſſ. de Villadiego de Le- IniS part.2. Aliud veré obtinet in Ordinibus, quorum Magiſtri Principibus lnferiannumerantur, Gylm. dec. Cam. 46 /.15O:lib. I. Beſold de jur isd c. 14. ut eſt Hie- vbhjmitanorum; in Maltha§. ohannis, der Johanniter Hernn/ oder Maltheſer Aaer in Teutſchland Meiſter⸗& Teutonicorum Equitum(quibus quod Equi- leuonicinominarentur alias linguas diſcerereligio erat, Æneas Sylv. in Europ. ean bsgiter Bummus, der Commenthur des Teutſchen Ordens/ qui ut alii Prin- cyeslmpeti jus ſibi Legatos mittendi vindicant.
759. An Nobiles inter Illuſtres referuntur? Affirmant Menoch de A. I. Q. Mant.1.ra,. 70. n. 10. Tiraq de Nob. c. z n. 46. Farin. qu 77 c.§. u. 11. Gſe‿.Ae teſtib. Nesttkuland de Commiſſ part. 2 lib. z. c. 5. n. 11. Niſi I. immediaté Imperio ſubjecti ſut lhdolUmmias diſp. au Proceſſ. 4.2. 33. Beſold lib.i pol.c.9§4.2. 16. G ſeqa. II. Vel nalcquo offcio digniratem annexam habente; ut ſunt in Germania locumtenen- elrneium Statthalter/ Joffmeiſter/ Narſchalck/ Matth. Steph. de jurisd. lib.. fithm mℳ. 80. G /e†. In Statuum enim diſtributione appellarione Principum innſeniunt Nobiles, ſfed tantim Comites, Barones, Paurrneiſt. lib. z. de juriad. c. 2. e HeteA Jubfend. lib. I. tit. de Orig. Baron. n. 5. Schrad. de feud p. 10. ſect. 1.. heban Kene Dar 4 Olehf 3. Ia deucrs.vee conſ. 1 41.nu. 2 9.116.4. Unde hhlza wafeſ arl e lexitimna li, let⸗ Nobiles non extenditur, Marta enſen un 4 45 5 33 bart. 1.1.73,/2.& ſeq. E dec. Piſan. vot. 212. /. hain Ae en e2a 12. 4 nu. II4 Chaſſin catal glor. mund p. 8 conſid 46. Me- 3 ee 9.12 Decian. reſß 7. nu. 10. Vol. 3. G r ⁵⅛. 84. /u. 1 2. vol. 3. Surdus n wahaeine kees T.E, ea⸗ 20.num.. 0. lib. 1. ubi ita limitat„ Niſi poteſtas le-
neanprenendundor ncepta fuerit, quoniam in generali conceſſione Illuſtres
8 enduntur, Perr. Heig. part. 1. quæſt. 9. num. 48. Marin. Freccia de fuu s lib. 2. differ. 1 4. Schrad. conſ. I. nu 568. Menoch. con/. 1 157.nu. 14. feud.& ſeq. lib. 12 facit text in capine ali. qui, de privil. in 6.,
28)8e X8
4
Mmm 3 cAbuT-

De ſtaru Nobilium Civili, eorumq́; poteſtate,
CAru8ux XVII.
Quibus modis Nobilitas conſumatur vel minuatur. 160. Antequam de modis denigrandi nobilitatem verba faciamus, me- nendi ſumus, cujuslibet nationis conſuerudinem, communemq; reputationépa- triæ imprimis eſſe obſervandum, Tiraq. de Naob. c. 10.0 C. 34-nu. I. Cavalc. dec. 411. 23. 119. 1. Olw. Razz. dec. 207. n. 5. Menoch. conſ. 15 2. uu. 6. vol. 6. Farin. conſ. crim.9 n. 13. lib. 1. Ceph. conſ. 61 1.7. 29.& ſeq⸗ lib. 4. Honded. conſ. 8 7.n. 61. vol. 2. Nam, ut ſcribit Paulus Æmilius in pr. vitar. iluſr. non cadem omnibus gentibus ſunt honeſta atq; turpia, arg. fin.§ 2 Fde muner.& pon. Alibi fama eſt infamia, alibi honor nota eſt, Jan. Grut. in florileg Eth. polit. part. i. in not. Bod. lib. 3 deRepub. c. 8 poſt pr. Cæpoll de lm. ſiverò conſuetudo ceſſet, in genere quæ Nobilitatis Ecli-
mil delig. c. 4 nu. 8. Quod pſin cauſantur,&, ut loquitur Juſtin. Im in l. fn. C. de locat.& conduct. ex militepaga-
num, ex docorato infamem conſtituunt, occurrunt. §I. 161. Vita Venalitiaria, ſe uſus vilis artifi cii, per tex. in l. ne quis, C àt din Joh. de Selva tr. de benef p. 3. 4u. 7.1/. 2/ Caſp. Bavt. de inop debit. c. 16. 2. 3 2. G ſeq. Bon d QCurt. p. 3.. 35 de Nob. Azev. ad conſt, Hiſp lib. 6. tit. 1 leg. 3 per tot. Ant. Fab. in Cod ib9. ꝛir. 29. defin 18. Mauſuer in pract. tit. 3 8 de talliis, n. 2. V. Item illi Farin. dec. crim. 290. n. 2. Crav. conſ. 549.2. 1 Part. I. Soc. conſ. 2 4 6,n. z. Vol. z. Burſ. conſ.9 2 n. ²3 eE feq ib.r Niſi vel nobiles ab his artibus deſiſtant, velà Principereſtirutionem obtineant, u. L. Imperialu, 13§ 1. CAe nupt. l. C. de ſent paſſ. Tiraq. de Nob c. 27. nu.. E ſeqd. Guttien. lib.1pract. quaſt. 137.2. 10. Rebuff ad conſi. Gall. tom. ⁊.tr. de mertat. minut. art.1 glu n. 2 1. Chaſſ. in conſu. Burg. rub. 4§19.y. 32&o ſeq. ubi tamen diſtinguunt inter nobilit. tem ſanguinis& ex pri vilegio. Caball. M illeloq. 79 4 pPart. 2. Guid. Pap. dec. 16 9.„. einfn. dec. 3 9 1. Ceph. conſ. 23 8 1. 23 lib. z. Jas. Mandell. conſ. 4 3 2. lub.I. Quamris autéat- dua quæſtio ſit, quænam artes habeantur ſordidæ, ut ait Bodin. lib. 3,de Repub t.3.de jure tamen, qui viles artes exercent, ſunt: 162. I. DICTORES. Opetaæ enim pictoriæ ponuntur inter fabriles, peri non, 26.§ libertus, I 2. Ver. ſed ſi operas, ff. de condict. in d.c. 8. Niſianimi tantuùm causi artem pictoriam exerceant, J. Archiatros, 8. C. med. l. ult. Q. de Excu/ artiG. Schoͤl⸗ born lub. 3. pol.. 3. Tiraq. de Nob. c. 3 4. n. 2. cum ſeqa. 163. II. CoQul, LANIONES. Connumerantur enim Coqui inter ſerrils artifices, inl. ſi quid, 18 in fin. ff de adil. edict.9. legatis, 65.92 Made legat 2. I ſervu, 994
ſer vis, 4 eod. Et teſtatur Liv. lb. 39. Hiſt. Rom. 6. 6. inf. E lib 9. bell Mated- Coquos 5 s, Sunt enlm
antiquis fuiſſe viliſſima mancipia. Quibus annumerantur LANILON
coquorum lum de lanionis, 18 ff de jund. inſtruct. Tholoſ. 119. 18 yrtag jur uuivds n. ½. Nec obſtat, quod Bald. ad rub. quis dic. Dux. Barb. de praſtant. GCard. qu.I.n. 40.Hi 2n 22.116. 1. Farin. conſ. crim. 94. nu. 3 lib. I. ubi alleg. Roman.& Cremenſ. coqus dem namque omnium eſt conditio quo
traditur de ſervis, i ſiquid, 1 4 it. Aein-
4L. Principum dignitatem adſcribant, Ea ad ſtatum, licet non quoad officia, ut in ſimili uſufr l. ult. infin. ff. de adil. edic l.& ſervorum, 5. fde ſtat. homin. pæna, Iu² we jur S. ult. Inſt. dejur. perſon. h ſi ſervus, 17 depecul. ubi ſervus reſpectu ſerii dicit
Dominus. 164 III.
1
Prn N
1 6 Anas I
ntrr,n
amlaagl. 42XILIeN wtzſtn, lhuui4 faeau rom arcentur, Ee oneiFern n aenim in Germe wuinGallact auune nan a:àYAII. aiNAuT4S, ahen fabalar amm teineeſ Nimaui an ahadirreapu durzLenatore lhPaude ſenndue lob lers, zalam, awanaribus ſauu a nun a a u.f
eatonjungit
1 räifet Manem pro p
8 V tta

D.· Joſiæ Nolden. 46½
III DrST ORES. Nam id munus ſervorum eſt, ². quaſitum 12.§ Treba-
164. b 2. 1u, fuͦ fund inſtr. munus vilium& ſordidorum artificium, l. maximum 1 2. verſ. 1, S...
prdidorum, Odeexcuſ-mun. Hinc arcentur à4 perfectiſſimatus dignitate, J.I. C. 6e per-
Maaun mé&e quaxis alia, I un- C. de biſtor.& ibi Sebaſt. Nev. Caſar. Barz. dec. 122 nur. t. u6 ſnn Ceph conſ 237.2. 9. lib. 2. Petr. Surd. dec. 313 per tot. lib. i. ubi diſputat, An Pi- timnu ſn ſtmercator. urden 6,3. IV. FABRILIGNAKRII, AuRARII&VITRARI 1, Vocantur enim uil ls lurſein Nov.7.e.3,8 1. Verb. Mechanicu,& annumerantur Mechanicis, per l.1. Man Ckruſart ſcribit, 34 S. de aur.& arg. leg. quapropter ab imperiis, honoribus,& anu armklujudicum arcentur, Eœcleſ.3 8. Bod. ib. 3. de Repub. c. 8. necad teſtimonium Rbocas Faatum funtidonei, Farin. tr. de teſtib. qu. 57. n. 50. lib. z prax. crim. Annumeramus onora. Jinzanlos. Sunt enim in Germania maximè ignobiles, Eberh. 4 Weihe Ae ſpec orig. Chnn nh. Quamvis in Gallia ex communi opinionehabeantur pro Nobilibus, teſte vbilaad Cſneaal glor. mund p. I1. conſid. 43., ermine 166. V. TABERNANII, POPINARII, CAuPONES. Quibus Ceph. conf:
is lh. addit NAuTAs, STr ABuLARIOS, FurLONES, SARCINATORES per
enucis lun fenaut. caupon. ſtabular. Viles enim ſunt& abj ecti, illorumque Exercitium 2G mmile jen bumilem, C. de inceſt nupr.!. 1. C. de natur. lib Clem. I. de vit.& honeſt. cler. Ab Cn enalhs Aiſtind. Ronded. conſ.9 3. nu. 49. v0l. 2. Guttierr. conſ 3 1. num. 11. cum 4 /22. Nann alenonpoſſunt habitare apud Principem, Johan. à Plarea iul. ſi qua, num. 9. C. de 1,,9/G Heaenl Erſcen. ejusq; Senatores,& Conſiliarios, Menoch. conſ. 666. num. O. per tor. obunea G anſ796 per tor. lib. 8. Paris de Puet de redintegr feudl. c. 1 3. num. 28. G 30. Videmus ennGs KinCauponesplerunque ſub prætextu inſtrumenti cauponii proſtitutas& ufu- unut ann nistaelemulieres, 1palam, 34 ff ſi qua, 9 ff de rit. nupt. ut non admodum diffe- at iumn natadhis,quæ in lupanaribus proſtant, text. in!. ult. C. ſi mancip ita ven ne proſtit. 2r16 lüku, 4..2. fAhetis qui norant, infam.l. qua adulterium, 29. C ad Elul. de adul- mamrie inllualtamen, 21.5 ſed ſi, 11. f de recept larbitr. ubi popina vocatur locus inhone:
HakqhAe tukcumlupanari conjungitur. Lenocinium autem facere non minus turpe ha-
1 4
ran⸗ rea„...—,. dernuam corpore quæſtum facere, I palam, 4 3§. lenocinium, 26 f. de iniur. Qua-
rLabeie Mfulrus in J. 6 quu, 26. ff. de iniur. injuriam fieri patri dixit, ſi quis filium in ni tntnas Mhundmelit arg. ut tantum, 14.§. 1. ff. de ſerv. corrupt. adde Tholoſ lib. 39 Syn- . Mahr g.7„„„ 3„.
anfbot en uum 2⸗Lud. A Peguera deciſ. 44. num..& ſeqq. Atque hocadeo am-
luntst 227)9 lun Mh Gratian lib.. Aiſcepe. forenſ.cap. 186. num. 25. Gravert conſ. 16 3.. 3 part. z.
7 en etla 1 3 4*..„ quungm Mtlü cam artem pro vendendo vino exerceat, quod ex viribus ſuis natum u 1en ltetioraprocedat, vendendo carnes& edulia, quæ ex ſais prædiis præee- Nla e lin 3 b ate 7 3 6*. 4 4. ¹ 3 2——. 4 4 8 ISdS n ra ToORES, hoc eſt, Equorum currumque rectores, Sunt e- er dr Anüdl nhon 87. ,.-, 1... g urand Tiua oneſtæ, I. ſi qua, C. de ſpectacul.& ſcen. infimæ ſortis& vilis pretii,
unst, ha,du Hde act. empt. Non tamen infames„l. Athletas, 4 in pr ſj qui not. in- Cunn. a kaode 5 Romæ Nobiliſſimi in circo, de quib. Marlian. lib. 4. Topograph. c. 10. d crodin u intzteſte Sueton in Auguſt.c. 4 3,& in Caligula c. 18. Blondo lib. 3. inſtaurat. 9' nau Danr— eſſe inhoneſtum, quàm infamem, arg. I.eos qui, 12 ffde 1 8.Paein uauinumne, fümr inhoneſtæ ſed non omnes inhoneſtæ ſunt in- Petr Fabe al ad 1. 4.. qui not. infam. lit. D. Gothoſt̃. in not. adl. 4. C. de er 1. ſameſtr. 20, in fin.
Reng, lhſancs, 4 cduſeriie 14 1 68. VII.

De ſtatu Nobilium Civili, eorumq́; privilegiis, 168. VII. APorHECARII, ARGENTARII. Removentur enim ab offcis provincialibus, ut omnis honor atq; militia à contagione hujuſmodi ſegregetur, i ſi cohortalis, 12.§ ſin. C. de cohort prine Hond conſ.8 7./. 60. Vol. 2. Ceph. conſ. ⁊3 8 nn. 10. & ſeq lib. 2. Apothecarios hic intelligimus, quos Germani Storger/ Janbrechen Weſtphali Qꝛackſalber appellant, qui mercium viliſſimarum apothecas ſecum de. ferentes certis in locis aliquandiusonfiſtunt ‚emptorem operientes, Jacob. Ctjas lib. z. Obſerv. fin. 169. IIX. MoNETAXII. Sunt enim abjecti, deformes, I. ne quis, 6.Cd
dign. Tiraq. de Nobil: c. 3 4.2. 5 5.& ad dignitates inhabiles, l. 1. C. de murileg& gyns. ciar. Diſſ. Alciat. in d.l. 1. C. de murileg. Budell. de re monetar p. 1.. 24 pPer tot. dd. de fal. ſiſicantibus interpretantes. Unde mulier nobilis, monetarii adhærens conſortio, de- cus nativæ libertatis amittit, niſi legitimé admonita conventione diſcedat, I. eiti. mus, 7.& ibi Cujac. C. de murileg. Sitin. lib. ⁊ de Regal.. 7. nu. 33 Decian.it trim. lib.7. c. 2 3.n. 6. G c. 28.n. 1. Coraſ. lib.z miſcell. c. ⁊ 3. Eręber. de re monetar lib. i. in fin. Bocer tn
de jur. monet. c. 2.. ſI.
170. IX. ARENAKII. conſ. 26 8 /. 9. vol. 3 5. i⸗humiles hereditate ſe indignos faciunt, I.in arenam, 1 1. C. de ꝛnoff teſt.
171. X. HISTRIONES, TIBIGCINES, LYRISTE„aliiq, aliorum Mul-
corum inſtrumentorum in nuptiis cæterisq́; feſtivitatibus luſores. Sunt enimipſo jure infamesl. 2.· Sait prætor 5 f de his qui not inf c. diſſinimus, 4. 4 1. Weſenb. in par ſiun de adqu. rer. dom. n. 7. Hier. de Cavall. prad. 4u. 709. num. 4. Bertr. conſ. 1 3 6. nu. 1unlt humiles ſunt& ſordidi, Ihumilem, C. de ineeſt. nupt. 1.1. G de nat. lib. vilis pretiulilt tius, 3 in fin. ſ de act. empt. viles& inhoneſti, I. ſi qua, 4. C. de ſpectac. Quod ſiautemin Inveſtitura feudi pactum interponatur, ut vaſallus Nobilis loco ſervitiorum cotam Domino ſuo ludat cytharã, velalio inſtrumento muſico, illud pro turpi habendun non eſt, Andr. de Iſern.& Alarott. in c. i. Sfn quid ſit inweſtit. Mozz. de accidentfaut n. 87. Gœdd diſp feud. 13.1h. 22 lit b. Vultej. de feud. c. 7. uu. 5. Roſenth de feuds.b.S30m marg. Hiſtrionibus annumeramus Pantagrueles ſive Gnatones aulicos quos cunn- liori vocabulo Kurtzweilige Raͤhte/ vocant, qui ſtultitiam ſimulantes alios ſtultos faciunt. Eneas Sylv. c. 6 ². Hiſtor. Bohem. quibus nulla debetur merces⸗niſt in ſtipula tum deducta fuerit, ſed ſufficit illis frui mensâ, converſation e,poculis veſtitu Do- minorum, per Reform. de Anu. 48. tit. von Schalcks Narren/ 8. cum nulla volupta tis ſit æſtimatio, Zaſ. lib. jing. c. 3./. 44 pPer L fin. Rde oper. libert facit 1,7 L.1 1 Ffdein. benſ in reb. det fact Attamẽ ut nunc ſunt mores noſtrorum temporum iſti voluptan artifices in aulis hodie plus diteſcunt, quàm vigilantiſſimi Conſiliarii,
Ant de Gut- vara lib.z. Horolog princ. c. 46. nu. 641.G*qa. Ita crebrõ ſit, ut melioris conditionis ſint ſtulti, quam prudentes&periti,
contral. 4. ff quod vi aut clam, cap tum qui, 18 prabend. in 6. Ideò rapiant, capiant quantum poſſunt;dum durat gratia, à quaf d. dunrt, vel Princeps moriatur, iisq́; contenti futuræ liberalitatis expectationem. ſervitio dominorum nihilexigere poſſunt ab hæredibus, Col. de nnawaſt ere ſaf 1 m. 10. Grat. lib. 1.diſcept, forenſ.. 18 5. 3 9.&r ſeqa. Juxta illud vulgatum: Wera Gnadedienet/ dem wirdt mit Barmhertzigkeit gelohnet. Landrecht/ libe.arkan! Wer auff Gnade. vonſm
172. XI. AruLETS, PucGIIEs. Dum enim operas ſuas locant)n ſun
46²
Subeunt enim maculam infamiæ, l.. C. de nat. lib Bern ſunt& abjectiſſimi, J.7. C. de inceſt. nupt.& parentum
atebukmahbſ
hr Cunibal
Bw rurmorec enjla neleät nlunanniu
eSg. füke BAINERATO- Uaalaari1077 iChhulan5 ſtni ſur eanken quodD armadteridat, drickene nim aloumin ho uemtlam! Wbitamen! ankahanl. b las Dlenit übtun, 9 te Krehmer. tulö derog dcaatrarum, anam exerce fer vobilion 1 luDinit 1 Dnau iêTin minant,i
——

D. Joſiæ Nolden. 463
im adet dun ſordidiſed infames ipſo jurehab entur, l.§ remo vent, Ffde boſtul. Tirad. de Nob. Cga 9,„ cum ſeqé. Quamvis aliãs horum ars non modò ab omniinfamia remota, haßa haren quibus virtutis amore certamen ſuſci pitur, l. athletas, 4. ffde his, qui not. in- Sadne Inncſli miſal. 14 led etiam laudabilis,& ad Deorum eultum a veteribus casleru abitaſtt, Donell.lib. 27:comm. jur. civ. E ad tit. C. quæ respign. oblig. adl. ſem. 5. n. 1. G „Ja Nan utad eam incitarentur, victoribus propoſitæ erant coronæ, quæ diceban- uutre,lcommodi, 40 Fdere judit. pro coronis verò præmia, quorum mentio eft in luezui im C. u rus pign.& apud Sueton. in Neron. 5. 23& ſeq.& qui ter vicerant, ju⸗- unigh bebmurimmunes ab omnibus oneribus publicis, l. un. C. de Athlet. ibip; Cujac. ut à eh Tnſauas, 5§. 13. f. Ae Excuſ.rur. Montan. ir de jur. tut. c. 3 5. n. 100.& ſ*g.&cc. Leouiun m. XII. BALNEArORES, TONSORESS, Nepos à Montar. de teſtib. n. 16. llerun GuaOlusr Razzal. deciſ. 207. num. 11,p. 1 ubi alleg. Ripam reſp. 2 6. lib. 1 Pruckman. Mm nnn aun78.vol. 1. Cephal. conſ. 6 11 per tot. lib. 4 ubi diſputat, An Chirurgia ſit ars vi- inſaln mwhanica. Vilioris enim ſunt conditionis, quàm Hiſtriones, per l. ſed ſi 2uu, 15. ſufueuſaff Nec refert quod Decius in l. 1. num. 15. C. de in jus voe. Barbitonſoribus danant Facpsnobilitatem adicribat, propterea quod lateri ejus adhæreant. Ratio enim iht Khan cktidicula,& violenta nimis. Neque refert quod Ludovicus XI. Rex Galliæ Olaumtonſorem ſuum in Burgundiam ablegaverit petitum uxorem Delphino Halna ſincnolDucis unicam filiam Mariam, referente Cominao lib. 8. hiſtor. E Mejer. lib. Suntan I. Mnal Frauc. Quodtamen Legationis officium olim non niſi Nobiliſſimis de- dlahmt madebatut, Franciſe. de Vatr lib. z. de Legat. c. 3 Tiraq. de Nobil. c. 20./. 43. G ſeqq. De- 16m ang7aum. 7. vol 3. Pleniſſimum enim in contemptum factum,& itaà domo Fiün agundieameritôhabitum, quod& in jugulum tonſoris rediiſſet, ni maturiori dodin fglitiptoſperiſſer, Kirchner. de Legat. c. 4./. 166. lib. I. vitionme[II 74. Secundé derogatur nobilitati per Mercaturã, Privilegium enim a- tanitit nitgeractum contrarium, J. z2. C. de Carbon. edict.] pri vilegio, 27. C. de Decur. At- dezat uſhlesmercaturam exercentes faciunt actum contrarium& non correſpon- deſunag darmnobilitati, per l. nobiliores 3. C. de commerc.& mercat. l. milites, C. de locat.&& Nlwnſat anhtdlas zui, 6. C. de Dignir l ſt cohortalis in fin. de cohort. Princip. l.bumilom, 7. C. de unezälnte iußunA.C.de natur. lib. Tiraq. de Nobil. c. 3 3. num. 2. cum ſeqq. Ergo privilegia esniit niibuconceſſa amittunt, iis enim renunciare videntur, I ſemper, d in. ſrdejur. ulsen inmlfninfn. C. de yeteran. Benevenut. Strach. de Mercatur. 5. z. 2um. 14. G /*J. in räkncr Tun Ahiudi lud. Scacchor. quaſt. 4. num. 4. Rebuff. ad conſt. Gall. tom. 2. tr. de mercat. elrlufs irlluum 21. Guido Papa deciſ. 196. num. 1 Decian. reſp. 7. num. 4 ſ. vol. 2. Er. Pfeil, Im,n, anfotun 40. 69 ſ22. in terminis. An jus vendendæ Cere viſia Nobiltbus comperat. uui Lul Wotamenitaintelligendum ‚ſivitam nobilitati decentem deſerentes, frequen- loris coo P 9 ntorum mercaturam profiteantur, per not. Thoming. conſ. 24.. 2. in fin. vol. 1. up unſa 6 1 lurderi 9 9: zum. 19. G ſeqq. Maranta in ſpecul. aur. part. 4. diſt 9. num. 57.& rati,a99 4 lcuſin Conſuet. Burg. rubr. 4.§. 1.text. ſi ellen eſt marſchande, num. 3. Quem- pectarohe matmenim unahirundo non facit Ver, Andr. de Iſern. ad c. Imperialem,§. pen. z. Kuſſaun 9 wii feud. al per Frid. paul. Fiſc. in ſingular. jur. lit. V. num. 3 6. Knichen de jur. ter- zuum, 3 ln7.Natta conſ 637. num.. tom. 3. ita nec uno negotiarionis actu Nobi- dätüun* d tmercator,. 1.§. 1 E& ibi Gloſſ. ſf.de tribut. ad. Benev. Stracha de mercat. p. 1. un Häp uhe 4e Exiſtim. c. 3. num 1 7. Sebaſt. Med. ae R. J. reg. 4 num. 76. A ze vedo alocanh W. jagit. 11. leg. 19. num. 8. Thom. Act. d⸗ jud. Stacch. quæſt. 8 pr. num. 1 8.
Nan feq.

—
4⁶⁴4 ſeq. Bon. de Curt. tr. Nob p. 3./. 86. G ſeqd. Scaccia de jud.& 9 nu. 183 Er ſeq lib. 2 Tuin
De ſtatu Nobilium Civili, eorumq; privilegiis,
part. I. Fagm. crim. lit. c. n. 173.P hilipp. Monſpell. conſ. 3 117, 3 2. Vol. I. Ant. Ciof conſ.1o per tot. vol. I. Pruckm. con..².93. G ſed. vol. 2. Caſtr. conſ. 28 5,n. 3. Vol. 1.Martabrunaab
Anguill. conſ. 18.n. 252.
175. Quid veròô, ſi Nobiles per aſium negotientur, num detrimento hoce. rit Nobilitati? Negant Mynſ. 6. obſ. 54.216. 1 3. Alciat. de praſumpt. reg. 1. praſ. 48.n. 10 Tiraq de Nob. c. 27. 2. 7.& jeqa Guttierr. lib. i. prac. J. 137:n. 20. Strach. de mercat. eun 2. n.17, in f. Cæſ. Lambert. de jur. patron, in z6. Art. 9. qu. princ. 1 partis, lib. z. Sonded m 87,1n. 60.Vol. z. Atcum Leges Nobilibus negotiationem inhibentes indiſtinctèlo. quantur,& juris regula ſit, Quod quis ſuo nomine exercere prohibetur, id necpet alium ipſum agere debere, l. I. S. quib. ad conduci prad. fiſc. l.2.§.f. de admin rer. a an. pert. l. non. licet, 46 ff de contrab. empt. l. quaritur, 3 8 Sde bon. libert. l. Labeo, 8.§1 ⁴⁵ Uſucap.l un. 8 C. de contradt jud. Bocer. de Regal-e. z. nu. 6. Niell diſp. feud. a. th. õ. lit.a utiq; mercator eſt Nobilis, etiamſi negotietur per alium, Fr. Pfeil. conſ. 202. uu. 97.0 ſeq. cenr. 2. Alexand conſ. 19 3-circ. fin. lib. 7 5er lita autem,& geſſiſſe‚f de adminiſtt.:uul iitutel. l.certé, i. ffde precar. Cravett. conſ. 49:1n. 1 art. 3 her I.1. in pr. Q. de prapoſaéin reb. Qui enim per alium mercimonia gerit fœdo quæſtui inhiat. Molin. jeſuitads juſt,& jur. diſp. 3 42. concl. 1. nec fieri poteſt, quin ejus animus eventus& luctialio ducatur, Joh. Gutierr de gabell. 2u 9 3: nu.; 5. Niſi mos regionis, qui haud dubie ſer. vandus, aliud permiittat, Maranta in ſpec. aur. part. 4. diſt. 9. nu. 6. G 69. Alciut inl merces, ff de V. S.& tr. depræſumpt. reg. 1 praſ. 48. Capoll. 3e] mp. mil. delig c. 4. 2.13 Nam dignitas cenſetur, quic quid ex conſuet udine ſic exiſtimatur, Guil. de Monſerratitd ſucceſſ. Reg. dub. nu. 46. Betr. conſ.. au. 20.& conſ.z 2. Vol. z. etiamſi Eccleſiaſticalt, Anchar. q. 8 1in. 2.11b. 3. Guttierr. lib. 3 G 4 praM. J.16:/. 13 7- cum alleg. §. III. 176. Tertié derogatur Nobilitati per infamiam vitæd́j turpitudinem Arxeab Otalora de Nob. Hiſp.. 4.c. 9:/. 5. Tiraq. de Nob. c. 24. nu. ¹.& ſeq Bon de Gun rr. Nab- p. 7. u. 13 cum ſeq. Somnium vi rid de poteſt ſecul.& E ccleſc. 1 33,:nu. 6. Deciann reſ. 66,/. 70. vol. 3. Thoming conſ. 52 11. 39.& /ſ*2—. vol. 1.& conſ. 12.:7. 301vℳ!r Non enim honosſfervatur ei, 9 ſe deduxit in ſcelus, 1. 2 C. de ſecund. nupi J. 1. C. ubi ſenatir.
clariſſ.l. ſenatoris, 47, Ae rit. nupt. l. 2 17 udices, l. quot ies, C de dignit. l Diuo acoa V
quæſtion e. inter. de excell pralat. Amittitur proinde N obiliras, I. Propter comml ſum peturium.6.1. quories, C. Ä aignit. Chalſin Conſuer, Burgund. rubr. 4., H.20.keat. Hein dee nes Fe, e Te e mil. lib. 7. q, 1 n. 24. Vincent. Mancin. tr de juram partſ Eff. 8. nu. 1. E ſeq. ubi infert ad Doclorem, quod privetur gradu Dooratuũ propier ha jurium. Hinc in Legibus Torneamentorum ſtatutum eſt, daß welcher vom d Sigelbruͤchig/ Meyneidig/ vnd Ehrloß erkandt/ g eſcholten/ vnnd darvorgehelt wirdt/ in keinem Turnier ſolle zugelaſſen werden/ Rein hard. Comesin Solms /6 Pominus in MNuͤntzenberg/ in libell. Germ. von deß Adels Prſprung/ ant. 43. ILPa erimen falſi, Tiraq. de Nob. c. 20.2. 121 Farin. oper crim purs. 6. u 150,1. 15. Thamin 2eene, Lud. à Peguera dec. 80 n.; Soc jun. conſ. 3 9.2. 41 125b. 2.11 I. Per crimenlæ. fe Nlajeſtatis, ung. quaquis. C ad L. Jul Maj. Otallra d: Nob Hiſ pans 29,hnn
L. 1.1 C Auans'han
D
/u Ll lye tiallnl in Nanarxde
— a TngAhäe Nkrn umſ kiſ
Nabb
Naidkan ut ur e ss ull; Guu Raulere nobiiK. Waberum peric ſas lägzin rauperet ſetre ricilim nob nüllratem adip datei.)49. Gui uhhan irz anuüt hec gu anuinusintet muolt quie aadiom nlium er bricipis oerh.No aüüsnec dar nm am Cr Rlhcnir jus alamer, n aſf. ld dlher, 6 7 adä. Karem pater. ae, au. Calhinn Tnuüir Cah , t lodincn
—
—
—
8 1 G d

D. Joſiæ Nolden. 465 ern nhinfam„.. ven.Lege Horro, durum tamen non eſt, quia Lex Conſuetudinis ita ifen uns 15 biles ſcripta eſt, arg. jproſpeait, 12§ I.If qui& à quib. manumiſſ. Auaruma inter S.V. 177. Derogatur deniq; Nobilitati per contractum cum viro ignobili wimonium„Tiraq. Ae Nob. c. 1 8.2. 16.& ſeg. Ant. Faber. in Cod. forenſ. lib. 9. tit. 29. menton 1 21. 20. Azev. ad conſt. Hiſp. lib. 2. tit. 1 1. leg. 9. n. 7. Chaſſ. in conſuet. Burg. rub. 9. nuſch 4 Li in rul de don. int. vir.& ux.§32. n. 1.& ſeq. Vultej. lib. 1 jurupr. Rom. c. 16. Lnna ban Aun. 33,2. 168. vol. 3 Guid. Pap. dec. 349./. 2. Fr. Pfeil. conſ. 202 nu. 86. cent. 2. 65 in Uazeaus ex muliere nobili& marito plebejo, utrumq; parentem plebejum ha- wihn derunun natura, alterum participatione, Joan. Staphil. ir de grat.& Expeck. rub. Cir- hnnir atatuns,n.16. cum ſea. Idg; in tantum obtinet, ut etiam mortuo marito ignobili Lun nüllinem nonrecu beret, ſed reſti tutione opus habear. l. Imperator, C de nupt.1. 1. 9 du Cmmsga. Niſi viciſſim nobiſt viro nubat, quo caſu jure quaſi poſtliminii no- Jſaun imoimariti nobilitatem adipiſcitur, I. ult. C de his, qui Ven. atat. Tiraqu. d.. 18. 2. 4 ka tlluthinnot,ad deciſ. 49. Guid. Pap. Papon. lib.. arreſt. tit. des tailles, 1 1. arreſt. 26. 04 Auu i dts ffancs fieſs. part. 1.:c. 9.. Ann barergon ſit hæc quæſtio, An Pater amiſsaà nobilitate liberis inferat rtusb nasricium Diſtinguimus inter Nobilitatem dativam&nativam: Si dativa eſt no- buugi düije Kpater primus ſit, qui eximà ſtatus cavea ad nobilitatis po dium evectus. enyet erercitium artium vilium amiſerit, liberis præjudicat, Ant Fab. in Cod. lib. ah uhn 2. Niſi ex Princi pis liberalitate poſteris quoq; ſit, Tira. 4e Nob. 9. 35. J 1 m a Lherintheſaur. jur. verb. Nobilitas, n. 18 tom. 2. Neq, id mirum; quia q uam no- Rccba bünren ꝛmilit, cam aliis nec dare nec tranſmittere poteſt, 1 nemo, 54. f. de R. J.7. l nuliua faeaaeuir. rer dom. Cravert. conſ. 165.2. 4. Non renaſcitur ex cineribus, uſn ugypua rolucris Pbhœnix, jus enim ſemel conſopi tum haud reviviſcit, arg.¹ qus Luh 19 na f de ſolut. ¹. aum r, Iin. C. de remiſj pign. o. nonnulli, de reſcript. 5 illic, 23. Bn, 4.Aift Idq́; locum habet cauſa etiam extinctio nis ceſſan te, *.ſon ulan Mhafedruen e poſth. l. 1& ſe* C. de poſth hered. inſt l. Di vo, C. de qu. TiCa. n afede padl b Drun Cm an 38 e pater Nobilitatem quoad honorem non quoad onera, Droytaue gan falo 88 1 e.7 2u I Petr. Surd. de aliment kit. 6. q. 18.7. 12 Jaſin rub. bſu nalts 3 auth. Caſtrit. in not. adpradt. Mauſuer. rit.z.rub de Nobilitate, reg. tr Aumſs fmlu 9* D in acui arg. ˙,7. 5 uult. El. J*⁹. F.de interditt.&e releg.”l.1.C de in- pnaunßs beu 1 ecur. 6. I. C. de his qui non implet Rip.I. 2. S nemo, ff dec. dimin. Ne ce- välteit n Aluanninn quodin Pœnam potius erat retorquendum, Lap. de Caſtellion. ddaruag Cud ennnnaeedn 19 Petr. de UBald. tr. de Canon. Epiſcopal. c.7 num. 27. Petr. mukir nn anuann 3 17 1 24: Arg. c ſi neceſſe, in fen. extr de don. int. vir 6 ux.& pro illo- ſJ uren s adel⸗ Te dejudie lſive F de negot geſt. Hinc collectas,& onera, hus er eat ie fubirs tenerur Tiraq de Nob. c. 2 4.23.7. Aſcan. Clement. de batr. Il Necir ad uſt, 74 Sigas tr de Penſion. Eccleſiaſt q 64.. u4᷑ Bart. Bellencin de chari- unn Liverö nativa J Bun'plaraſt tum liberis nihil adf. 17. 1nalbau ateNihit Hiſße 39 ladtert præjudicii, arg. l. cum qui,; Hde interd.& releg. Ota- „ eCun hag Nob e.z 9 99 2. 13:in hin Azeved ad conſt. H 1ſ5 lib. 6 tit.. leg. 1. 2u. 43. yn ſinuetas, Oer Ganſen. nt. Faber in Cod tit. 29 deffn. 1.1 4 G◻ 25. Fab de Anua eonſ. 1 I7N. 17. Menoch. conſ. 3 84.n. 14,E] con,. 1 25 1.·. 27& ſeqa. lib. 13. Nun 2 Natt
eſt Nobilitas, h. e. ſi perlongam Majorum ſeriem conti-

—
Deſſtatu Nobilium Civili, eorum q; privilegiis,
& ſeq tom.; tum quoniam parentes filiorum honori dettahe 6. S fliusf ffide adulter. Vulpel. de pace, quæſt. 8. num.. tum quo- is propter crimen patris auferenda non eſt, lgenerali, de rit. nupt. l. 7. Iin. l. fliam, 9. ffde Senator. l.z.§. pen. f.de Decur. Lupus tr. de obtentimu retentionuq; regni Navarra juſtitia, part. 5.9.6. Cephal. conſ. 59 4: per tot. libꝛ. uthincte- d docuerit Garzias de Nobil Hiſp. gl. 1 2. num. 48 dari caſum, in quo pater plebejus, filius verd in poſſeſſorio Nobilis pronuncietur. V
466 Natta conſ 57⁶. num. 8 re non poſſunt, linter, niam quæſita dignitas liber
CArurxr XIIX. Agricultura,] udicis, Advocati, Procuratoris vel No- Adoptio à patre plebejo, C urſus temporu, Nenuſus, Religionis ingreſſus„Doctoralis- que dignitas Nobilitatem auferant.
§. I. 181. Quis dicatur pauper, diverſarum opinionum oblita eſ quæſtio-
Alii judicis arbitrio committunt, arg. I. 1. f. de jur. delib Beninraſ trad de paupert ind quaſt. princ· num. 7. Tholoſ. lib. 3 2. Syntagm. c. 12 num 3. Menoch. de A.I lüb. ucemt.. caſ. 6.num. J. Maſcard. de probat concl. 11 59:num. 8.& per tot. Munnoz. de Eſcohur. A ratiocin. admin, c. 22. num. ꝓ8. Mynſ. 4. ob/9 in fin. Ruding. J. o2. 3num. 1.Guiindt ciſ.34 · num. 1 3. Caſar Barx. deci]. 80.umm. 8 Surdus deciſ. 6i. num. 3. lib. 1. Alii Paupe- rem definiunt, qui non haber 0. in bonis, arg. l.nonnulli. 10,.de accuſ.·t pruhim. tur, quaf. 1:C. z. Nep. à Mont. Alban. tr. de Except. reor. tit. 0. Dambhoud de patruni- pill. 6. 6. ,u. 4 7. Hieron. Gigas de penſion. Eecleſ. q. 30: num. 9, Coler. deproceſſ exeeut yan. I.9., 2, num. 121. Gail 1.05 ,1 4 2-unn. 8. Alii, qui haberpoſſ eſſionem, ſed pecuniamnb. meratam non habet, arE lin fundo,; 8.& ibi Bald. ff. de reiwind. l. utilium, fruinhen, in res dot. fut.! dt vorrio, ff. de negot. geſt. Petr. Coſtal part. ⁊. animadv. adl. ſi ſervus, 20- per ill. rext ff.de noxal:act. Alii, qui minus 100. aureos in ſubſtantia habet,.9.. uſ. de ſucceſſ. lib Jac. Ayrer. in proceſſ jur. c.. obſ. z. num.· M. Ant. de Amatis duii 72 uu 1 Exindenotant Dd. Nobilem dici pauperem ‚etiamſi 100. in bonis habeat, quibls tamen ſtatum ſuum ſervarenon po flir, Bald. in I. ſi quis, 49. C. de Epiſt.& tler.Rihan, ds peſte,c. 18 nurmn. 108. Lupiss in reper. rubr. de don. int. Vir.& ux.§. 1 1.A.I Decius cl 1 20 um. 2. Lecnard. conſ. 17. num.174 inter conſcfeud. Bruni. Natta eunſ 999. num-i- tom. 3. Nicol. Betſ.de pad famil. illuſtr. c. 8. fol. 3 85. ubi ait, quod lluſtris mindiuantdiu tur, ſi vicium quidem, at cateraſecundum dignitarem non habeat, quamVis jpſiusbon, ſiRuſticushaberet, diceretur dives, Menoch. de A. I.. caſ. 63. num.7 Maſcand itin kat. concl. 1 54. num. 14. Auguſt. Morla in Empor jur. p. T. tit 12. qu. 1 2. num. 6. Hondele
conſ. 94 ê· num. 30. vol. 1. Ruſticus enim nom cenſetur pauper, qui
plauſtra, reliquumꝗque inſtrum entum ruſticum, Decius conſ. 16 3.2 gonſ. 6. n. 277. Vol. 2. 182.
An Paupertas, tarii officium,
2
um. a. Pruthm
.. 1 Quibus præſuppoſitis di ertateni amitti, per l humilem, 7. C. de inceſt. nupt. Tira: de Nobil. c. 3 5. 2. 5. Curtil 7
16. n4. 1.O
Nal p. 7:h. 4. Sehneid. de feud part. 3,2. 10 6.Caſ Bavr: de inop debit: 7 Gua
cendum, nobilitatem ob paup & ſida
1
4
habet fuos bosch
K utle r
in nnl
3
3
Lanlenian.
4
elanlbun. Runautrnnli, uogledonüc Blahun 1 luhd. ie. Lul uCs n 8.54 N al ktatu,' aun. ue. 1 zen. 7 Nna ul: iberinkelirg a uoinäe Ny Nlur i aiemagis un 4
anpauxei Lüitsfacere asäueriam nlie:4 lta 4 Nec exeo
n
nen W

D. Joſiæ Nolden. 467 aodin eh an duif am.num. 17.liber. cum paupertas non ſit de genere malorum, Ar⸗ 14 m. da nutiſtkein Schand noch Vnehr/ Damhoud. depatrocin pupil. 1it. de tust.& cur. mer- Ngennn aiauum. 23. Gail2.6 ,95. num. 2. Silbbauſ:in arb. jud. crim. cap.. ramuſc. 4. num. t koltan lu Alerie de Malit tr deteftib. 6. 5.n. 2 ½.(4poll: Ae Imp.mil.delig c. 1z. n. 4 ½. Amatis dec. ͤ 1 u mna Anſtconſa,n.27.cens. 1. Weſenb. conſ. 18. num. 27. Pruckm. conſ-6. num. 174. naretftie ula Bertazxvol conſ 89 · num. 8. lib. J. niſi talis egeſtas ſit, qualis Iro Homerico con- b urcdarRaph. Volaterran. lib. 32. omm. tit,pro Paupertate. Quandoquidem non ne- aau fmilias abſque bonis fordeſcere, arg. ſi quisquis, S. 1. C. ad L. Jul. Maj. Mo- ö uuyimog. lib 1I. Cap. II. uum 4. Mantica de conject. ult. Vol. lib.. tit. 1. num. 45. Syn- öL aulzaum. 4 E ſeq. Mich. a5 Aguir. de ſucceſſ.regn. Portugall.. 3z. num. 6 4. Decian. aunnin nluun. 55. v, Lud. de Caſaunat. conſ 56. num. 3 2. Quetta conſ. 3 5* num. j. Bur- „ſ ſaan 460. num. 48 lib. 4. Nobiliumque dignitatem obſcurari contemni, atque b n nnutum iri, arg.1 pretatis, 6. C. de ſuſp. xut. Curtil. tr. Nob. ꝓ. 7. num. 4. Trentacinq lib. f. Ingldeſtarutu, num.. verſ. Minor. Chaſſan in conſuet. Burg rubi. 4.§. 19. num. 29. ntdm conſ.34. n. 12,art. 1. Pruckmani conſ. z 2.2. 142. Petr. Caball. conſ. 1½8. n. 141. Alalnalä couſ. 13. n. 5. vol. 2. ͤ 1 Nil habet infelix paupertas duriusin ſe, oblc Quam quodridiculos homines faciat. das,at hAnnal i. Saryr. 3. Plaut, in Sticho, act. 2. ſcen. Famem eſſe. Omnesque quibus res 4TAn uminsſecundæ, magis ſunt, neſcio quomodo, ſuſpicioſi, Terens. in Adelph. ad. D her A Mnx, aum.,0 Magnum pauperies opprobrium, juber“ 1B.. M Quidyis facere ac pati, arauſcj Virtutisque viam deferit arduæ:-
gaubuns Nrnat hb. Cam. Ode 24. Ita ut ſecundumiillud Plauti, præſtet divitem eſſe& po- tmuſa ut quam Nobilem& mendicum, Tiraquell. de Nobil. c. 32,1/.22. ſedpet. ſII. 183. Necex eo Nobilitas amittitur, quod vir Nobilis tela in uſum ihm ſtt tetslgonisque convertiſſe, ur loquitur! fin. C. de mancip.& colon. ubs tamen ait, u 11 Kütlktler milite colonum fieri,& agros ſuos propria manu coluiſſe probetur, per hadea Ktttgtamasconſeeras. Aiſt..c. I.§. caterum, de V. S. c. clerius, 9 1. diſt. Tiraq. de Nobil. maiit Sttun 1G 699. Alciar de praſumpt. reg. I. praſ. 4, num. 9. Maranta in ſpecul. aur. nisg fangſ gaum,. 56. 0 ſeq. Anr. Faber in Cod l1b. 9. 1it. 29. defin. 3. Guido Papæ deci’.41. Gitvi hbaam ⁊. G aeci; 92. ibic; Mareb. in not. Rebuff. ad conſt. Gall tom. z. tract. de mercat. 1zunD Aalhſanum. 24. Habetur enim cultura loco fructuum ex feudo perceptorum, nunſn lunguis⸗bſque nota mercaturæ licitè exercet, Guil Bened. c. Raynut. verb. dotem ſ miy Ani baarn.[z. I.extr. de teſtam Sola ad conſt. antiq Sabaud. ſuper decret. Urs ſta- uumij etas-uhr denominat dom. Joan Sæiſon. 12 Conſuet. Turonenſ. tit. 24.- aart. n7 l 1 busſtitur pad 5.2 c.4.n. z0. Vinc. de Franch deciſ. 12 8. n. 4, F. I. Surdus con]. 8 0. u mn 49 IS has Anna conſ. 34 u. 8. cum ſeqq.. lirhale ln 5 Hinc problemaillud, An nobilitati eorum, qui in villis habitant, a- umat Mamdeurur Ac quamvis Imp. plures faciat habitantem in Civitate,( quod hun Md iies ignominiæ loco exiſtimant, Choppin. lib. 2. de privil. ruſtic cap. 1.) bapere 37 din auth PraſidesC. de Epiſc. aud. ᷣinrerim, Nov de defenſ. civ. Tiraq. de 6 Aauco PDann 14. Adde Steph Grarian. deciſ. 96 ‚1/(. 1 3. G ſeq. Bon. de Qurtil. tr. Nobil. p. 2. 3. rad un uuntſ 4n. 21 vol.. N evian conſ. 2⁄ναεο⁶έ inter conſ feud. Bruni HVart 1 Nic. hene Nnn; Boerz.

De ſtatu Nobilium Civili, eorumq; privileglis, ubi ait ex Lus. de Penna, quod ei vis ex urbe ſplendida rus habitant; in Faunorum etiam caſu-
468 Boꝛr. tr. de Ordin grad part. 215. 45. oriundus ſit nobilis. Non ſtatim tamen ii, qui lis, ruſtici velignobiliores cenſendi, Vurm au§. Item Serviana, n. 15.1 aſt. de ac. Puris de Put. de re mil. lib. 4. c. An miles, nu. 2. infn. Non enim loco, ſed genere& virtutibus diſtinguitur Nobilitas, arg. l. ſipradium, C. de prad. min. l. urbana, 15 6. ffde V. S. Chaſſan. in tatal glor mund p.&. conſid. 18. Matth. Steph.de Nobil. c.z n. 4. Guttierr lib. 3.& 4. prad qu 13.. 46 er ſeq. Decian. reſp. 66. nu. 4 1.& ſeãd.vol. z. In Germania Nobiles& Patritii ratione loci diſtinguuntur, quo- rum illi in villis, hi in civitatibus morantur,& domi nobiles vocantur, Beſold. 1b.J. ppl. c. 11.§7./. 48. Ac quamvis Nobiles interdum ſe in civitates confexant, hoctanti ſit quietis cauſa,& tum forenſium loco ſe haberi, quàm Cives& Incolæ eſſe malũt, Corhmun. conſ. 7 2. n. 52 vol z. §. III. 18 5. Necjudicandimunus Nobilitati derogat, P. H. O. Caroli yran: 1.§ 1. Tiraq. de Nobil. c. 28 per tot. Chaſſiad conſuet. Burg. tit. des Enfens de pluſieurs lilig rb. 6. S4. text. Entre gens nobles, in pr. nu. 12& in catal. glor. mund. p. 8 conſid. 1. Fab. At
Anna conſ.z 4./n. 7. Quæ enim major gloria, quam præeſſe judiciis, per quæ conſer.
vatur hominum ſocietas? l. judices, 12 lib. 3 pol. c. 39. Seb. Vant. er. qe nultit. tit. Eæ defettu jurisd. 10./. 45. Summos ſibi hono- res conciliat, qui operatur qecidendis litibus, I. ſemper, in pr. F.de jur immun. 13 1 quod met. cauſ.l ult& ibi Salyc. n. 1. C. quandoprov. non eft neceſſ.l. obſer vandum,]1 de off praſid. c. ut debitus, de appell. Gratian. dec. 128,2 2, 1lib. 1. G dec. 284. n. 22. G.
Iib. z. Peregr. conſ. 3.n. 28 lib. 3.
. IV. 186. Nec Advocati vel Cauſidici munus(quod in Gallia adeo ftu- Kuoſum eſſe, ut eriam Nobiles invideant, ſcribit Claud. Seſell. lib. J. de Repub. Galur) nobilitati derogat, Azeved. ad conſt. Hiſp. lib. S tit. 1.leg. 1. uu 20.& ſeq. Tiraq de No.
129,n. 11. G ſeqa. Bart. Agricol. ir. de offic. Ad voc per tot. cationis officium, l.luudabile, 3.C. de ad voc. div. jud. l. 2.§post originem ff.de O.l Epiſcopus, in fin. 9.3 Georg. de C
—„
ſeq. vol. 1. præſertim in ſummajuris officina, in com. Cam, part. 1. tit. 45. II Milites nobilitat. Bart, in I. 2. S filiis, Fae Decur. Paris de Pur. de re mil.lib. 6.4uiam 9. G qu. ſea. n. 3 Alciat. de ſngul. certam. e.; Orn. 2. e ſeq.& qu. 3 4. 1. 6 Guido Papa dts, 38 8. /. 4. Ar Advo cati, qui glorioſæ vocis confiſi munimine laborantium ſpem,yita poſteros defendunt, non minus Imperio militant, quam qui gladiis, clypeis,&e ho- racibus nituntur, I. advocati, C. de advoe. div. jud. Gail. 0b.4 3 n. 1. ſeã. Rudingur 1.b10.n. 1I. G ſe*†. H. Hartm tit. 52. pract. obſ.7.n. 2. SebwWartz maj.lib.i miſcell ur. 6. 3. Fr. Pfeil. conſ. 197 1 9. Cent. 2. §. V. 187. Nec Procuratoris officiu ris loco pręditum eſt, Nobiles ſi pro curationem alienæ litis fuſceperi erdere, Harpreeht. in com. de procur.& Procuraror. 2ne- 86. ſa. Bocer. cl.. ·5 4 Magn
t. qui
uæ eſt Spiræ Nemetum, Orth. Meland.
mnobilitati derogat, quoniam nullo ſu nt, nobllitaté
29. Aut. Faber in Cod. lib. 2.tit. 29 defin.; de dignit. præſertim ſi Illuſtrium& 4 uff in com.
tum officia procurent. Bernb. Greven. concl. Cameér. 43 conſid. 2 n. 2. Reb
conſt. Reg. Gall. tom. 1.t. de ſent. præjud. art. 16. 24 Gratian. lib. I. diſcæpt. for. c. 18 6.2. 21. G 8. 56.5.,3 9. Coler. Aec. 115 n. fin. Cavalt a, 31 au. 24. G ſe7a. lib.I.& in Imperiali Camera id fiat arg. Ord. Cam FPart-! ui Me
bſ.pradl. Obſ.tit. 17. O5ſ. 2.n. 5. Schneidew.
O. de dign. Bodin. lib. 3. de Rep. C. 8.Schoͤnborn/
Nam I. laudabile eſt Adyo. abedo pra qu. 21 4. nu. I. lib. 1. Honded. conſ. 1.. 1.
Treutl. vol. i. diſb. 9. th. S lit. g. Schoͤnborn/ lib. 3,5006,39.
gl. 4. au. 4. Boce: claſſ. 2. dißp.6.th..äse
Klaceralua
MPolaulhuua nui um. 90d¹ eun(uumena. Pradunfkeimus
vosdeſerierint, ts NecausNoꝛ ararut n. tt 29 defng an ulga Erutſ e4uu.4 Ch4 uL7uz1,G, an ſa hert allbiu, ſeue eimesätalm Ulmuiſin un.
I71,10.
ckecontende ig Juagn nr, ldem: dllart Laua:
e G Lna
=
Kedopti fuaunr. V teedzental ilrCeear in ilen daaler 24: Kcauſun epoflont te 0. z.6
ſenpte 1

teea letlanea Sehnain e nu ri (uim u. 3. Na annhbn uontung „ Wpln aut locta bzeltzui
JChiha huſenia nſaun er quunm 4.Säit moslbih mmunl rvannn. Lut
alliaste
eKepubG-
1 Trundi
abilect
fd O cin 81 n,Oth he 1711.79” i. ê. n „Gauk 4 ntiun en chehe b h ue Ä LnJt
rium&
vn duhuf
ihsmn 69,2,67, 1ib.1. 8
„Cruul 1 i
A0 Ven Noni
en 1 dunibec de feud
0 1 Gail4,067,43:U7. 8. Ruding.] 0646 0.2. 2. Meland. d. part. 1. tit. 46. p roinde nec lemerc cum Guid. Pap. 42c. 89.r. affirmandum, arg. ¹,a⁰ ea,. H. de prebat.l.diſſentien- C. de npud lillam, 9.C. 4² collas nemo, C. de dignit. Nov18.c.5. in br. Tiraq. de Nob. 30 per tot, Quæ tamen a nobis dicta, non eò ſpectant, quaſi Nobilibus ſuaſo- tsad procurandum fuerimus, ſed ut demonſtremus, liberos, quorum forté Majo-
sinkoro litibus deſervierint, fortunam ſuam& nobilitatem illibaram retinuiſſe.
[VI. 188. Necartis Notoriatus notitia Nobilitati derogat, Nicol. Hontheim.
inſende art. notariat. libI. c. 7. G. 14 per tor. Guttierr. lib. 1 pract. ꝗ. 137 per tot. Ant.
TabnCod. lib. 9. tit. 29. Jen 4. Eſt enim bona& honeſta, arg, Now'ell. 8&. eos autem, 8. veſuuenim non diligar, Eccleſiaſt. ¹. non vilis& infamis, ſed nobilis, Guil. Rowille Ih juſt. Ejur. c. 4. nu. 4. Chaſſ. in catal glor. mund pars. 7. conſid. 0.& part. 1 1. con- ſa Cavalc. der 41.nu. 21 G& ſeqq lib 1. Et Nobilem honeſt umq; virum exercere anjenit, Menoch. con. ſ52. per tot. lib. 6. Ceph conſ. 23 8.. 20. G& ſedd. ubi refert ex Chaſſ. [49.34. auoA Nobilis, ſi exerceat officium vile, faciat ut illud non dicatur vile. Un- dellegttimi& infames àtali munere repelluntur. Reichs⸗Abſchied/ de Anno 12.§. etichordnen/ Denaiſin jur. Cam. tit. 196.§ 1. Gabr. Palaott tr. de norh 6 Pur. c. 36. t ſ4.Cabed.ec.71.n. 4.lib. I. Ruin. conſ.3 5. n. 14 uol. 4. Ac quamvis pleriq; offi- eum Notari vile eſſe contendant, Vivius tr. com. opin. lit. N. Verb. Notarius infamis, n. 10 eo.Tholoſ.ib. 4 7. Syntagm. c. 4 2,/. 14. Guid. Papæ dec. 90. Boer. dec. 22 2. u. 9. Cra- ttt on 16 3,„. 1 art. z. Idem tamen limitant, Niſi in curia vel Prin cipis conſiſto- iotalt retccant, Mart. Laud. ir. de offio qu. 119. Barb. de praſtant. Carainal qu. 1.n. 40. Ians Cmſer.de poteſt.& Excell Reg. au. 9 ½. Tiraq. de Nb. c. 30,n. 8.&r ſeq. Bertr. conſſ ſoau.3 von7.
VII. 189. Nec Adoptio à patre plebejo dignitatem Nobilis it diminutum, lalironem 3 f de adopt./ ſenatoris, 6 S1. S&rl.ſeq. inpr ff de ſenator Niell. aiſß feud.
9
11 Ahh 1 t.H.„„ Gentalaenim nn 1dra 145.·8. 3. Accidentale enim nunquam extinguit, n ec privat naturale, arg.
1 77
tu n* Nedenulus tempo ris ſe u præſcri pri onis tollit nobilita tem. San-
u or Gateh d nt præſetibi, Guilide Monferrat. ir. de ſucceſſ. Regn. Franc.
4 5. Guttier.lib. 3.& 4 prad. qu. 1 3.2. 90..
e 38 3 pr hteron uſu Mam it t zeur, Arze ab. Otalor. 4² Nodbil H 15. 1
tennn.n. 5 eian. re.⸗ 6 1n. 79. vol.z M enoch. con/ 1261,7. 21 2 6c. farlus, Felin. in c. cum acceſſiſſent, n. z6 de conſtit. Marſil. in rub jfde
keiuſn: Aau Mare-, 4 Auſter. in praci. tit 3 8. Ae tallius, n. 20. Verallus dec. 379 part. 2z. Menoch.
1X pertor.&d. conſ. x6 1.7. 22. E ſeqtlib. 13. 1an lan Ne⸗ Monachatus ſeu in greſſus religionis nobilitatem immutat⸗, 8* 2 Sun een N. 14 Lud. de Roma ſingul.c.) 7. Reyger. in theſaur jur. uengein in cun,ge etacbe etlam profeſſio ne, wann er eingeſchleifft worden/ Uamyis n. dhe itane⸗ n. 4. de iud&Gl inc urb. Verb perſonaru, de ſtat. monach:- beſtus ſem. eVa ſal 1 es ſeu feudales ber Monachatum amirtaàtur, o.. in fin. 4 Deu 9 ute nidaſeen Squi 2 erieus, ſi de feud defundt. Vult. de feud. D.7.2. 5. n. 30. Schneidew parr. 6. de ſucceſſ. deſcend. 2u. 2 2. art 37. um ſeq. Mynſ..o6/. 4 8, nu. 3, cum ſeq. Cacher. dec. 27. num. 4
D. Joſtæ Nolden. 469

479 n 4. Bero conſ. 6. n. 14. vol.. Gozad. conſ. 16.n. 53. 765 quoddam ſanguinis, per Emancipationem
11. vol.. Nobilitas tamen, tanquam jus ſan ſeculi temporatis immutari nequit, arg. i.jaes agnationis, 34 ffde paci.! jura, à f.aeR.I l cum obligato,. f. de. minut. Tiraq. de Nob. c. 26... Bon.
4. Decian. reſp.n. 3 1. n.9. G ſeql. vol. 5.
n.33. Rebuff tr. de nominat. qu. 1 2.7.4 §. fin. 193. Nec deniq; Doctoralis dignitas Nobilitatem abolet. Wolfg. Gm- ning. Arnold. de Reyger, H Kirchn. in Orat. de hac qu. habit. Anno 618. Spira excuſ. Mattl
Steph. de jurisd. lib. 3 p. 2. c. 14. in fin. Speckhan cont. 1. qu. 100. Eberh. à Weihe in Auli. polit. regul. 5 11 edit poſtrem. ubi tamen ait, Nobili Docdtoris gradum habere non eſſe conſul.
tum, nec conducibile. Dignitas enim dignitati juncta, priorem non abolet, ſed auget,
& illaſtriorẽ efficit, Sim. Maſol. tom. ⁊. dier. Canic. collog. 6. Zaſ. adt. de ſenat. ν. 6. tom. Guil. de Menferrat. in
ſucceſſ. Reęg. dub. 1.2. 4. LZud à Peguera dec. 5. n. 4.& per tot, Coler. conſ. 33·2. 101. Soc. conſ. 129·/. 7. V0
I 1. Ceph. conſ.3 31./. 20.& feqq. lib. 3. Alas. conſ.32.
n. 7. G ſeq. vol.;. An Nobilis in Doctorem promotus vocandus eſt Doctor, vel No-
bilis? E Quod major dignitas ſit attendenda,& ab ea perſona nominanda, Jaſin!
imperium, 3..z ubi hoc pluribus exemplis illuſtrat, ff.dejurisd. omn jud. Gaul.. ohſ.30 nu.
22. lub. 1. Schrad. de feud.ꝓ. 10. ſect.7 n. 136. Lupus in rub. de don. int. vir.& ux. S3*⁄3.
Gomez. in com. adl. Tauri, leg. 7:nu. 6. Gratian. lib. 1. diſcept. forenſ.c. 148.2.6 Mixtum enim ſeu compoſitum ex duobus, a
ttribuitur ei, quod eſt dignius„Gail. 1. ob.38 8.]. Et dignius trahit ad ſe minus dignum, c. quod in dubiis, verſ. fin. de conſſecrat. Euliſ un. eod. tit. in 6.l. quaritur, 10 Fde ſtat. hom. P. Heig. qu. 16. /. 33 Part. 1 Tiraqu.TSeranas. prox. 91 gl. 7·/. 8 1 Knich. de Sax. non prov jur. verb. Elector um:6. 4,2,33 Adta der Mar⸗ purgiſchen Gucceſſion/ part. 3 fol. 2„. quamyis diverſis reſpectibus, diverſo jutes diyerſis qualitatibus cenſeri poſſit, per texiin. poſtulatis, de conceſſ prabendaA
eolatione, de appell. in 6. Gail. de Arreſt. C. 6.2. 14. Eberh. ä Middelb in topisa, loc. 116. per tot. Schurff. conſ.7 n. 2. cum ſæq. cent. i. Vultej.lib. feud. c. 4. num. 9.
256950
ECIEBU5,
allalverlitan
zuunen püb
nen aaltemiplan
tienuw inc manuduxim rangtgpo anite oci dlamrisa u Vkenim noyum f. Nuriamf amde Kn man dede üunam anon ſut ſanam habi dnorden dcoxylee ainilann dadüderen iaſe
—

b
anclpaua
ara, ſa b n 1 j. letViße kaexag Walene keuniſen doletſl ſeuutaen .Cana 1 zung Docdor rinantag Gaulih irGeun 48 16 N Gail1 dauſtnul Tiranua z43R us, Ginelt eſ runl ig ulha
—
——
—
DVARIIS U
obtinebat: Hi
471 38S See 888888
Xy. NIVERSITATUM SPECIEBIS, EARUMOQIIE JURIBuS,
D. Henrici Brunin egii.
IMESIS I.
bjuribus Univerfitatum frequentiorum quarundam controver- Ulam Epitomen publicæ ſubjecturi cenſuræ, ne illotis, quod ajũt,
manibus ad rem ipſam protinus acceſſiſſe cuipiam videamur, ab i- luumUniverſitarum incunabilis exordiendum, ac paucis latentia ea- iemincrementa duximus prælibanda.
humtum cum prępotens illę rerum omnium creator Dæus Opr. Mr indiriduam vitæ ſociam primo noſtrüm omnium parenti conjun- Kfundamenta quamvis admodum exigua maxime olim futuræ univer- latsſactaſunt: Vix enim uno atque altero ex fœcunda cohabitarione tbeteattsliberis novum familiæ a rerump. omnium ſeminarii nomen Nodncum eſt: PDlurium familiarum collectio civitatibus vicis q́;, atq;hæ ngwam matres, unde& metropoles metrocomjeq́; dicuntur, aliis civi- didus nicisgh; ortum dederunt; Horum conjunctio provinciæ nomen Rneit. Cum in tantam jam multitudinem gens humana excreviſſet, enendæ eiuna non ſufficeret provincia, plures earũ conſtitutæ ſunt, aueKiple intantam habitatorum devenerunt copiam, ut magnitudine ſumumterrarum orbem repleverint. Et hæc omnia ambitu ſuo Uni- neüimsnomen complectitur. 5 ) kaolim familiarum rario fuit. Cum agna
89
880
in dies liberis uno
1
1 ocis erexerunt habitationes,
Mueat teceſfaria facta ſeceſſione familiarum Ducesextiterunt, ges tamẽ 400 2 9* 8 0 28 72 2. mmhaiparente, tanquam capite, dependebant ipſius at
1 uutu arq; acbittio rege- aatur, 80 8 2 ο De. 0 4 zummo kamiliarum Prin. extincto cum tet uti qui
teoomdes non continerentur, plures commodis in
qui om 42
mi par in parem Imperium non habe- „,—...... 1 iindii 8 ſuos xtate præ valebar, ita principio quidem, humanis ſeilicer a- manlaa dominandi libidine nec dum infectis, imperium autoritatemq́ facilé Hi& ipfi rerum ſuarum uſu& neceſſitate exigente, vel cũ omni familia, jus parte alré migratum ibant. Hinc, ut dictum varii pagi variædue, ur emfercbanttempora, conditæ ſunt urbes: Sie Cain iram divinam fugiens, Ooo urbem
dum quid

472² De variis uuiverſitatum ſpeciebus, earum q́; juribus, urbem ſibi ſu'sq́ue condidit, quam à nomine filii ſui Hanoch appellavit, Gen. 4, u-, 17. Affur, Niniven, Gen. 10.9. II. Poſteri Noach diverſas in partes ſibi abeundem metuentes, ut glorioſa nominis fui monimenta iis in locis relinquetent, ingenten urbem& turrim conſtituerunt, Gen. 11.v 4. G /*2ς Alii eriam quibus in tam amy hominum ſocictate vivere grave erat, urbib. vicisq́; relictis cum ſuis tus ſeceſſetii ac rei ruſticæ, pecuariæq́ue, à tumultibus urbanis remoti, operam dederunt, Genſa verſ. 20. Extincto verò in urbibus, in quibus plures erant familiæ, ſummo Princi aum paribus jam prope omnibus adminiſtratio non diffi cilis modò, ſed peneim. poſſibilis videretur, quem probatæ præ cæteris modeſtiæ& juſticiæ opinabantu, lbi elegere, qui nullus primo legibus ſed naturalis tantammo do rationis acumine inſtructus jura ſuis redderet vid pulchre Ioh. Bapriſtæ Aſin in pract iudis procm.adi inſtant. Civitates verõ ipſæ cum multitudine inhabitantium nimium oneratæ ſii viderentur, flore incolarum electo, parte ſui fſe exon erantes, novas rem otiores inlo- cos deduxerunt colonias. Nonnunquam etiam facem populi aliò transferte,&u quodam in loco Cic. ait. ſentinam urbis exhaurire ſtudentes promiſcuam multitu. dinem alié ablegarunt. Creſcente verò cum multitudine humani generis ejuſdem nequitia, atque inſatiabili illa imperandi cupiditate, uti quisq́ue populus potes- tior, ita vicino imbecilliores opprimendi licentiam fibi ſumebat, nonnunqvam et. iam oppreſſos ſolũm vertere, alioque veteres colonos migrare cogebat. Qussiaſ. rias ut evitarent ruri viventes, vel ſponte tentoriis fuis relictis in urbes ſe recepe. runt, vel id facere recuſantes ab aliis vicinis, armatis precibus ferratisq́ue argumen. tis,(quo perſuadendi genere Theſeus Plutarchicus uſus eſt: ad id factendumcom- pulſi funt, ut novorum incolarum acceſſione potentiores redderentur Civitates lt. bes verõ ſingulæ cum plurium potentiæ ſe impares fore, multumque inſupercom- modi ex mutuo commertiorum uſu rebus ſuis acceſſurum cernerent, non dett. miori rantum amicitiæ fœdete ineundo⸗ ſed& in unum quaſi corpus coeundo cy tarunt, quod corpus cum ſine capite conſiſtere non poſſet, electus eſt, quiplutibus præeſſet civitatibus, iiſdemque jus diceret. Duplicem itaque rerump. conſtitutio. nem voluntariam unam, coactam alteram eſſe er ſuperiorib. conſequens eſt. Coz- cta fuerunt initia regna Babylonici, Perſici, Alexandrici, uti de hoc teſtantur, Genſts 10. Iuſtin. Quint. Curt& alii. Voluntaria regni Romulei ſecundum Liwlib 1.& He- licarn. Diſſ. Bodi. lib. 1.de Republ c. 6.num 46. quem ſupra citati errores ſatis fuperqut eonvincunt. Non tamen omnibus populis eadem arriſit gubernandi ratio. His Mo-
narchia, illis Ariſtocratia, aliis Democratia potior viſa eſt. Qua de re elegantes apul
Herodor: in Thalia& Halicarnaſſ.lib. z. Orationes extant.
5b) Univerſitatis etiam nomen ratione carentibus animalibus tribuitu- Chaſſan conſ.I. Tribuitur etiam rebus inanimatis, ut cum hæreditatis petitione unr Verfitas peti dicitur, tot. tit. ff. C. de hæred petit.
2. Quatuor ſumma, uti ſuperiori the ſi ſubindicavimus, fuerun imperia. Nos ad ultimum, quod à Romanis, qui ſedem poſtea in Græci tranſtulerunt, Impp. ad Germanos translatum eſt, diſputationem oo- ſtram conformabimus. Imperium noſtrum ut corpus ſeſe habet, cuſts caput Imperator eſt, præcipua mẽbra Principes, ac Civitates. 4 Impelx
tor autem noſter ſummus Dei in hiſce terris Vicarius eſt. ⁵) Nus
1 ſaeredco guum 7 eeitemoh”i ſrlhin um us eotenir co
m, u entr Nucrtpoſtera
utemjuris bor belwötoobe haaan 490¹ RrctuiKoman ttlnus amen tamordiane nnirmur Auent 4 ntenatume 4 dunys neg
——
* maoib aaan tamida. euiaunefe ie e, dlu 1264 edenegeit annperüp aüule eſl aa leni anh 34.. hal daüdeds lec. älektedt daulucchh mn wajeſte aizend dus ſenole

b0s 1
D. Henrici Bruningli.—
ninGn,. 1.. 473 sübi Ae 4) Thuan-lib. 2. hiſtor. pag. 3 6. 5) Eſt enim mun di Dominus„ I. de- etent 4 yntati aul. Rhod. deiadt ened Zenon. C. de quadr. praſcripr. Celeberrimus ICtrus D.
dubin e, Then. Michaal. camer. Im. adſeſor in concluſ. iuriſd. coneluſ. 9.lit. b. Quidam ex ſolici- lisnosla udamai& obea neſcio quam Dapæ Præemiueneiam affiagunt. Sed dudum ab aliis etemne Flil tejecta eſt, erictumq́; ab ipſo Deo immediaté Majeſtatem Imperatoriam de- ſunno pendere. I. in pr. C. de iur. vet. enucl Nov. 28. 4. in in. ib. Nos hanc gratiam Deo refe- di, kin tenim utamus. Sententiæ contrariæ propugnatotibus non ſides tantum hiſtori- cie yn caledjusguogh Canonicum diverſis inlocis reſiſtir. Initio cerré naſcenris Eccleſiæ tationlsn dlecübhontitcum, ut& cæterorum Hpiſcoporum penes populum fuit,& clerum. uüi nan Ninlſe26 Acceſſit poſtea autoritas Imperatorum, Imperatores eriam Conſtan- niänan üghoaniin pattem juris Pontificem confirmanti Exarchos admiſerunt, Cuſp. sremann ingtlufin. mizor Imò pro obtinen da confirmatione argentum Imperat. numerari ö rnumt un colligitur er Can. Agath. 21 LAu. uu diſtin. 6 3. Aclicet Conſtantinus IV. cle- miſcuan wfcyulo, Kexercitui Romano Poutificis creandi poteſtatem permiſerit, Platin. lgeucite uniu nedi Adtianus tamen Papa Carolo Magno Pontificem crean di,& ut ipſe de gofä iittem apoſtolicam ordinan di poteſtatem tradidit, c. Adrianus& Can. in Synod. noruna dfhdz,Kem conſrmat Auent lib. 4. G Caran. Sign. de regno Iralia lib& Vbi tamen ebat NN L'luimis animi moderatione uſum boc ius remiſiſſe ſeribit. Su ceſſores certe ejus uthesee berſpteutſunt. Quamvis negari aullo modo queat, degenerantibus propediem atsotea anttun, Pontifces hocjus non Imp. modo extorquere, ſed eorum quoque ſce- Gdfacſan fannlmoſwo ſubjicere manibus pedibusque, ut ajunt, laboraſſe. Lothartum ca-
rrutCi Kerslipettorem cum tumidus ille Innocentius coronaſſet, ſequentes verſiculos
doe iuli nietiialcnplit: lerent, un Nen venit ante fores 2atrat prius urbis honores, pos coeu Rox homo fit Papa, ſumit quo dante coronam. aoselhgui itaeReg.ltal. 11 5. 26 · edir. Wechel Sed Adrianus Pontifex, cum Friderico
rungan ſnfargimagnum ſebeneficium tribuendo coronam contuliſſe ſcripſiſſet, Impe- ſeglena memſeiquosque lmperii Proceres adeo commovit, ur literas eas tradens Car- zotelkaun⸗ iinzcüinmoderatins ſe geſſiſſet, vite periculum adierit. Imperator verò non ali- mlithl Hehnrbun erplicata,& lenita ambigui vocabuli aſperitate placari voluerit, Sig. oresſutr IingiaFriderici 5. 29 4B. Avent in hiſtor. Boio fol. 706.c. 30. in ſin. Sed& Ludo- vümnk ſennadsgenetali Coloniæ promulgata conſtitutione non mendacii ſolum, ete elezune en jeltris reos declaravit omnes, quotquot Imperium Romanum à rmr 35 eteaffererent, Alb Roſin d. lib beneA Zenon. Balb. in lib. de cor. Car. mallutii zena hrsrifndieus Lucelburg. Imperator ſuſcepto Romæ Auguſti cognomi- tatisgeälnn nn Pernen 16 ummafeltare Auguſtali„Veruùm etiam contra Majorum mo- b inaun 4 hlonis Chriſtiane eſſe exiſtima vit, ſi Princeps Pri ncipum, or- zuinbb Jhun, minus ſerro ſervorum ſacramentum diceret. Aven. hiſtoria Boi, fol. polkalde mmperator ſtri legibus cieilit,. purrzonr ge kwü es noſtri legibus civilibus a ſoluti ſunt, quibus te-
Lſelabera ceantur, virtuti illud eorum, non legum efficaciæ adſcri- 4 endum penit.„
1 ates. 4 1 4) 1 P.
11r—.„ 1 2. 3 .1 anregiijute cref derunſtt. Princip. cum ſimili. Uade cum de teſtamenti cujuſ- 1 vlllrequiſitis qualitatibus carentis validitate quereretur, rectè illud Ooo 2 valere

474 valere reſpondit. Mynſ conſ 3. Aecad. 12. B¹6
ter, v. Fach. I.1. cont. 2. Sed nec Goth. interpretat in Nov. 105 probamus: ubi vult Prin. em tantum wideri, non revera eſſe
5)
pu blic. lib 1. cap. 8. Dauth. adl. 3. C. de teſtament. Zoan. de Rom Imperat. num 171 184 Decian. Reſbon. 19. 2umero 124. De divinis natur alibus& gentium legibus qut qicendum: Hæll. cum ſuperioris ſint, tolli ab inferiore non poſſunt. c. cum infenia & ib Abb. de major.& obed. Nec enim placet nobis aulicorũ Cambyſss reſponſun adulatorium, qui regi ſororem uxorem ducturo,& amid per leges liceter, quærculi nulla quidem ſpecialt id lege permitti⸗ gencrali tamen lege, qua Regi quid liberpu libitu Eciendihcentia concederetur, facilé defendipoſſe ignaviſſin éreſponde um Herod lib. 3. Meretrix etiam veriüs, quàm Imperatrix cenſenda erit Antonina illa im- puriſſima privignum ad ſtuprum his verbis
xarchus ille ideo, Jovi juſticiam aſſidere fingens, ut reges ſcirent, quiequid iſe per petraretur, juſtum fore, cujus ſuæ injuſtitiæ ipſe, jubente Cypriorum Rege, intudi impoſitus, mailei q́ue feri cis contuſus inſigne mortalibus documentum dedit M- din. lib 4 c. 6 de Republic. Hujus ſané Anaxarchi diſſimillimus fuit juſtitiæ nonmt nus, quäm Juriſconſ. Papin: noſter, qui heroico inflammatus genio Imperatotifts- tricidæ non tam facilé excuſari, quàm perpetrati homicidiumreſpondirt. Diſtatit hic à nobis Bodin lib. 3. de Repub num. 294 fortiter, at parum prudenter Papinianum fecilſe aſſerens: Divinis ramen& naturalibus legibus nontam arcté obliguuck Princeps, ut eas juſtis de cauſis interpretatione aliqua mirigare nequeat Decint- qua in Eccleſiarum n. 13:de conſt. Mynſcconſ. z1. nu. 66:& obſ. 9 7„cens. 5. In jure diſiao exempli loco ponimus facinoroſos quoſdam comprehen ſos eſſe, quos nili uce qu intueri indigni fanr, priventur,non impunémodi evaſuros, ſed ſummo etiamket pub. cum detrimento conjun das tragœdias excitatnros periculum ſit, hosipſo dit dominico, aliové quamvis maximo feſto meritis fuppliciis magiſtratus afficetepo- terunt text. eſt expreſſus in l. provinciarum C de fer. ub faeilé(inquiunt Impelali in eo ſummi numinis ſperatur venia, per quod multorum ſalus& incolumitas pio- curatur. Juris naturalis limitati exempla paſſim occurtunt, præ cæteris rerò infigit eſt illud, quodà Valerio Maximo lib. c. z. refertur. Neminem inaudità eauſsa,&nt- glecto juris proceſſu condemnandum naturalis alen ter conſtituerat prudentiſſimus Lavonum legislator Lycurgus. Agefilaus vcröich jus etiam virrus& prudentia minimé dubia fait, noctu periculoſa conſpirauine cxorta, leges Lycurgi, quamvis æquitatis pleniſſimas, abrogavit„eaſdemquecom- prehenſis& interfectis ſontibus, éveſtigio reſtitu t, arque hoc pacto providit,nt vel ſalutaris animadverſio injuſta videretur, veljure impediretur. Recté Catout Saluſtiani judicio, qui de Cat linaria conjuratione graviſſimam in ſenatu proni fententiam; Cætera inquiens maleficia tunperſequare„ubi facta fant hocni i videris ne fiat, ubi evenit fruſtra judicium implores, capta urbe nikilreliquiftft ctis Sec De uſuris ſintne illa in republ. bene conſtituta ferendæ, queriturs Afirmauan riſſima: Nec enim illa iure di vino prohibentur in totum. Exemplum eſt Deut. a5 relle a0. ubi ab extraneo fanus accipere permittitur: Ergõ quo ad fratres
l. digna vox G. de II. d. Princij. quod Principi inſt. de iur. nat. gen. E& civ. Fab. in Pap iuriſp.t.⁊ pr. 8. illa 2,aliiali.
legibus ſolutum. Quo etia minclinar Fab in explidàè I. Princeps in ratianalib. Legibas tamen Regni tenetur, Hottom illuſtr quaſt. 1.Bod delli
alliciens; An te Imperat eſſe,& feges dare, non ⸗ccipere ignoras? Corraſ. 2. miſcel.c. 25. Diſfentit et am à thefſ noſtra Ana-
dictat ratio, eidemq́ne convenlen
antum uſurayni 1 zau
4 1
3 9 3 1 6 ſh 1 4 fei 711 1
1 AHhNs. M M1- Wni, d
Naxlezin 12 bolowäna
rei her eumteame
eti nadot mlen hu un egiitnn Uanesbma! drim niſeritae aulnemaff
— — = — — C
errone uluc ulaguiba nat tame bweleri
7 allot. grdnoſtn idetid o
enals, Uetanz, ſiü a dlRcon eunſirn mmann daai huua. du
——
— —
1
—
—
— —
1
—
3
1

* u
MlRAaaur: A
4 4
D. Henrici Bruningii. 475
9 ArAn,
JäIlg 1ℳ aupete 144 14
„„1½. a tud Ane A1.
4
97
2
ne aamittendum. Loquitur enim ſcriptura de fratre nus accipere Vetamur, Exod. z2. verfic. 2 5, Levitigi ſc.10.& ſe qq. ex auibus locus textus alii generales acci-
ub. 44 ſ. De rer 24 Vel! 1„„ 3„.* 6 uuan 1 gellle,z) eensti jutcunre: eiubsmur, etiumſi ſpe ſortis recipienda deſtituamur.
at Tab na Senti ſant inn fratssts uiſt J 1-ver 34.G 35.qultext
gtus deipia ſorte, non ufuris loquitur, ſi mutuum(inquit 1is, à quibus ſperatis vos recepturos, quæ gratia erit dant mutuum peccaroribus, ut paria recipiant,&c. qui-
utuum date nihil inde ſperantes: Quæ verba, inquam,
Rccuni babfit: Vosautem i
nijlüug liecage Kegiguth um enan tAtneuaie peratce Athedub apüeqült drumag nentume. nit ſliie violoper ſpondi lenter la rarcdtoh te neglta ni. ſ.loju ewguoktl Jſumwotn lum ſr, dittimin (isgu Ribeolen cæretö nauditai demqhtane gelli loſa culf it, aſcenin nah Ji
neiſan deſorte ipa aco
abilsquäm dedit. Dou Chnäian’. 11 ½ explicat 40 1E P?
—. 1. dulnsabſque ullo, ut dir Bauna Diſfenti: Geil. z0
maulrasiure dvino intotun uabr qui rultin mutuo! alsotus, quam legitimus al
pienda ſunt, qui enim uſuras exigit, non accipit pa-
6
Lantum uutas jute
4 5 4 luratum ulus C 1tut, atquse HMceven
2
IViHRO p rohlberi.
(.CODUAr. Var. re olE l. 3 CA4p. 1.(9* Ccommunter Dd.
4
uinus Precept. Pacius in lib. 4. C. b.t. Danaus in Behis. epti non furaberis Heig. 1 lib. 2. Necramen omni- 1us, pet ſouarum reſpe ctu locum dam
7—. 8— Us, Via. Domnu
85„ a eA en 95 ee ren dlε‿‿t r ProHtbere Ser.. Pro amnms erzam Borch. 1.
te Lanonle0
— 4 1‧3 499 0*
Malit mores bon as leges in Beetiam miſeris ad parietem clavis affguntur ferreu, Vbimalo Smoresa N i uim./ Aera AJju.
3 9 229447„ 7 4 Sarnn bert: Axernet pol eſtatem.
Dejurecivili qu n 11 Ad uluras 5 ermlLtat, G biu belugitdabitati:Cum indiſtineté quinennces luras 55 politict autoritas in! soli, ut ajunt, exculet. Falcem in alienam meſ- emdoamittimus nihil decidim drtbier. Pariratione uſucapionibus,& piæferiptionibus æquitatis controver- Humofent vonnull, à quibus nos ſeceſſionem facimus.
8 Non rauta tamen eſt lmperatorum quamyvis legibus ſoluto- Iunpoteitas urjusalteri quæſitum auferre, a velàcon tractibus ſuis dolbiru reſilire poſſint. 5
z ldenim quod noſtrum eſt, ſine facto noſtro auferri nobis non debet. Et deguem adeo obtinet in eo, cujus dominium ſibi quis de jure gentium quæſivit, Kiesgiem Princeps fubditis ſecundum quoſdam venatione poſſit interdicere, ettenen aosimprobamus vid Fachin. lib. j. cont. 1. Petr. Heig p. 1.4 15. nu m. ²2 5 33.
alelqnid ſr illud dominium jure civili quæſitum eſſer? Ratio dubirandi hæc ei, potjus civile à Principe mutari poſſit, atque inde affirmativéè multi conclu- Ganfunteket Gabriellib.. com conel:tit. de iur quaſit. non tollend Mynſing. cent.. 4 Han 10. Natt. con. 3 6⁄.115. 2. Cravei. de antiq. temp b. 1 fedl. 1.. 3 8 ℳA nt. Fab.
Keni hrens.I. rit, 1 1. de finit. i. num. 11. NNosnec dominium de jure civili qus-
r. 2.&— m ferè nullum eſt: Sed major 4
47] 7† 3 accipere lig eat, an Hhæ᷑c mna-
b 4 N+ ₰ 1 ,2.. 41 1½ 8. 44 2 66 4 ‿* 8. BXercitli ramen gtatla 41 atvam defendere 3
zmit coane Atum aus Gaſoothae⸗ krrhſa
tialteri polle contendimus, modõ id integré quæſitum ſit. Felin. in c. quæ
An gtumext. de conſtit. efert& ſequitur Carol. Tapia in com. ad rubr. de conſtit. berilileit péng bag mihi 29. In tota hac quæſtione à nobis diſſentiunt. Ang in l item unjuma atum ff ad leg. Aquil. faſ. ad I.uls. in 6. limit C ſi adver ius Vvel utili, publ.& no- wallhenna n. A Gent. in diſputat. de ab ſolt. reg. poteſt. pag. mihi 10. ubi ex allegatorum opi- tuutund dedahlitem Kcitprincip. poteſtatem, ordinariam ſcilicet& extraordinariam:: Ooo 3) Hanc.

476 De variis univerſitatum ſpeciebus earumq́; juribus,
Hanc defiuiens ſecundum quam Princeps jus alienum, etiam magnum, etiam ſits cauſſa tollere queat. Vocant hanc plenitudinem poteſtatis; Talem nos poteſtatem tyrrannis relinquimus, rectiſis ca tempeltaris, quàm poreſtatis plenitudo appellr
tur. Pulchré Tapia d. loc. Fab. in Pap. Iur ſpr.tit. 2. prin. 8. confut. 2.& in. definit foren. i rit. 11. deſin. I. 2uνν19 Theſſ.dec. FPedemont. ꝗ num. 1 Cov reſol c. 6. nu. 6. 5) Nübil
enim tam naturali æquitati conveniens eſt, quam quæ placuerunt ſervare per vug. quod velmaximè obtinet in Principe Fab in. C. definit foren lib. 3. tit. 22. deffnit. ln Thomin conſi.; 9. num. 11. e‿*o. Eadem quoque obtinent in fœderibus, etiamem hærericis increduliſque percuſſis,¹ 2. C. de offic præf. Praor. Orient. ex qua apatet ſr ſtinianum noſtrum fœdus cum bDerſis iniiſſe, vid. Eetr. Greg. de Republ. lib. 8 c.8 inſn
ubi inter alia elegant ſſimum,& Cæſare digniſſimum Caroli V. Imperatoris dictum „refert. Diſſent unt auſæ Poncificiæ aſſentatores, qui fœdera au thoritate Pontifici
everti, ſubditiſque à religionejurisjurandi, quo Principi devincti ſunt, liberari poſſe aſſerunt Fœdera rumpere quam feliciter cedat, clade ſua celeberrimus bannonia rex Ludov. ſatis ſuperque teſtatum reliquit, cui nec Pontificis autoritas, nec Donti- ficii legati, ejuſque Cardinalis præſentia in tam iniqua cauſa ſubfidio eſſe potuit Laudamus Alphonſum ſapientiſſimum Hiſpaniarum regem, tantum ad fidem uui. cum Principis verbum, quantum privatorum juramentum valere oportere dices-. tem. Petr. Grego. de Republic lib. 8. cap. 8.in pr. Damnamus verò Plutarchicum illum Lyſandrum, qui pueros aſtrogolis, cæteros jurejurando fallendos putavit. Multi magis etiam Julium illum dœmonis mendaciorum patris verius, quàm Chriſti qui veritas ipſa eſt, vicarium Petrivé ſucceſſorem, qui teſte Bod. lib.. c. 6. numan i97 ad decipiendos Germanos, Gallos, Hiſpanos cum eis inire ſe fœ dera gloriariſolius eſt. Aliam hic ſubnectimus quæſtionem: Cum contractus ri, metuque initireſcin. ditut, an idem de fœderibus, quæ quis cum hoſte victore iniquiſſimis,& turpiſimis conditionibus præ temporis fortunæque injuria inire nonnunquam cogitur,. tuendum: Hoc quidem argumento inter cætera pacem inter Carolum. V.& Fraricl erectam reftingi poſſe cenſuit Selva ſammus olim Pariſiorum Curiæ Præſesſedma- I& teſte Bod. lib.. c. S. num, 595. Reclamat Attilius Rugulus teſte Paler. Maxim lib.l. c. alia belli alca, alia contractuum civilium conditio, niſi qais ſimili modo dicturu eſt ſervos, quod ſervati, nec jure belli occiſi ſunt, recté dominis ſuis reſiſtere, cum ſervitus contra naturam introducta ſit. Sedan contractum à prædeceſlote ſuo initum ſervare ſucceffor tenetur? Affirmamus:ita enim in genere traditum eſt, quol ſucceſſori factum ejus, cui ſuccedit, impugnare conceſſum non eſt. Conſ. Mash- 3 5num 11 5. vol. 3.Et in ſpecie de ſucceſſore Principe idem traditur, A. loc. num. 11 quo faciunt c. I. de probat. c. iuſticia 25 9.1 c. ſi ea 2 5. q. z2. Nec diſtinguumus, utrun Principi ſuccedat& hæreditario jure& in dignitate, an dignitate tantum de co, qaui hæreditario jure in dignitate ſuecedit, dubium, ut opinor, nullum, Sed acceum qui in bonis non ſuccedit, ſed in dignitate tantum, idq; non ex diſpoſitione piæ„ ceſſoris, aut jure proprio, ſed eligentium arbierio atq; voluntate contractã prędecti ſorum infirmare poſſe cenſemus, idꝗ; tam de jnre, quàm ratione verius. Dejure qul dem propter text. inl.omnes 2.&l fin. C. de quadr. præſcript. quibus textibus ſtatuumt Imperat. Zeno& Juſtin. donationes alienationes, contractus, tam pef ſe, quam g deceſſorum, tam de rebus fiſcalibus, quàm patrimonialibus celebratos inviolabi 1 lieer ſer vandos eſſe. Notum autem ex hiſtoriis non ſemper jure hęreditario,ſe du
6 uxenat ds
ſa uliu ſ aun unns. a un Qudun aux eerterit 1 dgrianiutut Raregon entüti lsiwhereitate, gelerrlonse olra Digr n Iyedigrum dſ b.eꝛ 1n auaſyruna
kaboslol
encaumin dküiper mranrr,g ollecksg dlpug im mraanfit Raur nn ee ſetie gen düüteslmp toodidus mo Enuu aiſin driorum! m due C., hu. aer M.
dip og. baldodiern V nitad lls fd 4b ori
aurinn ener n u
—
—— = —— — ——4— ——½ —— = —½
—— —— 8—* ——— — — —— — — —ꝑ —.
— —

D. Henrici Bruningil. 477 3 etiam perelectionem ad culmen Imperiale Imp. evectos. Hacetiamf cit,Ae 1. 4e probat.& d. can. iuſticiæ 25. quæſtion. 1.&. 4.· ſi 2a. 2 5.. z. vid. late conſ. 20. num. 56. vol 2.A. conſ. Marp. 35 um. 11 6. vol. 3. Ex ratione quia dignitas eadem ſemper eſt,c. quoniam de ofic. deleg. Quod tamen cum mica ſalis accipiendum eſt, volumus ſueceſ- ſorem in dignitate, licet alteri in dignitare non ſuccedat, teneri contractubrædeceſ- ſotis ſi ſcilicet dignitatis intuitu contractus ille celebratus ſit, nec per illud, quod ex Au aliorum electione non beneficio prædeceſſoris, regnum poſſideat liberari, ſecus au- temeſle, ſi alius in hæreditate, alius in dignitate ſuccedat, quo circa in hæreditare ſuccedens ex lege ſucceſſionis, debita hæreditaria, quæ forte propter bona patrimo- nialia facta ſunt, ſolvat. Digniratis ſucceſſor contemplarione dignitatis initos con- traCus, uti Principe diguum eſt, illæſos ſervet. M. Ant. Peregr. conſ.i num 45. vol. z 9 Petr. Gregor. de Rep. lib. 7.7. 20. num.; 4. u/ ad 60. incluſivé. Diſfentit Bald ad tit de pac. cunſtantis in verb. ſucceſſorum noſtrorum.
7. Ne legibus ſolùm ſoluti, ſed& Mundi domini ſunt Impe- ntores. Unde fundatam intentionem per univerſum Im perium quoad jursdictionem,& ſuperioritatem habent. a Ejuſq; vi leges generales, 5-
larad quib.omes teneantur, figunt, refigunt, eaſdem q́; interprerantur dbel- hlu lum indicunt, e collectas generales imponunt, † vVectigalia nova in- adespus ftruunt,& privilegia,& immunitates concedunt, h famæ reſtituũt.:&c. us, un 4) Tap. in rubr. de conſtit Princ. c. 4. num. It. Covar. pradt. q. c.1. n 9. 5)§ ſed li,ſan S uod Principi inſt de iur nat gent.& civ.! leges 3,l. bumanum 8.&el. fin C. de ll. Lancel. fadenza duiur. pub. per. lib.§ † tit. leg generalem ſolus condit D. Michael, concluſ. 9. lit. d. c) jmenin Antiquitus ipſi Pontifices Imp. legibus vivebant. quod ipſe Leo VI. qui præcepta linst Lorhani& lmper. omnibus modis ſervaturum ſe profitetur, reſtimonio ſuo ſatis ſu- rucunc perq́; probat, c. de capitulis aiſtinctione 10: vid Sigon lib.. ſub. Lothario primo pag. mihi. Duon nz. Clerici etiam priorum Imperatorum tempore legibus Cæſareis ligabantur, 1.† uis ex conſenſu. 7. E tot. rit. C. as Epiſcop. audient.& ibi Cuiac. leg decernimus 26. C. de Fyiſcop& Cler. Nove12 3.Cap. 3. Sic Carol. Magnus res Eccleſiaſticas novis inſtitutis- Imaxit. Sigon, I. 4 in Carol. Mag 99. Et Ludovicus reformavit Eccleſiam teſt. Sigon. 4lib.4 ſub. Ludouico Pio p. 108. De jure Pontifico Clerici Papæ ſubſunt, c. ſolicitæ de Aata malor& ed. De uſu hodierno negari non poteſt, Epiſcopos etiam Principes,& zere nn Ktatuslmperii eſſe, unde ab illis non Kccleſiaſticus, ſed ſecularis appellatur magi- nno Kttatus. jurisdictio enim ab origine ſua ſeparari non pote ſt Bald. int. de feud March. radiuibd wprin 2ua conſuetudo iuri& rationi convenit, ut late poſt Caſtr.& Nicol. de Vbald. docet ecdiitinans Deaaf 13: quod cauſa ner tot. Vol. 1. Cavar prad quaæſt. c. 4. numero z. Franc. Marc. deæ. griti Gäbe 8. Delph. 7 454 num. 10,& ſeq. Mensch. conſ. 2 2. De multis num 1 3. Surd. conſi. 272. nulumt di Eerh coyſe 24 num.. Gai. I. 6ſ. O num. z. Imô Pontifex ipſe con ſuerudinem il. er Äiysid r Wnr4 ſeculari judicio ad Pontificem Pprovocetur, improbare videtur in c ſi duob 7. ate counna enehus dr appel.ſed& ſtatuere nequit, ut a judicibus ſecularib. ad ſe appellatio in- ave ſih Ponauntin usquorum cognitio ad ſeculares magiſtratus ſpectat Lud. Mol de iuſt. ibu enns i 29 verſ 2 infero. mihi 14 ²2. d) Lancel. d. 4. tit, ius poſitivum tollit. e) 4 gument.! hoſtes 24.16. bublicé populus Rom ff de cap.& poſtlim. reverj. Cail. de puc. publ⸗ Chunbi 4.2um 4. G 6. Hodie tamen ex conventione Imp. citra conſenſum Elector um bel- unſ emoxerenon licer. Sleid,1.. p. mihi 29. vid. Heig. J. 1 8 num., pag. 1. f nua
Reichs⸗

478 Reichsſtewer dicu ntur. Rectè neque arma ſine ſtipendiis& eributis ctigalia abrogantem meritò Senatus lib. 3. annal Petr. Gregor. de R epu bl. lib 3.6.1 buta conferri neceſle ſit, ſin minus, ut omnes firati parendum eſſe, Ci. offic Hin rum collectam, ſive tributum indicere arrogaſſe,& quibuſvis nimentis notum eſt: Hodie tamen id ſolis Im ſenſus ſtatuum pro utin multis Imp C Heig. J 18 num. 8 p. 1. Nectamen ex
erii receſſibus animadęvertere licet, ſtrictiore hac collectas imponenqdi liceain
De variis univerſiratum ſpeciebus earumq́; juribus,
quidem Tacitus, neque quietem gentium, ſine arni haberi poſſe ſcribit unde Neronem omniaſe- Rom. nimium profaſæ libertatis arguit. Tun num. 4. Danda tamen opera, ne læpetn intelligant, ſi ſalvi eſſe velimus seccl cdubitatum, an ſoli Ceſari citra conſenſumalip. liceat? Veteres certé Imp. hanc ſibi licentim ctiam minimis cauſis vectigalia impoſuiſſe ex veterumm p. non conceditur, ſed requiriturcan
conf. Schlal
aliquis Ariſtocraticum ſtatum eruet. Nam nec ipſi Galliarum Regi id permiſſumck
Galliæ ſcriptore P pil. Com. I. 10. com. mihi. 69 5. Nemo
shabeat vel teruntium unum exigen ſea. Sunt principe puloe
teſte graviſſimo Principum(ait ille) qui ju ſtiturũ annuum cenſum. Et. bere ſeprivilegia, ut quantum velint, à po minime causaã habet, utiſtud deſejactet. Qui verò comparandæ gratiæ causà hanc pote liberaliter,& provide agunt, quodexemplo ſuo teſtatu EduardiIII. filius, qui cum licet urgente ærariiinopia, bus tributum impoiuiſſet, omnium an
Princeps prudentiſſimus, licet non ſolùm tributum remi ſatisfactionem offerret, eos ſibi reconciliare unquam potuerit: Qu offenſionem omaium, quæ per ra tandem ſubſecuta eſt, Epit. Froſſar. dib. 1 p. 8 1.89.& confer
tteret, ſed i
gerit Albanus, nunc centeſimum, nunc vige gis exigendo. Idem in Angliæ, Hungariæ. P oloniæ, tradit, Heyg. d. locmum. 8. ꝛ) tit. collectas& gabellas imponit: Sed hocquoque temp dat oportet, Schleid. d.1 acit huc& Weiters ſeind wir⸗/ 1576. edit. noviſ. 570. Celeberrimus 10 321. Paurmeiſt. de iuriſdic. lib. 1 c. 4. 5h) 40. num. 30. Lancel. d§4 tit immunitates tollit. Se munirtatem à collectis Turcieis concedere: Harum remi cet imperio, nec privilegiorum conceſſio cum alterius damne] non niſi graviſſimis de cauſis illud admitrimus. Cravet couſ 94 5. chael, concl. 27.
tit. damnatos eſtituit.
6. Imperatorem quoq; Imperli commoda augere Conſtantini Magni donationem, item Italicarum Civitatu ab Imperio omnimodam exem ptionem qu læditur, nullius valoris pronuntiamus. a)*. I. de prohib. fend. alien per Loth.
Daniæ,&cRegi
Tap. in rubr. de d an Imperator po
Galliam ſatis longo tempore tenuerant t etiam Aeter in hiſurus
Belgica in vita Ducis Albani, unde ſatis ſuperque apparet, quam parum prudertete- ſimum, nunc decimum nummum bus poſt multo
13.&.t. C. nova vecdlig. in it. non poſ Lanc dit ore Electorum con G ſeoa. Reichs Abſchied dhn
tus D Denayſ.in compendio iuris. conſſtit. Princiyudi
ſſio cum univer uncta eſſe deben
eo poſt eumd i) Icum. indulgentia 10.0 tot. tit. E. de ſent paſ. E rolit. Lante
a jus Rei p.in imt
3 dep rohib feud. alien ter Fle
eſt omnivm
di à ſuis præter cou- s, quibus hoc frequens in ore eſt, ha⸗ xigant: Certè Galliarum Kex omuit Nec enim vel ipſi, vel cui vis alii hoclicet ſtatem ipſi tribuunt, ii ceré pauun m reliquit Walliæ Princehs invitis Aquitaniæ proceti- imos ita à ſe abalienavit, ut nec patetejus
nſuper etiam
am animotum
An gl jactu. abel⸗
ſenſus acct Cameraliti
ſt alicuiim. ſo prajudi
te
M-
14
decet. HE m, aliorund
menlumm
4
5
B laahnwul kllplutüche nkat gwioll
ft
1
b eans
unluriiu unurim
tuuaun ul dütiaehujus Kriicendum! nin züie Ruiunriim allorticlol auo l Doncit tgrarcstihis atlnentem auciinreale zuiti agri nerum Ocati autlem a. im Jlippe kudolt.No ntadem med alyerKri laluppoll⸗ nut lont der unana ſe ahe ni Aomama E wortar hu neltolim Arüahlor agbenic Jodoni bün tbe ennin l mlezui 43 4 aloſa 4 Nanc A
6
limnlmn, 4 3 Lonn. 5. ſudeden r ſa 4 ſana onc
—— —

ſtade pain N enra vetaa wnoßa fleden
cintal
uh
enüüt
feegue 6 Galan velcun iduun ſ lüautſſ jtisagun vart, u eret,elſ derir(e tteneun ttetunl wimpu 14 cimunan Kedegi 1 inſttnn lectrrons
1Näs
8 ¹
abgle ehu
nau
1 Judicatum eſt àal Cris Bononienſi
ineos devolutum regalia debere. Sig. de reg. Ital. lib. 1 2. p. 302 conſentit Otts de§. Blaſio ape ad Otto.
annum profitentur,
D. Henrici Bruningii. 479 em 5.29 Zoan. de Rom Imp nu. 1 8 2. Tap. inl fin. de conſt. Prin. c.9 num 33 F. z. Dicitur enim lmper. Auguſtus ab augendo, cui convenit Germanicũ Mehrer deß Reichs: velut alii voluat, abaugurio. Itramq́; ſignificationem Orid. 1. Faſt. his verſiculis complexus eſt:
Sancta vocant Auguſta patres, auguſta Vocamus
Templa, ſacerdotum rité ſacrata manu. AMHuius& augurium dependet origine verbi, Et quodcunq ſua Iuppiter nuget ope. 3) devaliditate hujus donationis priuſquam diſputemus ante omnia, an ea
anquam facta ſit, videndum? Negativé reſpondemus. Cujus reſponſionis funda-
menta ex hiſtoricis tam antiquis, quàâm recentibus accuraté deprompta apud D. HMithael concl. 18 de iuri/ videre licet. Confer. etiam D. Camerarium in meditat. hiſt. p. c.
6i ſehſin.Ubi ex Monticulo ICto, Patavino, Hieronymum Donatum Reip. Venetæ legarumAlexandto VI. Pontifici, dejure, quo Veneri maris Adriarici poſſeſſionem ſidi endicarent, quærenti his verbis ex improviſo reſpondiſſe refert: Oſtendat mi- kièanct. veſtra inſtrumentum patrimonii D. Petri,& à tergo Venetis factam dona- tionem maris Adriarici inveniet. Illudq́ue reſponſum alium itidem Venetum legatũ donationi Conſtantini Magni accommodaſſe ſubjicit, Vid. etiam in dicta actione in Henricum Garnetum Orationem, què ſub nomineComitis Northamptonis edi- naeſt, Sedfingamus talem à Conſtantino in Pontficem collatam donationem, nec ill dejute ſubſiſteret, quippe quàm vires Imperii uſque adeo debilitare notum eſt, utprobatione opus non fit. Non ſanè induci poſſumus, ut credamus immenſam Ec- deſæ factam donationem menſurameſſe, licer poſt An com. M. Ant. Peregr.& alios iſeadductos multum laboret Knich in Epopſi ſett.; num.;§. E tradt deſubl& reg territ. Hurs, mum. 276. Præſuppoſitum enim falſum eſt. Deo talem donationem factam elle Acnotabilia ſané ſunt Peregrini verba, d. con/ I. num 30. ubi ſcribit, quod Chri- ſtusnonreſpiciathumana, ſed in terras venerit, ut cœleſt a nobis darer. Imò cum Peregriaus ipſe concedat, minoribus Eccleſiis donata Deo dicata non eſſe„rartio-
nem diverſitatis in Romana Eccleſia nullam agnoſcimus. IIla enim non ex ordina-
tione divina ſed authoritate humana primam ſibi ſedem vindicat. Sig. lib. 2 editionis Nach 13:Nec forte ut olim Romæ lacuna(Currium lacum teſe Li vio lib. S Aecad.1. aecheſtuit, quæ non niſi abſorpto equite Romano impleriporuit, ita nunc alia ſur- rertididem vorago, quæ niſi corraſis torius orbis opibus ſaturari non porerir.«)] bus Italiam Imperatoribus propter jus à Carolo
Friſingenſem c. 1 4. Sixt. de regal in proæm numero 6.& c. I. numero 18. 2 Italorum legati ad Fridericum Imp. miſi, ducenreſimum jam tum fuille
ex quo ſua Berengarii manu ſoluti vitam ſub illuſtri Germano- gerint. Hanc Romani Imperii dignitatem nullus certé Imperatorum æjudicium lmperii poreſt, ne quidem interveniente juramento, ut D.
rumimperio e Fendere in pr
4 Michael all. conc poſt Zoan.& alios,(quibus addo Paurmeiſter de iuriſdict lib. 2 c. 4. num. Cudſ 35)luculenter probat De Duce quo 2
que Sabaudiæ an ſuperiorem recognoſcat quæri-
turN cgativam poſt Teſſaur. in praæf. dec. Pedem num. 13 ſcriptum reliquit Ant. Fab. lib. 7. deßini: for tit I1. definit. 1. Grl aieſtiſtimum ſignum eſt,
E lib. 9:tit. 24. definit. 19. Sedillum Imperio ſubeſſe, ma- quod majores ejus Ducalem dignitatem Imperio asce-
P P p ptam

48⁰ De variis unlverſitatum ſpeciebus eatumq́; juribus,
pram ferunt, prout à Sigi refert loan. de Serres par. 1.d que lib. l. 6. 9. num. 17 2. de Repub. affirmat dem dediſſe, acbiennio poſtannumnimi Imperatore Ducis nomine po Cæſatis Cubicular o datas ſe vidi ſſe. Feu recognoſcit, Imperii ſuperioritatem arguunt:
.... nacum Ceræ,& alia loca ab imperio recognoſci
Ita Conitatum Aſtenſem, Mauchi- teſtis eſt celeberrimus Sabauia Ppræſ. Cach. con.9 n. 395. Quod ſimiliter de regione Pedemontana idem Cach faun conſ 27. num. 21. ubi in veſtituras deſuper factas dedita opera vidiſſe ſetefect. Cm. ſentit Menoch. conſ 27 num. 21.& pet. tract depote Prin.« ⁊2 nu 18 ſuperioritatisat;t. mentum ctiam inde deſumitur, quod ex receſſibus Imperin ducem ad Comitia lmße. rii vocari,& collectas imperii ſolvere manifeſtò appareat. Quem admodum& indt ſubject o Ducis demonſttatur, quodImp. Maxim, in privilegio quodam de daso 1503. Calen. Apr. ſucceſſribusque ſuis jus ſuperioritatis, neæ non obedientiæit fiſelitatis deb tum juramentum eſer va vit. Vid. plurib. D. Mich. conc. 20 lit.c. ubi car ſas, in quibus Camera contra Ducem pronuaciarit, refert. Sicetiam auno 160%9 Mai. pro lohanne im Thurn contra D. Carolum Hmanuelem Ducem Sabaudiæ ſen. tentiam ferri ipſe audivi. Ex parte Ducis allegari poteſt, quod perperuus imperiſt carius conſtitutus ſit, quod ab ejus ſententiis nulla ad Cæſarem derar provoczioh quod Comites Palatini à Cæſare creati jus legitimandi,& notarios creandiin éab. audia non habeant,& c. Allegat etiam Fab. d. lI. quod ſexcentis& eo ampliusjamas nis neminem ſuperiorem prædicti Duces cognoverint, ſed quod bona tanti ſitiyt· nia dictum velim, contrarium Serranus, Bodinus,&teſtis omni exceptionemajot Cacheranus Sabaud e Præſes ſupra allegatis locis aſſer uerunt. Cæreris quidteſyos. deri queat, diſputatio docebit. Ix prædictis itaque tam in hoc, quàm ſuperiotibas caſbus jus Aquilæ non deeſſe ſatis ſuperq́ue man feſtum eſt. 4)) Farrietiam præjudicii leflones tolerabiliores ſunt, argument. l. ſancimu C. de donat. Cravet n 894. num. 1. Tapia. in 1.fn. c. 9. num. 3 5. Quarum leſionum exempla refert D. Hirh amdi
82 1. G ſeq. 7. Ad propagandam quoq; Im perii Germanici majeſtatem pet⸗
tiner, ſi ſubditi,& mem bra Imperii Im peratoris lin gua utantur.
Pr'ſci enim illi Romani magiſtratus inter cætera gravitatis obtinendæ ind cia illud quoque magna cum perſeverantia cuſtodiebant, ne Græcis unquam mt lariné reſponſa darent, arque ipſa linguæ volubilitate, qua plur mum pollebanbtr claſa, per interprerem laqui cogebant, non in urbetantum Roma, ſed in ipſa quo
Græeia atque Aſia, quo ſcilicer Latinæ vocis honos per omnes gentes venerabilc d ffunderetur, Val. Max lib. 2.c. 1.9, 7. Et ipſe Tiberius Imp. teſt Zuetonio in eiu ult 4.7. Monopolium dicturus veniam prius à Senatu pertiit, quod ſisi peregrinouter- dum ſſet verbo, refect Cuiac in parat C. de monop loban Far lad.lib. t. rer. quonis'si num. 14 p 58. Et Prætoribus Romanis alio, quàm Latino ſermone jurateddete 1 tum fuit, l. decreta 48 de re iudic. licet tra nslato Bizantiom Inperio in con ſott'um Græca quoque lisgua adm iſſa fuerit. l. iudices 12. C. de ſent.& interlocut. ubi Guthi zotis& ad d.I.decreta. Priſci quoque Germaniæ Imyꝑ. Romanorumin dignitate 1 petiul
ſmuvn do Imp circa annum Chriſti 1418 cam ipſis collatam inventario general de France en lavie de Charles 6. Bod qu. Carolum Sabaudiæ Dacem lw peraton. ui rum 1 561. novam fidelitatis formulamqh ſtulatam procuratoriasque tabulas Arcarum GComit da etiam que Allobrogum Dux ab imſ cio
uhrquneka uebmalr ktk an eganlbt Güoxr dacebue cGemur a pyrannit pet mleten dab tlt etteil erz ni eb) teberfahren duuin afu gtull ner
Tfan alos an cump drrrume aefelen Vtoks qua füi put
nanllolen har oecemb
darliddo

ſaie
D. Henrici Brunin gil. 481 18 amig e riali ſucceſſores Romana lingua in publicis forenſibusque negotiis uſi ſunt ſaris ieian ongo tempore, donec tãdem Rudolphus primus Germanicam ifſi ſubrogavit Heig. Ducm 7 2um 64 5.-. Sic quoque Franciſcus I. teſte Bod lib. i. cap. I0. num. 172. vel potiusL u- Käoln coyvicus 12.feſte Heig dloc. Et Eduardus 3, Angliæ Rex juditia geatis ſuæ lingna exr- miah cccui voluerunt. Et graviſſimé apud Sleid. lid 1 4. Com. pag. 76 5.772. Elector Jaxonie ogmdu p
——
ma Mauritius,& Dux Brandeburgenſis Albertuf eò ſtatum Germaniæ dauctum eſſe mäei cooaqueruntur, ut Germanis aliæ propé addiſcendæ ſine lingua ſi cum fructu& u- cdüenn tiltate in a la Imperatoria perficere quid coneatur, in Prædicta quoque cauſa Jo- daxꝛii, has im Thurm cum ſereniſ. Sabaudiæ Dax emanatos in Germanica lingua proceſ- 1 ſii ſusc.ſli vellatiné verti peti ſſet, Camera, hcer exterarum linguarü ſcientiſſima, ul lua hoc in effectu denegavit ſubjungendo. Vund ſollen hinfuro beyde Partheyen lucem G Teutſcher Sprache verfahren. Er meritô ſané; Litigans enim interprete, qui lin- (enas guamſudicis calleat, uti n n. Judexltigantibus accommodare ſe deber. ieha 8. Acateris Unverſitat bus electi Reges cum ſoli omnibus ex- Dec noddh.„.. iabm pediendis non eſſent, alios in partem laboris adſciverunt. a) Imperato- Ficetim tes quoque Romani cum propter accreſcentem indies negotiorum mo-
mDumſ lem,umiamque locorum diſtantiam omnibus creditarurn ſibi provin-
6
doenaa ciarum pattibus rectè feliciterque adminiſtrandis non ſufficeren t ipſoſ- eläennſ Aueinaula Imperator's quærere ſumma cum ſubditorum moleſtia con- „notatlode 1.. 5 I 2 5— 3 aseae Iunckum ellet& ipſi in partem ſollicitudinis alios cooptare neceſſe ha- dquoldogt huetunt..8. somnes 4) Sic Jetro cum Moſen populo Iſraëlitico totum diem jura reddere, un(adi ſob faſce tantüm aou ſuccembete videret, author ipſi fuit, ut in ſocietatem cu a- aboru kum, ipſorumq́ue adeo ſubd torum utilitatem vires authoritate,& gravitate inſi- ſt. hn gheselgeret, quilevidenſia dijudicarent negotia,& majora ad ipſum remitterent. „C Atu Erad. t verſ. 4& ſeg Sic Chaldæorum rege Balthaſaro occiſo, reguoq; ejus à Da- zen Vn 4 tio Medo, occupato, Danie! ſummus fegni vicarius conſtitutus eſt, Dan. 6. idque o- mauiategna obſervant. 5) Pdſci Romanorum Impp. ſecundum à ſe locum
eoque
„ ekcdis prætorio dedere, cujus magiſtratus author creditur Auguſtus, q ii teſte aaniciu 1 Dinn 1i. 15. duos ex equeſtri ordine creavit præfectos Prætorio, eoſq rebus tantuùm ngualend militanbus pręeſſe voluit. Tiberius verô civilibus etiam negotiis coſden adhibuit: guiin i kegueates Impp. eorum opera in bellicis tantm reb. iterum uſi ſunt. Mutatis poſtea
eGas kemporum viribus evenit, ut rerum militarium adminiſtrations ipſis planèé iaterdi- ne Gieaſ
les ceteturz ſola civilium cura relinqueretur atq; ita à Ducib. Mart is ad togatas IC- aplar ſ tos dignitas hæc devolveretur. Sic Emilium Papip. ex celebri illa llecta. ffde reb. mhonui ena& Domitium Uloianum er lib. 4. C. ocati ubi Imp. Alexander eum parentis no- mine dignatur) præfectos prætorio egiſſe conſtat. De horum præf ctorum præto- Ne a tio,authorirate& poteſtate Vid. Guid. Pare. in nos ir Imperii cap 5. G M. Antonium Jui Surgentem in Neapel illuſtr cap. 14 Sub iis præſides provinciarum erant. D Pe ulius hanlai Pas. in /ſagog. ff ad tit de oßic.praf prator. Confer etiam Bodin. in Republ lib. 3 cap. 6. emuuſe inenum.; 13. ubi tamen f litur à Græcis primum Impp. duos præfectos prærorio mlnf Conſtitutos affirmans, uttautæ poteſtatis opes diviſæ minuerentur, ac pluribus ho-
nigun Nores communicarentur. De Germaniæ noſtræ Principibus quid dicemus, annc maaonln PpP 2 illi

De varlis univerſitatum ſpeciebus earumq; juribus,
orio æquiqarari poterunt? Imb præfectis prætorio noſtros præfers
& quod de Lydorum Rege Crœſo Juſtinus ait, eum ſi non regiam, itam illis quam rectiſſimé accommodai
proximam egiſle vi cDd. noſtri tradiderunt, tantum poſſe Principem in fuo ter⸗
univerſo imperio rimo dubio, n. 2. in fin.& n. 4. in Duce Mediolanenſſſt .„. 2. G conſ. 404·7. 15. Menoch. conſ. oa num. 119 2. G 3. Decian. conſ. 10 num. 4. Surd. conſ. ²/*ν⁴½ 58. Iacob. tamen trallat defeud quem ſin ionem hanc magno errore contra mentemus ́; Croneus conſ. 200. num.1„ nuld iun ernbard. Muſcatel. inprax. Cinil
48²
illi præfecti prær mus Principes, regiæ tamen dignitati poſſe exiſtimamus Hin ritorio, quantum Imperator in perhibetur Gaſtr. conſ. 3 4 ſuperp ſtatuens ſequitur Crawe. conſ. 1 3 conſ. 604:1n. 1. pancirol conſ.9 num. 2. Daut h. de teſtam. in prin. num. 3 6. E ſeq. fol. Borcholt tractat de feud cap num. 37. opin terum luris Conſultorum introductam dicit, eam text, probari poſſe aſſerit. Confer in hanc ſententiam B pagina7 gloſſ. in verb ſententiam num 5 6. Iohan. Philipp. Monſp conſ. O. num 3 3. Nalt conſ6 31*n. 29.· in fin. Men. conſ. 250 n. 101. verſ.non obflat. Petr. de poteſtate Princ. traſ 3.7 4 /. 37) 44. Quid in hac vatietate ſtatuendum?b æſens Reipub. conſtitutio,is. veltiturarum tenor,& loei cujusq; conſuctudo conſideranda; nec mundus temett, ut Dd. loquuntur, revagan qus. Et ſic cum temperamento quodam acceprum axoo-
ma ſuperius defendi poterit.
9. Uraliis in regnis ſar Kiora; ſic in Germania ſanctiſſimum eſ Electorum a concilium. Cœpit illud ſub Ortone III. Imperatofe.
a) Horum Electorum tanta dignitas eſt, ut eos Carolus IV, Imp.in amreabl- la plamiteslm periales, ſeytem candelabra lucentia in unitate ſpiritus ſemptiloimid, quibus facrum illuminari debeat imperium, columnas& latera folidasq; beſesim⸗ perii,& propinquiora Cæſaris membra appellet, quæ velut columnæ ſactumaiſ- cium circumſpectæ prudentiæ ſolerti pietate ſuſtentent, quarum præſidio derten imperialis roboretur, quarum prudentia orbi fHluctuanti ſubveniatur. Aureu luli Carolil V in prin.&. 2§ quia c.; in prin. C. 12 Q24 12 6. S cum ſacri. 5) cum Imperatoria Majeſtas virtute Caroli Magni ad Germanos trauslata eſſet electiog inſtitutio Imperatoris penes Imperatorem ipfum conſiſtebar, qui vel fllium velali ſanguine ſibi proximẽ junctum ſucceſſorem nominabat, cui electioni Procetes m
erii facilẽ aſſentiebantut niſi tanto faſtigio indignus fo ſan Imperaror dictus hil ſet, poſt alios aut hor Theſaur. E olitici parte 2. rit. Ordini&rinſtitutioni Dell. Imperunbi mamo p. mihi 36 5-Caroli illius Magni maſcula ſtirpe extincta univerſus Frapcotum, ac Saxonum populus, Germauorum que Procerum con curſus ad Otto aem, Saxobi
Lucem, factus eſt. Verümille majori animo oblatum regnum repudi⸗vit quimat
per ferrum flammasque illadquæſiverunt: xætatis grandioris excuſationem præter
dens, ſuoque ſuffragio, illad Cunrado Franconiæ Duci detulit; Cuſp. de vit. Conl-
Hic Henrico Aucupi lampada moriens tradi dit, qui ad filium Otronẽ Magnums
nepotem Ottonem ſecundum Imperii ma jeſtatem tra nſmiſit. Hoe fatis defundo⸗
Germanis Proceribus, quitum frequentes KRomæ era ut, de ſa cceſforis electioneſt
ria certamina ſunt excirata, aliis in Henricum Bavarum inclinantibus aliis Or
toai tertio, Magni illins Ottonis nepoti, ſuffragantibus: Dum ſic Germaniæ Ptoce rum ſtadia in contraria ſcinduntur, Creſcens Nomentarius ingenti favore popui conſulatum adeptus, novam aliam camq́; pernicioſorum ſeditionem utsiann
8
„Axiomatis hajus anteſignanu
-
lulaiwnn veutkteunl Randr eüien nögae dago alegeursdten unsTNſar.
* miandaſi Wledecnttecn Ul ale vorc Uarnter dieln. sckkſübltiu aalellde rind alemin Getm Kceatar, lic: ticnom adrog delnpetanoter am porareti⸗ bodem facete zantem(uſh end zyere i ts Lußlinun aikut acce eeuodöincij er auhor! acatix eſſe alegiuml hiu erimin entienti⸗ zuuuam⸗ dddao adno den 1 KodtOteor ſa kleco r
Hei
lede
da. äͤeſ
b

erroret n h 00un n Muſtand N 1Bem d, etr dezenſgn RKeifuögh da; necmdin quodandde
manule n V llwpes
kolas in tate hiic eltencdd lor columng n Gwauun 4 ſadrerin geun im ostransaa9 ebar, oi cuichind ſas lnyxn 4 rusſtium 4 ddi undu curſcsac0. 1 guun t lors credi
„Hor :, ſnl t qe lerla
Ihar.1au. Vide eriam quada
1 4 lrbe 1a gnitage detulil 1* al fiium Otoh 9
3e bulis
39
D. Henrici Bruningii. 483
ngno Italp. 182. loquiturjexcitavit: Hic altum ſpirans non modo veterem civitati li- bertatem recuperare ſed etiam Imperii tirulum adſciſcere ſibi geſtiebat, egréè admo- duw ferens, cum jure quaſi hæreditario ad exteros translatum„Plurib. Sig. d lo. Sed hic Germani, apud quos longo jam tempore Imperii dignitas ſedem ſuam fixerat, rerum ſuarum ſatagentes; Bavaro Ottonem puerum eripuerunt, regnique ſucceſſo- rem declaratunt: Aurh. Theſaur. Polit d.¹. Dum noſter hic Otto partim ætatis infirmi- iate impeditur, partim aucta jã cũ etate prudentia inteſtinis Germ. motibus ſed an- dis occupatus, fœ dæ de cathedra Pontificia contentiones extiterunt: Pace Germa- niæ reddita ad res I aliæ in ordinem redi gendas Otto proficiſcitur. Moritur inte- iim ſohannes Pontifex, huic Imperatorio jure uſus Brunonem Saxonem,(Grego- niasV. poſtea dictus eſt) ſubſtituir. Bilem res hæc Romanis quidem movit, ſed quia noſetant vanam eſſe fine viribus iram, præſente Impp. ne quidem hiſcere audebaut. Viracnec vix quidem in Germaniam regreſſus erat ille, cum Creſcens Nomenta- ausiterum conſul creatur, hic ad ingenium redire, auram popularem ſibi concilia- ie Gtegorio Pontificatum abrogare, illique Johannem ſubrogare. Gregorius rerum omnium egenus ad Imperatorem convolare. Verũm hic quod magnam ſibi hacra- toneijuriam illatam putaret infeſtum exercitum urbi admovet, cives ad inimici- tiantedactos deditionem facere compellit, Gregor. ſedi reſtituit, Adulterino Papæ oculos erui, mox eundem ſuſpendi curat: Creſcentium verò conſulem ex fuga re. trackum vili jumento aversé im poſitum ac per civitatem circumductum ultimo ſupplicio afici juber, Cuſpinian. in vita Otronis I 1.r Sigon. d.1 7. qui tamen in qui- baſtam variat. Ponti fex ut acceptæ injuriæ pœnas ab Italis, quo poſſer modo repe- terer Ottoni, ut certum Principum numerum cöſtitueret, penes quos eligendi Ce- ſatispoteſtas reſideret, author fuit Imperator, qui nihil utilius ad ſervandam hanc Neemincatiam Germaniæ eſſe facile animadvertebat, re cum Proceribus Germa- nis communicata collegium Electorale prudentiſſim é conſtituit. Dn. Præcep. Kirch- ſerus C tus, E&r hiſtoricus eximius in ſua Repuv lie. diſput. 4. Coroll. 2 ubi conſentientes& tilſent ientes refert, Conſentientibus addimus authorem theſauri Politicid!& Petr. Heig. 2114 m apud Thuan.! 2. hiſt in liminel. 2. confer etiam Paurm. ſeiun 1z.c.2,7. 38. Quo anno conſtitutio hæc lata ſit variant hiſtorici, paulò ante monem Ottonis cam latam eſſe veriſimillimum: vide Dn Præa. Kirch.& alleg. ab eo. Aanttoexcouſtitutione Otconiana idem ante Carol. IV. numerus fuerit dubiratur. Aate arolum IV. jam Electorum namcro adſcriptum faiſſe Bohemum intrep. dé coacladimus, vid plurib Heig. d l. b
10. Hi Electores totius Univerſitatis Principes repreſentant,&
le caput. Mundo, a Im peratorem nimirum,(que maxima di- Leligunt. Bum autem natione Germanum eſſe oporrtet; c qui atq; ele ctus eſt, jura Imperatoris conſequitur. 4d 2) Aaurea bull. tit.2. Hligendi autem Imperaroris jus Electoribus non ut ſin- led ut univetſis con pet't. Petr. de Andl d,1. z. c.z quod velinde probatur quod 4 Pi harefs Vora Præferantur, Auxr. Bull. zit. 2§ præſtito denique. Ubi forma eli⸗ n9 bnaroris præfctibitur-L)lta vidi deereto cuidam Cæſareo de dato 27. lulii 4 0 equentia verba inſerta: Daß der Churfuͤrſten hoheit vnd authoritet nes Roͤmiſchen Reiſers gewalt vnnd hoheit/ daher ſie auch fleuſt/ dermaſſen Ppp 3. ver⸗
majot

De variis univerſitatum ſpeclebus?arumqʒ juribus, verbunden/ daß eine ohne die ander nicht verſchmehlert werden/ auch ohnedie an⸗ der nicht beſteden kan/ ja daß diehoͤheſte Wuͤrde der Thurfuͤrſt en/ darmit ſievot andern Roͤnigen vnd Potentaten gezieret/ eben die iſt/ daß ſie einen Roͤmiſchen Raͤſſer/ deſſen hoheit au horiret, vnnd gewalt alle andere vbertrifft/ von der auch alle andere herfleuſt/ zu wehlen haben. c.) Quæſtio hæc magnd contentoone agitata futtanno. 15 19. in Comitiis Imperatoriis. Negativé concluſum. Vide etiam Petr. de And. l..6. I Lancel de iur, pub perſon. I..§ 2 71. Cuias ſit eligendus rex Rom a Heig. q.. num 10.& mulr /2a. d) Nicolaus ae Bebenburgk. de iurib. regnici 6.7. Necà Pontifice aomimarionem vel approbationem regiam recipere teuetmt Idem c. 8. Cum Henrico Aucupi unctio offeretur à Pontifice, ſat s eſt, reſponditille me, divina gratia annuente, veſtraque pietate Regem dici, tanco honore nos iadt nosa bitramur; ſit penes eos un ctio, qui meliores eſſe cupiunt. Cuſpin. in vita Han. rici Aucupis, nec Radolphus Habſpurgeaſis Itallam unquam ingredi voluit, lictt cauſſam rogatus reſpoaderet, quia me veſtigia terrent: Omnia te ad verſum ſpectantis nulla retrorſum. Sig. de reg. Ital. 20. ſub Anno12 26. Cuſp. in vita Rudolphi Habſur. genſis p. mihi3 53. Maximlianus I. à Pontifice Coronam ſuſcipere minimèê oeceſſi. rium ſbi duxit, ab lmperii O dinibus Majeſtatem accep ſſe contentus. Bod.1.. Republ. ¹.2 num. 12 5. Sed nec Ferdinandus, ne Marimilianus II. nec qui jam rerum otitur D. Rudolphus coronam unquam accepere. D. Mich. conel. iurid. 3. ubi diſſn- rientes refert. Vide etiam Theſ. 3. liter. C. Unde quid ad llam quæſtionem, an privilegit ante coronationem Papalem concefſa valeant, reſpondendum ſit, per ſe liquidum eſte Vide Lupold. 4 Bebenburgk. A.lib. 8.& Hier. Bald. e coron.f. 41. Lancel. qt in jeſi
I. c. 1.§ 1. quaſt. 4.
11. Altioris indaginis q tore in caſum mortis alius conſtit fendemus. 458
Atqui pacta votum captandæ mortis inducentia jure improbantur, quodk
naturalis ſuadet ratio, caſum, fortunam q́; adverſam hominis expectare prohiben: Atque hæc prohibitio noſtro potiſfimum in caſu videtur conſideranda, quod non extranei ſolũm ſucceſores regni gratia jus violaſſ-, ſed fi ios quoque ipſos, quibos
tamen ipſa ſucceſionem ſpondet natura, ante diem patrios in annos inquiſirilt imô naturalem affectum omnem exuentes parentum viræ inſana illa dom inand na repetoel
libidine allectos infidias ſtruxiſſe h ſtorica docet hides. Non jam extet vetcrum annalibus, etiam noſtro ſub horizonte talia monſt'a extiterunt. Potten- Ldum illud naturæ Adolphum Geldriæ Comitem mihi contemplare— patrem jam d⸗ nem noctu quieri ſe daturum comp chendeatem aſpice, aptivum aſperrima byeme per quinque milliaria fine caleis ob orto quaſi collo rapientem indignabundusir tuere, natumque, qui patrem in carcerem teterrimum,& obſc ariſſimum copjecitk agentibus de rcconcilatione, malle ſe patrem, mox ſeipſum in profandiſſimum 4 rathrum præcipitare, quàm de reconciliatione, vel verbo audere flagit ofiſſmétt ſpondit, nullumque alium colorem, quàm quadraginta aunorum ætatemſceſti
ſuo prætexere potuit mecum execrare, Comin. l. de geſti⸗ Ludo vic. XI.& Caroli Bur⸗ ocatus eſt Garolus Hif
484
uæſtio eſtzan vivente& ſpirante Impers- ui ſucceſſor queat? Affirmativamde-
gundi. Noſtro etiam(æculo inaffectati regni luſpicionem v 1 Regis Philppi ll. flius. vide Thuan.. 4. Annus mortis ejus hoc verſiculo Oridian FHLIE
continetur:
murDlälnc clia debir alioſu nne lrli i os Feriuigu Halt nreibiszabei
ylietsee e Rrziracelace bacheumfote trguifdin Mater:n objec Ariaintch dlndceps,cun nen 6. zaia 1 ligde ella fumerirum uudet Ml con nlortem ſ ub uſ for däuecodlule bylus ee ſaülcer(uo arelllug b de in Saultüpt emomaium amf ern. umore dat anortal id durmialt ne naet lnyer 186 Opn
5 Kotem, anoct wl
rire
4 3

rantohate t Capn nidgra iatt ann 4 vita lunta Gädeted econten
Löll Nedſ
corlinnn u eſtionm dum lt d 1 e4Laann
eEſpia h t Af n
wimpchd aisenſet 0 conſterse 0osqocgu os in urn
x itluuiſ on jimec nſtraelnl
1
bſeuihnſn mityui
44
entewivlh M adlit ſucc eſſoracet.
1 guale elt Romanu:
uhacſei& appellati
D. Henrici Bruningii. FILIVs ante DIe M pacrlos IoqV'trIt In annos.
455
Imô ut forſan probitas deſtinati ſucceſſoris apud omnes alios omnem metus opi- nionem eluat, neſcio qua tamen ratione fiat, ut qui proximus rebus quaſi vaticinio deſtinatus eſt ſucceſſor, ſi non inviſus ſuſpectusramen reddatur imperanti. Quis Davide ianocentior?quis Saulis inſidias ignorat: Caroli VIII. Francorum Regis fi-
lo mortuo uxor ejus Aana Britannica graviſſimé angebatur, Rex eam recreaturus nobiles aliquot& inter eos Ducẽ Aurel aneaſem, ad quem tanquam proximuma-
natum, regaum regio carens filio devolvendum erat) qui coram ca demore Galli- coſaltarent, ſubo nat. Regina Duce conſpecto omnia in pejus rapere ipſumque ex- iremê odiſſe cœpit, licet aee Rex, vel ipſe ſiniſtri quid ſuſpicati fuiſſent. Eliſadetha qoque Angliæ Regina de ſucceſſore Impeiii nominando procenb. ſeinterpellanti- bus, viyæ ſibi ſepuichrum fodiendum non eſſe reſpondit anno 15 66. Bod. lik. 1. c. 8. n. 90. Imõ coactis regni Odinib. anno 158 1. ne quis de ſueceſſore regni in Anglia ſamones ſerete auderet, ſubje ctà læſæ majeſtatis pœnaà edixit. Bod. l. I. c., num. 723.
Histamen omnib. minimé obſtantibus in contrariam ſ. ſumus. Diſplice Princeps, cuiillud in ore. Eeus Jeuνοντ˖ ναά‿α ιeνμα*πυεν
ententiam multòô proniores
Me miſceatur igse erra morcuo. Nec ſanéuſque adeo incivile eſt, de morte Tuemquam& maxime virum Principem cogitare,& triſtibus quandoque proſpice-
ecrentibus. Alexander M. cum finem viiæadeſſe ſentiret, indignum ratus viro for.
I tialum, quàm virum fortem ſuccedere, oprimum digniſſim umque hæredem dixit.
Cumt in vita Alexan.& luſſ. Fortiter quidem, at parum prudenter. Tantum enim, ut 1. 7. 1„. 4.„ Racratione fibi ſuis que conſulerit, abeſ, ut omne potius regnum uni Nodo Gordio
inrolyetit& cum ſuo iplius exemplo p toq́ de pattibus ejus duces ſuos
ullis Martiis enſe diſſolvendũ objecerit, fer- „omnes certé virture bellica præſtant ſſimos viros,
ällceptare juſſerit. Anne illud eſt pomum Hridis in cœtum virorũ armarorum con- ſicere: Non minor pietate in patriam prudentia etiam Alexandro major fuit Con- ndus noſterprimus, qui ſuiiphus, affectuumque ſuorum oblitus, oblitus fratris, o- ditus neceſttudinum omaium, quem dum ſecunda uteret r valetudine, odio plas- Acapitali proſecutus f erar, omnibusq́; modiis è medio ſublatum unicé experi- elat, cundem ſolo amore patriæ, ac ſolius virtutis admirat one accenſus, nec im- mantales inimicitias mortali in corpore gerẽ das judicans ampliſſimæ dignitatis hę-
redem a. verumet am proſſj perri
7740z. 12.
4 n noſt un In orealius deftinaturfucc 1MeKepæbl 11b.2.c. in fn. lacob
a eopinantem inſt tuit. Ouſp in Conrado I. Nee in articulo mortis tanrüm, ma valctudine utentes Imper. quàm plurimi caſuũ humano- num memores conſoltes Imperi adſciſcere, velalios fibi ſ cceſſores deſtinaverunt, 8 Alostefect. Heig„.1 4.6. Omnis ramen hæc quæſſio in regnis heredit ariis, ſi certus boſt Horom.& alios Heig Al.num 46. In regnis etiam electivis,
Imperiun, omninô videndum, ne, dum vivente lIm- eſſor, libertas elect onis detr menti quid capiat, Bõdin. Auguſtus Thuan..2. hiſtvriur ſui ſaculi p. 3 7. lib. ⁷. Sleid.
H. ctenus de iis, qui integris provinciis præſunt, egimus; nũc 8 quæ& ipſæ U werſitatis, nonnu quam etiam provinciarũ one veniunt; ac primõ quidem nominis explicationem acce-
damus.

486 De variis uuiverſitatum ſpeciebus, earumq́ juribus,
damus. Civitatis& mulcum tamen accuraté perpenſis omnibus inter ſe differunt.
a) glo. in l.fin. bus. 5) I quis 6 I ſingularium 8.. de adif. privat. C) Iib. 2. de V. S. Civitatis verõ civium urbé inhabitanrium quandoquejus Urbis& Civitatis differenriam ſubindicat Cicero, cum Pompejo te contendens. Urbem tu relinques ait C reſpondet Pompejus, ſtocles, flactum enim totius barbariæ fe bis& Civitatis differentiam ſi Pœnorum ſis utbem pulcherfimam ardere numero 1.2n Appian. in Lyb. Plures fignificatione dec. Cam. tom. 4. deciſ. 22. num. 116.
parr. 2. 13. conſtitutionem requiritur Epiſcopus. 5 a) arg. l.I. C. de Metropol Beryt. Jus quoq
reſpubl. in parieti
ſed& Cæſaris authoritatem requirit.
in cujus territorio C ivitas extruitur,
urbis vocabula etſi nonnunquam confunduntur;
v. id eſt, una pro videntia C. de quad. preſcript, de quo mor plui. Urbis enim nomen ædificikh
nomen variò accipitur. Quandoq́; enim collectionem* Civitatis ſignificar, ut cum dicimusd. quàm civitare donare, Binem das Buͤrgerrecht/ oder die Buͤrgerſchafft ſchenaim. ſarem fugier. icero, ergò idem ſi Galli venirent? Nontt s ibus, ſed in aris& focis: fecit idem Themi. rre urbs una non poterat&c. Hanc certénn legati percalluiſſent, Civitas Carthagiden ſoloque æquari non vidiſſet, Bod. I. 1. deRepublic, ,9 s vocabuli urbis vid. apud Meich Confer. Flam. de Rep. conſ. 64. num. 4. Er multis ei
Loco alicui ſolus Imperator Civitatis jus dat, 4 necadeja
ue Saxonicum, non modo bricci
Art. 16.
Landtrecht. l.. are.9. Weichbildt ſixe idexpreſſè fiat, ſive tacitè; Valuſ.in linſerum
Ae iuriſd. num. 7 3. Unde non inter & privilegia Civitaris habere non poreſt. Innoc. in c. de offie. ordin. Conſentit Alciat in l.pupillus urbs num. cus( aſalenſibus jus Civitatis dedit. Natt. conſ. 636: num. mes Mansfeldius vico cuidam prope Islebiam ſpiritum& vitam, dere vellet, Imp. Marimilian. annon 514.mandatoin dato inhibitorio in ſpeciehæci andern nit geziemet/ das der außzurichten. D. Mich concl. iur.1 2. ubi diſſentiensr con. 6 numero 5I. 5) pulchré Flam. de Rub. d. conſ. 6 7. num. 49.
1. numer. 6. Loſ de iur. uni verſ. pagina 1·apz.num.n 6. E ante
veniente conſenſu Imperatoris locus aliquisſult cum ab Eccleſiarum num l s 4 Fde y. s. Ita Imperat Tulas- 110. Ert cum AlberuasOs. ut vocant, conet- hibitorio id fieri vetuit. Man- inſerta fuerunt verba: Wann nun dir/ noch jemand hohen Obrigkeit anhengt ohn ſonderbare erlaubiß efert. quib. addi poteſt Flam àehat textus eſt expreſſus in c. i de pri vilegiis. exteſſyran & multis ſea—. Petr. Gregor,! 2 de-Republis pos omnes Rart in leai
ſub ſn. uj
iure ſde iuſtit& iur. Canoniſt.& pracipue Panormit in d cap. I. numero 1 habeatur locu-
ſcribit de conſuetudine in Italia. receptum eſſe, ut pro civitatenon
aliquis, niſi Epiſcopum habeat, quod& innuit Sig. de reg. Ita 24 1. Exd. etiam e. ult. ut& ran. 3. diſt. Io⸗nec non s. audi vimus 3 9. illas, quibus olim Epiſcopi qati fuerunt, cæteris præſtantiores ſcurè indicat compilator ſymphor. in vot. Meintz contraErffurdt Imperutor, nec Princeps. 1
14. Ur olim, cum Reſpub. Romana floreret, civitatum omnium congirio fuit: a ſic ſi ad præſentem Reipu
oculos convertamus, triplex Rerump- conditio no
non una eademdl bl. ſtaann
bis ſe offeret: u Phei —— en 3
Ja
aunauw anlihyol Uſun nhui
lufatfi dwenidaonu en kei liere lwwüs, zu eerempte uflmuhi. euna Cxſat eyeluct.Il äiut guel giſer iun euü ocab rlie uai aüde zypli ftm Rei tuühuicle ateadaon
—
kI. 10. ſub Henricoll,h i 2. concludo. Cisitats fuiſſe quod nond mum, 29·V'untt

jtebes 1 coltie
D. Henrici Brunin gil. 487
alm libere ſunt, 5õ quedam municipales, quædam mixtum ſtatum
m obetinent.. egu a) quasdam enim populus Romanus ſibi ſubjecit, quaſdam liberas reliquit.
metr. Beryt. tradunt, quod maximæ ſint civitates, quæ mirtum, minimæ quæ jurisdi- onem ſimplicem habent. Quæ interprecatio anterioris tem poris ſtatui contrara licet enim in civitatibus maximis præſides provinciarum plerumque reſide- tcut rgumént. l. unis ſ de offic præf. Auguſt.& cam ob cauſam merum Imperium in h igererceretur: tamen id non urbis, ſed præſidis contemplatione factum eſt. Uade uübinſt aa K Dlat. ad præſentem Reipubl. ſtatum digitum intendere voluiſſe valde mihi ſit Nvum eiilmile. 5) Liberæ Crvitates pro temporis& Reipubl. uſu hodierno trifa-
maccipiuntur, l. pro iis, quæ non in totum liberæ ſed in qu busdam ab Imperii dat Ght&Caſaris prorectione exemptæ ſunt; quales rempore Caroli,& Ottonis primi, teſte.
am in Otton. Magno fol mihi 17 5. Ciyitates Longobardicæ fuerunt. II. Civitates li- Naonn berzdicuntur, quæ nonà Cæſaris, vel Imperii ſed P incipum Ducumvé jurisdictio- ena Se poreſtate cxempté ſunt. III Freye Staͤte vnd Freyheitpro illarum quoque Ci.
1 ntatumlibertate ponitur, quæ ſecundum quid Priacipibus ſubditæ, ſecundum quid berx ſunt, Paurmeiſter. de iurisdiction. lib. 2. c. ult. num. 11.& 2†2ᷣ+læ Cui tamen non voncedimus Libertatis vocabulum,(cum in decretis Imperialibus dicitur da der Khemptin poſſeſſione libertatis befunden) Civitatibus Imperialibus nõ eriam mir- anſtatumobtinenetibus applicari. Negari enim non poteſt in Civitatibus impe- ulbus(vngezweiffelten Reichsſtaͤtten) rarõzſepiſſimé autem in mixtum ſtatum tmat ohinentibus quæſtioni huic locum eſſe, quod præter quotidianam experieatiam ilde 4 ipllmperii Receſſus de Anno r 41.§Demnach haben wiry. 296.& Receſſus de An. jnne es ond als erſtlichp. 32 3. ſatis ſuperque demonſtrant. 6) Cirvita- Kſende 4 tenialiberas& municipales diſtinctionem admittunt uno ore omnes, ſed tertium aiͤine„ Auoqh carum genus reperiri teſtis eſt omni exceptione major Carolus. IV. Impe- ilzas 1 tatequikiamburgum Comitibus, nuac Ducibus Holſatię ſalvis, quas ab Imperia- nuni 39 lcalm ne, pervenerant, libertatibus parere juſſit. Crantzius Saxo. I wo ug u mihi dam 29 8, 9. Bandem ſententiam tenuerunt poſt Zaſ.& Alciat. Mynſ.conſ. 1 3. numer? un 10 Gailz.6ſervatio. 4. num. 10& noviſſemé compilator ſymphoremat. in vot. Meintz tenanſtan na Erffurdt/n. 37§inprovinciis. Et quid multis? Nonnè receſſus ipſi Imperii, ac ina potiſimum Auguſtanus ille g Solchem zubegegnen hoc volunt ibi. Wie der Saͤe/ Lus 3 1 ond Anſaeſtaͤdte dem R eich oder andern vnderworffen/ ꝛc. din 0 V. Alia etiam Civitatum diſtinctio habetur, aut enim pactitiæ,
lunt aut exem ptitiæ, 5 aut privilegariæ.
a 2) Duoadſtatum pactitium neceſſaria ſunt; primõ requiritur, ut ſe ſubmit- ondl 3 lens relpectuillius, cui ſe ſubmittit, vel in totum, vel pro parte liber ſit. Secundé, ut m K ubmiſſio illa fiat certis tantim ca pitibus, in cæteris veré integra ſervetur libertas. ſect 1 NotabHis eſt doctriaa Gais: 0b. 54. n˖um. 10. ubi ſcribit, ſingulariter obſervandum
Q eſſe,

488 De variis univerſitatum ſpeciebus earum q juribus,
eſle, caſtrum vel cisitatem certis pactis& conditionibus alicui principi, vel altett civitati fabjectam Holum(abditam cenſeri, quoad illa pacta,& conditiones, intke. liquis liberam permanefe. Ubi& hoc fubdir Gall. in G ermania nonnullas eſſe Cisi- tates, que certa lege& conventione ſuperiorem agnoſcunt,& extra pacta conyen. ta placidè ſua fruuntur libertare. facit. huc l.2 de iur immun.l non dubito 7. lib aopu. lus ff de capt. E& ho lreverſ. 5) Exemptio duplex eſt; originaria aut acciden-
ſ
Mt,n 1 Nord d
e runallö dit
¹ 3
ſann tb
Fer ten
tarla, Quemadmodum enim Lccleſia, que libertatem à ſede Catholica ante Epiſco. Meden reells pum obrinuit, originariam exceptionem habet, itaCiv tates quedam ſunt, quę cot. ritttſipe 1 ceſſis abimperatoria m zjeſtate territoriis& dignitatibus qudad P.incipes poſtmo. exrnteln gum inveſtitos exemptione originaria gaudés. Quod nor obſcure indicat Dn. cot. ritnnasei
referens in cau ſa Fiſcalis conrra Bey ern/ rttenburgk/ deciſ Meichſa.tem. deciſ. ia ex præſcriptionc, contractibus pactis aliſqus
6 num. 6 89. Exempt o accidentar font bus, ſcaturit. Sed inquies; cum et am pactis;& contractibus concilari poſſit em erit civitas? Negamut, Jact tia
exemprio, annetum exemptitia,& pactitia ead
civitas pacts libertatem ‚quam ante ampliorem habebat, minuit. Exemptitia Ciyt. tas pacto libertatem, quam antẽ non habebat, acquicit. Er ſic, quæ antelibertat fruebatur uberiore, pacto certo jam fit ſubdita Civitas: quæ ve dante graviorepis tur onere, per pactum illi oneri velin totum, velpro parte eximitur. Unde po ibertatis militat, exemptitia ſervituti ſubjacete ctedi & inprivilegaria obtinert. Sed hoc intet eem- intereſt, quod exem ptitia in ca ſibus exem;ii 6 fubjectio ſubjectionis notam non eluit, dicitur fi actor agere poſſe deſitston ctio reddatus inutilis- lta Meithſnet.
meba pactitia Civitate præſampt 0l exemptionem doceat. Quod ptitiam& privilegiariam Civitatem pro libera reputetur: Privilegiaria ver quemadmodum in ſimilt actio exempta tum item ſex privilegio, vel per exceptionem a tom. z. libr. 1. deciſ Camer 9- In cauſa Meintz/ contra Er ffurdt/ numero 19, ⁵ 148. Non tamen negamus certis etiam modis exemptitiarum& privilegiariarum Eft- ctitisrum Civiratum nomina con fundi poſſe. IHud cert flimum, exemptionem ex alia; quâm privilegigrum ſcaturigine promanare poſſe Nam proptet vimiam dominorum ſævitiam ubditi ab eorum juris dtioneeximi, jmo impuns gilceceis poſſunt, ita ut à domino reperi& revocari nequeant. Tuc. de Penn.i. ſi colmni in i quæſt. C. de agrit.&* ceaſit Gail. obſer var. 17. lib. pertot. ubi ex prof
pt
tur, nit
eſſo hanc qusſſtuntm
iſiſe diximus anid fHieripp
‚wrrrerire nbi ö“ tuert, Hgon Iimmerlto dubitatul„Placet tamen affirmatVa.
In præjuditium ſané Imperii nullo id modo fieri debuifle concedimus. lutef eſtevim Cæſaris& Reipubl ordines adkatus. Imperii iutegré conſervari t.I Tro b. feud. alien per Frid. Hinc fPrinteps Civitatem eximere velit, vel lla eximiſept arur, fiſcalis intereſſe Imperat præten dens, proceſfſus contra alterutrum veluttuc.
zn. cunſiue
4
gueinſtituirt. Gail. 1. 5/˙.21. Verum cum Felin. in c. cum non liceut num. 12 atioribus moleſtias be
tradat Ci vitatẽ Imperio ſabjedam, ſi à pore
. 1 1 ectet, licité 3 la· maieſiat lib. 114. riales, quibus exte
lerunt, Velip
rutione de præaſc lpatiarur,& Imperator ſuppetias ei ferre derr & poſt alios äſe adductos voluir. Gigas tr de crim. Thoming. conſ. 1 3: numero 4 3.& Iex. quid Civitares Impe lo diſtentis Impetaroribus vicini Priacipes bellumintu
ſteri ſe ſubmittefe qui 16 11
no bo
ſis Principbs ha bellud
vgbod anten
4 3 4 eyriu
1 1
ü prla! 1 4 1 1 9 Aexokelle 9 4, trerel
entit
9
ger ur.Con kenloner 3
dulzurgeh
44
Kicon
6 DWue
5 ameonelin Nänge todem amem e b, ui ale behä ungem. dezuei, len, tateset ſekarnet, ihe lu aütde daden guen
füh 3

jurde dui 8 1 lüde w
eoniſ me A donnd 4 1 an
ere gae
rachb a
aetbusſn 38, NMa vult.Jnad Etleqh
ve dan pn tte erig ale eryitoliſ har vet. del xinn tiia ing doe lonis eun rageteg lei Dudle lul
—
—
*
—
tdt/ m n
Lprinikaier ſimon ern . Nan Chm Rimoi duie urkan ſan rmiit un
uhn
. Aiſe cas eSb’
erun
. kel ite
gat h. 69 llt ut,10
D. Henrici Bruningiſ. 489 belluminfeteneibus, vel aliis,ut à potentioribus contra potentiores defenderentur cetts legibus& condition bus fubmittere ſe potuiſſe prohibet Quidni Civitates etiam ſubditæ, cum à ſuis Princ pibus defendi non poſſent, aliorum patrocinium
quærerepotuerunt: Quid quod perhujuſcemodi pactionem nulla ve! exigua certé
o impefio llata eſtut inde pro batur, quod puncto collectarum imperialium de u ameſt, ſi Priscipes ex Mentes proexem prs col ectas ſolvant parum, aur potius 1
mihülmperio decedere receffus tir petli de Ann. 1524.§ vnnd als durch des Rraiß
w 24. Accidit iaſupermmemorialetempus, quod Fiſcalis actionem ſi qua occalu ilt competeret, elfſurus eſſet Ex quibus courra Knich in Epopſi ſe. 7. 9. eGlo.
num 109 ib: paditit itaque ſubditi nulli. Pactitias Civitates eſſein Getmania intre-
it concladimus,g dodantenos ſuperiori theſi allegatus Gail. 2.5⁄54. numero 10.
volutubitextibus& authoriracibus hanc ſuam ſegtentiam pulchrè defendit. Im ο Carolus, ut teſtantuchißortei cum Saxoniam ex cepta decimarum Clericis fol- ken arum præſtatione hberamreliquerit, quid obitat, quò minus Civitates illæ li- bnatemhancluam cerris pactis non nihil delibare potuerint: Quelſtioni hnic aftnis eſt& illa, an Civitares altertus protectioni ſe credere Foſiat’qui protectioni altetius ſecommittir, Als einem Schutzherren/ luæ liber. tat mhil aetrahi, Armariva sommuni Dd. caleslocomprobaru, poſt. Iunoc Ioh. Adr Schurfece Gail DRegner. Sixt in us con. Marp d numero 104. Vol 1. extus ad hoc
Henttno recipimus 8 de privileg es exeeſis prelat.& ibs panby a. ea parte 1 8. Aic. tit. de
Wvabgis& evce ſibus prælato rum leg deſertorem& Raali ſ de. re milir. quib us lacts tette Galebſ ſs nunero 4 exprellé peobatur, inferiores poſſe ſe defenflonis& protectio- tseigbalteti fabmitrerés ldem generali conluctud ne Getmaniæ ſervari tradidit. D Sürtin A.loco. Cui conſentit conſilitin Marpur. 19. numero 145&, 146 Vol. 3 ubi non Kiſenusns ilud eſe ſcribitur. Confer Weſemb. conſ.4 8. p. 1 numero 2; ubi ait, laͤbditos Keientotts canlsd defenſionem undecunq́; petere poſſe, cum defen ſié ſit facultatis atataſis plancä ju sdictione leparata, nec imminuarjurisdict onen alterius Non uwen id te nere, nulla urgente neceſttate, maximé in præjudicium luperioris fa- ciendum. D. Michael in concl. iuridiction. de iurisdlilion theſ. 13 8.lit. c. Compilator ym- Whnm in ſepeé d. vots Meintz/ contra Erffurdt/ p. mihi 105,6 106. Quamyvis autem ahuſälmodi prorectionem patronojuris aihil quæratur, niſi forte honorarii lo- cdatzenti qud ipſi numeretur, periculo tamen hujuſmodi ſubmiſſiones non vaca- re pulchte docuit. Sigon. lib 18.79 80.ubi aureos Hoſce verſiculos recitat: Actipitrem mil vi pulſurum bella columbæ Accipiunt regem: rex magis hoſte nocet. meipiunt de rege queri, quia ſanius eſſet, Milvi bella pati, quàm ſine Marte mori.
77. Civitates etiam fœdera inire poſſunt. Etſi enim regalariter fœdera prohibentur, tot ti f.de coll.& corporibus. Qarol.
Winaurea bullati. z. Id tamen non obtiner, cum natura ipſa ad defenſionem no- ttiinos invitat,& ad fœdera deſcendere jubet, velcum bonum publicum id exi- tt. dic Ordinatio Cameræ contra Pacem publicam læſo oppreſſové, ablata vi ar-
an morumraptori extorquere,& ab hoſte, qui ipſo jure& facto pœnam banni incur-
tit violatæ pacis bublicæ pœnam fepoſcere permirtit, idque velin continenti, vel
24— 1 2 cum
——
—
——

De vatiis univerſitatum ſpeciebus earumd; juribus,
9.
820 Beuln cum amicorum& confœderatorum convocandorum copia datur Ord. Cam ⸗.uH.— „z. Sojemand aber aber dem Beſchaͤdigten(iui ſein Freund vnd helſfer/ Galg anae publ li. 11. u6. num. 14. in fi. Sic juditio Cameræ Imperialis Anno 1553. fœdus iatet* us Epiſcopos Herbipolenſem& Bambergenſem, ac civitatem Noribergenſem, adyet. KJſenh 3 6 fus Albertuam Marchionem Brandeburgenſem initum pro licito fuit judicatun fen 1 Mynſ. 6. ob. 2, Schleid, lib. 24:p. 786. Fœdus quoque Hanſcaticum propter necelu taigan riam defenſionem,& mutuum commerciorum ulum cum exteris& ficinis initum mann & naturali ratione,& bono publico, ac ſuperioris autoritate nititur. Unde de cuu 4 nochi æquitate dubitan dum non eſt. Cœpit autem illud ſub annum 1 200. teſte Chynas uuutta in Chron. Saxen: fol. ⁵ᷣ.& Thuano hiſtor. lib. 39. Cosſule authorem Theſauri Poliid ulim 20 im tertia parte ſub in.& Matt. Stephanum de iurudigtione liß. 2 ½ 2,6.] de Civitatiu guur emli Hanſeaticis. Cujus ſocietatis æquitas etiam inde apparet, quod imperator aoſterdt rutu Kit vus Rodolphus maxima cum cura& diligentia eam protegat Angl Sque, qui easa creiti tollere conabantur, pluribus de cauſis Imperio ej ecerir. Quia verò tam amplæ ſo. meiiſehil cietatis negocia ſine con ventibus& legationibus expedir: non potuerunt; merth ſenauſc llis jus indicendorum conventnum,& emittendarum legationum competit. Nes Rügcllinss enim quæ eo comptehenduntur fœdere civitates privatorum loco ſunt hadende Sui Ciita Sunt cuaim inter eas Imperiales, Lubeca, Colonia, Tremonia. Rel qus mixtum obii⸗ auaaſeyara nent ſtatum, inſignibus privilegiis donatæ, a que in iis ipſis non minimapauot. agzimperi namenti& firmam enti Reipublicæ Romanæ in partibus maritimis confiſtit. Tal. ix b tus cerrè conventuum Hanſeaticorum ſplendor, tanta dignitas eſt. Coarcsmam bls, non ſemel ſplendidiſſimis ſuis legationibus Imperatores, Reges, Principescosdi., i nati ſint, quod vel ex receſſu Imperii de An. 1 566.§. Die An⸗ vnd Seheſtadt ie aplinerſ langendt/ luce meridiana clarius eſt. Itiamaum noſtra memoria anno nimitum Nb aaa, 1597. uno codemque tempore Comitiis Hanſcaticis Imperatorius, Regius Hiha inb aci nicus& Polonicus legati interfuere. Unde, ut quidam volunt, talibus conycaibit ſuiDedene nomen nequaquam trihni poteſt. a ca( 17. Civitates lImperiales ſtatus Imperii eſſe, ſeſſionemq́ acio a e. tum in comitiis Imperialibus habere tam verum, quàm quod maume. har Secun dum naturam enim eſt eum ſequi commoda, quem ſequuntur incom unnmm moda. At nemo ſani cerebri negaturus eſt, wagnam onerum partem civitatbit en Imperialtbus incumbere Hadem natura docet, neminem cum alterius dampoln 9 keh cupletem fieri debere. Quis autem hoc eventurum non vider, ſi reliqui ſtatus Ciſ do raribus Imperialibus pro libitu collecta imponant. Jus quoque gentium tradit emn huas rebus regnorum ita exigentibus tributa imperanda ſant, non folum Principes,— etiam Civitates ad Comitia vocari. Imò ĩipſi Principes inferiotes Cæſare collecu— ſubditis ſuis impofituri ſubjectas ſibi Civitates ad conſentiendumivritant. Aefur 6 luiau dum autem foret, meliori conditione gaudere municipales, quàm liberas Ciyiia auſne tes. Conſtat inſuper ex Imperii conſtitutionibus per contractus viam imponien aaipae ledas. In contractibus autem omnium, quorum jntereſt, conſeaſus requiritun ſtaa qui non conſenſit, non obligatur Quid quod ex aurea Bulla Caroli II. nonminlh Sahg 4¼ Civiratum„quàm Principum conſilio res in Comitiis directas fuiſſe competui n elt in princip. ibi. Mannichfalt der Statt Bottſchafften Ildem apparet ex an in. 4 üni
Anone Jrider. IIl de Anno 1442. Quis etiam omncs feréteceſſus llenam eitire
eet at der

ute tarun
ie mentionem
D. Henrici Bruningii. 2
faciunt. Ac licet quibus dam in locis Givitatum aomen expreſſêrnos sor
Kdondſg aatur, ſub generali tamen reliquorum Sratuum appellationecæ comprehenoinhn.
aolſſſ Accedit quod Ps 59 1 orde zas modus pign. vel hypoth. ſolvit. ubi Barth. Civitates etiam jus præſentand Aſſi.
leito leun n tersf
lin res,
Civitates receſtibus Imperii ſubſcribant, I ſicut. Snon videtu, ſ qa
sod ſtaruum proprium eſt habere, nulli niſi in patria peregrino ignotam eſſe telt. Civitates denique vel inde plus quam manifeſté probatur ſub hacverborum ormula ad Comitia vocantur: Mit/ vnd neben allen andern Staͤnden helffen
nitidt d dandeln/ rathſchlagen/ vnd ſchlieſſen/ ꝛc. Pißenrit hic änobis Peucerus in complemenio
am 2,1 Chrenie ore Th
Philip. Melanchthonis lib. 5. quem refutar Paurmeiſſer de iuriſdiclio lib. 2c. dæ
wnmit, iur. E ordin pulchré D. Obrech. tractat: de iuriſdictione cap. 6. numero 76. e⸗
151u, 44 Sunt qui pugnant, cum libera Imperii nobilitas ad comitia non vocetur, nec
dlmyense :. 4491g
I dh
n0hhc 1 3 tonone, um loco a
.Kelouga
Üsrand,
aritimsen
ditase Gu
eges Ni 1
An bnde
nemoran k rnoiil vot ulde
e ſelien vimo 1 guemfan 1 rum ſanas cum lein get lteu 9
que geulch
rrctusi conſcub
gen pf
rui 9 10s
Citares liberas vocandas. Sed reſpon demus ex aurea bulla Carol 1 V. Nobilita- tem appellari foliram. Crediderim nobilitatem& Civitates quasdam noninvitas Citatotiis liballis præteriri ſe paſſas, quod hoc pacto mitigarionem,& exemptio- gemonerum, Der gewiſſen anſchlege/ impetrarent. Et tolerabiliores fierent contri-
butoaesille, quæ ad peculiares Cæſaris requiſitiones expenduntur. De pluribus
ceré Haxoniæ inferioris Civitatibus illud compertum eſt, quodad Comit a vocate: K& ſuam quoq; portionem ſeparatim perſolverint, de quoinfrà pluribus.
19. Ciyvitates imperiales, 4 quibus inſigniores Saxoniæ metro- poles minimé ſiu ffragamus, 5 jura ſuperioritatis,& regalia in ſuis terri- toriis ſibi vindicant. 5
Ho enim ipſo, quod inier ſtatus Imperii receptæ ſunt, illud jus ipſis competit. Gail 4. 92/,7. num. 7. E in tract. de ar. re. c.9. Cum nec ſtatus Imperii nomen magis iautlle elſe debeat, quàm P:iacipis. ut de hac poſt Bald. docet D. Michael, concl. 44. Lu- cet autem Gailiu⸗& alii. Dodores de Civitatibus Italiæ loqui videantur, nihilominus umen Doctorum tradita rectè Civitatibus Germaniæ accommodabuntur, teſte Ses- his Gentili de iurisdictione lib 3.c. 22. Ubi oftendit, ex municipiis veterum Romano- notum, eorumque min mapoteſtate ad Civtates lImperiales,& liberas nou rectèé duciaxgumenrum. Et Hieronymus Gig. tractata de crimine leſa maieſtatis p. 1. ſub tit. fumaplexſir maieſtae numero 17.& quaſtion. 6 1. num. I. ubi ſcribit Prrwilegia Reip. Ro- mana hodis etiam ad cateras Reſp. aliarum civitatum extendi ideoque E in ipſis erimen luſamaitſtatis cammitti. Quod& ſenſit Boer. rradt d. ſedit. 3 praſupponendum etiam ſext. numera&/½ ½. ibz in ſbecie de Feruſia& Bononia loquitur contra quus, licetalteri&, t hars Fentiſtes ſubſint, crimen laſa maieſtatis incurri docer Nihil efficit, quod Civita- tes dignitatibus regal bus non gaudeant. Nam ut dignitas regalis ſine jurib. regali- bus conſiſtere poteſt. Valaſc. deiur. Rmphyt q. 8 num. 34. circa mod.(ubi reprshendit Fe- ln G alius exiſtimantes huiuſmodi regalia in dignitatus conceſſions ſimul concedit.) An-
in Lola in conſtirt. ſubaud in proœæm. dececret gl 3 numero z1. fit etiam jura regalia ſine
titglo regali eſle poſſunt. Et recté reſpondit: Barb, conſ. 7 I. num. 3.Vol 3. eliamſi quis
I tua habeat camitatium, ſeu Regalem dignitatem, ſic tamen habeat caſtra& lo.u,in quibus i U halia exergerit ex quo forte ad eum ſpectant pœna,& mulclæ, eſſe nihilominus de ꝛpſo, G
Aaſriͦ ac bcis jpſius non aliter iudicandum, quam de Duce, Comite, Ducatu, Comitatu. aich in Nobilibus ſtatuit Dec. conſ 2. num. 16 5. vol. 1. Imô ſi præciſè talis dignitas re- Auireretur, nec civitates Italiæ tali gauderent jure. Nec enim uſquam traditum eſt
Q1 3 terras

De variis univerſitatum ſpeciebus earum gz juribus,
in Dueatum vel Comitatum erectas. Sed inquies, Etaliæ Civitatesli
ot, quodal ter eſtin Germanie Civitatibus? Sed quidüne. ſi non de jure, de facto ſaltem inquies! Sed nec Marech.
ad poſſiden dum regalia. Quemadmodum necin
eriorem recognoſcant. Illuſtriſſimi potentiſimi
mus illelmperator Carolus V R gib
491 terras earum periorem non recognoſch garemus preſuppolitum? At gnitio inhabiles efficit Civitates de quod Cæſaream Mentem lup Germaniæ ne ſtræ Principes(de quibus Maxi
ſeimperare jactare 1 ahis, qur ſuperioritatis jugum exeuſus ſeſe jactität, in feriotes ſunt. Cum inohedis vonſt. Sahan
tes obedientioribus meliores eſſe ab omni æquitate alienum ſit, Sola&yc lo. 3. num 8 werſ. 2 2 J*ν¾.
os, Pinu ſibicompetentium regalium vi, liberum& pohle cum religionis exercitium in ditionibus ſuis civitates inſtitnunt. 4 Aus
. 8* 4 13 2 1 ¹ ea ſine quibus ſacrorum adminiſtratio LrtatectaǴ; conſervarinequiul citè poſſunt expedire. 5 e 4
a) de ſtatibus, atque adeo Civitatibus liberis, quia illis publicumteligion
exercitium competat, dubium nullum eſt propter receſſum Imperii de Anno 11⁄ ontrario quidam colliguot ſtats
Dnd damit keinen Stand des Reichs/ Hiacexc provinciales non habereporeſtatem religion s reformaudæ muſtô minus ſubditas Non ſanéor oſa ſunt illa verba: Des Reichs Cum pſe Ferdinandus nei vnd damit/ poſt verba Feinen Standt/ illain veluerit, ne de ſtatibus proriaci libus accipi poſſent, G ompiator Symphorem. in Voro zhagen/ contra Mäͤaſter, 2) tit additio ad votum Spring. rrad de hac. religion c. 10 5. 94 Nobilibus eciamim- is inſ nceſſum eſt.§ vnd inſolchen at
eis conc tis nobilibus obtiget N erii receflibus conttove fatid-
8 LLI
A 18 r Jrolt * N
2* 9.
1287
rhor ef 185 ring. de pat neliid
. LICa
1: 9 ChlOde le
— Se—
enſa ef
5 1.
. lud in poſterum quoque permi ſtrati
ſtratus prætextu religionis moleſtia affi- Nach dem aber in vielen Staͤdten/ Mixtas quodats
bertatis& jure regalium publicè religionem exerceat;—
cum Cæſare ſuper negotio religionis initas tranſactiones allegant. Btevi
tarum Civitatum poteſtas in ceteris vel amplior vel anguſtiot, ita& hoc in pund judicandum Municipalibus Civitatibus nift ex contractu privilegiovéautonom
übi vindicent, vel dictæ declarationis Eerdinädinæ exceptione tueri ſe poſſint yij exercitium denegamus, eamque ſententiam(ſalvo poſteriori noſtro,& cujuffss terius rectiore juditio,& hic&in omnibus diſputationis noſtræ partibus) ptofl gnabimus, Qujus præter alia& hoc fundamentũ non eſt ultimum, quo
re
4
6
olitus eſt, cum aliès ſervos& mancipia vocaret,) PrIncipiht p
dſubditisct p cel
1
1 Gukamräſr „relkt eduns
aunäün mer Haut,1cwre wauertrrae
rs u Uac
3 ih Ener iwan Da⸗
b utü deAt,
lrau, gui . qpod en aumelt wo arlgooi wobtioet maoltre re 3 duam isp uin nülla nchjar di dpnand con dienachſte ermigran 3 lopote harurrtat duuneti undeꝛere ioyete i. ad ddi 28. 1
8—. dlcerdorl! 4
8
herlatio uri gn be gauſ at. 8. 4 Kamrer 6. . Hde 3 et
5 dodm üute Ad 3 ptepit de eäpode
d Nan. d ldonge lanaſe

D. Henrici Bruningit. 493
Aewigratio feuſtratoria futura eſſet; ſi cuilibet publicum religionis exercitium habere liberum eſſet. Sed an pacificé viventes ſlubditi ſine publico religionis exerci- Soad audiendam miſſam velemigrandum cogi poſſunt? Ira quidem loco allegato Springer voluit, à qus nos diſfent mus. Hmigratio enim liberæ voluntatis eſt§. Wo aber/ ib. an ander oͤrter ziehen/ vnd ſich nider thun wolten/ D. Denuyſ. compen- Cam tit. 1.6.5 12. Unde in ſubditorum odum detorqueri non debet. vide. n e D Mich. conel-49. ſub fn.& brevem informationem apud compilatorem Symph. 1.tom. p z mihi 279. verſ. Der ander punct. Denique prohac ſententia facit, quod ca Vreceſlu lImperii de An, 1530 Serliche Obrigkeit haben jhren Vnderthanen/ improbat illos magiſtratus, qui ſabditos Catholicæ religionis graridaliis in locis Hacsefle prohibent, quod eum in Cathe lics religione æ quum ſit, nec in Auguſta- esin aa(oufeſſione iniquum eſſe poterit. Quod ſi Pontificios noſtros eò interdicere cö-
1,
8
den
coala nea dem jus ſuæ religioni apud nos ſtatuent. Quicquid enim hicin uno conſti- 71 tatum elt& in alrero obeinet. Comp. Symph d. vot. 5. numero 24 ½. 2 30 Hinc ex juſtiſ-
natalionis lege, cum noſtræ religionis homines ad ſuos Canonicatus non admit- iu anecnoſtri ilios, quam vis piæg antiſſimis Romæ bullis turgidos tenehtur ad- Ingct mittere, bontifieis enim nulla amplius inter noſtros propter pacem religionis in duütn 5 Henzs authoritas eſt, vel jurisdictio. Hinc loco Cordllarii vicc ſubnectimus, ita de- ama e mum ſabditis jus emigrandi concedi, ſiprius magiſtratui ſecun dum loci conſuetu- kenüu n dinem migrarlonis. Die nachſteur/ perſolverint 4.§. Wo aber. Unde ſi diſcedentes de elante quodaminloco propter migrarionem quid folvere moris non ſit, nec qpuidexigi co ageha t nomineſub eligionis velo poterir. b) In§. Damit auch/ ver/. Aber in an⸗ 34 Noiä dernſachen/ q æltio oecurrit, an magiſtratibus Eccleſiafticis, quibus olim in caufis ſomehtte Pirtualbus cogait o competiit, hodierno temporein iliis etiam num Civitatibus Srchlitie quibushberum rel gionis exercirium pace religionis con ceſſum eſt, cauſſarum ma- bwag mwosialium cognitio permiſſa ſit: Religionem ſapiunt matrimonales cauſſæ: A- Lougut putbonrificios ſacram ntis aunumeratur conjugium, apud nos non item. Apud
6
tettinte Ponufciosconjugio ſacerdotibus interdicitur, quam vis contra Synodum Nicæ- ca enanſ vam. Hmod. Nican. Aiſt apud nos nou item. Apud nos nulla Donrificis in gradibus jure ereictn diyinoprohibitis difpenſatio valet, quod fecus eft apud illos. Quare Clericos cau- lbans Krummatrimonialium coguirione velez ipſius verſ. diſertis verbis interdicimus. Iunx lled n Ex naaſerawir Camera in cauſu Ducis WVurtenbergici contra Archiepiſcopum Veſon- um, h num dA.150 8. Ian«arii,&s in cauſſa Memmingenſium contra Chorgericht zu Aug⸗ unini ſpurg Maii An. 189.& cauſa Senatus Tremonienſis contra Oſſiczalem Colonienſem, Cimn comhalater Smpp Aiſt tit. 187. Jed quid de reformatione Calendarii dicemus, anae diſchd n er 10 bontificem ſpectat? Cum Ponrifer Romanus mutationem Calen darii inſti- arunq 1 elunmdae per omnem Germaniam reciptjuberet jute ſanè optimo ſincerioris 1u lgionisPrincipes tali Pape conatui ſe oppo ſuerunt. Quorſum enim illa Papæ ver- leranch 5 eſubemuszvofumus Hoc magiſtratui euju vis loci, ſive Eceleſiaſticus ſit lrben- or us ancedims. modo non miniſtrum Papæ agat. Rem enim hanc merépoliticam rnültn 3 de umus. Præf Cturæ eriam ſaciæ, Cœnobia aliaque bona Eccleſiaſtica, à ſtati- iodettei 16 henulh intercepra, piisq; in aſt bus applicata, quæ neq; ad alios ſtatus Imperii mrirakto 4 erunt. neq; tempore Daſſavicę traaſa ctionis, poſteavé ab Eecleſiaſticis poſ- oſtrera cene revocari non pe ſtuun ten allique eorum nomine proceſſus decernun tur, inur g 9 4 weil aber/ D. Denayſ. comp, iur: Cam Iis. 216,§. Hinc in cauſſa Sepitulilambace
—
ſ
34
v

494 De variis univerſitatum ſpeciebus earumq́; juribus, euſis diſputatum, utrum poſſeſſio illa de naturali, an civili intelligenda eſſeti pus
tibus Jenatus ſtantes poſſeſſionem naturalem denotari volumus, propter expteli d.§verba eingezogen: Zu andern milden ſachen gewant/ Symph p.tit. 3 vol.; onng ſet witn
4 109 4, Mua htat ſua jurisdictio, ſua jura, cæteraq́; commoda, quæ illi ante ortum de religione diſ. a extbbuuradt
eſt ſtatibus veteris religionis reditus ſuos, hactanes
c.9.†. 99. Notandum etiam ſab quo bona ſitaſan
conditione perſolvendos eſſe, ut interim magiſtratui civili,
dium fuere, ſalva perſiſtant. Quibus conſequens, ſi ex decimis, vel bonis Kccleſa. cls ſaſtentari ante ſoliti ſunt miniſtri Hccleßarum, vel Scholarum, idem onusctan.
num poſſeſſoribus incumbere,§ Als auch den Staͤnden/ vide hac de re ſuppliau
nem apud Compilatorem Sympbh pag. vVol. 3. ſuppl. 7. 31. Armandiæ aquoque,& portutam, ac clavium 5b cuſtod mœnium reparatio, fortalitiorum erectio Civitatibus jure regaliun
competunt. a) A. cap. unic quæ ſiut regal Nondum inter omnes couvenit, quę ſint atmas. diæ: Verior videtur eorum opinio, qui fabricas& publica armataria per amandis intelligunt, quæ Principem ſemper ſbi ſoli reſervaſſe apparet ex Nov. 85. G ll.; G ut arm. u ſaus. 5) Clavium enim nomen accipitut pro primatu inalios utſs ſacris ſcripturæ locis docemur. Sic Dominus promitteus Eliacim filio Halciæ im perium in Iſraël, per Prophetam Eſaiam daturum ſe illi clavem David aitillaiszt Sed& in jure clavium traditio trans ationem dominii indicat I. cla vibus ſedi ant empt. eum ſimilibus. Et pluribus fratribus, aut ſolis una exiſtentibus apud di;uotem claves deponendæ ſuat,& inſtrumenta patet pater ffde legibus 2. lobanss Philitue Monfp. reſponſion. 520. c) Jus enim muniendi Ci vitatem de regalibus ethlnt quædam ſunt Civitates, quæ ut eô tutiores contra vim hoſtilem ſiat pririlegiadd non extruédis in urbe, velin vicinis locis artibus ſibi compararunt, ut de Lubecatt ſtatur Crantzius 7. vandal. 3 3. Sic Civitas, ni fallor, Wiſmatienſis per Principesſta jus non extruendæ arcis in urbe obtinuit. D. Heiſterman. conſ. Marp. 5. num. 39 ull Similia privilegia Bemenſis, Hamburgen ſis,& pleræque Saxoniæ inferioris ciritr tes inſigniores habent. De muris urbis Roamæ traditur, quod eos riolans ſeltuan- cendens capite puniatur. Hine quærit Gothof. in d l. ult. ff. de rer. di iſ. quid dealteniu urbis muris ſtatuendum ſit; Pœnamque
arbitrariam cos violanti infigit, alleat Roland.A Vall.& Clar. quam etiam opinionem communem eſſe teſtatur Farinas inhyst crim. q. 20· num. 152. Nos cum Pohdoro Ripa in trac. dé tempore nocturno c 19 numênsſ hodie hanc diſtinctionem non admittimus. Cum n. unica quidem ſitRoma male- rialis, plures autem pacto quodam virtuales& insellectaales(verba hæc funt Rie ipſo jure aliis etiam Ci vitatibus Im perialibus urbis Romæ privilegia commun’ cin credimus. Confer. Gigant. I 1. quæſt.⁊ 3. numa p. in 68. Ubi civitates ſuperiotem sot recoguoſcentes urbi Romæ comparati ſcribit. Er concludimus capite puniendis quotcunque in eo muros, portas que, quæ cingunt, includuntque imperialiajun Habentes, deliquerint. Idem judicandum deillis Civitatibus, quæ loco caſtrorun ſunt per J. deſertorum nec non& ſi vallum, 17 Fffde re milit. vid.latius Ribam Alie 22. Viarum quoq; publicarum& fluminum tam navigabilum quàm eorum, ex quibus flumina navigabilia fiunt, tuitio ac conſervald Civitatibus propter regalia incumbit. Tihu
Mrabriton il Faniadtxäun
MRaulkttrun coa
ccne l1ſ
e ublce in
n unnalsd. Kniataleser huendman ſon dio hed mnknein. gutur aad muärendlit a Nechs lberin pub NGalh, denneipiba iſſuau Kboiaft. tttvide pul ulee lcut blerno etüetua. run olen nendas, 4 ha 10 ünett. T

ſuna nazag reiue
ladg M ttum en, is käldan
arom ien ilehuu turimn. dibas
Ouredi armacdlſ zeteruas 0 ptine Sliacmin arem D dicat 1an tedtibunnt tgüur tem de 4 ſtiken darafdoh 1 liesfe lmg, aroau uodeosd nur uu 5 iolanit 7ular r naamd : quides 1 ſs nta pütrltzu 4 iritate 3 dimosecy dunchkt
.. on.74.1.4. Sed q ug munitates exteriore
eit huc etiam(adpo
D. Henrici Bruningii. Triplex eſt viarum diſtinctio, aut enim publicæ ſunt cum eſt relickum in directum certis finibus latitudinis ab eo, qui jus publicandi ha- buit, ut iis publicé iretur, commearetur, 1. 2.§ Viam, ff ne quid in locapubl. vocantur eadem viæ regiæ& conſulares, f.§ d. viam, vel militares, I. ult. in ſin ff de locis& itin. publ nobi Reyſerliche freye Reichs⸗ vnd Heerſtraſſen Aliæ ſunt privatæ, quæ ſunt is fundis ſervientibus ut ad fun dum alterius ducant, vel que ex via conſulari ad fun- dumalterius ducunt, A. 2.§ privatæ, 1 3. Aliæ vicinales, que in vicis ſunt vel quæ in ricos ducunt, hæ publicæ ſunt, niſi ex privatotum collatione ſint conſtitutæ A lib. z. Sviarum, 22. verſ. Vieinales D. Pacius in Iſago. in Mad tit de loc.& itin. Subl. De Viis pu- blicis, quibus& vicinales ex parte accenſeri poſſunt, theſis noſtra loquitur. Ideo autemearegalibus annumeraatur, tum quod ad Impp. protectione ac juriſdictio- neſcuſupremo dominio ſpectent, tum quod Impp. ſingolari quadam religione cas lartastectasque conſetvent, l. ad inſtrucdtiones, C. de 9§. Eccleſ. Roſenthal. de feud. cap. 5. ucl jmum. 34. atque ut tantõ certior ſit viarum ſecuritas, jus per vias publicas eun- testedeuntesq; conducendi introductum eſt, vulgõ: Die glaidliche Obrigkeit auff ſteher Keyſ. Heer⸗vnd Reichsſtraſſen zu glaiten. Gleid enim pars jurisdictionis, leuterritorii eſt. Vie enim publicæ ſicur oſim populi: ſic hodie dominorum univer. falis territorii ſunt, Gail. 2. 5/564. num. 2- Eledtores quoque ad Comitia Imperatoria ktofciſentes tam à Principibus, quàmà Civitatibus Francofurtum conduciſolent. aur. ul, Car. IV. c.. ſ quis aurem alius etiam eſt ſalvus con ductus ‚qui delinquẽti- bus concedi ſolet, de quo infr. An Princeps, vel Civitas, cui conceſſa 1* regalia, ne- gotiantes vix, velflumine publico interdicere queant, dubitatum ſcio. Negati va NMacet. Uſus viæ publicæ ſicut& navigatio maris juris eſſe gentium videtur. Unde Iatona apud Ovid. 6. Meramorph. Quod prohibetis aquasluſus rommunis aquarum et. Nes proprium ſolem natura, nec aera fecit. Nec tenuer undas, ad publira munera veni. id. Roſen. de feud. A. e.. conc. 2 1. l. c.ubi Cæpollam ꝛt. de ſer. via q. 8. propter rega- lia conceſſa diſſentit: refert. Diß. Thom. con.3 9. numero 90. allegans Strach. in traui, de nan, Hinc contra eos, qui horum uſum ſine juſta cauſſa impediunt, Camera Impe- tilistanquam in facto omni jure prohibito mandata ſine clauſula decernere ſoler. D uſen.A conc. 12 1.n. 3. ubi Præjuditia citat. Effectus autem conceſſionis talium re- Salium eſt, ut domini terriroriorum damnum in territoriis ſuis acceptum reſarci- teteneaatur, quo facit, l.; I. eengruit, ff- de off præſ. l.l. quies, fde off. praf. urb. Gail. 2.05.
24.Ahnſcent.. 5/70. quod tamen tum demum obtiner ſi via regia deprædatus uſus ueilt aec ab ea deflexcrit Roſd. c. 5. con. 22.
3. Quia vero Civitatis defenſio,& mœnium atque arcium ere- ddionon ſine maximis ſumptibus fieri poteſt, aliud jus compenſato- num, nempe regale collectandi Civitatibus conceſſum eſt.
1 Jus collectandi, quod ratione magiſtratus ſive Imperii competit, inter regalia etetri communis eſt Dd. ſententia, ut multis cumulatis autoritatibus probat Raſ.d. uid ſi pro refectione mœnium collecta imponenda ſit, an com- sconttibuere teneantur, quæſitum fuit? Placet nobis affirmati- 2. C. de ope pub. ibi, ut par cunctis l.ad inſtructionem C. de§§. Eec. fa- Ttus 7. C. de op publi. ibi omnes certatim& lib. 2.& l,fin. C. de mun.
2 Rrr 3 pat.
„quarum ſolùm publi-
Va per l.omnes prov. 1

496 De variis univerſitatum ſpeciebus, earum q; juribus, pat.& liper Bithy. C. de imm. nem concl. ubi Bar regulam tradit, quod expenſaprore- ublicarum, aggerum, f aminum, fovearum, ac maœmi caſtri,&civitatis ſit munus patrimoniale ad onus omnium& ſingaulorum pent. nens, etiam forenſium bona tantümin territorio quodam poffidentium. Nonch. ſtat, quod rex. A. l. omnes de Civitatibus tantum& incolis loquatur. Uti nec lllu, quod muri ſiut proprii Civriratum. Incola enim non ſolum eſt, qui in oppido aliqu moratur, ſed& qui in oppidi alicujus finibus agrum habet. in quo ſedem ſibi cont tuerit, I.pupillus 236. de V. S. Nam& is oppidi incola eſt, quia vicus eſt pars civitatsi l. qui ex vico. f. 30 ad municip, ged quid de Clericis, anne ill etiam unà cum reliqus civibus ad muros,& munitiones urbis inſtruendas conferretenentur Affirmamu per l. ult. G. de quib. mun nemin ſe eweuſ. lic. ubi in murorum conftructione omais im munitas,& omnis cujuſvis dignitatis prærogativa tollitur, c. per venit ext. dæ imms. it. Eecleſ. obſer. ubi Pupa expr eſſe ſcribit, Fraternitas tuà nullum per noſtra Eecleſia, va ſua nomen, aut alio modo eocuſari à murorum vigiliis patiatur, quatenus cuncisvigi. nantibus melius Valeat ei vitatis cuſtodia procurari. Vnde à maiori ſcilicet onera yerſenal ad minus, reale ſcilicet munus argumeént amur. Præterea Eccleſia& Clericitenentur quęimponunturad publicam utilitatem, Luc. A. lad inſtructiones C. de S S. Eccleſ. Gum& ipfi ſint cives, ac par pluribus probat Molin conſ. 12. Et hujuſmodi onera patrimonialia ſunt, adquas ipf Palatin aulici, licet a foro civitatum exempti tenentur. J. viros 11. C. de bälu. jacrat. larg. uti& ipſi veterani kult.& ſed& ess, z2 3 de munerib. Eleganter Molindn, 11. G 12 per tot. ubi conſulit in cauſa Civitatis Franco urtenſis contra Clætumib. Cim ſentit Hieronym. de Cæval.ICtus. Hiſpan. in ſpeculo com. opin. contra communes 44, q. 576. ubi recte concludit num. 4 Clericis collectas imponi poſſe neceſſitatis tempo- re, cum non minus quàm cæteri ab inimicotum incurſu& violentia defendantu& protegantur. Caſſaneus in Catalog. glor. mundi par. conſideratione 2 4 nu 162. G am he in conſuetudine Burg:tit. de iuſtic. 8 Per 10t. ubi illud de iure quo; divino obtine cribat.
paratione pontium, viarum p
contribuere in collectis,& munetibug de Penn. in l. ſi divina, C. de exadt. tribun. s corporis Reipublui-
In illius etiam oneris, quod in viis fluminibus que pulliuih
24. compenſationem, Potlih
inteſtatione defendendis ſuſtinent Civitates, ripatica,& vectigalia exigunt Civitates. Portus eſt vectigaL, quod in tranſitu per po A.c.5 concl. 3 11 Ripatica ſunt vectigalia, pro tranſitu lin gl.lit. a. Vectigalia autem, ſi proprietatem vocabulxi ſpectes debentur ob mercium importationem vel exportationem, ſa ſed latilis hodie vi vocabuli ſe extendit; uei Roſenthal. conel. 33. prolixius docet. jure quidem Civili vectigalium nomine octava pars præſtanda eſt, lerhraſtain 7 C. de viciigal.& commiſſ. Conſuetudo tamen potiſſimum inſpecienda eſt textus hoc in! ſi publican us, l. in omnib. fde publ. Qui verò vectigal debet, tenetur tem 1 publicanum profiteri, I.] G& 6&paſſim C. de veigalib. alioquin ob omiſſam m ſogem, velſolutionem res incidunt in commiſſum l. ult. quoties, dm ſimiliif 6 Hrhær quidem in veteribus obtinent vectigalibus. An autem Civitas urgesn-
ntem, vel in portu ſolvitur.Viſem
riparum præſtanda. ‚ſunt certi re ditus,qli Ivumvé-conductum
Roſenth
ceſſiut
—
s Mäſetealan,
alanueahun Nenhuam n ulllley eoöle rxet
9 d
Jhir dondetloö! urrunneanc
ehuske get
Puiccnbt i
amm watoron awerttile, mrefetert, luecaulan 55 Nathad un ſcctizal keüietmo te ſidviranc u Lrkiic 8 ii dimi detean en Mtitnam iſe ctnan tunrpote
eandi d(uts aatc non 1
1 Te dbexoni⸗ aadäl de eäld au dar jat u egadinar hemtra odt um
1
1

3. 445 960
D. Henrici Bruningiſ. 49)
geſſitate ndva vectigalia inſtituere poffit quæſtiouis eſt? Negativa juri convenien- tior, toto ti. C. nov. vectigal. inſtit. non Boſſ. 1 vedtigalia 10. Ff. de public. Confer. Mynſ. cent. 3,06/,29 numero 4. Roſen concl. 44. D. Sixt. conſ. Marp.. numero 11. G D. MNerſtenman dſ, vumeroz 3, Vol.I. ſine permiſſu enim Impp. vectigalia inſtituentes, lege Jul. de ambit.& vi publica tenentur. l. unic.§ item. qui novum ffadl. lul.de vi, publica. Nee
Duncipis tantüm conſenſus requiritur 1 3. C. nova vedligal. Sed& in impetratione Fectigalium novorum mentio facienda eſt, locum in quo imperatur novum vecti- galbaliis vectigalibus ſeu pedagiis gravatum non eſſe, Mynſ.cent. 5. obſer. 3 1. Rsſenth. aefauconcl 44. ubi ſcribit, inſignes ICtos, civitati cuidam Imperiali veterum vecti- teneau paliam, cun ca tam multorum Lontium reparationi non ſufficerent auctionem po- druder ſtulatulæ auctores extitiſſe, ut Lom miflarios, qui hac de re cognoſcerent,& ad Cæ- aneam maſeſtatem referrent, peterent, Cujus conſilii ratio eſtin l. 1. C. vectigal. non
6. er Ve- 4 5...
ven iuli non poſſ. Nam ſine cauſa nec pſe Im. nova vectigal. inſtituere vel vetera auge- 1 reyoicſt poſt Innoc.& Matth. de Afflict. Thoming conſ.; 9 num. 3 8. ubi ait, Imperato- )
3 fün tem ſine cauſa nova vectigaliaimponentem, vel cxigentem mortaliter peccare, Ro- ae feua d. loc. Hodierno tempore Rlectorum quoque conſenſus accedat neceſſe Ile, etts. Weiters ſeind wir auch/ Receſſ. Auguſtan. de anno 157 6. editiones noviſſimap. io. Schleik.¹ 1 †. 29. Quæſtio aliquando incidit: ſi Princeps civitati alicui liberum
1 vinz n.. 1 1.
ul uumprivilegiorum ſine diminutione promiſerit, poſtea autem nova vectigalia eo un inſlumine,in quo liberé antenavigabantcives, impetraverit, an cives vectigal illud
lu p ſolvere teneantur? Affirmamus. Nec civitas illa, licet longo tempore, cum nullum J. vea eſet victigal liberé prærernavigaverit, privilegio, vel præſcriptione immunita-
zen 1 tem ſe quæli viſle jactare poreſt. Vid. laré Thoming. conſ. 3 9. ubi in utramq́;Z partem di- wanns b Hutat.
th 3 4 6 4 6 3 4„ 6 uhene 2j. Monerandi a etiam, bona vacantia occupandi, 5 indignis 0 1: 6 6„ 2 lalank kelicta confiſcandi, c ut& bona inceſtuum, d crimen læſæ majeſtatis, euun comwittentium, nec non damnatorum, e in fiſcum redigendi Jus Re-
ſnneg galdas adſcribitur, quæ Civitates imperiales,& metropoles, aliæq́; ma-
ſtum gentium in 5exonia urbes ſibi vindicant. ninöbbi 1 4) Jus monetandi de regalibus eſſe docent omues in. d. c. unic. qua ſint regal. ecluus Kmarméſi moneta ſub Aquilæ Imperialis inſignibus cudatur. Illa enim ſuperieri- Ddenn isaquatale jus fluxit, juditia ſunt, l qui liberalitate, 2. l.f. ff. de ope pub. M. Anton. Pe-
nra um. 3. vol. I. allegans Bar. in tract de inſignib.& armis& alios. Sic ex in- in 8 ſgridu Mlector Moguntinus contra Irphordienſes reſte Compilatore Sympborem. Im pxeſas 3 3hehe voto Meintz conera Erffurdt /p.9 5. numero 115. v. verum afferuntur, jus ſu- tesunſ Fellontatis inter alia deducere voluit. Verum quemadmodum ex patte Civitatum , Alruona inde quod moneram ſub Imperialibus inſignibus cudant, omninoda libertas, ſiex lw Ppatte brincipum ratione armorum plenaria ſubjectio ſubditorum nullo modo in- empoteſt. Cum ut privatus, ita Princeps quoque ad opus aliquod faciendum pe- alyaias Lunſan liberaliter contribuiſſ e, atque inde beneficium inſignium parieti Curiæ, vel laebenen 6 nlbus inſculpendorum conſequi potuerit, arg. d. I.ſi ff. de operib. public. Etſi verò guinttan 4 bun ns ut diximus, ſuperioritatis argumentum ex pictura inſignium non duci- futuas Soncurrentibus tamen aliis adminiculis non levem pro Principe præſumptio- nn Aem militare certiſſimum eſt.
¹
Rrr 2 5) Olim

4⁰⁸ De variis univerſitatum ſpeciebus, earumq́; juribus,
5)
Reipub. fortnà non penes ſolm Imperatorem regalia, ſed ſtatibus Imperii communicata ſunt. Paurmeiſter de iuriſdiction. lib. 1.c. 4. 5demin. Quod de minor. quibus jus confiſcandi annumeratur. Mynſ. conſ. 63 n. 3.(ubi in ter⸗ minis, ſucceſfione in bonis vacantibus, poſſe inferiori con cedi, vel præſcriptioneac- quiri docuit)certiſſimum eſt. Conf. BRorch. in c. un. quæ ſint regal. nu.; Petr. Ant. qe Pmn de poteſt. Print. c ⁊1. num 4 0. fol. 283. Concors inſuper Dd. opinio eſt, quod cui con. ceduntur regalia, eriam con ceduntur fiſcalia. Craver. conſ. 1 28. num. 4. E conſ.z098 3. Petr. d tra c é nu. 100 8 fol. 116 G4 22 fol. 29 8. Daniel quoque Moller. in conſf San p. 3.e. 38. num 9.InSaxonia receptum eſſe afferit, ut omnes, qui juriſdictionemſſupte- mam in criminalibus habent, in bonis vacantibus ſuccedant. Auth. difer. iuf Cin
& Saxon. d.f. 35. Schnladit inſt. de her. quæ ab int defer.t de ſuco. fiſe num. 8.& I7 Heg 44 inſt. tit. de bon, poſſeſ. nu. 8 Confer quoque D. Six: de rega. c. 1. num. 3 6 37. Roſent de feu. concl. 2. ubi ad Alex, refert. Si Pona fintin diverſis territoriis ſita, quodtſeus
domicilii mobilia,& nomina ubique ex ſtentia, immobilia cujuslibet loci fiſcus conſequentur. Bona aurem vacantia, quæ ad fiſcum deferuntur, tranſeunt cumone. re fuo. tes. in? reou ſare, 6 Si fſco ff ad Trebel. nec diſtinguendum, utrum bona vaceat. propterdelictum heredis, an fine ejus culpa. Hieronyn. de Ca vall ſbecul aur. com apin. cont: com. q 14 8. c) diſtinguendum inter incapaces& indignos. Incapacibus relictaſint,b
initio utilia&apud üæredem remanent finc onere indignis relida, ipſo jure siſent, ſed ad fiſeum plerumque transferuntur, vel ad hæredem, vel aliam perſonam. uub. P ac ini ſagog ad:. t. de his qua ut in d. Roſent. de feua. d. e;. coneluſ. ubi eaſus alijuut enumerat, quibus fiſco aliæ perſonæ praferuntur. d) Aiic. unic.! qaui conutas ſ quis, 6. Ccde inceſt nupt: iunct. auth. ſeq D Roſent. concl. 58. Et hoc quod bon⸗ iaceſtio⸗ ſ confiſt entur non minus in ſtupro, quàm matrimonio obtinet. Roſen d. lAd coull- cationem tamen dum demum pervenitut, cum nulli extant liberi juſti, parentesil- que ad ſecundum gradum, item ftater, ſoror, patruus, amita: Nov. 12.Irrogataaatem per competentis judicis ſententiam bonorum publicatione, fidi verſis in territotit bona ſita fint, publicatio ad ea quoque bona pertinebit, qus in alienæ juritdictionis atque ditionis territorio ſita ſunt: Pœna cnim hæc erxj uris communis, quodubiqus authoritatem ſuamobtinet, poreſtate irrogatur. Ita tamen, ut qp æ alibi ſitarepenni- tur, illius territorii, in quo ſita ſunt, domino acqui rantur, non illi, cui publicatiosi commodum judex publicans acquirere roluit. Poſt Bart Bal. Boer&& Guidonen Ic. Anton. Fab in C. definit forenſ.lib. 9. tit: 26·ſecus ergo erit, ſi vigore ſtatuti publicandi bona veniant. Cum ſtarutum ultra territorium vires ſuas non extendat.1fnitfà iuriſdiction. ree e) auth. bona damnatorum. C. de bon: præſcript: quod tamen non obtineh aſcendentes, deſcendentes,& ex utroq; larere ad tertium gradum ſuperſint. Urqt etiam dotem& donatic nem ante nuprias ſalvam habet, d auth. bona damnatorun ¹ Germania Caroli V. Imperat. bona damnator ũ confiſcari piẽ vetuit.P. Roſ cenelſf 264 Inter ſua quoq; regalia argentarias, a Salinas,b piſcatiov
ditus, c& dimidiũ in loco Ceſaris, aut religioſo repert Civitates e u3
Olim equidem ad Imperatorem ſpectabant bona vacantia Erbloſe gi⸗ ter/ nec ad Civitates pertinere poterant.¹ 2.G 4. C. de bon. vac. Hodie tamen mutaua & maximé minora reſident,
V
4 reiirial Mnvgeer e ſe ugu bun xrall Ogro MDläcdolcon unihuſa uiuuu lug rkzalalunh, han if
5
Wantv dn. n m. J aueautunyn ucalaal llalonun fai uog ladeanit daenth am
mmerfont mwerum mi
numac ju laui gua ſn d. Nec reto lauum cor Argittarus dharie gn albiac el dammadvenr dätew lube din(ifitan dühunjris ſennxtetes katäide
5 Souod B
.
1

D. Henrici Bruningii.„ 499
4) frequentiori calculo pet vocem argentariæ intelligunt meralli fodinas, ut itaſpecies pro genere ponatur. Roſent. A.c.. concl. 38. Diſſentit hicà nobis Weſen. eunſ.60. numero 30. qui ſolas auri& argenti fodinas regalia eſſe vult, non etiam eu-
tiaut ſimilis metalli. Quem meritò reprehenditRoſent. a. I. Ptæterquam enim quod p̃p communiis Dd. Schola contradicit, hanc reſtrictionem I. cund. 3.&l. queſdam C. e asmetall. non admittit Mynſ.conſ. 39. num. 8. p. I. aluminis& victrioli fodinas etiam re- zauübuputat accenſendas: Vid. quoque Henn. Gœd. conſ.1j. de aur.& argen fodinis. Non ta- 4 men ipſæ fodinæ regalia ſunt, veruũm ad cos, quorum in agris ſunt, pertinent. tex. in I. faa hpecunia, fin. cum!. ſe ſl. de rebus eorum.! ſi cuius, 13.§ inde quaſitum, ſf de uſuf.I. frudus, 7 alias di vortio,§ſi wir. 13. F.de ſol. matr. l. farma, 4. ſaliva, 7 ff de cenſib. Gædd. de aur& argent fodin. conſ. 3. Roſent. concl. 89 ſed decima illa, quæ inde ſolvenda eſt, d. l. tund niſ alia portio ſecundum propriam loci conſuetudinem recepta ſit, l.ob metallicum ca- mnem,. per ſingulos C de Metall. 5) Pil. D. Sixtin conſ. Marp.. per tot. vol. ⁊. G Badin. de Repub. l. 1. c. 10. num 170. c) Notat hoc loco Cujac. fiſcum contra
: Ah ſtaun, 1 ꝛun. 6 toriin i coſa tur nabd: ummn 27: Eodem ex fonte jura magiſtratuum conſtituendorum, quib. uzan Moreregalium merum mixtumq́; imperium competit, derivantur.
) Magiſtratuum ad juſtitiam expediendam conſtiturionem inter regalia reiäu zufetri zex.eſt in d c. unic quæ ſini reg. ubi Matt. de a lic c. 1 in pr. num 102& in fin. pr. alan Woſentb dc j.concl. 5. Nec veròo Civitates tantum liberæ, ſed& quàm plurimæ mixti zuſr uf ſtuus talium magiſtracuum conſtituendorum poteſtatem habent, ut communis te- liuu g ſtaturexperientia. Magiſtrarus autem illi veter privilegio Impp. vel conſuetudine, 4 guthe wlalio oneroſoritulo(uti de Straleſanda ex: Dart: conſ. Borch paſſim apparet,) merum nerh mirumq; imperium ſibi acquiß verunt,& vi hujus ſui Imperii in delicta in ſuis Ci- ridei⸗ Ntibus commiſſa animadvertunt: Quod qais ex familia Principis, vel ejus do- „Nvunu mellich in Civitate eidem ſubdita deliuquat an Civitati cognitio tribuenda, an- e,leh cehsqueſtio eſteSanéin Ci vitate, quæ præſcripiione, vel contractu oneroſo, maxi- utiu. näncaljecka elau fula, ut jutisdictione ram liberé quàm prædeceſſores conceden- nunn nemmchpisevel ipſe concedens uti poſſit, merum& mixtum Imperium ſibi acqui- eg lrit hoe ſagineri poſſe credide, im. per nor. Boverii in ſing: 2¹. verb cauſicognitio, nu. m A9 6.qatenusibi. adittuit, quod Bars cognitionem cauſæ habeat, ſi lerviens Principis oh 1„ dellquentintra jurisdictonem ſuam„ Frech. de feud. l. z2. de dij. feud.; pater. n. 39. G& Äno zo Dioqaa ſententia ctiam facit in! eſicial C. de of. rect prov Ubi expreſſè dicitur,
jgotekad ee 1 31 272,. d e. f 4 3 quodtectores, vel præſides provinciæ, qui præfectis prætorio inferiores erant, offi- nonendas,
runtur,:ex eſt expreſſ. in d. c. unic& in l. inter publica, 19. d. y. S. vid. Tomin. conſ. 2 8. uu. 2 4) vid. Roſenth. concl.9 2.
—
elig
4
dade qucens. Natta, quem inter cæteros adducir, fluctuat, altiori conſiderationi rem o- ere contrariam
„mnem relig
Säl
„d er r'. 7. 2.... Jc M letgentarius extra ofRcium deliaquat, à judice inferiori puniri eum pofſe. Ubi et-
Rrr 3 officit.
jusgentium piſcarias ſibi arrogaſſe. Ut ut ſit, interregalia hoc tempare piſcariæ refe-
cales bixfectorum delinquentes punire poſſint, Bar. quoq in à lin officiales, genera- tetconcludit, judicem minorem poſſe punire officialem majoris im ſuo territorio queatem. DiſA nobis Heig q. 2 5: 2 pertot. autoritates& rationes in contrarium
7- uens. Tantum vero abeit. ut pro Heig. quicquam faciat, Boer. deciſ. 8. ut ententiam deci. velwaximé juvet. Ibi enim numero 16. expreſſè dicit;
„ ian 34„ 134.:.... eacſ g uin Præjuditia pro noſtra ſententia lata adducit. Sed nec deciſ. 8. nobis quicquam

2 5 3—
5e0 Ds variis univerſitatum ſpeciebus, earumq́; juribus, Okcit. Plané diverſo enim in caſu, loquitur Dominus de Aldbreto exercutoteregi ſine prævis inſinuatione lireras regias exequentem in carcerem conjecerat, cout loci conſuetudinem id factum prætendens, appellat executor, condemnator domi nus de Albrero. Omnia hicà quas pro ſua ſententia adducit Heig. extra omnem enervationis aleam poſitas aa putamus Ait ille in Principe jus aliquod concedente ſuperioritatem ſemperillalam ſervari, nec nos negamus ſuperioritatem Principi ſemper integram illibatamqn reſervamus: verũm aliud ſuperioritas, aliud merum mixtum que imperium. Ac lies hoc Civiraribus concedatur, ſuperioritas tamen ſemper penes Principenrreſideb atque illius clypeo tutus eſt Princeps, licet in omnes, uti ipſe habuit, jurisdictionen
Civitati concedant. At inquies; Principis privilegio gaudent eriam familiares ejus Panor. in e. nullus ext. de for. çompe.
Uande nti brinceps; ſic quoque familiares eſus Cini tati nullo modo ſubditi cenſendi ſunt. Sed adhuc ſub judice lis eſt, ac propenſiotes ſumus in contrariam partem, quam etiam Nat. alleg. con. 76. num. 3. uſque ad 6 er. cluſivèé in rationibus dubitandi non ineleganter proponit; Silentio interim præte- reamus, etiam poſita prædictæ objectionis veritate non ſemper Civitates merum Imperiũ acceptum ferre Principibus, ſed interdum illud Imperatoris beneficio li. cet interdum etiam Principibus in quibuſdam ſabjecte ſint)obtinere, interdũ illul præſeriptione, interdum etiam vigore contractus, quo Princeps omni juriſuote nunciavit, uſurpare quibus caſibus licet ſuperioritatis conſideratione princepsme ritb exemplum ſit, eſuſdem tamen ſuperioritatis participes familiares ſuosronfs- ciet. Magni quoque momenti nec à propoſita multum diſcrepans quæſtio vemtus inter D. Macſchallum hæreditarium zu Pappenheim/& Auguſtanam aliasqbelm periales ejuſdem litis conſortes Civitates, utrum ſcilicet prædictus ſacr Impeni Marſchallus hereditarius vigore officii jurisdict onem in civilibus& crimicallbus
4
cauſis in extrancos Comitia lImperii viſirantes ex commiſſa ſibi poteſtate exetcitt poſſit? Deciſionem hujus quæſtionis ex ſuperioribus peti nolumus, ſed ab Augr- Ktiſſimo Cameræ Imperialis tr bunali expectanda eſt.
28. Sedan Magiſtratus in Civitatibus mero mixtoque lmpetio
decoratis pœns capitalis â lege impoſite delinquentibus gratiam facele vẽé reſpondemus.
vel aſyla poſſunt conſtituere? Ad utrum q; negati Primo quidem intuitu pœnarum arbitrio ſuo moderandarum jus hodieck iam magiſtratibus inferioribus competere dicendum videtur proprer hodui depœn. Erſi forté quis dixerit, textum illum de extraordinaria pœna accipiendmm eſſe, continuõ audier, de omnibus criminibus hodie extra ordinem jus dici,qdo ordo exercendorum publicorum juditiorum in uſu eſſe deſierit, lordo 3 fuya iud. ibi pulchrè Goth. veterem ordinem in capitalibus procedendiſdeſeribit- Vetim hocnon obſftante, contrarium nos decidimus. Imõ ne ipſis quidem prin cipibu 1 periorem non cognoſcentibus pœnarum lege divina pi eſcriptarum gratiam 10 di poteſtatem concedimus. Nec enim inferiori ſuperioris legem tollere eſt cou ſum. Lege autem divina conſtitutum eſt, ut quicunque humanum ſanguincm rit, ejus languis rurſus fandatur, Gen 9.verſ. 6. Exod. 21.v. 12. Leb. 14.v. 17. v. 11.12. G13 ubi omnis veniæ in qulgende facultas expreſſê pręciditur.
peſtivam mihi clementiam quis hic laudaverit. Cum juſtitiæ miſericordia di ju
gronkt1ſb Gennierla uine de mum iauuut eſl
propoſita quæſtione noſtra aliena. Rationes etian,
anceobejusno Pacorſälcsdum
fud 6 DeutIg„
Nec intes. Rl * m col 6 1 4
Milelrzuran
äe annen elen
G thlunc. C
mwiloinſpect
met, cum ür
uläjſeibolio dalm cna gerters om atijnggatan mfeaatoriun rälmebant aſerebaatat enluuc 13.9 dletuhil com tur Eſte digedtez:in h al ain. m ahaüübpetito d Atcadius, b tam im
attemulenti de enolu aliterlexie dm lahi ij (uin tan ge wal dpcram
1 tnguo 4

4 *
ſetdt deron
wendtt
ebahui atetiantad a
ſalbima:
tiolumo,
ntibsoga. Lreal deranäu 6
——— ——
——— —
— —
—
eum animadvertet. U
trectatorem
D. Henrici Bruningii. 501 unctam eſſe oportet niſi quis cum Saule regno privari, I. Sam. e.1 5. v. 22. vel cum A-
chabo aſperam Prophetæ ſententiam audire velit, quoniam virum morte dignum dimiſiſti, erit anima tua pro anima ejus,& populus tuus pro populo ejus, 1. Reg. c. 20.
6 w ſn. Vulgé Dd. purant dejure civili Principem homicidæ delicti gratiam facere 1 poſſe,ſ inſignis ille ſit artifer modi, argumento l. ad beſtias, 31 fde pœn. Ex qua etiam
multa præter rationem deducunt, de quibus vide. Gorh. in not. ad d. l.; 1. Nos non immeritô deco dubitamus. Quod enim lex ait damnatum ad beſtias favore papuli uon dimitrendum, ſed ſi ejus roboris vel artificii fit, ur digné populo Rom. exhiberi pofft, principem conſulendum, non eò pertiner, ut ad Principem miſſus ſtatim di- mittatur, ſed ut ab illo in ſpectaculis populo Rom. poſtmodum exhibeatur. Miſi korte quis dicturus eſt, cum ſingulari robore& artificio præditi ſunt homicidæ, ſeos enim beſtiis ſubjici ſolitos xl.3.§.. adl. Corn. de ſicariis conſtat; quamvis&
us kcinoroſis eadem pœna præſtita eſſet) coaſuli ideo Principem, ut diſpiciat,
ſeneutilius, ejus generis hominis ad ludum venatorum(cujus inl. aut damnum, Quitun Ii. men tio litin gratiam populi condénari. Aliud enim eſt ad beſtias dam- nati allud adludum venatorium. Qui beſtiis objiciebantur, ſive ad beſtias conde- maabantur, ſtatim abſumebantur, qu ad ludum venatorium condemnabantur, ad
puli voluptatem ſervabantur, ut diſcerent in theatro venari,& depugnare cum beltiis, de quo pulcbré Cuiac. 13. 05eFr. 10. Ianuere quidem illud videntur verba illa roboris& attificii. Sed nihil concludimus certi. In quo igitur, inquies, clementiam ſuam exercebit Princcps? Eſt crimen læſæ majeſtatis, ſunt aliæ leges humanæ ca- pitalem penam infligentes: in hiſce benignitas Principis ſe exerat, vid. Dan. lib. 6.
Poltic. Cbriſt. rit. ae iud erim. p. mihz 4 64. Bod. de Republic. lib. i. c. ult. numero 165.Item
maledicta, quibus ab aliis petitur, remittat: eor. tit. C. ſi quis mperat. maled. ubi Impe- tatores, Theodoſius, Arcadius& Honorius pulchré; Si quis modeſtiæ,(reſcribunt) neſcius,& pudoris ignarus, improbo, petalantique maledicto nomina noſtra cre- dideritlaceflenda, actemulentia turbulentus, obtrect. obtrectator temporum no- ſtrorum fuerit, eum pœ æ nolumus ſubjugari, neque durum aliquid vel aſperum ſultinere: quoniam ſiid ex levitate proceſſerit eontemnendum eſt, ſiex iaſania mi- ſelatione digniſſimum, ſiab injuriaremittendum eſt. Sed varius hic poſtremi vo- eaboliintellecdus eſt. Cuiac. in d. tit. Remittendum„explicat con donandum: quem ſegitut Gorb. Alii eum, qui maledixit, Principi remittivolunt, ut ille ſuper qualitate ctiminis cognoſcat,& pœnam ſtatuat, quam poſteriorem opinionem tenet Cravet. enaum. 71. ubi fubdit, quod exta officium advocatorum fit, quam pœnam iſto cals Princeps conſtituat, eõ quod lex Principi, qui ſupra leges eſt, dici non poſſit. Conleatit Nic. Everh. iun. conſ. 2. num. 13 vol. 1. Decian. in prax. crim. l. 7. c. O0. num. 42. Wasites ua2e 377 Aas 13. ſeqd. Farin. in prax crim g,10 5. num. 3 06 247. 1 bi cum remitrimus, quiramen ob linguæ incontinentiam non facilè in * bi beuê feceris, malè audire regium duxit Alexand. Livia apud Dinnh, Hiſtor. Privato, inquit, omues injurias perſequi fas eſſe, ne vel contem- Ptui inde habeatur, velopprimatur. Pfincipem verõ virum, ca quidem, quæ in rem publicam beccantur, ulciſc debere, qua verò privatim in ſe admittuntur, rolerare opotterc. Quod Liviæ præceptum pr obé ſecutus eſt Auguſtus, cum Tiberio ob- crimina ad ſe deferenti reſpondit: Noli nimium indignari, quen- „qui denobis malè loquatur: ſatis enim eſt, ſihochabemus, ne quis 8 0b155
am eſſe
4

Soz De variis univerſitatum ſpeciebus„earumq́ juribus,
nobis malè facere. Sueton. in vita Auguſt. Videndum tamen Principi, ne quam digat. tatis& exiſtimationis jacturam hac ratione facere, unamque injuriam mode ateſe. rendo, alteram provocare videatur. Vid. Petr. Gregor Syntag lib.; 5.c. 8. num. I. Decim 3 d. lib. 7. c. 5O. um. 2 1. Et Scipio Gentil de coniuration: in peculiari Oratione de maleuu in Principem. Hæe obiter. Ut, unde digreſſi ſumus, reverratur oratio, certa citcun. ſtantia mitigationi locum deat, eamque utilitas publica exigat,(qua de re viaebe* vauen libr 6. Polit. Chriſtiana d.tit. de iuditiis criminalibus& Camer. in meditat hiſ e ult. Toming conſ. 4 5. Heig A 4 22.v. 24 pap. rectiũs facturus eſt Princeps, ſi cuutk.
delinquens cum offenfſi propinquis prius in gratiam redeat, vel alio in loco can. ſan lu
moretur. Farin. in prax. crim. l. i. tit. 1.9. 6.
Aſyla quodattinet, Inveteri Teſtamento non voluntariis, ſed fortuitis eapa trocinabitur homi cidiis. Textus eſt expreſſus Dev. 19. inpr. Imõ doloſi homicideii ipo altari extrahi& occidi poterant, Exod. ⁊ 1.v. 14. Regusn 1. 6.. V 8. Nonetiam jut
Civili conceſſa Eccleſiis tributa ſceleribus proſunt, Nov. 17.c. 7. ꝙ ibi Cuiac. N.
vell. 37.& Nowell 117.c. ultim. Romæ primus Aſylum conſtituit Romulus, uthabe. ret advenas plures, quo cuilibet confugere liberum erat. Sed jam tum etiam ipli Romuli ætate vicini populi talia improbabunt aſyla: uti inde apparet, quod er No-
muli legatis jus connubii petentibus, ac quod fœminis quoque Aſylum aperuiſſen Id enim par connubium fore, per contemptum quæſiverunt. Numam ctiam bon. pilium improbamus, qui ſpecie religionis populo imponens, ſi caſu virgo feſtali
b
ei, qui ad ſuꝑplicium raperetur, occutriſſet ‚liberum eum dimitti juſſit. Platmakin
Numa. qui mos etiamaum Romæ uſurpatar(Numæ hic ſucceſſorem vide)n ſiquod
Veſtalium beneficium ad Cardinales jam translatum eſt. Bodin. de Reſpub-lib.aun
166. Turpius etiam eſt illud,& pernicioſius beneficium Kccleſis Rothomageaf ſub titulo Divi Romani conceſſum, quo graviſſima quoque etiam maximeimmtt crimina, quæ divinis, nec humanis Iegibus nec ullis ullorum Principumconcelid- nibus veniam impetrare poterat, fubſpecie Divi Romani abolentur: quodmetii Regibus Galliæ ſublatum eſt Bodinus dict loc Petr. Heigius quaſt. 4 par.1. Sienal valet conſuetudo, ut pecuniaria pœna homicidis infligatur propter authoritaten legis divinæ. Rectè etiam Chaſſan. à Gorhofr. in notis adl. ad be ſtias, lit. e. laudatusim
robat conſuetudinem, qua damnatus nuptias ejus petenti virgini conceditur ſlis vide plura apud Polydorum Virgilium lib. 3. c. 1 2. de inwent. rer.
29. Sedan certa â legibus præfinita pœna capitalis in aliam po nam converti poteſt à Civitatibus:
Dejure Juſtinian, negativé omninò reſponden dum I. aur damnum, 8. ufd adimitur ff depœn. ubi dicitur: Si aliquis damnetur, ut gladio in eũ animad veriatuh omninò in eum gladio animadvertendum eſſe„non autem ſecuri, vel telo, ſe ſtibus, vellaqueo. Sic magiſtratus mitiorem, quãm par erat, pœnam irrogans,ignd minia notatur. ¹ſer vos, 8.& fin. C.ad l. Iul. Ae vi publ. I1mò magiſtratui crimen ad lec latum minori coërcitioni mandare non licet, niſi ipſe idem pati velit, quo lisdi ſimulando conceſſerat, I.f. C. ne ſaer bapeiſ iterer. De jure Sax. idem obtinetʒſhe— Salon. lib. I. art. 6 9. in gloſ. German. verſ. Ich ſage dir/ Tonnconſ. 49.:n. 2 9. Ubijus ure nicum viget, juri Saxonico ſtandum eſt. Multis tamen in Ciritatibus mewinf
J
urubetlbe
1I cnnem nu gochehn
erisoteth lhel ole—
—
—
ronerume
ereüefd oncedult) manlin Slis oonuniosg aldincipis a aurüaorale elei quali ſahs co⸗ eanßfüͤhr btin eten hen!; jnf n Inpet
Kclodhal balltnog autrle Man de e ae mauſurlc 4,c.1n bet;Vid mktoro i Non datem nor dlrlolabi Whu den dir ku Kalpem qui . Kplnen 6 lan e 1 un eiz chmhe dogde cejue e 1 num, Nem dcones
—*
K

6 ſehn
tddiſn
1
torai
lere ug 1
„Aer y
jnt. Nau ens, ladl
diwirijah
accegotg
Badin Kn m llcltk ectumon rum hiuij
du auuſ tat pichu abeſtusn tirützuün
nt. per.
itaus m nui welh „Faridegd
oſle inde elicitur, quo
Auelmperioendidit,& planè nihil
——
D. Henrici Bruningll. 903
no decoratis animadverſio capitalis gravior in mitiorem capitalem, de conſue- a rudine, utvidemus, convertitur. Actalem conſuetudinem de jure probé defendi
V d per privilegium talis pœnæ murtatio fieri,& liberum mor-
arbitrium indulgeri poteſt, Gosh. ad d. l. aut damnum 8. in verb. Di vi tamen fratres,
F'uepœn.
3o. Salvum etiam conductum delinquentibus concedunt Civi-
24aates. 1
NKon unius generis eſt ſalvus conductus. Alium ratione tetritorii domini e- zus vanſeuntibus concedunt, die gleidliche Obrigkeit auff Keſyerlicher freyer Heer vnd Reichsſtraſſen. Alius item ſalvus conductus, qui honoris gratiâ Electo- 1 Iib præſtatur, de quo ſup. Alius ſalvus conductus, qui delinquenribus conceditur;
ans etiam hæc non unius generis eſt. Morib. tacita quædã obtinuit ſecuritas; ut R nova nupta in Principis aulam ſolenniter inducatur, malefactores currui inerentes ſine perjurii noxa ſecuritatem mereantur, quibus interceſſione nuptæ
nore quatenus ob delicti qualitatem fieri poteſt, gratia à Principe concediſolet. uerdum conceditur ſalvus con ndeaynan ogde ſ
ductus, ut malefactor prætenſam innocentiam muamprobet, Gleidt zu außfuͤhrung beruͤmbter Vnſchuldt/ inrerdum etiam conce- artemporarié, quòdin veteri Reipub. forma ad ſolum Imperatorem ſpectavit, n ſn fde pœn. 1.3 in fin f. de off precur Cæſ Verlim cum hodieè regalia,& mume minorailla ſtatib. Imperii communicara ſit, ſecuritatem quoq; concedẽdi sCivitatibus competet; quòd exemplis probare non difficile foret. Et à Dd. amanitertraditur, quodhabenti regalia maximêirrevocabiliter,& jure pro- oblq; omni dubio illis quoq́;, qui de delicto aliquo inculpantur, ſecuritatem uKlulrum conductum concedere queat, Barr. in! ambitioa, n. 8. verſ. ſciendum eſt, ff. teret ab ord fac.&& poſt eum Schrad. conſ. 18 p. 11. col. l.. v Tertio is qui habet. inter mn borch p.. Etab eo, qui juriſdictionem habet jus ſalvi conductus concedi poſſe
idit, Col de proc exer, p. 4.c. 1.nu 177. ubi hac de re plurib. agit. Sed an homicidis lccuritas ſfervanda eſt? Videtur primà quidem fronte dicendum, quod non,
1ge Nov deman. Prin. Et pro dolo bono talis deceprio haberi poteſt, cum publi- cceinterit, nocentes puniri. Non negamus equidem homicidis,& id genus facino- a rolshominibusſecuritatem non promittendam, ne manifeſté ſceleri patrocinium
quatatur, Datatamen inviolabiliter ſervanda eſt, ne quis authoritate pretoris de-
ditur per1. 1.C. de his qui ven. atat. impetr. Farin prax. crim. I. I. tit. 1. J. 6. 2. 27.& 1 II.. 2 9 nu, 9†.& ſeq. Nic Everh. d. conſ. z.& Scbrad. couſ.18. in 2. par. conſ. Borch.
ubi reli decidunt, Principem qui civitati cuidam juriſdictionem cum mero mixto- ſibi reſervavit, jure ſecuritatis in civitate con- cedendauti non poſſe. 4 32. Quibuſdam etiam Civitatibus jus perſequendi facinoroſos minalieno rerritorio com petit de conſuetudine, vel præſcriptione: Quam conſuetudinem nos de jure valere contendimus. b
Conſuetudo enim non minus, quàm lex tribuit juriſdictionem ordinariam,
—
3
—
1
1 8
dhartum contingat,& ibi Panorm n.. ext de for competen Imò etiam merum Imperium,
1999 iſteu eſt maniſeſtus inl. cum prætor. 1 2.§. lege, ibi item hi quibus id more. Præterea et-
Hram id, quod Principis conceſſionem
admittit, præſcriptioni etiam ſubjacet, Tho- 811 ming

704 De variis unlverſitatum ſpeciebus earumq́; juribus, ming. conſ. ⁊ 2·n. 68. ubi plurimos allegar. Item quod lex& conſuetudo in jureæqui parentur, l. de quib ff de legibusil Magiſtratus, dent. titulo 2. princip. 1 1 Iub fin. ni, quæ earum anima eſt, contra enim non eſt, ut conſuetudo in cet alio reſpectu conveniens ſit, quodi Parum etiam negativam tur, præſcribi nequeant. c. cum contingat, n. 14. G 15. alleg. loc. di facinoroſos in alieno territorio, Lub c. 27. Magiſtratui etiam civili contra pacem pu rium offen dentem perſequi.& eo loci, ubi eum apprehéderit, juri ſiſterepermilſin
ria ſit; cum juriſdictio territorio cohæreat. Nomn ducta contra legem ratione ſubnixam, rarionill. n caſu noſtro accidit, Tom. conſ. 22. num
ecenſes habere author eſt Cranta 13. yinl
eſt, Vnd iſt alſo die nacheil zugelaſſen/ Receſſus Imperii de Anno 1 5 59.9. bud wieu
113.§. 8. Gail. de pac publ. lib. i. cah. 15 aum 10
20.G ſeda. D. Denaiſ.juris Camer tit. ex l. I. ubi quis de cur. Veleohort. ums
Mynſing. 2.25. 28. Cujus conſtitutionis ratie
conven. dependet. 32. In conſequentiam quoq;
ratibus competit.
1 Auamvis enim municipales etiam mag habeant, I. l. in pr. ſ. ji quis dic. illud tamen non de qualibet mulcta, ſed de illaſolum- modò accipiendum eſt, quæ defendendæ juriſdict. ergõ infligebatur, vid. Sayjoint de juriad lib. 3. At ſermo nobis eſt de illis mulctis, quæ pœnæ nomine proptet deliha irrogantur, quam nosregalibus aſſcribimus cum Roſenth. de feud.c. 5. coneluſ49
Toming conſ.24. 7. 6. 33. Quædam, quibus libertas,& dignitas Civitatum argutat Nunc ſubjectionis earundem indicia nonnulla ſubjungemus. Interqs rincipem locum merité obtinet homagium, ſeu juramentum adſecn-
rarionis: Germanicé, die Erb⸗vnd Landhuldigung. Juramenti tres ſunt ſpecies de quibus vid. conſ. Marp. 3 5. nu. 28. volzz.On quoq Sig. in Ott. Mag. lib. 7. de reg. Ital pag. mihi 176. Gail. de arreſt. c. 7. D. concluſ. 57. ubirecté ait, a de juramento ſubjectionis conſtitui poteſt, utillud ſimpliciter præſtitam erpim præſtantis fubjectionem arguat. Superioritaris enim conſequens qun dam præſtatio juramenti fubjectionis, d. conſ.; 9,vol. 3. E conſ. 30. nu. 98 d 2.9 4 25 nu. 14 5. vol. 2. In tantum, ut per inſtrumenta quoq; antiqua juramenti un 7. 4
lam continentia ſuperioritas probetur, Maſcard. de probat. concluſ. mihi 94
plures referuntur mod. quibus juridicl proberur„num. 19. G 21. Regula tamenlen quõd ex juramento fubjectionis ſuperioritas demonſtretur, certis ſubjacetlm tationibus. Cüm enim juramenti præſtatio contractus jnſtar obtinct, qui Ctum ſit, ante omnia diſpiciendum venit. Recipit enim juramentum omnes cr ditiones actusillius, cui apponitur, I. fin. Cod. Ae nen num. pes. e. Qutms extr. de jurejur. D. Sixtin, conſ. Marp. 12. numer. 46.& ſeq. volum. z. Quidenm 4 ramentum ſubjectionem ad certa tan tum capita adſtringat? Incivile certsfoti nuda illa exteriore juramenti præſtatione, non inſpecta con
juriſdictionis jus mulctandi Cit
iſtratus mulctæ irrogandeæ poteſiaten
Michud
ditionum appo 14 Tl
ad municip. Fab. in Papinian. jurißen Nec obſtat quod conſuetudo hæc legibus acrauo.
. awicuraädjäl radrunct A
. 1. Jetan- juvat, quod regalia, quibus merum Imperium adſeit
Diverſa enim ſunt regalium genera, uti poſt Panorm ul pulchré tradidi: Toming. Privilegium perſeqy-
blicam offenſo etiam extra teritp.
b una ſpecie ad aliam noninferri. Regula equidem ha
Ga
b rerrauüſ dunaoocyere Aaeanärn
4
—
Mwr4
allllun 1916164 aasc Uuunidn albliterepo lredirquoc axropterfe phut Kaln. aurn alcu inuneti unlobſech
an polle
ügerigipo alldet,
4
— dconſec
tänponit temüslm aamilahſ
1 itdi bro
ien ed agnulcat, Kaartatem maaln. li. aadggi aug eimm un meoden 8 thun 8 natlerd
—— 2
—

un b * b D. Henrici Brunin güi. 505 nbaaa rum qualitate de tota cauſa judicare velle. Accedit quod juramentum ultra inten- 8 ane nonem agentium non oper etur, conſ. Marp. 1 5. numer. 3 60. vol. 1. Conſideranda in- o a ſuper loci cujusque conſuetudo, Sebrad. de Feud.par. 6. kap.. num. 1 3. verſ. An au- ſübam tem Civitates contra huj uſmodi juramentum libertatem præſcribere poſſinr, non „Dwa ulque adeò expeditum eſt. Negant hoe Albert. Brun. conſ. 3 5. uumer. 3. cui ſeqq.&
unlu een99. num.3 Natt. conſ. 518. Roland.& Vall conſil. num. 20.& ſeqa Pol. 2. Knicih. de
wnui ſebl. G reg. terrir. juri. cap. 3. ubi perperam pro hac opinione allegat A b. Nos affir-
Duuian mantium ſententiæ calculum noſtrum apponimus. Placuit ea A5b. conſ. 8 z. nu. 1. 2. l. dotca S Cepb.conſ. 76, n˖um. 1. 2. G conſ. 6 28. nu. 89. eanmq; omnium fuſiſſimé propugnat Me- nlb aa nech.aſ.748 num. 28. G 7eqa. Maximè cum ejuſmodi juramentum ſervitutis ſpe-
itjunli. ciem kedoleat, Ioh. Bapeiſ. Aſin. de execut.§. 9. c. num. 2.& alioquin ſubjectio abſq; mu, juratapromiſſionc ſubſiſtere poteſt, ut feudum ſine juramento facilitatis, Cravet. uhli, den, 4 1.num. 1 1. Accedit quod hujuſmodi juramenti genus de jure civili incogni- uaaas tum fuit,& primum propter feuda,& beneficia inventum, Bald. conſ. 4 10. num 2.
8 jws da lnnxa 4 mulcu 1 figeda voni
de kus
s Clim bjung 4 Kjrun
L. 7. zſu 1 darnbe! eri. V plein n conſen psſ zriu at. aua 1 5ue eri,n s nkudh jaraned
num/— uAkn mu luil 4
m eudd 6
— — — —
Ge3 vol.j. uod& aſtruit Molin. in conſustudinibus Paris. tit. 1.§. z. num. 6. ubi infert, fubditos ad præſtationem alicujus juramenti non teneri, niſi iis in locis, ubi hoc
abet conſuetudo.
34. Dubitatum etiam de eo ſcio, an propter bona in alio territo- nolita juramentum ſubjectionis preſtandum ſit? Anegantium partibus ſtamus. b
Sola enim bonorum poſſeſſio ſubditum non facit. Unde nec juramentum ſub- jectionis ànon ſubditis exigi poterir, conſ. 19. n. 151. vol. 3. Qui tamen in alterius ter- ntorio bona feudalia poſſidet, corũ contemplarione juramenrtũ fidelitatis preſtare cogitur Gail. 2. 65ͤ. 3. Verum juramentum hoc reale eſt perſonam principaliter non iiciens,ſedtantum in conſequentiam, reſpectu nimirum bonorum& onerum,
quæpro illis perſo nis imponitur. Quod in cauſa eſt teſte D. Michael. concl. 8. ut plu- timosin Romano videamus Imperio, qui ratione perſone ſuæ omninò liberi,& ne- mini preterquam Cæſari ſubjecti, rerum tamen ratione aliis juramento devincti ſunt. Etfuprà dicta dubio procul in eo, qui alibi, quàm in territorio ſenioris do- miciium habet, obtinent; ſed quid, ſilimmediatus caſtrum ab aliquo eum pertinen- tibisinfeudum recognoſcat, ibidemque habitet, annê ſubditus erit? Affirmamus. Daminus enim fuperioritatem ſibi reſervaſſe creditur, poft multos à ſe allegatos, D. Neſtnahdefeud c.. concl. 1I. lit. C.& concl. 78. n. 6. lInqde, quod qui Civitati ſcribat, Vnſern lieben Getrewen/ ſub- ſectio neceſſarié non arguitur.
Utrorumque etiam ràm ſubditorum, quàm Vaſallorum literæ in Gramma- tophylacüs Principum eodem modo(Vnſern lieben Getrewen) inſcribuntur. Imô etiamſiſubdiro ita ſcribatur, nec dum tamen plenaria ſubjectio indeinferetur. Uti nec exeo, quod Civitati ſcribatur; Vnſer Statt. Verbum enim dominii ſecundum tem ſubjectam intelligendum eſt, cum variam habeat ſignificationem& inter-
umpto præeminentia, ac dignitate, interdum pro directo, interdum pro utili, quandoq; etiam pro dominio protectioni, accipiatur, Chaſſan. in conſuet. Burg. verb. geigneur rubr. 1 3. Derb. au Seigneur. Compilat. Symphor. pag. 1. tit. ⁊ dereconv. vol. num. 79.
511 2 36.Do-

8
De variis univetſitatum ſpeciebus earumq́; juribus, 36. Dominus territorii fundatam in omni bus, quæ territoriſ. nibus continentur, intentionem habet.
Archip. Gail. 2. obſerv. 6. ubi plures text. cit. ſcribens, Dominosterritorn jurispta. ſumptione pro ſe fundatam adverſarium rezicit. Sed hæcpræſumptio in petitorio obrinet Capyc dec. 180. n2u. 7. Fran. Mart. dec. 54 2. u. 1,p. 2 Caval. dec. 28./.1p..
16 um.;3 4. Gail. 2 6 pulchré Toming conſ. 1O. num.
arreſt. c. 6. n. I. verſ. Sed quæſtio iſta. Mynſ. conſ. 16. n. 45 Maſcard. concl. 2 17 ubi addum Pariſium dicentẽ, quad ex conſustudine caſtra
ad juriſaictionem. Noviſſime D. Michael de concl. 6 1. Confer quoq; Toming. onſ. 1036
tot.& Meiſnerum dec. Camer. 6. t0m. 3. Ubi tradidit: illam Dd. preſumptionem, qudd cenleatur alia fot-
illud, quod eſt intra territorii alicujus fines de territoriò illo eſſe
tiori elidatur, nempe omnem rem ex originali ſtatu,& primævojure præſumilbe ram;& allodialem, unde& Hoſtienſ.& Panor. in c. nimis de) urejur. tradunt, noncxed- quod quis poſſideat bona& præliainter regnum, vel provinciam alicujus donil ei ſtringi ac fidelitatem. Maximê autem notabilis eſt, gloſſinl. unic. C. deprcſt temp. in! in. ver/. ideſt ut una provincꝛa, quę vult ſingulas Civitates ſua regiminach. tinentes, ſuosque magiſtratus ſibi conſtituentses, inſtar provinciæ obrinete. Cuam gl. licer nonnulli de Civitatibus Italie accipiant, nostamen recté ad Civitatesetam Germanicas, ſi ille ſuum regimenobtineant, ſuosque magiſtratus ſibi conſtituant
extendimus. Ut enim eadem ratio eſt, cur non&idem jus ibidem ſt. Videetiamêt mon. Piſtor. conſ. ⁊ pag. 2. Schrad. conſ. 106 p. ⁊ conſ. Borch ubi ait: Provinciæ appellr
tione unam quamq́; Civitatem com prehendi, que merum& mixtum Imperium,&
territorium ſuum habet.
37. Conſtitutio advocati ſubjectionem non utiq; receprionibus appellarionum ſecus ſtatnimus. 5
a) Vocabulam enim advocati Vogt vnnd Vogttey/ amphibolon etA poteſtas eſt advocati Magdeburgenſis, alia nedlinburgenſis, alia Mülhuſanialt Northauſani, prout laté hec deducit Mynſing. conſ.3 decad 1 3. nu. 110-Volum.x3 & quidem valdéanguſta, ut res ipſa demonſtrat advocatorum in Civitatibusmte rioris Saxoniæ. 5³) Interponuntur enim illæ adi num 14. Immediata tamen ſuperioritas ſemper indé deduci neq jure Ciyili, quo gradatim fiuntappellationes. Longo enim uſu judicem ſapremu omiſſo medio appellari poſſe invaluit, ſicur præſcribitur quandoquene Atchio ſcopus appelletur. Zoannet. de Rom. Imper. num. 128. Bart. in auth quas actiontsunt verſ. eax his afparet, C. de§. Eecleſ. Eſſe etiam quoſdam Epiſcopos VWehnerus tn bit quæſtionum ſeu præjudic Cam tam. 7. c. 3 n. 3. G c.z n.. ad quos quidem intehe natur appellatio, ſed quæ ab iis ſtatim remittatur, Quod ſi de omnibus, quas nom. nat, accipi vult, malè certe obſervavit. 31. 0
arguit. 4
1u 4
1
Arg. l.l.§-initio, 4. ff de off praf urb. I. lin. 15 er*l. fundi, ff. de act empt. e. fin Anf.
habere intentionem, quæ probationem contrarim non etiam poliſ uh. . Pola eleckä m itorii.iöl
Nec tamen ex hac territorii præſumtione ad proprietatem locorum inten 2 apf
toriis ſitorum concluditur, Chaſſan: de mains mortes,§. 4. in pr. num. 1. Wynſinga(anannapfe 2bſ.62. num. 9. Verſ. caterum quoad proprietatem. D. Michael imcico 55. Necetiam ac loca exempta, uti ſunt monale enlatlh ria, Eccleſiæ, Caſtra, quæ in aliorum poſſeſſione ſunt. Sic Comites, Barones, nobt
les& Civitates plurimæ, in alterius diftrictu ſuas peculiares habent ditiones, Gau k
—
habeant hodié diſtincta territoriattis=s
Iperiorem Gaul. As arnaſ 32 uit, ne quidem e
lktun niumamtn axecunieso'ur
—
teqxalberar
—
——
gge ern e melnperat
—
edlolket 1
artenetiye nuuſ Tan a'n Klatibus, Kaleade C unorum uai bnn aantile coll twlalosac ſu Don. nucgpera. ahaäin uim any Keerigkei a ch wmacn ſa die utroc 1 3 48 lands hehen ngerinſh dendeine enenſir aberiric Atheſn 8 Nceſu eaObtas ſahendie adderge 1 effan ddagore
3 4
—
di ne
4 4 h 3 6 4
A
8” d.
'
mo

D. Henrici Bruningii.
38. Collectarum ſolutio ſubje ctionis teſſera eſt c. Omnis anima ext. de cenſib. Hieronym. de Mont. trac de finib. cap. 5 Q 7. No
tamen omnis pecuniæ ſolutio ſubjectionem arguit. Quandoque enim prot mauid pro conſecuta libertatenumeratur, Panormit in d. c.omnis,& c. fin. de cau, 5o e propr. Ethoc verum eſt de collectis provincialibus. Sunt autem& alia quæ-
dam collectæ, quæ Imperiales Reichsſtewren/ appellantur, eæque in duplici diffe-
entia: Velenim collectà imponitur omnibus tàm magiſtratibus, quàm ſubditis,
hoc eſt, omnibus omninò Imperii ſubditis,& civibus, nomine excepto. Sicut fa-
caum mit dem gemeynen Pfennig/ tempore Maximiliani I. Receſſus Imp de A. 1495. De Ao 1550O. vel collecta imponitur tantum ſtatibus Imperii. Qui collectandi
maushodiefrequentatur,& quia illis hujuſmodi collectam de propriis reditibus
ad quod eos de jure teneri voluit Meichſner poſt multos à ſe allegatos, Dec. Camer. am a 1.I. dec. 6, in cauſa Teutſchmeiſt er contra die Graffen von Oettingen/ in voro
1 68 D.Correferentis, n. 73. arg! fin. C. de pri vil domus Auguſt.) ſuſtinere grave eſt, permiſe-
runt Conſtitutiones ſtatibus, ut ſubditos ſuos colle ꝗqarent. Receſſus de Anno 1330.
Aunddieweil die eilende Tuͤrckenhuͤlff/ 4 Anno 1544.§. vnd dieweil unn/& pal⸗
Hmin ſequentium annorum receſſibus. Hinc quæritur, an hæ Imperii collect. ſubje-
anem inducant, quead Principes Caſare inferiores? Non inducere videri poſſunt,
Schatzmeiſt ern /aris apparer. Pari ratione dicendum videripoteſt, quõd nec per poſterio- ash tem medum ſolvendis ſubjectio neceſſariõò inferatur, cum Princeps non ſuo, ſed Caſaris no-
Niith Vireac ne obolum quidem amplius, vel ut Verba ſonant hoͤher vnd weiter nicht/ dañ ſo
Ptopterea quòd prior ille collectandi modus, ſeu cenſus ille non per Principes, ſed
nmnſtros Eccleſiæ, velalios ad id deputatos Commiſſarios exigebatur, ut ex de Re- lude Anno 1595. tit. Von der Einam der Aufflegung/ Irem tit. Von den ſieben
can ſich einer jeden Obrigkeit gebuͤhrender Anſchlag erſtreckt/ poſtulare pofſit: uti
ibidenit brateAnd
vita riis receſſibus patet. Ac præterea exploratum ſit, etiam exemptos ſub collecta- 8 1
tipoſſe, qui tamen pro non ſubditis habentur, ut ſupra deduximus. Contrarium ta- menſtatuendum eſt de utroque collectæ genere,& quidem de priori id manifeſtẽ erincit Receſſas de Anno 1548.vnd als erſtlich/ ibi. Daß etlicher Landsfuͤrſten vnd henen Staͤdte/ jhrer Landsfuͤrſten beſchehene Publication gemeltes Reichs ab⸗ ſcheids/ vnd darauff beſchehene Gebott nicht geacht/ noch jhren gemeinen Pfenning
t anfordern/ vielweniger in'hrer Landsfuͤrſten vnnd Fuͤrſtenthumb gemeine Ro⸗
tteh an enle” 1d
toron riotenb veivecbt mulc uüi
nauth-
n 1 uid koilche conferteteneantur, de Receſſus de Anno 1594.§. Nach dem nun/ bidem. Vnter⸗
adquosg
———
——
—
1 6 1
— Jdeonäb3
— —
mͤberantworten vnd einwerffen woͤllen/ ꝛc. Er paulé põſt ibid. Den Staͤnden/ ſoſplche Staͤdte haben an jhren hohen Ober⸗vnnd Gerechtigkeiten zu nachtheili⸗ gem Abruch. Depoſteriori collectæ genere id etiam certius eſt, ſubcollectationis enim fundamentum& baſin Conſtitutiones Imperii omnes& ſingulæ diſertè fa- ciuntſubjectionem. Receſſus de Anno 1394.§. Demnachſollen die Vnterthanen auffErſuchung jhrer Obrigkeit jeder ſein gebuͤrnuß/ vnd aufferlegte Stewer: Et zaulé pot. Deßgleichen die Staͤdte/ vnd jre eingeſeſſene Buͤrger/ auch die vermoͤg⸗
lcche hoſpitalien/ vnd dergleichen/ ſo Churfuͤrſt en/ Fuͤrſten vnd andern Staͤunden
auns 9 ohnmittelvnterworffen/ ꝛc. Nec impedit argumentũ, quòd de exemptione in cõ-
tr 5.. 1.. 8..... 1 arnumn allegatũ eſt. Favoris enim, urilitatis,& neceſſitatis publice, Imperii Conſti- utiones exemptionibus catenus derogant, ur etiam exempti aliquid in commune
thanen/ Geyſtlich/ vnnd Weltlich/ die ſeyen Exempt/ e nicht Exempt/ gefr eyet 8113 oder

908 De variis univerſitatum ſpeciebus earumq́ juribus,
oder nicht gefreyet/ niemand außgenom̃en/ ꝛc. Id quo d etiã ferè eſt in omnib. tectſ ſibus. Necramen pugnat cum aliis conſtitutionum, quibus diſtinguitur, utrumer. empti ſint in poſſeſſione vel quaſi libertatis, vel non de Receffibus de Annoy
§. Vnnd damit vnſers Teyſerlichen/ ꝛc. Vnnd dieweil in dieſem hochnohtwa⸗ digen Werck ntemandt gefreyet ſeyn kan/ ſollen die ſenigen Staͤnde/ ſo dutchae d nicht in poſleſſ. vel quaſi libertatis ſeyn/ ꝛc. Receſſus enn & non exemptos ſubditos collectari volunt, loquuntut ticulum à ſolutione collectarum immunes erani Hn3. r neceſſitatem publicam ceſſare jubentur 5. Nah 1 nane.
dem nun die vorgeſetzte. Longé alia autem ratio eſt, cum diſtinguitur, utrum qut
dere außgezogen/ vnn Imperii, cum exemptos, iis, qui per privilegium vel alium quæ privilegia in hoc caſu propte
ſit in poſſeſſione libertartis
ſtio autem omnis eſt, an ille, de cujus collectis agitur, ſtatus imperii ſit, ita ut im. mediaté ſolyar, an per eximentem coll Nova,& quidem difficillima oritur quæ
bus, propriæ tantum ſint Principum, Comitum,& Civitatum Imperialiumaan vet etiam pertineant ad civitates mixti generis, quæ in veteribus Imperii matriculis o. cum habuerunt. In den Anſchlaͤgen begriffen geweſen/ puta ad metropoles Sam.
ſtio, an tales deciſiones de exemptisſtati-
niæ inferioris& alias? Par hic eſſe omnium jus,& ſtatus nomen competere etiam
jis Civitatibus, quæ non ſunt meré Imperiales, id enim manifeſté probat modôd. legatus,§. Vnd damit onſers/ ibi. Doch den Eximenten oder außziehenden Siaͤ⸗ den in andern fellen an jhrer Gerechtigkeit nichts benommen. Eximentesinerem. ptos jus habere præſupponitur. Et hinc haud dubie profectum eſt, quòd inteten- tioribus matriculis, præſertim ea, quæ Anno 15 21. confecta,& cæteris perfettotdt ſe creditur, Civitates, quæ peculiarem taxam antea habuerunt, cum brinciyibu nunc conjunguntur nominatim. Id quod magnum libertatis ipſarum atgumen- tum eſt. Cm hoc enim collectandi modo Status ſoli onerentur, conſequensch eos, qui in collectarum catalogo reperiuntur, ſive per ſe ſoli, ſive unà cum aliis po. teſtatibus haberi. Nec ad rem quicquam facere opinamur, quòd collectailla pera- terum fiſco infertur. Nam& qui caput familiæ eſt Princeps,& diverſorum Fpiſco. patuum Epiſcopus, ſeu adminiſtrator, cæterorum nomine collectas in fiſcum con jicit. Nec tamen hinc in reliquos fuperioritatem ſibi arrogat. Huc pertinet, quod tradit, Bald. in l. ſeriniarios, C. de milit. teſt.& l. ſi præſes, C quomodo,& quand jud O Gail. 1 obſerwat. u1. fufficere ad probandam quaſi poſſeſſionem Im perii, eximendt matricule inſcriptum adeoq́; ſemel, etiam antiquitus inſcriptum eſſe, licetin o Kerioribus matriculis nomen ejus amplius non reperiatur. Quia hoc Imperio frau- di& nocumento eſſe non debeat, niſi legitimè probatum ſir, eum Cæſauis Eſt. tuum voluntate ex matricula Imperii deletum eſſe. Haæc Gail. deobſ xi.4 quod 1) tit Xnich. in Epopſi num. 304. Gail. ſententia tum etiam maximé procedit, cumalti adjunctis documentis ſtatum Imperii ſe fuiſſe probari poteſt. Nam non tantipon deris eſt authoritas matriculæ, ut probationem in contrarium ex compillator Symphoremuat. docet in voto. 4. in cauſa, Fiſcalis contra Ducen B.&.0G4 batem in R S. ſolutio contrariorum. Rem verò omnem de civitatibus mixti genen clarius probant Receſſus de Anno1542. 1544. quibus dicitur de talibus Ciiitin bus, quodelectoribus, aliisvé Principibus non ſint ſubjectæ, nempé quoad colla ctas, der Huͤlff halben/ ut interpretatur Conſtitutio-de Anno*548. Pnd als afts
9f 1
nec ne. Tunc enim collectas deberi certum eſt. Quæ.
ecta exigenda, ſiſcoque ſit inferenda: Hine
cludat. Utiprolii b
„ Relbelcedh uußſentet nüͤgfüd ehddenſh lecellude anatum Ka Dennach ieirneh Wr hln) undEi 1 maniatb lkrueula aherweder ſaſein w re 4.1; ſachen, baund S nnet Rce flla dond dundern O Kägen nich in damits rotitet d dalipta3
A
ttletticas
—
—
—
achi, en htempole, Comdte — acaaho edean: ehan d dllegr
P etelbu
ah äer fn Velr fna

1 dößjühe ere din ſgin tetbug dieſen 6 Stanen vane, a traug Aarun 1 larela ſingun 9 ederl ceng usinpen
Gvelt 1 ¹ ones e V mlrha uslugeia utaaduan nomenern znikektm de a en. Luna daunch g Keartt jerunt, on trris yimn eren n dl,, greu qubict 8 Klich e collecuin“ gat- Hes zuumdt dnem ne ſcrpund 3 r QuWalee n ſt, eMG9 Gail Kàu nine ſuce teſt Nn- 8 ruumeltui f tra Dunn cjianbu, ciru eu dn noNM
6
1
D. Henrici Bruningii. 509
iſolcher Ringerung/&§. ſeq. Cum n. animadvorterent laudatiſſimus Cæſar Ca- rol. V.& Imperii Proceres, talium Civitatum nomina in recentioribus matriculis nonreperiri, eoque illis cauſſam, vel ſaltem anſam datam eſſe, publicis Imperii ne- ceſſitatibus ſe ſubducendi, conſultum viſum eſt, uti verba habent, mit jhnen han⸗ deln zulaſſen/ daß ſie in bedenckung dero Vrſachen die ein jeder Chriſt billich zu
Hertzen vnd Gemuͤht fuͤhrt/ in den Chriſtlichen Gemennen/ ond gleichen Anſchlag auchmitwilligen/ vnd denſelben vonjhr/ vndjhrer Vnterthanen vermoͤgen bezah⸗
len mochten de Receſſu de Anno 1542.§. Demnach haben wir/& receſl. de Anno 1644. 1648.1§57.1566.1576. 1598. 160 3. Si quis exiſtimet has deciſiones pertinere autad corpus civitarum,& ad contributionem aliquam extraordinariam, aut(pro- pter modo alleg. 5. Demnach hab en wir/ ꝛc. verba. Die nicht Churfuͤrſten/ Fuͤrſten/ oderandern Obrigkeiten ohn mittel vnterworffen) ad Boruſſicas tantum& Livo- nicas Civitares, quæ ab Imperio avulſæ ſunt: Reſpondet Receſſus de Annor5 42. 144.ibi. Die An⸗vnd Seeſtaͤdte/ die andern Herꝛen nicht zugehoͤrig/ vnnd in des Reichs Anſchlaͤgen nicht belegt werden. Et de Anno 1548. d.§. vnd als erſtlich/ gſe⸗Daß ſolcher Articul allein auff die See⸗vnd Anſeeſtaͤdt verſtanden/ wel⸗ cheſolcher hulff halber weder dem Reich noch andern Churfuͤrſten/ Fuͤrſten oder Herren vnderworſſen ſein woͤllen Pertinet ergo deciſio non ad omnes, ſed aliquas. EtReceſſus de Annis 1542.1544.1548.in verbis, mit jhnen handlen zu laſſen/ daß ſie inbedenckung der Vrſachen/ in den gemeynen Anſchlag auch willigen Et de An- nozés. F. Die An:vnnd Seeſtaͤdte ibi. Sich von dieſem gemeynen Werck nicht abſondern. Ergôpertinet Receſſus non ad duplicationem, ſed pacificationem o- 5 Et d. 5. Die An⸗vnnd Seeſtaͤdte/ ibi. Sondern auch andere/ ſo Churfuͤr⸗ ſten/ Fuͤrſten/ oder andern Oberkeiten ohn mittel vnterworffen/ vnd in des Heili⸗ gen Reichs Anſchlaͤgen nicht belegt werden. Erpaulé pôſt. Soll dieſe beſcheiden⸗ heitgehalten werden/ damit den Churfuͤrſten/ vnd Obrigkeiten an jhrer habenden Gerechtigkeit ſuperioritet, vnd Obrigkeit nichts abgehe. Exſuperioribus itaque contat, quæſtionem ſupra à nobis propoſitam ad mixtum quoque ſtatum obtinẽ- tes,atque adeò Hanſeaticas Civitates pertinere, nec de toto earum corpore, ſed cettis quibuſdam, iis nimirum, quæ in puncto contributionis, nec Principibus ſecte, nec publicis Imperii tabulis cenſe ſunt, in receſſibus imperii agi. Ejus ge- neiis Civitates in inferiori Saxonia reperiri dicimus. Sunt, qui de Boruſſiæ,& Li- Fonis Ciritaribus accipi id velint: quod non admittimus. Licet enim Cæſares eas, imuniverſitas illas provincias ſemper ſibi vindicaverint, etiamnum vindicent,& Anno48. eo ipſo tempore, quod de jure, quod Polono in Boruſſiam cõpetebat, diſceptatum fuit ad Comitia Imperialia Gedanum vocaverint, ac Maximilianus Inp Auno 164. mandata pœnalia contra Gedanenſes decreverit: Rex tamen Polo- niperlegatum ſuum in Comirtiis Imperii Anno 1548. Dantiſcum,& Elbingam ad Comitia Imperialia vocari ægré ferre ſe ſignificavit, petiitq́; cum Civitates illæ di- tlonis(ut ipſe quidem prætendebat) Polonicæ ſint, ne impoſterum tale quid fiat,& cumpræterſe nemo quicquam juris habeat in illos, ut ſuis uti legibus permittan- tut. Unde cum in receſſibus Imperii præſupponatur, Civitates tales, nec Electori- das,nec Principibus quoad contributiones(ſolcher Huͤlff haben/ ſecus ergò in a- lis caſibus)ſubjectas eſſe, ſequitur de Boruſſicis, quæ Imperio plané exempteę erat, dosnequaquam accipiendos. Ut omittamus obſervantiam Imperii id docere, Cæ- ſarumq

De variis univerſitatum ſpeciebus earum q; juribus, s non magis ad prutenicas,& Livonicas, quam cæteras Cijitas
510 ſarumque legatione tes directas fuiſſe. 39. Signa quædam, un arguatur, explicuimus: Ipſarum
dam ſubjungemus. 4 4 4* 4 4 1 3 3„. tibus eſſe quidam civitatis jus, a quidam commorandi tantüm licen
tiam habent. 4 a) Quijus Civitatis habent; legibus patriis ita oPligantur, ut nonfolim rebus ſuis, ſed ne quidem ſeipſis abanti pofſint, factà prohibirione ne'domieilim aliorſum transferant; ne ſine venia aliorſum peregrinentur; nedum jusalienæ Cl vitatis capiant. Qua de re latè Bod. l. 1. cap. 6. num. 58. de Republ. Conſuetudo tames Germaniæ noſtræ docet, jus Civitatis reſignari poſſe, dummodo pro migratione ſolvatur debito ordinario loci pecunia, die Nachſtewer/ vocamus vid. Gallz ohh 36. num. 7. 5b) Commorandi jus, aut domicilit, aut hoſpitii eſt. Mudinco. las, hoc peregrinos efficit, I. 2§. 7. C. de incol. l pupillus 239. de V.§. Ineolaaà Giſedte fert: quod jura& privilegia Civitatis non habet, d. l. 7. G. de incol. Incola verbaſes regrino differt, quod ille larem& domicilium eum omnibus habirationis commo. qis in Civitate habeat, 1. 17. ff. ad munacip. FHlic verò pręter hoſpitandi& tanleund
commoditatem nihil. 40. Ciyves origo, a manumiſſio,b alle ctio, vel adoptio cacke a) L. 7. C. de incol.& ibi Cuj. l.i. in prin f.ad municip. Olim nemo civitateko- mana fruebatur, niſi utroque parente cive natus, Liv. l. 43. quo loci Ramanoset quatuor millibus hominum, quos exmulieribus Hiſpanis ſuſceperant, quia Chfes, non erant, Coloniam conſcripſiſſe refert. Idem Athenis obtinuit, teſte poſt Plumk in Themiſt. Bod. l. i. de Republ. c. 6. n. 48. Sed ex jure Juſtiniano patre Cive natus Ci eſt. lmò interdũ etiam ſola matre, a.1. 1.§. 2 ad municip. Quibuſdamin locis cimn civitatis alicujus efficitur, qui uxorem inde ducit, Vincent. de Fran. deciſ. 16 nu.lſ 5) Servis manumiſlſis Græci veteres jus Civitatis denegabant„poſt Plutarch m Demoſt. Bod. d. loc. n. 47. Romanorum libertis exnoviſſimo jure Juſtinianeo Civitas Romana datur, cum jure antiquo cives non fierent, niſi vindicta, teſtamento,cen ſu, aut ea, quæ in§§. Eccleßis flebat, manumiſſione, S. libertinorum inſß. Ailienh pen. E ult. Cod de bon. libert. Interamicos autem velper Epiſtolam,vel adhibitione menſæ man umiſſi, Larini Juniani dieebantur.
Alia etiam,& quidem deterior dedt- riorum conditio fuit ſed hæc diſtintio à Jufl.
*
ſublata eſt,:.⁊. C. de Aedit. ibert ulent
& C. de lat. libert. tollend. Manumiſſione, inquam, Civitarum dari, ſervis namqus
juris civilis incapaces ſunt. Nec conſtitutio An tonini inl. inorbe Rom f. deſtat hum ad ſervos ullo modo pertinet, ne quidem ad libertos, ſed ad ingenuos duntaxat,& ut Donell. 2. comm. 16. ait, ad eos tantum, qui non propria conditione perſonzh condirione natalis loci,& patriæ impediebantu r, quò minus eſſent cives Romam Fab. in ration. add I in orbe Rom. f de ſtar. hom.& Papin. Iuriſpr. tit. ĩ pt. 3. illat. 4.§an in tantum ſervià jure Civitaris arcentur; utꝗ ui proprii homines hodié funtilean ſervis multum diffarant, Civitaribus excludantur. Quin etiam multis Crrirachn id privilegii darum eſt, ut ſiproprio homines per certum tempori ſpatium iniln
vixerint, quæſtio ſtatus iis moveri non poſſit, Crantæ. in metrop. k. 9.. 20. pe 1
qe vel libertas, vel ſubjectio Civitatim 4 adminiſtrationem concernenria qus Hoc præmittimus, duo hominum genera in Civit MChnba
— — — — —— — — — — —2ᷣ
en ayneglet aonem. H häleyuch elkoumn ban ig; „»
kgulane eento con, — alm cum moccupa ateconſur aaklgien enmluma uügle W g. Tib helo min alua eam efec Aaaligu ni au Acoohtat dabenatu osſe atowine ala berant. ſes lnden⸗ Nlend
6 '
etn 8 d muand
Vaten, da nateau
1
d ie N dont

jutn uime
heüi
8
Deallectione, quibusque competat jus dandi civitatem, vide inf. c cieili adoptione jt 5 Kungitur adoptatus, in l. ardin. 15§.
D. Henrici Bruningii. FrI
d) De ju- ejus originis non mutatur ſed utroque in loco muneribus ad- ult Rad munici. Cujac. in l. 7. Q.de incol l.libertus.
n
Godenng 17 Kadoptiva, Rad municip. Emancipatus tamen à patre adoptivo deſinit eſſe Ci- ua zisejus Civitatis, quam per adoptionem fuerat confecutus, I. ſed ſtemancipatus,) f
ad u atmunit.
ioane 1 duibden 1 1 a 1 mada 1 ocana,
hohnch.
1E Sa de nanlunes s hadnan dohſ velauane Oümae W 1 z quoka (olceru e tinu
dopungn
Dubul b de Frna” dabann jureſäu ndicha 1 6 bentiunnif pittole ii
1aaef tuman nurtehi dunu conditone
—
etuam tempols
S
41. In Civirat bus cum non idem ſemper eſſet omninm Civium
genus'idemq; ingenium, ſed alius alio delectarerur ſtudio, frctum tan-
dem, ut morum, vitæque ſinilitudo inter paria ingenia arctiorem indu- cetetconverfarionem. Hincvaria in urbibus collegia extiterunt. Decollegiis videpulchré diſſerentem, Greg. L. 13. x. 2.& 19, de Repuubl.
42. Sine legum vinculis domus nulla, negum Civitas perſtitura et Adreprimendam itaq; malorum audaciam,& bonorum inn ocentiã magiſtatus: A Et quia negotiorum publicorum gratid omnem Civirta- temomni momento convenire penè impoſſibile videbatur, qui eorum curam gereret. Senatorum b ordo conſt tutus eſt.
a) Senatus olim cum libertate frueretur Roma ſtatum Republ. concernẽ- tibus negotus tantum occupabatur, nec in criminalibus, civxilibusque cauſis niſi ſuhente populo, velde conjuratis contra Rempubl. jus dicebat, Pοlνν. l. 6. Unde& Ci in Verrem. quo confugient ſocii, quem implorabunt, ad Senatum devenient, auide Verre ſupplicium ſumat, non eſt uſitatum, non eſt Senatorium. Auguſtus Se- natum decapite fortunisque Senatoris, quamvis ad Mecœnati equum videretur, ſadicarenoluit, Dio. 1,5 5. Tiberius verò Imp. ſenatum litibus extraordinem diſce- puandis occupavit, quo minus ſibi de gravioribus rebus cognoſcendi poreſtatem ereytam quæreretur. Ejus exemplum 89 uentes Imp. æmulati ſunt, tantamq́ue ex Lenatu Curiam judicum effecerunt, I. 1.§. de qua autem f de poſtuland l. 1 âquibus aphell non lic. Sueton. in Galigul. cap. 3.& in Domitiano, cap. 1 1. vid. D. Pr. Pacium in NAdadtit ff de Senatoribus, num. z. Ex hodierno plurimarum Germaniæ Civitatum
u
Trr

312 De variis univerſitatum ſpeciebus earumq́ juribus,
genatum admiſit, niſi vicies ſeſtertium in cenſum retuliſſet. Quibus auremadcen.
ſum opes deerant, de ſuo ſupplevit, non quia opes ad capefſandam KRemp' neceg ſarias arbitraretur, ſed netenuitas& inopia ſenarorium decus labefadtaret, nos
cæteri ſuis opibus elati tenuiores contemnerent, Bodin. lib. 3.de Republ.c.I. Quæ ci. fuerudo hoctempore, quo Civitatum moderatores non ſenäãtorum tantum, ſedx magiſtratuum vice funguntur, æquiſſima eſt, arg. rit. C. ur omnes judices tam kiuu
quàm criminales poſt adminiſtrationem depoſitam quinquaginta dies in Civitanbus
1
certis locis maueant,&c.&æ urg tit. ff.& C. de mag ſtratibus con veniendi. Confer etian! ad ſubeunda 46. in ve:]& facultaribus, C. de decur.& 1it. C. de pot. ad mun. nomin, St narores autem velin perpetuum quod pręſtabilius eſt, vel ad tempus tantum eligs tur. Cujus rei exempla, vide apud Bodin. l. 3. cap. 1 ſub fin. Tradunt etiam Dd. quan; do verba Principum, quibus privilegia Civitati conceduntur, ambigua ſunt, qubi taturque, an regalia con ceſſa videantur, tum conceſſionem de regalibusaccipien. dam eſſe, ſi magiſtratus Civitaris, cui conceſſio facta eſt, perpetuus ſit, non autemſ annuus, Dec. cap. paſtoralis in pr. num. 1. circà fin. ver).& quod licet, ext de apel N¹
A Vall. conſ. 86. num. 2 6. l. I. Rudolph. Schrad. conſ. 18. parte 2 conſ. Borcholt. In conci
lium autempublieum cives potius, quàm incolæ cooptandiſunt. fquitatisenim dictat ratiò, ut qui majori arctiorique vinculo Keip ubl. obſtricti ſunt, in bonorum quoq; participatione, aliisq́; commodis illis, qui minora ſuſtinent onera, ptæfe rantur, ne ſitientibuspropriis agris aliôrivos noſtros deducamus. 1 43½. Majora quoq; opificum,& aliarum univerfitatum colegk ceum non ſine jactura rei familiaris ſinguli ſemper convocarentur, aäwi⸗ niſtratores ſibi ſolent conſtituere. Sed hæc hic differentia: quod Cfite tum moderatores plerumq́; ſi non merum, mixtum tamen Imperium, ſimplicemꝗ; juriſdictionem habeant, a Adminiſtratores verò bonisise tum recté curandis, ut plurimum præficiuntur. ⁵ a) Signa collegii, vel univerſitatis ſunt arca communis, l 1. f. guni cuuſj univ proprium Sigillum, e. ſigniſica vit, 48. de appell. locus publicus, in quꝗ negotm tractantur, Da. in e. terrio loco deprob. Innoc& Iohan. And. in c. nobis ext. de jur jattun & capur ne ſir Acephala contra can. nulla, d. 9.. Nec tamen id de neceſſitate requitt tur, Bart inl. fn. f.de colle. Docer etiam Hugo Gelſ. conſ.34.2. 8.& ſe†. licet Burſat Sigillum arguant collegium vel univerſitatem, ex his tamen ſignis evidenter eam non probari, licet onus probandi in adverſarium tran sferatur Qgemadmodumcr iam ê contrario. Erſi ſigillum, vel arca ſunt conjecturæ arguentes collegium inde tamen non ſequitur, quod ſi non adſint hæ conjecture, ex aliis eandèm qualitatem probari non poſſe. Decian. conſ. 6. num. 9. verſ. non obſtat vol. 2. b Quitamem rollegio alicui præſunt, vel univerſitati juriſdictionem hab ere ſolent, l ule,C.4ſu riſdict. Et Pribus ſuos judices habent, qui deiis judicant, quæ ad eorum of clum, & negotiationem pertinent, D. Obr. rrac de juriſd. c. 6. num. 69.. 44. UIr per Adminiſtratores ſuos repræ ſenretut Civitas, Uum eorum legitiméè convocatum eſſe oportet. Legirimé autem convocatum cehſetur conſilium; ſi id factum ad præſidis ſcil. vel ſiille deſit ſenioris,(quidam majoris partis authorit
conc
ſit ſolenniten atem del- geraut
Gf
Alusunic
tantuges
aüattcem Laskhel uzumgl
3
Maxrobatut,
umiutuun auma n iCama hiluuli- dun ainin chngte N.
ramen inte tlm ejus hmdrinci Wfut uuſ meritaud dadisnece Craner. uren,5 hunes tam b un a8. Räan Bir alt, net riatecc
aſerrun Adon tar apxel ln anc

ſein D. Henrici Bruningii. ytz ens rant) vide Tiraq. inprineip. de jur primog. n. 1 19. Juſſum præſidis„campanæ, tubæ, antmh velpræconis vo cem. Conrad. Lancell. de decur. num. 34. Quod ſi fortè collegium citra uö ponitum campane con gregatum ſit, rectẽ nihilominus congregarum dicetur. Ob- 4ekhun ento enim fine fruſtrà de mediis curatur, Cravett sonſ. 4. tom. I. Et quidem in curia, dina zaC.AedecurI 5. Cdelegar. Lancell. nu. 42. Peregr. Iannin de citat. real.I.; c.; 4. Loſde maan ju univerſ. Ic. 3*νμm. 73. Ubi dicit, etiam in Eccleſiis hujufmodi congregationes A kuzahe licité fieri quod probatur,§. pen. inſtit. de liber. Neceſſe eſt etiam duas partes ex tri- uma bubus adeſſe; Inominationem 46. ibi cum dua partes, C. de decur. quæ lex particula eſſe thatane xideatur,! nominationes, 27. C. de appellar. His non præſentibus, nihil actumi cenſe- drechan 8 tur. Diſentiunt Caſtr. Canon. à Loſ. d. loc. relats, quorum opinio nem propter A l. nomi.
aunte ationes d 2. 5. C. de leg.¹nulli,I plané, f quod æujuſq; uni ver. l. 2. C. de decur. l.z. G 3. C.
4.
ds dertet- ab ord fac. non admittimus.
7. Anin congregarione Superioris quoq; authoritas neceſſa- raeltAffirmamus.. dain, dWo Juperiorem tamen intelligimus eum, qui, cum ipſe de univerfitate ſit, caput wan en elPrincipalemembrum ejus eft, Loſ. tr. de jur. uni ver/ p. 2. c.I. nu. 21. Boër. de ſedi- diluneg niſe ul 2um 8. Sed an Drincipis, cui univerſitas ſubeſt, conſenſus requiritur? Ne- dürlm 1 gaturper 12. G 3.f. quod cujuſq; uni ver. Quxæ ſententia etiam inde luculenter pro- lottue bauu quodcum univerſirati bonorũ adminiſtratio conceſſa ſir, con gregatio quo- emm. quedelis adminiſtrandis neceſſarié concedenda ſit, arg!.2. dejurid. pro quà et- alrelnne amfacluntnotara per Cravet. conſ.4. n. 20. diſtinguentem inter particularem uni- ronmwant Ferftatemſecongregantem, s& particulares; quo priori caſu ſuperioris aſſenſum nõ feregini. kequltit Congregationes tamenillas ad bonum finem tendere oportet. Vide ele- ter& laté Aexoch. conſ. 28, per ror. Ubi pro utraq́; parte rationes adducit, Diſſen- am unt titper multosaſe cumulatos Burat. couſ. 159. per d. l. ot, ſer vare, quæ nihil ad rhombũ. (atoeit Litamen meruendumſir„ne monſtri quid alant crebri conventus, recti collegii ulesä principe,& Civitate conſtitui poteft: quod in quibuſdam Germaniæ Civi- mun,” tatiduspericuli omnis averruncandi causà laudabiliter ſervatur. 2 4.„. ruiss. 46. Cüm non tantum, ut bona adminiſtrent, ſed& jura red- ntmha dint qui Civitatibus præſunt, conſtituti ſint, dubitatum eſt, an conci- lumgeheraſe Civitas tanquam ſuſpectum recuſari queat? Affirmativa placet. b- hfe Omnia enim judicia ſine ſuſpicione procedere debent, I.apertiſſimi, 16. C. de judic. Mr erduod ſupech, 3,L.'. cum inter de except. tevt. eſt in terminis in. l. licet ſuſpecti 10.ibi 19 Pauni Couſules Iuſtitiæ tanquam meritoò ſuſpecli ext de for. compet. in dubio ramen col- 9 6 gluü,in quo multi ſunt viri cordati&graves, recuſari non debet, ſed qui imeo ſuſpi- 1 cionelaborant, removendi ſunt, Cammergerichts⸗Ordnung/ p. 1. 1it. 6.§. Item, b 7 Ordnen wir. Adeé ut ipſi quoque Cameræ viſitatores, ſi qui inter eos ſuſpi- gük an ione laborent removeri queant, Receſſ. Imperii de Anno 1559.§. Daaber hin⸗ 1 Mnetr,d tamen ibſum caput juſtis de cauſis ſuſpectum ſit, totum collegium re- n poterit. Alexand. Raud. deciſ. Piſan. 105. Confer que que Gail I. ebſerw. 3 3. Sic m cauſla Garſia Toletani contra M. Antonium Columnam, quod prorex Neapo- lkau 6 ltan. idemque Dux Albe,& D. Garſias patrueles eſſent, Collegia Neapolitana ju- d lcandi munere funginon poſſe reſpondit, Iohan. Philip. Portus conſ. 9l. num. 1 7. Sic 1. Ttt 2 Regi-
—
—
—— —=

314 De varlis univerſitatum ſpeciebus earum q; juribus, Regimina Auſtriæ ſuperioris in cau luſtriſſimum Eerdinandum Auſtriæ ſereſpondit,
lia etiam in cauſa criminal nenon planévacent, rec vono judicaturos ſeprom
47.
iAà Rege vel Regina conſtituti judices, eriamſi ſuſpiau.
ittant, Pierre. Matthieu en la vie d Henry quadrieſm
garum exquiret, quorum quiſque uti di gnitate, velauthoritate ptælu- rior, ita priori vel poſteriori loco dicet ſententiau. L. 1.in fin ff.de alb. ſcribendile 6- 5pri wileg ff. de decur ubi Barrol. Loſſd, trade jur: univerſ. p. 1:cap 3. num. 99. Marant. inproœm. ſpecul, num,. 8. ubi multis authon- ratibushanc ſententiam confirmat. Nonnulle ſunt Curiæ, in quibusjuniores p mi ſuffragium ferunt; quem morem in Curia Pedemontana Cacheran inormœm ciſ. num. I. Theſſaur. deciſ.. num. 1.& in Neapolitana A Mlic. deciſ.i. num. 6. ſetratiiis diderunt. Quod ratione non caret, teſle Lyra ab Afflict. laudato, neſcilicetminot formident declinare à ſentenriis majorum, cui& aliam rationem ſubnectit, 44 Gamma l Ctus. Hiſt deciſ. Luſitan. I. nu. 12. 9 nia inultimo loco ſententiamprofettr tepoteſtate ſepiſſimẽ ſit, variantibus votis cauſam ſuffragio ſuo decidete, idqxk niorem judiciis tutius commitri pofſe. Votis autem hoc illové modo coltiti
quòd major pars conſtituit, obtiner, ut ita ſententiæ numerentur potius, quim candem cum doctiiſſimiauubo-
ponderentur,&unius q uamlibet ignorantis votum, riratem obtinet: Aadie ad novazdeciſ. Theſſuur. ad num.*V. fämen hic ſylu Laul. Conrad trac de dicur. num 49, qui modus licetpericuloſus, furi Civili conlums eſt, I. quod major pars, ad municip. Theſſaur. de deciſ. I. num. 2. Im6etiam mecler rius. Nam QVii volet ingenio cedare; raurus eri.—. 1 ſententiarum diſcrepantium par numerus ſit, conſiderandum erit; in arbittiu zudicii terminis verſemur. dabitur tertius Ajudice, vel cogenturiarbitri perſonam cerram eligere, cujusſen tentiæ pareatur;! ſi unus, 17:§. principaliter, é: ſfde recept arbitr. Poſterioti cali d diſtinguendum eſt. Aut judices iſtiwariantes delegati ſunt,& manebit in fulher ſo executio, donecad delegantemrecurratur, I. jubemus ſi qua in fin. C. dt aphaloi Iin. ext. de re jud. ſi de ordinariorũ numero parium diſparibu deciſio ſumenda erit exæl inter purtes 38ff,de rejudi quod ſi Prdeileginmen zelle altera pars dignior fit, hujus ſententie ſtandum erit, maximê ſi caput concii una parte ſter, arg. eorum, quætradit Bar. in l. Pomppniusi ff de rejud- Cunfm Ch 12.G/.16.G 12w„ A 4ec,1.3.„r Al 48. Ciyvitatis concilio publico inter cæteras ne quid public privatimabexternis invaſionibus, domeſticisve ſeditionibus Reſpoh ca detrimenti capiat, omni cura providendum eſt. Hinc quæßtuma
1 2 8. 2* 2 4 trumad conſiliarios Principis, qui in Civitate m
—=
1 ¹
unicipali forte
₰
(a D. Baronis Nicolai in Pollwiler/ contrall. doih Archiducem variis ex caufis judicare nonpok. Tol. Decian. conſil. 26. volum. 1. Confer Ioſeph. Ludo v. deciſ 106.In an.
ſari n 3 9 e ſ uſari nequeunt, d ummodé honore ſuo teſte ex æquoi
7. Siin concilio quædam proponenda ſint, talis ſervatur oin Caput vel præſes collegii tractanda proponer: ac ſuper iis votum cch
priori caſu neutra valebit ſententia. c. fin. Ae re julu.it
sſententiis quæran,
pis nomine reſident, an 2dDecuriones pertineat cognitio deviata 2
halerria
ſedalduth
atKtognole darneſſen ntſuum om al angnit num Cöm aälcypli utont,n han ui. dalergrir ienerc an ciril üttione ütparue igur,4. Krzii .
mceder . an 3
2 uül de Rnant 8* el
arzan

uſuin D. Henrici Bruningii. 365 d iſolent ã cauponibus excipi,& in publicis hoſpitiis diverſari? Cm ans ad publicam ſecuritatem pertinear iſta ſive cognitio, ſive inquiſitio, du- niis a bitari am plius non pote ſt, quin adillos ſpectat cognitio, quorum fidei, eu, curæ publica ſecuritas eſt demandata. 4 Mn. htæſuppoſita in facto veritate illius conſuetudinis, quam ubique locorum Kul u receptam dicit, Bor: tract. de suſtod clau. num 36. quod Scabini,& Adminiſtratores dpet hg Kapubl.habeant regimen& cuſtodiam clavium,& aliquos adportam Civitatum laden nodeadventa verba funt Botrii) claudendum,& aperien dum manèê, committant Keeputent, decurionibus quoque talis cuſtodia commiſſa cenſerur. Ei enim cura incumbit,& ejus eſt oognoſcere, quinam adrem ſibi commifſam accedant, cui cu-
m aih Fertendi,an lupi ad ſuum ovile accedant, e. quam vis ubi gl. de reg. jur.& c. tres perſo- Rzingih, na323,433. Bart. in!, congruit, ff de off praſid. Quod addefenſores quoq; Civitatum anaCah, deaccommodatur- Cüm enim illis viarum publicarum ſecuritas,& latronum daſind perlequendorum,& diſciplinæ in urbe ſervandæ onus incumbat, meritòô, qui ad ur- uca nn bemaccedant, inquirunt, ne forté latronum coriphæi viatoribus ſe immiſceant, racunnt aosque ſociis prodant, uid.i.per omnes prouincius, G. de rectorib pro vinc. Nec obſſat,
locolaate qnod juriſdictio in Peregrinos Principi reſervara eſt. Hac enim in controverſia agoniſe nonagitur de delictis exterorum ſed de delicto vel culpa hoſpitum publicorum, dociitht guicivesſunt, quorum civiles controverfię confeſſione omnium ad defenforum,
unexn decurionumvé juriſdictionem pertinent. Imôurt patrocinia, quæ favorem reis,& demend auriliumſceleroſis impartiendo maturari ſcelera faciunt, removeant, decurioni-
uma. bus ſpecialiterinjungitur, d.¹peromnespulchré Hotom- conſ.; per tot. Aliud tamen di-
oſus un aendum foret ſi Princeps ipſe, cui ſubdita Givitas eſt, alteri ſpecialiter Civitatis cu⸗ num a kodiam commiſiſſet. V 49. Expræcedenti theſi hæc quoque quæſtio utrum ad Prin-
2
ntenin 6 4. z. temn declditur. ncerran
ahinki Dejure communi otioſa omnis hæc videri poteſt quæſtio. Nec enim muris: — 4..——.— dnt,Kr municipalibusaliquid conjungere, vel ſuper imponere, I acra, 9*5. muros autem, ff.
ne dedniſrer& qmalit necperforare cos licet, niſi crimenpeculatus quis velirineur-
2„ 1 3 2..... 5..„ 1 arbu. Teteſgziperforavit, 11ff, adl. lul. peculat. Quod ſi quis citra periculum propẽ mu-
loxiitg oszelades publicas ædificare velit, quindecim pedum ſpatium intactum relin- maia nereneceſſe habet, niſi defectionis quandoque futuræ periculum ſubire velit, I.
udS Hacia, velminuatur porticibus latitudo diruenda ac proſternenda ſunt, text ad tetane verbein!adieia, 14. C. de operibus publicis. Acne muros quidem, licet illud favo-
ſettond
nett Hno Aliaautem nunc eſttemporum ratio. Jura enim olim ſummis tantm Principibus
nurio. telerrata, nunc aliis quoq; Principibus ac ſtatibus inferioribus communicata ſunt,
tcagid Iarqueinter regalia referuntur, uti ſupra notavimus. Unde non de Cixvitatibus re-
ilen Fogiscredita eſt, tex. in oſi cuſtos, 37 q. 1. atque ideo paſtori incumbit cura animad-
4 —
—
en wa bssheu
chisconſiliarios, an Civitatis decuriones pertineat, jus permittendi: nimie prhato facere feneſtram in muro, vel aliquid in eum immittere, facile
uufun 6 lun, C. e adiſie privat. Etædificia quæ mœnibus vel operib. publicis ita cohærẽt, mueerillsincendium, vel inſidias vicina reformidet, aut anguſtentur platearum
rabile videri poſſit ſine Principis permiſſu reficere licitum eſt, d. I. ſacra,§. muros.
Ttr z, galia
—
“

516 De variis univerſitatum ſpeciebus carumq́ juribus, galia habenribus, ſed municipalibus quæſtio noſtra concepra eſt. His etiamma. nium reßciendorum facultatem concedit, gloſſ argum. l. omues, Cod. de operihus puhi
ex quo text gloſſ. in d.!. ſacra,&. muros in ver. licet. diſputat. quod quamvis neminipii.
valo liceat muros reficere, ſecus tamen ſit in univerſirate. Eodem modo gſin
3
er(Leonule
rrs gbul
mer Glr, u
9 66
ezätent luß
3. in verb. publico, ff. de operibu publ. ſcribis. Et ſic univerſitati licet facere manas. ulbſe municipii, non autem alicui privato. Er ad eam gloſſ. Bar. dicit, quod iſtæ gloſſ- cam. 1 ſedlutut munitertenentur, quod alicui Civitati muros ſibi ipſi facere, vel antiquos repaaa ipubtna licet; Corteus eriam conſ 237. Cura, inquit, murorum ſolet magis aſſumi perprions 7 Cu ſeu conſiliarios Civitatum, quibus Civitates reguntur, quàm per Principem, ſu intu,;t Præſidem, vel legatum, ut experientia continuò docet, quod adeò eſt veriſimit a ſauuan
quod conſtruentes domos ſupra muros Civitatis habeant potius licentiam àprio. ribus Civitatis, quàm à Principe, vel legato ipſius, vide Hotom. conſ. 6. ubi Guil, Pap. Boer.& Corn citat. Confer quod Iohan. Philip. Monſpel qui non contrarius nobin eſt, ſed in diverſa ſpecie, quando ſcilicet ad dominum loci muri ſpectant, loquitur- Undè cum Theſi noſtra conciliare probè poterit..
50. Civitates pulchrè munitas civibus repleri publicè intet. eſt. Hinc in Civiratibus municipalibus quæritur, jus Civitatis dande ſitné Principis ſuperioris, an municipii decurionum? Poſterius affima
mus. Cives enim creare non eſt de reſervatis Principis, ſed competit Antianis&u- ratoribus Civitatum, Alexand. ad Bart inl neq ſtipendium in Adit. marginallitinas med. ff de impen/ in res dotal fadt. Petr. de jur. a.ë. 1 3. num. i. fol. 208. Iohan. Philhinſ. couſil. 40. num. z. 51. Conciliis Civitatum& opificum ſtatuta poſſe condere com.
mune eſt. Nulli olim Civitati, aut genti, quæ Romano ſuberat Imperio, contrafomma juris publici conſtituere olim licuit, Privatorum enim loco omnes erant,bbonaCe vitatis de V. S. niſi fortè ab initio poſt partam victoriam Senatus Aoπνεεμανν concel- ſiſſet; uti ſupra de T. Q. Flaminio exemplum retulimus. verum ubi poſt d'rilum Romanorum Imperium Caroli M. auſpiciis nova Reip. facies apparuit,& quæ ant in nullius patrimonio, ac commercio erat juriſdictio, aliis communicari ccepts eſt, in atuendi quoque poteſtateidem uſuvenit. Hine qui juriſdictionem habent ſtatuta condere poſſe Interpretes docent, Bare: in lomnes populi, ff. de luſtit. Gun quod etiam ad familiasj urifdictione præditas nonnulli extendunt. Uti docuit ⁰ Heig. quæſt. 23. p. l. ubi num. 33. G 42. majoris autoritatis gratià confirmationem i- perioris adhiberi ſcripſit. Univerſitates quoque Academicas, cum ſaltem mirtumf Imperium habeant, ſtatuta condere, eaq́; pœnalibus mandatis munire poſſecer tum eſt. Collegia verò opificum cum juriſdictione, ut plurimum careant, ſtatutt pœnalia non condunt, licet circa bonorum(uorum adminiſtrationem ftatuer
Keotaqla halsea le rwelber an Ciyit auuuj ii Nuihruan Aalr. tüi donitua ijs Cin canſr cular Kallantis run terr aueracce
drüte 0
8 3
Lnigent M nd. nacor welltlin
quid poſſint: quod tamen potius vim pacti quàm legis obtinet, Heig d., num at Sed quomodo Civitates ſtatuta condunts Primò congregaro populo ſeu univerſitatenn publico parlamento, facta propoſitione ſeu rogatione per magiſtratum, ſivere 6. rem Civitatis, an talia ſtaturaà fieri velint? argum. text.. lex eff inſt de jur. nat Ben
.. 3. 9 1 U* Csvil. Secund ſtatuta etiam fieri poſſunt per ſolos decuriones exemple Send 8 conlli-

D. Henrici Bruningii. 51 dd R„*„ nh confultorum§. Senatuſconſultum eſt, Inſt. de jur. nat. gent, e& Civil. Nonnun-
u quam etiam certis quibuſdam de Civitate univerſitas ſtatutorum condendorum oden n oteſtatem facere ſoler, uti Romæ Decemyiri leges 12. tabularum ſanxerunt. Vide n her A Reſas.Aeſtatus Jusſß 4. 115. 1. In multis Germania Civitatib us præter Sena- and tores tribuni: Inaliis felectior 4 de Civitate,( Ein Außſchuß der Buͤrgerſchafft— dang adhiberiſolent Sedſtatutail a prædicto modo facda anné perpetua funt ‚anvero Jaun annalia, Qux à populo toto fiu ur;perpetua erunt, dicũtur enim jus Civile, lomnèes an a popuu fäe luſtit. Gſur Qur ab antianis ſeu magiſtratibus fiunt an nalia erunt, ſt odadt 5 nationeofficii condantur, exemplo edictorum præroflorum,§. I. Inſtit. de perpet.& orh 1 umy. perpetua, ſtautoritate,& nomine univerſitatis. Confer. Alb de Reſat. d. loc. e 1„ Cui tamen Resaddam concedimus, quodipſe ait, negari non poſſe, ſtatuta inn eleplebiſcita. Rectilis ea legibus comparantut, ſi ab univerſitate tota fiunt alias elkdictis prætorum, vel Senatuſconſultis.
rotiget 4 z2. Statuta Civitatis dominantis Civitas ſubdita ſequi tenetur. ult. Inſt. de ſatisdat, ibi cum neceſſe ſit omnes provincias caput omnium noſtrarum b ju heuhrnn S obſer vanriam ſequi. Canon. in c. translato exr. decenſt.& c. cun ln nun lieat extr. de præſcr. Etſi in civitate ſubjecta dubius quidam occurrat caſus, de 8auo aliudjus civile conſtituar, aliud jus particulare civitatis dominantis, non ad skomanum, ſedad jus Civile dominantium recurrendum erit; M. Anton. Peregr. Ampen auſ. vol. 2 num. 1I. G conſ. 11. num. 40. Volum. z. Supra allegata tamen regula fal- wantäaſe lisſi Civitasinferior peculiaria ſtatuta habeat. Tunc enim illa valent, nec per con- 103 aſt ttatia Ciritatis dominantis ſtatuta tolluntur. Quod tum maximé locum habet aum Ciritasinferior cum territorio ſuo non uti membrum civitatis ſupremæ rece- polt In kieſt, cum principaliter acceſſit cum ſuo territorio ſeparato à Ducatu. Pulchrè Pe⸗ r dA locl. rlnenn z. Statuta, ſiæquitate deſtituantur, nulla ſunt. vch Taliaſunt ſtatuta illa„quæ bona naufragorum ad littus appulſa fiſco vindi- arlSnS n qualia in Gallia vigent. Kefert Bod. l. 1. de republ num. 171. Cum legatus Cæ- Vermd 3 Wtten Hlent. I.Francorum Rege Anno 1556. queęſtus eſſet, duas naves ad lit- csafuu ſlordane Urſino captas eſſe, easq́;, reſtitui poſtularet, Annam Mom- li me Vun. he) agiſtt am equitum reſpondiſſe„ ea quæ ad littus fuiſſent ejecta gen- jui à 1 auu nium jurcad Principes, qui litoribus imperarent, pertinere; eandemd; ob 3 vm G hnen eem Doriam denavibus ad littus Celticum ejectis,& à præfecto claſ- leim. beunne⸗ ircptis ne quidem queſtum eſſe. Quæ Mommeranti reſponſio, ut juri „eil d dd nconſentanea ſit tantum abeſt, ut ſi quicquam repugnet, hæc illi maximé aclä Gohe, contratiaſit. Eadem etiam apud Hiſpanos eſt conſuetudo, vide Franc. Marc. deciſ. In 4mum. 3. originem forté babens ex l. Rhodia de jactu per notat. Prucbmanni in. ſoluta rius 140 4. adp 3. num. 122.& ſeqg. Anglorum verò major hacin re iniquitas, quod cum unm Per⸗ rinileginm& quidem titulo oneroſo quæſitum conſuetudinis hujus gratiam niui Gnecetintprivilegium illud, licet corpori juris incluſum, propter veterem quandam e 3 G egem Normandicam valere non poſſe aſſerant. Huic tamen legi tum demum lo-, vpülden E ellexolunt; cum nullum animal vivum, puta canis vel felis, é naufragio emer- main' uam limitationem ipſos conſiliarios legi. Normandicæ ſubjicere audivi. Im- lui 1 Peator Eridericus auch. navigia, Cou. de furt.& Garol. v. in conſtitutione Criminali, fonesel. 8 ,,212.
— 9——
—
*
ple G
———
—
2s, Cl

518 De variis univerſitatum ſpeciebus earumq́; juribus, art. z18 tales conſuetudines Germania meritò ejecerunt: 54. Etillud ſtatutis omni dolentia illicita cenſeantur: Maltipliceès ſunt monopolii fraudes: cerrum pretium intra, quod reliqui mercem ſupprimant, lius locent: ne ad opificium ſuum n Kurus admittarur, ut tubicines; chirurgi, giis excluſi cenſeantur. Reformatio Ppolitica de Auno 154 8. fit. Soͤhnen ond Gezellen. Ordinatio Politic [dam in civitatem R. quo extraneus
pide Gail. 1. 0bſ. 18 per tot.
Cum mercatores inter ſe co
tutum collegii cuju raverat, à certo neg Nec quicquam intereſt, directè, an o una, de reg. jur. in 6. Qua ratione ſocietatis riorum, tanquam Monopo eſt. Licet enim coemptione dicatur, ebque Adventurarii monop mittunt tamen ut alii, ne dum Germ halla appellant) Pannos emant. In pr de Collegio non ſunt, imponuntur vectigalia ut p nos ſuos diſtrahere nequeant. Imò ut graviſſima ve tamen Pannorumllicentiam dicunt)pari cum ceditur. Undè mouopolium facilè arguitur. 55. Celeberrima hic ſe diſcutien
cem,& Rempublicam Venetam magno animorum contentione ⸗gitata queſtio; An valeat ſtarutum ſubditos Laicos bonis in perſonas Eccleſiaſticas
Pro Republica affirmativam ſuſtinemus. Princeps enim habet poteſtatem condendi ſtaruta pro bonop
c ſ imperator, 96. diſt. c. 1. de proh. feud. alienat. per Lothar.& c. I. Ae pro per Frid. At niſi Imperator, vel Princeps, vel Reſp.mat ſepertrahant Clerici, malè cum ea agerur. Carebit enim immunes ſe jactant Clerici. Carebit ſubditis, quibus Civitatema tereſt, I. 1. f ſol. matr. II. Æœuum eſt, ut quod quiſque juris in alterum dem ipſe jure utatur. At Clerici ſtatuerunt, ne ſint
ſumma urgente neceſſitate bonain Laicos,& quidem titulo tantümon ferantur. Poterit igitur& Princeps ſuis hic, ſuorumque commodis vig M. Anton Peregr G M. Anton. Othalium in reſbonſis pro Repub. Veneta, Tran lo Richteriuno impreſſis III. Quod Dioclet.& Maximilianus
dam reſponderunt; profeſſionem& deſiderium ejus inter ſe pu ſophum profeſſus, avaritia ac rapacitate v
rectius Clericis ditioribus, aliena appetentibus, objicietur, meri raſum, quo divitiarum omnium derelictio,&c capillos remancntes,
ari cum Adventurariis
functionibus
8
C
qul
toque
da quæſtio offert, inter ‚ac ferè armorun
de non alienandis pei ſine licentia ſupetiors
urèé proſpiciant, neom
maximis ſolennitatibus,
tanquam crudelitatis& impietatis pleniſſimas omui
bus commune eſt, ut monopoliumm.
nſtituunt
mercem nolint vendere, cum pactionem faeiunt donec alii vendiderint, ne opificibus operas fuasst iſi artificis filius, vel nepos vel filiam artificisi atque id genus homines à ſuis colte Von Handwertt a Francofurt. eod. tit. Sic non ita pridem ſu. ‚qui civitatem ſibi compa- oriationis genere arcebatur, ſuperiore æſtate Camera luſtulit bliqué monopolium inducatur, e. tum quidi Anglicorum, quos vocant, Adyentur- licum collegium publicis Imperii decretis reprobatum Anglicorum pannorum non indiſtincté omnibusin. olii minds juſté accuſari videantur: Nonpes
ani in foro Pannorum conſueto(Blacktih imis veré tanta externis, imõ ipſis Anglsqi
pretio hi⸗
ctigalia quis ferre vellet, eſicii Adventurariis numero ipſinoncon-
Ponti⸗
ublico, tni 9 faud alien
nia
b aquibu
ugeri publicbit. ω ſtatuerit eo necnil n
eroſo tiil lare, ¹
co furtie
Impp. Philoſophoclt gnare, cum Phl-
.— ij in catur, I. profeſſto, C. de mun pantimn aput
bus nece⸗ ſalo
hatfortinr nrrurbus uutele GMnpern Pur usſ ulcgg rnnabgo Wakru lay enele 5 ndl Arocaun s jle i e alew 8 relu u
aelcꝛork
—
—
e ſ hauf⸗ Unates uico meandin 4 datiam kriee dlzuan
ement

D. Henrici Bruningii. 519
ſriorum ad ſuſtentationem retentio ſignificatur ‚ intueri jubebuntur. Sed his per- pellis interpretationibus(inquit Pol. Virg.¹ 4˙6. 8 de rer invent.)benêé multi ſacerdo- tesgaudent, ritusque ſervandi cauſsà latẽ verticem radunt, ſed ex magnis opibus, auashabent, nihil impertire, nihil diſponere, nihil relinquere volunt. i jus Cano- inee nicum conſulatur, in e. ſuggeſtum de decim. Eccleſiæ in anguſtiis conſtitutæ conceſ- maüüe Apririlegia illaan lautiorem fortunam evecta, ſi non in totum auferri, minui certé ſedun tanquam ceſſante privilegiorum cauſsà poterunt. De nimia quoq; Clerisorum cu- Srdta piditate jam olim ſtatus Imperii conqueſtos eſſe, ex commentariis Sleidan. l. 6. fol. 86. shonien Wer nyr amſfas LCerté ne Keipubl. cum damno ſudore& ſanguine Civium ſuo- ti Na. rumparta bona Glerici paulatim ad ſe rapiant, providere debent magiſtratus. E aci- Kicanid. ſius enim querendis ocgurritut, quàm jam quæſitis præjudicatur. Quid multis, di cüinat. multamultis in locis hic ſimilia extant ſtaruta. De Germania noſtra teſtis fide di- ertant gnillmmus, Gail. 2. 26/43 2,De Gallia, Guliel. Benedictus in ö. Raynutius Verb.& uxorem nduere ummine Adeleſiã de teſt. Gnoviſim hiſtoricus huj us ſaculi celeberrimus Iao. Aug. Thaan. Los 13 79 lit.b. in ſn. Ne prolixior ſim. Idem ſentit Mal. hrima parte trac. de ſuſt& jur. cüen iilh10 ver Taia de jure hujus Luſitania Regi. ubi finem tali um ſtatutorum eſſe ſcri- ladiht bi neplus juſto accreſcant Eccleſiis bona tum imm obilia tum reditus Eccleſiarum aa. Kmonaſtellum in detrimentum Laicorum, præſertim cum pleraq; monaſteria jure exeditario quotidie loco ſuorum religioſorum, ſuccedant in bonis defuncto- rum: Hac Molin. T heol. Pontif. d. loc. Confer quoq; Marp. conſ. 5. vol. 1. 4ba.. 6. An Ciyvitates poſſint de non appellando ſtatuta condere du- Kolbn biatum fuit? Negativa communior& verior. nisauna Viaenimprovocandi nemini intercludi debet, ex quo appellatio iniquita- aam ſententiæ,vel imperitiam judicis corrigit, c. i. de appellat. c placuit, 2. 7 6. Imô ju- oofen 1 qies niſ ſpecialiter privilegiati ſint ſi appellationes non admittant 3 jure civili pu- un Ah Funnturzo librisauri, 7. quoniam, C. de app. jure verô Canonum arbitrio ſuperioris, um n layriore ext. de appell. Facit huc, quod non niſi per ſolum Principemappellatio tolli de dohi poteſt Bars in omnes populi, num. 17,ff de juſt.& jur. Idem inl. is cuj us 2 5. alias inci- nellecutſ Hir eui,de ag plav. arcend Meichſ- rom. 3. deciſ- Cam. 2 8. num. 1. E multis /e*. Gail. 1. zn.12. M4„„ſ.1 06/. 14 · Wurmbſ.tir. 24. 6.:29. Bald. Peruſ-tract. de ſtatut; ap- drobu hellare num 3 fol mihi 79 3. Pacto ramen beneficio appellationis renunciari poreſt,
— —
mcollta nis ini
„
—
Ge 6 Canmergerichts⸗ Ordnung part 2. tit. 28. Diverſitatis ratio in eo confiſtit, quod ſi atutum directé diſponit contra jus ſuperioritatis, pactum verò directè illud non eprohh tangit ſedh paciſcentes tantum favori pro ſe introducto renunciant, intra doctrinam
m fundh ritatenat
—
Pamrmitan in c dilectus de arb. Diſentit. Alber de Roſar. l.z. de ſtatut. q. 294 ubi putat,
inaleud elle kl 51P. G
nen ¹ iplelmp. beneficium appellationis tollere poſſit,& ita refert Pergami obrinuiſſe. .. 4 4 4..—..
4 dus osmaléjudicatum dicimus. Diverſa ratio eſt ſtarutorum illorum, quibus in mul-
tulo aluh
51 tis lmperialibus Ciritatibus appellationes non admittuntur, niſi certa quædam ſo- comme nnlapreceſſerint, Mynſ.i. ob/. 6. E 3.06/,56. Gail..6‧124. Ubi uterque decidit, o- hiſmet 6 miſtas illas in prima inſtantia ſolennitates in Camera poſſe inſtaurari.
— 7. Communis eſt Doctorum ſententia, per ſtatuta juri Civili at derogari poſſe. aCui con ſequens, ſtatuto quoq; minui poſſe numerum heen teltium in teſtamentis requiſitorum. 5 remunete
Vuu 4) Vide
Chritates inter ſubditos conſtituere poſſe, ne provocetur ad delegatos Imp. cum
1ie e, e h A ne i eaie es
—

De variis unlverſitatum ſpeclebus earum q́; juribus,
a) Vide Alb. de Roſat. 1.. 7. de ſtatut. 5) Myn. 5. obſ. 20. Solennitas enim illa ſeptem teſtium jure Civili introducta eſt. Undêè jure quoq; ſtatutario mi- nui poterit. Eadem rarione fieri poteſt, ut teſtamentum coram duobus tribusvehe. natoribus factum ex præſcripto ſtatuti pro valido habeatur. Nec tamen teſtamenti
coram duobus, tribusvé Senatorii ordinis in domo ægrotantis congregatis fadun valebit, vigore l.omnium, C. de teſtam. quaſi publicis actis inſinuatum eſſet. Urt eun teſtamentum apud acta factum dicatur, neceſſe eſt, ut id apud judicem in locoſ dicii fiat Conſ. Marp 3 4 n. 55. vol. 1 Pet. Gilck. d. l.omnium, c. 4·n. 1 5. Diſſentit Woſak conſ. 2 8 nu. 23. 24.& in ſupplem. ad Schneid. inſtit. de teſtam. ordin. lit. de ſolemnn num. 1 7. lit f& inparatit. qui teſt. fac poſſint n. 10. Schu rf conſ. 7 1 num. I. cent. 1.qun-
rum tamen opinio in terris Saxonicis propter Auguſti Eledtoris conſtitunionem z. tit.3. prævalebit. Sed omnis quæſtio noſtra eſt de jur. Civ. Eôdem penerecidit, quod in terminis fortioribus, D. Cothman. reſp. ĩ.. 14.& ſeq. retulit, Senatum Lubecen- ſem ſententiam quandam reformando decidifſe, cum jus Lubecenſerequirat, ut aſſignatio fiat coram Senatu, ordinario modo, non videri coram ſenatu factamal fignationem, quæ coram quobus Senatoribus,& libro publico facta fuerat- 58. Commune,& hoc collegiis Civitatum,& opificiorum,m privilegiorum favore creſcere ſtudeant. Peculiare verò Civitatum ptin.
legium eſt Nundinarum Im petratio.
4) Nundinæ enim Civitates inpinguant, gl. in L. unic. verb locorum, Cd. Ainis,& commodum,& utilitatem ipſis afferunt: Bero. conſ. 76. lib. 3. Nontaneni pſo jure Civitatibus illæ competun t, ſed ſpecialiter à Principe impetrand ſun d unic. C. de Nund.! 1. eod. Olim à Senatu impetrabantur, Plinius l.ſ. Epiſt. 4 Cu hi 1p. z. Ita Imp. Claudius ſeipſum legibus ſubjiciens jus nundinarum in ſuapratii Eoſſ. petiit. Sueton. in Claudio, ap. 12. Facilius autem Civitatibus; quàm pagscan- ceduntur. In illis enim artes,& negotiationes fieri debent, nec in prejudicium in- ratum pagis concedendæ, Berous d. conſ. 76. nu. 12. 1. 3. Nizol. alleg. 1 6 num. 1 Lich⸗ Maximilianus I. Comites M. in pago quodam Civitati I. vicinio hac interalisii cauſa jura Civitatum ſibi uſurpare prohibuit; Weiln dadurch mit der zeits Staht E. jhr Handwercksleut/ gebeutes vnd Nahrung gentzlich entzogen wuͤrde Nun dinarum aurem privilegium eſt, quod qui eas viſitant; non poſſint pro debitoal contracto tempore Nundinarum derineri, d. I unic. Cod eod. Felin. in. cauſam qui teſcript. in Verſ. ſimiliter dixit, num. 2 5 5051 Franeiſc. Maro. Nizol. alleg. 6.X 9.Puen con. 2 1. vel pro repræſaliis c. ⁊ Bert de Gabel,. 8 mem b. 2.7.19. Plura pro commodis
te locorum impetrari ſolent privilegia, quæ omnia exequinimis longum& apt- poſiro forſam alienum foret. 59. Qmuia concedentes vel pœnitentia, vel malevolorumelt
mniis inducti, conceſfa Civitatibus privilegia revocare ſolent, quaten id dejure fieri quear, explicandum: Ac primo Civitatibus conceſſaprt legia per non uſum amitruntur. Sic Nundinas nomutendo per decennium amitti, textus eſt expreſlus,n Fde Nund. In facto contigit Civitati Paſſavienfi, cum ea propter agri ſui ſeuiis tem commodè ſe ſuſtinere non poſſet, Wenceslao, aliisque Impetaronidunn 2
520
expreſſus, inlt
1 maainl J Arouyee ribenenle
1 ulnodn
Jnanteune Naler wonodt ima, u. Wuna e g arabfdert an ecuder addt,gu Gulats K rad quodu 3 rend einplllel Klbldin uijxunn⸗ Fnunzue 8 dfetat Kube ner amilume garekutc: Kaxro cot akllone, engutur Lonetc
dincon aknce deuin telt ſ C da loct 4 Ta7. 1 leutonie Keluoran dumpac er cont ener le
4. du- icereg. 5 din u dr mutn d un d Wehnn 8e, denäum
ü en
——
—— —

pied D. Henrici Bruningii. S21
Fefuh pulſus, ſiye exponendarum mercium, die Niederlag/ conceſſum eſt,& quidem ex
8
uoga certa ſcientia,& motu proprio. Quo jure Civitas quidem uſa eſt, ſed per decem plu- mäuie refyé annosRatisbonenſes ſine expoſitione mercium liberé preternavigarüt, quæ- Yetuna ritur, an per hujuſmodi negligentiam jure ſuo ceciderint? Negamus. Regula enim
de amittendo privilegio propter non uſum in iis privilegiis, quæ alimentorum in- euituconceſſa ſunt, non obtiner, etiamſi quis centum annis eo non utatur, arg. text. qptimi in!. cum ſeimus, 22. C. de agricol. eæ cenſ. ubi dicitur quamvis filiusfamiliâs
dſaüte 11R
9' 1
cenſibusper trigin ta, vel quadraginta annos patre agriculturam peragente,& do- minoſätisfaciente abfuerit, nec unquam rei ruſticæ operam dederit, ſed in libera
nana enee 4 i neras Lie ederir a libe „71un conäione vixerit, cundem tamen ad operas ruſticas revocari poſſe. Cujus text. der 1 mgum Baft. concludit 3 quod ſi terræ recommendatæ tenentur dare Civitati Per- zen ußifublidium Cavalcatis& exercitihus extra urbem proficiſcentibus& per cen- N 4 tumannosſteterunt, quod nihilpræſtiterunt, ex eo quia Ciritas Peruſina non re- 3 lüt quiſrvit, cum de ſuis gentibus eſſet copioſa nimis, per illud tamen terras recom- uuh mendatas non præſcripſiſſe libertatem, cum illa deſidia Civitati Peruſii imputari ecrun poſiit ex quo nulla ſubſidii neceſſitas fuit. Idem Bart. in l. filiis, num. 3. Cod. de dectir. Plalt hnſſconſ. 19, vol. I. ubi plura adducit argumenta Carol. Tap tradt de conlit. princip par. dAih a. 1.n. 13. Confer quo que Gail. 2. obſerv. 60 ubi docet, ſi facultas utendi privilegio, velo Ci veljure aliquo ſenon offerat; non poſſe dici privilegium per non uſum amiſſum. uundeé notabiliter infert, merum Imperium, eriamſi quis per centum annos eo uſus nirugn nontenon tamen amiſſum eſſe, modõò facultas exercendi ejus nulla fuerit,& eve- 7n niente poſtea neceſſitate furcas vereres inſtaurari, vel novas veterum loco erigi poſ- cie mc. lo licet demerè Imperio controverſia inter vicinos ſit, qui furcas erectas habet, Phnu litependente iin poſſeſſione, vel quaſi meri Imperii præferatur, adeò ut ſi de facto inim abadverſario furcæ erigantur, eas poſſit propria authoritate tollere. nardan 60. Titulo oneroſo conceſſa civitatibus privilegia revocari ne- t necun Aueunt, ulalsht Habent enim vim contractus ralia privilegia, quo Princeps privati inſtar ob-
1. iciuoh duräna ch etga on faluff. dd,Mhud Nuuldh t w.Nun üaänith 1
pel nih 9 roarebii ritchöoſ
tel
ea fichäcd
— —.
wartde V6
9 1
quelnpes
ligatur. Nec tantum Princeps concedens, ſed& ſucceſſores ejus tale privilegiũ il- lelumſerrare debent, Tap. in l. fin. de conſtit. princ. p.⁊2 c. 9. per tot. quæ concluſio no- ſtrarelmaximé procedit, ſi conceſſionem Principis titulo oneroſo quæſitam Re- guiquoq; proceres ſuo ſuffragio comprobarint, Aflid. Leiſ. 101. Reſtaur. Caſtald. mnad àe mp. a. 114.n. 3. Tap. d. loc. n. 16. Hinc concluditur, non licuiſſe reginæ Angliæ Cinitatbus Hanſæ Teutonicæ conceſſa privilegia adimere, cum illa teſfibus Anglis jpſo auto& ſanguine ſuorum ſibi compararint. Et Eduardus IV. poſt diuturnum cum Hanſeaticis bellum pacetandem Trajecti facta ducentas ſe libras Sterlingo-
um Cixitatibus debere confeſſus fuerit,& in tantam pecuniæ recompenſationem
ipsprivil. nec per ſe, nec ſuos ſucceſſores revocanda contulerit,& illa conventio 3quatuordecim ordine regibus, ipſaq; Maria fuerit confirmata, Author libri Italici, tui titulus, Laterza parte del theſoro Politico tit. de la contro verſia c hanno le terre Han- ſratiche, con la Regina d ingilthercuia,§. Hor tornando al noſtro propoſito, p. 5 7. qui tamen tredecim Regum mentionem facit. Idem judicandum de privilegiis 0- mnibus, qui in vim contractus tranſierint: veluti ſi magnis privilegiis ad habi- tandum vel negotiandum certo in loco mercatoresinvitentur, privilegia hæc revo- Katinõ poſſunt, qua de re olim inter Hanſam Teutonicam,& Flandrenſes,& Ruf- Vuu 2 ſos in

De variis univerſitatum ſpeciebus earumq́ʒ juribus,
teſte Crantz. Vandaliæ lib. 9. c. 19. Anno 13 86.& hodiernotem- pore inter Hanſam,& Anglos contentiones ſunt. Qua de rerecté. Crantz allegan loco. Sic ſe res vertunt, ubi tenuis primordtorum ſtarus permittit venientibus immunua tam, invitans ut veniant, floreſcentibus reb us, qui in vitavere, vix patiuntur ſecum amſ ſtere, deſiderium vertentes in eontemptum„E inde faſtigium,&c. Imò titulo oneroſo Civitate quæſitis privilegiis nec in toto, nec in parte Princeps derogare, nec nomm onus, novam reconditionem, quæ non venit ex ipſa natura rei, eis apponere, 3 ſubditi limitatione poteſt. Qui enim non poteſt tollere, nec poteſt interpretana interpretatione, ex quaad correctionem actus devenitur
boſt Caſtrenſ-& aliuli d. loc. 24.& multis ſeqq.
61. Quid fienormis ſuperveniat læſio, anne tum ſaltem tale um verſitatibus conceſſa privilegia revocari poterunt: N. Contractus enim ab initio voluntatis, ex poſt facto neceſſitatis ſunt, unse ſicut, Cod. de O.& A.n ec beneficium reſtitutionis in integrum locum habet, vel lag. 2. C. de reſcind. vend. Initium enim contractus inſpiciendum eſt, text. eſt expreſſima- ſi voluntate 8. ibi quod fuerat tempore venditionis, Cod de reſcin. vend.& ibi Antb. G thofr. in not. ubi alleg. Rol. A Vall. 2. conſ. a9. vid. Ant. Fab. in eod. deftnit. forenſ lib. 4 it 30. defnit 2. in fin. G definit. 19. num. 4 d. 1.4. Dolum enim in ipſo contractusinina interveniſſe nolumus. Imo fieri poteſt ut conceſſio privilegii alicujus concedend ab initio lucroſa fuerit, mox autem qamnoſa exiſtit, quo caſu poſterioristemyant damnum omninò non conſiderandum ſed cum lucro prioris temporis conhen. fandum, quemadmodum in ſimili tradunt Dd. ſi aliquot annis fuerit fertilitas, in. fequatur autem fferilitas, ſteriliratem cum fertilitate comp enſari, Gail. 2. 0hras nu. 12. Sed poſito hoc caſu, quod privilegium graviter lædens poſſit revocati,qui ſi in facto dubium fit, lædat Privilegium, nec ne, quis co gnoſcet? Diſtinguoant ſubdita Civitas,(idem de collegiis in privilegiorum materia intelligendum ſagt contræ aliam;& actrix ſequitur forum reæ, ſi Princeps concedens lit fuperiot enim de privilegio cognoſcit, qui illud dedit. l. Neratius conſultus 101. 4e rir. u Gail. 1. obſ.l. num. 7. Aut damnum concernit ipſum Principem. Et quid dehac quæ- ſtione dicendum inf. expoſuimus. Sed quidſſ jam conſtet privilegium ledere, uui intotum tolletur, an ad moderationem aliquam redigetur? In totum illud tollen-
8²² ſos in Novogardia,
·+P I1 etU
dum, Panorm, in e. ſuggeſtum de decim.& Oldend. conſ. Marp. 5. vol. 1. tradiaerunt. Not ab hac opinione recedendum exiſtimamus. Tantum enim abeſt, ut ind. t. ſugr
quemadmodum diſſentientes contendunt; utt dat enim Pontifex Abbati,& fratribus Dolo. momnem componant. dos ‚ineunda accipimus. Prætetas tulo onero
ſtum planè tollatur privilegium, moderationem potiis flectarur. Man nenſibuszut cum Abbate,& fratribus de Urſino re nos de tranſactione, quæ fit dato& retento aliquo loquitut tex. ille de privilegio exgratia conceſſo: Unde ad privilegia ti quæſita nonprocedit argumentatio. 6². Privilegia in fimplicis donationis rerminis confiſtenti per illa tradirione vera„vel ficta dominium translatum ſit: itrevoca cenſemus. a Secus ſi nec dum dominium translatum ſit. 5 a) Tradirio enim cum ſit modus acquirendide jure gentium, Princeps ſolutus non ſit, rem ſemel alteri quæſitam auferre non poteit-
atqueboc Undene
1 aſalb
1.
a geen⸗ waauerper wexyet igh. 1 laaal in. Hhbüter nacäerlen armsonſi . ekarradt, aſecn ſi üdtos ic nnrexel rnkegium mayero, auddi(c abenting gocerut. 8 niſ ſij Vne. Ubi rinttog duln,6. ns Diffe luts, felennſ ddetut, „ Keundent ortar, üzluc
——
1
——
1 3
9 4 3 We
4 ulics
d 4 3 V hent Küd fant. d dä
4 e

D. Henrici Bruningli. 823
nlallo quidem, quamvis apud ipſum directum dominium remanſerit, Imperator danan Fnecaufla feudum eripere poteſt, c. I. denat feud. o. j. de feud. ſine culp. non amit. Tap. d. heiunn 69„um 14. G/e7 p.2. 5) Bald. in 1. qui ſe patris, num. 3 4. C. unde li. Cravett.
1G. 4.„, ldn conſ276. cel.2. Lancell de jur, ubl pe ſonar. lib. 1. c. I. de praſtant. Imp§, pri vilægia poteſt sdece wvorare, qul notabiliter Hoſtien. ſcripſiſſerefert: Non decere Prin cipem ſine cauſa
.
ocareprivilegia cõceſſa, neid levitati tribuatur. Sed hoc honeſtatis, non neceffſi-
aarss. Pririlegia autem non fubditis ex mera gratia conceſſa etiã irrevocabilia eſſe,
ommunis Dd. ſchola tradit, à qua in judicando non recedendum: Tap. a.l.nu. 57.
vriiutetamen inſpecta vix videtur probabilis differentiatatio reddi poſſe inter fubditos,& non ſubditos. Vide etiam hac de re Gail. 2. b/. 60 in fin.
6. Non prætereunda hoc loco quæſtio, quam difficilem vocat ece. Darthol.« an privilegium Civitatibus ad beneplacitum,(donec volue- m loca 3 ro,peldonec revocavero, jconceſſum morte concedentis extinguatur? nehm Paniegium his verbis,(donec voluero,& ad beneplacitum) indultum
1a,3 1 Kmncit 1(af
tum un,
—
n mnſt mone concedentis extinguitur: 5 Secus de illo judicandum, quod con- ens ceditur, quoad revocetur.
indli h lul centeſimis,§. ſ ita ſtipulatus fuerit, n.9 f dey O. 5) Qui caſus TPamn elhe. ſgratiosé de reſer. in 6. ubi tex. eſt in terminis. Quo exiam facit, 7 4 ff de locat. ubi c ſii daitur locatio, precariivè rogatio ita facta, quoad is, qui dediſſet, locaſſetvè, vo- dors in luent, morté locantis finiri, Got h. ad a. l. 4. f.locar. in not. c) Qui caſus eſt, c. ſi fanten algarus deof. deleg. in 6. Differentiæ ratio hæc eſt. Ceſſat voluntas, morientis, A..4.
1..,.. ha ererocatur verôvoluntas, cum contrarium ponitur, Bart. in! more majorum, n. sſe
in Faejuriſdich.& in d. I. cenreſimis, quibus tamen in locis extra terminos quæſtionis goolin ſet nottre contrarius fbi videtur, Tap. d. l. fin. ꝓ. z. c. 3. num.. Gail. 2. b/. 60. uu. F. Ex d. c. reta mae granoschoceriam notandum; ſi privilegium concedatur ad beneplacitum Cæſa- tonceicnt 1 ree Majeſtatis morte condentis non exringui. Magis enim contemplatione digni- wuinün ntis, qux nunquam moritur, quàm ratione perſonæ indultum videtur, ac proin- pem 1g edutabit perpetuõ, niſt à ſucceſſore revocetur, Bart.& Tap. da. loc. Toming. eleganter t riieg conſz2.47.& multi⸗ /eda. 64. Actu quoq; contrario tolluntur privilegia. gn ſ minctio tamen adhibenda eſt, Aut enim privilegium conſiſtit in faciendo; nima udpernon uſum ſpatio decennii amittitur, l. i Æ⁴de nundin. Aut confiſtit in non nenteran 3 faciendo;g ſub diſtinguendũ eſt privatæ perſonæ conceſſum privilegium in non fa- Ibbau,1 diendo conſiſtens unico actu contrario amittitur, ſi ſcilicet ille directé contrarius anem coi Rtprtyilegio, Secus erit, ſi non directé contraveniat. Undé habens privilegium ge- undaacind nealeämuneribus publicis, ſi propria ſponte munus aliquod acceptaverit, non driieg uchicarſbi in aliis, quo que, neq; etiam in illo, quod acceptavit, ſi denuo adil- 1„ eligatur, Ivoluntaria, Cod. de excuſ. tut. Bart. in l.fin. ſf. de conſt princip. ubi docet ernin Priilegium effectum ſucceſſivum habens non tolli per unicum actum contra- kuun derhoe fundamento, Mynſ. reſp. 19. num.;3 6.(loquitur tamen ibi de univer- u 1 3 5 æc etiam ſubdiſtinctio communis eſt) evicit Pafſavienſes, quamvis Ra- d i enſium naves ad appellandum non compuliſſent, cum cæterorum naves id jureg cere cogerentur, priyilegiis ſuis non excidiſſe. Univerſirati conceſſum privilegiũ fereupht Vuu 3 non

524 De variis unlverſitatum ſpeciebus earumq́ʒ juribus,
non tollitur, niſi præſcriptione longiſſimi temporis, Tap. c. 2. Par. 2. num. 18. G,13 Gail. 2,0b/.60. num. 14.
licet regalibus Feſtituantur, a neceſſitate id flagitante, 5 ſine licentiall⸗ perioris, convocatis omnibus civibus. d
a) Tum enim collecta vi pacti, conventionis,& conſuetudinis imponiiu
nec cenſetur de regalibus, argum. lomnes, C. de oper. publ..§. quod ſi nemoaf quudn juſq univerſit. Bart. in l.. num. 24. C. de mulier.& in quo loc. Cravet. conſ. IIl. uult aonſ. 19 5. num. 1I. Hennig. Gæd. conſ. 1. de auri& argenti fodinis n. 9. Florez. Diez Mena. 7. 21. n ,m. 12. 5) Secus ſiex cauſa non neceſſaria, puta pro donandi Principi. Hoc enim caſt non conſentientes non obligaâtur, etiamſi majorparsci- ſenſiſſer, l. ambitioſa, ff de deeret. ab ora. fac. Faber. in C. deſin. for. 2. lib. 9.1, 29 A4inh num. 1.vid. Loſ. de jusre uni ver.p. 3.6..*) Niſi contrarium de conſuetudins obtineat, Leſ.d. loc.& Ant. Fab. C.. 4. defin for. tit. 39· per tot. d) Loſ dlnu. 10 quod enim omnes tangit, ab omnibus probari debet, per vulg.
66. Univerſitas autem quomodo collectam imponat, videndun
eſt. Inſpiciendum putamus cauſam im pulſivam. A qua qui immune ſunt,& ab ipſis collectis immunes erunt, licet illæ poſtmoduminpecl nia ſolvende ſint. Bar. in I. 4.§. actor, ff de re jud. Ergò ſi univerſitas condemnanda eſtscdobl- gata ex contractu mutui, exemptionis, vel hujuſmodi,& mutuum fuit acceytun ro cauſa, quæ reſpicit onus univerſitatis pro viribus patrimonii, I. omnes,(ucpr rib publ. hoc caſu imponetur per ſolidum& libram. Idem dicendum eft, faliud emptum vel mutuò acceptum fuit pro alio munere patrimoniali: ſi verò prosife diẽdo munere perſonali: ut puta, ſiex forma ſtatuti quilibet debet ire ad exereitim vel ad quid aliud, tunc ſi deventum eſt ad compoſitionem, quod ſolvant aliquicht non vadant, tunc collecta ſolvetur per capita. 67. Anuniverſitas immunitatem â collectis tribuere poſſit,qu ſtionis eſt. Loſcde jur. uni verſ.p.z c. 10, n. 1. Ordini decurionum id negat, Concilio uniset. ſali id tribuit. Nos verõ hujuſmodi immunitatem ex conventione cum comman facta, etiam interveniente pecunia, regulariter non valere concludimus cum Ct cher. deciſ Pedem. 9 5. num. 29. quem ur& alios laudat Roſent. de feud c.) conel S is Quia verò mulrta de privilegiis præcedentibus theſibus diximus corollarii locolit fubnectimus; an Principes Cæſare inferiores immunitatem à coll ſuis concedere poſſint: In ſui præjudicium id facere poſſunt, Roſent. cluſ. S 5 lit. c. ubi multos adaucit.
68. Collegium univerßtatis, cum expediendis o gotiorum multitudine vacare non poreſt, Syndicum con tem illud per concilium legitimè convocatum, a ſed requiritur, ut dis partes ex tribus præſentes ſint,& nomina Syndicum e
mandato inſerantur. 5 de 5 4) 7
6 eckis Civitatbua
Hüunn
¹
ſeretsgo
65. Collectam etiam imponunt Univerſitates, municipiasyili 1 ra
Hhanu uenl
Waraepfa0
aadfoleque wwuciione piae, ſi aumdener purcaula mn am arkaronem auboldum uuzu en Ciritati aaneinper nu Kique tlarius, euuatori onnece eenabea dan nul lldnac
dbaute lebip d, pe drrur, d dipet ſan 5 anei
4 d de feud.q ſant a d
mnib. preu. ſtituit. Ftu. ſa
onſtituentun

näenn
1 Lpa. 4
4
d
Ktes n 1 Re, Jldel N zuhſn Crau jünun;
onſeruin
1
.
4 .eh Urarlum
1 ſlara, Tud or, etanta Fral, 44 A Fulg m wpohe 1 Acudb
1
epotens,
condemant
K mutumnt: rimoni,
n dccentun imonnlelnt ibetdeheins. n, qlodlin,
dis rden
idnegnld
onrentd
An jere n ne tekuli.
„Fed requ8 3
„ell Gicun e
Alerum præjudicium de neceſſitate non flagitat interve
Patiente ad
D. Henrici Bruningii.
a) Loſl de jur. univerſit. p.2. num. 12.& ſeqd. In facto quæſitum ſufficiatné ſola Conſulum, Senatusque authoritas, an verò pręter eam communitatis quoque conſenſus requiratur. Concilium certèé habet poteſtatem conſtituendi procurato- is nec abundantia generali id fieri neceſſe eſt, poſt Caſt loſſ. d. loc. Diverſa tamen hac derevidentur extare præjudicia, unum in cauſa Mindenſis Epiſcopi contra Civita- tem Mindam, quod vult: quando ad inſtantiam partis Civitas quædam citatur, ad comparendum in judicio non ſufficere à Conſulibus& Senatu conſtitui Syndicum proſe& communitate, ſed requirit inſuper R norſſon ind Moynſ. 1.0b/. 76.
dnem der gemeind/ vel Zunfft/ ut per majora cauſa Meintz contra Erffurd/ concluſum ex gymphor. vol.z. p tem.jtit Ae reconvent. conſtant. Nos ex adminiſtratione Reip.& Stylo ac conſue- tudine Curiæ conciliationem petimus, adeò ut ſi penes Conſules& Senatores ad- miniſtratio Reip. in ſolidum confiſtat, horum quoque conſenſus requiratur. Con- fer Rauchbar. q. 1. per tor. ⁊: ſic teſte Sigon. lib. 17. de Regn. Ital. in Frider. II.. mibhi 3 6.
Bononiæ, aliisque in Civitatibus cõmune,& populus ſunt. Populum vocant Rem-
pubLin poteſtate atque imperio populi poſitam, quæ communi, id enim optima- tum erat, opponeretur. Si quedam toti corpori communia expedienda erant, utro- rumq; conſenſus neceſſarius erit, fin ſecus, ſuus cuique parti conſenſus ſufficit. 5) Liconſtitutiones procuratoriæ ſonent in nomina collectiva certam juris determi-
nationem habentia, non neceſſaria eſt ſingularum perſonarum nominatio. Quod
üfant, per nomina ſingularia, quibus ſingula denotantur corpora, contrarium di- cendum erit, niſi forſan ſingularia illa univerſalibus æquipolleant, Mynſ. d. bſ. 76. Maſcard. concl. 1314. Loſ d. trad p. 2. c. 1. num. 21.
69. Syndicus autem tam ad judiciates, quàm extrajudiciales a- Kus conſtituitur. De his primo loco agemus; ſed cum in extrajudiciali- bus negotiis Syndici, vel adminiſtratoris cura circa bona univerſitatis potiſſimum occupetur, de bonis quædam inſerenda. Ac primo quæri- muszan Univerſitati per ſingulos de Univerſitate acquiratur? Negativé teſpondemus.
Per liberam enim perſonam alteri non acquiritur, l.communis ſervus, 42.§. 1. laun harades, a2 in fin de acq. poſſ. Nec pofſeſſio fi ngulorum poſſeſſionem Univerſi- tatisprobat: Aliud enim eſt univerſitas, aliud finguli de univerſitate. Ita in quæ- tenda polleſſione poſt multos concludit, 1oh. vin. Honded conſ. 79.n. 26.& ſeqæ. niſi
orſan darticulares iſti ſpeciale mandatum habeant, arg. l. 1. 9. per procuratorem, 20 ff. acquir poſſeſſ. Idem obtinet, ſi Univerſitas legitimé congregata factum particula-
G mum rarum gratumque habeat. Ratihabitio enim mandato æduiparatur. Imòô ſi actusſucceſ vus ſit,
4 4 diend- 5
— ſola patientia ſufficit, gloſſ. in l. ſicut,§. ſi quid in fin. ff quod tujuſch univer. licet de congregatione ſolita,& deliberatione præcedente non ap- Pareat. Confer Mynſ. conſ. 19.
4
70. Uruniyerſitates præſcribunt, A ita earundem res præſcri- buntur.„ a) Civitas exercens juriſdictionem tanquam libera& exempta, ſciente&
verſario domino, poreſt eam Præſcribere; Petr. de fideicom. 7.12. uu. 296.
hoſt

526 Pe variis univerſitatum ſpeciebus earumq́; juribus,
poſt Lapum alleg 8 5. num. 5. 5) Probatur per teut. in! ſi finita, 8.§. ſide vecgal. Fde dam. inf.l. ut inter, Cod. de SS. Eccl. l. omnes, C. depræſcripr. 30. annor. ſed cumdu ff 2 NHffubn
7
inter. de SS. Ecel. quæ quibuſdam in caſibus Eccleſiis& Civitatibus 100. annorun
præſcriptionem tribuit, per authent. quas actiones ex Nov. 151. c. 6. deſumptas 1 eKN a.
derogetur, an idem ad Civitates extendendum ſit, dubitatur? Negativam propu- gnamus. Jura enim derogatoria ſtrictẽ accipienda ſunt,& quod mutatum nonc cur ſtare prohibetur. Vulc.l.ſancimus, C. de appell. conſentit. Cravett. de antiq. 1em §. abſolutis differentiis quatuordecim num. 32. /e. fol. 406. editionis Spirenſisl Roſen. de feud.. c. 6. conel 8⅓ ſf. in fin. Petr. Barboſ. Luſitan. in! ſi conſtanten ff ſol loni
pr. matrim. Cuj. tract. deεm. tempo præſc.& term. c. 1 †3 70. ubi cauſſam huic legic
rogandæ Clerieorum quorundam ſcelus dediſſe ex Suida refert.
71. Der donationem quoq; Univerſirati bona acquiruntur, ſis ea puré, ſive ſub conditione facta ſit, Pollicitationes autem bromiſſo- rem tum demum obligant, ſi juſte,& ob aliquam cauſſam factæ iint./
a) L. hoc jure urimur, ſf. de donar. d.l. ut inter. Conditiones autem pro libitu apponi poſſunt, quæ tamen ſi minus utiles Reipubl. ſint, negligi poſſunt, Ilegatam 4 fdeadm. rer. ad Civ. l. Imperatores, 8 iidem reſcripſeriit, ff. de pollicit. neq; donationas perfecte pœnitentia revocantur,¹ Fin. f. de pollicit. 5) J. 1.§. non ſemper ffan
Imô& hæres opus cœptum conrinuare cogitur, quod ſi facere recuſetextraneui
hæres, quintam partem ſibi ab eo, qui opus cœpit, relictorum, Civitati, cuipollis. tatio facta eſt, dare tenetur. Qui autem in numero liberorum eſt, decimæ dandene. ceſſitati aſtringitur, I. 14 ff. eod. Pollicitator munificientiæ ſuæ fructum exinſciitio. ne nominis ſul operibus facienda percipit, 1. 2. f. de oper. publ. l. legatum, 4 fd'uim rer. ad Ciwit pertinent. Qui opus ab aliquo factum adornare voluerit, priorumma. nentibus titulis ſuum adjicit. Qui operi publico faciendo de ſuo quid adjici i beneficio inſcriptionis tituli gaudet, ut quantam ſummam in id opusiatulettiin ſcribatur, Iult in fin. ff de operib publ. Loſ. de tract. d. jur. univ.. 3.c. 12. num ſihlli donationem Reip. ſine cauſa factam non valere,& rationem queęrit, curſecusdtim rivatis. Nos etiam ſine cauſa facta Reip. donationem irrevocabilem putamusiſe ¶qui liberalitatem, 1 Sde oper publ. ac proinde fruſtra ratio differentiæ quæritut:’e nè deillo verius quæri poteſt ſi quis ſine cauſa quid pollicitus fuerit,& expollicits tione rem poſtmodum tradiderit, an revocare donatum condictione ſine cauſams rem vindicare poſſit tanquam donatione propter prohibitionem legis nulla e ſtente? Negative cum JCtis in 1.3.§. I frdepollic. concludendum..
72². Teſtamentis etiam, acq; ultimis voluntatibus hæreditas,&
legata univerſitatibus relinqui poſſiint.
L. 1. d. I. ur inter, C. de SS. Ecel. c. 97. ff. de cond.& demonſt. in tantum ut etianf⸗ deicommiſſum ab iis relinqui poſſit, I. 1. F. ſi autem collegium. omnib. 26. f 3 Treb. Loſ. d. e.;. num. 1. Sed an Civitati relictum videtur, quod civibus in geneterel ctum eſt? Affirmamus, I. 2. ff de reb. aub. quæ tamen regula limitationes qualäm patitur, quas recenſet, Loſ. d. loc. num. 13.& ſeq. Quod etiam adminiſtratoribus 1 vitatum relinquitur, Civitati ipfi relictum videtur, Bart. ind. l.2. fde rdê. Aub.l forté adminiſtratoribus Civitatum propter benemerita ab ipſis percepta, ſel p 1 proprio nomine expreſſo, vel quibuſdam eorum tantùm relictum ſit, quo caluas
Na unodem uſäiur
—
avooll
htceulft 1 iv⸗nuuſi Nudetrahat an,1, aralceidi lunu. At doylcum inſ tem
„ 8 etantu. 1
äanuat
Vnereb ut kdanac azutid thotilim talqua lum ul äletum xrunia⸗
Tverum
V worur uum iſun antüii
ſbcony vet
Fciendo
min.

A D. Henrici Bruningitſ. 527 iwaroribus tanquam ſingulis legatum erit, Loſ. d. loc. Imò non tantum mo- pila&immobilia, ſed jure quoque& uſufr.& alia univerſitatibus legari poſſunt, I. ha ſu fruilus, 21. Auib. mod. uſuufr. qui finietur, ſi Civitas aratro ſubjiciatur, vel ci- vescommunicato conſilio alib migrent, Goth. in nor. ad. l. uſusfr ucius, ſf de uſu& maſufr Eleganter Cuiac. tract. de praſcript. c. penult.& Tiraquel. tract. deprivil. pia cauſæ nvilug.J. Quod de uſufr. diximus, in legato quoque annuo univerſitati relicto obunet, agum. in annos ſingulos f de legat. ann. Conf. Tiraq de privil pta cauſa privil. 1 90. Sedan Falcidia detrahatur relictis univerſitati? Affirmativêè concludimus, text. Hdmunicipium, l. 3.§. ult. ff. ad l. Falc. l. 3. Cod. ad SC. Trebel. Eccleſiis tamen
406 A nſjanſun . Udi caula
douac Pusa cauſis relicta opificum collegiis& ſodalitaribus non annumeramus. Tiraq. lonesann inprif dic. tract. verſ. item relictum fraternitatibus& Verſ. sontrarium tamen tenet, caultm Jolmahnfr col. 1. Nequetantum Univerſitatibus, ſed& certæ earum parti legari po- nditionand telt ſiguu dlio 32.5. ſi parti, fAe lag 1. Sed an pars ſola ‚ſeu ejus Syndicus petere rvegliiuid poteſtlegatum ipſi unixerlitatis parti relietum Au verõô petitio ad totam univerſita- ka ulunſ iem ſpectet Placet diſtintio Alexandri à Loſæo adducta, ut ſcilicet ſi certa Civita- 3) ſen bapa relinquatur ad oruatum, pars ipſa ſi indeterminatum legatum ſit, tota uni- dtacqenu Velitaspetat. Nec intereſt, utrum toti univerſitari quid indefinito„an, ad certam forun,Gim caulamrelinquatur: Sed an ad certam cauſam relicta pecunia in alium uſum tranſ- erumeh fKaripotelt Diſtinguo. Aut id opus, vel factum, ad quod pec unia relicta eſt: in illa ͤ Nepublicalicitũ eſt& potiſſima eſſe debet teſtatoris voluntas, J. i f. de adm. tut. dũ- nulli 1 modo pecuniailli res,, ad quam relicta eſt ‚fufficiat; quod finon ſit ſufficiens; au- anecbn thotitate principis in alium uſum maximè neceſſarium transferetur, d.(.legatum, 4. udh Kcug mpuine. Aut opus eſtillicitum,& ſubdiſtinguendum, vel enim ipfe teſtator cavit,
nmi quid fieri deberet, ſi pecunia ad iſtum uſum converti non poſſet,& teſtatoris vo-
miu zan luntasſeryanda erit, c. verum de cond. appoſ Aut teſtator nihil aliud cavit,& de ſen-
onem duen 4 rrerocsdla, tio diferan
—
1.
2”
lendum. lunract
bu Tuia contingit de relig domib. requirit authoritatem Pontificis. Quod& Schurff conſ. upb 8. num. 3 8. Vol. 2. Marc. Loſ.
conſ.

42²⁸ De variis univerſitatum ſpeciebus earum q; juribus,
1, 3 3., um. 3 5. Vvolum. l. Varior, Germ. ICtorum ſtatuerunt, quo etiam faciunt notaun 3 aterpre. ult. volunt. l. 4. 4u b. 3 num. 2 2. G2 32 A quibus diſcedimus pof
erecham enun conſtitutionem religionis, qua jurifdictio Epiſcoporum fpitituahs
rAuguſtanæ Confeſſionis ordines ſublata eſt, magiſtratibus Politicis hęc consas Ko meritô relinquitur. paciunt huc not. Dauthii de mutand. teſt. poteſtate, fal mi 141. 2um.9 3. Et ut uno verbo remomnem expediam: ſublato hac in partejutel
cco ad jus Civile reditum eſt, quo ſacrorum diſpenſationes à Prærore&lns pontific. autem omni imperio,&j uriſdictione carebant, Iin ma
Lat
81
itore fiebant. de R ep. l. 3 c. z. 73.
ſuccedunt. Bona enim vacantia cedunt fiſco, 1. 1. C. de bon. vacantib. ibi, niſſ forté libertam
habent, I. unic. ff. de libert. univ. ſunt quidem collegia, que aliis de collegioab in
teſtato ſuccedunt, ut ſunt Jecuriones, navicularii, cohortales, milites, Fabricenſea de quib. tot. tit. C. de hær. dec agitur, Sic& ſocio imperialis liberalitatis ſineſuccelſp.
re morienti ſuccedit ſo cius, Lunic. C. ſi imper. liberal. ſoc. Fetr. Greg. yntag.14z ul
.*..„ 2 4 2 3. 4 num. 4 ubi dicit præferri uxorem ſocio& collegio argum. l. ſi quus ꝓresbiter 20.(
Epiſc.& Cler. Sic Monaſterium ſuccedit ei, qui Monaſterio ſe devovit, fineteſtamt
to vel liberis moriatur, d. l.¹ quis presbyter æRn. 12.9. 5.cap. I. ext. de ſuc. ab imeſ Alat
quoque prefecti pretorio mortuo præfectiano fimiliter ſuccedit, I. 3. Caddchhs.
rit. praf prat. Cuj. ad tit. C. de her. decur. Fratre quoq; ordinis§. Joan. mortuo, omma
bona tam mobilia, quàm immobiliapertinent ad commune crarium ordinisbte AI. nums. 8.. 74. Quæ hactenus propoſuimus in licitis obtinent collegisſe cus eſt in illicitis. Ea enim nec ex teſtamento, nec ab inteſtato quicqum eapient.
L. collegium,&. C. de hared. inſtit. l. eum ſenatus; 20. Fde reb. dub. Dauth dens ſubſtanrt. 4 num.; 00J342 verſ. decimo collegium Petr. Greg. l. 42. rit. 35. nuj. Mit Graſſ. recept. ſent l. i.& legatum, quaſt. 12. Hoc tamen n otandum, licet collegio relir qui nequeat, certis tamen& ſingularibus collegii perſonis ex teſtamento legatu hæreditatemque percipere prohibitum non eſſe. Hi enim non quaſi collegium ut certi homines ad legatum admittuntur; d. l cum Senatus. Hinc concludit m in leg prima, C. de luda: licet collegio Judæ orum relinqui non poſſit, ſingulis tanen legatum valere, quod dari forſan poteſt. Sed vult idem legatum Judæis ba Habitantibus tanquam fingulis perſonis factum cõſiderandum eſſe, ne alioqune gatum reddarur inutile, 7. quoties, 12. ffde reb. dub. quod ſequitur Loſa. A,h..nu Verum huic ſententiæ propter exprefſum; tert. in d. l. 1. Cod. de jud fubſcribetenn poſſumus; ſi tamen collegium ratione ſectæ reprobatum ſit, ne quidem ſig quiequam poterit relinqui, leg.z. C. de hæret..„enntalut
75. Uhiverſitares ettam contrahendoalios ſibi obligante 4 obligantur. Hinc quæſitum, an adminiſtratore zuniverſitatis pecunt mutuòô dare poſſint? Affirmatur. Iſh
9
2
1
1
ad munic.tot. tit. Qod. dæ Epiſc. aud. ubs Du. Pr. Pacius, Sueton. in I ib. c.Jſ.I4
Ab inteſtaro tamen Civitates municipales Civibus ſuisnat
Uaalau „baleyg efat J0h darnrubur Ham hid aausrcv annr ſcal uun. f 5 3.I reuecomn Uauin Cur duer o am pect Mndruum mreanndis nutim ac tonacen
3 nif
.—— ——
—
b 1 gz. anmer al uh dill tramot daalgec aduac nortere Wh.nd uuenpe nigat maum erauu eipal d el chita .
llme 1 Nahe hngen Hdaüyecu

D. Henrici Bruningtl. 325
I. ſ lene tollocata, 3 3. f. de uſur. proſpicere tamen debent adminiſtratores, ne vecuniæ publicæ ſine pignoribus idoneis, vel hypotheticis credantur, d. I. 3 3. quod lexbené collatæ ſint, non debent compellare debitores, ſed hoc tantm agere, ut quotannis ſolvantur uſuræ, cum ſimul& Reip. utile ſit, retinere idoneos debitores, lao nein Kipſis commodum, debitorum cumulum non augeri, 1.z. C. de debit. Civ. Si admi- lonesh aäftratorem non ſatis tuto pecuniam fœnori collocare conringat, in ſortem tan- lioner tum condemnabirtur, ſin ulla fraus, vel culpa ejus arguatur, I. Lucius, 21.§. Paul ff- ad duan d. munitit ult. in pr. f.de adm. tur. l. cum quidam, 17.§. penult. de uſur. Cujac. in com. ad
ä C.üü, qui ex off.& ib. D. Pr. Pac. in ſag. Si etiam debitor Reip. bona quædam paleof alenait, que tempore contractus poſſidebat, emptor& in ſortem uſuras pro quo- atenebitur, d. I.z. Je debit. Civ. ubi Cujac.
w 76. Et mutuò obligatur Civitas mutuum accipiens; a nec in que miltatem publicam pecuniam verſam eſſe, neceſſe eſt docere. 6
tralesnii. 4 Siſc. ipſa mutuum accipiat. Dicitur autem Civitas quid facere, cum ita Slberaant. convocata eſt, ut in creandis magiſtratibus& legibus ferendis ſolet. Si etiam in eo-
petr 6m dem conventu nominatim actorem conſtituat ad pecuniam accipiendam, idq́; ab
n.ſinan lb fat. Civitas obligata cenſebitur, I. 5§. geſſiſſe,ff. 4e adm. tut. l. 1.§. ait, f. unde vi. oſeceu: Danelin! Civitas, num.3 ff. de reb. cred. Abb. in c. 1 depoſ.& c. per de hidej uſſ. Mevoch. de p. 4n ar1 7.ib. 2.cent. 3.c. 43 2. Loſ. d. traci p. 3.6.1. nu. 8. 9. Et hæc regula procul du- lucrai0 bioprocedit,ſmutuum ex alienatiéne bonorum mobilium minimè pretioſorum nisz has ſallipoſſit,& teſte Menoch. diſſentientem n ullam habeat. Sed quid dicemus, ſi tanta nünefs ſtmutui quantitas, ut ex mobilibus planè ſolvi nequeat, ſed ad immobilium alie- atonem, quæ tamen ſine conſenſu ſuperioris fieri nequeat, procedendum ſit? dsodrun Communis eſt opinio, à qua etiam in judicando non recedendum, nullam hic di- ndionem admitti oportere. Paſt plurimos à ſe alleg. Menoch. d. loc. n. 7. Maſtard. de c dintd Phahas oncl, 116 5, umR. 17. 18.G 22. 5) Quinimòô etiamfi non modõ in pu- Slican Ciritatis utilitatem pecuniam nõ verſam, ſed Principi, vel alteri mutuò da- fuma tam conltet. Civitas obligata erit, nec Princeps, licet ad eum pecunia pervenerir, h1nNn Confenitipoterit, l.eum qui mutuuũ, 1 6. C. ſi cert. petat.". eum& quo, 16. C. de ſolut. l. ſi is, randun 3 C dehaſ,Coler. deproceſ. execut par. 2.c. 3. nu. 3 5 5. Idem obtinet, ſi Civitas pro Prin- onis eitid cipelidejuſſerit, vel Prin cipalem ſe conſtituerit, Col. dic. loc. 7. ubi ita Scabinos Lip- um vor enſes contra Civitatem Helmſtadt Auæ pro Prin cipe interceſſerat ‚menſe Majo nanu nonhe s ſe contra civitatem Allſt edt/ in curia provinciali, Anno 1575 ꝓronun- iuenſ tiaſſeſcribit. Et noviſſimé in Camera Imperiali. In Sachen Philips Schaden/ len baa? onte Schultheiſſen/ Raht/ vnd Gerichts⸗Perſonen zu Simmern/ Kirchbergt danud vnd Strombergk injungendo paritionem mandati judicatum fuit. Nec diſtingui- dſequin 3 e,dernn quantitas pecuniæ mutuòõ acceptæ magna, an parva ſit& ſolvinêé poſ- Sut termobilibus, an immobilia ſint alienanda, Maſcard. d. l. Diſſentit. poſt Innoc.&
rum ſt,8 e cwun banam in d. c, pon. de fidejuſſ.
77. Utrum autem Civitas adminiſtratoribus ejus mutuam pe- allos lic cuniam accipientibus obligetur, diſtinctione explicandum eſt. Aut enim Bsurheii adminiſtratores Civitatem repræſentant, aut bona tantùm admini-
ſtrant: Priori caſu Civitas obligatur, etiamſi de in rem verſo non cõ- XXX 2 ſtet;
—
—
=
—
1. 0.

4
330 De variis univerſitatum ſpeciebus earumq́ juribus,
ſtetʒb Poſteriori caſu nonaliter, quàm ſi de pecunia in uſus publicos ero- gata conſtet. c
a) Cam enim hi ipſam univerſitatem, vel civitatem repræſentent, quodi- pſi fecerunt, Civitas fuiſſe creditur, arg. l. quod ſemel, ff. de decret. ab ord fac. Ißuqu bona, l. ſi em de pig. CGonfer Bart. inl.praſes num. 4. CQ. de tranſadt. Donel. de reb. eredina I. Ciwitas n. 3. Hart. Piſt. qusſt. 37.N. ſ Jub fin. p. 1. Henning. Gad. dejure Civitatunl 5. num. O. Coler. de proceſſ. execur.. ⁊.ũ. 3. num. 33 5.ꝙ 347: Nowiſſimé Anton. Tahin C. defin. ſrenſ.tit de oblig& adt. defin.. num. 9. in alleg. Gothofred. ad d. l eivitas. Qu vis autem ex tali mutuo Civitas obligetur,& bona civitatis communia, pro dehi to tamen univerſitatis ſingulares perſonæ vexande non ſunt. Nec enim debitum
univerſtatis eſt debitum fingulorum, l.2 in fin. ff quod cujuſq; Col. d. cap. 3. num 3t
Hart. Piſt. G. 37 ·nu.. Gæden d. conſ 5. num 26. Dn. Correferensin deciſ. Camerulib.D. Meiſchn tom. 4. deciſ. 2*ν num. 17. ibi minus autem dubii. 5) muntur conſiliarii præjudicare voluiſſe Civitati. Huc enim facit c.niſt eſſent de ra- bena quod, ſi illud interdum fallat, ſbi id imputet Civitas, text. in l. 1.§. unde qaanit filius de exere: act. Coler. d. l. num. 354. c) Sapé alleg.! civitas exemplo tutori & Curatotis, ex quorum facto tum demum contra pupillum datur, aci inrem pu- pilli verſa ſit pecunia„I.3 quan. ex fact. tutor. Conſen. feré omnes in d. eivitas 78. Civitatum adminiſtratores an bona ſingularium Civium ec- rumꝗ́; perſonas ut, donec ſolurio fiat, arreſtentur, obligare poſſiot quæ- ritur? Negantium ſententiæ accedimus. Cum Caſtreuſ.conj. 20. per tot. p.. Gæden. conſ.5. num. 3 9. Gail. de arrſgat Ubi affirmativam ſententiam duram& æquitati contrariam eſſe aſſerit, marimé In Zinßverſchrei ungen/ quamopinionem Camera quoque in cauſa Benneiico- tra Hatzfeldt reformata Sen atus F.ſententia comprobavit. Ratio hæc eſf, quodod- ligare perſonas,& bona civium non reſpicit uriliratem publicam. NequeReſpabt imé ne Princeps quidem in perſonarum ſingularium bonis quicquam juris haben Caſt. d. conſ. 20. Accedit, quod contractus non niſtconſentientes obligat. Nosal- tem Cives non conſenſiſſe præſupponimus. Cerré, ſi conſenſerunt Cives, ipſi quogq; obligabuntur, ſed tanquam correi debendi,& tam ipſi, quàm ipſorum banapti tardata ſolutione impediri& arreſtari poſſunt, text. in l. nemo eſt&r l. reuspromuit di fde duob. rei⸗ l. 2. G 3. C. eod. Gail præcit. c.9: num. 1 6. Alia hinc furgit dubitans amhoccaſu unus Civis pro integro debito univerſi atis, tantiſper dum ſolidumſct vatur, detineri queat:an vero pro rata ſua ſolvendo liberetur? Inſpiciendaluntſar ba obligatio nis, ſi dicatur, obligamus univerſam Civitatem, ſive univerſos&ngt los de Civitate diviſa cenſetur obligatio, Bar. inl. 4.§. actor de re jud.ſi dicatur Oül- gamus omnes& ſingulos cives in ſolidum„quilibet pro tota ſumma tenebiin Bart. A loc. n. 10. Coler. I. loc nu 36 7. Confer quoq; Dn. Correſerentem in deciſ Miejſh tom. 4. des. 7. Indemnis tamen ab univerſitate tenendus erit⸗ quiſolvit, Ban lus Ant. Faber. in C.lib. 4. it: de oblig.& ac. definit. 4 5. Pecunia mutuo accepta ſi in utilitatem publicam verſanol fit, ſoli obligabuntur contrahentes, 4 Sed qua actione convenienturis- miniſtratores: Condictionem obcauſam damus. 5 4
9 AN erratll roncodreftänä Ncuulusſbosco
Nec enim præſu.
D
— 9. 55 TGwiunuilhn 3.
rmumsCita
gannenndelo
I Rcuuie uume
mu flui unun fa 1 ſr gmn Pif⸗ wneo ine u utem quamhl Kufitad Den d-uo ealuutcc anwzenitipoter renpus ctmoc Haltetaliäs di dilalk ffdeln
NDldentite an
eiumtenea eeitacio, f in u pec ne Ex en cuj pecun dcjonemob, zuleadreſti üum nelon tenntpraxin. eanate actidn, däd, quod nd ölelided ne⸗ dana acminl W ſ1 in ſ., emm ädnini die(um eni Freuniam m densedinkru aurnaun dnuli eg. b
8 uan n
b

aäſenn, inuüu 3
em rexaat
4
edecra An 1 Dnd Dni 7. Nrnſ thoffal u a
rati cmna
4
ſant. Na aſuſc Cal feren intiin, 1 he enim factee as fet uliſ lesdnmd illum daua erbommens lingulamn ur chlge
1
num bas tratim ek quogren
gyit Naunls 1 3
mpablen vonis ſoüüc 4 aſentiertet
onſendeiuiq 1MN”- An
16.Alarych d anchi eretufe tatem llſ
— ——
—
— =
4
— —
1 6
actn An et pro nuli enthm du usersouln
11 1
d
A t tatemplh zcdiobechl
18.
ar
1
D. Henrici Bruningii. 531 .) A1. Civitas ubi ſupra laudati Dd. 5) Variis modis fieri poteſt, ut eeunia non fiat mutua Civitati, ſi vel pecunia ab adminiſtratore Civitatis in publi-
cam utilitatem non convertatur, vel alius rectorem ſe fingens univerſitatis pecu-
niam diſſipet, velin uſus ſuos convertat. Neutro horum caluum civitas tenebitur, ſedcontraaccipientis condictio ob cauſam competer. Eo enim fine, ut in publicos ulus erogaretur, pecuniæ numeratio facta eſt, qua cauſa ceſſante meritò condi- dFioni locus erit, tot. rit, ff Cod. de cond cauſ. Actionem de dolo negamus: Alia enim hie ſupereſt, 1. 1.§. ait prator ff. de dolo. Diſſen. Loſ.de jur Vniver p. 3. c. 14. nu.. allegans Bar. Salicet.& alios. Et Hart. Piſt. A. q 3 7. num 69. Condictioni ex mutuo ideò locus elſenequit,cum non eo fine, ut in accipientem transferretur, mutuum datum ſit. Cümneinſtitor quidem, quamvis cum eo, ut inſtitore cõtrahatur, ſuo nomine ob- ligetur, Jult. 1 de inſtit at. Don. in Al. civitas num. 11. niſi adminiſtrator ſe quoque odligareritimul, quo caſu ut correus debendi, vel expromiſſor ſecundum teno- temobligationis conveniri poterit, I. ſi non ſubſcript. 1 5. C. de adm. tut. etiam finito offcio necenim tempus eſt modus tollendæ obligationis, I. obligationum feré, 44. plaan ſ de O.& A. licet aliàs dici ſoleat, obligationem ex cauſa officii contractũ cum offcio deponi, l. ulr. f de Inſt act. l.I. C. quan. ex. de tut. Fab in C. def. for d. tit. de O. G 4A Aif.15 pertot. Diſſentire à nobis hinc nititur, Loſ.d. loc. uu 1 4 ibi, per hoc non excladitur, quin ipſa eriam teneatur proprio nomine ex eodem contractu. At quo- modoinſtituenda erit actio, ſi incertus ſit creditor, utrum pecunia in publicũ con- rerlaſt commodum, nec ne? Expedita ratio eſt creditori ſuum conſequendi, ſi ſta- imadverſus actorem, cui pecunia data eſt, actionem dirigat, quam adverſus illum abet, nempé condictionem ob cauſam,& petat: quoniam pecunia data ſit ob cau-
annon ſecutam, uripſe adreſtituendam eampecuniam damnetur. HAàc intenta-
taactione creditor ſuum ſine longioribus ambagibus conſequetur, Don diliciita⸗
ſab ſu aliam tradiderunt praxin. Gail.& Hart. Piſt. alleg. locis. Poſſsſcilicercredito-
temalternativéintentare actionem ex mutuo adverſusi pſum adminiſtratorem, vel temp in codem libello, quod nos cum Alciato ab Hartm. adducto, non tamen ex Klciatifundamentis, ſed ideo negamus, quod, ur ſuprà latius deduximus; actio per- Konalisexmutuo contra adminiſtratorem non detur, Donell. d. I. ci viras vid. Hart. Piſen diſentientem, nu. 52. in 5. declarat. Cui pecuniam in utilitatemi publicam cõ- veameſſeprobandum. Adminiſtrator Civitate ad id citata„Ii onere ſolvendi libe- tareſerelit, idprobet. Cüm enim à creditore conventus alleget in utilitatem pu- bliam redundaſſe pecuniam, meriré intentionem ſuam probabit, I. z.& ſimilib f. prbat Nec ſufficiens eſtinſtrumentum, quod in uſus publicos pecuniam eroga- tam dicit, auth hoc jus porrectum, C. de§õS. Eccl. Coler: de proceſſibus execut. d. loc. n. 48. Hatt Pißtnum. 31. E multi⸗ ſeaa. Nec ab hac probatione adminiſtratorem relevare: Potetit quod Civitas mutui accepti tempore pecunia indiguerit, quod ſumma par- an quodin præſentia decurionum numerata, Donel. I. loc. num. 10. Si tamen ultra cauſam, quæ tempore mutui pecuniam requirebat, poſt mutuò acceptam pecuniã ceſlalle cauſam,& necaſſitatibus Civitatis ſubventum eſſe probetur, hoc admitten-
um erit,ſi veneri,§ fn. de privileg creditor Piſt. d. loc n. 3. Maſcar. concl. 116 61n. 8. Mfenoch, nſ. 32 34. d⸗ arbitr jud. ſufficit etiam vel ſemel utiliter collocatam eſſe
ecuniam public. Maſcard. Menoch. Piſtor- d. I.
50. qQeritur, an in rebus Civitatis cenſus conſtitui poſſit? Di- XXNX 3. ſtin⸗

De variis univerſitatum ſpeciebus earumq́; juribus,
ſtinguimus. In bonis univerſitatis ad perpetuum uſum deſſinaris ſinel. centia Principis cenſus conſtitui nequit: ſecus eſt in aliis bonis, quæin
patrimonio Unuiverſitatis ſant.
L. ſed. Celſus 6. inprine ff de contrab- empt. poſt plurimos Felician. de Sol. libzv du cenſib. cap. 3. nu. 26.& 27. ÜUbi fimiliter in rebus Eccleſiaſticis ad altare pertinenn. bus,& cultui divino deſtinatis id fieri poſſe negat. Sed an in officiis publicis ceuli impoſirio admittitur? Felician. de Sol. d. loc. diſtinguit inter officia juſtitiæ admin ſtrarionem annexam habentia,& ca deſtituta. Hæc cenſui ſubjacere, illa exema eſſe oportere docet. Nobis ſupra mo dum placet illud Imp. Alexandri Keveri: Ne. ceſſe eſt, ut quiemit, vendat. Ego nonpatiar mercatores poteſtatum, quos ſipatus damnare non poffum. Erubeſco enim punire illum hominem, qui emit& yendit vid. Cujac. in Nov. 8. in pr. G c. 1.& ad tit. C. de ſuffragio.
81. Univerſitatis eſt, quod univerſitati comparatumeſt.
KRes enim illi, cui empta eſt, acquiritur, licet pecunia illius non ſit, 16. C. 0 poſſil.pen.& tot. tit. C ſi quis ſibi vel alteri, Tiraq. Adminiſtrarorem publicæ pecuniæ, ſi rem emat, videri eam emiſſe pecunia Eccle- ſiæ, vel civitatis, ac proinde eam civitatis, vel Eccleſiæ eſſe, quod& voluit Afenut conſ. 80 n. 2 Iiſi ut proponis, C. de rei vind. I. 2 ff quand. ex fat. tut. l. curator,( arbin rul. Huc etiam facit, quod Eccleſia, Civitas,& pupillus æquiparantur. Tutorau- tam, ſi emerit pecunia pupilli rem, licet eam ſibi emat, res tamen pupillari eiin Menoch. A. loc. Excutienda hic eſt quæſtio non minus controverſa, quàm norsbili,
an rei Eccleſiæ, vel civitati emptæ dominium ſine traditione in Eccleſiam, ſclcin- expreſſum in d. J. ut inter C.A S8 all
tatem transferatur? Affirmativa verior, per text. ubi Bar. num. 4. 18. Hieron. Marlon. in repetit.! quoties, C. de rei vind ². 180.Malhn in conſuetud. Pariſ. tit. I. de fieſſ.§. 33·gloſſ. 3 in verb vendere. Gothofr in not. ad à.lutin. ter. Diſſentit Aο Bart. merito reprebenſus. Exemptionis enim contractu nondi- rur rei vindicatio, ſed actori actio empti, venditori venditi competit, necex nudo venditionis contractu, ſed ſubſecuta demum traditione transfertur dominium per traditionem v. védita! nſt. de rer. di vi.l. traditionibus, de paclis. Unde cum licta vindicatio detur,& res tantum vendita eſſe dicatur, ſpeciale quippiam hocin calt eſſe neceſſe eſt. Nec officit, ſi quis traditionem præceſſiſſe conjisere velitzilla enim ectura nullo modo ferri poteſt. Præterquam enim quod inl. nulla traditioni entis mentio fit, ſupervacua foret nova illa conſtitutio, quæ lem actionem,& quidem Eccleſiis ac civitatibus concedit. Acceii deniq;, quod res Eccleſie, vel civitati vendita, rei Ecclelæ, Civitati, alterivé priu- to legatæ comparatur. At pro rebus legatis etiamſi nec dum traditæ fint, rei indt catio, hypothecaria,& perſonalis actio competit,§. 2. Inſt. de leg. ubiomnts. 82. Res eriam Civitatis vendi poſſunt, ſed non ſine ſi gulalibs
qubuſdam ſolennitatibus.
Solennitates in venditionibus, aliisq́; rerum Civitatis ſitæ,in l. fn. C. de vend reb. Civit. recenſentur; quarum prima eſt;ut ve terveniat major pars tam Curialium, quàm honoratorum& poſſeſſoru 2z. ut hijuramentum præſtent, quod credant, talé alienationem utilem e 3. Ut judex cauſa cognita decretum interponat. 4. Ut bona ſubhaſtentut,
53²
½ 4
conj preced nalem,& rea
alienationibus fequ- nditioni ur m Ciritati ſſe Civitaui & qui plu
rimun
—
DM
aculeuil
—
de pri vil,piæ cauſ.privil. 120. ubiath
hoc caſu petſr
Pen h lar arubeawias un ſtkan at um. draerfedacher larur, erqus con Hunnuonicu-c uuſmoditenunc nart unabü g Gunl Nench.
no
84
—
4
tggubc aliena nr dbiutnal mn Kccletaſt lhraakcclelh eitanrüm inc tinütertun ſunt 1bNev kaO.7.6. Mit ertr dene Hnamnmobiles rur us ye upetum tem lußn il annonp ker non al Rnn. Ctora. e propte ln keele 1. Anaren,
derta deälgroptetin dr ¹
Radere, autei ab. Diino daeral 2 Alaltas Can anmeaumer eichnatune

seliim à icisad ln n lnoftei et oflcuſu ſilabſien Jp. Alerudd orckam i nem gid
Wmpalan diaillwound iu um am emllen 3 le amid ad tulan equimas res una, atroſerdgg loneinkeca in dlum d C. A4 inase 1,Gnufßan s enm ondu dditiconfesa de trasseruſ hhaüül M. :cicequns ſe conſi
1odil 1 trorio,gu irarb oi
6
— —
—
—
5
3 9
4
N
ie, Clien
Jum raim mſta ui eäror r
d entsdlelul latbilen
3* prnacr, — aſl
— —
n& fel
tionem
uiſduin 3
1
naum contulerit, ea conſequatur, Ioh. Petr. Surd. conſ. 2 8. nu. 82.&& ſoq. Menoch.
n S0.7. 22. Cujac. ꝙꝙ D. Pr. Pac. in d.! ul. C. de Ven. reb. Civ ſed an propter diutur-
uatem temporis ſolennitates interveniſſe dicende ſunt? Regulariter quidem affe-
runt Dd. vid. Surd. d. conſ. 28. num. 1 1. v. I. quod ex quo. Fallit tamen regula, ſi agatur degravi præjudicio, nec pars adverſa habuerit ſcientiam, item fi ad actum aliquem ſenptura requiratur, ex qua conſtet requiſitas ſolennitates non interveniſſe. In certis enim præſumptioni locus non eſt, Surd. d. l. Et hoc adeobtinert, ut Civitates ſolennitstibus hujuſmodi renunciare nequeanr. Jus enim publicum privatorum actismutari non poteſt, I. jus public.. de padt, Ita in terminis concludit„Luc. de Pen- na hus Capyc. eci. 9 3. Surd. Menoch.. I. Loſ. d.tracot p. 3.6. 5./. 15. E /eq. Non tamen ut in mato ita& hic, quòd alienatio publico bonò ceſſerit, probare neceſſe eſt, Hart. Piſd.7 n. 1. mit. 4. ubi utriuſq; ſententiæ aſſertores recenſet.
2₰
83. Rerum Ecclefiaſticarum alienatio ſin gularia multa habet, quæattingenda. Bona Ecclefiaſtica non niſi maximis cum ſolẽénitatibus, ssequidem certis tantúm in caſibus balie nari poſlunt.
) Dejure ci vili textus ſunt in l jubemus, 14. G auth. hoc jus porrectum, G. ded 88 Facl. Nov. 7. c. 1. Gꝙ Nov. 120.(. 6. 7. Iure Canonico c. caſellas& c. hoc jus porrectum 1,62,6. 56. 10.& tot. tit. extr. de reb. Ectl. non alienand. 5) Qui tres à Dn. Pa- ciorecenſentur. I. KRes immobiles alienari poſſunt propter debitum, quod ex fru- Gibus diſſolvi nequit, A. c. hoc jus porrectum. II. Propter redemptionem captivorum, helluſtentationem pauperum temporeé caritatis annonæ, Aureus text. in c. aurum, To cauſ. 12.4. z. G c. 1 in fn. ibi III. Propter utilitatem publicam, ut quia vendũ- nurtes, quæ ſeryando ſervari non poſſunt, aut quæ magis oneri, quàm emolumento ſunt Recleſiæ. a.7. de reb. Ecel non alien. Panor. 4. caſus recenſet ſed res eodem redit. Conf. Nych canſ 3. n. 4. var. Germ. ICtorum tom. 3.& Corthm. conſ. 0 num. 11.& ſeqj. Opor- dune hoc loco quæritur, an propter benemerita talis alienatio fieri poſſit? Affirma- ttreſpondemus, c. liberti Eccleſ. 12. 4. 2. Si enim ſervis, quorum conditio non fert
pilchre deEccleſiis mereri, libertas res inæſtimabilis ab Epiſcopo dari poteſt, quid ſenathominilibero, cui propter inſignia officia plurimum Eccleſie debet oppigno⸗
tominotislocare, vendere, aut etiam donare agellum? arg. can. ſi quis, 12. quæſt. 2.
auim Aconſ. 38. num. 26. Diſtinguunt nonnulli inter res mobiles,& immobiles;
quoslatis refellit generalitas Canon. quicunq, 12. 2.& canon. Eccl ibi. Sed anne ufftitimplex meritorum enumeratio? Aliter de iis conſtare oportere voluit. Ti- las tiunquam verb donatione largitur, C de revoc donat. cui conſentit Carol. Molin. an 10 ſeq Kirch in commun opin. cent. 1. concl. 8. hac de re ſub judice litem eſſe aſſerie. Nosſäpnncipe Eccleſiaſtico numeratio ob benê merita facta ſit, idꝗ́; inſtrumen- Mehunaene, pro meritis preſ umptionem militare volum us, arg. eorum quæ tradit 14 eaene J. 17. maximè ſi talis ſit Princeps, qui lib errimè alienare poſſit. Confer one 184.1. 3 3. Bart. in l. ambitioſa de decret. ab ora fuc. Cothm. d. conſ. 3 0. nu. ſe ham neceſſ eſt, hujuſmodi merira remunerationi æquipollere. Rep eriũ⸗ uaerei tam excelſo animo, ut exiſtimen t, collatum ſibi in tempore ben eficiũ; Prchrn mimum, ingenti pecunia compenſari non poſſe, licet alius quis vilioris, 'animi nulla, aut minima certé remuneratione dignum illud arbitra-
A. concl. 296 n. 9. Cothm. d. conſil. 30. n. 48 allegans Tib. Decian. volum. 1. dicen⸗
D. Henrici Bruningii. 533
————
—.ͤ.ͤ.ͤé.é.-
ͤͤͤ 4 — 8—
—

534 De variis univerſitatum ſpeciebus earumq́; juribus, dicentem in Principe viro Arithmeticam proportionem non tam exad conſdes randam, Diſſ. Bart in l.ſi qui pro eo,§. I. in. fin etiam Tap. de conſtit. princ. c. p. ².7. 7.& ſ*ãa. 84. Modus alienandi bona Ecc te varius eſt. Eorum nitatem nullam requi parum quidem utiles Eccle diſtrahere poteſt. b Quæ ſerva ſunt, ſine Clerici conſenſu, aliis ꝗ́;
nequeunt. aa) Hoſtienſ. à D. Pac. relat 4. z2. c) e placuit, 1 2.9.* Harum alienatione jus Canonicum requirit, cum ium videt
nullas breviter percurrere operæ prætiu piſcopo adhibendum requiritur, ut ſolennis inquiſitio,& deliberatio præceſſent quæ alienanda elhan
quo videatur, utrum illa alienatio jure fiat,& utrum eam rem, aAliam vendi utilius ſitie. ſine exceptione, 12. 4. 2 Cum res ſunt magni mometi&ral utiles ſed ob nimiam neceſſitatem Eccleſiæ diſtrahendæ Archiepiſcopuscum alii vicinis Epiſcopis conſulendus eſt, c. null us res Eccleſiæ, 12..2. Imogl. in e. utier ves ſacramenra ext. de reb. Eccl. non xlien. conſenſum quoq; Pontificis exigit Necelfana quoq; eſt Canonicorum ſubſcriptio, d. c. ſine exceptione in fin. c. tua nobis 3 de hir qus Runt à mujori part. Sunt& aliæ quam plurime ſolennitates, jure quidem ciiilin- troductæ, ſed à Canonibus non receptæ. Aliæ etiam à Canoniſtis adducuntuvquss omnes, ſi ad amuſſim obſervandas quis contéderet, rectilis facturi eſſent homines ſrà contractu cum Clericis ineundo, velut re peſtifera, prorſus abſtinerent lihih multos Cothm d. conſ. z0. num. 72. Multa dejuris Canonici requiſitis in rerum Lecle⸗ ſiaſticarum alienatione verba fecimus; quærat aliquis: an reformatæ religionis o. mines etiamnũ hoc,& ſimilibus in caſib. jure Canonico obligentur? Affitmaulses ſpõdemus cum Dauth. de teſt n. 8 ſub finem. mihi 4 1. Idè tenet Mod. Piſt. conſ. 16 1,9 vol.. Et de conſuetudine quoq; in Camera jus Pontificium Cæfareo nonnunquam præponderat. Nec tamen per hoc authoritatis quippiã Papæ trib uitur, uti nec exci quicquam Imperii Athenienſibus Spartanis, vel Rhodiis in Romanos datumct quôd hi illorum leges imitari non dedignarentur. Sed in ſpecie quæritut, cummna Renatione rerum Eccleſiaſticarum, quæ magni ſunt pretii, Papæ conſenlus requl- ratur, ut ſupra notatum, an Princeps rem à prædeceſſore ſuo Auguſtanæ Copfe 19 ni addicto citra conſenſum Papæ alienatam tanquam non ſolenniter alienata ſün- dicare poſſit? Negamus. Principibus enim omnibus grave eſſe debet, fidem fala ſup.theſ.ʒ. Nec conſuetudo hoc obſervat inter orthodoxæ religioni addicvoid maxim êũobtiner in ſucceſſore ejuſdem confeſſionis. Ipſe enim contractum htate ceſſoris ſui impugnando, ſuam ipſius confeſſionem, authoritate Pontificia nonl- bilitam, eo ipſo impugnaret. Acvaldè memorabile eſt, quod Veſenb. conſ. n p. 2. ſcribit, in Regiis lummisque Curiis hujuſmodi ſolennia non obſer'alidan guem,& ſeipſum uſu,& exp erientia cognoviſſe,& ex aliis experientiſſimis hu cis idipſum in ſecreto comperiſſe. Confe
rit. a Es, quæ ſervando ſervari quidem poſſumi ſiæ, vel etiam exiguæ ſunt, ſolus Epiſcon ndo ſervari queunt,& magni præjudi ſolennitatibus ab Epiſcopo diſtuai
us in Iſag. d. t. de reb. Eccl. 5b) aterrules, 19 ſolennitatum, quas in rerum Eeccleſiaſticarum freqẽntiſſimæ de iis in foro lites ſint. nõ.
r Mol. conſ. 44:n. 3 7om.1. Nejam Aems
leſiaſtica pro bonorum qualiu. quæ ſervando ſervari non poſſunt, alienatio ſolen.
Fde fidejuſſ. E alii à Maſcar. aaduiun 1 linck
ur. Præter conſenſum capituliabl.
fidem kallet
—— —
—— —
4
uiopesferlr nlddurbeca lnp uuliff
— —
8
— —
1
riuifrpores P
=
9 34
G- rrelocatoniser
—
p 6
anadwinitre bandm nou Cijer le aivrgropter ter rnittenda Af emett tad. uli! okcclelix,- alhente, fel A an Reipey 1 hebar
—
eaden cogniti chnnarem ne aenimautho! äjület, qu Ro. per to an(ellonen a koſen repiant dig iin Enphec.
icelguerit, 4 3 Tl, ullin d, erlütats ee alonenajnin 2
uhära n dar
6 ahole. Glelnonineah G mgi wa
4 icnienamn 1 nyrelan MalCiira

———
D. Henrici Bruningii. b 335
üdlin erpacem Religionis adminiſtrationem bonorum Eccleſiaſticorum magiſtratibus liticis conceſſam eſſe. Receſſus Imperii de Anno 1553. 3 roben. 85. Locationes rerumpublicarum fieri debent peradminiſtra- lun Aa goresexactad conductorib. cautione: a requiritur inſuper ſubhaſtatio. ⁵ ſcui 1).C. Aepræp decur.la I de adm. rer. ad Civitar quam cautionem, ſi exige- (unt, a teneglererint adminiſtratores, ipſiteneb untur, 4.1.3.5.1. quod tamen locum tan- n.d tum habetin tempore locationis expreſſo, non etiã illo, quo tacita fit reconductio, d Ben zn1§. I. fed an adminiſtratores tenebuntur de evictione finito officio? Ne- u5 dbhü 1 gamus, Bunt in d. I.§. E in eum& inl poſt mortem, 5 quand. ex fact. tut. ⁶½) 1.z. SA brat prad. ci v.& ib. Cujac. ſed ſi civitas alicui prædium, vel domum locet,& 1. colonusvelconductor propter ſterilitatem bellum vel contagionem re locata frui in reroni 5 nequeat, an penſio remittenda? Affirmam us,I. licet, C. locat. l.ſi merces,§. vis major, ſf. edeibt edsynpterſterilitatem ext. eod. ubi Panorm Gail.*. 05/23. rcouſalud 86. Prælato Eccleſiæ, vel adminiſtratore Reip. canonem rei Em- „dhest phyteutice non ſolvente, vel inveſtituram non petente, vel patronum ntenga Pecleſie abnegante, an Reip. vel Eccleſiæ præjudicetur? queſtio eſt, ut ait 11 Mollnargumentoſa,& varié 4 Doctoribus tractata. Negativæ adſtipu- aEn bnau. Dontlicha pro uberioretamen cognitione diſtinguendum erit: aut enim feudum perti- einfa uasi netad capitulum vel Civitatem ‚nec delict um adminiſtratoris Eccleſiæ, vel Civita- taes'ſt tobelle poterit ſuos enim authores delicta tenent. Aut eſt commune,& pro ſua aroniann tantum parte fibi præjudicat, quoad vivit. Hanc ſententiam communiorem eſſe aiüsfärs“ telttur, Roſ.de feud. c. 10. 7.3 per tot. Sed quid ſi delinquentes officio ſuo renuncia- eunreleo moverentur; Ceſſionem talem pro morte haberi tradit, Mol. tit. 1 de f. ef. 44 g1 3.in verb. aui nie le fief. Roſenth. feud. d. 7. 3. n. 9. Non idem obtinet, ſiad tem- pustemoti veterem recipiant dignitatem iidem alleg. loc. Aliter hanc quæſtionem decidit, Aur. Corb. de jur. Emph. c. 17.:n. 27. soncludens factum prælati præjudicare luaen Nccleſæ, ſedhabere eam regreſſum ad prælatum, qui ſi ſolvendo non ſit, petendam tan enl⸗ elereltitutionum in integrum, veluti de procuratore traditur. Sed quid ſi pręlatus aumes caunconlenſu capituli deliquerit, an in totum perdetur feudum? Communis eſt o- bapal hmn finio quodviventes delinquentes commoditates feudi amittant,& illa domino disialc n feudiinterim cedant, Molin.& Roſenth. da. loc.
„prorli 1 1 lcitequünn an reformn9 obligeunt 5
.
nſes. Univerſitates exemplo minorum in integrum reſtituũtur.
ao Quin Civitas Komana in integrum reſtitui poſſit, qui dubitet nemo eſt. pro-
te cim n P:erl.reſhublica, 4. C. ex quib. cauſ. major. ubi expreſsè dicitur; Rempublicã in integr,
non g8 lu reſtit. auxilium implorare poſſe. Reip. enim nomine Romana intelligitur. Is enim
1 u lusſuliseſt, ut publici nomine abſolutêé poſito, id quod Civiratis Romanæ eſt, ve-
dorer 5 i Hliat,hona, 1.l. eum qui vecig. 16 ff. de V. S. Unde quidam teſte Coſ.d. tr p. 3.c. 18. uu. 7.
bſecamm 1 1 hoebenc3cium ſoli civitati Romanæ tribuunt. Verũm illi malé noſtro quidem ju- 4
v 6 dicio hallucinantur, propter l. ergo ſciendum, 2 2. in fin. ſf.ex quib. cauſ major. ubi ex-
preſé hoc edictum ad Civitates quoq; pertinereaſſeritur. Recté igitur obſeryavit, 1 Denel inl civitas n.5. mihi, 17 2. ff dereb, cred. ſi verbo conjunctim utanturleges, du exuſajuris quamcunque Civitatem per Reip. nomen denotari. Imõô frequentius ad
Yyy Civi-
“
⅓⅜⅓ͤͤͤͤͤͤͤ²²“ 8

536 De variis univerſitatum ſpeciebus earumq́ʒ juribus,
Civitatem deſignandam Reipubl. quam Civitatis nomine leges uti, teſtes exinnu. meris ſunt hi loci, l. 3.§.Plané, l. 5.§. item ait, 4 ff. quod vi aut clam. l. Titio, 3 6. ff ama. nicip.l. ult. C. de jur. Reip. 1.1. C. de vend. reb. Civ ſic etiam in I. ſed& Hi qui ſalinas,14 6, ffde publ. Reſpublica cujuſdam municipii dicitur Idem ſentit Iacob. Cujac. adl. Caà jur. Reip. Quibus conſequens eſt, non mins Civitates alias& municipia; quã Rem. publicam Romanam gaudere in integrum reſtitutionis beneficio, quę communs quoque Doctorum ſententia eſt ‚conſentit loan. Maurit. tract. de in integr reſtitt« Quod de Civitatibus dictum eſt ad villas, ſive pagos& caſtra cum eodem Maurin extendimus. Si civitas à tyranno occupata,& contra veri domini voluntatemi quibuſdam læſa ſit, reſtituenda erit, Maurit c. 419.
88. Datur hæc in integrum reſtitutio Univetſitati adyerſus li-
niverſitatem, 4 eiq́; petendæ quadrienni tempus præfinitum eſt. 5
a) L. fin.& ibi gl ff. quib. ex cauſ. Sic Eccleſia contra Eccleſiam, Cisitascon.
tra Civitatem in integr. reſtituitur. Unde movetur quæſtio A Joanne Maurit. Anin- ſtrumentis poſt tranſactionem interpoſitam repertis in integrum reſtitutio conce- denda fit? Affirmamus, per l. Imperatores, 3 5 ff. de re judic. 5) Vid. Mauru 42. traci. de in integr. reſtit.
89. miniſtratoribus reddendæ interfit? Negantium partes propugnadbi-
mus.
Civitates enim licet ſuperiorem recognoſcant, bona tamen& res inhalitan teibus communes& arcam communem habere poſſunt, text. in J. 1. 9 quibus auem, fquod cujuſq; univ nom. Et probatur, tit. C. dejur. Reip. ubi gloſſ. in rubr. Hæ autem(Ci vitates, cum perſe adminiſtrationi vacare nequeãt, meritõ ſibi adminiſtratots ch- ſtituunt, ut ſupra deduximus. Hi verô tenentur rationem reddere adminiſtrationis ſuæ iis, à quibus adminiſtrationem demandatam habent,? in. Coa de adm Rerun,l Henning. Gœæd. conſ. 31. num. 4. Nec obſtat quod forſam alius Princeps eſtdominds illius Civitatis, quod Civitas ipſi juramentum ſubjectionis præſtiterit, quod Prin- cipis interſit ſubditos habere locupletes. Dominus enim tantlim Princepseſtreii univerſalium, nec ſubjectio licet jurata rerum particularium dominium poſſe d⸗ ribus adimit. Quemadmodum itaque privati liberéè reb us ſuis uti poſſunt, ita quo. que quod privatorum contributione in publicum redactum eſt, ut publicis ulibus ferviat, ab adminiſtratoribus legitimê cuſto diri, ejusq́ue rei rationem nulli alteri quãàm ipſi univerſitari reddi æquum eſt. Vide Henning: Gæd d. loc.& Pætt. Aelz:ris 20. per tot. 1
90. Communis eſt Dd. opinio, Civitates in bonis ſuorumad miniſtratorum jus tacitæ hypothecæ habere.
Uri atteſtatur Munnoz' de Eſcob. de ratioc. c. 39. num. 6. quæ Dd. ſententiapto- batur, argum.¹fin. C. auo ord. quiſque conven: Treutl. diſß. 1 theſ: lit. K. vol ai de, quod pupillus& Reſpubl. ęquiparentur, 1. 3. C. dejur. Reip. G ibi Cunae& Gum Everh. in Top. loco 6 6. Apupillo ad Rempublicam. Conſtat autem pupillum haberete⸗ citam hypothecam, I. 20. C. de adm. tut. ubi Goth concordantes l. citat. Qux comm- ais Dd. opinio hodie eo etiam magis obtinet, quòd, ut ſupra quoque a icain
An Ctrvitas teneatur admittere Principem, ut rationiabad.
n
je coatttu
ruül
—
aoNul:. earütal
di lducdcn
aii fadicne
Fll0 giaseperlo aimermujuc van onſituere au Rel Tüun⸗ aaraonadmitta auoniferlitatit a,C. nmil moad domum.
—=
——
b Mrenoyifimo rin plo gen
ualiuot Senat anrcoramvé eo!
axatutcont
ukeotur, mor vheichts Ord remjoticor tein annotat.a adowinum pe atiiportas Ci daunein alique niniaium, aun 9. aaumen el Anum. 9 drum enim därr. dlgu⸗ 7 rgein ine 1 drm ctCler alraſo dotlor 3 läcorun e
ed Nſch co.

D. Henrici Bruningii.“ 37
un.n exhodierna Reipublicæ conſtitutione Civitates quoque jus fiſci habeant. Vide⸗ 216,S 1 Trautl. à diſß. 1.th. 4. lit. N. vol. 2. anr 8— 91. De extrajudicialibus actib univerſiratum nomine expedi-
1 Aenan Ciratur univerſitas, vel perſonalis, velad domum. 5. taemagdx 5) Univerſitas enim in judicio aliter, quam per procuratôrem comparere eri donuig u nequit,& ſ Syndicum conſtituere nolir, cogi ad id poteſt, 7. 4.§. creditorib f de iüdei- nam lilert. Anton. Tel. Reb. Tiburt. de juram. calum. c. 1 5. num. 12 5. Licet etiam in cri nivetltuin minalibus procurator non admittatur,? pen. S. ad crim. ff. ad publ. jud. Gail. l. 1. de pac. reluit pablelohoctamen in univerſitaribus non obtinet, Gail. A loc. nu. 3 per text. in l.tan aalaurus, J. ut autem, C. de re milit. 5) Perſonali citari dicitur Univerſitas congregatain concilio ad domum, quando ſchedula citatoria jan uis, vel Iocis pu- ntexmmn 1 blicisafigitur. De jure noviſſimo Cameræ imperialis Conſulib us& Senatorib us, ſi 1. congregatiinvenianturin ipſo Senatu ‚ſin minus conſulibus, eorumq; vicem ge- Ilennbus convocatis aliquot Senatoribus proceſſus inſinuantur, ſi facultas non ſit, liconfuli traduntur coramvé eo ſi accipere nolit deponuntu Si dere communi- pem unt tass, zel Univerſitatis agatut contra ipſam Univerſitatum, Conſulibus primum& um dan enatus proceſſus offeruntur, mox curiæ, ædiſvê ſacræ valuis, alibivé in publico untur, Cammergerichts Ordnung/ p. 1.tu. 37§. Zum vierdten/&§. Zum anatamabt? fäͤufften/ qui modus etiam juri communi conveniens eſt. Marian. Socin er. de citar. wrerrallſſn ao. Auton. Gravett. in annotat. ad prac— Oda vii Veſtri lib. 4.0. 3. nu. 12. ubi ex Bald. Kzaſanhe ruſen. Unirerſitatemhominum per edictum in lobo, ubi populus convenire ſolet, afrum citari debere& ſi portas Civitatis cives obſervarint, vel ne nuncius ingredi hollet obſervaverint, tunc in aliquo loce portis affigi ſar eſſe. Adducit idem author. Lutam de Penn. in! provincialium, C. de„ milit. annon. vid. quo que Bajard in ad- Aee Atallul Clar.— 16. num. 29.- 3 b aliusbäuro 3 7 4: nisa 0 92. Citanda tamen eſt. Univerſitas à competenti judice, a& m rmu quidem ad locum tutum. 5 Uariunamd. 2) Etraterritorium enim jus dicenti impunẽ non paretur, I. fin. de jurisd. 1s uu Ledgridſiin univerſitate aliqua partim Clerici, partim Laici ſint, quis eorum judex aum re erlt:a Referente Mar. Socin in c. 1.24. declarat. nu. 1 7. ext. de for. compet. communiter ge reitänn 1” dütnngunnt. Aut major pars eſt Clericorum,& tunc quia minor pars accedit majo- A4d.b” i& mintum judicatur à ſuo potiori, ideò perinde habetur, ac ſi tota eſſet Clerico- m Autmajor pars Laicorum eſt,& cenſebitur Laica; hæc Laicum, illa clericum hadebit judicem. Stante æquali numero Clericos prævalere volunt. Nos hac Dd. ſtincione cum Socin. rejecta concludimus, quod Univerfitas poſſit conveniri cotam judice univerſali loci ipſius, cum non conſiderérur, ut linguli, ſed ut univer. ult 3 ſitas, Kunum corpus fictum, leg. 1.. 1.l. in tantum,§. univer ſitatis, ff. de rer. diviſ. Loſ- R did, 7ad,2.1.n 64. Propter connexitatem materiæ obiter diſcutiendam propo- KG numus queſtionem; utrum Clerici,& Laici ſimul delinquentes(deiis loquimur, qui 3 non ſuntin eadem univerfitate) propter cauſſæ continentiam judici Clerico ſubji- lantur,& Laicus in judicio Eccleßaſtico Clerici privilegiis gaudeat: Negantium gogt ententiam probamus. Continentia enim cauſe tum demũ dicitur, cum alterum al- 8* yy 2 terl
Ta Eccläs lo jomg
it(biat 1 4 mredteres t
,n Cn

—
638 De variis univerſitatum ſpeciebus earumq́; juribus,
teri ita annectitur, atq; adhæret, ut neceſſariõ ex eo ſequatur, ſive in antecedens,ſe in conſequens, Cravet. conſ. 23 2. /n. 1. G 2. At duorum delinquentium non eadec 3 cõditio. Quod ſimiliter more ſuo eleganter deducit Crawot. d.! quẽ ſequitur Covan prad q.c. 4. ver. ſic multis rationib. rom. 4. adducens, I. ſi quis uxori, 5 ⁊. in yr. fede ſun
ubi in eodẽ delicti generenon unam omniũ pœnam eſſe expreſsé deciditur. Nani uxor& Titius marito res furripuerint ſimul, Titius tenebitur actione furti, mul amotarũ. Huc facit lſi quis perferend ffde furt. l. minorib. C. de his Juib. ul indign] viſſimê hanc ſententiam latè propugnavit, Ioan. Gutierrez pract. l. 1.7. 6 quimg Hanc etiam rationem reddit; quod ſi contraria ſententia verior eſſet, Laicis ſubu- tela Clericorum delinquendi occafionem datum iri, cum in eo foro judices Ecce ſiaſticam pœnam ſoleant imponere. Imõ hac ratione Clerici ad molendinum ſumn
omnia pertraherent,& ſeculares) uriſdictione ſua ſpoliarent. Diſſentiant muli DM
quos Cravet. Covarr.& Gurierrez. d.l notarunt, Guil tradt. de pac. publ.s. 1.. 19. de cdò.
ſuetudine Germaniæ quemlibet judici ſuo remitti ſcribit. 5) text in Clem faſto. ralis,. notorium de ſent& rejudis. Gail. 1.05/. 52. n. 3. ubi plurimos citat. Eodemen fundamento mures cum ob id quod frumentũ omne in præfectura Heduenſich. ſumpſiſſe dicerentur, ludicro in judicio facundiæ oſtentandæ gratid ab adyocac quodam graviſſimè accuſati fuiſſent, nec quamvis legitimè citati comparuiſſen. Chaſſanæus defendit, quia yropter feles viam obſidentes tutô, accederenonpous- iſſent. Quo Chaſſ. conſ.i. reſpicere videtur, qui tamen in ludicra murium cauſajud-. ciarium ordinem ſervari advocatus voluerat, idem in graviſſima miſerorum ſaldẽ- ſium cauſa præſes Parlamenti Aquenſis cum negligendum duxit, ſuiq; plantobi- tus aſperrimam contra innocentium hominum propter præſentiſſimum nitepes- culum in judicio capitali non comparentium multitudinem dixit ſententu, dll 1.3, p. mihi 81. eandemq́; executioni mandaſſet, niſi Alenius nobilis Arelatenls i memoriam ipſi patrocinium murium revo caſſet, ipſumꝗ́;, qui in tàm ludricacu nihilprecipitanter agendum eſſe advocatus,& quidem juvenis contendiſſet,i quidjudex& authoritate,& ætate gravius calido impetu temerèẽ decerneret, ſe- Iô monuiſſet. Vide pluribus, Thuan. hiſtoriuarum ſui ſeculi, lib.. ſub Anno 140 93. Sionus aliquod Civitati à Principe imponatur; quodi ſubire nolit, exemptionem privilegiumvè prætexens' an Princeps gu vans, vel ejus concilium Udiverſitatis competens judex erit eam qſe bellem declarare poterit? Negamus S. Cælſaree Majeſtati cognitionen
tribuentes.
Soli enim Imperatori ſuperiorem non recognoſcenti privilegi pria judicandi induftũ eſt, per not. in l& hoc Tiberius, 41. ff. de har inſt. ſ.f. inſt dàt uus ſubſtit. l.proximé de his quæ in teſt. debent Abb. C& Felin, in c. J. nu. 8. de probat Marins appell.n. 34. Sreph. Aufrer de recuſ. limit. 2. Lancell. de attent. 2.6. 6,0,34. patianli⸗ probar. c. 4 5. 1/. 94. Surd. tonſ. 59· 9. Gail. 1. obſ. 1. n. 18. Tap in rub. de conſt Erin tin
33. Carol. Craſſ. de except. 24. n. 75. qui duo poſteriores id de juris rigore obtinen multo a. honeſtius eſſe ſcribunt, ſi Princeps(ſupremum accipe hoc caſu litisints ſe,& ſubditos intercedentis cognitionem alteri deleget. Dixeris, etiam Pnucs ſuperiorem recognoſcentes, licet ipſi ſuſpecti ſint ſub ditos exocarepoſſe, adraun
coram conſiliariis dicendam. Huic objectioni fuprà th. 48. relponſum Diſas
um in cauſapto-
— ,— K— —
—
Ah . Mülunühiim con
—
Miiynaunn retä uteruf PKrarnxxerranres- ſf 1 1 9
ruracnnl, i bult hir
—
—
dauoren aln iunobluio wivegſlci⸗ aatarüvomin ali eulinnen dhalGlnal File 4 j 1—O m it untjun ditingvit: A ultsgudern ulerdtas jute Kndlhrelatusle bh. conſtite rato nillpe doClericorau Nn ael Re. Tibn Raans judi thurrunre Rlteäckrwe
ihkecleliaſt
itengula
uni ur inc
üherprudeit
e etunt om
dens.1 inen dttalig etjan b unn 2 t.Aln. 17. aem padlicam,
der I
Rlitna 1 ſtent derc 3 degäierzaa
5
— —
S —
—
—

) wchſt D. Henrici Bruningii. 9 direim g⸗ ſublim. Grog. territ. jur. e.. num. 3 81. edition. de Anno 1603. ubi vult, quod ſicut nqtem Imperator poteſt eſſe judex in propria cauſa eodem modo Principes Imperatorem 141nunn in luo territorio repræſentantes judicis munere fungi poſſe; Cui ſtylus Camera Im- unn petialis contradicit, Gail. 1. 0bſ.I. num. 18. Civitas tamen Principem in jus vocatura aptat woram ſuis Confiliariis ipſum convenire tenetur, aliisvé ordinationis viis uti, Gail. toradine A num. 19... ahKWe. 94. Citationem aliud ſequitur â Syndico peragendum nego- u dumlbelli nimirum oblatio, qui in civilibus nomine Univerſitatis, in vnins 4 crimindib. nomine Syndici a concipitur. Juramẽtum quoq; calumniæ dicraau, injudicio univerſitatis nomine præſtat Syndicus. 5 rent N 9 lde quibus lib publico nomines ff.de pollicit& l. unic. C. de hericul. nominat: poſt ahaan ſerulinnoc. loan. And& Imol. Foller in addit. ad Marans p. 6. tit. de Libell. oblat. nu. 7. .% AlAtnadp 2. num. 65z.„b) Quomodoillud juramentum calumniæ præſtetur ihluhm 1 in dicat, 2.§. hoc etiam, C. de jurejur propter cal dand. vid. Marian. Socin. in c. pertractà- aniag lum,n 6. ext. eod. Ubi diſtinguit: Aut eſt univerſitas ſecularium,& jurant Principa- neen em 1 liores per quos univerſitas gubernatur, d. l. 2.§. hoc etiam junc'. l. municipes‚ f. ad mu- asßa auc necut omnis univerſitas juret, neceſſe eſt. Aut eſt Eccleſiaſtica,& ſubdiſtingui- Mine am a Aut enim Abb. vel Prælatus ſolus conſtituit Syndicum,& jurat ipſe Abb. vel te unent pralarus ſfolus: Aut Abb. conſtituit Syndicum cum conſenſu Capiruli,& jurant luccamm principaliores de conventu, niſi per Procuratorem; vel Oeconomum hoc facto fe ruuüm arevelint. Quodin Clericorum arbitrio ponit. Soc. d. loc. ſecularibus neceſſita- üundei, mimponens, Anten. del. Re. Tibur. c. 1 5. num. 107.& multis ſeqq. eaia 9. Inter actus judiciales non ultimus eſt teſtium productio. eiumd Hinc varii varie diſputarunt: an qui de univerſitate eſt, in univerſitatis Jo. duinn cauſa teſtis eſſe poſſit? Affirmativæ ſubſcribimus.
—
—
— ᷣ
1 4
8 1 1
em jurria iye uniyerſitas illa Eccleſiaſtica fit, ſive ſecularis, poſt multos Farina lib. 2. tit. etu tenih. 64460.2. 45 1. G 4 52. qua regula tum procedit maximé, cum fadtum per alios, quam de ai hé 3, univerſitate probari nequit, tex inc conweniens de probat. Huc etiam facit l. conſenſuss, einand 8 ben. C. de repud. c ſuper prudentia, ibi qui eadem negotia tractarunt 14.9 2. Far. d. bea49 qu0 caſu teſtes efunt omni exceptione majores, nu. 480. a quotamen diſ- ſentit, Maſ. conſ. 14 22. nu. 1. incip reſib.de uæiv. Imôhomines de univerſitate non tens ti 8 ſollm in ubüidium, ſed aliis exiam teſtibus exiſtentibus etiam cum veritas haberi 4 NLxb altterpoteſt, licite admittuntur Far. n. 47 4. E ſeq. Aliis tamen contradicentib. teſti- buspoſtponuntur„Maſc. d.l.n. 17. Sed hæc tum demum locum habent, cum cauſa ni m chalker utilitatem publicam collegii reſpicit, licer in conſequẽtiam commodi ur ſun h aul adtettem reſultet, Maſcard. d. conſ n. 5. Exemplo nimirum legatarii, qui licet 1IA commodi quid exteſtamento percipiat, teſtis tamen in eo admittitur, cum de cõ- modohæredis principaliter agatur, Ioh. Petr. Surd. conſ. 28. num. 41. Quod, ſi res ſin- 6 gulorum utilitatem principaliter concernat, aliter dicendum erit, Surd. A. conſ.n. 14. ieuia 3 valkonnd non videtur, niſi forté cum teſtibus de univ erſitate alicui concurrant, e a quo caſu omnes ſimuljuncti plenam fidem facient, Surd. A conſ.n. 44. Quod non ſo- um acch inprocedir, ſi aliiſ concurrant teſtes extranei cum teſtibus de univerſitate, ſed etiã 3— ſialiud probandi genus, puta inſtrumenta cum teſtibus producantur, Honded. conſ. iro 727. 38. G ſeq. vol 1. idem conſ.84./. 28. G 29. fol.z. Surd. A. conſ.n. 46. h I yy 3 96. In.
——
etexersu
8.

De variis nniverſitatum ſpeciebus earumq; juribus, 96. In judiciis quoq;de delictis univerſitatum quæri ſolet Car tum quidem eſt, univerſitatem delinquere poſſe, nec tamen ea deliqul-
540
ſe intelligitur, niſi univerſus populus a cum capite,& membris conm.
catis univerſis civibus per ſonitum campanse, tubæ, vel alium cõſuetun modum, habito priũs couſilio ex propoſito,& unanimi conſenſucn. gregatus fuerit,&, quid committendum, concluſerit.
a) Quod ſi ſolus populus, vel plebs delinquat ſine aſſenſu Regentium, ii adeò ad ſedandam compeſcẽdamq́; rebellionem omnem pro virib. diligentiamat hibeant, excuſantur regentes,& ſeditioſus populus punitur; imòô præcipua potii rrebellionis capita. Magnanimi enim viri eſt, rebus agitatis punire ſontes, multits dinem conſervare, Cio. lib. 1. off. facit hue c. Romana, S. in aniverſitatemue ſenten. a.
eom in 6. Meiſchner, tom. 4. deciſ. Cammer. in cauſa Teutſchmeiſter contna ſheilbrot
Aeciſ. 22. fol. 6 ⁸. Quod ſi ſoli delinquant Conſules, nec per illorum delicum . gravabitur univerſitas. Non enim ad delinquẽdum conſtituti ſunt, Far. inprax an. min. lib. z. tit. 4 q. 2 4. num. 1 30. Bart. in tract. de ſeditioſ.. 7 n. 3. Mynſ. 4.060 79 Maſd probat. con. 14 11.n. 9. incipit. quæ probanda ſint. Sic ab Auguſtiſſimo Impetiitribi- nali Conſules& Senatores Civitatis N. nulla civium menrione facta, proſetiii ſunt his verbis. Darumb vnd an der Keyſ. Majeſtaͤt verkuͤnden wir ec d germeiſter vnd Raht zu S. in leberrimus olim Cameræ Imp. Aſſeſſor. D. Barthin ſent. p. 2. ſub Anno 1540,Atnl 6) Illa enim congregatio ſolennis niſi pręceſſerit, non erit delictum univerſtatis ſed quorundam tantùm. lul Clar prac. crim. q. 1 6. n. ult. Bajard. in addit. ad Clut 4 16.8. 19. Farin. d. loc. num. 1 29 Boër. d§. 7.& poſt eum Loſ.par. 4 num. 18. Exhocfun- damento, loan. Lig. Clem 1. de pænis, magno honore coram Papa Civitatem dono- niãà pœna ſe exemiſſe ſcribit, Boër. I num. 7. Gail. d. pac. pub. l. 2.06/,9.:h. 4 Ll4l hæcregula procedit in delictis tractum ſucceſſivum non habentibus: ſecus etin continuis. In his enim ratificatio mandato æq uiparatur, Meiſ d. vot ².98. G4l 4h, 9. Loſ.i. l. num. 19. Sive illud expreſſis flat verbis, ſive tacitè, videlicet retinendotem per vim ablatam;dummodo ea ad univerſitatem e manibus deprædantium ſenett Farinac. nu. 143. Similiter univerſitas ratum habere dicitur factum delinquenti ſi delinquentes non puniat, vide Coler.de proceſſib. execut, part. I. c. 2. à 27] adducei. tem authoritatem Auguſtini civitati in c. dominus noſter v ſic gens& tivitus 33 2uut dummodòé admiſſi facinoris ſcientiam,& ſine periculo ſeditioſos compeſcen 3 poteſtatem habeat univerſitas. Uti eleganter deducit, Dn. referens in A voto Teulſ 2 meiſter contra Heilbron/ n. 99.190. eer ſeqq. quod& Aocend tenet. Farinac.I.he.n.iit uſque ad 139. De rebellionec uæritur, ſit ne ea pro momentaneo, an ſucceſſiuo d do habenda: Gail q idem d. obſ. num. 3 1. rebellionis crimen delictis continutsan numerat. Nos verò cum Farinac d. loc. quod ſi cives contra Remp. uno impetul 6 die, vel nocte rebellarint pro momentaneo actu rebellionem habendam eſle,st proinde ut civitas deliquiſſe dici queat congregationem præceſſiſſe opottere‚ſe cus veré judicandum; ſi diverſis vicibus ea reiterata fuerit& de tali calu Gail.ae cipiendus eſt; ſi camen Univerſitas omittendo delin quat, tractatu præceden opus non eſt, ſed ſtatim in dolo eſſe præſumetur, Meiſchner. I hc. nu.75 Bitr Ih
Farinac. da los. 97. Sel⸗
ſolcher Keyſ. Majeſtaͤt vnd des Reichs Acht(e
1
gatnäucoo xriuindu tarnlbucrim Aren. ren gayke mo muutebioru 1 3.Ing ruve(anon ram cumb nabe Indebi- mnühocmocd nuteractor eleerbon urſos.jub smüietitam aulun, fur uos, ſipl akert hm mn utnece eaßlrefer ti ualg lühaie, in ndt ac aicdnotes
—
ä dopli dweconis dügturgec
dſumun dr aupot
daim delio Klut Dia
dteüpoa 5 3 umedcin
—
u lähn Kauilc

D. Henrici Bruningii. 541
97. Sententia contra Univerſitatem lata, quæ in rem judicatam auſiit, executioni mandanda eſt. Intereſt tamen in modo exequendiʒu-
trum cauſa ſit civilis, an criminalis? a Si univerſitas propter debitum ci-
a wtläl alecondemnetur, tenetur primum illud ſolvere de bonis mobilibus
maaniniag eommunibus, poſtea immobilibus,& nominibus debitorum. Quod ſi et. nallafiat nomina debitorum, à vel immobilia, in ſubſidium collecta- falaniee imponitur.
Whroiiiſe 4) L07(d. tit p. 3.c. 9. Borgnin, 2. deciſ. Fivizan. n. 123, fol. mihi 15 7. ubi con- lturjinie agttenmoris fortunæ Canonicos à debitoribus nihil quicquam exigere, ut ſo- anspuntnd n jatio fatperæs,& libram, cum habeant burſam commun em, Pet. Greg. in Hyntag jur. lunniin h3.‧. 6./2.7. ubi: Indebitis, inquit, per corpus aliquod univerſitatis, puta ſchmiſts cinitatis aut municipii, hoc modo fit executio, ut primũm adminiſtratores ejus, cõ-
„nechaltte ſulesleudecuriones, aut exactores interpellentur& moneantur ſolvere, vel dicant,
be ajulmodi bona non eſſe ex bonis, vel pecuniis communib. quod ſiinterficientur, 7. z. 91g 1
pantor ex authoritate jud. jubet& imperat per Syndicos imponi& exigi fummã Augatin petitam äſingulis ejus univerſitatis intra certum tempus eum hac interminatione, mennari enonimpleverint juſſum, futurum, ut propriis bonis, perſonis ipfi luant, cum vertinhat regrelutamen in reliquos, ſi ipſis ita videatur. Ita in S§enatu Pariſienſi Anno 1525. tndds uDecemb. judicatum refert Petr. Gregor. d. loc. 5) In nominibus ſpeciale eſ- 5. rh cvitatum ptivilegium, ut neceſſitate cogente debitores ſuos adſolvendum antéè neiitäelinn demcogere poſſint, ex Jaſ. refert Loſ. de Iur. univerſ.p. 3.c. 9. num1.& ſeqæ. Sed veri- Bejandi li tttejorisinſpecta vix eſt, utaliquo tex. illud probetur. Nimis generales ſunt l. ita par aundi Tulneratus,. ulr frad. l. Aquil.& ſimiles niſi quis allegare velit, I.1. C. de condict. ex lege. pramaalſe edloquitur illa de fiſco, unde ad civitates non refertur. Hoc certèé civitatibus pri- Dub ast’ Wegum competit, ut debitores earum appellare nequeant, ult. C. quorum appella- on Nchegſe dimehnon„eeip.
MMin 98. Ex delicto dupliciter condemnatur univerſitas: aut enim Nns itin 3 mulde illi infli gitur pecuniaria, a aut graviori coërcetur. 5
ndu ta 4. 9 Simulcta infligitur pecuniaria illi, qui non deliquerunt, non debent pu- ditu i 1 Mili lar in laut facta,§. nonnunquam, n. 8. Borg. Caval. dec. 22. n. 14: ſed univerſitate t pann Sraſlterpunita in genere„an poterunt condemnari homines aliquot ſingulares de o ſegmt 1 15 auniperütate, qui etiam delicto interfuerunt,& jam anté mulctam generalem rulo ſn eumuniverſitate folverunt? Placet hic nobis, Bar. diſt. in d.§. nonnunquam. Autn. n niinund unifetltas proprié delinquit,& ſola univerſ. tanquam ſola delicti rea plectitur: ni uuk 4 Autunigerſitas improprièé delinquit, ſic ut delictum in aliquot univerſitatis perſo- enanas audoe caſu qui præ cæteris inſigniter deliquerunt, ultra pœnam univer- nümenda d na ilatäſingulari eriam mulctæ ſubjiciuntur. Bart. opinionẽé ſequitur Hier. Gig. ulenen at oim eſ. ℳ0 aj. lib. z. rubr. de rebell. q. 12.2. 8. ubi in civitate Viterbii ita ſervatũ
desbic fullleſcrihit.In g.— dlom in eeibirln facto quæſitum ſcio ſi univerſitas quibuſdam, ut delinquant, man-
8
nen iin eertan delinquentes actione mandati eam convenire poſſint? Quod ſimpliciter
vett 3 neho Rein. turpis,& illicitæ mandatum nullum eſt, Lſ remunerand. 6.§. ſi adoleſcens,
quut, He 6 ndaVey. 22.. qui adem. 6. cum ſimil ff. eod ex iꝝ l. I. ũ.plané, ſf. de tut.& rat. nrlla plant ſi ex dolo zinquit ICtus, rutor convẽtus præſtiterit, neq; mandandæ ſunt:
thuu . actio⸗

ſpecieb. earum ́ jurib. D. Henrici Bruning
542 De variis univerſ. actiones neq; utilis competit; quia proprii delicti pœnam ſubiit: cam ſecit, utà cæteris quid conſequatur delicti participibus. ⁵5) Nonnunqua
a univerſitatis publicantur, Loſ.d. trac.. 4.n. 3.Non.
enim pro gravitate delicti bona nunquam ipſi univerſitati privilegia adimuntur, Iul. Clar. in pract. crim. 7. 6.nn9 Ii nonnunquam Civitas aratro ſubjicitur, ut de Carthagine ſcribitJ Ctus in ſiußa.
fructus, ſf. quib. mod. uſus fr. amit. Flor. lib. 2 c. 15. Alba deleta Liv. lib. I. Petr. Gregls Syntag c. 1 n.1 8.19.& ſega Eoſdem manes toto orbe celeberrima Hieroſolymans ſa eſt. joſeph. Fridericus Imperator Mediolanum delevit, Sigon. in Friderico, Can. lus Burgundus Leodium evertit. Crudelior certẽ, ac forſan iniquior univerſallsili Templariorum cædes veſperis Siculis parum abſimilis: Regulariter tamen graint univerſitatis pœnain pecuniariam converti ſolet. Receſſus de An. 1548. M/mſtan 2.05/. 3 0. Gail. d. loc. ubi propter innocentes, pupillos, minores prægnantes infantes qui tempore delicti perpetrati nondum extiterunt hoc receptum dicit. A Camen Imperiali A. 1549. 28. Junii in puncto arctiorum executorialium in bannum decla. rati ſunt omnes maſculi puberes in civitate M. D. Barth-in ſententiis Cameralibus 99. Deſtructæ univerlitates privilegia, jura, omnesqlibettas
amittunt: a Secus judicandum de illis, quæ à tyrannis, vel hoſtibus ems
pantur. 5 a) Ob maximam ſcili
—
cet capitis deminutionem, l cognitionum, i. einſum tur, ffide var. G ewtraor. cognit. Gail d. c. 9. de pac publ.& 2. obſer v. 61 per tot. ded Cuil ſi hoc modo bannita Civiras à Principe gratiam impetret;, an priora recipietptiie legia? Negatur: ſi ſcilicet ſimpliciter tantum indulgentia conceſſa ſit; ſecusiyie- nariè reſtituatur, Sfort. Oad. de in inreg. reſt p. 1. 9. 98. per tor.1.2. 5.7. C. de ſeut)a0 reſtit.l ult. C. de gen. abol. b) Gail.d. ob.61 lIoh. Maur. de in integ. reſt. a4ohs
& 3. Sfort. Oddus 2. 7.J. art. 2num. 26. G /eq4. 160. Diſputarionem concludat quæſtio; An ſublato collegp quam illicito, bona quoque ejus confiſcentur? Negative feſponde
mus. L. in pr. fde colleg.& corpor. licita, mandatis, conſtitutionibu eis, cum diſſolvuntur, pecunias, ſ quas habent, dividere, d. l.1. El in 7.§..in verb. non debetur, ff. quod cujuſq. DiſſPent. d jur. fiſc.1. z.rit. 12 num, pen.& ult. †*
*
illic. Ubi] Ctus, Collegia( inquit) ſi qua fuetioti-
& ſenatuſconſultis diſſolvuntur ſed permittiuu & inter ſepartiri, Bark
†*v)*†
240 8
quæ res indignun 998
50 5
4
umunonn kal
aarchiegi Mant ien Volck lulk Carol. ihta.C. oherhat dͤigten’d nil.D,M. iviralsn. dadeus terr etktem di dr Pſa Wayeiceg kd..p ſartur du a ad. dem Deo feummuni 1 4 8. ſtteteg üleo zer dleo detre aenolcat. dener RRekone

.
wn 5 fCTI 9 N E S D E J URE 1 M P E RII
eRMANION D. ANronwn Corgk. SscrIo 1. e
TWerk Germanorum Reſpub. componitur ex Capite& membris, 1 Thuan.lib z. in pr. hiſt. ſai tem. Caput autem ejus eſt Im.
AtOT., aR Longe. 2— luaenim jurat Archiepiſc. Moguntin. ſi quando eligendus Rex Roman.- eſt- aäh Ertzbiſchoff zu Meintz ſchwere/ ꝛc. daß ich/ ꝛc wil erwehlen ein Weltlich Haytdem Chriſtlichen Volck/ das iſt/ einen Roͤmiſchen Koͤnig zu einem Keyſ. annis eh zuctheben/ Aurea Bulla Carol. 4. tit. 2. quo utitur Maximilian. in Reichsabſchied zu Regenſourg auffgericht A. C. 1566.§. Wir woͤllen auch/ ibi⸗ Wie wir dann als Roͤ⸗ Tn miſch Reyſ. vnnd das Oberhaupt im heiligen Reich. Item, in Reichsabſchied de a, amſ Sano70.z. Nach erledigten/ ibi: haben wir als ein wachend Haͤupt des Roͤmiſchẽ ahengg— Rehſerthumbs. Et noviſſ. D. Marthias ad E. M. B.& VV.VV. D. R. in cauſſa K. con- het, 1 1 nM. relcriplit, daß wir als nunmehr des H. Reichs Oberhaͤupt/ ꝛc. dn ehh 2. Quiurt Deus terrenus eſt, ita præter Deum immortalem, â quo hlimatio hanc poteſtatem conſequitur, majorem nonagnoſcit.
1. Dii vos eſtis, dixi Pſalm. 82. 2. Deus enim eſt, qui de gente in gentem re- bn transfert. 3. Nam princeps Dei eſt vaſallus, Salom. in lib. Sap. c. 6. v. 5. 4. Dei nregesregnant, Prov. g. v. 15. 5. Omnisque poreſtas à Deo eſt, Rom. 13.9. 1.
ls iple Iuſtin. fatetur, dum ait: Imperium à cœœleſti majeſtate nobis tradi-
umeltinpr. de concept. ff. ad Tribonian.& alibi ad Joannem Præfectum præto-
egia cuti kio.) Hanè nos gratiam Deo referendam putavimus, qui Imperii nobis coro-
didloberae nan impoluir„qui communi omnium calculo, per patrem noſtrum purpuram
ere K“ Hobisdonayit, Nov. 82. c. 4. 9. Unde de Friderico Barbaroſſa canit Guntb. nullum
auſß N eahntiſtaluperſe aſpicit, excepto Cœlorum rege poteſtas. Quod ipſum 9. ſub Bene-
an 4.C. 3338. publico decreto ſancitum eſt. Quod ſcil. Imperator præter ſolum
eum neminem recognoſcat, Aventin. lib. 8. Et hinc propriè illud natum videtur, Wi ton Gottes Gnadem/ ꝛc.
3 Unde nec Romanum Pontificem, vel ipſo Pontiſie teſte. . Qmia per Impp.& reges ſeculi jura diſtribuit Deus generi humano; tolle ſuraImpp.& quis audet dicere ‚mea hæc eſt villa, meus eſt ille ſervus, aut domus ec mea eſt,e. quo jure 4.8. 2. Nam ad Regem, non ad Eccleſiam pertinet de poſ- 1 ſellonibus judicare, c. cauſam, 7. extr. qui filii ſunt legitimi. 3. Cum Pontifex no- en lmperatorium non debcat uſurpare, nec ſecularibus ſeſe negotiis implicare, amad verum, diſt. 96. 4. 1mõ. ſi ſecularibus ſeſe immiſceat, indignum ſit, ei ab 1 Eeclelia ſubyeniri,c. ſacerdotib. 2. extr. ne clerici ſscul ſeſe neg. immiſc. Ideog; z. in ſe- Z 22 kculares
——— —— 5
nt

144 Sectiones de jure Imperii Germanici,
eulares jurifdietionem exercere non præfumat, c. extr. eod. E. multô minus in Im
ttteee rewc de Kaaas 4 G C 96.Imperator dicitur, Coronam,& omnem regiam dignitatem in une Ràma,& in partibus occidentalibus Sylveſtro Pontifici conceſſiſſe. 1. Sequeretur enim hac conceſſione rotam Hiſpantam, Italiam, Germ. niam, Galliam& Angliam translatam una fuiſſe. Id autem non eſt. Quia 2. inſn Conſtantini M. hiftorici hujus non faciunt mentionem. 3. Sed imô Conſtanu- nus diviſionem Imperii inter filios teſtamento fegit, ex quo Conſtantino Junias Roôma cum toto occidentali Imperio obtigit, it latilis enarrat Naucler. Chron fol.z gener. z.& Aurel. Vittorin Ad tres, ait, Orbis Romani dominatio redacta et, Conffantinum, Conſtantem,& Conſtantium filios, quod Zabin. ſic proditeblan ximum flliorum ejus Conſtantinum, cum minimo natu Conſtante ommia trans alpes ſita, ipſam etiam Italiam& Illyricum forte partitum fuiſſe. 4. Etalien hiſtoriis conſtar, Romam quadringentis& quatuordecim annis poſt hanc- ctiriam donationem ſub Impp. permanſiſſie, mortuus enim eſt Conſtantin. M4 C.337. 22. Maji. Roma autem A. G. 752 in Francorum poteſtatem,& poft eapti- mumtempora ad Pontificum manus pervenit; ubi Pipinus Franciæ Rexelatcha tum Ravennatem cum quibuſdam urbibus aliis ſellæ Papali addixit. 5. Ptateres ſubſcriptio hujus donationis habet: datum Romæ. Calend April. Dn noſtohh- vio Conſtantino Auguſto IV.& Gallicano V. Coſſ. in initio autem ejusintts- menti donationis continetur, quod facta ſit quarto die ſui baptiſmatis. Sequitmn inde, quod baptizatus fuiſſet, dum quartum conſulatum geſſit. Cum tamen quat tum conſul creatus fait A. C. 3 15, Baptiſmum autem ſuſcepit A. C. 337. quo an eſt mortuus,: ſte Euſebio. Falſum itaque ex ipſo, quod vocant, dato conſtat,nilu. annis ante in ſcripturam redactam fuiſſe donationem hanc, quam facta ſi, qus dixerit. Notari& hæc poſſunt. 6. Quod tempore IN. confulatus Conſtantmt collega non fuerit Gallicanus, ſed Licinius. 7. Quod Sylveſter mortuusſiâ,- 330. donatio autem(quod dicunt) ſi facta eo anno, quo eſt baptizatus A. O.33)Cer té facta fuiſſet Sylveſtro ſeptimo anno poſtꝗuam jam moxrtuuserat: 3. Quodtem. pore I V. conſulatus Conſtantinus orientis Imperium nondum habuit. 9.- Chriſtianis pacem nondum indulſerit. 10. Bellum civile adhuc getebatun. 1! Quod urbs Conſtantinopolis(cujus donationis inſtrumentum meminit) nosf dum in rerum natura. 1½. Cum nondum erat ædificata. 13. Quod non Ronh à Sylveſtro, ſed Nicomediæ ab Euſebio fuerit Baptizatus. 14. Quod deniqus majus Imperium, quàm ipſe habuit, non donavit. 15. Ipſe Papa Piusl. lantecf meas Sylvius dictus)ſtolidos dicebat iſtos legiſtas, qui tantoperé ſudanintindiht tando, num ea donatio valeat, que facta fuit nunquam, cui conſentit Niroluusbm dinulis Cuſan. lib z. c.3,deconcordant. Cath. Anton. A rchiepiſc. Florent. in prim un hiſtor. Felin in c. lolitæ. fin. extr. de major.& obed: homines Pontificii, quibus aut
die ſtattliche Außfuͤhrung der Drſachen/ warumb die Chur⸗vnnd 3 lrſna
gere He e..„ 2. andere Staͤnde der Augſpurgiſchen Tonfeſſion des Bapſts Pii 1V gußgeſchn 4 vermeyntes Cencilium/ ſoer gegen Trient angeſetzet/ nicht beſuchen koͤnnen
veréhæc donatio, ſi facta fuiſſet, jure valuerit,& ſi valuerit, an jute rerocatia . 1
uitur upe-
8
Contra fidem enim hiſtoricam eſt, quod in 6. Conſtantinus, Wſ ietuimn lnanilll
Nals rvauntke
1 nauneſ
Kesli orl
nreuporl
hlrü legni rulnperanti gloopredtees lca. ſe 5 auxili hancier jan notetater tvenci At albr ann⸗ toris9.
anet ſedut 1
abuchocit. daD llatah art Anmen im nineret en krmaret
äuin aäuefenie
dler m ecale aolo Augu dena K, eCadllaco. d. deri ſ n dnünnerie llünt qul h29;. afaegſ ul dadecomne
8
ſdteotea
1A.
. dd eem

mat en Nna
uod n(uß giam dganng Dontannl llpantn lu atem nonci em. z. Kldl dx duo(u üs enarruas mani domas „Guod anng datu Conat attitümfa uordecim unſ us enim ede im potektarag Dipinus taual e Dapalladin Calend pillh T in initio un Pdie ſu bae tum gellt ea nſoſcepittée dvocans un em hanc, eIV. caln od 5)beue uo cbanu mmottuurs m nondus n cinile ahag aſttumentmen ſicaus. 3C
D. Antonil Coleri. nique præſcriptione immemoriali defen di poſſit? Dixi in mea Vagogica juriſp. p. 1. diſp.8coroll.5. 6.& 7.:
3. Etvero non eſt conſentaneum illad Clementus V. per Pontificem Imperium tran slatum eſſe à Græcis ad Germanos, Clem. un dejurej. multò minus llud Innocentii II I. quod ſedis ſit Apoſtolice transferre Im perium
nenerabilem, de Elect.& Elect. poteſt. ut malè defendit Bellarmin.
1. Nam eo tempore Imperii Romani Dominus non fuit Pontifex, quod teſtatur ipſe Leo Caroli Magni tempore Pontifex hac ſua ad Carolum querela: De- buiſſe ſequidem ad Imperatoris fidem& auxilium confugere(acceptis ſcil. vulne- Ibusab Hadriano ſuo prædeceſſore,& auctore bullarum papalium, Polyd Verg. de tetum iurent. lib. 8. cap. 2.) verlimid proprerea facere non potuiſſe, quod ab illo plus detrimenti quàm auxilii expectandum fibi eſſe viderit. z. Ect ſtutique ha- baiſketlmperium pontifex, jam tranſtuliſſet hoc, nam Ann⸗C. 774. Hadrianus Papa Carolo Magno poteſtatem eligendi Pontifices, ordinandique ſedem Apo- ſtolicam, tum inſtituendi Archiepiſco pos& Epiſcopos per omnes provincias, conceſſit. Aventin. libr. 4. annal.& Antonin. Chron. tit. 14.p. 2.§. 6.& Ann. C.7 96. LeollI. claves confeſſionis S. Petri& vexillum urbis ad eundem miſit teſte Sigis- berto, non ut donaret, ſedut eo ipſo ſubjectionem ſuam patefaceret. Eo enum lubjectionis ſigno adhuchodié utimur,& vidimus Ann. C. 16 1 2. die io. Junii in Francufurtenſious cum D. Matthiæ Imperatori claves obtulerunt, luculentius hoc Leonis factum exprimit Ammenius his verbis: Kogavit Leo ut aliquem ex opti- matibus ſuis Komam mitteret, qui populum ſuum Romanum in fide& ſubje- dione per ſacramenta firmaret. 3. Adquiſivit autem Carolus Germaniæ Impe- tum armis, haud ſecus ac Nimrodus Babylonem, Cyrus Perſiam, vel Alexander Greciam hoc enim Rhegio dicit: Carolus Roma reverſus venit Papiam, ipſamque ciritatem armis cœpit,& inſuper, Deſiderium Regem cum uxore ſua& filia apud tnelaurum palatii. Ibique venientes omnes Longobardi de cunctis civitatibus I- talie, ejus ſeſe ſubdiderunt dominationi. 4. Unde narrat Aventin. cum Ann. G. Lol. in templo§. Petri precaſſet Carolus, Romanos electionem publicaſſe cla-
mantesalta voce: Carolo Auguſto à Deo coronato, Magno& pacifico Imperato-
tiRoman, vita& victoria,& 5. Onuphrius dicit: Carolus coronatus rex Franco-
tuminilla Franciæ Cariſiaco. A. C. 75 2. Imperator adpellatus Romæ in baſili-
as Detriin vaticano, cleri, ſenatus, populique. Cui 6. aperté conſentit Marcia- nus Seatus. Hinc non immerito Anno Chriſti 1157, 4 Friderico zmperatore læſæ ma- jeſtatis rei declarati ſunt, qui Imperium à Pontifice translatum eſſe defendunt, Hitros. Balb. Epiſc. Gurtzenſ. in lib, de coronat, Carol. V. Imp. vide pluribus Matth.
ler in confuratione comment. opin. Roberti Bellarm. de translat. Imp. Rom. 4 Grac. ad German.
6. Uriccirco recté removeatur hodié â coronatione& confir-
matione Imperatoris, contra quam Oldzad. ſentit.
1. Quis enim Roman. Pontifex coronavit Conſtantinopolitanos Impp. z.
ſ Quis ante Conſtantinum conſecravit Impp. Ethnicos? 3. Quis ante Carolum Chriſtianos Cæſares? Recté itaque. 4. Fridericus J. ictu⸗ Barbaroſſa, Bernhardum
& Rolandum legatos cum Hadriani Pontificis nomine Imperium ſibi offerre La. 2 cona-
45

Sectiones de Jure Imperii Germanici, ut teſtatur Radevicus libr. 3. c. 10. de reb. geſt. Imp. Friderici& deſcribit Gunther. lib. Ligur. hiſce q. Imper. verbis: Eceleſiam regat ille ſuam, divinacq́; jura Temperet: Imperium nobis faſcesq; relinquat. 3. Undeomnium ordinum confenſu Fridericus ſanxit: ut Papa ab ejulmod poteſtate deinceps abſtineret, Aventin. Bawarus Francofurti A. C. 1338. 18. Auguſti, Nauclero teſte. Et 7. confirmatum ſii in Concilio Conſtantienſi. A. C. 1407. ut auctor eſt Guicciardin. lib. 7. f. 244. Bedimei de Repub. 9. p. 191.& Sjeidan. lib.-comment. fol. m. 1 4. Quodidemipſo factode. clararunt. 8. Conradus I.& 9. Secundus. 10. Henricus Auceps. II. Rudolphus Hab. ſpurgenſ. 2. Albertus primus. 1 3.& ſecundus: 14. Rupertus. z. Maximilianus pa. mus. 16. Ferdinandus. 17. Maximil. ſecundus. 18. Rudolph. II.& 19. invictiſſ. no. ſter Matthias, de qua controverſia vide Machiavell. 1 hiſt. Elorent. Onuphr. Pauvin. in vita Gregor. 7. Platin. in vita Leon. 3. Naucler. generat. 45. Rebdorff in annal. de4. C. 1339· tom. 1. Iohann de Pariſ. de reg.& princ. poteſt. c. 18. Quett. conſ. 1.numer. Pacian. de probat. c. 35. num. 32: Mandel. conſ. 6z. num. 31.& omninõeleganter& nervosé Georgium Sigiſmundum Seldium Imperii Vicecan cellarium in ſeinem he⸗ dencken an Reyſ. Ferdinand/ wie des Bapſts zu Rom bii V. vnbilligenzumaß ſen/ wider jhr Reyſ. Majeſt. ordentliche Wahl durch die Churfuͤrſten des Heili⸗ gen Roͤm Reichs/ ohn des Bapſts Conſens vnnd Bewilligung geſchehen/ zube⸗ gegnen ſey 7. Nam diſolis VII. viris Imperii eligitur,& Rex Romanus dci- tur. Ut conſtituit ipſe
546
conarentur, repulit,
Clemens V. in d.clement 2. de jurejur. Et ſatis luculentet ſancitum pragmatica fanctione Caroli I V. quæ dicitur Bulla Aurea. Bullasenim
majores noſtri vocarunt diplomata,& reſcripta Cæſarum& Pontificum, uthabes
die Bullen Baͤpſtlicher Heiligkeit/ von Verkauffung Geyſtlicher Guͤter in Reichsabſchied A. C. 1530. zu Augſpurg auffgericht/§. Nach dem Churfrſten Fuͤrſten/ vnd gemeine Staͤnde/ fm. 122. b. Idaurem per Synecdochen, quia sh ſulæ(ſigilla continentes, majoris cauſa adpendi ſolebant. Nadob. Agmon. in not.
ſantioni huic pragmaticæ Caroli IV. capſulæ ſeu bullæ inſtrumentis, ut vocant, originalibus, ut videre eſt in arcl
ad Curopalat. Nam qus ſint adp enſæ aureæ, iddue
ut notat Iohan. Trithem, in Chronic. Hitla-
lim talis conſtitutio dicta ſit*ρωαι ᷣαρα, pr. Heig. q. 4.n. I1.
vienſ. A. C. 1376.& Albert. Krantz. lib. 9. Saxon. c. 29. in de juriſd. lib. 2. p. 1. c. 5. 8. Quod etiam adhuc vivente Imperatore nonnunquam ft cer de eo antè annos aliquot in Imperio fuerit dubitatum. b Unde olim diſcrimen erat inter Cæſarem& Auguſtum, ut dicam ſes., 1o k- ter Germanos ejus rei extant exempla, Es iſt nicht ohne/ daß zu offtermahlen ein Roͤmiſch. Reyſ. jhm kommen benannt/ der folgendes wuͤrcklich zum Reyſerthumb kommen/ als. dus I. Henricum Aucupem, Otto I. ſeinen Sohn Ottonem II. Henricus n
ſelbſt einen Nadh
onla
libr. 6. annal. 6. Quod iteravit Ludovian
jin formam bullæ ejuſmodi literis auctoritaris ſdeidi-
aivis Electorum bDrincipii ideò ipſa ſanctio rectẽ dicitur Bulla aurea, quod nomen novum nom eſt; cum&o.
M. Steyhas. l
ubi divi ſuos ſucceſſores denominarunt
3 fen
19 uyelmpaa HÜanatblaper
lan Him Haanat W
mlerelane, aunglee änandig. I Requefid, Nrlcet nyen 5 lber änen 9uu 11
mainimep n lreferu nin aron. min Chro bit 1 iyernore, wdnono du ta deni alccirco fr llertiente (Wannes Fioemoch enuntem dnunegi naon jutt albepetag Kanlily. elurld.
4
ſtan Kaeneturſi ntrllar
Con 4 n

didh, àeat adum II. vnd widerumb derſelbe Conradus, ſeinen Sohn Henrich den] v vnd an⸗ ern mehr/ ait Georg. Sigiſmund. Seld. in ſeinem bedencken an Keyſer Ferdinand/ ber jhr Keyſ. Majeſt. Wahl vnnd Hoheit/ f. m. z1. Et idem notat Heig. cum ex. anda Carolina ſtirpe Imperatores ſuffragiis Principum Germanorum creari cœ- mrtemhane illent, ſepé convocatis Imperii Romani Electoribus Imperatores quempiam, vel ditſ um,velfratrem ſe præſente, pro Germaniæ Rege eligi curarunt, qua ratione tres te Rtjann Ottonespriores, quinque Henricos. II. III. IV. V.& VI. Wenceslaum, Maxi- pin ügt ulan. I.& II. Ferdinandũ& Rudolph. II. ſucceſſores deſtinarunt, quæſt. 6. n. 26.
tia Motaautem fuit hæc quæſtio, cum A. C. 1530. Carol. V. fratrem ſuum Ferdinan-
acehsatei zum deſignavit. Et licet Imperii proceres ad Cæſarem& Ferdinandum ſcribebant, ttus iſlan quod eo contramorem& libertatem agatur Imperii, ut quidem Smalkaldia dant dph.IlKg lireras adipſum Cæſarem, quas vide apud Sleidan. libr. 1. comm. in fin. f. m. 204. Et R lotenn. factumillud Cæſaris minimé probare, nec Ferdinando titulum Regis Romano- . H Keann rum tiibuere poſſent, ut referunt ad ipſum Ferdinandum A. C. 1531. apud Sleidan. 188. Luatanh lb. fm. 215. Chytra. in Saxon. p. 1. lib. 13. de A. C. 153 1. Marrin Gruſ. annal. Suevic.
1.z1 Kona. lib.r,p.z. c. s. Pangenb. in Chron. Mansfeld. c. 66. M. Dreſſer. in 6. millenar. p. z. de ACnzr. Tbuan. lib. z. hiſt.p. 107. Tamen Imperatoris ſententia prævaluit, poſſe
cancellanai om büſtſ ereaiRegem vivo Imperatore; ob cas rationes. 1. Quia diverſis ipſe regnis& popu- — lbimperaret. z. Quod non poſſet eſſe continué in Germania. 3. Quodturbulen- willgunggt tus eſſet lmperii ſtatus. Et 4.denique quod per Imperium multa inofficiosé fieren t, minus obſequenter. Iccircò fratrẽ ſuum collatis confiliis A C. 15131. 5. Januarii re- r, K& Nal- annciavit Regem: Diſſentienteſolo Joanne Saxoniæ Electore, qui nitebatur ini-
i Aurea Bulla tit. z. 7. Wann es auch darzu kommen/ tandem tamen ejus rei cau-
O. 13z4 tranſegit hoc modo: ut Ferdinandus apud Cæſarem& reliquos Ele- mn(dores effciat, intra certum tempus decretum ejuſmodi fiat: Cum tempus incidet alm creandi Romanorum Regis vivo Cæſare, ut tunc Principes Electores ante cõ- nant,& deliberent, num juſtæ ſint& idoneæ cauſſæ,& ſi adpareat, tum demum lormula legis Carolinæ peragant, Sleidan. lib. 9. f. m. 243. Hæc autem quæſtio aunmodo tempore Caroli IV. in diſceptationem venerit, vide apud Iob. Cuſpin. in nper Hyna 1 Canll V. p. 82. Hulder. Mut. lib.2 5.Chron. Germ. de A. C. 1348. Martin. Cruſ. Annal. dilttets nnt Sheuie lib. 11. p.z. c. 7.
temhabet.
dicenim Proteſtantes A. C. 153 2. Schwinfurti cum Cæſare conveniunt: ut ſi M quando Roman. Rex creetur vivo Cæſare, non ſuo, ſed Cæſaris tantum nomine n Nempubl adminiſtret, nec ullam ſibi poteſtatem aut Imperium arroget: Principes pr Beit atque ordines Imperii non teneantur ei ulla fide, aut jurejurando, niſi poſt mortem Ceſaris, ut habent capira tranſactionis Sweinfurtenſis apud sleid. lib. 8. f. m. 223. colli- arote voul geidem ex juramento, quod præſtat Imperator Imperio,& fide, quàm in inaugu- dubias,
.Caſtald. g. 4 eriunzxis Rald. q.8. n. 21.
05 lueſmni 10. Quam tamen poſtmodum per inaugurationem ſolennem Naſu dlenillime conſequitur, cum confirmatis unicuiq; privilegiis, ipſi fides
ütah kromittitur,&c ſalutatur Imperator. ttonen
Z2½; Electum
D. Antonii Coleri. 547
9. Et tum Electus Rex, ſuo nomine, nullam in Im perio poteſta-
tioneprimüm proceres promittunt Imperatori: ut probant Pevr. de Andlo. lib. 2. c.
— —
—““

Sectiones de Jure Imperii Germanici,
ontificis Rom. coronationem, ſaltem Regis R maninomi. docent 1nnocent. III. c. venerabilé, ext. de elect&e
548 Eleccum ante P
ne, non Imperatoris uti poſſe, pot. Clement. Romani, dejurejur. de A. C. 888.§. z. Onuphr. de comit. Imp. lib. 4. c. 6. Eetr. de Andlo. libr. 2 d tt, 25. M. Laudenſ. de prin cip. q. 39. Caſtald. de Imp. q. 10.& q. 45. Per tot. Lancellat, i templ. lib. 1.§. 1. ꝗ. 3. num. 3. Oldrad. conſaso. col 2. Sign. de Homod. conſ. 129, c—h, Corne. conſ. 1. num. 2. libr. 3. Dec. conſ. 194.in pr. Decian. reſp. 90. lib. 2 n. 2. IdqH con- ſtirutum fuiſſe à Gregorio V. moment. Platin in Gregor. V Crantz. lib.4 Laren
Naucler. gen. 34.f. 742. Pet. Lang in Chron. Ziceſ. de A. C. 1002. Verum paſt Germa.
nicam coronationem& inaugurationem, Electum rectèé dici Imperatorem, aſſe.
runt, Lud. de Bebenb. dejur. regn.. 5.& 6. Hieron Balb. de coronat Imp. f37. BHeig.g 3,n§6.p. 1 Meſenb in not. ad Schneidwin. in proœm, Inſt. n. 6. Heiminifelt in repli.
cat. pro Imp. cap. 6.(356.& ſeq. Unde ipſe Picecancellarius Imperii ajebat: Es wiſſen
fol. 365. Bellarmin. lib. 1. de translat. Impe
onſere Rechtsgelehrten zu Zeiten ſelbſt den vnterſcheid zwiſchen einem Rowi⸗
ſchen Keyſer oder Koͤnig nicht wol zu finden. Quod enim antiquis temporius nulla fuerit diſtinctio inter Imperatorem& Regem, auctor eſt Somnium V'ixidani c. 179& habes apud Dd. in l.exemplo, C. de probar. Georg. Sigiſmund, Seld in 4. confl. an Keyſer Ferdinand/ wie des Bapſts zu Rom bii V. vnbillichen aumaſſen widet jhr Reyſerl. Maj ordentliche Wahl/ ꝛc zu begegnen. Verum 1. olim differebaut Auguſtus& Cæſar. l. 6.§. ü. ff. de jure fiſci. l.& fi. 7. ibi: in comitatu meo vel Ceſans fuerit deprehenſus, ubi Gothofred, lit. L. C. de malef.& mathem. Et. in GallisDele phinus. 3 In Hiſpania infans à Rege differt 4. Rex enim eligitur in Imperatwyem ylo. movendus, Clem. z. de jurejur. Aurea Bull. Carol 4. tir. 2.5. Quod& Sigiſmundihu- jzinnuit his verbis: Wie dann derjetzige Ludwigſ elbſt gegenwertiglich/glachwie dieſelbige/ auß Vaͤtterlicher vnd Erblicher Succeſſion/ dafuͤr erkannt wird bond mit demrechtmaͤſſigen Titulbeſitzt/ das Recht/ Stim̃/ Wuͤrde/ vnd Gewalt ii nen Roͤmiſchen Koͤnig/ ſo hernach zum Reyſer werden kan/ zu erwehlen/ quæ bil lacontinetur, in dem kurtzen anzeig/ des O. N. F§. V. H H. Philips Ludwigen. bey R in cauſa tutelæ edit. Cawingen/ A. C. 16 11 in der andern beylagen/ lubnu Electus Rex Roman. ſo bald ſolche Wahl vollbracht iſt/ che dann er in einigen Sachen/ oder andern Geſchefften/ in Krafft des Heiligen Raichs handelt/ allen vnd jeden Chriſtlichen vnd Weltlichen hurfuͤrſten/ ꝛc allejhre Pr vilegien/ Brieff/ Recht/ Freyheiten/ vnnd was ſie vom H. Reich biß auff die 3e ſolcher Erwehlung/ erobert vnnd erſeſſen haben/ ohn verzug vndwiderrede/ durc ſeine Brieff vnd Inſiegsl befeſtigen vnd ernewern ſoll,⸗ vnnd nach demer mit Rey⸗ ſerlichen Infellen gekroͤnet/ ſo derſelb erwehlt/ jedem Churfuͤrſten beſonder /h⸗ fenglich in ſeinem Koͤniglichen Namen/ vnnd fuͤrter vnter Reyſerlichem Citubie vid. tit. 2. ures Bulla Car. I V.. Vnd dieweil/ in fin.& S. ſeq. Et tamen hociplo. firmamus, Regem Rom. ſi prædeceſſor deeeſſit Imperator, dici, recté Imperatots ſic enim addit Seldus: Ja/ es haben wol etliche Rechtsgelehrte gehalten /daßh nes Roͤmiſchen Keyſ. Sohn/ der die anwartung aus Reich hat/ ein eyſerg genennet werden Vnd iſt auffm Reichstage a Bran ckfurt durch gemeine Sii de vnnd andern errandt worden/ daß ein Roͤmiſcher Keyſer vnnd Ronigebenn Iy. Unde conſtitutio, ſo durch Keyf 49
6. Huc facit quod
. 4
ding ſey/ ex Cuſbinian in vita Ludo vici
„Jpraleu Baron. tom. 10. annal. Eccleſ. de A. C. 371,§,4., K& HſS
elmp.-Rom. c. 5. in fin. Par. de Pur. in Andr dellem
jn, Nhmn
2
ayokendm
4
Mekasauter
Fdheitd ijiedce4C darIiuu ſ vſtda. bin Altzalu, 0 inluu
uun relo
₰
7
hazſetars rur eual taus ma ulaum lc döyrelatio Krod e.6. Keaneum, kbls au topo en. Jyent ſegs inp guregium dcontin g⸗ em erme Kellguntu 7 kteaſ Kedin eum

4 1
P. Antonii Coleri. 749 n 6 wig zu Coͤlln außgangen* dicithoc ob tinere dejure& conſuetudine Imperii, ut TN notar viwecantellarias Imperis Georg Sini Seldus, in erwehntem bedencken an Keyſ. Iea Ferdinand/ fol. m. 78. pro qua ſententia recté pugnanrt Sixtin. de regal. lib. 1, c. 4. MW n. 10. Paurm. de juriſd. lib. 2. p. 1. c. 1. nu. 126. Schönborn. lib.. polit. c. 8. argumento ductoâ ſenſu contratrio, h. m. Ante confrmationem privilegiorum non dicitur Im- petator. E. ſtatim poſt confirmationem. u. Poteſtas autem hæc, Majeſtatis jura concernit, quæ dicuntur raa i die Keyſerliche Hoheit vnd Reſervaten. b R Itunh. Reichsabſchied de A. C. 7 zu Regenſpurg auffgericht/ 8. Dadurch dann⸗ ci lmnadha fm. 212. Qlæ vocat Tacitas ſacra Regni, Clapmar. lib. I. de arcan. Rerumpubl. c. 10. vnarnf Lwviss jura Imperii, lib. 2. Gunzher. jura Kegia, Bald. ſacra ſacrorum. lus autem feu- &canonicum. Kegalia,& Eérai dixerunt Majus Imperium, Græcivero ævela⸗ dxh& ieαονννννννυννενιρμέα 122 119 an 1.4 n. Quanam verö illa revera ſint, undev eruenda, mire Dd. var jun rant. 2605 4 Unde Bodin. 7. majeſtatis jura conſtiruit: 1. Legem univerſis ac fingularis da- epolle,ine ſuperiorum, equalium,& inferiorum conſenſu. z. Bellum indicere& Paceminire. 3. Magiſtratus mandare. 4. Extrema provocatio. 5. Jure vel injuria da- nnatos, contra vim legum ac judiciorum, liberare. 6. Fidelitatis& obſequii fine eceptione ſuperioris præſtatio. 7. Nummorum prerium, pondus& figuram præ- ſciibere, libr. 1. de Repub. c. 6. Alii quàm varié hęc jura diſtinguant& enumerent, enumerarehic ſupervacaneum eſt.
5—— —
iß munddtin lllcchgan a erum lalg e mitarumed hem Jradu itutin. ſn
venfe 8. Uti probabilis mihi videtur ejus opinio, qui à jure regni, wu 3 duod amuel populo propoſhir, 1. Sam. 8. ex his multa derivat, contra ſe
Kjaage mhuus Roman, L. Regia in principem tranſtulit, omninõ velim. Pſihsd tm Nam quod ad jus regium Samuelis attiner, recté Srapleronus ait: Regem de-
danben cerhomparegalis,& illa continetur, d. c. Samucl. 8. v. 1. Decent eum centuriones Kuibani, ait Thom. 1.
Virden ſärlant,licet Bhibppus, Btentiu, Oland.& Pezelius. Ita cum iis jungi, quæ
(volluutt 141 2.. 105. arr. 1.& illi continentur, verſ. 12. Decent adminiſtri ft deſ N mcem fciorum, tam ex maſculis quàm fœminis„V. 13. Et præterea decet, ut farſen ſeh mnlübditis: hinc exiguntur neceſſaria regni ſubſidia, v. 14. cenſus„ V. 15.0pe- „Räihtt 4 d6.&decimę v. 17. Et caſu neceſſitatis, ut privatum commodum utilitati pu- nabſdtd echonandio enim cum Nieol. Pyra, intelligo quæ dicit in fin. v. 17. Et vos ndwuchg diplius ſervi Vel ſi mavis, diſtin gue/cum Alberic. Gentil.& Warem. de Erem-
jrſta
4
ainter poteſtarem licitam& officium Regis, ut ſcil. illa 1. Sam. 8. oc v. Deut. proponatur, ad quod David 3. Reg. z. filium ſuum Salomonem adhortatur. Me d0kn at ₰ Quod hæc lex anté faciem Domini repoſita fuit in arca fœ deris, 1.Sam. ddc,Ka1e Hun 4. Quod Deus duriuſculé volait jura regia ſignificari populo, eò quod ſheuge A lb.s am actenus fuerat Ariſtocraticus(vide Deut. 174 Sigon. de Republ.Hebr. zaeec 169 60 c-loachim. Srephan. 1.de juriſd. c..& y. Petr. Galatin. 4. de arcan. Cathol. c. 5. an Awina Inſtite.20. ſect E.ſpreverantde lege Regia dicam infraf. 1 hror 14. Quia verô Reſpubl noſtra ex capite& membris componi- de thae blta quadam Capjrz reſervantur, quadam membris tommunicantur. e ſacra b acro-
—
1

Secklones de Jure Imperii Germanici,
o. Mihiveré ſummum majeſtatis jus, quodin ut DD. Auguſtus& Antoninus reſeripſe
559 ſacrorum dicuntur Ba dominio torius mundi conſiſtit,
runt. In l. deprecatio, 9.
none, verſ. qui n. C. de quadt. præſcript.Iſed dua⸗ imus autem hic voculas, mundi, orbu, gentium,& populorum,&c. civiliter, dein
qui ſubſunt orbi KRomano, arg. in orbe Romano, 17. ff. de ſtat. homin. multæ enn fuerunt provinciæ in univerſo mundo, vel nunquam ARomanis devictæ, velexen.
præ. Didac. Covar. in c. peccatum, 2.§. 9. num. 5. de R. I. in c. Pruckman. in ſ. ſolun
poteſtas, c.3. num. 113. Eralids non eſt infrequens in jure noſtro verba ſecundun
ſubjectam materiam intelligi. ². 15.§. 4-L.in lege, 2 9. ff locati, l. 78.1. 204 1.115, 4eP
e. ſi beneficio, de præbend. in 6 Gæd. tom. 1. conſ. Marp. 24. num. F0. Prurkm. conl
14.nu. 90. Eodem modo& Germani Imperatores totius mundi ſunt Domini, ut q
ſe teſtantur Ludovieus IV. G F„ideric. Pulcher Impp. his verbis: Wir Ludwig vonnd Friederich ꝛc. bekenn en/ daß wir vns mit einander verbunden haben ewiglich/ daß wir das Roͤmiſche Reich/ darzu wir beyde erwehlet/ vnd geweyhet ſeyn/ mit allen ſeinen Wuͤrden/ ꝛc. Vnd was es hat vnd dazu gehoͤret/ uͤber alle die Welt/ miten⸗ ander gleich als eine Perſon beſitzen ſ ollen vnd woͤllen/& poſt pauca, vnd ſoll jede⸗ man fuͤrbaß von einem andern Recht nehmen/ an allen Sachen in allen Landan über alle die Welt/ ut videre eſt apud Cuſpin. in Auſtria.
15. Etnemini concedi poreſt. 1. Natta conſ. 6 36. num. 169. 2. Quia oſſibus Imperatoris adhætet, Mali. Cum in Marſupio Principisnonſt
conſuet. Pariſ tit. 1.§. 3 gloſſ. 4. numer. 16. 3. Roland. ³ Valle, conſ. 1. num. 115. vol. 2. 4. Nec ullo tempore preſcribipoſſt le
C. de pręſcript 30. vel 40/ ann: ẽ. cum non liceat, in fin. ubi gloſſ.& Felin. ext deptaltt Iaſein l. imperium, 3. num. 20. H. de juriſdict. Modeſt. Piſt. conſ. 4. n. 24. rol.I.Pg de jure fiſcio lib. r. tit. in. 13. 5. Et deniqueà ſumma maj eſtate ita non ſeparaturiu necradii ſolis Aſole, Eaurm. de juriſd. lib. 1. c. 21.n. I.
16. Dominium hoc Romulus hac lege complectitur: Populusll
ſciſeunto: Magiſtratus creanto:& Bella decernunto. Halycam lib. 4.h mum itaq; hujus ſummæ majeſtatis caput eſt, ut LL. univerſales condi
arq; interpretetur. Quod, prererquam quæ dixi ſect. 13. ex 1. Sam. 8. notum ſatis eſtidiylim opulum Romanum, in Principem tranſtuliſſe Lege Regia, ut locuples ſat tefii
ipſe luſtinian. in§. ſed& quod Principi. 6. Inſt. de I. N. G.& C. Quæ quidem lerhe
.„. 17. bis ‚ſinon cum urbe Roma, ut nonnulli ex Livio libr. 34 demonftrant, certelae
ub Auguſto Cæſare, ut aperté teſtatur Dion. lib. 54. Tacit. lib. 1. Barclai. lib⸗ dejut regni,&. 15. revocata autem ſub Veſpaſiano, cujus monumentum adhuc extate mæ in Capitolio, eô translarum à§. P. QR.extemplo S. Joannis in Laterano quidem refert luſtues Eecard. imtract. ſuo deL. Regia, cujus monumenti intel
hæc ſunt verba: Vtiq qua ante hanc legem rogatam acla, decreta, imperatà 45 1mp Cl re Veſbaſiano Aug juſſu mandatu vè ejus ã quoq, ſunt, puli, plebisvé juſſu acta eſſent. Extant apud. M. Steph. lib.z. de juriſd. ꝑ. 1.c.
Eadl. Rhod. de jact. adde Nov. 105 c. z. in fin. l. bené à 27 6.§. eſtautem, ff. de excuſ Intaſ
1.n.73. 7.
4 urer wdn
skcocel
ea perinde juſia, rataq ſiutuſft I.ſhh a
Iitterali
hrunrkriii
—
ntel.guss dolulbel tzunni ſakrunr en guüds mo9
tadlmyer uuiduuf lmlz Bgedell. ulaidnc udec vet ynun fui, raanl Ge Wh ſi auas ſornanica iarin augyde l eneta
——
lialnen ah eder anble⸗ mindbec aüdeſen gat ln Kau
echn

Jerh tem. de 1 un, de 3 ar or manssdend dc Puunae etotnd e blnal u
1 5
dget ehe 4 ber alced n Dolnan
Satanſ
peruau m larliyud n myoregegin loſäſ onl. d MA
ckrian mm lin 9 3 89 rto h 9 L. Un
Mur
8. voll 1 ia dt lel 3 2
demo lb. jmerdon 2 .joundsm jjos mnn „ whaulan
Va
dejul
ione ea non tenerur, cum par in parem non habeat im recept. arbitris.& c. 20. de Elect.& elect.
ditulat ipſius Carol
4 6 4. aff a B erearent, qui primo ſentenri aa plunibusa an un 3n kuit, q z2. numero 17.4. Phoras, teſtatur 47bi usLANIA. ketr. Bellug. i
D. Antonii Coleri
17. Indeque lege civili. IIIpiano⸗ civili ratione dicitur ſolutus 1.131. f deLL. 2. Lata enim lex civilis eſt, velãà prædeceſſore ſuo,& civil
Ssr ira- perium, Inam magiſtratus, de poteſt. 3. Velipſe legem civilem tulit. Et
uiſus ratione ci vili nemo ſibiipſi poteſt imperare,? pen. de arbitr. Dico ci vili ratis-
e Nam ſi de ratione& æquitate naturali quæras, aliud reſpondebo, cum ipſa hone- ſasrequirat, ſcrvare ll. quas aliis præſcripfit. tell quibus ipſe ſolutus eſſe videtur, l.ex imper foco. 2 3. fl. delegat. 3. 2. Ut digaa wort majeſtate regnantis, legibus alligatum ſe princiꝑem proſiteri. l. 4. 0. de LL. 3. 1 Licet enim(reſcripſerunt, Severus ꝙ ℳ‿ꝗ ntoninusll, ſoluti ſimus, attamen ll. vivimus,
addunt. fin. Inſt. quibus mod. teſtam. infirm
1. Decet enim tantæ majeſtati, eas ſer-
4. Iade recté Symmach. in orat. pro ve- tet. Deotum cultu ad Imperatorem: Plus apud vos, inquit, luſtitia, quam licentia let Et 5. Pacatius ad Auguſt. ait: Tantüm tbilicer, quantum perleges!l cebit, ⁵ zpecimen enim ait Cécer. lib. 3 de finib. vacato officio, Prin ceps cætetis eſto.7. Er i- demnotat Bal. ad 1. 9. C. de I. L. ſ. Quod ſe ll. ſubmittat Princeps, non legum effica- cie led virtuti ejus adſcribendum eſt. Denique 8. Idem ex veteri monumen to Legis Regiz colligo, cujus hæc vetbaæneis tabulis inciſa reperiuntur: Vtique quibus legi- dusylebeisvé ſcitis ſcriptum fuit, ne Divus A ugu Tiberiuſvé Iulius Caſar. Auguſt. Tibe- riuq Claud. Cæſar. Auguſt Germanicus tenerentur, ii⸗ legibus plebis vé ſcitis Imperat. Ca-
.
Far hehaſianus ſolutun ſir Quæq; ex quaq; lege, rogatione, Divum Aug. Tiberium& Clau-
dium Caſarem Aug. Germanicum„Tiberium Iulium Csarem Aug fucere oportuit, ea o-
mnia Inp Cæ ſari Veſpaſiano Aug facere liceat.
18. Utrumq; de Im peratore noſtro affirmamus, nam& in co-
L
mitiis ſolus legem generalem condit, licet non ſine conſilio procerum
lmperii. Sic enim publica Imperii decerta Cæſar edicit: betennen vnd thun kund jedermenniglich. ubi nomen Procerum non additur. Cur lgitur ais, accedunt: publica Imperii comitia, in quibus generales illæ figuntur le- geadtunt jpſi Principes in decretis comitiorum in fine. Vnd wir Churfuͤrſten/ ꝛc. betennen oͤffentlich mit dieſem Abſchiede/ daß alle vnd jede obgeſchriebene Puncten vnd Articul mit onſerm gutem Wiſſen/ Willen vnd Rathe fuͤrgenomen vnd be⸗ ſchloſſen Ut quidemà Carol. Magn. tempore faiſſe obſervatum, colligimus ex Ca- „M. quam vide apud Melch Heiminsfelt tom. z.conft. Imp. p. 133.
Krjetloc verénihil impugnat quin ſolus Imp legem condat. 1. Nam inde uſque aptimaorigine urbis Romæ, KRomulus, cærerique reges Romani, comitia habue- kut in qulbus de ſummis Reip. negoriis eum§.. Q. R. conſultarunt. 2. Unde Agel. imat ea diljgentia Romanos Pr. neipes fuiſſe uſos, ut ſuffragiis dicendis ſenatus am rogati dicerent lib. 4 c. 10& lib. 4. c. 17. qua dere
us agit Vyalrher. miſc. 29. 3. Etitem Heig. dicit: Ram apud Romanos fuiſle mperii formam, quod nou omnia Imperatores per ſe expedierint, ſed pleraque Ztaviora, ex conſil o ſenatus egerint, cujus tum& poſt permagna auctoritas ldem fe ciſſe Lacedæmonios, cum Regibus ſuos adjunxeruns
n. in famil. Wittikind. fol. 81. 5. Et adhuc fieri idem in E1- n Speculprincip rub. 2z numero z. ANGT. 14, Caſus z. polit. c. 5. Aaaa ScoriA
Wir N. von Gottes Gnad

17² quit. Gall. jur. capit. 23.
. 6. Et POLONIA Iacob. regnis reges abſque pr
deſto weniger haben ſie tam,) biß auff dieſe S Teutſchen Nation biß
gectiones de Jure Impttii Germanici, SeorrA Buchan- de jur. regn. apud Scotos, Arniſaus 18. polit. GALIIA Hotom deauui
Bodin. 1 de Republ. c. 8 Stephan. Iun. de. jur. Magiſt. in ſub
Auguſt. Thuan. lib. 56. hiſtor. de anno 1773(dicentes inbs ocerum concilio ferre non poſſe leges,)narrant. 6. Quidigt b tur mirum, ſi à Germanis idem fiat, qui majore libertate ſemper ſant uſi,Dann gicht
die Hochheit deß Reyſerthumbs/(monarchiam ſcilic,qut. tunde an ſich behalten/ vnd iſt die Gewalt vnd ſterckeyt
hero dennoch jmmerzu ſo groß angeſehen vndbefuͤrchtetze
*
weſen/ daß ſich keine frem de Nation dar annen reiben doͤrſſen/ noch jnen ſolc
Præeminentzentziehen moͤgen. Daneben haben die Teutſchen je vnd allewegevun
jren Keyſern/ jre alte Teutſche Freyheit dermaſſen herbracht vnd er halten/ dasſſe
zuen nicht ein
agreiffen koͤnnen/ beſondern iſt das Reyſ Regiment allewege alſoan
geſtellet geweſen/ daß es menniglich bey ſeinen Freyheiten/ Rechten vnd Herkom⸗ men bleiben laſſen/ ſchuͤtzen vnd handhaben/ vnd in furfallenden wichtigen Sachen
mit vorwiſſen vnd ſchlieſſen von Schwendi/ in ſein Reichs/ vnd freyſtell
zuthun der Churfuͤrſten/ vndgemeinen Staͤnde handlen vnd n ſollen. Vt ad ipſum lmperatorem D. Maximilan.11 hac verba reſcripſit Lauus
em bedencken an J. R. M. von Regierung deß Heilig.⸗Kim ung der Religion§ 12 f. m. 122.
19. Ert ſolus, Civili rarione, lege Civili folutus eſt, quamuis lgs
regni teneatur, Zoanetto teſte. r. Imperatori enim noſtro competit Majeſtas leges condendi generales, ut
fect. praced. dixi. E.& II. foluta poteſtas, vel ipſo Bod. teſte, vid. 1. de Re Gentil. in diſp. de poteſt. regis abſol non ſolutus ſit legibus? Cum quod antiquis tem
non legatur, argumen
modo Imper. nolter in actibus, quos gerit; juris lole
uta. Daurh. ad I. 3 num. z. de teſtament.: Ureut poribus comp etebat, ademptum ei
6. l. 27. C. de teſtam. lib. 26. 27.28. fl. de LL. z. Nam&cotem mnia obſervare non tenemnt36
adl.Princeps. 31. num, 3. ff. de lI. Gail. obſ. 4 num. 1:& ſeq.& 3. obſerv. 87. omers
Nicol. Eberbard. Iunior conſ.s 3'num. 3 1. vol. 1. Paurmeij 42. Is verb ſolutus legibus eſt, I. 14.§ 1.de manumifſ. ¹.3. nat. len. C. de donat.
52. cap. 2. Coraſ. z. mi
fruitur, ſolutam II. poceſtatem habeat, neceſſe eſt: ſi qui
ſter de jurisd. lib.⸗Cip. ſals C. de teſtam.1.54.0,e0 nt. vir.& uxor. I ult. in fin. Codic. de quadrien: præſcript- Im
ſc.2 5. numero 4& 564. Et denique qui plenitudine poteltatz dem per hanc deilla conſtu
Omphal. lib. 2. de poteſt Princip. Gail. 2. obſ.⸗ 6. Myn). 4.0bſer. 8. numero 4. 4 1
Gentil diſput. de poteſt. reg abſoluta. p. 10. A tis in ſnos proceres Imperii utitur, cũ quotidie mandat h. m. befehlen/ vnnd wollen/ ꝛc. von Roͤmiſch. Reyſer. Macht/ Pollenkommenheit vn
tverò Imperator plenitudine potelte- ſetzn/ orduth drechtn
noſtro et am lechi
wiſſen/ in Krafft dieſes Brieffs. Hac poreſtate leguntur ufi 1 Item tit. d.tit. in
Impp.. Carolus I V.
finit. tit. 1 6. 2. Maximilianus I. in der handhabung deß 1495. auffgericht/ ſub rit von Sach en/ ſo ſich vor dieſem Landfrieden bege ben. 3. Carolus V. im Reichsabſcheid/ de auno 41.9 Al 4 de anno 1555.§ Solches alles vndjedes/ F. Rudolotke
in prefa. aureæ bullę circa fin.& tit. 2. in pr
Friedens zu Wormbs/ 46 benge Als wir/ 4. Ferdinand.in les II. in mandato quodim
auno 1607.27. Septemb. Wie wir dann mit wolbedachtem Muth/gutem e4 * 16 1
vnd rechtem wiſſen/ auß Roͤmiſeh. Reyſ. Macht vnd vollkommenh i victiſſimus noſter Matthias ſubvlato 2. Julii, A. C. 16 12.ad E. M. B.& VVI gih 1
eit/ c. Ebe 15
pub. c.. 4Abn.
M0
bukel gnnl
h 4
6
Paremn
adhevomni Murrtyxl Weqleatue ltoxceter Auodem(a dn l1 9. brk Bda ur anaun nolm no häli gobd anonteat, defeid gu unhelte eelande
dlladdlti
dwmototid
ſ
anken

„GaLun- 4
D. Antonii Coleri. 553
nal zebieten demnach E. E. L. C. hiemit/ von Roͤmiſch. Reyſ. Macht/ auch Gerichts 4 ond Rechts wegen/ ꝛc. Quod quo minus impediat, quod lege regui teneatur, dicam I iafra ſedl.;2.
apet ltun— na 20. Adque eum, ut legem animatam, extrema conceditur adpel-
deGevitg eſcherig
drnd
dorſſen,g m ellatis acia chenjetnaa 3 urpreſcribi hoc nequcat. c. venientes. de jurejur. Mynſ.conſ. 24. numer. 22. 3. Et. ipſe machtu Princeps hoc jus alii concedere nequeat. Molin. in conſue. Burgund. tit. 1. 3. gloſſ.
atlo.
9
1. Ur enim ab eo omais jurisdictio, per conceſſiones& in veſtituras fluit, ita adeundem refluit per Appellationes ait Pacian. de probat. libr. z. c. 43. nu. 7.2. Adeo
teginenan 44.Ldeoq; adpellationem Carol. V. Rex Gallię recepit ab Aquitannis, quos Johan- 9, Naths aosfaterin Eduardum III. Anglorum Regem cum omni ſuperioritate tranſtulerat. aidant lettde eo ſit conqueſtus Eduardus Niger. ride Froſſard lib. 1.c.246. Non autem au- nen Etan nnegamus hic Imper. oncedere alicui poſe, ut omiſſa adpellatione ad Caſurem ſolus cau-
harunn ſemaicidat. Sicenim olim non adpellabatur à præf. cto prætorio, 7.1,§ 2. ff. de offic. gzerraa Ptæ.tætor. ¹l.1. fn. ff à quibus adpellari aonlicet, ꝓræfecti. ff. de minor. J. 3. Codic.
coſie prefect. prætor. orient.& I⁴ε roconſulibus, C. de adpellat. l.un. C. de ſent: pręk. am 46 1 Ptætor.Et hodie in imperio quibuſdam conceſſum eſt, ut mox dicam.
1 21. Quam majeſtatem ſolus itidem retinet, liceat alicui indul- geatſus de non appellande: vel omninoô, vel ſub certa pecuniæ ſumma. Aliud enim eſt ſuo jure quid habere,& aliud ſuperioris conceſſione quid ob- nadenla inerc. Etturſus aliud eſt concedere alicui privilegium extremæ provocationis, ut confatiat omaestotius imperii ſubditi ad eum provocent, quod ur ſolus Imperator in omnes Kaell. kadet, ita, quia in ſummo totius mundi dominio conſiſtit, alii concedere non po- obſenatemn
—*
zes condet rid. deäh
ſt id.ſect. 1. Aliudlongé eſt privilegium, ut omiſſa adpellatione in ſuo territo- eK)d oczuſlam deſiniat, quod ſæpe fit c. I. in ſ. extr. de reſeript. e. paſt. de adpellat. 1. Quia
ſa ieſedl itereſt Reip. ne lites fiant immortales, propterandum. 13. C. de judic. cum quidam O. deum a10defid. Inſtrument. e. conſtitutis in fin. de Procurat. 2. Unde& Caligula ma- 1 gſtratbus liberam jurisdictionem conceſſit ſine adpellatione, ut teſtatur Suero-
Aadti- 4 euun niu Ut 3. hodie velomnino non adpellant, ut Sachſen/(æquè autem hic alios Gen relag Laxon Duces quàm Electores inrelligo, vide Gilman. in ſymphorem. tom. 6,c.1.§ 6. oblerbuus 1 Wnhrerb. jus. c. 2. n. 32. Heig. q. 4. nu. 42. Sixtin. de Regal. lib. 1. c. S n. 15. Zinzerling. eruuiun n iihinangaral.de Appellat. concl. 72. Buxtorff. ad Aur. Bull Caroli IV. concl. 54 chm ä iec. Chur Brandenburg/ Oſterreich/ Tottringen Würtenberg⸗ das Landtge⸗ leriennan richtin Franck. Vela. non adpellant, niſi ſumma excedat: apud Electores, Trier 500. V fau“ Ahein flin Gold. Colln. o0 in Muͤntz Pfaltz 1000. fl. in g. apud Epiſcopos, Ma⸗ 1a gdeburg 600. fl. M. in realibus in perſonalib. v.& mobili. 400 fl. m. Cuͤttich. 1200. Fucde 16 84 Brixen z00 fl.m. Metz 500. fl.g. Verdun 500. fl.g. Apud Principes ſeculares, dn Lati Sahernoo m. Brandb. 400. fl.m. Braunſchwick.300. fl. g. Pomern 300. fl g. enng Mechelnburg;00. fl.g. Heſſen 600. fl. g. Die Reichs ſtaͤdte/ Regenſpurg/ 400. 4w flm. Nuͤrnberg/ 600. fl. m. Memmingen/ 600. fl.m Straßburg/ 600. fl. m. 19 Franckfurt 200 fl. m. Coͤlln/ z00 flig. Cuͤbeck 200 fl. g. Cuͤ. Haͤmburg 600 flg. nun Bremen 600.fg. Muͤnſter 200 flig Schweinfurt 200. fl m. Hall in Schwaben oli uuas ofl m. Rempten 100fl m. Collmar F0. fl,. Winßheimb 14 flm. Rotenburgũ
ade“ Aaaa 2& Eslin-

654 Sectiones de Jure Imperii Germanici, & Bslinga habent privilegium in captis pignori bus, quemadmodum Jaliacedfisin
emnibus poſſeſſorlis Gilman in Yymphorem. ſupp. Dictas verò ſummas nonnunquam b mutari& augeri Keip. German magui intereft, cum ſe.in Camera indies augeanu lites. Unde etiam in Bavaria& Bruns Wicenf Ducatu uigusad 800. fl. entum ful
ſe teſtatur Mindan. in c. de privileg& Penaiſ. jur. Camer 0l. 271.n. 1 4 Wulhelm Rn. b ding. pandect Cameral. lib. 1. de jurisd. Camer. tit. 20:
22. Et hac de primo capite ſummæ Majeſtatis; poteſtate ſcbe.
rend. lluniverſ. Cum autem parum ſit jus eſſe, niſi ſint, qui jura regn uuyic h poſſint, inde ſecundum capur hujus maj eſtatis promanat.(uod ſoli heaa Magiſtratus mandet& conſtituat. umm
— —
2 cu4 m ntalin
sratburee
—
1
—
—
8—. 3 4 n 84 2—„„.„— 4 dcl cot
Deſcen dit hos caput à priore, 1⁊§13 fl.de orig: jur. utrumq́ne à Dominio 7 b
totius orbis komani, quod Imperatorem habere,jam ſup. ſedt 14. probavimus Quad— f 5 .. Ml o)
ſieſt, maner inferioresmagiſtratus, niſi abeo, qui dominium illud habet conftituiii alaea
oſſe. 1. Unde& vetuſto legis Regiæ monumenro, cujus ſed.i 6.GI mentionem e au ... 4 2. 2.. 1 fecimus, ita cavetur- Vtig; quos magiſtratũ poteſtatem, imp. curarionem vèͦ cuius tei ſeu mh gun ſenatui P. Qk tommendaverit, quibusvé‿ ſuffragationem ſuam dederit yromiſerum Bun alequodo
rum Comitiis quibuaq; exira ordinem ratio habeatur. 3. Et Commodi 1mperatuni asix.
ke4, tutionibus inſcriptum eſſe quoddam capitulum er Ep' ſtola Anton. Pii h ſcé velbt ſenn
His omnibus D. Pater meus, mox ingrediens principatum, con ſtitutiont enllesn p h lun. Ronores,& immunitates firmavit, teſtatur Modeſtin. un! ſiduas. Eft autem ſidt tllnn M excuſat. 4. Plin:lib. 10. Epiſt. auctor. eſt, quod ex more antiquos⸗ ſoliti fueriaptinci. airlälti pes Ronores auferre, vel adimere, ut primum induebant purpuram. 5. od Kin eütneowite Galliisobſervari Papa. lib. 41tit. 1. arreſto 4. Gregor. T. holoſan. lib.. de Republice.
aſrcecho
num. 34.
— 4— 1 4 0“ 6 3 5 23z. Urnondum videam, cur non ſoli im peratori compens K(ußi cultas de feudis immediatéè imperio ſubje ctis, cogn oſcendi. 38
äcnaroE
1. Notum enim eſt, quod regales dignitates cum regalibus feudit, in imyt rio, ſolus conferat Im.& præter eũ nemo alius. ubi Dd. Quss dicatur Dar Cd Ma müih & c. de feud March.& teſtãtur Iacob. Menoch.. conl. 32,. 9. Pariſ conſ.1 ,5170 1 dir., Zaſ.p. 5.de feudin.i Mozz de divil feud. aum. 42. Gail. 1. obſ. 1,9.11. Roding.pandtch eridttii Cam. lib. 1.t.17.§ 7 Roſ.c. 1à concl. uin. 30. Knichein privilijur. Saxon. vetb ducuma Ulake zen I. Vult. 1. de feud. c. 8. u. i o. ubi feud. regale definit; feudum nobile ſupremi princißß ätanit auctoritate conceſſum cum regali dignitate. 2. Inde eſt, quod omnes, quE cis anie pe hujusmodi fcuda incidunt controverfiæad ſolum Imp. ſpe Gent, ord Cam y. ut muiCh Schrad p. 10.de feud. ſect. 5. n. 3 9. Vult. 2. de feud. c. 2. 2. 9. Obr. diſp. feud zuthelaat iſta
ſeq. Hicqʒiz caſus unus eſt, quo in contentio ſfis Cam. cum Imp. non Habetchcuit mehtu tem jutisd Gail. 1. 0bſ. 29. Frider. de proceſſi extrah lib. 1e. 19. n.1 8.4 lta quidemt ſtin) vacante imperio, Saxon.& Palatinus de iis cognoſcere nequeant, Aunesbuluiin
.
Quodutique poſſent, ſi cognitio non ꝑertineret ad ſolum imp.. Diviſiore frud. quæ regulariter eſt prohibita, c. 1.§ præterea, de prohib.feud alienar pe ſuſti netur auctoritate ſolius imperatoris. arg. 4§ praterea de prohib-ſeud zien per Frider.& e. 1. de prohib feud alienat-per Lothar. Curt. lun. p. 4 de feud.aum ia e Sch: ad. p. 8,c. 2. n. 41. Inerig quæſt feud. 3 91n. 6.& Roſenrh: c. 9-conel. 5,9.12,ℳ1— 4 n confirmatux Awrea Lulla Carol. 4.c. 7.in fin. his verbis: Pnd obderſelben Ka*

dic,
D. Antonii Coleri.
datmodoni 3. 5 5 tunda. umbeins oder mehr im Reich ledig wird/ ſo ſol vnd mag ein Roͤm. Koͤnig/ der zu Lnen erzriteniſt/ damit thun vnd verſehen/ als mit einem Gnt/ das jom/ vnd an das 1saie Reich gefallen iſt/*. lade eſt, quod ſolus Imp. pactiones inter proceres imperii, de
untua lucceſſione factas adprobet; quæ dicuntur die Erbverbruͤderung/ Clapmar. La dearcan Rerump. c. 21 Andr. Gail. 2.0bſ. 127.n. †. x 6.8. Hinc repulſam olim tu- ſeruntprincipes Anhaltini, cum defuncto Rlectore Waldemaro ſine liberis, peterẽt Marchiam B'andeburgenſem, ex pacto, quod Imperator non adprobaratPeucer! 5.
I Chron in vita Ludovici Bavari fm. 812. Arqui hæ promiſſione: expectarivæ nihil
15 e8 169
65 4
uudſunt, quäm in veſtituræ ſuſpenſivæ o Si committant vaſalli imperii feloniam,
odb quam feudo poſſiat privari, folus Imperator remittit culpam, ut in ſe velin imp.
ammiſlam, Roſenth. c. o. concl. 3 8.n 30:Idem forté probabitur ex hiſtoricis Nam lo Peucer. vir omni diſciplinarum genere excellens,& in hiſtoriis omnium tempo- umimprimis verſatus, ut ait Nic. Ciſzer. in quadam Epiſtola ad Sax. Prin.& in orat. Ouone z.) narrat; conſuetudine antiqua, feuda maſculina, heredib. maſculis defi- dienb. rediiſſe ad Imp. qui re deliberata tribuerit ea, quibus fuit ipſi viſum, ſed feré
eurnunma 5 1 autytæclaté meritis, aut lis, qui neceſſitudine aliqua, defunctos attigerunt, interdũ Camnan. aitem ſuos prætuliſſe;quod oſtendunt exempla Ducatuum Sueviæ, Bavariæ. Hæc tola Iun Due Chron. fm.7 11. I1. Cum AusrRIAtempore Rudol. I. Comitis Habſ. ape- m, coalan neratut Rudol.Imp filium ſuum Albertum ea infeudavit. Unde Ducum Auſtriæ lquuſſt eCae de k /unr Aüehe-!de jurisd. concl. 13.1 2.In P ALATINATu diem ar nain 3 erm. Comite Palatino, abſque heredib.· legitimis, Frideric. J. fratrem ſuum tpurponn. V b* econſteeuit Lomuem Palatinum Rheni. Abbas Trithem. ad annum 1 55 6. alſmügt g ait Hirſau. Neur. Mut. l. 8.Poſt. princ. 1 3.In§AxοNIAmortuo Alberto Urſo, igilnundus Imp. Sax electoratum Frider. Marchioni Mifnie conceſſit. Spangenb. in . Chron Mansf. cap.; 11. Cuſpin. in Sigiſmund. Dreſſer. in Chron. Jaxon. de A. C. 1423. impendi Nauan 4. fm. 671. Unde hodierni Electores& Duces Jaxoniæ. 14 In BRANDEN-= ognoltn unoefuncto Waldemaro Electore, ſine libe is, Ludovic us Bavarus, March. Bran- wmregähr durgenſem mperio vindicavit,& in ea fillum natu maximum Lndovicum collo- 1usn euer. 1I fm 812.15. Et iterum§ giſmund. Imper. E. B per mortem Jodoci .Tasuh mperio apertum, Friderico Burg. N. contulit, utteſtantur P. Lang. in Chron. Ci- 1,ob-and neteAC 4 1. Naucter. gener. 48 f. 1064 Peuc. l. 5. Chron in Sigiſmund. 16.In Po- diljurmis MA4NIAcum in difcordi Electione, Duces renovationem inveſtituræ petere ne- um sohief9 enſent imp Ludovic. Pomeraniam in feudum conceſſir alteri, fllio Ludovicodi- Lelt, owbidh 9 omauo. Chyiraus in Chron. p. 156 363.& ſeq. 17. En& aliud quod nonitapri- lheta 9 un domo&icontigit A. C. 1748.in comitiis Auguſtanis M. quidem S.Electoratu „.Ohrh 19 uenniter faitinveſtitus, aſſidentib. imperatori Electorib. ut enarrat Sleid lib.0. cunlfun dr ment. f.m 624 Verüm VII.viratus& ex I. F.provincia maxim. artem, jam ante Ic.93 denniduerarCarolus ſolus, in caſtris ſc. ad W. ut addir Sleid. d.l. 20. f 624. ibi enim eregreu, hen oiplex lectorib adfuit, præter quam Brand. qui tamen non hac de caufſa e. lug uh 19 5 1 at, ſed ut lntercederet pro Electore capti vo Sleid. I. 1 9. f m. 578. ldem amplihis wohä eu” 1 la etdemonſtrari præjuditiis. 18 Friderici Imp. de an. 1 434.& 1454 19 Irem Maas. nnu tefuui h0 vd95 11504,1505.20: Caroli. qui ducarum M. im peris apertum ſolus filio un la 4 d Cottam in memorab’ verbis Mediolanum&. Horat Carpan. ad ſtatut. Medi. aauüczan ca omn. 1& 2. Et denique 21. D. Rudol. II. qui comitatum K.ü imp devoſutum E 9 Dheh 4 us contulit, Nac. Serar. l. 5, rerum Mogunt. Archiepiſc. 57. c, 16 Sed hær hic-
3 ſi uffi-
Aaaa 3

fufficiant. 2 2. Sunt qui valde in contrarium urgent capit ulationem Caroli V. quger. tat apud Sleia. libi his verb. imp. bona, quæ fortẽ vacabunt, nemi ni conferat, ſedal publicum patrimonium referat. Quam iccirco quidam magni nominis IOtus i-
vacantib. bonis accipit, quod mirorſenſus enim ſimplex eſt,& ipsũ, quod votant,.
riginale hæc verba habet: Was auch von Tehn/ dem Reich vnd vns ben zeitvuſt Regierung eroͤffnet vnd ledig heimfallen wuͤrde/ als Fuͤrſt enthume/ Graffmn
Herꝛſchafften/ Staͤdte vnd dergleichen/ die ſollen vnd wollen wir niemand verlu ⸗
hen/ ſondernzu vnterhaltung des Reichs/ vnſer oder vnſerer Nachkomm/ der Ko 68 nig oder Reyſ. behaͤlten/ einziehen/ vnd corporiren. Quod caputl cet novam cou.
ceſſonem Imp. deneget, cognitionem tamen eidem, ſide hoc contro retſiaotiatu, nac,
meo quidem juditio, non negat.
gloriam: ut Theod.& Valent. de ſeipſis affirmant,& Germani lmpp ipſo facto declarant hactenus. 1.8,C. de LL. Poſſent adduci conſuetudines& obſervantiæ, quæ abundenos edocent, hujuſmodi controverſias coram ordinib, imp. fuiſſe motas, in impetii co mitiis: Sic enim 1. Hen. IV. Ortonem Bojariæ Ducem, teſtis eſt Schaffn. deR Co*0⁵ Auent.l.. annal. Bojar. f 443. Spang. in Chron. Mansf. c. 18 3. Krantz.. 5. Jar c. 2u.4 HenricusV. Hen. Loth. Naucler generat. 37. Aventin l. 6.. 484.3. Cunraduslll Hen Bojariæ. Sigon. Iib. 1 1. An. 113 8. Cuſpin in eod. Cruſilib- 10. p. 2. c. 1.4. Fridesicusal- Henricum Leonem Sax. Otte des. Blaſ.in appendice ad Otton Friſing. c. 24 Auint 1.6. f. 315& ſeq. Spangenb. in d. Chron. c. 230. 5. Otto IV. Ottonem de Witebsbach. Mut. lib 10. Chron. p. 173. Naueler. generat. 41. 209. Lang in Chron. Zienſ des C, 1208.6. Rudolph. deniq; I. Ottocarum Bohem. R. Cuſp. in Rudolph..hift.zut p. 3 28. rom. 1. Freher. Avenrin. lib. ⁷. f. 69. coram ordinibus convenit, quæptejſi ditia collegit Gerlac. Puxtorff. ad Aur. Bull. Carl. IV. concl. 8 3. lit. f. Quodautem con- traria exempla ſect. 23 allata attinet. ex Mutio notum eſt, quid Sigilm. Imp ſcihle. rit ad concilium Bafilienſe, cum Henricus Dux Lavenburgenl.& Frider. de Ducats Sax. contenderent: Feudales enim, ait, quæſtiones, per dominum feudi, acpates Ci- riæ decernendæ ſunt: quæ Epiſtola extat in appendice actorum concilu Saſtlienſ. un 4. Venet. impreſſ. fol. 750-ni dicas forſan, Imp. hæc dixiſle ad exemplum juris commt- nis feudalis, ut ſcilicet in hac controverſia excluderet Papam& concilium Bablien Volebat enim Lavenburgenſis litem definiri concilio, Velubi ma ris, quod hæckr- empla loquantur de Cæſaris voluntate libera, non coacta. Sic enim Baſilea inter imi & Prin. tandem convenit. Es mag auch vnſer Keyſ. vmb die obgenãte. Stuͤckewa niderſetzen/ ſeine Fuͤrſten/ ſie ſeyn Geyſtlich oder Weltlich/ oder gefuͤrſtete Aptuu 7. Sic quod de Fri. l. Electore Sax. ſed. prac. dixi, factum id eſſe dicit Feucer. conlli Proc. Imp. cui cõſentit Xrantz. l. 1. Sax. c 10.& ita eſſe ex ipſius in veſtituræ litteri in archivis E. S. aliquando ipſi vidi. 8· Ita etiam Ludov. Bavarus March, Braade 1 filium ſuum non aliter, quàm conſilio procerum tranſtulit. Id n. teſtaturiplemm ey ad 1op. 22. Pontificem his verbis: Darumbwir als Roͤm Fuͤrſt/ vnd rechter natut cher Derwalter deß Heil. Roͤmiſchen Reichs/ mit Rath der Staͤnde deß nach vermoͤge der Keyſ. Rechte/ vnd loͤblichen Gewonheit/ deß H. Roͤm. Nei
24. Ita tamen, quod ipſe bene cognoſcat, ut ſi cum procerun 8 . 8 4. 4 5. 6 conſilio egerit, id ad beatitudinem imperii, ſuamque iplſius redundare 8
1 gaguen
4
eution
3
ſinßinn
ae G. anauf iäziehe ai löb dlKip al bpe ürdin nwer Jorc enc. ſun oal rluai ſaum c oburur dn„ udc apinle 1 diy 4„ lil de Ldumete tat co 1 da ͤd
d
Reichs ha

.falllemor teſtiseſtbehn c. 183,Ktam 6.f43430 H.10.. z1
ub diecih dltlich odet um elle
geeriplus h

prüta ethdre ſta grätgfän retadt 5 hentien eutd, eantie
*
* äüche 1 löbhi
1
ensgt scicn ninle, h ehe llho aneto

1 ium n
. edlldicaaſ,
1
bndons 1 aan ii en wirviag e · a apätlega decoaln a
1 6
utſtan de igtan
n
1 8
8 1
Jadtegt b lemors n eſtbeufn öKrna-ſa. 343Lun vzc he on Kül u tconemde i win Chra du oKcdchht conntii un li Euc uidöpin ſu en Klll bhr aun el 3 amand e
ullucd u 1
Larxdul 1 daua, ſttudu retan 1ſ
D. Antonii Coleri. 557
verliehen haben/ bnſerm Erſtgebornen/ die Narck Bran. ꝛc extat hæc Epiſt. in dem Bedencken H. Geor Sigiſm. Selden an Reyſ. Fer. wie deß Bapſts zu R. Pii. V. vnbilligen anmaſſen wider jhr Reyſ May/ ordentlicher Wahl zu begegnẽ ſey/ fol. m. 105.Plura in hanc ſententiã tibi nota, auß dem Außſchreibẽ deß Durleuchtigſtẽ⸗ a. J. S analleChriſtliche hohe Potentaten/ Chur⸗vnd Fuͤrſt. auch ins gemeine/ an allevnnd jede Staͤnde/ Glieder vnd Vnterthanen deß H. Roͤmiſchen Reichs/ wes Standes/ Wuͤrden oder Weſens dieſelben ſeyn/ ꝛc. impreſſ. Duͤſſeldorff Anno 1610. cuj jügas die beſtaͤndige Information juris& facti, wie es mit dem am Keyſ. Hof/ wider die Stadt Donawert außgegangenen Proceſſen/ vnnddarauff vor⸗ genommener Sxecut ion/ eigentlich vnd im Grund der Warheit beſchaffen/ fol. m.
770.ſeqq. per difcurſum. Item, den kurtzen vnd gegruͤndeten Bericht/ de hac con-
norerſiz hiſce nundiais pablicatum. Et denique die notwendige Erinnerung/ was heh der Donawerdiſchen Information in acht zu nemen/ imprimis p. 171.& 161. adia:man weiß/ daß in wichtigen Irrungen/ zwiſchen Chur⸗Fuͤrſten vnd Staͤn⸗ den ſo groſſer Conſequentz ſeyn/ die Roͤmiſch. Keyſ vorher/ vnd noch jetziger Zeit/ alsin der.P. Tutel/ G. Succeſſion/ vnd N Baw/ Chur⸗vnnd Fuͤrſten/ welche Reyſ Maximilian auff eine Zeit fuͤr ſeine hoͤchſte Raͤhte gehalten/ billig/ ioͤblich/ techt vnd wolzu ſichziehen/ mit deren Rath handlen/ vnnd den Außſchlag geben⸗/ wie ein ſolches recht/ loͤblich/ vnd auch hinfuͤro vnzweiffentlich nicht vnterlaſſen wird. Qu d vcrõ ſi& ipſe Imperat. jus aliquod prærendat, quis tum de controver- ſahac cognoſcet? R. Specul. Suevic. lib. 1.c. 23.§ kriegt der Koͤnig mit jemand⸗ und Gut/ oder ander ding/ das deß Reichs iſt/ da ſollen vber ſprechen/ die Fuͤr⸗ ſten vnd Grafen/ die Freyen vnd deß Reichs Dienſtmanne vid. Roſench. de Kud. 12'n. 2. Just. l. 2, n. 23. Borch. c. 10. n. 6. Weſen?. c. 17. u.5 Schrad. p. 0. c. 5. h. 22. Item Tetma, de poteſt. ꝓrinc. c. 15. n. 75. Sace, dejurisdrhc Haum. 39 Krbehe dsure verrie e.l.aum. 196. Aciat. conſ. z. nu. 2 3. lib. 3.& conſ. 28.9. 4. lib. 6.& novifſimé Gaxlac. Duxtorſ. in d ſlertat ſua ad auream bull. Caroli IV. concl. 8 3. lit. D.
25. Tertium caput ſummæ majeſtaris ultro ſequitur, nec enim ſtis eſt ſuos legibus ut coerceat per magiſtratus, ad hoc conſtirutos, niſi einm bene meritos privilegils& immunitatibus ornet, ajebat Solon, quod itidem ſolus facit Imperator.
Hisce enim privilegiis juri communi derogatur, l. ius ſing ulare, l. iura. dell.
1I 1.Had municip c. periiſti. 7. q. 3. Juri auté derogare nemo poteſt, niſi qui fupra ſuseſt hoceſt. qai II. poteſt condere. Bodin. 1. de Republic. c. ubc. Peregrin. de jure ſleiir.1.tit. I. numero z2.& lib. z. c. 14. numero 3 9. Gail. 1. obſerv. 1. numero 7. Lolus ltaque Imperat. concedit. I. lus Academiarum Zuſ.p..feud. numer. 14. enches.h. 3. de feud. numer. 19. Monran. de feud. libr. 5. c.⸗7. Pult. c.5. numer. 7. Sic &olim Jophocles Athenis legem tulic, ut neque ſcholæ crigerentur, neque philoſo- 4 de quiſpiam ad profeſſi onis munus vocaretur, absque fenatus decreto. Anton. 4 faunn de poteſt. princ. c. 13. numero 34· Nattas conſ. 9 7.in princ. 2. las Ce vita- icio a. larmillan h 4A. C. 1514.6. Februar. reſcripſir Alberto Comiti Mans- 41c0, qut vico euidam prope Islebium jus civitatis concedere volebat. Wann ban dir/ nochniemand anders nicht geziemet/ Stadtrecht oder anders/ da der
n Obrigteit anhanget/ ohne beſondere Erlaubnus auffzurichten/ ſo Anpfoh⸗
en/

⁰ —— 3
558 Sectiones de Jure Im perii Germanici, pfehlen/ ꝛc. Thom. Mi hal, aſſ Gam. Imp. de. juris dict concl. 1z. lit. C. 3 2us Vegitim
Lorb. quo Metenſi Epiſcopatui& recté pięeſſe& legitima erate Pſſet adminiſtan quæ alis jure non ſubſiſtunt, actoritate ſua princeps ſummus confirmat, 21,Oas
teſtam. l adopt. 38.de adopt. l. nuptiæ fin. de ſenat. ¹ /odεeεt. de his qui not. infamuna ofic. præf. prætor.
aun-
Rtatis im petrandæ t.t. de his qui ven. ætat. imyetr. hoc jus indulget Auguſtus Tis. baus dun rio,& Tiberius Neroni, Tacit. lib. 3 anual. ſic Rudolph. z. idem jus largitar CanloDas peban.
hanxelket 1 2 2 42⁴ 4 2 4 4 Sunt plura ejusmodi privilegia& immunitates, quæ enumerari vix pofſunt, na ſltzubh 2 mkeraut ſmannkal paleipud
26. Hac jus extruendarum arcium vel munitionum refass iae quod conceſſionem Imp.requirit. lie⸗ I. Sic enim Marcus Syris preſes, cum Agrippa circa Jeroſolymam, munn erſad duceret, nomine Claudii lImper. huic novum opus denunciavit loſeph!.19 antiqut hoſcc Judaic. c. 7. 2 Fri. I. Genuẽſes juſſit ceſſare à munienda urbe: Sigon li. 1 ktal; Quot angice
innuit Gunther. Nec claudere pergerer urbem, Juſſus ab incepto populus debtere ie liu muro. 4. Ht quas arces ſuis ſubditis extrnere conceſſit Stephanus Rex Anglia,eass. i ilhClus mues diruere præcepit Hen ſdcceſſor. Wilhelm. Parw. im hiſtor: Henricll⸗ Quahts. uuliun pter& ita ablmp. noſtro aliquando reſcriprum meminimus. Wiewol auchitte h Nl E ſchriebenen Rechten hochnoͤtig vnnd wol verſehen/ daß keiner zu anſehenlichetge utcon wiſſer Gefahr/ Vntergãg vñ Verderben/ in der naͤhe gelegenen fuͤrnehmẽ Reitzs ſageh ſtaͤdten/ Tanden vnd Provincien/ einige newe Stadt/ Feſtung vnd Muninnatz iube daher beſorgliche Vnruhe vnd Pnſicherheit entſtehen kan/ legen/ auffrichtentſit huun bawen/ ſondern ſolchs alsbald/ vnd ohn einigen Verzug abgeſchafft werdenſalent. innen Erpaucss interjectis. Inmaſſen dann vber diß alles noch im Jahr. 1417 vonwc s T land vnſern Vorfahren am Reich Reyſ. Sigiſmunden Chriſtſeliger Gedächims ſahe) auff dem damalsgehaltenen Concilio zu Coſtantz/ mit Raht vñ zuthunderdanus za anweſe enden Churfuͤrſten vnd Staͤnden deß Reichs/ dieſelbige Feit zu M ih. 4 4 auffgeworffene Graben/ Mawren/ Ercker/ B ergfrieden/ vnd andere Boͤllwettt hl cum plena cauſè cogaitione, mit Urtheil Recht aberkant/ ſolch Vrtheilvikrtän an. nis auch zu wuͤrcklicher execution gebracht. Ja/ als weyland H. W. Z. G ſich vat etlichen verſchienen Jahren/ an dieſem Orte etnes faſt ebenmaͤſſige Wercks onae ein ſtanden/ vnd deßwegen an vnſer Keyſ. Cammergericht Proceß extrahiertwordn aun ſeyn S. C. endlich fuͤrgewender Einrede vnverhindert/ die onverzoͤgliche Einſtatt dith vnd Abſchaffung mit Vrtheil vnd Recht dergeſtalt aufferlegt worden. dd 27. Et deniq; majeſtatis hujus caput quartum: ut regni neroh quos IIlp. vocat, Imperii contributionibus conſtituat, quodrurſus ſolt Imp. facit, quamvis non ſine adprobatione ſtatuum. Videmus enim L. Regni illam poteſtatem eſſe circumſcriptam, cumnonant exigantur, quàm in publicis imperii comitiis decreta ſint, ut paſſim colligimuu Sleidan.& ipſa capitulatione imperatoris. Atqui exinde, qui Ariſtocraticum 1u re ſtatum ſaragunt, næ illi intelligendo faciunt, ut non anumad vertant, quid dicut 1. Nam nee Galliæ Rex absque conſenſu Procerum tributa imponete potelt Ban. e lib. r. de Republic. cap. 8. Hotoman, de antiquit Gall.j urisdict cap. 23.. Nec Hipr nus Parlador. I. rer. quotid. cap. 3. fol. 17. Petr. Bellug. in Specul. Princip. rubr..uun 2,3. Nec Hung. 4. Nec Anglus, Caſus 3. polit. cap..). Nec Danus. 6. Nec 3
—

D. Antonii Coleri. 559
Hei quæſt. 18. num. 8. Iacob. Anguſt. Thuan. lib. 16. hiſtori. ſui temp. de A. C. 1573. 7. Nec Scotus, Buchanan. de jure regni apud Scotos. 8. Imo nec alii imperii pro- ane a ceres; Si quando enim Elector Saxoni. novas collectas exigit, cum conſenſu ſub- u itotum faciat: neceſſe eſt, wie die/ propoſitiones vñ deliberationes der Churfuͤrſtl. m 1 Landtage zu Torgaw/ außweiſen 9:Unde rectẽ Comineus 1. 5 hiſtor. cap 18. Eequis 4* un in orbe terrarum Kex aut princeps eſt, cujus jus ſit, tributum unius teruntii ſubditis
Püror ſuis ſine ipſorum conſenſu& voluntate imponere, niſi violentia& tyrannide uti ve- uuNerrus autem Reipub. quomodo conſiſtat in contributionibus docert Vp in l. 1. münitin So.fl. de queſtionib. Nov. 149. cap. 2. Tholo/an. 3.de Repub. cap. 1 2. Heig. quæſt. 17. 1 Al. Gentil. de jure belli cap. 4.& Warem. de Erenb. c. z. de fœ der. n. 90.
16 N ajorlanan,
ter ſcuid. 28. Hæc veròô domi. At ubi bellum gerendum eſt, illud ſolus de- dant cernit, ſolus item fœdere componit.
eSn 4 Nam& utrumq́; continctur L. Regia, quæ tempore Veſpaſiani renovata eſt. nna. Kenimilla habet: Vtique ei fines Pomerii proferre, promovere, cum ex Repcen ſebit eſſe, tephanuleh.
Mceat ita uti licuit Tib. Claudio Caſari Auguſt. Germ, Et iterum: Fædu⸗ cum quibres vo- ſer ſacere liceat, ita uti licuit D. Auguſt. Tib Iulio Caſari Auguſt. Tiberioq; Claudio Ca-
ſtor Benich
mus. Wa ſan Aug. Germanico. II. Hinc eſt, ut qui injuſſu Principis bellum gerit, delectum- teinenſaaſt vé habet, exercitum vé comparat, L. Julia majeſtatis teneatur. Marzian. l. lex 1 2. ta- legegafin bular.; ff adl. Jul. mageſt. Mart l. 1. de jurisd. cap.; 9.A. Quetta. conſil. 6. n. 4. 1II. Nã Feſtunxte hoſtes non ſunt, niſi quibus bellum populus(L. Regia lata, Imperator)vel contra, de- an legenat cterit Cæteri ſunt latrunculi& prædones, l.2 4.de captiv.& poſtlim. reverſ. Gail1. de aögeſchäfttet pace pub. cap. 4.V. Pertiner huc ſalutaris admodum conſtitutio pacis publice: Daß Him Jutnt niemand hinfuͤro/ was Wuͤrden/ Standes oder Weſens der ſey/ vmb keinerley
Chrſſſähntt Drſachen willen/ wie die Namen haben moͤchte/ die andern befehden/ betriegen/ be⸗ Rahtbitatg rauben/ fahen/ vberziehen/ belegern/ꝛc. vide paſſim receſſus imperii,& imprimis cõ⸗ tſeliiezut irmarionem de Anno 1 555 latam. Unde hæc juris Regula promonat: Quod, qui en'bidedt dontralmperatorem bellum movet, cenſeatur fovere cauſſam injuſtam, ut quidem tiſolcl fah idocet Menoch. 6. preſumpt. 96.n. 4. Gail. 1.de pace pub. cap. 4. num. 4. Et poſt illos ex erland politicis Aericus Gentil 1. de juie belli cap. 3.& Waremund. de fœder. cap. z. nu 56. benniſtlh gurtamen tegula an ſuum officium perdat, ubi religionis cauſa principib. German. Prur 4 belmmovetur, dicam inf. ſed ⁷ 2.& ſeqa. diedttru 29. Ex hoc totius orbis Dominio promanat ipſius Imp. jurisdi- ferlegtunt Cio cujus exercitium„ut mandat Curiæ ſuæ, dem Reichs Hoffrath/ ita atun cumconkilio Procerum, certum imperii prætorium Spiræ Nemetum, Vtu unſ donſtitait. uw. 1 ldeo ſcilicet. I. Ne Imper. curiam magnis ſumptibus ſequi tenerentur. II. Ut cumſch utiales mole Variorum negotiorum, ex parte liberarentur. III. Ut Imp. ad maj ora dot, wan dihub munera expeditior redderetur. IV. Quò minus variis privatorum negotiis i luikes” udn icltus,graviora negligat. V. Sed eò magis imperii cauſas curet. JZu wahrem Ge⸗ Anrimn zugriß ſich inſonderheit in Jahr 1495. laut deß Reichs abſcheides zu Wormbs vainfnas„ X einander ſaͤmptlich verglichen/ dz zu deren Berahtſchlag vnnd Erledigung die aesas bſMRaht. ſampt den Staͤnden jaͤhrlich ſich an einen gewiſſen Ort zuſammen Kral nun belſeiden wollen: Nach deme aber ſolche jaͤhrliche Conveatus, ſo wol J. Mayt. drDase ten’ als anch den Staͤnden zu letzt beſchwerlich/ vnd toſtbar worden/ vnd dar⸗ NecDaulhen V Bobb dach
! 4

——
760 gectlones de Jute Imperii Germanici,
nach ulchts deſtoweniger das Reich/ ſo wol in juſtitiæ, als andern Regieruits Sachen hinfuͤro der Notturff tnach durch gewiſſejuditia beſtaͤndig verſorget/ oid dertretten werden muͤſſen/ als haben ſie ſich in puncto juſtitig eines geineinengane mergerichts/ in Regiments vnd Stads Sachen aber deß Reyſerlichen Reiche Regiments/ nach Beſag derſelben
Jahr 1500. zu Augſpurg einhellig mit Inſtruction formiert/ wie vnd welcher geſtalt ſolches in deß H. Reichs Sachen Recht/ Fried/ vndjrer Vollenziehung auch wz allem ſolchem mehr anhaͤngigeſ Procediern ſollen: vide die werd ergangen/ fm. 370.& ſeqq.
oſtri ſtatum dicimus eſſe monarchicum.
habet Communem, imperiin ſt, ſe. 14. 2. Solusl. condit uni-
Quia r, ſolus Romani orbis domiaus e
verſales, ſedl. 16(9 18. 5. Folus II. folutus eft ſed. 19. G 19. 4. Solus habet piri-
legium extremæ provocationis, ſect. 20. 21. 5. Solus imperii principes confii- tuit, ſoc. zz. 6. Solus de feudo regali coguoſcit, ſect 13,6 24. Solus jus Kcademis rum. 7. Civiratis&. 8. legitimæ æraris, ſec. 25. Item. 9. exttuendarummots tionum concedit, ſect. 26. 10. Solus contributiones Turcicas iadicit, ſeck 7. ih Bellum ſolus decernit, /ε⁴. z8. Et. 12. fœdera pangit, ibid.& id geaus alia 9is monarchici ſtatus certiſſima ſunt judiria. Alexx. Raudenſ. de annal. cap. 1.. e a Aunton. de Petra de jur. quæſit. per p rincip. non tollend cap. 24. nu. 118. Anton Tuhi ſua Juriſpr lib. 1. tit 2. Burſat. conſ.; I. n. 74. Tapia in rubric. ff. de conſtit prin. Intmns Hering. de fidejuſſ cap. 7. nu. rO. Et quid mulrtis. 13. Annejus ſammæmaſelats cum ſubditis poteſt comm unicari? non puto; quia ſimul uterentur jure ſupetiolle- ris, hoc eſt, ſubditi non eſſent ſubditi, hoc fierer neceſſum foret, ſi ſtatum aolteun dicas cum Bodino Ariſtocraticum. Sunt enim imperii proceres imperatoris ſubi Eriterum. 14. Inferior jure ſuperioritatis non poreſt eſſe capax, air Cagrulial imperium n. 157. ff de juris d& Roland. à Valle conſ. 1. nu. 138.& conſ. 80.n.2 Volt- Rectésqaia inferiores reſpectu juris ſuperioritatis, inferiores funt, aliäs eſſent æqus- les, hoc eſt, inferiores non effent inferiores, Atqui& ipfi Electores, pedum eaten
progeres, imperatore ſunt inferiores. Aurea Bulla tit. z.§ vnd dieweil. Et abuudt
conſtat. 15. Ex eoquodipſius fint vaſalli. Petere enim in veſtituram, eſt ißun 1
lubjectionis Berretta, conſ. 28. n. 3. Grawetta conſ. 615 n. 6. ſummum itaq; majelt⸗ jus non habebunt commune.
1. Quod ur iniquus cenfor Germanorum; negat Bodinexec
quod vix centeſimam pattem orbis terrarum, ſua ditione complectatm Cum Keipub. ſpecies ſit æſtiman da, meo quidem juditio,noner accidentis-
liquo, quale eſt eſſe divitem vel pauperem; habere multos ſubditos, vel padcoi ſed ex ipſo politeumate ſummæ poteſtatis, quæ requieſcit in perſonis imperan bus uthinc aliam atque aliam formam induat 2. Non enim minus Emathismelſi
Lar. 4 duun uxor cibaria coquebat, Rex erat, quam Alexander. 3. Nec minus kuauin ia — lclälh
Diocletianus. 4. Reſpub. æqué eſt Genua, quæ ſolis mœnibus concludi zet. rum e
quàm Venetiæ, quæ dominium Adriatici maris tenent. 5. Imõ nec Aſſyrio
6. Perſarum, nec, 7. Græcorum nec. S.Romanorum ullas unquand uis
4
Information facti& juris, wie es mit der Stadt Don bunxdele 30. Quam majeſtatem ſummam, quia cum nemine hominum enrtu
eejus l nre nc ſuns ga soyrida
Monal
—
rrerrmnc. obchüu hfaeooaod wVriuo. Ordnung§ond nach dem in der Ordnungin
einander verglichen/ vnd demſelben gewiſt h uenr.
ton
6 Geim
yeiun h Nvetogu aba(a Mllocia
bte

eitesg ſeß Reſete den indagh en enddenſt deßh Nag ſchemmena eeswdae
8 4
im newbe 4 Seſſemad 4. 2 SLlült 19 4. R impetiſna 624 Koſhe . g. exunad ntcicuinden tibis Kige de znnalch P. 4 81 4 tie.Rdecoute Anvejcsent lutetesturle“ lum foraltg: ocetes inéa eſſe ara u. 3 Kali rotesſunli
plibleus 1 2 btdd miinſchlnn H,6(1mll38
rum, Segl
D. Antonii Coleri.
univerſum terrarum orbem obtinuit, ut pluribus docet Igneus in l.neceſſarios, s
561
non
alias.. 3. ff. ad§C. Syllanian. Vaſq. Illuſt. quæſt. 20. num 22.& ſeq. Et dixi jam, ſech. 14. 9. Invenias, fateor, nonnumquam apud probatos auctores, Romanos dici omnium Gentium dominos. Verum enimvero recté ad hoc reſpondet Tullius in oratione ſua problancio, hoc ſenſu. Quo non arma noſtra venerunt, polterror armorum per- venit. 10. Certiùs verò Bodin. concluſiſſet quartam monarchiam ex ĩipſa ſucceſſio- one Peucer. lib. 4. Chron.& Dreſſer. in orat. de 4. monarch. item Reuſn. in quæſt. hiſt. 5. 1 Nam quod de centeſima parte dicit, id verò vel maximê arguit, ultimam monar- chiam jam penes Germanos eſſe. 12. Ita enim tandem fore Daniel prædixerat, quando vaticinatur de luteis eſtaceisque pedum digitis Daniel 2.& ibi Oſiand. 13. Qux ultima monarchia cœpit ſub Auguſto Cæſare, cum Jeſus noſter veniebat in enrnem, ſedesque ejus erat Roma eivitas, donec Conſtantinus M. eam Conſtanti- nopolim transferret, indeq́; novam Romam adpellaret, unde diviſum eſt imperium orientis,& occidentis, quod hac de cauſa duplici Aquilâ fuit adumbratum, Peucer l.
4 Chron. fol. m. 48. Divilum autem ab Arcadio&& Honorio Theodoſii Imp. filiis.
Ita,
ut Occidentis imperium tandem progreſſu temporis poſſederinr Germani impera- totes, Orientis verô Græci, quouſque devicto Conſtantino Palæologo lmperatore ultimo, à Machumeto Sultano Conſtantinopolitanum imperium ad Furcas trans- latum,& Occidentis, à Carolo M. l. Germanorum Imperatore armis occupatum eſt:
uiclientclis id ſibi ſociavit, ut dicam /ed. 588. adde Peucer 4. 4. Chronic. †. 43 3.& ſeq.
ut benehuc quadret illud Crantii in Savon. lib. 10 cap 81. eviſceratam e&ꝶ deplumatam
Iſe aquilam. Gabriel de Barliet de quatuor monarch.& regno Chriſti c. 2. fol. 36.
658.
ſ6.
32. Nec excellentiſſimi noſtri Politici ex eo rectè negant, quod
legeRegni teneatur.
t. Nallus enim unquam fuit Princeps vel Imperator, quin certa conditio- neadimperium evectus ſit, ſcilicet ut bene Rempubl. vel regeret, vel more majo- rum ſeſeimperaturum, reciperet. 2. Unde Pliz. Hæc pro æternitate imperii& ſalute civium, imõ pro ſalute principum, ac propter illos pro æternitate imperii vo- twin qux ſint verba concepta, operæ pretium eſt annotare, SI BENE Remp.& cx uiiate omnium rexeris. Horrled. in decad. exerc. Sleidan. ſed. 3. 3. Idem ex mo- mumento L. Regiæ coll go, nam ſic habet: Utique ei fines pomerii proferre, promo- FeteCuM HX KgPu. cenſebit eſſe, liceat. Mau. Salomon. de princip. libro 6. Hotuman. ad§ 6. Inſtit. de jur. nat. Scip. Geniil. in Orat. de L. Regia fol. 80. Arnold.
Ciupmar.;. arcau. reip. cap. 6. in fin. Stephan. Iun. vindic: contr. tyran. quæſt. 3. fol
22.
imp eſſum V. ſell. in 12.& de jure magiſt. in ſubdit. in repet quæſt. 4. Bt conſtat ex jure noſtro paſſim. I. digna vox. C. de ll. cum ſimilibus. 5. Tenetur enim lege regni, non cixili rationc, ur lege civili, ſed ut conventione quadam,& pacto inito cum ſubditis ad conſervandam imperii dignitatem, ne ſanguine tam caré partum, Ty. aelae rannide quadam deſtruatur Frider. Tilem in polit. Zoanett. de Rom. Imper. num. 171.
u K ſegq. Reichard. Dieter. de ſum. Imper. poteſt. concl. 4 1. Decian. conſil. 19. num. 124. vol.3 Knichen. de jur. Saxon. verb. Ducum cap. 1. num. 37. Heig. q. 9 5. num. 2.& ſeqq. 5. Lic enim poſt Tyrannidem Neronis„Caligulæ,& aliorum Trajanus fidem ſuam
— Jutamento obſtrinxit ſenatui. 7. Hoc poſtmodum Impp. Græci ſequuti vide nrur, B
b bb 2 dum
— ——
—

962 Sectiones de jure Imperii Germanici, dum Pontificib. Roman. jurare fint ſoliti, quod ſcilicet fidem Catholicam tueiiſe lint. VIII. Galli etiam infinitam poteſtatem non habent, ſed lege regni ſuo modot peratam. Decian. reſpon. 9. num. 12 4. vol. z. Horom. in ſua Francogall. cap. 6.7& 1 Heig. q.⁊. uum. 26, Bodin. 1. de Repub. cap. 4. f. m. 11 5. X. Et hoc eſt, quod de Getman
eriam affirmo, de quorum aatiquiſſimis regibus jam olim idem dixit Tacitus. Ner lh regibus eorum libera& infinita poteſtas: Et Duces exemplo potius, quàm Imperi h ſi prompti,. ſi conſpicui, ſi ante aciem agant, admiratione præſunt. Sie haben ße 1 alte Teutſche Freyheit dermaſſen erhalten/ daß ſie jnen nicht eingreiffen koͤnnenn i Lazar. von Schwodi in ſeinem Bedencken/ von Regierung deß Roͤmiſch. Reiche fol. 12 2.& conſentit, die Donawerdiſche Information/ f. m.;70. X. Idem eamm apud omnes al as geutes, ſalva regalis nominis majeſtate receptum, docet suphan Iun. Brurus. in vindic. contr. Tyran. quæſtion:; Ferdinan. Vaſq 1. IlI. quæſtion. A⁵ 1 paciſicationts Belgica, ubi Albada, in not.& Heig. quæſt r. numer. 27 NXl. Btalas etiam 1 (ſi maximẽ non ſit lex Regni(Princeps, quatenus Princeps, ſub racita tegni lege, u iuſté& bené regat, admiſſus præſumitur, Gail. 1. 0bſ. 14. num. 6.& 2.0b. SS.numet. z.
& 9, Mynſ. 4. 0bſ. 8. num. 3.& 5. obſ. 97 nu. 10.& reſp. 2 1. nu 69. Hart. Piſtor. 1 qn. 40 Sohard de feud. pz. cap..num. 39. Anton Hering. de fidejuſſ. c.7. num, 110,24ſco 1. in fi.l.ib. z. Eberhart. Iun. conſil. 5.8.8 2.& conſ. 13. n. I.& 2. vol. z. Fichard coufiiſt num. 12. vol. t.
33. Lex veròô Regni, qua Germaniæ libertas retinetut, eſteemn cum Electoribus pactio, que dicitur Capitulatio.
A certis capitibus& conditionib. quibus populi Germaaici Imperium ſim⸗ mum ia imperatorem trausfertur, certis conditionibus, quæ breviter enumetutahi ſunt. I. Ut catholicam religionem defendat. 1I. Ut Auream bullam, religioſam& pi- blicam pacem, ratihabeat. IIl Blectorib. Statibusq́; rivilegia ſua confirmet.Iy ll- ctorib. quotannis conventus agere concedit. V. Multitudinis fœdera, conttapnd pes, aboleat. V I. De rebus imperii, nullum fœdus aut pactum, faciat; niſi de Vlliita rum aſſenſu. VII. Facultates principum occupatas,& diſtractas,reſtitui curet VInl Imperii bona, nec diſtrahat, nec oppigneret. IX. Sed ab imperio d: vulſa, recupetet& Ipſe etiam, ſi quid detineat, interpellatus, reſti uat. Xl. Cum vieinis pacem colatNll Status imperii, nec rributis. XIII. Nec conrentib. oneret; abſque eorum conſenſuk voluntate. XIV. Negotiis publicis præficiat Germanos Et XV. Conficiantur litets ſermone Latino& Germano. XVI. Quia Romæ multa fiunt, adverlus pacta quond
cum princip. inita, det operam apud pontificem, ne fraus fiat privilegiis. NYll. Mo. nopolia mercatorum coerceat. XVIII. Vectigal nec portorium denovoimponan XIX.:Nec, que ad Rhenum ſunt, diminuat. XX. Si vero erigantur, aboleat. XNI. Co.
gnitiones de vectigalib. coram ſolo C æſare, non autem Gamera, peragaatur MI.
Nec literis commendaritiis Electorum vectigal a fiant deteriora, provi eat.XXlll Actiones de regalibus& immunitatib. inſtitutas, permittat. XXIV. Si quid adrefſ quem ex ordinib habeat, legibus experiatur. XXV. Sine& inaudita cauſſa, nemiten pProſcribar. XXVI. Contributiones imperii, non in privatum, ſed bonum publicum convertat XXVII. Feuda imperii aperta, nemini de novo, ſed in patrimonium ah ris conferat. XXVIII. Si jure hereditario ipſe provincias adquirat, in iis impetilſt non minuat. XXIX. Leges monerarias figat. XXX. Nemini deinceps a ſu Ilectorum jus monetæ cudendæ, concedat, ſed civitatibus mediatẽ an 1
Tlpeuenn, Vnreuen. 1 tiore 4 1
haglagr uchji
anikuci 1 imn Capit
abſq; cosſer hee

Legatos Germanorum cito audiat, vide Sleid. in Comment. de ſtar. iſas capitulariones Carol. V. Ferdinandi. Maximili. Rudolphi,& Matthie Im pp. quæ
D. Antonii Colerti
563
mu ſectis adimat. XXXI.Regaum ſeſe, non ex ſucceſſione, ſed electione habere ſlatuat. XXXII. Quodinterregni tempore vicarii egerint, ratum habzat Et. XXXiII. Ger- maniæ ſedem retincat. XXXIV. Nulium reſcriptum, vel mandatum, conera pra-
maticas ſanctiones,& utramꝗq; pacem, prophanam& religioſam ‚emittat. XxXXV. Religion.& Reip.
uta pactio his clauſulis concludi ſolet: Solches alles vnd jedes beſonder/ wie ob⸗
erecegun Talt rN umer:7 a lud u, 1m. 6,K10 a u 6, Kun u.nun 1 Lz Volaa a
erusteinen
. Germarlält n guæbeie m dolmdd legultan ldinüsfeien
cultutinter. 42. ff. de pact l. Nerarius 20. de relig.
ſ ſtehet/ haben wir obbemelter Roͤm. Roͤnig den gedachten Churfuͤrſten geredet/ erſprochen vnd zugeſagt/ bey vnſern Roͤniglichen Ehren/ een thun daſſelbe auch hiemit vnd in kraft dieſes Brie
Wuͤrden vnnd Wor⸗ ffs/ ꝛc. De origine prima hujus Capitulationis res eſt in obſcuro, Hortled. in decad. exerc. Sleid: ſect ⁷.& ſeqq. eam
dicitnatam ſub turbulento Hen ici IV Imperio, tractataq́; temporis magis& magis auctam, ut increſcente, præſertim ſub Carolo IV. Electoria d gnitarte, in eam, quæ hodiein uſu eſt, amplitudinem excreverit, qua in re mihi dubium movet Heimens- Rlaquiaatiquiorum Capitulationum facit mentionem tom.; ſuorum Conſt. Imp. 4. Quxæ pactio cum conſenſu ſtatuum, pro utilitate Reipub.
mutari quidem, tolli verõ in totum, ne quidem Electorum conſenſu,
at;. nemo poteſt de legat. I. ¹.ſi quis. de legat. 3.l. ita A 5. 97. ff.de adminiſt.& pe- & ſumpt. funer J. 38. ff de pact.?. 42.0 7 16. cod. ut non temeréè dicat, Bald. neque pontificem, aeque imperatorem eum Blectoribus poſſe mutare formam, pro ſtatu imperii generaliter conſtitutam,
incap.venerabilem num, 4. Elet. de Elect.& notat bruckman de ſolut. poteſt. effect.
67. Nicol Eberhard Iun. conſ. I. num. 7. lib. I. Nicol. Reuſm. conſ. 1 1. num. 20. li.
Xirch diſp. 4 de repub. Alciat. conſ. 13 2. num. 3.lib 5. Zaſeconſ. 10. num. 6.& 26.I. nſconſ.z 4. n. 19. Nicol. Rucker. conſ 1 4. num. 2. 3.& 20. Barth. Bertazz. conſ cri-
dmE 4 nin 420 num. 13. feqq. Sic enim juramentum habet Bey vnſern Koͤniglichen Eh⸗ kain m Wͤrden vnd Worten/ im Namen der Warheit zugeſagt/ thun daſſelbige auch mberoene himmit/vnnd in Rrafft dieſ⸗ es Brieffs/ inmaſſen wir dann des einen leiblichen Eyd/ dun üüufl n Gott vnd dem H. Evangelio geſchworen Unde ipſam capitulationem DD. Rudol- erablquea 6 Wic Auguffi 5 pen.& ult. Nicol. Rucker. conſ 1 4. numer. z.& 20. inter conſ Claud. E:M’M 10 Cmn brent. 4 Venning: conſ. 16. num.; 1.& ſeq. Mutarionem quod attinet, lubet ad- funalut 3 ſetibete cecancellarii imperii verba. Es haben etliche Staͤnde auff dem Tage zu cs katfüſt 8 ranekfart/ vnb eine enderung der obligation, ſo E. Mayt den Churfuͤrſten gege⸗ zonaaune bengeſucht/ e Geor 5 ig:m. Seld. in ſeinem bedencken an Kayſ Ferdinand. von der erigastll8 6 Wahl. des Keyſ. ubi addit Goldaſtus fol. ↄl. die Capitulat on, ſo viel des Bapſts 3 bun ung betrifft/ iſt geendert/ in Reyſ Maximil. II, vnd Rudolphi des anderu ob- tderein eulon,
inann 9 3. Non itaque dubitandum erat vel Baldo vel Tholoſanozan a- eKixuutt G lienigenæ, imperii ſceptrum ſit denegatum?
Gcdtod
3
fatuch.
enididet 9 raübibne
wacald no ſetitn n bo Pulcro unatgli ſi’ Biarum Re aconſ.. Gæ
I. Quod ſatis notum eſt, exemplo Henrici. IV. Lucemburgici, qui ideo Ph lip-
Galliarum regi præferebatur,& Franeiſci I. qui quod Carolus V. Hiſpa- 1, Germanus erat, recté repulſam pafſus eſt, ut conſulucrunt. Sim. Piſtor 4,4. conſ. 1. contra CGaſtald. q. 7. numer. 8. Pacian. q; 35. aumer.; 1.2. Ratio- Bbbb 3 nem

564 Sectlones de Jure Imperii Germanici,
nem urgent ipſi Electores in eligendo Carolo,& Piæ cæteris Moguntin. dicebat: Gql. lum quod attinet, l. noſtris& jurejurando nos arbitror impediri, quibus eautun eſt, ne decus hoc imperii transferatur adexteros: z. Quam legem paulo poltenle
cat. h. m. legis autem illius hanc op nor eſſe cauſſam atque fundamentum, neſiqati
eligeretur externus,& qui domicilium non habeat in Germania fixum, imperiidt
cus hoc ſenſu adalienigenas transferatur. Sabin. in Elect. Carol. V.& Sleid lihr. com. f. m. 22. 4. Etalibi ait idem Elector: Carolus& ORTGINE eſt Germanks & multas obtinet pro vincias imperii beneficio. 5. Ipſe Gallus hoc confitetanemm
demonſtrare voluit, ſe Germanum eſſe, ideo ſcilicet quod exteris adhunc graduni
ſciret eſſe lege jam invetetata ræcluſum aditum. Sleid. lib. 8. Comment. f2 ½ ⁸ P f214 4
hhhu läne
d huürium 1 gaulle 9 Bkecor J enecir 1 daun7 i T con. oigetec
4
ranglch
Proteſtantes autem A. C. 153 Qin ſuis literis hanc l. ita interpretantur: Nullus erean Romanorum Kex, quin ſirer aliqua Germanie Principum familia progeaitus Slau 17
lib. 8. fol 223. An autem Germanus ſit dicendus, qui vivOo avo paterno naſciturcn. 4
tra Germaniam, præjuditium eſt in Ferdinando, nato in Hiſpauia, vivo Marimilis no, avo materno. Onuph lib.ʒ. Rom. Princip. in Ferdinan.& ita ſentiunt dim. Piſtan conſ. 1, numer. 27. Gædd conſ. I. num. 2. M. Stephan. de jurisdict. cap.x aum 1ot Hodie cur ex domo Auftriaca Hle cligendus„qui Rex Ungariæ& Bohemizett e clarat ipſe Imp r. Carol. V. cum deſignaret fratrem ſuuin Ferdinandum vid Thm-
lib. 8. Commenrt in fin fm. 206. Mo veur hanc controverſ. Tholoſ y. de Republicta 15. num. 18. Gœda. conſ.. Hieronym. Gebuiler. de libert⸗Germaa.c. 10. Heig P.1,gs Philip Melanchth. rom. 3. declam. in orar. de dignit. princip. Elect- 8. 144 K 9 Peuting. in ſin. ſermon. de Germao. Andr Knich. de Saxonic. Bon provocand ſtii- leg. lib. I. num. 2. Menric. Mut. lib. 14. Chron. fol. 1 07. Cuſpinian-in Ottan. Il lfunf. lib. z. Coſmograph. in Gregor. V. Cruſius Annal. Suev. lib. 5. p. 2 cap.7. Nical derg. rer. Mogunt.lib 1 c. 26. Irenic. in exeſ. Germ. lib. 3·c. 3 3, Trithem. in Chron. Hrfu.
de A. C. 995 C. Sigon.! b. 5. de Reb. Ital. f. II t. qui putant Ottonem il. ſpecililtg
hoc primum caviſle, ut ſoli Germani eligaut,& non alium eligant, quam natum ha
rentibus Germanis. 36. Majas forte dubium, an in ſtatu Eccleſiaſtico, quid poli decernerequod ajo. 1. Rempublicam enim non eſſe in Eccleſia, ſed Eccleſiam in repub dicit9 ptat Mileviran. lib. 3 ad Parmen. z. Id verbexjure noſtro colligo. Nov. 3. 5.6⸗16,37 56.57. Eberhard. à Weib. de regn. ſubſid. cap. I. num. 19.3. Idem ex veceſſb.impeni ubi Imp. dicitur der gantzen Chriſtenheit rechter Schutz ond Schiemherr/ Reichs abſehied zu Alugſp de anno 1518,8 erſtlich. Item ein Obriſter Vogt/ onnd Schitn herr der heiligen Ch riſtlichen Kirchen Reichsabſchied zu Augſpurg/ deannd 10 auff ſolches vnſers gnedigſt erinnern/ adde der Roͤmiſch. Keyſ. Matt Lnt rung/ wie es der Religion halber im heiligen Reich/ biß zu außtrag des gemein Coneilii gehalten werden ſol/ de anno 1548 4. Hine proteſtantes A. C. 113¹⸗Rasgg. nilegato pontificio reſpondebant, cum nondum deſiderio ordinum,(de conche leg timo& libero)ſatis fecerit, orare ſeſe plurimum, Cælſar der operam, utlegt méres agatur, nam hocçc ipſius 2e officium, eiq́ue licere legib. Sleid. libr. 3. comc 233. 4. Et4.C. 120. ad ipſum Carolum Luther. ſcribit: ſeſe confugere ad— mum magiſtratum, tanquam ad aram præſidiumque, orans, ut doctrinæ Cuiiis
atllg Fundüch

h D. Antonii Coleri. 565 dlläpanadh rutelam ſuſci piat. Idque ſeſe facere exemplo Athanaſii Sleid lib. 2z comment. f. 42. 5. pe 9i Uade poſt ad Fridericum Saxonia Ducem refert, vehementer ſibi gratum eſſe, quod amlegmas Caſar, hujus cauſſæ, quæ publica ſit, cognitionem recipiat Sleid. libr. fol. 55. 6. 9 dum uod& ipſe Elector Treviricus in Electione Caroli Regis Hiſpaniarum A. C. wemaniinn ifaretur:talem enim, inquit, Reſp. deſiderat, qui præter alia conſtituat& emen- 4. Cant celeſiæ ſtatum. 7. Et idem Moguntin. Eledt. prudenter admonuit. Sabin. in Elect.
RLR Carl V.& Sleid lib. I. comment. f. 24. 8. Et iccirco A. C. 1 594. Rudolph. 2. D. H. I. E. Galuadurad H. D. B. E. L. ad preces capituli M. contra A. E. Imperatoria auctoritate conceſſit odenentat gonſervatorium daß die Thumbherrn zu M ſolches Keyſ. conſervatorii halben fuͤr M.4b, Cm 55. G. gegen menniglich gleich vund recht zu geben/ vnnd zu nehmen/(excluſo telpterana archiepiſcopo C. tanquam Metropolitano) anermahnet/ ut teſtatur Bartelom. Geri- m müang cius in uo ſuſcitabulo. Hujus occaſione attingam quæſtionem ſequentem, quæ in- oanojan uralias 4 Cl. ICto,hujus Facult. Juridicæ ampliſſimæ, mihi jucundé movebatur, aHiſhaNt cum z1. Junii, more ſueto,& laudabili in Magaifico ICorum conſeſſu ex univerſa n Klaanh. jutismateria examinabar.
—. Ila vero magni momenti quæſtio eſt, An ſolus aliquem, ſi nd fracta dicatur pax religioſa, recté proſeribat? 21 ruſ A. Unde den gruͤndlichen vnnd warhafften Bericht/ vndbeſtendige kurtze Er⸗
ehlung alles des jenigen/ was ein zeithero/ vor/ bey/ vñ nach dem/ wider die Stadt
deennn Schwaͤbiſchen/ oder Donawerd/ oonlangſt angeſtelleten Proceß/ Achtserkle⸗ nnen rung/ vnd darauff erfolgete Axecurion ſich zugetragen/ impreſſianno 1610. per tot.
ronſem Kinprimis f. 4.& mulr. ſeqq. Item die beſtendige information facti& juris, wie es apninalc mitdem am Reyſ Hoff/ wider des H. Roͤm Reichs Stadt Donawerd außgegan⸗ l tec genen Proceſſen/ vnd darauff vorgenommener xecution, eigentlich/ vnd im grund Trihmü der Warheit beſchaffen. Irem, huic oppoſitum ſcriptum: nothwendige Erinne⸗ int Onual ung /ꝛc. was bey der luformation juris& facti,&c. in acht zu nehmen/ qaibus nihil lam ciguſt aido, nam hæc controverſia eò recurirt, quo de Waremund. ab Eremb. adamicêè mo-
aHanc litem, ne faciat privatus, ſuam ſuadeo, de Regn. ſabſid. c. r. n. 40. Bcclelitn.;38. Et hæc de Capite Romani imperii ſc. imperatore. Qui quan- .. 4„ 3.. 1 pteſtantiorib.& illuſtriorib. preeſſe cognovit, ed majorem ſeſe haberi ſtatuit, ut Juſtinian. affirmat. 1. Now. 15. in fin. pr. Natta conſ. 638. uu. 9. Sola. Feder Scotus,& alii. z. Hade G Roſeuthal majeſtatem imperii Rom. recté a.guit præ Regno Galliæ, ubi etiam fratres Kgüanguſtioris ſunt conditionis, quãàm vaſalli, ex Choppin. de doman. princip.lib. au.. 3. Et conſentit Philoſopbaus, cum dicit: ſemper id melius imperium eſt,
led e ghuſm 6 Podobtieturia res imperio ſubjectas præſtantiores. 4. Quis enim negat præ-
———
oinſſh Nn Ktantius elſcimperium in hominec, quàm in belluam. 5. Nam egregium illud eſt, iſuue Holſactitare fuit ſolirus Carol. V Regib. imperare ſeſe, alios verò ſer vis,& man- rare annu 3 pPlis.. Lhanaa 39. Unqde factum arbitror, ut quæ majeſtatis videntur ſummæ, Crn ni exiam membris communicari, ex nobilitate& præſtantia Reip. Germa- jeleg) a norum, jam olim fuerit uſum. b
Aationa ſc. ſuæ provinciæ, ut quemadmodum Imp: in toto orbe Ramanes in
d i in

566 Sectiones de Jure Imperii Germanici,
hi in ſuiis territoriis ſint imperatores, Caſtrenſ. conſ. 34. Modeſt. Piſtor, conſ.a Aum 1. vol. 1. Henric. Gæd. conſ.i. Veſemb. conſ. 27. nu. 29. Dec. conſ. 506.a.4. Cephal codl 58. n. 68. Boſſ. de Regal. num. 3. Decian. reſp 5.uum. 17 vol. 4. Cacheran. conl. 9.a Hinc, II Ad ſuos ſubditos utuntur hac inſcriptione: Wir von Gottes Gnaden Inque III. lpſos crimen læſæ majeſtatis committitur, ut de Electoribus eſtten a
reſſus in aurea bulla Carol. Iy tit. 24. in pr. IV. Et uon ſecus ac Imp. teſtamentonn
folemnitates ſapplent, ut præiuditiis domtus Saxonicæ,& Marc hionis Brandeburgitis
frma vi, in diſp. z. colleg teſtam. Andreæ Gerhardi theſi 6. Ex quo tamen nihil deceat ſummæ majeſtati, cum communicentur hæc, ſalva ſuperioritate& majeltate ſuyn. A ma Knich. de jur. Saxon non provoc priv. verb. Ducum Saxon. cap. 1. Quippe pu 1 deunt hæc à ſumma majeſtate, velur à ſole radii, ut ſc. pr mæ lucis integritas meno.
4
rati numinis, non ſentiat detrimenta, tantoque ma gis imperiale ſceptrum erw„ 1
litur,& tauté magis cura regimini ſollicitudinibus obruitur, quantò tribunal iplius digniores in circuitu circumſpicit regiones, ut lequitur Frideriuuu Imheras
40. Non improprié inferioris majeſtatis jura dici poteruns t go adpellarem Statuum imperii jura regia.
Qur enumerate mihi, ſed plerè diſcribere vel de iis diſſerere hoc temyns non licet. Sunt autẽ I. Liberum EXERCITIuM triuſqhRELIGIONIS tam Dantiſtin quàm confeſſtonis Auguſtana Reichsabſchied/ deanno 1565 5 vnnd damit ſolͤe Fried auch der ſtreitigen Religion halber. vi I. Auton miæ auctorem, qui eſt.Bdr. ton. Bembellon. qui eſt B G. uſtum Springer. de pace religionis, qui eſt P. ũ.ſeſpoti D R. Item Bidenbach. hendecad. quæſtion. nobil. 2. 3.4.5 6. Mindin.& Forſterinpio- ceſſ Cameral. Melchior Soiterus à Vinda IC de bello Pannonico per Frideric. Paltin contr. Solym. geſto lib. 2. apud Simon. Schard. hiſtor. tom. 2. f 1240. Symp bonmſ. plicat. Gilmanni ꝑ. 1. I. Ius FaMaæ KESTITuUEND 2. Reichsabſchied/de na
15 26 zu Speyer auffgericht/ Svnnd wiewol der gemeine Mann.(m. 99. b. Oude reſtit. in integ. q. 92 are.9 num. 91.1 II. Jus REMITTENDI POENAsS C4rr. rALFS, d. Reichsabſchied/ deanno 29.8 vnnd wiewol/ 1 adbeſtias. ff deœiis Koland. d Valle conſ 4 numer. 4. lib. 3. IV. SALvi CoNpucTus, l relegati, de yo nis, Menoch. de arb. judic. quæſtion. lib 2. cent. 4. caſ. 336 numer. 27. Mynſ oblin num. 3. Gail 2.0b 64. num. 2. Roſenth., de feud. cap 5. concl. 22. Schunff conſ.* aum 4, cent. z, Sixtin. de regal. cap. 2. num.; ‚lib. 2. V. INPDuCTARuM MokX410- RIARuM, Anſtands Brieff/ nemlich auff gewiſſe zeit zu zahlen. Reformatungſ ter Policey zu Augſp. An. 1548.ſubtit von verdorbenen Kauffleuten/ vnndne dem/ f. m. 36. Gail. 2. obſ. 49 num. 14. Thom Miehael. de jurisd. concl. öy. Teluun ciſ. 186. Pariſ. conſ. 100. Moller. 4. femeſt. 6. VI. NoBIIITANDI Ius, Koſents 5.e. 9. Tiraq. de nobilit. c. 6. Duar in comment adtit. ffde rejudicat. Niel. dſpfeul 11. th. 2. lit. b. VII. Jus LEGITTIMANDI., Piſtor. lib. 2 q. 4'num. 6. VIII J¹ FISOI. Peregrin. de jure fiſci lib. 4. tit. 3. Mynſ. conſ. 67. numer. 2& 3.0bl.91.Ghn diſp. 4. feud. p. 1.th. 21.& ſeqq. IX Jupæos RECIPIENPDI. Jus Policeyordun zu Augſpurg Anno 48.tit. von Juͤden vnnd jhrem Wucher. Theſſau dechſ Petr. Denaiſ. Jur. Camer. tit 150. Heig. p. 1.; 4. num. 30. B. Grav lib. a.pract od T hom. Michael. de jurisd. ct. concl. 48, Buxtorff ad aur. Bull. Carol. V. conel zo33 tot. quib. addatur ſcriptum illud nuper Gieſſæ publicatum
t. Chn pen ſub hoc tit wae
uü ereben, MPrrroni ang 6 dench
n secnt.
1 ſus C. teſderg 1
lum ne hcarur (tandeli gur uudo mut. 6.

eöszelwhe larehinunn 6 Mr guotma norltate Saron ch) 3
. 4 me lociimn iwpetat. odrwirn
bzuümn, s füradig, de i alen RELIGlo 21ſz t
giorisguis „..Mnänd anocicoyalh om.fun 8Reidett
ine Mandh.
erevp!c wol labriſ apucr7 36 pomesan ſ oncl.1.19 Kpvcrn eitzu zchat 8 renRaftels
eiursleng
ILITAIDIT
1
11
6
9 conſ. jo-num. z6. cent. I. Raſenth. cap. ĩ. quæſt. 75. XI. VIAS DuBII1cAs ſui territorii, Reich
3 rempusrequi
D. Antonii Co leri.
lichs bedeycken/ wie vnnd w elcher geſtalt Chriſtliche Obrigkeit den Juͤden vnter Chriſten zu wohnen/ geſtatten koͤnne/ vnd wie mit jhnen zu verfahren ſey/ X. Jus CoxrRIBuTIONuM IMPERIALIuM COLILIOFENDI. Reichsabſchied/ de ann0 12, nach dem Churfuͤrſten /13. C. de annon.& tribut. Gail. 1. obſ. 54. Schurff. Jus CoNpucz NDI PER sabſchied zu Augſp. 1548. auffgericht. 5 nu. 3.& 10. Myn/ 5. Obſ. 7. Gail. z2. obſ. 64. Kll. jus VzcrATIuRà, quæ ſunt fructus, quibus ſuſtinetur Reſpub. Tacit. 14 hiſtor.& 14. annal. Etſi in portu ſolvantur, dicuntur portorium, ſi in ripa, ripati- ca ſiin terra, telonia. Sixrin de regal. cap. 6. Hip. Riminald conſ.72. num. 121. vide o- muinò Puxtorff. ad aurcam Bull. Carol. 4. concl. 91 pertot. XIII. Jus FoRsSsTr, die Wildbahn/ Gail 2 obſ. 68. Piſtor. conſ. 14 num. 23. vol. 2. Bidenbach. quæſt. nobili 15,& 16.XIV. Jus CupiNDA MONETI. vid. Reichsabſchied zu Nuͤrenb. 1724 auffgericht. 5 dergleichen hat der Muͤntz halber/& Reichsabſchied/ de anno S1 Go haben wir auch Et anno 70 5 Alsdann auch. Et id genus alia, quorum u- numguodq peculiarem meretur diſputationem. 41. Adquiruntur enim vel relatione in numerum ſtatuum. Urconſtat, 1. Delibero religionis exercitio, ex Receſſus imperii, de anno 5§. 2. Hrcætetis juribus, quæ& civitatibus imperialibus competere, uſus docer. 3. Er comitiis imperii, quando cocitantur. 4. Ex ipſa deliberatione,& 5. Subſcriptio- neReceſſuum. Uade. 6. Gail. Civitates, inquirt, liberas imperiales, non minus in Ciritates, ac principes in ſuis ditiogib. jura princip. habere 2.0bſ.[7. n. 7.& de arreſt. 6 n.1. Bt Decian. ait: poteſtatem civitarum, Regalib. utentium, in dubium vocare, eſſerevangare mundum, conſ. 1 8. nu. 124.vol. 1. Vide hic den gruͤntlichen Bericht vonallen vnd jeden der freyen vnd Kayſ. Reichsſtaͤdten Privilegien/ wie vnd wel⸗ chergeſtalt dieſelbigen befreyet. 42. Velz. conceſſione, ſc. per inveſtiturã,& ſingulare privilegiũ. Quodun. Capitanei regni, ſi regali feudo inveſtiantur, ejuſmodi jura tacité cäſequantur, cõſtat ex c.I. quis dicatur Dux, March. vel comes,& ibi Iſern. n. 3. Broch. tit qu ſünt regal. n. 7.& 8. Weſemb conſ.4 5.n. 40. part. 1. Peregrin. de jure fiſci cap. 1. 7z.Roland 4 Valle conſ. 4 nu. 4 2. vol. 3 Pruckman. cap. 4 5. quæ ſunt regal. nu. 1. Per Ptinilegium autem hæc jura habent nonnullæ civitates Exemptitiæ& privilegiatæ, Utteſtatur correferens in cauſſa Fiſcalis contra Bayren 27 Ortenburg/ deciſ. M eiſchner 1 tom.z. deciſ. 6. n. 61 p. 89. 8 43. Vel etiam 3. præſcriptiòne. dic enim Günt her lib. 8. Tanta tamen dati fuit indulgentia Regis, Vt quicunq bona priſcorum munera regum. Hactenus iſta jide peſſederat, idq probare Legitimis poterat, vel demonſtrare tabellis Principis aſſenſu, titulo gaviſus eodem Nunc quoq, poſſideat.— 1 tamen ita intelligendum, ut, ſi præſcribantur adverſus imperatorem, ratur immemorabile c. ſuper quibuſdam.§ præterea. de V. 8. Barrol in l. f. de publican Bal, de præſcr. z. p. 3 Prin..‧.n. 13.& 2. p. 5 princip. q. 1. “ Gecec Roland.
467
ferner zu noch mehrer/ f. m. 4. Weſ. conſ. 33
Quod f pudl. ſ ult

Selones de Jure Imperil Germanicl, 2. Hen. Gæda. conſ. 3. u. 24. Cravett. conſ.; 4.4.8. uæ coft munis eſt, Iaſon. in l. imp. 3. n. 2 0. ff. de jurisd. Oldrad. conſ. 17 2. Schurff. conſ.8 3,5 cent. 2. Decian. reſp. 24·n. 11 2.vl. 1. Weſ. conſ. 45.n. 22. Mynſ. 4.0b. 24 Menoch,te 2. cauſ. Finar. n. 17. Cujus ratie eſt, quodex immemoriali tempore præſumatur con. ſenſus imperatoris, ut alia probatione non ſit opus, eum tempus hoe vim conſtituti habcar, l. 3.§4.Ibique Dd. de aqua quot.& æſtiv. nam aliàs vetuſtas pro lege habes- tur, l. 2. ff. de aqua pluv. Mynſ.) obſ.⁊9.q.6.& ſeꝗq.& · obſ. 30. Clar. q. 29. Aut 60, concl. 1. n. 15. Pruckman. de regal. c. 5. n. 98. si autem præſcribantur adverſus prins tum, 30. vel 40 anni ſufficiunt. l. 4. C. de præſcript. 30. vel. 40. ann. quod itetumit- tellige de dominio cuſuſq; juris, non verò de functionib. publicisq́; collationib ſe- cundum, l 6. eod. Bald. conſ. 3 70. col. 2. Mod. Piſt. conſ. 1z. n. 6'vol. 1.
44. Sunt autem Imperii membra tria: Electores, Duces,& Ciri-. tates liberæ. ErEcToORREs,ſc. non ſine ratione 7. nec ſine ratione ut;
Eccle ſiaſtici, ita 4. politici,
Septemideo numero, ut hoc ipſo perfectitudo Electionis ſummi imperatois conſtaret, Knich. in Comment. Jur. Sax. c.z verb. Electorum f. m. 24. Sic enim, ſ qus⸗ do magnæ res ſunt perficiendæ, hocnumero abſolvuntur, quod collige ex Gen a3 1,2. 3.10/⁄6. v. 4. 18. T. Reg. 7.v. ult. Mich. 5.v. ubi notat. Oſiand. f. m. 482.4. Reg.ſ 10. Sic codem modo ſummum Regis Perſarum cõſilium ab ſolvebantur 7. xiris ptia- cipib. Melancht. tom. 3. declamat. orat. de dignit. princip. Ele ctor. Hen. Gad couſi- Weſiconſ 46. 9. z. Iccleſiaſtici veròõ& politici ideo, ut illi, quib. ad Imperatoriamdi- gnitatem aſpirare non licerſtit. 2. Aurea bulle) Hos, ne alter alterius votoadtan- rum imperii decus temerè adſpiraret, in officio retinere poſſent. Iulius Pflug, in Ount de ſtat. German. Præterea ut non ſolum eſſent 3. viri doctiſſimi, ſed etiam 4. Duos bellicoſiſſimi, quo imperatotia majeſtas ll armata,&armis decorata tanto clius omnib.illuceſceret. Deniqueut Eccleſiaſtici imperatori ſuis conſiliis, ſe. Mogunt- nus per Getmaniam; Trevirenſis per Galliam& Regnum Arelatenſe; Colonieals autem per Italjam, ſubvenirent, ita eidem 4. illi pollttici, ſuis in ſimul offciis aulicis inſervirent. Dann wann man einen Keyſ. Hoff begeht/ ſo ſol eino Nargaraff bo Brandenburg dem Roͤm Keyſ. das Handwaſſer reichen/ den erſten Trunck ſolſtm
geben ein Roͤnig von Boͤhmen/ der Pfaltzgraff bey Rhein das Eſſen tragen/ vnd der Hertzog von Sachſen ſol halten das Marckſchalck Ampt/ ut loquitur aulen bulla tir 4.5 Darnach wann man/ uti ejusmodi oſficiis ſingulos præfuifſe vidimd anno 1612.15. Junii in inauguratione invictiſſimi imperaroris Matthiæ. 45. Copiſle hoc collegium Electorum ſub Ottone Hhmali præſtantiſſimi& hiſtorici& Politici docuere hactenus. Martin Polon. Archiepiſc. Coſſent. Hieronym. Balb in lib. de coronat And lhi- 6. 3. Lupod. de Badenberg. de jurib. regn,& Imp. c. 2. Marſil. Pata vin. de Ttranslat. Imh cap. 1 1. Cuſan. de concord. cathol. lib. 3. 1acoον. Bergamas in ſupplem. Chron. Blord decad. z. lib. 3. Naueler. generat. 34. vol. z. Platinain vita Gregor. V. Raphael Luag 4 1
Sabell. Inncad. 9 lib. 2. Blond. lib. z. decad. 2 Pandulſf. Collenut lib. hiſt Neap. W 1.23. in Ott. III. lacob. Winphlit
aron. tof. 10
168 Roland. A valle conſ. 3.n. 8
Vergil lib. 4 de rer. inv. c. 10. Antrop. in Gregor. V.& Epit rer. Germ. cap. 20. Fucius in Chron. de A C.ↄ997. Genebrand..4. Bar annal. Ecc. de A. C. 996.Ioh. Bapt. Egnat in vita Otton. III. Flac. Eyr-cent. 10, 8
4

danich icodſ, 117u nſal temport en tewputneſg, sfenata, 1 b.zacan elerdanaag . 40 M 4 dudichta. .Tſelſ ectotesla.
4
7. nec ka ectionsiun tumfmulh tur,guodclig
Oſuandind, ablolrexenn
i Plcdeaſ li guidalma de altet Annwſu pollen luſs Gtiſimi ſätes armisdtroun driſdis auin am Atekneli i uis nia3
4 t/ſo clatt en denetſcn dheindubn k Anperg isfrgulöſtt eräoridh
D. AntonitColerl.
burg cap 10.. 746. Johan Wolfus rer. memorab. cent. it. in lib. 1,c. 26. Munſter. lib. 3. Coſmogr. c. 19. in Otro. III.& cap. 2 3. Perr de Analo lib. z. de Imper. Rom. c. 1.& ibi Marquard Freh. Bald. in ſua Margarita verb. Annus. A0b. in l. bene? Zenone num. 5. C. de quad. præſcr. Aluaretz in Specul. Rom. Pontif. c. 1 6. n. 13. Alvwarott. in c. 1./. 9. quis dicat. Dux Bellug. in Specul. princ. rubr. 14.§ veniamus n.2 z. Azi. in l. hona civitatis 1 5. nu. 4. ff. de V. S. Molin. de J.& I. diſp 24. n. 4. Chopin. de Doman, Franc. lib. 2. tit. 1 4. nu. 14. in f. Tholoſan. lib. 6. de R. P. cap. 1 3.& 1 5. Gail. 1,ob.·11:nu. z. S. Piſtor. conſ. 1. lib. 1. Gœad. conſ. 1. tit. de Elector. Albert. Krantz. in metrop. Abbas Trithem. in Chron. Hirſav. de Conrad. X. Abbate, Mucius de orig. German. 1 lib. 13. Cuſpian in vita Orron. III. Bellarm. lib. 3. de translat. Imper. cap. 1. Rr. Philipp. Melanchthon. tom. 3 declam in Orat. de digaitate Princ. Rlector. Ciſner. in Orat de Otton. III. Sabin. in Ceſare, Peucer.1. Chron-in princ. Schrad. de origin. Mectot. cap. 1. Thuan!] 2 in pr. hiſtor. ſui temp Xnichen. de jur. Saxon verb. Ducum Saxon. Mesbom lib. 3. Sleidan de 4. monarch. Heig. p. 1. quæſt. 3. n, 13, Auctor. theſaur. polit,p.z. tit. ordini& Inſtitutioni dell. imperio Romano f.z 65. Kirchn. diſp. 4. Reip. voroll 2. Georg. Spulat. in Chronico vnd herkommen der Chur⸗ vñ Fuͤrſt en zu Sach⸗ ſen/ Braunſchweig vnd Tuͤneburg/& alii.
46. Quibuscum an facere poſſim, equidem dubito.
Nam lordanus ori ginem refert ad Caroli M. tem den,Chronicon. Scabinat. Magdebu
56 pr. Niæ. Serr. rer. Mogunt.
Pora, cui ſubſcribunt Spangen- genſ.& quidam annales manuſcripti, in quibus illud leſe vidiſſe non obſcurè teſtantur Cruſius&& Dreſſerus. Deinde Cuſanus lib. 3. c4deconcordia catholica, Henrico II. im peratori, originem electorum adſcribit. Theodorus verd de Niem. ad tempora Conradi l I. Peucer. ad Ftideric. I. Avenrinu e Panvinius poſt tempora Friderici II. Beurt her. denique ad Carol. IV. hujus collegii initiareferunt, quem hiſtoricorum diſſenſum diligenter collegit Heig. p. 1. quæſt. 3. num. I0.& ſeqꝗq 2. Præterea me mover, quod Ottonis III. tempore, nondum fuerit Nerhohemia, ut qui ſub Friderico J. demum cœpit, nec eſt quod Bohemiæ Ducibus hanceligendi poteſtatem adſcribamus, nam iis cum imperio non adeo bellé conve- niehat, ut recté dixiſſe videatur Heig. quod de Duce Bohemiæ primorum tempo- tum geſta non ferant, illum ſtatim, aliis Electoribus fuiſſe adhibitum, quod bella Iatermpp. Romanos& Bohemiæ Duces toties renovara, ſatis oſtendunt. d. quæſt. 3num 41. 3. Denique moveor, quod poſt Otronis III.tempora, non illi tantüm, quihodie ſunt, ſed alii inſuper principes, nõ ſolũm electioni&inau gurationi adfue-
3⸗ 4
5 m un(ut vidimus nuper in inauguratione Matthiæ, de Friderico Palatino, Georgio n ſub Grc Wilhelmo Brandeburgenſi, Guſtano, Caſimiro&loanne Caſimiro Palatinis Rh eni, actenlb Johanne Caſimiro& Johaune Erneſto Ducibus Saxoniæ, Joachimo Erneſto Mar- ialb kemnse chione Brandeburgico, Johanne Friderico, Ludovico Friderico 8 Julio Ftiderico Jldaunn 1 1 Wittembergicis, Georgio Friderico Badenſi. Mauritio, Ludowico,& Friderico winluyſ 9 landgraviis Haſſiæ, Chriſtiano& johanne Erneſto Anhaltinis, Auguſto Lunebur- uGczult 1S81c0,& Alberto Holſato) ſed& inſuper ſua de eligendo imperatore ſuffragia tule- lenulhah 9 runt. Baron. tom. 10.§ 56.& ſeq. Anno 996. Id; amplius demonſtrat Arniaus ex E- 9 nOell AA0 lect Hentic.IV Bpiſt. Heurie V. Urſpergenſe in Chron. lohan. Wolffmemorab. lect. hunania 6 Ntex Hlectione Friderici J.item Philippi& Ottonis IV.
luJys b Cece 2 47. Nec

4 rneignac
570 Sectlones de Jure Imperii Germanici, 47. Nec enim abſurdus mihi videor, ſiElectores ſenſim cœpile aim
Hoc enim& ipſe Dreſſerus tandem fateri cogitur, dum ait: Btſi non deln f VArteloe,
mihi teſtimonia Chronicorum Germanicorum, qui ſeptem Electores eos, quiat. nli hucſunt, inſtitutos ab Ottone III. dicant: nihil tamen in re nondum ſatis erpla. lhna
rata, affirmare audeo. Sed paulatim& ipſe eredo, dignitatem Electoralem adte* ptemviros devolutam eſſe. 2. It Heig. tandem concludit hoc, procedente tom. re, cum furor& rabies Pontificum erga impp. Germ. magis magisque exardeſceas clred, ſenſim tandem apud ſolos illos 7. modernos eligendi omnem poteſtatem,& auqa- 1 ſche.
riratem maunſiſſe, quæſt. 3. num. 70. 3. Sic ante Otton. III. Henricus Autéßs AG,310hG Coruore
Frislariæ, in conveutu prineipum Franconiæ à Moguntino& Saxon Duces beust lib. 4 fol. 46 8. Orto I. ab ordinibus imperii Francon.& Saxon. Otto II. Wormaciæän. atareu C. ↄ61. àregni proceribus Otto III. ipſe à princi pibus& Epiſcopis. Ann. C. 984 cle amerintl cti ſlunt. Es ſey gewiſſe dafuͤr zu halten/ daß zur Z eit Reyſers Ottendeß Dritten guiem, allbereit/ Electores imperii geweſen/ aitz& concludit, Der gruͤndlicher Bericht⸗ eene von allen vnd jeden der Keyſer vnd freyen Reichsſtaͤdten/ Stand/ Regalienitz letetahn wie vnnd welcher Geſtalt dieſelbe befreyet/ ꝛc. P. 1. 4 2 n. 8. ubi idem ICterum teſt anentue moniis probatur. 61,Fnr
48. Conſuetudine verò jus certum familiis adquiſitum, per C 8*
rol. IV. confirmatum dicam pleniſſimé. hei le a guet.
Quæenim paulatimirrepere ſolent, vix unquam percipiuntur, quam fcot. o gurk. verſio facrit ſubſecuta, ait Heig. 2. Et aliàs conſuetudinis initium non lolereonlte. flli, gua re, eo, quòd in vetuſtis origo ignoretur, 1 ſi arbiter 28. ff.de probat. 3. Undetst. lieliet. lariter in conluetudine non conſderatur, unde ſit orta, Weſ in par. de LL-num i watad Cum 4 ejus natura ſit, ut ignoretur Connan. I. Jur. civi. 1o⁰. num: 3. z. Conſuem. iſnona dine autem hoc jus introductum fuiſſe, colligo ex c. Venerabile, de Elect.& Bled o.(umdi teſt. ubi dicit Innocent III. Unde illis principibus jus& poteſtatem eligendiregem ultgui imperat. poſtmodum promovendum, recognoſcimus(& debemus) ad quos deſt. ſeapäta e re& Antiqua Conſuetudmeè coguoſcitur pertinere. Vixit autem Innoc. IIIA C. 1198 ſindecol
Otto v. III. A.C. 984. 6. Idem innuit Carol. IV. in aurea bulla tit. 2.⁸ nd di aarkeue
weil von alter vnd guter Gewonheit. Er tit. 4. in fin. ibi. Als von alier Gewonhet iicon
herkommen iſt. Et tit. 5.§ Vund wiewol ein Key ſoder Roͤm. Ronig von Sachet une wegen daruͤber angemuth wird/ von alter Gewonhett vor einem Pfaltzgrafen galln Rhein/ ꝛc. antworten ſol. Item eit.9. Vnd das mit loͤblicher vnd bewehrter langt düſſähen
Gewonheit ond Praſcription. u
8 5. 4 2 2 el 18
49. Septemviri hi imperii noſtri, præterquam quod Imperelt ſantau gant,& hoc habent ſingulare, ut Eccleſiaſtici& ipſi eligantur,& u n.
ſcopi, ita& principis perſonam ſuſtineant.. 1. Alter enim conſiderantur ut Epiſcopi,&aliter ut Hlectores, ita utm nente Kledorali dignitate Epiſcopalem ſeparari poſſe dicat Molin:in eonſuet. kh tit. 1. n. 71. 2. Sic enim ſentimus cum Auguſtana confeſſione. Ut ſi quam habentkpit copi poteſtatem gladii, hanc non habere ex mandato DE 1 ut Epiſcopos, ſed ut Pi cipes ex jure humano, donatam à Regib.& Imperatorib. ad adminiſtratiouem cn
4
*
6
lem ſuorum bonorum, ut loquitur ipſa confeſſio noſtra Auguſt Artic. 7. de perc a cleſiæ. 3. Refert aurem Helmols Ludoricum Pium Imperatotem,Tu reehn enn

ain aunit, W V Rem Nledora inte barie. ditanem ege b dit hos nu. 1 Smagng nnem pochag, .Hentuua. tino&dun aron.Olſ Apilconnat Keyſets » Der gu dten/Sue n Keobiicale
1
dillszcgunn,
nyetciunn lnis intimmn
K deyohn e
n, Vumt 1 loun enerauibide 4 N potelakd
us Koedeun rit utemonſ in un ublude
bi Aemth
6
1 1
derRinla ettborthag ſtlichre 3
eterqommſt Kipltögas
du dlirul, le iean 6* cn
ſ 1 9 1 11 7
4 R M
4 1
D. Antonii Coleri.
Eyiſcopos intet imperii principes retuliſſe, lib. r. cap. 4. 4. Et regnum quandoque cumſacerdotio conjunctum fuiſſe diſputar lohan. Caſ Sphær. civit. l. 4 c. 1 5.& Heig.
4.aum. 7. Quod ex 1. Sam. 7. non obſcuré colligimus. 5. Notum etiam eſt quod Armoll quidam Brixian. vel ideo quod Epiſcopis regalia competere negabat A. C. 139:in præſentia 1000. antiſtitum hereſi damnatus ſit, ut ex Sigon. lib. 1 1. de regn. ltal. notat Frid. Pruckman. ad c. quæ ſunt regal. c. 4. n. 43.
zo. Dolitici verò, qui nominantur laici, ſucceſſione gaudent, nontamen ſimpliciter, ſed 1. ex primogenituræ jure 2. xætatis anno relſtinfra ſint Curatore, qui uſque eò præſit, adminiſtratore. Eſtau- tem jus primogenituræ ut antiquiſſimum, ita& æquiſſimum. Antiquiſſimum enim eſſe dicit Hieronym. in cap. 49. Genel.& ab ipſo Deo in- liitarum legitur: ita quidem, ut regulariter ſecundogenitus primogenito præferri nequeat Deuter. z1I. v. 15. Ideoque joſaphat regnum primogenito ſuo offert. 1. Reg. 21.ve 3. Idque hodie feré apud omnes gentes obſervari tradit Tira. de jur. primog Kquitas autem deſumenda eſt exutilitate publica, quæ privato commodo ante po- nenda eſt,l. actione. 6 5.§ 5. ff pro ſocio, l. iubemus. 10. C. de ſacroſanct. Eccleſ l utili- 1as 4. C.de primipilo. Per unum verò regnum adminiſtrari rectiÄs, exemplo apium, eremplo Romuli& Remi, Item Eſavi& Jacobi, probat Hieronym, Epiſt. 4. ad ruſtic. monach vid. c. in apib. 7. quæſt. 1. Deinde anne firmius forté regnum erit, ſi illud in- diriſum manet penes unũ, quãâm ſi portioni bus aliquot dividatur e. maiorib. de præ- dend& dignit. gloſſ. in c. licet. de vot. Nec hic eſt, quod ſecundogenitus conque- natur cum natu major non habet ut melior, ſedut dignitatem hujusmodi feudo an- nexam, ipfique, juri divino, naturali, gentium& civili tributam, quaſenjoremor- tuo,& ipſe fruirur. Quam diu verõ viuit, ſua ſibi ſatis alimenta ſuppetunt, I. cum ratio.7. de bon. damnat. Et quidem ratione dignitatis, 7.. S19 de agnoſc. lib. Jus qui- demrommune vult, æquita em inter fratres fervari debere, I pen. in in. C. Com. div. luu iberi Iillud ultim. de collat. I. inter filios. C. ſamil. erciſc. I. 1. C. un de liberi c. ilud quoque Nov z2. Sedjure feudali ia regnis aliter obſervarur, c. 1.& praterea. de pro- nib feud alienat. IIt iccirco recté, ſuadente æquitate, Carol IV. conſtituerit: Wir ge⸗
etenvon Reyſ. Gewalt/ mit dieſen gegenwertigen Rechten/ das ewiglich zu hal⸗
tenſerkennen vnnd wollen/ wenn dieweltliche Churfuͤrſten/ vnd jhr jeglicher nicht mehriſt/ ſo ſol dann deſſelben rechte Stimm vnd Gewalt derſelben Wahl gefallen auffſeinen erſtgebornen Sohn/ ꝛc.rit. 7. vnd jhme ſol alle Herꝛſchafft vnnd Recht folgen/it. 24.§,Dann wann Churfuͤrſtenthumb.
JI. Tam firmum, ur teſtamento patris filio, natu primo, auferri nequeat, licet contradicat Decianus.
1. Sic enim jure divino expreſſé cautum eſt, Deuteron. ⁊2 1. Verſ.15.2:Cujus
tatio eſt, quod primogenitus id jure naturali habeat, cum ipſum natura primogẽéuit,
utexſed praced patet: naturalia autem nemini poſſuat auferri, Molin. de primogen.
I.Cap 8.num. z0. 3. Dein de filius hic conſideratur ex ſua perſona, non enim Tägenitus eſt, habet hocjus, ſed quà primogenitus. Inde 4. à patre non conſe- qultur, ſed à natura per patrem. 5. 1mô lege ſingulari, quæ primò natis h oc jus de-
tt cap. 1. de ſuc ceſſ. feud. Mich ab Anguire reſp.p.4 n. 32. 6. Conſiderati eriam hic Cccc 3 velim,.

———— ——.—— 8————-— —————— — 3—
—
372 velim, quod juri Electoratus annexa ſit ipſa ditio& territorium, ut dicam iaf ³⁴
Serllonès Je jure Imperli Germanici,
55.ut ſi contrarium concederem, ſequeretur; patrem filio feudum Electoratus pol. ſeper teſtamentum adimere, quod eſſet contra jus feudale commune, c. i. inpnde ſucceſl feud. cI.§donare. Qualit. olim feud Z. Feud 9. Menoch. conſ. 16 1. nun, Mulrô minus autem, quejure publico ad perpetuamòS. Romani imperii dignitatem Karura ſunt, immutari debent. c. quæ adperpetuam. 25. J. 5. Palaot. de majorat, ha princip. 46.&59. Covarr. 3. Var. reſol. cap. õ. nu. 7 Teſſaur. decil.4. Vivius decil. uſ num. 9. Modeſt. Piſt. q. 14. p. I. Raudenſ. conſ. I. num. 29. Quod autem Timo Marahn Miſniæ tertiogenito primogenitijus tribuit quod etiam Frideris.I. Marc hio& Blein Brandeburgicus præterito Johanne primo Electoratum reli quit Friderico ſecundo. genito, Naucler. Gen. 48.f. 1064. in fin.& ſeq Peucer. lib. 5. Chron. id verò rar ma deſtiæ exemplum eſt,& velideo valuit, quod& primogeniti aſſeaſerint, conſenle- rintd; paternædiſpoſitioni. Naucler. d.l.8 1064. Menoch. conſ. 1 63. n. 17. Kui h. veth Electorum c. 3.n. 1 2. de jur. Jax. non provoc. Hart. Piſt. p. 2. q 4.
52. Erſi primogenitus ſit natus, antequam pater ſucceſſir in ble.
goratu, ſecundo autem genitus â patre Electore ſir prognatus, nihilo. minus præfertur natu major.
Der, l. ſenatorls, ff. de ſenat. ¹. 2.§ 1 H de decuriou. l. moris. 9. parentes de yœnis cum advocari. 8. C. de advocat. di verſ. judic. l. neg, Dorotheum. C. de decurion adi Tiraq.de jur. primogen. quæſt. 3 1. Duaren. I. diſp. 29. Hotoman. Illuſt. quaſt 2 Tofſie. de ſucceſſ. lib. 4. cap.2 4· num. 27. Lancell. in templ. omn.j udic. lib 1. cap. 241 nquæſt 1.n. 10.& ſeq. Knich de jur. Due. Saxon. cap. 3. nu. 50. Obrecht. diſp. feud. de ſuccell th. 90. Sed cum hujusmodi quæſtiones ex conſuetudine interpretationem capiant, age, aliquot præj uditia accipe. Perſz, regaum adjudicarunt Arſicæ, non fratri Oyto, qui tamen ã Dario, ante adeptum regnum nat Luſtin. Herodes Rex, ante adeptum regnum, genuit Antipatrum, poſtquam veroker erat, Alexaadrum& Ariſtobulum; recté tamen ex his ſucceſſit Antipater-loſcyh à
16. antiquit. Iudaic. In Regno Ungariæ, Bela Rege mortuo, Leyſa, ante adeptum regnum natus patri ſucceſſit, ut ex Blond. refert Horoman. Sic in Germania Henrico Aucupi ſucceſſit Otto, qui natus erat ante adeptam àâ. patre dignitatem. Abhas ia denſ.circa Ann. C. 935 fol. 10 3. Krantz. lib. 3. cap. 11. cui tamen frater bellum mosſt ceo, quod putaret imperium adſeſpectare, quaſi nobiliore parente ſit natus, Paulus KEmillib. 3. fol. 39. in pr. Knich. verb. Electorum cap. 3. numer. 59. Noviſſimé etiam habemus exemplum in Mlectoratu Saxonic. ſcilicet Chriſtiano I.. m. ls. Enim natli crat A. C. 1 583. vivente adhuc avo Au guſto Electore( hic enim A. C. 1586. Pienti ſimè mortuus eſt) quo tempore Chriſtiani II. parens Chriſtianusl. Hlectoria digni tate noudum fulgebat. Anno C. 1585. Electore patre Johannes Geotgius natls eſt: Patri verò Chriſtiano I. recté ſucceſſit ipſe filius primogenitus Chriſtianusll quo morruo demum Johanues Georgius, qui hodie rerum potitur, ad Electotatum
admiſſus eft.. 53. Stautem primogenitus m oriatur abſque hæredibus, Kel-
tent filius ſecundogeniti,& tertiogenitus, hunc Illi præferri dixeto. Quæ enim perſonalia ſuat, in iis jus repreſentationis locum non ꝛbet n libro 4.c. 22 ·nu. 7. Atqui primogenituram eſſe jus Perſonalc probarimus, d 1
us crat. Plutarch. in vita Artaretr.K
b 7 unn — s nngal Pruupoböi Ngaxtuun Ead uun Nec eyl
Wr lcul
Maunbudue maruncko lonpentile aauisvorld aaren dccei hyyestain sladorie rüus Aoro, on nins nllqueher alalceta&. auslelcite rium alu Oronem, huiůt abrrtz⸗ arellt el Neace
di.a
en

tull 1 zultdtg d kranid dan laſealaſ a. 1zap in 42
mllſ ha elb 1ſ. 7. äpe’ 4 rhttani ene rlee ut zrnift lre i zulhf ar Rau , leſſ, ri eineg it pran A
abil 1 dlue ouesG l nius G dhi eikot Kä- ere rfenin koball 9
attinet, notäm elt mittedus eſfet, id fi
D. Antonii Colerl. 573 Uade recté dicit, quod repræſenratio ceſſet, ubi jus primogenituræ obtinet. Lau- dunſtteſp.2. nu. 37. pro regu. Portugall.& Molin d. lib I. cap. 7. num. 4. 3. Iſtenim gepræſcntatio rerum poſſibilium. Tirag. de Jur. primog. tom. r. quæſt. 40. num. 134. Atquiper rerum naturam, ætas parentis, filii eſſe nequir, ira ut ex genitoſecundo, ſat primogenitus. E. nec repræſentari. 4. Etſi maximèé jus primogenituræ poſſit tepræſentari, tamen illud aliter non procedit, quàm ſi parens jus primogenituræ uæſitum& radicatum habuerit, quod hoc noſtto caſu non eſt,, ubi ſecundogeni- insante primogenitum eſt mortuus, ut ſic poſſis concludere: Quidquidtempore mortis patri non competit, id etiam ad filium non poteſt tranſmittere. Quia itaque ſute repræſentationis nou ſuccedit,& pater jam mortuus, nihiltransmittit, dico zutruum natu majorem ſuccedere. Habes hujus rei memorabile exemplum in PaA- IUArINATu. Philippusenim posthumus Blector, qui mortuus eſt Annoj Chriſti 1os. xeliquit 3 filios: Ludovicum pacificum, Rupertum virtuoſum,& Frideric. II. erhisRupertus medius Anno Chriſti 6oz. genuit Ottonem Henricum,& ſecun- doaanopoſt, ſc. 504. primus ex fratribus moritur. Anno. a. 1544. ctiam Elector Ludonicusmoritur abſque heredibus maſculis. Superfunt itaque ſecundogeniti fi- lius, Oto Henricus ſcilicet& Fridericus II. tertiogenitus; qui Electoralem digni- ntemper multos annos feliciter fuſtinuit, ita ut² hoc demum mortuo, Otto-Henri- eusſitadmiſſus. En etiam aliud: in Electoratu Saxon. Rudolph: Elector. habet tres
flosRudolph. II. Ottonem,& Wenceslaum: Otto ſecundegenitus morirur An-
1o Chnſti 1349.& reliquit ſilium Albertum. Deinde moritur Rudolphus II. Ele- dor. ANNOCHRISTIIZ7O. Hinc orta eſt controverſia, urrum Albertus, an ner Wenceslaus ſucceſſor eſſet, quæ controverſtia, cum ad Carolum IV. de- olrebatur, ille pro Wenceslao pronunciavit& decrevit, quod decretum
überdl. H. in tractat. exoterico dejur. primog. quem vide. Bxempla allatahæe at.
J. 2. Phili poſtum El. Palat. Rudolph. El. Saa. Ludovic. Rupert. Frider. II. Rudolph. I I. Otto Wenceſ- 1144 †1504. praæcedit Taxα. D. Sax. laus — Otton. r349. D. Sax. Otto Hen Henric. 3 † 1388. ric. Albert. præfertur D. Sax. Alberto 1 TI ſe.„r. b 4 Uade concludendum viderur: Mortuo Electore abſq; here- lbus, ſi
bus, ſi diverſæ lineæ, ejus dem tamen ſtirpis duorum fratrum filii ex- dent, quod minoris fratris filius, ratione ſuæ xtatis major, præferendus it minori, ex fratre majore nato.
lIaque jure civili, Saxonico; Publico,& conſuetudinario. Civile enim quod „ quod ſi majoris natu demortui fratris filius natu minor ad- etet vel jure proprio, velratione parentis ſui, Non autem
3 1 2 Fen e ——

5 5 2 574 Sectiones de jure Imperii Germanici, jure proprio; quia de primogenitis loquimur; hie— nſäer tatione ſuæ ætath eſtpoſtgenitus. Necratione parentis, tumenim ſucce eret vel jure repræſentano- nis, vel tranſmiſſionis: Non tranſmiſſionis; Tranſmitteretur enim vel jus vel ſhas
albutdhun drregedi ln 1 nuryik
non jus, quia illud nondum habuirt parens, cum moreretut Elector; Necſpes, qus hereditas non adita, non transmittitur, ¹. 7.
aun Dkor
& ibi Gothofr. lit. N. C. dejure delibern. Kretſtcrt
di. Quod ſcilicet ex morte alterius incerta dependeat, 1.47 ff. de vulg.& pupill ſubi; Merrconoiti l. un.§7. C. de caduc. tollend. item§ 5.& ibi Goc hofr. lit:S.. u. x. Menoch. I præſtnft Wuunukt 8 num. 22.& ſequenti. Hiac Marpurgenſajunt, ut quis quid tranſmittere poſſisſ Teäoraus habere debet vel habitu vel exercitio, volum 1. conſil 20 um. 53 fol. 196.& volon. ,amo. 2 confl. 16. num. 8 2. fol. 241. Iure etiam repræſentationis non admittitur. 1. Cm n litga repræſentat o non habeat locum extra fratrum filios„ Nov. 118. cap. 3.& Now. Ih ercigper cap. 1. 2. Quod repræſentatio non ſit, niſi in jure quæſito, vel ubi ſpeciali cod. iazadir ſtitutione quid ſtatuitut, Forſt lib. 4. cap. ⁊2. num. 10. z. Quod repræſentatioſit 9. ezavit ctio juris civilis, contraria juri naturæ, ut eſt primogenitura, Forſt. dc.12. K diri eras ℳ½„5. 11.II. De iure Saxon. clarum eſt, quod in linca collaterali non admit. mus /*⁴. 50. G 51.„ jco ind. ſlmäs tatut repræſentatio, ex Candrecht/ lib. 1. artic: 17. III. Ius publicum cum dico intai. gpittum ligo Auream Bullam Catol. IV. ubi dicitur tit. 24. ſo ſol der ander geborner Sazu läco le ob er in dem Geſchlecht were/ oder ein alter Bruder oder Freund. Adde quoddin ri 5 in eodem gradu& linea Electori minori conjunctis, is curam ſuſcipiat, qui mia- icens ne ſuæ ætatis alterum excedit, quid ni igitur, ſi moriatur impubes, Electoratusgie ar re nê ad cum deveniat? Facit& huc, quod major natu in eadem domo, minotemina- i ctibus publicis, præcedat. Sic enim in domo Saxon. Georgius Scnior ex frattt unio. eohs re, lohanni Duci Saxonic. natu minori ex fratre majore, prælatus fuit, in comitis m Wormacienſ. AC. 1521. ut conſtat ex ſubſcript. Receſuum de hoc anno: eeun 4 da neſcit hujus majoratus prærogativæ,& electoralem dignitatem anniramae amne non ineptèé Bodin. dixifſe videatur: Si ſobrini ſuo jure, nulla fictione 11 lha 3 3 aliquas cernere velint, eodem ordine in capita partientur hereditates li* Re Sin verô regnum, Ducatus aut Comitatus, aut alia feudi dignitas ſit in himn et ſenior juniori anteferendus erit, etiamſi ã primogenitis iunior ſtirpem an, 1 aat. in Curia Pariſiorum A. C. 1563.17 Jolii judicatum refert libro-deRegu kaunt numer. 73 3.in fiau. Huic noſtræ& Bodini ſententiæ accedunt Aaf e Va 4 Pkurin jure Emphyt. quæſtion. 56. numer. 16. Ludo vid. Molina. tr. de major. di fun 3 1 htanna 2. Iohan. le Cirier, de primogen. libr. 1.. 2. Alexundr. coulſ. 4num.zlibrit, un atei 85. lib. 1. Marc. Anton. Peregrin. conſ. 1. num. 25. Alban conſ. 60. Alvar. ra 1 bu 3 ment. defunct. lib. z. c. 3.§ 5. num. 1 5.& ſeq.& num. 37. quidtamen hic de ptæ e ut ne ſentiendum ſit, dicam infra ſect. 60. Quamvis& lubenter ͤ 6 1 ceſſero, ubi contrarium edoctus fuero. Nam quæ hic adſero, ut in 5 ade bus ſectionibus diſputandi ſaltem me adferre gratid libertateq; me uti Acuctmtan ſe ſandté proteſtor. 5z5. II. Etas in Electore reqquiritur juſta:ſc annus XVIIlen 3 35 pletus:& tunc non ſolùm ad jus eligendi imperatorem, ſed etiam touli eaan territorii gubernationem eſt admittendus. a d 1 1. SQuiaiadiſſolubili&c individuo nexu coherent dignitas Baiaint ſi lit ditio, Aurea bulla cap. 7.& 14. 2. Quodipſa ratio exigit;tutor enim&a 10” ana

8
u. llaah do, ſig zal Cuat ig dura t de dea caliſ und pubum au et anni and fuuden unnlſ wyutsſehe dem dorn 1 jueuſtin Trru 1 zdelde de riuen um adhatdh el turberd didnriſi di in a aun brodce nu redun ℳ190 lenend nhe Wnen- mo6e d
dtanesd dye-
1 1
D. Antonii Colerf.
tor, quamdiu habuit dignitatem Electoralem, tamdiu„eoque reſpectu, principatui turorio nomine præfuit; illa igitur reſtituta,& hoc reſtituendum erit, cum acceſſo- tium ſequatur principale. 3. Et quæ eſſet concordia inter Electorem& admini- ſtratorem bonorum Electoralium? 4. Qui etiam red præeſſet imperio, qui ſuis bonis non rectẽ præeſſe credereturolim Mecænas dixit; Auguſto Reip. adminiſtra- tionem non debere committi, quod bonis ſuis nondum præcrat. 5. Iccirco etiam cum Ludovicus Dalatinus Elector 18. annum expleviſſet, patruus Orto, Dux Palati- nus tutor, ei& electoratum& palatinatum reſtituit. 6. Idem novimus factitatum a Friderico Wilbelmo in domo Sax. cum Chriſtianus II. Elector legitimos annos com- hleviſſet.7, Sig:mundi ita que èulla ex ſubſequutis eam exemplis& prejuditiis facilé declarari poteſt. E. veſtigio enim hanc bullam ſubſequebatur exemplum illud udo- viti Electoris quod modo dixi;nam Anno Chriſti 1424. natus crat,& Anno Chriſti 1j4z in urbe Aquiſgrano àâ Frider. II tunc Rom. Rege pleniſſimam inveſt turam e- lectoratus accepit, ut ex ad. Heidelbergen/ib. reſtatur Marquard. Freher. Cavolus deinde IV in diplomate quodam dato Columbariæ 14 4. Jus eclectoratus cum Palatinatu cohetere teſtatur, quod etiam eodem anno ſcripſiſſe Carolum IV. quo auream bul- lam dedit, docet idem Marq. Freber. in orat I. de propugn Frider. IV. fol. 29. quem omainé dehaccontr. vidojuxta ac quoddam palatinorum ſcriptum ſub hoc titulo: Kurtzer Bericht vnd bedencken/ ob dem O. H. F. V. H. Herrn Friederichen/ Pfaltz⸗ afenbey Rhein/ ꝛc. Jhr. Churfuͤrſtlich. Gn anererbte Landregirung/ nach dero Nlersig Jahren gebuͤre: Oder aber dern Adminiſtracion biß nach des Churfuͤr⸗ ſten 2. Jahre/ dem O. H. F. vnd Herrn/ H. Reichardten Pflatzgraf en bey Rhein/ vnter dem Schein vnd Namen legitimæ Curatelæ vberlaſſen werden ſolle. Im- ltelfHeidelbergæ anno 159 3. Et hufc ſententiæ ſabſcribunt præter Freher.& modé legata ſcripta etiam Knich. de priv. Duc. Saxon. verb. electorum cap. 5. Roſenth.
575
Kalz cap. 10. num. 19. A. Henring. de fidejuſſ: cap. 5.num. 107. M. Stephan. de juris- dGlib. 2,. J. cap. 5. aum. 73.& ſeq. Schonb.] b. z. polit. c. 14. H. Bruckner. in add. ad dec Thol, Gerh⸗Maynard. 1. deciſ.76. lit. c. Buxtorft. ad Aur. Bull. Carol. IV. concluſ.
Sslt.h.
6. III. Eſt, ut impubes Electoris filius ex Aurea bulla Curato- temhabeat proximum agnatum ſeniorem, cui an preferendus ſit, quem iirteſtamento dedit, adhuc nondum ſatis liquet.
Hac vice vihil addam, quam quæ de hac quæſtione ſub dato 27. Februcr. Auno Chiſis eſcrißſit Rudolph. II. imper. his verbis: Wann nun dem alſo/ vnnd dann hie⸗
estetuſ ot ichen nicht alleine der Vormundſchafft vnd adminiſtrarion, deren ſich D. C. einig ſero,u u antetfangen Rechtaͤtig/ ꝛc. dahero auch O.. dergleichen novation deſto weniger raun äl brfugtſonder auch ferner diß darzu kuͤmpt/ daß ſolche innovation obernants O.
Beuders dznechſtverſtorbenen E. F. P. G. C. Teſtament vñ letzten willen faſt vn⸗ ward, 1' aneß vndzuwieder: So wollen wir dem allem nach zu D K gentzlich verſehen/ d4 Ae 5½ tamen hicrationes pro utravis ſententia adnotare velis, cas abundétibi ſuppe- rec, 46 itabunt hæc ſcripta: Kurtze Verzeuchnus des jenigen/ ſo ſich zwiſchen/ ꝛc. H.
rchnu!
tupteal
Reicharten vnd/ ꝛc. F riderico IV.
G aa olgende Tage/ we en der Tutel/ vnd reſpectivé Curatel vnd adminiſtrarion GranfPfaltverlauffenhan u.. 3
Electore den 18. Januarii, Anno r 592. vnd die
rlauffen hat. Et huic oppofitum ſcri Ptum. Gruͤnolicher vnd beſten⸗ Doͤdd dig er

66 J/
eiger Gegenbericht/ ꝛe Pfal miniſtratorn, auff die ohnlang geſprengte vermeinte kur kurtzer Bericht vnd bedencken/ ob anererebte Landregierung/ nach der ſect. præced. in quo ſeripto cont
Item/ H. Reichar
Pfaltzgrafen
wolgegruͤndete vnd be Reichardten Pfaltzgraffẽ
außgegangenen Quibus addatur
ciI V. à Marquardo Frehero duabus orat
& Anno Chriſti
cauſſa nuper edit vnnd Adminiſtration der Chu lipps Ludwigen/ꝛc als dem Eltiſten vnd nech xeinerley Teſtamentliche oder an endert werden konne/ editum 1 licher Vormundtſchafft vud Adr delbergiſchen vngegruͤndte
ſprengten Patents/ geten ſehr anzuͤgigen tinege tenüamentaflcæ tute excuffam erroneam informatione, impre kommener bericht/ von des O. H. F. F. Gn. wegen der der angefallenen gebuͤret/ ſampt kurtz nen ſo bißhero darwied hardum 1611. Item kurtze b fernern vermeynten New Heidelbeigæ 1611. Item gr Newburgiſchen afft vnnd Adminiſtration in de
geſprengten Vormundſch
beantwortung der J. ſchen Raͤthe/ in cauffi præten la curaque Electorali Palatina. oſtenditur uni& ſoli ſeren ſſ.& celſiſſim rutelam& adminiſtrationem Electoralis Palatinatus 2] re ac deberi, eamque ipfi invit do adimi, aut inverti poffe: Marrtio. It denique de tutelis Bus libros VI. ad Keveren difſ.&
po Got hofredo. 7.
Sectiones de Jure Imperii Germanici, zgraff Reichardt/ ꝛc. Chur Pfaltz Curatora vund ſt in Franckfurter Faſtenmeß/ durch den Druck auſ⸗ eichnus/ des jenigen ſo ſich/ ꝛc. edit 1792 Jum dem Durchl. ꝛc. H. Friederichen/ Ihr Churf Gn o Alters 18. Jahren gebüre/ quodpoſu ſia Chur Pfaltz gruͤnde/ gegen H. Reichane dtsPfaltzgrafen vñ deren anlehnung. Item turze ng des Durchleuchtigen H.§. Vhh
tze Verz
inentur
ſtendige wiederlegu
Uxcesdbe
x
ff den vnlangſt zu Heydelberg in Ins bericht vnd bedencken/ Impreſſum Tubingæ 1 s ernationis Sereniffimi Principis Dn. Flidtss on bus in Natalem priacipis comprehenſa aſuper elegantia illa ſcripta in hac
bey Rhein/ ꝛc. au vermeynten Aflertio propriæ Gub
1595. Heidelbergæ edita. Eti a. Kurtzer vnd wolgegrünter Bericht/ daß die Vormundiſchaſft r Pfaltz einig vnd alleine dem D. H. F)H phe ſten Agnaten zuſtendig/ vnddu geſchwecht/ oderbe⸗
dere Ordnungen benommẽ/ Pfaltz Teſtanen
610. Item bericht/ von Chur niniſtration. Item be n kurtzen bericht Summariſcher Iaformation, aufge
ten wiederlegung vnd der erſt newlichen darauſaſ n/1612². Defenſio Pledihit
pet Lasings
genan Defeafion vñ rettung Cawinge læ& adminiſtrationis, contra Neoburgum nu ſſa Ambergæ 1611. Jt P. H. H. Philips Ludwige Tutelvnd Adminiſtration in der Chut pflh
derlegung/ aller der jenigen retcalo⸗ er[pargiret worden. Impreſlum Duͤ ſſeldorff durchein etendige ableinung derj
n Rechten/ oſte
er aber gruͤndtlicher wie
n angſt zu Duͤſſeldorf gedruckt burgiſchen laformation vnd Widerlegung lakralin
andliche widerlegung/ etlicher in offenen Druck auß⸗ Schriffteu/ ſampt fernern bericht vilaußfahungdi r Chur Pfaltzbetreffend. Jumſe auch Wuͤrtenbergiſchen vnd heſſ Gatum de legſtimatule Item Orationem,inqli
F. Brandenburgiſchen/ ſæ curarelæ, Quibus addetia Impreſſ. Heidelbergæ 1611. 0- Principi ac Dn. Dn. ure opt. marim cto,neque u Tanu 16 11. A imas excludeni es ‚Aultore Dun
ocompete-
oneque teſtamento, nequs pa
Rabitam in Gymnaſio Palatino Lar Blectoral bus teſtamentariis legit Sercniſſimes ſacri imperii Elector SrCuNPDuM IMPERII MEMBRuM conſituuns
ſtendige ableinungdesheht
em ferner oudii
Philippo Ludonch d
Iloaliomo- 1
—— —
—
—
—
—
—
a öospr nau f Ittaode
8
b Al. kp Ken as.

1 ipriui 4 diagi antit li an ßdied en d ·enjgſtant e d geſäen Lhurpiah digechin t loio 1 1
nevlche
1n Dekas e durganal wigaRa zroziuic rdaſei R ſehe V db aDiſäd derlan
ricag richt 4 5
1Lnugi rkguns, leceore
D. Antonii Coleri. manix Duces, Principes, Landgravii, Margkgravii, Comites, & quihuc referuntur, qui& ipſi paulatim invaluere. Olim enim antiquiſſimis temporibus vetuſtiſſimi Germanihabebant certos homincs, qui per vicos& pagos unicuique jus ſuum redderent, hos vocabant Co- mites. Vid. Tacit. de Morib. Germ.& Chopin de Doman princ. lib. 3, Tit.. Idautem ideofieri oportuit, quod Barbari illi homines, non con junctim ſed ſparſim diverſis inlocis habitabant, Unus prope fontem: alter verò prope campum, vel nemus ali- quod, prout animus quem que duxit. Mut de Orig. Germ lib. 1. Poſtea verò cum con- jusgere ſeſe coperunt, civitatesq́ue ædificare inceperunt, Duces certi, ait Paul Amillib. 1. à Reg bus præficiebantur Gentibus 4 civitatibusque ac cum videretur, dimittebantur. IIttandem inveteravit conſuetudo, ucniſi ſceleris eonvicti, abire iapelionon cogerentur, idque poſtremo. ut quiſque eo munere donabatur undokegum cavebatur, unde Scot. Reſpuε˙. 2 8. lib.&. Tom. 1. N. 1 67. dicit: aahecolim non principatus, ſed officit non patrimonii, ſed muneris: non perpetue, ſed temporaris dignitatis fuſſe, Gruͤndtlicher bericht von allen vnd jeden der Ireyenvnd Reyſ. Reichsſkaͤdten/ Privilegien/ ꝛc wie vnnd welcher geſtalt dieſel⸗ bigen ze befreyet/ im andern Punct'n. 4. Rector autem provinciæ dicebatur ali- quando Marchio, quandoque Dux, prour placuir Imper. Knichen in Comm. in jus Lanon.vetho Ducum cap. 4. Comites ſfané nihilaliud fuere, quàm Judices, ut con- Kat er 2. Feud. 27.& L. Ripuarior. cap..& ex Euſtat hio, Homero, Suida aotat Cuiac. inſfC. deoffic. com. ſacr largit. Idem eſt antiquum verbum, Grave,/8ut inde com- onantut Burgkgrave/ Landgrave/ Pfaltzgrave⸗ Marckgrave/ Zentgrave/ ut& hic lus Sav. hauc rem definiat: Graffſchafft iſt nichts anders/ dann eine Juriſdi⸗ elion/ oder eine gegend vnd Weichbild/ welcher vor Alters den Graffen durch die aſerverltehen worden/ auff daß ſie anjrer ſtat daſelbſt Gerichtszwang hielten,/ undſederman richteten/ dieweil man den Reyſer nicht vmb alle Sachen hat moͤgen beſuchen Guido Panciroll. in com ment. Noris Imp. Orient. c. 1 39.& 149-& in Notis lmp Oecident. c. 88. Martin Frec. lib. 2. de feud.& Rittershaſius in partit. feud c. 8. f. 2§.: Wasbey aufang der Regierung Caroli M das Land zu Sachſen vor Erbli⸗ Oberhern vnd Regenten gehabt/ welche man Comites genant/ vide omninb e- Sgimillud ſcriptum hoc nominc A. C. 1608. hic Helmſtad. publicatum: illuſtre- eranen Auckoris illuſtriſſmi,&rc in quæſt. 8. f. 144. ubi hoc notabile additur. Es iſt welin acht zu nemen/ daß bey Aymono monacho de geſtis Francorum J. 4.c.9) in au- dullbus Francicis ad an. 81 5.817 828. Wie dann auch/ in vita Lud. Pii, ſo inter ſeri- NotesFrancicos à Pithgo editos zu finden/ p.; 64. Saxonici generis Comites expref- genant werden/ zu dem end/ daß man ſie von den Fraͤnckiſchen Jadicibus, ſo in achſen hernacher geordnet worden/ vnterſcheiden moͤchte/ ub ſtatim illaſtre hoc
577 Barones,
jureju- Nomi-
monitum addit llluſtriſſ. auctor: Vnd iſt je eine groſſe vergeſſenheit/ daß Crantzius Mlarmpoll.2 c.; vnbedaͤchtiger weiſe vorgibt/ daß vmbs J. C. 880 der name Comi- tum nicht ſey gebreuchlich geweſen/ da doch dz Widerſpiel auß obangezogenen Scri- — erwiefen⸗ vnd er der Krantz. ſelber erwehnt Cobbonis Comitis Tecklen- urgenſis,
N auh Klevnd Frevherru/ ide plurib. dictum illuſtre Examen d. q. 8 f. m. 144.14 5.& ſeq g.
etrop. l. 1. c. 4.1. z. c. 4.17. vocarunt hos judices veteres Saxon. Edlinge, 8. Uſque dum Monarchia Romana ad Germanos devoluta, Dadd officcils

578 sectiones de Jure Imperil Germanici, officlis bellicis viros ſtrenuos ſibi devinctos, qui incurſiones hoſtium acriter reprimerent, certis limitibus præficeret Carolus Primus Germa. norum Imperator.
Cum enim ille heros Sorabos devici limitem regni ſui verſus Orientem, contr
ſlet, Pannoniam ſuperiorem conſtituit a Hunnos& Avaros, Cumque Geima
niam Galliæ conzuactam in duo diſtinxifſet regna, illud quod ad Galliam peniauit nominavit Weſtreich: quod ad Orientem Oeſtreich/ additis præſdibus limitun ſeu Marchionibus. Sed limitis feu Marchiæ nomen mutatum poſtea fuitin duc tum multo ſc. poſt à Friderico l. Imperatore, Peucer. lib. 4. Chron in pr. m. 449. Ni BAVvARIA nomen compoſitum dicit idem lus, devictis ac depulſis Hunnis regioni Bojorum adjecit. Unde& Bavariam tenue- runt ipſius Caroli M. poſteti, uſque ad Ottonem I. qui eam Henrico fiatii tradidit primumque Ducem Bavariæ conſtituit. PALLAS autem dictus fuit tractusc;ca Heidelbergam, ubi bello partis victisque provinciis veteri Romanorum morejus dicebatur: hinc dictus fait Comes Palatinus, quem Ludovicus conceſſione Riit rici II. Bavariæ adjecit. Vide de hoc Marq. Freher. in comment. Origin. Palatin. edt Heidelbergæ Anno Chriſti 1599De SAXONIA res in aprico eſt, quod Viiks dus M. Jaxon. Reg. oriundus poſt bellum 30. annorum à Carolo devictus& cot- verſus, ejus que pronepos Rudolph. a Lothario Imp. Magnus Saxon Dur fderitcon- ſtitutus. BRANDENBuRGENSEM.& MISNENSEM Marchiones conſtinit Henricus Auceps,illum Præfectum Lim itaneum contra Bohemos: Hunc veledi. tra Henetos. Reliqui, qui lunt Imperii Duces plær qer Witikindo, de quojamä- xi deſcendunt. Ut videre eſt apud Reuſnerum in familia Witikindea. Jic BRukiyt CENSSIS& LuNEBURGEN 818 d. tio, ad Comites, de quibus ſap. diri& Dutsi Saxon. pertiau t: Bruno enim Saxonum Dux, abnep as Witekind Micondiditein. tatem A. C. 8 60 à ſe nominatam Brunſwick/ Die Statt Braunſchweigiſt ange
fangen zu bawen von Branone vnd Tanquardo Gebruͤdern⸗ Hertzogen un Ga ſen ohngefehrlich vor 800. Jahren/ vnd
iſt die Statt nach dem Btunone Brau aber darinnen/nach dem Tanquardo Tanauande
ſchweig/ das Fuͤrſtliche Schloß roda genennet worden⸗ haben alſo Buno vnd Tanqaardus zuſammen gehawetde Sohn Hearicus Auceps; ſo hernacher om
alte Statt/ jres Brudern Ocionis
ſcher Reyſer worden/ die Newſtad/ Henricus Leo den Hagen/ vnd eſſiden Sol hernach die alte Wieck vnd Satk Pxamen illuſtre q 8. f. 151· ⅜&feq Braunſchwä⸗ giſcher außfuͤhrlicher warhaffter Hiſtoriſcher Bericht/ im erſten C heil deretſta Abtheilung! c. 1. Cm. v1.& 22. Nach asſterben Henrici Leonis, haben ſeinehinti⸗ laſſene Soͤhne/ Otro Hertzog zu Sachſeu/ worden/ dnd klei⸗ ricus Pfaltzgraff bey Rhein/ von Wilhelmo jr Land getheilet/ vndiſt Ottennin tzog zu Sachſen die Statt Brein der Cheilung zugefallen/ welche dirilio Copa⸗ oszn Selegit,Num.a. 27. Braunſchweig piſtoriſcher Handellt in Abtheilung Ortis autem iuter Imp Fridericum II.& Duces Sax.lirib iſt endlichdi⸗ ſelbe Sach. G. 1235, auffgehaltenem Reichstage zu Meyntz der geſtaltan. hoben/ daß H. Otto/ vor hochgedachtes Luneburg/ Teyſ tide ico auffgetragẽ/ derſelbe Keyſau
3 ch hinwider von⸗ ſchweig abgeſtanden/ vnnd alſo ho chgedachter H. Otto mit beyden Fuͤrſt
Brauh⸗
Wauu Chron.1 anl Peucer: ex Bojis& Araris, quos Caro-
Wilhelmi Sohnſeine Erbfäͤtſta 99 enthuna
¹
etre eond nanere ani ſäädice nig aurſ
4
Pnidl aheckar
dau tenide
1 hoc
adedn
9
dadilah 14

tos Cun dadGalg a ts raiän n umatag von un 1s R Pnu 6 dekladn Henuuiai a dictung iRonmds jicustonag d t GRgaae ünn rarolo cant »LaroDhe Muctine nemosdl 9 Jtibinä Ie abiodealer1” puidüne 3 riaälnt Bruuntu en hen de daal M Tangun söuient,
eps, 6 h ü Pſüe
p bu
Kalius,ſc. Caſſellana& Darmſtadiana. X. Lawenburgenſis. Xl. Rolſatica, quę eſti Regia: Dddd; b
D. Antonii Coleri. 579
Sraunſchweig vnd Cuͤneburg/ in ſpecie anch der Statt Braunſchweig alsbald be⸗ ſehnet/ vnd an ſtat deß alten anererbten Tituls Hertzoge zu Sachſen/ Hertzoge zu Braunſchweig vnnd Tuͤneburg genennet. Vide Copeyliche Vrkunden diſer wegen⸗ in4.1.Füͤrſtl⸗Braunſchw Hiſtoriſcher Handel. e.2. f.28. die Vrkunden/ ſub num. „67 8.9. Verüm hoc obiter. cæterarum enim familiarum mutationes plenê hic e- nantate, mecum non conſtitui, ut nec quando ſingulis Germaniæ Principibus ſupe- liotitatis jura à DD. Imperatorib. ſunt com municata. Docet enim hoc Sigon.& alii: utdubitandum non ſit, quin hodie, cum fuerint inveſtiti cum univerſali territorii jute, omni fuperioritatis jure gaudeant. Knich. de jure territ. c. 1. per. tot. tantum que polltin ſuo, quantum Imp. in Imperio, ut ſed. 3 9. probavimus.
19. Agjunctis certis in locis Collegiis Eccleſiaſticis die Geiſtli⸗ henhohen vnd andere Stifften/ quorum præſides, quod curam habebät Kinſpectionem Chriſtianæ Relgionis, retinuerunt nomen Epiſcopo- rum die Biſchoͤffe vnd Geiſtliche Fuͤrſten.
Deor gine, deque officio horum Collegiorum Eccleſiaſticorum, quæ comi- tatuseſtordo Cavonicorum in Germania adhuc noftris temporib. frequentiſſimus,
mallem ex aliis quid diſcere, quàm docere. hic certé non licet, ne in immenſum hæc
noſtra diſquiſitio exereſcat. Cum Deo& die forté alibi. Vide interim quæ de Archie- Mlcopisin hac cathedta non ita pridem docuit Arneld. Engelbrecht in ſua juridica hnenede urisd. h6 7.
60. Principes autem Laicos licet non eſſe in numerato dicat Thuan. familiis tamen certis diſtingui, plus quà3m manifeſtum eſt.
Sunt qui cum Bodino ſtatuant, ſtatum Iinperii ideo Ariſtocraticum eſſe, quodſeptem Electoribus 300. Principibus accivitatum Imperialium legatis coa- lelent quibus Princeps præſit unus, ur coneilii juſſa exequatur. Sed iterum hoc fal- ſumeſt, vel exeo, quod numer us ille Principum incertus ſit, rectéenim Thuan. lib. rhitor. ſuitem. arguit ideo numerum incertum eſſe, quod ſcil pro arbitro Impp. matetat augeatur, minuatur. Adde, quod ratione propagationis creſcat in familiis, uimogenirura habent. In iis veròô, quæ adhuc neſciunt, ndies novæ& di- fetſefamiliæ conſtituantur. Pôſfe autem hodie duodeviginti German Princip.e- numetari familias, facilé Paurmeiſter aſſentior. I, Eſt Auſtriaca, cum Rudolph. Hab- ſargenlflio fuo Rud olpho I. Auſtriam in feudum conceſſit, ut dixi ſupra. Conſtat ſethduabus lin Ferdinandica, quæ à Ferdinando,& Burgundicâ, quæ à Carolo V. otiginem traxit, cui hodie præeſt Albertus. Huic enim dotis loco contulit Burgun-
6 diam lſabella F. Philippi II. KHiſpan. neptis Caroli Quinti. II. Eſt Bavarica, cœpit
Aano Chriſti ra 0. cum Otto Witelsbachin Comit. Ratiſponenſ. Henrico Leone leſe Majeſtatis condemnato, à Friderico Barbaroſſa Bavariæ dueatum accepit. Iſtqque itidem duplex; Bavatica& Palatina, quarum hær eſt diverſarum linearum. 1 Ef Saxonica cujus lineæ ſunt hodie Electoralis, Coburgica Iinacenſis, Alden- igica,& Vinarienſis IV. Brandenburgenſis, conſtat Electorali, Anſpacenſi& Culm- acenſſ. V. Brunſuigenſis&Lunæburgenſis, quaum hæcalia Celleuſis, alia Danneber- gieaalia Harburgica, VI. Pomerana. VII. Mechelburgiea. VIII. Würtenburgica,! X.
Got-
ö

580 Sectiones de Jure Imperii Germanici, Gottorpica& Sunderborgica. X II Leuchtenbergenſis. XIII. Badenſis XIy. Anhallins
XV. Sabauda XVI. Lotharingica. XVII. Arinbergica. Quarum ſngulis, quipreſithe IRanr inketo
.„.*, ,ν☛ prikatire 61. Quarum quædam exemplo Electorum jus primo genitute lugmlaln ſaa bi egul .. 4*. 3 beire,li cus, Marchia, Comitarus non dividatur. Unde& Gunther. lib. 8 Marchia ſeu com. tudehe!
tis pofſeffio ſive Ducatus, Integra permancant. Quænam autem illæ familiæ en
die, quandovèé cœperint, aliuüs loci eſt tractatio.
habent.
Id ſc. ex jure communi feudali. ⁊ꝛ F. 55. verſ. firmiter etiam. ibi, preterea Duca.
facile eſt colligere Nam cum fratribus non dividuat, Palatinus, Sax.& Brandeiun
MWUranr aßtn ſmnxeconlel
gicus, ut conſtituit Carol. 4. t. 24. A B his verbis. Darumb wollen wir vnd ſetzen das ewiglich zu halten/ daß nun fortan zu kuͤnfftigen zeiten das Roͤnigreich Boͤhmenf Graffſchafft der Pfaltz bey Rhein/ das Hertzogthumb zu Sachſen/ Marckgraß⸗
ſchafft Brandenburg vnd der Land/ gebiete/ Huldigung vnd Dienſtbarung onnd
jegliche die darzu gehoͤren/ wie die genant ſeyn/ weder zutrennen/ noch zurtheilen⸗ noch mit keinerley Sachen nicht zertheilt werden/ beſonder ſollen ſie mehr iuſſe gantz vollkommenheit bleiben ewiglich/ vnd der erſtgeborn Sohn ſolnachtommn ſeyn in den Sachen/ vnd jhm ſollen alle Herrſchafft vnd Recht folgen. Siec in auaan Bawuria primogenitus ſolus ſuccedit, reliquis fratribus alimentaria adügnauapot- tione,& idem iu Palatinatu di verſarum linearum, ſi credimus Xnichen. c. in felbi Ducum Saxonic. Idem introductum eſt in ducatu Brunſvicenſi, per tranſactohen Henrici Junioris,& Wilhelmi fratris Anno Chriſti 153 5. 16. Novemb. factamhqües exhibecur, in der abtheilung deß andern Hauptheils deß Fuͤrſtlichen Hiſtoriſchen Berichts/ von der Cand vnd Erbſtatt Braunſchweig/ fol 1487. Ht confirmatut Carol. V. vide Copeyliche Vrkunden/ in der ander abtheilung deß erſten Hauht⸗ theils/ Fuͤrſtlichen Braunſchweigiſchen Hiſtoriſchen Berichts/ A.0.1 39.die lh Junii. In principatu VWurtembergenſi idem jus obtinere credim us, authoritate Marl miliani primi, ut conſtat ex Graff Eberthardt Fuͤrſten Brieff gegebe zu Wormbs⸗ den 21 Julii 1595 Cujus mentionem fecit Quetta conſ. 6. num. 1. Geldaſtus in notia dem Cadamiſchen Vertrag in Reichsſatzungen/ f. 319. Et exhibebit propediem Dn. Hortleder in tract. de bello Germ. lib 3. Cujuſmodi plura uſu quotidianoiaqut- rere licet. Ut conſtet illud Geili Avorum noſtrorum memoria, feuda dignitarum a¹ pud unum ex familia, præſertim ſeniorem ſemper ſarta tectaque confervata ſunt Quia prudenter conſiderarunt, nihil eſſe tam magaum, quin di viſione fit patyum 2.0 bſ. 5 3.n. 3.& Sonsbec. de feud. part. 1. u. 44.& ſeqg.. 62. Plurimi tamen de conſuetudine notoria regulariter cum
fratribus dividunt. Gail.1.0bſ. 1 3. n. 2. Sehneidevvin.§ quædam actiones, nu.; 7 Inſt. de action, Riminald. lun. conſ. 688. num. 9. Modeſt. Peſt. conſ. 50. num. 39. Vulé. de feud. lib. 1t num. 36. Bodin 6. de R. P. 5. n. 736 Zaſ. p. 9. nu. ult. Rartm. ab Epping. obſ. 1 9.14.ſ. Vics omninò Xnich. nu. 79.& ſeqq. verb. Duc. Saxon. c. 3. ubi de hac quaſtione con uliuun. tiones in utramq́; partem adducit. Hæc tamen conſuetudo plus ne noceat Reip. qlam proſit, non immeritò quis dubitet, ait Ritersh, in part. feud. lib. ²7. 2.9.24. nos decd diximus ſupra ſe⁴. 5. 63. Etjure utuntur cõmuni, quamvis de Sax Principibus qua
Kihn j Merrane
si ontradt tit ſeck.
—
— —
Maucodcellas Mi(quoc eeſemr
ſtäferö ase
ebaam ahte ind eene eluchiac bene rla mas
lenahe jtt c .Con 3 dorts K 1 d Zoe dTen kic
Nenſi 8 ddtem 3 didein, üdue

6 uni
8
agäb 1
ſu
imiſ drſ 1 nus d 2 rlanſg Nu Satſ d du tennenn der elan i L diſißa ae meatitar n ds Lnuhm ſu enß n i b.Noinſ fuſttzn ⸗ 148 KAt lung dia htoeſhe imaht ul iifoaa um Gh an Freuudſen acläganſ nn ria flch ac aaqlen ul Kdſäun w
— —
1
—
—
r te e
tuas”
V quæſtio.
n non modé in
D. Antonii Coleri. S8r
tum memini, num jure provinciali Saxon.& ipſi in feud. quæ habent ab Im perio, tenean tur. pro aſirmat. inter conferendum ſtabat aliquando And. Gerh. Scabin. Lipſi. 1. Quod Imperii feuda regantur,& data eſſe intelli gantur ſecundum conſuetudi- nem brovinciæ, in qua ſita ſunt, ut tradit Bald. de pace Conſtant.§ ſi qua controver- ſa. aumer. I. quem ibi ſequitur Petrus Ravenn. 2. Cujus rario eſt, quod ſemper conluetudines loci, rei, ſitus, inſpiciendæ& præferendæ ſint etiam in feudis, ut laté probat Roſent. de feud. c. 14. Et Molina de primogen. Hiſpan lib. 1. c. 13. num. 50. z3. Rtaliss Principes in contractibus& juditiis utuntur jure privatorum, quod multis Armat schrad. feud. tit. z2. ſect. 20. num 238. 4. Hinc princeps in alterius territorio, ut ptiratus forum ſortitur Piſtor. conſ. 19. num. 29. cum ſeqq. vol. 1. 5. Ex quibus con- cludit Oldrad. de Ponte conſ- 1 59. nu 9. quod Achaiæ principatus, per Regem Siciliæ Dtiacipi Tarentino conceſſus, fine conſenſu Dn. potuerit alienari, quia ſc. in loco ftns, uempe Romania(quod jus in dubio ſequi intelligatur] talis ſit conſuetudo, eujus etam meminit Roſenr. c. I. cone14.6. Sic Ottonem III. juri Saxon. ſeſe ſubje- eillelegimus. 7. His veré aecedit, quod hoc ſpecialiter in domo S§axon, cautum te- petitur in tranſactione Saxon de. 4. 15 74. Daß/ da ein Artickel vorfiele/ der ſich vmb 8 Saͤchſiſchen Rechte in der Hauptſachen ziehen thete/ daß darin dem Saͤchſt⸗ ſchen Rechten nach/ geſprochen werden ſoll: quæ tranſactio ab Imp. eſt confirmara. 8. Unde coneludit Knich, in comment. Sax verb, jus. c. 4. cùm jure Saxon generali- tet ſit cautum, quod quilibet in perſona propria juramentum præſtare teneatur, ars. 6, 46 1,3. G art. 22.1. 2 in addit. Zobell. diff.z 1. nu. 1 2.P.T-etiam principes& Duces teneaaturjurare in propria perſona, nec admittantur, ſi per Procuratorem id preſta- terelint, ut quidem exjure com, facere poſſent, ſecundum c. fn. de juram. in 6.& gehraa d ſect. 20. n. 241. 9. Concludunt idem de ſimultanea in veſtitura, qcàm exem- Noſabditorum Blectores& Duces Sax. obſervant, ram in Imperiali, quam Bohlemi- cofeudo. Kopen q. 47:n. 2. Zobell p. 1. diff. 18.n. 33. Mod. P/ſf. conſ. 40. n. 20.& 40. vol. tchur conſ.99 cen. 1. Veſenb de feud c. 8. verſ. nec modo. 10, Et Collegium iurid. Liſenapud H. Piſf. q. 20. B. 20. Quamvis aliquando contra pronunciarunt Marpur- Lenſe n conſ. quodam, D. I. A.& V. his verbis: Es iſt gewiß/ daß in dem Fuͤrſtlich. SacſRechtslehen/ Wuͤrden vnd Digniteten/ nicht das Sachſen/ beſonder deß Nächs Recht guͤltig/ welches man vnter andern darbey abnemen kan/ daß in deneharfaͤrſtenthumb, Graf⸗vnd Landſchafften/ ſo die Hertzogen von Sachſen ongReie zu Lehn tragen/ Ir§§F. GG. nicht Krafft geſampten Hand/ ſondern a deß. Reichs gemeinen Tehn Rechten ſuccediren. 3
64. Anautem in Marchia Brandeburgenſi, Ducatu Brunſvicen-
HaLunæburgenſi, in Pomerania, Holſatia,& Mechelburgo, controver-
leer jure Sax. ſint decidendæ, quando diſcrepat jure Civili, anceps eſt
Hunen IngoltadienſeslC ti in conſ. z z. numer.) 4.vol. g. ar. ICtor. Germ. aperté de jus Saxonicum eriam quoad ſimultancam inveſtituram receptum eſſe, Provinciis Jaxoniæ viciais: verüm criam remotis, ut Marchiona-
enſi Ducatu Brunſyicenfi, Pomcrania, Hollatia, Eiſcopatu Magde- 1 b burge
utandeburg

582 Sectiones de jure Imperii Germanici, burgenn& Bremenfi. Verüm hanc aſſertionem in multis deprehendi falfam, dich
tempore Henrici Leonis Provincie harum aliquot, Saxon. Duc. ſubditæ, probari
terant: novum tamen non eſt deſuetu dine& inobſervantià leges tolli poſſe,? 2f 1 de lI. 4. Quod hujuſmodi Ducatus immediaté hodie Imperio ſint ſubjecti, unst de Megapoli includit, Cothman. conſ. 27. quod nullum dubium ſit, quin Imperiiſt uti cenſeri debeat, tam diu donec probetur ſpeciale aliquodj us, in iisobtinere rece.
ptumque eſſe, l. 1. de R. I.& l. 1. C. quæ ſit long. conſuet. 5. Optimè colligmas hoc
ex ordinatione cujuſque Provinciæ, in quib. hoc omninò diſponi debeat ſc. quod. nam jus in dubio ſequi debeant ſubditi: vel etiam uſu cotidiano 6. Sic enim Drasf vicenſ. quodattinet 1. in confirmatione Imperatoris Ferdinandi, quæpræfigidi der F. Braunſchw. Hoffgerichts Ordnung. Wiewol. ibi: Das ein ſchleunig i⸗ partheyiſch/ vnnd den gemeinen beſchriebenen Rechten gleichfoͤrmich Rechtnnie theilet werde. cautum eſt. Deinde idem ibſa ordinatio ſatis claré conſtituitiit 7as fin his verbis: Diß vnſer Hoffgericht iſt nicht nach Saͤchſiſchen/ beſonder nachden gemeinen geſchriebenen Reyſ. Rechten zu reguliren. It denique tit. 66. Esſol aber/ dicitur: daß dz Saͤchſiſche Recht in Br. Lande nicht ſtadt hat 7. Dehkuns⸗ vicENSI DucA ru plurib. agit Knich. de pact. inveſtit. p.. cap. v. num. 4 1legc Quo loco licet numer. 122. cum ſegꝗq. Die Braunſchweichiſche Hoffgerichts Od⸗ nung/ reſtringat ad ſpeciale: caſus, de quibus loquitur, ſc. Guarandam&Leuterii- nem, ut in iis Jus Saxon. ſit ſublarum,& generaliter etiam in materia proceſſus, u men rationes ſubjectæ à D. Julio id noa admittunt,& Knichenis opponimusi quod dicit in commentario Juris Saxon. Jus ſpeciale(quale Saxon.) alios nonligs re, niſi quatenus uſu ſit receptum, Surd. conſ. 48. nu. 11 Menoch. conſ. 75,num 9118 conſ.z 2. num. 77. vol4. Roland A Valle eonſ. numer. 77. vol. 4. Quomado igitunzah pronunciandum erit in Ducatu Br. R. Non ut Ingolſtadienſes ſentiunt, nec& ut 5 delbergæ Knichen. Anno Chriſti 15 87. reſpondit er Jur. Jaxon. Sed regulatiter exſt- re communi Civili, niſi conluetudo forte er jur. Saxon, originem trahens aliudiu- troduxerit. Hæc autem, quia facti eſt, non præſumitur, ſed à patte ea, quæ allegu probari debet, l. 1. C. quæ ſit longa conſ. Menoch. conſ. 37. num. 9 2.& conl. 7.4,60
conſ. 5 4 ·nu. 67.& Weſemb. in par. de LL. n. 9. ubi docet, quomodo probandaſit con-
ſuetudo. DeL uNxæABuRGENSI vide Pfeil conſ. 83. n. 6. cent. 1.& Knich. d. c. 1,0 4 3. ubi dicit: Ducatuml unæburg.& Brunſwic. eodem jure uti:& 87. quo condh DPucatum L. territorio Sax. radicari,& proinde codemuti jure. Sed ut dixi ex cob. tudine, quæ forte ex jure Sax. originem traxit, hæc dependent. De McR uut GO Cothman. conſ. 27.& 28 vol. 1. ubi de POMERANIA adducit hanc Aan i tetpr. jurissax. ex quad. epiſt. verba: Ich weiß nicht anders/ als es ſen das/ ſus 6 nicũ in MNechelburgk vud Pommern abrogiret/ vnd auffgehoben. Sed& hæ
d 2„.. 8„. 2. cint tius ſeſe diffundũt, quàm, ut hic plenè tractari poſſint, digitũ eõ intẽdiſſe lia
dlcugc
4
Gaæd. conſ. Marpurg. 32. num. 18 6. vol. z. fubjiciens, quod nec Ducatus Brunſviceat unn nec Archiepiſcopatus, id per omnia verum agnoſcant; De Pomeraniæ item Ducau id in multis actis negari, neque per hanc aſſerionem talem cenſuetudinemin alie. nis Provinciis probari poſſe, ibi defendit. Ut itaque in dubio negati vam ſentemiani defendam, pæ merationes movent. 1. Quod extra territorium jus dicenti, impuss 1 non pareatur, l.ſn. f. de iurudict. 2. Quod par in parem non habeat imperiam 1ns magiſtratibus. 4. ff. de alenat. adit mutand. cauſa fact. 3. Quod etiamſimanut
gen werd
NUlhäc in, ertü pia

D. Antonii Coleri. 783
6z. Hoc itaq; certum videtur, hujuſmodi Principes â cura non ſberariætatis Anno 18. an tamen ideò inviti ad uſq; 21. vel 25. ætatis an- u num curatores accipere cogantur, meritò dubito.
Nam præter jus commune,& ipſa Sigiſmundi Imperatoris bulla hoc diſponirhis
nebbis: Aber in Fuͤrſten⸗vnd Hertzogthumben/ vnd andern Weltlichen Herꝛſchaff⸗
i tenzuregieren/ verordnen vnnd woͤllen wir/ daß es bey den Lllten verbleiben/ oder
dß Aler fuͤr recht vnd gebuͤrlich gehalten werden ſoll/ welches von vnſern Vor⸗
bi ſahren Romiſchen Koͤnigen vnnd Reyſern darzu verordnet iſt. Continetur in der daelte zurzenanzeigen H. Philips udwigen/ die Tutel vnd Adminiſtration der Chur⸗ 1 pfälzbelangend/ impreſſum Cawingen A. C. 1611. Cui conſentit Carolus V in der
ꝛpero Poltech⸗ordnung zu Augſpurg A. C. 48. auffgerichtet/ his verbis: Wir woͤllen al⸗
in andſeden Churfuͤrſten Fuͤrſten/ Prælaten/ Graffen/ Herꝛn vom Adel vnnd a Coumunen hiermit ernſtlich aufferlegt vnnd befohlen haben/ in jören Fuͤrſten⸗
thundenvnd Herꝛſchafften/ Oberkeiten vnnd Gebieten dermaſſen Verſehung zu dihah thunondzuverordnen/ daß den Pupillen vnnd minderjaͤhrigen Kindern jederzeit diano e bißß ſiezuſhren Dogtbarn vnnd Mannbarn Jahren kommen/ Vormuͤnder vnnd rcinase Porſteher ſo jhnen von jhren Eltern im Teſtament oder letzten Willen nicht ver⸗ bdirdante Vrdnet,oder jhre angeborne Freunde vnnd Verwandten ſich der Vormundſchafft eicfinnttt außrechtmaͤſſigen Vrſachen nicht vnterziehen woͤllen/ oder darzu tuͤglichen vnd is cataſi geſchicktweren/ gegeben werden. Eadem verba repetuntur in der Policey⸗Ord⸗ ſſchettn nangzu Franckfurt A. C. 1577. gebeſſert/ titul 23. A quo cum jus diverſum in hu- deaigua jalmodi brincipibus introductum non legamus, merité etiam jus commune ſe- tſtathe 1auimur, I.ſancimus, Codic. de teſt. Et ſané cum in Electoribus hoc jus ſingulare eſt,
N.epll ſequitur, quod in cæteris principibus regula ſit tenenda. Quamvis non negemus
chichehen tam in alatinatu, quàm Saxon.& Marchia Brandoburgenſt. Item ex Brun vicenſi. Guannin. dlüneburgenſib. W urtemburgenſibus, Baſſiacis, aliisq́; familiis, 18. ætatis anno ad via wan Principatuum gubernationem admiſſos fuiſſe. Ut quidem hanc in rem exempla& krunu prejudiciaaliquot ex publicis Palatinorum ſcriptis Collegii in diſputatione quarta legundu Iagag ta luriſprudentia p. I. Monito. 1. ubi vide.
mha 66. Exhis Germanie Principibus ſunt, qui alii alios dignitate 1ol4d3 Petuat, ſeſſionis q́; ordine priorem locum occupant.
ſaſcuuun 4 Licenim Iunocenr. III cujuſque Eccleſia dignitartis præeminentiam in ordine, 1on d amiqua extr. de pri vileg. Abbatemque primm tenere locum inter fratres voluit, rigibaj 9 terote ext eod. Unde honoris præeminétiam, in feſſione& prioritate conſiſtere, re- ſedipuba 0 ſpondit Riminala conſ81. num. 11. lib. 2. Schrad. conſ. 4. num. 3.& n. 214. lib. 1. Hac nu 1dc ſecauſſa Gallie Hiſpaniæque legati ſæpenumero invicem controverſias moverũt. womodoyn Unde Bodin. ait: quod Hiſpanus ſepêtentarit Galliæ legatos antevertere, Veneto-
cat umtamen 8Cto A. C.15 5 8. deturbatum fuiſſe,& voce Pontificis. Quod& idem in cundng Cwmtilio Tridentinoaccidit. Cum enim Gallorum legati eo quod Mendozam Hiſpa- uröeit nia legatum nonanteirent, collegio vellent diſcedere, Mendaxa tandem callido des-De commento declaravit, ſe nolle quidem præcedere, interim nec cogi poſſe, ut ſeque- dduei'u 6 ketur. peculiarem autem locum in ſeſſione nactus eſt, Bodin. 1. de rep. c. 9. nu. 145,in zabe n. Etquamvis Hiſpanus ab Imp. contendit, ut cum Gallo eodem ordine& gra- gin uconfſteret, aut alternis diebus anteiret, aut ſequeretur, tamen Buſchetus Gal- glütou— Eeee lus

584 Seiones de jure Imperii Germanici,
lus utrum que recuſavit, idem Bodin. n. 146. Ferdinandus etiam Imp. ne velrancin vel Hiſpanis favere videretur, prudenter utroſquea concionibus& conſeſſu pobl⸗ co arcebat, Bodin. num. 146. Sic Florentinus& Ferrarien] Dux de præcedentiaſen.
per moverunt quæſtiones, qua de re conſuluerunt, Marzar conſ. z6. Leonin. tonſl. Mœd. Piſt. co*ſ. 28. Vol. 1. Decian. conſ. 9. vol. 3. Portius vol. z. conſ. 167. Gigas conſao, Nauta conſ. 6 37. Grawett. conſ.9 82. Eaſdem etiam de Principibus Germaniæ depw.
eminentia incidere quæſtiones, p ublici Imperii conventus demonſtrant,& indeg. lim ab initio fuiſſe, exemplo Caligulæ notum eſt, qui hanc controverſiam velſta Homerico decidit, ut docet Tranquill. in Caligula. Et de Q. M. P hilippo Romanorum
Legato Petſcode ege, quorum neuter prius flumen trajicere voluit, jucundum fach
nus narrat, Bodin. lib. 5. de rep. c. 9. num. 144. Sic olim de ſeſſfionis prærogativainttt Moguntinũ& Colonienſem acerrimas dimicariones fuiſſe, ex Cuſpin. in Henris. VII 363 Aventin. lib.) annal Boiar. J.)88. Dudrau lib. 2. hiſtor. Bohem ¼.1 12. Itemin.
ter Fuldenſem& Colonienſem ex Naucler. gener. 36. f. 76 4. Spangenb. in Chron. Manſ
feld. Krantz lib. 6. Sax. c6. 46. Münſter lib. 3. Coſmogr. c. 79. M. Cruſ.lib. 11.5.t.14.loh.
Wolſf let memorab. cent. 1 5. f. 97 3*, otum eſt. 6 7. Quod nec antiquitati familiarum cum Decio: nec titulotum multitudini cumn Freccia: nec nobilioribus inſigniis curs Purparan it fcribimus; ſed longæ inveteratæ que conſuetudini, ſeu actibus poſſi ſoriis. 3 1. Hoc enim nitebatur Galliæ legatus in Concilio Tridentino contta lten. dozam Hiſpan. legatum, Bodin. d. nuan. 14 5.in fin. lib. 1. c. 9. de R. P. 2. Eodem fünda. mento uſus eſt Ferdinandus lmp. in dirimenda lite Ducis Florentini& Ferraninſt ſcilicet quod ita fuerit obſervatum in aula Caroli V. ut Florentini oratotes yræceſ Lerint Ferrarienſes, Piſtor. d. conſ. 51. 3. Cum aliâs in dubio pro poſſeſſore teli- matur, l. 76.& ibi gl.de R. V. Weſ. de ado boſſ. num. 7. Maſc. 3. de probar. sonel. 1194.4. Etab onere probandirelevetur, c. ſæpè dereſtit. ſpoliat. c. ad aures dle pra ſeript:&x in ris, de probat. l. 14. 20. eod.¹. ⁊. 15. 16. 24. C. eod. Menoch. 2. arb. jud. quæſt. 48 num.12. 34. 5. Hinc eſt, quod Knich. ait: G ermaniæ Principes in Comitiis, fundareſeſe cot certantes in nuda ſeſſuræ poſſeſſione vel quaſi allegando actus hinc inde exercitos Pro roſtris Imperii pendet lis, ej usq́; diremprio, interea, ut concertationes fileants ne ſalus Reip. ſiſtatur, quidam proteſtando jus ſuum con veniunt, ut alrernatim ſefſura potiantur, c. verò. Ducum de jur. Sawexn. 68. Able gatis tamen, legantis Pri ncipis ſedem locumvè tribut- ze non audeo, ſiis alium Germaniæ Principem antiſtet. Quod docet nos Aurea Bulla Carol IV. tit. 25.§. Wenn a t Geyſtlich oder Weltlich mit redlicher hindernuß begrieffen iſt/ daß er zude Aaſ Hoff nicht kommen mag/ vnd einen Botten oder Verweſer/ welcherley üͤrdig⸗ reit oder Weſen der ſey/ ſendet/ der alſo an ſtatt geſandt wird/ daß man jhuſolla nehmen/ doch gleichwol an den Stul vnnd Tiſch nicht ſetzen⸗ als der jhn da iuſen Sct. z. Sic A. C. 1720. 21. OCtob. in inaugsrations Caroli I. Imper.legatis E M Saxoniæſipſe enim Elector ob invaletudinem Colsniæ ſubſtitit) cum Duce en Clivenfi multa fuit contentio, utri præcederents ita quidem, ut pompam lam Germania non videratilluſtriorem, nox interpellaret, ut natrat Sleid, lib. 1,19 4
4
2. 1 ſervant, quidam verô con
ber ein Churftrt 3
rüüheke
uctalän buCrin he uckri dät uepu nmiruer
——
1
1 iepentdu Wacrpume hbwerilbe heh phib⸗ chaiſ kenberg b bergege
— —
und teaga qua
hu urpro ſtn kleco. Carol Rnotant
kaccclparit ſa uſk D. ta der ſa. R, noltsfu döilo da
leaen
—— —
—

D. Antonii Coleri.. 38 u 8 ſn Jil m. 49. 3. Et ibi poſt addit: latus utrumque Cæſaris claudebant Colonienſts& denn Moguntinus, pone ſequebatur Bohlemiæ Regis legatus. Item 4. Sedunenſis& Salis 9 a Burgenſs, Oroius Cardinales„Regum a tque Princi pum Oratores 2Hanr Maur. de 7 6 pon. Carol. V. 5. Pontificius tantum aberat& Anglicus„quo d es fecifſe putan- 4 en den er,(ddem Slis. addit) ne poſtpoſiti Principibus Germanis, eorum, à quibus erant 4 la. miſt riderentur imminuere dignitatem. Hactenus Sleid. Et denique 6. A. C. 1542. ennch t comitiis Noribergenſibus ipſius Cæſaris Caroli V.legari poſtpoſiti ſunt Ferdinando fan aui, ut oſtendit ſcriptum quoddam Joannis Friderici Electoris Sax.& Philippi n landgxasii Haſſiæ hoctitulo eyulgatum: Der Durchleuchtigſten/ ꝛc. H. Johan ſaln Fiiderichs/ic. vnnd H. Philipſen Landgraven/ ꝛc antwort der Roͤmiſch. Koͤnigl. aafen Magjſtauch ReyſMajeſt. Commiſſarien/ vnd der Reichſtaͤnde/ ſo auffjetzigem dujat Raazstage zu Nuͤrenberg verſamlet/ Bottſchafften/ auff jhre Werbung der aſk Rriegshandlung halber gegeben. neh, 69. Quid verò ſi unius familiæ, diverſarum tamen linearum ncpes concurrant? Etnon confiderata quænam linea jus primogenituræ habeat, ſolo ætatis adineſervato, incedunt. Cum autem hæc res ex conſuetudine& quotidiana ob- dS dlaſht ſerzantiaſit decidenda, ut probo ſup. ſec. 6⁷ age hanc in rem aliquort exempla vo-
1 bun 1
Daudn
bisconquiremus. Etin Electoralibus lineis hæc notavi. Nam 1. in BoHREMIAA. bo. jam inde uſque à Caroli M. tempore Vratislaus præferebaturfratris Wen- Vn ceslaiſeuioris hiliis, ut notant 5 ylo,& Dudrav. in hiſtor. Bohem.& Reuſner in Baſtl. Mk Pyreras 4134. Ubi& hocaddit: quod velſola ætatis prærogativa Wenceslaus Bo- yun h lemie Priacipatu ſit potitus 2. Sic A. C. 1090. Dux Moravis Conradus, præ ſenio- nnnnm tsftatris fliis ſedem occupavit, ut iidem Slu& Dudrav.& Reuſu f. 136. obſerva- 1 1 unt z.Et 4. C. 1400. Iuſtas Dux Moraviz patrui filio, Kegi Ungariæ, in Electione 4 31 Keis Rom. eſt præpoſitus, Beth. de Paci fumil.illuſtrij. 324. G/244.In PALATTINAru, mnn idem obleryabis⸗ Nam 4. Rupert. fratris ſui primogeniti filio A. C. 1327. in comitiis Notihergenſibus præpoſitus fuit. 5. Et A. C. 1545. Daux loannes Simmerius prefertur
„ak Volſgango Electoris filio, duobus ſaltem annis minori, in dem Pfaltziſchen Erb⸗ aan i betttag 6. Er Dux Wolſgange Bipontinus idem præfertur patrui ſui Joannis filiis, chs 4 u Fdetico& Georgio, im Erbv ertrag de Anno 1551. vid Pfaltz Newburg kurtz vnd tcou 1 wolgegruͤndeten Bericht in cauſſa Curatele, fol. 66.& 69. 7. Item A. C. 1562. Fran- nanſ 4 o itti Georgius Simmerius, W olfgangus Bipontinus, ut& Ludovicus& Joannes Ca- anann ſmnnas Priderici II I. Electoris filios, vel ſola etatis prærogativa, antecedebant, vi- e Reichshandlung Goldaſti, fol. 277. In Saxonica familia. 8. A. C. 1280. Albertus ſter. Laum. Dux. joanni fratris ſui ſenioris ſcilicet Joannis Electoris filio. 95. Et poſtmo- enc ub⸗ dum 4A. C.13 50. Electoris Rodolphi I. te riogenitus filius Weneeslaus, præ fereba-
rit a ni
unun 1 ha jutu un
aarälberto, Ottonis ſecundogeniti filio. 10. Et A. C. 1485.in Comitiis Worma- — 0 tienſibus, Duc loannes, Alberti fllios, Fridericum& Henricum præceſſit, ſola æta- a isratione. 11. Alberti autem filius Dux Georgius, joannem antequam Electora- ,d Ae madehtus eſt, in Comitiis Ratisponenſibus A. C. 1521. anteibat. vid. Fabrie. in ¹ au ns. 7. 12. Sic Dur Heuricus, Joanni Erneſto, Electoris Joannis filio in cod H ledu MnlisRariſponenſibus A.C. 1541. præferebatur. Bucer. in aus Collog. Rati ſpon. 13. Sic Ityal 3 d Mas nuper A. C. 60 Iæannes, linea Vinar ienſisparens, non ſ0 lum ſenioris ſu 1 fra- r krlderici Wilhebni heredibus lineæ ſcil. Aldenburgenſis, ſed etiam ipſo Chri-
Eeee 2 ſtiano

86 Se ctiones de Jure Imperii Germanici, giano II. Electori, qua Aldenburgenſium tutori, tam in nominando, quamſcqen do preponebatur. Vide Adla des Reichstags de Anno 1603. Deniq in familia vn deburgica. 14. Hugo I. Elector A. C. 990. præferebatur fratris natu majoris dichara filio Dieterico. 15. A. C. 1541. Ratiſponæ Marchio Georg. Anſpach. Marchioniom. ni; Ioachimi Electoris filio. 16. Et A. C. 1541. Spire, idem Georg. ſenioris ſuitran
7kemul Jexlauimi! N b mautln Een aurll 6 ern M En
Rlils eſt antepoſitus. In aliis familiis idem obſervabis. Nam in BADENSI.Iy D Erneſti ſecundogeniti, legati, Dn. Philippi& Chriſtophori legatis, tam in Comitiss Anno 1544. 18. Quäm in comitiis de Anno 1548. præferebantur. Et 19.in Puem Brunſvicenſi, A. C. 1594. in comitiis Ratiſponenſibus. Wolſſgangi& Philini Dum
Brunſvicenſium, lines Grubenbagenſis legatus Nicolaus Gerike, preferebatur lnau ſuu lagemanno Cancellario Dn. Henrici Julii Epiſcopi Halberſtadenſis,&c. deſcentt tis ex linea primogeniti. Id genus alia plurima ex actis actibusvè Imperü colliga
licet, hæc modo ſufficiant.
70. Ad conſervationem autem Principum familiatum, maxime
oonducunt pacta ſucceſſionis, die Erbverbruͤderunge.
Facta de mutua utriuſque familię ſucceſſione, conſenſu Imperatotis, qle redé valent. 1. Quia Principes Germaniæ ſemper Cæſari& Imperio dicuntutm. litare,«rgum! 2. C. de domeſt.& protedt lib. 1 2. G l. 1 Fde milit. teſtam. Gail rbſun num. 9. Knich. de jure territ. c. 1. num. 16 2. Miles verò ita rectè paciſcitur utis quil
ervixerit, alterius rebus potiatur, I. licet, 9. C. de pact. Roman. conſ. 43 Deindeinl.i
luſtribus perſonis ſiniſtra illa ſuſpitio, de voto captan dæ mortis alienæ, ceſſt t-
tom. conſ.⁊. num. 48. 3. Quod lex ſin. C. de pad. de privatorum pactionibus iteam b
loqui. Daher die Chur⸗vnnd Fuͤrſten des Reichs/ quæ perſona publicæſintdate ih ica. Indat uam
ſmh maa vin
4
tbae
ecir i eerur if
el
Apologia vnnd Rettung der zwo Schriſſten/ ſo Annoꝛ 609. von des Chutund ruannſ
3 integritatem, etiam ipſo Bologneto Italo teſte, parum cognitum. J. Adess
Tale pactum inierunt A. C. 1 262. Thuringia Duces, cum Principibus Haſia, quoder anii
rolum I V. confirmaſſe dicit Molin. in addit. ad Dec ium con/. 519. Item cum Dra burgico, quo in reſervata fuit facultas teſtandi uſque ad 12. millia conſ. 6 5. nu. 9. Ad eundem modum Brandeburgicus& Pomeranusp enim Pomeraniæ Duces inveſtituram aliquando petere negligeba vVarus Pomeraniam in feudum dedit filio ſuo Marchioni Brande cum diſcordiis cauffam daret,& armis tandem his cond extincta Ducum Pomeran. ſtirpe maſcula, Marc
burgenſ) Jl
de fœder. c... num. 3 5. c.4 · num. 10. Nobis de his aliis que hoc temp non licet. . 7.l
itionibus pepegerunb 4
hiones ſuccederentde quoplun ſa
agit Chyt. in Chr..156. ꝙ365. G 366. De pactis ſucceſſionis autem ſiplur⸗ 4*
ad Hotrom. conſ. 7 2. n. 5.& ſeq. Theſſaur. deciſ. 22 5. n. 12. Zaſ. con 1.2 8.6,1 be
primog. q. 5. 4ex. conſ. 149 libr. 6 Schrad. par. 10. ef⁴. 7 num. 27 · Vatem. Knus 4 ore
Aor Rhen. DE Pl adi ſunt: Cin nt, Ludovitubt

D. Antonii Coleri- zu. Item unionis fœdera, die Erbvereinigung.
uale Maximil. II. Bohemiæ Rex, cum Joanne Wilhelmo Sax. Duce iniit, &repetiit Auguſt. Elector. Saxon. cum Rodolpho! I. A. C. 15 79. 20. die Aprilis, ex quo etiam mutua auxilia bellica debentur. Sic A. C. 1580. percuſſum eſt fœdus ſempi- teraum cum Dano& Holſatis, ut quiſquis Dano hoſtis ſit, idem eſſet& Holſato, Warem. Ae Erem. c. 2 num.3 8. de fœæder. Et A. C. 145 7 Marchiones Brandeburgenſes ad fedus quicdem Erbvereinigung/§axonum& Heſſorum A. C. veròô 1587. ad Erb⸗ vetbruͤderung/ ſalva conventione cum Pomerania inita acceſſerunt, Waremundus deu3. de hoc fadere vide! ſodales, de colleg. E& corpor. Tiraq. de primog J. 6. nu.. Zaſ däen aanlmum. 8. lib. z. Dec. conſ. 516& conſ. 645 G 6 5 5. Alex. conſ. 9 1. lib. 8 Fichard. conſ. dosei i na tom. 2. Schrad. de feud p. 10. ſed. 7. nu. 27. Bodin. 1ib. 5. de rep. c. ult. Alber. Gentil.
atjur. Aelli, c. 18. Abrumpendum enim nobis eſt, quia ſectiones he feré jam in
Hankn jutammagnitudinem excreverunt. g. 72. Fœdera hæc rectéè ineunt, etiam in cauſa religionis, contra ſean Imperatorem defenſivé. Klorcs br Jure civili enim, magiſtratui juriſdictionis terminos excedenti, impunênon le nſenan nonparetur,? fn Fdejurisd. z. Cum hanc poteſtatem non habeat, I. fn. ff. de offic. Atſin prefec urb. 3. Nihilque agat, lI. I. C. ſi a non comp. judice. 4. Et omne ſit irritum, J.107. manYe KRI. ſ. Nec impunè abeat, l. 53 C. de decurion.& filiis. 6. Sed teneatur de vi publi- dari ca. H adl. Iul de vipubl. 7. Cum hic habeatur pro privato, l. nec magiſtratus, 32 ff. ungie Kemjar.gusfundum,& ſitutor. f pro empi. Marant. diſp. I. uum. 29. cum ſeqq. Menocb. erlon ie ereiup. poſſeſſ.8. remed. Emeric. A Rosbach. in prax. civ. rit. 4. num. 46. At cum magi- fonatin Ktratus armis homines ad religionem cogit, juriſdictionis terminos excedit, cum Cofn l nullamajortyrannis ſit, quàm conſcientiis dominari velle, ut Maximil. II. dixiſſe den f Phnunis quopluribus A. C. 1648. agebant Argentinenſes ad Cæſarem, vide Sleidan. Its S b 1, 64 Item Bavari, ad Principem ſuum Albertum A. C. 1556. apud Sleidan. fol. 86713,26.& codem anno Legati Provinciarum Auſtriacarum ad Ferdinand. Sleid.
woualhl 45 4 las fm. 3:9 Bodin 1&◻☛ 4. de Rep. c. 7..548. G 76 8. Alb. Gentil de jure belli, c. 9.&
roulm ha 10. Varem. de Eremb c. z. dæ fæder num. 14. His accedunt&C. veteres. Nam 8. inc.
TDarus diuoe de ſent. excom dicit Innocent. Quod fijudex injuriatur alicui, juris ordine non Icjes h ſenato, violenter ei poſſit reſiſti.9. Et Abbas in c. ſi quand. de ofic. deleg. dicit, poſt ad-
pelltionem, ſijudex nihilominus procedat, violenter ei poſſe reſiſti. 10. Et Cyn. in Bernuus ione, C quand. appell. non recip. dJocet, etiamſi non ſit appellarum: judici po- ſetelſti ſtfubſit metus damni irreparabilis, Ferrarienſ. in form. execut. ſent. in pr. nu. lw arll. Ex Jure divino hoc eriam patet. I. nam magiſtratui quidem obediendum eſt; 1 itmagis Deo, cum lex inferior cedat majori, ut pulchrè probat Weſenb. in frde l.& Iuum.i in fn. 2. Quod magiſtratui non ſollim præceprum ſit obedire ſuperiori- vna g hus ſedetiam ſuos ſubditos tueri inpietate, 1. Tim. z. v. z. finge jam ſubditos ſupe- w wotem cogere ad impietatem. An magis hic magiſtratus aget, ſi impietati ſuperio-
6 conſentiat, quãm ſi ſuos in pietate defendat?3. Non enim fruſtra gladium geſtat an9 1 Da 3 4. Imòô& jure divino vim vi repellere licet, Pro verb. Salomon. c. 24. v. 1 1. imTu 9 Mita u-s:xemplo, Moyſss Exod. 2. v. 11. quod laudat„ Lucas Ackor. 7 v. 24.& ad octeuſ b 3 dib h nobis proponitur ab Ambroſ. lib. l. de offic..37. G non in inferenda, 23.9. 3. ieſilio. Ae ſentent. excon, in 6. z. Etiam contra magiſtratum, Iprohibitum, 5. C. 12e 3 a,jun

Sectiones de jure Imperli Germanici,
ur de jure divino, cum politiam non abolentll. diine. in loc. de magiſtrat.& Chemnit. p. 2. loc. com. theol. eue gi a. 6. BHinc Ambroſ dicit, quod is, quinon reſiſtit injurie, cum poſſit, æqueſtu vitio, quam qui facit, c,7. cauſſa, 23. 4. 3-E G. 1 2. cauſſ 23,9. 8. Poſſe autem magin tum huic injuriæ per fœdera reliſtere, præſuppono. 7. jm vero debere collesio a E/.49.v. 7. Ieſ. 1. v. 8. 4 Rég.! 1. Pſalm. 2. v. 12. 47.V. 10. 6½ 102.v. 14. Nem. ISu⸗ 1.Timoth. z. v. 2. 8. Sic A4po0/ol. Paul. opem contra magiſtrarum,(non quidema
us non habebat)quærit, in cauſa religionis, apud Phariſeos 44 9
mis, hoc enim d. 6. 9. Imò& armis, apud Tribunum(nam ipſc, ut dixi jus gladii non habebatm
litarem, v. 17. E ſeq. 10. Sic cum A ret intemplo Jeroſolym Machabæic. z. v. 25.& ſ*42. Eec. cum Jojada contra tyrannidem A Jure bublico, quo conſtat defenſionis fœdera,& pangi. Quod an tehac non ſolum Cti Bar rol. Bald. Iern. laſ. Schurjf. M)ſ E Quetts verlim etiam Melanchthen,& inſuper Waremund. Pedius, Gentil. z. de ur. belli. eg. contra Decian.;.conſ. 20. G& Myn] 2.6. 2 lub. 6. ubi præjudicium Cameræadfersite cuerunt. Et licet Imper. ſolus habeat jus indicendi belli, v. ed. 28. licet ſolusſitſt- premus Eccleſiæ tutor, ut dixi ſed⁴. 3 6. tamen&Imperii ſtatibus tutela ſuarumkc. cleſiarum eſt demandata, vide Reichsabſchied de Anno 1500. rit. Von Gottsliſtr⸗ rung. Item/ Reichsabſchied zu Coͤlln de Anno 151 2. tit. eod. Reichs abſchiätg Nuͤrenberg Anno 1524.S. Als auch/ bi: Daß wir vns verſehen/ die Ständedes H. Reichs als Schuͤtzer vnd Schirmer des Glaubens. Item/ Reichsabſchieh O. 1555.3u Angſpurg auffgerichtet/ adde Fackſ.tom. 2. illuſt. conſ. n. Mobeſei ſtor. conſ. 43 num. 19 EM cαα.519. vol. i. Schurff. coνſ. z j. Knich. de Sau non vrrvitjrunl Derb. Ducumc. 5. num. 498. Hinc moti Proteſtantes Imperii A. C. 153 z. legatotess Galliæ reſpondent proprium hoc eſſe Principum munus, ut gloriam Dei querant ut Eccleſiam ab erroribus repurgent; ut injuftam crudelitatem reprimant, quas ſiteras recenſet, Sleid. 9. comm fol261. quedam huc notat Dela N c. 22. G 26. Narem. de Eremb. cap. 2. de fœder. num. jaſt hell. German. diſp. 4. Ex quibus concludo. Quod Principibusjure pronord gionis defenſio competat, nee quidquam contra Cæſarem agant, ubi i ille labi ros horum ad ſuſpectam religionem cogere velit, ideo ſcilicet quod inhocma ſtratus perſonam nom fuſtineat amplius, ut initio quo ſam olim Lucius Craſſus ad Philippum dixiſſe fertur. nator, nec tu mihi eris Conſul., quod in ſimili ferẽ cat Sigiſmundus Seldiue, Imp erii Vicecancellarius in ſeinem bet encken an Key nand/ uͤber jhr Xayſ. Majeſt. Wahl vnd H ochheit/ f. m. 87. 75z. Fædus itaque Smalkaldicum improbum non eſt, ut utant Bod Fr. Burka dus,& qui hos ſequuntut Starius. A. Quetta]C&Col- Riliarius Cæſarius, Ludovi us de Avila,& Natalis Comes- Ptimam quæſtionem de in eundo fœdere Principum Fvangel inftturm ſe menſe Novembri A. C. 1529. ait praſtantiſſ. polis. Waremund. ab Erembeng 292 formula ſitconceꝑta A. C. 15 30:menſe Decembri, in quo utroque hom uims
588⁸ de jure fiſci, quod non mutat ur tories inculcat, Melancht.
3.v. 1. E ſeda. Ayala lib. 2. de jur. belli. 11.Sic oss thalie ſeſe defendunt, 4. Reg. I1. I11 Eu
g
ntiochus abominationem deſolationis erige. p itano, 1 Machab. 1.v.7.&19. huic ſeſe armis opponunt*
Reipubl. tuende cauſà tedepo 2
2 in diſtur mat
„ 2 15 4 140.& omnind Fridet. Herhiss 40
h. ſect. dixi, eodem prorſusmod 81 ego non ſumthiſt
ſu elegãter huc adplicat Gad K 9ſ. Ferdh 1
ſad
Mnoh atbit Uaccehe
adaeudi
8
d e 100 eade KäIhtog, k. le pdo. anide 3 1 5 1 6 18eee d d IA d tnha
8

nich
Aron dee d. ha ue an Semt an 4 Dale au u ierdä o n rarn ig a
licion eate v ſas Nl atibums in lſoon d Gn it eos NaSt verſcha ſſEe Jren h 8
leanſi
ch e auſ un erii40 bn s,ut goli ha- lelttnten a arDeliheſ ine remin N gndi juchüoſt umn emagusch (ciſeri an duiac n n. eöol verirertuc d K fesncage „. öbon o 1. 1 Ln 1 mbk dun fado 5 unuich 6 1 1 do Irocl 9
V dleganti fuo opere de kello German. Ii
que uit.I. Proſcriptio Lut
Aralibi docet
D. Antonii Coleri. 589
Killimum non ſatis informatum fuiſſe, eruditiſſ. Hortlederus me docuit. Nam& tri- pusannis anté de ineundo fœdere ſollicitatos fuiſſe Noribergenſes conſtat exi- ſorum literis, dat. 15 26. 15, Februar. quibus ſenatus ad Joannem Ducem Saxon.&
Philipp. Landg. Haſſiæ ſe excuſat his verbis. Dann dieweil des Worts GOttes/ das gewaltigſte vnd kraͤfftigſteimimmel vnd Erden/ ꝛc. So wil auch fuͤrwar vn⸗ ſersbedenckens/ einer Menſchlichen Handhabung nicht von noͤhten ſeyn/ ꝛc. Dein- de conſtat ex archi vis Saxon. quod primum fœdus Evangelicum inierint Johannes g2xo,& Philippus Haſſus A. C. 1126. Mitwochen nach Cantate. Quod renovatum et Magdeburgt esdem anno,& conjunxerunt ſeſe joannes Fridericus fili us, Philip- pus Ouo, Erneſtus& Franciſc. Lüneburgenfes, Henricus Megalburgicus, Wolff. DuxAnhaltinus, Gebhardus& Albertus Mansfeldici, vnd die alte Statt Magde⸗ butg fackum hoc 2 5. 1uni AC. 26. Præterea in eadem caufla fœdus erexit Joannes
Hletior cum Alberto Brandeburgenſi zu Roͤnigsberg /die Michatlig 15 26. Ratio-
nemhujus fœderis recté optimus hiſtoricus Sleidan recenſuit. Cum(c. A. C. 1529. Spiafuerat decretum, à Cæſaris edicto ſtandum eſſe, ad uſque concilium, iique, quiteigionem mutarant, in poſterum nihil innovent, tunc ſtatim huic ſeſeo ppo-
ſuiſſe Elect. Saxon. Brandeburg Lunæb urgicos, Heffum& Anhaldium, eo quod
fupetioriconventu A. C. 1726. fua unicuique libera religio conceſſa fuiſſet, Sleidan. W.s m. 171. Fœdus autem ipſum, de quo jam ante, Anno 26 non ſolum cum No- ridergenlbus, ut initié dixi, utrum etiam cum Argentinenſibus& Auguſtanis de- beraverant, ut veré teſtatur Sleid. 115. 6.†m. 150. cum nonnullis etiam puta Torgæ, KMagdeburgi(dixi ſupra) convenerant, Smalkaldie jam renovant,& pangunt; Joannes& Joannes Fridericus Saxones, Philip. Erneſt.& Franciſc. Lunæbutgici, Dhilip. Haſſus, Wolff. Auhaltinus, Gebhardus& Albrecht, Mansfeldici. Item/ Straßburg/ Vlm/ Coſtentz/ Reutling, Memming/ Lindaw/ Biberach/ Iſni⸗ Lnbeck/ Nagdeburg/& Brema/ vnd ſteht das darum hujus fœderis, Montags nachlnyocavit A. C. 1531. Capita pactionis recenſet Chyetr. in ſupplemento Krantzii, Ameminit Sleid. his verbis. IIbi Smalkaldiam omnes venerun t, fœderis concipiunt kotmulam, non quidem offendendi quemquam, ſed ſui defendendi cauſsA ⁶1⁶. 7. umment fol. 204. Errahdem A. C. z6. die Michatlis idem fœdus renovatur,& prio- dusacceſſerunt, Ulricus Wirtenburgenſis, Barnim.& Philip. Duces Pomeraniæ; Augrta, Francofurtum„ Eslinga— Campodunum ‚Brunſvicum, Goslaria, Han- nobla, Gottinga, Eimbecum, Hamburgum& Minda, Sleidan. lib.ꝰ f.m. 265. Cum
znoetlam, qui eodem die A. C. z6. cum Saxonicis pepegerat, fœdus renovatur A. Cas. Dienſtag nach ſadica, religionis cauſsd. Huic autem Smalkaldico con-
trari 111r 1.. narium fœdus inierunt Carolus Cæfar, Ferdinandus Rex, Albertus Moguntinus,
atth. Lalsburgenſis, Wilhelmus& Ludovicus Bavari fratres. Georgius Dux Sa- Ton. Ericus Senior& ſunior Brunfvicenſes, de quibus alii præfertim Hertlederus in 5. 8. Hoc autem quidquid pactum fuit, defen- s cauſsâ pactum fuiſſe colligimus ex ipſa cauſſa fœderis, heri,& qui cum ejus facerent doctrina. 2. Simultas orta
onis, nõverò offenſioni
mter ordines A. C
deni 4„ 3„„ 4. Decretum Auguſtanum A. C. 5 30. non atram ento, ſed ſanguine ſcriptum,
mum fu Hortleder. Et quid maultis:non offenſio nis, ſed defenſionis caufsahoc bann uiſle fœxdus bræter Sleid., Chytraum, Merkelium in obſig. Mag. contra Quar- qusteſtatur Surius atq; Natalis Comes. 74·Quam⸗
26. Spiræ. z. Decretum Comitiorum Ratiſponenſium A. C. 29. Et
— 4—.— —höſͤſſͤſͤſͤſſſſſſſ1 ſſſſ

=
——. ———
———— O—V—ʒ—ꝛ—ꝛ·„„·„„4— 4—4—4—4—4—
Sectiones de ure Imperii Germanici, 74. Quamvis autem inirié Theologi& Politici aliquot fœiu
hoc ſanctiſſimum diſſuaſerunt. Labitur enim rurſus hic VWaremundus, quod putet nec Lutherum nte huil.
pum de hoc fœædere conſultos fuiſſe. Id ſcilicet quod hiſce duabus ſectionibus abundt
699
robabimus. Nam teſtatur 1. Lurherus in einer Schrifft an Hertzog Friedench ſ
Churfuͤrſten zu Sachſen/ vnterm dato Bornæ, am Aſchermitwoch Anmo iu Tn 1 lenenſſfa, 70.5 2. Ein Rahtſchlag Lurberi, Puirhus, vund Bugenbagis ite derſelben Frag von der Gegenwehr Anno 1723 gehalten 3 Lurhenu, im Bnd
von Weltlicher Obrigkeit/ wiew eit man jhr gehorſam ſchuͤldig ſey Imprellumen. dem Anno 152z: im andern Teutſchen Theil/ fol. 18 5.P. 4. Lutheri, an Hertzog In 1 haun Churfuͤrſt zu Sachſen vnterm dato 18. Novemb. Anno1529. extatapuden I.hift. Auguſt. Confeſſ.& meminit Melanchthonin Fhifolad um eſt: Heri accepti tuas literas. j. Luth an 1
urfuͤrſt zu Sachſen/ 6. Martii Anno 1530:im 6. Jeniſchen Theil.
org. Cœleſtinum Tom. Camerarium Anno 29. ſcripta, cujus initi
Hertzog Johau Churt
fol. 2. 6. Lurh. in Epiſtola ad N enceslaum Linckum ſub dato153 0. Men Noremt
extat ap thon& loh. Brentzius in literis ad Philippum Ha Anno 1530. fcripti rum in Epiſtola reſoonſoria ad eundem Landgr
ſſiæ Lan dgravium Vigil. Trinits.
avium, eodem anno, Menſejuni 8. Georg. Spalatinus in nii apud Cœleſtinum hiſt. Auguſt. Confeſſ. tom. 2. 9. Doclor Mattheus Ratzemlani
ſcripto q
bensſachen/ wider der hohen Obrigkeit Gewalt zu wehren: Auch wie Luth At⸗ cher in dieſer Frag durch Melanchthonem vnnd andere verworffen/ vnnd verfaſt worden. Hiſce accedunt alia lectu digniſſima, quæ continentur in Archivuilh- ſtriſſ D. S. 11. Warnung/ Erinnerung vnnd Chriſtlich 6
lichen Bericht/ vnd jetziger Kriegsuͤbung in Teutſcher Nation. Durch Johan
Treutlinger/ Anno 147. 12 Lin Nuͤrnbergif
jeſt in Sachen/ das Evangelium belangend/ nich: widerſtehen moͤge. iz Erein tze Oefenſion/ auff die be chehene Einrede/ deren/ die da arguiren; onnd ſchlieſen daß man zu Handhabung des Lvangelions/ vnnd damitmman beym⸗ ort Golic
—h Wderſtann m
bliebe/ der Reyſ. Majeſt. mit Chriſtlichem vnd guten Grund thaͤtli
thun moͤge. 14. Majeſt.in Sachen des Evangeli moge mit g b hen. 15. D. Johan Muͤllers anzeygen/ warumb ſich nicht gebuͤrem 16. ſohan. Brentz. ad Georg. Mar
der die Reyſ. Majeſt. zu ſetzen deburgenſem ſub dato Schwaͤbiſch Hall/ Sambſtag nach Cat 17. Et deniq; ipſe Mauritius Elector in ſcripto quo tr Trklaͤrung/ wie wir der Chriſtlichen Religion geneigt/ vñ welcher vrſachenha
wir vus wider die Reyſ Maj eſt. nicht eingelaſſen.§. Wiewol wir auch einge 5 ſeyn/ was fuͤr enlichen Jahren/ die 1 heologi berichtet vnnd gerahten hadeue ſcripta ſupramodum lectu digniffima, Vir. Clariſſimus Dn. Fr. Hortleuer. ucid-
in eleganti ſuo opere de bello German. 115.9.„C
pud Georg. Cœleſtinum hiſt. Auguſt. Confeſſ. tom. 4. 7. P hiliypu Malad. s,extant apud Georg. Gœleſtinum hiſt. Auguſt. Confeſſ. tom. 1.Kit. deliberatione quadam ad poſtulata Cæſaris, ſub datouiſt-
uodam Chronico. 10. Idem Ratzenberger in ſeinem gruͤndlichen Bediß 1 vnd Außfuͤhrung/ daß D. Mart. Luté nie gerahten noch gebillichet/ ſichin Gaue
eErmahnung/ ſannptgränd
ſch bedencken/ daß man Kanſ A
Ableinung der Einrede auff das geſtellete bedencken/ ob e
utem Gewiſſen widerſtand geſche it der Thatw ſ ggraviũ htatt 1 parinæ Annot
dam A. C. 46. edito hoc nomus
— 1 =
= — —
— — —
— — — 2 — = — —
Aſn treri
barrile amm ſn p i

l,
lüic
nrluna e duln a fanhe a eminn d nhn 1 J Lug n addigal ae luung enolſgtem eu a za ina Kolſzo n 4. 7 MAuli loruimdſl agulCndan deman-a Caluer Aataadan nen giaſ e. geöältanfde en Noh 9 erworfa atidenn ehn aßeual ne „Naum 1
—
Cen dig 1 rſtehenng er arguire ſa
5 l e tmanztha rundſ 160 lett o 9 ew'ſenta geaingſ ſa
nad ige
1 1 f
— 2 +½ —— =
bäwäcan develwie 4 dgna n 1 1 neRenn
3 4
9 V N 60
D. Antonii Coleri.
7z. Certum tamen eſt, ſententiam muta ſſe, diverſumꝗ́ ab eo re- ſpondiſſe Sax Electori. b
Recté enim Lutherum ſuam mutaſſe ſententiam, id quod teſtatur Sleid. lib. g. ammentjfm. 211. verius eſt, quàm vel omnem Luthero fidem cum Alberico Gemei; negemus quaſi parum fibi fuerit conſtans, vel cum Bodino& Ratzenbergio, non re- tractaſſeſententiam Martinum dicamus. Quod ex ipſis monimentis modô contra hos præſtantiſſimos politicos probabimus. I. Luth. tom. 7. Ienenſ. fol. 279. z. Item Hul humenani& Phil. Melanchebonis bedencken/ auff des Tandgraffen Replie auff
ie Meintziſche/ von Ottone Paccio angegebene Buͤndnuß/ Anno 1538. Contine-
tuttom.1. lleb. 3. Bedencken D. Mart. Luth. D. luſti Ionæ, Phil. Melanchthonis, Spa- laumi, dand etlicher anderer der H. Schrifft Gelehrten/ auff der Juriſten vnter⸗ richtbonder Gegenwehr/ tom. 7. Ienenſ. G. fol. 820. 4. Anderweit bedencken der Thalzu Wittemberg/ rom. 7. Ienenſ. G.f. 280. 3. Luth in der Warnung an ſeine ſiehe teutſchen Anno 15 3 1. tom 5. Ienenſ. G f. 2 76. G f.·80. Item 282.G 289. 6. Luch. widerden Meuchler zu Dreßden/ Anno 31 fol. 304. es fol. 06. 307.308. 309. 7. Phil Melanchth. epiſtola quadam ad Ioachimum Camerarium data Cal. Ianuar. Auno Chriſiz1. cujus initium: Neque de edicto Auguſtenſi,& alia epiſtola data 14. Cal. Mamunatali ſuo A. C. 31. cujus initium: Cum proximé ad te ſcripſerim. Et in epiſto- ladeundem, ſcripra 3. 1d. April A. C. 31. 8. Der Theol. zu Wittenberg bedencken/ aberder Frag/ von der Gegenwehr/ A. C. 15 39. tom. 7. lenenſ G fol.282. 9. Schrifft O. Mart. Luth. an einen Pfarꝛher:/ von der Gegenwehr/ ſo der Reyſer die Ev⸗ augeliſchenuͤberziehen wuͤrde/ Äe Anno 39. tom. 7. lenenſ. G. fol. 279./b. 10. Beden⸗ cie D. Mart. Luth. an D. Georg Bruͤck Churf. zu Sachſen Cantzler/ von der Gegenwehr zwiſchen gleichſtandes Fuͤrſten/ 4e Anno 1539. tom. 7. lenenſ. G f. 276. 11. D. Mart. Luth. von der Frage/ die Nohtwehr belangend/ eum prafat. Phil. AMelanchthon.& lohan. Bugenhagii Impreſ Wittemberg durch Joh. Lufft/ Anno 1 47, 12. Abſchrifft der vidimirten Copey des Rahtſchlags/ ſo die Theol. der iverſitet Wittemberg gehalten/ vnd Hertzog Joh. Friederich damahls Churf. zu Gachſen/ auff ſeinen befehl vnd erfordern gegeben haben/ wegen des Kriegs wider Keyſer Carlden v. Anno 14 6. vorgenommen. 13. Phil Melanchthon. ad amicum quendam epiſtola, in qua oſtendit, officium principum eſſe arcere à ſuis mumptifatam& publicam. Sumpta ex parte 3. Epiſt. famil. edit. ſtudio Ioh. Maunlii, fol. 4zcijus epiſtolæ initium: Sicut licita eſt. 14 Von der Nohtwehr vnterꝛicht durch uuß. Menium impreſſ. Wittemb. Anno 1547. 15. D. Mart. Luth. Gegenwehr auß ſeiner haußpoſtill⸗ durch Veit Dietrich in Truck gegeben/ vnnd zu Wittemberg gedruckt/ A. 1673. His iterum accedunt ex Archivis Saxonié. 16 Johan. Wicks der
Achten Doct.zu Bremen Raßhtſchlag/ daß man dem Keyſer widerſtreben moͤge/
Duaha⸗conceptum, Kex latino vernacula donatum per Georg. Spalat. 17. Ein encken/ daß vonnoͤhten ſen/ auff Weltliche Mittel vund Wege zu trachten/
durchwelche das Evangelium erhalten werden moͤge/ weil Gott durch Wunder⸗
„ ohn ordentlich Inſtrument nicht helffen woͤlle. 18. lureconſultorum Vitte- euſ eeßouſ„quod judici injuſté procedenti licitum ſit reſiſtere. 19. Joh. Bu- 2 azü bedencken auff zwey Fragen/ ob man mit den Calviniſten Buͤndnuͤß ma⸗ an 3 vnnd das Evangelium wider den Keyſer mit dem Schwerdt ſchůtzen moͤge/ durf. Joh za Sachſen/ am Tage Michael. 1129. 20. Einrede auff das ge⸗ Efff ſtelte
59t
———

592 Seiones de Jute Im peri Germanici, ſtelte bedencken/ daß Keyſ. Mazjeſt. al angel. Sachen au mit Gewalt vund der That. 21. Gruͤndl allen vnnd jeden Obrigkeiten nach Goͤtt auch wer Gewalt leiden vnd widerſtehen/ vn
vnchriſtliche vnd vurechte 22. Von der Defenſion; vnnd Gegen ranney vnd vnrechte Gewalt wehren/
Rerium̃ Selinum Anno 18546. 23.
*
vnd Anzeigung der boͤ genommen. Item/ vr
ſich darinnen zu verhalten ſey. 24 P D. Luth. an ſeine liebe Teutſchen/ impi 25. Eine Vermahnung D. Luth an a
A*
ach der genoͤtigten
lle Pfarꝛherꝛn/ mit
s vnſerm Herꝛn vnd Oberherin in esk gutem C hriſtlichen grunde nicht moͤge widerſtand geſchehe ich vnnd Theol. bedencken/ wie ferm ma lichem Rechten zu gehorſamenſchüldig nd ob die Reichsſtaͤnde Keyſerlice Gewalt mit Gewalt auffhalten koͤnnen/ de Annouss. 9 wehr/ ob man ſich wider der Obrigkeitd vnnd Gewalt mit Gewalt lure vernenan moͤge/ per D. Ræg Warhaffte vnd gegruͤndte Medug a . ſen Anſchlaͤge/ ſo wider die proteſtir enden Staͤnde/ ue un vnnd gedrungenen Gegenwehr vndni md hilip. Melanchth. Vorꝛede/ vor die Warun w eff. Wittemb. Anno 1546 per Joh.Luſſt 5
1 as u Gefhrdnl 1 munl „tume
einer Porrede des eeun
5. Hoffmanni, Anno 1546. 16 Chriſtlicht aeu
Churf. zu Sachſen Hoffprediger Chriſtop 1, an die loͤbliche Nachkarſchaft eun
Gerwarnung H. Johann. Bugenh. Pomerani Boͤhmeu/ Schleſien/£ uſatier/ Impreff Wi Alimaͤchtiger Majeſt. Declaration, wider
vund Bapſt Pauli III.
t dPrediger/ von der jetzigen Rriegsruͤſtung⸗
andere Paſtorn vn temb. 1546. shen/ gegen gehorſam zu leiſten ſey. 30 Item/ ein ander Rahtſchlag. bensſachen/ die Defenſion wider den Keyſer gebraucheu moͤg
gung/ wie ferꝛn man allen vnndjeden Obrigkeiten zu gehorſa
verbunden ſey/ nach Goͤttlichen Recht. 32. G
wie fern man den Oberherꝛn gehorſam ſchuͤldig/ auch wie/ wan n/ vnd inm iderſtandt thun?g
Faͤllen man den verd erblichen Tyrannen moͤge wi
Zeit des Teutſchen Rriegs/ vnnd wider auffgeleget antwort auff Treutlingers Buch. 34. Der Bedencken/ daß die auffgerichte Einigung DPertheidigung dieſe Quæ etiam ſcripta in ratiſſimo ſuo opere belli Germanici, libr. 10. Lutherum confultum fuiſſe ſatis, id quod negabat, Warem A
num. 4 6. Verlim etiam contra Bodin. C& Ratzenberg. ſententiam & alios. Quoditerum rectéè fuiſſe factum à Theologis, adhuc contra4 4 3 nitié enimdt
Gentilem defendimus, ſenſerunt Theologivel ideo. licorumque animos ignem ſpirantes, extimularent. 2. pellum inferrent. 3. Ur Pontificiis calumniandi anſam bellorum faces, præriperent. 4. Quod nondum ſtatim det tur. Perieulo itaque tan inferendam injuriam redderent ferociores. 6. Ut conſcientiis probet ex Luthero, cum dicit tom.
1. Neoleum, quod dicit
conſulerent: has rationes
Theol. zu Witten 4 vnnd Buͤndnuß/ zur nohtwendige e
r Landen/ Chriſtlich vnd Gott wolgefaͤllig ſey/ aai ſimul Clariſſ. Hortlederus mox inſpiciend
Ex his puto ſatis
cum Hortledero. Nec verò id abſque ratione, ur Camino adt
dem accedente, mutarunt ſententias-
29.Ein Rahtſchlag von Nuͤrenberg/ ob ſichs geziemein Gla
dem Reyſer mit der That ſich zu wehren/ vnd wie ferꝛn der Otriget t Ob man in den Gane
temb. 1546. 27. Ewiger/ Gotllut arkad Reyſer Carl/ Koͤnig zu Hiſpauien Paayer t 28. Eine Schrifft D. Joh. Bugenhagens Dometmne he 5
Imprefum Wi. ruun nhensſe⸗ er mm
e. 31. Betahiſtlt. e R a men ſchuldig /dund uurke ſg
Hruͤndlicher Bericht auß h
a piebebi
ſio imminetes 1. 54 Ut ponti cci e ſeſe defendentih in mau- 15
Waa da.
4₰ 82 1
Jen. Ger
Gaͤtifit
rin
. gandeteutit
ficios:
dicheneh Päne
delie. 4
conſtat, non moc
„Erembie fæder”i,
mutalle Lothern de lheriun

nic 3 1ddeng, gewdat kdec 8 Agherm ec ſümnne wiͤe R 6 lt Berui 1 evndzegig ne tirendens denen Gega HDorzedeten
Anuo1hg, /häaeieg 4rur g de lablie u F. 1u bih t rl/Kimam u Sugenſahas e srſtunge s gezena b vnd wien lag. Howi heumäge e. geherſant et Laitia vie waue e ſuni 4 1
⸗Anmui 6
4
Hictcin toſauiu
6
ntentan 4 is all 19 lerxon urarad Nelur Thed o
9
Ae feh
D. Antonii Colerl. 59 3 Weiter/ wo es zum Rriege kompt/ wil ich der Ceute G ewiſſen nicht beſchweren
laſſen/ mit Gefahr vnnd Sorge/ als ſey jhr Nohtwehr auffruͤhriſche/ exque pluri-
bus Theologorum Magdeb. ſcriptis in ai 4.de Iuſtir. Lelli Germ. aſſ.3.
6. Au tamen religioſa ejuſmodi fœdera mutuæ defenſionis causa initasetiam cum diverſæ religionis hominibus recté pangantur, ab eruditis erudiri cupio.
Oum enim primum illud Smalcald. fœdus inchoabatur, Sav.& Frandebur- nui nomine propoſitum fuit: quoniam religionis ac veræ doctrinæ defenſio, ſit hu- ſus taudamentum fœderis atque cauſa, primum oportere conſentientes omnium mneoeſevoluntates. Itaque recitata fuit doctrinæ ſumma, capiribus aliquot com- pichenſa, quam adprobarent omnes. Unde eadem de cauſa Augentinenſes, cum ſocushoc fœdere non fuiſſe comprchenſos, novimus. Nam 1. cum A. C.2 6. prima letdeliberatio de aliquo fœdere religionis causà ineundo, Argentin. lægati reſpõ- debant, ſeſe ut cum Sax. fœdus incant, mandatum non habere, 6laid. lib. 6 †.m. 150. 2 Idemfeſpondent Anno Chriſti 1 5 2 9. cum Smalcald. feca sterrud zaneeste
kuit, utrefett Sleidan. lib. 6.176. Etanno eodem ita concluſum eſt: ut qui. Saxon.
doctrinam per omnia probant, cum iis demum actionem fœderis inſtitui poſſe, gheiaan lib,7 fol. 80 4 Anno quidem 1539. de Tigurinis, Bernaribus, Baſalienſibus
geraut aliuot civirates, quod ſi indefinité, ſine ullius dogmatis exceptione, reci-
pereatur, non quidem eſſc recuſaturos fœdus, quod tamen Iop. Fridericus ad Pa-
trem ſerelarurum dicebat, S5lotd. ¹5 8. fol. z 11. 5. Vetlim Iob. Pater idcirco quod non
iiemſecum lentirent, costecipere noluit, ſic enim reſpondit per legatos: Non licere Nbihcieratem eum ipſis ullam coire, ne triſtis inde ſequatur exitus, quod iis accidiſſe
ſenpturateltetur, qui muniendi ſni causà cujusque modi præſidiis uſi fuiſſent, Slei-
dan lib.8215. 6. Ildem eodem anno profitetur Saxo ad Cæſarem, Sleidan A. lib. fol.
u1. Et7. denique Meguntinus& Palatinus A. C.13532. primi Pacificationis Religio-
keinterceſſores diligenter admonent Saxonem, ſubque hac conditione ſuas leges 8. 4 g
aciicationis coucipiunt, Sleidan lib. 8 fol. 222. G 226. Alia autem eſt quæſtio. A
ii lui Anno· 30. ab Auguſtana Confeſtione di vortium fecerunt, hodiè ea contineantur, Rauthaciſtcationu religioſz ſinr participes, qua de re cum plen dixerim alibi, nemini et-
3 4 1„ 1— Vdiee dambicamicam collationem dene gabo. 3
77. Namin negativam ſententiam,& rationes aliquot,& ex-
empl juris diviai fortè quem trahunt.
I. Scimusenim cum impiis prohibiram eſſe converſarionem, fœderaque
mandato divino, Exol. 22 v. 32. Num. 3 3. V. ſ2. Deut. 7. ubi attende rationem ad-
itam. 2. Neab iis ſeducamur, Exod. 22.%. 33. quæ in diverſæ religionis hominibus eilam obtinet. z. Necenim arabis cum bove ſimul& aſino, Deut. 22. v. 10. quod Coneilinm Hiſpalenſe, cui Iſidorus interfuit, ita explicar, c. 9. homines diverſæ pro- Aonis, in uno officio, non ſociabis, vid. c. in nowa. 16. 7. 7. 4. Nam væillis, qui magis ſidunt brachiohumano quam divino, E/a. 30. v. 1. G c.z1:v. 1. 5. Inde Paul.
R55 16 v. 17. adhortor vos frarres, ut probé animadvertatis eos, qui diſſidia dꝓνοæ ..... 2„„ 3 IAas rdedua diſſeminant juxta doctrinam: ax xare Aa dordyweichet von
ſhnen 6. Addit rationem, non quod Chriſto(E. præſupponit, illos hoc præ ſe ferre) erylant, 4-A=i dau rd, Agie. Perſ. 18. 7. Deinde quod blandis& ſpecioſis ver- Efff 2z bis
————— —-- 4 6 3
—

894 Sectiones de Jure Imperii Germanici,
bis ſeducant ſimplices, vid eod. 8. Item idem Paul. 1. Cor. g. 6. v.14. expreſstpræti. f pit cum diverſæ fidei hominibus non eſſe confœderandum. 9. Et ad Tiu. c.3.v. 19 ge Hæreticum virum eſſe fugiendum. 10. Quodaliquanto clarius dixit Iob. Bpiſt: 2. 10. quod homo diverſæ doctrinæ nec ſit ſuſcipiendus, imò ne quidem ſalurm. 1 dus. 11. O Aν r αάχιεν 19196 19 29 s Au rre wo„n C ⸗, V. II. quod annes de ſolis ſchifmaticis intelligi queat. conſidera c. 16. ad Rom. v. 17. Exempla qunda tinet, ſunt duplicis generis: quædam enim probant fœdera non eſſe ineunda obt. ligionis defenſionem cum infidelibus& prorſus ethnicis. 12. Cüm enim 4ſam Iuda à Baeſa Rege Ifraęlis invaderetur,& idcircò auxilia quærit apud Benhadabtt. ian e ẽ Syriæ;reprehenditur eo nomine ab Hanani Propheta, z. Chron. 1 6. 13. Etreprehen. benſa⸗ ditur Achas Rex ludæ, quod cum Tiglat. Philaſſar, Rege Afſyriæ, contraregem öyut b brannc coit, 1. Chron. 28.v. 16. G 19.14. Oſea Rex Ifral, quando cum Sos Rege Egyptia, wilo m 2. Reg. 17. 1§. Et Zedekias quando cum Pharaone Rege Egyptio fœdera pangunt mucta eos Proph Eſaias reprehendit, E a 30. G 31.16. Et aliàs paſſim leguntur lſtatlites Kchi Deo prohibiti, ne vel ab Egyptiis vel Afſyriis auxilia peterent. Quadameniemer. gullosp empla probant, ab iis eriam per fædera auxilia non quærends, qui quidem unum æunimſ iu Deum colunt, ſed cultu religionis diverſo. Ecce enim Reges Judæ& Iſraeli unumem. demq́; colebant Deum, ſed modo diverſo. Hi enim altaria templavè Deiſisiit deque habebant, quæillis erant religioſa& ſancta, uterq; autem erat populus Daà- 17. Cum verò loſaphar Rex Judæ fœdus init cum Achabo, a. Reg. 22. v. 4 actiterte prehenditur per Prophetam Micheam. v. 16. 1 8. Iaſaphat Rex Iuda, quodpehegetst
cum Achaſia Kege Ifraelis, 1. Chron 20.v.35.punitur; verſ. ult. 19. Et Amadigt Iuda diffuader Propheta, ne cum Ifraelitis alirer Deum colentibus ſeſe conjuteat ex hacratione, quod Dominus ideo non fit cum ipſis, 2. Chron. 2§. v.7. 10. 144e Tnod hujuſmodi diverſæ religionis auxilia parum prodeſſent, nam rebus adietſs ugA ſbiconſulerent: rebusverò ſecundis. 21. Velvictoriæ laudem ſibitributtent veletiam, 22. Alienis ſtipendiis aſſueti, ubi inſoleſcerent; confgœderatosfuppimt. renr, fibique ſolisomneimperiumadtogarent ‚ſint argumento Longobani quihm Italiam, Franci, qui Galliam, Angli Saxvnes, qui Britanniam, Turtz, qui Orients zmperium invaſerunt, Bodin. lib. 5. de Rep cap. 5 fol. 901. 233 Unde de hacquæſtiont ſpinofiſſima conſultus aliquando Bugenhagius à Johan. Saxon. Plect teſpondn Ich foͤrchte ſolch Buͤndnuß moͤchte Gottmißgefallen/ weil es einen Schein hal daß man der Widerpart Irꝛthumb beſchirmen/ darumb mochten wit auch alln in Vngluͤck/ ubi autem objecerat ſibi, quod aliq uando confcœderationescum Ei nicis ineantur, reſpondet ftatim, darwider iſt/ daß vnſere dieſe Sachenn ſchlecht Weltlich iſt/ ſondern trifft Gottes Wort an/ vmb welches willen diek r angeliſche Fuͤrſt en vnd Staͤdte/ gedencken die Ihrenzu beſchutzen/ ielauci niquehanc quæſtionem. Es iſt zu bedencken/ ob das Ve rbuͤndunß moͤchtalogn 4 rechtfertiget werden/ daß in der Verſchreibung des Wer buͤndnuß/ wuͤrde mitile, e ren Worten außgedruckt/ daß wir es nicht halten woͤllen mit dem Irithumd auch nicht beſchirmen/ ꝛc Quod conſilium integréè extat in Archivis Saxon- lnc 1 Vinarienſis, ipſiusmanu B ugenkagii ad Electorem Joh. conſcriptum. Diſtiugter do cum Rege Galliæ inter fœdus de non offendendo,& fœdus mutul auxilii; forté eritplanior, ut videre eſt apud Sleidan. libr. 1. hm. 445. exſententias Gentilis, 3. de jure belli, c. 19.& huc inclinat i pſe Iiperii Cancellarius Seldu 2

unge „ Ra atiu nare hoinn àV En untcſ u Cne 1p Lerltg 1 hacſe Itir na a dem i nucd allmaa a teren i dui euind luung ara tr Bauten e S1.Wguh Rer uin ſub wn wolenbuie Chrun eſerr una re budal
corſtia
.
.
——
—
—
——
N.Sn wel be 3 14
dn A
dadue
.
en t
V V
wana anſcin
Kſcdtso a
ererlenn 46 9w
2 1
j 6 9 l
D. Antonil Coler. 595
Edinandum his verbis: Obſchon E Majeſt. mit allen andern Staͤnden/ ſo die
Baͤypſtliche Heiligkeit fuͤr N etzer helt/ ſondere Buͤndnuß hette/ vnnd ohne daß die Pergleichnuß des gemeinen Friedens mit allen Staͤnden des Reichs: Dieweil E Majeſt. nicht gemeinet/ jemand dadurch in ſeinem Irꝛthumb zu ſtaͤrcken/ oder
zu erhalten/ ſondern was deshalben auffgericht/ das iſt allein auff die Erhaltung
desgemeinen Friedens/ vnnd dann den Widerſtand gegen den grawſamen Erb⸗
feind Chriſtliches Namens vnd Glaubens dem Tuͤrcken angeſehen/ ſo ſag ich gut rundt/ daß ſolches Buͤndnuß nicht gar vndienlich/ ſondern zulaͤſſig/ loͤblich/ vnnd
chrichwere. In ſeinem Bedencken an Keyſer Ferdinand. uͤber jhr Reyſ. Majeſt. Wahlond Hochheit,. m. 75. Ego hic ad exemplum Juriſconſultorum Celſi& Ul. piani ſubſiſto: deq́; re tanta deliberabo.
hedem etiam fiſto tandem, LCedtor candide, ne ſectiones hæ meæ in nimium
ercteſcant. Etea quæ reſtant,& de Principibus viris,& imperii civitatibus, in aliud tempus reicio. Quæ dixi, uſus Academica libertate, veritatis indagandæ causà,
meojudicio, abſque ullius præjudicio, dixi. Quod iterum ſanité proteſtor. Sin minus aptéadeſt quæ meexcuſat graviſſimæ materiæ difficultas, quam nullum hactenus, utidecuit, apparuiſſe„ipſe Bodin. conqueritur. Sin autem recté minus, emendandi,
G tnitiendi mihi ſemper jus eſto. Cum nunquam laudata ſit in republica gubernan-
daviris, in una ſelnenris perhernæpermanllo⸗ Quidquid verò hujus ſit, tuo candi- do ectoq́; judicio, modeſtè ſummitto,& unde incepi, cum Jjeſu finio.
SSSSSSSSS S 88588 888SSSS SS XIVII. DE S8. CEͤSARE MAIESTATIS CAMERE ACSTATuuM JuRISDICTIONE, D. Thomæ Michaelis.
Concruslo I.
SSeee 8 3 3.
9 Cuh quotquot juridicundo præfecti aab Imperatore, 5 uti fonte,«
capite, d omnem poteſtatem, e recognoſcant, juſta ratione
4 qjaldem juriſdictio primò explicatur. P
* 4) Quid juridicundo præſici ſit, vid. in I.2. Sipoſt originem, 1 3. de orig. Iur. Briſ- m.I ſelect anriquit.« 20. 5) Qut uſibus feudorum paſſim Rex dicitur. Nos 5 qul ſumma rerum potitur, hodie indiſtincté tam Imperatorem à primo Ju- he keh r u Roman. 28. G 52. G Jeq. quàm Cæſarem appellamus: cum olim hnuse pro ſucceſſore deſignatus„qui nobis eſt Rex Romanorum, Gallis Del- heehan, 1 panis Infans, proprié Cæſar diceretur, l. etſi, 7. ib. vel Cæſari, O. de malef.& te nan leus, 6.§. de jure fſci, Iob Dauth. de teſtamento, n. 2 53. Weſenb in proœærn. —.2. c) Uti enim ex Oceano flumina fluere,& ad eundem refluere ur ita ab Imperatore in jus dicentes per Conceſſiones, Inveſtituras, Confir- Ffff 3 matio=

D S6. Cæſareæ Maſeſt. Cameræ ac ſtatuum Juriſdictione,
I tratt. c. 9. cum pactum ab eddem Carolo Salisburgicum Græc gatis Anno 803 initum de quo Qrantz lib. 3. Saxon.&. 5 Priderics Imp. Anno 1157. divinæ Conſtitutioni& patrum
Cum jam olms decretis contrafl 3 dom-
596 b mationes,& cömiſſiones fluit,& ad eundem per Appellationes, Nullitates KO. pu zari ... mpe relas reluit juriſdictio, ex Bald& Aungel. Pacian de probat. lib. 2. 6. 4 3,h. 7. Gyſe 4. ſula lin in conſ. Pariſiens. tit. 1.§. gl. 5.u. 49-Vantius de nullit. ꝓroceſſ. ex defect. jurud au. lu ¹ arumu Cowar. pract. q. c..nus. z 3.&9. Alvarot. Valaſc. de jure Emphyt.. 8.2. ⁊ 1. Car. Tqyian iuen, Rubr. ff. de conſtit. prin. c. 4:2u. 1 0. Thom. Grammat. deciſ. 46 num. 1. 4. Hieron. Magn ſa kind dec. Lucenſ. 3 0. n. 2. A) lunic. f ad I. lul. de amb. l. 1.§.initio, 4. ff. de oſfie p Hmwnun urb. l.quidam, 57.in ſin. de rejudic. e) Iniquèé effectus legem ſequereturn. Nauiun butum, A.¹2.§. poft originem,13. ib. per eos, ff. de orig jur. f) Cum hic Legekt. zund ugi gia poteſtatem ſummam jus dicentes conſtituendi nactus ſit, d. l. unic. fr adl lulau hacpſl 2mb. d. l... initio,ff. de off praf. urb. l. 1. ff de conſtit. princ. Jed& quodprincipi inſtins Puemakom I. N. G.& C. fact. monumentum SCti de Imperio leſpaſiani, quod ex Baſilica Lateraneſ em d „etulit Ant. Talca ad d. l. 1 de conſtit, princ. adde Lancellot. in templo omn’ jud li.n Apuhlli §. 4. ad werb juriſdictiones concedit,. 1. b un Rom 2. Queæ ratione S8ti Komani, cui præeſt Imperii, Abſoluta re. p'eubma &˖e nominatur, a Sicut enim iſtud per ſe im mediaté Deum& Euſer. amus fic qua gubernatur Cęſares juriſdictio, eundem Deum abſolutum 9p. 8 5 ſcit authorem. e ain a) Rol.d Valle conſ. 100. vol. 4. num. 60. Dn. Vult 1. Iuriſp. Rom.c. 2 ſuabunn iaun Co 24. Ejus ab ordinaria differentiam eleganter explicat Ioh. Dauth. d. ir.tststant hamml 1.3. Cod. de teſtam. num. 2. in lit. d. 5) Vti communi Septem virüm Imperulun. ſu uynu 19. Anno Cbriſti 13 38. tempore Pontifficis Benedicti XII. publicato, pronunluuun,ſ ſauumh eujus tenorem rerulit. Awentinus lib. 8. Sacrum Romanum Imperi um ſummunel ſaanvar univerſi Orbis Magiſtratum, Sed nullo, niſi Deo, recogno ſci: Hinc M art Majir Ci-. llnnnen cel. Mogunt. ad Eneam Sylv Card. Germanicam nationem quondam. inclita ſua vinus ſa0. ſuoq; proprio Hanguine Romanorum Imperium cozmiſſe, ſcribit, quod& comprobunt un. i2, ſus illi antiqut: V Sanguine Romanum ſibi Regnum CAROLuS aptẽ AMHpociat proprio proprio quoq ſanguine ſerwat. eenier c) àCcleſti enim Maj eſtate Imperium Cæſari traditum, 11.C ad. dejurt vtt emui rum eleg. tex. in Novel. ⁊ 8,6. 4 inf. ibi hanmc nos gratiam Deo referendam putamus, 2ui myeni nobis coranam impoſuit. Sic sodem decreto, de quo dixi, Septem virum Imperii ant.* Im peratorem ſuperiorem nullum cognolcere, ſed Imperium immediaté aDeo tenelt cautum Dei enim gratiãâ Reges regnant, Prov. V. 5.C& ſeq.c. quo jure diſtas. Er poteſe ã Deo eſt, Ronn. 1 3,. 1.Sap 6.v. 4. Hinc vulgarum illud Imperatorium. Wir N.N von Gottes Guaden. 3. Ult vixtoleranda eorum ſit opinio, 4 qui 4 Pontiſice la perln ad Germanos translatum, 5. juriſdictionemque clecto Cælati, luble quente Papali coronatione demum tribui, afferunt. e a) Quam redarguit falſitaris tum hæc Populi Komlin Coronatione 02 1 Magni ſolennis acclamario, Carolo Auguſto à Deo ordinato, Magno& Pacl Imperatori, de qua reſtatur, præter ens.& alios Marſ. Patavin in de en patuyn i Imperatotis 5

Twiia desä 4,
4
aoyicicqu Bavari, generali Coloniæ prom ulgata Conſtitutione mendacii, imò læ- ſe Majeſtatis rei, qui Imperium à Papa, vel ei ſuppoſitum eſſe, aſſeverant, declarati a gnt, cuus Legis verba retulit Albe de Roſa. in. Bene Zenone, 3.7. 16. C. de quadr praſer. Waheh Vieron. Balb. Epiſc. Gur zenſ. in lib. de Coron. Caroli V. Imp. Diſſ. Lancell. in templ.omn. G jaa 1h..4. 1..24.2. Hier. Gygas de erim. leſ. Majeſt. lib. i. Rubr. qual.& A quib. crim. la- ſ Mgjeſt com. ubi Imperium ſæcundum veram Dd. concluſionem ab Eccleſia dependere aſerit c) quibus re ſiſti gloſſ.in c. legimaus, diſt 93. ad verb. Imperatorem, gloſſ. in Clem de jurejur. in verb. Regis ſpeculat. de reſcrip. præſent§. ratione autem cauſa, nu. 18. j Maliv. Weſenk, in apoſtilla ad proam. luſtit. Sehneid. Rubr. n. 6 lit. b. Unde Max. I. coromam Imperialem à Romano Pontifice accipere minimê ſibi neceſſarium vide- ncumlmp. Majeſtatem ab Ordinibus Imperii acceperit, coram Statibus publicé rofelius, Bodin. de Republ. ib. 2. C. 6. n. 22 5. Et Rudolph. Habſpurgenſem nunquam Italaam vidiſſe, nedum Romæ coronatum, cauſamq; cur ad Pontißicis Nicolai inſtan.- um komam ingredi recuſaret, apologstico ille ſcité exprimere ſolitii: Me veſtigia terrent, Omuiate adver ſum ſpectantia, nulla retrorſum. Ferdinan. Maxim. I I. Rudolp. I I. In- Meimos Imperatores, nunquam Romæ coronaros, tralaritium eſt. Accedit, Haodmna Pontifice, ſed à Præafecto urbi Romæ corona Caſari imponatur, Bart. in I. 1. in prin un.3 f.ſi quus teſtam. li eſſe jus fuer. ſequitur Mart. Laud. in er. de Principib q.· 3 92 iic mamine Populi Romani, Ceremonias tantum peragente Pontifice, adeoq; ante co- tonationem Ceſari plenum Imperii gubernaculum competere communiori calcu- lomaditum ait Pacian. de probat. lib. 2. 6. 35. num. 3 2. G Jed. Mandel. conſ. 62. quam- un abnum. 31.& ſecundum hanc ſemper ab antiquo practicatum, ſolosque advoca- Me iosconfſtorii Papæ contrarium ſcribere ex LEupol. teſtatur Molin. in conſuet. Pariſ. mn deſeſſnum.7 3. Coutraria opinio fundatur in c. venerabilem, extr. de Eleilio. ibi. In- nat quam pluribus defendit Oldrad. conſ. 90. num. 7. ſeq. vol. 2. in eandem ſententiam
inlinat Salycer. inl. Bene à Zenone num. 7. C. de qual præſer Lancell. in temp. omn judis. 1h...§. 1. 7.4.
4. Separata enim dona Dei ſunt Sacerdotium,& Imperium, a lndDominis, hoc humanis ſeu ſecularibus præeſt negoriis: 5h Sit illo- tumitaq; cura Eccleſiaſticis, horum ſané Poreſaas Cælari& jure pro- pliocommiſſa. e.
Navel0. in prins. adeoq́; has jurifdictione ſeparatas confundi, c. auſam, Aainter extr. qui flii ſint legit. ibt gloſſ. ad verb. Regem. Pontificiq́; ſecularibus nego-
1 b' tis ſeimplicare prohibitum;zc. cum ad Verum, diſt. 9 6. cum malé fonet Pſalterium cũ aumeythara ex ſentenria Ferrar, in foria libell. Reſponſ.rei conveni gloſ.8. nu. 1. 4) R Nevell 6.in princ. d. cocum ad verum, diſt. 96. Mattb. 20. v. 25. E cap. 22. Verſ. 21.
4 lie10.u.42,G ſe. Gre.12,v. 16. Luc. 12. v. 23. G ſeq.& c. 22. v. 16. Ioh. 18.v. 36. GGꝙ 1
6w.15. I. Petr. 2. uI13. οα½) cum Laicis Principibus hodie omnis Eccleſia-
ſer erlam in Eccleſiæ commodum cedentis„c. Eccleſia 10 de conſtitur. legis pote- V ktazademptaſit, juxta c. hené auidem diſtinct.9 6 c. I. diſt inct 10,0. Lancis. c. non placuit,
19 aſiquis Drincipum, c. per Laicos, 6 qu J. cum Laicis de Reb. Eccleſ. non alien ex ratione 4 atranulato de conſtit. expreſſa. Qlim quidem diverſum obrinuiſſe arguunt Leges Im-
h peratorie de reb. Eccletiæ, Novel. 7. Nowel. 46. Nowel,55. Novel. 26. Ne ve, 120 Prit 9) O eglis lo corum ſacrorum, t rit. C. de 5. Ecæl. j t. rit. de his Tui ad Ecel. confug. perſona- rum
.

398 De S8. Cælareæ Majeſt. Cameræ ac ſtatuum Juriſcictione,
rum Eceleſiaſticarum officio, creatione, immunitate, numero ztit. C. de Epiſc. GCln eum tit.ſeq. No vel. Novel. 16. Nowel. 123. Cæremoniis,. f. C. ne ſacr. baptiſ innn t. t. C. de ſtar.& imug.t.t. C. nom lic: ſig. fau. Novel. 18.& ſed. diebus feſtis, I. ult. Codi
feriis, fide Catholica, t.:. C. de ſum. Trinit. Hæreticis t. tit. Cod. de Har.& Manichan
C. de Apoſt. i.t. Cod. de ludæ& ſeqq. Nov. 146. regulis Eccleſiaſticis, Novel 131.e,1G C. de ſponſ.t. t. C. de Nupt.& ſeqq. Novell. 1 2. adde qua dizinſ
ſ22ù. matrimoniis,:.. C. de rp. 101lit. a. De jure divino vid. tex. Deut. 17. V 1. G& ſeqq. Ea. 49. Ver.2 3.1a TM
2. v. 2. Pſalm. 2. V. 11. G Pſalm. 8 2. V. 6. exemplum, 2. Reg. 10. Ver. 30. 1. Chron.ij G ſeq. 2. Chron. 17. v. 4.8. 9. 30. Ec. 29.&c. eg. v.2. Gc. 24. v. z. Eceleſ.47.u & ſeq. d) argum. d. Novel. 6. in princ. ib. gloſſ. ad verb. Vtraq& ad verb. Cunft rens. Repetitio. 41 C. de Epiſc. E Cler. l. addistos, 6. C. de Epiſc. audient. vid ſupra,theſt lit. e. e) Cum communi contra alteram opinionem, Vaſa. de ſueteſſerazu
3.§. 22. n977. 17.... 5. Quinim cum Eecleſiaſticis opprobrioſum, ſecauſarum Se⸗
cularium peritos oſtendere, a tum ſuperos Romæ re ſidentes, bnon mi- nus actuac potentia, cquãm alios cujuſvis Eccleſiæ Antiſtites, ex ſuick
ficii natura, juriſdictione ſeculari carere, plauſibilibus videtur. i
2) Argum.I placet, 17 d.I. repetita, 41 v. abſurdum, C. de Epiſc.& Cleraum ad verum diſtin. 96c. ſacerdotibus in c. ſed nec procurationes E t. tex. ne Cler vul uir Sandto.& venerab Piia
nach ſecul negor ſe immiſc.& 1. 2.& ſeqo. 21. 4ua 3. Canon. 80. 8 2. Novell. Leonis. 68. vid. alleg. theſpraced lit. b. 5) Rationeſeſionis cujus primatum eis tribuit Juſtin. Nevell. 1 31.6. 2. Eum ꝗue ſaltem agnoſcunt ao- nes antiqui, c. primæ ſadis, diſtind. 99. qui aliàs ſimpliciter primatum in ter delide rantes, vel de eo tractantes confuſionem in cœlo invenire, nec inter ſervos Chill computandos, aj unt, e. multi ſacerdores, v. quicunq diſt. 40. haud itaque rationeum- verſalis Epiſcopatus, cum eatenus à fidelibus abeſſe debere, acriter moneat Des. ius, e. nullus, diſt. 99.& ſibi tribui vetet Gregorius, c. Eece in prafations, A.99 les fub Phocaà Bonifacio III. adhunc modum uſurpari cœperit. c) gI ins. au niam, diſt. 10. ad verb. diſcre vir prolixè de Pontifice hoc proba vit Ant. ಗ— poteſt. Pap.& Imperat.& A Imain. tract. de poteſt. Eccleſ.& Lais. relatia Covatr inralt c. peccatum p. 1. 59. /. 7. ubi contrarium quidem à pleriſq; in fævorem bontißri trauitum hoc tamen abſq; ulla hareſeos ſuſpicione defendi poſſe, ait, adſtipulatur Bodin. Ae Republ 1 3.c. 3. num. 227. E ſeq. Diſſ. qui Romano Ponrificiin omnes humanaseresrurus troque gladio imperandi juxta illud, Ecce duo gladii hic Dunan ſanbnre communi de maj.& obed. c. omnes, ib. terreni ſimul& eœleſtis, tiſtindt 22 G.un 64— Imperatorum& Regum cauſas diſceptandi juxta illud: Ita magnum judicabis, parvum, c. no vit. 13 d. Sed forſan. eæxtr. de judit. V grandi de ſuppl. neg Pral:in ſexte, 9 rabilem,; 4. extr. de Election. Clem. Paſtoralis de ſent.& re jud. licet, 5. Extt. 4e vorn gelos, multò magis ſeculariaj udicandi, c. venerabilem, v. Paulus ettam ext. lur 6 Pgit. poteſtatem abſolutam tribuunt, ut nemo, licet innumerabiles nch 4 ſe cum in gehennam ducerer, ei, quid faceret, dicere poſſit, c. ſi Papa diſt 40p na tientes, vid. apud Covar d. loc. v.primum an verum ſit adde Lancell. in d.tem 5. G lib. z. c. 1.§. 1.J. 1. d) Bodin. A. lib. 3.c. 3. nu. 227. e& ſeq. Duar. 1. 4⁰— Molin in adaut. ad Alex. conſ. 63. ad Verb competentem, libr. 3. Pet. Grtg. Hntg.
c. venl·
Uuvattn Ktabêlcos Mruu’n hecownun Reuchſ ponleclsac dejeiächo hrauuſuan Melet hulumim habllau asdatuxi di heun anentoob upatun hau. uut Petn terexne dum dema Felunsau hacotpor Fuukeuui hefaun Hn Anlr. Fahälb. 5 8 fahee 3
h e N elkesg. ee antt alite ien.B 4 el'„. 9 8 allc icar 8 Realau 8 r wee 1 69 de e estn ee den 6 4 dan 9 perdo aa
4 ia
b
—

9' 1
D. Themæ Michaélis.
eo ti a,— nacchh 13. Jo. e. 12. Dauth. de er. teſtam. nu. 93. Unde ſaltem audientia non autem juriſdi- üau ciio jure noſtro Epiſcopis tribuitur, ¹. t. C. de Epiſc- aud ib. Cujaciun parat. idq́; innuit MAahe ar Calder Pacianus de probat. lib. 2.c. 28. /1u. 13 5. Cum Epiſcopum in civitate haud (ekron uaquamer jure communijuriſdictionem tem Poralem, ſed ſaltem ex accidẽti ha- evel, 3 e alauiſueeeljPreerprafie n. 15 5. juriſdictionem Eccleſiaſticam in I tempotalibus, non ſecus ac Principum ecularium, à populo eſſe: adeoque Eccle- duſ Ham hujuſmodi juriſdictionem habentem, app ellatione domini temporalis veni- taga te alletit Molin. in canſuet. Pariſ. K 60 g Verb. Par. main.21. Je*g. 3mnaſ 6. Unde Papæ hanc Cæſari, a Regivé 5 tribuendi, aut adimen- taaaa di, releidem ullum in hunc ſuperioritatis jus competere, ridiculum ed dicu& abaminabile auditu exiſtimat Ferrarienſis. d
a) ber ea gua deduxit Vaſqui. de ſucceſſ. ereat. lib. 3.§. 22. n. 7 1. oſt Anton. de Ro- olom t,h Fflcovarr, in d. relid. c.peccarum, p. 2.§. 9./. 7. Licet Pontifex Cæſarem non ſecus at- xrelnn guelalallum juram en toobſtrin gat,.tibi domino, diſt. 6 3.19. Canon. Clemen. Roma- Ir Autä Midhangur. Vnde vulgatum illud Gregorii, in Her. 4. Imp. Rudoſphi Duci Sue vra coro- 1 pam Ctſaream mitt endis. idosun! Petra dedit Petro, Petrus diadema Rudolpho. „GehG QuaſtaDomino ſuper regna& gentes conſtitutus, e. omnes Principes extr. de maieſt. erGt Gobed. I. extrav. com. de maieſt.& obed. c. 1. extrav. com. de conſuet. tantumq; Impe- .Saneh u natoti, quantum SolLune aurum plumbo, iuxt. c. ſolitæ,§. Praterea noſſe debuerat, de
maior.& obed. anima corpori præſtaret, c. Auo ſunt, cum[2*2. diſt. 6 9. quibus tamen de hrährti authoris cauſa teſtantibus parum fidei tribuendum, tex. eleg. inl. Divus Traianus, 1 i astaſt mill nullus f. dereſt. b. quemadmodum in ſimili de Pontifice divit Ioh. Teuton. Wnepatet, 9. 7. 3.& Iob. Andr. in Clem. unig in Verb. Bonifacio, de iureiur. 5) Uti adaté Galliæ Rex Philip. IV. Pulcher dictus, coram Bonifacio VIII. Pon ti fice, deſeprofeſſus: Sciat tua maxima fatuitas; In temporalibus nos nemini ſubeſſe: cu- iestiſenpei verbaex originali fdeliter exerata retulit M. oan. de Serres en ſecunde partie Sererglede! Hiſtoire de Frante in vita Phili, 4. Steph. Aufrer. in Repet. Clem. 1 de off ord. nuß 7 meminit Bodin de Republ..1.c. 9. nu 139. què Regis Galliæ aperta profeſſio perpoſteriores Donrifices quaſi approbata,& Bonifacii VIII. in cauſis ſecularibus coattaRegem facta definitio, caſſara videtur, c. meruit. extravag. commun de pri vil. ) Quodintegro ſolidæ doctrinę libro demonſtravit Marſ. de Menandro Patavi- nusapologiæ pro Ludov. Bavaro ſeu Defenſ. pacis nomine intitulato& Petrus de Vineis Cancel. Frid. II. aliquot epiſtolis. Idemque præſtirit Wilhelmus Occa, qui tripla, ob excommunicationem Ponrtificis ‚apprehensà fugàâ, dejure Ceſaris ex- ſtellis teſtatus eſt xerbis. Tum e, inquit, Imperator, gladio adverſus Papæ injurias, eitum üſtas,& ego te calamo& ſcriptis defendam. Jura quidem Canonic. Ponxifi- 99 eibushanc poteſtatem ex dicto Chriſti: O uodc unque ligaveris,&c. tribuere viden- tut,c.a3 Apoſtolice, 2.§. Nos itaq de ſent e& re iu. n. 6 d. C. duo ſunt, diſt. 96. d. c. grandi de n Ih aeg ralein 5 6. I.extravag. com. de maior.& obed.? ſolitæ exe de maior.& obed&in MD acto Henr. IV. Prid. Barbaroſſab Alex. Frid. II. ab Innoc. IV. in Concilio Lugdu- 1 7 nenſiänno 124 3,Imperio depoſitum, hiſtoriis proditum, cuiæs degradationis formu- hu A.cad Apoſtolicæ de ſent.& re iudie. in 6. continetur. d) Fetrar. in form. libel. act. 21 emfeſ.g. Negot gl. 7. ad verb plenam& omnimodam, num.. Gggg 7. Eſt
—-——
599

De 88. Cæſareæ Miajeſt. Cameræ ac ſtatuum Iuriſdictione,
600
7. Eſtiraq; ſecularis Cæſarea juriſdictio per ſe ſumma: aguippe
—
quæ& Legibus ſolura dici promeruit, 5 Ipſi enim Imperatoti ſuptals
ges authoritas, 6 principalia, d tunt,&
& Majeſtaris jura propriè ſoli compe
† 9 9 2—„.2 a) Non ſolum, quòd eam à nemine recognoſcat, ut dixi. ſed quod ipſeſ.
hiam ,
Unui unt Haghan uun, 10 b has CNI- uu:1n
lus Leges& jura ſuprema condat, l. I. de conſt. prin. l. I.& ult. C. de Legib.1. 2,§. ſed qun n g 18. Cod. de jur. Vet. enucl. 5) Dn. Vultei. 1. Iur. Rom. Cap. 12. 9) dan 6 hans 103.7 2. inſ.l Princepsꝛff: de Legib. I.3. C. de erim. ſacril. licet digna vox ſit Majeſtater Lauhen Pnandi Legib us ſe alligatum profiteri, l. digna vox*, 4. C. de Lægib. l. 3. Cod. Ae taſtam hntulh reſcripta, 7. Cod. de preo. Izap. offer. l. uec avus, 4. Cod. de emancipat liber. Icauſas 16. iqrh„ C, de tranſad l. ſin. G. ſent. reſcind. non poſſe,! authoritatem, C. unde vi. l. ex imperſia 11 6 1 ffde legat. 3.1. 4. Cod. ad L. Falcid. l. Papinianus, 8.§ 2 fde inoff teſt. c juſtum 4ehins 4 9 3 vid. Qar. Tap. in rubr. f de conſt princ. c. I. num 37. Vaſqui. controverſ. uſur frea.. c2 he n. 28. Or ſeq. Cravete. de antiquit. temp. p.1 princ in prin. 10.& ſeqq. Cujac. 1j. chſ z0 6 b 19 V in præledi. 1.) Fde juſt.& jur Corraſ 2. Miſcell. 2 5. Donell. i. Comm. 17. Dauth tra Leun teſtam in explic d. l. 3. C. de teſtam. num. 1. ſeqq. Got hofr. in d. Novel. 10 5.inf Vuha. Rtanr ad 5 ſed& quod Principi. Inſtit, de! N. G.& C. Bodin. de Repub. lib. 1 e. 8. v inff theſan anunc lit. b.. d) Cum Principis appellatio vel ſoli Cæſari conveniat, angum nhf allun, & tot. tit. de conſtit prine poſt Abbat. in c. paſtoralis, in princ. de offic. deleg. iradu Cmuu tl oli eon.9 82. argure& cumulate,num. 1 2 Lancell in d. templ. omn. jud lib.&ap. 144uG 9 b Imt erator eſt Dominus mu ndi, num. 7.*) ex* Baldo& aliis Tiber. Decian in. 34 44 orim. 1. J.6. 4. nu. 2. adeoque nomen Majeſtatis Imperatori, aliis Serenitatis elCl. lnnh ſitudinis propriẽ convenit, Bodin. de Republ. l. 1.c. 10. numm. 149. dicirur enim Maſt. dat. ſtas quaſi major ſtatus velpoteſtas: po* Oldrad. conſ. 4 1. Gigas. ii. ir. de erim. lſ. Uuuj„ 415. 1 Jub. rubr. quotuplex ſit Maieſt. n. 24. licet quandoq; abuſivè Prærori tribuau 8 66 den ult. de iuſt.& iur l ſi familia, o. fde iuriſd. v. Gig. d. loc. n. 18. Inde& eos tantum, qif feün in Cæſaris Majeſtatem committunt, pœnis I quiſquis, C.& Iulu. ff A lul Mauſt.s 8* extrav. qui ſint rebell ſubjici receptius, Rol. Valle conſ. 74. Inbarendo, nu.j inf E ieo. 7 Deæ. d. loc. n. 7. qui plurimos allegat. 3 3 nn „ ſuf. 8. Innatæ quod, qualitaris ratione, eadem incommunic⸗bt 4 ſeu reſervata dicitur; 4 oſſibus quippe Imp eratoris ita adhæret buteim fezy) nullus ã ſceptro veleorona Cæſarea divellere, c aut ullo tempore pix ſaunn ſeribere queat. d bl 1 a) Per not. Nattæ conſ. 604 maximi ponderis pert. 2) ex Luta A penna, Dal udy Maith. de Alict. M olin. in conſuet. Pariſ. tit. de fieſ.§. 3 gl. 4 2. 16, 23 ſand Couur hud 6 üinn 7.. 4 n. 1. 2) ut quid perfectum, quod neq; augeri, neq; minui potelpea a nan Natta, conſ. 63 6. multa ſuns u. 169.&6e22. G d. conſ. 6 40. 7. 43. Unde alios in palten a follicitudinis, non in pienirudinem poteftatis ſibi aſlumere, concludit idem Nasa Kht 4. conſi& 3 6. nu. 169.& inferiorem hujus juris capacem non eſſe oſtendit idem Nu d. conſ. 6 3 6.n. 170 Cagnol in l. Imperium, aum. 57.· de iuriſd. Rol. à Valle conſ. I..liſ 8 eer ſeq. vol. z. ne alioqui duæ ſuperioritates conſtituantur in uno Impetio, Nuut d fui loc. quod Bul. ran legi Regia, quam naturæ contrarium exiſtima vit, cum ſaperiuniaſt 8 un Eerio rem Aus parem habere nequeat„Näatt. Rol. g. loc. à), nemo enimut luenn 8 age

aen digaa m
mauthan, junteuias i
nufunn 1 1
D. Thomæ Michaslis. non lubſit præſcribit, arg. ¹. competit 6. in f. C. de praſer. 30. vel 4. anuor.. inter corpora- Ia detransl. Epiſc. c. cum non liceat, exiε. de præſcr. ibidl. Panorm n 6 latiſſt mèé pro& contra dihutans Feliv. ibid. text. cum gl. inc. cum ex oſhcii, I 6. in vorb. viſit at. exi de praſer ipt. glinc.iverſ non obſtante de Cler. egrot. in 6 gl. in c. volumun in verb. Eceleſi, 16. 4.4. laſ inl. mperium, num. 20. verſ. Limita iſtam communem f de iurz ſd. Maſcard. de probat. anr 22 5.7. 7. G 8. Car. Tap. in rubr. c 4./. 14. E ſeq. Gin Lin, p. 2, num. 30.. de conſt. jrint. Gail. l. bſer vat. 2 1. num, 10. Al. Valaſc. de iur. Empb. d. 7. 8. nu. 29.& ſoq. Lon- gyualinimperium, p. 4c. lex autem foramen, n. 4 5.mihi] 278.&. ſeh. ff de iuriſd omn. iud Nattad couſ. 640 n. 16. Gr ſeda.&ꝙ d. conſ. 6 3 6. multa ſunt, n. i hanc ſentenzian cõ- munemalt, Bart. Soc. conſ. 27 7. n. Vol. 2. elegantiſſime Franc. Zoannet. J2 Rom. Impᷣ. nu. 121.G679. Diſ. Bart. iu l. hoſtes, ff de capt.& poſt! re Verſ. n. 6. ib. ut Rex Franciæ. Socin. ſibiannarius conſ. 47. in praſenti verſ.tertia iſta opinio, vol. 4. Covarr. inc. peccatum, p2.9. G in c poſeſſ- male] p. 2.§ 2.1/.10, de Reg. Iur. Menoch. reſ. z. Cauſz Finari- enuum 71.& e*ᷣa. magis communem dicit Bulb. de præſcr. p. prin. q. quem tamen in uabrihi putas Cancell. in d. rempl. omn. iudic. lib. 1.6. I. de Imperatore,§ 1. ad verb. Impe-
atyreſtdominus mundi, num. 9.
Cmn N n knt edus ha ni conen g deifſeundn mn Rläl „alunda 1i, Aisgac ms la qu uranl dulielmi 18.det u gluaſte Lhtani t
1 jrinun Insvin pend ell
1 en exemtos fr
9. Conſiſtit aurem potiſſimum in ſuperioritate,&ſupremo Im- petiſare,a totius mundi dominatu, univerſalique juriſdictione.«Un- deLegum generalium, A quibus omnes teneantur, e promulgatio, ea- tumq; interpretatio, ſolius Imperatoris ſunt. b
4) Seu in iis, de quibus ſtatuendi inferioribus nulla poteſtas, ſecidum Felin.
ietum nobis nu. S ext. de praſc. Bart. in! omnes populi, ff de iuſtit.& iur in tertia quaſt.
Irm ver predida verõ Lantell. in d. templ. omn. iud 1. 1.c. 1.5 4. ad verb. Imperator habes mintam uni verſale, nut.2 9) I. dogrecario,o. ff ad. Rhod de iact. prin. conſt. de Iu- ſn C. onfrm. Neæw. 105 cG. 2. in fin. l.bené a Zenone verſ. qui enim, C de quaur. praſc. l. ſa Divus, 6.eſt autem 2. ib univerſo aurem orbi, ffde excuſ. Lancell. in empl. omn. iud. 1Ie.L ILad verb. Imperator eſt mundi dominua,&&§ 4. ad Verb. habet dominium uni- vaſax. c) cin ap:bus, 7.. 1. conſt. de ov. C. conſir. ib. omnibusq́; gentibus dominari glinc. venerabilem, Ver/ tranſtulit in Germanos ext. de Elecio. gl. in e. adrianus Papa Noman in v per ſingulos, diſt. 63. Dd. communiter, in l. 1. C. de ſumma trinit. ib Iaſ. in ſo-
aduledura, n. 8 plurimos citat, communemq; fatotur Covar. ind. c peccatum, 1. d. loc.
a infLancel in A loc. n. 3. ynde Bart. in. hoſtes, 24. /. 7. ff. de capt.& poſtl reverſ. eum, duiDominum Imperatorem non eſſe Dominum& Monarcham totius orbis exiſti- matet hæreticum appellat. Diſſ. lariſſimé Covar, in relect. c. peccatum, p. 2.§ 9./. 5.& ſel. d) ed& quod principi Inſt. de iure N. G.&& C. l. leges,; l.bumanum, 8.&l. In Cdelegib.t.r. O. de iure vet. enucl. Lancell. in temp omn iud. l. 1. c. 1.§ 4. ad verb. Le- Semgeneralem ſolus condit. Dd. communiter, in d. l. 3 Fde iuriſjd. ib. Bart. num. 8 Iaſ. nu. a4 dum maximèé mero Imperio, ſoli Principi competente, tribuunt, eleganter Menoch. conſ.
605. magni certé, num. 2.(& ſeqq. e) l prator ait, 3.§. D. Radrianus ib. oporter
9 Iuperialia ſlatura„Ff. de ſepulch. viol. f) I.& ides, 11. V. de legib.. 1.l. leges, 9.1. 1 eumdenovo, 1I. fin. C eod.
10. Ab initio enim ipſi quoq; Pontifices, 4& Clerici ejus juriſ- gibusq́; ligabantur: 5 ur ſe jure divino ſeculari juriidictione uſtra gloriari videantur.
Gggg 2 4) Arguit
601

De S8. Cæſareæ Majeſt. Cameræ ac ſtatuum Juriſdiclone,
4) Arguit Leonis IV. exemplum, qui præcepta Lotharii& Imperatotum omnibus modis ſervatorum profitetur, ¹. de capitulis, 10. diſt. fac.&. ult. ead. 4iſ.19 des cum ſeq. d diſt. 10. Etd. Leo IV. ob erimen
Idem de Johanne VI II. probat, c. Vi 4 læſæ majeſtatis delatus coram Ludovico II. cauſſam dixiſſe, ejusque judicio ſepur.
gaſſe oſtendit c. nos ſi incompetẽter, 2. quaſt. 7. quodq́ue arma pro defendenda Roma ſuſcepiſſet Im peratori rationem reddit, cibitur&ο ſed 23.4. 8. Melin, in Monann i Francor. num. 1 2π Quinimò Pontifices& Epiſcopos ab Imperatoribus inpeltitas* & depofſitos vel unico illo Henrici IV. pontificarum Benedicto X. abrogantis, N colaumꝗ; II. ſubſtituentis præjudicio demonſtrarur, ey extant pro hujus confrmm. tione, text, in c. quia igitur, c. Reatina Eocleſia, c. nobis, c. 4 gatho, c. Hadrianus Papa k bemn mama,c. in ynodo, diſtinct. 6 3 l.omnem, 4 3.§ 1 ibi abſque divina noſtra ſpeciali juſtont* de Epiſc&& Clêr.§. onventioula, Verſ. Epiſcopes verõ de pacl. ten end. int, ſub& juamm Vſib feud notat. ex Innocent in c. 2. de maſer.& obed. Ferrarienſ. in formi libel quoaguùan ſubjt. gloſſ. 9 /.& ſeqq. laté Mar. Pataw. in d. defenſ-pacus z.(. 25 Donec tandem Hen- rieus Quintus in Concilio Wormatien fpPontifici jure inveſtituræ cederet, KLo. hn tharius Saxo obinterceffionem Bernhardi Abbatis acquieſceret, vid. Cariam in uius ſe Ottonis tertii, Henriei quinti& Lor harii Saxonis. Bod. de Republ. I. r.c. 9. nu. 136.in'C dn ſed. D. Vincen: Oaborium, I. i diſp jur publ.& piiuic. 5. Hotom. in diſp. feud e..Gen. nnnamiigpre b) argumento eft.l. ſi qui⸗ ex con/enſu, 7.&:. C. de Epiſc aud 115.( uj.I.decerninuntb äietgii 8 ibi. quam Leges noſtre, Cod. de Epiſc.&ꝙ Cler. Nov'. 13 1. cap. 2. ꝙ 3. Nvel. 6,c.,8.Gm en hannu, epil Novel. 3. in princ. Nowel. 13 3.Cap. 10.Newel. 13 3,in prin.& c. é proœm. Edidin iu ilffurnſt ſin. ad Archieiſcopes& Patriarchas ſcriptum. Hinc Ferrarienf. in form. ildhat naqgiurm
602
vebitusle
Confeſſ gloſſ.T. verb plenam& omnimodam. num. ex Innocent. n aturaliter&apin. an 9 cipio mundi omnes Clericos fuiſſe ſub juriſdictione& poteſtate Imperi, diltaie n ne autem& benignitate Imperatorum dimiſſos ſub poteſtatem Papæ, quodbene- aſegne ficium ii, utingrati maléèagn oſcant, aſſerit. Idem in form. libell. quo agit ex tiſit er jarnüän gl. 9. nu. 4. G ſeqd optat Im peratorem, qui Clericis juriſdictionem conceſamadt. im prunru mat,& dicant omnes: Fiat pax invirtutetua,& abundantia in turribus vuis:& cle e h, 17 rius in form. Reſponſ. rei convent. gloſſ. 7. n. 1 3. G ſeq. e gl. 26: num 45: addatur Aciaki in e. cum nonab homine, col. 2 de judis. Molinæ: in addit. 2z0enum. 45 addatur Alciut.n ſuu cum non ab homine, col. 2. de judic. Molin. in addit, ad Alex: conſ. 8. val, 1. Alv Pals deciſ. 1O00. num. 8. c) Mutth. z0Ver. 25. G. Mare: 0. verſ. 24 Luta verſ. 25.ã Rom. 1 3. inpr. eleganter Covarr prac obſer v. 3 1.num 11(, /227. v. Contranii opinio.& inc. peccatum, p. 2§. 9. num. 7. de Reg. lIur in b. Diſſ. Dd communiter, teſlei Varr. d. loc. n. 1. Aufrer: in repet. Glem. 1. de ofic. ordin. quæſt. 1. num. 59 Deciananpras cr im. I. 4 C. 9, n. 1. Farin. in prax. crim. 1:tit. 1. 7·8.nu. 28. ex Hoſtien. lop. And. Panm Everb.d Midelb. conſ 4 2. Viſis, n. 25. 11. Inconfequentismautem hujus univerſalis Cæſareæ farite ctionis, Belli ſeu guerræ, a Collectæ gen eralis, Indictio, Novorumſt- ctigallum erectio, Immunitatis, d privilegiorum„ abſolutæ& plem ſecuritatis ſeu ſalvoguardiæ conceſſio, integralis bonorum Klonof reſtirutio, Imperatori reſervatur. g a) Arg. I. hoſtes, 24. ib. publicé populus Romaznuus, Fde captit: poſtli reverſ 9 citat. Gigas tract. de crim. laſ.majeſt. I. 1. 4. 3 Enu 2. Gail 1 depacepublc Hnns u 4 leuun

0m 4 tperne
an Aus 6 elcm ile lücod, dit enane
d ein lnu d0l leinne
u aujdpd 3 iahg ſan 4 iigun Aunin
antander
Aeamin N L rn k f imd alttet pelis N W, Jlue eggin, dg conciee ut usruh, 1 laurlu HArdbh- 1(auubal — d Cenhe zin ie Daunat hBaka
JLaroha Hlrrd mo
mun aus ſact-
3„ G greaſg
D. Thomæ Michadélis. 1 603
3) quam Reichsſtewer appellamus, de qua Gail. 2. 5’. 13. differt à collecta pro- dinciali, Candſtewr/ 4equa inf. Imperialis enim collecta authoritate ſupremæ ju- nſdicionis ab ipſo lmperatore imponitur, ſtatibus ſimpliciter ſub collectatione, ad taxata permiſſa, neà ſubditis ultra ſummam in matricula Imperii deſignatam
dcquam exigant, Reichs Abſchied/ Anno 42. zu Speyer/ 48 zu Augſpurg/ 5.
zaRegenſpurg⸗ 66 zu Augſpurg/ 76.zu Augſpurg/ 83. zu Augſputg/ Anno94. Regenſpurg/Privincialis autem a Principibus vigore regalium fub ditis ſuis pro- noindicitur. Illa igitur magis in modum exsecutionis, hec verò jure proprio venit. Undenecexilla ad hanc, ut ſpeciem diverſam, ad effectum juris ſuperioritatis præ- cse nletagumentatio, ſac. Ordnung des Regiments zu Augſpurg auffgericht/ nhr. Womehr dann ein Obrigkeit iſt/ uti in Camera Imperiali cauſa H. contra P. Annoks concluſum. Sic& econverſo, cum qui de comitatu quodam frey geruͤhig⸗ lich aßuſtewer/ inveſtitus licet à Cangſtewerimmunitatem recté alleget, ca ta- meuplümab onere der Reichsſtewer haud quaquam eximet, uti reſpondit Mod. NMl anſ inprinc. num. 5.& ſeqq. vol. 1. c) I. vedligalia, 10 ff. de publ. t.:. C. no- un uest uf. on po;ſſe, Reichs abſchied zu Regenſpurg/ Anno 576§. Dardurch dann nicht/ i. Sondern weil auch alles zu Keyſ. beſon dern Hochheit vnd Rerſer⸗ baten/ze.hodiétamen vigore contractus Imperator abſque conſenſu eleéctorum norain lmperio vectigalia non erigit, v. Capitularionem Caroli V. apud Sleid. l. 1. pro enjs nßrmatione faciunt ea, qua elegaæter notawit Va⸗q. de ſuscceſſ progreſ. in praf nu. 116, 4] 71. G r.t. f. de cenſib, t.⁊. C. de immunut. nem. conced. l. 10.I. unie. O. de his qui iyrine, vat. accep. ib. gloſſ. plurimos allegat. Car. Tapia in d. Rub. ſf. de conſt princ. c. 4. num.
o Lantell in templ.omn. judic. 1.I. c. 1.§. 4. ad verb. Immunitates prabet. Vaſq. de ſucceſſ.
mnas ſ.z6, num. 3 1. e) J. 1. Rin. lib. 3. ff. de conſt. prin. d. 5. Sed& quod prineipi unplane Inſt ei jure N. G.& C. Lancell. 4§ 4. ad verb. Pri vil poteſt concedere, maximé lercetta ſcientia& plenitudine poteſtatis cõceſſio facta, quam nec abſentis igno- tantlanecpræſentis moraretur contradictio, per not. ol. Palle conſ. 4 ν 41 ol. 3. Nauscanſ, 56. num. 1 3 5. E ſeq. Hier. Gigas de Penſion. quaft.; 7. num. 1. Er ſeqq) Pfhaͦ plas. Chaſſ. aſ. Cagn.& Noviza Menoch. conſ. 29: non parum ſubſtit- num. 2 3. 9. laum indulgenria, 10, t.t. C. de ſent. paſſ.&reſt. 1. in f. lInſt. quib. mod. ius patr. po- aslaneah esemplomm ius I.. c. 1.§. 4, ad verb. Damnatos reſiſtit: V infrash. 3 2. Erth. 4 71lit.c.
u. Quo etiam jus Academias, Stapulas, Curſus publicos: quos Tolus dicimus, inſtituendi& confirmandi,h jus civitatis c publicique mercatus tribuendi, dreferendum eſt.
]) Argum§. hec autemtria,. de rat.& meth ius, doc. ad Anteceſſ. Natta conſ.
Conſidenato nu. 1. Ferrar. Montan. in uſus feud. c 7. lib. 5. Vult. de feud. c.;z num. 7. v. 7.„.=. autem ſunt generis inf. Ex conſuerudine quoque longiſſimi temporis jus Acade-
niebenſtudi generalis adquiri docet Bald. conſ. 71. verba Cyn. vol. 5. Henning. Gœd. ſin orline 3. Cujuſdam Daronis c. ult. num. 9 adde Pacian. de probation lib. 2.c.41. /.
88,G ſegg. b) cuius argumentum videtur extare in tit. C. de curſ. publ. angar.
G herange lihy 12. Gyl fin. Cod de fabricenſ.lib. 11: utrobiq; Cuiac. l.ſtudiorum. 6. inf de
vutnuls vult ahe verſ Angaria inf Borch. de feud c. ult. de Regal. num. 84. Menoch. arbit iud. caſ. 229 Sic nupet Auno 96. G 97. L. T. ejuſque fubſtituto, I. H. à Cæſa- Gg88, 3 rea

4* “ 3 —————
6½ De 88.Cæſareæ Majeſt. Cameræ ac ſtatuum Juriſdictlone, rea Maj eſt officium Magiſtri Poſtarum confirmatum, reliquis privatis& civitatun 3 poſtis Metzgerpoſt vnd Nebenpotten generali Imperatorio diplomate officioin. ¹ ugs i terdictum. Haud ſecus uri A. 157 9. A. E. 8. ſuis ſumptibus generales p Gtas derhe„Dan am& Italiam L. conſtituere annitenti à Cæſare pro hujus ſuæ Majeſtatireſeraat läundöi
juris defenſione, inhibitum fuit. c) arg.I. 1.C. de Metrop. Bertyt. lib 11, neni 1 ni enim abſque Cæſaris conſenſu ad minimum tacito, Valaſ. in!. imperium deini u p dict. num. 73. civitatis conſtituendæ jus eſt,& eonon interveniente conſtituru ns 4 jura civitatis habere putatur. Innocen:t. in c. Eccleſtarum num I. de off. ordin. Ita ulie P kxesbler rici I. Caſalenſibus jus civitatis habendæ qediſſe ſcribit Natra conſ. 636 num. en e holle Max. I. cum A. C. M. prope Isleb. vico cuidam piritum& vitam, Loceſt, Stattraut nalla darewellet, Anno 15 14. A'e 6. Febr. id fieri mandaro inhibitorio, prohibuit, cui ham i ſpeciefuere verba in,erta. Wann nun dir/ noch jemand anders nicht geziemet Stat, ilhniar recht oder anders/ daß der Hohen Obrigkeie anhengt/ ohn ſondere Erlaubnuß auam auffrichten/ ſo empfehlen/ ꝛc. d) L.I.l unic, de nund. v. Theſaur. daa16, 4,n,e une wlo
ů8
* Menoch. conſ. 3 0½. qui honoris, nu. 3 1. Geil. 2. 25/⁄69 num. 14.& à Drincipeseldenatt . olim jus nundinarum impetratum docet Briſſon. lib. I. ſelect. anliq. c.15. 8 „ 13. Eadem ratione poteſtas primariarum precum, afacultas fau. neln dalmperio aperta infeudandi, 5 Duces& Principes creandi,« uldem 1
1
regalia conferen di, d rurſus que cum conſilio Statuum e degratand — feudis& Regalibus exuendi Imperatori proprié compertit. f Licetho⸗ die parem authoritatew t Mcoferendo,& quàm privando Pontifexſibt
ſumſerit. h
unf ſum.), an Keinadn a) In Eccleſiis Germaniæ, quod privilegium Bullatum ſe vidiſſetctatu
—
(1 Speculat. lib. 4 part. 3. de prabend.& diguit,§. Seſtat aum. 7. eo autem iplo lmpeteto. ſitien unarlu
ri non dari poreſtatem conferendi, ſed facaltatem faciendi unum recipi,aitſotan. a
An dr. in addit ibi. ad lit. H. v. Boer deciſ. 32:uum. 81. Burſas conſ. 126. num 39. V Gail. 2. 06.15S. uu. 7. 5) Aur. Bulla Carol. V. tit.. ν ibi. Vndob derſele Fuͤrſtenthumb. Lic Rudolphus l. Comes Habſpurgenſfis, cum Auſtria ſuo tempolt legitimo hærede deſtitueretur, eam imperio vindicans, fllio Alberto conceſſit, und Archiducum Auſtriæ origo. Et Sigiſmundus Impetator, extincta familiaetſormm in Alberto, Electoratum Saxoniæ ad Imperium devolutum, Fridericol. Marchion Miſuiæ in feudum dedit. Ex quo hodierni Electores Saxoniæ deſcendunt. Hodi vigore Cæſareæ capit ulationis feuda aperta Imperio incorporantur, vil. Capit. Ct
9
. 4,. 8..., 3 roli V. apud Sleid. a.) Quiin jure feudali ſunt Capitanei quaſi capita& jem ces inter vaſallos eminentes,& Duces de Dueatu à Principe in veſtiti, c. un. qub
cat Dux Mareh in uſcfeud. àd) c. i. in ꝓr. de ſaud. March. vel. Com inuſ feuaſu
l. Sacrilegii,;. C. de diwer reſer. Ldiſputare, 3. C. necrim. ſacril. Carol. Tapia in hun-
conſtit princ. cap. 4 num. 6.& ſeq. qui plurimos citawit. Ferrar. Mont inuſ. faud iija 7. ver. Igitur Regalia. e) In gravibus eunim Conſiliarios adhibere, prudenti l. humanum, 8. C. de Legib. Lancell. in templ om. jud, lib. 1.6.ä.8 ad verb. Con ſultatunno uti, vd. Capitul. Caroli V. apud Sleid. d. loc. f) Gail. 1. de paus publie.6 vnj argum. l. I1:. hi quib. de legat. 3. Sive id privativa contra Eccleſiaſticos, Gail 4 1i,r
p p. c. 4 num 2 1. five banni declaratoria, contra ſeculares, fiat; Gail dep.y lib. 161
¹ ** 0„. la. cujuſmodi contra depopulatores Urbis Wirtzburg. eorumq́; receptatotesafan nall

D. Thomæ Michaclis. 605
it naudo promulgata,& à Maximiliano Anno 66. renovata, Reichsabſchied zu Aug⸗ n ſsurg Anno 66.§. Demnach haben wir. g) Jam olim enim Pontificem de achus Regalium dignitatum in terris Imperii, quantum poteſt, ſibi uſurpare di-
* ait Bald. Alvar. Reſtaur. relara Pacian. de probat. lib. 2.. 3 5, num. 6 7. Zaſ. in Epit. feud.
4 T. vero minus, d Hint. paſq contr
ſnum z. Ferrar. Montan. lib. 2 de feud. c. 1. Vult. de feud c. 4. num. 14. lib. 1. v. Primu⸗ Aleut necinjuria Maximilianus II. cum Pius V. Coſmum Ducem Florentiæ co- rona& Magni Ducis Hetruriæ titulo donaſſet, ſe Pontifici, uti falcem in alienam mellem mittenti, oppoſuerit, de quo reſtarur Pacian. de probat. d. e. lib. 2 c. 3 5. num. 69. 9) KChildericum Galliæ Regem à Zacharia regno depoſitum ſcribit Gelaſ. Ana- Haſio int alius item, 15. J. 7.& Dietherum Comitem Ifenbergenſem,& Mogunti- num Anno 1461 dignitate privatum hiſtoriis proditum, v. Carion. in vita Frider. 3.
16. Diverſa autem à Cæſare ſuperioritatis jure Imperii proprie- us conſtituitur, aut nec ad hanc Cæſatis authoritas expendatur, ˙' ſicuti tecté olim Bulgarus Imperatori reſpondit, c adeoq; Ceſar haud ſecus, ut uutot ſſua poteſtate Imperii proprieratem maieſtatemq́; augete, e jura- mentoobſtrickus, ſancté tenetur. †
4) Quod ipſi Imperatores phrafi vulgari: Vns vnnd dem H. Reich/ ꝛc. In onſervnd des H. Reichs Statt/ ſatis apertè profitentur; Covarr. in Relet. e. pecsa- dum 2.§.9. 2u. 8. de K. J. in 6. Molinæ in conſuet. Pariſtit. 1.§. 3. 2um. 1 7. Hier ã Monte nad ſn.regund c. 96 num. 9, eleganter ex Seneca Cuiac. 1 5.00. 0 infn. L/, Im pe- ntotis enim poteſtas in adminiſtratione, protectione,& juredicundo potiſſimum occupatur, arg.. qui fundum, 7§ ſitutor f ro empt. l. bene à Zenone v. qui enim, C. de Quad praſc.l.unic. ibid. Regimentis Reipublica 16i. Bart. ff de off præf prat. Imperium au- tem ipſum non eſt in marſupio Principis; eleganter Bald. in c. intellecto de iureiur Ro- un. 4 Paled conſ. I. num. 11 5. volum 2. Anth. Peregrin. de iure fiſc. ſiub rubr. Habentes inafſtipoſ num 7 1. fol.oz. c) Cuiuss ſentent. id gl. in verb. ſanctionem Bar:. vun. G DA. communiter in proœm. ff ſubſeripſere. Zoannet. 3e Roman. Imp. nu. 150.& ſan 4) gloſſ. in A. Now. 6. aa verb. conferens, tex ſimilis in c. monemus ib. ne Eccleſ. Dei atnihil redig. 12. 72 fac. a.! qui fundum, 74.§. 3 f pro empt. l. tut. 27 ff. de adm.& peric. 1.*) Mehrer des Reichs/ appellantur, fac. tex. elag. in princip. conſtit. de Iuſtin. Lanjm deõ enim Reipubl. præficiuntur, ut per eos huic conſulatur, I. 2.§. no viſ- ſmi tr bi. conſuli fde orig. iur. Lancell. in templ. omn.iud. lib. 1. c. 1.§. 3. ad verb. Imperii Ouunnum commoda, num. 1.& ſæq. f) c. intelledto, de iureiur, c. abbate ſané dmud in 6. Da. in proœm. ff. G C. v. Capit. Carol. V. apud Sleid. 3
. Omnis quippe Imperii a enormis diminutio, reprobata; 5 ſa Fuyiveré præjudicii, tolerabilior eſt. 3 „5 7. rTum.quaties 2 it ſine gravi partis alterius, l. reſcript. 7. C. de precib. Im- 1 26 er.ê. cum plures, 1 2.§.& ſeq.§ fin..de adm.& perioc. tur.. intellect. de iureiur. haſtoralis ext de donat.. abbate ſané de re iud. in 6. Novell e non alienand. d.) in prin. laſ. in pralud. feud. num. 77.& ſeq. Zoannæt. de prim. prior gen. 1. c. ꝙ in ueehn eriban, p,h deſucteſſ. ereat: S 26. num 8 3. G ſe?q. M. Antb. Pereg. de 4 R r. Habentes iura fiſci an poſſ. num. 74 fol.(mibi) 104. Mandal. conſ. 62. 2, Natta à. coy. 640 ·Qιm. 8. infinitos allegat, Ca. Tap. in. de conſtitut prin. c. 84
5 23

6 De 88.Cæſareæ Majeſt. Cameræ ac ſtatuum Juriſdictione,
p. 2 um. 3 3. Quæ verômagna principatus læſio ſit, explicat Afflict. in e. 1,ſ is genas li ſi de ſtud fuer cenaov num. 20. Cravest conſ. 894. lus cptimum nu. 1. noviſſime, un noch. de arbitr. Iud. lib. z. cent. 6. cuſ. 56 9ꝛ 3. 5) aug d. reſcripta, 7. O.Aepna a
Imp. oſfer. l.ſi optio, ſf. qui& à quib. manum. Hinc Bald. in l.unic ſf. de ofhe pret Imper
torem non eſſe ad deſtruendam, ſed augendum electum ait. Cum diminuendoln. perium homicida ſuæ dignitatis fieret ex Bald inc. licet cauſam ext. de probat. Malnai
Aum lr
in conſuet. Pariſ.tit. 1.§ 1.gl. 5. num. 49. in f. A var. Palaſc. de iur Empht q.è.numiſ 5
Nec ramen hinc ad ſtatum Ariſtocratieum Imperium KRomanum, in quo tanouas
ſudat 5 rediget Bodinus„cum nec magis Galllæ Kex de bonis Regnl ſine coali h parium quicquamalienare queat; ex Bald.& Hoſtien laſ.inl debitorum,n.7. C.4enan Imô ſi Rex Franciæ Parlamento contrarium quid mandet, hujus magis, quimk
lius habetur ratio, v. Choppin. de Legib. Andium& Neviz. inter conſ. Brun num. I'uu
e) argum.l. ſuncimus, G. de doanz. I. i ſi lib. Imper. Soc. lib. 10. Brun. in! probiber plané, quod vi aut clam. Spec. de Iuſi rum. edit. Snunt autem, num. I1 Fetar in form. Al oppon. ont. Inſtrum gl. 1 8. Verb. Alii⸗ rationib. num. 3. Covarr. in Repet t quamvuns dum, p. 2.§aνm. 4. de pact, in 6. ubi hane communem dicit, Natt. conſ. 6 3 8. Bxortasſtas 47 Rol. à Valle conſ.z. num. 95.& ſeq. vol.. Cravet. d. conſ. 89 4:n. 1. plutes allagat Tſ A.c. 9., 35.,Qui nu ſeaq ex Bal. Alict. Boſſ. hanc diſtinct. quo ad concedentem obtinanaiſt teſſori autem re vocationem non adimere, ait.
16. Et ſequenter, ſi quid in detrimentum totius Imperiſsſenm tum; hoc nullo tempore ratum, a nec irrevocabile cenſendum elſejuti
dictat rario.5 a) Eriamſ mediante juramento alienatio facta, c. intellecto de iurtian tat bate ſané de re iud in 6. cum ęjuſmodi alienationibus fides profeſſionis Impetatnis frangatur, c. ſicut ex Iiteris ib maximòé cum fidem ext. de iureiur. c. cum inte fexnue an. ſuetud.& Imperio, uti tertio praiudicet, c. cum contingat extr. de iureiur Raland i'dl conſ. t. num. 106. /ꝗ4. volum 2. loban. Andr in addit. ad ſpecul- rit. 4⁵ uri Riit ums iud ſub nu 17. ad verb paſtoralis, Bald. in proœæm. Collegatus à Roll. 4 Valle tan, 1. & ſea vol. 1. Zoannet. de Rom. Imper. nu. 175. Iaj. in pralua. feud n. 78. G2 Lanaln temp. omn. iud. lib. 1.6. 1.§4. verb. Dignitatis iura non alienat. habet enim leimperiun ut corpus, cui ſi vel auricula amputetur, monſtroſum efficitur, ex Bals. Koluuli Valle d. conſ. I. nu. 1 26. Vol. 2. Sichard. conſ feud. 6. num. 29. v. Menoch con.640. M certè, num. 1 5. ubi ex ſern. Luca de Penna, Ioh. de plat. dicit quod fuperiotitas diciti Regalibus& Coronæ principio adeò arctæ annexa atq; in ſeparabilis, ut neques ipſomet Principe, proprio motu& excerta ſcientia alienari& in vaſallu riqueat. ⁵) ex Bart in I hoſtes. ff. de Capt.& poſtl. rev.& Bald. in annos au ſerulin de iuriſd. omn. iud. Natta conſ. 6 40. /nu 19. Ut neq; immemoriales preſcriptiones qule quam Imperatori pręjudicare ex Baldo notarit idem Nat. conſ. 636. Multa ſunt 164. arg. I. de conſtit, in 6. l.z. 5 Di vus de ſepulch viol. auth. nawigia, C. de furs. Hu. in tit. de inſtrum: edit.. nunc autem videndum reſtat, num. 1 1.. Lancell in tenlan iud. d. loc ad. verb. Dign. iur. non alien. n. 16. 17. Nullæ itaq; ſunt provinciarum Im perii cum omni lipas ritate& juriſdictione in extraneos facte translationes. 4 inuu
m transtel-
P Vnenrb, nim kkoſten ar 40 1 6 ttan kawir
antotan
dMn 4 1 140

rluint tä nun u.a Alniae 1 i fan a Cun da enmaſ deiun 8 DWann a doui lagen n Ldehn e hüj n 4 „ntexm a 4.n m ʒun in varr uha a Natt ang 9 adcmaun a.
9'
mtorwh n le ceulan
a nldn es prich e reiur anae vn Anuſe 1ian turlal d kaun aat. abaan recieiurah 9.9. lhi— 4 ci gult 1 juann Tari Khd 5 Gulnas
1
— —
——³ ——
ſ 5
— ͦ ᷣ-—
otiats ru
—— ——
a. u uniie ,11,9ℳ 4 ticnt 4 M
iort“
)
D. Thomæ Michatlis. 607 lumll. II Italiam nec hodié alium Regem, quàm ſolum Cæſarem ha-
bere, recte dixiſſe videtur; bcum inſuper& hunc longo poſt Conſtanti- num tempore pro vero domino agnoverit. a 4) Cum hæc in maximum Imperii cedant detrimentum, per notat Bald. conſ. mi. Caſus conſilii, col. 2. lib. 1. Socin. lun. conſ. 60. num. 3 lib. 1. Menoch. de arbitr. J. eaſ 39,2u,4. /ea. licet hic donationes Eccleſiis factas exsipiat. 5) referente Bodine de Republ li. 1.6. 9 f.(mihi) 227. c) omitto argum. ex hiſtoriis petita; ſufficienter tobatin jure noſtro, I. 2. C. de appell.7.13. G/e. C.de excuſ. mun. lib. 10. l. cum vir. 31. dadllul de adult. quæ Romæ ad populum promulgata eſt. De Juſtiniani temporibus idem erincit, Novel. 69.c. I.& in epil ib. In omnni Italia. Novel. 70. ut ord. præf. urb.l.1. ſa& 10. C.de iur. vet. enucl.&c. arguit quoq; Leonis I V. pro defenſione Romæ, Klulrarma ſuſcipientis, coram Ludovico II. facta excuſatio; e. igitur, ex c. ſeq. 23. 73.Quinimõ Lotharium Imperatorem in civirate Romana ante januam beati Pe- nilegespromulgaſſe oſtendit, c un. conſtie feud to. Lothar. ipſiq́; Eugenio Papæ in- Hule parer ex rubr. c. quoniam de probib. feud. alien, per Lothar. in ²ſ.& Lombar- diam Marchiam,&c. etiam tempore Friderici ſub Imperio fuiſſe patet ex libro A Pacetonſtantia.„— 18. Nec enim immeritò ea, quæ à Pontifice prætendi ſolet, Cõ- ſantini, Romam totamq; Italiam, cum omni Occidentalis Imperii majeltate complexa, donatio, tam antiquis, quàm recentioribus in ficto vana viſa fuit. d b 4) Sonſtantinus, diſtindl. ↄ6. c. futuram, 12. 7. 1. vid. Bod de Repub. lib. 1. c. 9.2ℳ. 1. G 77. 5) diadema ſcil. aureum, corona triplex, Lancell. in templ. omn. ſudib. 1. 1 Sin Verb. Corono. Ponr. triplex, indumenta imperialia, v. Lancell. A. tract. Mel de Imperatore,§ I. ad verb. veſtium, Imp myſterium, num. 2.& ſeq.&§. 2.4.2. uum. 1o0. c) Uri Æneæ Sylvio, qui poſtea Pius II. dictus, in Dialogo, quem, cum Crriinali elet, ſeripſit, ubi ſtolidos Legiſtas appellat, quod rantopere fudent: An hęc donatio valeat, cum nunquam facta ſit?& Nisol. de Cuſa Cardin. lib. 2. de Concor. Ca- thal Rier in pract Cancel. Lauren. Valla in peculiari declamat.& aliis infaſcieulum reru enhendarum& fugiendarum ad ſtatuum Imperii uſum, collectis, quod Colonienſ. An. 1535. Bimyneſun eſt. A) Alciat. 7 parerg. Iur. Civ c. 19. Balduin. de legibus Conſtantini, li. Mline in omment. ad Edidtum Henrici Regis, nu. 13 3. Cuikc. lib 1. reſp. Papinian. ad 4 Iegatus,20. ffde off praf. Schnead in proœm. Inſtad rubr. n. 8. ibi. Veſenb. in apoſtil. ad MeC. Bodin. de Repub. lib 1. c. 9. num. 14 1. Ioh. Dauth. de teſtam. nu. 25 6. Hoc ſans conſtat, e.Cunſtantinus, diſt. 96. in antiquis decreti Codicibus non roperiri, teſte Auth. Florent. hnun t. hiſtor. tit. 8. c. I. E& nunc quoq; inter paleas referri, quo id c. pro Authentics 9 luaquam baberi, ſed eius cuæ»ςνν, lib. I. c. 24. in fin ſacuti nec ſcholiis dignum à 4 llaunne babitum. Dici quoq; futuram, falſitatem aperta eius cum d. c. Conſtantinus re- hugnantia arguitʒ quippe in d. c. futuram Melchiades, quaſi ſuo tempore donatio facta eſ- emmemorat contra ſub Sylveſtro demum factum in d. c. Conſtantinus refertur; Mel- iadem autem ante Sylveſtrum ſub Maximino vixiſſet, vexillis Pontificum probatur; ur naeanimadvertit ipſe Covarr pracl. q. 31. 19. De jure quoque donationis ſi quæratur, ea quæ in favo-
Hhhh rem

68 De 88. Cæſareæ Majeſt. Cameræ ac ſtataum Juriſdictione, rem Pontificis allegantur, 4 haud'melioribus nituntur fundamenris. a) Ab Oldrad conſ. 8 5, in fprolixiſſimẽ, Alban. in addit, ad Bart. in praem f
Pacian. de probat. lib. 2(. 43 num. 26. Lancell.& iis quos adduxit d. tradl. ſib. t.6..
madvertit lac. de Bello viſo in proœm. ſf& gl. in Nov. quom. oport. Epiſc. 6 in pr. verh Ci ferens, quæ ſententis nec Bartolo in proæm. frnum. 1 3.& ſeq. diſplicuiſſe videtur, cuma. jectis Ponrificii⸗ accuraté reſpondeat ſibiq́; quidem cum in terris Eccleſia amivis ſubainn Eecleſia fuiſſe ſcribit Ferrarii in for l. reſp. res conv. ad verb præſcriprionisn.4 3. deunusn Ja vorem Pontijicis, pro validitate donationis, concludendi eſſe, non obſcur profiteatur i 2d volens favere Escleſia, dico quod illa donatio valuit. Ex neorerieu eamimyugnat verh ä Middelb.(quem praſiaem Conſularem Sacratiſſimi Caroli V. appellar Phnt nmali in lit. iur. 4.n. 3. in topicis Legal. in loco à Veriſimili, n. 15.& ſeq. Longou'in Rop./Imf Fde juriſd ꝓ. 4. c lex autem foramen, n. 45. Verſ unde orta efi, f.(mibi) 279. ulimulaat iam Italbs imperatori dominium Italia deferre ait. Schneid. in d. proœm. Inſt ad rubrn d 25. Veſ. in apoſtilla ſub lit. D. Sich. con ſ feud. 6. num. 26. G ſeq. Unde audadter Fena. in formi libell. adt. Confeſſ.gl. 7 ad verb plenam& omnimodam,n 2z. G 4. Dapam kidlen. ter,& manu armata niti detinere juriſdictionem in terris, civitatibus, villis Kb. cis, quæ ſunt naturaliter,& mundi creatione,& Chriſti ordinatione Imperilo. maul, dixit- Accedit, quod ex Salycet, in rubr. C. de verb ſign. refert Vaſqui1vam- trov. uſufred. c. 6. nu 2. In Chronicis legi, eo tempore; quo Italiam Pontificidonatam ferunt, de cœlo auditam vocem. Ho diê eſt infuſum venenum Eccleſię Dei, quae eleſiam rerum donatione contentarum capacem non fuiſſe, indicatum) proindep tmams tanquam aoceptanti inutilis, in valida cenſenda eſt; argum. l. mortuo, 49. Slubena ſd legat. z. l. multum intereſt, 4. de Verb. oblig non ſolum, ib ſed ſi talis, inſt. de lias eum& ipſius Eccleſiæ interſit plus æquo non dicari, quũ enim magis diteſcit. eô magie. riclitatur, ut eleganter docet Vaſqui. d. loc. 20. Dariratione Florentinorum, a Venetiarum,? Genuenſum e& aliquot Hetruriarum Civitatum, d Ducis Sabaudiæ,&c, e mediant contracta vel privilegio 4 Romano Imperio indulte exemtioncsandb- lantur; ſ cum hiſce faſtigium Komani Imperii non leniter depreffum & exinanitum ſit. g In Florentinis hujus exemptionis exemplum poſuit Br. los, n. z. C. de ſum. erinit. qui pactione cum Rudolpho Habſpurgenf ejus nominis Imperat. inita, ſe abobedientia Romani Imperii ſubtraxerunt, mem init Sodindi 62 publ. l. 1. c. 9. n. 1 25. 5) de quib. communiter Da. in I.1. C. de ſum. trin. laſ..u.Sn 21 Snunt videumus, nu. 4 de nov. oper nunci. remiſli ve Gigas tr. de crim. liſ majile- 14 28. nu. 1, pro quibus vulgo argum. ex 1. G 1 20 Iuſtit. de rer divi rec reſutat. Aubma vacca ad 2 de rer diviſ. Alciat. 2 Ai ½ 5. Conſervationem ſane poſſeſſionis lupa arguit Cemeræ Imperialis, contra L. V. D. ante aliquot annos, Lariné& Gemmm cêpublicata Bannitoria ſententia: c) Quorum ab Impetn lubzeetionen rationem deducit Menoch. Reſponſo ſæcunda cauſæ Finarienſ. àr.l. 2. 424 ſes.Can tamen ſe Genuenſium judicem competentem eſſe in celebri illa, cauſa Vinanies ien judicem competente
—.. aopellatlohe Anno 1558. Cal- Jan. 8. pronunciavitzillorum ac pPontificeminterpoſita appe J
in lcundospoys
2⁴ verb. Valeat vel non, Covar. de lib. Agiograpbis, uu. 5. Mandel. conſ. 64. nu.81.G ſan. du
2. q. 2 um. 12.& ſeq. vid. Surd. conſ. 27 5. bene videtur, n. 11. ⁶) Vtiamelhman.
— —
ſar u rüuspri lun g04. aäls rad fannife kh bas ührri aum, 8 a oralte Kmäci
ilann, 1 rauc. D
ha kaae
4 Noma

D. Thomæ Michastlis. 609
plaae tcfutarajpys qua Caſaris ſententia prater Conſilium Ferdinandi& Collegium Pa.
jinſt, Jonohien ², Batavienſe conſuluit; v. Menoch. ad ſin. tra poſſeſſ. Bod. de Repub. 1 x. c. )
danſe, 4 15 7224. perd. Rudolph. l. indultæ de quibus Felin. in c. ad audientiam num. 4. unian 3,— 2) Aeguo multisgloriatur Teſſuur. in præf. deciſ.na. 13. G ſeq. Hunc ta- 1 un nenad Comitia lmperialia citari, ibidemq́; comparere indicat Catal
d hſß aha liuiſ iimn
in min
elip.f lnhn
dcc 1uu ptichbo- remi
uiulauie
jöö Nowo 9 1
ßus perſo- aarum RecefſImperii ſubjunctus. Sic in cauſa F. contra C. D. S. Anno 25. die 18. De- cembr. vi ſuperioritatis Cęſareæ banno Imperii proſcriptus Eundemq́; Vaſallum Impeti eſſe probat Bodin..1I. de Republ c. 9. num. 1 27.& l mperatorem in ſuperio- temcognoſcere fatetur Menoch. conſ. 1. 2u. 104. F) Nuͤlla enim aà juriſdi- Gionelmperii cxemtio, ex Lud. de Penna 2 Matth. de AJlict. Molim in conſuet. Pariſ. ti.1, 3000. 4. Cum hanc expropriatio& abdicatio domimii, dignitatis& juriſdi- dionisſequatur, quibus principatus deformatur, Roland. Valle d. conſ. z. nu. 97. G ſa ullMenoch. A con. 604 magni certé, num. 1.& ad hunc modum exemtos in ſub ſeclionem reduci poſſe, tra dit Iaſ. in d.I. Imper ium de iuri/d. n. 40. Verſ.ſimiliter ſi ſunt fuuill; 17. C. de prec. Imp. offer.! ſ unss, 27.§ pacta quæ turpem, 4.1l. 7 S.& generaliter, fathadu. 9) v. Has. 1luſt.. I. Kranzz. in Sax. c. 3.1 10 eGl.I1. c. 1.
u. His annumerant Dd. tam eos, qui de facto licentiam ab Im-
peri lubjectione ſubtrahendi ſibi ſumſere, quam quiſe nullum un-
qum niſ ſolum Deum, pro ſuperiore recognoviſſe, profitentur; b ut alententla Hoſtienſis, tam hi, quam illi ſubjectionem Romano Impe- odetrahentes, mortaliter peccare dicantur; Romanam que victricem
Kauilam jus eos vindicandi, optimé fundatam habere, opinatur Zoan-
nettus. A
4]) Latiſſime Zoannet. de Roman. Imp. n. 115.& 7*2. Caulam hujus defectionis alialiam eſſe arbitrantur. De Lo mbardiæ, Africæ, Regnique Hieroſolymitani a- Fulloneſccribit Petr. jacob. Aurel. in form. libell. de ſtatu curiæ Romanæ, Rubr. 34. uum 3. in fn. 23.& ſeg. quod cum gubernatores Eccleſiæ univerſales(Pontifices Romaviſdebono Dei, Romano, ſc. Imperio, parum curarint,& quo minus Impe- tacrditecté vel obliqué imperet, impedierint, Imperaroremque quaſi omnibus bottpoluerint, ideo non fuiſſe„qui eos compoſceret, adde Bald. inc. I. num. 0 verſ. Luen urrum apud Rſcum de allod.& in. 4. n. 4. Ver/ praterea illud ext. de judic. 5) gl. meßer uenerabilem,& Videbatu- verſ. inſuper in verb. minimé ext. qui filii ſint legit.& me. cper ſbecula in verb non uruntur. ext. de privileg.& in c. I. ad verb. Imperio in titul.
hauatenend. int ſubd. qua in Hecie de Rege Francia loquitur, quam Da. communiter, ib. ſenuier Alvar. ibid. 7. 4. Ge 22ꝗ εſtarur Zoanuet. A tradt. de Rom. Imp. nu. 3 20.G ſeaq. wbihanccommunem 82 reverendiſſimam ſententiam ait Hoſtien.& Ant. de Butr. in d. eher venerabilem extr. qui filii ſint legit. in eandem citans ſententiam. Nic. de Vbald. de-
4. ſteaſſab inteſf.5. O; ad verte quia lices, n. 8 1.& ſeqq Auth. de Roſel. in ſuo tr. de leg it.l.
btit a legie princ.§. Vlterius eſt vidend quid de Regib. n. 35.& ſeqg. Muſcor. tract. de 9 anu 2 pro Rege Francia videarur Oldrod. conſ ⁷9. Conſu. Aubtzari in fin.& affe- 5 fiſau ninium indulgens Bod. de reg. lib. c. 9. n. 12.&& paſſim. c) Haſtien in d. heunnabehn§. Lidebat ur, extr. qui filii ſint, legit. quem Dd. commundter ſecutos eſſe Zoannet. I. oc.n. 48. quod& ante eum videtur ſenſiſſe P err. Iacob in prax. d. rubr. ſkar. Cur. Rom. num. 19. b b
Hhhh 2 Non

ö
Jio De 88. Cæfareæ Majeſt. Cameræ ac ſtatuum juriſdictione,
3 . 12. Non eadem ratio eſt in exceptionibus 4 juriſdictione Cu u 1 meræ Imperii, certis Principibus, uti Duci Burgundiæ, a& Lotharinge luß inqultiseb cum hi non minus onerum, quàm honorum lIuperii patie larzwun E cipes manſerint. d b 1 ſeün a) Ex contractu ſeu tranſactione Electorum& Satuum Imperii. Derhet. npin tzogthumb Luͤttich/ Braband/ Cimpurg/ Luͤtzenburg/ Geldern/ der Graffſchaſt pubſnn F Flandern/ Artois/ Burgund/ Henigaw⸗ Holland/ Seeland/ Naumur/ Zuͤtyſa npui der Marggraffſchafft des H. Reichs/ die Herꝛſchafft Frießlandt/ Virnich, 08 abis . Ißzel/ Gruͤnningen/ Falckenberg/ Dathem/ Salin/ Mechel/ vnnd Maſtrich hut ehoa I hen Anno 1548. die 26. Maji Auguſtæ cum Carolo V. Imperatore celebrata; qua Duan ni a iuriſdictione Imperii haudquaquam eximi ait, Gail. de pace p. lib. I. obſ. 11.vun. 5.) umng vigore trãſactionis Noriberga A.1542. ratione Ducatass Eotharingia cum Sutilus mnensd hu jnita: meminit Loth. exemtionis Mynſ.ceut. 5./[8..! c) Dux quippeburgador- hes 1 dinaria Imperii onera quantum duo EleGores ad Rhenum,& ad expeditionem flaun. Turcicam quantum tres, contribuere tenetur: harumqus contributionum cau uüeh, Cameræ juriſdictioni nihil deceſſit. Et Dux Lotharingiæ ad tertiam partemcaſte 1 ctæ Electori indictæ, obligatur: nec minus ex conſtitutione pacis publicæinCi. danpt mera forum ſortitur, Mynſ.d cent. 3 obſ.5 8. num. 1. 4) Comitiis enim Caul- prvlo liisq; Imperialibus non minus atq; alii Principes intereſſe, ex Catalogo Derſons- nn — rum Receſſibus Imperii ſubjuncto, evidentiſſimum eſt. Ideoque cum Läftdie ba tem Imperator in hos ſibi ſervarit, parva& modica exiſtimatur Imperii leſo ſr tern
nor. Menachd. tract. de arb. cent. 6. caſ. 9·:num. 1 1. Nec à foro privilegiatus, con. 4 2 1 3.... 3..1. 4. A 1 1ulz. 4 nuòô à ſubjectione eximitur; de diverſa enim ſunt, forum ſortiri,& fubdituncta .... 0 Caſtr. conſ. 44 videtur dicendum, n. 5 ˖in f. vol. 1. Rol. à Valle de Lucr. dot. g.1 3.aua,0 1)⸗ Wimuum & ſeqq. Gaul. de pign. obſ. 1 5. 2u. 4. in f. b. 4. . 4„ 7* 4 4 4 8 kulan 23. His quo ad exemtionem à juriſdictione Cameræ: Alelt. ie duces Auſtriæ, ex Caroli I V. Viennæ Anno 1366. Sigiſmundi, Dragr datm Anno 1437. conceſſa immunitate,& præcipuè Caroli V. Au guſte Anno taua 5 4 2 P P 3 8 45 4 1 30. confirmatione, æquiparari volunt. Quibus, præter alios, Suevicum an Circulum ſe oppoſuiſſe,& Cameram diverſis Vicibus proceſſus, lohr ein 1 1 1en a bitiones& Mandata contra eos decreviſſe, multis præjudicis demon enn ſtratur; An jure vel injuria adhuc ſub judice lis eſt? Noſtra quæ ſtropinlt. te diſputanti declarabitur..e Meminit hujus privilegii domus Auſtriacæ Mynſivg. A cent. 5,09’ Lm ig. ubi in cauſis fractæ pacis Cameræ jurifdictioni nihil detractum eſſe ſubjungit 1 d ſeiii Gamera quidem etiam extra cauſam fractæ pacis Mandata contra Auſtriacos de 4 n cetete fuère in cauſa H. H. G. Z. F. contra H. F. B. Z. O. Anno 68. H W. D Hn 8 tra eundem Anno 71.& arctior inhibitio cum Annera citationea videndum ſel danne cidiſſe in pœnam banni, 15. Febr. Anno 75.& in cauſa S. contta R. Anno 7 neiſi alias ſæpè D. V. contra A. 24. Hoc ſanê receptius, ab Imperatore Rega 27 4 6 4 ⸗ 4 eiq: reſervata, infeudando aliis concedi, 4& 4 Principib
ſeribi poſſe. 5
lia Imperii maſott us eadem pi. ty ) B71 4

am aich
nde al
votum u
1
atumn has Saan neßlann g echel/ dhh n atore tabh h.3,ga⸗ eringu u t9 Dr num, Ka un dus counba eadterran en rione paat u 7)(ana a ſe, aag Ldeoonad matürla i foroyuit an ſoni,pir dlun aſin
1
one i4 6 i n roli retetald u- cbon 1ol sncdht in
Nobagh da
u
9
ulug
ch
4 1
D. Thomæ Michadlis. 311 4) Surd. conſ. 2 7. nu. j. ex Caſtren. Roll. ã Valle& aliis Borch. in e. unic. quæ ſint Negalnum..ubi ex Henning. Gæd conſ. ². n. j. G 6. in harum conceſſione ælauſulan de- matuproprio velde certa ſcientia adjiciendam, n 13. notat 5) e. ſuper quibuſdam, gyraterea ib. à temp: cuius non,&c ext. de Verb. ſign. ex Panor. Zoannet. de Rom.! mperio, 7.n. Lancel in templ. omn iud. I.. c. l. ad verb. Imperator eſt mundi dominus, n. 9. Borch. in de unit, jus ſint reg. u. 20. Bald. de præſer. 2 part. princ. nu. 4. Cravetr. de Antiquit. ump. 4, materia de ſingularitatis, n 72². Verſ. Contrarium, Hier. à Monte traci fin. reg. 677,5.⸗M. Anth. Pereg. de iure fiſc. lib.1.§. 2. /. 60. G ſeq. ubi hanc communem dieit, loh. Detr. ſenddec 1.,2. 10.& itareſbonderüt Alex. conſ. 3 4. nu. 13, in fin. Vol. 6. Cravett. conſ. 615,Pnpanitur n 1.& conſ.9 7 3. G 47. E conſ.9 8 3 num 8. verſ. Hoc amplius Schurff. uaſ upn clariori, num. 1 3.& ſeq cent 1. Mandel. conſ. 62 num. 34. E conſ. 64. uu.9 1. Deuiau eenſ 40 quaritur ergo, n.§8. vol. 4. Cacher. conſ. 3. nu. 16 Verſ. Sed quia pradi- AasDuectum enim, ut ex Bald ſcribit, Iaſ. Imperium quidem Cęſari reſervatur, uti- lautem præſcribi poteſt, in à l. lmperium,; num. 20. ver/aliter diſtinguit, f. de juriſd. ſauut Mod. Piſt. conſ. 4 num. 1 8. vol. r. ait, quæ in vim ſingularis privilegii, Imperato- ditiidutapræſcriptibiliasquæ verò ei in ſignum ſuperioriratis conceſſa, in pręſcri- ptiblliaſunt. 25. Cum tam præſcri ptione, a quàm conceſſione, etiam Eccle- ſeſactæ h.Imperio ſuperioritas reſervata intelligatur. c 4) Ex Panorm. Zoaunet d. n. 7. Borch. Iaſ. Modeſt. Piſt.t heſ⸗praced. Et. B. alleg. tes. ⁸) Veriüs enim, fuperioritatem àconcedente reſervatam intelligi, quam- ſicattum Eecleſiæ dederit, Bertrand onſ é. multæ ſunt, n. 1. vol. G. ex Bald. Rolaad. 4raleconſnu 141. vol. 2. Ant. Peregr. d. tradl. de jure fiſci, l. 1. 8 fin. num. 7 5. Cacheran. deas 3. nu. 6. G 10. cum ib citatis,& hanc opinionem Germaniæ, Italiæ, Galliæ,& Hi- Hanis conſuetudine frmatam ait, lob Petr. Surd. conſ. 27 5. bene videtur, n. 1 1. quam vis avnnſum Ratuat Mandel. onſ.62. quam vis n. 14. ſeq. E conſ 64. n. 47. 8 1. G ſeq. ma- aiméſtin Romanam Eccleſiam alienatio facta fit, idem Mandel. d. conſ. 62. num 11. O ſin aui poſt Specul adſtipulari videtur Pacian. de probar. l. 2. c. 43 num. 26. In ea ta- men nihil ſingulariter quoad hoc, obtinere, rectiſis aſſerit Bald. in l. Sed ſi hac,§. ſ1 ltenna, ff de ius voc. cum reſpectu feudi, quodab Imperio haber, non ejus mater, ſedralalla ſit uti Pontifices Imperii Romani Vaſallos eſſe dixit Bodin. de Rep. l.⁊ e, 9. nu. 136.„) In infeudatione enim ſemper fidelitas& ſuperioritas reſervatur,&. fn. in luite auſ feua amitt. in uſ. feud.& petere inveſtituram eft cenſus& ſignum reve- rentie, deyotionis& recognitionis, Chaſſan. in Conſuet. Burg. Rubr. de fieſſ.§. 1. ad verb. Ondla henſonne de ſon&xy c. num. 3. Borch. de feud c. 7. num. 3- Hart. Hartm. prac. ſna 0bſerv. 11. tit. 14. Vnde nec infeudatio propria alienatio eſt, c. 1.§. 1 per quos fat Inveſin c unic. 6. Si vero bi, quod& ipſum,& c qual. ol m. poter. alien. in ul. feud ib. Go- tunfß ad verb. Alienare in princ. Craveit. con. 894. Ius optimum, nu 4. Herim. Piſt quæſt. ſur 149,2 4,44 2. 1. G ſeq. v. Menoch. onſ. 3 7. num. 3.Diſſ. Bodin. de Republ.! 2. c. 6.& o.qui, uteo commodius ad ſtatum Ariſtocraticum Roman orum Rempubli- camrefert hiſce conceſſionibus Imperatorem fibi in Imperio collegas& ſubditos 8 effeciſle, ſcribere non erubuit: haud attendentes, eos, quibus hujuſmodi Re- Huneonceſſa, non minus à Majeſtate Cæſaris, quàm Vaſallus à Domino, diſtare, Luus mann abſurdé Vaſallorum Domini directi collectam, vel ſubditum parem Ppellabit, cum hunc illo minorem eſſe perpetua poſtulet feudi natura. Hhhh z 26. Unde,

—
— 7
—, 5 *
4 7. 7,
612 De 88. Cæſareæ Majeſt. Cameræ ac ſtatuum Juriſdictlone, 26. Unde, non obſtante eo quod jus appellationis recipier èg
ſupren. æ poreſtati proprium ſit, a olim à præfecto prætorio prmeipal publicè lecta ſententia: b hodie conſtirurione aureæ Bullæ ab Elecots
ſententiis appellatio prohibita eſt. c Quo jure etiam nunc Flectoren Saxoniæ,& Brandeburgenſem, ſine Imperatoriæ Majeſtatis læſione,
uti videmus. e
a) Adeòé ut nullo tempore jus illud à Duce, Comite vel Marchione, nea illo ad Principem, cui ſubeſt, provocetur, preſcribi poſſe putet Covarr. in rele;*— ſeſſor.§. 2. n. 10.& pract. quaſt c. 4.2. 1 Aynſ.conſ. z4./. 22. fex inc. Venientes deiunaim & Principem, ſalva ſuperioritate, jus appellationis recipiendæ, nequaquam äſeah- dicare poſſe, exiſtimat Molin. in Conſuet. Pariſ. tit. I. de fioſ.§. 3 gloſſ..in verh ſh. went. de fauten. 18· fac. quod ex Bald. in auth, quas adtiones, num. 14. Ver. Erx hirapya- ret, C. de SS. Eccl. notat. Iaſ.inl. Imperium, n. 20. ff. Ae iuriſdict. non poſſe ulotzmporepra- ſcribi ius ad Principem non appellandt, quam vis ut ab Epiſc. ad Anchitpi ſeupum nanas. pelletur præſeriptione quari poſſit, cum hoc ſupremæ poteſtati non cohæreat, v inf.theſ. lit. B. 5) I.§ 1. fde off,præf prat. l. 3. C. de off ꝓraf:prat orien. l..§. fin.. à qusb. nigj. pell.l. non licetprafeæci, 17 S. minor, I. à prosonſulib. C. de appell.! un. C. de ſent eraf yns & ejuſmodi privilegic de non appellando concedi poſſe indicat text. inardin an. part. 3·tit. 28 4. Vnd dieweil/ v. Es were dann/ ꝛc. c) Aurea Bulla CataliVt 11. quo tamen privilegia reliqui Electores uſu contrario renunciarunt, vid Sehanf conſ. 9.cent. 3.n. 1. 4) Nec enim continuò is, quem Princeps exttaproo. cationem ſubditis imperare patiatur, Principis collega dicendus, ſeeum atq; qintut Bodin, de Repub. lib. 1.c. 10. n.16²2. e) Ducib. Saxonis quidem à Ferdinandoänno 1559. die 2. Maji, hoc privilegium ſpecialiter confirmatum& renovatum fuit Quod tamen nihil commune haber cum cauſis in prima Inſtantia ad Cametam pertinen⸗ tibus, integra quippe in iis contra Duces Cameræ eſt juriſdictio, ſicut annoyti inſtantiam M. R. contra A. D. C. S. D. N. K. G. betreffent Mandatum fine claufula de adminiſtranda juſtitia in Camera decretum fuit. An autem hoe ptiyile. gio de non appellando Nullitatis, quo quæſtio ſublata, controverſæ queſtonis ct Negativam ſtylus approbat, vid. Mynſ.cent 4.05/68. Gail..0b). 1 35.nu. 4. 442 gra vari exiſtimant Saxones..
27. An verô, viſupremæ juriſdictionis, Im peratori ſas ſit im. munitatem 4 Collectis Turcicis pro placito petentibus indulgere, non levis eſt controverſia? Et quidem, cum harum remiſſio univerſo piæſo- dicet Imperlo, a privilegia verò Principis in præjudicium tertil nequs quam interpretanda int, b eam non niſi juſtiſſimis ex cauſis, dmitten- dam, opinor.
a) Jura enim Regia non ſolum pro ſuſtentarione Regis, ſed ad oneraquo-
que publica ſupportanda, deſtinataſun t, Luc de Penn. in l. 2. C. de omn. A dtſert Ain 5) Cum nec adjiciendo clauſulam motu proprio tertio præjudicate velle pie- ſumatur, argum. l. nec avus, C. de emuncip. lib l. reſcripta, C. deprac. imp affir pſt 4
Myn ſconſ. 19 nu. 1 3.& ſeqa Menoch. conſ. 3 6. n. z 9. G 69. alteri enimjus ſuum aufet.
. 8 ir. liul re nulla juris patitur ratio, argum.! meminerint, G. unde vi, Menoch eauina— 7*
gsdenn huodü

9 a
D. Thomæ Mchaäulis. 612
3 11,7 n.7 1.& ſega. ne quidem explenitudine poreſtatis, magis communem ait Ga- hrielin Com. concl. de jure quæſ. non tollend. concl. I. nu. r. Menoch. 2. de praſ. 10. num. 84. Gailz 59/—56.n. 1. G paſim, Vaſq. contro verſ. uſus. freq. lib. I.&. 1. num. 7. ravett. de an. lig temy rprin. inprin. nu. 16.& ſega quo reſpectu nomen abſolutæ p oteſtatis juri Ejuttitie contrarium,& ad tyrannos remittendum ‚nonin civiliter dixit Covarr. uur. Raſpkc. S.z. 8.& corum, qui Principem pro libitu contra jus diſpeufare;& mu- dare quaratarotundis poſſe dicunt, inſanientium magis, quàm juriſpruden tium oquelam non immeritò appellat Valaſc. de iur. Emphyt. q. 8. u. 34. V. omnin drium Thulinmubr part. 1.6. 2. nu. 20.& ſed. ad! 2. C. de reſcind. vendit. D. Daui h. de teſtam. in exylteat ex 1mper feco, 4. C. de teſtam. nu. 1. in addit. c) argum. l. auctore, 4. Cduad irib. lib. 10. I.fin. ibi urilitati publica, Cod. ſi contra ius vel util. pu bl. fac. n- n ſuulp. 3. lib. A.tit. de cenſib.& nunc dicendum, num. 9. laſ. in lavus neptiu, num. 30 ſe fde pact. Car. Tapia. in d. Rubr. de conſtit, princ. c. 4. num.;3 1. Ioh. Bapt. Plot. mal demlis. jur.§. I. numer. 20.& Principi jus non eſſe in perniciem ſubditorum quempiamoneribus eximere, ur alii onus ejus ſubeant, reſpondit Pariſ. conſ. 70. muunndo, num. 14. Cravett. conſ. 945. Dominus Blaſius, num..& ſeq.& conſ. 8§1. Vnum vires num. 7. Et hane ſententiam aliquando Camera in cauſa F. contra E. R. fecutaeſt.
18. Sicut autem hæc, de qua dixi, Im peratoris juriſdictio incom- municabilis eſt, ita juriſdictionis exercitium ejuſdem Curiæ reſervatur, a Uide Ducatibus, feudis ́; Imperii majoribus in petitorio judicio, b de- hvitive pronunciare, c ſoſius Cæſaris ſit. d
4) Uti de Rege Caſtilliæ notat Covarr. pradt. obſer. c. 4. num. 10. Ver. caterum, v quibuſdam negotiis. Curiam autem Imperatoris intellige tam in Comitiis Impe- nalidus, auff Reichstaͤgen/ quam in aula Imperatoris, am Reyſ Hoff/ ins Reichs Hoffraͤht/ exiſtere, cum& Conſilium cum Can cellaria, quod in Aula Imperatoris habetut, Imperirſit, Archiepiſcopoque Moguntino, uti Archicancellario Impe- nhſuramento obſtringatur. 5) Ord. Cam. p. 2. tit. 7. ib. So einem Theil gentz⸗ licbnd endlich abgeſprochen werden ſollen. Secus eſt in poſſeſſorio, argum. Verb. gentlich vnd endlich/&r nos Ferrar. in for. libell. quo agit ad revoc. feud gl. 8. nu. 71 in f.
in feudis Imperii minoribus, cum in his ex preventione Cameræ juriſdictio fun- ietut atteſtante Gail. 1. 6/. 29. num. 3. G ſeqq.& ita accipienda ſunt prejudicia ab ant Hartm. 2.5/ prin. rit. 54. bbſerv. 4 2. num. 2. relata. c) d. ordin. Cam. p. ⁊* i7 Gail I. 5erv. I. 2umer.3 1. ſe4. d) rex. in c. unic. apud quem vel apud ſuos cntro ver feud fin ib. FF. Ordin. Cam. d.. 1. tit.. Vult. de feud. cap. 2. lib. 2. num. 9. imemorabilis eſt epiſtola Sigiſmundi Imperatoris ad Concilium Baſilienſe, cum eum Henricus Dux Lawenburgenſis& Fridericus de Ducatu Saxonie contende- rent quorum ille à Concilio Bafil.lirem definiri vellet, Feudalis, ſcripſit Imp-con- trorerſa per Dominum feudi acpares Curiæ terminãda eſt, poſt Cuj. in d. c. un. 2pud Auem vel ap quos Borrh. de feud. c. 10. au. 1. v. infr. eh. 3Orlit. F. Extra tamen Iinperium rarlam hanc trahen di nequaquam Cæſari jus eſt, d. ord. Cam, p. 2. tit. 7. in f.ff ac. arg§: 2cauſſt apellationum ib. Ita tamen&§. ſententia in f. de pace Conſtant. Ex ſin gulari den penilegio ſtatus Imperii extra Imperium vocati ſe ſiſtere non coguntur, de= asdn Saxon. lib. 10. c. 38 ubi Comitem de Schwartz enburg/ hujus privi⸗
KSu conſerratorem eſſe teſtatut. 29. Quin⸗

614 De S8. Cæſareæ Majeſt. Cameræ ac ſtatuum juriſdictione, 29. Quinim 6, licet vacante Imperio Comiti Palatino&Eleq.
riSaxoniæ totius Imperii cura incumbat, a attamen de feudis Princ
paum, quæ Fahnlehen vulgò appellantur, quicquam deceruere nequs
erii Vicarius, c mandatum cum libera haberè, d omniaq́; Imperan- re abſente, quæ ipſe præſens facere poſſe cenſeatur, e de bonis uama Imperii patrimonial. bus ‚ad menſam Imperatoris deputatis, ſineas reſſo ejus conſenſu, pro ſuo arbitrio alienando diſponere poſſe, il. quando in Camera in cauſa N. contra R. f vix probabile exiſtimatun fuit. g a) Ex Aur. Bulla Car. IV. tit. 5.de iurib. Com. Palat.& Duc. Saxon, Falin. int,
licet ex ſuſcepto, nu. 3. de for. eom. Vaſqui. illuſtr. quaſt. lib.. cap 22. nu. J.'ſaqg Schrad de feud p. 10 ſect 3 num. 174. G. /244. Diſſ. Canon. in Clem. Paſtoralis de ſent& rs jua. qui vacante Imperio Ppontifici Romano cognitionem cauſarum Imperideferuns ex e ſi fratrum ne ſede Vac. Extrav. loh. 22 d. c. licet ex ſuſcepto 10. 15. Panor defer ann Clem. I. de iureiur e. Venerabilem,; 3. ext. de election. c. ad Apoſtolica, 2. de ſent. Grul in ſexts Rom. Sing. 417.& ib. Nicol. Pign in addit. Bart, in I. 1.§.deniq, n. f. de adqla arc. Bald. in margar. verb. Imperium,& inl. cum notiſſimi, imõ, C de praſe. 30 uelas annor. 5) d. Aur. Bulla Caroli IV. tit. 5. de iur. Com. Pal.& Duc. A4s. Alegei. electione& publico ſtatuum omnium conſenſu, juriſdictionem nonmas. datum, ſed ordinariam, ſuo, non alieno, jure habens, arg. not. gloſſin!. moremgetun verb. alieno, ff dejuriſd.& Alex. in rubr ff. do off ejus cui mand. juriſdict ubi elegunte duplices notavit Principum Vicarios. Quoſdam à Lege& ab ipſa univerſitatecon· ſtitutos, qui locum abſentis vel impediti vices ſuſtineant, uti Rex Romanorun(i ſaris, Archidiaconus Vicarius, Epiſcop. 1 de off. Archid. qui unum cum Cæſare relkii ſcopi cenſentur habere tribunal, c. non utamaus de conſuet. in 6. ut nulla conſuetudr ne, qua ab unaad alium appelletur, induci poſſit, e. cum Rom. de ahpell in ſaui Rebis yalle conſ. 75. in iſto crimine, num. 17. vol 3. Quo(dam verô ab homine, bocekpt Principe, ex proprio motu, abſq; legis perpetua proviſione& neceſſitate conctin tos, de quibus, text, in l. 1.. prafectis, 4, ib. Mandatis Principis de legat. J tam juriſdictionem habere cenſentur, fac. not. Hart. Hartm prad. foren lib. 2. Miſal 6. 2 ob ſer. 1· num. 4. de quibus dixi infr. ti. 8 2. lit.a. G 14. G ſeq. 4) ug pra 12.15. Bart. n. 4. Iaſ num. 7.& ſeq. C. de tranſact...1 in praſ. de off procur. Caſ. ¹ argum..2. C. de off eius, qui vi. alic jud. t. ſi Epiſcopus, 2.9.·6. fac. uſitattſſima ilain le ceſſib. Imperii& ordin Cameræ repetita locutio. Wir oder in abweſen Roͤmiſcher nig/ ꝛc. adeò ut feuda Imperii majora Principum infeudare poſſit, 4 Aur. Bull Can Iy. tit. 5. fac. ea qua de Vicario Principis notat Roland. Valle conſ. 86. Uuſtri umin num. 3 3. G ſeq. vol. 1. Ioh. Petr. Surd. conſ. 281. de authoritate num. qui vicammas ſtatem ad reſervata Principis extendit, ibid. nu. 2. quod tamen ſine ſpeciali man u non admittit Natta conſ.6 3 6 ſuper controverſia, num. 29. Farinas. läb. vaanf 29. nu. 9 1. Dé conſietudine tamen teſtatur Decian. conſ. 23. Nunc illuſtris, nu. b 7ugs Hinc contra Vicarium Cæſaris crimen læſæ majeſtatis committi, docet flir, u9 trac.de erim. laſ. Majeſt. lib. 1. J. 15. Mynſconſ. 44 num. 19. RKanzune ha
3 Psoru- VMalarane
g Haalhi 1l). an. unt; b Ipfumque Regem Romanorum, quamvis; ur perpetuuslm.
dn d balone
bär
de butn brrerea leenin ſueſ dele
uan

dee d 6 1 dfan nrüd ohe trhd de 1l ſpons a dableſſte
p dus aa ſmaude in aruml ula 3.,28 1ah Maa, 1 a9 lai n vi C e 241,6— 6 49 iſdicig nr tga n Ijanſa hit bixlaul e
—
4
ui laſun m canrn G.rradl ain nugh b ho 1 d
4 7
D. Thomæ Michabélis. 615
ſmi⸗ aE dum C. V in H. eſſet, facta, qua ab hoc redeunte rata habita non fuit. g) ha- berenim Rex Romanorum pleniſſimam poteſtatem tantum in adminiſtrando, non alienando, tex. in! ν⁴‿˙εs, 1 1. Cod. de tranſad. Iprohibere„3 plans, ff. qued vi aut clam. ung. gui fundum, 7.§. ſi tutor. 3 pro empt. l. rutor. qui tutelam, 27 ff. de adm.& peric. tu- ur. audantur ea qua notat. Pinel. ad l. 1. C. de bon. mater. Par. 3.n. 37. Gail. b/. 7 2. man- datumq́; de libera adminiſtratione nunquam extenditur ad omniné pernicioſa, l.r. .1.f. Aoff Procur. Ceſ.l. Imperatores,37 I. contra, 2 8.§. 1. ff. depact. Iaſ. in! actum cura- In num. 2. C. de paa..
. Nec in minoribus feudis, ſi Imperator Camerã a præveni- rer aierſum ſtatuitur 5adeoq; nuper in cauſa D. I. F. contra B. M. ratione feudotum Imperii M. licet B. Imperatorem F. de evictione teneri„ præ- tendetet, c in aula Cæſarea pronunciatum,& F. immiſſio decreta, quæ deindeper Caſlationem Citationis in Camera confirmata. An jure hoc Kactum Reviſorii judicii ſententia declara bit.
3 Qus uti Cæſarem& Imperium, feudorum dominum repræſentans, pa-
iterdehis cognoſcere poteſt, Gail. 1, 6.˖ 29. num.;& /³. 5) Gail d. loc. n. 3. G eas Borch. c.10. num. 4. de feudis, cum Domini inter vaſallos de feudo contenden- ii cognitio ſit,c. imperialem,§. 2. verſ ꝓpraterea de prob, feud. alien, per Frider. Weſenb. unſtI mortuo, nu. 39. G. ſ2a, lohan. Ferr. Mons. in uſofeud. lib. 3.c. 1. Ver/ ſi cententioſs Re Tult de feud lib. 2. cap num. 10. laté Menoch. remed.; retin nu.;377. GE ſedg. c) Quotamen caſu deciſionem litis potius ad ordinarium, per c. unic. de in veſt in mar. ſah, relpares curiæ, quàm Imperatorem pertinere videbatur, per tex. in e. 1 an apud
luaie. vel Cur. dom.&æ notata Vult. d. c. 2. num. 18. Pro Im peratore verò facit 1. Con-
lirdepace Conſtant. circa fin. Verſic. Et ſi qua controverſia. 2. Quod ſecundum com- nanem Dd. opinionem in propria cauſa ipſe jus dicere, c: I. de ꝓœn. in& ib. gl ad werb. Tuuire Dd in!. unic. C. ue quis in ſua cauſa judic. ⅛. Gail. 1.obſ. 1. num. 9. 3. vel admini- mumſuis Conſiliariis delegare poſſit, per notat. Jſern. in d. c. Imperialem, z: ræterea ſ inte de prohib. feud. alienat per Frider. 4. Cum& Conſiliarii Prin cipum Imperii, vigo- teptuilegii Auſtregarum, de cauſis ſuorum Dominorum recognoſcant. Quan- quminterhunc&illum caſum forſan diverſitatis non defſint rationes. Confilia- ueumbrincipum à juramento ſpecialiter abſolvuntur. Pars quoque adverſa con- tahogercipere, ſuſpectos recuſare, à decretis ſenten tiisque appellare poteſt, quæ inſnonla Conſiliariis Cæſaris vix conſiderari poſſe videntur, cum nulla à Cæſare ſtagpellatio.
31. Ejuſdem abſolutæ poteſtatis& ſupremæ juriſdictionis ratio-
an neptiilegiorum Confirmationes,⸗ deq́; eorundem validitate& invali- aftatexortæ quæſtiones, ſoli( eſari reſervantur, 5 Cameræ autem ju-
dicſohaucquaquam ſubmitti arbitror. Quamris huic inſinuari poſſe
n nemo inficierur. c
6 e) Fac. texr. inc. ſuffraganeis de Eleczion. Bald. in Iꝗinal. C. de legib. Dec. conſ. 8. Graviaſunr n. 225. vol. 1. G⸗ conſ. 19. quoad primum, nu. 139. Vol. 3. Cravett conſ. 948. quia vertkari, num.; 5. Natta conſ 6 36. Multa ſunt, num. 8 Menoech, in qunrto reſponſ.
tauſa 4* 0 eAuſs Fmar nu 48. Licer contractuum confirmatio in Camera rectè petatur perca
1111 quæ

61 De S8. Cæſareæ Majeſt. Cameræ c ſtatuum Juriſdictlone,
ö quę docet Gail. 2. o5ſ. 1.& 2.05/. 102. num. 16. cum hæc à quovis ordinario judice, 3 qui aliàs ſuper contractu judicaturus, fieri poſſit, l. ſi quis ſpontaneos, 19. C. de decu. rzon lib. 10.1. cum hi,§. tranſactiones, ff. de tranſast. Alex. conſ. 3. conſideratis his vol,j
Rol. A Valle conſ. 24. Auod excellentiſſimus, n. I. vol. 4. Decian conſ. 3 2. Primo n. 75. vulz. Odav. Simoncel. tract. de Decret. cator ſolenxit. minor lib. 2. fit. 6. Iuſpect. 10.7. 105inf 8) arg. l. ex facto, 43 ib. Iaſ.n. 4..de vulg.& pupil. ſubſtit. c.inter alia ib. ut igituran, trauu de ſent. excommun. c. 1de poſt pralat ib. gloſ. ad Verb. interpretatus, c. ib. CC. Ae conßm eyule util. ejus enim eſt interpretari, cujus eſt condere, l.omni iv vocatione, C. de 68. Bechſt dbxe Fn. C.de lI. quamvis de cauſis privilegiorum, haud ſecus uti, quivis ordinarius, cunm uis de privilegii fubſtantia non dubitarur,& quatenus privilegium nonjus principi, iißm ſed alterius concernit, Abbas in c. cum veniſſent, num. 3, de judic. Weſenb. conſ. 6... aund Camera agnoſcere poſſit, Gaal.- obſ. 1. num. 7J. G 13. Eud. Schrad. in!, admonendinn ſegu
4
3 5.v. Porrô licet de jurejur. c) Docet quippe quotidianus Cameræſtylus Ca. hyſi meræ uti judice ordinario„privilegia præſentari,& ut exemplentur, inſiauari eum abur V exemplatio apud judicem ordinarium impetrari ſoleat, e. fin. ib. gloſ.deſdemſrum. Sn
V qua ſubſtantia privilegii nihil additur neque detrahitur, uti ex clauſula vulgari atu ut. prata inſinuationis apparet. Vorbehaltlich des H. Reichs Ober⸗vnd Gerechtigtat⸗ Baru Auch maͤnniglich Intereſſe vnd Einrede/ dargegen jederzeit vorzubringen/ ſovet ke
recht/ hiemit angenommen/ daruͤber dergeſtalt Vrkundt erkandt. Nobiliumtma ltaiſn
& privatorum privilegia Camera haudquaquam inſinuari docet, Gail I.¹lrut. au
— f uum. 10. 1 4 32. Nec diverſa cauſa eſt Legitimationis naturalium,⸗ kman. 9 —* 1 Kiitutionis, 5 Conceſſionisq́; veniæ ætatis, quæ ſolummodoinals “ Imperatoris legitimé petuntur. d,
h 6) L. 3. Gt. t. ff. de natal. reſtit. Novel. 89. c. 9. Gail 2. obſervat. 144. Lincok—
pſus videtur D. Frid. Mindan, de proceſſ. Cam. lib. 1. c. 12. 9. 3. qui etiam Camerã ha
petita confirmatione legitimationis, modo bene narretur, deferre opinarut: al taft quod fimiliter nee attendiſſe videtur, Menoch. conſ. 799.,ulla eſt, n. 29 Auattne ſeri⸗ ſa Rttt
Lit, ita in Cameru obſervari, ut in legitimationibus ſemper apponatur Clauſals nemnd. jndicio eorum, qui ſucceſſuri ſunt, allegando, Gail. 2. 55144..*⁵) Eſt erim d hac) de reſervatis Principis, Cacher. deciſ. o. num.⁊. Oad. de reſtit. in integr 422ſ 5 dene uo jus Imperator cuilibet Ma iſtratui in ſeditione ruſticorum ſpecialterindui ben b Reichs Abſchied zu Speyer Nano 126. auffgericht/ S. Vnd wiewol/v ſanan Snr 11.lir. g. ½) 11. r.. C. da hus, qui Ven. atat. imper. Sicut Carolum Lotharin- giæ Ducem, Poſtularum Epiſcopum Metenſem, indultum veniæ xtatis ateos quendam inveſtituram&adminiſtrationem Epiſcopatus, ſuperioribus annis ins lalmperatoris Pragæ impetraſſe, conſtar. 4) Sunt enim de teſervatis Haris Cameræ non communicatis, uti de Parlamentis Galliæ; quod manus 3d 3 3 vata Regis apponetenon poſſint, notat Nieol. Botr. in tract de author. magni 9 i, num. 173. abiliCaf- 33. Separatam quippe abilla reſervata, incommunicabi 2 rex Majeſtatis, de qua hactenus, juriſdictionem habet Camera ne Hs, eum hæs ab Imperatoribus& Statibus eo line potiſſimum in 5

Ki
—
l di unſ anen 149 anſ aünn u kfunnnn Uahet onn er aus zuna we.lih Lu tune achl ſoſis anei umn d juhrun i. Numſg val. l uanni nus aßud denn irn ihihhe unf bangat er,h. Gante tbotz iga andt. obliar ocet, ule
1 1n 66 ſolo woin
uien a(u k, d behn 4ℳ0,19 R
6 dau J kjeur. 3 Je aa
D. Thomæ Michaslis. 61) ſoutin appellationum,& quæ alis ex Legibus Imperii ad Imperatorẽ qeferuntut, cauſis, privatarumq́; litium deciſioni a præeſſet; Ordinaria- que, non autem abſoluta Cæſaris juriſdictione uteretur. e
4) Cum enim olim ante inſtitutum judicium Camere, litigantes Impera- torem, ejusque curiam, Hoff⸗Burg⸗ vnd Landgerichten magnis ſumptibus& ex- enſis ſequi tenerentur; Imp eratorq; ue hujuſmodi controverſiis privatorum deci- dendis mplicitus, publicis Imperii curis minus incumbere poſſet,& re ſubditorum. totiusque Imperii fore exiſtimatum eſt, Imperiale Pretorium, ſub Cameræ nomi- ne mnlituere, in quo vice Cæſareæ Majeſtatis& Statuum de cauſis litigantium co- Molcttetur, uti refert Buchſius in vita Bertoldi Archiepiſcopi& Elecr. Moguntini, au- hucſuaſoris buius ordinationis, meminit Saylerus de perſon. Cameral. Similem eſſe coatttutionem in Regno Caſtellæ refert Covar. prac. quæſt. c. 4. nam. 19. verſ. Ca- an. 5) Mynſing. conſ. 24. Nobilis num. 2. G ſæa. Lege Imperii& Imperato- ncommiſfione ei tributa, quæ juriſdictionem ordinariam conferunt; Ferrarienſ. in ſum libell in actio. Confeſſ. gl. 7. Verb plenam& omnimodam uu. 10. Menoch. de pra- ſumt.7 SFraſ. 17. nu. 8. 23. G 3 8. Gaul. 1.05/41.n. 5. G 6. Unde auditores Papæ& Trinchisordinarios cenſendos poſt Bald. ait Jaſ.in!. more majorum, nu. 2. fde jur iad. &müiter Senatum bedemontanum Ordinariam habere juriſdictionem ſcribic Tleſlaut. in præfut deciſ- nu. 34.) de quahactenus egimus ‚eamq; à Cæſarc neminicommunicari diximus.
34. Hujus autem Ordinariæ juriſdictionis poteſtate, vice Cæ- lter Mijeſtatis jus dicendi facultatem conſecuta eſt, a ut nulla ab ejus ſanentiss ne quidem ad Ceſarem, 5 multoq́; minus ad Pontificem per-
nitaturappellatio; Reviſorio ſaltem judicio Imperatori cum ſtaribus telicto. d
4) Ordin. Cam p. 2 ²it. 27. Unde& Mandata, Sententiæ, Decreta, ſub nomi- eälgillo Cæſareæ Majeſtatis ibidem emanare videmus. 5) arg. I. 1.§. fn. fnuud auo appell. fac. tir. ord.; part. Daß dem Cammergericht ſein ſtarcker Tauff zunſen werden ſoll/ e parr. 3.rit.. Uti nec Cæſar cauſas pendentes ad ſe avocare dantit cum per modum contractus conſenſerit„Gail. I. 05/.4 1. 2u. 3. Gſeq.& Untecum olim quidam eriam in cauſa pia& tutelari à Camera ad Pontificem ap- hellalet ut contemptor juriſdictionis Imperialis in 100. marcas auri puri, cum re-
dione erpenſarum, condemnatus; diverſis que vicibus appellantibus, appellatio- neigppetentibus refutarorii cum comminatione pœnæ, in Camera dati ſunt, vid. daningene. Cam. non aliter atqus decreto Senatus Pariſienſis leſæ Majeſtatis rei lactau, qui à Lege per Regem lata Papam appellant, Goſtald. ad l. de quibus, ff.de f. derundum formam Ordin. Camer part. 3. tit. ĩ3. praſcriptam, Gail. e²ſ. 15 3.& ſeg. Qurenuautem pendente reviſione executionis punctus in Camera ſuſpenden- usſtapfo Anno 600. in Deputationis receſſu deciſum eſt, vid. Gail. 2.65/5-154. G 2 ſerv 47. 2um.). Mynſing. cent. 1.5/. 4 8. Sichard. in cauſis contrad. conſ. 1 nu.. 9 Qbbus remediis contra Cæſaris ſententias veniri poſſit, v. declaratum à Joh. auth. 4deteſtxnum. 36,f.[mibi) ss... 35. Num vero Cameræ, quoad Cæſarem ipſum, privativé, in ci- 1 Iiii 2 vilibus
C—

618 De 8. Cæſareæ Majeſt. Cameræ ac ſtatuum Juriſdilone,
vilibus cauſis, juriſdictio tributa ſit, controverti ſolet, Concurrentem juriſdictionem Cæſaritribuit Gail. a Contrarium tamen tenentiratio.
nes nequaquam deeſſe videntur. 5 a) Gail. 1. 0b. z9 ·„num. 3 G 1 0bſ.I2 1. num. 3. pro quo fac. text. in ordin. Can. part. tit. 9.§. 1. ib. Durch die Keyſ. Majeſt.& paſſim eodem tit. contra Gail. dißhut Schrad. traci feud pag. 10. ſect.i. num. 128.& Iect. 3.num.72. 5) 1. quod lmpe- rator per viam contractus, in civilibus præſertim contentioſis, juriſdictionem in Cameram univerſalitertranſtulerit, ipſo Gail. teſte I. obſ. 4 1. tex. in Ordin. Camer. zan. 3. tit. n. ult.§. Solches alles/ ꝛc. Vigore autem contractus juriſdictionem transfe- rens quo ad ſe quidem eam privativè contuliſſe cenſendus eſt, ex Cravett. conſ au. num. 31 G; 3. Menoch. l.2. præſ. 1 8. nu. 2 3. v. on fth. 67. in lit. b. 2. Specialiter lmpe. rator cauſas majorum feudorum Imperii ſuæ juriſdictioni reſervavit, ordin. Camer. p. 2. rit. 7. In aliis itaque a ſe abdicaſſe cenſerur: Reſervatio enim unius inducit abdi- cationem ceterorum, l. quaſitum, 2 F. idem reſpondit 4 2. ib. nam hac, ſf. le inſtr. vel in. ſtrum. leg.! cum prætor, 12. de jud.; fac. ratio fundatisnis, de qua dixi, ſupra th. 33 lit.a. 4.argumentum fumitur, ex Ordin. Camer. p. 2. tit. 3 5.
6. Eſtautem ordinaria Cameræ juriſdictio in omnes lmpeii Romani ſubditos, tam mediates, quàm immediatos univerſalis a ins- lios potiſſimum in appellationum, b aut ſim plicis querelæ cauſis liq in Civitatibus Imperialibus planiùszcum Camera in hos dire cto,&ſine ullo intermedio jus dicendi facultatem habeat; d quamvis ſint quædam, quarum ſententiæ ad eam dire cto non devolvantur. e
a) Ordin. Camer. part. 2. tit 27. 5) Ordin. Camer p. 2 tit. 1.Giis Sedſi fortè civitas mediata à Principe ſuo ſuperiore conveniatur, tunc Camerain prima inſtantia adeunda eſt, Gail. 1. obſer. I num. 18. Mynſing..ob. um, t. 1
d. ordin pare. 2. tit. 27. A, Ceſſat enim in iis privilegium primę inſtantiæ, der Außtraͤg/ Gaul. 1,0bſerwat. 1. num. 20. e) Quæapud alias civitates partes de onfaltationis
ſententia, quam tulerunt. cognoſci patiuntur; magis tamen in vim con &prorogatæ juriſdictionis, quàm appellationis, cum hæc ad ſuperiorem, nos d parem dirigi ſoleat. Unde eſt quod hujuſmodi civitates appellationem tecipientes⸗ nec Compulſoriales, nec inbibitiones decernere, nec exequi poſſint cum pat in a- rem non habcat Im perium, 4 f de recept. arbit. ſed quæ cunque ejus generis requt⸗ runtur, ea in Camera impetrantur.
.„ 1 2. 0„.
37. In certis verõ cauſis etiam Principibus Impe ſtantia ibidem jus dicitur, uti funt fractæ pacis, a Religionis. b Pignor tionis, c Arreſtorum, d Litigioſæ poſſeſſionis.& ſimilium. f
a) Ordin Camer p. 2.11¹. 9.§. 2. ib. Hoch vnd Nidere/ Gail d.1. num 2,6 dj 3. num 1.& de pace pub! 1.l. c. 1 I. nu. 1. e ſed. 5) Reichs Abſchird zu la ſpurg Anno 5z auffgericht/ Wir befehlen vnd gebieten auch/ Gail. 1.0,2.. 7. Ordin. Camer p 2. 1it. 22. Gail. d l. 1. num. s.& osſ 8 num. 1.& de pign 2hſ21nu 4) Gail. d. obſerv. 1. numer. 6. ede arreſt c. 11. umuer. I. 2 9 Cam. 2. rit. 2 1. Gail. d, bl. I. nu. 14. Gobſ.6. nu. L. f) Omm
rit in prima ln-
bus caufis, in qil- bs
3
maxla wyin.
betuul uCnfe⸗
Nuriu,n
Takau
tüntor an ej
Keuum,
anum.
i zon
4
1 8
ar nec
amuni Reut luaer ere N uyda
Fauit ne Aere
em
dtur ſer

Ja
n men et diian
N uheb nt 1h om ria
Mrbun.
ch t ats Nnlünie ha eam ons echins tt m mä dt det e
—
bus mandatis ſine clauſula Iocus eſt, hæc enim Cameræ juriſdictionem immediate fundant, Ordin. Cam parz. 2. 1is. 2 3. Gail. d. 1 0bſ.I. nu. 5. obſ. 1 3,u. 6.& quando res,
dequa controvertitur, non in jure actionis, ſed mero judicis officio conſiftit, ut eſt
Ordinatio& confirmatio tutorum, item cauſa alimentorum,&c. Cum privilogium
yima lnftantie der Außtraͤg/ ſtrick: juris ſit v, Gail. J.ob/.r. n. 54.&& 1 oLb/.29. ⸗Chriſti Aötraſcoſ. Germ. 2 4... 9.& ſeda. tom. z.
38. Quia alias omnes, tam Eccleſiaſtici, a quàm Seculares, regu- Liiterin prima Inſtantia privilegio der Außtraͤg/ 5non ſine juſta ratione utuntur. c
3) Cum& hi ratione bonorum feudalium, privilegiorum,& regalium, aarablmperio habent, ejuſdem veri ſtatus ſint, Gail, 1. obſ. 30. u. 1. 4. 6.05.,37. au p hult. de feud. c. 5. 2um. 7. Verſ. Aliis etiam inf& privilegiis Statuum fruuntur, Galdtyacepubl. I. 1.z. 8. 2um. 6.& ſe*. ut infr. theſ.in lit a. 6) Tam ſi ſe invi- cem conrenlant, jaxta præſcriptum Ordinationis Cam, part. z. rit. 2.& ſeqq.«) Urſehincipes, Carolo V. in Auguſtanis Comitiis, Anno 48. renunciationem hujus beneüci efflagitanti, non ſine cauſa oppoſuerint, aliàs quippe longé deterioris condinonis efiçerentur mediaté imperio ſubjecti, cum his duę veltres concedan- taeluſtantie,ut ex communi beneficio non deducta deducendi, non probata pro-
Kandi de quo Gail. 1. 5 ſervat. 2 8. num. 8. Menoch. conſ. 3 8. nu. 17.& fusé Maſcard.
te nubatis concl. 118.)jin anteriori per injuriam omiſſa, in poſteriori, appellationis ſalietinſtantia, reparare& deducere poflin t, quo ſané beneficio Principes per ab- ienionem pririlegii der Außtraͤg/ ſaris inique ſpoliarentur; Et haç ratione ejus dr Nußtraͤg/ in Principibus receptum eſſe, non illa de qua Gail. 1. o2ſ. I. num. 17. hiur..“— 9. la Eccleſiaſticis quidem& Spiritualibus cauſis Cametæ uti ſadcoſeculari nullam eſſe juriſdictionem, generaliter obtinuit. a Hine dh god de crimine hæreſeos, 5 adulterii, quoad ſeparationem thori, Smanie,cauſis matrimonialib us, e& ſimilibus fnonagnoſcat.
„9 Ad Eccleſiaſticum quippe hæc referuntur forum cumiquo ſeculaxis ju- iüt conf undi vetatur, Ordin Cam p. z,˙it. I c. decernimus, enquanto extr de) udic. hahtahliaen defedi Furiſdict. ardin. num. 4.& ſegg. 5) eruut inquiſitioni, S. Du sde eret in ſorto, c. æd abolendam, c exeommunicarionem, extr de heret. Tiber.
iprack criminal..c. 2 5. G ſe*†2. Farinac. in pradt. Crimin l. l. tit I. quæst.& nu. e)en 9) Criu⸗ F216. ſi vero exer. de procurat. Scheuch Baro in Prog vmnaſ. Jori. I. T. huſat J. Covat. de matr im p. 2.§ 6. n 1. ubi hanc communem Aitit Eor in Epit de³ 3 amfi 6.vu.. Farinac. d loc. n.130. ee⸗ 148. Mynſ. conſ. 43 2.34. b d) igloſf. nfen, Halee a de foro compet. ex Claro in S Simonia, verſ. Hoe crimen communem nr in nune oc. num. 1288. e) Side jure& viribus matrimonii quaratur, orum, 33.. 6. c. accedentib. de Exreſſ. Præ lut. c. 1. de conſang.& aſſinit. in pr.
erulat. 7.. 3. 4. * 1§. I. Rubr de compet jud adit. 5 Generaliter, 1. nu. 1. Covarr. de marrim. p. 2. 86 9 lꝛ. num I 89 8 2.—
ſu Dag ce g. 2½ 1ac. Memorial vom Jahr 70. ubi Aſſeſſoribus injundtum fuit. Daßſſeſich der 8
natrimonial Sachen entſchlagen ſollen/ v. Ordin. Camer p. 2it. 9- ann auch der Keyſer/ Gail..o6ͤ. 11 2„.17. Quatenus autem cauſa 1111 3 matri-
u. ver W

620
De 88. Cælareæ Majeſt. Cameræ ac ſtatuum jJuriſdictione,
matrimoniales inter Spiritualia negotia referen dæ& Principes ſeculares de iisſtan
tuere poſſint, vid Pasian. 2. de probation. c. 3./. 43 Celſ. Hug. conſ.3 8. 4. E ſeqq. Muus.
man. conſ. 108 M. 2. f) UtiElectionum, P oſtulationum, Proviſionum,(a „
nonicatuum Decimarum. P atronatus,& c. vide Covarr ꝓrad. J.&ęp. 31.n. 2 ſub un
Pprima concluſio Vant. de Nullit.&x defect. jurud. ord. num.54 Farin. d.prax. crim.1. tit.
quæſt. 8. uu 20. 40. Diverſa cauſa eſt quæſtionis UIſurarum, a abſolutionisque
juramenti ad eff: ctum agendi, b cum in his, ex Conſtitutionibus Impe. rü, Camere juriſdictio ſufficientet fundetur, ut Civilia negotia per ſeal Cameram pertinentia, ob adjectionem juramenti, udicibus Eecleſiaſt-
cis remitti, nulla exigit neceſſiras.
3) Reichs Abſchied zu Augſpurg im Jahr 1509. 39 G.431 VonWh
cherlichen Contracten. Etj adicem ſecularem de jure communi in cauſis uſurarum ſive de jure, ſive de facto quæratur, cognoſcere poſſe verius exiſtimat Fatinac lib.1 rit. 1. q. 8. num. 40. ubi num. 13 4. G ſeqa. di verſas de eo cumulat Dd. ſententias. Ethum quoq, ſententiam amplexus eſt CoVarr. 3. Var. reſol. c. ʒ.nu. I. Molin. de uſur. n. 87. Gℳ. Gn. 155.& exſtant præj udicia quod cauſæ Uſurarum ab officialibus ad Cameum devolutæ ſint, ut in causa E. contra H. Anno 92. 6) Ordin. Cam.). tia,
uod& juri communi co nvenit, quo Sacramentorum diſpenſiones Prætoreſte
Janr„I fn. ff ad municip. l. fin. ffde re milit.& eligere, ſin ff. de jure patron. u Gaill. 0bſ. 2 5. Schenck Baro in Virid concl. 6 9. Bodin. de Republ. 1. 3.c. 3. Duar. 1. de kalta G „ Poſt. Petr. Greg. in Syntag jur part.3 I.0. c. 12. Ioh. Dauth. de teſtam. n. 93. Cuumes & Dd. plerique hanc abſolutionem ſolummodo à judice Eccleſiaſtico petendan elle, putant, Steph. Aufrer, Aapoteſt. Secul:in Hecl. Reg. 4,⁄. 7. verſ. 7. Sed videtur Coui pariar. reſolut. I. c. 4./..& in c. quam is, p. 1.§ 3:n. 8.& ſeq. de pact. in. Fatinut:i lt. num. 143. c) Secus atq; pleriq; Dd exiſtimarunté laſes in' Guauasedann &/*4. C. de judic. Adeò ut etiam tunc cum judex Eccleſiaſticus jurantem abfolm cauſam principalem, ſi ea ſecularis ſit, ad Cameram remittendam eſſe,ſerius erit marem, per J. 1. C. ad exbib. Caſtrenſ. in lordinarii, n. 4. C. de rei vindic Csvart 1. u3 reſol. A 8.& hane ſententiam ex Afflici.& ·Oſaſc. in practica praferendam ſeriit am d. loc. n. 144-Verſ.horum tamen opinionem. V. Nevizan. in ſlv. nupt.1.4 num. 19 02 Contrarium tenent Dd communiter, teſte Covarr. d. c. 4. nu.7 G /*J. Marant. mora-
part. 4. diſt. 1 1.7. 14. Foller. in addit. 4. 41. Et generaliter quidem, quando in cauſis Eeccleſaſticis deh co, quæſtio juris, non præjudicialis, 4 incidit, Cameræ juri dictioe
Unde in poſſefſorio⸗ de Decimis, d jure patronatus,&c. e rectepi-
nunciat. j
3) Secus ſi incidens quæſtio præj udicialis, arg.lfundum, 25 Nſachnft
except. ẽ.iuam extr. de orig. cognit. lator praſentium exer. qui filii ſint, leg. 22r nappell mui int h. Uade ſin poſt
2. Contard. in l. uic. C. ſi de mot poſſeſſ fus
v. unie de Francis deciſ.j 12. Zaſ.in I. quories, n. 1 E ſeq. C. de iudic. an rio titulus principaliter juſtificandus, ad Eceleſiaſticum judicem cauſa enn eſt, juxta Menoch. retin. uu. 3 28. G /4. v. Mynſ.cegt.1.0b. ult. quihujus rem 5
217. num. 17. vol. 3.
halurai Uukrd
mun,:
ah6 7 lil
imun otamer

—
———
4 T ſudicia Cameralia poſuit, quæ tamen cum ante Conſtitutionem pacis religio- asat ais,qua hodié Eccleſiaſtica juriſdictio ſuſpenſa eſt, contigerint, ideò parum ad prę- Naa an ſentem Imperiiuſum, conferunt;& in facto remiſſio ad judicem Eceleſiafticum Glhu Aunog.in cauſa H. S. B. contra H. S. E. 12. Novembr. denegata fuit.) hua n Cm quæſtio facti nihil habeat ſpiritualitatis. Communem bronunciat Alex. in l. Ti- hl mat. laſ in d.! quotes, nu. 6. C. de judie. Vant. de Nullit. ex defect. jurisd. Ordin. d den vum 4 v Quam vis ſi eſſet, A ufrer.. tit. de poreſt. Secul. in Escl. Reg. 4. nu. 1². v. octavo eend du fülitCofalin Rebuff. de ſponſal.& hanc veram magis receptam ait Aenoch. remed retin. hi Jurin. 45. 1.7 8. n. 25. e) poſſeſſorium enim magis facii qudm juris, arg. eneß u 118. lnaturalis, F 1. ꝓoſſeſſionem, 29. Ae adq. poſſ. Ideniq, 19. ex quib. cauſ. major. Er ledt le in gunuüoſſeſſorio hoc obtinere voluit Theſſuur dec.& 7*. ubi ita ſapé fuiſſe judicatum 1 ahmnlapoſſeſſorio tamen adipiſcendæ judicium veré pertinere ad Eccleſiaſticos Ghd. naufGuud. Pa. 7.1. Menoch. 15 Remeg. Recupor num. 235.& conſ. Diſſinition. 7. G 8. lem Crausr amſ.10. Teſſaurumq; contrariantem improbat Farin. d prax. crim. J. 8./n. 23. v. Ilns en. Fülnit ſecundo. 4d) Gail.; 8. A ufrer. d.I num. 23. v. Decimonono fallit, coſtal. in dub. Amnſfae ſbonſal in fu. Covarr pract. obſ. cap. 3. e) Gail. d. lib. 1. 6b/. 3 8./. 6. Ris ah O ſe Auffer. d loc. num. 25. Verſ. Pigeſimo primo fallit. Teſſuur. dec. 8². Mynſing. obſ. cent. Gil e 20 rv. 9 3. num. 7. F) Dummodo inter Laicos, vel ab Eccleſiaſtieo Ph nnu ꝛttors contra Laicum lis moveatur; ali às ſi inter Clericos ſolos quæſtio ſit, judex lian Ilee Hecllatis, in poſſeſſorio competens cenſetur judex, cum non tam cauſæ, quàm ns ma pelſonarum ratione judex incompetens ſit, ut recté animadvertit Covar. d. prad..
d 41 Jpleuach d. Recuper n. 423. C& ſeg.& d. remed. 3.retin. n. 3 24. G. ſeaa. poſt Vr. l. Farin. ſu gil⸗ Ahenum. 23. v. hlwztata ſeeh.
dn 4*. Eademq; ratione de quæſtionibus matrimonialibus meri 1„ uch anullitatis proceſſus, 5 poſſeſſoris, c quandocunq; cauſa conjugii
woninter ipſos conjuges, ſed alios„Puta filium& extraneum, vel inter unmconjugem& filium, incidenter ventilarur, etiam de incidenrti ma- aa rionlijure ibidem rectè diſceptabitur. 4 jund eund— Puta ſi Titia in Mevium marirum de dote formulam intenderer„& Mæ- m inih muiiam uxorem eſſe neget, hic recté à judice ſecularian matrimonium contra- Nu luetitz nquiritur, Coſtal. in d. Rub. f.de ſpon ſal. Covarr. de marr im. p. 2. c. 8.§ 12. ri un 1un 10. z— Aa 8—.. 3 3 Aauän 8 nad.4 7. 8. num. 10. Sic an pendente lite ſponſa duorum ſequeſtranda 1 85 decernit Gail. 1. ebſ. 11 2. num. 13. G ſeq. 5) Gum juder ſecularis r.h nanimreſententia ab Eccleſiaſtico latæ, cognoſcere poſſit, v. in termini⸗ cauſæ ltt a enislis Apn conſ. 6. num. 1 3. E per 10. c) rew. in e. cauſam, qua inter fld. miflhi ſins legit. conjuge enim violenter& de facto thoro expulsâ, rectè ad 34 men matrimonii redintegrandam, poſſeſſoriis remediis in foro ſeculari ue Snar: in Repet neceſſurios,§ non alias. ff. ad Senatuſconſultum Sylvanian. n. 35 Menoch A. Remed. 15 P. 212. Teſaur. Aec. 11 7.uu. 4. 4) Uranne ma- u ſe ſaun unquam inter aliquos contractum, an validum, velnullum„num con- lwan gbiletaueritnecne, inquiratur, quo conſequenter an filii ſint legitimi& ſucceſ- bm llesapparere poſſit, Alich. deciſ. 219. num.. Capit: dec. 7. num. 2 uri communem aſ- 5 Felbu, vit ineen. 4, 34 T..219. 5z 74 afe.7.2.2. 1 lenech une ranchis daciſ. 36. num. 12. G 3. Fred. de Senis conſ. 96. v. Sed dicebat, Kuni 67 Aue ſunt,n. 14. G 37 Det. conſ... n. 2. Vol. z. Amad de Ponte in quaſs. b 4uis,
D. Thomæ Michaelis. 621

₰
1 3
— 8 — 5 ͤ
——
8
622 De s8. Cæſareæ Majeſt. Cameræ ac ſtatuum Jurildictione,
quii ſit judex ſeud. num. 122 fac. loh. Bapriſta Aſin. in prax. indic. ꝓ.2.§ 1. cap. 131.lite enim hæc quæſtio incidens, juris ſit, ut eam quod Eeccleſiaſticum remittendam f 35 ſpondeas Bertrand. conſ. 217. part. 9. quæſt. nd. 17 Vol 3 part. 3. attamen cum non den. dat cauſam matrimonii inter conjuges, nec ad hunc finem tractetur, nec eſlen matrimonii per judicis Secularis deciſionem lædatur, ſpiritualis cauſa dici nequin juxt. Arnal. Alber. traclat. de agnoſc. aſſert. Cath,& Haret. 7. 8. n. 5 1. quem ſequitu 34 rina. d. J. 8 nu. 150.v. Limitaſecundo,& ab hoc non allegat us Bart. in d.l. Titia. n.; pfſi. lut. matrim. cujus temperament um approbatum ait Coſtal. in d rubr ſfr de ſponſal nedh. qui omues taſus ad Clerics judices paulatim deferantur. 43. Appellationes quoq; Cauſarum profanarum„ſthodie ſam ma 300. florenos excedat, a haud ſecus ut à quibuſvis inferiorum Secu. larium dominorum curiis, ſicà judicibus, Eccleſiaſticis generalibus u Trevirenſi, Colonienſi,&c. P ad ſeculare Imperii, c non bontiſicis, val hujus Legati tribunal dirigendas eſſe, d juſtiſſima ratione receptumeſte a) luxtA noviſſimum lapſi Anni Deputat. Receſſum Spirenſem Anna b00, Niü
forſan cauſa injuriarum, juriſdictionalis, an nui reditus,&c. per not. Gail 1.061ug. num. 4. G& ſeq- quæ tamen& ſuum habent temperamentum Reichs Abſchiedzn Speyer Anno 70.v. Ord. Cam. p. z. tit. 8. in addit. Ciſneri. 5)- Quiricarubir ſcopi non delegati judices ſunt, ut ab iis ad Epiſcopum nequaquam appellatipol ſit, c. non putamus ib. cum ſit idem utriuſq; auditorium in ſewto Schenck Bareix vnid. concl 14 nulla contraria valente conſuetudine Rol. Vall. conſil.7 5.in iſto criminenu 17.vol. z. c) per not. Gail. 1. obſ. z0. num.5. G 6. Etin hiſce Eccleſiatilcatum Curiarum cauſis, ad ſumma, ſpeciali Epiſcopali de non appellandopriyilegio cone formis fit: non attensi plurimi opinantur; cum hujuſmodi priyilegia rantum de curiis Principum in optima forma conſtitutis: Wolbeſetzten Hoffgerichtel ute⸗ ligenda fint, d) Et contta delegatos Pontificis, appellationes reciyiedtet mandata avocaroria in Camera frequentiſſimẽ decernuntur, ne cauſe ſeculas paulatim extra Imperium KRomam trahantur,(quod nec Iwperatoripermiſem Ordt Camer par tit. 7. Doch dieſelben auß dem Relch/)&urj uriſdictionum tontalioſt tetur Ordin. Cam part. 2n tit. 1. adeoq; conſuetudo, multis in locis peſſimo exem plo, ſub prætextu prorogationis, recep ta, ur in profanis Papa appelletur, cotrupts
læ nomine potius dignas eſt, ternot. Mynſ.cent. 1. 0b/.14 In caufis enim appellatie num nulla eſt in judicem incompetentem prorogatio, Pald. de pace onſtanjin tus ſis aphellationum ad verb ſecundum mores,& poſt ſpec. Felin. Marant 4.9. numas tertii enim hic vertitur. Intereſſe, in cujus præjudicium juriſdictio alitigaoti prorogari neq uit, per not. Vine. de Franc. deciſ. 29.& deciſ. 417 in yrint Batt inl 1ſt & post operis, ff de nov. op. nunel.& ſecundum hæc videntur accipienda, qua traut Gail. 1.05ſ. 1. 6. 16. 3. e) Etenim cum officialis, ut ordinarius Princlpls cu9 repreſentans„ab Imperio,& non Pontifice, ſecularem juriſdicionem nabes cadem rurſus adImperium, tanquam fontem, refluat, juris rationi convenitt 1 ea quæ ε uſu Hiſpaniæ de appellationibus à ſententiis Epiſcoporuma R 4 directo nequaquam verò ad Archiepiſcoporum dirigen dis ſcripſit, Couun quaſt. c. 4. numn. 2.& quæ notaruns Cacheran. deciſ. 30. Iaſ. conſil- 123. Quodds
2 7 e 7 lum. 1.Menoch. onſe322. De muliusna. 13 Surd. conſ. 27 5*Seneé videtut, Samnd

—
—
8
S“han enfin 1nd. 9. Caſus coram, n. 2. G ſæq. quicquid in contrarium moliauur„Capi vus, 4 nun an, aſ37 vum.) 1. Gr ſeg.„ b
naſann 44. Ethactenus de Imperatoris tam reſervata, quam ordinaria an u Qmere communicata juriſdictione: à qua diſtat ea, quæ Statibus Im- be lain derüin ſuis provinciis perpetuò aconceſſa; 5 Illa generalis, hæc ſpecia- uf an lar cettisq;ÿ limitib. incluſa. c Communiter jus ſuperioritatis, die Lands⸗
pr 1 urüche Obrigkeit/ appellatur; d adquiriturque tandem Principatu.
indi Tiiu
hun 1 kerere putatur, f inveſtitura; quam in numerum Statuum co- ſ(dutee optaione,„
um
b unnN*h Cum olim ſecus eſſet, ut dixi inff.th. 130.lit.e. 5) Quo eos ſbi Impe-
ch ralbu ranaeikotiores redderet, Car. Tapia ind. rubr. F ae conſtit princ. 7. 4. in prin.& ipſi 8 1
oenus orbem Chriſtianum contra hoſtes tuerentur, Ferrarien. Montan. in uſus 9 fai v. Caterum reb us lib. I. Majeſtasque Imperii magis redderetur manifeſta: jons em untzenim quilibet præeſt majoribus; tantò major& honeſtior eſt, Novel de- ran amnbe SnCivit. 15. inpr. c) Imperator enim mundi dominus deprecatio, f. L. tun un ghickjag fuprath.9. Principis certi territorii, l.fin Tde iurud. 4) Er eſt pro- 2Ie ſe t tecio, defenhoque ratione juriſdictionis territorii, univerfalis, ſecundum gloff in üin man fad verb. ſandtionem, Lacob. Mandel conſ. 62. unum. 2.& num. 40. verſ. nam ſu- ugd nne runitas, G con. 64. num. 99. e) eo enim ipſo, quod quis de Prin cipatu vel Sc 4 Ducatuinveſtitur, jura quoque Ducis ſeu Principis conſequitur. Vnde Ferrar Mon- Nalteſhnat unasfus lib. 3c.7. v. Igitur,&rc. eo ipſo, quod quis Rev ſalutatur, omnia quæ regiæ u- dica cdlls häerunii ſunr, eonſequi dixit, idem, Bald. in c. 1. quæ ſint regal. v. ultimo nota. MTgid. iit itein aſeverare, ait, Valaſcaus de jure Emphyt.. 7. nu. 34 licet ipſemet ab his recedae. udejus territorii dicimus: arguunt& hoc noſtratum illa Candfuͤrſt/ Cand⸗ ſaurloc ſuperioritatis jure illud vulgatum Dd. juriſdictionem territorio in- elasse, dan de uo dixi inf theſ.regulariter procedit, eum Ducatus„Principatus perſonam dr, Prulin iſrraſicere eamq́ nobilitar⸗ dicantar, F. F.in&. 1. de feud. March in c. 1. quis dicat.
uieiih
Junj 3 usonibus jura Principis habere intelliguntur, Gail. 2. 0/. 57. nu.. eE in tracr. tuid
4 n..... 4 1 4 anamagis inane atque Principis eſſe debeat, ut de hoc Bald. er. de Sehiſmat. in lun 1 am o.Decaan. conſ. 40. quaritur ergo, num. 21. vol. 4. nullamq; urgentem videa nſdd 1
fulle 3 1
mi uhma liapel
d ſu han N,
9 vis orezueom huius perpetuæ juriſdictionis, conceſſionis 4 drn kn omniné bin conceſſa ditione exerceri poteſt juriſdictio 2 uam za 1 mpernor in Orbe, c adeò ut Principes imperii d gratiæ Dei ſuũ Prin- 6 awd dpatum zcceptum ferre videantur; e quod tamen à nemine, niſi eo, qui
. Kkkk ſoluùm
ll e D. Thomæ Michaclis. 6²3

—
624 De§8. Cæſareæ Majeſt. Cameræ ac ſtatuum Juriſdictione, ſolum Deum& Enſem recognoſcit, propriè fieri poſſe exiſtimant Chit ſanæus& Rebuffus. f
Diverſum ſanê obtineret, ſt temporalis Principatus duntaxat conceſſus,
4 Rol d Valle conſ. 8 6. 2um. 20 V0l. 1. 5) Non quod! mperatori aquales eficiantu, ut dixi ſupra, theſ. z 5.lit. C. ſad relatione habita ad ſubditos ſua prs vinciaʒ in quos eunam
vel ſimilem, quam Imperator in uni ver ſos, habere videntur juriſdictionem. 0])* ſtren. quem feré omnes ſecuti, conſ.3 4. ſuper primo dubio, p. 2 Lud. Rom. conſ. 19. addlſtu. riendum, col.3. v. quinro videndum, Rol. à Valle conſ. 8 8. Volum. 1. n. 26. E ſeq.4. Idqde Principibus Germaniæ;(quos Baldus pro Regibus habet in I f. de teſtam mil, inter- minis poſuit Modeſt. Piſt. conſ. 14. num. I. vol. I. Renning. Gæd conſ. de aur.& arg fdn in ord. conſ. 2. num. 4 Weſenbec. conſ 27·num. 29 Ioh Dauth de teſtam num. 36.de feus C. de Regal. num. 7. Ubi hanccommunem& approbatam, magno tamen errore in-
troductum, ex Jacob- teſtatur. d) Similiter& quidam Comites, ſo Gefuͤt⸗ ſtete Graffen/& Prælati Abbates q;, qui poſt Principes Imperii in Seſſionibus col- locantur. 42) in ſuis reſcriptis, epiſtolis& edictis, Wir von Gottes Gna⸗ den/ hoc autem quomodo in Duce Sabaudiæ accipiat, Menoch. vid. conſ. z. num. 10% E olim non ſolum Principes& Duces, ſed& his inferiores eädem intitulaturaulos teſtatur Bo din. de Republ. lib. 1.. 10. f) Chaſſun. in Conſuet. Burg in groemal verb. Par la grace de Dieu. Rebuffn Couſtit. reg. tom. 2. tradt. Vti benef ante vacat. a 8* gloſſ. 1.& Ludov:c. 11 Franciſco Armoricorum Ducis ut hanc Infcriptionem ſuis de-
traheret reſcriptis, juſſiſſe refert Bodin. d. loc.
46. Regalia quoq; ejuſdem ſuperioritatis jure Principesinſdis territorlis ſibi vindicant; anec non ſolùm ea, que in unic⸗qua ſint nqalt. preſſa, bſed& ſiquæ alia ſunt, quæ ex uſu recepto pro Regalibus laben.
tur.&
„: 8 0 8 4—* 2— 4 ⸗ 1 Cum Regalia dignitatibus Regalibus;, uti Ducatibus, Marchionatbis rinc. de feud March. Auth. Pereg. de jur fiſt rubr 2. deiu, 6. Cœpol. de ſer vit. ruſtic. ꝓrad. c. 28. de portkins 1 Tera
Montan. A. tradi feud lib. 5.c. 7. v. Igitur,& hoc eſt, quod virtute& efficacia telanoò- nis tacité Regalia tribuit, ex Dec. conſ. 123, nu m. 31 jundt. num. 10. G11 Ai hab jin. Adeoque cum idem, qui jura ſupetioritatte gominus ſit, hinc uſu G ermaniæ cadem permiſcai videmus; Licet propriè lo quendo differant;nec enim conrinuô; quiRegalisiden ut Borch. præſcriptis Regalibus, jura ſuberioritatis eu unnen eſt, in exn 1d. c. unic. quæ ſint regal. nu. 20.&Craurn quadam Regalia apud ci vitates& oppida eſſe poſſe ſine zrajudicio eni berſaltziuniſuchn quam Princeps ibidem habeal, conſ. 9 7 3 num. 1 5. rede affirmarit: qu ſali elg'us 4 gurd. Aeciſz faperiorktatis pertinei . 5.
nemini dubium eſt; in utroque tamen eſt C. P. Regale Salvi con lucku 4 3 qua ſint Nã
4) quaſi contin eantur, fuc. 1. in qui iura fiſcalia habent, num.7
3
ſtatuunr, relati à Borch.. loc. num. 9-& ſeqᷣ. merum& mixtum Imperium Valls conſ. 4 2⁷. 7. vol. z. Menoch. de praſumpt. 27 ·2. 27.
ſrui rusc bl erun dh ntu g mruli has- ur 8e Frfa NDria len ahr: HNauur rrbas u

uit Gfh HR küda. boh ed iſt mnn in dart .hA uhn ff nunn cnge dena
Brüüns f ahaui AsJKrhh ee aune „o Au räli Vnt rad nxrii Ml unt inad uahn 1a Cun Kun4 ue
D. Thomæ Michaclis. 625 namultuariè num 4 6.& con/ 89 5. rei propoſiræ, n. 1. M. A urhr. Peregr. de iure fſc. lib. in nriny. 10. Vult. de feud c.. n. 7. ver. Aio hac ſint Regalia plura eſſe Legalia, quãm ea quind t. unit. ſecenſentur, teſtatur quoque Cujac. in d.. unic.& huuæ fecutus Vult. A.c. 7 verſeaiq; hac ſunt. 1. 77. Quinimõ& jus famæ reſtituendi, a indulgendi delicta, re- mittendiq́; pœnas capitales, concedendi ſecuritatem& ſalvum con- auctum bannitis, cInducis moratorias debitoribus, huic univerlſali ter- ritoriijura annexum putatur. A a) Arg. I. 1.§ fn. de quaſt. l. Divi frarres, 27. 10. Vel in integrum reſtitutio, fde hen..j. ibid. honoribus, 1. generalis ibi. neg, integram, C Jent paſſ.& rellit. 1§de qua au- um 10 f. depoſt Bart. in! infamem, nu. 1 3, f. de publ. iud. Menoch. de arbitr. iud. q. l. 1.. Dn lariſſimé Oad. de Reſtit, in integr q. 9 2. art. 9. n. 9 1. G ſedæ Farinac. in praci. crim. LI it. 3. J. 17. nu. 1. Verſ. ſupra he]. II. lit. G. e j ³2. lit. B. 6) l'cum indulgentia, do Stt,C. deſent paſſ.&o relit.! relegati, 4. in fl. moris. 9.8 iſtæ feré, It.in fin. l. Divi fra- na a7ad beſtias, 3 1 ff. de pœn. l. reſcripr. 7. in C. de Prec. Imp. fer. l. 3.& fin f. de of proc. Cdlr Hul. fAea. Decian. in pract. crim. 1. 36. 3 5. nu. 4. G 94. Oſaſe deciſ. I0 I num. 1. Tuſaut dect. 21 pert. Menoch. de arbitr. AI. 1. q 92. communem ait Soarez. theſ-recepr. ſem Dad verb. Princeps n. 1 75 multosq́ in hanc ſententian allegar Farinac d. l. tit. 1 J. On Surd. conſ. 3. ex decrero, n 8. qui licet in ſupremo P rincipe loquantur, tamen hodieidem eſt in Ducibus, Marchionibus, Comitibus 3&cC. Rol. A Dalle conſ. 4. 4. 13. Odd. tradl de in integ. reſtit. l. 2. q 92. art. 2.2. 13 ftanft. art. 9. num. 5 9. Farinac. d. loc. n quide integra, quaſt. ſexta exacté hanc gratiandi, ut vocant, materiam examinawit, ded de Repu1. I.c. 1O. num. 164. O ſegg. c) A. I.relegati in fin ib. Comeatum- uhili Bart. d./ ad beſtias,& I.fde pan Boér. dec. 197. n. t. Dec. conſ. 1 8.„. 1 20. Volum. 1. On in aonſuet. Burgund. rubr. 1.§ 4, Verſ.ſur. les homines, n. 6 5. fac. quod de Regis dlipaniæ Mediolani factareſervatione refert, Bodin. de è epuél. l. 1. c. 8. Cò-- 10 decu- unſerratis etiam nunc ibidem eſſe, teſtatur Menoch. de arbitr, J.I. quaſt 8 1. num. 6. ſunqueImperii Principibus hocjus competere non dubitari, Farinac. d. loc num. lo lenoch. de arbitr lib. 2. cenr. 4 c2ſ. 356. num. 27& ab eo, quijuriſldictionem uni- ſetblemhabet, imperrari ſcribit Coler. dæproceſſ execut, part. 4.9.1. num. Licet& or- enn ües de cauſis ad tempus ſecuritatem reis concedere poſſit„Menoch. 1 77. 18 14 Seuse He numn 8 1 5 ſeq. d) vulgo Anſtandsbrieſt 3 aauenne Mn. C. qui bon. ced,poſſeſf Tuoties, 2.:univérſa, G. depreeibus Imp. 4 audem, 54. Sſcalibaz, 10 F. de iur. fiſc. Reformation guter Pelicen/ zu nng Anno 548. auffgericht/ ſub tit. Von verdorbenen Kauffleuten/ ver/. 20 Hüdem ſie zu Zeit/ Gail. 2.960.26,/. 4. Lancel‚in templ. omn. iud.:. 1.C.g. 1.9 4. a 29 lturibas dtlatinnes induiges de quarum aquitate laté, Theſſaur. Aeciſ. 286 ,n. 507 Maa wer moratoria dilatio etiem à parte creditorum concedatur, vid. Benew. nesa fenn,s r. 20. Pariſ. conſ. 100. Certiſſimum, n. 3. Vol.3 Dan. Moller. 4. Se-
4 48. Ia bonis Spuriorum& ſine hærede morientium ſuccedere, 4 xos recipere, Subditos collectare, e juſdem juriſdictionis poteſta- lneipibus conceditur.
Kkkk 2 a) L.l.

s De 88. Cæſareæ Majeſt. Cameræ ac ſtatuum juriſdictione,
a) L. 1 Cod. de bonis Wacant. lib. 10 l. quidam. Q6& quores, 1. de legat. 1. Tinag era le mort ſaiſit,&—e. 2. declar. 15. num. 11. G ſed. M. Anh. Peregr. e iure ſſt Wbz rit. 2. per tot. Boër. deciſ. o. num. ·1 4 Bertrand. conſ. 276.n. 1 7. lib. 1. Mynſ conſ 5) nua & cent. 3.0b/.91 Borch. in d. c. unic. quæ ſine Regal. num. 67. v. Car. Tap. in Iiin pan. ᷣ2 mum. 49. de couſtit. princip. 5) ex conſtitutione, Aur. Bullæ Caroli IV. tit., & Policey Ordnung/ zu Augſpurg Anno 48. ſub tit. Von Juden vnd jhrem Wu⸗ cher/ vnd zu Fran ckfurt Anno 1577 verbeſſert/ tit. 20. Ad quem vero modum iiſtim uſurarum exercitium permittendum ſit, vid ibid. tit. 20. de iure communi, Theſſ daulſ 57.cum conſiliis annexis. Eos ſané Legibus Chriſtianorum Principumſubjici, erl Judea. 8.C. de Iudais laté Decian. in pract. crim. I. 5.c.14 Per tot. à Laicis puniri, e.innan nullis, verſ. ILud autem extr de ludais, Teſſaur. deciſ 2 41. num..& ſeq. Decian d.c.14. num. 2 demonſtratur; cum ipſi uti privati, nec Regem ‚nec ullam dignitatem habe. re poſſint Lult. C.del udz. Decian. in pract. d. l. 5.c. 13. uum. 4. G ſ*2a ut non immerito dam, qui ſe Regierer gemeiner Jüdiſchheit/ ſcripferat, Filcaliin duas Camera condemnatus fuerit. c) Collectæ emmludi. ctio ſuperioritati& regalib us, l. 1.C. de ſuperin. 41.10. Triaquell. de iure primog qusſ 6 9ꝓJ50 um. 7 loh Gartz de Expenſ.C. 2num. 64. Cravett. tonſ. 9 5.n. 1. Menoch conſt. num. 3 0. G 70.& conſ. 983 2u. 26 Schurff conſ. 59. In praſenti, 26. cent. i. Modef. conſ..n. 19. volum. 2. Weſenb. conſ. ⁊27 · num. 20. 27.& ſeqq.& con. 45 num 8. G'ha ſim plurimo allegat Borch. de Regal:. nu. 53 vel juriſdictioni civili& Ordinarixadha- ret, Corna. conſ. 33.,u. 2.1 1. Natta conſ 6 36. /. 78 Cravext. conſ. 662. Dubis num 104 Thomat. de Collect. in princ. 6. Vid. Decian. conſ 41. num. 41. vol. 1. ubi juriſcicionem vocat fundamentum onerum& Collectarum; eodem modo quo ex actionecolle- dtarum deprehendi locum vel villam folventem collectas eſſe de territorio ſeuju- riſdictione civitatis, cui ſolvir, reſpondit, Alex. conſ. 35. viſoproceſu,n.4 4Thaſe ab his ſunt collecta qua ab Vniverſitate exiguntur de quibus in ſ. th. 137.
49. Sic Status Imperii Seculares, decimas, Novalium 4 p
re; h publicum tam Cat tium mutare, territorii jure poſſunt. c Cujus viventes, ad hancvel illam Religionem amp grandum cogere; civili rationi repugnat. e 4) Quarumexactionem Clericos variis attentaſſe modis, Comitiis Noribergenſibus Sratibus deduxerur 5b) tum quod ipſa bona deſerta acnun
agr. diſert. 112 I. 1. C. de pon. Vacant.11o. Yalaſt nu. 34. vol. tum qi
Judæus qui marcas auri puri in
ercipt·
tamen vi ſubditos=
gravaminib us in pradl obſtit. 3 5.°5ſ. 10. num. 12. culta Principis fint,?.t. de omn. Emppyt q. 8 /um. 37: 40. Maſcard. de prob. concl. 1 189 cleſiæ parochiali nunquam quæſitæ, ut ex Conſt. Pacis Religioni
Dieweil aber etliche Staͤnde earum reſtitutionem Eccleſiaſtici à e uenuß Lus n
tere non poſſint, fac. not. Cyvarr. 1 Variar reſslut. 17 um. 13. in prin.& 2¹ e Abba. Menoch. conſ.7 3. nu. 9. Roland. 4 Nalle conſ. 1 5. nu. 2 5. vol.l.) 28/1c. G/0
r Fried/ ꝛc. GC⸗
ſiitutione Pacis Religionis de Anno 5z. verſ. Vnnd damit ſolche
verſ. Nach dem aber. 9.§interdici, 10:ibi. inci vile, f depæn. jund I. filius, 15. verſ. nam gua 4 dit. inſtit e) emigrationem enim liberæ voluntati
NVM
4 1l Nandi luter
, V fa
4ʃ 4 1
holicæ, quàm Augu ſtanæ Confe ſſionis, exerch
1
lectendam, 4vel ademt
ſam olim lui nt, Hart. Hartm. 1 quan dtint od Ee- s Anno 55. gecularibushe-
3 2. ac art. Wnnol. d) d. conſſtit. Im verii verſ. Es ſoll auch/ ſ aa fäm
U⸗ geſſe, rerbad. Couin tioni
3 wdo 1 he awm ege h
7 Jaunch nii
nſa
luart huf ual dum. c
4*9 elle
ſau

Venn aln
8 an
Va nah 4m.671,ug aune, 4n Nae biit Don zaa tn.10. K4 umg
i 0 Kinnana g44. uol 6. Gconſ. 13. Attentis, n
anorm imna 4 hermaline 114lum t legem net lla I un G diſchhet len t. 1 b llo. Tramn
werr un fanl
1 2
D. Thomæ Michaëlis. 627
tonis in verf. Woaber vnſere/ ii. an andern Orchziehen/ vnd ſich niderthun wol⸗ een/ evincunt, uti quæ liberam voluntatem important, cum qui ad faciendũ quid compellitur, voluntarié facere propriè non dicatur, arg. l. noviſſim é, 7.§ 1. ib. quod ſi eumpulus. f quod falſitu. Ideoque eõ magis, quodutique, ut Chriſtiani deterioris eonditionis, quaàm Judæi habendi non fint, quos pacificè viventes expellendos noneſſe reſpondit Natta conſ. 620. u. 22.& ante hunc Oldrad conſ. 87. quæritur,& anſ 264.Aa videtur per tot. cuius ſententiam ſequitur Alex. conſ. 99. viſa inquiſitions, .2 3.0l. 7. ſo. Eadem ratione jus per vis publicas ſui territorii euntes re- deuotesque Conducendi a Status ſibi vindicant; 56 Nii forté alius hu- usacquifitionem ſpecialiter doceret; c qui conſequenter delictorum, uriis publicis commiſſorum, cognitionem habere conſuevit. d 4 Vulgò die gleitliche Obrigkeit/ Auff freyer Reyſ. Herꝛ⸗vnnd Reichs Straſſen gleiten. 5) Glait enim partem juriſdictionis ſeu rerritorii eſſe, er Ales.G Schurf air Weſenb. conſ.;3 num. 3.& 10. quod tumen Alex.&- Schurff non dtunt non enim de ſalvo condudu, ſed collectis loquuntur) cum viæ publicæ ſicuti olim popul,ſchodie Dominiterritorii univerfalis ſint, argum. I. littora. 3 ne quid in
1
—
3.lurami a Ho
⸗ 4 6 3 G ens b
iſdichonich Orven m 1.aum. 41 uIl Heodem moilme im collcäcke
p
remſ ſ.hf
ad 6!
1 uiheuſit haden
„decimab)e oguſtanr 1 Cijcsunsis
p amglebra
u. e ris aretriſi
6
onem Fec at nun, Tnan addawitt 9 4 9
4
a
14d squepræficitur,& ne per e
boe publl ſt in publico ff. de acqu.& aſtit e. unic. qua ſint Regal. Gail. 2. 0b/.( 6 4. num. 2& s quieas ſecuras& Latro ciniis purgatas præſtare tenetur, I. 3. in fin. 1 13. F de offtc.
664, 7,1.§. quories, 12. ff. de offic. praſ. urb. Gail. A. loc. num. 2. Mynſing. tent. 5. obſerv. 7. NWarmo pradt forenſ.tit. ult. ob/.,5. c) uti ſupratheſ 4 6. in lit. 4 exemplum poſui. er loach. Beuſt. in l. admonendi de iureiur. Borch in d. c. unic. quæ ſint Regal. nu. dque ſi de certo loco delicti perpetrati conſtet, minoris eſt difficultatis; cum ve- blocus commmſſi delicti neſcitur, tantumque corpus occiſi, ejusq́; pars altera in pablica, interritorio Domini univerſalis reperitur, quis cognitionem criminis
obſcurius eſt. Plerique Dd. utriq; Decian, in tract. crim. l.4.c. 17.n. 16. ubi ita
emmuniter ſer vari ex Marian. in c. poſiulati, de foro compet. teſtatur, Hieron. A Monte Trasi ſn.reg. c.7. nu. 1IO. Schenckh Baro viridi ccncl. 118.3. Alii ei, in cujus territorio ca- ubang.in di verſis ff de relig& ſumpr. fund ex Maith. de 4 Hlict. Bald.&æc. Borch. in d. tnt ua ſint Regal.n. 26. Alii, in quo pedes jacent, tribuunt, quorum opinio diſpu- undoforlan non improbabiliter defendi poteſt. n. Ejuſdem generis eſt juriſdictio foreſtalis, Fuͤrſtliche Obrig⸗ tin banno ferino c& jure foreſti conſiſtens. 4
rg.c. unic.§. 4. verſ. Nemo retia depat ten.& eius violat. in uſib feud. De conluetudine recepta venationem, ut Regale ad ſuperiorem pertinere, reſpondit Modet piſtor. cen/ 14.zu. 2 3. vol. 2. Decian conſ. 2 2. Primo n. 2 z. vol. 4 Menoch con. SOt uuJI. auint. Mendoef de inhibit. q. 62. num 2. eoq́; minus dehoc jurebrin cipum itn eum Electores, Duces,&c. de Venationibus ſim ul inveſtiri ſoleant, mnter don ult. Saxon. 4.7.3.n. 12.ubi ſimuln. 8. Tiraquel.& aliorum Venationé aterkegalia referendam non eſſe exiſtimantium opinio rejicitur. 5) Quæ con ierata aut totum, tam Forſtrecht/ quàm Wildbann/ complectitur, cum hæc auo conjunctim, non veròõ ſeparatim, juriſdictionem foreſtalem, conſtituant. Un- ſlim diſtincta officia ſunt Forſters vnd Jaͤgermeiſters: Ille, ſylvis nemo ri- xciſionem arborum ſylvæ devaſtentur, reliquaq; ad
Kkkk z ſylvas.
le& pa

“
628 ſylvas ſpectantia, procurat; Jaͤgermeiſter autem Venationi præeſt, eique ea, qu grii Venationi conveniunt, inſtruen da ſunt, quæ diverſitas officii diverſitatem auhn Amin arguit argel. Lege obvenire de Verb. Sing. Hinc eſt, quod nec bannum ferinum, iſt Wildtbann/ nec jus prohibendi arbores excidi, habens, continuò totum jusfore.
ſti, die Fuͤrſtliche Obrigkeit/ habere dicatur,«c.) quod Nobis Wildtbang hha dicitur à fero, Wildt/& non à ſylva, Waldt/ ita denominatum. Unde nec Wi,
bann/ propriẽ bannum ſylveſtre appellabitur, ſecus arq Gail. 2. ebſ. 68. n.7. exiſtim. vit: ſed latior erit appellatio Wildbann/ quam ut ad ſylvas reſtringatur, ut ſiyein ſylvis, ſivsagris ſeparatis jus venandi quis habeat, hic utique Wildbann haberedi
catur, d) cujus proprium eſt, Saltuarios conſtituere, ne arbores excidantan orohibere, contra facientes mulctare, ſylvam cingere, Haͤgen/ Gail.d. 247676 un ſeq. Hujus ſimiliter avena ſaltualis, die Jagthaber/ erir, de qua Sichard. cnſ conuuas rm 5.Sum. 3. en 52. Ad probationem autem Superioritatis adminiſttatio ju- 6 ga.
ſtitiæ, a Edictorum, b mandatorum que obſe rvantia, cnon parum ero. fici rel Cit. ala a) Unde vulgatum illud: Qui te judicat, Dominus tuus eſt, Lud. Roman un: 70. viſo themate, col. verſ.quinto quia proba, Menock. conſ. 7 5. hac jam diu, num. 110 nnn „.... 1“ conſ. 21. eſt mea quidem ſententia, num. 1 0. Nec refert, quod per ſubſtitutosusdice. ligendi Prætorem, Scabinos, Magiſtratus eoſié con- un
tes ea expediatur cum& jus e
firmandi, Principis ſit, ejusq́; ſuperioritatem arguat, J. Fdeamb. Novell jerer. ang Bl. in fin num. 2. C. de leg.& in l. Bars arius lect.=2u. 13. de offie prat. Menack unſano Et ſiperatutis nu 3 2.& conſ. 02. qus ponoris, num. 30. Natta conſ. 6 3 6,n. 67. Mnin aun
3. uim
3*
Gœd. conſ. de jure Civit. 2. num. 2 Eademquetatione Banchum juſtitie eſſe dekega- libus, rectê reſpondit, Rom. co?.271. ves tora, num. 2. in quam ſententiam Manubſ li. in lit.c. citat. Curtium Seniorem. 5) dummodo non incidenter velalia inten- hu⸗ tione, quam ſe ſubjiciendi Edictis parirum ſit;aliâs enim ſuperioritatem hincindu- ci poſſe vix probabile eſt, Maſcard. l.; concl. 1 397. am. 8. eE 9.& concl I7 nu.1) e c) qui enim paret mandatis ‚fubditus eſſe putatur,; ſaſcard congl. 145Ham 4.9 . 4 1.. de,
concl. 1 3 36. nu. 1. Pacia de probat. l. 2. 6. 3. num. 16. ◻ 25.& ita reſpond. Alex Sn„ De celerrima, nu.; vol.. Menoch. onſ. 100. quemadmod. num 4. 69 9 quarationenn- hibitiones præſupponere juriſdictionem, probat Lancel. de attent p. 2.6. 20·28. 1˙ 1.0 4... 36. Cce⸗
Et quod per ſolam Edictorum affixionem ſuperioritas inducatur, etf nemo inp nam incurrat, tradit Natta d. conſ. 6 3 6. num. 77. uri& Bart. in l. hoſtes„f. 46 caßt G poſtl. reverſin. 3.& ſeq. eos, qui legibus Romanis atuntur, lmperio Romano uniita quod ſimiliter lat propugnavit Zoannet. trau de Rom. Iimp. n. 14 9 G& ſe dic ſuper, ban-
nimenta probari poſſeſſionemj uriſ llis paritum nonffu- 3
[didionis, etiamſi conſtet, il ſe, ex Bald. Capit. Aret.& alzis, ponit Pant ius de Nullit. c. ult n. 40.
53. Nec minorem efficaciam merentur ſolutio Cenſus uunt Landſtewer/ aCaſtrorum tempore belli debita apertura, PInßggnia biir cipis in Curia aliisvèé locis depicta, c Solennis, hodié uſu recepta, m 8.
; 1 8- 0O en cipum Jatrads Einreitten/ d& cum his concurrens communis opub a & fama. e
a) c.Ornb

D. Thomæ Michablis. 6²⁹
de ſu fi a) c. Omnis anima de cenſibus, competit.& deæ præſcr. 30. vel 40. annor. Hier A ·4, qwdnh NMons. de ſing regio, z. num. 7.& ſeq. Weſenb conſ. 6 2. nu. 1 1. Guil Redoan. de Reb. Eœcl
mnalien. quest. 14. num. 6 J.(mihi) 394(Wamryis ex diſſimilibus cauſſis uti proprie- tis, protectionis, libertatis acceptæ folvarur, Cra vett. conſ. 4. 1.2. 71 Harr. Hartm.
Nna ſorenſl. 2. tit. 2.bſ. 2.& ſeq. ut ex circumſtantiis de cauſa ſcolligendum dixe- ultpanorm. in c. 2. Je Cenſ.& c.fin. num. 4. de cauſa poſſ.& propriet.& conſ. 102. omni- nu dgiunn hetenris De colis 3. nà in determinara„P. 1 tamen cum modicũ ſolvitur pro magno, ienselh prelumptio eſt id fieri in recognitionẽ juris ſuperioritatis& dominii directa, Ora-
conſtituere, dethe
adeus en
¹
deu Aa
vett. wonſ.86 1.n. 2. Dd communiter in Auth. qui rem, C. dæ SS. Eccleſ. vel cum penditur sodem tempore, quo alii ratione ſubjectionis ſolvunt, Narta conſ. 63 6. num. 79. 0
eugerſahas e Hart Hartm. A.(3. nu.l 5) ex Ang in! ulr. Cod. de lit gl. Veſenbec. conſ. z. ben eihuig um 7. ⸗ο) ber not. Chaſſan in Cat. glor. mundi, parz. 1. concl. 55. Nattad con.
..G uum. 92. Weſenb. conſ. 2 1. nu. 98. in pr.& in parat. C. ut nemo priv. prad. ſuis,&c. perlocitath, d Wern A Mont. de fin. reg. c. 75. num. 5. Marin. Frecci. de feud. lib. 2.§. quadrageſima ſe- oblaruntha Nimaauthoritas, num. z. Hinc mœniorum dominium eſſe Principis, cujus arma&
mſigniainiis depicta, reſpond. Roland. Valle conſ. 84. quoniam, nu. 23. E ſeq. vol.. d Deinnes. Kiſgnia armaque inſculpta in Eccleſia arguere jus patronatus, tradit Maſcard. 5 dDoriunat Aeprobat conel. 95 8. num. 2 1. G/½44. Cvavet:t.de antiquit. temp. p. 1.§. oclava datur, nu. 4 nuekemſjſche 12,G /22 Valaſc. de iure Emph.. 8. num. 28. Menoch. 3. praſumpt. 1 3 O, um. 31I. G 2. pra- cderr tbteit umpr. 19. nu..W. A) cuius meminir Boer. deciſ. 217.n. 21. Schurff conſ. 3 5.2.1 3 n, KcaDnehg, Hoake habst annexam clavium oblationem per ſe ſuperioritatem ey dominum inferentem, lrguur ifaahe Mum§. ltem ſi quis merces. Inſt. de rer. di vi L.&lavibus, 74 ff. de contrah empt. e) rulj tnt Hierd Monted.r. S2.nu. 10. Menoch. conſ. 2 1. Eſt mea quidem ſententia, n. 16. Weſenb. Je Natanit nſr1.num. 68. uli de domino commun. ex Socint air Chuaſſan, in conſuet. Burgund. rubr. tione bancuch T 2. num. 15. nrA 4. Edem jus appellationis recipiendæ. quod Reſortus vocant, amolommrefenur. ⸗ Quamvis immediatam ſu perioritatem ex eo nequaquam ne- 21a cellaiö jnduci verius videatur,%h cum ſint etiam in Imperio Civitates d uin⸗ Pricipibus ſubditæ, quæ- pPrætergreſſa curia provinciali, Cameram di- hn kectöappellant. c 1 4) Rebuſf'in conſtit. regni de appell. num. 78. Molin in conſuet. Pariſ.tit. 1 gl..in Patlancdluus verh leſſef num. 49. Mar. Freccia. de feud lib. 2.§. 13. authoritas, num. 8. Ver. Er eſt ius 98— Tulaun ſuperioritatis Fran. Marc. deciſ. Delph. 3 66. num. 24 p. 1. Cacher. deeiſ. Pedem. „ 1 dbuuſ 4 vnumg:Covarr praci. b/ec. 4. nu.6. Maſcard de brobat. concl. 946. num. 1 3. Gail. de untur limle ha⸗ num 14.& ita reſpond. Roland. àã Valle conſ. 7 5. In iſto crimine, num. 1 9. vol. 3. n wenu nett con.209. Iuſtriſſimus, num. 9. ſega 22 conſ. 64. quia num. 8. Menoch. conſ. tAan. m T3 herjam ain, num, 2 3. Natta conſ 580. nu. 24. Surd. conſ. 2 10:ne quid deeſſet, num. 49.
G anſa) ,zene videtur, nu. 4. 7.& inter reſervata Principis commemorar, conſ. 3 33 zotsſtaria, nu. 17.
Ars erl LI
8*ʃ
Nalit 13K.
Alr
r a 2) Cum longo temporis uſu judicem ſupremam ſta- melcl m appellari invalere queat. Sicut præſcribitur, ne ab Epiſcopo adArchiepiſcopum debiu aum. pelletur oſt Bald. Iaſ ſupra, theſa 6. lit. a. alleg. loc. Zoannet, de Rom. Imp. num. 1 28. in lenn 19” Kin Regno Neapolitano, Reg. Caſtell. appellationes, omiſſo medio judice, ad
— — —
Regem dirigi ſſ„, 4 2 „earebco wlrIgl poſſe, reſtatur Covarr. prad. auæ cC. 4. 2um. 9. fac. gl. in e. non putamus a sconcol verb ſheial, in faec e zſ 1
onſue'. in 6. Et reſcriptum ſeu& Anwonini inl. Imperatores, f 25 S. ee. eppel.

part. z. tit. 28.
630 De S8. Cæſareæ Maj eſt. Cameræ ac ſtaruum Juriſdictione,
appell. iam olim raro fuiſſe obſervatum, receptità quocunq; ad Princihem redlafadug pellationibus ‚notat Cuiac. 21 in f. Quinimòo hæc immediatèé appellandi facultasa Principe contractu mediante concedi poteſt, uti, Monaſterienſium appellationes ab Epiſcopo ad Cameram directo remitti, videmus. Igitur& præſcriprione adqui ri, Mandel conſ. 6 4. quia articulus, num. 88.) Vti Hamburg/ Hervorde Soeſt/ ꝛc. Idem in aliis Scabinis obtinet, relatis à Magenborſt. in annot. ad Ordin Gana
55. Sic nec jure foreſti, a de quo ſupra dixi, b nec uſu Darochia Kirchganck,« nevé contributione ad refectionem Eccleſiæ, d necado. catitia, e ſive ea ſimplex ſit, f ſive adminiſtrationis adjunctam inſpecid- nem habeat, g territorii juriſdictio concludenter probabitur. b
nus de Curte pro commun. terræ S. Salvat. num. 4. ver. ſeprimo adducunt. Quandi Pa. rochiæ quis ſubditus dicatur, vid. poſt Maſcard. Menoch. 6. fraſ. 88. d) Luchinus de Curre, d. loc. e) quæ eſt jus clientes fiduciarios contra vim majorem& ſio. lentiam aliorum protegendi„l. non dubito,§ 1 Nde capt.& poſtl. reverſ. Budl. in He. ennius de Ewiltion. Moſt. Piſtor. conſ. 43. 30. 81 verò ipſi Advocati in Clientemſalt rent, ad privationem advocatiæ agi poteſt, c. unic.&publici latrones, V. quicunqus 4 pact. ten.& ejus violar. Zaſ.de feud. c. 10 num./ 5. f) quam Vogtteh dicimus quàm ex Conſtit. Grego. 10. 1 c. ⁊ de reb. Eccleſ. non alien in ſeæto. Laicis in Eccleli ſticos, ſine ſpeciali Pontificis conſenſu, inhibitum, de cujuaprohibitionis rauins uid- Ioh. Andr.ibi, col.z. Zaſ. conſ.. num. 4.& ſeq. lib. 2) quam Caſtenvogtteh. pellamus, ſumpto vocabulo; Caſten/ continente pro contento, reditibustempo- ralibus. Et plerunque Principibus in Cœnobia, ſub eorum diſtrictu ſita, compette inſpectionem adminiſtrationis juſtitie& temporalium potiſſimum contnetsiu ſine horum conſenſu bona immobilia Monaſterii alienari vel oppignorati neqs- ant, Panorm. in rubr. de iur. patron. num. 4. inf per e Riliis„16 4. 7. Reuian'in trad de Reb. Eccleſ. non alien ſub Rubr. de cau ſæ cognit. in alien fact. num. 3. Hinc Kfoͤrumid. bergarias, regium, diverſaque onera à monaſteriis exigunt, contra prohibitionemd praterea.! 2. extr. de jur patr. c. in quibuſquam extr. de pœæn. Zaſ.de feud. 10 un,3i d. conſ.. n. 4.& ſed. lib. 2. 5) d. Inon debito,& 1.de caßr. Er poſfi 7e ven, Ban in l etiam hi qui, num. 2. C. de Excuſ.mun. Decian. conſ. 8. eæx predictia, aum. 22 vul app.in c. ex parte A priwil. Decian: in c. ad audientiam, nu=m. 3 de appell. Maſcard dipraht tion. concluſ. 7 1 3. num.; Menoch. de arbitr. cent. 1. quzæſt. 100: num. 19.& ſeq. Comm. nem dicit, Gail. 2. pract. obſer vat. 54 num. 4.& ultra eos quos allegat tta rependunan Caſtren. conſ. 313 poſtremo, nu. 3. ver. Verba autem alia, vol. 1. Barr. Soc. conſ74 Inhn ſenti, num. 7. vol. 1. Natra conſ. 636. Multa ſunt num. I. Simon. Piſtor. con.19.num VWeſemb. conſ. 48. uu. 30. 4 56. Nes diſſimilis fructuum juriſdictioni s cauſa eſt, autut hüſ.
riſdictonem ſequi dicantur.⁰ Non magis enim eorum perceptio,ſ juriſdictlo criminalis ad univerſalem ſuperioritatem;
xzam e collectandi facultatem demonſtrandam, proderit. f 11 a) Puta pœnarum, mulctarum, quæ fructus ſuriſdictionisſunr han
lee himgs wihm
i Seg, a) Mynſing. conſ. 16. num 35.& ſeq. Gnum. 46. 5) rheſ.J1. ¹) Luuhi. i du
Na adle 1 MWon h nb
4& huicache- 4p

D. Thom⸗ Michaélis. 631
fa fr ſolut. matr. Chaſſan. in conſuer. Burg. rubr..g. Z. Verb. l. amende. nn. 2.& rubr. amains mortes,& 18. in Ver luſtitia blas. nu. 39. Theſſaur. deciſ. 266: nu.. Tiraq. da V Ratract conſang§ 5 gl.4. n18. Pec.de arreſt. c. 29. num. 2. Ludov. Rom. conſ 70. Viſis the. fä ne mate col. j. ver ſecundo quia probarum„Rol. Valle conſ.78 nu. 8. Decian. conſ.40 quari- zaun aar ergo, uu. 3. vol. 4. Ut civitas recognoſcens al ium ſuperiorem, ei tacitè omnia ju- dernaa tafiſcalia, tanquam ſupremi dominii acceſſoria„detuliſſe cenſeatur, Abba⸗ conſil. 34 in quaſtione, col. 2. v. ſecundo principaliter, col 2. 5) argum. l. muldarum, 5. Odemod mulct. Sieron. ã Mont fin. Reg. c. 52. num. 5. Mensch Remed. 3. Retin. nu. 582. echionta kag in uttionem illatæ injuriæ& tranſgreſſæ juſtitiæ, 7. 1. If ſi quis ius dic. non obtemp. trriendzeth Natta con.ſ80. Primo quæritur, num. 16.& ſeq. Ame. de Pont. de Laudem. q. 24. Suyd. 45 i/* ebé contigit, num. 2. Menoch. conſ. 604. Magni certé, nu. 24. fac. not. Teſſaur. d. dut:nreni ,168. nu. 2.&./6⸗2. c) aliud enim ſunt fructus juriſdictionis, aliud ipſa dn s. h 1 jariddictio, argum. ſi uſusfructus„66. S. fin. fde iur. dot. l. 8. 5 fin ff. de peric.& com. res 4 unn ſttmas vend. in uno codemque loco, alium pœnas& multas ſententia judicis impoſitas. lenack, u l allum iplam juriſdictionem habere poſſe, eleganter probatur à Natta. conſ. 6 3 6. un multaſunt, num. 12 8. G /e. Bertran. conſ. 2. num. 2. Vol. 13 ⁰. 1. fnc. notat. Oldrad. conſ. fana ba vuyAuto, col. 3. ver). 3. d) uti præclaré docet Mar. Frecci. de feud. lib. 2. n 47. retait en authorit n. 1. UÜbi in cauſa quadam determin atum fuiſſe teſtat ur, ejus inſignia mu- nit hubliltas isoppidi apponenda„ui juriſdictionem civilem non qui criminalem haberet, auehh o cum illapræditus, univerſalis dominusillius terræ dicatur, hac verò,exceptis cauſis anan crminalibus, nequaquam,& ita eſt duntaxat dominus, quoad quid, oracuto Prin- m cpts„peciali. Quoad quid autem dominium habens ſuperioritatem ſibi aſſerere nequit, Caſtren. couſ. 44. videtur dicendu. in f. Volum. 1. Frecciam ſequitur — 1 Suna. con.323.2u. 8.*) prout dixi ſupra, theſ. 48. lit. c. f) poſt Butrig. nentelo gand eli fdsoſhe praf. urb. Frecian d. loc. Vinc. de Franchis dec. 131. num. z. G 4. v. Chaſ⸗ u ſiberrmih ſnncunſter. Burgund. rubr. 1.,§. 4. ad verb. En haute Juſtice in pr. Diſſ. Fichard. conſ. mparalinn aonum. 3. 9. leiialemn, 57, Validior probatio eſt, quæ ex juramento ſubjectionis, Dn np Huddigung vnd Erbpflicht/ deducitur. ² Hoc enim domino domicilii Luaes preſtatur,& conſequenter ſubditum efficit. 5b Diverſa autem juramenti un Ähml milaritatis, c& fidelitatis omnino ratio eſt. 6
an irfA 4) c. unic. ibi Sub juriſdictione qual. iur. vaſ. deb. Maſcard de probat. conclu/.
1 39 s 94 uu.19. 21. Mol in conuet. Pariſ. tit. r. de lef..3³ gl. 3. n. 6. Gail de arreſt. c.7. uu. 2u Alr.„194. Viſis, num 2. vol. 5. Menoch. coni. 191. non parum diſficultatis, n.; 1. eẽ tim zun
ursſ can748. Äſputario, nu. 38.& Remed. 3. Retin. num. 79. Natta c*2ſ. 634. u. 6 4 G /eq. t.1.u u haſ wn, 33. num. 13.cent. 3. Hoc igitur juramento obſtricti, propriè Liebe Ge⸗
Eulrauss„ ſtecbenappellantur, quamvis& Vaſallos; non aliterarq; Latiné fideles, c. 1.&&quia
u eum ſe ehis qui feud dar poſſ c. unic de cont int. dom.& fid.&ec. ſic Germanicé, Cie⸗
3be Geiteve appellari, tylus receperit, teſte Gail d. loc. num 1 3. E addit. ad Zaſ in!.z.
Ordlur in princ. ſuub lit. d. 56) domicilium quippe juriſdictioni provincia-
lubjicit, gloſſin Clem. nnic.§. eiſdem in verb. ſubditos de for. comp. Gail. Ae
2b/. 3 5. 2um. 2. Surd. conſ.3 14. Antiqua eſt, num 66. qui infini-
oceſſ. execut. part. 2. e. num. 13. quod ſecus eſt in ſimplici poſſeſ-
um enim ratione juramentum nemo præſtat, niſi qui in iis la-
11141 rem

632 De 98. Cæſareæ Majeſt. Cameræ ac ſtatuum Juriſdictlone, Primo aſpectu, nuis. 44.&& ſe*. vol. 1. quo etiam inclinat, 1 noch eonj. 934. de ſenſu, num. 2 12⁵ /*9. folaque bona ſub ditum non faciunt, Gasl Ioc. ex Iacob, Ih. Andr Innoc.& panorm. Vult de feud. c. 6 num. 5. lit.. Ra
5.197 S.„k... co) Räßt ond Dienſtpflicht/ Ä.e. unis qual. jur. vaſal. O. deb. de quo Menoch d. conſ 943 numl um. 6. d. c. unic. qual. jur. Vaſal. ib. non quod habeat gloſ.in Clin.
rem fovet, Pariſ. con/ 25
ce ſeqq: Vultei. d c. n⸗ Paſioralis in verb ſub fuit de ſent&x re ind. ult. d.. 6. num. 7. lib. 1. Gail. de pignor al. per ſerv. 1 5 um. 3. N u
Eſtenim homagium fidelitatis reale, 4 conditionem petſo. jonis, non affieiens. 5 Unde acriter diſputatur. An norationibus, inter immediate
88. næ, ratione juriſdict conſtitutiones Imperii de atreſtis& pigi Imperlo ſubditos latæ, ede iis quoq́;, qui ration tus Imperii, reſpectu tamen quorundam particula picui piar, uti feudi domino homagium præſtant, accipiendæ ſunt? Ne- gativam tuetur Gail. d pro quo in reviſorio judicio, in cauſa Ottenbur zontra Beyern/ pronunciatum. Sed cum generali Imperi Lege hec quæſtio nondum deciſa,& in Deputationis nuper habito RKecellaine-
ro affirmativa diei poſſit, videbimus. e
ſoluta manſerit, quid p 4) Vri reſtarur de conſuetudine Gallie Molin. in conſuet. Pariſ. tit. H§. 1gANTs 8. 5) Sed rem princi-
verb. Ee fef nu. 4.& Germani 22/ in ult. p. feud. concl. ſed duntaxat ratione bono-
e perfonæ immediatiſta. arium bonoru Princt. a
paliter. Perſonam
rum& onerum, quæ perſonis pro rebus imponuntur, q¼³
autem nequaquam vi; uriſdictionis, I 1 3 2—„.. 2 diverſa eſſe arguim i ſe
ner.& honor. Unde plurimos in Romanovidemus
paratione: tit. ff. de iurid.& de mu Imperio, qui ratione rerum Principi
ſonæ, omninõ liberæ,& nemini niſi Cæſari ſub
41—. 1.——— 24. Imperiihaudſecus ur alies min ediatos
teſt. c) Ord. Cam part.*.
tit. 214 G 22.15
homagium præſtant,
1
uri, inf
ſtalt/ ꝛc.
ec
Der dem Reich ol
ratione autemſuæper- ſdemq; conſtitwionib. lis demonſtranipo- hn Mittel vnter⸗
„ 7 1 trad ſuo de arrsſt:t. t
ti ſunt, eo
nitis præjudic
4)
worffen/ ꝛc Der dem Reich gleicher ge
Conſtitutionibus actions qéss
zne trt
22. 10. /*J.
8)
Oriuntur quippe ex his
rudicio cauſæ principa
minus uti interdictu Vi i fioni judicis rei ſitæ non ſus
perſonas iurisdi
ſubiectione ratione ſit us rei Ve I. for. lib. 2. tit. 5. obſ. 5auum.)
in f.& Hart. Hartm
Sratibus, domicilium in alterius iudicis territ riſditioni ſubjeciſſe, Aicendus, ne rio ſubiecia à dom icilio, re medi Imperii Perſonale pri Senatores, aliic; iluſt nicipes, 23 ff. admuni⸗ mieilii iuriſdictione eximantur.
Pra
vilegium conſi res, I. ſenatores, 8. Cod. de i ip.& hodie Clerici etiam in alienoterrito:
uſqy ret e& bonorum facli tan perſonales ſunt, Ia.. 3 S de inten
ubicit, cum via I bonorum, per ea quæ ſcribit, orium tranſi alioqui nobiliſſin
ata vi
„
fadli nihil com
O. Quinim uliſſet, liſſma perſons qualiias, liori, offuſcetur. Et eſt inſuper⸗ derandum, quo non ſecus, ncol lib. 10. 1l. 2. C.u
tum violentiam tollunt, Grnlh
In hus autem attunibunt
Mynſing. canſ. 24. um. 1*
non continui eeiujt jmmediaté Imxe eruliare in Siailli ut jure Civili aliquattnu zs genat. velclan lnt io degentes i iudiul
Iſdictionis mas-
59. Effectus autem hujus Staruum Imperii juriid cibe mus eſt, quod non ſolùm in ſubjectis prowWnciis univerſaliter 4 a 9 1
mune habtat tun
j quis ex Imyeri
denal de vnr

V 633 1 Sulis quoq; eorum finibus contentis, iisvè adjacentibus,&Xacceſſo- nüttd rüis locis& pertinentiis, quoad omnemjuriſdictionis&Imperii ſpe- 1nn ciem, ſoli fundatam intentionem habeant. 44 3e ,de a tr al ncn a) Quod minoris dubii eſt, cum generalis ſint territorii domini, ut dixi ſupra theſ.
b 4) arg.L.I.S 4 fde oHic, præf. urb& fin. ib. gl. in verb. ſi ſitum, extr. de off. dArchidiac. quĩ
enim ſe fundat in toro, in qualibet quoque parte ſe fundet neceſſe eſt, arg. l. quæ de
nta, 76. de Rei vind Chaſſan in conſuet Burg. d. rubr. 3.§ 4. num. 1 3.& ſeqg.& rubr. Daumains mortes, 9.§ 4. nuim. 3. G ſeg. Hier. de Mon. Aa ffn. reg. C. 96. nu8 9. Covarr prac. Untteta guaſ. 12.5. N eſemn.onſ.62 ⁷. 3. Satl. 2.06:629. n.9. E depig obf 3. 2u. 6.& ſeg. Me-
eſi Goch. Aepraſ.lib. 3, præſ. 100.2. 1. Mynſ. conſ. 16. n. 3 5. Cravezt. conſe 6 73, intentio, nus. I. norxionda Wanſ. 882.Controverſiam, nu. I. Valaſc. de jur. Emphyt J. 3. 2um 21. 6 897. 2) rrtione e ferylurimas allegatas authoritates A Menoch d. praſ. 100. num. 1.& caſtrum in Knibus gtum, vicini eſſe præſumitur, Hier. de Mont. d ras.
pardierärm umitur, 2 font.a d. 30num 9. Gc. 8 3,n1u. 2. G prethnt an A Crauest conſ. 949 Qtta Verta*s/ A. 5. C2. 882 contro verſiam, d). cum ceſloia ſcquantur naturam Prihcipalis. Cenfer ea, quæ tradit Menoc. 3 pre/ 99.& drio ſcdico,ia Covun ral*l..6.2. v. Oldra. conſ.121.adprimamen 19. G ſeg.*) Nec enim ejus cum Pereude zuriſdictio ad certum genus caufarum alligata, ſed ad omnes in ſuo territorio exor- onis nuper n ascontroverſas Peneralirersaz 71— Sterritorium de vers. Sign. Vanrt. de Nul- ipoſlt ihh tſeb Rub. de Nullis. ſent. ex deféci juri d. ord. n. 3 2. Menoch. 2 Praſtr. 16. nu. 3 5. tam in
numo, quam ultimo appellationis gradu pertinet: ſecueᷣduan Molin. an con ſuet. Pariſ.
in en u k.„—, 3. wlinin anu nt n As 3fel§. 3. n Verb. La bouche&les mains num. 10. Ce ſq ubi delirare eos ait, qui
ud eml.
Tneipus uriſdictionem ad ius Reſortus reftringunt.
— 60. Urtamen hanc nec ad loca exem Pta, neque ea, quorum wuaunn polleſtio legitim otitulo alteri quælita, 5 multoq; minus ad ſafficientem un gertenee Poleſlonis, maximé in interdicto IIti Poſſideris, probationem ind u- djettüſun,an Gendam, extendant. c b niuniſss, 3) Uri Monaſteria, Eccleſias ‚vel caſtra juriſdictionem per ſeexercendis. 3 Derde Nan de Nubis. ex def. urisd. nunm. 118 Sic Felin. caſtra Tuædam de Comitatu lImolæ 'r.* ckKletibit, quæ tamen de diſtrictu Bonon. ſint, in«. Rudolphus, nuim. 9. de Reſcript.
4
Cn lixinbi Ciſhen n 8 5. Tißis dicis col. 2 Verſ. quarto probatur lib. 1. Et ſolum Eccleſiæ à ter- aiunmn us Itono Laicorum exemptum, extraque illud ſitum exiſtimari reſpondit formaliter Cunet.tonſil.9 18. Sciti⸗ Mediolani, n. 6. cum paria ſint, Non ſubjici, vel exemptum
c Teln in A.c. Rudolpdus, nu. 17. de reſcripr. Natr, conſil.4; Pulchrum, num. 9 7. Des. 2 Al Auaritur, n. z20. ver/ Non lacus, Volum 3. Cravett. conſ.9 18. nu. 6 Weſembec. 1 conl; 1num. 20.: perc. cum Epiſcoptas ib. glaſſ. de effic ordin. in fexto, 6) ex Ruin.
1 anlakivfrii. 4.& aliis Cravezr. eon/. 6 7 3, intentio nam.
aſh
1 In tran 1 A 3.„„.Se. nane2 nuu actus tetrendi ac juriſdictionis 5. na her.
4 ¹ 4
1.. 4n G. udjecttlunt an
11. ver]. Odkavo fed quando ab alio fliunt, Anchor. con]ſ 437. iſta ſententia. Sic Co-
— Erhube, mite,arones, Nobiles, caſtra cum juxi ſdictione in alterius Principis diſtrictu ha⸗- iatu bere,guotidianum eſle ait Mynſing. ι. in cauſa, nu. 4 3. in fin. quod cęꝶ Velle wi- den⸗ he a etn, Maſcard. oncl. 217./. 3. ai rexté adduxir Pariſ dicentem ex hodierna con ſuerudi- nalline Mtastis aici habere diſtincta terriroria etiam quo ad luriſdictionem: Adeò ut non tam iaalereun quoad Princi 1
7
bes, quàm Imperatorem hanc de qua agimus, univerſalis territorii 1u ne umptionem, pro cedere, puraxit Gabriel, in comuun. opin. lib. 1 de probat. eoucl. 9.
wuni We Mn verl. cogtrariam otinianen„ 2³2) uri Epiſcopum dejure communi quoad pro aN 1111 2 Eecle-

634 De 8. Cæ ſareæ Majeſt. Cameræ ac ſtatuum Juriidictione
Eccleſias ſue diœceſis intentionem quidem fundatam quoad jus ſuperioritatish.. 71
Pere, Meuoch. lib. 6. ræſ.7 1. num. 1. non autem quoad ejuſdem juris poſſeſſionem, ſcripſit A phas in c. olim inter la. I. extr. ae reſtit. ſpoliat. eodemiꝙ; ſenſu Ant h. de Butr ine tum ad ſedem, num 28. dict cap. olim inter, nu. 4. extr. eedem in jure duntaxat nanm poſſeſſione, quæ plurimum facti habet, Ehiſcopi praſumptionen fundaritradit, generalin nimd titulo ad poſſeſſienem non valet illatio, arg. l. naturaliter,§. nibil commune deauzu poſſeſſ. Bart. in l. Celſus, f de uſucap.
1. Sicut necex hactetritorii præſumptione, proprietatem ſo⸗ corum& terrarum intra limites Civitatum ſitarum, ſivé ea à finguls occupata, ſive in communi relicta, ſibi vindicare poſſunt. a Sed ea qur
dem, juriſdictionis à ptivatis 5 vel civitatibus provincialibus, caſſene
probationem, efficaciter in aſſerentes rerorqueri, probabilius eſt. d
a) Per ea, quæ elegantiſſimé deduxit Valaſc. de jure Emph. 7. 8. num.;1. G mul. L d.
ris ſeqq. Chaſſan in conſuet. Burg. rubr.§. 4,àd verb. Apres ledit hommage num. 13.0 in hi A 964
2 du A
7
ſeq. Veſemb. conſ. 62 num. 28 Gail 2. obſerv. 62. n. 9. Hinc maléagere Principes, qui prædia Civitatum& oppidorum, quæ communia appellant ſibi vindicamt, äſta Cameræ appropriare contendunt dixir Menoch. 3. praſumpt. 100 Hu.s. Jusmabte verſum in iis ſit, quæ neq ab ipſa uni verſitate unq uam occupatà unt per ea, qua liri un th. 49. lit. b.& authoritates allegatas à Menoch. de praſ. 100, num. 9. 5) Auhe ſe nullam habent juriſdictionam„A/gu. l.privatorum, CQ. de iuri ſd.! pen. ſ de iud Tuian. de probat. lib. 2.c. 43. n. 37. c) cum& bæ privatorum loco lint, Jeum 2uils ſd verb. ſign.& de jure communi nec merum nec mixtum Imperium habere cenſen- tur, Bart inl. l. num. 3 de dam. inf. Iaſ.inl. Imperium, num. 19. de juriſdic Balddetus Conſt. in verb. criminalibus, Natta d. conſ. 63 6. num. 39. Valaſ.d g. èn. 13 infrhiz6 lit. e. d) v. omninò Gail. 2 0ſ. 62./. Pacian. d. lib. 2.6.43 lnu. 32. E& ſea Uadei tulo poſſeffionem juſtificare tenentur, c.&um ne
feq. dixi theſ ſeq. 62. Et hanc quidem ſibi competere dicentes, is tit robatione opus habént, a five is ſit conceſſio Principis ſpecisliss t ut huic equipollens, c malam fidem, d Principis q́; ignorantiam excludent etemporis immemorialis poſſeſſio. g b ui nedum in petitorio, ſed& in poſſeſſorio, ob Principis generalen zutentiodem, oſtendendus eſt, argum. l. 3.§. hoc autem, 13 Verj. itaqueiſ dtuin aluj priv. l. 1.§ fin. f.de a. quot.& aſt. Menoch. Remed; rerin. num. 490 G◻ Recup. Rem 1. n. 469. Cæſ. Contrad. adl. un. C.iàâ mom poſſ. ſuer. ap limit. 2 ratione mixturs,. nn 3. G ſeqq.§ 8.n. 25. Maſcard. concl. 13 71.nu. 76. adeoque cum jus communefor ſeſſorio reſiſtat, poſſeſſio ab onere probandi non relevar, l.v de praſcript. in ſexto, Cæſ. contard. in l. diffamari. C. de ingen. manumiſ. 0. 4. num. 1470 de iure Emph; 8.n/. 27. Hart. Piſtor ꝗ. feud. lib. 1.p 2.4. 46. num. 63:& ſe4 tum hauſm caria praſumatur Menoch. con/ 307⁷. n. GI. Virg de Bocat. de manut. in poſ.c. 9.5.4. 9 qua in ſit he/ſ 67. c) vim enim privilegii, l. Poc jure, 8 Dudlus aquæ, f. de al & aſt. d. c. j. in fin. de praſſeript. in ſexro Balb. de præſcr. 2 †f. 3 prin. uaſt. 6. n. 3. — 3„— 3. r 8.. Tont! antiqui. temp hart. 4.8. Ab ſolutis differentiis, num. 3. Gabritl. lib. 3. Com vnn
1 nplimis titul
2)
rſona de ri vil. in s. vald heru
s eius, i. C. Äsprobaten
an ueh h.
ee granr ae ſe
ar zei auhaſne enüal 1
ſann

de emn bern uua
D. Thomæ Michaëlis. 635 Auoad tj n
. ſeripe concki. u. 44. Teſſaur. deciſ. 16.n. 4. loh. Garz. de expenſ. Gmeliorac. n. 48. Legis, dh
us Gabriel d.c./n. 72. pub li ckinſtrumenti haber, Crav. conſ 6 8 9. Venia dignum, vum. z1. Lenain 1 Gabrie! d. loc. n, 74. legiq́; reſiſtenti derogat, Vaſg. contr. uſu freq.s. 3. uu. 14. 4) um an ul Gabrielq. concl, 1n 57. G&(8. Balb. de eræ oript. 2 5. 3 prin. J. ũ. uum. 20. Garz. 4e expenſ. urnde d e 9.nu. 1. 22 1. cum præſcripto immemorialis malæ fidei præſumptionem tol-
lt,Ac. 1 4epraſer. in ſexro, Maſc. de probat. I. lib.3. concl. 1 213. num. 54.& ſeq. Sitamen dlände ptoberur certum ac vitioſum poſſeſſionis initium„‚tunc præſcriprionem immemo- urptode nalem excludi poſſe, communius exiſtimatur, per c. vigilanti,&'c. ulr. de praſcr. c. 2 de um ddann M dag lur in ſexto, Covarr. in c. poſſ.malæj. 2. Reledl. 3. 2um. 8. pulchré Ioh. Garz. d. tract. idcien ant num. 3 1. idque ob malam fidem, jue præſcriptionem quoque immemorialem rridu devin Tunéenervat, Covarr. in d. c. poſſeſſ. ma 27,p..§ 8. num. j. ubi hanc certam& conſtitu-
e tiſmam concluſionem appell. Fran. Cala. in. ſi curatorem verb. ſua facultate, num 74. Leaa Caddein integr. eſt. min Cacher. dec. Pedem. 101. uum. 17. Valaſc. de iure Emphyt. dtim Ern GS num. 24. M. Anth. Peregr. lib. 6. de iure fſc. tit. 8. num. 1 2. poſt Roland. à Valle& ven Amung Berumcommunem ait Surd. conſ. 2 8. Conantur, zum. 6 9. Cravett. conſ.3 88. Agunt ma-
7 Hnexa gn eh7.9. G conſ. 434Abbatia, n. 24. CErconſ. 87 1. melius, n. 22 Menoch. conſ.90 prima denia pheanih n.75. Mnſ. gonſ. 48. ad quæſtionem, n. 17. Weſ. conſ 14. nu. 2 5. quem tamen vid. in apoſt. ch.z ptnnnadgehmeidw. tit. de uſucap. n. 2 0.lit. c. e) Natta con/.9 8.2. 10. Cacher. decſ. 10l. duam eaazpasnne uum. 20. Hier. 4 Mon: fin. reg. c. 77. n. 7. Balb. Ae praſcript. ⁊ part 4, princ. 14 4. 1. ut nec depriſ 1chm, ercapitejuſte ignoran tiæ contra præſcriptionem immemorialem reſtitutio detur: run, Canl ennaumecommunem Menoch. 1 praſ.h 71. num. 2. Bosr dec. 39. Communiorem teſta ddratotunn tur binel.in Auth. niſi tricennale, num. 18. C. de bon. mater. Ioſeph. Ludovv deciſ. Lucen. ecminmlyen inum. 24 4ccuratiſimé Covarr. in d.. poſſeſſor. malef.. 2.§. 3. ua. z. f) quod riun un 11 ToOcannorum ſpatio a Dd. de fin tut. arg. 1 an uſuafructus.56. F de uſufr. Cyn. Bald. num 3 fäf Cipol-Balb. depraſcripe. 2 part. 3 prin. J. 6 Molin. in conſuet. Pariſ.§. 5. num. 6 3. Mynſing. 82 1 2B 12 znn 13,qu. 1. vid tamen Fatinac. lib. ꝓrax. Crim 47. 47 num. 1 12& 2l. Covarr. d c. ternaen 3. nu. 6. G. ſe†. kext. eleg. in! ſi arbitr. 28. F.de probat. l. in ſamma,] Fidem La- e aass ſ deaz. G a7. pluv are. Quomodo autem probetur, vid Mynſ. 1. obſer v. 30.
genn alkakyraſcript. 2 †. 3 Srin. J. 6: /u 24. 6/. Gartz. de tract. cap. 9. nu 9. 9) text us dpetete Cie ime ſper quibuſdam, S praterea de verb. ſign. c. I. de præa ſcript. in ſexto, Hier. ã Monte d. ooceſColne ha 77. aum. 2. G 3. laſ in!. Imperium, num. 2 0, ff. de juriſdict. Covarr in d c. poſſeſſor. incipich a Malif9.ſ1.n. 11.& ſeq. ubi hanc communem dicit,& ibid§ 3. nu. 1. Valaſc. d. quaſt. 8. b 1e. Anſcent.. b/. 29./. 8. r /*ãa. Gail. 2. 05/. 3 1.n. 4. Evorh. 4 Middelb. ccuſ.z 1n. 23. Donchnt. unic. qu ſint Regal n. 15.& ſeq. Longo val in d.!. Imperium, de juriſd fol.(mi- n folckänn 1 4)177. num. 4 8.
et ruten,9 71„*. 3 4. 8 4.„.. 4 8 1 anas 63. Contra Principem enim tam Regalia, quam ea, quæ juriſ-
auaßae Kitulce Contra privatum veréô, d ſcientem e& patientem, ftempore
don rlaru legitimojuribus incorporeis preſtituto, quaſi poſſidendo præſcribi ra-
— nan 1 Nonem A
caan nonem habent. b
1) ua 4) Ac. Super quibuſdam de V. S. theſ.præced lit. g. alleg. 5) cum enim
4eBaa.dn kK.
12un Poris lapſu
b lb.11. Covarr. I. variar. Reſol.c. 17.nu. 7. G&d. poſſeſſ. malæf p. 2.§ 2 nu. 3. L441 3
1I. 3 ri ſk. 17, 0 8u ver
n Gn

636 De 58. Cælareæ Majeſt. Cameræ ac ſtaruum Juriſdictione, verſ. merum,&§. 2· n. 12. EVes p. à Middelb. conſ. 3. nu. 19. G ita communiter recetun
reſtatur Longowal. in d.¹.3 p. 4.§. Lexa. foramen, num. 49.de iur. c) c. depraſer
in ſexto, l. quemadmodum, 7. O de agric.& cenſ. lib. 11. Covarr. reſol. 17. n. 7. Coſtal adl ſi quis diuturno, 10. Fff ſerv. vend. N eſ. conſ.5 n. 19. d) dominum iplum pol- ſidentem intellige, hujus enim ſcienria, Aur poſſeſſionem amittere vel transfents poteſt, non ſubditorum præcisè requiritur, Malin. in conſust. Pariſ. 51 gloſſein venl des membres, nu. 1 2. verſ. ne? quantum cum hinon poſſidean t, ſed poſſideantur, Ats- A loc. nu. 13. uti inſpecie populi cenſenſum non requutt, ſcripſit Alex. conſ. 16. in cauad lite, n. 19. vol. 5. e) Scientia enim adverſarii generaliter in juribus incotpa-.
reis requiritur, l. z. C. de ſervit ſi à te, 16 ff ſi ſerv. vind. l. 1.§ fin. fr de ſervit prad iuſ
Coſtal. adl. quoties via, 20 If. de ſerv. Covarr. p. z. Relect. c. malaf in initio, n.8,& ſeg uiu un eään Vinühe
ſimiliter Weſemb d. conſ. S. num.& recaptiſimamisſfa.. 2„. 4 5 tur Menoch. de arbitr. lib. 2. cent. 2. caſ. 16 ¼ um. 3. ſ*i. Coraſ. ad! ſer viutas, 4 n. 3. i
ſed.& adl. quoties, 2. num. I 0.& ſe. fl. de ſervit. quam latiſſimè impugnare conatut,
hanc ſententiam ceommunem: ſ
Longoval. d. pag. 4.,§. hactenes de tempore Cujas. ad 1 4. Sfin ff. de uſucap. dramen titu-
lum à tertio quis habeat, ſcientiam Domini prin cipalis non requiri pleriſq; placulh qui ita ult. C. de praſcript. lo ng. temp. intelligunt, ex Caſtren.& aliis Covarr. d. lc. uu. verſ. ſecundo& Corraſ.d. loc. num. 39 ,ν Cœyoll. Weſemb. d. l. num. 1 5. N eſemb Alu.
I„„7. 7—. 2 num. 15. N urmbſpradt for.lib- 1, ir. 27,06/. 5. n. 9. 5 I. Luoties,1548 14 n Id Herwit. 7..§.F da ſer vit prad. ruſt. Iego, 11.8 1 de bublic. in ten⸗ act, 3,Sdmsif4, uuſufr. d. l.z. C. de ſervit. vnde ex Bart. tam ſcientiam quâm patient lam in libellb artiu.
landam ait Gail. 2.0b/eru. 66. nui, 6. Mod. Piſt. conſ. Si num. 10. Vol.J. 9 aul. lam eſſe rationem, quæ majus tempus exigat in præſcribenda juriſdictioneadier. ſus privatum, quàm in cæteris juribus jncorp oreis, communi,& apud omnesptaci- puè juniores certa concluſione, ſcribit Covarx. in d. e, poſſeſſor. malaf 1 um le temporis autem hujus determinatione, vid. Dd. locis ordinariis, qui in yrelcti ptione jurium incorporalium continuam cauſam(prout juri dictionu, menl G ni Imperii poſſeſſio, habere intelligitur ex sommuniter réseptà opi aione, Couarr, 3. mn eleganter explicat Bald conſil. 439.vol.; habentium decennii vel vicenni dileonth nuam verò temporis immemo rialis ſpacium preſtiruunt, Cæpoll. de ſervit urbipy 46 6. 1 9 num. 4. Maſcard. concl. 1 2 14. num. 5 lex. con/ 108. in cauſa&r uesi 3 2 Cravett. conſ 40. diu. adualis, gum. 46. Gail. 2. 05/6 6.nu. 7. Balb Ae trae. luint prin q. 3 pPer rot. Mynſing. cenk. 4, 25/5,5 3à quibus Dd. eorerici pleriq́; diicellerdnn quorum opinio in puncto juris plauſibiliter videtur, Long. in d. I Imperium,. 46 num. 19. E ſeq.& c ſeq. pert. Donell 1 1. comm 11. Cujac. adl. 4. S3n. † de ujuda Cr ſtal. adl foramen, 2 8., de ſerwit. urb prad.& adl ſer vituies, 4 4⁰ Vervit ib, Consi
2
2 21. GÄ/*J. Duar. 1 diſ. 3 4. Weſemb. in parat Fde ſerwit. n. 5.
64. Quodtamen imiis, quæ meræ faculcatis ſunt anon egue pio cedit; b cum his(niſi interye 1f10 poſſe ſionis, c cum legitimit inpolb lapſu intervenerit:) d nullo modo præſcribi queat. e
... 1„z. uſu molko⸗ 4) Hinc ex uniformi, mille etiam annorum, unlus molendin! alaman ri nullum jus gignitur, argum.I. Viam publicam, z1. fde Via publ.& itiner es
proculus, 26 Iid dam inf. l. quaro, 18. de iure patroꝝ. Petr. Iaco„, wenn 2 2 B2 Ae Lrſ711 arta pri uurn 1. e5 ſ*a⁴. Menoch.At 1rL au, 10. /*4. Balb, de prtrips, 4 uartaprin. a.num. 1. E 242 26 cant.
b in fum. l Aehan 1
alſu “
atlun an mefer
r dur iiden du hne n os. ſerlune Raun d Wwwd.

— 637 4 3 2 4 — mæ Michaelis. 911 5/1 Ga⸗ Bibir D Thomæ 9. eq communem 1„ . 4 4 CH ſe co m⸗— n p. part. ..! 2 2.7.2. 5 2 IrAtI. e 4 2„ 0 Ceat. 5 3* Ae an 14„. 222 1.2-a/,160. Teſſaur e‿*). Bur a co. 87. 4 Ae. 1 3 1¹ 2,ln 1 4 Frite concl 10. 22 4.. 3717 reſpondit Burſa. bid diſſentiræ r AErul ti J7 eie 28, prs hac ſentent, 8.& ſeq.& num. 297 Cuùm in his per 1* 7 14 2 8¾„ 6 224. 1... ſ.—. malert 2 We emb. conſ. 7..„ 45½. 7. ſtiriant 4.§. n. 9. We/— de Num ratis iu elone. Natta conſ. 106 5,5 2. Verſ. Cogit ar Ae fl liberæ voluntat ol- kang e aſon. in!.—* rju.. Franch. dec. 2.a1ν an amzehi he nnon continuo Dlau L retulit Vinc de Frar auſa, num 19. Vol. z. 4 rlealsch. fciales admin 1 andi boſt Alexa*0ℳ (agunn erhſdan pero do, haud tolli jus collectandi, Nerlati dra lectando, Iſcrv vind 11ſ
I dA e⸗ 41 n0 Ollldea
. 6 ca-
aximè ſi oc
. 254. 15. In a X r
54. Verb. Novelle chevalorie, 22, etiam Alexand,
in conſuet. Burg. rubr. 1.§4. Verb. on. 87. num 15.AeO GA a raua con,ule= Chalinin a eveniſſet, Bur ſar. d. co 2mn, Cravett. in propriæs Ioh. num. 8. andi non 4.. Ar) aamtt:. O72 1,, 19 ¼. 9. Lu nen fio koleden am alioqui fortiter euie 4 5 nu. 16.& conſil. 77 5 5* nterveniente, leit
7 3 fententiam*). 2 1 3.& con 2* 8 8 3„ g 8„ 2. f. e 0,4.en,,.zum k ectabilis,; 4. aum. 48. 22 72⸗ 6 E ſi ades, 3.
1.. to con.l 1. Conſultatio, Iverfarii, I heæcautem, 6. h. de ar- 142 tzse 4.— a adverſarii. 7 Menoch. am z.G e(M A Menoch. conſ. 8 87 lentia adverfarii, a iſta, num. 99. ſti⸗
. 1. in fn. ſ. ribentis 8 Patl. f§ materia iſt 2 PF fI rem conltl-* feruu. zun luſſ hibitione præſcri antiquit. temp. A.§. ibitiò eum poffeſſo 1. 2 4 4 aAnI— 3 10 cLl P /2— Ro auls hfe Prol ban. prad. Cravett. ae 7 J* cum prohibit parataa, ffr de'ſucap 4. a. 44, fes ſerwit. urban. 106.: num. 10.&r ſeoa uts 1. ib. nam ſi par aut Theaur A!
encqpalsdune bitr. lib. z. cent. c. caſ. I d arg Uis⸗ DunS ſſea G haaa eohnen 72 1 7 ep Lu-
Cahm Su Sutf.1.2 IIOT NOn EI, A2½. 4 /1248 3. VO4. 2. Han irur. 7 Roε. 19/pn. zut, ercthm a tuat, qui poſſeſſo aed magniftcus, num. 23 lum 2 Dd. ſtatuitur, poſt 5 Iafin d. l. khlVän i Falb n, 227 1nod zo0. annorum. ron 67. 246. 19. g Einuiſ retu- ſe L 28 n. 7. Weſ. A. cσ.—„ 95 7 159 d nam.5. 4 Theſuur Jar T6&. Aeeun.;*, Ca ſalen⸗ conſuluie 6 ncl. ſub rubr de
1.F abk amt Nati.& alios I½ ſe ita in ci vita. riel. d. li. 5. concl. ad lit. wenaae ee Ge Narſaen a eeen ee,e e ie ſheen ientian ſunſem Penhene ae d 4 uinta, 4. aunſſat ubiq, na 2n aſ 7, 8. C. de iuꝛ de- 44. o hr SPr. d.. 4. 21.37. c0 70615 8. C..„ 1,4„„ mnut Balb depraſcr W rſaät. d. con ſil. 87.— 7 urgum. I. rig. 2 44½. 1 1 1. Bur/e 4. bllvatæ, 2 zoluntatis 2 erbal S, ers,. 10. Aumm. 1 is publicæ non p nus merev
at ecdans praſcript concl... lItatis publi 8 94.& caten,. tio ſit; 1. 1. O res facu 4 5 nſ. 4. num. 9 4 H, aut obliga 8 na g. aleg. dummodo Weſenb. conſ ine nulla ackio 7 le⸗ rpotes comneg. aleg ſol.. num 2.. aine nu! 5 d. loc. e
1Aen 9. /0. 9.— B nomlne t. Z. Covarr.*.
er nAtNt N Covarr. 1. Var. reſ ibiles ſint, ear umm G— ia pus‿l. git vOrar. 14 hu N. ducibiles ſint, licam, ff. de via. sé conten 7,. lrd e n necinjudicium ded d. l. Viam publica 1 bropria cauſa nervo 9. ͤ lcri 3& ita con 4 775 21.8.1oP. Pet,
an traanrh Guæ præ 1 nſ. 4. /. 9 4 G& d. conſ. 775.
—-Aulam 2. bec. di. co 2 1 95 eos( 5½ 2 ₰ 4 1 1 ter, Weſem.„ 21. /6 77 4 4.
r uunua gan 1 Gtabilis, nu. 3 ſctio⸗ n e Cravets A conſ.11. 8e ſi poſſeſſionem juriſd vel beuumqae 34 vide, 2u. 34. nè frequentia ad qua POllchll itut, a cum vel lum4 6z. Actuum ſanè freque haud præcisé requiritur, lis juriſ⸗ 31* ſ. 2— m hal. eneralls
4 1 ſervanda ſſ ſſionem g8 on nisadquirenda ſito actu, b poſſeſ erreceptum ſit.
Dee eszacqult is causâ interpoſito muniterrecepruu ſ ſen: um unico lervitut s caus& conſervari, comr jecturis populi con 4. diqionis apprehiendi, c dine quotieſcunque er r ohins 1. num. 9. Sch 7, . ſuetudin 1 tur, Gail. 2.6/. in ff. de itin act. ) Sicutiin con— am non curatur, laſn. ff. 1.5„. 1 Hulr ashaberi poteſt, de 2 Mynſ conſ. adobh on poſſidendi, ſed jure tt. Vrbun. 4, id. Coneluſ. 87. vid Myn ſi animo fibi non Caæpoll. de ſervit.
[d ust Baro vir: Obnc ſecus ſi anim. 2ſſ. Cæpo.A5.„ nr. 4IA a ſerv. amit. ſe uir poſſeſſ. itr. lib. z. sent. 1ar] acduipnvlfn fr Paua„ eeeneeee, das eu d ene te circa pri-
Aery a 5 6 18„ I44 14 7 36 7 2. 14.. C0 2* 9..
l tatls boſfederit, 4 7 obat. conc.1 11 T Alex:. 7.2. E 1u, en nheie ieseae donnn in dubio non præſumitu Menoab A2 2rbien A lis. ponen dd. eor ſeo. quod 11 1.& Neviz. 3. ſum non præ-
. dladen 3 WcA100. num. 12. 77 5 n. Cur jun. Par in dubio gratio. Trr de
r 49 6V0 5-& Socin. 6 5 1& actum 111— cleſta Surrina ext,. 7 i mum, num. G.X— 9, 6 pra] 67. num. 3 J c.cum Eccleſ caæusf,
aannd„2, 2aſ.60. num. 20.& 67 am. 21 97 2 1an 1rf1ℳ es 3. 4/7140 Weſembec, conſil 48. num. 21. 1n, Aape umi teſpondit Weſembec. 2 heanfens 8 51 4 9
—
—
;s

caſ. 160 num. z. Vant.
38 De S8. Cæſareæ Majeſt. Cameræ ac ſtatuum Jurlſdictione,
cauſ.poſſ.& propr. Ferar. in form. libell. act. Confeſſ gl.7.nu. 14 poſt Innoc. Abb, conſ elin cauſa, col. ² Verſ.per unisum adlum, Hier. à Mont fin reg. c. 78. num.I. Tiraq. de ur n ſeq. ubi rationem hanc readit, quod juriſdictio reſpiciat unireral
mog q. 39 hu. I.& tatem, quæ in ſe una eſt, licet multis modis exerceatur, Menoch. d. lib. z. arbitr cent.
de Nullit. c. ult. num. 40.& ita reſpondit Mynſ. conſ. 26.24.) M Mand. conſ. 6 4 uia arriculus, num. 19. 679. Menochan art. Socin. conſ. 1 87.· in contro Verſia, n. 1 9. Vol. 2. in jure h Menoch. conſ.725. num. I. præcedentiæ& ſeſſure, Deam atus Weſemb. d. conſ. 48. num. 20. quam visex uniuuas
ad univerſalemjuriſdiclionem non ſemper argumentari poſſimus, ut dixi infr. 15b.36, 0 arg.l. is qui uſumfructum, 20. quib. mod. uſufr. amit. ſpecul. in rubr. ff de iuriſc ann iul n 3 5.verſ. item ſihabens; Ferrar. in form. libel. act. Confeſſ. gl. 7:n. 18. Hier Amonte ſan cap. 78.n. 10. G ſed. Color. in e. auditis, num. ꝛ2. extr. de praſcr. eu Innoc. Hen. Beick. lohun
Andr.& aliis Everh. 4 M idd. conſ. 3.u. 24. 3 66. Attamen nprimisctus non violentos, aA nec cuandeſtinos
eſſe b requiritur, hiſce enim vitiis laborantes ad poſſeſſionemadqairen-
dam parum operantur; adeoq; generalitertyrannus invaſi territoriiſ- riſdictionem non adquirit, d Ut nec ſubditorum invaſoripræſtitache. dientia, domino in poſſeſſione conſtituto, præjudicare poſſit 1
a) t.1. ff. de vi& vi arm.l. extat, quod met. caua. I. ſipartem, 5. Cou deuſuehn empt. v. Theſſaur. deciſ. 16. 2um. 7. Everh. conſ. 19. viſis actu, num. 21. eE /2q. Unde ex Bald. in I. 1. C. de ſerv. fugit. notabiliter ſcripſit Jaſon. dominum non amittete ol⸗ ſeſſionem ſubditorum, ſi ab alio inviti ſint detenti& de eorum contraria voluntate appareat, in J. 1.§.†
er ſervum, qui in fuga num. 4. E 5 ffde adquir. poſſeſt 3) Guu de arreſt. c. I. num. 22. c) e. cum dilecddus de relig. domihus ſicut poſſeſſoperpi: gnorationem vel capturam quæſita, vitioſa præſumirur, Cravetr. tonſ. 543. hulh num. 6. quæ in confiderationem non venit, Decian. conſil. 17. Aiffeuktas, num ii vol. 4. 2) Bart. in!. qui fundum, n 1. 2 f quem ad ſerv. amitt Feral in fun Kbell. act. Confeſſ.gl. 7. verb plenam& omnimodam, n. 77. ut nec ſubſecuta Principi authoritate confirmari poſſit, argum. l. authoritatem, C. unde vi, Iaſ.in lelam. yoſſut gones factas
re,§. qui ad nundinas, num. 26 ff. de acquir. poſſeſſ. qui ejus tempore inralonest
inveſtituras, conceſſiones legitimis præjudicare ſucc eſſoribu ereencl. 117 14
conſ. 108. Stante, n. 4. e) poſt Spec. Maſcard. conel. 1 199. 7. 23. per I. ſi coloni, C. de agr.& cenſ lib. 11. Natta conſ.G⁶. nu. 60.& ſed. ſac. udt. Panormhu conſ. S0.· in q. col. 4. ver ſed dubium, vo jureincidendil-
I1. Gail. I.bſerv. 70 nu. 28:· inj gna, Pariſ. conſ 2⁷ n. 133 lib. 1. Afflict dec. 25 4 vid. Menoch. conſ. 437 um nanae num. 3 1- adeod; ſubditos pedientialet
capi& ad obedientiam domini, à cujus obed- facto ſubtraxere, vindicari poſſe, arg l.generali, C. de decur. lib. 0. reſpondi Bali un 135,inter caſtrum num. ⁊. vol.
6 7. Principis autem conceſſionem cuivis juſtum poſſ ſſæ jutidh Gionis præbere titulum, minus habet dubii. 4 Et iſta quidem, din cum juriſdictione utile dominium translatum, privativè, 5 Si verob
da èſt-
pliciter mandata, cumulativè quoad Principem interpreran„ 4 8
deſt. Piſt. conſ. 40. num. 37. 402. in iudicio, num. 41. 3 daſcendi, ducendi aquam, conſ. 8. num. 7. vol.. patron
7
8, teſpondit Mlandi
1 Malum.4 halſa an, rin Rh juicli Vnene tu eüufi a G em, priat feß uu⸗ iuun. aniirannd diterjori ahdalit, eod 93 haes Kalhuſn an7 N 3 8
arla.C d nle.
gheſſ

1 *
4
2 augd
le 3m.
1r Ulän.
1= Mmiln 1 nätſlnin Hr un 3 wes prrteldal Lun lm. a ſima ah ie eulamn LArnla mſruka
lentos a
en dhall
4 tynnun RI orunii
e erſulant
ahena. r ui aheul- oa domnun 7 5, Ane Ieu aung
5 f ß 4 aA uninin 2 niru a 1 n anſl0 = nan „ua
SD wiejusteſe 11 ſoccclnie
— 919 2— unlIlih
8 2.2u40
ſerw-uude . IJleuu ui,ldhe
. ndomll 9, ℳ9 — aun 3
8
cr cuiuſi⸗
1r4h cblb 9
f
atumn pi
Æ☛ leegt”
um]. Fran. de Clapp.: ract. de Jurisd. concl. 1 6. num.. adeò ut nec d
Ea
lpra/ 97. num. 29.
D. Thomæ Michaeélis.
a) Arg. I 1.&e oflc. eius eui mand. iuriſd.! de iuriadix. de inveſtitura docet VWeſeméec. con. 2 1. num. 47 de venditione Bald. inc. S. eadem lege de lege Conrad. De- cius in! debitorum, C. de padt. Surd. conſ. 208. Cogendus, n.. quam in juriſdictione cõ- luetudine receptam, teſtatur Hart. Hartm ꝓradi for. lib. z. tis. 54*5ſerv. 2. nu. 4. 5) Uremolumenta juriſdictionis non ad dominum directum„ſed utilem pertineant, eum hic in perceptione fructuum domino directo præferendus ſit, arg. l. 9. in princ. 2.G§. 5 de uſufr. l. 1.f. ſi arg. vect. l. in reb. Cipe iur. dot. Weſemb. conſ. 2I. num. 6 7⁷. Theſſaur dec. 13 2.n. 2. G deciſ. 2 50. num. 1. 2. Sicuti conceſſio feudalis, quoad do- minum ſuperiorem, privativé, excepta Dd. opinione, intelligitur, de qua teſtatur Hart. Piſtor. in quaſt. feud. 2. lib. z. quæſt. 45. num. 1 5. Dan. Moller. 4. Semeſtr 46.7. 10. Manoch. 2. Præſ. 18. num. 5.&y ſeq. Et Vaſallum de prima& ſecunda cognitione,
quoad Dominum privativé inveſtitum, ex Iacob.& Gram. retuliz Theſſaur. Aeci. 17 7.
au II cumgeneraliter juriſdictio, per contractum quæſita, quoad transferentem, ptiratiſé interpretanda ſit, Cravert. conſ. 41 1./. 31. G 3 3. Dectan. conſ.; 5.Stanttbus, 76.vol 4. Natta conſ- 40 8, qued pr. nu. 7. G 10. Menoch. d. praſ. 8. n. 1 3. 5) ex Frlin inc. caterum, num. 4. de judie. Menoch. de arbitr. libr. 1 4.40. num. 3. /22½lt es d. hraſI8 num. 1. 2. Mynſing. cent. 6. obſ.99 eleganter Decian. conſ. 35. nu. 59. vol. 4. Pa- cian Aaprobat. 43 num. 47. Weſemb. conſ. 9 1./. 26. V. Coler. de proceſſ. execut. 2. c. 1. nu. 127. G /⁄½g. Undejuriſdictionem mandatam judici ſpeciali, non continuo gene- ralt ademtam eſſe, arg. l. 1. C. de offic, praf urb. ex ran.Aret.magis receptum teſtis eſt, Menoch.d.praf. 18. n. z6.
63. Sed quæ juriſdictionis appellatione 4 Principe generaliter onceſſe veniant, non æqué ab omnibus explicatur. Sanè cum quæ jus
luperioritatis ſupremamvé juriſdictionem concernunt, a ſpecialem ex-
reſlonem requirant, bea tributa non intelligi, c niſi fortè, quæ ex me- to&minto Imperio deſcendunt, excipias d verius opinor. a) Sic ab appellatione omnimodæ juriſdictionis hæc excipi docet Covarr.
qusſ.. 4 num. 6. Molin. in conſuer. Pariſ.tit. x. 1 gl.. num. 50.& ſeqq. Rol. Val-
leem 73. num. 15. vol. 3. 5) argum. 3. I. ibi, niſ quæ ſpecialiter, quæ ſunt Regal. NVeſemb. Gonſez 2. num. 1 1. Molina in 4.§ 1&0 5. num. 53. 6, 55. Menoch. 3. praſ.97. nu. 28. Ihnſßag. conſe 39. num. 6. e5. 7. Natta conſ.99 1. num. 7. vol. 4 plurimos in hanc ſen- ttutiam allegat Vultei de feud. lib. 1. c. vum. 7. in f. ubi hanc communem ait. c) argu- ment:g. quod translationem extr. de oſic. legat. Weſenbec. conſ. 4A 5. num. 21 Mynſ. d. conſ.
4 b onatione ter- rltorücum omni jure Principis complecti intelligantur poſt Valaſc. in. Imperium fi. uiiſi 2u. Jo. Menoch.3 praſ. 9 7. num. 41. Covarr. pracl. q. c. 1. uu. 10. Mol. in conſuet. 3 4 IAuu.1. 1 gl. 5.n. 5 5. G 2—l. Car. Tap. ad l. fin. ſde conſtit prin. c. 2 part. 1. nu. 33. omnind Ant. Peregr de iure Niſc. lib. 1. c. 2. 4) Ut ſunt mulcte, pœnæ in cauſis
4 2 Aali F. quis aliquem ib. A arot. nu. 7.&§. ſiclericus de pac. tenend.& eius vio- ſeüba 8 us infr theſ. 88.& ca ratione, quamvis hodie merum Imperium de Rega- lbus eſſe
..„ 3 0ℳ— 7) 24 te,. putetur, generali tamen conceſſione venir e, poſt plurimos quss allegat, ſen. Pia dc. 2. ½. I. nun. 3 8. Roland. ä Valle conſt. 47. Viſa donatione, vol. 2. Menoch.
Mmmm 69. Idem
639

640 De s. Cæſareæ Majeſt. Cameræ ac ſtatuum juriſdictlone,
69. Idem ſive caſtrum 4 Principe ſimpliciter, ſive cum juriſdi
Kione detur, ſtatuendum eſt. Neutro enim caſu jura fuperioritatis&Re.
galia, a ſed Legirima tantüm jurifdictio b merum mixtumquelm.
perium in conceſſionem venire, probabilius eſt. V a) ea enim, quæ verò ſimiliter in ſpecie quis concefſurus non eſſet, gne.
rali ſermoni ineſſe intelliguntur, Iobligatione 6. Fde pig.l ſi mercedem 3. ſicum ¹t 1
act. emp. Vid. Da. ꝛheſ.praced. lit. A. G B. aAllegatos, b) de qua ſtatim, theſ. 71.& ſe à-. cam. c) quæ generali juriſdict. appellatione complectuntur, vide thej. ſeg. mauimt in conceſſfione Principis, cum hic, conceſſo caſtro, omnimodam juriſdictionem tranſtuliſſe cenſeatur, Iaſ. inI. fin. ff de Conſtit prin. num. 9. Covarr pradt quaſt c. num. E hanc ſententiam omnes ſequi,; ex Dec. ait yult. d. lib. 1. c. 5. num.. de feud Tap A zc. num. 4 2. inl. fin ff. de Conſiit, prin. Diſſ. Longo v.in l. Imperium, ſ; de jurud art. 4 εν†. 1. num. O.&r ſeqq. dummodo caſtro juriſdictio cohæreat, arg. I. 1.§. cum urbemibi Dd. Fde offie praf. urb poſt Bald& alios Covarr. d pract. 7. cap. 1. num. 10. Chaſſan im Cenſ Burg. Rubr. I. de juſtices ad verb. luſtices num. 1 8. E ſcl. Mol. in Conſuet. Pariſ d. ii §. 1 gl. 5.νᷣum. 4 ſeq. Menoch. 3. praſ. 97. num. 14. Roland. à Valle conſi 4 numſo Geil. a. o9⁄6 2· num. 9. Vult. d. cap. 5. Borch. de feud. cap. 6. num. 3 5. plur imos ad hctimm. Car. Tapia in d.! fin. ff de Conſtit ꝓr. t. num. 2. G num. 41. Menoch de praſd lih hea 9 7. num. 1. E ſeqd. Vult. d. loc. num.) qui Ludovv. Rom. in l. 3. num.9. ff. ds adquir y & conſ. 4 44 ·hum.7 diſſentientem allegat. cum argumeénia refutawit Menoch. Alenum 3. G 44. 7 770. Quinimo, fi juriſdictio etiam ſine territorio fimplieiter concederetur, itidem has Legitimæ juriſdictionis ſpecies, meimm mixtumque Imperium„translatas intelligi communioti Intetit- tum calculo approbatum. a) Sieuti& noſtro Germanorum ftylo conceſſionem feudi Mitgerichten nen ſe. m von Vndgerichten/ ſed eriam von Obergericht/ interpretandam poſf Schunff ei, z6 n˖um. 2. cent. docuit Weſ. conj.9 5. num. 20. ꝙ eq. 5) cumin definita juriſdictio- nis appellatione merum Imperium comprehendatur, gl. in Clem. ad verl ommime- dam de for. omp: fac. alleg. theſ. ſeq. lit. n& hanc opinionem ſequitur lo ad Spec. tit. de jurisd. om. jud. num. 1 6 au verb. Paſtoralis Ferar, in form Je*gl.7. num. 6. Val in Imperium de jurid. num. 35. Roland. â alle conſ.4 ·!num. 17.
ſ*.vl. 2. Covar prall. quaſt. d cap. I. uum. OoVerſ. Secuudo,& verſ. Quut
legat Menoch. 3 praſumpt 97. num. 15 Vult d. c. 5. Carl. Tapia d&. ⁊. vum tr lih
multé magis ſi omnimodajuriſdictio conceſſa, Rol. à Valle A onſ4* Vvol.¹.2.38 Jæq. quo etiam caſu conſentit Iaſ.in d l. Imperium num. 1 2. de jurisd. quia dara ſit, num. 1. ib.& ſe. diſſentitʒur E& ante hunc Spec. tit. de jurud on³ no viter Longoviin d. Imperium p. 4·&ap..num.& ſeq poſt Mol Rerth feua ,6n3 aliter diſt. Menoch. d. præſ 9 7. num. 3 3.& ſeq.& Dn. Obrecht.: heſ 4310 ſeng de uen de quominus dubitatur ob lib. 1.§ fin§. 1 f..de off ejus cui mand. v. in 7. 5. 140 9 1 Communem fatstur Iaſon in d. l. mperium num. 10.& ſeq. f.de jur. Co vur 40 10. verſ Quartò& plurima⸗ hunc tenere, infnitas allegando authoritatts ⸗Hriyhilun
4c. J,num.. de feuud. G. b zult
h. Audr in Adaut. form. lilel in act. Con.
to plures 4.
näs ſin dißus ud om jad. uum.1
xen
1
Pis'dkc
—=
Mla. Ndnt laui phun! meuuſta uhman, Alexit iur afa iu f., r kim
termero
4
mobe b danem fiunet prandi lb auo W paunwo dit bet ün el ſea
Ur 1
ere diler, KGh
ua 4 Kaxcui 6z 1 ötar

Mnſan b D. Thomæ Michatlis. A Ba 71. Eſtautem hæc Legitima juriſdictio, 4 4 jure dicundo ĩta di- 3 au a, 5 publica, c de cauſa criminali vel civiliſtatuendi, d poteſtas. e 22 h Ingenere accepta, ut& merum Imperium ſub ea contineatur, duod ſiers
heſt apparet ex Rubr. ſ. jund. l. 3.& Rubr. C. junc. l. deiuris, I. I. iunc! 4.§ fn.l.7.En.
decſen una18 Fede offic. proconſ. l. 1. in princ. ffde offic. eius cui mandl. iurud.§. nos Romanorum
* Innaa gerſextra infde pace Conſtant. b) arg l.I. in verb. ius dicentis ffde iurisd. Rubr. ffſi quis 4 u ſani iua diti.non obtemp.7 2.§. eodem tempore 10.§. poft aliquot 2 8.& S. capta. 3 2. de O. I. 1r. nie Ae Pxhaord cognit. Ant. Yacca ad Rub. ff. eo. Weſein par ede iur. num. 2. Diſſ. gl. in 13. muina he.G Nov. 15.c 3. Bar. in!. 3. num. 3. Zaſ. in Rub. H. t. num. 1. Iob. Anar. in adit. ad Spec. Lun Bapediio I. ad werb. Poteſtas de iurisd oma iud. uià iure G ditione deri vant, unde iu- un i rud ſanbendum exiſtimant, cum tamen iuriadiciio A iurisdichione reipſa diſferat, ut recte un fan nutsvit Sichard. in Lexico iuris. ad werb. uriadiclio. c) jure publico tributa arg. 1pri- an ſa vatarum 3. C. h. t. 1.pen. Ff.de iud. Fran. de Clap. trad. de iurisdl. conel. 1. num. 2. Pacia. de- un lih prabar 6. 2.7,4 3, ,1um. 37. d) ita feré Govean. lib. z. dé iurisd. ad Aubr num. 59. Duar. ulnohat Ae iuru.. I. Vult. iur. Rom. lib. 1.9. 1 2. 2um. 2 Forſt. in hiſt. iuris. Civ. lib. 2. c. Ss num. z. lanldnnn e) quæalias ſimpliciter mero Im perio tribuitur, I. 3. ff h.. l. 3. F.de offic. praſ. per Sy- r un n necdochen. Yulr.2.c. 2. num. I. ſeu eminentiam Cuiac ⁊ 1. obſerv 30.& juriſdictioni e n Eanh fumplicizmixtoque Imperio convenire oſtendat, l.1 1 vener. nom. mul. in poſſ. l. 3 de l aa Affe. Prator. pgteſtatus 2 15. de V. S. Diſſ. C aſtr.& Decius allegati à Muſcor. tract. de iu-
22 g cuuns ſeuſubendi imperandique pPoteſtas,& efficiendi, ut ratum ſit, quod juſſert. à Illud, in duo genera diſcedit graviorem animadverſionem,
1 — ruus b Cabmta dißut. 3. c) ex Go vean. Vultei. A. l. ur. Rom c. 12. n. 7. d) arg.! quod iuſſit, 14.
nalin ver Impenium iuſſum ait, cui parere oportet,& poteſtatem iubendi, coercendi, puniendi
hahs 73. Merum dicitur reſpectu Mixti, quod non ſit cum juriſdictio- wnmuut, ſe mixtum, ſed ſeparatum& purum; a Lege ſaltem in eo jus dicente, S5 Afisſon Magiſtratu, 5 uti cui de facto cognoſcere& pronunciare, ſaltemq́; Su Pp ublicis legibus conſtitutum, declarare, permiſſum. c

642 De. Cæſareæ Majeft. Cameræ ac ſtatuum juriſdictione,
a) I2ſ.in d.l.3 F h.t. nu. 1 5. Cujac. 21 0bſ. z0. verſ. Mero autem Imperio haud ſecus, ut merum jus gentium, I.bona fides,33 1.ff de poſ. Duar. I. Diſput.§ 3. Donel. Comm. 8. non mera faciendi conditio, l. cum ſer vus, ehr poffeſſorium ‚dicimus, Contard. ad l. un. C. ſi de mom, poſſ fuer. ap. limit. 2.n. 2. Eſeaé Alii quod ſummum ‚Bart. in d.l. 3. n. 6: ff. de juriſd. Muſc. trat. de juriud.n. 38. Alii duoc vehementiſſimum,& adres graviores pertineat, appellatum exiſtimant, dequlus Govean. ad d.l.; nu. 7. G ſeqa I de jurisd. 5) lordine ad munitip. laliud hau
13 1.§ 1. ibid. Gœd. num.;& ſeq.liſi qua pæna,⁊ 2 4:in fin. de V.§. l. 1.§ 4 al Tupilian a Pivi. 4. C. locat. I.ſervos, 8.8 dn. C. ad E. Iul. de vi publ. Bod. de Republ 1.3. 6. 5.(mihi 479.& ſed. ã) Lſpraſes, 33 ff. de pœn. l. Di vus pius, 31.f.ad P. Cwmedeſah Vult. d. c. 12 ſub. nu. 5. in alleg. Unde is, cui meri Imperii poteſtas, ex Lege ejusq; præ. ſcripto arbitrio judicare dicitur, d. I. ſi qua pæna, 224. de Verb. ſign. Bod lar u. 01,0 ſeq. v. infr. theſ. 121 Iit. 1. Aliter Suer. Rep. Ledt jur. Civ. 1. c. 6. Ver ſ in mero. Hodiepc- næ definitio arbitrii judicis ferẽ eſſe cœpit, l. hodis, 1 3 ff.de pœn. l. ordo, d f deubl iud. I lex Iulia, 7.8§ fin. fad L. Rep. Cujac. 8 0b/3 3. Mynſ. 2.06/.33. Veſ.in parat. depæna. 5. Cabot. 2. diſp. 6. 74. Definitur ab Ulpian. gladii 5 poteſtas ad animadyventn-
dum in facinoroſos homines Per eminentiam ſæpè Poteſtas ſimpliè-
ter appellatur. A 4) A. I.3 f h.t. jus gladii, 1.70. de R. I. lillicitas,§ 8 S.Ae off. Præſ quodeotem.
ore pœna gladii uſitatior, Cabot. 2. diſb. 5. inf. Cujac. 2.06. 30. feu, quodhouorph-
dii eſſet ſignum ſummi Imperii, Imperatoribus magis, quàm Magiſtratibus comte- niens, Govean. add. l. 3./. 24.h. t. 9) quonon materialem tantüm, ſedquod.
vis extremum denotari ſupplicium, verius. Delrio, in I.tranſigere, C. de tranſin 26. P. Fab. in diſtind. l. nemo poteſt, de Regal. juriſdict.& 1. Semeſtr. 3. Cujace Siſt 21uſen. 30. Longoval. in d. 1.3.2.6. 1. num. 9. ff h. t. Diſſ. Muſcorn. d. tradt. de juniti aum 49
P
G /*a. c) A. I. 3 f.h.:2. quæ, an vera definitio fit, mirè variatur. Ulpianitempo- ribus utique accommodata fuit, Longov. d.5. 2. c. 1. L. z. Corraſ.3. Miſeel. 11 2u 3. Sualtar.
ſeq. Coſtal. in A. lib. 3.5.t. Duar. J. diſp.§3.»⁵ον definiri ait, Cujac. 4.,21 73. 1. Miſcell. z. d) d. l. 5.ff. h.:z. dixi ſupra, th. 7 1 lit. E.
75 veré ſola execurione, b Quinimô in ſententia, delicto, causi cognita,
criminali habito proceſſu, pœnam præſtituente 3 potiſſimam hujus lm-
perii vim conſiderari, opinor. e
a) Argum. a..3. ibigladis,ff h.t. Vacon. A Vacun. d. tract. de juriſd. concl. 4. num. 2.& ſeq. 5) alioqui& li ut contra Giloot. diſputans ait Longo val in d. 13. 3.c. fin. uu.3.„:. animadyetfonhn ſemper ad nudam executionem refertur, ſed& cognitionem ſæpẽ comßlega
item apud, 1 5.§. quod ait, 28 de injur.& I. 1. Siun. l. verum, 11. 8 ſiendumaf hoc in g. Ethulni
6. Declar. 2. nu. 2.Fr. At Clo Qoribus tribueretul
Sic Pompon. in. 2. e Orig. Iur. id quod in S. Exactis animad verte, r efetn Aecf
jus dicere appellat, argum. I. 1 F. de off. ejus cui mand. iuriſdit. A.! ſolent. 5. m refeno”
conſ.qua eſſ ſententia Bald. in ji quis filio,§. irritum, Ffde iniuſt. rupt. AuenT. ic civitati pilel- d. .. 4 merum n- Hin Camerales executionem, quæ facti nudi eſt; Cameræ ver limmerazm 4
in conſ. Burgund tit. des juſtices,§ 1. ad verb. haudl iuſticier. num. 5. 5
8 2. de condit.& demonſtr. metun
Conſiſtit in jure pœnam delinquentibus in ferendi, 4 non
1„ A aunnn 1 ö 5 kCdlorie
alouibd
uCyjitale 3
6eh. 1liu. 86 Uwy Gin NDi um
ual.. 8

¹
1 Ne lnd
& Auaa
E'amaa
meum Xnrlrſa. A aln *&Lu lſu creka nnu Ousu lauhen
¹à crektene
Mam erh
Ahe 3. en aun en marertae 5* lnninl Seneir Am Arus r nis . I1. C „ 6 ann ait Ch3l-
F...
unD9
1 K Alioqul 10
Fnu
1 peenis b
D. Thomæ M
ichaélis. 643
perium, quod in cognitione, proceſſu& condemnatione verſatur, competere do-
10. 45 verb. duo judices.
euit D. Denaſius, JC.& Camer. Imp. Aſſeſſ. digniſſ. in diſbut. de Imp. ſubjuncta iuri ſuo Caw De civitate Colonienſ. vid. Ar. Baerdt, in addir. ad pradt. erim. Iacob. de Beko viſ.
76. Quort autem pœnarum ordines, a tot meri Imperii gradus
commodé conſtituuntur. 5 Ad primum Capitalem animadverſionem tefero cum vel vita naturalis facinoroſis adimitur; ut ſit pœna crucis, c farcx, dcremationis, e decollationis, f ſtrangulationis, g ſubmerſionis, &um diſſectionis, i quàm per totum membrorum fractionis. k
4) Quæ in Capitales,& non Capitales ſecantur,§. publica Inſt. de public. l. z. ffeud Iſi quis forté, 6.§ fin. cum II. ſeqq. l. capitalium, 28. cum§ 1. ff de pœn.
5)
Tynſter 2. Hiſt. lur. Civ. e. 86. num. 20.& ſed. fac. net. Govean. ad d. 1. 3. h. t. num. 6. Fr. As Clapp..:ract. de Imp.& iuriſdidt conel..& ſex gradus conſtituens, qui ad hos duos fa- cils mnvacantur, Diſſ. Dd. comm. dum alios pæna irrogationem non reſpicienres, adiungut
gadus Bart. in d.. 3. num. 6. 8. G ſe*³. laſ. ib. nu. 8. 24. Zaſ.n. 14.& ſeq. ff. h. t. Muſc. d.
1. 2.77. c) Paul. 5. Sen. 22. hodié v Conſtantini legitimarum pœnarumn
U
718 1,G A. I. 28. in prin ff de pœn.
eneratione ſigni ſalutis noſtræ ex Edicto
mero ſubtracta, cont. 1. ſub Lict. c. 1 3. Cuias. innot. ad Paul. d. loc.& 16.05/1 Cov. 4. Var. reſol 5. n ubid Triboniano fursæ nomen ſubſtitutum, arguit collatus d Paul. locus not. Cuiac. Sond da locis Weſ. in par. ff.de pœn numer. 3. tsnprin. G§lgni, I1. cum§. ſeqo. ffde pœn. 9)
d) d. l. 28. in pr.&§ ffde e) I. aut damnum, 8. hoſtes, 2. d.l. Ff) Sive gladio, ſive ſecuri fiar, Al. 8.§. de pæn. b) quam eſt
ilade qua in§. alia deinde, 6. Iuſt. de publ. ind. Verſ. Weſ. in par. ff. de pœæꝝ. n. 3. Huc quoq;
2„.. Gnaé Saxo Tarpeio dejectionis refertur,
heff in! ſi quis, 2 5.§ 1 f. de pœn.
de qun in l. 1 2. tubul. ſub tit. de ſalſ- vid. Go-
77. Vel Civilis delinquentibus auferetur; ſive præter civitatem ſmulübertate; in metallum, 5 ludum, e ad beſtias, d carceres perpe- tuos e ſine civitate rantüm, f in exilium, ꝗ perpetuum opus publicum
condemnatione, hpriventur. 4)§. maxima I. de Cap. demin. l licet
Iis ſide pœrn. 1. 3 de his quaæ pro non ſcrip. Cuiac. in not. ad Paul. j. ſent. 7. 1uacunque, 11.de pœn. Paul. d. loc. Cuiac, c. 13. 0b/. o.
10 3:,de V S. Mynſing. 2. 06/5-(45. 5) A.l. c) d.l. d) de qua pᷣæna Cuiac.
4 hſ.10. hodié huic pœna triremium, Gorh. in d. l. 17.§ 1. de pæn. quàm in ſecun-
do gradumeri Imperii collocat Fran. de C ta, Gail a dep.1 num. 14. 6) Bl. in
lapp, concl..& Banni Imperialis ſurroga- l ineredibile num. 3. C. de pæn. æquipara-
drnin lervituti, Iaſ. in I. 3.n. 24. Verſ. ſub ifto Bart. in 8. hb. t. Maſcard. d. tradi n. 16. v. ah ind. nanſigere, num. 47. C. de tran ren iſſivé Marian p. 4: iud. dift. l.⁊ nu. z. idque
ex ſure Canonico„F. quam vis de pœæn, in 6.
4 K. 4. ſiquis caution. I 2 H. de;œn l. eum, O. c. de iur patron d. l. 2. de publ. iud. quodpropri
1 ſesbſerv. 3 Privantur, Inter, 6.1.
f) àAd licet 10 3. de verb. ſign. l. ſea&
9)
Ceſt civitatis amiſſio, a. I. 2. de pub. iud. ib. Weſ-in parat fnum. 1. Cuiac. J. Duar. I. diſp. 3 7.& ad deportatos perrinet, qui civitate, non libertate; S minor. Iaſt. de Cap. dim. d. l. 2.§ 11.&l. ſunt quidam, 17.§ 1 de pœn.l. 4.G /*a. f. de interd. ꝗ releg. l. qui cum maior. 14. Sudemum de bon. lib. l. 1.
Mammm 3 S.capi-

644 De 55. Cælareæ Majeſt. Cameræ ac ſtatuum Juriſdictione, S. capitis diminurio 8. ad SCtum Tertyll. arg J. 22.§. is cuius mand. v. Muſcor.d.tr.y. 98. Ravard. 3. var. Lect. 5. num. 3. Cuiad. in not. ad d.§. minor. Inſt. de Cap. dim Gad Nov. 2 2. Duar. 1. d;6h. 9. Govean. 2. Var. Lect. 11. Vultei. 1 Diſcept. 1⁊. Dautb deteſtn 211. h) 4.1. 17.S- 1..de pœu. 78. Secundi verò gradus eſt jus pœnarum non capitalium; qualis eſt membri amputandi, b relegandi, c in vincula, compedes carceres conjiciendi, d fuſtigandi, e ad lapidem ſcandali portandum damnandi, f verberandi, g torquendi, h ſtigma imprimendi, i mi- tram imponendi, K mulctandi& ſimilium poteſtas.! a2) Quibus corpus aut exiſtimatio læditur, aut damnum duntatat infer. tur d.l. capiralium 28§. I. de pœn. A l.. depubliiud. 4 Forſt. 2. Hiſt. Iur. Civ.& 86 nu. 21. ad non ſummum Imperium relata. b) Iacob. de Bello viſ. c. 13. num. 19, inpraci. Crim. pœnam non capitalem eſſe, arg. eſt Nov. 128. c. 20. ibi citra,&c. Iaſ. in àlʒ num. 14. verſ. Et guod mutilatio, Menoch. I. arbit. q. 89 num. 9.& ſeqq. Delrio in d. I. Tranſigere, C. de tranſ. num. 44.& manus duntaxat permittitur; Nov. 13 4. C. ult. Auth. Sed mouu iure C. de ſerv. fugit. Cuiac. 7. 05/.13. hodie Conſt Car. V. linguæ& auriumabſcilo quoque obtinui, Conſt. Grim. art. 198. c) d. J. 28.§. 1. de pœn. arg. d. 1. 3.depubl iudl Edido 1 3. verſ. cum autem ff. de bon. poſſeſſ. Gæœd. ind. l. Licet 103. 2um. 4. de V. S.latde Bello viſ d. cap. 1 3. num. 1 9. d) Farinas. I.prax. Crim. q. 27. num. 6. Et carceremmeni imperii eſſe, ſi is, qui cauſam carceris examinat, eam habeat, tradunt Dd. ind im. perium, h.t. ib. Iaſ. num. 24. Curt. Ian. num. 88. Purp. ſecus ſi alteri remittere tens:ttun it quo dixi inf. theſ.9 3 lit. B. licet dej ure civili carcer inter Legitimas pœnas nontecen- ſcatur, l. mandantis; 3. d. l. 8.§ ſolent, 9. de pæn. I. 1. de cuſtod. reor. I. 6. C.de pæn Cuil;. 0b/.14niſi ad tempus quis publicis vinculis coerceretur, d.I. 28.§. ad ſtatuas] pœn.l Senatus conſ. ĩ8 de iniur. l.tutor. 3§. quia pecuniam 1 6. de ſuſt fin. tut ſealzanmnt Delr. in l. Tranſig. ren. 4 5.C. de tranſ. Ex jure Canonico& uſu recepto inſtinctẽ pœnæ loco eſſe cœpit v. th. praced. 77. lit. a. Sehenck Baro virid. conel. 98. e) Al.*8 Sides pœæn quam non eſſe pœenam capitalem, minus dubitari ait Gœd. d. licet 103 44 7.8. num. 4. v. Del. d. loc. num. 4 1.& ſeq. de communi teſtatur Mar.. 4. Siſt. 2. iud num. Ohal. §. tamen in Conſu. Burg. Rubr. in pr. ad verb. Et droicis d' icelles 7 1. poſt. Alb 4e s ſin. C. de off eius qui vic. non eſſe de mero Imperio& nihilominus ibid num, 129. 5..er nam ſanguinis eſſe contendit. f) de qua Mynſ. conſ. 16. num. 25. g) 17. Fäsen. h) quamvis tortura regulariter ad eruendam veritatem imponatur;!. henf. ezuh Cuiac. 14.05/334. inf. attamen jus torquendi in criminalibus meri imperii elb lacot. V Bello viſ.d.I lib. z. cap. 10. uum.3 3. Mynſing. d. conſ. i6. num. 2. Farinas. A. lib. 1pras. Crimin. quaſt. 3 7. num. 109. circa med. i) J.1. Sfin. f. de fugit hodis fuhlatanen l.ſi quis Metallum, 17. Cod. de pœn. Mynſ. cent. 2. 5/.46. k) Clar. heras b 1. ſi mulcta fiſco applicetur, tunc enim criminalis pœna, argum. 1.§. C.ͤe mod.:mula- l. 1. C. de fdei fac. ea qua congeſſit laté Delt. in I. 1. Tranſigere, Cod. de tran ſac. nun 9,0 ſad.& meri Imperii eſt, Iaſon. in d. l.3. 2um. 8. verſ. ſecundo quia, f ha Asſun anae 13. Longov. in explicat. d.,p. 3.c. ſupereſt, 4, fol.( mihi) 218. num. 9. Menach dtarl. 114 74. num.. E ſeqg. Farinac. A. l. i. tit. 3. 9. 18.2. 46. Huc etiam confiſcatio erbomm nicatio referenda, v. Iaſ in A l. 3. n. 24 f:h. t. Longoval. ibi. 3.KRc ſuperuſt,u.SMen⸗ 3 2.arbitr, ca.338:. 35.„ Wb
— 6
Murrhäcon
asll
cabi ehnl. gloxembe alaleriam
uuOri
dlreralr

5* D. Thomæ Miehatlis. 645 au 779. His autem pœni, in reos animadvertendi poteſtatem, olim 2 DN 6
Manan exactis Regibus, ſolus populus habuit; a qui quæſtores ſingulis capita- lbus præponebat controverſiis; 5 ad quos deinde Legibus latis ordina- 1 nn nojure publica judicia deferri cœpere- Sub Auguſtis verò jus meri Im- I ma perii multis Magiſtratibus, uti præfecto Prætorio,& Præfecto IIrbi, di zucivitate: e Proconſuli, f Præfecto Auguſtali, ę& Præſidibus in pro- Sabdee inciis h tributum eſt. 3) L. 2.§exadtis de O. J. Rodin. de Republ. 3,c. 5. Forſter 1 Hiſt. Iur. Civ. c. 26./. — tannat 15:C ſeg E 1. 2.c. ult. 2.31. 5) d. l..§. Er quia, 23 de orig. Iur. Qui dictatoribus, ut a kſ capitisanimadverſionem haberent, dedit A.l.2.§ populo deinde, 18. de Orig. lur. 9) enmi ilguepoſt Legem Valeriam, Semproniam& Porciam Legibus Corneliis, A I. z.§ ins ben egta Sardinia,3 2. de Orig. Iur. Bod. d. loc. n. 3 OI. Forſt. A l.. c. 26./. 3 6. e /q. d) Cu- 4 en Dänd jac& Veſemb. in parat. ff. de off rat. e) I. quoniam, C. ad l I. in prin.§.7. G baſſim, 1m I)nht 2 Fduofßc. praf urb. f) I. ſolens. 6. l ſi in aliam, 7.& cum ploniſſimam,! ſi quid lugae eris, I1 Ffds offic. proconſ. g) lLunic Nde eſſic. Præf. Aug. L) I. Illicitas, 6 qui uni- 1— aepenn verſitas, ſ de offic. praf. ¹) quod extra ordinem ab initio factum laté deduxit Bo- ian wma dinus A.lib. de Republ. c. 5. /. 302. 8 inmb 80. Defertur verô non folúm privatis, a ſed& Magiſtratibus — mans handquaquim jure officii, ſfed ſpecialiter Lege, Senatus conſulto, vel cõ- Dujuns ſittutione Principum, 5 ut nec Magiſtratus juriſdictionem mandantes 11 Js Inpetium merum transferant; c nec is, cui publici judicii exercitium d . Aur Äl deſure comperit, eandem extra caſum neceſſitatis, uti abſentiæ, e aut in- ain 16499 rwitatis f ſpecialiter alteri mandare pofſit. g 2 oOKuur 2 4) Privatis enim olim quandoque ex Legis delegatione datum, docuit Cu- a ril un hlzohſerv. z0 15. obſorw. 39. E inpraled. ad 1.;3 F h.⁊. argum. l. ⁊ Sad E. Cornel. P aniätrd Heiau h 131.§SI. de 1.5& ex Populi Romani hiſtoriis id cuiqusnoto- Be L,99 alt b. Pab in! nemo poteſt de R. I. Vnic. Cabot. 2. diſp.. equitur Gœd. aad. l. 1 3 1:nu.
dr cksnß en s Diſ Henrie, à Suerin. Repot Lection. c. 6. 5) I. F. de offic. eius cui mand. 8 Hmiuuist ant damnum, 318prafedio,; ide pœn. c) A. I. de offic.&ius cui mand. ibz. We- —
we ſembet. naum 2. G 3. emo poteſt, 70. de E. I. Holent, 6. ff. de offic. Proconſ. Henric. A Sue-
8* nun nnciſt em s ver Hoc ergo genus, quod induſtriâ perſonæ electa ſit ſecundum Dd. mimpen as l uter arzzſßres ff Ae ſolas, weeleA: 7,er„. Ae
1 1 Daris Se inter artiſtees f de ſolut. repre henſi à Gualter, 1. Miſcel. 9. d) id eſt, quæſtio
M cognitio Nerſae, 1 3 2129— 1= 12 1 1 bnno perlecurio, merum denique Imperium, nec enim de nudo exercitio& pu⸗ 5.n leijadicliimplici co gnitione interpretanda, aliter arqus gloſſ. ibid. in verb poſſie,
1.M 1h nec cuſulmodi man darum in caſu abſentiæ factum, illegitimum eſt: Secus atque
. ul utac. in d, lih. 1. ff. de opic. eius cui mand adl. 2. quæſtion. Papin. errabat quippe Magi-
n t9 f ſiranus Fyraſens mandarer ſr abſens minim' ſed Lege permittente id feba:, A. lib. 1. ff. de
.be s taus v. Babot. 2. Aiſpur. 7. e) Al. verſ. Huius rei, F de oſfir. eius cui mand.
ſwuuuus a Br.in 44! I. Qum. 1 1. E Iaſ.ibid. h. 8 3, arg. I.I.§. 1. de conſul.! quæſitum, 6 O. de re
2— 2 Qaerum pinionem communiter receptam ait Obrechtt. th. 26 3. v. Longov. in Repe. d.
Aucetus 4 6 3 I,5 uuſupr ſeriptu, h t.num. 3.&9 J2gh. g) prout nominatinm L. lul. de vi cautum u) eiljs aſſe eiuaaui mand, Sed aunéad oatera publica judiciahoc Seadenaun 8. L 1T.

646 De 88. Cæſareæ Miajeſt. Cameræ ac ſtatuum Juriſdictione,
Affir. gloſſin Al. 1. ad verb fortiſſimum de offic. eius cui, quam ſequuntur ib. Dd. Nega Obrecht. theſ. 264. E ſeq. Bronchorſt. cent. 1 chανμο aν, aſſert. 11. in fi. Cuiac. in erpi.
cat. J.l. 1. lib. 2. quaſt. Papi. Sed quoniam priorem gloſſ. ſenteutiam retineamus, d..umn 1'
impedi. 81. Vix itaque probabile eſt, Imperium præſcriptione cuiquam acquiri, a vel partium conſenſu prorogari potuiſſe. b Siquidem neq g cui certa hujus Imperii ſpecies conceſſa, omnium poteſtatem haber cenſeatur, c neq; argumentum à majori ad minus in hac Imperüi ſpect
ullius efficaciæ ſit. d a) Argum. l.z.f ad lul. Maieſt. d. I. 1 ff. de off. eius cui mand. ⁵) criminalis enim judicia legi unict reſervata ſunt,& is, qui in criminalibus jus dicendipote- ſtatem nactus, nihil amplilis, quam quodipſi nominatim& ſpecialiter conceſſum eſt, habet, ut refté Vult. ad l.. Cod de iuriſd. u. 80. 110. 6 135. c) arg.l. Squi mandatam, ff de off. eius cui mand. Cuiav. in prima prælect. l.3. Fch. t. Cabot. 2. Aiſpus.. d) CGuias. Cabot. d. loc. v. Phil. Frane in e cui licet, num. 2. de Reg. Iur. in 6. OCrauus conſ. 59 2.pudor erit, nu. 89. Sic enim Præſidibus jus gladii datum, I'illicizas,ſ luiine ver ſas, ff de offic. præf. Ius in Inſulam deporrandi denegatum, l. 6.§.7 F. de merdidt releg. I. 1 frde legat. 3. Cuias. ad d. ffh. t.& ad ſi quis filio, ꝗ eius, qui deportatun, fu iniuſt. rupt.& irrit, idem in parat. ffde off prat. vid. Cabot. d. loc. Fr. Zoannet. Refkitut i. ſingul. C. 2 2. Diſſ. Hotom. 3.sbſ. 2. G ante eum Dyn in d. c. eui licet e R.l.in 82. Paulatim verõ ſpecialis Superioris juſſus requiri defiirKju- riſdictio criminalis jure Magiſtratus competere, a indiſtinctequeman- dari eœpit. ⁵ Quo intuitu non inſubtiliter dixit Cujac. Magiſttausto. diernos de rebus capitalibus cognoſcentes Imperio mero non ut. a) Weſenb. in parat fr de iuriſd. num. It. in f. Caſtal. adl. 1. eff eiu cui mand iu. riſdidt. Henning. Gæd. conſ. de iuriſdict in ord. 39:/um. 14. Marant,p. 4. 1iſ.ſnum.67 Idque ex jure Canonum vulgo inductum exiſtimant, c. in Archiepiſcopatu derahtun- ib gloſſic. aqua de conſecrat. Eccleſ.vel altar. ea ult. ne cler. vel monach. in ſext Laugeua-
in d. I.3. 3.6. ex ſupra ſcripeis, num. 6. Lancell. in templ omni iud. lib. 1c..6. 12m 6G—
ex Felino hanc communem ait. Quibus reſpondet Covatr. 3. Var. reſ. 20. 1um·4. ſaqq. cujus opinio in ſubdelegatione rectè procedit. Utut enim præcilailla neceſſi tas de qua in d. l. 1. ff. de off. eius cui. hodie minus obſervetur, indifferentem tamen ſubdelegationem jure Canonico introductam eſſe, vix eſt probabile, uti communm E veram, etiam in Principis delegats ex Ruin.& receptionem ex Boer.& aliis ſcriyſte Menoch. z. arbitr. J. 54. num. z. ubi nu. 9. diſſent. ſubiungit. Quod hunc tamen, euntt: rium ſententiam communem dixit, Gail. 1, ⁵ſerv. 97-. num. 14. 9) daturqupe- pe hodie ſub nomine Magiſtratus,& officii Præturæ, Præfecturæ, Præconmm tus,&c. quod iam olim apud Heduos in Gallia obtinuiſſe ſcripſit, Caſ. lib.1. iomm Gal& tandem in Romano Imperis invaluiſſe poſt Vacc. ad I. llicitate,o qui uni veſaſ off praſ.proba vit ex Caſſiod. Cabot. 2 diſb. 7. c) inl. z. deinde cum xharium A0 jur. ad verb. conſulibus ius. Olim enim Im perium erat veré merum, hoc eſt 53. ſtratuum officio& poteſtate omninòô ſeparatum, al Aüxit ſupratth. 73- hodie amns 1 Quo tamen omnes meri& mixti Imperii differentias ſublatas nequaquam E
mavit, fruſtra hoc inferente Cabot. d. li. 2. Ai. 7.
inſald.
gyerttg N propr Pprop aaticl, d pro 8
groh
uamiail
* * 1
lran 71z. adilte d Neaae li 6 tali 9 ue ukccel Unae g 5. tehnn nne Aente
— — — — —2½

647 21 8 83. Et hinc, olim inter Lotharium& Azonem, agitatæ contro- 2 aa verſiæ; Utrum præter Imperatorem& alii Magiſtratus merum Imperiũ abeant, deciſionem ſumẽdam arbitror. Illius quippe eo, quo ſolius Po- mtha pulikomani erat animadverſio, recta; hujus veré pro Magiſtratibas 1 Dck ans concludentis, hodierno tempore verior eſt opinio, a ut non injuria ſe d S una quum,haud æqua judicis ſententia, amiſiſſe ipſe ſcripſerit. d a twu 2⸗h] Bodin de Repub, lib. 3.0. 5.& in Met hod. hiſtor. c. 6. 5) in ſumma, C. de u- l inad a2u. 17. in f. v. Molins. in con. Pariſctit. 1.§ 1 0§.2. 49. G 58. Alciat. Paradox. G 7„Duak adl,3. f.h.t. ibid. Zaſen. 36 G& Mynſ in addit. ſub lit. C. de Vacc. ad! Illicitas,& qui un vusverſus,ſf. de offic. Præſ. Nic. Bellonus I. Supput. 1. 1½ mu 34. Competit quippe Magiſtratibus, ut dixi, jure officii, ut non 1 2 mi ſecus atq; mixtam proprio jure& arbitrio pœnam imponere pPoſſint. a X an Nüquod Eccleſiaſtici, cum hi jure Canonum, ſententiam ſanguinis 4 maAnn pœmminfligentem, proferre, but cruentam exercere vindictam,& ubi aüau erercetur Intereſſe, prohibeantur, per ſuos ſeculares judices in crimi- aasjuſtitiam adminiſtrare ſoleant. d b (D iu ſeaßt 4) Argum. d. l. 1. in prin.&§1. I. 3 r de offic. eius cui mand.l. mores, 5 Fh. t. l. ho- 11. tdlrn dhe,z rde zœn. v. ſupra, th. 73.lit. c. in f 5) [Ale aüull præſtitutam habente, ob irregularitatem ne qui llunſtraurum,2. 4,7. Farinac. l.pras erimin. 12. num. 12. v. limita Gail. 1. d P. p. c. 8. rete tin num.1.G2. 2) c.&x Literis, de Exceſſ. Pralat. Bald. conſ 43 9. nu. z. vol. Chaſſan. b Rit Cuh in conſuet. Burg. rubr. I.§F̃ 6. verb. Meſſiers& Sergeans, num.; 3.& d. rubr. 1.§ 5. Verb. iit Ci Sn scé, num. 45. Eccleſia enim neminem ad mortem condemnat, c. ſententiam ſanguins ne Cler. Monach.& judex Eccleſiaſticus non poteſt exercere
t, de Excommunicatione 4 Amnul dn gendam, ex Alciat notavit Boneu. Strach. de Mercat..4. z. 23Z. 4) text. „ Cnun 1, enhn ne Cler vel Monach. in ſexto ſpecul. in rubr. de iur: d. omn. iud. au. 27. Gail. d. lib. lit.iutas ure Gallos uti, pluribusq́ue Senatus decretis conſtitutum * mran SeatltLongoval. in J..3. c.ex ſupra ſcriptis, num. S. fol.(mibi) 18 1. Nec eſſe novum, ſ ſocatinomine Prælatorum merum Imperium exerceant, ſcribit Zaſius iz a.I. Ii 2 2um 9 ff.t. aunn dem 8 Quinimõé hodierno jure etiam in criminalibus juriſdictio- nun r Protoari, anec minus merum Imperium præſcriptione acquiri; 5 *† ue,HS 10 unam meri Im perii ſpeciem ſibi competere probat, eodem jure 4 uiſeſtmſ 9A Iquas ſihi vindicare videmus. b l 9 9, Er communi Dd. traditione teſte Gail. I. dep. p. c. 12. uu. 10. Decian. in pracd. 1 54e nuhe 3 CAp. z 3. num. 2.& ſed. Farinac. in prax. crimin. lib. 1. tit.i ·4. 7. nu. 3.& ſeq. Ahſ cConm
4 7 2. 3. 4 7,
a ctat err Lge. muniter inl. more, f. de iuriſdidt. Iaſ. inl.; num. ꝛ0.& ſeq. Valaſ.ib. nu. 4 wmiani 6 NC ſca ha. Muſcor altr.n. 124.& ſeg. Fran. de Clapp. conel 4 n.. Mynſing. conſr6. — dat'as e
5 Tedl Nunn In cauſa

1 648 Des. Cæſareæ Majeſt. Cameræ ac ſtatuum jJuriſdictlone, In cauſa n. 20. Cowarr. in relect. c. poſſeſſ p. 2.§ 3:nu. de R. I. in 6. ubi hoc communiter ¹¹³ae
neri dixit. Mandel. conſ. 64. quia articulus, nu 41. luté pro E contra diſbutans Bald. un amrcohte 439. Amplius cuſtrum, num vol. 3. Quantum vero temporis requiratur, v- Jjaſ d ben TITNaturen 23. E quæ dixi ſupra th. 63. lit g. c) argum. iſi ſtillicidii, 8.§ 1 ff. quemadm ſerr. 1 7/ amitt. ſive majoris ſive minoris ſint gradus, Cyn. Caſtren. laſ. in l. 3, ff. h.t. num. 2z uli Ijeutunun
hanc magis communem appellat, Balb. de praſc 5. 5. prin. p. 2. 4. 3·nu. 10. Gp. 2 prin 2z. min Ri dummodo ex cõceſſione Imperium univ erſale ſibi aſſerat, quo caſuà poteſtatead- RGal13, ſolvendi ad poteſtatem damnandi,& à murtilatione membri ad pœnam gladiredt ifuell- arguitur, I aſ.
in d.l. 3.n. 2 3. in fin. poſt Bar. inl. 1. Sſi quis hot᷑, ff. de junct. adi ꝓrin. Balbà- zan hrg p. 1 prin. n. 22 Veſ. conſ. 2. n. 1 7. lure
sallegat. Vant. de Nullit. c. ult n. 40. oſn 36. Iſtud ſané eriam hodie receptius, à mero Imperio ad mi. uilanſ xtum nequaquam valide argui, a cum ſpecies ſint ſeparatæ. 5 Etgenen. R716.
liter juriſdictionem criminalem jure ræſcriprionis aſſeremieos ſaltem dunnen Wweonm
radus, quibus ſe legitimo tempore uſum probat,« quaſi poſſidendo aulen
Iaſ.in d.. 3,n. 24. h. t. Balb. d. loc. n. 22.&y ſeq. Chaſſan in conſ. Burg. Runt h
4) des iuſtices& c. in verb. juſtices, n. 31. G ſod. Bart. Socin. conſ- 111.abundé&y ſubtiung 3. Vol. 1 Henning. Gæd. conſ. 39: 0mniportentus, um. 23. 5) à ſeparatis autemma. eptuw ja fit illatio, l. ult ff de calumniat,l ſi prius, fy de aqu pluwv. arc. c) Bart inltun faunu a. d. loc. num. 2 ⁊. Caſtren anſli. dulinde
Ae in rem verſo, n. 11 f.de uſur ex Panor.& aliis Ba Quia bre viter, num. 4 in fin-volum. 2. Schurſf conſ. 86. Adelaré oſtendendum num d?in auê yn. cent. z. dummodo alius in univerſalis juriſdictionis poſſeſſione ſit, tuncenimic. ipeuua
riſimum eſt Dd. axioma, tantum cenſeri præſeriptum, quantum poſſeſfum, a!?. axxido quoa meo, 18§ ſi. ib. Da. ff de acquir poſſ c. cum olim de praſcript. Cravett. de aniu’ un dlun p.4 Stranſeo num. 58. Maſcard. de probat, conel. 105 3 uμ⁷. 2 1. Hier. à Mante ſnnagt. alunt 78. num. 15. G ſea. Balb. A p. z: prin. n. 11. 7*2. Gail. de pignor. ob. 24 u 4(ober int. umn Auditis, num. 10. 11.2 3,& feqq exir. depraſcript. Lud. Rom. conſ. 91. cumiiſi fuatrast. ai i lum. z. verſ. ultimõ idem pidetur Decian. onſ. 2 2 quoad primum, num. ²) G ſs. vol.. aum. Gabriel. com. cenel. lib..de praſcript. concl. 2.n.I. Everh. 4 Middelb. conſz num i Na. iaan in parat f. b.t. n. 1 2. in f. cum aliis quoq; generalis juriſdictio præſcriptione acquir n poſſit, Ferrar. in form libell adi. Confeſſ gl. 7. ad werb. plenam,& omnimodam num. 10. Chaſſun. d. loc: num. 3 3.& ibid. ad verb. Et droidis d icelles, num. 1 2. unit. is Franchvtt ciſ.3 97 num. 8. Modeſt. Piſtor. conſ. 4. num. 42. vol. 1. ſi præſcribens animojuriſdictio- nem univerſalem ſibi habendi pofſederit: ßpecul. rubr. de iuriſdict. omn. jul. num. 6 Mad. Piſt. d. conſ.4 um 41 vol. 1 Vant. de Nullit& in num. 40 animus autemer exer⸗ citio eorum quæ ſigna univerſalis juriſdictionis funt colligitur; ex Innocent. A00 conſ. 62. Iu controverſia, colum. fin. ver. fortius volum. 2* d) Ur tamen pir feriptaj uriſdictio ad advenas quoque exten datur, licet in ſpecie contra eos exerei ta non fuerit, Garz de Expenſ.& meliorat. cap. 9 num. 39. poſt Bald. O alus Colirin cAuditis, uu 2 5. ext. de præſcripe. Surd. conſ. 32 3. Poteſtaria, n. 44. 1e4sS. 1M 87. Quam quidem poſſeſſionem& uſum per teſtes 4 Ei fingulares, b captura delinquentium, c furcâ vel patibulo, 7 hn V ennd Halßeyſen!/ e libris proceſtuum, Inquiſitionum, Urpbea
.

düuun D. Thomæ Michaells. 649 a Sententiarum condemnatoriarum,& ſimilium, ſufficienter probabit. A. 3n a) Deactibus criminafibus deponentes, Maſcara. concluſ. 1053. 2.13. Mynſ. Laug wnſ. 16. num. 2 8. 5) dùmmodo per ackus lingulares de mero Imperio depo-
aun nant, ext.in Iqui ſentent iam, 16: ib. in unum, O. depœn. laſ-in! admonendi, num. 25 6. 9 u d' nota eriam de jureiur Hier à Mont, c. 2 um. 1. G 2. Natra conſ. 6 7 2. Vertente nu. 8. E baucai G cn 6 36./ 72. Gail. 2.6/.(6 6. /. 11. ſeq. communem dixit Farin-de oppoſit. contracl.
3 1 3 daulſ 1Dfuas 1 Uwau 1*rinun 1 lexan 1 ſen onlt 1 da 8
1—₰ Chaan aAM.Illaa 1 ¹ ihe 4 Pe. Arkun a * lAtlalaa 1ur halcbu 1 n Ju raſerne on
2 n u ema 1 bman iuue A Muas
a Ia0 Iricihuſe
un,
AaV4 müus
—2 — ——
71.59. 41 „— 1499
71
8 1hrn 1 um. 1. G 2. Theſſaur. deciſ. 246. anum. 2z.In Clerico ex elud
A Tall conſ. ⸗8. num. 2. ſ.
9 quentem d8. N„.... h. qua in provincia, C. ubi de grim. agi oport. l. ſin. ſf. 4e Noxal act. l.3 in learufus Pr Hee milir. —„audd
noſt Mh. 3.tit. 7. J. 6 5.n. 182. G /e.) ex Aeb. Br. ey aliis Hier. 4 Mont. Ac. 52. nK.4. Chaſſan. in conſ. Burg. rubr. 1.§ 8. Verb de fign.& tit de iuſtices V. in territorio. a) Maſcara. d. concl. 10 5 3. /. 16. Narta conſ. 204. num. 4 G ſeq.& conſ s
636. nu. 72. Myn). con,.16.,7. 30. Mandel. conſ.3 4 quamvis n. 3. Dec. conſ.5 2. Primo n. 47. G oonſ. 40. quæ-
riturua. vol 4. Gail 2.03⁄60. num. 2. Vinc. de Francht⸗ desi.] 1O. n. 3. d) Mynſing d. dan16:1/. 18. Menoch. conſ. 0οο⁄. 8. Lud. Rom. conſ. 70. col.. v. quinto qula probatum. auob de Puteo couſ. pro commun. terr. Valent. n. 13.
2 3
88. Criminalem veré jurſſdictionem juſtè quęſitam habens re- ditus fructus que inde provenientes itidem ſuos faciat.«Oua ratione pœnas, mulctas& confiſcationes ad Vaſallum de mero Im perio inveſti- tumpertinere receptum. 5
4) Argum eorum qua dixi ſupra theſ. 6. lit. a. E b.
6) ex Luc. de Penn. habat. Car Tap. in!Nn. de conſtit prin. c. 2 1. n 48. Theſſaur.
dæciſ. 2 66. u. 4.( Rol. Ubi ex hoc infert, Inveſtitum de feudo tum mero& mixto lmperio, eſſe procuratorem in rem ſuam. Nec diverſum obtinere ſi dominus zafeudans ſibijus ſupremi dominii, die Hoheit/ vnd die hohe Obrigkeit/ reſervaſſer, madir Socin- junct. conſ.l. z26 num. 3 2. Vol. z. Anth. Peregr. de jure fiſc. tit. 2. num. 3.71. 1. Conflcationes enim ſunt fructuum loco„hi autem dominii utilis, Iacob. in verb. Mlarch Nalis verſ.dubitatur n. z. communem ait Graſſ. Recept. ſent. in&legatum, 7.3 2. Peragr d e ſupratheſ. 6⁷. lit. b. v. Farinac. prax. crim. libr. 1. rit. 3. 7 2 5. num. 102. ſei Cravete. conſ. 129. num 3. G ſea. etiam ante caſtri inveſtituram& meri Im perii concellionem ceſſi, ex ſenrentia Tap. d. loc. num. 4 8. de auo tamen videatur Rol. A Valle emn,, 77, Magnißcus. Vol. 4 p. t. 3
89. Exercetur autem in quoſvis maleficos& criminoſos in ter- itorio jus dicentis rèpertos a non habito reſpe ctu unde ſint, 5 delicto ei jurildickionem tribuente, qui alioqui rei judex non eſſet: o Ut judici in- competenti in teſtem, coram ipſo ſaltem in dicendo teſtimonio delin-
Coëxcitio non ſine cauſa tribuatur. A 4
„ 4) 17. Hpen.&rl. ſin. de accuſat. l. non dubium, 1 1. I. de cuſtod reor.l.; de ofye. Praſl. I. G Au:—
3. C. uubi Senat. Vel Clariſ. 6) A.l.; de offic. Praſ. de form. comp. Covarr pradl. quaſt. 1 1. unm.;3. Mynſing. 6. obſerv. 71. Covarr. pract quæſt.
c) c. li- d) Lnullum, 14. 1 8. nu. 8. Menoch. 2z. arbitr.
lin communiori Dd. opinione umitat Covarr. A. loc. Farinas, in pradt. crim. quaſt. 8. lib. 1. rit. 1. num. 26. quam
ecepto uſu repudiari dicit Longoval. in d. I. 3 p. z. c. ex bac deßnitione, num 4. h t. Nunn
cet ratione extr.
Cod de probar.

660 De S8. Cæſareæ Majeſt. Cameræ ae ſtatuum Jurildictlone, 90. Judici originis, a domicilii,b& quovis alio reum in fuoter- ritorio deprehendétem, ob delictum alibi commifſum parianimadſer- rendi jure indulto: Ut in remittendo tamen nemini præterquam ſudi- ci loci delicti, neceſſariò obſequendum fit. d a) gloſl-in 71. C. ubi de crim. agi oport. in Verb. reperiuntur, l C. ubi quis curiul vel cohort. v. plurimos pro& contra allegatos à Theſſaur, deciſ. S. num. 1. G 2. Manunh conſ. 911. Dubitato Decian. conſ. 4 num. 8 1 vol. 4. Thom. deciſ. 5. obiter Vivius deciſ,0s n. 8. 9 unic. nch. deciſ. 37. Farinac. 1 Prax. crim. quaſt. 7. ⁵ 19. E ſega Etjuts quoq; civili juaicem originis de delicto extra ſuum terrirorium eommiſſo propii motu inquirere po tuiſſe tradit Covarr. pract. d. c. 11. u. 5.V. Duar. i. diſß.38. quodad modum controverſum dixit, Theſſaur. d. dec. 8 2·/(.4 verſ. diſtinguunt,&multos ne.
gantes allegat, Vnlt. z. lur. Rom. c. 1. ſub nu. 4 2. quibus adſtipulatur Longoval in d
2. c. 1.. 5. G ſedd ff. H.r. 5) 1.2. C. ubi de crim. agi oport. Decian. inrait. rim..4. „,16. C Ael. I. ibid. ubi reperiatu:, C. ubi de crim. ib. Cujac. in parat l ſi quu in hoc, C.d0 Epiſc.& Cler l. i. C. ub: quis de Curial. vel cohort. d. l. 3 fr. de ofſic praſ. Donel. 15 ennm. 16. verſ. Huc uſq;. Et hanc ſententiam in praxi ſer vari teſtis eſt, Fult. ad d. 1. C. ulidt erimi agi oportet, num. 40 Diſſ.gl ibid. d) A.l.7. pen. G& ult. Fae accuſi'ſumf de Cuſtod.& exhib. reor. Novell. 134.0. 5 Auth. ſi verõ, C. ad E. Iul. de adul ubienm malum contigit, ibireum mori oportet, c. ſipecca verit, 2. q. 1.& latro furcaſuſpen- dendus ubi graffatus eſt, Lcapitulum,& fumo ſos, ff de pœn. Schenk Baro virid canlins. & ſeq. Covarr d. c. 1. num. 5. 7. homing. q. 5-. ult. Hart. Hartm pradt for. luitzoalſ. 7.. 4. Donell. 4. c. 15. b W 91. Qui quidem, ex ſententia Donelli, uſq; a d condemaati- nem remiſſionis petendæ facultatem habuit. a Hodie veré eamelubi- trii eſt, ut nemo invitus ad eam com pelli poſſir. 5 4) Donell. dc. 16. ad litem uſq; conteſtatam dumtaxat frequentatam fuiſſe arbitratur Vult. ad d l. 1. C. ubi de crim. agn.. 3 3. 5) Wej in patat ſf dt actu num 3. Gail. 1. dep. 16.n. 30. Schenk Baro A. loe. conel. 117·n. 3.& ſe. Cowuarr. A.c. 11.Aum. 10 maximèê fijudex, in cujus territorio remittendus degit, ipſum delinquẽtem punia Sohenck Baro d. loc. n. 4 Covarr. d. loc. ꝝum. 10. lura de Remiſſionibus resrum tis man nac. l. 1.. 7 rax. crim. Decian. in prat crim.I. 4. c. 19. pit. qui rei delinqueutis ſorum, u² 4. diligenter explicavit, de jure Saxonico v. diff. Zob diſſer. 19. 20. Galorum mors Bos de rep.1 3. c. 6. num. 326. zi 92. Singulari fori in criminalibus privilegio Hluſtres munithi quos ſolius Conſiſtorii Princi pis criminalis juriſdictio, aln
UIrbi vel Prætorio remittebantur. e a) I. 3. C. ubi Senae: vel Clariſel.ſi gravius, 16. C. dé dign. lib 12.· Nec derohm huic privilegio, per Nov. 69. G Auth. qua in pro vincia, C. ubi de crim. Ali qport. 4 ſante omni privilegio, ut reité in d. Nov. 69. notavit Guiac.& in 4. Auth. qua inin 9 cia Bareh.n. 1. voluit enim Juſt. ſaltem privilegia corporisjurisnoninclufs,nea ſtare, 5) I. 1. O. ubi Senat. vel Clariſſ. c) 1113:C. Theod. Atatiuſ 97 inparat. C. inf ubi Senat, vel Clariſſ. Et generalirer Senatores in urbe wn 5
1S
nagejui lh.
9 1 PRn
2 11
A Ch
ielecc mamnun em ach ner cauſ
andi af n
y kelc
ſt
h
Clariſſimo?,
Præſidis provinciæ, in qua deliquerunt:„Olim verò& hiad Pra um
wilnre,

7dh A ennina r. J dan A ahns
48 autiaüun, 28 neth 12*. u en f uß Wukuufn mei 2 Guln mi ugth 1
An Bunpu
Tatbn tIffth A Maur9 2) V 1213 b 0, H tegtn⸗ dSutlmis 4 zt ud
iruts
funt
———
mumſe fiſtunt. 4 Incarceratione& cuſtodi Rectori
nſ preſl, re.
1s„ 8.. 8. Dec z2 21 9 1
D. Thomæ Michaclis. gf1
genatu& Principe judicatos, ex Lampr. Dic. Sparz.& Cap. probayit D. Pet. Denaiſ. nd diſh. Ae jur meri lmp. Rubr. de immunit. Cam. num. 6.& ex Alex. Dec. in praci. cri- nnn. 4.6,1 5. num. 3. poſtea quoque Præfecto Prætoriis idem jus tribui cœpit, l.2. G ubi Senat. ¹ 3.& ſeq. Cod. de ofſic. præforient. ibid. Cuiac. in parat. d.! ſi gravius, 16. C. dig. 1b.12.
93. Sic milites criminaliter accuſati coram ſolo Magiſtro mili-
. provinciæ permiſsà, qulcapros Magiſtro militum remittere tenetur. ⁵ 4) I2. C. de oſſie praf. milit.! magiſteria, C. de iuriſdict. niſi ante in jus vocatio- nem alterius fori eſſe cœpiſſent, I.ſ quis, 7. ff. de iua ibid. Cuiac. in praletæ. à½) l.1. O.Aeuhibit. Reor. v. omnindò. Vult. ad d. l. magiſteria, C. de iuriſd. num. 7. 8. G14. Nec hancincarcerationem actum meri Imperii quis eſſe arbitrabitur; Quotieſcunque enim incarceratio ex caufa criminali, eo fine, utalteri captus remittatur, fit, inter actusmeri lImperii nequaquam refertur, argum. l. defenſores, 7. C. de defenſ. civit. Nou 15.16,1. I. Divus Pius Sde fugit l. 1 in prin. verſ. ſimili modo, quand. appell ſit, Bart- in lz num. 8. Alew. nu. 2 2. ff.h.t. conſenrit. Iac. de Puteo in all.pro comm. tsrr. Valent. 1 7. quo caſujus inearcerandi Petr. Jacob. in ſua pract. in form. label. de Confeſſ. at.§. De Halijuri dictione, Verſ. Irem qui habet, baſſæ juriſdictioni adſcribit,& hoc in effectu- Peuiit. Muſc. de iuriſd. v ſupra, rheſ. 78. lit. d. 3 94. Hodie ex criminis qualitate, cujus juriſdictio ſit, cognoſci- ut Sicrimen militare, Magiſtratui militari: Si non militare, quod Com- mune vocant,& hoc enorme, Rectori provinciæ; ſi non enorme, Magi- tro militum datur animadverſio. Erdiſtinctione, gl. in d. hmagiſteria, 6. C. de iurud quam Dal comnmn. ibi ſiquuntur' Danal17. om. 20. inf perl. 3 ff. de re milit. de conſuetudine verõ Duces belli de omni cri- miaseagnoſcere dixie Boër. de cuſted Clav. n. v9. In regno tamen Hiſpania communem ſer- untiteſtasur Car. Tap in fin. de conſt princ c. 3 p. I. nu. 9& ſecundum sam deciſum in 9. Cenſlio teſtatur Vinc. de Franchi⸗ deciſ. 8 8 3. Militibus æquiparantur Doctores, 4&⅝ Clerici, in quos Cu- ti Jecularis, nullorum criminum prætextu, b' juriſdictio eſt;& Niſi ab Eecleſiaſtico vel- Privilegiato judice prius degradati,& illis traditi fuerint. 1. 4) Qui neque torqueri, nec ad mortem damnari ante degradationem poſ- Hart Hartm bradt for. l.2. in Miſcel. c. 1. o5. 4 νum. 8. vid. Far. inl. praa. crimin. 2 4t mu 37. E. /64½ idq; ob dignitarem Doctoratus, quæ nobiliſſimos, gloſſ.& loh. Hleniu gahye. in l. providendum verb. Nobiliſſ. Cod. depoſtul-& l. ad vocuti, C. de ad voc- Aiver iui equales, quibus Comitiſſa abſque dedecore nuberet, efficit, Menoch de- Mſ. 189. Lancellot in templ. omn. iua l.. c. 6. de comite, n.). 5) ne quidem Ele Majeſtaris ea Vententia Rol, à Valle conſ. 4. nu.; 4:04.I. Farinac. praa crim. 1. 1:tit. I. in pract. crim. l. 4. c. 9.num..& I. 7. c. 8. num. 6. c) ercuw non ab ſi Clerici eætr. de iud&. un. de Cler. coniung in&. e. ſi Au uaaare, 17.4. 3. d. conſ 4r. 2 2:&ſeq. Gail. de pup. l. lin. 58.& ſeq ad- Miſoe& 2. 06,4. G& ſex½, d) A.c. cum non ab homineearr. . Nuun 3, deiudis:

———-ÿ—
——x——
652 De S8. Cæſareæ Majeſt. Cameræ ac ſtatuum Juriſdictione,
de iudic e novimus extr. de V. S. c. ad ſalſariorum de crim. falſ. v. Nov. 8 3. in pr. S1 venſal lud palam eſt& A uth. Clericus C. de Epiſc.& Cler. De hac exauctoranda ſolennitate v. Menoch. z. arb. cuſ 415.P. Bingfeld. ad l. 7. C. de malef.& math. J. 2. Et univerſa nm Eccleſtaſtica, quàm Seculari in Clericos juriſdicfione vid. Steph. Aufrer. Ae poraſt ſecul. ſup. Ecele/ perſ. Reg. 1 †. t. Chaſſ. in conſuet. Burgund. tit. des iuſtices,§. 5. verb. Li a grace, num. 49.& ſeda. Gail. d. loc. nu. 20.& ſeqq. Covarr. pract. 7. c.31.32. G 34. Var. reſol. 2. c. 18. num. 9.&ꝙ 20. quiq; omnia huc pertinentia congeſſere, Decian.. 1 4 7. 9. E& ſeq. Farinac. d. J.. tit. 1. g. 8 5. z. 96. Studioſis& Scholaribus quis in cauſis criminalibus juden competens ſit, variant Dd. 4 Diſputarionis grarià, Auth. Halia,C ne fil. pro pat. deſignatos, criminalem in hos habere juriſdictionem defen-
dati. 5
a) Nullum iis tribuunt in criminalibus fori privilegium, Iaſinl.3 au. 2 de conſtit. prin. Sichard. in d. A uth. Habita C. ne fil pro patr. Pact ibid. n. 70. Donel. 7. um 20. 5) 2um gloſl ind. Auth H abita, in Verb. Si litem bid. Dd. sommuniter Clar, iin 4.35 uum 23 generalis enim eſt diſpoſitio, d. Auth. Habita. Merito itaq; omnes ſpeciesam. prehendit. Er abſurdum eſſet, ut in eius ſalutem vel exiſtimationem Valeat quiſquam'n. ferre ſententiam, de cujus nulla re pecuniaria poſſit cognoſcere, l. ult. C. de agent in tbelil Proque hujus privilegii ob ſervantia extat illuſtre præjudicium Luretiæ Dariſiorum, ubi Præfectus urbis duos Scholares, ſuà ſententià damnatos& ſuſpenſos, defutca tollere, defunctos oſculari,& hon orificè ſepelire coactus eſt, uti ex monumens, perpetua memoriæ zauſæ defunclus in Cœænobio Mathurinorum ibidem extrulii, inſtni ptione cernitur, meminit eiuſdem D. Petr. Denaiſ. d. diſp. de iure meri Imperin, ſubiqd
object. diſſ. n. 3. 4 7 2 3 4 4 97. Generaliter verô, cum pœnæ in defunctis Reis ceſſen,
non magis in horum cadavera, quàm animantia bruta? jus metilmperiane
exercendum eſſe, juris& æquitatis poſtulat ratio,
ben Autmm. 1 xwjad Hoaunima
wuu.
4
1 furl aclugi urjc in
TW i aunyt⸗ MI iſeue, d altne, 1 atn 44 därſ
n
8
ſätia
a) Arg.l. z.&l defundto, 6 de publ. iud. J.2. C. ſ reus vel accuſ. lexjuditianum eunne
29. f. de accuſ.latiſſimé Farin prax. crim. l. 1. rit. 1. 9. 10:/. 3 6 Clarius in In.4.] 1.Ol 3 de pac publ. c. 20. Weſein parat. ſ. de cadav. punit. Niſi fortẽ Reus ſibi iphmottem co. ſciviſſet, arg. l. defunctis,. Ciſi reus vel aceuſ mort. vel crimen perduellionis commuhl- ſet, publica autem 3. I. de publ. iud.§ per contrarium I. de har. qua ab int.lultf 47 . pBmi Iaſ. in l. 3, ff h. t. n. 24. Verſ. Item dum dixi, latius Farin. d. loc. n. 37.& hi C ahe ſaaus
& 8. C. adl. lul. Majeſt. Aur. Bull. Car. I V. tit. ⁊4. vel aliaj uſtiſſima fubeſſet ratio v
Hier. à Laur. dec. Rot. Avinio 1 23. Corraſ.in Arreſt. Tholoſ. notat. 94. 5) nilt ſnn indigni memoria ob publicam utilitatem tollen da, cæteriq hoc modo terrendie 1* ſent, arg.l. capitalium& l ſi quis forté, 6 f de pœn. ut Exod. 21¹. verſ. 28. E ſeg 6 d hnin lier, 1 5.3. Cujac, inparat. C. de pœn. Muſcor. d.tract. de juriſd n. 46.& ſeg Er an.de Ch uruu A. tr. concl. 4.n. 7. 2) Muſcor. J. loc. Fr. de Clapp. d. loc. u. 7. u
98. Hæc de Imperio mero; Mixtum eſt,« authore UIlp. cule
lam c juriſdictio ineſt: d Etjure proprio Magiſtratus competit. 2) Ita didum reſpectu meri, eſt enim cum juriſdictione, h
oc eſt; offco 2....„„Ceß⁴ poteſtate jus dicentis mixtum, ſecus atque merum, v. Bodin de repl.z. 4. Cwin
17.

— —
— 2
——
—
— —
D du Ai ar ſulg
A rüilezm X Tas uuni nn il Nauk Neriina muinnuu 8 dem allln * judicun m manibler 1= coaduha A a nnyrun liin. 4=h uinani
endefudi er irabuuu- Kr raido, ASruuuc⸗ .1036(m. atontekege⸗ 8 Slctinenjat, nl tle u lal ſolules venaluaſe A Thulſunt 1, cætelc uiritzutt
1
N
i Leittal mjuciläetne 1 1 1
eh u,1
mendando textum Horom. 7. obſ. 16. Cac.21.97—30. quo juriſdictionem eo recti mm. Fdeoffic. eius cui mandl. iuri/d.l.1. Mi quis ius dic. non obremp. l.3. C. ubi& afua guamél2 fde in ius voc. l. cum prator, 1 2.§I. de iudio. l. ea a mnesomninõ Magiſtratus tam majores, quàm minores, tam Romanos eipales exten dit Cujac. in explic. I. 1 ff.de offc. eius cui mand. iuri/d
tentum, quæ utcun g;
Tho tarium ſentiente, gravitere
1u Bxal i'Hm
neſle dicun
5 e Kſterius, 22. 5 tibi,
D. Thomæ Michaeèlis. 653 Gvin!z nu. 33 fh.t. 5) 1.3 Fft.t. c) a.d. non ſoluùm in coërcendi, ſed& juriſ-
dicendi poteſtate conſiſtit, ſimilu vis eſt verb. Etiam inl.. dere iud. ut ſit ſententia definitionis Vlpian eadem cum Govea. Pramittitur enim juriſdictio Imperio, Weſemb. in
2)
§ I Ff.de Eden. l. 5. prin. f in d. l. 3. num. 30. ff. h. t. harat. ff. h. t. num. 7. Diſſ. vi officii Præturæ, Proconfulatus,&c. us defendant, arg. l. 2. fr de iurisdict! ul-
uæ ad municip. quod ad o- ‚quàm Mu- I.I. quaſt. Papin. Qué ſequitur Obrecht. eheſ. 370. de quo inf th. 1 1 1.lit. d.&G 2h. 1 2 8. lit.1&& k. Diſſ. gl.in l. nas llagiſtraribus de jur. in placet verb de offic. C. de Pedan. iudie, ad Nove. 5.c. 3.Verb. jarididione quam comm. à Scribent. apprebari ait. Franc. de Clapp. concl. 8. nu. 3. qui non alueratq merum ſpecialiter deferri exiſtimant.
99. Eſt itaq; juriſdictio mixto Imperio quaſi annexa,& ab hoc hocomnimodo excludi vix poterit, b quamvis ſint cauſæ, i quibus pro- pemodum occultetur juriſdictio, quæ magis Imperii, quàm juriſdictio- ais Otis dicuntur. c
4) Arg. AI.3 f. H.z2. Weſ. ib. n. 7. Hen. A Suerin. repet. Le. c. c7. b) cum præambu- lum fit Imperii, quo non præmiſſo, Magiſtratus non imperat, I. nes quic quam, 9.§.1. Weaff proconſul.¹.71. de R. I. c] I. ea Jua ad municip. l.4 ſh. t. Menoch. de arbitr. J. 74. /. TolI. non Helexds ur verb magis inl. 1. C. coram Aiu, l. 6. dæ Legar. 1. accipitur, ſed Dhelads ſeu compoſitivé, ut inl. 3·§. Sed utrum verſ. Sed ad hot f de minor. prout do- cet Cujac. ad. 1.& ſea. h. t. Obr. th. 36 3.& ante hos gl. in A. I. 4. ad verb. jubere cave- laſibia,n 15 h.r. ad hujus Imperii partem imperioſam relata à Govean. in A.3. 88. Ginl4 n. 6.& /Q2₰ frh.. Cabot. 2. Ai/5. 8. 1
100. Sola tamen juriſdictione quem uti poſſe, quo minus dica- mus non video quid impediat. Quinimé nec ubi mixtum Imperium eum uriſdictione concurrit, eadem eſſe arbitrot. ⁶q Manent enim diver- alubſtantiis, ficut Corpus animatum& Anima ipſa, continens& con- vinculo quodam neceſſario conjuncta, ſemper ta- menſua naturà ſunt contraria. c
4) Ult in manumiſſ. adoption. cæterisque voluntariæ juriſdictionis, 1.2. G 3 Fdeoffc. Proconſ.& quæ Prætoris de plano cognitione contenta ſunt, A. 1.9§. 1. 60 de. Proconſ. à Govean. C Cabot. theſ. praced. lit. e. alleg, loc. ad Imperii mixti par⸗ tem juriuitam relata. 5) eum'gl. G Dd. comm. in d. I. 3. 4t. Hen. Suer. d. c. 6.&& con: rrare ait Ant. Fab. 4. Coni 4. Vult. I. Iur. Rom. c. r2. num. 3. Mano hit Diſſ.renovara opinione Petr.& Gail. Cuiac. ⁊ 1. ob]. 30.& in Reper pral. 3. Ghihr Gaa 1.12. F de iudis. ſequitur Obrech:t tbeſ. 103½,& ſeq. Cabot. 2. diſput. 9 Donell. 17. Commun 8. Sic pacta in continenti adjecta bonæ f. judiciis tur; 7. 7.§. quinimo, f de Padl. l. Lecta de reb. ered. l. in boza f. C. de padi. nta de centr. empt.& pars contractus dici poſſunt, argum. l. Dus, 71 Noro 3 4 de adt. empr.l fundi,]79. de contr. ompt.!. ult. C. depadt ins. eee 6 amne;.
Pacla conve

18— ———
————
46,84 De S8. Cæſareæ Maj eſt. Cameræ ac ſtatuum juriſdictione,
empt.& vent. not. Veſ. in parat..de pat. n.9.. Caterum, quamis ſubſtantia horum
pactorũ in ſe conſideratorum diverſa ſit à contractibus ipſis; ſemperq́t manentſe. asts'
parata Pacta& contractus; ut perpetuò pacta ã Ctis appellantur, d. l. 7. d. 1. Lecla, Grs.
101. Potiſſima a. hujus Imperii vis in decernendo, perſequendo jubẽ. d hA g
doq; manifeſtatur. Utj ubere, brem ratam haberi, judicatum ſolvi, ju. ſaſ dicio ſiſti,c opus quod factum eſt, demoliri, d damni infecti nominetz.
veri, e& niſi caveatur, in poſſeſſionem mittere fbonorum polſeſſionem dare, g in integrum reſtituere, hujus imperii proprium ſit. h a) Liubere, 4. ffh.t. l.l.& 2.. quib. ex cauſ. in poſſ eat. l. 4.§ fi. de off eiu cui manl iuriſd.Idies, 4.§ 3.& ſeq ff.de dam. infect. l. ea quæ 26. in ꝓrin.&§ ad muni. 5) Jul- ſus n. per ſe imperium importat& neceſſitatẽ jungit, l. quod iuſſit, 14. dere iud! ſus ingenua, 2§ ji mater, 2½ v.& quidem, ff ad Tertyl. Cuiac. 1§.bſ. 19. inft e) prætoria ſtipulatione 3d. J.iubere, 4 ft. t. rem rat. hab.t. t. ff. iudic ſolut. l. 1. ½ l. o. Gt. fedeprat. ſtipul. I.1. G t, t. ſi quis caut. iud. ſiſt. Longoval. in d. 1,¼. 3. 8 Vevio ad miuti,n.*. d) obno- vum opus renunciatũ, ſprar. ait, 20. S ait praror,: de op. not. nunc. e). int vent. toria de V. O.§pratoriæ I. de di viſ. ſtip. l. 4.§ duas& ſeq. ſde dam. in f. d. l cognitio,4. iſ de off. eius cui mand. d.I.4 ff. h.t. ib. laſ.n. 14. f) d. l. 4. h. e. d. l. cognitio, Fduaffuu cui,&⁶. d. 1. 26.§ 1 ad muniwc. d. J. dies, 4.§ ſi forté, 44f. de dam. in fit. t. ex quib. cauſin⸗i eat Iaſ.in d. l. 4.2. 17 Fh. t. Franc. de Clapp. concl. 17. G ſaqq. ubi communem diaii. ⁹) 3 1. d. l.3. v. mixtum ib. quod in dandao ff.b.⁊ in qua nihil emendo cum Cabot. 2 if.8ee cus Corruſ. 3. Miſ. 17. aliter Holan. cuius letionem refert Baro in Manual lib. iinmtal rit. de iuriſd ä quo parum divert. Govean in d. l. 3.2. 34. G ſeq. h.t. aliter Robert4 ſent 22. aliter Fab. 4. Coni. 4. aliter Fr. de Clapp. oncl. 117. /n. 7. Sic bonorum polſeſſonem admixtum Imperium retulit, inl.i h. t. Verb. poſſeſſionem& comm. Da. teſte laſikn:: Zeuchar. in! f. C. de Edid. D. Had toll. n. 264 G ſel. vid. Menoch. ad ipſ po.remed ans 406.414.G 418. Jure C.tamen apud Duumviros quoq; agnoſcitur,/ ult. C guid. mitt ad bon. poſſ. Cuiac. 17.0b. 19. quo reſpectu gloſſ d.I. I.& laſ. ibi num. ⁊ hodie mi- xti Imperii non eſſe voluit; quod itidem de jure, faſſerit Fr. de Clap. concluſ.a yt Congov. in d. I. 3 p. 2.§ venio nu. 2.& p. 3z.§ Venio ad mixto nu. 10. b) 4ʃ½⁸ qus 16.
1. ad municip.!.3 ff. de in integr. reſt. l. 1§ 10. de poſtul. Fr. de Clapp concl. 17.Di 2mgr 3
wal. d 3.§ Venio ad mixti, num. 10. 1 3. G /*³.
102.I1dem judicium eſt de ſententiarum latarum exequendhaadvoca-
tura vel foro interdicendi, b mulctandi, c in vincula conjiciendinono— temperantes, d teſtes torquendi, ex cauſa civili, e& ſimilium poteſtate.
a) I. 4 Divo Pio, 15 de re iud. Bart. in l. non ex omnibutss, v. ſad arbiterſf de reiehtan haſlan in nſ
Litr. Alex. in I. n. 16. iuriſd. Panor. in c. paſtoralis, nu. 3 in f. de off. deleg. 0 Burg. rubr. n. 97. v. Item executio. Coler. de proceſſ. ececut part: 1.6. 5.9. 2 d.uun l. moris, 9. in pr.&§ ſeq f depæn. l. Imper. 8 Fde poſtul. Longov. ⁰. 3.9 venis ad mixti; Mand. de inhibit.p. 55. c) I. aliud fraus, 13 1.§ 1. de V.§. l.2.§ fn. ff Ae iud 1.2, 1 l in ius voc.!. acrilegi,. Sfin. f. ad L. Iul, pecun. ſecus ſiex cauſa criminali mulcta dets ta eſſet, de qua dixi ſuper th.7 8. lit. 1. Long part. 3,§ ſußereſt quartus, n.9. d) iuxtaln- juriarum, 1 3.§ſi quis 2 de iniur. Paul. v ſent. titul. de L. lul. de Vi publ.& priv Genuua, adver. Baron lib. 1.c. 3 3. Longov. A,. ü. venio ad mixtin.;. Sic ſi ob contumaciamquj in carcerem conjiciatur, carcerẽ non tam Imperii, quàmj uriſdictionis dle 4
Viſ.un. Thu qu wäc. Khect

Lemh 12. 4 1 D. Thomæ Michablis. 655 ſa de„.14. Alex 29.1 2.& Da. cemm. in d. l. M h. i. Piſtor. conſ.4. nv. 17. G 19. vol. 2 docuit na Andr.Rauchbar. J. 48 7. 24. 4) juxta l. Di Vss Pi⸗as, 9 ff. de q. Nov. 50. c. I.§ 1. Fran. de
AeClapp. conel 3 7. S. Tongov d. 1.3. Eodem puto ſenſu Jaſ. in d.l.z ns. 24. in fh.e poſt 3 eiſud Aler. Cbaſſan. in onſ. Burg. Rub.I. in prin. n. 98. fi in civilib. cauſis irrogetur limplici 1. wi d ſutiſdictione, torturam annumerat. f) uti denegare audientiã non obtempefäãti, euü üh ſaxtu ſed&ſ, 16.. Er ad'isitur 6. v ſed& ſi, ffex quib cauſ. ma; remediis Prætoriis 2dolana injus venire, aut recuſantem reſp ondere cogere Juxta, I.l.§. quod ergo, 3. f. de inſpic. — ii puuni venu calumniantẽé poſſeſſione d ejicere, juxta, i.1. neceſſario, 2 ſi ventr. omine mul. &4ſi inpoſttali norasur, 15. cum C. ſeσ. f. de bi Aui not. in f. vid. Longo v. I.Inun. 8& ſeqq. . 10z. Hujus quoq; generis Tabernarum erectiones 2 Chorea- tumconceſſiones.&c. 5 De ponderibus& menſuris cognitiones hodie Saun elleputantur: Ut hæc non magis, quàm reliqua ad hanc Imperii ſpeciẽ a A ſupet relta, ex comm. Dd. ſententia delegari queant: d quam tamen ſi ad 8 wu vetitetem juris ex'gas, vix eſt, ut ſubliſtat. e* 4₰ aln 2) Exu,u botiſimum in Sau vis recepto. 5) quæ mixto Imperio adſcripta in cauſa 4. A 1n Taontrs B. G K. Spiræ Ventilata: haud ſecus ut alia jura, uæ ut Ehehaff ten der Vogt⸗ Dun iſtu keylichen Obrigkeit aſigpantur. 0) argum. l./tem quaritur, 13. ſi quis menſuras: f. bearoſß Pet. lacob. Guld. Pap. deciſ. 390. num. 2 quem t amen quaſi mero Imperio harum 9 Khan Mnitionem artribueret, cita vit Car. Tap. in. fin. b. I. c. 2. f. de conſtit. prin. v. Cha. in
r nenth ehnſ Burg. Rabr. I. in pr. n. 94. Simplicis autem adminiſtrationts eſſe tener Corraſ
4** in44,2.4 0.1.5 Eodem tεpore, n. 4. Gapud ubi Veteres ita obtinu iſſe, oſtenait. d) Com-
Oal munisn. Dd. opinione nõ tantum, quæ meri; ſed& quæ mixti Imperii jure Cęſareo —— Kehn indelegabilia, Cov. Var. re/ol lik 3.c 20. nu. 1. Coſtal. in l... fdæ off eius cui mand.& jure möiml Canonico tantum delegabilia, exiſtimantur, Covarr. d.loc. e) text. in l.. i5. quæ ve- d Matiil röjure Magiſtratus es“! ulr.5 Mde offic. eius cui mand. quodolim agno vi: Fulg.& ex pofle- doCyane niahihus Vac. Coſtal.i. Alcia: l. Earad. 2. Duar. ad! more ſf. de iuriſd. Vaud.? J. 36.
4] ain. 1 2— 2 3,
1 ig 104. KR ſtat jur ſilictio baſſa; quam cum Fr. de Clapp. in jur ſdi- 9 112 1 2 0 8.. ·* 2 ri gionem in ſpecie ita dictã ſcu ſimplicem,& Legalem dividimus.« Hæc uw indchaquod 4 L.⸗ ge, Se ſconſulto, Principe ſpeciali
e EMClhe duod à Lege, Senatuſconſulto, Principe ſpecialiter de certis 4 d 1 1.* 2* 9
L enls Cirilibus tribustur; 5ur cognitio de tranſactione alimentorum, o uma allentione prædiorum minorum, dindulgenda creditoribus ſeparatio-
neclen Nebonorum, e& Conſilio executio. mncdläche
l 1Aloi a 4 Canc⁊.nn.. G. concl. 8.& ſeq d.tract. 5) non jure Magiſtratus, ut juriſdi-
2*b 1 1 5 implexvel mixtum„nec de cauſis criminalibus; ut merum Imperium. Fr. de vüe 3 Clahy dhe. c) quæ ſpecialiter ex oratione D. Mat. Prætori& Præſidi competir, I. 8„ Jun 6 1 um biin prin Er§. ſi prætor eum ſeq ff. de tranſact. 4) 1.5.§. 6æ*, 14. ff. de reb. eor. qui Pr ualla⸗ I F.de of eius cui mand. iuriſd. ejus mandandi poteſtate inhibita, 7. 1. 3. 3 LLnpn, 84 nadlaun.4. 1.§1 de of. eius cui manad. ib. poſt Alciat. 2. Paraa. 1. Coſta. infinitos tam rslji e entes quàm conſulentes congeſſit Odt. Simonel tr de ſecret. cat. ſol, in contr, min. 116.1. trauice r.Iußes. n. 77. licet idena mixti Imperii eſſe aixerit, n. 75. 2) quæ Edicto nomi-
2 aralt nnin Prætorii vel Præſidii injungitur, I.1.§. de his autem, 14 ff. de ſeparar. f) Seu jus ng,— manumiſſionis adhibito conſilio, quod ex L. Elia Sent. Confſuli 1 ain 4 1 læll iſpecialiter dabatur; ſecundunn, l. 2.F. de off. eites cui mand. iu*i/d..obligar. 9- 3 ulin O0ooo S. 1. de
—8
— — — — —x —
—
1 3

656 De 88. Cæſareæ Majeſt. Cameræ ie ſtatuum Juriſdictione, 5. 1.†³⁴e author. tutor. 5 eadem lege 4. Inſt. qui& ex quib. cauſ. manuum non poſſ. Don Comm. 8. v. ſunt igitur iſta. 105. Jjus tutorem dandi, acum neq; meri, b neq; mixti Imperi neque juriſdictionis fimplicis ſit; c Et cognirionem de ſuſpecto reme. vendo, huc ſimpliciter commodé referri poſſe exiſtimo. d a) Ei enim competere, cui nominatim Lex vel SCtum dederit; defnitun eſt, Imuto 6.. tutoris datio, 2. de tutol fac.i.t. Inſt. de Attil. 2utor. Sic orario D. Marci Learo Proconſulis, I. 1. ff. detutor.& curat. dat. Juridico Alexandriæjus tutotem dandi tribuir, l. z. ff. de offic juriſdict. Alexand. Corraſ. 5. Miſcell. 2 4. Donell. 3. Comm.. Bel.i. ſupput. 2. Fr. de Clapp conel. r5.nn. 1 E concl. 24. num. 4. cujus juris conſtitutio. nem ab Imperii Romant inter Populum& Senatum diviſo regimine repetüt A. Yac. ca ad Rubr. ff h. t. 5) Cum nihil criminalis contineat, evaſſ. ε) Jure enim ſuo Magiſtratus hanc poteſtatem non habet; ſecus atque impenummixtum veljuriſdictionem non ſimplicem, 1. 1. ³ of. etas cui mand. juriſd I.3. C. ub. a qum cog.& collega collegam tuto rem dare poteſt, l. ub adſunt, 19.§. i. f. de tut.& turat u a5b his Legis juſſu, non Magiſtratus Imperio, arg. l.4. de rerept. ab Cujac.7) obſerv.. proprieq́; loquendo tutoris dationem, non mixti Imperii, ſed Legis commifſions; mixto Imperio diverſæ, ex antiquis voluir Caſtren. in d. I. 1. uu. 4. v. Reſpendes ſhi Ioh. Fab. Inſt de Attil u inpr col. 3. V. Sed id elarius Fulg. in ⁊. tol. 2 num. 13. G I7.Da. n. 46,ff. de off eius cui mand. juriſd. relati à Er. de Clapp. concl. 1. num. 4. qus qunp vilk. ꝛur eſſe ſententia Menoch. conſ.748. Diſputatio nu. 4. Diſſ PDd. comm Aecuti gl.ind. matt, 6.§. z¹de tut. teſte Muſcor.d. trac juriſd. num. 16 4. G ſeqa. Myn. in d§. Sed hociun bn. Inſtit. de Attil. tut. Valaſc. in I. 32. b. t. num. 234. d) cum nominatima lege Romæ prætori, in Provinciis Præſidi data eſſet, I. 1.. ſuſpecti, 11.§. F Acum Turpill l. 1.§. Damuts, 3. ff. Ae ſuſpeci. tutor.§. 1. Inſt. eod. quamris hodieer Contät. Seve. ob utilitatem pupillorum mandari poſſit l. cognitio, 4 de ff tiu cuimandal 1,§. 4. de ſuſtvl. rut.„ 106. Juriſdickio verò ſimplexeſt UIlp. 4 etiam judicis dandi Uicenti. Seu ſi quis explicari us walit; ccivilium cauſarum notio;ordinarie perſu- dicem data; d extraordinariè per jus dicentem e expedita. 2) A.I.; ffih.t. ſubjuncto autem exemplb rem ipſam exprimere vol quippe jure ordinario. Magiſtrarus juriſdictione præditus, iple 4 f ſcere;ſed judicem actionemq́; litcigantibus dare ſolebat, ans.- Diu
li non cognol 35 Pio de rejudic. cum pr ærοr, 2. Ljudicium 58. de iud. l. 2. Cod de ped. iudtl.§.1..2. vunie . 2 i Turjill mui
nom. mul in poſſ. lrult.§. 3. quod mat. cauſ.l. ordin. ad municip. l. 1. 5. 1.49 6 t6 Duar. 1 4[⁰½. 5 3. E in apolog adverſ. Baron. Idem inl. in rin. v. acioné de paa e vean adl. eum, qui de juriſd. n. 3.& ſeq. Cujas., ⁊ 05/730. E& 10*7. 203. 5 alfnes Vand1 Var. J. 10. Coraſ. 5. Miſcel. 1 8. n¹⁵. 6. Menoch, de arbitr. iud. lib. 1. 4,2 uſe
ſeq. qui actus caſus civiles per judicem darum diſceptandi, Ulp. eſt juriſdictioze dem ſenſu quo Cujac. notio jure Magiſtratuscompetens in parat C. dajrda- ler d. l. 3. 5. r. Simplicis itaq; juriſdictionis eſt judicem dare; niſi datus, judicate dohe leum quhli
tunc enim cogendus, kult.§. judicandi 1 4 he mun.& honor. Li mpern, Ohrulk Ff. ht. Vult. I. Ror. 12*◻Q1. 4. Alii ſimpliciter mixti Imperii eſſe conten u0c, aihu.
2heſ 3. Calot,2,Alh S Pafi. Cæias in,13, deiud,& Alibihaſim an
Ghu a.
6 rrun ej ualr. aunun d mi ati ilhſcaj HDa. RA a Metr 1 tell lbei 1 docte 6. 4 erl enn Daurt Peälhaue naren ghal 0 neäſe,
ipſemet deccauſa cii. ſau

1¼ nh— 1 ae D. Thomæ Michaells. 1* d
r.). Seſens.& re iud. A) A.I. 1.§. neceſſurib, ſfe ſi vent. nom. ul in poſſ.l. 1. ⁵. 2. f. 1 ima, de form& impetr. adt./v. Bar. Briſſon.. de form.& folen. pop. Rom. Verh. e) h.e. „mMren 4 Prætorem7, 1. h. z. non tamen continuò ad jus dicentis officium pertinentia, ea o- mniajuriſdictionis eſſe quis arbitrabitur; eſt enim illius officium latiſſimum, d. l. P. 3 juriſdictio tantum ejus offi cii pars, ut ait Cujac. in pral. d. l. 1. h. e. Forſter. fiſtor. 1 1e ma. jus di— 7.. ⸗ 1 a, 1C'lib.2.6. 36 num. 11. G /*. F†) jus dicens enim potiſſimum in cauſſis, quæ 4 1 unabd Cognitionis dicuntur, dirimendis occupatus erat, I. 3. Verb. cauſa rognita de in in- 6. wlban a mſtitut.1 I. verb. uti quacp res erit animaa vertam de aleaæ. 1.1.§. de inſpiciendo de- hund vtnit inſß. I. inpr. ¹.3. 5. cauſæ cognitio,&§. 722. de Carbon. edict! placet, 2. C. de pedan. ¹ Ten an iud v Menoch.& Da. lit. a. alleg. Donell. 17. Com. 6. Robert. 4 ſeæt. 23. Charon. v.3. Ho- n wm hſ 4 e. valk. 1. 1iſß. 1.— 1—— 107. Differt à Notione,«& cognitione,? ſicuti& judex datus 4, jus dicente diſtat, c Illi notio& judicare, 4 Huic jariſdictio& jus dicere 06. 8 1„14. 4 4.. 2*. 2 4 2 42 eua convenit e Mlius officium mercenarium, hujus nobile verbis JCti qui- 1 umun dem incogniti,; doctrinæ tamen grati retinendis, Dd. appellant. h
657
6
—
m t a geit, 4) k ait, prator, 6. de re iud l. norionem„99. de Verb. Sign. loh. Bapt. Aſin. libr. 1. 1 e KlnM Srar 3I. cap. 2. ampl. 6./. 1. G 2. 5) nec enim omnia, quæ juriſdictionis co-
4 A—snulm gnitionemrequirunt, arg A. notionem, 99. ib. Gæd. 4. n. 4. de V. S. c) t.t. C. ne quis in 1Hahm, ſus tauſi ſibi ius dit. Duaren.& Cujac. in parat. Idem in l..& 6. h. t. ubi Ant. Cont. 2 TDima dtit.C. depedan, iud. hunæ Da errorem primo notaſſe refere Corraſ. in L. num. 7. h. t. Do- 2e.27. Comm. 6. v. Illi judicium, huicj ibuitur, Rubr. f.& 1. 4.§. 1 (B 7uen 2al.27 Comm. 5. v ſunt ergo Illi judicium, huic jus attribuitur, Rubr. f. Gl.4.§. 1. ſar rinter in iur fac.(pen. de auſt.& iur. Rubr. tit. de in ius Voc, cum al- i nur aue J. de dami in f.§ n. Inſt. de Pæn. temp. litig ib. Veſem. Diſſ. Da. in l.1.&l. 5. h. t.& l n Ii.C4s iudic. qui anc diſſerentiam non obſer vant. ¼) d. I. 4.§. I. de inter iniur. 14 4 fasde fach non de iure l. orai 1X. intf deiudis Arbitrator; Recuperator, centumvir, l fundum fam. ericiſc.§ f. Inſt de act ib. Mm VWe Cuiac. in not. Muor. de iudic. lib. i. c. 23 E 224 judex ſpecialis, I5. ae of 4. lm ru 11 ranr non jeheretur, ſed de plano ſtans, aut conſultò vel fortuité ſcamno ſedens, judi- C. de pedan. iud. Go vean. ad Rubr ffrb. r aiat num a4,G ſeg. Corraſ. 7. Miſcell. 2. nu. 3. G ſeaa. Borch. de V. O. c. 2. num. 1 53. Ton- 1 ſu oall in. 35. 1.E. 3. 2um.& ſeq ht.) J. 1. 9. t. l.ſi filius, 1 2. fde vulg& pupill. uelh Ni Jppabde OI.I. de ind.I ſed& ſi 26. S. ſi feria, 7. ex quib. cauſ.maior. l. 1. poſtulare, 1 Mus dehuſtal Coraſ d.). Miſcel. 2. num. 1.& ſeqg. f) Dalin!. I. ibi: Bart. num. 12. laſ. 9“ 9 um.II.h.t late Oldend er, de off. iud. explicat. Longoval. in a. 1.3 pag. 3.c. I. zu. 4.„)
*
1 1 uns 19 Caraſinl.9.:. num. 9. G& d. 7. Miſcel. 9. Gœd. ad I. 22. de V.§. na. 18. Obrecht. th. 99.& 1 us 3 3 9) Longo val. A,p. 3 c. fin. nu. 8. eodem ſenſu, quo meri& mixti officii ap- 82 2699 be ationesinducit Coraſ. loc.& quo ſtipulationes Prætoriæ à judicialibus diſtin- a 1 Sa neur⸗ ſ. ib. Duaren. Donell. au. 5 68.& ſeg. de V. O.§. t. tibi. Vuli. n. 1. Ind de di viſ. repul 1 P Torſ.2. Riſt. Iur. Civ.c 86. nu. 24. G ſeqa. detess 1.„. 2 4 3 * fards 108. Et inſuper& alia juriſdictionis in genere diviſio, qua ea vel a Aniss Jo untarla vel controverſia eſſe dicitur.« Voluntaria ex re appellata eſt, * Lreies Au0 exerceatur in volentes, bſtrepitumq́; judicii non requitat, c ut ad- pautt O0oo 2 optio,
△ tr 3

68 DeSS. Cæſareæ Majeſt. Cameræ ac ſtatuum Juriſdictione,
optio, d manumiſſio, e cmancipatio, f bonorum poſl MMonis agnitio,, donationis inſinuatio. h 2) 12 Ae ofiic. proconſ gl. in 1.1 verb. Conſilium, ſ; de off. conſ.&l. 1 deoffyn.
tor. 5) Donell. 1 7. com. 8. verſ. juriſdictionem. c) Solà authoritate Prætoris vel er tra interpoſi ta, Marant, p. 4.diſt. 18. n. 2 Donell d. loc. verſ. voluntaria, Fult. I. lur. Inm
c. 13 poſt n. 15. 4) d. 2. G 3 F.deoff Proconſ.l.*.de adopt. prin. Inſtit. eod. e] Al.5
de aff. Proconſ.. Servi verõ, Inſt. t. de Libert. †) d. l. 2. ib. tam liberi de off. Proconſ. ſ ns. terea, 6. Iaſt. quib. mod. ius part. poſt ſolv. Marant. d. n. z. 9) Cum ipſa agnitio bonor poſſeſſionis confeſtim Præroris authoritate confirmetur, maximé jure novo, quo qualiſcunq; teſtato agnitionis apud quemlibet Magiſtratum interpoſita ſufficit,ſ. ult. C. qui admit. ad bon. poſſ Mar. d.l.n. z. Donl. d. l. b) Veſ. in com. ad non idtirco, in n. 7. C. de fide inſtr A lex. con. 15 7. viſo inſtrumento, n. 2. vel. 2. v. Fr. Ae Clap. concl 2z
109. Contentiof exercetur in invitos&contendentes, awaxi. méln judicio. b Quo pertinent omnes datæ actiones, Er generaliter cum Magiſtrarus inter litigantes ex jure ſcripto, qua rationealteralteu darè facere debeat, decernit; d vel litem conteſtari partibus injunguie contentioſam exercuiſfe juriſdictionem dicendus eſt. f. 2) Viimperii, Valt. d. I.Iur. Rom. c. 12. poſt.n. 15. 9) quod redditurin inn. tum, l.inter, 8 3.§ 1. de v. O. Landfr. in Clem. ſpé,n. 16. e 23. de V.§. Don A.t um. c) de quib. in l.actionis, 37.de O. G A. 4) formula certa præſcripta, ut inf dintur. ¹ ut in heciel. cenatuſconſulto, 15 Fe off. præſ. f) Henr. à Suer. Repet. Let lur Cius. verſ. content: ioſa.— 10. Utraq; vel proprio jure, vel beneficio alleno compettts
Proprio ſuoq́; jure Magiſtratus, avel municipalibus, dIIlistibunhe„
veljuri publicè dicundo, f ſive generaliter actionibus& ſudiciis, u certis tantum cauſarum ſpeciebus, præpoſiris. h a) L. more, S.. k.1. 1 Ftdejud.) leagnitio, ffloſfe aus uman juriſd. more, h.:. Utut enim his&populo vel Principe jurifdic ſuo jure habere dicun tur, quod iis data ſit non ut aliena, ſed Imperio, so nempe ipſo ‚quod in Magiftratum cligunt b brecht..th 1 37.& ante sum Purp. in Rubrrnur. 11. G I. 1. qui mandatam vu. f 9 affeius eui mand juri A. Bod. de rep. i⁰. 3.7.7,n. 04.Verſ. ex quibus. ita di magis quàm cæterirebus, quibus præſunt, diligentia debeant, Ieniprchuse FS. 4 quorum differentia ex in f. dictis apparet. e] d. I. 1. de udit. locomn quo) riſdictio exercetur, pro ipſa juriſdiction e Metonymicè ſumto Donel. r7 3 l. 2.§. poſt originem, 1 3. de OrigiI ur fac. deducta à Donell. d. 17-Commun.7. ve. lec. anti qutt. cap. 20. Hine Magiſtratum qui juriſdictioni præſit, delm 4 in parut. f. de O. I. Cuj as definitionem exagitar Andius Bedin. 31dt Ratubtt. 4 7 reſpondetur ei brevib usà Cujac. 13. ok ſer. 3 8:in f. 2) data certa familia, uart de fo m.& impetr. act. ſublat. Romæ à Prætore, l. 2 S. cumq; Conſi ulesde O.ld püa Ir julidico,t t.& C. de offic. iuriſd. u. Bꝛiſſ. i. elect autiq. 20. 1), Urcen 5 3 riæ vigilibus ‚turelis,&c. Cenſor, Qusſtor„Præfectus vigilum, rætor tutelan Donell.a. 17 com.7. b
(tio detur, hanc tames propria,& ex proptio ur; ut recte declarat Dy. 4
¹) ita dictis quo
ſoruni Jlar
—
—
nun. faäiſe.) un. n yrun 7.3 Rual⸗ ur eKii da eye⸗ antiod tguc uac. ana:
1
Veine 4 ſnin

L 1 ☛ all 9 ſaßaz 2 dded. 11. uaa 1uh a lag Ca rt tu un 1 kama 691⁸ Faas al a tviKum Ci chos . gan 8 tekunſet n H atwd 3 A 1 3 4 duem 5 an rumuenh,
natie
e müenu⸗ tucrijlin⸗ 1 WiGdouie 1 5.)
(unui ea feſulis
12 8 1 15.
D. Thomæ Michzaelis. mI. Romani vel ſunt UIrbani vel provinciales, allli Majores, aut Minores, 5 Majores cum Imperio.«Minores abſq́; eo eſſe dicuntur. Inter IIrbanos autem primus locus Senatoribus tribuitur, e quorum ab initio tanta fuit authoritas, ut Princi pes; ſi quid ſtatuere vellent, id ju- ſtumn æquumqᷓʒ eſſe Senatui ſuis Orationibus perſuaderent: f quos de- inde Patrum g ſeu Senatorum conſultum ſubſe quebatur. h 4) L. contiuet, 3.§. 1. ff. quod met. cauſ. l aliud fraus, 131.§ 1. ver/ Magiſtra- luunſſas V§. ex Briſſon. Vultei. 1 Iur. Roman. cap. 13 adnum. 5. 9) I. nes Magi- ſtratihus 32. de iniur. c) c. I. non minu, II. C. de aſſeſſor,l fn. Cde mand. prin. l. 2. fdtin iu vos. 1. cum prator, 1 2.§. 1. de iud poſt Hot. Briſſ.& Schrad. in Lexic. verb. Ma- Iſratus Vult. d.loc. u. 7. Bodin. de Republ lib. 3.c.8. d) 2rg. l. uec Magiſtrarib.; 2.1b, ſa- nelmperioſde in ius,. arg 2: de in ius Voc. l. 2 de iud. l ſad&5, 2 6.§. 1 f.ex quib cauf mat. vid. Briſſ. de V. S. lib. IIiVerb. Mageſtratus Roma, cujuſmodi tres uti. Queſtorem, Prafectum annonæ& vigilem in libris Juſtin. ſe reperire ait Vult. A. loc. ſub na. 90. addatur Longoval. in Reper. d. 13 quo ad iuriſdictionem, fol.(mihi) 1 8 2. quo poſito, ſuo quoquelaborabit vitio defimitio Magiſtratus à Bodino A. lib. 3. cap. 3. de Repub. tra- dita.*) ita dictis, quod in Senatu ſententiam dicerent,! ult. in f.de Senat. jus fa- cetepotetant, l. unic. de C. ſenatus, c. l.n ambigitur, 9. Ide II.§. Senatuſconſultum, inſt. de.N.G e C. auominus, 2. de fum. lon geq; majori quàm conſules poteſtate præ di- ti,.14,§ 2 d4 interdict.& releg. cum hi ex SCto a deof vonſ. uid. mninb Foril. 2. Hiſtor. I. C. cap. 8 3. Buda. in l. ult. de Senator.& co- tum dignitate, Menoch. de arbitr. 2. cent. 6. caſ 118. f) Unde tot orationes Principumin Senatu habitæ, I. oratio, 16. de ſonſal. J. oratione, 16. ib. Got hofr de ritu mitel Hac ratio, 3. de donar. int. vir& uxor I.rum hi 8. de tran ſact. l. I. de feriu, lib. 1.§. Ndetut.& curar. dat.&c. Veſemb. in parat ſ. de ſenat. 4) Senatores quippe Tattesſimpliciter, 7. z.§. deinde, 15 G J2⁄3. de O. I. vel patres conſcripti, dicebantur, Ihumanum,. C. de l. b) arg. A.l. oratione, 16. de rit. nupt. Hinc idem quod SCto hoc alibi Oratione inductum traditur, A. l. 8. detranſacdt. iundt l. eleganter, a3. decund in eb.It ad reſolvendam, 7. ib. Goth. C. de prad.& aliis rebus minor iunc. l. i ff. etehus eyr. qui ſub eur. Briſſ. ſelect. an: iq. 16. u1z. Adeoq; nec Magiſtratus nomine, Senatum intelligi olim teepeum;« Paulatim veré ſub Imperatoribus, maximé ver6 Nerone, cſaspoteſtas diminui, neque tam ſenatus, qnaàm ſenatorum conventus,, umbealignad; ſine re, 5ᷣ& curia judicum eſſe cœpit, cui ordinaria ju-
659
. 19 tiſd io de jure privato, d. haudquaquam tamen fine omni jure Imperii de metſe. atttibuti. e 1 1edin 7 Ar.l. amiſſone,,§ fn. f de cap dim Senatus enim nomen ordinis eſt, tluli Corrual I. i. de ſenator /ſgn. 2 Ae antiq. Iur. Rom c. 6. Vult. 1. jur. Rom. 13. num. 14. cui
. raia nen 24 Rubrff de iur. fiſc.& in! 2. de O. I.§. quod ad Magiftratus 14. Dro ut nec Principi
e 1 2s Magiratus, nec Pontifici dignitatis nomen propriê convenit. Ille quippe Celſior 2 unli agiſtrarus; hic culmen dignitatum, vid. Cabat. 1. diſput. 7. latè tamen vocabulo 8 aui 1 giſtratus tumpto, utiq; comprehenditur, argum. a.§. 14 de 9.1. 5) Cui in 1ae 8. 2.§.populo ds 0. I. c) Bodin, de rep. lib. 3. cap. 10. A) uti de hæreditatibus,, : 3 O 000 l. Item⸗
„
ſententiam dicerent, I. unic.§:G

——
ö —
6 De S5. Cæſareæ Majeſt. Camèræ ac ſtatuum Jurlſdictlone,
i Item veniunt, 20.§. prater haci ſ. de pet. hær. de interceſſionibus, 1. 2. C. ad SC. Pellei de ſideiĩcommiſſis, I.I. ff. ad Treb. e) Relegationem Senatui telictam oftendi LRelegatus, 4.§ 2. de interd.& relegas. Licet enim in cives Romanos ob I Valeriam in uſu populi animadvertere non poſſer, Plutarch. in vits Publ. Valer. Publie xuyſte
1. Hiſt. I. Civ. c. 1 5.in ff. num. 3. V. theſ.ſeq. lit. B. quò minus tamen in provinciales, ſa- P Khenn
gitia per Italiam committentes, jus Imperii exercerent, nulla lata Legeinhibitum
fuit, uri Vine. Cabot. 2. Aiſput. 3. errorem Bodini d. libr. 3, de Republ. l. c. 1.&axays, adm.
ta vit. u3. Inter Senatores autem primum locum habuere Conſules, uorum officium ampliſſimum,& Regiæ poteſtati conjũctum a Primo tamen Lege Valerii Publicolæ ita mitigatum, ut ab his ad populum pro- vocaretur; neque in caput civis Romani injuſſu populi animadyertere oſlent. 5b Sub Auguſtis verõ juriſdicendi,& quæ huic tacité cohætemt, facultatem habuere; d adeoq; honorarii eſſe cœpere, e
a) Vt ex Cicer. Pohyb. Caſiod probat. Forſter. d. lih. Hiſt. I. C. Cap. 159. numm.)
l.2.§. Exaflis ibid. Cuiac. ad verèò. penes quos ſummum de O.I. Unde nec ſecures, ſedn. tamen faſces virgarum iis præferri cœperunt, Mart. 7. Epigr. 30. Cuiae d.hnt. Gothß. ad L.1.§.. Verb. Iuſignia. Ae poſtul. Briſſon. 3. ſelect. antia. c. 14. c) Fonſt Albs. num. 7. manumittere, volentibus confilium præbere, l.un. de Con ſul. I. pud aum, 14. de anumiſſ.l. ſi rogatus, 20.§. ultim. de manum. vind. Reſtituere in integrum judices arbitrosvé, tutores dare; de fideicommiſſis, alimentis, libertatibus cognoſcetel. ſi eui ʒo.de cond.& demonſtr. l. 1.. ſi quis de appell. 1.3.§. ult. de alim. legat. ſ Sedex hi. Inſt. de Attil.tut prin. Inſt. ds fᷣdeicom. har. C uiac in parat. Cod. de Conſul. Vuluui Ilur Rom c. 1 3. num. 2 3. G. ed. 4) mulcta, pignoribus, vinculis inobecientes cotrcere, d.l. 2.§. Exadis 16. ib. ſolum relictum de Orig. Iur. ibid. Cuiaa uidam, i
de re iudic. extra tamen relegationem, d I. Relegatas, 14.§.3. de interd. E reln vid. G-
vean. ad d. 3. de iuriſd. num. 13. O/ ſeda.*.) quod primum Anno Ub. cond. 708. Mundi, 39 172à primis Conſulibus 464. C.Jul. Cæſace honore Dictaturs cos. tento, Confulatuque ſe abdicante, factum ſcribit Abb. Bucholcer. in cud. Cnſ Rom. mihiifol. 129.in Monarchiam autem reducta Republ. omne Imperium& pote- ſtas Conſulum revera in Principem translata, Novell. 10 5. de Conſſul in In& honor Conſulatus paſſim Codicillis impetrari cœpit I. ult. C. Ae Decu. lib. 10. lnemini, C. Conſul.lib. 12. Forſt. I. loc inf.
114. Populoaucto,& crebris exortis bellis, inſuper aDictnotes maximæ authoritatis creati; b quibus capitis animadverſio, c& jusi eorum ſententiis non appellandi tributum. AUt autem Reges initiour- bis conditæ ad cuſtodiam ſui corporis Celeres,& his tribunos;? ichi⸗ ctatores ſibi Equites junxere, liſdemq́; Magiſtros, præfecerumt.
2) Aliis Magiſtratibus in ſuo officio remanentibus, 4.72.§.ex hulg. uic, iac. de Orig. Iur. 5) A. 2.§ Sopulo. 18.de O. I. Forſt. d. l. 1.c. 17. 3 §. 18.de O. I. Govean. ad d.1 3. de iuriſdici. Unde& duo Secures Dictatorem præcedt bant, Forſter. d. loc. n. 1 1½. 4⁴) 4.1. 2.§. mpulo 1.§. de O.I. adeoq́; ſumme han regiæ fuere poteſtatis, ut eo eriam breviori ſpacio corum officium re ea
Pln
m Havoridu K sht inmn alerun chen b golr i— Yiſu. C⸗ Nauras Naucfi. h.1. lſaa 8
u

—
— —
—
—
m d em W 94 Daimi 84 n ubn au TLpcn d 3 a ii Jän „ H. Filh m lhe „1ihg AA 4eh dt uaChi 2 a cüirxaur „amn 3,UGecir „ A Aaus 4& ⁷041⁰ 4 abu. „ Lr uns 1Au (win TeLeie 1 db Ro 1 Hlun 10,40
AX C4¹5
4 es b 3
zolu
mi
primus appellatus eſſet, Forſter. A. loc. num. 10 man. circa enarrat. Anno Mundi; 9 27 in Chron. li inde Tribuni Celerunm dicti, 4.7. 2. dh gu. z2. †) 4.I. Et hie Diclatoribus 1 n.. 18. num. 3.
harat fde off pr
1471. 9 SFat.;
teil, 4 variigeneris fuere. Qui
D. Thoma Michaull. §. 18. 1E. Quiae. donee C. Jul. Cæſ. Hiſpania recepta,& civilibus bel ngularem in Cives clementiam, Liberator, Parens Patriæ
661 lis confectis ob „Dictator perpetuus, G ſeq. Buchol. in a. Catal. conſ. Ro- b. z. in bello Caſ es Pomp. e) qui §.iidem temporibus, 15. de O. I. Forſt d. lib. l. c 18. 9. de Orig. Iur. l. un. verſ. ad vicem de off praf pras.
am autem hbente Republica, tumab lmperatoribus,&primum quidem Auguſto, ſubſtituti,« quibus proximum ä ſe locum, h vice ſac judiciorumq́; ſummam dedere. d Hinc formæ ab vimlegis obtinuerunt; f
s. In Monarcki Magiſtris Equ⸗ Præfecti, Prętorio ra judicare, c rerum his datæ generalis abeorundem ſententiis nec appellari, ſed untüm ad Principem ſupplicari, h velab ipſis reſtiturio peti poterat; adeoq́; nullis Magiſtratibus Imperium eonceſſum, teſtatur Cujac. ¼ 4]) I. I. de oſhe. prat. Petr. Fab. 1. Seweſtr. r. c.&o, 2. 5) 11. C. de offic. vi- tar, 6. C. deoff. praf. ꝓrat. c) A.I. C. de offic. vicar. ibid. Saera„ Cuiac. 16. b/. 2. ) 1 zuillibet, 40. C. de Decur lik. 10. e) 7. 2. C. de oſfic, praf. prat. Orienr. „O l)r. bid. Cuiac, in parar l.apertiſſimi, C. de iud.! pen. Cod. de ſideiuſſ. v. Cuinc. 6. ob- ferv. f) A. I. 2. C. de ofiic. præf prat. Oriens. verſ. Muſcor d. tr. de iuriſd. nu. 80.& ſegg 8 lun. deoff praf. prar. e. un, de off. praf. prat. i.l. un. C. dæ ſent praf prat. v. Cuiac. 16. ero.z.„) l. ſ uis J. cum Auth ſeq. C. de prec. Imp. ↄffic. l. un. C. de ſent. praf. hat. Nov.119. c.. ib. Cuiac. 1) A. un. S. fn. de offpraf prat.! prafecti, 17. de minor. 1) in parat. f. de off praf. præt. 8 u6. His domi,& in urbe æqualis erat Præfe ctus teſtasadeò excrevit, ut cuſtodiam urbis univerſæ, intracenteſimum miliare ſeu lapidem admiſſorum notionem, ¹ relega- tionis, edeportationis, d fuftium caſti gationis, ein metallum damnatio- nis, f& plurimarum pœnarum jus habuerit. 6 4) Utrumqueab Impp. Parentem appellatum fuiſſe docet
Tum heft mad.&hic non minus domi, quãm Præf. præt, in militi Imperatore locu
m ſortiebat riarum causa introductus kio, deaff prafurb.
Urbiz⸗ cujus po- & omnium delictorũ
Brifſon. l15. 3,5 a, proximum ab ur, Weſ.in Oecon. C. lib. 1. rit. 28. initio Latinarum fe- „I. 2.§. Et hac 3 3. de O. I. ex Suet. Eir Tac. Sothofr. ad. 1.§. ins- ab Auguſto primum perpetuus factus, Suet. in Aug c. 37. Weſ.in urb. Cuiac. in parat. C. eod. Idem au.§. Er hac 33. ib. P. Fab de O. I. Tinprin.&§. initio, 4. 9 72„73.. eod. v. Cuiac. in parat. C. eodl. e 8 25. 29. c) Hreleganai, 3. Hecd. d) A.l. 1.§. Relegandi, 3. f. h. t. l. 1. SdA Pra feclis 4. de Le- . o) A.!.§. 10.5. 2e. f) A.l.§. 10. 5. r. l. aur damnum, 8.§. Prafecto, de pæn. 9) AlI.. Ee urbe 13. h. t. v. Alex. ab Alex. Genial. Dier. lib. 6. tG. 20. Cuiac..0bſer. 14. Govean ad! 3 Fide iuriſdict„ 20.& ſea.
117. Dignitate& poteſtate proximi Quæſtores& Prætores ſub- antur;illi ſanéomnium Magiſtratuum antiquiſſimi, a à quærẽdo dam orationes& libellos Principis in ann Oratlones& llbellos L Senatg

6652 De 88. Cæſareæ Majeſt. Cameræ ac ſtatuum jJuriſdiGione,
ad Præ fectum ærarii poſtea translata, AI.i. S. z. eod. Briſ. 1. ſelect. antiq. 17. 4) Cujac. adl. 2. C. de petit. bon ſubl.l
Senatu recitabant, cleges dictabant, petitjonibus precibusq́; ſubſcnibe. bant, d ſine jure Im perii, e aliâs Candidati Principis appellati: f Quibus
hodie Cancellarios æquiparare ſolent. g a) L. 1. de oſſic. quaſt. 5) A. I. 1.§. I. eod. quod requitendæ& conſer-
crearentur, I 2.§. deinde arium, 22. de O. I. cujus cuna Alex. ab Alex Genial, dier. lib. z. cap..
vandæ pecuniæ causAinitiò
10. idem in parat. C. de offie. quaſt. Menoch. de arbitr. z. cent. 1. caſ. 68 nu 8. G& ſeqg. ¹) p'ult. I. I. Rom. c. 13. num. 90. f) 4d. l. 1.§. 2. eod. quod veſte candida, in argu- mentum integritatis, uterentur, VWeſemb in Oeconom. ff. p. t. Et de his agitur ti: ſ. G C. de off. quæſt. Nov. 3 5. ubi quaſtor es ſacri Palatii appelaniur. 9) Cujat.in za. . C.,& VWeſtinparat f. eod. Gait de p. p. lib. i.c.. num. 29.
118. Alii ab inquirendo nuncupari, 4 quærendis coèrcendisque mendicis, inertibus, ocio ſis, peregrinis, errantibus& vagis occupaban- tur, b Alii, capitalibus rebus à Populo præpoſitt, Quæſtores Particidi appellabantur. 4
Iſidor lib. 18. Ae Orig. Iur. c. 15.*) de quibtas Iuſtin. Novell. 30 is,Cu. jsc. His olim in Gallia ſimiles Magiſtratus conſtitutos fuiſſe, qui cum ſubptatextu conceſſæ authoritatis, ipſi multa latrocinia committerent, conſtitutionibuspo- ſteriorum Regum abolitos teſtatur Petr. Poncet. tract. de jure Muanisi. uum 6 Hodie iis æquiparat les Provoſts de marce haux Got hofr. ad d. Novel. 3o0. ¹ 41 12.§. uia 21 Ae O. I. extra ordinem cum opus eſſet conſtituti, ut nec proptitita- giſtratus ſint, arg. I. ſi in aliam, 7.5 Ein. de off. Proconſ. l.⁊. 5. Et hæc omnis,;; M0ll. 24L. Carnel. de Sicar. Duar. 1. diſp. 53. Bod de Rep. lib. 3. c. 2. fol.(mihi) 416 Rekni. Iur. Civ. lib..c. 86. num. z1. 4) d. I.z.§. E quia 23.d O. I. Particidiumautem omne crimen capitale dicebatur, Cujac. E& 22 ibid. 119. Prætor a de privatorum cauſis jus dicendi facultatem po⸗
tiſſimum habuit.⁵ Litibus autem ita auctis, ut unus omnibus expedten-
dis non ſufficeret, Peregrinus, qui inter peregrinos velhos& cives.“
Fideicommiſſarius, qui de fideicommiſſis; d Futelaris, quide tutelis;, in ſuperq́; ædiles Curules, qui ſimiliter certis de cauſis jus dicereno Prs-
totis ſublevandi causaâ, eſſe cœperunt. f a) à præeundo quod Legibus præiret, dictus Novell.24 in prine Ge,e Novell. ſeq. in princ. Conan. 2. com. lur. Civ. 6, 4.7.1 1. Vult. 1. lur. Rom. 13.5. 27. 00 ejusq́; nomine omnium Magiſtratuũ juriſdictio veniebat, Continus 2 ſucteſiial9 Connan. 4. Com. 16. num. 10.& 7. Com. 3. num. 9.V. Da. in l. 5. de.O. E S.Praunle Inſi. de diviſio, ſtip. ad 8. Pratoriæ, inſtit. de I. N. G.& C. ib. Pult. nu. 6. u S. cumq; conſules, 17, de Orig. Iur. c) A.I. 2§. poſt aliquot, 2 8. f Orig. lur. Uae nus autem peregrino honoratior, Forſt. z. Hiſt. I. Civ. c. 84. 1.2. d) d. n 32. de O. I. l. quaſitum. 7 8.§. Cum vir. 6. de Legat. 3. l. ſi cui, 92. de cond. G 4ns 1.4. in ſ. quib ad libert. proclam. non lic. l.z. C. qui pot. in pig. e) Furſter de.dtnn Reva. 1.Varior. I6.Vult. d. c. 13. 246.47. f) Paul. 1 ſens. Sreandekh
A Kndli ſicon 1 Viſ lraſ 1 han 1 b 11 6. f dur in m G 1 euus, aaz.. üälter 1 dir d m ur Aus I dan. 4 9 e
3 ee

ae Mbn—
4 D. Thomæ Michatlis 66
94 deedun
Ueat 4 1 Kdilitium juris honorarii portio dicitur,§. Prætorum, J. Inſſ. qe J. N. G. G C. Cuiac. 8.
A 56738. habentq́; authoritatis ſuæ tuendæ causã jus fuſtium Rflagellorum, I. eos, ra. Cuiac. 27,05/. 29. W
1 deeün Fde Decur 7,06/. 29
man 0. Univerſum verò Prætoris officiam tribus ſolennibus defini-
34 Ane wrverbis, Do, Dico, Addico.⸗Dat judices, 4 Blh
neseDleie jus f cuſtodiendo, g ſupplendo, h emendando jus Civi-
2 5) J. 1.. veceſſurib ſi vent. nom, mul in boſſ. recuperatores, Corraſd. 3. Mi- Upa n tel 46.4,. S.
b ſtal. 18.nu. 7. G /* arbitros, l. Mævi us Jz. arbiter, 2 fam, erciſ l. 6, in prin de poftul!.z ms, K dasche. V
2 Alh Coni. Briſon. de form. E& ſol. Pop. Rom. Verb. e) Linter, 44. 5 I fam. erciſ. Do- e la Val ad Rub. Cde excepr. num. 11. Duar ad 727.§ 1. depack Qujac. 5.65J4 3. f) co 11 iplejus dicens appellatus, ſi ſlius, 2. de vulg.& pupil ſubſt.l.1.§. Rn. dejur. de lib. leg. 14 Me i.de juriſd. Corraſ. a. 3. Miſcell. 18. n. g) hinc Prætor viva vyox, J. 8. de juuſt. Pot gn 4 Bur. Cuſtos& Miniſterjuris civilis„Rein. Corſ. 3. indag. iur. c. 4. 4) L4uia ux A ulhnd onem, I1. depraſcript. Verb. I. quæaſitum de teſt. quandoquenon admo dum neceſ- opt Mnkm ſaa, ,3,§. 1. verſ. Miratur„rnaut. caup. ſtab. ut recept. 2) prin. Inſtit. de bon. Pr lus Pe..7§. t. dejuſt. G jur. ut tamen hoc non tollat, arg. l. 12.§ 1. de bon poſf.l. Nae fer. ¹ 8 f. Is J ex quib. cauſ maj. 19. de appell. Cujac. in Pap. d. l. 7.§. I. de Iu,t.& jur.) Cor- ☛ℳ40?„a tij 18 nu. 12. vid. Hot. illuſt. 26. 2) PForſt. d. ‧. 85.n. 3. Anr. Cont. 1.41ʃ. 12. 21 Hin jure Ceſto. m) L. A Divo, 15. G§. 6. de re iud. l. ſi quis 3. ne vis fiat ei, qui in nc Sditt al miſfde„o ritu Briſ ſeleit. antiq. 4, C2. n) Affrmar Vaud. 1.ar 4. 10. Long. 1 ulhte ekeher Imperium, p.; c Lirca meri, num. 3 ff. de iuriſdict. 0) Arg. l. ult. de in ius al rus 1 voc.l.1. 7 he off. Præf. urb. Govean. ad. l.3 num. 1 6.& ſeaa.& adl. 7. n. 9. de iuriſdict. iot 8 siut./3 Cuiac, in pral, prior A! 7. de iuriſd. Forſt. d lib. 2.c. ult. num.; 2.& ſeqg. V 13. aum. 4 2. Sané mixtum Imperium Prætori competiiſſe, minus iuriſdict. pignora capere& muldam dicere potuiſſe, arg. l. 1.§.
alenaa de Vens. inſp 1. ſu, 8.§. z. de relig.& ſumpt. fund l. 2.§ 1 ſi quu in iu⸗ voc. Briſſ. 3. 41 Jalu halest auig.4 Forſt d. lib. ⁊. c. ult..t.— 4)
Ad exemplum hujus civilis Prætoris, allus publicis judi-
tuis Quæſtionibus- præficiebatur, 5 Qui criminali incidé- 9 cum ex decuriis conſcriprorum nominibus in urnam miſ- 1 2 1uaus numerum pro ratione intentati judicii neceſſarium, ſortiretur: Hi 8 1 rero ſudices, ſelecti appellati, e in Conſilio eriminali, tabellam, vel li- 1* lſateraA. vel C. ſignatam, in ciſtam projicientes Reum velabſolvere vel 4 4 Sondemnare ſolebant. † Ille deinde purpureâ indutus togà protribu- 1 310 1 P Ppp nali,
1.— dat 7 0 3 12 clis,& berpe f
1

“ ——— 8 4 ———
8 1 1
„
64 ꝑDe 88. Cæſareæ Majeſt. Cameræ ac ſtatuum juriſdictlone,
nali, g pœnà capitis condemnando, eum parum cavi ſſe videri, pronum ciabat: ᷣcujus fententiam pœna Legum ſponte ſubſequebatur. i a) Olim perpetuas non fuiſſe, dixi theſ. 11 8. lit. 5) J.2. 5. capta, zu de Orig. lur. ib. Cujas. Forſter 6. lib. 2,6. 8 5„. 5. G 1ela. c) Briſſon. 2. ſeleld. an. tiq. c. 1. Cujac. 21.95/.(31. d) numerus autem lege judiciali finitus erat, Cujas- A. loc. ex ſortitis Reum&XAccuſatorem ſuſpectos rejicere, P rætorem q́; alios ſubſor- ritum, docer Briſſon. d. loc. e) Cuiac. d. 2 1.05/. 3 1. f) eleg. Briſſon. A.c..& b,. de formul. Bodin. de Republ. libr. 3.c. 5. n. 301. g) Bodin. d. loc. j udicibus in fubſel. liis ſedentibus, Forſter. d. c. 8 5. num. 1 1. h) Bodin. d. loc eleg. Briſſon.de form d lib. 5 fol. 48 2. edit. FrancW. i) ex lege l. 1.§. quorum, 4. ad Turpil. Ialind frau, 131.§. 1. de V.§. l. ſipraſes, 32. de pœn. Cabot. 2. diſput. 5. Unde Prætores publicis judi- lis præpofitos non tam merum Im
perium; quàâm Legis actionem habuiſfe, recté Viderur ſcripſiſſe Govean: in d. 3, num. 27. de zuriſdic. Bodin. da Repubb lih 3. ap.. num. 301. cum ipſi
in cauſis criminalibus jus non dicerent, fed Reum tantumiinle. gem commiſiſſe videri, pronunciarent 4 Forſt. d.lis. 2. Hiſtor. I Civ.. ult nu.4.Dofte ramen eum in eorum arbitrio pœnæ definitio eſſe cæpifſet, contrarium probabilus videtur, Bodin. d. loc. nu. 30 2. G /e—. 12⁄. Diyverſis ab his fuit Prætor piebis, 4 qui idem cum Dræfecto vigilum, b præcipuè noctu quieſcentibus proſpiciebat.- Cui de incenda- rlis, effractoribus furibus, raptoribus, coguitio; d In ſervos fugitiſos? fures, gladii animadverſio atrtibuta. f 2) De quo Iuſtin. Nowell. 13. 5) nominée& offcio etiam pottjuli- nia. Cuiac. in d. Novell. 13. extra ordinem utilitatis causà tantum conſtitutus non ſtatis& ordinariis temporibus ceatus, I. 3.§. Et haæcomnia; 33.ke 0. 1. ilid Cu. ae. v. Donell. 17. Commi. 27. c) 1.1.1. 3·§. 3. de Praf vig. v. Briſon a. feles an-
ria. 8. Alew. ab A lexand. 3 Genial. dier. 16. 4) A.l. 3.§ 1. de Praf vig 4 Nou lz. 6,
614. in eoſdem, fuſtibus, Hagellis, virgis caſtigationem, d. 1. 3.§ 1 Iult eus. 42 . ult. hit. I. 2. de fugit. f) Kult. de conll. cauſ. dat.! interdum, 6. S.qui furtmä- furt. quam in liberos quog; homines ei permiſi t Juſtin. d. Novell. 3.1.Cuias b 6. Regulariter autem majori animadverfione dignos Præfecto urbi remittebät, 13.§. 1. 1.1. C. eod. Cujus olim propria de ſeditioſis& factionariis cognitio,/ 18 quies de off præf. urbe hodie quoq; Prætori plebis data, d. Nowel.13,6.4 123. Inter Provinciales Migiſtratus, primus Proconſul rellum Ita dictus, quod cum Imperio confulari, hoc eſt, ſummoin provincus Populi mitteretur. a In quibus omnium in urbe jos dicentium partbds fungi, b majus poſt Prineipem Im perium, pleniſſimam jzuriſdickionem ſtatim atq; urbem egreſſus, nanciſci dicebatur; Aut voluntariamq dem extra urbem ubique abeundo& redeundo, e contentioſam felo rovinciæ ſuæ fines attingens, exercere potuerit. f—— a] Safue. in parat. ff. de ofhe. Preconſ. fex tamen facibus ufun nnne aur, I. 14 eod. Briſſ.z Jalect. antia. 14. 5) URin aliam7 SIin f&nse 97
15. Cuiat. ldem
excelluis
eulen. rilo auftyrn 1ſenato
g or
nrſ. uer⸗ lier
Pb.n
1 6— NMe ju
aef
dſeß. s led iun
igc
h Ne w le aun 4 a 2

a Mn D. Thomæ Michablis.
66 1 maik vad in temp om. iud. lib. 1. c. 7. n. 12. c) I.& ideé, 8. cum JV? eod. cum jure gladii, an keltina I. ſolent. 6. eod. d) J. 1.1. 2. G I. ult. h. z.
e) A. ¹l. I. cum ſeq. h. t. apud 18. d00 manum. vind hemancipari, 36.§. I. de adopria, quod jus, excepto Proconſule, nullus O Provincialis Magiſtratus, ne quidem Præſes, hab uiſſe videtur, argum. I. Praſes, 3. zul al uian kſforts, 17. deohhe. Prafl un. H. de ofic. præf. Auguſt. Cuiac. ad Novell.95.& 20.06/ 37. dn K pun ampliorenim hujas, quam illius poteſtas, Weſenbec. inparat. ſf.& C. de offic. Praſ- 1.1 8 Tip in incomm. ad Corn. Tacit. I. Annal ſub fin. ut quem etiam quinque tantum faſ-
An bne.: erv⸗ eibus uſum docet Briſſon. A. 3. ſeleck. antiq. cap. 14.) d. L.2. obſervure, 4.,§ ante-
1
14 14hn quam, 3.§ ult. de off proc. gatus, A cull eKcepto mero Im-
1u n4. Aſenatu huic jungebatur Le Im- 11]1 eahe perio, bſtarim atq; Provinciam ingreſſus, juriſdictionem,& vices ſuas aa em att iaptovinciæ adminiſtratione mandaret. d Quo facto Legatus propriam 41 ban furiſdictionem, e in ſola tamen provincia exercendam, nan 8, s enſn utabhoc recte Proconſul appellaretur. „4 Aüinlia 4) Cuiac. in parat. ff. hrt. Weſemb. in parat fread. Vultei I. IJ. Roman. 1 3.. tioſ= iran Vetr. Fabr. ad! nemo poreſt, 70. de Reg. Iur. 5) I. ſi quid erit, 11. I ſolent. G. esd. l. enopoteſt, J0. iunl. inſcripr. de R. 1I. I.§ 1. de off. eius cui mand. iurid. arg. Novell 128. or 1= cuk Go.ver. Anrequam, licet hodié tam civiles„quàâm criminales cauſas audire poſ- bu ae cttant ftt, 72. C. aod. i5 A. WV eſenb. in parat. c) T. obſer vare, 4. S n. f.eod. Ad) a. 4.
1.. 1 7, 2,...„. 81 G loäb hnlrum/e« b. t. 2) l. Lagati,- 3 eod.! Ognitio, 4. de off. eius cui mand. iuri dliat. Probavit, Cuiag. 7. ob/erv. 21. Ver-eundem, 1. J. Pap.
1 llnelegatis aſſeſſores junctos AdA,..t. G& ad! 1. Ae off. eius cui mand. in Wércar I. Cap. 2 1. Veſemb. in parat. h.t. Diſ. 5 onell. 17. comm. 3. Verſ Mandata. f) non
n neltige per Fab. n A. nemo Poteſt, 70. de R. I. D ut aämes ſolum contentiolam, ſed& voluntariam: ſecus atque Proconſul, 7. 2.§1. iund.!.f. 11 ◻ tmu eodem, d ſecundum hac explicat l. apud 18. J. I. de manum. vind. Ant. Vacc. ad A.1.2. 1I f eaff procon/ Donell. 17. Comm. 8. Duar. de off. proconſ c. 3. Hotom. 3.05/[ꝗr v. 4.& 2. m Ke. c1 Robert 1. Recept. Led. z 9. alirer Cuiac. 1. 5/.19. Idem I. Notat. Merc. z1. 12 em, laudu hanc& ſequitur Mercen, in Condiliat. mihi, pag 2. V. Petr. Fabr. in d.! uemo po- de 1 inn 1i70&nema alieno, 12 3. de R. I. Weſemb. in parat. C.H.:. in fin. 9) 1. 2.*is 4⁴
r, 23 2„ 3 4 3 In uacpbel. lid. Weſenb. in Parat. d. plent. 6.. Legatos, z2 h.t. Cuiac. 7. 05/2 1. aliter Go- lt vbenadl.num. 5. de iuriſd.
KA 125. Ab Imperatore verò provinciis, poſt diviſionem cum Se- ptæpoſiti a Præſides, Correctores, Legati Ce-
i in deſignata provincia ſupremã poſt Principem
umq; cauſarum de quibus Romæ vel Præfectus Ubi, Nren elPretrin parhe 1r, e—— 1 u I g ſoſ ollo, cæterivé Magiſtratus cognoſcunt, notionem: d una cd fu- 7 de ſ. 5 3. 3 ut 16 gc osim carcerandi: eſacrilegos, latrones, plagiarios, fures, ſtupratores, 6 r- Menlitendi:/ in eoſdem gladio, damnatione in merallum, g mulctaà,„ Luu u9 alla ſeverilſima cocrcitione animadvertendi, poteſtaté, habebant. ¹ 4 4 00, 2) De hae diviſione prater alios Theop. ad tit. Inſt. de rer. diuſ. arguit eandem, l. 1 3.S1. ge R.I. iunci. nor. Cu
ciſcebatur;
—2 4 2 2
A inüt
. 3 27 7. 7 1 ee, Ahhe af. ot. Cuiac J.24. obſcrv. 2. 6) 7.1.1.10.1. 30. de aff. Præſ.l. G 1 anef ia- ict.ce oi. aſſeſ, arg I. milites, 12, de euſtod. reor. l. 3.§. I. de teſtibus. Undenec Præ ae 8 PPPP 2 ſidi. 11

666 De 8. Cæſareæ Majeſt. Cameræ ac ſtatuum Juriſdictione, ſidi ullus jungebatur Legatus, Veſemb. in parat. f. de off. Praſ. ¹) I4 f ud uh Iuſtin. Præfectum prætorio ſubſecutos teſtatur Weſ. in par. eod fac. l. ne quu 88ℳ
judices, C. de decur. I. 10.. 3.C. de off. Præf. Prat. Oril. fin. C. ad L. Iul. repet. 1 4) 1 l. 10. cum /ſead. eo. e] 1.13§1.G 124. h.¹..8§. ſolent. depen. lulin tas, 6,§ 2. G ſeaa. d. 2. 1 3., 4 t.) d. I. 6. S. qui uni verſas Feod. de jure deportandi diui
ſupra th. 81. li ter, ib. Cuiac, in Pap. l. j. de adulter. 126. Hiis addebantut Procuratores a Rationales, 5b ſeu Curato-
res cdomus, dvel rei dominicæ dicti, e rebus fiſci in provinciis præfedi
fQui quidem de fiſcalibus pecuniariis, non verò privatorum, g velciſ. minalibus cauſis jus dicebant: à niſi forté vice Præ ſidum fungerentur:
ut in Syria Pilatus tempore Chriſti. K
a) Rubr.& t.t. ſf d6 off Procur. Cæ il. abeſſe, 2. l. qui mittuntur, i* quib. cauſ.majeſt. 5) A Rubr. F de off. Procur. Cæſ.l. 5.7.10. C. ubi cauſ. Hſtal ſicdicii quodrationes Cæſaris procurent, Cuiac. ad 1.. C. de iur. fiſc. l.10. ¹) L). Fud. d) 18. C. ubi cauſ.iiſc. 2) I. ſuper creandis, C. de jur. fiſc. V. colledad Vulal Aici. n. 41.uſch adn. 5z. f) I.nes quicquam, 9. de off Proconſ. Cuiuin
1.1. C. de juri, parat. de off proc. Caſ. Idem in l. 5. C. de jur fiſc. de corum officio vid. larius Briſſonſs leã. antiq. 18. Lancal. iu templ omn iud.1. c. 8·⁵.I. g) Lex conſenſu, 23 1. Rahhal. 12. Cu:xc. ¹ Pap. I.1. C. 42 juri d omn. iud. ib. Vult. n. ½8.1.1. C. de pedun. iud. Briſindtas: b) Ln. f eod.I. non valet, 4. C. à4 L. Fab. de plag. 1.⁊. C. de pœn. Quj. 9 0bſ1 lmgeun aep. d.l. Imperiump. 3,E. quoad iuriſdictionem, n. 2. Gꝙ. 1) quod quandoquetſe- iſſe oſtendit, Al. ex ronſenſu, 2 3·de appell. ib. Cuiac. d.1 4. C. ad L. Fah. deplaCd pœn. Cuiac. 9.05/113: Briſf d.!.3. ſelect. antiq e. 18. Lancellot. in d. templ. omn iu ſis8. num. 16. Vultei. ad l. 3. C. ub oau ſ.fiſc. nu. 5. E ſea. h) Vitellio viro conläli Præſide Syriæ exiſten te, Pilato autem Equite Romano tantlim ejus rices in fucdan Syrixæ provincia ſubeunte, Quiac d. l. 19, 05/. 13. E in Mercat l.1 4.21. Upieriſque tenuioribus provinciis Pro curatores, vice Præſidum præpoſitos„ex Cor. Iek.ii. Annal ſub fin. docet Lipſ. in Com ad!. 12. Aunal ſub fin. I zac A loc. Idem in parat. C. de off. eiu qui Vic. alter iud. aliter Robert. I. antms
C 1. ad notat. Merc. z1.
Aver.1l⸗
127. Hctenus de Magi
„ 1411 4„.... 44 5.„. le uod eotum
cialib. In Municipiis juridicundo preponit Municipales, 4 di V hdicti lunt-
juriſdictio intra territorium cujuſq; municipii contineretur, Quiad ſimilitudinem Senatus Rom. c ex Curialium f creati,& univerſæ civitatis curam 5. decreto
dorum poreſtatem habebant. i
a) Vult. 1. lur. Rom. 1 3. n. 12. b) L Duum viri, 33 Cod:de D mee 4) Unde Curiæ municipalis Senatotes appellantur, omnerjiucleaa 4 zi & fil. ear. l. 10. Corraſ. 3. Miſ. 6. nu. 5. ² 6. Forn. 1'Seled12. 4) Ut emm nnn dices Selecti ad matriculam, Cuiac. 21. obſerv. 31. G ſe2. ſic in monſeihishuß nes in album referebantur ‚I. Herennius! 1. de Dec. Rub. ff. de alb ſcriꝰ. ci 4 cujus ordine vocabantur Magiſtratus„vid. P. Poncet. traiat. de iure munic nuii
run q́; facer
„Ip) 32I, 6. 8. uh.b⸗.) Lult Seh.s 1uns1. 6f ad Lrlulatanl 5
ad verb. parem vim rerumbu- ſtratibus Komanis Urbanis,& Provinr
Ordine d Decuflonum? l
Wlwiſh eiu Aos
pne
fäll n nk Pen e ſruc eh da Ggeal. n 5 kda

uc a eton. 2 Wlme 4 i, r dömne fot KVorala C 141 S him r hnen 4,1& nſl 1& un 4 ſc*e makrun leman A e L pt K 1 71.41 4nch dhde
1,1131 4 5, I LAl” „11 Alrabng AEST dAMam⸗ 1* n Mnu
ce da n A um 41* 1 Auen
tan eft, 9
a antoh 1 1e 8 F.Il-
g Kz.C. ded
D. Thomæ Michaclis. 66„
notationem vid.! upilus, 139.§. Decur. de V. S. Lancellot. Conrad ir. de Decur. num. 1. 4Curia, loco ſe ubi publicæ curæ à Senatu geruntur, ita dicti, cujuſmodi Romæ æ- des Apollinis,& delubrum concordiæ erat. Huncper Curiam Senatum, Curiac in
RKAub.C. de Decur. l. 10. Poncet. d. tract n. 21.& Curialis, ejus Curiæ ſocios intelligimus, 1 121.7.25.7.3 9 1. 47.I. ult. C. de Decur, variis appellarionibus Lancell. d. tract. de Decur. n.
9) 4Ponores 7.§. z. de Decur. Vult. d c. 1z. num. 65. Decuriones enim Magiſtratus non erant, ſed ex illis hi primum creabantur, I. 1. C. de Mag. munic. Corraſ. 3. Miſc. 6. Donel. 17. com. 7. de Decur. oſicio, iuribus& privilegiis vid. Weſembec. in parat. fin. de Decur uum 4. G g. lariſſimé Poncet. J.tr. u. 22.& ſeqq. add. Forn. 2 ſelect.=²0. h) t.. ff de adminiſtr. rer. ad civ pert. i):.:. de decret. ab ord. fuc. n.; 3.
128. Inter hos a. Duumviri, apræcelluere; 5 Magiſtratus annui, c duos populi Rom. conſules repræſentantes. d Iiſdem juriſdictio uſq; ad certam quantitatem, e modica caſtigatio in ſervos/ damni infe cti nomi- necautio& poſſeſſio ex delegatione Prætoris g poteſtas tutorem dandi iLege conceſſa, hadeoq́; generaliter mixto Im perio præditos exiſtimat Cujac, j aliis repugnantibus, quorum opinio communior..
4) A. l. 1. C. de Mag. municip. d. l. honores, ę is qui de Decur. à numero ita dicti, ttſe Corrraſ.d. lo6. n. 8. Poncet. de tr. n. 19 Donell. 1 7. Com. 7. Cuiac. adl. 59. C. de Decor. Nro alibitamen Quatuor viri, I. unic. C. de ſolur, eę l. deb. civ. lib 10, adiles, lib. 2. C. ſi ſrv aut! ad Decur. aſb. l. qui inſulam,& Adiles de Locat. Cuiac. ad l. 17. C. de Decur. Pon- tat. Aloc. num. 19. Lancell. d. tr. de Decur. n. 64 5) T. r. f. de alb. ſcrib. item eorum, dei. Auod cuiuſq; univ. nom. Poncet. d. nu. 19. cy L.ſiad Magiſtratum, 1 8. ib. Ou- iat ds Decur. 110.) Cuiac: in parat. Cod. de Mag. mun. æ) fuc.& nos aurem, 5. Inſt de Attil tutor. ¹inter, 2 8. ad municip. f†) I. Magiſtratibus, 1 2. de iuriſd! ſi pri- Vasas, 17.§. 1. qui& quib. manum, l. non fin. l. ſed ſi unius, 17.§. ſer vua z. de iniur. g) I114§.3de dam. inf. v. Gov. n. 17.& ſe*.& Cuiac in l. 4. f. de iuriſd. Menoch. I. arb. q. Tnum. 25. H) 7. ius dand. 3 ff. de turor.& curat. d§ 5. Inſtit. de Attil.tutor. i) Cu- lat in Papin, adl. 1 f de offic. eius cui ma'na. iuriſdict. v. ſupra, th. ↄ8.lit. c. E) Long. in Rép d. Imberium,. 3:c quo ad iuri, dittienem, num. 2.& c. Venis ad mixti num. 23.& c. atverſum hunc num. 1.& ſeqq. communem& indubitatam hans eſſe ſcribentium opi- mnemait Franc. de Clap de iuri/dict. concl. 8. num 5.text. in l. I. in prine. ff. ſi quu ius dic. nan obtemp.l. ea quæ 26 ad municip. l. nec ex Magiſtratibus in f. de iniur.
129. Diverſi à Duumviris Defenſores civitatum fuere, a qui in
i municipis ad ſimilitudinem Tribunorum plebis b contra iniquas Cu-
zlium rogationes& injurias plebem de fendebant, c juriſdictionem q́; olim incauſis pecuniariis uſq; ad o. dhodie 300.aureos, e leviorum cri- minumcognitionem, f Keorum prehenſionem, g& ſervorum fugi- tivorum Keipubl. perſequendi poteſtatem habebant. 5 a2) Vt redé docet Cuiac. in Repet. l. unic. f. ſi quis ius dic. non obtemp. contra gloſſ. ibid argui: diverſitas tit. Magiſt. Munic. e& Defenſ. Civit. in C.& l. in hac,3 O. C. de do- nat. Duumviri ex ordine decurionum creabantur, theſ.-praced. Defenſores minimèé, efenſ civit. horum officium quinquennale, l.in defenſ. 5. C. eod. hodie bien- Pp pp 3, nale;,

668 De§8. Cælareæ Majeſt. Cameræ ac ſtatuum Juriſdictione, nale, Nov. 15. c. J.§. I. Decurionum annuum, th. præt. lit. e. Sic unum defenſorem ſin. gulis civitatibus præpoſitum fuiſſe exiſtimant, Donel. 1 7. com. 7 fac..l in hac 8 Ae bon. Duumviri bini erant, h. præc. tit. a. 5) Cuiac in parat. C. de aefenſein 4) 1.34.4.1. lubemus. 9. C. eod. d) I. 1. C. h. t. Cuiac. ad l. 11. de iuriſdic.& in No 15. ubi ſuppreſſo nomine Govcan. in d. l. 11:n. 1.de iuriſd. Defenſores juriſdictionem habuiſſe negantem, taxare videtur, e) d. Nov. 15.c. 3. 8 in. †) A. Nov. 1.t. §. I. majora autem Præſidi remittunt, I. defen/ſores, 7. l. 1. C. Pt.) Ieromuens. eum I. ſeqq. C. h.t. L.neminem 22. C. de Epiſ aud. h) I. 1. C. eod.!. mancipia, C. deſerui jngit. Plura de defen ſorib vid. apud Cuiad. in d. Nov. 1 5. Poncet. A. tradt. de iure muniup num. 20. Corraſ. 3. Miſcell. 6. num. 9. G ſedd.
130. Et hiſce quidem Magiſtratibus olim Romana civitas provin- ciæ,& muncipia potiſſimum regebantur: Quorum nomina& oflicia in Thraciam, deinde in Germaniam translato Imperio⸗ frequentari deſie- runt, Comitibus, b ab initio temporaneé, poſtea perpetuò Provinciarũ adminiſtrationi præpoſitis, o adeoq; ad Eccleſiaſticos, dnon minus aaq Seculares, juriſdictio Provinciarum, Electoralia, e Regaliaq́; jura delats f Urhodie ſtatus Imperii Secularibus& Eccleſiaſticis mixti decem,;
vel ſex circulis in univerſum contineantur. h a) Per Carolum Magnum, quem Germanum, Ingelhemiæ natumfuillei leriſq; tra ditur, e. venerabilem de Eledt. ex Lupol. de Bamb. Henning. Gœæda. conſ.1,n.9. Mod. Piſt. coſ.l.. 1. G ſeq. Lancelot. in temnp. omn. iud. I. 1.c. 1.de Imperatore, â.½⁸z. & ſeq. negante Bodin. de Rep..I. c.9. n. 14 5. 6) antiquo Saxonũ verbo Graffenappel⸗ latis, Graff enim judicem denotat, Spec. Sax lib 3. art. 53. E& ſea hinc Pfalsgrafen quaſi palatii Imperialis, Marckgraffen/ q. Marchie, Marck/ fines ſignifien ſinc Marchiones, q. finibus Imperii præfecti, Vult. de feud. c. 4. num 14. Vid. Borch defuu c. 5. n. 31. G ſeq) Candgraffen/ q. Provinciæ judices, Gehegraffen/ qjjudices cele⸗ res, Ferrar. Montan. in uſ. feud. c. 1. verſ. utq́; ad inſtitutum. c) argum. c. 19. Et quia videmus de his qui feud. dar. poſſ. c. unic. in fin. de alien. feud. e, un. inpr. de feud. March. Ferr. Mont. d loc. verſ. Quorum nomina vid. Lancell. in temp. omn iudit ub. it 1.§. 4. a Vet b. feuda. neu re vocat. n. 7. er ſeq. d) Carol. M ut aliis placet, Ot. tonis I. beneficio: Utut autem Capirulum eligendi Epiſcopum jus habeat, non ta- men aliter electio Epiſcopum facit, quam electus, promiſſa fidelitate, Regalia ab Imperatore obtineat, ex ſpecialib ut ferunt. Frid. II I. cum Pontifice concordati e) ea Ottonis II J. inſtitutione, iuxra Gail. 1. pract.-5. 2 1. uu. 2. Mod. Pißt.d.conſl num. 17.&r ſeq. Lancell. in templ. ↄmn iud. I. 1.c. I.de imperatore,§.⁊. qnum 3. Eℳ f) Mod. Piſf. conſ. 49. num 3. vol. z2. g) Reichs abſchied zu Coͤllen/ Anno 11iz4. Darauff haben/ cum§. ſeq. Erklaͤrung des Candfriedens zu Nuͤrnberg/ Ann 1522.„) Ordnung des Regiments/ Anno 500. Cammergerichts Ordnung zu Coſtentz/ Anno 1507. Ord. Cam,. i.tit.⁊. 4 131. Inter quos Electoribus, ut principalibus Imperii columnß a primus datur locus, 5 qui eligendi, juſtis q́; de cauſis Imperatorsè d gradandi poteſtatem habent, d adeoque conſuetudine introductum, it
Ipſe Imperator coram Electione Comite Palatino reſpondeat. a
mixe
Ahull ſm.
düan 3 dunun. llead
69
ere: mel
alim pyie hetor

Malah ſ han C9, Veinahen
alorſ
locttun peryemüunae cotagrune Reabiſas
dlebmh d
noehenkenr. enmmxotam delnnnat,ſun wünbobrahe Ghturcſ art vegie run nihnis hegtzach e .- nſaligifis 9 imj h ro.Urthan vpunekl-
Ilatten ſ
pn chhalte uinas n! 9 11 1AA.en,
Fulul e thot
ſatiſdictionem, jurz ſapri explicatum eſt.
D. Thomæ Michaélis. 669 4) Henning Gæd d. conſ. 1vum.) 0. Lancell. d. tradj. templ. omn. iud.! 1.6.1. dæ Imſeratore,ſ. 2. de Elector. n. 3. 9) ordine e diſtin cto iuxta A ur. Bull. Caroli I V. tir. „G. 2) A. per venerabilem ext' de Election. gloſſ. in c. ad Apeſtolica de ſentent. 2 dere uiit in 6. Aur. Bull. Qaroli V. tit. 47 20. G baſim Lancellor. d§. z. Rubr. de Elect. Elcor. ¹. ubi num. 3. ex* Mart. Laud. tr. de prin J7. 515. Papam non poſſe ſuppri- metepoteſtatem Electorum Imperatoris, refert 4) uti Wenceslaum depo- Humomniaque ſua privilegia& reſcripta caſſata teſtatur Mynſing conſ. 19:num. 6.
Kolim Imperatores ſæpè à Senatu hoſtes judicatos hiſtoriis proditum, v. Iohan.
Dauth in explicat. l.;. C. de teſtam. nu. 1. ad lit. b. ſeratoris injuſto, Aur. Sul. Car. 4 tit. 4. ta. Ingenere autem omnium Principum perpetuam juriſdictio- vem&lmperium eſſe obtinuit, Eccle ſiaſtici quidem decedentes ca- taloreſignant, bSeculares ad filios,& quidem ſi Electores fuerint, Pri- mogeuttum, c etiam ante adeptam dignitatem natem, d Electoratum in- dirllim tranſmittunt. e Quo impubere relicto, Patruo ejus legitima: tuten Keadminiſtratio Electoratus defertur. g 3) Cumolim eſſent Magiſtratus annui, hodie verò perpetuò inveſtiti,:he Jjosdt c. 9) c. cum olim, 14. de maj.& obed Gail. 1. oL. 5O.nu. 10. ebr ſoq Toh. Franc. de Psvim tr. Ae ofßie&rpoteſt. eap ſed Pacc. p.1 7.2. 0) cui ex Lege& jure primogeni- ne Flectoratus debetur: Conſt. Aur. Bull. tit. 7. ut in Francia Primogenitum fucce- dete teſtatur Bodin. de Repusbl 6. c.; nu. 734.& ſeq. De more Hiſpaniæ, ſcribit Va- llaeſure Empb 4. 0:1n. z. Mynſ. cent. 3.0b/ 23,1. 1. ut& nepos patruum in ſucceſſio- nea'ita antecedat, iuxra d. relatos 4 M lynſ.d cent 3. 09˙ 2 3.n. 4. eor ſeg. Tiraq. de iure Nma 2ue 40. Covar, pradt. 5/, 3 8. num 9. ſeq. Forſt. de ſucceſſ. ab inteſt. lib. 4.e. 20 un.G. /2ĩ. Valaſc. d q. On. 1 2. Lancell. in templ. omn iud. lib. 1.0. 2.§. 1. 7. I. uts. 20. ni Aur Bull. Car. 4 tir. 7. ibid. Darnach auff deſſelben Erſtgebornen Sohns Sahns/c. v. Bodin. de Rehu bl. d. lib. 6 c.. num. 7 3 1.& ſeoᷣ—. Hotor. illuſtr. J. 3. 4. Mauzen0. Habet vum. 8. eSy /*³ᷣ³. d) per rext. in l. ſenatoris, 5.. de Senator, l.*.. nſli Hde Decur. l. moris„9.§. Sedutrum, ff de pœn l. cum advocatis, 8. C. de adv di- vnnliuaicin lib. 2. Cde ad Voc. diverſ. iud. l. neque Dort heum, C. de Decur. Tiraq. de jure Pimg, 31. Duar. 1.diſp. 29. Hor. illuſir. q. 2. Lancell in temp. lib. c. z.§. q. I. num. 10. G& Mlnſa ſucceſſtab inr eſt. lib. 4 c. 24:num. 27.& ſeq. vid. Boded. e. ĩ. num. 7 3 0.& ſeg. —) Aur Bull. Carol./ V. tit. 20. Gail. 2. 65/.15 3.2u. 3. uti bona majoratus individua eſ- ealt(oratr.var. Reſ.lib. 3, c. 5. /. 3. P) Pubertas a. Bul. Carol. Iy rit. 7. definita eſt. g) mahen O 5 ein Chur fuͤrſt argum. l. 1.&; I. de legit. tutor. l. quo tutel. 7; de Reg. 4 ento allostutores conſtituere poſſe exiſtimat Gœd. d. ad!. Verb. 1 20 inſ.de „ quodtamen ratione dubitandi non caret. is 9 Alios quoque Principes Seculares, Ducatus, Marchiona- e. ob Conſtitutionem Friderici,« primogenito deferri teneri,
)
judicio tamen in Curia Im-
00 3.„ 122 2* 4 lar ommunis putatur.5/ Moribus tamen Germaniæ non minus atq; allo-
diali 4. 12* 4 3 4 ¹„ 8 6 ainter liberos dividuntur;« UIr ſinguli in ſibi obventis provinciis,
em, jſuraq́; Imperiii in ſolidum vindicent; A que qualia ſint,
4);QH.

6 /6 De 588. Cæfareæ Majeſt Cameræ ac ſtatuum Jurlſdictlone,
a) Qua dividi prohibiti ſunt, e. Imperialem,& praterea deproh feud alien in ibi. b) e. licet de Vot. Tiraq. de iure primog. q. 4.2. 21.& ſeq. Clar. in§. feudum,q Covar prad. obſ. 1. nu. 7. Cba ſ.in conſ. Burg. rubr. des fieſſ.§.. u. 7. Borch. de feud.: ,a 1 de jure à Francis, Anglis& Siculis recepto, teſtatur Cont. in Meth. feud. c.; Puein de probat. lib. 2. c¶ 3 6.n. 15.&x ſeq. v. Vaſq. de ſusceſſ erat. n. 26.90.& ſeg. L) Kannin
Gœd. conſ. 19. uum. 4. E conſ. 20. n. 4. ubi ex loh. Andr. hans in Italia communem enn. tſets⸗
ſuetudinem appellat. Harl. Hartm. pract. obſ. tit. de feud. obſ. 19. num. 5. Schurf conſl 4
n. 5. cent. l. Ve conſ. 41./. 16 3. Borch. d. c. 7.7n. 4.& ſeq. Gail. 2. pract. obſ. 15 3. n.2. Bf. y 1
n. 1,de Republ. l. 6.. 5. /. 736. Paciun. d lib. 2. c. 36. n. 95. G eq. à) cum juriſdiche per ſe individua ſit,& ad plures ſucceſſores in ſolum tranſeat, Hier. A Mont. 1ras In. reg. c11. num. 13. Weſ.eonſ. 32.2. 1. E Par. de iuris, 4. Hart. Hartm pras' ok ui. 2it. 1.obſ.- 5.num. 1. v. Covarr pract. J. 40: in pr.& n. 1. Schneid. in§. z0. num. 30. G ſe. Inſt. de ation. omninò Pacian. d. lib. 2. c. 36. n.38. G ſeæq. qui lat iſſims de iuriſdictinns intet haredes dividenda agit
134. Itaq; cum vigore perpetuæ inveſtituræ Principatu jutiſdi
io ſucceſſoribus acquiratur, ne per ſupervenientiam Imperatocitut Superioris; anec ad ejuſdem nutum,? officio Principes cadere queut: a) Quamris jure Saxon. cautum fit. In welch Land der Reyſer kompt de da iſt jhm das Gericht ledig/ v. Candrecht lib. i. art.·2. 5. Wann der Gtaſß Gan. 26. 5 2. art. 60.lib. 3. haud ſecus enim ut exoriente Sole nulla lux lunæ; ſic Jenatus authoritatem& omnium Magiſtratuum Imperia, præſente Principe conquisltet ſcribit Bodin. de Republ. l.3 c. 6. num. Hodie verô cum non temporanct ſodpetpe- tuò& irrevocabiliter Principes cum Imperio& provinciis inveſtiri, hæcin Germa- nia non obtinent, Coler. deproceſſ execut ꝓ. 2.cI.n. 149. G 7J. 5b) ut olmmaglli. di ium ſolvitur, 58. de iudic. Sic Principi pro lubitu adimendæ uriſdictionisih- cultatem tribuit Chaſſ. in conſ. Burg. rubr. 1. ad verb. Et droicts. A itelus n. 102 G'69 & ab alio juriſdictionem recognoſcenti poſſe inhiberi, ne ea utatur, ait Bald.in b- num. 15. C. quom.& quand. iud. lacob, de S. Georg. ad verb. Vicariuſcq perpetuusnum Principemq́; poſſe ſupprimere juriſdictionem tam civitatum quâm ſiagulotum, Thom. Gram. deciſ. 4 6. n. 2. G 3.& Eccleſiaſticorum, laſin l. Gallus, 9. Ei quis i tatum num. 27. f. de lib.& poſth. Tap. in rubr. ff. de conſt. pr. c. 4. 13.& hoc jure omnes Keges uti, ut in Imperio ſuo deponant Duces& Comites, non minus atq; Dapa Cardina les, aſſerit Eald. conſ. 3 27. Pridie n. 10. verſ. Item omnes Reges, G& conſ. ſeg. 328 Auaruuf ſi Rex n. 9. vol. 1. e) fat.. un. dæ nat. feud. Coler. deproceſſ. exec p. 2,⁰. 1,9.143 E ſesrem. ferunt notat. Ant. Peregr. de iur. fiſc. lib. 1. tit. z2. rubr. de iis, qui iur. fiſc. hab. Üeli iuun Pariſ.tit. 1. des fieſ.&-‧. gl. 5. verb. de heſſ.n. 49.& juriſdictionem per infeudationè con- ceſſam ne quidẽ explenitudine poteſtatis revocari poſſe reſpondit Crav, eenſ4uln cauſa n. 30 fac. not. ab eod. tract. de anti temp. p. prin. in prin. n. 16.&r ſeg. de ponule Lancell. in d.:emp. lib. 1. c. 1.§ 4. ad verb feud. non revoc n. 19.. Menoch. 1. arbit,439
135. Juſtitiæ ſané denegatæ, a cauſarumq; ad privationemfus ſufficientium ratione; b adeoque cum Regalis d: gnitas utllitatis luda⸗ torum gratiâ principaliter inventa, cob nimiam in hos ſævitiam Pube- pes juriſdictione privari poſſe, æquitas ſuggerit. d A

lullän
Aäns ue
1 1 Jre cat, Bh ga un h 9 u. a 3,
litainiiue
1 Tkäug nin lſeun achaceaſs ädſelle Daeö dalunu ie Krelnirna urmaci e uuruan 1 4 à lenejcdich mub abg uun rarr h
15 Pvict läe
1
eAutb 1
1 1 tilde
1 1
ün
uniyerlitati coll
V aimpedit ratio. f UItn
mniyerſitatig rationibu teneantur, 4
D. Thomæ Michaultls.. 971
2) Atgum, autb ſtatuimus, S.. Cod. de Epiſe. e& Clor intellige— uogd dauſam in qua juſticia denegata, Novell. 86. c. 4. Felin. inc. irrefragabili, n. 1 Ae oſhie. deleg. Gail. 140728,B. I. Coler. de proceſſ. execur. c. 2./. 281. Zang. de except p. 2. c. 11n. 14 3 in mate- rigfudal, texin c. 1. in f. Ae mil. vaſal qui contu. Borch. de feud. c. 8i num. 109. Mynſing. unſa l.. 2. Menoch. Ret. poſſ. remed. 3. 414. G ſeq. via. eundem de arb. lib. 2. 2a/.3 41. 5) Ahuib ait. in quib. cauſ fend amit.& ſeq.& tit de Feud ſine culpa non Aamit. 161. P. F. ¹) magis quam Principis. Vaſq. in præfat. illuſtr. num. 12 9.09 T. rin. 10. Or in pracl. Ae ſausſſpragreſ inprefn. 10.&r nu. 15 8. Ohla. in t curatorem Vorb per quod pritinum, 44,C. Ae reſtit. in integr min. loh. Garz. de expenſ.&. melior c. 2 2,hu. 3 2. Molin in conſ. Naiſu 1.§ 321,3,2.6. Horom: illuſtr g. 1. A) ain quibuſdam, S=ſueri ext. do pæn. ug ka be tempore, 2. Inſt. de his, qui ſui velal.l 2 F. eod. Aynſ cent.;. obſerv. 8. Gail. 117. zum. 2. ſ‿³. id. de F. p. c. 2. unum. 22. Nieol. Boer. deciſ. 304. t. Molin. in conſ. Danjſtit. 1.. ,g1. 4 num. 14. Harr. Rartm prali for. tut. 54.06/. 4 3. E zta conſululr Me- nuh in Reſpubl, ſub cauſ. Finar. art. 3. uu. 12. E5 743. Cravett. conſe 5*. lurẽ dictionis, 23 Gamſ. 6. Plura videnda, nu. 1 10. ui, an ex cauſa lucrati va vel onereſa juriſdictio- uam auaperit, diſtinguendum priori caſu amittere, poſterisri ad vendendum cogi, exiſti. mativ Dod.de Republ. lib. 2. c. 5. 8
96. Ad ſimilitudinema. Municipiorum, hodie civitates Provin- clles conſtitutæ, in quas principis eſt juriſdictio ſuperior. 2 Eorur ve- 6Conſiliarii ſeu Senatores Decurionibus; 5 Conſules ſeu Magiſtri ci- ſum Duumyviris;«&plebem in Senatu referen tes, Defenſoribus Plebis amparantur dregulariter mero mixto qᷓ Imperio deſtitutæ; e Licetad- mialtttationisjure ſtatuta Civibus condere non prohibeantur. f
4) Ut olim Præſidis, 1. t.C. de defenſcciuit. Novell. 1 5.6,1.§.1.
O) glis naliuer. vnd, ff uod cujusq uni ver nom ex Br. loh. de Plat.&& Alew. Lantelor er Ae Dhmion n.2. Coler.
de proceſſ execut p. 1.c. 3. Auum. 9. Henning Gaœxd. conſord.; I. num. z. G Oläend claſſ. I. ad. 2 v. Cuiac. in rubr. de Decurion. lib. 10. A) Tribunos Dläübappellar Oldend.. loc. e) cum ſuperiorib juriſdidtionem exerceas„Arg. 1. Qutx vito,; o. ad municip.!, 3. C. de nat. lib. l nulli, 28. S.quod ſi in vico, 4 C. de Epiſc.& Ci ennung Gad a.con/. 31. fupra th. 6 1. lit. c. f) Univerſitatis& eivium bo. anchatiationesq; concernentia arg. lomners populi de iuſt.& Jjur. l.in O. de iuriſd. miuila ſn,C. Aeconſt. pec. I. ſi quis, 5. C. de legar. lib. 10.1. 1. C. de Emanel lib I iremn torl, lnhr quad ujuſq; univ nom. I. 3.§. Divus de ſepulch. viol. l ur gradarim, S.i.de mun.& en Nrne ſelec. 15. 1.c.1 3. Bart. in d.l omnes opuli, n 6.& 72**. laſon. 16. Chrin Reper. n. 5 H 207 11 deiuſt.& iur. Marant. p. 4. diſt. num.. Henning. Gæd. 3 1. num. 8. rtanſfeud.,„. 3.& ſeqa. Coler. de Proceſſ. execut. d p. 1,c. 3 num. 12&& ſea. 17. Eodemq; modo, quo minus ſuo jure ad ſuſtinen da onera ectas, a gabellas, datias, Schoß Stewer Vngelt/ c indicere; pecuniã forenſem, Marckgelt/ colli-
wini& cereviſæ, ete, uarcam communem, e proventusq́; proprios habere poſſint, nul-
ec Principi de his rationem ſibi reddi, aut annuis sſuo nomine quem adhibere poſtulanti, obſequi
aSchenk
a

—
* 4
3
87 De 88.Cehreæ Mejeſt Cameta ac ſtatuum Jatiſdiglone
Schenck Baro Virid. conel 06. num. 4. Theſſaur. deciſ. 2 54 num. 1.0 ſus quus Rurales ex Bertraꝝ. conſ. 14 1, n. 8. lib. I- uppellat, W eſ. conſ. 28. /.26.& vigote ne. ctorum civium, non jure Regalium exiguntur, Henning. Gaæd. conſ.: n. 9. Borch. int. unic. quę ſini Regal n. 53.& Ieq. quandoq; ad eaſdem forenſes aſtringere pofſumt v. Theſfaur deciſ. 149.& degiſ. 259.— b) cum nec olim indefinitè Princigi 8 Aigalia, Iin. C. de vectig. ſed ad reparanda mœnia, portus„aquæductus, proteriu parresmpnicipi o gederent, l. reſtaurationi, 3. 0 de diwer. prad. lib. 1.l. ad portus,.0.
de op. puꝰl. V. Guid. deciſ*ε31 n 7. jaſ.in I.de quibus, nu. 47 Ae ll. §. Aniwerſitatis, é. Inſt. de rer. diviſ. ſic ejuſdem proventus univerſitatis eſt, Weſcanſ 12.n1u. 67.*) 1.1. H. 1. quod cuiuſq; uni verſ. nom. tit. C. de jure Reipubl ibigſuſſ al rubr. lib. 11. J) Schurff canſ. 83 n. 2. cent.. 4) Prous con ſultndu teſgendi
Henning. Gœd. cou]. ord. 31. ſeq.
138. Impræjudicium tamen Principis ſuperioris quid mollendi, ,.*„. 6„ 4„ a ejulvé juriſdictioni ad placitum ſe ſubtrahendi, univerſitatis arbitrio haudquaquam commiſſum eſſe, arbitror. b An ver protectionemal- terius, quam ordinarii o ſe ſubmittere queat diſceptatum eſtin cn A. M. contra B. ſecundæ Conven. d Non quavis de cauſa, invito Princi- pe hoc permittendum crediderim. e 8 b . Arg. S. fin. ib. dominorum, Inſt. de his qui ſui, l. ſi unus, 27:S. pPadla v anteo.
mnnia ae padt. l. debitorum cum 3bi. notat. ab Alex n. 2. Weſ.n. 4. C de pad Rol à Palaemſ
29 1. 6. vol..) Uti enim Dominus ſubditos invitos alienare nequit, c 14 proh. feud. al. per Frider. c. 1.§. I. quo temp. mil. inweſt. c. 1.§. de leg. Corrad. Nutta mſgj.
& tonſ. ſo. n. 1 5. ravet: conſ. 4 ν. 3. Rol. Halle conſ. 1.n 34. vol. Menoch an. nu 18 Gabriel. 3. commun. de jur. ꝙ. non oll. concl. 8. num. 1. inſinitosun aud 7. m Renetelifin p.2 E. un. aosde conſt prin. v. Horom illuſt quæſt. 1. G. ebſerees uf Noſernb. in d. ladebitorum um. 4. C. de pact. ſic& contra ſubditi alter quam velo
2. 1 c) Ae quibu u Everh. Maddelb conſ. 4 2. Vi/14, n. 39. 4) ur enim forum,§ in. Ae contrah emir
errrrh brge haviratu- 2 gegai irpuble al. mrAKcopl ii oflci Dlcem as
5
—
1
olecor uu an 1* 6 ncenll
aldini, tehus
Cij
.,.— 3 5§„— 1, domino ſe fabmittere non debent, per nor Bald. conſ. 13 5 inter caſtrum, vol. Sunt. auiſ
cpnſ 4 7. u. 2§. G 24 fac. arg.] Part⸗ furioſs ih quib. taſib. ff: de his qui velal ur. habent enim ſe ſubditi ad dominum, ut liberi ad parentem, Nat. conſ. 44 ſin. 6. Balnn 41 697 volum. 5. Niſi fortè juſtæ fubtractionis cſſent cauſæ; de quib. v. Coler, ine dum nnnſe ceat, nu.& ſeqq ext de praſeripr.) cujus proprium eſt fubditos defendetexo 2. desſf pra Nati. Conſ. 63 6. multa ſuent, n. 95 E ſeqsh. 4) v. Schurſf. 23 4 0 uei gent. 3. qui pro E. conſuliſſe videtur. e) Alex conſ.94. vifis, num. 4. veeseneen enim præjudicium veri domini; cujus obedientia pa ulatim minuitur,& defenlo- ris augerurs ut in ſimili Zaſ.conſ. uum.. lib..& intereſt ejulde augus penbonem Protectori ſolvendo, non depauperari, 8. fed& major. Hatitas Am velalien jur. Cravett. conſ.933 quaſt n. 23: Hinc& ſubditos alterins in dagſch fuſcipere, L. L. Imperium vetitum Aur Bull. Caro. 9. tit. 16. R cs deſ ag Epeyer/ Anno 1729§. Wie auch Thurfuͤrſten Reichs. Abſchiedzu Augſt Anno 55.§. Es ſoll auch NVeſ conſ. 48.„ 7. Or feqqaq.. ne 0. OQmnes autem Civirates in Germania unius eſſe generls libertatis etum nunc
0 exiſtimabit, 4 In multis enim plurima antiquæ
(dem fubditos annuam

i cit bſan aanutmn
am u nn dels at ann mindeiut a aglat n. hh 1 1. 13
1 un, ſſß anae
wwinedin h ehhng Rajiunha
detgigtehe deirateden nweoaräne dleegnät itecubennt
Tnunj une 4Lhukan tyxdecenege Khnal han 1 an Munn n thiné zu faunnd An mübenän umazm ai faunian 4 Aailumäl Ralhhänanmn öhnte Kguſcſ ue aln uminie,
„]). aunlitha
1
1 idel V el. 1a tüe
ent. iit' iudi 11 ſ gel C, c. 1 7„. 2 HM nßſtaiwiſ 5 4 Iſtoralis, c. ſuper uæſtione ext de ogic. deleg. d l. 1 4 6„* Ih
. Cren e graeor, 3. dere iud.! ulr C. bi 3 Czum ſa 71.5. 27 ee, Senee d 7 24
D. Thomæ Michaélis. 673
unne reperiuntur indicia: 5 jura Regalia& Imperiiſpeciali conceſſio-
ne t vel uſu longævo acquiſita jure poſſidentes. d 2) Triacivitatum genera refert Myaſing. conſ. 13. n. 10. ele Ciiitates, quæ quidem Principem ſuperiorem dicti tamen allaque jura publica Proprio jure habeant, ut non niſi certis c um pactis fub- ſatzteſtatur Mynſ.d. conſ. 13. uu. 10. 2⸗) poſtulante hoc amplitudine civitatis, quo enim amplior& copioſior, eo majori Poteſtate&; ure ptæditam oportet, ut co commodils cives in officio contin eat, arg. edict. iuſt. 1 3 2. 1.in f. e5. /*a. d) ut teiritate contra Ducem authoritatem monetandi„& libettarem non ſolvendi te- lonia præſcribere poſſe confuluit. Henning Gæd. con/
inord. 3 2.„. 5. e ſ*. vectigalia utttuendi, Euerh gonuſ; num. 9.& mixtum Imperium. arg. notar. Pac. de probat, lib z. at num. 16, partem cenſus vel decimæ, Mandel. conſ.⁷,. 8. G ſeq. de jure ad Prin-
5) adeoque
recognoſcant, juriſdictionem
.
chem non appellandi dixi, ſur. concl.(4: lis.., t. Hactenus de Magiſttatibus, quos propriam habere jurii- diclonem dixi; 2 Cujus vi eandem totam, vel pro parte alteri mandare polſänt. Mandatuam autem qui ſuſcipiunt„propriam non habere ſed mandantis juriſdickione uti dicuntur 5% cujus vijudicis dandi faculta- is diſtant modis Hujus enim 2 Judex datur ad ſpeciemm litis tas caularum. h 3. A judice dato ad nnemſegitima,; 4 mandatario ad mandantem nulla eſt appellatio.
7. 5. l. 16. cum l. ſeq. de iuriſdict. Unde delegare eaukam urſdictionis eſſe reſp. Abb. conſ. 6 1. in quæſtione col. 2, volum. 1. c). l e ſi eius cui mand. a.! 16. F. de juriſdict. d) juriſdictionem judicis Endgucontinetur, 1. 3 ff. S. t. l. Legatus, 12. de hic preconſl. 12.§. 1. de iudic. Do- nelin ammen.z;*) argunm. ¹I. 3. quis a quo appell. f) dixi inlit c. L) qus nts tter pecialis Aicas 27,L,fin..de ef. prai. l. 5 de opic. ræſ. iundt l. 6, de tur.& our. u 5) 1.16.&I. prator, 17. de iuriſd. Cuiac in pral l. 5.Sod.
dat ſ C. ge zudic. . hag. I. cap. 2. num. 2.(6 10, eod. 1) dict.l. I. l. ult ſ quis aà]
1n Aper 3.,
Longov.
uo ppell t)
arl.uus à guo appell.c. non petamus de con uet. in 6. æap. licet. de ofic. Vicarii in s
Wmnualed um..
1 1. 7 4. 3 6. 4*
Ml Sic judici dato tantm notio eſt, a abſque judicls dandi, 5 Nagnan 7..... 4.
zees eLlend facultate; c niſi à Principe datus efſet: d ſuakäictionem habentes tam
am easgu poſſunt.
Mandatam judicem dare, quàm ſententiam à ſe
uri Cooes,:. 3 nttionem darum. Longov. d c. z2. num 4. A. cauſis minorib.! fn.
meGnud„ à judice 5. C. de iud. Bod de Rep. 3. c. ſ.
5. C. Ae iud. f. t. C. qui pro
Fds
——

———
——
— ———————
674 De 58. C æſareæ Majeſt. Cameræ ac ſtatuum jJuriſdictione,
Fde ffis. eius cui mand cui ętiam executionem tribuit, Cujac. 12. 65/. I. Fr. Cald in! ſi ruratorem in verb. implorandum, Cldein integr reſtit. min. num. 23. v. Gail.i.n 8 & ſeq. Myn. 4.0.9z Coſtal. ad l. 4 5. SeNde ind. Hart. Hartm. 2, praut: for. tit. obſen,s Menoch. 1 aubitr. J. 74 n. 48 1neg. Duar. add.1. 5. de ſent. Gre iud. e) theſ 104hd fy argum. dic I. 1 3 de re iud. ¹.1.§. 1.in f.l. ult.§. 1. de ofic. eius cui mandl iuridiet 4l
ciat. 2 parad 4.
142. Hodie judices delegati appellantur; a quibus ab ordinario
juriſdictio delegatur,& committitur„5 hinc ſimiliter Commiſſionts& commiſſariorum nomen promanavit. Eſt autem his forma commilſſio. nis potiſſimum ſervanda: d quæ ſtricti juris; e ut nec alteri vices ſuas de. legare re gulariter poſſint. f Etut ea, ſine quibus juriſdictio explicatine. quit, ex tacita conceſſione: g non æqué tamen in quibus eminet Impe- rium, iis attributa eſſe pleriq; exiſtimant. h a]) 1. 1. Ae offic de leg. jure Giv. iudex delegatus idem cum dato erat, dl. Cauiis zudic. b) Decian. in pract. rimin. lib. 4.c. 2 5. c) Gail. 1,obſerv 35.96.G6 Schenk Baro in progym for. lib. 1. titul. 2. num. 30.& ſeqq.& in Virid. concli e cum diledti exr. de reſcript. Gail. d. obſerwat. 3 5. nu. 2. Gail. de obſerv. 35.num.]. I ult. de offic. eius cui mand. l. 5 ᷣum l ſeꝗ. ff. de iuriſdict. Menoch.. q. arbitr. 14 num 10 ſeq. Mynſing. cent.; obſerv. 4 quodin co quiâ Principe, argum. A... cum Auth'ſeff. C. de iud. Gail i. obſerv. 94 num. 8.& ſeq. vid. Covarr. 3 variar Reſol. 20./2um. 10 Me. noch. r. arbitr. q. 54. vel cum poteſtate fubdelegandi delegatus, non obtinereputa- tur, c. is cui de offic.& pot. iud. delegat. in 6. Gail. d. loc. num. 1 1.& ſeq. Coſtal in ſnduif jĩc. eius g&ui. 9) I. 2. de iuriſdict. ult.§. de offic. eius cui mand. Cuiav. ⁊ 1ſezr verſ Eadem, Gail. diſt. i. obſ. 33. num. 9. b) Seu mixtum Imperium principall ter; ſed ſaltem confecutivè quatenus juriſdictioni ſubſervit, ex ſentuntia Alenulha arbitr. 1. quæſt. 74 num. 26.& ſeqd. um qua videtur con venire Hen. A8uer Rehas Le Jur. Ciw. c. 6. Quinimò non defunt, qui executionem iis nequaquam nduant, verſ. Mynſing cenr. 4.obſer v ⁹3:nu. 2. Menoch. d. quæſt. 74:n. 36. G ſans Vwns ha por. lib. 1. tit.. obſ. 1. Marant. p. 4. in prin. diſtinct. num. 45 Fr. Sarmient. 1. Selesé-ntan c. 14. i2 f. ien rl 143. Bſt inſuper Delegat: juriſdictio multò quam Ordinari fis gilior.« Tempore enim commiſſionis elapſo,? morte impetlantid delegAãtis, d& delegati e revocatione,] Kelatione, Recuſatiobe, hax- bellatione, i ſtatim expirat. K Unde ordinariam quoq; Mandata dignio. reml& conſequenter judicem utriuſq; juri(dictionis poteſtate prædii ordinaria in dubio uſum intelligi, receptiori Dd. calculo probatume 4. a) Corraſ. 3. Miſc. 19.. 2. cum ordinarius ad ſuccefforem ſtam potelane tranſiHittar,&. 2. de offsc. legur. in legat. in 6. Menoch’ de arbitr. 1. usſt-S S.um 14 1. legatus ſententiam à ſe latam declarare nequ de ſent. 7An Meno eh. A.lib. J. 67./. 26. Ordinarius contra, re iud. Menoch K.u 2. Sicut de eo, qui merum Imperium habet, num. 1. 21. Ordinarius pex Edictum citat, Gail. ol ſer. 7 1. 14. nequr
9 Nun 1 mm farol anDeles ,.) deyra h alzä.
üürit lt N Rnnun

rſuile . 1l, Ium 7 9, nas u hnea 2 Kuna in
Kcüh un
lurnre
btorn
recrega
D. Thomæ Michaélis. 675
nequaquam, Sura conſ. 181.nu. 13, 5) arg. A.l. iudex, 5§. dere iud c a ext de oßic. nd daleg. Weſ in parat. de iuriſd. n. 14. G⁴) I. Paulus, 2. ff. quæ ſent ſine appreſc. à) E'uia 6, Aeiuriſd. Menoch. de ar bit. g. 69. n. 2. lib. I. Baro virid. concl. 13. e) niſt fibnomine dignitatis decreta fuiſſet, arg. l. 20.§ 1.f. de anunuis legat. WVurmb. prad. f ll, 1it a. 093:1/. 4. Menoch. de arbitr d. 7. 68. n. 5.20. G d.]. 69.n/. 7. Plurib. dele-
ts quanto omnium poteſtas quieſcat, vid. Wurmb d. lib. I. rit.*,0bſ. 1 3 num. 6. Pa- nan a de probat. 43. num. 66. f) l. judicium, 5 8. de iudic.&) J.I. C. de relegat. H) akuundo, H ult, cum ſpeciali ext. de appell. i) IL.un. f. in h. innov. appell. interp. l. 4. Cod. ahpel. 4) Niſi ob rem non amplius in tegram perpetuaretur, 1& quia ib.
Eifdriuriſdidi. Wurmoſ. d. tit. 2z. obſer v. z. 1) I. Archid. in e, ſi Epiſcopuu, 2. J.
a uneOrdinariam favorabilem, Delegatam odioſam dicit Pacian. d. c. 43. num. drltttn 44 Drincipis tamen Delegatum Ordinario digniorem exiſtimant Dd. per e. ſanẽ de ltütce ſtdxlig:c. paſoralis,§. Praterea de off ordin. Iaſ. in rubr. ff. de off eius cui mand in prin.
Oum Menoch. 2 praſ. 17. num. 5. quod abſoluté intellettum improbat, Corraſ. 3. Mi- antas l faal.192 8.& /7. m) Alex. conſ. quoniam, num.. lib.. Corraſ. 4. loc. n. 7. Gu Mauhdlc.2. v. G 3. Pacian. d. c. 43: Qum. 4 5. niſi vi delegatæ ſen tentia ſaltem ſu- Hafia ſinetipoſſet, arguml.; de teſtam. milit. Vant, de Null. ſent. eæ prof. iuriſdict, num. 172. d NMenuxh A.o0.2. 6. E ſeq.
laaen,ſn„. 3 3. Aeui 144. Hoc verõ omnibus in dicentibus commune; Ut iis qui- Mndhas dem jatiſdictio activé; terrirorio aurem paſſivé h interhæreat; Kstan Uttsautem aſſignatam provinciam non extendatur. 4 reu neltn 3) Iaſin I. 2. 15.15. laté Zaſcnu. 2. G ſead. de iuri d. Hier A Mont. tract ſi reg. can elam. G ſeg. Pacian. deprobar. 2. c. 43. u. 3 2. Veſ. in parat. de iuriſdid. num. 10. unnsGhan nt Hanm prals forenſ. lib. 2. rit. 1.05/er.14. n. z. Fr. de Clapp. contl. 14. Longow in a.. l. nchetmm Uhnium part. 4. f. adlenus de temp. nu. 7.& ſeq. de iuriſäu. b) non ſolum Princi- mchutukan paliſed& cuivis diſtrictui, Alex. conſ.; 5. Viſo proc. num. 3. vol. 4. Crav. conſ. 411. in anchelh au 3 ubi ex Bald. juriſdictionem cohærere territorio ſicut nebula ſuper pa- Vsraanrt malt Zaſ. Mont. Weſ. Hari. dd. loc. Hinc eum, cui in certas perſonas juriſdictio, 16lns Mißter eadem territorium habere in telligi, ex Ioh. And. dixit Chaſ. in conſv. Burg. des gmnn äür Iitas ſa verb. aus territore, n. 16.& circum ſcri ptivéè, Iaſ. Hart. d loc. Pac. d. loc. num 2.
lana on74.„. 73. Menoch. 3·Præſc. 103.2. 29. c) præſumptivéè ſc. Menoch.; praſ. 97. nulcdani ie quandoq; ſecus ſit, v. Bart. in 1. 1.n.1 5. de iuriſd. Aolin. in conſ. Pariſ. tit. 1.§. anreu u7 l,ene henam. 3. E& ſeqa. Covarr. in c poſſ- malef p.. Rel§ 1. num. 1.
nest Aalf n Dec. n-127. Er quo ad n. 27. vol. 3 Long. d. loc. n. 7. A) argum.
4, 1 anf baßhe. Praf urb.! fin. de iuriſdict. l. Duum virum, C. de Decur. lib. 10. An autem ugu 3 5 erterritorio alieno verbaliter evocari poſſit, vid. Iaſ. in d.! fin. nu. 24. de u- nügetten Vun ail. 603,56 Weſ⸗conſ. 97. nu.; remiſſivé Hart. Hartm. lib. z, tit 1. 06/6. nu. 14. hſlnmnd atudr 9ait. 6.06„9. Pim heh 11ſ Quod tamen in his quo voluntariæ juriſdictionis ſunt non ah unn ven Kecommuniter exiſtimatur, a adeoque donarionis inſinuatio- sſeäls 8 bedean quocunquejudice, licet ejus juriſdictioni neque donaror; nng 3 fles donata ſubjecta ſit, fieri pofletraditur. 6 Ego nec hoc, nec 16 aſure Ciyili probari inyenio. A Magiſtratui autem hoſtes, depræda- Si 1
244 3 tores,

6 76 De 88. Cæſareæ Majeſt. Cameræ ac ſtatuum Juriſdictione,
tores, vel ſubditos aufugientes extra territorium perſequi licere, proba- piliori nititur ratione. e
a]) gl. laſen. 6. in l. fin. de juri ſdict communem dicit Covarr. 3. Var. Reſ ult. uu.i.
&r ſeqq. b) Bart in l. Modeſtinus, num.; de notat. Gabriel. de donat. covcl. 1 num. 6.
Gail 2. obſ. 30. num. 29. Aut. Canarius tract. de inſinuat. J. 1 2. Wurm b. 1. praci. 26 4 4
donat. obſ. 1.n. z. Natt. conſ. 6 28:n/. 19. Fich. conſ. 7. ². 8 vol. 1. qui hanc crebriorem ap.
pellat, Mod. Piſt. con. 20. u. 26. E& ſen. vol. z. ¹) 31. C. de donat. l. 1. C. de offie iuriſd. Alex.& coram ordinario donationem inſinuan-
dam, exantiquis voluit Oldr. conſ. 2 5 3. num. 3. quod ratione non carere dicit Molin. in apoſt ad Alex. conſ. 157. viſo inſtr. Qu. 6. Vol. 2 in lir. v.& hanc ſententiam veriorem,
magisque receptam appellat Menoch. conſ. 84. Hac propoſita, num. 15. Col deproct.. execur. p. z. c. 1. num. 9. Vaud. 1. Var. Quaſt. 11. d) in ſolo quippe broconſule hoc ſpecialiter receptum fuit, teſte Cujac. in d. l. fin. fr.h. t. ſuper theſ. 12 3 lit.? e) ut Abbas Monachum Monaſterio fugientem perſequitur, Bald. in l. 1. C. ubi quis Cur. vel cobort, per illum tex.&l generalu, 4. C. de Decur. lib. 10. non vi juriſdictionis, ſed permiſſionis legis, Fr. de Clap. ae iuri dit. concl. 4. nu. 8. arg. r.t. quand. lic. uniu ſ ſine iud eleg. Balq. in l.requirendi, num. z. C. de ſerv fug. Sicut hodie ex conſtitutione p. p. Anno 1559.§. Pund wiewol quilibet Magiſtratus extra territorium gralſato- res, dummodõé tamen eos ubi deprehen dit, ibidem juri ſiſtat, perſequi poteſt Ganl 1. de p. p. o6/. 16. n. 23.& ſeq. Mynſing cent. 2. obſerv. 28. cum ad effectum juriſdichio. nis nemo in alieno territorio capiendus ſit, argum. Novell. 134. 6. J. Bart. in! ſicui, §. fin. /. 4. de accuſ. Zaſ inl.fin. num.&. de juriſdidt. Farin inpraci. crim. lib. 1.4. 7.hu.40. & ſeq. Vurmb pradi. foren. lib. 1. tit. 1. e9 9. ut nec bannitus in alieno territorioim- punè offendi poſſit; Cravett. conſ. 409.,„ 15.& contraveniens tanquam vicktora- lieni territorii actione injuriarum tenetur, Gail. de p.p. obſ. 16. nu. 27. G 29 Chaſ. Burg. rubr. 12.§. un. n 3. 146. Sansè quin litigantes judicis, a täm Ordinarit,? quam Delegati juriſdictioni,& mutuo con ſenſu, d tacita vel apertaconsen- tione declarato, f per prorogationẽ ſe ſubmittant, jura non im pegiunt a) Non privati, argum.! privatorum, 3. C eod. Iaſ. inl. ſi per erraremi ili.239 num. 5. ff. de juriſdict. 5) T. 2. de indio. poſt Schrad. defeud. 10 ſoii. 3. uum 96. Vult in l. z. Cod. de iuriſdict. n. 78. c) mandatam juriſdictionem labentis,tex. in d. l. 1.I. 2.§. f& iudex de iud. Don. 17. comm. cap. 10. De jure Canonico hodie con- trarium receptum tradit, Zaſ. in ſi per errorenn, 15 de iuriſdict. Marans, 4dnumtn ſequitur Vult. l.. loc. num, 8 1.&. ſeq. d) 1.2.§. 1. l. de qua re, 74.9*1. de uduih inter 1 3: ad Municip. Donell. d. ap. 10. 6) b u ne, judicis incompetentis audientiam eligendo, 1. 1. Cod. de iuriſdic!.[2. de iudit,n yin. C. de except l. peremptorias, C. ſent. reſc, non poſſ. Donell.. loc. yultei. A. loc. num. 11j. &s ſeqq. Myuſing. ceut. 4. obſer v. 27. F 14. ff. eod. l. ille. 13.§. 4·ad Treb. Mar. p. 4 d. 12 vum. 3. perſona ad perſ de read rem, tempore ad tempus, loco ad locum, Rc. proro- perfona ad perionam, ekEa Im, 1P dtempus, Auuh. 2
gatio legitimè fiat, vig. prolixé apud Vaſqu. Controv. aſu freq. ⁊. 6,149
Quomodo verò de
Marrh. tradk. iud. cap. 20.& ſeqq. laſ.& Zaſ. in A.!. ſiper errorem, Ffeod. Gail de paceyult
ſei.cap. dnodetimo n. 10. G/e24. 17 E
repugnat text. in! in hac 30. Gola.
re ſeu facto, omiſſa fori breleridi
d.I. 1. J. 2. de iud. d. l. 1. C. As iuriſtidi
12
4 1
ff 1
V Cen luudo,, ore cond
Paanl RSgli Fotix O
Mogala
Me con Rinen
ufati mnerit;
4 ltna3 1
ſüäaun lntua itan, ſar ae Mhac la Nrere dynne
euce
d 1( h innn dauän nn ſehe a), al ſaüiter zkni

rſrt kgul 1
n. ue
läma m n
NVuns hg duaxca derrla, — dondune edodeatſ neken FAula la na 4
1 bonnen taul
4 1
herunhk
Mſfllälwe u k at atkabeir Arrnränal da n nin natcttijrd :B4Snan ui an n sidedern ieneaquunt ſluu
elo uNithe
ru nl 1399
1 anrg au eCrm N0
1 Hu nn lun’ iue enſt re
à 4 Varr. Var.
D. Thomæ Michatlis. b 67 17. Qurs tamen antequam judex aditus, a nulla reputatur, 5
Hyeſtipulatione conventum ſit, e indiſtincte litigantibus permittatur nitentia. † Ea autem legitimè inter litigantes conſtituta, cum omni- eaier busuatenus apud jus dicentem eſt, facta cenſetur. Hinc jadicis ſententiæ ordinariæ ex privilegio ſpeciali appellabiles non ſunnnec vi prorogatæ juriſdictionis latæ, alterius naturæ eſſe exiſtiman- m.) 1 3) Quod lite conteſtata demum fieri exiſtimant Dd. argum. I. 22.§. eo a. fr Nmaur 133 e iudie l.nemo, C. de iuriſdict. commun. dieit Zaſ. relatus à Vult. in I.1. C. Anum1ſ2. E ſeq qui poſt Corraſ.& alios hanc interpretationem textui minus conve- nin exiimat. 5) 7.18. 16i. priuſquam, F. h:t. ib. Coſtal. Diſſ. Corraſ. 4. Miſc. 5. um enim ad effectum prorogationis intereſſe docet Gœd. ad 7. 3. de Verb. Sinnum. 4. Vultei adl. I. C. de iuriſdict. num. 1 45-& ſeq. ſecus quam Cuiar.:r.. ad Ahuan Griurep. pral d.lſi convenerit, F. h. r. d) Vultei. d loc. num. 149. 2) Klinalſteonvenerit, ffde iuriſd. Donell. 17. Comm. Io. †) Ad. L. ſi convenerit, h.z. ſe- enslin eum conſenſerit; quem ob privilegium exceptione fori declinare ſaltem fotait penulr. C. de padt ibs Da. noviter, Neſ. num. 3.& ſeg. Donell. naum. 4 ſequitur Tak.in!. Cde iuriſdict. num. 14 9. 9) Dec ius conſ. 3. e9 pro tenui, num. 8.& conſ. tnum, Franc. Marcus dec. 83. num. p. 1. Puſq. contr uſufreq. lib. 2. cap. 14. nu. 2 5. 9 fas nor Guid. Pap. dec. 9. nu. 5. Fr. Marcus dec. 73. nu. 1 O. Verſ. ſicuti& dec. 204.2. 5. 19.Tho. Grammat. dec. Neap. 9-n. 4. 6 5. 148. Ab hoc verò Propugnandi jure, Canonum ſanctionibus ſagnariter Eccleſiaſtici excipiuntur, qui judicium Secularium juriſdi- tonem prorogare nequeunt. a Similiterque cum paulatim omnes fe- teſariſdictiones patrimoniales, aut feudales eſſæ cœperint, jure pro- agiadialiquatenus coan guſtaro,& hodie ordinarios ſubditis ne com- Päeatinhbere, A cauſas que ad ſe avocare poſſe receptum eſt. e ere, Iue; P P
3) aßdiligenri de fer comp. Gail. I. obſer v. 40. num. 7. Cowarr pracr. aſt 10.
3 beyhn Aulgenri⸗ 2 40. 2un. 7. Covarr pradt. 4 1 anin. in pract er imin. lib. I. 7. 8e. 10.(Cujusjurifd. Pontifici rationem potiùs 4 Aiem fucum, quàm juridicam cauſam ait, Cuiac. in relec A. e ſi diligenti de for. tb illiu bublicum, de pack.& iy l. Traiectitia do O.& A. trad. 7. ad Afrio. lauda t lalro in neq ex 7. de R. I. Pult. in d. l. 1. O. qæ juriſd. num. 1 25.) niſt exemptus An elibjicere.vaſqu de fucceſſ. reſol. lig. 1. 9. 9 nu. 94& ſe 5) rheſ. 130. 1 4 ſicut Vaſallus in foro domini litigare cogitur, cum domini intetſit, ne 4 dend alio judicetur, Gail 1,obſerv. 40 num. 5. G 6. 1 beſſaur. deciſ. 266. num. 9. pror ſ Valallum in ſui ſaltem, non autem domini præjudicium juriſdictionem alepolle, reſpond. Bald, wn/e 21. A capite au. 10. vol 3. pleniſſ.ſurq. conſ. 47 pri- Ge⸗ ,n 23. G ſeg. Amed. de Pont. in Tuaſt. quis ſit iud in cau/ feud. n. 49. Henning. 297 1 inor s 2,5.. vid. Gail. I. de pac. publc. 12. num.; 5. 4) Burſut. conſ. hraſeuni;n. 19. Cacteran. dec. 17. nu. 12. Mandoſ. de inhibit. quaſt. 12 3, /u. 5.ci- Reſol. 4 num. 9. Marcellus Cala. de modl. ars.& proh. in prin. nu. 7. ubi:
atſve pacto nudo,& vel contractui bonæ fidei in continenti adjecto, d

——
——— —
6 78 De S8. Cæſareæ Majeſt. Cameræ ac ſtaruum Juriſdictione, ubi idem in Civitatibus& Univerſitatibus obtinere contendit, Lancell. de attent,) c, 20. num. 9. c) Bart in l. 1.§. Et poſt operis, num. 8. ff.de op. nov. nunc. Coſt in li à- jud. ubi de conſuetudine rscepta teſtatur, Marant. p. 4. diſt. 12. num. 25. v. Duayen. 40 jud. g. 8.. 4 8 „. 149. Ininvitumautem nullius, quàm judicis Competentis vali da eſt juriſdictio. 4 Hic quiſnam cuique ſit, parte ſecunda tit. Dade jug.&ys t. C.de jurisd cum aliquot ſeqd.&x plicatur. Mihi nunc abrumpendum,& com cluſivè actiones pro juriſdictione competentes breviter percutrende. Pro ejus quidem poſſeſſione retinenda. 5 Utili interdicto Uipollide- tis, eam ſibi afferens, experiri, c aut ſi malit, turbatorem incontinenti propriaauthoritate expellere poteſt; 4 adeoque ommbus Magiſttati- bus, juriſdictionem ſuam pœnali judicio, denegatione aclohis f miſſione in poſſeſſionem bonorum,& capitis pignoribus, h indics mulcta, contra inobedientes defendere permiſſum. i a) Argum. 4 S. condemnatum de re iud. l. 1.§. n. 2d S Ctum Teryll fin Aeju⸗ riſa. ⁶b) hodie enim juriſdictionem in Imperio q. pofſideri qubitandum nonc per ea qua not. Cap. dec. 121.2ℳ. 26.& ſeg. Carol. Tapia in!.ſin p. 2.0.9. num.7 dt con. ſtit. prin. Licet Molin. in conſuet. Pari.§. 1. gl. 5.². 56. jus dicentibus nullumjusinte, aut poſſeſſionem in juriſdictione& conſequenter nulla poſſeſſoria temedia com⸗ petere exiſtimet, quod dejure Gall. rectius forſun procedæt. Je litat aauſem t probat. Rerrar. in form. libell. 2me ag. pro turb. poſſeſſ.gl. 1. coram vobis, num.3 Speuuld cauſ.poſſ. Epropr.§. I. uum. 16. Gail. de pign. obſ. ult. num 8. Menoch. Rem. 3. Nuun, 155. E ſea. Virg. de Bocat. de Manut. in poſſ. c. 8. num. Diſ. Don. adl. jie,0, urſ ſid.n.1. d) argum. tir. G. quand. lic. un ſe fin iud. vind. l ut vim dziuß Erjur. ſcientiam,. qui cum aliter ad E Aquil. l. 1.§. in vi de vi& arm. l.. Crn ꝛiſt oun cau ſam exi. de reſtit ſpoliat. W eſ. conſ. 3 3z:n. e ſda. Menoch. conſ.a; 0. num 44 1647, Henning. Gæd. con/ in ord. 6 2 u. 8. Modeſt. Piſt, conſil. 4 n. 11. Wol. z.* un. ſr ſi quis jus dic. non obtemp. ib. Veſ.in parat. Olden: claſſ. 114 apol. adv. Baron. in f. Cujac. 24. obſerv. 25. f) 1.43.§ 4. de procurat. I. 26.ſ 4AhA quib. cauſ. maj l. 1.§. 10.& 13. de collat. bon. Donell. in l. Auidam exiſtimawerunt nu. d reb. cred. g) 1.5.Gr.t. ut in poſſ. legat. l.8. C. quom.& quand. iud. ſant.ſi quu,g. Inſt. de ſuſp.tutor. h) S§. quibus, 3. Iuſt. de ſatisd. tutor. i) d ult C.4 mus mulc. non ſolum abſq; figura judicii contra ſubditos, ſed& extraneos juriſdictio. nem turbantes, Menoch. de conſ. z 30,/. 84.& ſeq. Veſ. d. conſ. 33:0. 17. E conſ.4 1 96.& ſeq. v. eund. in parat ſi quis ius dic.. G. in f. 2 150. Spoliatus autem interdicto Unde vi, ⸗ ellocoß etiorba juris Canonici remediis, bh injuriarum,( contra violatorem territont criminaliter ex Conſtit. Pacis Publicæ, A juriſdictionem Viudicani Confeſſo,& Negatoria, agere poteſt. e nut a) Ferrar in form. libel. in cauſ. pol gl. i. goram vobis, nu.Iz Spec. ds Reſih. 4 §. 1.7. 7. E H. nunc dicamaa uu. 2. G ſaq. de cauſ. poſ.& prepr. 9.1:y. 17. Craves. 1⁰ 4 9 num. 1 1. Veſin parat. de vi& vi arm /n.9. Menoch. Reeup poſſ kemed. nums— Chu
8ν 2
13. 2 Daar. 1416 600°

1 1 denna 1 neütſm negte g dunainar denlt vejtli, digen ſu m. chanfle den i dun In uguans entwallmn polcliüeeen 1hhſehe in h anſte a Madn ſedualau einate ngine aunad uudn ahuu echazellle aun ia ſagäha⸗ 1j äbi
crrsi slda
dluageue abarnm dab Tal⸗
1
1II,,
Lalſ lalu
nê eſt
tan ketionis jure& di
D. Arnoldi Engelbrechti. 67
2als 8. Ariſf inf. ſerv. vind. 5) e. redintegranda, 3.9. 1 e. ſepe de reſtit. ſol ae llenach.7erup. remed. 15. G.67z.*) arg. I. 13§.fin. Ae injur. Menoch. remed. 3. Neus So6. vftpb. Ludovv. Comm. concl. 7 1. num. 4. Maſe. de probat. concl. 11 90. nu. 28. Gll nab,27 G. 25. N, conſ. 43 24.34& conſ. 33. n.1 4. fac. noc. Mand. de inhi- , d) 442ua laus Gaul ſu ad d.&onftit. comm. VWſ. in parat. de iuriſa. u. 13. 6) na,6 H. 2.arbor furt,&eſ. bos ampliua, 9.§. 2 de dam. inf ib. Goth.l ſparbor.z. hae amm Aixit laſ in Iſiprius, nu. 3.& 4. de nov. op. nuns Soarez. in theſ. comm. n. 3 Sebneig.8.44un. 10.16 49 nſ. nu. ⁊ 5. de act. Weſ.in parat fde iu- tem z C2kalad, Hi ſerv.vind ab hae opinione iſeedit, Corraſfinl ei qui a⸗ ſruiht, G/½2¼. Vaut. 2. 7. 27.
XEIII. D SUCCESSIONE IN ELECTO-
RATIBUIS EX IURE PRIMOGENITIUIRE D. ARNOELDI ENGELBRECKITI.
lis primogenituræ, ut ab omni feré ævo,& apud cultas quaſque gentes, uni-
cum fulerum aut vinculum omnium Regnorum& IIluſtrium familiarum ha-
bitum zita etiam dignum viſum fuit, cui explicando feliciſſi
nia Kolim& hoc maximê ſeculo inſudarent. nenalem, quæ ſparſim noſtri in conſiliis& deciſioni dellolina, Saa, Palaez, Cerier, Covarruvias, Acoſta, Hotomann us, Tauriſtæ o- mesad 140. integros tractatus de hac re ſcripſere. Er poteramus equidem illis ittchusſat beati eſſe, niſt cam nobis felicitatem neſcio, quod infelix h ujus ævi numinrideret, cui vetera quæque ſordere experimur. Non immerité ſolum, ſed& kelmo Reipublicæ.
1 Utut enim verum ſit, quod Ludovic. Molin. ². 3, de iuſt.& iur. p. I. de maio= ih.4h. 626. num. 11. aſſerit non cadem eſſe aut fuiſſe ubique primogenituræ ſun kundamentum tamen& certum principium dari tandem neceſſe eſt, in quo ommidm gentium unanimis conſenſus jus illud ponat. Quod ſi cum eo, lex vel Aeittioagniconſentiat, niihil amplius quærendum eſt, quemadm od um fane quahulntirs omninò dici oportet, quando nulla expreſſa contraria ſanctio 8 dr tractant laté ad bomnes populi. f. de iu/t.& zur. Sin in uno vel altero
conſtiruat, non tamen ideò in reliquis à vero principio diſcedendum pla-
2dn . ma quæque inge- Ne enim antiquorum labores bushabent, Tiraquellus, uter-
2. Etlané ſi
publicam qi quis vetera Imperii noſtri germanici recolligat, duas res pacem
4 lumultumque exercuiſſe certum eſt, Electionem Imperatoris,& in E-
nitate Succeſſionem. Priori incommodo remedium inchoaſſe néattuliſſe Ottonem II I. comm unibus feré votis placuit, Pacian. T..num. 39. Marta Neapolit. Ae juri/d. p. 4. caſ. 197. num. 4. G /*⁴⅔2. Rrrr. Simon.
Nrabat jih 1.

——
—
— 8
———
„
680 De Succeſſione in Electoratib. ex jure primogenituræ,
Fimon Schrad. de Electox. Petrus Heigius, 4. 3 Per tot. lib. 1. Andr. Knich. de Saxon um prowpc. jur p. 1,6. 1.. Nam nec poſteriora tempora in eo jure Electionum acquie- viſſepenicus, lector cognoſcet ex iis, quæ haber Helmodi continuator, Albert. CPron. lib. 6:t. 1 lib. 7. cap. ½½. Otto Friſing Iib. 1. c. 12. Annal. Godf. Monach. /⁸ε 1198. Chriſto ph.I. ehnm. G hron. Spir.lib. 5.c. 17.Et alii, neq; enim illa jam ngſtrilunt
inſtiruti. ei e— A 3, Sed maximé omnium in ſucceſſionibus Electoratuum turbæ& confuſio- nes remanſerunt- De Rudolphi& Ludovici Bavari nepotib us; Axent. li.J. Gewold. in anthit, de Palat. Bledt. Dę Erico Lawenburgico& Friderico Saxone, Krantam Jax. 11. 19.c. 4. Vandal. lib.. 6. z. ex tom 3. Concilior. Cujac. feud. 15 Georg Fabr.n Saxon. lib. 7. Donec Qarol. IV. cum proceribus& ſtatibus Regni certum Plechio. nis modum praæfcrib eret, ad hoc uſque ævum ſanctè obſeryatum:Et, oum variis tä. dem tranſactionibus& pactis confuſiont illorum temporum profe nata csluluil. ſet, quoniam ſueceſſionis ordine futuris ſeculis perpetuò& inyiolabiliter ad- mnes poſteros devolvendos eſſet Electoratus, pragmatica& perpetuis temporibus valitura ſanctione jubers. Quinimõ ne quicquam omninò ſcrupuli ſupereſſet& Carolus ipſe& Sigiſmundus poſtea dom ui Palatinæ& Saxonicé clariſſimas decb. rationes dederunt,& fi quid fortéin Aurea B ulla generalius& obſcurigs eſſet, er plicarunt latiis. 4. Verüm, ut ſunt res mortalium, tantum abeſt, ut illa Auguſtorum ſolici it miſeræ poſteritati, ut etiam illud, de quo ex Aureæ hullz
tudine ſatis fieri potuer tatio injici potuit, in dubium hodie revocatum fit utrum
verbis vix cuiquam dubi nepos Epi mogeniro excludarparruum. Et itaqimultô majori ratione dubitanilſi dicunt, ſiinternepotem ex ſecundogenito& tertiogenitum, aut inter paurpelet, diſpari forté rate,c ontroverſia de ſucceſſionis prærogativa incidat. De qpaciali
quando mihi dic endum eſſet ſtrictiſs, cæpi poſtea horulis aliquotrem ad fonde Aurex Bulſe,&De
menta rorius juris primo genituræ, ra tionem Juri s Givili 8, erba 3 clarationum Sigiſmundi, ſed& aliorum Regnorum deciſiones ſyneera hs erige- ye, præſcreim çum viderem jam publicé contra illud&. Hris agritet dicpuran 3. Urenim eaomittam, quæ xulgé affexri folent, qi⁴ gepos,necisafe 1er præſentationis, neq; tranſmifſionis pattuum aut rertiogenitum exelädeteholin duo primogenituræ fundamenta ſtatuuntur: Proximitas gradus,& 8 plutes ſinte- juſdem gradus, præro gativa ætatis. Proximitas gradus; Cum ipſalex diriha, cixils & omnium ferẽ gentium fuerit, ut in ſugceſſionibus proximnior lemperexcudere: remoriorem. Prerogativã autem xratis inter pares palm arium tnlifle, tettatur brgf gop. lib. /de Van qalis, teſtaturde Cambra KRegina Trith emigs, de FrancisOtte Eu. fing. lib ⁊2 de geſt. Frider. Imper c. 29 de Anglis, Scotis„Hibexnis Normanuis on gobardis alii autores Sed& hoc certum eſt, quod ubi ſeniorvocatut ve proximnloh bi eum vocatum cenſeri, qui tempore ſucceſfionis delatę ſit major natuRlenne cum urreliquæ omnes qualitates; ita etiam majoris natu atten di debeat delatei ceſſionis tempore: Menoch. conſ. 2 20. nu. 26 cum ſeg. Scot, conſ. 1E. 230. Alex 07'
9 34&ꝙ 13, cum ſeq. vol. 4. 4 1.
6. Quod ſihoc ad hypotheſin applicetur, etiam in linearectanehosah ruo excludi debet, cum ille avo poſſeſſori uno gradu ſit proximior- Etitagh uni 8 uoqueidem excluſus olim à Carolo M. Zampin. in tratlat. de ſrlnnanan
lece üxrrle Mkkcle er t temon toali ungt weiereatu dancti e aut Ale tälue rrelatrz Räma i s.
aee no Se tier erron 1 nüi t acket rer l 1 müth laeo anue 395. arat du

6. wageäne dtelu, a deNeig lconnr Gaceha ag, euinil
6 1
duuͤeag dää ngen liiplen
f ,g
us ont dh
L.
Iamenn
— — —
anäirh lnKoauee
mriblggirut ,Kemtm odexgatwie rujgatr e um ite Puuulr kg
dlb Kpna
D. Arnoldi Engelbrechtdi. 29 8r inyi Frane Recté quoque Pontifex Robertum ſecundogenitum Carolo Mes Hungariæ in ſucceſſione Siciliæ prætulit. Et eſt ferẽ omnium veterum Juriſconſul. dorun idem in hanc rem vorum& ſuffragium. nis maximẽ autem omnium Saxonibus, lmplex& apertum veritatis iter fuit. Illa autenjutis fictio& fubtilitas, quæ repræſentation em induxir, nec cognita nec au- dre nec intellécta unquam, urneci pſi nativo& primo Juri Romano.
Ut prætereatur& illud, quando lex non primogenitum, ſed ſeniorem woeilium defuncti patris locum nonm ingredt, nec ejus perſonam repræſentare: Tasg n 39.. 18. Alex. on ½ ½. 4. ol. 4. 8 urd coνſ. 4 13.2. 40.
uod ſiillud in recta linea verum, multé id magis lôcum habebit in unſerc. Nam nein trälverſa quidem linea juri repræſentationis locus unquam lutkath. Äc A ict. in omm aul conſt Regni Sicil. lib- 3 conſt. 24 4 4. oan. de Terra tibeainall contrarebel r art I. concl 8. Burrio con). 48. Imola con, 12 3 col 1. VOI, 1. Angeſdtetin. con.z86. 11
10. Et quid hic dubii eſfe poreſt, cum ex obſervantia interpretativa res cla- adiltaenim in domo Saxonica ſtirpis Anhaltinæ olim Wenceslaus frater tertio- gentus Alberto nepoti ex fratre Ottone ſecun dogenito: In domo Palatina parruus iceticus, nepoti Ottoni Henrico prælatus fuit. Et ante aliquot ſecula Chari- bentsKerPtantig, Childebertum nepotem ex fratre tertiogenito heredem inſti-
titt Adeoguejulté videtur olim Clemens V I. jadicaſſe, qui poſt moftem Andreæ egs Neapzttani, regnum illud Ludovico Tareutino, ur Roberto patrus in pro- enie proritkori, addixit. Nec igitur diverſa ratiC eſſe poteſtinter patrueles. Cum dimillſmkpces gradu, ille certé Prefererur, qui tempote ſucceſſionis m ajornatu tepetietur. RI quod ex eo quoq; manifeſtuũ eſt, quod commun itereo à Dd. itum ſit) eonbbtinos ſiye patrueles inftar fratrum deſcendentium ſuccedere gl. in Weich- lilmgz Wel. conſ. 94. nu. 4. Berſ. in rad de bact famil. Iluſtr fol. 6 15 Cuteonſe. qeascerté eſt, inter patrueles natu maximum ad candem eonditionem reliquis dreptafetendum. Quam Juris deciſionem ſecutos quoq fuiſſeéantiſtites Curiæ Dtenſisauthor eftléeupletiſſfimus Bodin. Iib.& de Republie. cap.; Prin terminis 3 Veuu 85. vol. 1. Joan. le Ciriet: in trad de primogenl lib. 1.4. 1. Alex. conſ 4. Vol. 4 eaͤeerempla petantur: Vix ſunt aliquot luſtra, cum Philipuus II. Kex Hi- henatumin facceſfione regni Luſitaniæ omnibus ſuis confobrinis, ur natu maxi- mneſtelärus fuir, ut omnés Hiſtorici produnt. Et hæc ſunt breviter illa, quæ pro ißlkiterſeniore&
7. Neq́; hic mihi quiſpià jus repræſentationis objiciat. Caſcis illis Germa-
proximiore contra n epotem affeèruntur hodie; Si quæ enim
10te„ 1 8 1*. 4 4. 3 8* 1 aſtätzumentain eam rem fuperſunr, ea infra ſuo quæq; loco referre malui- neicein ſepius nobis repetendum hic eſſet.
4 8
f 8 Ut itaque ſecundo jam loco ſeiatut. quid de hac opinioHeſtntiendum wesautsaliguanto&„'Prir:e 8 zeßetr Tanto& Aprimis prin cipiis ar ceſſenda eſt. Qud quidem ea ratio- aeNerfectiſtimé, ſi Principié naturam& fundamenta totius Jutis primogenituræ
m quid de ea, lex noſtri Impetitin ſpecie promulgaverit inſpi-
s intellictis, ſmul& id manifeſtum erit utri m eliori jure kln N ebeatur. Ante Gmnia autem ſanctèẽ proteſtamur, nullius dain orralum leſloni, aut injuriæ, hic aliquid ſcriptum dictumvé iri! Private * mtun 11 4 4* 34 4 4.. 1. 1 ₰ 3 Kei. um haſunt curæ, generaliter ad explicationem Aurek Bullæ ali ꝗ uando RrrT 2 Occa-
clamus. Duobus enim ill
in ſucce b löne prælatio d
———

68 1 De Lucceſſione in Electoralib. ex jure primogenituræ,
ex occaſione prolatæ. Nec rec uſant illæ cenfuram melius ſentientium,&c cumpri
mis ſuperiorum. 12. Et quidem ut ad rem ipſam veniamus, jura ſucceſſionum non eadem
fuiſſe ubique,& in omnibus rebus publicis notiſſimum, quanquam leges Romana & aliarum gentium pleræque, in privatorum quidem hæreditatibus in hoccone. niſſe videntur, ut primo loco liberi,& quidem æquo plerunque jure; poſt hos pro- ximiores ſemper ſuccederent. In liberorum autem numero nepotes, legibus etiam antiquiſſimis ſemper habiri. Ita enim à Demoſthene, Solonis quoqueler adquei⸗ tur: Robert. rer. judic. lib. 3. c. 15.& apud Romanos, adeo que cultiſſimos quoſqui populos pro certo ſemper agnitum, in deſcendentibus proximiorem nonexclude, re ulteriorem: Ulpian. tit. ½6.§ 71 defunclus, 7.2. 1. 3 lI. 4. C. de ſuis& legit. cum yliu. §. ult. Iinſt. de hered. qui ab inteſt. cum ſimilib. 13. In patrui hereditate, media quidem juriſprudentia ſolum propinquio⸗ rem, excluſis etiam à fratre nepotibus, vocavit;§. placebat, 2 6. Inſt. de lagit. agn ſucceſ l. 2. de ſuis& legit. l. 2. de ſucteſſ edict. Sed id Juſtiniano contraria conffitntione ini- uum viſum eſt, Nov. 84.vI18. Cæterum hæc ita quidem in privatottm ſucteſio- nibus ſe habent. Longéautem aliam faciem temporis ſucceſſu invexit boni publieitatio,quai uſtrium familiarum conſervatione conſiſtete judicatum Ita quoque in iis contra juris communis Regulas indultum aliquid fuin. Obeam enim cauſam, ipſum Jus Romanum in ultimis voluntatibus fideicommiſſatvleta. vit, de quibus in 1.114.§. cum pater.(ubi noſtri latiſſimẽ) de leg. 1. es 14. Et præter jus ſcriptum confuetudo certa quædam pacta indunitz ol logn. in l. omnes pop uli num. 7.& ed Ae juſtit. G jur. N atta conſ. 47 4 vum. u4 19.0 ſeqq. Elb ert. Leonin. con.z Enum. 12. Quorum in illuſtriſſimis familiis exempüha. bent, Hotrom. conſ. 72. Decius conſ. 19. vol. 3. Zaſ. conſ. 1. vol. 2. Eaque omniumgen. tium uſu recepta eſſe ſcribit, Eerro nain conſuet. Burdeg. Ae teſt.§. 22 Betl depad je mil illuſtr. eap.. Franciſc. Marc deciſ.rz 6.in fin.. 1. Teſſaur. deciſ.⁊ 6, 14 Ererard conſ.1 36. n. 12.1 5. 1 S Le 1613
ut magna ſui parte in III
9. Fed marimé omßiumil ferẽ ævo uſurpatum eſtillud jus, ut nom omnibus liberis ex æquos ſedunitanti dignitas cum ſücceffione cederer. Non omnibus„Ne infinita ſequereturpattitio cum fieri nequeat, urregni nomen tueri tam exiguæ partes ſempetf oflint urkujos rei rationem habet Juſtin. lib. 21. pluribus exemplis comprobat, Betſ. I ibet.. Quam familiarum dignirarem conſiderarunt etiam Camill. Borell. couſ. 33. num.) 0C ens Roland. à Valle conſ. 86.. 6. G ſedd.lib 1. Raudenſ.- β 1 u½. 16. Led unitantäm, Quis hic Uxus eſſet, non eadem fuit ap adomnes fentéria. Hiſtoriafidem facib mnes feré barbaras gentes, urplurimum ſoliusætatis ratio mem ita habuiſezurqn cunq;, quocunq; tempore in familia major eſſet natu, ſuccederet Apu dmu conceſſa fuiſſe ſucceſſionũ jurã& ne⸗o guehoea, adeò ut cenſerenturaoe” nau 191 rd uran, ſeribit Suidas lib6. du poſtea Vandalos, ut regionis, ita& mars in hacreimiratores habuerunt„quemadmodum in fraex Procopio Jornäten nendi occaſio erit. Neq; diſſimilis ferè ratio Hibernorum& Mulcoriiarumhi 19 quanquam apud hos ‚ut geapud Scotos uſque ad Kennetum reſtridan Nen r 5 421. e Barbarus ckitt pe ſi impubes filius relictus ſit, Lipſ in monit. Folit. Buchanan. 116,4. Bar 10,
luſtte& in regnorum ſucceſſionibusab omni
eapui hn
umeut mmhit aen llats h
nuuteme NMr Mümnus

rrea m uglandeaien rünndenlen aqteſa aign dea zat odtmea Pennen duin a
ludhi
venit niu 1e haahe dntannagften ninxiaräte ſitnijci one tütteii tanazu du tenwit⸗ uh uiinui dunle ſlainihter Malie mn Kanſal 6 dranal ale
Hushane
Ses i
1
D. Arnoldi Engelbrechti. 683
mos guanquam apud Barbaros non abſqueratione. Neque injuria vapulat,a pud Region. 19.:. Chron. Otton. Friſing. lib. 6. Carolus Calyus„ quod hoc Prætextu neypibus(fratre regnum Auſtraſiæ Præripere conatus fuerit. Sed& vice verſa mi- nimis natu ſepe hæc prærogativa data fuit, funeſtiſſimo exem plo, ut recté Herodo- do ſulino, Hglybio, Lixio, aliis, eo ipſo jura gentium violata ſcriptum ſit. Quic- liſautem uſpiam cultiorum fuit gentium, ex naturæ ductu, ei inter filios præro-
anſucceſſionis dederunt, cui natura prerogativam æratis dedit, id eſt, primo- eui Catalogum exemplorum apud alios, qui volet, videat. Nobis illud ſuſfciat, uatzeuerantiquitatis Herodot. lis. 7. hocomnium Populorum æquè commune juszapellet..„.
6. Patet autem erhiſcę, quæ jam dicta ſunt, duo omniné primogenituræ fundamenta eſſe; NA TBRAM&LIEGEM. Natura inquam; Eo ipſo enim, quo quisimo loco, primus xtate, primus ſtirpeinter fratres conſtituitur, naturæ præ-
gainamhabet. Cujus tanta etiam vis eſt, ut impenſiuis longẽ amentur primo na- i uodcdegantiſſimé perſequitur Chryſoſt. in Geneſ. bom. 1. T iraq. in prafat. dejur. nrimjuit num. 39.
17. Lzx, five ſtatutum voces, ſive conſuetudinem, nihil enim quoad hanetem diſkerunt, qus hunc naturæ ductum adeòõ venerata eſt, ut cidem illi loco, tiden atati, eidem ſtirpi, omnes quoque Prærogativas juris tribuere ęquum cen- ſienit..—
I Conſequens a. huic fundamenro eſt, quod itaq; prerogativa naturæ, u- nicum& unumſit fulerum prærogativæjuris, neq; fieri pofſit, ut alius primogeni- nsjarhaliusantem naturæ cognitus ſit. Iterq; enim eſt idem, quem natura, eundẽ gaamjuraagnoſcunt,& cõtra Aurt cerrè illud dicendum eſt, primogenituram non dleid qod eſt: Atq; hoc rectiſſimé æſtimarunt ii, qui verbum primogeniti ſecun- dam maram, intelligendum ſgripſerunt, Bald. in? cum antiquioribus, num. 11. C. inaeſües& conſ. 27 5, Gol. 3 Verſcum primogenitus, lib.z Menoch. con/. 97. uu. 51. GſazPoſLug,de Penn. Zaſ. conſ. G. n.3. lib.j. Nam quod Menoch, sonſ. 211.n. 2 3. G ſteenſa10,5 18. 79. Honded. onſ4 g„. 0.1I. 12.116. 2 Vivius deciſ. 5O⁊. n. 11.115. 3. Kclüdagligem primggenituram ſtatu unt; Naturæ& Juris, veram& fictam, id ex
degigeipio recté interpretandum eſt Non enim illi volunt, quod hęc illi contra- lalensſt led quod jus aliquando naturam ſuppleat, eum in certis quibuſdam alduocando qui naturæ ſtatu inſpecto alias primogenitus eſt.— Unde eficitur regula generalis, quod quandocun q; primogenitus vo- anntiladgevero, non ficto ſit intelligendum, niſi expreſſiſſimis verbis legis, ſta- uthzat diſgoſztionis aliudappareat, Menoch. da. loc Cum verbum unumquodque herging, AIS quuin perpetuum, Viſi ag r vedigalis. Tiraquel. de retrai. conv§,2 gl.. 99 en2 18. n. 30.11. 2. Et propriè ſit accipiendum, Rol. à Vall conſ. 6 8.2u. 15.
s Callo de uſußruci.c. 3:5. 41. Hiſce duobus fundamentis primogenituræ po-
iih eigua, quæ inde dependent, videamus. 112. nün ae Principié enim natura immutabilis planè eſt, eadem ſemper& ſui ſi- Pequi hodie primum naturæ gradum habet, cras ad ſecundum detrude-
b— enam omnes prærogative, quas lex primo huic loco deſtinavit penes endem fxæ ſ
abiles ſemper maneant oportet. Reciproca enim hæc ſunt, ut di- Rrrr z. Ctum

684 De Sacceſſione in Electoratib. ex jure primogenituræ, tum eft- Optimè icaq́; convludunt noſtri Interpp. jura pr imogenituræ, nullo tem pore, nulla atione pnmo genito adimi poſſe, neq; paciſcendo: Gomezadl. Tau . u. 8 1⸗ Palasz Ae majer. par 4 Raudenſ.reſb.1 num 29. Menoch. conſ 9 mu Gu Neq; Teſhametiior Molin de Hiſhan prim'gvni i, 1,6,8 Natta eon jor in G1.lib. 3 Neq; renunciando⸗Baldicony S89. conſuerudo, col.3.V. 16.,110. 1. Titadftje primogenii ,u1.&e,s 2 5.KRoltà Vall conſ.ult. n. TIOllib. 4.**1—1. e. Acrommodé ad ütrunque fundamentum: Naturæ: Kec enim inparia. bilis eſt-Legisy Cumilla naturam ſemper ſequatur. Eoque magis bahar ippaten ſpeciali plan lege deferatur hoc ſuccedendi privilegium,& quidein ſege Regn Ludovic Molin.Ae majorat. rradt. z diſp. 62 5. 8Joan de terr. Rub: in irndi Oontran. Pell. t. rart. I perrot. 124 ſͤ Quemadmodum enim p di
ti alicni 1oni Amplis non ſabjacet, quod ſpecia d dr: Theſſaur. deciſ. 3 4n. 3. Cacheeran. Aeciſ.1. Butlat um zm. 1. G 22 Decius conſ.7 s. Ita multé minus, ſià lege Regni: Joan. detra Ku- pbea d. art. i. Carol. Molin. ad conſuet. Puris de mater, feud.§8 g03,n. 8. Hottom inen. trov. inter patr. Enepot. tutulo: quomodo Regna& pri vata heredi aifferam. Coͤthma conſ. 4 3u. 7. Raudenſ. d. conſ.l. n. 29.& conſ. 2,„. 1 28. 1 SG. I A. 23 z. Porrô hæoprærogarivanaturæ, ed ipla moi entoadquiritur, qüd cü in luremeditur. Igituretiam omnia jura, qus illi gradui, illi ætatt deſtinata fünt ¹ lege,& inter ea primo loco jusſi eflinnis, eeiſoinſtantipleniſliméprimogetito dEiri carur, neq; tractùúοpus eft Qraobehülam noſtri primogenituram recteſſe dixe b Raned.-& Alalitatem moften. tancam: Tiraq. de primogen. 4. 40./. 160. Molin. de Hiſban, primogen lib. Jlcups,n zo. ex ſeq. Caſtr. conſ. 16 4 Rol. à Valle conf 59.2. 49.116. 4. Surd' eonſt 5. 2.10. Abb. a. 85.lib. i. 1d quodex Baldiin licumantiquiorib. n. 11. v.. O. de jur delibérandi Menoch. conſ. 98 1. dicit, primogenitum eo ipſo, quo naſcitur, ſe includere,& conſequentet perpetub excludere ſecundogenitum, Socin. vocat eon). 252. Vinculum ercluffrum ſecundogeniti;& incluſivum primogeniti, idque adeò ut etiam primegenitus ſta- ti atuseſt, vivo patr Larur, Choppin. de domanio lib.ie Jns.16s fin. Chaſſan. in conſtit Burg. rubr. 3 v Smum. 3 ſublim) i. Eadem ratione, qua uiiis Regis Angliæ primagenitns auxX Cornwalliæ haberur, primoq́; Nattvitatts tu ths majoris& perfectæ præſumitur æratis, ut ex originibus publicis hoc docuit, Cam- den. in ſua Brit. in deſcript. Cornwnl. 45.2shE14 24. Quod autem diximus omnia jura pleniſſime adquiti ipſo Ratuyjitaus — id ita intelligendum eſt, ut quorundam tamen u ſus& polleſliollhen. datur& ſuſpendi aliquando neveſſe ſit. Quedam enim jura ejiis ſuntnatur, ut 1 tim pleno uſu acquirantur: quædam ſuſpenſionem non quidem juriszſed plenit men uſus deſiderant; quodideõ hic notandum eſt, cum quidam illudj ts conditi- nonnullis etiam placuerit, cumßis
ullo alio remporis
) nem, alii ſpem incertam& inanem appellent, primogenito tantum agnoſcere, qui rempore delatæ ſucceſſonis talisſit. Conts 8 principia juris primogenituræg. 12 1.. 25. Erroneé enim primo ab uſu&execurione ad jus ipſum coneludtu,
nam ſi cum moriar, ſ de cond. indeb. Tob. Non. in§. eæ conditionali, num.) nufceun oblig. Socin. Sen. conſ. 137:. 2. lib. 1. Jus purum fmplex, abſolutum eſt; in ip hm
vitaleplefiLradicatum, quod conditionem ferre non magis Poteft, quan aus
—
f
3 nülli
enerän xrdite uctN Uucdill rurne im, Tän 19 ong Vundir
auh ju dapre a jparion üeran ixlucc un

ach 3
thaltn a dat de llen, 1TS d e nn 1d4 hen
1 1
U
„ 1 11 4. 1
1aa eraite d ſtte te eag
1
5 1
d e
herih
Nanſa dn
talheen
hruaaeaae 44
denze
ir ütrs in. Ksstllee dt d EMrent
yupe
daaibh a. ayüünni Kches mte rut ath
1 A 5
Gasd e
iih ene abl f a Günliſs einzieee labtauit
D. Arnoldi Engelbrechif. n, Egeneratio, ſub certa conditione fieri, ſuſpendi, imò expoſt facto deleri po⸗ at Quin autem exeutio juris differatur, nihil impedit, quinimò ex ipſa natu-
—*
taſascelllonis, ut dictum eſt, juri huic ex primogenitura quæfſito, tempus aliquod
alquſuſpenſio ineſt. Neq; enim hereditas, aut ſucceſſio eſt viventis ſed obitum il- lasalupponit cni ſuccedendum eſt, ut hæc notiſſima ſunt. Hèc autem executio, quæ differunt in certum tempus, non facir con-
oitonalejus ipſum, I cum ilud in fin. quond. dies legat. L. conditiones extrinſecus,9 9. de
audt demonſr.16.§. ubi in ſimili. ulian. reſpondit, maxu eeram Audu cenditie- nen latiinjectan videzi, ff. eod. n. Gonditionullum jus continęt, ſed facti eſt, ex quo aliquando jus na- ſaigoteth 4 Hde condir. Iuſt. l. I. inpr. S. ult. l. z. 1.z 1.1.60.1.91. f. de condit.& demonſtr. Fenuzjus hoc gertum& inre præſenti fundatum eſt, ejus executio tantum differ. unidquodab eruditis quoq in hac re ſæpèé confundi non abſq; ratione mireris: eum dreetliſſima ſintjuris& actionis nativitatem im peditrplané& jurisjam rcali-
ter quaitiplenum uſum ſuſpendi tantüm. 1 11 lh epuha Jadsovum primogenitus, ad dextram patris ſedebat, dupli- eatos ihoshabebat, præ ratribus ſacrificia offerebat,& quæ præterea, gl. inc. quam
heriahſem, 7. 7, 14 poſt sam joan. Andr& Dano rmax in e. licet ex. de votis, afferunt.
tautem duplam portionem é bonis parentis haberet Sexpectandum illi erat tem- nuſieceſionis. Derperam inde quis concluderet igitur rotum jus conditionale ſecum méjus hoc ſucceſſionis non minus illi puré& abſoluté primo nativita- unowengo adquixeretur, atq; jus ad dexteram patris ſedendi, Bald. in Al.cum an-= Iihainibus,C. Ag jur. deliber, Ae A A
„ 8*
Aumszimoum igitur,Kin fdüiaamumnifiä huris-Referfeiaisplares e ennanm 2 ſeuune in relarexaccntur amnas jus ꝑlenum Kc radicarumn ha. Phännfeakjure deliber Michals peefarsesgantür, mii filius, de bon libert. ¹i Malfsdlaseleer. Michaul ab Aguirr, in apolog pro Reg. Hiſpan„. I. uu. 3.4. Ita
eiamanmogenirne: 86 4 juun enutusiguanquam enim tempus plenæ fucceſſionis nondum venerit; aiuf Tanum&ersalejam adquiſitum eſt, Dd. ſupra dd. locis. Longéalia el puüs— ujulcunque ſint generis; omnes in eventu incerto ſunt tnnaten 9 pesane astumplenam executionem juris, ſed iméipſam juris na- anne 6e P. 42 inſtit.& ſubſt Socin. Jun- conſ. I72, num. 16. vol. z. Nec quic- a bneſte ſaua ſu⸗ conditione, ff. ſi quis omiſ cauſſ.teſſt Gephal conſ.767. 5 2.0.1 3 3 2 1* 4. 2. h 12. Non igitur hug pertinent, quæ de diſpoſitionibus ſub- 8 h to exentu, vel etiam de ſpe inani afferuntur. 0. Duplerſans 4— 3 aliude 8 Shanf eſt Geslut& hocmoneamus)in jure noſtro: Quæ dam nihil G 1 B 7 hu. 89qϑ 4 2 1 8. 2 1 Gonen goaureren iSS Tx u on anfiderabilis, ita nullum jus, nullam a- timahabenr„ ePQtœſt, ut eſt ſpesilla, quam liberi in bonis parentum aut legi- ent, quæ AX Pr. d 1. 5.. ala am Mandell a3l ehendet, 1 1. S. impubere 17. ubi Bart. Æ luh cene edell. Alh. conſ. 66. /. 3. Toming. Adecsſ4 1. n. 12. aut- doaliquid nditione legatum 5 Præterito 4
cond
2
Aluſ iur. concl. 6 29.21. 9. tom 3. Monter. à Cuev.
Tuſchus, pract on
*
de
: 117,2.8.9.1 Tanc aden tettam n e 4 21 9. Cephalus cſ.38 1 lib. 3. nu 6. Franciſc. Aretinus, conſ. 3. Leatran miſtioni locus ſit, Cavalcan. Adeeii 19 ˖um 9 5 5. 3. Radicatio
.—
enimi
68
3 ½ 4 En 8 8 1 . ͤ 4 6 1 4 1 1 — f 3 1 p 1 1 4 * 2 *
——

₰
686 HDe Succeſſione in Electoratib. ex jure primogenituræ,
enim jam adeſt, Bart. Bald. Imol. in l. non amplius,§. 1. de legat. 1. Ultimo hoc mode jus illud invariabile ſucceſſionis, quod primogenito, ex vocatione& diſpoſitione
1 8.. 4„ legis, ex primi acquirentis ſucceſſione, imũ exeoi e* timus naſcitur, primo etiam reſt, non incommodé ſpes dici
oteſt, Tuſchus concluſ.pract 6 26. n. 2. tom 7. In de autem generaliter omninò adet. fectus incertæ alicujus ſpei concludere velle, eſt ab una ſpecie ad aliam,& à diner-. ſis: que argumentandi rario quid valeat, ab Everhardo& aliis monſtratum eft non
hiſce immorari operæ precium non exiſtimavimus.— 31. Siitaq;, ut concludamus, quemadmodum naturs prærogatirainſtan-
tanea& immutabilis eſt; Ita quoqʒ juris prærogativa ipſo nativitatismomentoad. 1
uiritur,& invariabilis ſemper eſt, ſequitur alieniſſimum quoq; inhac materidil. Iud eſſe, quod de qualitate tAnpore delatæ ſucceſſionis requiſità adferri ſolet. Do. Grina ſané eſt Bald. in l. 24½ C. de jur Emphyt. adducta etiam à Menoch. conſ..ns. 45.quod Emphyteuſis, 4 ex pacto ad primogenitum tranſire debet, ttanſeat ad prim ogenitum, qui reperitur tempore mortis Emphyteutæ. Et ratio illius eſt, quod qualitas requiſita, tempore ſucceſſionis, inſpicienda ſit. Poſt Anchar. Balb. Aleia Alban. Menoch. couſ. 269.. ⁊1. G ſela. Thefſaur. deciſ. 270./. 24. Petr. Heig.4. 5 41 † 1 Alex. Raud. con. 30. vol. 1. Decius conſ 443.. 17. Alex. cenſ. 4. nu.z. G paſſn. vol. 4. Ceterum omniailla jura& interpretes de ea diſpoſitione& qualitare loquun tur, quæ tractum ſucceſſivum habet.tempore evenientis con ditionis effectumti- mô ſumit,& mutari interim poteſt.
31. In celebri illa ca uſa Trivultianà, poſt primò inſtitutorum defectum wo- catus erat agnatus proximior. Unde factum ut in diverſiſſimas deciſiones itum ſt A nobiliſſimis Italiæ collegiis& Juriſconſultis, utrum tempus teſtamentimottis, an delatæ ſucceſſionis inſpiciendum eſſet, ut ea de re extant conſilia Rol. älle Zanchi, Bologneti, Menochii, aliorum. In qua ipſa tamen controverſia notatiſe- lim: omnes etiam eos, qui pro majoritate ætatis,& proximitate temporeerenien-
tis conditionis conſuluerunt, diſtinxiſſei an diſpol.
.— 5 u tio nem-IItLI isutprimogenltn an gencralitertanquam natu majot ocafe-
4 8.— rur Rsctiſſimé. Hoc enim tractum fucceſſixum, iludinlanrancumMhei&pti⸗
moOſftarinnariritatismomento nen Piüffrt latæ ſuece lonis, efe Aum ſumit. Videatur Rol. à Valle d. conſ.3 8. nu. 2 2. G ſega.& tot unf„vul4 Me- noch. conſ. 106. num. 307. 309.
pauaür paina anlein 9 hontat-
33. Rurſus habent ſuperius adducta jura, tum lo
cũ, ubi ex teſtatoris veibi
manifeſtè apparet, illum inſpexiſſe tempus ſucceſſionis& mortis„Menoch. umd
97 per tot. Hic contraria ſunt omnia: Lex eam qualitatem reſpicit momento adquiritur& immutabilis eſt ſemper: Lero
ipſa primo nativitatis
nem genituræ: Conſequenter non tempus ſucceſſi andum eſt
Sed& hoc inprimis obſerv cum habere poſſe, quand
14 quæ ut natut
onfiderat
ſaltem lo⸗
onis, ſed nativitatis orum tum ſaltem ordinen
Baldi& ali
„doctrinam
₰ 2 ☛☛⁹ A 8 1G
₰ 10. 1 eſpieit⸗ Urer rindeterminatt facta eſt. Inj rimogenitl reſpicie ſed generalite Hacta eſt. In nis Jedit: Conlequent
lex cer g ini, ſtirꝑi, gradui 1
ip ivitat um ſiicceſſorem deſignari t. Lex vocauo-
ipſo natixitatis R geniturs mamento cert ſ 8„ ·* ce 0⸗
nem ad ſolumil eam perſonam, 4
4 3 pta O⸗
nem Ieſtinkit. Omnibus hiſcecaſibus nobilis eſt,& ex ipſa natura defum u
tetüt Atde ddl u big . de elle e tipen fehten

1 1 woge n
doldrn ederüt n ecealih e lünn ede Keuanan Dadnn Nät un rrlit) un lat Iira ranbih ae tekm udg dottct hal Fantgläth Ala ueaug lröretanae seonühn dt
uühn e (ſdab crierr renucele ra eult10. nenomallut inuMtimn
3 m dereli
räe, 7 Gh fag
Humogeniti' Sed ab 1¹!
a reyelimuz,
D. Arnoldi Engelbrechti. 685
arina lla, Bart. in!. jam hoc jure, ubi Alex. nx. 7. Jaſ. n 12. Ripa n. 0 de vulg.& pupill releia Menoch. on.97.2. 105. G& ſea. Bald. in. humamitatis nu. 28 ad fin. C de im- puh,Ge alisn. ſubſt, Quod quando cda imgortanti erdimatio- nemad principinminſpici.
. Atq; ex his tertio patet malè
10—.. 4.— 8ℳ.— 8«*
d herlabitum quidquam. Si primogenitus tempore ſucceſſionis adhuc ſu- u waizilhic plané dubii eſſe poteſt. At ſi præmortuus fratrem& nepotem re- ungiat deptælarione quæ
rirur. Eex vocat primogenitũ, itaq; illud tantum quæri- ror ater exalt. 1 5. uter ex allis ſit prim keucipiafaris Primogenituræ rẽ revocemus, nihilplanòé erit difficultatis. Mati- tanonfatitlaltm Led 8 uLnaſEen di. ita. 1Li mum naſcendi interr fſericad Kelcendenren dron⸗, l 8 DDa eenden ag. 2½ 1. J. uatargeractud. Pater, cui ainüemelü ine del o
—— zerias fert, ut ſecundogenitus loco primi, ter- tula 54 ccundi fiagatur. Hic eſt perperuus ordo& progreſſus näturæ. N ec pr 4 naturæ, ut fundamẽto innititur, alium progreſſum habete ullo mo-
Hdua enim ratione fiet, ut frater ſecundogenitus primi locum occupet? An
reſpeckupade 1 Heckupatnis? Atque daos ille pr 8 gnequit. An ratione fratris lo ne quidem genitus eſt. An per fictionem juris? Sed illa tum emum! 9,— 8— 4.. teheritur. Conſequituritaqetiamſi tempora ſucoeſſionis inſpice- nemini præter nepoti nomen, jus& œxrogativanuprimogeniti& pri- IIf moge-
⸗
*

688 De Succeſſione in Electoratib. ex jure prlmogenitauræ, beri, benè ait Zaſ. d. conſ. 8.. 3. lib. x. quod jus prime ætatis tanquam naturale in nullo alio verificari poſſit,& poſt Luc. de Penn nu. 4. ſubjungit, quodis, qui eſt ſecundogenitus nec fingi etiam poſſit, pro primogenito- Sequitur Menoch oonſ. 211. num. 12. ubi videatur num. 27. ver ſ reſbondetur primo.
. Arque hec, quæ deco nditionali jure, ſpe,& qualitate tempore delatz fucceſſionis requiſitæ di
ſtarer de veritate illius, quod ex fundamentis primogeniture initiõ dixeramus, it-
lam primo ſatim nativitatis momento jus,& quidem perp etuis temporibus inn.
riabile jus tribuere Infertur autem ex iis omnibus ultimo loco, quod naturã iplam
& inde profluentia primogeni Aiirpes& lineas diſtinxerunt, ut qui in primogeniti linea ſunt, primo: qui in ſecun- do geniti ſecundo Erita conſequenter ſuccedant, neque de lineaad ineam tran- ſitus fiat. Ratio eſt, quod natura ipſa illas lineas iillos ordines, illasprærogativasiita diſtinxerit, Covarr. in pract. quaſt. e. 38 n. 6 G nu. 12. Cavalcan. deciſ. 18.1u.u 53,
ol. à Val. conſ. 101.n. 4. Mechaca de ſucceſſ. ereat. lib.3.§. 27.. 10. Menoch.conſ. 449 nu. 10:Surd conſ. 404:/. 10. 26. ubi plures Ruin. conſ. 19:1/. 6. 11b. 2.
38. Non malé hoc explicatur exemplo bonorum poſſeſſionis. Ut enimii- dem prætortres ordines conſtituit,& in horum unoquoq; gradus prærogatiram ſervari juſſit, I.1.I. 2 de ſucreſſ legit. l. 5. C. de legit. hered. Et interim tamen duplicem præro gativam conſtituit, unam ordinis, alteram gradus, ut ordinis prerogati'apo- tior ſemper ſit, quàm gra dus, I.. de ſusceſſ edict. 1.11. C. de ſuis& lagit. eum ſmihl ctiam in jure primogenituræ.
39. Hiſce ita præmiſſis non obſcura poteſt eſſe illius quæſtionis deciſior- trum nepos præferendus ſit patruo. Complures ſunt, qui illam uberiori filioumacta-
runt, neque nos falcem in illorum meſſem mittemus. Unum atq; alterumtantöm
mogenituræ de
3
ex ſuperiiis allatis adjiciam. Prærogatira natur cſt fundamentum prærogatiæſt. ſi atixa eſtimmutabilis, ipfo mativiraris momento adqui. i 1
11 Naturæ autem prærog Utur tempore ſueceſfionis petere peteſt, niſi qui eumnaturæ lacum femel occuꝑalit, aut inter exennrdinseſt, illo autem deficiente, tum demum natura perfictionem letut, & ſecundogenitus, aut ſuo ordine tertiogenitus pro primo habetut. Igitur& ræ:
rogativa juris immutabilisſemper erit nec itaq; in perſona nepotis variabitur: Eo momento pleniſſimêè adquiritur, quo quis in lucem editus eſt, igitutnepoiiacim non poteſt, cum imõtempore mortis nemini præter primogenitum, eſt, hujus juris prærogativa dari poffir. Nec itaque patruo; hoc autemnon exlitem-
te, tunc demum ſecundognito fictione juris illa prærogariva competit Ipla ins. que primogeniturà eft cauſa proxima& immediata prælationis„Menoch. 4.t0n, 211.n. 2 Et confequenter nepos ex proprio jure& perſona excluditpatruum:eum propriam habeat vo cationem, quod pluribus demonſtrat 215. 1.c. 1.. 16.17. 1*.
40. Alii in juüͤre repræſentationis fundamentum poſuer text. in Nov. 1 18. c. 1. G zmon obſcura. Ponitur enim nepos loco p privilegium patris, filio eſt attriburum,& quidem eadem ratione, ſi
....,. 3. 2 n ur, q uinimé nulli comperit necunquam co-
deſcendentes
atris, im omf cut ſipatermne- um, quempa-
Hernimus, breviter hic examinanda erant, ut lectori con-
ituræ principia planiſſimè ſecurti fuerint illi, quiin
4
& quiexeo
Menoch-Aconſa Moli
e,&funt lankehn
ret, igitur non tantum ut ſuccedat cum patruo, ſed etiam excludate dicendumeh 44 0**
ter ſix iveret, excluſiſſer, ut ſunt verba textus expreſſa, aut certe illud
—
8
9 tercl 3 emer
al oc plaun aſn- L naulwil ä3 quie rranl ui aur rratio dütrat dalen latur ſtelln ean ih. ludc 4 ¹ 0h.
—
4
4

wgalr kineaa
ulent ne
ran n
urüitſem derliteäh lccygulrnr ecliie
1
ha luwaärit ettadenn
ne ahtan
1
kenatn.
7nnalbadag 3. 404 4 Ppokehalden
7 gebhen rermgon
urcrüühhne
„ſuhne liu tuie
irübern”-
rruan
aaran we 3 L n e
Ca
W
Knegruu 1 Ggeinn wriai rKr
1
1 M s ch 1 9 nuuuin
3 66
ü ſa 14
7 musille patri
D. Arnoldi Engelbrechtl. 689 gepotem ubi de excluſione alterius agitur, non poni loco patris. Atqui eriam in ca⸗ lauth. nepos eum excludit, à quo ipſe alias excluderetur, ut hæc ſolidiſſimé con- Kdetvvit jam olim Socin. conf 252:n. 9.G 10 ſacutus eſt, Menoch. d. conſ.z 11. /. 60. G ſenpVideatur Saa. in tot.tract. Vivius deciſ. 10⁊. lib. 3. Roſenth de feud.. 7. conel. 2 6. n. IMufing.5 ,23 n. 7. cent. 3. Surd. conſ. 403 nu. 6. Cephal. conſ 251 ½. 40. Conſ. 664. n Decian. conſ. 6. n. 9. vol. 4..— 4 1 b
41. Jus tranfmiſſionis aliis placuit, in quo ipſo etiam, ſirecté explisetur, non nultum erratur,& quid yetat nepotem patruum, excludere ex pro prio jure, repræ- ſentzionis& jure tranſmiſſionis, diverſo tamen reſpectu. Licet enim detur ætatem pumon tranſmirti, justamen quod ex ea ætate in patre jam quæſitum& radica- tunck tranſmittitur, Menoch. conſ. 21 I.nu. 97. Surd. conſ. 403 n.; 4.5. Neq́; metu- endum eſt,Hleri hac ratione, ut ſpes conditionalis& fldeicommiſſum conditionale maalinittantur, eontra l. ſi ita legatur,§. ſi Volet. de legar. 1.& inl un. S. ſin autem ſub anditune de caduc. tollend. cum ſimilib. Non enim eſt hoc jus conditionale eoi pſo momeato, quo naſcitur primogenitus, omnes illi& toti ejus deſcendentiæ præro- gatinejuris acquiſitæ ſunt, illud jus ſemel radicatum non magis eſt conditionale, quamfqais naturam ipſam conditionalem dicere velit ‚ſed& illud ita indefinité eroneum eſt, quod Ludovic. Molin. 4i5. 62 6. nu. 15. vult, jura hæc perſonalia eſſe, adqutuntur quidem ob ætatem, ob perſonam, ſed adquiſita non am pliüs ſunt per-
loralalud enim eſt jus, propter quod aliquid adquiritur, aliud jus jam inde ad- quittum. Unde etiam nullo negotio tollirur id, quod vulgò objici ſolet, ætatem
8/ &alialariori pa-
iquidgerſnaliſſimum, Bolognet. conſ.9. num. 71. 0, 7 5. Uti hæc giaexplicantur à. Gomeſ. ad C. Tauri 40. Molin Ad conſuerud. Puriſ.t. 1.§. 8 gl. 3. nu. Noland. A Lalle onſ.; 9:nu. 47.& ſeqd. lib. 4. Beroo. conſ. 7 1. num. 79. 3 1.3 4.11 5. 4. Tuaquell dejure primogenit, quaſt. 40. num. 118. Michasél. ab Aguirr. in Apol. pro Rege Mip, 25uin.: 99.30 2. E ſegg. Cravetta. conſ. 6 /7. num.9. Neque enim, ut antea di- umus, noſtri jam inſtituti eſt, minuta hec copioſius perſequi, properàmus enim ad idquod caput eſt diſquiſitionis, ut nimirum in ſpecie jura neporis ex verbis Aureæ Bulzexaminemus. n. Et ſané ne antiquiſſima memoremus, repetat quis funeſtas illas in E- etlonibus Imperatorum confuſiones, quas à tempore primæ illius ab Ottone ladconſtitutionis hiſtoriæ loquuntur, reperiet non tantum plures ſępè ejuſ- demfamilie illud ſibi jus arrogaſſe, ſed etiam in primogenituræ jura impunè ſæpius nnclale, quod infra breviter monſtrabitur. Tempus itaq; erat huic rei poſt lugu- breil udinterregnum à morte Ludovici Bavari tandem oviam iri; Et obviam quoq; nit Carolus IV. omnium principum& Procerum Imperii conſilio& aſſenſu, dum Auidinklegionibus& ſucceſſionibus perpetuis temporibus obſervari deberet, le- Heahettiima ſanxit. Credat ſera Poſteritas,& credet etiam, tantiſper ſeculo no- nro gulctem& orbi pacem affore, quandiu Germania noſtra Palladium hoc inta- umlabebit. in: fruſtra vetera illa mala ſuſtulit& tollere conatus eſt prudentiſſi- pattie Senatus,& quid tum aliud nobis expectandum, quàm antiqua illa aturni ſecula? a 5 5p det videamus ipſa verba legi 8: Statuimuus, ut poſtquam iidem Principes Elo- 8 res, G eorum quilibet eſſe deſierint, jus, vox& poteſtas huiuſmodi ua hlium 4 mogenitum legitimum laicumcl L1 O0 verõ NeN EXISTINTI,bodex nicht e 7 were/
———

690 De ſucceſſione in Electoratib. ex jure Primogenituræ,
were/(ur ſunt verba Germanica, Goldaſt. p. 2. der Reichsſatzung/ pag;z.) adeju dem primogeniti primogenitum, ſimiliter laicum,& ſine contradictione cujuſpiam ana vatur. Si verb primogenitus hujuſmodi abſqus heredibus maſculinis, legitimis, laicuad hac luce migrarst,&yc. 44. In Capit. Metenſ. Primogenitus filius ſuccedat in eis, ſibiq; ſoli jus& umi. nium competat. 45. In Bullà Francofurt. domus Saxoniæ: Sancimus quod poſt dii Wentaslai Saxoniæ moderni& Lüneburgenſis ducis obitum primogenitus filius ipſius,& poft ejuahi. tum ſenior filius, ex ordine genitura ſemper ſenior. Si verõ primogenitus Dueis Wenculai deceſſerit, maſculini ſexus, jaicis duntaxat legitimis heredibus non relitlis, ex tunt ſecun. dogenitus,&c. Ejuſdemque tenoris eſt Bulla Palatina à Sigiſmundo ſub Anno³⁴ L. udovico data apud Goldaſt.. 2. der Reichsſatzung/ p. 90. 46. Dictum eſt fupra in omni ſucceſſione primam eſſe quæſtionem dehæ- rede à teſtatore inſtituto, aut ſucceſſore vocato à lege. Vocatio enim&imſtutio
fundamentum eſt ſucceſſionis,& fruſtra omninò quæritur de qualitate alicujus niſi vocatio quoque adſit.
Si igitur probatum fuerit, poſt primogenitum, nonſſe cundo aut tertiogenitum, ſed mnes in recta linea ex ordine deſcendentiæ& geui- turæ lege Imperii vocatos primum: Et poſtea ad lineam ſecundogeniti tranſitum factum, probatum quoque erit nepotem per Auream Bullam præferri patruo.Not itaq; hic vim ponimus, in iis quæ ſupra in genfere ex natura juris primogenitutgad-
duximus, quæ& ipſa tamen pro nepote ſufficere poterant, ſed ſpecialiſſimeinvo· catione legis.—
47. Primüm autem cęlebris& apertiſſima eſt illa deciſio JCti Modeſtin n l eum ita,&. in fideicommiſſo hi ad petitionem ejus admitti poſſunt, qui nominati ſunt; aut poſt omnes eius extinitas qui ex nomine defundti fuerint eo tempore, quo teſtaior mortuus,&c. Theſis inde certiſſm exſtruitur, quodin omniomninòô vocatione& inſtitutione primô nominati, pfi⸗ mõ ſint vocati,& igitur primò quoque(uccedants adeõ ut nec quiſqus ommum ii qui diſſentiat, Covarr. p. quæſt.3 8. num. 4. Th eſſa ur. deciſ. 6 4.n. 6. Anton. de Gamunns deciſ. 206. num. 23 2 4. deciſ. 174-n. 12. Verſ. 5. non obſtat. Surd. deciſ.84.2. 12 Lrarett conſ 1 80num. 2. 3. Cujus rei rationem hanc habent, quod prior nominatus,ma- gis quoque ſit dilectus, l.ckum pater, àte peto, ubi Dd. de leg. 2. Alexand. con 30./nu4, vol. 2. Etiam in prærogativa dignitatis, Pacian. de probat cap. ²z nu. 66. ſt lih. Adeò utob nominationem, fideicommiſſum conditionale tranfmittatur, Emfll
Verall. deciſ. Rot. Roman. 21. nu. 2 †.2. Gabriel. de hered. inſtit. concl. 2.n. 34·Calalcan
deciſ. 19./. 98. F..
48. Nominatio autem eſt triplex, inquit Bart. inl. Turpia, 9 ſhan nu leg. 1.& Jaſon in l. Titius. inpr. nu. 13. de lib.& poſſ. Quedam eſt generalis, quæ non pertinet, quædam fit nomine proprio, ut ſi vocetur, Titius vel gejus. Cuedan nomine appellativo, ut ſi primo, ſecundo aut tertiogeniti vocentur- Hæc dlh cum& ipſa ſit ſpecialis, nec in alio quoquam locum habere poſſit, æquipolletin gulari, d. I. Titius, in pr. ubi Dd. Socin. inl. Gallus,§ eriamſi parente, num. 10] h & poſtbum. Alexand. conſ. 127. num. 1.lib..
Ea enim deſcriptione vocatus, dicitur ſigno in dubitabili& nominatma catus, Simon de Præt. de interpr- ult. Volunt lib 3 interpr.; dub. 4:fol,2. nh.. 16
de legat. 2. in fideicommiſſo, inquit, quod familia talnquinu,
am eae litar 4k al

zuisßſige laſe anenadga aunnüg, ena Jüruoh an
la ran I Rſtb t, kſtl licii be itutmi lruua delchure jrruten rda 69 4 lin Id
dotfämnne
31
eruM fi. l- 3
1 ru mhde bnchu
sE
D. Arnoldi Engelbrechti. 691
ſbtez Diaꝛz de Mena. ad Gamm. deciſ. 93: /nu. 3. Verſ. ſecunda soneluſio. De quom ulto ninus dubitari poterit, ſi vocatio fiat à lege. Nec enim alia nominatio aut vocatio legbelſe poteſt, quàâm per nomina appellativa demonſtrantia; ſufficit itaque ſi per cenan eircumſcriptionem& deſignationem id fiat, Cravett. conſ. 162. num. 4. de qpoin lmili Menoch. 4. onſ. 109.2. 164. G& ſe*a.& cum per ſe manifeſtum ſit, nulla dilculione opus habet. b 9. Jam verô in noſtra hypotheſi, lege imperii vocatur primogenitus; Eo zon eritente ipſius primogenitus, ſi ille ſine liberis deceſſerit ‚tum demum ſecun- dogenituseodem ordine:& poſt eum tertiogenitus; qui ordo vocationis& nomi- nauonismanifeſtus ſat eſt. Si . ded& ſecundo liquidiſſimé probabo, verba Aureæ Bulle& declarationũ inuyerr eſſe, ut ſVve ad rationem juris civilis ſive ſenſum ipſum exigantur, dicendũ omanöſit, utroq; caſu nepotem præ patruo vocatum: Non ſolum ſi ipſi primoge- ntotealiter delata fuerit ſucceſſio, ſed etiã in caſu non delatæ ſucceſſionis. In hoc ntotacontroverſia conſiftit. De primo, ſi nimirum primogenitus ad ſucceſſionem plepettenerit, ilium eadem ratione ſuccedere debere, nemo mortalium dubitavit, cuthoctempore dubitare poteſt. Atqui ex eodem illo caſu, ſi nulla alia adeſſent ar- gumenta adalterum caſum ob certiſſimam voluntatis conjecturam indubié con- eluderetur Regula enim omninò eſt generalis, quod quem quis filio hæredi, hære- zemeſſevoluit, eundem etiam illo deficiente& non hærede facto, ſibi abſq; dubio degerit Eadem omninò eſt ratio in vocatione legis, Vigl.§. ſi ex diſpar. Inſt. de vulg. hiſquod multis deciſionibus illuſtrar Surd. deciſ 37. per tot. Menoch. 4. praſ.6 5. ſam. Simon de Præt. de conject. ult. Vol. lib. z. int. 3.dub. ſolut. 1 1. n. 46. Trentacinq. inaii ſulſt.1 c. 1. Sfort. Odd. in tr. de compend.. 6. art. 1. Et abſurdiſſimum ſanè ſit in do ealu contrarium aſſerere, ubi lex aut teſtator non ram modum implementi, Aaamcfectum conſideravit, Dd. in a. l. Gallu⸗„§. E quid ſi tantum, ubi Socin. in ule. mas ſae vulg Cephal. conſ. 469./. 38. Achill. de Graſſ. deciſ.ʒ 02. num. 8. fi. Adeoq; liquidiſſimi juris eſſe putatur,& meritò, quod ſubſtitutio facta decedentipoſt mortem locum habeat ſiille vivo teſtatore decedat: poſt Caſtrenſ. Nned, Surd. Aeciſ.; 7.z2. 23. Decian. conſ.. n. 109.li. 1. Neq; quenquam hic offen- knorabulum fubſtitutionis. Qui enim ea aliud eſt, quam ſecunda vocatio, aut ſe- cundo loco focatio aliud, quàm ſubſtitutio,& quid intereſt, ſecundo loco vocatũ anſibtitntum dicas: Et quidem ex eadẽ hac voluntatis conjectura Craſſus in cen- untrali fudicio contra Scævolam obtinuir ‚voluntatem teſtatoris eſſe, ut is non natoflio heres eſſet, qui mortuo futurus erat, i. e. pupillari ineſſe vulgarem, quod magnoconſenſu noſtri ſequuntur. Bart. Bald. Alex. F ulgoſ. Aretin. Socin. Jaſ. De- auolognet.Ripa, aliiq; innumeri, quos habet Surd. conſ. 23 6n. 26. Et quantò id mah ltaſlent centumviri hoc noſtro caſu, c um nõ naſci—& decedere an te adi- eitatem Paria omniné ſint, imé plus in primo illo quàm in hoc caſu du- terſel a edenixa ſit legis volun tas, ut primogenitus filius non tantum pupillari- nederomni caſu, etiam poſt aditam hæreditatem poſt patrem vocatus ſit. lrcelionis e& adſunt(terti6) verba clariſſima, quibus in caſu eriam non delatæ prim genitas a. ne nepos præ patrdo. Poſtquam deficit Elector inquit lex, ejus darur ele non exiſtente ejus primogeniti primogenitus fuccedat. Si mo- d or ipſius primogenitus„&ſtille non exiſtat ejus primogenitus, conſe- 8 1f13 quen-

692
quenter etiam eo ipſo caſu, quando primogenitus ipſe non fuerit hæres, apertilſi 4„. 7.. 1. 1„ méè vocatur, quod notari velim à lectore, cum hic videat legem ipſam delignate,
præcisè vulgarem
——
De Succeſſione in Electoratib. ex jure primogenituræ,
quemnam primogenitum tempore delatæ ſucceſſionis vocer.. 4
53. Atq: ita in ſimili iiſmet verbis vulgarem manifeſté comprehendit, ſeripſt Jaſ. conſ.34lib. Pariſ. conſ. 74 n. 16. lib. 2. 1d quod non ca ratione hic adfertur, qual vocationem ſtatuam, ſed ut demonſtrem, quocunq; caſuimpo. tentiæ, nepotem p dum eſſe, qua omnes juris antiſtites ad hoc uſque ævum ſubſtitutum ex vulga in caſu voluntatis& potentiæ admiſerunt. Nihil enim omninò differt, verum dicasiſt
Titius non ſit heres, Mævius ſuccedat; an, Titio non exiſtente, Mævius ſit heres.
Nam& ipſe ſenſus demonſtrat, verba illa, ſi Elector moritur, primogenitus ſucce-
dat: Eonon exiſtente, ipſius prim ogenitus, per rerum naturam alium intellectũ ha- 1„— 0 4 ðℳ 2 0.* bere non poſſe, quam ut nepos poſt primogenitum, etiam in caſu ab ipſo primoge-
nito non aditæ hæreditatis ſuccedat, Menoch præſ.7 1.n: 10.& 4 Atq;hoc eK, quod Caſtrenſ conſ. 16 4. Socin. conſ. æ 5 2 lib. 1. Abb. conſ. 85—lib.1. urgent. Si primogenitus& ejus filii vocentur, nepotem ſemper excludere patruum, nec enim illa verbaalium ſenſum habere poſſe. Et quid illis opus fuiſſet, ſi primogenitus ipſe ſucceſſiſſet 54. KRKurſus(4) poſt obitum primogeniti ejus primogenitus vocatur. Vetda illa, poſt obitum, omniũ Interpp. conſenſu adeoq; ex naturali ratione, omne mortis tempus, abſq; ulla aurem dubitatione illum caſum comprehendunt, ſipumo oca. tus antè aditam hæreditatem deceſſerit, Bart. in l. Centurio, n. 32. Alex. n 7o. alau. 231. Galiaula n. 422. Ripan. 101 de vulg. Gpup. ſubſt.&alii, quos habet Sfort. deuum. pend. in;.part art. 1. Nam licet ex ratione juris civilis dubitari poſſit, an&quando verbailla fideicommiſſariam vo cationem& caſum aditæ hæreditatis contineant, quod latè examinat Menoch. lib. 4. preſ.54.G55. Id eſt, utrũ ſi primo vocatusantin-
ſtitutus ſemel ſucceſſerit, poſt pubertatem ſecundus ex fideicommiſſaria rocatus
cenſeatur, quod tamen ipſum hic nullà dubitationem habet. De altero tamen calu,
ſi ante pubertatem decedat primus, aut primus non ſit hæres, quòd tum ſecundus, ita vocatus ſuccedere debeat, nemo tam veſani capitis fuit unquam, qui ênbtraret 55. Unde etiam quintum argumentum enäſcitur. Regula enim ettes 14n.
S. pro ſecundo, de raduc.tollend. Quod quando duo fideioommiſſi gradus ſucceſſirite-
periuntur, licet primus deficiat, non tamen corruat totum, ſed remanear deicom. miſſum penes primum hæredem, cum eo onere, ut ſecundo fideicommiſſarioreſti tuatur, de quare infra latius. s. Utautem(é)omnis omninò qubitatio tolleretur, vocaritler ſecundo- genitum&ejus lineam, tum demum, quando primo genirus, ſine filiis maſculi, t ceſſerit. Non reſtrinxit lex excluſionem ſecũdogeniti ad delatam prim ogenito ſug ceſſionem, quod noretur; non inquam lex excluſit ſecundogenitum eo tautum car ſu, quando primogenito delata fuerit ſucceſſio, ſed generaliterſi primogenitusi beros habuerit. Illius enim Theſeos, ſi ſine liberis primus deceſſerit, fecundogem- tus ſuccedat, neceſſaria omninòa 1 † eſt, ut ſinon ſine liberis deeceſſerit ſec dogenitus non poſſit ſuccedere, 40.§. 2. de cond.& demonſtr. 1.16. de hered inſan hoc ipſum licet non aditum fuiſſet legi regni, ex conj ectura tamenilla— cum avus, de cond.& demonſtrl. cum acutiſſimi, C de fideicom. Igeneraliter,§. cum— tem, C. de inſtit.& ſubſt. ſupplendum eſſet Covarr. 4 ½.36. n. 1, Gamma eciſ. 1 neefene facehehdedhd.. 1
oſt obitum patris vocatum,& eadem omninò ratione admitten.
incey gami 1
zabe
ml uule 8 rüter moſe n pit)

N dradyne dlogetia n,
ug queymodo aut conditione aut in id tempus(neq; enim ea hic diſtinguo) vocatus
d'und a dhaunquam ſuccedere poſſit, quam diu aliquis ex primo vocatis ſupereſt. Nec ſanẽ nälitnſen. uoguemquam niſit rationis expertem hoc negaturum: Menoch. praſ. 70. in princ. hena hs Cnalcan. 4eriſ. 18: h. 1147 3. mäkſm.C. Tandem(8) filius primogeniti vocatus eſt poſt primogenitum: Igi- itar-ead uu tpumogenitus ante delatam fucceſſionem obierit, ſubſtitutus five ſecundo lo- duugtii apccatus omninõ admittitur. Vulgatiſſima enim eſt juris Regulæ: Quod ſubſti- udent zumſibſtituto cenſeatur ſubſtitutus inſtituto§. ſi Tirius de vulg. ſubſt. Quod uia umuum conſenſu receprum eſt,& extat ad hanc rem uberrimum conſilium Jaſon. oiire anſ s. Ubiregulam ita concipit, tertio loco ſubſtitutus admittitur, deficiente uanee ſcandoſubſtituto ad bona primi inſtituti, Paul. de Caſtr. conſ. 16 7. nu. z. vol. 2.Ho- neren hin tom umſ57.2. 19.. wiu.& Tuijam judicii, benevole lector, eſto, an& aliquid ſit, quod patrui par- wännaſ tespenepote, ſti ad Aureæ Bullæ verba, mentem,& vocationem ‚quacunq; etiam nluimun ihmüoneconbderetur, exigatur, tueri poſſit. Dicunt illi, primogenitum inſpici redennt tenpotemortis: Aut itaque, ut quæ ſupra in hancrem ſcripta funt, pretereamus, nullen hocthemate demonſtrare volunt, ſecũdo genitum eſſe vocatum primo genito mor- auwuntn nointe delatam ſucceſſionem. Aut illum habere qualitatem à lege requiſitam. diagubhite Ulinamhoc fallum eſſe jam monſtravimus, ſed neque id ſatis, niſi eriam primum;, eetine ilettrocatio, adſit. Alias enim nepoti paratiſſima ſemper exceptio eſt, quoad te æ- rüürnumaf eslherashabeo, niſi eriam probes te eſſevocatum.. tümüi d. Jam veré ſecundo genitus præ nepote, neque ex verbis, neque ex men- behenäna relegisrocatur. Imò& verba,& mens legis primogeniti primogenitumnomina- rani n Vſocanit defignavit. Nulli itaq; rei generalis illa,& niſi recté explicetur falſa bro- ruuſt cardica. 1Kauuiee 6. Haær prõ nepote ſententia licet naturæ, juri, legibus autem noſtri Im- miſ mülquidiſimé conveniat Inventus tamen eſt, qui cenſorem aget,& tanta qui- nſemftn en mndilesur imperitos tranſſcriptores ‚ſecutuleios„Bruta mancipia, neoteri- ſo ta 1 unes ilos habeat. quib us contrarium non placeat. Ego huichomini neo tes
mgpartiatæ,Fran ci, Hiſpani, Angli, tor& ranti juris Interpretes, ante ali- tu ud, hercleam ſecula, ſed æva. Videamus tamen quidnam tanta promiſſione di- noei 3 3 tarüü.... r. aun r 1 Imiaig, batruum dicit priorem& potiorem eſſe jure ttiplici: poſſeſſionis, pro⸗ oguim benue ætatis. Cujus Th eſeos unam habet rationem„quod jura antiqua, con⸗ alriſte eng dentium Germanicarum„R rationis ſimulæquitas ad ultimum poſſeſſe A ſacſen. 12 hernnt cui priximior gradu& inter pares gradu maj ornatu ſucceſſ erit: id ebevi ie tatis Verbo,juris primogeniture eandem eſſe ratiomem, quæ proximitatis& wWsehgragAtessſegeſtene2e: f,2. a8,4 1n. N. z2... arnal9 Khi mperiiprde ontra naturam ipſam, jura, conſuetudinem gentium, legem no- ln karto oci qut aneatione primogenithræinſpicere, idequenepotem præ Mbuf„„aula ex primogenito,& in primo geniti linea& ſtirpe, iis rationibus, *
D. Arnoldi Engelbrechti. 69
Jy. Quemadmodum eriam(⁷) verba illa, ſſine libris, etiamſi non ſemper, zecomnibus caſibus vocationem in ſe contineant, de quoipſo tamen hoc noſtro ealudubitariomninò non poteſt: Omnes enim maſculi hic purê vocati ſunt; ſem- etumen& omni caſu exèluſionem ſecundo vocatorùm comprehendunt; adeò ut
quas-

F 4
8
8 6 7G 6
illa concurrunt, ut qu
De Succeſſione in Electoralib. ex jure primogenituræ,
quas ſupra dedimus„& quod magis neque naturam, neque jura, neque conſuetu. dinem gentium, in jure primogenituræ, extra primam ſucceſſionem, ubi ſanç auo is ſit imul proximior& ſenior, proximitatem& ætatem ita
694
fimpliciter agnoſcere. 64. Jura itaq; antiqua& gentium Germanicarum conſuetudinem obten-
dit. Exactis Regibus, poſtea omnes hæ leges exoleverunt, inquit Pompon. in ² 4 orig. jur. Loquitur autem de Rom uli, Tati, N umæ, aliorumq́; Regum legibus& mo- ribus. Quidni&no S MuratQSnim Reipub.- ſtatu, mutari leges neceſſe eſt, inquitali. cubi Livius, atq; inde de Auguſto rectẽ Tacitus 3. annal. Eum multis abolitis dediſſe jura, quib us pacę& principe uteretur Reſpub. Eſto veterum populorum ea, quam author vult, conſuetudo fuerit: an& hodie eadem erit? Sed nec fuit illa conſuetu. do, quod licet demonſtrare ſuperfluum ſit, quia tamen illis moribus hodie vivii- deozagedum etiam hanc operam rei illi demus, quod ut rectius fiat, rem à princi- lis exordiri nobis liceat- Monſtrabimus autem neque in privatorum regularibus [ucceſſionibus, mulroq́; minus iis caſibus, ubi jura primogeniture ſpecialiter intro. qucta fuerunt, nepotem jure antiquo cxcluſum,& quod huic conſequens eſt, nul- lam omninò eſſe illam proximitatis& ætatis rationem. Cum itaq; in Occidenteft. neſtis illis gentium irruptionibus Romanum Imperium miſerè disjiceretur, nata quidem fortuna,& cum variis pugnatum eſt; Sed præter cætera Gothorum, Frau- corum, Longobardorum& Saxonum nomina& imperia clara fuere. Illorum Ori. gines per me legat, qui volet alibi, ſexcenta enim volumina de iis plena. 65. Quantum adbancrem facit, nemini ignotum eſt, VWiſigothoscupti. mum in Gallia Narbonenſi, poſt in i
pſa Hiſpania regnum ponerent, æmulatione Romanorum 12- libros conſtitutionum collegiſſe, Cujac. lib. 2. feud 11. Qidnam ibi in privatorum ſucceſſioni
bus juris fuerit ex tit. z. lib. 4. ab undé patet, neqziita. men nepotẽ expreſſim excluſum apparet, ex l.5. in pr.:. 13.6. part.& in 1241 inlStſi. Gomeſ. ad l. 8. Tauri, nu. 10. Sed nec illud quicquam ad jura primogenitur:l enim non in privato heredis jure ſed in Regum& Magnatum familia, quærendum full ſet Regibus autem& in Regia familia jus hoc primogenituræ incognitupianeti- iſſe argumento eſt, ꝙ etiam ipſi Gothorum Reges, initiô præſertim, nonte ne, ſed judicio populi eligerentur. t ex Iſidoro„Procopio, Jornãde,Praneileo nre. tino, ſi operæ precium eſſet, pluribus monſtrari poſſet. Primus Pelagius cum pfi- mus omnium rudera veteris Regni contra Mauros ſtabiliret, putatut ſucceſſiom Regiæ modum Illum ſtatuiſſe, ut ſuccefſio filio primogenito cederet. Qeæ lextepe- & omnium gentium revocata ab Alphonſo citca
rita poſtea& ad rationes naturæ Anno 1241. cum totum Hiſpanorum jus& conſuetudinem in Partitas ſuas dige curaſſet. Quod ſi verum eſt, Alphonſum non novum modum preſcripſiſe ſed mo⸗ dum à tempore Pelagii ſtaturumm agis explicaſſe, Molin. de major. ral 2. Liß 626, Manifeſtéè apparet à primordiis illius Regni nepotem exeluſiſſe patt cum ſub Anno 1407. patruus Ferdinandus nepoti ex fratre Heinrico&Nu h procerum ſtudiis præferretur, ipſe tamen recuſavit, jus infantis& Hiſpaniæ con ſuetudinem obtendens., Lipl. in Monit. Polit. De quo jam eo minus dubitari potell quod in l. Tauri 40-hæc res planiſſima factaſit. n 66. In vicinia Luſitania quid obſervatum, explicatur à Saa.n.40- 9 un, licet pro patruo aliquando judicatum fuerit, Gamma deciſ74:nu.9. Alias an
19
uccellio-
uum. Itſank
tyoteyr 9 ll
eun
7
Prrilil MNuucoli esſt
lwyrum
1 3
taium 1 5 nuni adat gercda lnplie 35 aurogf ühco dayrim en, 1 mbali 5 eeor itinf. bäglen atua n eent
bbeh aC düg

rnülnal Pkea eaun.
1
mnitune
mpgütme, eineg date ludrigeenn rüiuanr a munde geunng n duimcme wiegänt nlen n erreshenn, dlantte le Puttäün
mes ſrue mnaur a. fadne aulmt uhabai Laprpi hie He Mn knuns rrren u
e
ajſni⸗ ul 9 Drmu e
1
—
—— —
— —ᷓ — — — — — — —
— — — —+— —2 — — — — — —
—— ——
D. Arnoldi Engelbrechti. 695
aatiquioret pro nepote ſententias latas idem teſtatur diciſ. 307.n. 2. G 14. Utut ſit. cum johannes III.relicto fratre Henrico&er primogenito filio nepote Sebaſtiano lecederet, repon hmen Hearicolicet aatu majori prælatus fuit. Atque hæc, mi le-
Aot, prima ſunt illa jura antiqua.
3 67. Francorum gens quænam fuerit& quibus initiis progreſſa Francogal- lumtandem conſtituerit, non huc pertinet. In electione autem non ſucceſſione
im tus illud regnum conſtitiſſe, afirmant complures, illique rei adducunt, Ai-
moinum, Gregorium Turonenſem, Urſpergenſem, Octtonem Friſingenſ ſc:ipto-
tesſetuſtiſſmos, imò ipſum Caroli M. Teſtamentum, id quod latiũs proſequitur
Haum inſua Francogall c. 6. Chr ſtoph. Lehnm. Ctron. Spir. c.; lib 2. eleganter Ma.
ugode Matagonib. adverſus Matarellum. Et ſané Sigebertus lub a. 890. dicit Fran-
cskegis filium excluſiſſe& a'terum elegiſſe; nec d. verſa habet Regino, ſub anno gu de Carolo ſimplice. Quc d ſiverũm e. fruſtraibi de jure primogenituræ queęri- zur Aliod enim eſt ſucceſſione&Kquidem ut primogenitus, aliud Electione regnum dete. Nonignoro quibuſdam contrarium, inter quos etiam Bodinus& Maſſo- aus glacuiſſe, qui loco quodam Cedreni& a gathiæ moti: de eo tamen inter omues hha fuodin prima& antiquiſſima Regum Galliæ familia, filii ex æquo inter ſeregnum diviſerin, nullo omninõ primogenituræ ordine ſervato, ut ex vetuſtiſi- ni authenticis Galliæ documentis teſtatur, Tilius lib. z. de Reg. Gall. t. de fliis re-
Iumtorum align.& beneſic Serr. in Invent. general ſub Clodoveo& Clot. Cujus rei ex-
empla quideſiderat, eorus affatim in veniet apudAimonum, Turonenſ. Regionem.
ſierbienſeDaul. Æmyl. alioſque.
68. Conſequens autemilli eſt, pertiuere illam legem Ca ubræ Reginæ à oltto authore adductam ad fictos il os& pictos, Hunibaldi& Trithemii Reges Gallorum, ipſis etiam Gallis iriiſos; qsanquam nec illa lex quicquam adverſatur. Quodautem ſubjicit, ex ea lege, Theod baldo, propatruum Childebertum,& huic Comiom exrclaſo Childeberto nepote ſucceſſiſſe, in eo fidem hiſtor æ deſidero. (odoreus reliquit Childebertum, Clotarium, Clodoveum& Theodor cum;o- nesint gua diviſi, Agath. lib. 1. Gregor. Turonenſ. lib. 3.7. 1. Aimon lib. 2.c. I.Regi- 1oſha 421 Ft taque nullum hiĩc jus primegenituræ. Ultimò Mediomatrices ob- igere guifilium Theodobertum,& hic, Theobaldum reliquit. Qu Theobaldum amtblque hæredibus eſſet, prærerito etiam Childeberto ipſo ſenori fratre( quod ndoe tlemate obſerva ii velim) propatruum teſtamento hæ edem inſtitu’ ſſe di- am Maſthoc quidem habu t majorem natu,& moturus al quid videbatur, ni& lewottuus abfque hæredibus, fratri Cſotario omnia regna relquiſſet. Quis taq; ſhehorill: erc ſuszpaul myl lb. 1 Jub Clot. Agat. lib. 2. Gregor. Turon. lib. 4.c. Niahch,en Rg Prane ſab ann. 5 56. Joh. de Serr. ſub Childebert. Franciſ. Guilm.
Helver. lib. 2.
u ceſ Neque hoc ſolũm in prima, ſed& ſecunda familia perennaſle ſuperio-
16 onſtrant. Et ſané ipſe Carol. M. Pipinoregnum Italiæ, Ludovico autem A- 4 an aſſignavit,& tandem congregatis ſolenniter detoro regno Francorum pri- morib. cun Coram conſilio, conſortem ſibi totius Regni fecit, ur habet Eginarth. in- vita iyſius,& ind., 1. 11. 5.
b inde reperiit, Abbas Urſpeig. Theganus,& alii Miror hoc pro patruo nmaberuditis adduci. Ut enimtaceam velelcctione, ut plures ſtatuunt, velin Fuiles b 8,.. 2 Mlles partesſucceſfionc, ſccun dũm alios, regna tum diviſa; Caroli certé M. teſta-
Ttit mentum

—
e
696 De Lucceſſione in Electoratib. ex jure primogenituræ,
3 mentum manifeſtiſſimé commonſtrat, non hoc voluiſſe illum, ur patruus nepeti præfetrretur; Sed imòô, ur ſ populus nepotem cujuslibet rrium fratrum eligeret, pa- trui ipſius regnare permitterent filium fratris ſur in portione regni, quam pater ejus eorum frater habuiſſet, ut ſunt verba teſtamenti: Chriftoph. Lehaman. A. 1b. 7.c.,2. Matago. de Maragonib. d. lib Pag. 200. Stetit itaq; tota hæc res in arbitrio popoli& patris, non jureprimo geaituræ, quod ne quidem aliâs teſtamento aut alià voluntate mutare ille potuiſſet.
70. Sedineptius adhuc eſt Decretum Imperiale Aquiſgrani hac dere con- fectum. Ubinam illud decretumlllud quidem habent Annales Franc Fulden/ ſuhan. 814. Lado vicum Aquiſgrani. Poſt obitum Caroli M. generalem conventum habuiſſe, ſed nuſquam legitur inter patruum& nepotem ibi litem agitatam de prælatione, vel cauſam cognitam,& pro patruo ſente atiam latam, præſertim circa an. SO* ut noſtes ann Otavit. Nam ea ratione non rantum contra nepotem ex filio, ſed& ipſum filium natu maximum pro minimo decretum habebimus, cum Casolus primogenitus an- no demum 81 r. Non. Decemb. mortem obierit, Annal. Fuldenſ. ſub anno dll.Tilius in Chron. Gall. ſub anno 811.
71. Illuditaq; quod res eſt, dicamus, apudFrancos in tertia demum familia, Et quidem ſub Hugone Capeto, jus primogeuituræ, le droit de l ameſſe vocant illi,in Regum Galliæ familia inc œpiſſe,& ad hæc tempora ſervatum, Serr. in vit. Hug Ca- petr. Ideo quoq; fub Philippolll. conſtiturum eſt, ut ditio aliqua minoribusſtatribus attibueretur. Unde poſtea jura appennagii, retrò Regib. incognita, orta funt Chop- pin. de doman. rit. 3. lib.=. nu. 2. Ab eo ſanè tempore annos abhinc ſexcentosjuxapii- mogenituræ ſanctiſſimé in eo reguo obſervata videmus, in Ludovico XII Franclleo 1. Henrico IV.
72. Et hæc ita apud Francos in Regni ſucceſſione. Cæterũm quidin yutii- moniis nobilium, imo ia ipſa aliquãdoh creditare, Cujac. 2 feud.) juris fueribisltu tur Otto Friſing. lib. z. c. 29. Mos eſt, inquit, in Burgundia, qut fere in omnid- Galliara vinciis ſervatur, quod ſemper ſeniori fratri, eiuis q; liberis parerna haredilatis cedat aui!u. ritas; quod idem poſtea expli catum à Petr. de Vin ut jure Francorum ivetevihil lit quam ut major excluſis minoribus ſolus ſuecedat, Lib. Epiſt. 6. epiſt. 25.& aliu locu.
Primogenito itaque fratri& ordine ſucceffivo ejus liberis paterna hærsditas: ſure
FPrancorum obtigit ſemper. Hic enim eſt ſenior Fel natu major. Siculæ getts länts
1 4. 14 s. verbum /ſenioru hic aucupari. Sexcentis authoribus probari poſſit, nihil alnd lh voce veteribus ſignificatum, quàm primogcnitum, id eſt, qutillumnatutelochm. obtinerert, non perfictionem juris. BEromnes omninô interptetes 2d næcuiq; tem
ſolusprimoge-
pora jura Francorum wivere, nihil aliud ſignificari dixete, quam ut ighes nitus ſuccedere poiſit& debeat, Hot. incontr nepor& patr Cas de iut. Flii natu- nasu, 73: Atq; ita juditio R egis& Procerum, adoleſcenti Atcembaldo, cuia ha ruo Hammone de comiraru Borboniæ lis erat mota, idem jus datum, quod hati- ſi vixiſſet, adjudicarentur, ſcribit Paul. Emyl. lib. 3. in vita Ludovici Ctaſſi& dem Serranus ſubanuo 1140 Mirum verö, omaibus proceribus regni, imoiph Regid- quidem iatantà re, incognita tum fuiſſe ant quajura Francorum,& pPoft aliquot fecula, hoc demum tempore rectèéintellecta.
74. Atq; idem hic ordo ad noſtros Germanos nos vocat.
pria jura& conſuetudines iniriò habuiſſe, notius eſt, quaàm ut moner
2
Hos autem pfo- j debeat ³⁸⁷ A Ahss
daglamn. ha l⸗ Ade9 unout ntieg r8. ſadeou mndrec dturx alket nale
—
1
——
— — —— — —
— —— —
— zx —
— — —
—
— —
— — — — ——
= —
—z

Wn un unn T 4 tean 1
eedl deten
ſißrthe les hall 1 contgai danm Melaa aan, rdhatne aethening
ta ja u
inuainn tuliai um Rrä g lguuaim
twenain diraro
60 Ludoxwvllne
Eründie 1nun Ktniuujudi nit han arwul R hidän rarula, dr lwer
Aa 2-
1
1
14 4 khähe⸗ Tn
eg tst6! lhtee
D. Arnoldi Engelbrechtt. 69
65 fuapro bedeſicio illis relictum fait, eà lege vivere, qud vellent, Conſtit. Lothar. cilean.32 5. Theodoricus primüm ſubann. 514.collegit plerasque conſuetudiges. Aiquæ fidei Chriſtianæ adverſæ erant, ſuſtulit, urp æfatio in illas leges oſtendir. qumquam eundem primò omniũ jus quoque civile Juſtiniani ſuſcepiſſe& cuſto- diendum curaſſe, edicto dato Auguſtoduni, ſcribit Franciſe. Guiliiman. de reb Hel- d lb. 2,.12, quam rem exiam videri porerit Chriſtoph. Lehnm. Chron. Gpirenſ. c. 39. dasdritte/ lb. z. Carolum M cadem jura Germanis reliquiſſe, Eginarthus in vira Jlaautor eſt,& de Saxonum jure latiùs habet Petr. Heig. 7. 3.lib. 1.
75. Porrout deprivato hæreditaris jure initium fiat, quemadmodum apud ondescas genres æqualis omuinô ſucceſſio liberorum fuir, utapparet ex legib Bur- 3undeI4.7.75.c. 78. Alemannorum in! Alemanniæ. i. 88 Ripu ariorum?. 56.Saxon. 77Aagliæ.⸗ 6. adeo ut jure Saxonum, minori etiam electio data fuer t. gl. in E ehen⸗ tahta 29 Tandrecht/ iε. 3 Andt. Rauchb 4 40. 41 p. I. nedumur illum jus ali-
84
guodprimogenituræ excluſerit: ita nepotes cum parruis ſfimulad hæreditatem vo-
76. Sed nec jute Saxonum aliter obrinuiſſe demonſtrat tert. in Lehen⸗ u W Ut neſciam quà tionein fucceſſione avi nepotes à patruis ex cluſos efſe ſtatuatur. Eodem ſané Per- diceia guod ſub Ottone I. ſub a. 9 37. refert Witrichind. lib. z. cum eadem hæc quæ- ſioineigetet, conventupopuli Strelæ habito, omnibus placuiſſe, filios fliorum com- hutanau i jili. Non injuria quis iterum hic miretur, ubi igitur tum jura illa anti- quafietiat; Nec ſic tamen requievir Im perator, ſed cum rem gladio diſcerni voluif- ſer jeit pats, quę pronepote faceret. Unde tum fFrmatum fui: inquit Wit chindus) minſenpiterno, ut equaliter cum patruis hareditas divideretur. qlam ſive conftiru- mmlie Decretum, haber Goldaft. par:. 2. der Reichsſatzung/„ag. 4 lüban. 5;7. aham chen Vn 15.4.4. Quamquam perperam illud ad jus primog. ierſt nem, quod in privatis certé ſucceſſionibus tum non fuit in Germa- .nall hene Toaheargenn eh ſive ut voca Axun. Tand⸗vnd ehenrech 44 4 255. Ve q; Germaniæ Jure nepotes cum patruis ſimul ba- tccittem cteverunt. läſteibus familiis an diverſum obtinuerit, ex qua ratione, breviſ Uhac 5 n ſi üne primo loco ſemper fuerunt Imperatores, apud quostamen w pr ogenituræ quæretur, cum non ſucceſſione, ſed electione, aut ſemper te poſt Caroll Magni familiam ſuos habuerint Imperatores Germani. Kata Wselſäti autem ut ſucceſſio„nec ab initio, nec ſemper fuit hæredita- eumn ſ sprimogeniruræ induci non potuit. Quamquam cum illis ſanẽ face- uln Lenuan an zai tempora Or tonum; nullos planè Duces hæreditarios ha- aulale end mn 4 Pekane. Longé aliud de nobiliſſima Ludophi Ducis Saxoniæ 8 odellddn Aa es Francorum, Helmoldus, Albertus Stadenſis, Urſpergen- 88 Kegiuo,& veterum ſedulus collector Georg. Frabric. in Orig. Saxon.
Trrt 2 maxi-

698 De Succeſſione in Electoratib. ex jure primogenituræ,
maximé lib. z. Licet nondum eo tempore ſeniori filio omnia ceſſerint, in illo tamaa præ roliquis nobilitatus, quod ſolus Ducis titulum& majorem terrarum partem,
reliqui Comitum haberenrt, quod protogenii juri non diſſimile, Andi. Knich. in Ba.
cycolpad. c. 1. /n. 9 5. G ſeaq. Et in Saxonum antiqua familia videri poteſt apud Geon
Fabr. d loc. Albin. Chron. Miſn. lib. 1. t. 16. in prin. Non negotamen maximè ci catem.
pora Ottonum præ er propter ea, quæ anrea officii erant& temporanea, dignita-
tis& hæreditartia eſſe cep ſie, ac feudi regalis nomine concedi, atque interilla prin-
cipe loco officia Imperii& ſuffragii Iura: Freher. in Origin. alatin. c. 15.(Quo ipſo qsam vis jus quoque primogenii necceſſariã conſequentiâ iavectum eſſe videatur, ut ejus veſtigium manifeſtum eſt in Conſt. Frider. in e. Imper ialem,§ praterea ducatu, de prohib feud. alien per Frider. Marchia ſeu Comitis poſſeſſio, ſive Ducatus, Integra permaneat, Inquit ejus lmperatoris Poëra Güntherus. Et ur ſanéillo argumentopto pri- mogenituræ iaduct one Itali reſponderuat: Raudenſ. reſp. I. num. 87. G ſeqq. Crotas conſ 2 17. num. 96. lib. z. Germaniæ tamen Annales teſtantur, ab omni fereævoinfi- miliis Principum, diviſiones terrarum fcequentaras, id quod latiús examinat And; Kaich. de Saxon. non prou iur. verb. Ducum Saxonia. c. 4.n. 19 1. G ſ*d.ide notoii Germ. conſuetudine refert Gail. 2.05/153. n. 2. Unde etiam factum, ut communib fet △ votis ꝑlacuerit, ex co,—*☚ danen dividantuen ſtatir jus-primogeaiiinduci. zum Qatalogum inxgnict lector apud Roſenth. de feud. c. ⸗. concl 1.1.9. Neqie. nim ca huc transſcribere operà dignum eſt. Et quid aliàs ſpeciahb in eam tem con- ventionibus opus fuiflet in Ducatu Bavariæ, Brunſvicenſi& allis?
78. Sola icaque Electoralis dignitas ſupereſt, in qua jus— guit. At quâm iacerta& vaga initiò ibi fuerint omaia, tam ratione ſacceſſonis quàm quod plures etiam ejuldem familiæ ſibi ſuffragii Jura ſamerent, hiſtotiade- monſtrat. 80. Cua ſanê p:imo per conjugium Ottonis, Ludovici l Filii, cum Agne te PalatinAâ, ditio Palarina Bavarig eonjungeretur(antiquiora enim, urincerta& in- cognita prætereo, Freher. in Origin. Palat. c. 1 1, ſub fin. Utriq; filiorum Ouos s,Ld. dovico Il Severo,& Henrico, electio ſimulſut tamen plurium votaprousepusts, turjtribuit decretum Rudolphi I. Imp. ſub ⁴.1275.apud Gewold. de Palatin&led azj. Cum autem iater liberos Ludevici, Rudolphum& Ludovicum, de reliquis omalb. contro verfiis tranſigeretur, Ann. 1313. eriam hoc placuit, ut Rudolpho quidem pti. mogenito, quoad viveret, dignitas electoralis maneret, poſt ejus obitum veroa fratrem Ludo vicum: utroq; mortuo, ad ſeniorem alteruerius filiorun
deret, cui in diviſione illa obtingeret. Non hic diſputo de vali didate ill num nec utrum jure ita tranſigi potuerit,& in pręjuditium quidem ſuc hoc foluùm noto, nondum tum temporis certo ſatis ordine firmatum
ceſſotum ſe
nis,& incertius quidem eſſe& fuiſſe, quàm ut ex illis confuſionib ad præſcatem 4 quäm cod-
tum daci argumentum debeat, aut pofſit; aliãs non tam contrancpotem qε tra ipſam etiam ulcimi poſſeſſoris filium,& infiaita alia in convenienria habebimts Rudolphus ſané cum poſtea ſuffragium ſuum non frarri Ludovico,
Auſtriaco daret, in exilium ab eo æjectus eſt, in quo etiam A. 1 z13 ritemelrultn er
devolvetetum ſin ad diviſionem provocarent, aulla ætatis haberetur ratio, ſedilli Electoratus ct· arum pachio-
usſucceſſo-
ſed Fridetico
0
uinsei
b 1 dihe 1 gekt
abie
1 heum 4 amili ndi⸗ wll. Cona wäm dulli ia i aal iel

e tha une teihr
1 rengen
ruin g ula
dlnannn ndh ae u ada eana dodlüget 191 Späen aunäna w eriup 4zaad, geinhian Kö
guijaniee unnunäur alermtl
dwillient oarnunat 1 a au nan an tn erulalrut riemn n va rkuuh 5 ol felan us fina u d Kllſe alcur urs guisit ö wuun Bu
jnid ddohtc 19 1g
1 M
D. Arnoldi Engelbrechti. 699
mmincto majores etiam in hac re turbæ exortæ ſunt. In eo quidem Ladovi cus Impe- uuotnepotibus ex fratte æquior fuit, quod in ttanſactione Pavienſi de Anno 1329. Atetuis vicibus electionem ab utriusq; kiliis fieri deberejuberet: Gewold. d.er. pag. Ir Kinterim primas Rudolphi fratris, quippe majotis natu' ſecundas autem ſuæ ſo- bolinibueret, Aventin. lib. 7. Andr. Ratis bon. pag. 78. Leod de Palatin. orig. p.20. Sed ercolem poſtea factum, ut non tantũm Rudolphi filii omnes, ſed& Ludoviei quo- letapoſteritas ſe negotiis Imperii ingereret. Ita enim de conventu ad Renſe A. 1t habito, ſcribit Avent. d. ¹ib. 7. Cenvenere Rudoſphus„Ruperti duo, Stepbanus fuſciuspratorio: cum nondum decretum eſſet, quisnam eorum comitiis Caſarei⸗ ſujfragiu ſmadequo etiam illi Ruperti ad Urbanum VI. Papam conqueruntur: Freher. de Tuuals fal.30. Cuiacceſſit poſtea alrera injuria in Rudolphi ipſius ſobole. Nam Nndikudolphus II.& Rupertus é primogenito fratre nepotem Rupertum ab ele- Fonauſeeludere conati ſunt. Vides, mi lector, miſeras, incertas,& dubias tum tem- aisſucceſſiones,& modòé in alrera ſtirpe viciſfitudinarias alternationes, quas cum imſiisdin tranquillitatem publicam exereitam habuiſſent, Carolus tandem IV. couleaſt authoritate omnium Imperii Procerum tollere ſtuduit. Illud ut fieret anteonnia certo ſuffragio in Electorum collegio opus erat. Atque ideo contra Ste- am à Ludorici IV. familam pro Ruperto, eò quod in poſſeſſione Palatinatus Klleſtorals faſtigii eſſet, Anno 1354. apud Freher. de legit. tut.& iterum An. 1356. dectetum datum Contra Sreph anum, inquam Nam utrumque illud decrerum non optiécontra Rupertum ex fratre nepotem eſſe, manifeſtiſſimé apparet ex decreto cnimarorio transationis A.13 56. unde tum prim um apud Carolum IV.& omnes lectoreslmperii ſeculares& Eccleſiaſticos, cauſam inter Rupertum ſeniorem& nadium agitatam,& tandem certis pactis tranſactam conſſat.
Eroriraque eſt ex prioribus rationem decidendi ad controverſiam interRu- fetmſegiorem& medium deſumere, aut ſimpli citer inde concludere velle, ſive inintetäſive obliqua lineâ; ltaque nepotem èé fratre primogenito fententià lnpentonts& conſuerudine tum excluſum fuiſſe, contra quem ne quidem ulla ſen- tentatafune Non certé fuit jus, ſedabuſus, non conſuetudo, ſed vis& injuria, a amſnequidem Staruum approbata, ſed cui tamen, ut tunc erant ſecula, vix aliter numlemoniſu mediciaa ficri poterat. Atque ideo Rupertus medius accerrimé pa- tnoknpero coatradixit, non certéf. cturus, ſi ca conſuetudo certa fuiſſet. Eilm- Fantot Carolus, eodem anno, iiſdem Comitiis tranſactionem duorum Ruperto- runtatmhabuit, non iridem facturus, ſi confuctudo Imperii contrarium caliſſet, nelteihſaſentent a contra Rupertum medium jam data fuiſſet. Fuir autem tranſ- 1 um, utRupertus quidem parruo, tranquillitatis publicæ ſtudio, libenter tandem. eelanzſed quoad ille rantüm ſuperſtes eſſet; Habe ſich mit gutem Willen erklaͤret/ herſeinem Vettern die Stimme vnnd Kuͤre an der Wahl eines Roͤmiſchen guenss wolgan, vnnd guͤnnen will/ dieweil der ehe gen ente ſein V etter lebt. Ita- 339 mpoſt mortem patrui, jus ſucceſſionis adee reſervavit, ut Tuaadoque
yeRupertus ſenior liberos relinqueret ſivenon ſemper tamen ſucceſſio ſibi 4 tumgne decretum haber Goldaſt p. 2. Der Reichſatzung/ ag 64.65: cher de Palarin. Eled pag. 31. H eidelbergenſ. In gruͤndlicher Widerlegung
Araeſlet.
inzurg ſcher Prerenſion, fel 30. Er quis adeo bardum habere velit Imperatorem omaidus lImparii Pä
oceribus, ur Kuperti liberos, ſi qui fortẽilli naſcerentur, à Fttt 3 ſucceſ-

oo De ſucceſſione in Electoratib. ex jure primogenituræ, ſucceſſione excludere voluiſſet, ſi conſuetudo Im Pperii Patrem illorum in ſolio Nhe Ctorali poſuiſſet„aut ut hanc prioris decreti æquam& juſtiſſimam moderationen confirmaret, ſi ea contra Imperii Jura& priorem ſententiam fuiſſet? Tlluſtriſſimun certé argumentum non Imperatorem, non omnes Imperii Status, illud tum tempo⸗ ris pro conſuetudine aut projure habuiſſe, quod hodié tale venditatur. Qus omait ur co melius percipiantur, paradigma in gratiam Lectoris, cui forté hæc non adm.
num, adjicere volui.
6
Otto bonus. W Ludo vicusl I. Severus. Heyrim L.——— Rudolphus I. Elector. Ludo vicus Imyeratur f 1. Adolphus ante Rudolphuss Rupertus Stepbsa- patrem obiit. II. mortuus Senioer nu. anno 13 53. obiit an- Rupertus Me. 0 1390. diues. 1 Rupertus Ias Aior.
30. Sednec in Jaxonica Anhaltinæ ſtirpis familià, quę tum Electotatuiba- xoniæ præerat, minora incommoda erant. Fareor autem illius ſtemmasisgenes- logiam inextricabilis labyrinthi eſſe. Krantzius, Brotuffius, Fauſtus, Melanch⸗ thon, Spalatinus ipſe, rerum Saxonicarum& Archivorum peritiſſimi lon gealind ſchema texunt, atquè F abricius, Henninges Keuſnerus, Brunnius,Kaltsthints vix ſit ut aliquid certi inde deſumi pofſit. Si poſteriorum fidem ſequamut, maxima injuria facta eſt Johanni Lab Alberco II. Fuit enim Johaunes primopesitss Aberti I.& à fratre tamen Electoratu ſecundum Fabricium excluſus. Uade poſtea Biicis Johanne deſcendentes, non tantm alterius lineæ Prineipibus perpetuam costto- verſiam moverunt, ſed& in electionibus Imperatorum tot turbæ natæſunt, cum diverſi diverſis ſuffragium darent. Johannes Ludovicum Bavarum, Radolphus Fri- derticum Auſtriacum; utex Originalibus Hlectorum literis edocet Gewold au ke. ſbonſ. Freher. p. 18. Poſt Rudolphus Carolum IV. Ericus Schwartzburgiumelegſt Krantz. lib. 9. Saxon. c. 26.. 81. Delectoratu Brandeburgenſi nihil addo, quod veteres bollelſotesili cerra varié mutaverit, uſque ad Illuſtriſſimam illam familiam, quæ hodie l4aohi & quod amplius excurrit ſeculis, tetras illas latiſſimas, intertupto lanb ordine d cendentiæ regit. b 1„ 82. Atque ita habes, benevolelector, quaſi in parvã tabellà brevitet 1 tum, quænam facies omnium ſucceſſionum in Germaniaad Carolum IV. lurs tibi inde conſtaret, quantæ molis fuerit, barbaras illas confuſiones& abuſus to er, & melioribus tandem falcris firmare jus ſucceſſionis Electoralis,& primogeniir
.. 21 1 im le ræ. Abuſus crat, ut pluribus unius familiæ ſuffragia tribuerentut, ut 3ltetnan ee
Hunne
lwutg a Gnoan pelca h le
ggeaun 9 dpri akka Nüh tead- lh — ſi
— —=

deped nenütära lünmd
däd. gene m ült 1
lüanglnn tempotibus hæc ſcandalorum& diſfenſionum wateria reſuſcitaretur, Imperiali au- tmatdge tontaeſtatuit,& lege perperuis temporibus valiturà decre vit, ut inter plures filios ſatine 3d ſomprimogenitum,& co non exiſtente adejuſdem primogeniti primogeni- um llectoralis dignicas devolveretur, quo ipſo omnes errores, qui irrepſerant, ſu- ſultidquod poftea ſpecialibus bullis explicatius adhuc Carolus ipſe& Sigiſmun- aus dſlinxere It ſané abco tempore illud ſandé obſervatum eſt, de quo tamen h aryiatetea monenda erunt, iafra tribus verbis mentio lier. — 3z Paulò ante hæctempora, de quibus jam egimus, inter Carolum nepo- tmkegem Uagariæ,& Robertum patruum de regno Siciliæ exorta erar quæſtio. dmaha Famfe quidem pro Roberto ſententiam dedir, neque aliter porerat ille, cum vel boeſitem hoſtimentum magnæ operæ, quà ipſi contra Imperatorem ſtrenuèê ſem- . heipteſtfuerat, deberet,& ut in poſterum eum quoque devinciret. Non abs re au- a mitetis pro fundamento illud adquci, cui feré omnes ejus ætatis contradixere, n. ponuſcem partialem,& infeſto in Imperatorem animo fuifſe clamantes. Bald. ſané 1 iacttigroft ctur, in lex hoæiure, de iuſtit& iur ſo alibi ten taſſe dicere per multas ra- tionesgleges, utrum Eccleſia Romana juſtéin hoc indicaverit, ſed ſetamen, in- quitalbiad tanta juditia habere oculos nycticora cis. Ideo ſolvat Apollo, ait idem, leum antiquioribus, de iur. deliber. Ab aliis⸗ut& Cuiac. z. feud. II notatum eſt, eun- dem hunc KRoberrum Pro nepote in negotio Comitatus§. Severini judicaſſe. Et ümmlir nuidcauſe eſſe dicamus, quod idem Robertus, Caroli filium Andream adoprare tem lukere⸗ mulverit, quam ut fratri Reguaum poſt mortem traderet, cui aliãs ex contraria hypo- ahn luh. iRezuum jure optimo maximo debebatur. rufila 3 8 Ht hæc ſunt illa Jura antiqua, quibus Franci, Jaxones, Wiſigothi, Lon- Anutlätn H. germani, uff fuerunt. Interim ad cuam cen ſuram& fidem provoco, LE- nit an roauatueliam ex animi ſententia judicare poſſis, in iis nepotem nedum in jure nns egu Namggeitura ſed ne quidem inprivato: um ſucceſſioaibus exclufum. u li ehad Nam duod præter hes Vaadalarum in Africa inſtitutum objicitur, cpäaraſan auejul 2 Auidem br cop. lib. 1 verba illa é Gizeri 3 teſtamento, ut per ma- ntanbie Maauan 4 ccet ores illi prop: aquiori ex genere virilis prolis traderetur,& ex bunl8 69 1 dhrcedlerenr, ſed barbaro Plane int bituto. Nam, ut Jornandes lib. 1.d6 Stbrl 8 crecke explicas, major ſemper fuccefſit, Aæredibus erlam ultimt poſſeſ- inch dedi es enim, iplo Procopio teite, poſt Gi Zerichum ejus filins Honorichus, 4 1 eGus ab⸗ dus Senzonis primageniti filius tum FPraſimundus ſucceſſe- unie Pu euri d⁴ Hüdericum Honorichi Hilium reditio facta, inter quem&Gi- 3 u en 4 Genꝛ Snis primogenitum lis de Regnofuit. An hoe Numidarum inſtiru- ds land gemaair obtrudi debeat, alfi judicent. tendfoh Khe ded& in Angliâ ejuſmo di primogenituram obrinuiſſe, neq: Smithus, 3' e zumnae Sadriel. Cujac. Becl. aeque alii, ſed hoc potius habent, quodin eo agno arii 4 Barh Gealti in omnibus bonis, reliquæ ſoboli præferantur. Quodè& de Scotis poſt al dau⸗ hh nädan teſtatum reliquit Bodin. e Repub. lib. 6 c ult Buchan. certétoto lib. 4. ſtisl, 1 nenſe⸗ aeminimam quidem ejus pri mogenituræ, quam hic authorvulr, men- 19) S J. niſi lorte Illam legem intelligat, quam F erguſio defuncto latam eſſe ſeledelbh——— 2-
. F* 7 2—
D. Arnodi Engelbrechti. or etelectio, ut primogenito præriperetu:- dignitas electoralis, ut ſub ſpecie Senioris ijleetiam klius ult mi poſſeſſoris,& aliquando nepos excluderetur. Omnesiſtas coafulones damnavit Carolus IV. damnavit totus Imperii Senatus,& ne fucuris

„0 De Succeſſione in Electoratib. ex jure primogenituræ,
ſcribit, ut Regum liberis nondum adultis, propinquorum, qui maximé videreturte. gno idoneus, s rerum ſummæ præfſiceretur. Eo mortuo regni ſucceſſio ad Regis lo⸗
erioris liberos perveniret. Aleni ſſimum in hanc rem, quam tractamus iaſtitutum Neſcio autem, au eundem Iib. 6. ſub Kennero iaſpexerit. Tum enim primum cems
de ſucceſſione lex in eo regno lata, circa ann zimus nutu filius in regnum ſuccederet, ita filio ante patrem defuncto, nepos am
ſurrogaretur. nito& olim& D. de iuſt.& iur. com
hodie habitus, Dolydor. Virgil. lub an. 1 377.& Bald. in lex hoc iuns memorat, quod Ri chardus Secundus ex primogenito Rdrardo præmortuo, patruis prælatus fuerit, vi ille quidem expulſus poſteaab Henricoly. tertiogeniti filio, ſed cujus poſteritas in Henrico VI. àſecundegenti ſtirpe œaus condiguasluit, ut infta in linca tranſverſa breviter dicetur.
87. Adduntur populi Hiberniæ. Audiamus eruditiſfimum Wilhelmum Camdenum,& ſi quis alius, diligentiſſimum Britanniæ ſcriptorem eo loco, ub Hi- bernorum motes depingit. fol. m hi 78 8 Ius hæreditarium, inquit, apud hos Magnatar non obſervatur, ſed qui ex pracipua aliqua familia viribus clientelis& audacia potentin, dominatum quadam pro vincialium faclione aut eledlione ſibi arripit, demortui fliu,un eibus& ſanguineproximis,(nequetamès ctedere poſſum ralia primogenituræ ſun hodie quæri) omninò excluſis,& barbaris ceremoniis Din ſolio ſaxeo ſub dio, certi alius monticulo collocatur, quo etiam tempore lege quadam, Taniſtrii dicunt„ſucceſor aliquan. do deſignatur, qui Taniſt nuncupatur,& quæ ſequuntur.
38. Normanuorumlegibus, utrum nepos à patruo in hæreditatibuserc. ſus fuerit, ut ex Tiraquello author refert, aut quidaam Vilzis Slaræ geati mori lut
rit, abſq; ullo diſpendio neſcire poſſumus. 89. Longobard s autem injuria omninb fit, cum LL. eotum contrsiumdi- fponant. 90. Atquec hæc eſt, mi Lector, tota ſumma eorum, quibus erjute antiquod latum diſſeritar. Aa bo.
Gentium Getmanicarum conſuetudine nepoti Patruum prs . 1 no ſucc eſſu, verbum non addo, tu Lector ipſe inito calculum& commusepiscitum
inde ertrue. 91.
poſſit, alialongeè eſt quæſtio, dem ex rar one Juris& naturali æq 24 26 Menoch. conſ 59 9. nu. 7. lib. 6. Gomez. ad leg Tauri, 40.2.7 jorar, 3. ⁵. 9. 18 pertot. Molio. 1. de primog 6 6 n. 44. Gl.& 2,„, 22 Gr ſeghDiazd Memna ad Gamma deciſ.9 2. ubi plures. Neque id tamen, vel in eam rem adduqtah radigmata ſtrictiũs examinare noſtri eſt inſtituti: non enim ea hue pertinend& 10. ad lineam tranſverſam properamus.
92. De qua ingenere primò agamus, non ineptẽ proponio linearum pia fundamento primo ponitur. Nam natura ipſa edocet, non aliam eſſe poſſe rationen ſecundæ lineæ ad tertiam, quãàm qusę eſt primę ad ſecundam. It quocunquetan 8 modo in prima linea reſpectu nepotis radicatio conſideretur, ſiycer oeatione gis, ſive ex primi adquirentis ſu cceſſione, five ex nativitate ipſius primogeniui j. dem ſemper eſt ratio in ſecund ogenito. Demonſtratum autem jam eſt, in Pum nca ncpotem excludere patruum.
An autem pater in præjuditium filii jus primogenitutæ frattirelignate quaaquam illud Interyp feré ad unum omnes,& qul- uitate negarint. Copioſiſſimẽ Tiraq derim1
O. Palaez, dema-
96 Men-
um 994. Ut quemadmodum Regim.
Imòô ne aliquid dubii ſuperſit, qu snam apud Britannos pro primogt.
pout trim wacdi tbear Ntal palo luds
ranu wm d ülj Nlec i 1 in
s
u

ameaate,
düdain lüe rgulted mtada Weuihnnn dlexꝛim ah temtin, in utbinn tmn PM l an teragne
lu eteitar
lauigeten u.
trotän ſcrnann mm u ruanadul he dienRten nnlamn
ni eenun
rrolnderdce Jädäölurgine
mllerund
KxguRin
uiunta
6 36
D. Arnoldi Engelbrechti. 703
9z. Monſtratum(II.) eſt, totum jus primogenituræ duobus fundamentis ianithpræerogativæ naturæ& juris. Si igitur, ut in recta lineã primus Prę ſecundo;ita innalrerſa ſecundus habet prærogativam naturæ præ tertio: ita etiam neceſſari prxtogati vam juris. Hæc enim ſunt inſeparabilia& reciproca. 4. III. Et quemadmodum primogenitus eo ſtatim momento, quo naſci- ungtimum nacuræ&juris locum obtinet, qui etiam ad ſecundogenitum nunquam tansfetri poteſt, quandiu aliquis contra tettium continua ſerie habere. 95. IV. Cui conſequens eſt, cum ſecunde genitus eo ipſo inſtanti, quo in
— 12
Meeneditur, quoadomnia jura primogen turæ ſuo loco& tempore jus radicarum Kueltum poſtprimi lineam habeat: quodillud eriam hujus ſtirpi& liaeæ, quam- dunesſuperſtes, aAdimi non poſſit, non magis quàm tertiogenitus fiat ſecundoge- at authujuslinea velſtirps, illius linea vel ſtirps.
45. V. Nealiâs vana& erratica planè fiat, non primog enitura tantùm, ſed ihceiiam natura, quod contraria ratione fieri facilimèé doceri poſſer.
. VI. Unde etiam factum eſt, ut commun ſſima omnium ſit opinio, pri- maadſecundam,& de ſecunda ad tert am, nunquam tranſitum fieri, etiamſi in una elateramilleſimo quis ſit gradu eonſtitutus, ut loquitur Bald. quamdiu ex prima untſecunda aliquis ſupereſt. Tiraquel. de iur primog q. 10. nu.2 1I. Wilhelm. de Mont. bett eſucc reg. m. n. dub num 8. Caſtrenſ. conſ. 164. num, 5.lib.z Roland. i Valle con ſil. 19 uu.47 vol. 4. Zampin in tract. de prærog ſuce princ. Francia. Florez. Diaz. de Meha fdaiſ Ant. Gamm. 7. Verſ. quintus caſus eft. Atque eòdem lectorem remittimus, ſi hnthisnoncontentus, plura ex generali juris primogenituræ natura haurire deſi- deta. Abinitio enim monuimus noſtræ intentationis hic non eſſe, eam rem plené tactareaut abaliis jam tractata huc exſcribere, ſed Porius in legibus Imperii funda- mentalibus, veram deciſionem quærere velle.
N. Verba itaq; Aureę Bullæ ſunt: Se rimogenitus huiuſmodi, abſq; heredibus natalnu, legitimis, laicis ab hac luce migrarit, virtute præſentis Imperialis Edidli, ius, uur G poteſtas Electioni⸗ prædictæ ad ſeniorem fratrem laicum per veram paternam li- uum deſcendentem, eb deinceps ad illius primogenitum laicum devolvatur. Et talis
Maſſ iprimogenitis& heredibus Principum eorundem, iure, voce,& poteſtate pra- niſt zerpecuis temporibus obſer vetur. In Capitulis Metenſibus: In quo caſu ſecundoge- Patum, ſefuerit in es progenie, ſeu alium ſeniorem fratrem vel cenſanguineum laicum, ithattrmoſtiiri in deſcendenti recta linea proximier fuerit, Volumies ſiscceſſisrum.
99. Bulla Francofurtenſis. Si verô primogenitus Ducis Wenceslai prafati deceſ- ſri maſtulini ſexus, Laicis duntaxat, legitimis haredibus non relictis, ex tunc ſecundoge- itas iius Wenceslai Duci⸗ pradicti,& poſt obitum eius, ſecundogenitus filius ſenior Lai- tun ſſecundogenitus ſine hæredibus legitimis, maſculini ſexus, Laicus deceſſerit, tertis- Lenttun Gyereruis temporibus obtinebunt, per fucceſſionem hareditariam& paternalem, egnamiuiur, ex ordine genitura.
100. Secundum hæc ponamus, primogenitum abſq; bæredibus deceſſiſſe, telicd aepote ſecundogeniri& fratre rertiogenito. Uter ſit præferendus quæritur? is n boc caſu non opus eſt multis, cum ejus reſolutio clara ſir non tantũm er nllein inca reKtaadduximus, ſed& quæ infra de altero caſu tractabuntur. Et 8 nnomnis ſucceſſio fundamentum ſuum habeat, aut in repræſentatione„aud 8 oOne, aut vocatione Propria, deciſionem hujus quæſtionis, non aliunde Vuuu deſume-

784 De gucceſſione in Electoratib. ex jure primogenituræ,
deſumemus, quam ex ultimo, id eſt, legis fatione. Nam usmadmodum abfaß diſſimum ſit, non vocatum ad ſucceſſio madmitfere; itactiam nonxat oni, non zuri ſec 2;. 2 Ham noajat oni, non jari.ſod naturæip ſi bellum infęriur, ſipoſterięri locoνοaν primum nominari, ſubſtitutus iaſticutum, minus dileerus cariorem, imo ille, ui ad cextum tempus.
15 dilectus cariorem, imo ille qutad fertum tempus,
aut in certam cendirionem racatus eſt, puré vocatum excl dat. Notifiga ht ſunt,& i adubi aprin eipia, ur vix operæ precium ſit vanis allegationib.paginas im- plere, ant lectori moleſtiam crearc. Quis itaq; in Aurea Bulla poſt lecundog niaum
3
primolocs vocatas& nominatus eſt? Nöutiq; tertiogenitus, velaliusexilſa ſti
ſll ſecundygeniti fllius ſenior. Tertiogenicus ſuhſtitutus tantimn eſt ſrnrgagen 5 ſculis,& tum vocatus, quando nulli liberi ex ſecundo extant. Quolſinon qico jurz man feiſſima, ſed ſénſus communis in conſi iumadhabeatunßs ile ait uai tium, urri ex his ſucceſſio debeatur. Frater meus ex aſſe mihi hareseſto; di futef meus non ſit hæres, aut ſi deceſſerir ſine libris, Srichus& Pam Philus Raredes mihn ſunto. Noluit eos teſtator hæredes eſſe, utroq; galu, vel ſipſe Katatharssftüetit veh deceſſerit, priuſquam hæreditatem adiret, liberis rclictis, Nam prudenseoabliu 1 teſtantis animadvertitur. Non enim fratram ſolum hæredem prærulit ſubſttutin liud ille reſponfurus erat aur reſpondete potu iſſet hoc caſuꝛ Secundogeritusſſucte
dat: ſiſinelibe is Seceſleris, rertiogenirus Noluit enim lex tertiogenitvm ſuccedt. re, non tantũm ſ ſe cundogenicns iꝑſe ve- poſſit, vel velit eſſe bæres, ſed& eo caſuſ prinſquam hæteditatem adiret, liheris rel Gis decederet. Non repeto, oaſublii⸗
rutus lubſtiiuto cenſéstur fubſtiturus inſtiute,aut alis,qèné ſuPra indeſetsdemile
neaad hang eriam tem pertinentiſſime allata ſunt.
5
181 Sed uid tum 33 cendum, ubi primagenitus non tantuũm inſen ſel maſcul ipfius ex ordiae genitaræ ſucceſlerint: Ultimo autem ibſque liberisdtco dente, Intex ſecundo& tertiggevniti lincam quælſtio ex coin cidat, quodfoneriet· tiogenito luperſtes,illum, qui ex ſecundu genito eſt, vel gradu, vel ⁊ tate antacedad Nt hic eſt alrex caſus de quo ctiam Aurca Bulla apertiſſimé providir Lite autemen ſuperioribus facilem& manifeſtam habcar dseiſionems unum tamen ach aketulh ex legis no ſtræ verhis addamus„ LMs 102. Pro ſgundogcnitiaute h ſirpe hac ſunt. MNobili Primo ibas reßpn⸗ ſum Modeltin. in d.l cum ita legatur.§ in hdeicommiſſ. ubi Bant. 1mol. Caſtueblelciat. & alil, de leg. 2. Semper euim& ubique verum eſt, ut primo nominati ptimês oſto- mnes eos cxtinctos ſecundo loco Somi nati,& ita perpetuo ardi ne ſuecedast. Neq; hic quiſquam objiciac, dubitati amen ia ſucceſſ osibus ab Iuterpp. ut um dtoxi- mitas gravati, an teſtatoris gravantis atrendenda.Illa gaim quæſtio de qua ſcio o factorum diverſitate, non ean dem eſſeomnium mentem tum omainò locum bas haber, quando fpecialiter& diſpoſit vé aomiuati& vocati adſunt Ho cali non qus- ritur de proximitate velmajoritate, ſed vocarione: Repetentęs inl Galus.ſuiln recé. ubi Ruin. u. 28. de lib& poſth Bald. add Lin ideicommiſſ. notab. 2. Teſſaurus aui 64 8 4. Cephal. conſ. 49 3 u. 4 3-R Na Valle conſ. O0:n/. 13. vol. 1. Et itaq; veniammiti dent homines doc ffimi, ſinondum credere poſſum, tertio& ultimo loconomins- tum, præ feren dum ſecundo loco vocato. Pergo. 10z. Si primogenitushineliberis deceſſerit, ſuccedat ſecundogeni
zus liberi maſculi ex ordine genituræ, inquit Lex. Aut itaq; Lexad Pumum
tus&e⸗ tantum calum

Kehgue ühaienge uuſeganea däin tue a gia cgäetg aihtaa ge 1 ſiſehxlan Naapuöel den mult ſe ſalmiſe dle veuig ſertegiſetle tlecderö Rant Nahunn
gäslinusne
de ii aaäh ozuligalin guztiuai zennäabt an auuxnſie
6 ¹ 1 9 Win
ewd M wghphh
ozäcuſ, oaräiusſl
A n 0 6 blaten 10
P. Arnodi Engelbrechti. 705 „. 2.. 4. 2 1„ gidn eelpexit, ut nimiru mſeeundogenitas efaſq lib eri rum vocati ſ olum cenſean- dur quaado primogenitus ſinẽ liberis moritur: Aurca elt ſegis ſententia, ut non tan- ün ptimum, ſedetiam omnes caſus eacRtes Sofuptehgadar„ ut mimirum quan- 4ocqueptimogenitus zur ejus etiam iberi mafcufi ſine hæredibus de cedant, ad ſeeusdogenitum& ejus Seniores er ordine geniture ſucceſſo devolvatur. Alteru- aumeaim dici aeceſſum eſt. Primaum nemo niſi mẽétis pané inops affirmabit. Nam gumquam eoaditio,ſt ſine liberis, non ſemper Preſumartur repetita in nepotib. quod poſtalios lté examinat Menoch. de praſ. 69 per tot. Hartm. Piſtoris J. 9. 3. per tor. Hieumen res longe aliter ſeha ber, quod plurbus demonſtrare ſuperfluum ſit. Qui erim illud aſfereee velit, eadem criam opera ſecundo& tertiggenitum excludac o- fentet& tumftuſtia ömuind de prælarione am plius quæritur. Necitaqucalia jegis folustas fogi aut eſſe poreſt, quam ut ſecũdo genitus& ejus liberi vocari fint, quã- docunque& quocunque in caſu Primogeniti linea finita erir. Huic aurem conſe- Senonino neceſſatium eſt, ut non ſecundogenitum tantum plum quippe qui botgeseratonibus per rerum naturam ſu perſtes eſſe HOn poteſt, ſed etiam ejsslibe- tos oeaverir lerut, inquam, non tam ſecundogeniti berſonam quàn mpes eſus oſtroser ordine deſcendentiæ teſpexerir lex. Ia his enim Tolts vꝗcati legis poſt iimogesit lineam quod probé notari volim) lcum habere poteft. Kidiculus e- aim&abſurdus fuiſſet Im peratory cum omnibus Imperii Pro cerl bus flecuadoge- dtim poſtomaeséprieogenito, forte, an pöſt aliq uorſecula vocavder, quem ta- mennunquam ſdeceſſio contingere poruiſſet. Quodcum dicendum Blané non ſit: Camillus, Gällin. As Verbz. ſnif. lib. G. p. I7.num. J. Raudenf. reſß 1, uam 219, lub z. Maltb autem minus Im peratorem inaues feciſſe tor vocationes in perſôdis, quas ſtiebat non ſupetfäturas eſſètempore Svenjentis cokditienis: Menoch donſ. 106. n. rClitidimaſast legis ſententia eſt, non ſccundoògenitum tantumi ipfum, ſed Komdeseſus maſeulos(iu ill senitmn ſolis, ut dictum eſt, hæc vocatio verificari po- teſtlyoſt rimam lineam im pliciter vocatos g tertiogeniti lineæ adeoq; quibuſfä- lealisptælatos eſſe In fimili Gaſtr. conſ. 164. I. Ver/ jeeundo dico. libr.z Roland. a Falleconſ38.2.; 8. verſ. nam advertendum eſt.4 Sdcin. conſ. 1 2 6. uu. 13.„l.. Qui- busadcatut Bart in! Tui filiab. n.. verſ. item quando teſtator. Gabricl. con 121,/ 20. Lehhal ein 16 2.7.14. Curt. jun. conſ. 2 2.2 2. Videatur Raudenſ. deciſ; I. num. 261.G r Decian. 1 1.7.34 4. 1i9. E „ 104. Tertiô edoceri velim, quamnam vim contrariæ opinionis aſſectores lilenetbidiſpp imogenitu⸗ ſine liberis Atſceſſerit, tribuant. Unum enim de duobus ſta- tuattoportet, aut quod conditfonem importet, id eſt, ut eo ipſo, quo primoge niro nalcuntur, cvaneſcarida vocatio: Aut quod vim ſuſpenſivam tantum hal eant otitem ucceſſivum, adeoq́ueremporis illam extremitatem denotent, ut ſecun- genitas K ejus lberi tum ſuccedere poſſint& debeant, quandocunque ex primo- Seuitoliber' aulli amplius ſuperſunt. Et quidem regula eſt, quo d ſubſttutus pro- Nterdefecsum conditionis excludatur: l. 14. eum erit, de leg.. l. ex facto, 17.§ ex fadto. ſafTuzel Blbert. Leon con7z ns. 5. 60. Nifi alia defuncti voluntas probetur, ait upetator,in J.r. C. A2 condit inſer. Rimnald Jjun. conſ. 2 1. num./ 3. Surd. con] 90. num. 18 8 fundamentu maſſertionis ponitur ‚iterum dico, fruſtra am plius quæri, 88 beando vel tertiogenito, vel ullo alio, cum tota ſecunda vocatio ob exiſten- erorum ex primo,& defectum conditionis expiraverit. Id verô cum nimis ua; h.
1
— 5
—
————= 8 3 —————
—
——————

206 De Succeſſione ia Elecoratib. ex jure primogenituræ,
abſurdum ſit,& expreſſiſſim é conſtet, legem Imperii hoc potius velle, ut perpetua geniture& qeſcendentiæ ordine, Electoratus de gradu in gradum, deperſonain per- ſonam ſecundum ordinem factæ vocationis devolvatur: Sequitur infallibiliter ſu. ſpenſionem tantům ca diſpoſitione denotari, ut nimirum nemo er ſecundoveltet, tiogeniti ſtirpe ſuccedat, quamdiu primogeniti linea durat. Hoc poßto, neceſlani itidem ſequitur: Remota itaque primogeniti linea, ut quæ primo loco obſtabat& cui, ut ita loquar, t⸗ aus in ſacceſſione competebat, ſequentem vocationemſe- cundogeniti& eorum, qui ex illo ſunt, puram jam eſſe, per not, à Dd. in! fnaladla. tull. Surd conſ.t8 6.n. 1 5. Honded. conſ 6. n. 38. Vol. Burſat. onſ.rz 3.2. 1. ltaevimju. ris eſt, ut ceſfantibus vel deficientibus primis, poſt illos vocati, non fint exclo ſi, led plané ſuccedant: I. ſi flius. cum jllius. de bon. libert. l ſi plures de iur. delib. MichaabA- guirr. in apol. pro Reg. Hiſp.p. 1.n. 3.4. Ita Juris eſt noti ſſimi, ut etſi quis propteralium In medio cxiſtentem à fucceſſione interim removeatur, non tamen proptetes jus e- jus ſuccedendi penitus extin guatur, ſed ſolum tam diu ſuſpenſum eſſe cenſeatut, do. nec defuncto eo, qui ipſum impediebat, ſaccedendi ordo ipſum tangat: nec unum& idem tempus poſſit opetari effectum diverſum circa duos actus, quorum unusſuc- ceſſivè venit ad alium: Aict.1. ſ plures. Tiraq de retr. conv ⁸ 2. gloſſ. 1.n. 29. Grſedg. Man- delus conſ. 106 n. 3.13. Rol. à Valle conſ 3 5.·n. 67.1. 3. De quo etiam eo miaus dubitai convenit, quod in ejuſmodi vocationib. perpetuis, er ipſa vocationisnatuta, actus ſucceſſivus requiretur: Jaſ. in l.ſi qui⸗ hæredem. n. 10. C. de inſt. eſubſt. Alexand.anſiſz 1ib. 6. videatur Menoch. conſ.58 5 3 5. E ſeãd. Burſatus conſ. 163 li. 1. Irquideocha- rius: Si enim ſecundogenitus& cjus liberi tum& hoc ordine ſucceſſionss ſocati ſunt, quando ex primogenito ſive id in primo ſixe ſecundo, ſive ſubſequentigradu fiat, nulli liberi fuperſunt: Igitur abſurdiſſimum ſit eos tum excludi, quasdodies advenit, quando ordo eos attingit, quando impedimentum, quo ſolo ſuſpesſactat ſucceffio, ſublata eſt. 105. Atq; ur ea omnia, quæ hactenus dicta ſunt, tanto melius istelligan- tur, notandum eſt in ampla illa fideicommiſſorum& perpetuarum ſubſtitutionum
4⁴
materia, de duobus potiſſimum inter Interpp controverri: Primo: An Kquidus con⸗- nditio. iins
jecturis perpetuum fideicommiſſum aut majoratus inducatur,& ita consita liberis, non deficiat, primo vocato cum liberis decedente Cui queſtioni occſanem dedit Oldradi conſ 21. Contra quem tamen, ſ contrariæ voluntatis conjecturæ ex· tent, communiter cancluſum eſt, latiſſimé Cavalcan deciſer 8,5 3. Teſſaut diiſ48. Gabriel. lib. 4. comm. coneluſ.t. de fideic, concluſ. 7 Meno ch. conſ. 3 2. Botta eonſ ſoyen tot. ubi alii plures. De quo noſtro in caſunulla eſt dubitatio. Sancitum erim& her petuò quidem valitura lege ſan citum eſt, ut Electoratus de primogenito itpimo- genitum perpetuis tem poribus devolverctur. Kelinquitur itaq́ altera tantim. troverſia quonam igitur ordine ita vocat ſucceedere debeant. De uo ſccundo 9 co neceffariò quæreadum fuit, cum in primogenitura, fideicommiſſis, majoratidul plures ſucceſſivẽ& forté poſt aliquot ſecula vocati ſint. It ſanc ex diverſis Vocata- num formulis inde dubitatum fuit, utrum nepos in fideicõm ſſis repræſentateyo
ſit patrem: utrum proximitas gravati an primõ gravant s ſit inſſpicienday de qui 4 & fimilibus infinita ſunt ſcriptorum, Italorum præſertim, loca, ut inteßgri ien— ctatus conſici poſſent. In eo autem omues omuinô conveniunt, quod uiſpeu 19 & certo ordine vocati adſint; Illi eodem quoque ordine, abſque omal dubio bee
TWin
ea thre fan, baale ap
ehlet

dogeid
eglentata tocrälla ae eanſahaſſe deen nihan dsuuanln üucigmann aoh enhe ne dherketta Wihlamaa Sact un n rgſuadog doeimnmänt ſa weaimna nG aluu
mn ihyhlle
cotähe urkir sdo Hefdit stunah,
1h 7
9
dt) uri H rderua Bäu ri Diwna Kcannèn eCuctue
5
M 31
7abygle
) MM riusſe 1 L
uſgaann
K osi Uade etiam qu ato loco intelligitur vaniſſimé hic objici om Acofr
9 nos hicverſari eamttanſmitte
D. Arnoldi Engelbrechti. 5
gete debeant. Hoc enim caſu omn es reliquas præſumpriones& conjectutas ceſfare neceſſum eſt, utita in noſtris terminis in utraque quæſtione rem ſar aperté deciſam habeamus. Video hicmihi paratam reſponſionem; aliena ea eſſe à Germaniæ inſli= tuts Obteſtor tuam fidem, benevole lector, utrum tu melius, dignius, imô certius eiſſimes,in receptis& in ipſa naturali ratione fundatis Juris ſententiis fundamen- mmponere, an alicujus, fortẽ ex media barbarie populi inſtitutum pro certa defini- toneſequi? Bt fruſtra omninõ de verbis lis movetur, ubi res& ratio eſt eadem. Ne- gueeltfereé hodie Europæ gens, cui non magnorum llorum v rorum in Jure Ro- manoauthoritas,& merito quidem, magna ſit. In Hiſpania aperta de ea re lex eſt in ITauri De Gallia notat Robert lib. 2. rer. Iudit. c.l. de Anglia Alberic. Gentil. Hip. ttbauat 1b.I..21. Dealiis alii. Sed nec opus ſit ad Jura Romana& tot tan tosque Ju- tblaterpp. confugere. Nam Modeſtini deciſionem ipſa æquitas& ratio naruralis labet Ratio, nquam, naturalis jubet& docet, ut ſi ſpecialiter nominati& certo or- Änealege vocati adſint, eodem quoque ordine illi ſuccedant, ut eé minus nece fla- num ſitantõ cum ſtomacho in jura& nomen repræſentationis inveherc. Etunde quæſoaliam Interpretationem Germania dabit: Anexco tempore, quod Carolum
IN aateceſſitꝛatqui ea ratione certum ex incerti ſſimo interpretabimur,& innumera
ablurdahabebimus. Et itaq; ſequamur jura, quæ à Carolo& Imperii Statibus liqui- diſimarelicta ſunt, neque inverſo ordine ſucceſſionem quæramus, quam lex non dedit autillo certé ordine non dedit. 106, In quam rem, quarto loco, ęquiſſimum iterum argumentum eſt, quod lcetideicommifſaria vocatio Præſupponat aditam hereditatem, ne quo illius dies cedat, aiſätempore aditæ hære ditatis, I. ille 4 quo. ſide teſtamento, in ſin. ubi Dd f. ui Trebell. cum ſimilibus. tamen Juris eſt notiſſimi& indubii quod in omnibus h ſec ſdeicommiſſarii vocationibus& ſubſtitutionibus, nullo modo caducum fiat fidei- commiſſum, ſi unus velalter gradus deficiat, fed ſemper remanear penes primo, ſe- enndo tettioloco,&c vocatum, cum onere reſtituendi. Neciraque filius ſecundo- Feuit, qui poſt patrem vocatus eſt, excludetur, quia ſccundus patris fortè, gradus cekeeit Nam imo eodem modo pertinet ad filium ſu cceſſio, quod alii inde fieri exi- ſiinan, quod fideicommiſſaria hæe vocat o& ſubſtitutio hacin parte ſimilis vul- mnenm perutramq; non ſuccedatur hæredi, ſed teſtarori, cohæredi 41 Feum hlia fuuvus Epup ſubſt.! 2 Fad Senatuſconſult. Trebell. Corncus con] 44 4.l6. 3. Utut nertusſan in eam rem eſt expreſſis, in! un. pro Secundo. C. de cad. toll Bart. inl. Umein n fn ff deadquir Dared. Bald. Caſtr. Cuman Socin. Alex Alciar. Riminald. Crnett. Odd.& nid. 1hann Teſſaurus deciſ. 86. ubi plures ita judicatum ſeribunt, Cephal conſ. 14). 18. 1
tuor erant ro oc ic b 84 oſccundæ Atq; hæc eſt receptiſima omuium ſententia, Gabriel. conſ. 1 17.16. enoch unſ. 21715.
.10)
42
A1 31
alii. Zanchus inl paredes mei. cuim ita p. 2. nu. 4., f ad Trebell. Guid
3 3
Kdi Auib akec miflum conditionale ad hæredes non tranſimittatur lafinita ſaast,. aul lolidé pre
3—
21
1 1. de gradu in gra- „8
res gra:

708 De Succeſſione in Electoratib. ex jure primogenituræ,
tes gradus facta fu tv conſ 179 · num. 5. lib.⁊ expreſſam mentionem fecit, Cephal. oonſ a 42. G Jeqa Menoch. conſ.; 2z nun. 2 5.& ſeqa · ſed illis omnibus opus non eſt. Pura eni m& abſoluta hic eſt vocatio xue. que ſecundogenttus ant terriogenitus, aut ulteriores fub conditione led quisqm lorum ordene ſucceſſivo& ſuotempore ſuam propriam habét vocationem. Netii itaque de tranſmiſſione ulla poteſt eſſe quæſtio: Ruding. conſ. 186. ⁴⁴ a. Mehoch ſ conſ 200.118.* 2e4e. non.
108. Sertb, manifeſtius eo nihil eſſe poteſt, quàm quodtum dempmtemio. genituswocatur, quando ſecundogenitsu ſine liberis deceſſerit. Iterum hic urgao,quod i conditionem hæc verba denotant, nece ſſariam illam adase*ar hahaaat- Siitaque ſecundogenitus ſine liberis noa deceſſerit, ut terriogenitus on poſſit ſuecedere:ſa. ſon, Purpuratus, Maatua,& alii in l. 1 Fde offic. eius cui mand. Maoll eonſo-nu.2 4 vel 1. Atq; id eſt, quod noſtri volunt, alias ga verba in ſenſu dircto nihilopetan po.- ſe: Bald. in con venticul.& de epſc.
ocatio: Natta conſ.ult. num. 4. quia perpetua eſt vocatio, Rnin. Non ſolüm cogitavit lex de hliis ſecundogeniti, ſed& eon i
22 sler Camill. B orell conßa uum al Gum tamen diſpoſſi
tum in ſenſu directo, arguit oppo ca de conied! 3 c.
15.2. 7. G ſe†.&ν 16. Britaq; ſilte.
ſitum in ſenſu contrario: Camill. Gallia verb. ſign. lib 5.c. 17.:1. 24. Manti
ceſſionis jus ſibi velit vendicare, Sinilla vecba extremitatem tem tum demum teitiogenitus& ejus
illi obſtat exceptio nondum puriſicatg conditioni: poris& ord nem ſucceſſivum denotant, utaempe liberi maſculi vocati ceaſeantor, quandoerſs
cuadogenito nulli liberi ſuperſunt, quæ veriſſima eſt legis ſenteatia ante eriſteutii ſanétemporis,& ordinis eventum, iterum aget tertiogenitus, aut quier ejus kitpt ſunt. Præmatura eſt peritio, inquit, 1.9 ſ imp frdecokat. bon.& in! filius quipanitt. Sᷣ cum filius de bon. libere. Qui ſequentis gia ius ſunt, non admittuncut intetim, ſed differri controrerfia debebit: Ari. Pinell. ad. 1.,n. 78:5. 3 C Ae bon matern.
109. Irobſervari hic ſetimõ velim à benevolo lectore, quodtertiusnon tantũm eo caſu yocetur, quan do ſecundogenitus anté delatam ſucceſſionemobie. rit, ſedgeneralirer omninò abſque ullà diſtintione, ſi ſecundus ſine liberi ſutceſſerit Par itaq; eſt, ut etiam de utroq; caſugeueraliter intelligatur. 8 veipſe lec ndogeni- eus realicer ſucceſſerit, ſive non: dummodo non ſine lberis deceſſerit? 1 Ses A ter degas praſt. fnitas cateris. de damn. infe t. Eo magis, quod ſecũdogeciuiſtips firmiſſimæ innitatur regulæ, quod exiſtentibus liberis ex ſecundogeu to teſtioge nitus nên fuccedat. gitur nihi intereſt, quo tempore ſecundogenitus defece it Iẽ· perenim verum eſt exſecundogenito liberos exiſtere. Niſi igitur aliundęexceptio Probetur, quod ex Aurea Balla& aliis declarationibus impoflübile eſt, uriq ateßu
illa nunquam 5diſcedet] udex: Dd. inl. 1 de reg iur. Vivius deciſ. 6 au.I; E ſugg.lh.
110. Obſervari ultimò velim, quod eãdem planiſſimè ratione, qua lecundo- genitus primogeniro& omnibus ejus liberis(ue ordine& gradu fublt ruitut; ltt etiam terriogenitus iisdem plané verbis poſt ſecundogenitum,& totam ejus lineem vocetur. Quod fi itaq; 5 mente Aureæ Bullæ alienifſimum, ut vel ſecundus auttcY tius unquam luccedat, quandiu aliquis ex primogenito;(ut ſasé omnes kaiiu he rectà concedunt,& ſupra abundé demonſtratum, jineptiſſimum ſt in ſecundili ablud decidere vellezur illud hictaceamus, etiam in dubio qualitates tecedtnts cationis& ſubſtitutionis repetitas eſle in ſubſequenti ſubſtitutione. Sim. de Præt 2. Iuterpp. 4 · dub ſolut. num. 130. Cephal. cenſil. 2 2 8, nuam. 30. l7 uas
Ancharan onßt; . Ciateti-
1

NMes 3 Kat n W
tane dontn aawa a anſ ſ le
4 A pattagan t. naas g uneüei is ꝛand tala,a, d mla nuwmuma oaid(aleh
d aclbi dunfrinnan dhantamie ceukaaſt gökarrilen ei urghs Ann liurn oatanneerne (auum
lolche gte dabnlgan krunzinſt aurl erökal— zu ubi 5 erferutcßt ruinsale. Nügaunae oraßtif zauſijunef ſintain d gan
de
. 3
1 dihomn e „ nuitus 4
hlhicuohe
u 0 Archul
4 42 1
zradu prx
1. Ogativafit ſumenda, nempe ex orditre& gradu ſtipltis, non ille explica- e
etiam Battio con.
r D. Arnoldi Engelbrechti. 709
Crutett conſil. 08. uum. j. Menoch. conſil. 106 num. 2 91. Raudenſ. reſp. 40,n 6lib. 2⸗ d Auriſ biſan. 31.2. 24104.
111I. Cæterũm hic iterum magnæ turbæ dantur. Primũm enim objicitur, ſt allotadeſcendenti repræſentatio locum non habet, multé itaque minusin colla- teulibus Præſuppoſitum aullius rei eſle, tu Beuevole Lector, cx iis, quæ ſupra bre- maamſgimus⸗cenſero. Sed& ita genetaliter poftum fallum omninòè eſt, in colla- mualbus non effe locum repræſentati oniz Aliud certé dicendum cum de patrui ſue4 eeſione agitur, Nov. 118. Ia quam rem elegans cum primis conſilium eſtin noſtris
tmin primogenituræ, Socin. Senior. 25 ⁊ per tot. Et benè hie diſtinguit Diaz de
Meda adgeri. Gamm. 59 poſtinfiniros quos allegat verſ.primo. Euam ultra fratrum iosredclocum eſſe repræſentarioni, ubi de voluntate Es Vel expreſſa vel ex anſeckuris apparcat. Mena did. loc. Tunc enim nulla certé eſa cd quare ita odio- Hmeſedebeat jus rep æſentationis. Vaniſſimum autem omdin eſtjura repræſen- hnpasia noſtro caſu objici. Neque enm ob repræſentationem, ſed propriam vo- eatonem in linca tranſverſa, totam ſecun dogeniti lineàm tertiugenitum cxcludere dcims. Apertiuùs explico, etiamſi in ca legis diſpoſitiäne, ubi Primogenitus gene- nlitt vocatur, ob jus& de juſe repræſèstationis aliqu efle pofſet dubitario: ceſſat nmenilla ubi ſecundogenitus& ejus liberi expreſſe vocanrur& nominantur: Ab- baenſ 3z. num. 8. vol. 1. Caſtr. con,. 16 4 col,1. veniſecundo dico lib. i. Alciat con 184. Gkaus eonſ 6„. 2 6. 1ib. 1. 12G5g3— IIz Adducitur conſtitutio Eiid. II. in conſt. Sieil lib. 3. cap. 25. Perperam inde iimôad Auream Bullam coneluditur. Deinde non diHtcor in colla erali linea, ſmum& majotis ætatis prærogativamibi appellari, Non autem ex corticibus ver- borum ſed lu 1 heeialietjure Frantetum vivrunft. Igitur prærogativam quidem latis, ſed ſecun- zumldes idtelligit Hoe enimeſtvivere jure Frascorum, ubi majoris ætatis prero- Faciranihil aliud, quam primögenituræ prærogativa. Teſtẽé habemus locupleeiſfi- mam Matth de AfH. quiimillam conſlitutionem haber, quod ideo D. Nicolauzs de limiuzs Lotum enens magni Camtrarii,& D. Franciſc de 4 ret. 1rεn/] 16 4. conſulus- m uod mortuof⸗ atré NB' prinisgenito ſins lileris, ſuperſtite nepote exſecundègenito e⁵- lüteterriogenito, npos qii est hlius ſecundo genili, licet minor atate, præferutur in ſuaxeſe ieinftuaifarru afunig opſi fratri tertiogenito maivri& p ergit: Er ſic primogenitura a leun inlinea WManſtes ſali„etiam per hidtionem, id erf, qued nepos intrat in locum enyhen⸗ eratas. Ee pro hac artel notetur, non pro al era jaudi viſ ſe ait quod ui ohe, e Sn ,9 exrrA 7ae nzaaa 2977, vluerins, B7⁶ I Parte alegan les etiam ſen- eh rti 6 cenuas declaratsones Rexi Aæ lobannu primæ E ReLa Eoiſii,&c. Un de Aahn Jaid de 11'4 Friderici confiturione ſentfeh dum„Muæ item fuerit Do- 11 4 bium Regum declaratio& ſentent 1. e he⸗ aeru oncine. ez inquit authot, vSterem interprerem Jjohan. de Terra ru⸗ tenim, ait ille tranſverſafes juxta gradus præroꝑativam. Sed unde illa
neq; eo opus habuit ad inſtt Incas tranſverſas abi Propoſitum habuir.
tutum. Vixit enim rege Cardbl. VI. quo rempore non- tum crar,& longè aliud ille autor tot co tractaru Saa dubitativé reſponder,& de eo caſu, quemadmodum 8.&e Angelus Aret«?.28 6.in ſpecic loquitur, ubi ſucceſſio reprę-
. ſencs⸗
bjecta materia interpretaàtio chpiendas Ldquitur de iis Fridericus qui

De ſucceſſione in Electoratib. ex jure primogenituræ,
ſentationi innititur. Tota illa dubitatio noſtro caſu ceſſat. Imola conſ. 1 25. col. 1.ui „.. 4.. A. 8 ⸗. 1. de jure tranmifſionis agit, quod ipſfum nullius hic eſt momenti& alieno locoa-
legatur, neq́ qaicquam nobis adverſatur. 114. Porro ſi ad prejuditia eundum eſt, nec illis deſtituitur hæc deciſio. dub
Pphilippo Valeſio inter Comitem Bleſenſem& Johannem de Monteforto conno. verſia extitit de Ducatu Britanniæ. SGHEMA TALE EST:
710
Arturus Dux Britanniæ. ————CO—·—·—— ☛——————j Iobannes Guido lohannes de Maum Iohanna.
Hic Johannes primogenitus mortuus eſt ſine liberis. Reliqnitexfratteprx-
Johannam filiam& fratrem tertiogenitum. johannesde œrogati và ætatis melius jus prætendebat: Johaaas dex ſecundogenito eſſet. Rex cauſam Dals meato Pariſienſi decidendam remiſit. Senatuſconfultum ibi factum, quod Casci Bleſenfi nomine uxoris Iohannæ, ut quæ ex ſecundogenito fratre nataelſèt, pts fratre terriogenito Ducatus deberetur: quanquam tertiogenito in ſuo osdine, ſita calus evenirat, jus integrum meritò maneret, ſive, ut ſunt verba: lan de Monſpre ſera recognu en ſon degré, pour iouyr de ſon droict, quand il luy eſcherroit.
115. Tempore Henrici 1II. Regis Galliæ, ceadem Ræc lis motafait Henti. co Navarreo. Hic enim à Cardinale Brobonio& gradus& ætatis prærogitimaxis- cebarur. Nequetamen præter factioſos, quis quam bonorum alium, quam Htaxi- cum, ut pote ex Antonio primogenito& in primogeniti linea legitimum ſuccelo- rem agnoſcebat. Pro quo eriam Bodinus in lineã traaſverſa intrepidé concludit,&
non ineleganter examinat Hotoman. Hin illuſir. quaſt. 4.& tot.tr. quem cofine ſeri- pſit, de controv. inter nepot.& patr.
116. Ia Anglia ſub annum 1 r90. deceſſit Richardus nulla prole relta Hia- buit ex ſecundo fratre Gothofredo nepotem Arturum& fratrem tertiogenitum.jo- hannem Moritonii Comitem. Nepos ipſius Richardi ultima voluntate,& ſufftagiit quoque optimatum Galliæ(erat enim ſimul Dux Britanniæ)potior& metito judi. catus: Sed tertipgenitus cum in armis& popalari largitione jus poneret, regnumn- juſté præripuit: Geo rg. Lilius in Chron. regn. Angl. ſub anno 1 199. Johans Ser.
ſub Philippo Rege Gallia. Neque ex alio principio funeſtæ iliæ fami- liarum Eboracenſium& Lancaſtrenſium interneciones originem traxerunt.
*† X
26**)E 4
mortuo ſecundogenito Monteforto tertiogenitus exp nitebætur jure primogenituræ,& quo
vhuere na f ugher ſentt

Ghain. dau, edite ſe
leuind rünu a
b Kluntnan
1.
—
7
lüens a
76 M
is.oſte n
toganm ſer
vren
oeler laa äii a aito karm gerlnäbe Fedder lkan vmni Akarberne: Saadinelt orn flasgtieune rrrint Gungaai
Km wan ne ſtiuit de ſbnut
mu 4
Hörckeite nerdedod
D. Arnoldi Engelbrechti.
711 ScHE MA TAITE Esr: Eduardus! II. Lennelles C Haipe See Bluvdus eonellus Cla- Iohannes Lancaſtria Princtps. rentia Dux. Dux. Nuhurdus. Philppa. Keeeie Iy. Rogerius Mor- Henri us y. timerius. 1 Henricus vI. Anna. Richardus.
Hic Richardus cum genus rectà lincã a Philippa
filia& unica hærede Lco-
nelli Clarentiæ Ducis duceret, contra Henrieum ſextum in ordinum conven tu pu- bliet dejure ſuo poſtulavit. Se enim liberis johannis Gandavenfis, Lancaſtriæ Du-
cisqui quartus erat Rduardi dum, ut ex Rotulis Parlamenti atteſtatur Camdenus.
tertii filius jure optimo in regni ſucceſſione præferen- Quæ licet exploratiſſimi iuris eſ-
kat, inquit idem author, res tamen prudenti conſilio ita tem perata eſt, ut Henricus ſex-
nu rexno ad vitam frueretur: Kichardus autem Dux Ebore ſgnuntur. Quam wis idem cum familias conciliaret. A perta deciſio. A 2. 117. InScotiàâ poſt exceſſum Alexa
Vilhelmu⸗ Alexander II.
Aleander1I.
euiuu ſuc. etſſtoxeton. troveritha. kür.
Al Nobile
regni Scotia, As jus ſuu
m, de Regno Scotiæ,
SCHEMA TALIEST:
nſis regni hæres& ſucc eſor de- ſes ſuas anteire pararet, exitiabile illud bellii inter dua⸗
n. IlI. ipſiſſima hæc contro verſia ertitit.
David I Henricus David. Margarita nupta Iſabella nupra Alano, domino Roberto Bruſio. Gallo vVidia Robertus Nobi-
Der volgida, uxor lis,
Iohanis de Balliolo. lohannes de Balliolo.
exandro itaq; III. mortuo, inter hunc Johannem de Balliolo& Robertum coram Eduardo I. Angli Rege, tanquam directo domino ut Angli tradunt, Vel honorario arbitro, ut Scoti volunt, litigabatur. Ballio- m petiit, ut qui exierit de ſorore primogenità, etſi gradu remotior: Rober-
XXXX tus

712 De Succeſſione in Electoratib. ex jure primogenituræ,
tùs ut uno gradu pro prior. Lis autem data eſt proJohanne Balliolo, hiſce verbis, que ex autographo habet Camdenus in Scot. in deſcriprione Annandale: Quod remonur in gradu deſcendente in prima linea, proximiori in ſecunda linea, in ſucceſſione hareditatis impartibilis ſit praferendus. Atque ita coronatus ille& ab omnibus receptus fuit. Illu. ſtris iterum deciſio, quàm ncc Buchananus ipſe lib. 8. negare poteſt: quanquam Au- 2oiufenſor aliud eum hic quæſiiſſe exiſtimet, quod tamen nihil ad ſententiam ipſam.
3 118. Derluſtremus etiam noſtram Germaviam. Et quidem faciem ſueceſ- onum uſque ad Carolum IV. fupra dedimus; ubi eriam notatum inveniet lectot quanta quidem injuria primogeniti Adolphi præmortui filio Ruperto facta, polt ramen Caroli IV. interventu noniniquis, ut runc erant tempora, rationibus mit ga- ta fuerit. Atque ica uterq; Kupertus ſucceſſit. Ludovicus cum numeroſam prolem& plures fratres ſerelicturum videret, idemque ſuis liberis preſertimaà ſohanne ftatre, metueret, quod avus ipſius à patruis ſenſerat: Heidelberg. In gruͤndlichet Widet⸗ legung/ p. 34.à Sigiſmundo Imperatore am pliſſimas declarationes de perpetuoſuc, ecifonis ordine, fubA. 1414.accepit, apud Goldaſt..z. der Reichsſatzungſin quih apertiſſimis verbis diſtinguitur, ut poſt ejus obitum primogenitus: fiille ſine lideis
decederet, ſecundo,& cadem rarione tertiogenitus perperuo ordine deſcendentix
& genituræ ſuccederet Sin nullus cx deſcendentibus ſupereſſet(omnes autem ſunt deſcendentes, qui ãLudorico⸗ licet tranſverfi reſpectu fratrum)tum ad Ludorvicifra- trem ſeniorem& omues cjus deſcendentes ex ordine genituræ Blectoratus derol- veretur: quibus omnibus non extantibus, agnatus proximior,& pro temporeſesior vocatur. Atq hæc in Aurea Bulla quidem breviüs, hicautem erplicatiſſimé diſtin- ſtæ ſucceſſionis formula nos ducet ad finceram cognitionem illius, quod poſteain Philippi filiisaccidit,& tanquamtes pleniſſimi præjuditii vulgo objicitur Ludori- cus enim reliquit Philippum unigenitum. Philippus certam conventionem cumü Hiis de ſucceſſione iniit A.1506. Neoburgin beſtaͤndiger Ableinung/ ꝛ1ris ſactis; ut exelufis 6 Ruperto ſecundogenito ucpotibus, fratres primum laccedendilocum haberent. Princip. 5 autem privata illa pacta coutra jus publicum aularumeſſe ri rium, certum eſt. Rſſe autem(⁊ jillud pactum contra Caroli IV. legem&sigifmuadi declarationes, verba ipſa demonſtraat, quibus ea adjunget lector, Le ſapta 4 lac re commentati ſumus. Hocibi jus perpetuum ſtatuitur, ut in deſcendentiliaeaa Ludovico, In rechter abſteigender Geburts Lini von jhm herkommende deu rimô: ille ſine liberis deceſſerit, ſecundogenitus, etl ille ſine lb:tis dect—
ſt, ur quamdiu quisquam,
nito ſucceſſio pareat;& turſus quan-
habere pofßt. In factoali
m hojusf-
dubitan
ribus proximior& protẽpore
ſpecie alieniſſiméfieri. Fres hĩc ſunt vocati
rum. In deſcendenrium ordine vocaturprimogenitus& lũ ſecundogenitus& ejus primogenitusſem per ex ordine
enyiim ceati Wkeoricu

vogddhe
allodd, n dut 6 unſun 1us rüunn iin nhͤtiſa den llj na
Agditaiiag waamä tühwa nheaainge uneüd a. eeaſi * nhha wrinan tr atbiein dgeuiild deno üün a ete wu. runentlan niturchte din Emntyi uragjüre nerli g- tingeſian⸗ ranuncinue da rnrin ia Göiwuün düllipe 4 laußſ „.
3 1 hw. 1
D. Arnoldi Engelbrechti. 8
qreſtio eſt decidenda:Nondum dici poteſt illud: iis non extanti buu Extant enim ad- hucdeſcendentes: extant fratres. Nondum dici poteſt frater ſenior ſuccedat. Deſcen- densenim linea adhuc durat. In hac ipſa nondumdici poteſt, tertir genitus ſuccedat.
Negneenim ſineliberis ſecundogenitus deceſſit. Magnum adhucinterſtirium inter
hancge omnes alias vocationes eſt. Nec itaque illæ ita miſeré confundendæ erant. hhbcaun Imperatorem traaſverſum egit, ut in linea deſcendenrti lincas pri-
ullecundi, tertiogeniti tam accuraté& anxi diſpoſuerit, ultimo autem omnium,
sgtatum ſeniorem& proximiorem vocaverit, ſi in deſcendẽtibus ſtatim ſim pliciter fciotfuccedere debuit? Quidni enim poſt ries enieen ſtarim ſeniorem voca- n Atguehocoptimé(Zz.) vidit Phil ppus unus fratrum Epiſcopus Friſisgenſts, guiideo longistractatibus in Fridericum tertiogenitum,& nepotem exſecundoge- aito Ottonem Henricum opus habuit,& vix tandem hacratione traaſegit, ut nepos hatuo, quoad illeviveret, pacis publicæ cauſa ceſſerit, ſub an 1124. Neo burg. A tra. Aat un Itapoſtea Friderico ſucceſſio absquerturbis relida fuit. Atqui non opus foitt Otonis Henriciaſſenſu, inquis. Fridericus enim ex Aureæ Bullæ verbis inten- testionem contra nepotes ex fratre fundatam ſatis habuit. Principium ita petitur. Nam contraalii aſſerunt, rantiſper dum verba Aureæ Bullæ& declarationum ſtant, negnealiafundameata afferuntur, vix eſſe, ut Friderici intentio fandata dici poſſit. Itknéipſe(4.) hic Otto Henricus annor 756. Wolfgangum parruum, Priderici utimipoſſeſſoris fratrem, arque ita proximiorem& ſeniorem ab Electoratu ſeclu- els Ottone Henrieo linea Ludovici defecir. Atq́; ideo poſtea ad hujus fratrem ſe- iotem, Ktephanum, eundum erat, in cujus ſtirpe ex primogenito Friderico cum eſ- ſe Pridericus III. illi quoque ſoli ſucceſſio debebatur, non quia ſimpliciter erat ſe- iorautprorimior, ſed quia ſolus hic ſecundogenitus& omues ab co, ex ordinc ta-
nengenituræ, poſt Ludovici prolem vocati erant Pretertiogenito. Wolfgangus e nimerſccundogenito Stephani Ludovico erat.
119. In domo Saxonicà ſententiam conſimilem datam eſſe pro Wences- locodtra Albettum ex Ottone nepotem objicitur. Neſcio an illud ſententia dici poltantdebeat, quod rem aliam& inter alias perſonas decidit, I. 2. de exc, rei iudie- Decanus emmſ 4. num.·7 lib 2. Nam utraque illa Bulla, quam habet Spalatinus& ereooldaſt.. 2. Der Reichsſatzung/ de anno 13 57.& 1 376. nihil inter Alber- um Venceslaum, ſed cam controverſiam decidir, quæ erat inter Rudolhum unlotem& Ericum II. Lawenburgium, qui illi lirem intenderat de Ilcctoraru. Id. lnstiones deciſionis initio illarum Ballarum ex ordine poſitæ apertiſſimê de- monſttant. Neque enim inter filios Rudolphi I. ulla ejuſmodi controverſia eſſe po- cuitanam ipſorum pater aur frater Elector fuerit. Non diffiteor, mentionem ibi ſi- mul dam de ſucceſſione, ſed incidenter rantum,& ad narratarin quo caſu quidju- re llti debeat, aotiſſimum eſt. Quodcunq; ſan& quantumcunq; de toto hoc ex- emplo concedatur, nunquam tamen ex eo probabitur, Albertum con tra Wenceslauũ controyerſam inſtituiſſe, el illius ura audita, cognita, aut de iis ſentéciam latam, t9 marimétamen omaium requirebatur,& omnia mundi jura requirunt Quod autem ille tranquilliratis pudlicæ cauſa jus ſuum noluit ſtrictéè nimis contra pa- . gotio& cauſæ ipfi aut tertioetiam præjuditium auferri eſto etiam Albartum non acquieviſſe penirus; tum autem temporis, AXIXT 2 vyel
nuumproſequi, an inde ne ebeat? g
——

14„De ſueceſſione in Electoratib. exjure primogenituræ,
veltranſactione vel quocunque alio modo litem inter cos compoſitam, nonideo tamen ad hodiertum ſtatum, multò minus ad jus aut confuetudinem. Alex. inl.f. adl. Falæid. Petr. Sander. de ſpon mercat. p. 3·¼ 1./. 5 concludetur. Ne enim eadem du.
bitationum materiz FuruRkiIs TIMPORIBus orerectur, diſtinctioribus adhuc
verbis, ſi forté an ullum adhuc dubium ex Bulla de anno 13 57. eſſe potuiſſet, totam rem exyl cavit Carolus IV.& ita explicarit, ut ſol meridie non luccat clarius, quem. admodum rem illam ſupra ſat cxaminavimus. Hæc itaque fururis temporibus debet eſſe ſola Cyaoſura Judtii& Judicis„non fallax aliquod exemplum, decujus veii qualitatibus& circumſtantiis plené non conſtat: I nemo. C. de ſent. Sichard conln. 52 p. z.Flamin. de Rubeis conſ. 38. n. 9 5. Nealias tali Judici objiciatur id, quod Ale- xander de Romano habet: in! ſcum dotem. eo autem tempore num. 4 ff. ſolut matr. Et quidem ex obſcura,& denſa autiquitate prolatum exemplum. Nam illad nie yræter- cundum non eſt,&&σ ſupra monuimus gencalogiam illorum prineipum adeò ob- ſcuram eſſe, utà Fauſto, Brotuffio& aliis, Wenceslaus in alteram lineam conjedus fucrit. Non affrmo quidem horum ſch ema temporum rationi per omnia conveni- re: Illud tamen inde efficitur, non adeo liquidam eam rem efle, quin Roc in calui. dem obtineat, quod de hiſtoriis ſcribunt Pariſ conſ.2 3 /˖um 115. Menoch couſelih num. 66. 67. Hx illis nimirum, ſi diſcrepent, non magis firmum ſumi poſſeatsumen- tum, atque ex lege aliqua dubii(enſus: Bald. in l.amiguis da reb. Aub. Vincent fraunch. deciſ. 168 n. 6. 120. Tandem, antiquitatis authoritatem ſuffragatricem dare vultes Inn- cica hiſtoria in filiis Clorarii I. Regis Francorum. Jam ſupra dictum in prima ke- um familia non viguiſſe jus primoge nituræ, imo etiam nothos una cum legitimis tum ad Regnum adm ſſos. Quiditaque hæc exempla ad jus primoge nituiæ Deisde incptum hoc quoque eſt exemplum. Nam Charibertus non Guntranum tatüm, ſed& ipſum Childeberti patrem sigebertum teſtamento præteriit. Vixiſſe enim eum adhuc tempore morris Chaciberti& aliquot annos poſt, non hiſtoria tantüm, ſed authoris Schema teſtatur. Nemo hiac concludet, gitur nepotem ipſi fatri præ- fetendum. Sed& ux eft(quamquam nihil omninòô aoc adjus primogenitur)ut Teſtamenrumillud faqum eſſe bonis au horibus probari poſſit. Tfibus fatsibus fuperſtitibus non conven ſſe de hereditate ſcribit Sert. in Inven: ſus Chilaes Irideo pla:uiſſe, ne quis anté rem tranfactam ſine alterius voluntare Lutetias ingrederetut- Atqu hoc illudeft quod Gregor. Turon loco allegato dicit: Sigebertum, qao in. greſfus urbem fuiſſet, juditio Dei periiſſe,& pattem ſuam amiſiſſe. Chilpeticicnim uxor duos fubmiſecat, qui Sigebertum ex fidiis interfecerunt, ut Paul Ecylie- fert. 121. Qu dautem ultimoloco ex his omoibus iofertur, jus primogenne pud Germanos eam vim habere, ut in lincä rectà deſceadenrium ſemper hiliu kunh poſſeſſori ſuccedat in infinitum: verüm quidem, ſed infufficiens; Ut veròin lnc⸗ tranſverſa ultimo poſſeſſori proximior agnatus,& ex pluribus qué prorim sſenis vel ætate major ad ſucceſfionem admittatur, ita indiſtincté fallum eſt. Io qus cqs claſione cum prima& ultima ponaatur, diligentius eam introſpiciamus. Probatio autem deſumitur ex lege Alphonſi Bulla CaroliI V. B authoritatibus Iuterpp. 112. Neautem idem ſæpius nobis repeten dum ſit, de regula ipſa Puma
ſGt
ulla Sax.& Palatin.& randem
baymn Waaler. 1 u6 zote nleite kwocat wlent owente e arhe autich ti ve

ogetd
PT tohia etdäirn, 4
dad WReclatene u, ühui da Shjann doa la am e funnuna
mlteae dlohjau ſanl
lun aiit lore dalaea id narodfam dhn tentkgKkun am ilſ htu mundaflge dnuisſte
grrirnein lumaür Paohnctaig ſufuuüt s AcRctand uoſiſte 52 dhuntis unruit 1 cadeſe lun miit darllusfe üiais min ceus ule joferne lhaß deruun 7 ufftie le bes in Kludhe annbie gadn 4
38 7
19
politx ndeam nsz ltiquo& nonem vers Derlon, cer
dushunc aut ill
D. Arnoldi Engelbrechti. 785
ſebimus, poſteade Bullis. Vocatur ſenior& proximior, inquiunt illi. Igitur qui tem-
ote delatæ ſucceſſionis talis invenitur. Conſequenter uepos er fratre excludetur
afnate, pronepos fratris majorisà nepote fratris minoris, inter patrueles qui natu miaoteſt. Regula enim eſt, quod ubi lex xtatem ad ercluſionem aliorum conſid e. nt, liflius nepotem ex fratre excludat, idque ideo, qusdomnis qualitas atten di dedentempore delatæ ſucceſſionis: Gamm. deciſ. 174. per. tot. doci 307 per rot. Mila- esſdtiſ lib. F. Gabriel in ſuis concluſionib. de ſucceſſ. ab inteſt. concl 2,12. 18. Emanuel Coſting depatr& nepor, pag. 10. Vinc. Honded.. 70, per to¹.! 2. Pariſ conſ. 19„.122. Kot cenſ. I.n. 2 30. Alex. A conſ. 4. vol. 4.
113. Primõô autem ſciendum eſt, intereſſe plurimum utrum quis ut major, ſdhvorimior ſimpliciter, an ſub ordine genituræ H. G. ut primo ſecundo.tettioge- aitus vocetur. Illa vocatio tractum haber ſucceſſivum, conſequente⸗ tempus futu- umteſpicit, in quo ſenſu ſupra dicta regula locum habere poſſit: Hæc iaſtanta- aemazideo momento impletur: Molin. I. 1. de prim. c. 6./. 17. Riminald jun. con/. IaM13416,I. Rol. à Valle conſ. 2.7 46. 1ik. z.
llad dicitur reſpectu ejus, cui ſucceditur, hoc denotat reſpectum ad prmo nalſecusdogenitum, ut id rect ſſimé explicat poſt Caſtrenſ. conſ. 164. Raudenf. re. 1n1o9 h.I.Roland à Valle con.z6. n. 22. 23.24. vol. 4. Eo ipſo in conſilio, quod in cauſ Triyultiana pro natu majori& proximiori tempore delatæ, ſucceſſionis de- deru Itſequitur Jaa n. 60. Licet itaq; tertiogenitus ſit ſenior, licet proximior, ſem- ſetamen illi obſtat firma exceptio, quod tamen nõ ſit ſecundogenitus Vide Surd. 29463.2.3 9. 36. G n. 40. ubi allegat. Anchoran. Bero. Alciat. Tiraqu Johan. Lup.
erids n 343. Bt maxima ſem per different a eſt, utrum quis ut umpliciter ſenior Khrorimior, an veré in jure prim ogenituræ ira vocerur: Diaz de Mena ad deciſ. gam v uartus caſus ef r ſeqa. Quod ſi veròô dubitetur, utrum quis ut major an ut otnegenituræ& ſtirpis vocetur: inſpicienda primüm verbazſiilla deſint mate- naläbjecta Dro rei enim diverſitate, etiam verborum eſt diverſa ſignificatio,& uni- fellale omnino eſt, quod non res à verbis, ſed verba à rebus trahi con veniar, I. ſi ſtipu- latteſ aeuſur. ſ inſulam inprinc f praſcripr. verb. Surd. deciſ. 520,n. 12. Betous conſ 68ℳ 6.uo.l Modeſt. Paft. con] 9.nu. 22 vol 1. Si hæc ad noſtrum eaſum applicen- ne anã primo eſt, primogenituram in Electoratib. conſtitutam;atq; ideo verbum Lnintzer materia(a bjecta explicandũ eſſeſed& ſecundo, idéille fenior in Capitul.
ſeten vocatur ſecundogenitus ‚ut mirer, tautm in illo vocabulo wyſteriũ poni.
114. Notandum eſt ſecun dô, quod verba hæc;ut major ſuccedat, regulavi- ſieianturrantuüm ad demonſtrationem fucceſſoris, ut poſt Joſeph. de Kaſtic. eite e Berrertam habet Mena ad deciſ. Gamm. 08.
11z. Jed ne tetri6 aliquid ſerupal faperfit, verüm fenſum regulæ ſuperius- us. Si major& prorimior vocetur, in ſpicitur tem pus delatæ heredita- œteris paribus, ſir ita indiſtindté iadeterminara perſona vocetur. Ra- m habet Bald in! generaliter nu,] 5. C. Ae epiſc& cleric. Quod nondum taſt, ſed adhuc cereiflcanda fururo tempore, quo caſu durario requiri- qui hodie ſenior, hodie proximior, delatæ ſucceſſionis tem- Igitur é contrario, ſiia ipſa inſtitutione, vel lex, vel teſtatot expri- lotem&e proximiorem fuccedere ſpecialiter velit, ut qnia éplu- um dengnat,& exprimit, nemo tam erit abſurdus ur alium contra- XXxXX exreſt
letadj
nFleri enim poreſt, ut Toreillud non 3it. mat
2
1 Reczuuſ
llemnam ma

„1s De fucceſſione in Electoratib. ex jute primogenituræ, expreſſam legis vocationem& mentem obtrudere velit. Hæcprincipia ſi quisne-
get, eum ad Anticyras jura relegabunt. Nec enim ſuſſicit in genere quem eſſe voca. tum, ut quia fortẽ hodie major ſit, ſed requiritur, uti pſe etiam illemajorſſit, de quo Sp
ſenſit lex.quem lex deſigna vit, ut ſapra me aliquid hac dere monuiſſe ſcio. Idqueto tum dependeta voluntare legis& teſtatoris vocantis. Aliud enim longé eſt, utrum ccedat, ut ſpecialiter aominatus& vocatus; aliud ut ſimpliciter proximior
qu is ſu
uemadmodum rectiſſimé etiam diſtinxit Diaz. de Mena ad deciſ. Gamm. 93. unſ
concluſ.9. Id quod etiam adeo verum eſt, ur inde Interpp. noftri concludant, quod ſpecialiter vocatus ſemper,& ubique præferatur general ter vocato, Socin. in?Gal. lus. inſtituens F de lib.& poſthum. Alex. conſ. 12 3.Vol I. Koland. à Valle con. 8. uu 29. volum. 4. Cavalcan. deciſ. 18.2. 108.& fer per tot.. 3.
Senior itaque poſt pr mogenitilineam vocatur in Aurea Bulla. Aa itaq; ſim- pliciter ſenior& proximior é conſanguineis? Non utique. Merenſia capitulaſccun- dogenirum appellant: omaium autem apertiſſimé Bullæ Saxonicæ& halaxinz qaz.
nam perſona vocata ſit, deſignant Si enim primogeniti linea deficiat, ſecundogeni. tum:poſt ejus obitum, ejus filium ſeniorem, ſiſecundogenitus ſine liberis decelſe rit, tertiogenitum& poſt morrem ipſius ſeniorem ejus filium ſemper& perpetude ordinegenituræ vocant. Cerra itaque ſemper eſt perſona nominata& vocata: cer- ta eſt perſona ſubſtituri: ſubſtitutio etiam ipſa ſimpliciter& generaliteriu ompes caſus facta. Et itaque fruſtra alius ſenior, alius proximior objicitur, de quonecſea: ſit neque cogitavitlex: Menoch conſioë: num. 303 Multò autem inanilista qux de proximiore& ſeniore generaliter noſtri habent, afferuntur.
12 6. Ht ſanç ut& hocargumentum quartõ addamus, reputet quæſouauſ- quiſque ſecum, quàm ineptus plané ex contraria opinionc fuerit Imperatotquitot ſpeciales& per tot gradus, certas vocationes in primo, ſecundo& kerhoeiilhe fecerit,& quidem tam anxit,& tamen fruſtra eos vocaverit, quos ſciebatautaan omnes ſuperfuturos eſſe tempore del ate ſucceſſionis, aut etiamii ſupereſſeat, etiam- ſi ita vocarentur, excludi tamen poſſe ab alio proximiore& ſeniote ſecundam ho- diernam Interpretationem: hoc ipſo etiam ineptior, quod uno verbotemtotampo- tuiſſet abſolvere generaliter vocando poſt primogenitum& ejus lincam, ſeuiorm & proximiorem. Videatur Alexand. Raudenſ. decuſ.3 1.,2. 244ve quarto.Abbt retb ut authori legis ignorantiam legis& tantas ineptias obtrudamus; ſedilludpotis dicamus, quodres eſt: Imperatorem& omnes Proceres Imperii voluiſſe, ut qaim prima, ſecunda, tertia linea eſſent, ſemper& perpetuo ordine genituræ, unnspo 0. bitum alterius ſuccederet, non indetermi naté qui vis ſenior& proximios᷑ ſed exor⸗ dine ſpecialiter factæ vocationis.
127. Quinimô ne quintò„omaindb aliquid dubii eſſet, clauſula generals adjicitur, quod ii⸗ omnibus non extantibus ad proximiorem haredem 6. ſaniurem ſuuuê. ſio devolvi debeat. Hujus neceſſarium conſequens eſt, quod quamdiu bgirurae ex primi, ſecundi, tertii ſtirpe modo ſuperius dicto ſupereſt, non ſit locus ſecun 1 aur tertio, multò autem minũs quæſt o eſſe poſſit, de in determinaté ſeniore auin ximiore. Quo iterum facir& illud, quod ubi duo vocati ſunt, unus nomine* 1 ut ſecundogenitus.& ejus ſenior filius;& alius generaliter ut prorimno- 4 dein ſpecialiter vocarus ſemper potior ſit, de quo Ddl Galluas. quidam nt, ubiate inſin f de liber,& peſthum. C ovarr. in c· Raynux iuus.§ 2.2. 6 Attſtam. Paril enſt n 3. Ruinus conſ. 101.2 9. 10.11.46. 2. 1²⁸.
ateotia
3 gui
olue

nͤrnn
kejin D. Arnodi Engelbrecht. 517 liäpene 118. Taadem ipfius legi 1 Paengea, gis vocatio rtotum hoc d dbis 4„ an sei esnelunt ocationer ar arſußra——— etaz totum. In quo ne eundem cum aliis errorem erres, b Ptatrum 5e Sna- lulene nonmxquivocatio expli S benevole lector, duorum termi- nlan i nammequirocario erp icanda erit. Quidnam hoc in loco ſittrauſverſè ſi udu nm& unam hic dicantur agnati. tranfverſé ſuccedere, Guasf 119. Jure communi Feudali ½ ſan ,„.— ali,& maximé om ur 1He.. Auti un 8 guandoſemelttanfttus in deſcemdentes factus Riin kehaliban feudis anti- mun n ersgentibus primi adquirentis habentur: Bald. in? 5 77 e Cöllaterales pro de- dludia mu ubi Alvar. u. 2. Laudenſ. nu. 8. Schenck. n. 8. A i ue LiSnen aa Aeah. Hlag...4. ver uinto hinc. Hippol. de Marſil. ſin 434 6. hue G574 De alelul Irtecé hanc ſententiam communem& uſu ſerpataun dicir 2 linchnfz6 nu. 28. duitäne motelpectu pauci quidam dubitarint: Hartman Piſt q. 19.7. 5 De qua utur mn allime tamen hie volucrunt Im„1. 19.n. 30. G/*22.. z. Aper- rkaaa peratores, ut omnes à primo Electore deſe ilratärſan te odeſcendentibus haberentur, ſive fecundo ürt terti toré de cenden- uenaliae h fulnen ſuccederet: Bull. Carol. IV. de auno 1376 Sigic 1 Aieildichs poſt pri- b— 4 3 1.. 5 m i de Inno 1414. Süa'. dannt/ ubi poſtquam primo, ſecundo, terri,.3.8. u ocusetantconclufioadjicitur, Daß auff ſokehe weiſedi iee bune sgenſder tuammum Gehutts Lint von jh 3 edie in rechter abſteigender leieagt un 6 nihm herkommende(de quib— Aehn Rezt/Stim/ wuͤrd de Cede quibus nem pe ſam dilpoſuerat) Daß nireicmge de vnd Macht einen Roͤmiſchen Koͤnig; a ian Faundurch Erbliche vnd Deerteche Smeſaffrnnah Wen dehlete zuecigen un henſpgen. poſt illos deſcendentes frater Ludovici:&t dem K der Sebud, u ujusctiam vigore omnes à Ludori& tandem agnatus voca- u ALudovic. 4 ltamgſtt dentesnonut collaterales ſucceſſe ico Bacbato vel Cæco in rectalinea deſcen- lorritnm annesariderico Bellieetan crunt, ipſe etiam Otto Henricus. Eod uues aFriderico Bellicoſo non ſunt n f Eodeartodo ſautang ſiccellet,&fuccegent eti ucedernar tranſverſt, fed ut deſcendentes wuh renkmabit rrorit un. quatdin Illu ſtriſſimam illam progeniem Deus his autah Mis teſelle: Canſegnenter hon dtdim um pofſeſſorem, non primamackieem ulpice. we— eri 4 leliahs ecloneſtatuit Imperaror, ad haac delee nobelr dd quod de tranfverſæ lineæ ſuc- teiuntna ci gnod noſtri ftatuunt Aitine 1 adentem lincam extendere velle. Etillud tnnun enäum äprimo zcquirente& daſ 2n omnindô eſſe inter tranſverſales deſcen- 1 ne M. qe feud expaa Ge a Verſales primi acquirentis: Johan. Thom. de ünene Imajinio lib. z. 2.I 7. Pacian. deprocat. c. 2..4 3. Verſ-attamen relafel 1zo. Hadem ratio ,918: rürßen abeddem patre, avo,& c Proendunr illi dn Hemerer asdadarun nomen habent, qui rridrHu auden oe in loco ſtrichiſſimé& ſi 9Adinügiris locis probari poffet. Imperator un ngtipoltlineam ieſcendentlum& f imẽ eum agaatum& conſanguineũ ap- dicksd Jleinsihiljam facilius cſt num ratrum in familia adhuc ſupereſt. Quid. d iuin 4 cendentium. In eo Pnmogenikus a enme ordinem ſueceſſonis darc. Primus eſt geu aogeaſtus& omnes ex illo: Si ille 7 Shene, X eo: ſi ille ſine liberis deceſſerit, fecun- fatni, uer crhetno tamen ubique orgine 4 2e ne⸗ is deceſſerit: tertiogenitus,& omues exil- darnuuli tlenioris, cui ſi ſucceſſio deb genituræ, vocantur. Nulla hic mentio fimplici- f uaasſen lhashabriller Imperator: ze eretur, non illis ſpecialibus& diſtinctis vocationib lradfunn 4 dicere hæc po Keriora hmide 1 ngenda illa clau ſula eſſet, ſi ſine liberis deceſſerit. ar ig poſtprimoge ari à Carolo IV. in Aurea Bulla, ev ipfo quodibi
b
he fune, pii nitum ſenior feater v 2— 3 i Fiota, Kobſ TJocetur. Namé contrario poſteriora explicant 1
curius ſint prol
rearlusnt prolata; ad oris
untProlata; adeoque prioribus omninò derogant, ſi illa poſte- riobus
——

78 De ucceſſione in Electoratib. ex jure primogenituræ, riotibus ad erſentur, alias natura ipſa incerverteretur, Surd. deciſ. 19.12.7 Thomi gus conſ. 25:n. S1·Oecius conſ. 42.1. 24. nnom 131. Regulairaque hinc extruitur certiſſima, quod quamdiu è primi acqnai- rentis lineà rectà aliquis ſuperſtes; non ſimpliciter ſenor, ſed linea primi, Kccule tertii, ſemper tamen ex ordiae genituræ: Poſt hos omues extinctos kraterſenior,ſie ſccundogenitus primi adquireatis vocatus fir: In cujus ſtirpe idem quoque ſucceſ ſionis ordo, qui in primogeniti linea ſtatutus eſt. Iis omnibus non extantibus, tuac demum agnatus proximior& ſenior nominatur: tunc demum de hujus clauſulzin. te llectu inquirendum eſt Videatuc in imil. Men och conſ. ½2 1. n. 28. Verſ. Auodecim Hæc apertiſima funt,& vix eſt, ut vel Interpretum unus vel Jureconſultorum mos- ſtrari poſſit, qui eo caſu proximiorem indeter minaté ſuccedere concludat, quando vocati adhuc ſuperſunt. Conſequenter alienum nimis eſt in tempote ſucceſſionis, hac quidemin quæſtione deciſionem ponere velle. 132. Hiis ita præmiſſis, jam Bullas videamus. In Aurea Bullacan.*4 cocatur ſanè primogenitus: poſt eum ſecundogenitus aut(ordinem ſueceſſivum denota) alius ſenior frater vel(Knimirum ille deficiat) conſanguineus proximior Nihiltie nobis contrarii. Primi, Secundi, Tettii linca vocatur, aut tandem conſanguineus proximior. Fateor me nondum aflequi, quomodo hine concludi poſſit, pro.ne tem ex ſecundo, à nepote tertii, multo minus à conſanguineo licet ſeniori& fone an proximiori excludi. Qui enim ordiaes ſucceſſionum hic ſtrictiüs,& foruaſiisob- ſcuriũs conſtituuntur, coſdem expl cant, tum Aurea Bulla, tum Saxonicæ& Palati- næ declarationes latiüs, de quibus ur& Balla Metenſi Saxonica jam plusanss ler. borum. 2* 133. Omnium autem alienſſimé clauſula Bullæ Francofurtenf addueitus Si enim tum demum de ſeniore& proximiore quæſtio eſt, quando nemo tntimo, ſecundo, terrio ſupereſt, ut ſunt verbaillius§ apertiſſima, abſurdéſané hocarbt- mento quis utatur ad quæſtionem initiò propoſitam, utrum nimirũ nepos ſecun· dogenito, ätertiogenito fratre poſt primogeniti obitum potior it Supeteſt enim adhue ſecundo& tertiogenit ſtirps, Jam fupra dictum eſt, non eſle costandendos hos duos caſus; Quando in primogeniis, majoritatibus, fdeicômiſits Rceseie rimo ſunr, illi de gradu in gradum ſucceſſivè ſemper hæreditatem cernunt,
miaat! P neq; tum de prim ogenii novo capite quæri poteſt; Illud enim in vocatisa legejam conſtitutũ eſt. Quando a. poſt illos nominatos, vocatur conſanguineus ptonimlot, tunc forté, quis vocatus cenſeatur,& an novum primogenituræ caput conſtituen- dum, quæri poteſt, Mena ad deci Gam. 308. Iu primo caſu adhuc verſamurin primo etiam caſu propoſuit autor Peſti neraerun nepos ex ſecundogenito tertiogenl⸗ tum;rurſus utrum nepos ex ſecuadogenito, nepotem ex tertiogenito licetnatume jorem& fotte gradu propiorem excludat; Ex præcedentibus itaq; illius quoq; leei ſio, non ex 5 ultimo petenda, qui 6 tun demum locum habet, quandonequs ccun⸗ do, aeque tertiogenitus adeſt. Probè hoc noter lector, cum in iis verbison- tanhan ſenior, neſcio quid virium, quamquam alieniſſimo loco& alienain
natur.
quæſtione, po⸗
134. As autem clauſulæ hujus finalis ea mens ſit, utper eam ſuo tempolt
indiſtinctè ſenior& proximior vocatus cenſeri debeat, Proqao adaucirurlſn tuus praterito. o ſi ibereus ff.de bon. libert.& alia jura. An potiús ad matertam hi —„
Auuttet — käbion
oli Nllreatt 1 awent nepettte ſetabe 5
Leyr adure anecit m duar kcdor dhitut geluc Mngr ha 5 uolib
—
ta
6
be

tͤnade
ulanna n
1nnaggf snlſann a lerte 1
Lctceen
l eld dürrgnin suüreaſri duuagen ig dceanduiſi dgutalsnt uälewäule. Zukxwnimras döunääjat
la landen
D. Arnoldi Engelbrechti. 719
am⸗& ex antecedentibus ad ordinem genituræ referenda, illud alii Ioco reſerva- rat Fuit illud dubium principale in cauſa majoratus Trivultejana.& pro ultima ta- menopinione conſuluit Menoch. Marzar. Papinius, Collegium Piſanum, Bono- nienke Rota Florentina. Videatur etiam confil. Bald. 48 8 hb. 3. Nec deſunt in eam emktma fundamenta, ſed ad hanc, quæ jam in lite eſt, queſtionem tota ea clauſu- Knularatione pertinet. 1 1
13z. Verba Bullæ Palatinæ eadem ſunt, n eq; alia ſententia conſtitutionis AHonfanæ. Quæ præterea ex diſpoſitione Palatinæ domus afficiuntur nihil novi waunent, ſed ad Auream Bullam& Declarationes Im peratorias ſucceſſionẽ refe- unt ltaq; operæ precium non eſt, diutius illis immorari. Reliqua ad regulam jam Huseraminatam, quando& quibus caſibus proximitas tem Pore mortis inſpicien- apeninent: e6 lectorem remitto.
116. Kelabitur tandem authorad ſententiam Clementis Sexti Pontificis, qu regnum Siciliæ Ludovico Tarentino ut Roberto patruo proximiori addixerit. Longaettinjuria, longæ ambages. Nam Roberto Regi filia joanna ſucceſſerat, ea- demq́; ndreæ antea à patre adoptato nupſerat, ſed cum ſcelerarè eum ſtran gulari ke„matrimonio ſibi rurſus copulavit Ludovicũ Tarentinum, Phiki ppi filium. Ludoſicus Rex Ungariæ, indignam necem fratris& perfidiam ſimul mulieris vitu- rusapuliam ingreſſus, regno Neapolitano Joannam cum marito exegit. Illa Avi- nionemin Gallia cum marito aufugiens, urbem hanc magna auri vi adjecta, Ponti- etvendidit. Ita Ludovicus demum Innocentii V. precibus fatigatus, adulteræ li- berumregnum reliquit: Serr. in Invent. ſub Carol. VI. Caſpar. Ens rer. Ungar. lib. 3 ſu Ladyuis..Peucer. Chron lib..zub Lud. Bawvar aliiq́;. Multa magnaq; errata in eo fa- goſſtad calculum rationis revo cetur, ut non in juria quis iterum miretur, ſcelera il-
odunt usani pro certa deciſione ad tantam rem adferri hodie. lm ütcn 1. Concludoitaque ex natura juris primogenituræ, rationibus juris&c aneiit mtute ured Bulla, Declarationibus Palatinis& Saxonicis, exemplis domeſticis unraE“ Kalarum gentium, tertiogenito,& cuicunq; confanguineorum cujuſcunq; ætartis metuthn gaduspræferri. usibüüihir V 38. Tertium caput eſt de patruelibus. Breviſſimè illud abſolvam ‚cum nul. erfeinee luglnehie novis agumentis opus ſit, ſec eadem illa, quæ pro ſecun dogenito& adeinimiſ Mehsſtde contra tertiogenitum militant„‚multò magis oo utra ejus filium va- rragu ent Negulaenim eſt ſirmiſſima, quod filius melioris cõditionis eſſe nequeat, quà egrir 9 hi inimõ ſipatre ſum potior, multò magis filium excludo, cum reguia ite- adur an um tgeneralis in. de acce/. 1 4.§3 de diverſ.& temp. praſc. Qui me potior eſt, cum Ifcuus ae uperaturus ſim, multé magis adverſus te obtinere debet: Cavalc. dec. 12.7. nußznas 3z.Alex Raudenſ.dec. 47./. 1 5. Camill. Borrell. conſ. 35.12.2 1 Et monſtri fir nile töazüſ b Lulen aut filium fratris admittere ‚ubi frater ipſe non admittitur: Cavalc. die fun Aaree utn, Cujus regulæ nulla omnino exceptio eſſe poreſt, nifi ubi rariones vi- mit 1 untdirerſæ Propter jura validiora adh xrentia uni&n on alit: Salic. in aurh. f bauſd 6 huneinſn O. qui pot. in pign. Covarr. I. var. ze ſol.c. 71 3. Arqui in nepote non poſ- 4 beſene 6 quidem fingi jura Validiora. Hoc enim caſu illo argumento fuffi- ſauue Nler 8 enumeratione recté uteris cum Rol. à Valle conſ 3 8. 2u. 10. 0 h½97. nctoiis patte lao had Coſ.269 per tot. Quod filius tertiogeniti potiora& validiora) ura præ auut⸗ abete debear, aut ex Propria perfona, ut quia ipſe primo loco nominatus
Iyy) eſt,

De ſucceſſ in Electoratib. ex primogenituræ,
7 20 eſt, quod falſiſſimum eſſe verba Bullæ demonſtrant; aut ex vi repræſentationis aut
tranſmiſſionis: quarrum non datur. Utroque autem caſu& repræſentationis& tranſmiſſionis, jus in patre præſupponi oportet. Quod ſi autem ille præ ſecundoge- nito& ejus linea nihilj uris habet, ſequitur neceſſario multò minus id filio compe- tere. Nam in hoc caſu quando vincens ſuccedit in locum& gradum victi ſimplici. ter procedir 4. ngula. Natta, conſ- 187. in ſin. lib. l. Caſtr. conſ. 41.2. 4. lib.J. Quamdiu itaque illæ rationes, quas tam pro primo, quàâm ſecundogeniti lineà, contra quoſ- cunque alios, ex jure Aureæ Bullæ,& earum Declarationibus attulimus firmæ ſtät, tamdiu quoque firma erit deciſio contra tertiogeniti filium. Videamus tamen a- liorum rationes.
139. Primum argumentum eſt, quod cum patrueles inſtar fratrum deſcen- dentium ſuccedant, ideo natu majorem reliquis præferendum. Scopæ ſanẽè diſſo- lutæ. Quando enim Veſenb.& alii quidem ſcrib unt fratrum fllios inſtar fratrum ſuccedere, hocillivolunt ‚quod inter eos jus repræſentationis locumhabeat,&id- co hæreditatem non in capira, ſed in ſtirpes dividant. Erroneè indegeneralis con. cluſio texitur. Aut dicant certẽ, quemadmodum frater ſecundogenitus tertiogeni- tum excludit; ita etiam ſecundogeniti filius tertiogeniti filium. Patrueles enimin ſtar fratrum ſuccedunt. Sed nec verum eſt, quod ex lege primogenii indiſtincteir ter fratres natu maximus, cæteris omnibus cujuſcunque ſtirpis anteponatur. Deti⸗ tionem principii vocant Logici.
140. Res a. omnium indigniſſima eſt, ex lege Scaniæ privata& de privatis hæredi- tatibus, quanquam ferẽ contra omnium gentium inſtitutũ lata, Aureæbullæ ſeidis vim inferre velle. Migrare genus ſcientiæ iterum indigetat Schola Peripareticorum.
141. Omne dubium tolli dicitur per conſtirutionem Ludovici V. Auguſte Quod ingenuè fateor menon intelligere. Hoc quidem ſcio, Imperatorem ilum, Paviæ ann. 1329. eum ordinem inter fratris Rudolphi&. ſuos filios præſctipſiſe,u alternis vicibus jus eli gendiRom. Regem haberent, ut ſupra etiam dictum elh ſed er illa alternatio ne, pro patruele ſimpliciter ſeniore cõcludere velle, Mas Hia umhua Additur, mentem ordinationis Eudovicianæ non eſſe in Aurea Bulla immutatam. Igitur&h odie inter Electores Palatinos& Duces-Bavariæ illa alternatio vigebit! Gucurbitas illum pingere jubebunt Palatini ad Rhenum, qui talia defeadere vein Longéaliam faciem dedit huic rei, lex Imperii fundamentali, nec ſunt ejes verda obſcura. Joannis Caſimiri reſponſam, lectoripſe, quam poteris, diligentiſimeſere tare,& judica, an etiam ex eotantillum adhanc rem eruere poſſis. Ei quid dn 3 tota hæc tranſactio Ludovici cum nepotibus Qfratre ad noſtrum negotuum- Tuni ille alternis vicibus Electionem fieri,& quidem àâ filiis primo geniti prumo loco. Ie tur concl uditur in patrueles ſimpliciter ſenior alteri præferendus. aicia d
14 2. Porro neque Bo dini authoritas tanti eſt„ ut inde certa præj 6 ſecundum ea, quæ profo
noſtrum Imperium depromi fas ſit. Scævola plerun que e anKilud 4 nerentur, reſponſa dabat. Ea cum hĩc in ſpecienon adducantur, qui vu 9 camus, minimam etiam circumſtantiam jus variare: Riminald. Junior c0 oe . 8— 6. 1 18 g
26. Sed& uno verbo reſpondeo, licet eo ca ſu, quo ſolus primogemtued e ſucce ſversâ aliquid dubitationis, uo oilasiquei-
dere debeant, eſſe poſſit: longè ſe tamen aliter res habet, quando unulc Aim.
Aliquotles inculcavl,
——
u 4 1 Mnaludcr
r Tupde
baitwe uo dlt udepatt ulopt eNum. yerlo e Khol nrimo! Nüülie eoyl imde alvol Ratern
dca trldr enr mſh darzl
4

eälnue
Lsaughen exerüa
de uduenn en
lum. Neana.
veleiaags
kntdiß ſemperliteræ, ut primo nominatus cenſeatur primo vo catus, allegatl generaliter,§. kamnim nuitrgnicum ſeq. Ie fidleicom. lib. l. quoties de uſufr haredes mei,§. peto. ad Trebell. Ibidem dtannn zum.s concludit, eo ipſo, quo in conceſſione non ſolum mentio facta fuerit de pri- Errnrälgtn mogenito, ſed etiam de aliis ab eo deſcendentibus eos omnes prælatos eſſe patruis. keuttn Quodſquis hoc ad noſtram facti ſpeciem tranſtulerit, nihil verius eſt, quàm Abba- üii em en tohacparte in terminis terminantibus reſpondiſſe. deprinuä 144. Alex. conſ. 4. vol. 4. in eo caſu eſt, ubi ſemper vocatus erat filius major benienet eorum,qui ſuperfuerint, cujuslibet vel alterius, adeo ut Alexander eriam filium Ga- Ailss ultimi poſſeſſoris, ſi tempore delatæ ſucceſſionis alius eſſet major, excludat. fimtite zuki ſinr termini terminanrtes, alii viderint Alex. certé eodem conſilio num. 14. rwimme Cun(Caſtrenſi in conſ. 164. concludit, quod ubi vocatur primogenitas& ejus filii, earliultn erordine ſeripturæ a ppareat, poft primogenitum vocari fflios, non patruum aut alium doraluini ngjnen. Aperta ſatis ſententia. m lchbytu 1. De Barclaji loco quod adfertur, meræ ſunt divinariones. Majorem Kh, antecateris paribus in concurſu debere anteferri„‚nemo inficias ierit: dummodo unmim catetaſntparia. Hic autem primogeniturà ſupereminet. De quo licet hic propriè ſdceruiron nonagatur, non poſſum tamen quin elegantem locum ex Thuan. fbro vigeſimo ſe. in lesn” hem addam, ubi de Princi pibus Regii ſanguinis agit: Prineipes inquit, ſanguinis faruiim umf hunc ordinem ſervant, ut tantum ſuccedendi in regnuem jus ſer vetur, nullà pra- m pesl teraa ulit nneris aut alius tituli niſi in bello ratione. Quai/7 uccedendi ordine brior 2ſ, po- nenis Hitmn utreci 7uoa ſummä prudentid à majoribus noſtris conſtitutum nit, ne viae- rare, beregitima ſucceſſionis ordo inter vertereturx. der,e 15 116. Tandem ſucceſſionem Regis Philippi in Luſitania urgent. Atquiantea laottut Wintan plicationt Aureæ B ullæ non eſſe ex Hiſi bania ſumendam?& exeop ræ- rrxeriß 6 inzirdio an jure ſit factum multi dubitar unt. Non eſt meum defendere Ja- rfaradh 8 5 aa. In explicatione legis mentalis 24 ui ſi viveret, tot contumeliis immerits * auaa Ter menaim alios tangererur do rmirent ſed laltem hoc dico, nih il plané eam etcuiun beß 3 quidem theſi adverſam eſſe. Philippus enim cum Catharina Brabantiæ luan 5* urorein pari erat gradu. Præfercbatur a utem merito, ur natus ex primoge- nisſu ⁄ eo knim potiſſim um ipſius fu n damentum f uiſſe C oneſtag. 1i5. 3. ſeribit: ſed vnnſi ben erebatur, quia maſculus, juxta legem Sebaſtiani 12.1. 1 pag 6. leg. extrav. Gouöſu ha7 täà Ludovico Molin. diſp. G31. n. 3. Ipſe Raudenſis, qui omnium diligentiſſimèé 1 acölhle 1 alppo conſuluit reſp 1. hanc maximè concluſionem ſtabilit, quod primoge- ,e ,, nitas dicatur illap 5
D. Arnoldi Engelbrechti. 721 ſleiter ſeniorem&proximiorem tum dici, quandoà nominatis nemo adeſt. Tum enimforte an aliud caput primogenii quærendum eſt. In hiſce terminis proferan- turtesſudicatæ.... 1..
143. Quod autem in terminis terminanrtib us Abbatem& Alexandrum al- leratluccenſebit mecum lector in eo aut nimis fidei aliis habitam„aut codices il⸗ Ksnonaliquanto diligentius explicatos fuiſſe. Abbas toto illo conſ.g 5. lib. 1. ne ver- buumquidem de patruelibus habet. Reliqua a. ipſius argumenta pro nepote con- aa patruum ita ſunt perſpicua ut etiam in hac patruelium diſceptatione nervum plum tangant. Num. enim 4 probat, quod. ubirunque agitur dehon ore velonere aplicando certis perſonis, neque poteſt tamen applicari niſi uni perſo næ, ſaltem odem tempore,& non apparet, de qua perſona diſponens ſenſerit, ſtetur ordini
erſona, quæ conſiderato ſtipite eſt ex linea primogeniti 2. 90. 9 r. Tyyy 2 8 2
4
4
47

22² De Confraternitatibus,
lum vocatprimogenitum juris nu. 9z. Unde tandem efficit, quod Philippus,u9
i, lit præferen dus nu. 111. ubi quidem alia adminicula adducit, ſedin prion
e. 5 4 —₰ 5
os, ipſos adeò Luſitanos pro ætatis prærogativa& proximitare reſpondiſſe. Oſa. i
Cacheranus Præſes pro Sabaudo, Collegium patan. i pro Raymundo Farnefio, nec nulli pro Antonio ſcripſerunt. Imõô Coneſtagius 8. addit, Juriſconſultos Academiæ Conimbricenſis in Luſitanià ipsà conſtanuiſ. ſimé contradixiſſe juribus Regis Philippi.
147. Nec ego in Menoch conſ. 250nu.113. Lupum conſiliarium Regiume. juſmodi quid de lege Taurinà, ſed hoc dixiſſe invenire poſſum, legem Hiſpanicam, qua ſancitum, patrem poſſe conſtituere primo genituram ex ſuis bonis, diminnta aliorum filiorum legitima, eſſe legem iniquam&minimèé obſervandam. Nihilibi de jure repræſen tationis. Sed hic pedem fiſto. Inm ultas quidem paginas res hec er- tendi adhuc potuiſſer, ſed plura alia previtatem ſuadebant: In quâ psa quidaxe-
ritate alienius invenis lector, indictum eſto.
4— 8 20
3— 2 g dN ☛ 8 83 cd 42 dG 0 65 01 —
8 ——
““ 8.S S SS
XIX.
DE CON FRATERNITATIBUS, D.IOHAN-CASPARI GüHJttich. THESIS I.
Ou M ordine nihil pulchrius,& ſcire ſecundum vulgatiſimum efla⸗ tum quid facias& neſcire quo ordine facias, non ſit perfetæco- gnitionis. Ideoq;& nos ordinem ſervaturi, primum omnium n defini rionem tum nominis tum rei, quippe qbæ cuius q́; tractatus caput pti⸗ marium,& quaſi lapis an gularis, ſecunduùm commune doctiorum vo- tum eſſe dicitur, inquiremus. Confraternitatis ai giturà fraternitated 3 ctæ pactum, eft conventio à duabus plaribuſyè illuſtrib familisinim ſummiq; Principis authoritate confirmats, ad hoc, ut una familiaquont heredes maſculos extincta, alteri bona& Principatus ejus certa ſuccel
ſionis lege deferantur. e a) Vocabulum Confraternitatis non uno accipitur modo. Nam dft ſ
denotat ſocietatem quandam religioſorum inter ſeſe, ut die Braͤderſchaſf
de quibus Varemund.ab Ernbeg un
8
chaelis, Lunæ, Aurei velleris, Periſcelidis, S. Johan. de quibus Barth. Muſculus in in däiſß de had- u7
en ſemazimé fundat. Meræ ineptiæ ſunt, omnes Jureconſultos, Hiſpanos,lta. ii ul

A
derzät Aed n
düaadt
Nerrtaan olunti anau
1 1 e Thnan Jädaun
22 3
1
ne gats ſn
9„
Aam ea
anrhne 1
Luna e uinen mn dscrin mnrune iigu k⸗
ſi 0
luin
9 wcuu uſa
wartuolhe
A. Ulni 9
foruntion laut der
D. Johan. Caſpari Guͤttich. 723
au12. G 13. Superioribus accedunt quandoq́ Laici, ſo ſich in eine Bruͤder⸗
ſhaſttbegeben/ ut, Jeſuitarum, Capucinorum 5 Franciſcanorum& aliorum ordi- num,qui tamen interim non in omnibus æquali gaudent jure, ſed tantlim certo modok conditione adſumuntur. Secundõé accipitur etiam pro ſocietate jurâta,
vorundam privatorum, quæ græcis qeærela eſt, de quibus Boerius deciſ. 3 5 5. Gail. a. lns num. 7. qui inde fratres jurati geſchworne Bruͤder dicuntur, quæ tamen cankatetnitas illicita eſt,& prohibita Gail. J. loc. Tertiô accipitur pro pacto ipſo ſictelotio, per quod confraternitas conſtituitur, per metonymiam effectus pro auſ. Quartõ ſumitur pro illo ipſo, quod ex pacto illo oritur nim. die Erbbruͤder⸗ ſaft Kin hac ſignificatione hoc in loco accipimus.
5 Eô quod taliter paciſcentes ſibi invicem loco fratrum conſtituantur. Un- KKconftatres, Fratres conventionales, ſive pactionales Erbverbruͤderte/ ipſum netopactum ſuccefforium Confraternitas Erbverbruͤderung à nonnullis Erbver⸗ anigungappellatur, Waremund. de Erenberg in meditam. de fæderib lib. 1.c. 4. num. 11. Nepli, fAſputat. nomicopoliticarum 13 num. 2 Quamvis verò hæc duo vocabula Erbberbtͤderung& Erbvereinigung à Doctoribus nonnullis promiſcuè ſuman- tur diferentiatamen inter illa deprehenditur non exigua. Vocabulum enim Erb⸗ Kereinigungpropriè denotant conventionem de certo modo belli paciſque tem- poreoblerrando,& ſic non niſi ad pacem publicam tuendam citra omnemde ditio- nibus diſpoſitionem tendit, diciturque Erbvereinigung/ non reſpectu hereditatis, mualdeco quiequam diſponat, ſed reſpectu continuationis, eò quod etiam ad he- tcdesttanleariniiſqhue continuerur, Et ſic fine& effectu recté conſiderato nihil a- ludetquam confœderatio. Dom. Arumaus in diſcurſ. Academ. ad Auream. Bullam. dita6,13,6. 1d quod eriam ex diverſis Confraternitatis& confœderationis for- nuls quæctiam rem ipſam diverſam eſſe arguunt, arg. l. ſi idem 7. c. de Codicillis, e-
acümanifeſtifimum. Sic enim verba initialia confæderationis oder der Erbver⸗
fitng Naumburgi renovatæ Anno1587 die 8. Julii, Wir von Gottes Gna⸗ alge Betennen mit dieſem Brieff/ als weiland die Hochgeborne Fuͤrſten/&c. Derlngen Jahren eine freundliche/ Bruͤderliche Erbeintgung vnnd Verſtaͤnd⸗ ennevnd welcher Geſtalt ſie vnnd jhre Erben vnd Nachkommen ewiglich bey⸗ enander in freundlicher Einigkeit/ guten Fried vnd ewiger Ruhe/ ſitzen vn d leben/ uan diſſelhen Widerwertigkei vnd Noͤhteweinander Huͤlffe/ Rath vnd Bey⸗ laddhunſolte vnd moͤchten gemacht/ verbiffet/ verſiegelt gelobt vnnd geſchwo⸗ aſahen /Kc.im quibus certè omnibus ne verbulo quidem hereditatis aut ſucceſ- ſ mmentio. Vocabulum vero Erbverbruͤderung denorat proviſionem de mo- ateäenit und vel alterà familid quoad heredes maſculos extintà, Dom. Aru⸗ 8 hen cſturs. th. 5. id quodiridem ex verbis initialibus dicto anno Naumb ur- Fun conftaternita tis der Erbverbruͤderung formulæ redditur berſpicuu m, fannaadettes Gnaden ꝛc. Bekennen vnnd thun kund vor all vnſere Erben of⸗ ne Votel ieſem Brieff vor allen deſſelbigen anſi chtigen/ nach dem vorzeiten vn⸗ ndus hernelteruvnd Vorfahren alle ſeliger vnnd loͤblicher Gedaͤchtnuß ſich andene nd Friedens willen jhrer aller Land/ Teut vnd Vnterthanen mit jhren uwund Fuͤrſtenthumen durch Roͤmiſche Kraͤiß Verwilligung vnnd Con⸗ adert untd Brieff daruͤber gegeneinander außgangen/ zuſammen ver⸗ vnnd daraber ein jeder Theil von deß andern Theils Graffen/ Herren/ Iyyy 3 Ritter⸗
6

724 De Confraternitatibus,
Ritterſchafft vund Amptleuten/ Mann vnnd Staͤdten/ rechte Erbhuldigung e nommen/ c. Vernewern/ ꝛc. 4 petrus Ritter in diſp. de confraternitat.& confœderationibus theſ. 10.
2
de omnibus Principatibus univerſoqque patrimonio ab utraque parteſt
diſpoſitio a Et in Particularia quæ non ad univerſa bona, ſedad ceruun
4
principatum certamꝗque ditionem diriguntur b dividimus.
a Prius hujus noſtræ diviſionis membrum comprobat notiſſimum illud& celebre admodum Sereniſſimorũ Saxoniæ Ducum cum Illuſtriſſimis Haſſiæ Land- raviis initum pactum, quod ab urraque parteun iverſale,& ad omnes brincipatus univerſumque patrimonium eſt directum, uti hoc ipſum ex formulain au Mar- purg. in document. ad cauſam principalem pertinent lit. F. fol. 2 2. Gr ſeqq. inſerta clarè pa. reſcit, Daß alle dieſelbe abgangene Fuͤrſtenthumb/ Graff⸗vnnd Heriſchafften/n Auch alle andere fahrende Haab nichts außgeſ chloſſen/ beweglich vnd vnbeweglic die wir jetzund haben/ oder wir vnd vnſer Ceibs LehensErben noch gewinnen mo⸗ gen/ in allermaſſen das vorgeſchrieben ſtehet auff die ander Parthey vndſhre Labs LehensErben gaͤntzlich zumahl zu erbeigen gefallen vnnd erblichen bey jhnenvund jhren Erben/ als jhren rechten Erbherꝛnbleiben ſollen/ 5 Quale olim fuitinrethu⸗ ces Saxoniæ& Principes Hennebergicos, de quo infra dicemus, quod expattequi- dem Principum Hennebergenfium univerſale, ex parte verò Saxoniæ Ducumpar- ticulare, ad ditionem ſolùm Cob urgicam fuit reſtrictum, Teſte Nicolav Reuſnern uul- 1. conſ. 3. Schönborn. 2 polit. 13. 1 2. Cauſſam Efficientem horum pactorum Succeſſoriorum ipſo rum paciſcentium conſenſum atque placitum facimus. Quemadmodum enim ad omnes conventiones ineundas pattium ſus atque voluntas maximé deſideratur Gloſſ.& Da. in 1. 1.§. 3.. de pad cum nallus contractus in invitum reddatur, l. invitum 11 C. de contrah. empt. jſicut 5.C 4sobhig & at. Ita quo que hoc noſtroin caſu ipſorum quoque paciſcentium conlenſum at⸗ que voluntatem omninò neceſſarium eſſe, extra omnem dubitationisa tum eſſe exiſtimamus. Cauſam efficientem Remotam& ſic originem horum pactotum Doctores nonnulli uſui& conſuetudini deferunt Barth. M uſculo tract. ſuo de ſurceſſ. conventi. nali& anomala membr. 1. claſſ. 1. concluſ. 1. lit. B.& alii ab eo allegati,à quibus tamen hoc in caſu non ſine ratione recedimus. Si enim pacta hæc ſucceſſoriainterilluſttes perſonas de jure civili ſcripto valent, ut valere præfati Dd. traduntilladuo ſmu conſiſtere non pofſunt: tunc enim eorum origo uri nonſcu:
* Se cohlen-
leam poſi-
& cauſa remota non) pro, ſed potius juri civili ſcripto erit adſcribenda. Quanquam, non negamusillafa- Aa ſucceſſoria hodierno tempore& uſu frequentari, hoc enim nemo ſanæ menn facilè negabit: ipſa enim experientia,& multi magni nominis Germania no It Principes, qui talia pacta gentilitia inierunt, comprobant llud& abundé decoer
4&.. inent Le⸗ emplo ſuo teſtatur. Inter illos autem nonimmerirtò Principem locum ohlman Lan T 41
c Schoönborn. 1. pol. 13. Barth. Muſculas in diſp. de pactis ſucceſſ. illuſtr fam. 15.1 T uR
Pacta hæc ſucceſſoria pro varietate conventionis etiam eſf ciuntur varia& multiplicia. Nos autem jam illa in univerſalia in quibus h
6 l lucc
6
deWlen
——— —— 5
— — —
— ———
—
—
— — — — —
— —

eeget
a luſſh
etn u 3
dontin, daudiu olodeng getäha I whrautd lltäa ale le Nar lunarmäah
and elöheden 1eue aimme gi te ſerlwou on lilau⸗e
acns Gita ig fäüen tahatee vaclinn
D ohan-Caſpari Guͤttich. 7²5 taniſimi Duces Saxoniæ& Illuſtriſſimi Duces Saxoniæ& Illuſtriſſimi Landgravii Haſſæ, qui talia confraternitatis pacta interſeſe anno 1373. inierunt, referente u- Aabe ufo conſ.I. ¹ib. 2. in pr. Beſoldo 1 diſp. nomicopol. 13 nu. z. quibus tamen diſſentit Naumund de Brenberg. in medit. œderib. lib. 1. c. z. u. 3 5. cuiadſtipularur Dominic. Arumæus in diſcurſæAcadem. ad Auream bullam diſc. 6. theſ. 6. qui tale confraternita- tspadtum inter Haxones& Haſſos Anno 12 62. initum, prædicto verò anno 1373. latem renovatum fuiſſe aſſerunt fimulque cauſſam impulſivam conventionis hu- jwsacjungunt bellum nimirum novennale, quod Henricus geſſit cum Sophia§. Eli- ſanha flia Duci Brabantino deſponſata. Sed utut ſit fufficiat nobis talem confrater- uuutemteyerâ eſſa factam, non eſt neceſſe, ur de tempore initii tam anxiè inquira- nus. Dactum hoc ſucceſſorium à multis Imperatoribus eſt confirmatum, ſæpè et- umapaciſcentibus renovatum, teſte Waremund. loco antea citato. Inprimis verdò an- weaanos nontam multos Naumburgi Anuno 1555. 10. Martii& anno 1587. 8. lulii 4 Cmiſianol. Electore, Friderico Wilhelmo, lohanne, Iohanne Caſimiro, lobanne Erneſto, Ducibus Laxoniæ& Wilhelmo, Ludovico, Georgio& Mauritio, Haſſiæ Lan dgraviis Iaſe heble difl. auſp. r 3./. z. Et noſtrà ætate Auno 1614. M. Martio à Sereniſſimis do- mus Haxonicæ adhuc viventibus Ducibus,& IIluſtriſſimis Haſſiacæ domus Land- graniispræterunum modòô in vivis exiſtentibus. Communiter autem circumfertur domum brandeburgicam ad fædus vel pactum confraternitatis ante aliquot cen- zmannosinter Saxones& Haſſos initæ,& hactenus continuatæ, adceſſum feciſſe icio anno87. Verum, ut ſimpliciter cum illis ſentiamus& faciamus, multa no- bslunt obſtaculo. Sententia igitur noſtra talis eſt, Brandeburgicam domum nun- luam adceſſiſſe ad pactum confraternitatis Saxonum& Haſſorum quatenus tale. Naminrenovatione de Anno 87. confraternitatis Naumburgi facta planè nulla fit nentio Marchionum Brandeburgenſium, quod tamen fieri non potuiſſet nec de- bullt prædicta communis opinio vera eſſet, quod obſervavit Dn. Arumæus in iſſanſadauream bullam, diſcurſ. 6. h. 6. Interim ſané non diffitemur deliberatum& adatum eſe A. Ann⸗ de nova confraternitate inter Saxones, Brandeb urgenſes& Ios prout& nova formula deſuper eſt erecta; ſed quia modusille& conditio- nesadſectæ nondum implere nec iis ſarisfactum, meritò illa ut non conſummata& inckecum deducta pro nulla haben da, pro ut hoc illuſtriſſima linea Darmſtadina in auſt Marpurgenſi in arric. ad cauſſam principalem pertinenibus art. 104.110,1 11.1I12. egtegie deducit. Noriſimum etiam hujus rei exemplum exhibet nobis Comiratus Henne- dpicusquem per tale confraternitatis pactum ad Sereniffimos& Illuſtriſs. Saxo- uie Daces devolutum eſſe legimus apua Nicolaum Reuſnerum vol. 1. conſ.z. Cum n. hilen„Jept. lohauues Fridericus! J. Johannes Wilbelmus 2 oannes F rider ious aonlæ; Duces cum Vilbelmo, Georgio Erneſto,& Poppone Principibus Henne- eigiispropter varias rationes in formula adductas in verbis daß vnſer beyderſeits
luu benadand Heriſchafft zu Francken/ dieweil ſie mehr als an einen Ort zuſam⸗
2 3 erthen chaſſegegen Henneberg gehoͤrig geweſen/ ꝛc. Item damit nicht auff
ben vnd ſtoſſen inmaſſen ſie dann auch vor 100. Jahren zuſammen/ vnnd
reines Füͤrſtlichen Hauſes vnnd Stammes toͤdtlichen vnnd ledigen Ab⸗
M! 4 9 Beznremöder vnnd vnnachbahrer Stamm dem andern Theyl zur Vnruhe eenvnd Nachtheyl in derer orter einem einſetzen moͤchte ꝛc, Conktaternitatis
Pactas

7216 De Confraternitatibus,
pacta hac ratione& modo inirent, ut extinctis Principibus Hennebergicis, Sans. niæ Duces intoto comitatu Hennebergico, decedentibus verò ſine makculis here
Carolus V. Anno 1555. dem in Principibus Hennebergicis extitit
tia teſte ad Saxoniæ Duces eſt translatus, teſte Reuſnero ſupra cit. conſilx.
Celebre inſuper etiam eſt Succeſſorium pactum Marchionum Brandebur. genſium cum Pomerianæ Ducibus anno 132z. initum. Cum enim bomerianæ Du. Ses inveſtituram aliquando negligerent Imp. Ludo Vicus Bavarus Pomeraniam in feudum dedit filio ſuo Marchionißrandeburgenſiquia verò hocarmis anſam præ. beret, tandem controverſiam hocpacto compoſuere ut extincti Pomeraniæſtirpe maſculâ, Marchiones Brandeburgenſes ſuccederent, id quod teſtarar Chytræus in
Chron. lib. 5. fol 56. G 36. b
Ad eundem quoque modum inter ſe pacti ſunt Duces Bavariæ& Drincipes Palatini, referente Bodino lib. 1, de Republ. c. 2. n. 13. Schönborn 2 polit. 13.
Eodem quoque confraternitatis jure Comitatum Katzenelnbogenſem at Haſſiæ Landgravios translatum eſſe refert Molinæus conſil. 17.
Et longé plura extant horum pactorum exempla, quæ omniahie tecenſere valde foret prolixum, de quibus videatur Hottoman. conſ. 3 2. n. 37. Varemund de Erenberg. lib. i. de fœderib. c. 2 n. 3 5.Schönborn.2 polit. 1 3.& alii.
4. Subjectum horum pactorum ſucceſſoriorum ſive conftater-
nitatum ſunt ipſi paciſcentes„Principes nimirum Marchiones, aieque Perſonæ in illuſtri dignitate collocatæ. Etſi enim de jure noſtroclelll omnia pacta circa ſucceſsionem interpoſita, ſive ſint afftmatita de ſuc· cedendo a ſive negativa de non ſuccedendo 5 ſive reciproca,ſie non c regulariter privatis ſint interdicta,& militibus duntaxat conceſſa,
non tamenattentis his nihilominus illuſtrium harum familiarum lue-
ceſſoria pacta juris ratione parum refragante licita eſſe obtinuit:e a Sive pactum illud ſit de futura Succeſſione ejus eum, quo paciſcimut 11 C. de pad I. 3. C. de collat. l.61. Fld. verb. obligat. Pacta enim ſive, contractus non eltẽ medos dandæ& adimendæ hereditatis, ſed ſolùm voluntatem ultimam tamer, preſſam quàm præſumptam er J. 5. C. de pact. convent. Gl. 4. C. de inutil ſipul clan pateſcit. Accedit quod contra bonos mores eſſe talia pacta ſucceſſoriaà priſatis inita expreſséin d 1. 6. ſanciatur, tum quodoccaſionem alterius beaat I. fin. C. de pact. tum etiam quod liberam teſtandi facultat aufferant d. l. 15. cum tamen nihil magis hominibus debeatur, q voluntatis liber ſit ſtylus, licitumque arbitrium J. r. C. 3 ganterillud probat A mpliſſimus& Conſultiſs. Dominus Præſes, Praceptor Er Prom meus omni obſervantia cultu aternum honorandus, in tract. ſuo depact. ca..4.nu Donellus ada. ¹.1 5.&l. fin C. de padt. Gœdd. adl. 3.de V.§. n. 38. Treutl. aliigs uc legati vol. 1. diſp. 6,th. 8.lit. a. 1. Sive illud fiat de hereditate tertii alicujus certi ignorantis tame
em paciſcentbu uam ut ſuprems
n&in visis exiſten-
3 ac4
Tluye Nsfun
dibus Saxoniæ Ducibus, Hennebergici ſaltem in diſtrictu Coburgenſi ſuccede. rent, illamꝗque conventionem confæderati Haſſiæ Landgravii approbarent,&ln 5 omni meliori modo& forma confirmaret, condiiota, d ſalin Anno 158 3.& effectus hujus confrata⸗ nitatis eſt ſubſecutus, toruſque comitatus cum omnibus pertinentiis ipla apeti. 1
vitæ in ſidiandiptæ.
7e SS. Eceleſtis utlaté Kele
a ſebh 1us hull ic
1 8 8 tan

buſtan lela
den Can d gin
ah dn dep
1
thurian mh dun lamtie anſl
du qumhe in zuſſai 3,bü
ſorumie rn lürtin edi eeg re adbene
11
1 3 8 T
b D. Johan-Caſpari Guͤttich. 7²⁷ euitentis,1fn. C. depad. Nam& hoc bonis moribus eſt contrarium, teſte pſ Impe- tatotein d.1I. Turpe enim,& improb um de hereditate adhuc viventis eſſe ſolicitum, Aainterdum ſde vuxg& pupil ſubſiſt. plenumq; eſt triſtiſſimi& periculoſi eyentus, tinnuunt ipa legis verba, Zaſ. ad l. 61. de ver b. oblig n. I · Schneid. ad. Irem ſi quiapo- ſulmn lnſt. ae actionibus, nu. 6. Ampliſl& Clariſſ. Dominus Præſes in allegato tr. de pa. A 4u. 1. Gœdd. in tr. de contrah, ſtipul 6.§. conel. 7.7. 60. 1 1 )) 13.C. Ae collat. In. Hede ſuis& legit. hered. id quod etiam agnoſcit& fate- urpontifex ins. quam vis de pact. in 6. ideó; ob varias hinc inde à Doctoribus alla- umtiones. Primõ quia improbusille cenſetur, qui de hereditate adhuc viventis cogitat Ia. interdum, ſ de vulg.& pupil ſubſt.& contra bonos mores& jus gentium ſellnare dicitur 7. 29.§. 2. de dona. 2. Adfert Gæddaus hanc rationem, quia hoc pa- dozgitur ne quis ſit heres quamyvis ſit agnatus vel filius„‚quod tamen de jure fieri nondebet, quandiu enim quis eſt agnatus, aut filius, tandiu etiam eſt legitimus he- tes cutigitur pacto effici non poteſt, nequis ſit filius aut pnacis‚oden abdicatio lberorum in jure noſtro ſit prohibita& legibus improbata, I. abdicatio, G. de patris fanalioquin enim jus naturæ everteretur: ira quoque pacto effici nequit, ne quis ſtlegitimus heres. Imõ etiam tali pacto negativo æquêè ac affirmativo à contrario ſanande mortis votum laté Gœdd. teſtatur. Eo enim ipſo, quo quis cum eo, cuijureluccedere poteſt, ita paciſcitur, cæteris proximioribus& ordine ſequenti- huseroptatam occaſionem illius vitæ inſidiandi ptæbet, ne fortè mutata voluntate tctamentum condat, ſperatamꝗ́; ſuccedendi ſpemillis præripiat late Gœdd. de ron- nahiipule,6. oncl.7. Valent. Guilhel. Förſterus in ir. dæ Pad. c. 6. Arumæus Exercit. Mrr. 14. Donell. ad L.fin. C. de pac.
Et pacta hæc circa ſucceſſionem interpoſita in tantum in jure noſtro im- ptodantut, ut ne juramento quidem convallata ſubſiſtere poſſint: contra bonos motesenim ea eſſe jam demõſtratum eſt, quæcunq; autem pacta ſunt talia, illa ipſo juelunt nulla, 77.§. 16. Fde badt l. non dubium&ν ibi Dd. C. de legibues, l. 1. 1.8 in F. ulgu.1. Quod autem ipſo jure nullum eſt, id quo que juramento confirmari ne- Autnonenim entis nulla ſunt accidentia, nullæ qualitates,& omnis confirmatio ptaltpponit confirmabile Zaſ. ad l. 6 1. f.de verb. ablig n. 48. Sichard. adl. 3. C. de col- lerrus Gregor. lib. 4 Syntagm. 5.n. 24. Donell. add. l. ſin. Quamvisjus canonicum infactonegativo diverſum ſtatuat in c. quam vis de pact.. 6. Covafr. in rub. de teſtam. nam 3 Borch. depad... n. 61. G 7*2· Gœdd. de contrah. ſtip. cap. 6. concl. 7 num. 10; O ſeng.
10) lltcet 19. C. de pact. Idq; propter eaſdem ſupra ſæpe allatas rationes mor- iiuim; captandæ votũ id quod haud obſcuré indigitat Imperat. inl. 11. C. de eranſ- alhata teſtandi imminutionem Peck. I. de teſtam. conjug. c. nu. 2 Weſenb. eaonn edire illa promiſſio de ſucceſſions viciſſitudinaria fiarper ſtip ula tionem 1 enionie inter ivos ſive per ſimplex pactum de mutua ſucceſſione uri di- r, 31 2.067,1 26 n. 6. Par enim eademq; utriuſq; eſt ratio, nec ſtipulatio ali- iu drun entionipoteſt addere naturam, de qua enim repaciſcinon licet, de ea i üonem contrahere jura permittunt, 77.§. 1 5. de padi. Ampliſſ.& Clariſ.
W ræſes in tr. de pac c.. qu. 4. Gœdd. de commitend ſtipul. c. 6. concl. ⸗ num. 84. Hefinſcn ire non poſſimus talia pacta viciſſitudinaria hodierna conſuetu- ceptiſſima teſte Mynſing. 2. 6¼13 3. Gail. 2. 5/. 12 6,
L222
6d) Etſi

7²⁸ De Confraternitatibus, Rrſi verõhæc omnia modo jam dicta de Jure expreſsé ſic ſint deciſag& segulariteromnia ſucceſſoria pacta prohibita. Regula tam er hæcperſpicuamka
bet adjunctam limitation em in militibus quibus talia fucceflotia pacta condenti
eſt conceſſa poteſtas, inl. ³9. C. depact. Gommunis enim fortuna comimuneqneni. tæ pericblum omne caprandæ mortis vorum, Batleteeis prohibitionein, toll. re cenſetur. Imo re& veritate ipſa rectiuis inſpecta manii eſtum nobis eritpacka ta. lia à militibus non valere ut pacta, ſed ut quævis ultimæ militum voluntates&te. ſtamenta, id quod non obſcurè ila d. legis verba: cum voluntas milirum qua ſuper alu mo vita ſkiratu,&e innuere videntur. Siigitur pactahæc non valentur pacta, ſedm teſtamenta& ultimæ voluntates„nemo facilè negabit. 1ndtelen ſähtäsian prohibitiyæ rariones. Ceſſat enim tunc teſtandi facultatis imminutio quodindu. bitatum, ceſſat etiam caprandæ mortis votum propter vOluntatismutabilitatem, quam primüm enim miles ſenſerit heredem tale quid tentaruram extemplo vo- luntatem mutare, aliumque heredem inſtituere& ira anſam inſdiandi heredi primo præripere poterit, ultima enim militum voluntas ad extremum uſque vits ſpiritum mutabins eſt& amb ulatoria, 7.4. ff. de adiment. legat. quodlongè fecus h.
elhanaß
bere in pactis juris eſt in dubitati Porſterus lib 4. de ſucceſſ. 24. un.3 Hac illaſf, 2u, 115,7 5 1E Au auten tale militum ri vilegium etiam ad militiam canonicam ſit rahndin qubitatione no n caret. Verius tamen eſſe arbitror illud eo extendi nõ polleproptet e. quicunq qu. 4 C.. depraben A conceſſ e deteſtandv, eod. n 6 Interhominem enimpri- ratum& Eccleſiam tale pactum teciprocu conſiſtere nequit ut nec inter quasEe.
cleſias, c. Mbertas, 1z au. z. Tiraqu de privil iar. cauſ. pri uil 105 Forſterusà 2416 T ded eerſ en t, 3,, eneeget aſre a,82e 1492ut (Q A.I 9 C. depha d de privatis ſaltem eſt concepta id quoderipſsie- apparet Siigirur de im le deonträuum cis, arg.L* de jud. P erfonas autemälluſttes din
gis verbisapparet, Sii itur deprivatis tanrum loquitur, ſequitur, quo is apparet di1Slitur deprlvat loquitur, 1e
ſitſtatuendumin perlonisp ublicis Emnlulttes:
cipes nimirum& alige imilluſtri dighitate conſtitutæ non eſſe priſatas ſedſubica in numero magiſtratnum Romanorumn emo facilé negabit, a* g.I S ſusn buum, Fdej nſtit.& jure, probabi lei gitur eſt eas no nadſtring ſegib is ob priretorum ba- tiones proditis arg. l.juus pub li⸗ um ff.de pact. Zafius lib 2 e5nI. fnu. 10, eamee ſpondit illuſtriſtima Saxoniæ dom us in der Apologia vnnd Rettung der 5 Schrifftenſo Anno 1609 von der Chur vnd 3 Irſtlichen Hauſſes Satiſenanda Ferledegten Baͤlchiſchen Hersſchafften habenden Rechten außpangen rſne Antonio Cöteroiw diſeur us de jure Imiperi Germanieb. 70¹ Dein e hata wefie ceſſoria militibus, in 4.7.19. expreſst concedun rur. Principes autem ali f aſte dignitmts pollentes lmpetarorilemer Relttars dieuai ghnn h,un inquenumeru mmilitum in jure noſtro referuntur, J. 2. Ae domeft&yr ereder Un de etiam confraternitatis hiſce pactis talia inſeruntur v auff vnnd Vbergebung gegen einander gegenwertiglich in vundmil eich obllco Bferan denalterbeſtendigſten Form/ Weiß/ vnd Maß/ als ſolches mch m. iliran vnd ſonſt zu recht geſchehen kan vnd mag/ reſte formuen en heee uisra cum Sax.& Haſf. Anno5zteno vata. Taceam jam ꝗ uod ceſſen tin iſeshefte luſfribus rationes p rohibitiyæ, unde&non immeritò& ipſa legis iehet eitaim
hibitio. Monmn hicſbi locum vendicare oteſt, captandaæ mortis votu.ee Aeneeeeeeee 4 ee digtt.
ei petlone
erba: thun auch ernrite

1
an
2 6 4 19 1 ti
b mus
ldr t n. G
Mne 1 Hg denlewn n li lunlti
regunnre rull hh
1A 4
eanesln
tletmie degurne ror een 6 94
ea
esäte
Jütaa
ig eas Kanthoritas quapollent,& in quibus integritas lumine clariori, quàm in
tnßadlttur, ad pacem& traq uillitatem totius KRomam Imperii tendens, ca jus au- ten fatsbonus eſt, id ipſum quoq́; bonum& licitum eſſe cenſetur. Et quidmultis, rlnenthilahud hifce noftris confraterniratis pactis op itularetur Iola Imperato- 15 conitmatio, q ux femperh og in caſi uneceſſaria eſt,& cui plerumq; ex lenitudi-
1 sS Sfeleſa Addimus&choc, quod Hhishorum Pacterum iit Spefnus, ur
lepotekatis claululæ hæ, ut vafeant pacfa illa omni meliori modo, cum ihhibitio-
ie cerogatione,& caſlatione omnium jurium in cqntrarium ullé modò tenden- umomnum etiam defectuum ſuppletione inſeruntur ut patet ex tonfirmat. Con- ſumt hucum gax& Hallig CurolsV. Anno 1373 e. RKaAolpbi I. Anuo 1597. etm mealum controvenrionis gfaviima poœna adjecta, ad ſuſtinenda illa ltter Quam rarjon em in termfinis applicat Zaſius A. onſh nu. 42. Imo per hane Pklaxcam co nfumatignem ſucceſſoria hæcpacta vim le gis atqueſtatuti ab illuſtri- bnggtonts greriplas car umque familiam& poſteritatem de ſuccedendo condi- ttuntgengaciſcunrur, Gail,e /,1 2*. nu S. In ſumma tais Cxlſarea Confir- oomnesfkectatx mortis votum tollit, cun ctasque malorum morum rępre- enesnfhnariones lelones,&fraudes ceſfare facit, In C. de vendend res. nin⸗ Eiihi Pa. Cde his, qui pro bter met. jud. non appell. Plura etiam pro confir⸗ natsticecgnkraternitatis paètis hinc indeà Doctoribus addqucuntu r, qux o- nun Khnguſz hic recenſerenimis foret prolixum. Et hang ſententiam tuentur ti anonih, cgnlirmät, Amplif G Clariſſ Dominuus Præos in I4el IpLKtleriani⸗ Plth 6 4,3,„ S8. Hottom. o⁵,7 1. Uldr. Zal. d. con, 11 8. Gail*.26/119.Arum. Sht,s launean bullam th. 6 Ant. Coler. in diſc. ſuo do jure Imperii Germani 15. 90., Be- 6 draiß umicopoin 3. alii à dictu Od.& in aduus M arpurgen], citati.
. Materia horum pactorum ſuccse ſſoriorum ſunt omnia bona, in preſentin quam futura, atàm mobilia quàm immobilia, 5 certa ta-
ecommuniterreſervata pecuniæ ſumma, de quibus diſponere& te-
IGA
mentum condere poflunt.
Z222 2
a2] Exem-

730 De Confraternitatibus, 12) Eremplo nobis eſt illuſtreillud Ducum Saxoniæ& Landgtaviorũ Hhaſ ... 8 ab ſiæ confraternitatis pactum. Id quod non ſolum ejuſdem formula verbis illismit allen vnſern Canden vñ Leuten/ die wir jetzund haben/ oder wir vndvnſere Leis⸗. Tehens Erben noch gewinnen moͤgen. Sed& Imperatoria confirmatio Carolily. i bi, die ſie an beyden ſeyten jetzund haben/ oder hernach ewiglich erw erbenvndhahen werden/ wie man die mit ſonderlichen Namen benemen mag/ nichts außgeſchloſſen 1 ſeyn/ heyſſen ſollen vnd moͤgen/ ſatis& abundè teſtantur. 1 9) Quod patet ex ej uſdem confraternitatis literis, ibi das alsdann deſ⸗ ſelben abgegangenem 5 uͤrſtenthumb/ Graffſchafften/ vnnd Herrſchafften/ Lehen⸗ vnnd Pfandſchafften/ mit Land vnnd Leuten/ Erbeigen Kleinoden/ Schulden/ Guͤld/ Geſchuͤtz vnd zugehoͤriger Artilerey nichts außgeſchloſſen/ beweglichoder vnbewegltch/ ꝛc. Sed quo d de univerſitate bonorum in pactum prædictum Ducum Saxoniæ& Landgraviorum Ha ſſiæ deductorum jam aſſertum, dubium facitillud,, quodſcribit Fabricius oerigin. Saxonicar. lib. 7. fol. 747. his Verbis: renovatur eodem anno puta 143 1. X. Cal Nowvemb. fædus fraternum& hæreditarium, inter Eledtorem (puta Fridericum I. Placitum)& fratres,& inter Ludovicum]V. Haſſia Landgna. piuan, éxcepradirione Electarali Saxonica quæ nec in fæderibus majorum fuit omprehin- ſa, quia adimperium pertinetnes generitriluitur ſed honori, hæc ille. Et certé non ſine ratione hoc protuliſſe videtur. Electoratusetenim eſt dignitas, nec dependetã dil: poſitioneh ominis, ſedlegis: c. 7.Aurea Bulla Caroli I V. Ideoq́; Saxoniæ Ducesde illo, utpote commercium hominũ reſpuente, diſponere nec potuère, nec pollunt, conſequenter nec de Saxonia, in quaradicaliter fundata eſt illa dignitas Flectora- lis. hancque ceu umbra corp us ſubſequitur: Sic clim Electoratus caducusfactus paſrobitum ultimi ex familia Anhaltina Electoris, Sigiſmundus de Electoratuin- veſtiens Marchionem Miſniæ Fridericum„ſimul terram Saxonicam ei concelſit, non quidem per ſe& ſimpliciter, ſed ex co nſequenti immoto, clim, ut modod. Kum, Electoratus Saxonicus abſquererra Saxonica eſſe& ſubſiſtere non raleat, non ſecus ac Palatinus& Brandeburgicus abſque Palatinatu& Marchià Brande burgicâ. Verlim cüm inpræmemoratum Sax.& Haſſi pactum omnia um prelen tia quàm futura bona deducta„nulla re excepta, ditio quoqueilla Saromtes Bie toralis, licet ab initio hujus pacti nondumã Miſnenſibus acquiſita, ſud pacto ilo univerfaliveniet, Imprimis quod poſt acquiſirionem prædictæ dirionis nulla un quam exceptio in renovatio nibus pacti ſucceſſorii facta, ſed de omnibus acquil- usbonisrenovatio celebrata; acquiſita autem eſt etiam qitio illa Electoralis. Nec obſtat ratio ſupra pro Fabricio adducta; manet enim& dependet Electoratus ale- ge, nec in comm ercio hominis eſt, nom enin tàm vi pactti, quàm inveſtitutæ e9. mnibus bonis à Cæſarea Majeſtate factæ, defertur;& quemadmodum, ſicalus in quadam Electorali domo eveniret, utilla ſtirpitiis extingueretur; Imperatonm. tegrum, cui velit electoralem dignitatem cum annexis conferre, deqqueilla imse- ſtire: Sic etiam ipſi liberum, vivente adhuc familia, ſub modo expectativo an 1 caſum contingentiæ de Electoratu vacante inveſtire, non ſecus ac in relqe 2 dis hoc fieri ſolet& poteſt. Quod& Dn. Arumæum ſentire videmus, Aiſ8 6 Aur. Bullam.. llo Sed hæc de Electoratu, occaſione confraternitatis Sax.& Haſl. exem M co appoſitæ, dicta ſufficiant, ad materiæ noſtræ explicationem, ubi dictum d

dannaſg
maenrida
ters, a rmagriga genalaag ggäthi natdasttie lemn eae . h mie urämin doiami enöaclealota tärinrtttn T lag wen erereyttt dandhilcn n Nebxerweaa gihusile ran nla linmche zelälünu e krundu futum 7 enulſan eh
ſbobund
6nn Fllae
mdurb”
* e” ecasueen
1
rtjeiido
uuu, aäohe 4
D. Johan. Caſpari Guͤttich. 731 vellabonaſine ulla exceptione in hæc ſucceſſoria pacta venire poſſe, revertimur. umis autem hæc omnia revera ita ſeſe habeant, ſi tamen in altera familia quo- Mlaades maſculos extincta, fœminæ adhuc innuptæ& indotatæ exiſtunt, tenen- rutltceſſores iſti conventionales certam pecuniæ ſummam, ſecundum modum eanentionis in confraternitatis formula præſcripta, illis exſolvere, neab omnibus benspaternis tanquam extrancæ atque indignæ omnino remotæ arque excluſæ uleautur, id quod in citato jam Sax.& Haſſ- pacto bené obſervatum fuiſſe, formula aneisEsiſt auch in dieſer vnſer Bruͤderſchafft nemblichen bedingt/ ꝛc. expreſsé ſaut. Atotaigitur ſucceſſione communiter fœminæ per hæc univerſalia con- nranitatis pacta repelluntur. Sub conditione enim hac, Si ſine maſculis heredibus aunaſtmilis decedar, fieri conſuevéère, quàm primum igitur conditio illa exiſtir, al- cenpaciſcentium familia, excluſis omnibus de extincta ſtirpe fœminis exiſtenti- dus nonſecus ac ex reſtamento, aurt ipſa lege!, ſtatim ſuccedit, omniumque täm mbtum quäm immobilium bonorum dominium ſbi adquirit. Cuim aurem Drnchimaliarumqueilluſtrium familiarum patrimonium, non ſemper exmeris alodualitus, aut feudis maſculinis ſit conſtitutum, ſed aliquando etiam feuda fœ= mines quorum etiam fœminæ participes eſſe poſſunt, contineat, non ſine ratione quaſiomoveri poſſet. Anne hat ſucceſſoria pacta etiam de feudis fæmineis in præjudi- dum ijſerum frminarum feri poſſint. Et Nicolaus Betſius in ſuo tract de pact.& con- ſaaus iluſtri fœm. c. 4 pag. 84. inter feuda fœminea à fœminis deſcendentia,& in- ttfeudaamaſculis quidem adquiſſta, ita tamen ut eriam fœminæ lllorum ſint par- tiipes diſtinguit: Priori caſu pacta illa in præjudicium fœminarum tendentia, o= doliniqua& cum ſumma ingratitudine conjuncta eſſe pronunciat, per e. unic. de fiua femin. Addit tamen limirationem, niſi Imperator fœminis non extantibus ex lenitudine poteſtatis,& intuitu eximiæ alicujus ex hujuſmodi mutatione in Nempublrefultantis utilitatis fœminas in futurum excludere voluerit; cum Prin⸗ chsocin caſu nondum natis jus illud quæſitum,& in remota ſpepoſitum, adi- netepoſſit, ſcund allegar. ab Anton. Gabriel. de jur. quæſit. non tollen. coneluſ. num. 40 lpoſteriori caſu ſubdiſtinguit; aut enim extant fœminæ tempore initi pacti, mutnonextant, ſiillud, conſenſum earum ad novam inveſtituram corroborandam, Kitennumpoſteri in futurum à ſucceſſione repellantur, neceſſarium eſſe aſſerit. Lidor, conſenſum adgnatorum ad inveſtituræ murationem ſufficere exiſtimat, nottsaliquorrationibus Alsco relutis. Verlim enimveré cum in primo diſtinctio- us menbro, ſixe feudum deſcendat à fœminis, ſive à maſculis, pareademque mi- lietnro, nequeetiam adjectalimitario, quod nim: Imperatoralicui jus quæ- fumerplenitudine poteſtatis adimere pofſit, de jure ſubſiſtat, cm hoc non fo- kelainndopoteſtatis„ſed potitis tempeſtatis, pugnans cum textibus juris luce mnttnäcketioridus Imp. hanc po teſtatem den egantibus, Ssn. Inſt. de his, 7ui ſusi a Miurus, cap. unie: de natura feud. etiam ob utilitatem publicam ſ ne pretii re⸗= — Iin 1.13 S. I. Fcommun prad. 1 reutler. diſp. 1. t.§. lit, f& ibi A mpliſſ.& 1uul Dn. Præſes in ſuis reſolut. quaſt. 34. Mynfinger. 5. obſerv.⸗7. num. 4. non enne quomodo illa quæſtioni ſatisfacere poſſint. Verius igitur nobis vide- bnsoe n pacta illa ſucceſſoria eriam de feudis fœmineis fieri poſſe, non at- ier du œminarum præjudicio, modo illæ fœminæ exiſtant paciſcentium he- runcenim patrem ipſis præjudicare poſſe plané nobis perfuaſum habemus, 2222 3 cum

communirequiſitam: Statut
73½2 De Conkraternitatibus, cum heres contra fatum defuncti enitenon poſſt necdcheata. G hiDa e
de rei vindicat. Quamvis enim fœmin= habens jus qugddam quæſitum ininſe-
ſtitura, habent tamen illud mediante perſona patriss ideo„quod ex derlonap⸗ 4
tris habent, idipſum in perſona parris ipſo invito impugnari on poſlant, Vulte in tract. feud lib. 1. Capß. z 1. Pag. 762. Fœminas autem nono vſtante rall hn 4* nitatis pacto parentibus ſuisexiſtere beredes, uemd eſt qui dubitat: Ealeug 4 0 ſuccedunt quoad cotam herediratem, ſuccedunt tamen in aliguihusz ascipien. do nimirum certam pecuniæ ſummam ipſis in pacto deſtinaram, quæ og in u⸗ ſu vicem legitimæ repræſentare Videtur, licer non artingat dhantitatem dejute enim legitima mingi Hoteſt, Gilhehezer Schneidew. ad§. jus autenn giwile, luſt. de jure N. G.&&νμm. 3 3 Guronat um⸗ mo Principe: Legitima enim debetur quidem in genere à naruta, 18. ,2unian, ffde inoffic.seſt. ejus verõ quantitas,& quòd triens effe debeat, hochapeterjureci- vili, Vultej. ad§. igitur quart am, Inſt. de inofhis. teſt. Uti igitur quanritas ila asgeripo- ab Imp. dimin ui. Tutius ramen& xquitati magisconlen-
taneum ert; ſietiam ad inxeſtituræ 3 uc pore initæ co nventionis extantium, conſentusreg uixatur, cum de earum agatut
.
tuit, ita etiam ex cauſa a hujus mutationem fœminarum quoquetem.
præjudicio arg..·q uod omnes, de R. L.in 6d. in. C. de auctorit. praſtand. ¹. 11,S Ae Srun. prad. ruſticor..e e ee *) Ethanc viam optimam arque tutiſſimani dicit Nie: Betſius in aleg tral.
c. 5. fol. 24ne teſtandi facultas omnino aufferatur, quæ certé non infimafutttano, jus intuitu pacta ſucceſſoria privatis fuere interdicta& prohibita. Hujusreiptæ- m;,&c in omnibus feré thelibus
cuj clarum exemplar nobis exhibet, ſæpè jam allegatu exempli loco poſitum, tanquam hodierno tempore magis celebre atq; nototium, ſereniſſimæ Sax.& Haſſiacæ domus confrarernitatis pactum, ubi ſimiliterlamiis utriuſque partis ad ſummam 30000. Florenorum teſtandi eſt concelfapoteſtas, hac tamen adjecta clauſula, ut nõ de bonis immobilibus, civitatib us, tetritotiis,&c. ſe V mobilib us tantum ſine ulla circumven tione illa fiat teſtamentaria diſpoſtio lü hac formula Anno 1 55 Nabam, burgi deſuper erecla in Ve rbis: dochſoll daſſelbe Leſta⸗ ment vber 36888 Flor. nicht ſeyn/ vnd auch mit keinen Schloͤſſern Staͤtten⸗ gech Doͤrffern/ ſondern außfahrender Haab gemacht/ vnd geſetzt ſeyn/ ohn alles gef erd 6. ᷣ Forma horum pactorum ſucceſſoriorum e tua ſuccſſione pactio, quam pro varietare cönventionis, etiam arios affumere modos nemo eſt qtii ambigat. Maxime verò ad formäm hori pactorum Imperatgriam, approbarionem& confirmatolehnelle tefe⸗ rendam exiſtimamus,“
4 Deſicienre enim approbationehac, pacta hæc ſucceſſoria lublitett 4 effectum ſortiri non poſſe ſupra monſtravimus. Non enim tam propter Iplorunf ciſcentium conventionem, quàm propter Imperatoriam hanc confirmatiegun 3 authoritatem valore cenſentur. Muſculus in ſæpt cit. de pacl. ſucceſſdith 27. nl nimhiſce in padi non ſoluim de allodialib us, verum eriam maxime delmpen du dis, quæ abſque conſenſu dominialienari aut transfcttinequeunt, PeI su9
45943 1 ſt expreſlade mu-
Wobln
—
elcon
hellot tiales
hatar dnntelt 8 — dn 0 wano Fndas
auie
eanü

en bzagage. aſpaunage ranar meae nituzadnis
ltir dese Eccntuuti aautte n, Kuridb nagitarm 3
nagünd⸗ näte rvittei ttmen enu dh 3
he lae, iminfin,
D. Johan- Caſpari Guͤttich. 73 las iat diſpoſirio. Imperatoris quoque cò magis conſenſum& confirmationem maclam fuperioris feudi domini neceſſariam eſſe putamus, ut caufſa cognita per- Huuum fiat, an talia pacta Romano Imperio ſint futura nocumentonecne, Gail. 1ℳ117./ G. Hinc etiàm fit, quod hiſce confrarernitatis pactis ſalutaris illa inſe- tamelanfüla, Satvo jure Imperii& cuiuſcun dem H. Reich vnnd menniglich vn⸗ agtheylig/ Gail.d ob ſ nu. 7. Imperator enim ſuis privilegiis jura Imperii interver- ttautimmutare nequit, Bodin. 1. de republ. 8. Summi infuper Principis authori- aen approbationem propter maximum robur ſummamque exinde hæc in con- knetnitatis pacta promanantem vim atq; eKäeaclam ncerllriam eſſe arbitramur. Cetteaenim authoritate& abſoluta poteſtare ſuffufta hæc pacta omnium malo- ummotäm teprehenfione carent,& affectatæ mortis votum tollitur, inquit Gail. Aufs marimé ſi confirmationi huic ſalutaris illa inſeritur clauſuta; Ex certãâ ſc:- unsoekgirima auſa, quæ cauſa quotiens à Principe aliquid ſtaruitur, ſemper præ- uui jia omnemq́; repellit fuſpitionem, Mynſing. 4. obſerv. 8. uu. 3. Schénborn 1 7eli 1 e. A ver hodiernis moribus& jure moderno adbuc Imperarori intagrum ſit talia ſadadinovu inita abſq conſenſu Eletlorum, non tanrum approbare, confitmare, ſed et- iamckillu aciſcentes inveſtire, quæſtio eſt non exigui ponderis. Deciſio autem il- lusdependerex deciſtone hujus: Annimirum 1mperator hodierno rempore poſſit de ſtuus mperio apertis alios reinfendare? Dn. Bocerus in:r. de Regal c. 2. /. 6r. E&rc. 4.2.1 J. Larnit defund. Stat. Reip. c. 27. Roſenth. de Fenda„.concl. 1 2. 24 4. fibiipfi contrarius ncſe.4. 10,2.1 0 communi& yeteri inſiſtentes regulæ: Quod quiliber Domin us kudttem übiadapertam„denuò alii concederepollit, decidunt etiam Imperato- rmachuchanc poteſtatem habere, cum ipſain hocnondum ſit reſtricta, non ob- anteCapitulatione Caroli Vapud Sleidam tit. n quæ tantum de bonis vacantibus Keaducss laq uatur. Qugcirca ſtante hac opinions conçludendum forerratihabi- nonemelconfirma tionem Im p.& inveſtituram dmnin 6. adhug pr 9 c edere po fle, egquiſittsElectoribus: um hæc inveſtitura ineidar in inveſtiruram de feudo ex- feano. Aſt uthuic opinioni calculum adjiciamus capi tulationes Imperatoriæ Mdenus eumE. lectoribusinitæ, non permittunt. In ils etenim expreſſiſſimis& agnantibs verbig conſtiruitur, de feudis Imperio aperiendis& apertis, ſcilicet, Wwinallackeüs inyeſtitura citra adſenſum Electorum fi eri& peragi pofſit 3 uti sx Kuidin Euuarione quam in hoc bun 50 exhibe:„ Gerla c. B uxdorff. Aad Aur. Bul. hnl e Soldsſt⸗Poliriſche Reichshaͤndel⸗par⸗ ſad. Rudolphil. uamre- ſann ſüheds in aur. bull. diſc. 4. tb. 16. Divi Matthiæ art. 26. was auch die Le⸗ 1 i ge u uanuehdier ehen dem Reich vñ vns bey Zeit vnſerer Regierung 4 Mhdic heimfallen wird/ als Fuͤrſtenthumber/ Graffſchafften/ Herꝛſchaff⸗ handdfrleiehent dieollen vſ wallen pir ferner niemande lehheu⸗ſon⸗ A nteebaltung deß Reichs/ vnſer vñ vnſerer nachkommen/ dem Woͤnig od urſn ndof en/ einziehen/ vnnd incorporiren, biß ſo lang daſſelbe Reich wider zu rrle nehanen kompt. Quaigitur ratione eludi vel elidi pofſint videre non li- u dn üna 3 um Mich Aejurud conck. 13 lit. B. Tob Pa urmeift. Lejurud lib 2. erän Pu orff.a aur bull. concl 8 24htT. Dn. Auruùm. A. l0c. Etnon inepté Bux- Krtitaf rum compendioſam verſionem Sleidani decepiſſe conjecturatur. ls lImatls neceſſario ſequitur, quod Imperator non adhibitie Electorum — cOMHE

4³4 De Confraternitatibus, conſenſu talia pacta de novo inita nec confirmare, nec inveſtituram deillis facen valeat.
norum dependens.. a) Quemadmodum enim omnes humanæ actiones eò debent eſſe diteciz. ut ſalus bonumque publicum inde promovceatur. Salus enim publicaſupremale eſt, inquit Cicero, utilitatique privatæ longè debet anteferri, l. 4. C. deprimipol& bo- num gentis melius eſt, quàm bonum unius inquit Philoſophus 1. Ethic. Ita quoque hæè noſtra confraternitatis pacta ad publicam utilitatem, quæ in pace& tranquil- litate maxima ex parte conſiſtit ‚tendunt, eamq; reſpiciunt. Primò etenimuniver- ſæ Reipubl. intereſt, ut certi ſint regnorum& Principatuum ſucceſlores, ne dece- dente ſine herede Principe, principatus in partes diſtrahatur, in aliamq́ reipubl for- mam, undeexitiales diſcordiæ, variique tragici tumultus,& inteſtinabellas ex qui- bus omnis generis mala, tanquam ex uberrima ſcaturigine, in totam Rempubl o. pioſiſſimẽ promanant, tranſmutetur, quod certè non folum cum extremo iplorum principatuum exitio, verùm etiam cum maximo totius Reipubl. dettimento forat conjunctum. Ad præcavenda autem tanta incommo da muſtum conferte hæcno- ſtra conkraternitatis pacta, quippe per quæ fit certi ſucceſſoris deſignatio, nemo ſanæ mentis inficias ire poterit. B onum deinde publicum expoſcit, utpar&con- cordia inter Imperii Proceres& membra vigeat& floreat, à Statuumenim pro- ſperitate, totius Imperii ſalus atq́; incolumitas dependet,& membrisbens conſti- tutis, totum quoq; corpus ſirmum& validum eſſe cenſetur. Sicutemm ordinum diſcordiæ reipublicæ venenum, præcurſoresq́; ruinæ. Petr. Gregor. 13. derthalln. 13. quæ veluti ſcintilla ffammas, excitant, quæ poſtmodum totam rempubl per· vadunt, Bodin. 4. de rep. 2:„. 3 86. Ita quoquecon cordiæ eorum, nutiices tranquu- litatis, ſegetes arq; ſeminaria omnium bonorum eſſe dicuntur. Per prædictaantem confraternitaris pacta, quin talis pax& concordiainter paciſcentes, quiitenteta rum fratrum loco ſibi invicem conſtituuntur,& in unum quafi corpus coeunt uſt Zaſiconſ*.n. 7 conſervetur, extra omnem dubitationem poſitum eſſe eriſtimamms. Hinc etiam ceommuniter verba hęc cauſam finalemhorum pactorum erprimentis nach dem in vorzeiten vnſere vor Eltern vnd vorfahr en/ ſich vmb nutzes vndfriedes willen/ jhrer aller Cand/ Teut/ vnd Dnderthanen/ mit jhren Canden vnd Färſten⸗ thumben/ durch Roͤm. Keyſ. Verwilligung ꝛc. zuſammen verbrudert con ratetul- tatum formalis inſerta videmus.„ 9) Ur nimirum ex mutua& ſtabili illa ſucceſſione, defenſione,ſde atq co cordia fraterna, familiarũ ſeneſcentium ſplendor atqdignitas conſervetur Schôu- born 2. †ol 13. Ur certos etiam ſuorum principatuum habeant fucceſſores, ut ſcian illorum bona, ditiones atq; fubditos, quib. tandem aliquando amplius præe ele queunt, nonadignotos ſed notos& amicos probatos, non ad exteros ‚led li non ad crudeles, ſed mites& concordes eſſe perventuros dominos: Perquamen 3 lugubre pertimeſcere& noſſe antiqua majorum prædia& caſtra ad manus atan tandem eſſe perventura, l. 6. C. de bon qualib. I. 22. Gde aimin tui Gailviln 2. 1
7.4 Finis horum pactorũ eſt vel Ultimus vel Subordinatus. Ull. tlmus eſt pax& tranquillitas publica, asubordinatus eſt utilitas& favot i tum Ipſorum paciſcentium, b tum eorum ſubditorum e à ſalute domi-*
equti⸗
nrw
Vkold.

3
lus düt
ng hla
„ lclun deu, darluuig imanaua ltos A tginegtaer linunr üuileyoläeni odamüwmnen ſccctlchen Uemmeras- doterr iſane
adet twmle
eoletrlara
Nerkuptn Wmrlzssit drerupin cum o ter nriisie ungis en nis
ean ſmaee
aec cinufi Hubi
38 iinutehu
D. Johan. Caſpati Guͤttich. 737 )Maximè ſiquidem intereſt ſubditis certos eſſe principatuum ſucceſſo- suikiantin cujus tandem aliquando ſine tranſituri poteſtatem, ne alienis& pe- regiuisſubjiciantur dominis, arg. in vitus, 3 4 de ſideicomm. libert 1.43 de adtion mthetlin ir. Ae Stat illuſtr fam 6.;. 121. Ex commixtiona enim diverſarum gen- naneorruptio quoque morum& mutatio oritur legum, Petr. Greg. 4. de republ. 4. mnguodnon cum exiguo ſubditorum videtur conjunctum periculo, Petr. Greg. chegab.z. Exhac igitur ratione ipſorum quoq; ſubditorũ conſenſum in ineun- hlilce confravernitatis pactis, non eſſe omittendum cenſemus. Et quamvis er ummuni Dd. opinione Princeps univerſas ſuas ditiones& in confequentiam unà iamſubditos abſq; eorum cõſenſu de jure alienare poſſit, ed quod multa per uni- erltatemin conſequẽtiam tranſeant, quæ per ſe& principaliter alienationem re- puuutlbz f.de adqu. rer. dom. Gail. 2. de pace publica, 15 n.. Ampliſſ- atq, Clariſſ. Dn. Nraſes 1rgol. Treutl. diſp. z2. qu. 15. Vult. defeud. lib. 1. c. 10. /. 71. Nihilominus tamẽé hoc nalrointaſu etſi requiſitio conſenſus ſubditorum non extremæ neceſſitatis, non minimétamen utilitatis eſſe cenſetur, præſcrtim ſi de potenti aliqua provincia cu- juslubdit& incolæ armis ſe adverſus ignotum& ipſis invitis obtruſum dominum tuecipoſſent, agatur: hoc enim modo multorum tumultuum& ſedirionum occa- lonesprovidentia& humanitate Principum precaveri& amoveri poſſunt. Betſius
inde,s. fol. 12 3. Beſold. ¹i. 1. diſp. nomicopol. 13.2..
8. Effectus harum confraternitatum ſunt varil,& illi vel Prima- inel Sccundarii.
Primarius eſt mutua Suece ſſo. 4
Secũdarii rurſus vel ſunt proprii vel ſünt communes. Proprii ſunt kratetae amicitiæ cõciliatio. 5 Couſtituti polſſe ſſorii acquiſitio, c& qua- lindeeparte dependens alienationis prohibitio. 4
Lommunes tum in ipſorum paciſcentiume tum etiam eorum he- ttiun&e ſucceſſorum obligatione, †& deniq; in reciproca defenſione conlitunt. 4 4
Præcipuum horum pactorum ſucceſſoriorum effectũ mutuam eſſe ſuc- alionem, 44 qua& theſ.pracedenti in explicatione cauſa finalis nonnulla dicta, extra o- nnednhium poſitum eſſe arbitramur. Paciſcentes enim vi& efficacia reciprocè
ſaseittenocabilis non ſolum jurejurando, ſed etiam Imperatoria authoritate conadoratipacti gentilitii, ſibi invicem in omnib. bonis tàm mobilibus quàm im- ncbidustam allodialibus quàm feudalibus, non ſecus ac naturales fratres una a- gnatloned familia producti ſibi invicem ſuecedunt, plenumq́; dominium adqui- Tunt. läquod variis exem plis probatu eſſe facilimum, niſi brevitatis ratio eſſet ha- benca Huffciant igitur nobis jam duo illa hodierno tempore valdéènotoria horum hactorumexempla, quorum unum exhibet nobis comitatus Katzenelnbogenſis, quẽ — zuefu ſucceſſorii pacti ad illuſtriſſimos Haſſie Landgravios translatum eſle ean datett Lonſ. 7. Alterum extatin comitatu Hennebergico, quem itidem per— euna tatem Anno 1 583.ad Sereniſſimos Saxoniæ Duces devolutum eſſe, ipſa mnaanateſtatur experienuia. 5) Intet
Aaaaa

738 De Confraternitatibus⸗
5) Intereffectus quoq; horum pactorum proprios fraternæ amicitiæ con eiliatiénem referimus. Quamvis enim effectus ille quodammodo cum foden-
bus communis videatur, eé quod eriam conferderati vitrute confoderatiqnis non i8 levi quodam, ſed arctiſſimo neceſſitudinis ligan turvinculo: Amicitiam tamenhane 0 por confraternitatis hæc pacta contractam, illalongéarctiorem&e firmiorem efe, 9
eamqmultis modis exſuperarejudicamus. Illa enim ſaltem adimutuam defenſio nem; hæc verò non ſolum ad defenfionem ſed etiam ad mutuam ſucceſſionem ha. bet reſpectum, inque omnibus„quibus naturales fratres gaudenr, juribus eonfe ſtit. Hla ita animos conjungituttamen quoad fan guinem veté maneantdiſiunch, nec fictionejuris pro ſanguine junctishabeantur: hæcveréita animos paciſcen- tium necttir, ut etiam veris& naturalibus a ſſimulentur fratribus. Quamris enim per naturam impoſſibile ſit, ut extraneus alterius extra nei' vi pacti autſtatuti dica- tur; frater aur conſanguineùs cum jura ſan guinis fint immobilia, Iifura ſangui- nis, de Ral. juris tamen fictione& ſummi principis abſoluta poteſtats a yrhiilegao, cujus voluntas legis vigorem habere dicitur, in§ fed& quod Principi‚ 6 dejure N. 9 6ꝙG. efficiturzur talirer paviſcentes pro veris, naruralibus,& ab uno ſanguinepes- ductis habeantdr fratribus. Tantum auté operatur fictio, quantum veritas in caſs verò, argiI. 10ff. de ædapt..Inſt. quib mod putr poteſt ſolv. Gail. 2 5.127 un.6.Sepani intereſt infit qualitas natura an verõ ſpeciali privilegio, Zaſ. conſ..lib 2.n g. Hine pulchréadmodum Angelus conſ. 37 Sede iſtiuſmodi confraternitatis pactu ediſeitns /e- ferenre Zaſ. d.hnu. 7. inquir, perhujufmodi confraternitates illud efficitur, utpluta corpora& familiæ iwunam quaſi eoeant eſſentia m, adeò ut non poſſit ndadellefar terah ubitam jucundi Sutides animorum Rexus interveniunt,& duo corpora u- no quaſtjungunturſpiritu. Hine fir, quòd ſæpiſſimè hæc ſuccefſoria pacts,uimir formulu quàm in Gaſaveis earundem confrmatienibus Ein verein vñ Bruderſchafſt ltem ein Miterbſchafft/ Gemeinſchafft/ Sammunge vñ ewige Bruͤderſchafft lhu wWré paclſcentes, rechte mitgeerben gemeine vnd vng eſonderte Braͤder appelletur c.) Quod virtute harum con fraternitatum cuilibet confratfinbons alte. mus jus quæſitum& radicatum conſticuat ur& inde conſtiturum poſſeſſonamad. quiraneſfatis ſuperq; conſtarep utamus zex deduftione Iluſtriſſime Darm ſluuins linas in causu Aͥi arpurgenſi, in articults adl nuſe principalus deunclionem pertinentibus, ant 36. 37. 8 8 item art. 6r.& multi⸗ ſao—. Id quod etiam innuere videturoo nfitmatiopacti ſucceſſorii, Sax& Haſſ. Caroli I Viin veris ewiglichen gleich rechte vnnd erblicht miigeerben/ vnd gemeiner Cehen vñ rechten gewehr jhrer Fuͤrſtenthumben Graſf⸗ ſchafften/ Herꝛſchafften/ que verba nihil aliud ꝗ comſti ruram poſſeſſionẽ denotus videntur. Hnde 2tiam Serenifl. Sax. Elector Aun. 15 Fein den Außſchreiben warunb er zur Kriegsruſtung gedrungen/ zugeſchweigen/ vozu dem proteſtabarit zudin daß auchwir vnnd das Hauß zu Sachſen vermoͤge einer Erbv erbtuͤderung andan Fuͤrſtenthumben Heſſen/ in Falles ohn manuliche Erben zukuͤnfftig ſehn ſolte/ein merckliches intereſſe haben/ referente Beſold. diſp nomiorp,134 rd) Sivéilla fiatinter viuos, ſiveper quanilibet ultimam v oluntatem utro enim modo alienatio abſq; confenfu pa ciſcẽti um&domini feuhinteisichaaus 23 hibita Cumenim ur modé dictum, quiliber in bo nis alterius jus quoddamia. tum vi pacti hujus ſit confecurus, illud ſine Iuo facto diminui aut aufferrinonpo-
seſt, arg..11. ᷣ. I. Ethoc minus dubii habere videturin alienatronef mam
R
ie — 2 N

naaageel dovaue di wmnn Gaetne „Vulasah fuwniaijäie fitaillichtn leoumnatn ner äh harintnn arraßt rſanzari
6 n lberatrbhiR h
ezuſi
niis— reſervatid 3 ultra quam omnis teſta mentariadiſpoſi- tio tumquam con traexpreffum conven tionis prohibitionem facta einefficaxxſt& inuiit Quoties enim lege vel generali velſpeciali, nomtantimad rhrtam ſuhuns mugitunteſtamentaria diſpoſitio, ſedetiam ultra eam quicq́ am teſtamento re- lasuiptohibetur, toties quicquid ultra prædictam ſummam eſt diſpoſitum tan⸗ mgonfentioni é diametro contrarium corruit,& pro invalido habetur, id guod Inuubilis exemplum reddit perſbicuum. Et hacomnia non magnaæ diffiqultatis dlepatamus, ſiexpreſsé clauſula de non alienando in conventionis formuli ſit adi 4 ayjaris enim eſt indubitati, quod quicquidinter partes convenerit, fafid ſit ablereindum Auidautem ſis ſtatuendun ſi talis de non alienandoclauſula conſer ata- mntiwiſondzimmeritadtſquiritur. Et nobis omnino dicendum videtur mon täm ta- iitguamexpreſsé pactis hujufmodi alienarionem eſſe inhibitum; non tantäme: aimiludmeſt& expreſſum legibus, quod ipfis verbis, ſed eriam quod ſenteuria cbntineuur, 4 1.S... de.§. Jam verò hocin caſu, quia hanc confraternitatem& qurilacomprehendit paciſcen tes in feudum recognoſcuntabImgeratofes& de ealmaltancé inxeſtiti ſunt, neceſſaria eonſequentia alienatioteſt prohibita Da coenmconftat quod vaſallus nem feudalem citra cnſenfum fui cOnvaſalli alie- natenon poſſit nec debeat, quod denatura feudi Doctores eſſe traduns, quomodo igi- turpoſſetalienatio noſtro in caſu locum invenire, non videmus. Ascedit ſecundo canſtitatum poſſeſſorium, quod haber alter in bonis alterius ut modòô oſtenſum, palelſio veréalteri in vino aufferri nequit per jura vulgata. Addit Nieol. Betſius in ſthsait trac gap„. pag a2 5 Beſold. I. di. nomigopol 13 num S etiam hoc Quod cum tnistorumpactarum ſit ut bona in familiis conſerventur, quo alteta alceli ſucce- detepollitzomnis alienatio excluſa cenſcatur. Semper enim ſecundum cauſam fi- aalem eges&e pacta intelligenda, explicanda& reſtrin gehda efle, Alciatus in uagas verb ſigniftlib. I.nu. 10.&. egg.Nicol. Exerhard, in Topicis in loco àceſſas cauſa iſenaan pz811400 30 G1111b 11101 1111,1218111, 19 11118119311111 b O11OS. Adobſcrvantiam horum pactorum ſuacefforiorum quin ohligensur ipſ nleentes nemò eſt qui dubitet. Nihil enim tàm congruum fidei humanæ, quàm. enteinter eosplacwerunt fervare, in quit JCtusl.. depad nihilq quicquam di- nas quam promiſſorum conventionumq́; cohſtantia ade Gun fides rerum pro- täcſttoto mundoexuler, apud principes tamen confiſtere debeat, Detr. G reg. Kenhahe ſec. vo. makimé ſi promifſio etiam jurcejurando confirmara, quo nullũ inelmmad fidem adſtringendum arctiis Cicer. 3, ſſie. e e nfa De Succeffötibus ero quæſtio magis eſt dubia, Anus Gilliex biſce rade- Ietanſupram conwentien ib us olligenrur. Id quod prima fronte negandum videba- rur ſaciem Fulgata eſtjuris re gula, quod pactutmalterius alteri præjudicarenon Doſit 251, Fdepad.& quod nec juramenta perſonas egrediantur ſed ut petſo- aalia cumipſis Jualimorian tur. Sed ratione hac non obſtante, etiam ſucdeſſores perhæcantect dorum pacta ſucceſſoria obligari exiſtimamus. Ejuſdem enim vo- untatis& affectionis cum prædeceſſoribus eſſe cenſentur, l. 29 Ffde oper. libert. nec laanrobligariones ex perſonis hered um, ſed in eos tranſeunt activé& pafſivè, reſ u,ffd 7.O. Novell 48:in prin. Et ſi gravare poteſt parens hlium heredem in menzovelalio modo, ut quid det, faciat, patiaturvè, cur non obligareillum Aaaaa 2 poteft
D chan⸗Caſparl Guͤttich. Se unoluntatem ſuqhim ut ſæpe jam dictum, plerunq in hifec paslłis ſucceſſo-

4 2 8 740ο De Confraternitatibus,
poteſt ad atia minus oneroſa; contravenire enim facto defuncti nullus heresn oSe 1 poteſt, cum A matre, 14. Oribi Dd. C. dorei vendic. 1. 24. Cide donat. 1 12.C. de ſoh. rufet lion 13& z.C. de reb. alien. non alienand I. 31 f. G1.7. C. de liberal cauſ13. f 90 gar ſſ
14.0. de euici. 1. 22. Mde pigvorib. cap. unic.§ 2.146. 2 feud. 8.vide Pinellum ini GCdh aepenio ba honis materniz, part. 3. numer. 79. Et hoc eò magis procedere arbitramur, sil ti. lueo la anteceſſorum conventio non in præjudicium ſucceſſorum, ſed potius eorun endum utilitatem& favorem, qualis eſt illa de qua nobis hic fermo, eſt interducta inque ¹ nrendun ca expreſſa ſucceſſorum mentio facta, ſummique Principis authoritate&abſoſu. ta poteſtate corroborata. Id quod ſemper in hiſce pactis illuſtribus ſueceſſoriisesre. huitern nire videmus illis in verbis: wir bekennen vnnd thun kundt vor alle vnſere Er⸗ ben/ ew, vnnd daß dieſe vorgeſchriebene Bruderſchafft/ auff vnnd Pbergebnng/ tlechi vnd alle Stuͤck vnnd artieul dieſes Brieffs/ von vns allen vnd allen vnſern Erben/ ſin e⸗ ſtaͤt/ gantz/ vnd vnverbruͤchlich ſollen gehalten werden/ Item in Ciſareu eorundt ien. ul t frmationibus, ihren beyden Partheyen/ jhr en Erben/ Erbens Erbenvuͤnachſtomme⸗ u pierd nen/ ꝛc. prout in hoc ipſum ex formula tùm conventionis quam Cua ſares tonßrmat: pa& a iu ac ſucceſſorii Ducum Sax.& Haſſevadit manifeſtiſſmum. In majoré tamen ſecuritaten undo & urremoveatur omnis circumvétionis metus& ſuſpitio pactaillaſucceſſoria,ſe. a h quenter à paciſcentibus illorumq́; heredib us, ſi qui ſunt, qui perætatem conſentin poſſunt, renovanda eſſe judicamus. Id quod bene in allegato jam Sax. Huſſ pa obſervatum legimus, ubi quilibet de familia Princeps poſt completum decimum- quartum ætatis annum in hæc pacta conſentire ſeq́; ad obſervantiam eotum cor- porali juramento obſtringere tenetur atq; compellitur. 3) Ulimus deniq; harum confraternitatum effectus eſt Defenſio. Cime- nim per illas ut modò Aictum, talis contrahatur amicitia, ut paciſcentes in unã quaſi sotant eſſentiam, Zaf. d. conſil i. num 7.& ex pluribus familiis una conſtituatut, Schôonborn 2. olit. 1 3. Juri& æquitati maximé eſt conſentaneum, utomi vicun- ctisq́; adhibitis animi& corporis viribus ab omni inj uria ſe invicem defendantin- juria enim una de familia illata ad omnes ej uſdem familiæ conjunqos ſpeſtateſi- detur, I.1. G&!. 2 ffde liberali cauſa. Imò propter certam illam& infallibilem calde- veniente ſuccedendi ſpem, conſtitutumꝗ́; poſſefforium, non alienam ſed propriam cauſam id defendendis confratribus, ipſorumq́; rebus& bonis agere videntut. No igitur immerité tantam quilibet tenetur navare operam in defendendo confratte ejuſq́; bonis, quantam in defendenda ſua boniſq;, propriis naturdadhiberecom pellitur. Hinc etiam plerunq́; talia verbæ hiſce confraternitatum formulsinlen⸗ legimus, ſo ſollen vnd wollen wir vnſerjeglicher dem andern getrewlich mit Land vnd Teuten/ wider allermenniglichen niemands außgeſchloſſen beholffen ſeyn/— ſer jeglicher deß andern Cand vnd Teut/ jhr Gut vnnd Haab/ gleich ſeinen eigenen Landen vnd Leuten helffen/ Wehren/ Schuůtzen/ Schirmen vñ verthaͤdigen wan vnd wie dick das jmmer Noth geſchicht/ ohn gefehrde/ prout hoc ipſem ſapes,Sase Haſſ.-pactum verbis teſtatur expreſſiſſimis. Cum autem ali quando eriam inter iplos co ftatres diſcordiæ oriri ſoleant, non inconvenienter quæritur, cui ſit ſuccurten 9 duo confratres inter ſe bellageraur, Albericus G entilis lib. 3. de jure belli cap 8. 4 confratrem hoc in caſu non ſie caſu non ſine ratione ambobus conftatribusbe amg lum inter ſe gerentibus auxilium denegarepoſſe- eo quodnemo teneatut ſuoso äit
1... 3. ligen e m primere ſocios. Addit tamen idem Albert. Gent. Si inter duo hæc, unum ts dan,

witi niaki 71 nqlüfena alau aeii Sjätoume adtüleruu 1.
wrraienn dos krünetut aferru ei ratrntt niitacit
ilabuiher
anderl
D. Jokan. Caſpari Guͤttich. 741 ummuſtiori potius confratri auxilio eſſe ſubveniendum Fratefnitas enim quæ meuoti nititur jure, ſemper fortior& ſecunda fine præjudicio primæ facta eſſe terlit rg.e. unic. S ſin Reprohib fend alienat. cui adſti pulatur Schönborn, z Solitise. 3— Barth. Muſculin diſp. de Padt. ſucceſſ. h. o. Quan doque paren- Umdke&loco, ſeu confæ derato proximiori, tum propter periculum, quod eſtà mivloco metuendum tum propter facilitatem ſubveniendi. Noſtra opinio eſt manetilifuccurrendum eſſe, qui juſtam fovet belli cauſam, li cet ſit poſterior. Nam Göleatio ille, aarobüas tad fuccurrendum ſua natura fundatur injuſta cauſſa, nyoſibihum fiquidem nulla obligatio.l, i mpoſſetilium, de reg. juriid. impoſſibilis au- ambiefacta eſſet, k1 5. f. de condik. inſt. Ergo ubicunque deficit in uno juſta cau- K, maltero vetõ adeſt, illic deficit obligatio, hic vires acquitit; adeo que auxi- lun contra injuſtam cauſſam habentem expoſcit. Maximé cum nullum bel- lin ciei oſit, niſi ubi juſta cauſſa, ne homicidium cum admittunt ſinguli, eimen tg virtus veré vocetur, cum publicé ab omnibus geritur,& im- punten ſceleribus acquirat non innocentiæ ratio ‚ſed ſævitiæ magnitudo, ur ile dtalat. Quando igitur arma ſumit eitra cauſſam non belligeratur, fcigaſatut. Ideoque quia in bello ſe adfuturum promiſit, hic autem nullum bellam(nit vocerur, qus reſpeutu reſtamentum injuſtum teſtamenti nomine venit) nraniſioni locus non datur, niſi alrerius peccati ſeſe participem reddere de- ücetet Cumveréin præſtan dis illis auxiliis bellicis non exigui inſumantur ſumptus, Tustiſolet: Quus num ferre deßeat humptss illos bellicos au xilianſne an verd ille, qui prin- chauer lellumgerit Nos in quæſtione hac decidenda ſemper quid inter partes con- ſentumt, intpiciendum eſſe ſtatuimus.§i verò nihil de hoc caſu in conventione ahreſtum diſtinguimus„ aut enim bellum geritur ob perſonam, aut veré ob rem. lho iomnes circumſtantias berpendendas eſſe judicaremus; hoc verò in caſu infitietauxiliatorem ad ſumptus ſubminiſtrandos teueri crederemus: nam hic umnontamderetertii quàm propria fieret, ut non ſine ratiòne defenſio quoq́; aicemſpectaret adc uem res pertinet, ſecundum naturam enim eſt, ut incommo- ategrantur eum, quem ſequuntur commoda, l r0. fde reg Jur. Ad removendam imtaomnem hac de re diſceptationem turius eſſe arbitramur, ſi in ipſa conven-
5 35 quo mocdo&ratione& cujus ſumptibus auxilium fieri debeat, ex- nebe decidatur.
5 9 Adjuncta horum pactorum poffunt eſſe varla. Intra illa au- unlamgis præcipua, primo locoi pſorum paciſcenrium juramen- 90 deinde ſummi Principis inyeſtituram, deniq; ſubditorum ho- agiem conſtiruimus. c WRanadt Memadmodum juramentum aliis contractibus adjectum, non pars nen Gs ed acceſſorium potils æſtimatur, quippe quod non adrei conſtitutio- 9 ſam dum conſtitutæ confrmationem facit: ita quoque hoe noſtro in caſu ttgagfteraduneka referre non erubeſcimus. Et quamvis fint, qui illud formæ po⸗= gU.“ 3..—. kans endum eſſe Putent, rationem tamen hujus aſſertionis ſufficientem ha- 355 kerenon Potuimus. An autem juramentum quod ad confermanda hat Tla àpaciſcentibus interponitur debeat eſſe corporale, nondum ſatis inter Do- Aaaaa z ctores

rz De Confraterniratibus, 3
ſio ſub fide facta, bey guten glauben/ trewen vnd waaren Worten/ corporali ſuna lan. mento, quoachobligationem æquiparetur, c. ad aures, extr. quod arus euſe hene E
nis de fideuſcs, per venit dejurej Veſenb. con,. 23,7. 6, maxime in uris luüiba verba hæc: bey meinen Fuͤrſtlichen Graͤfflichen Ehren/ trewen ond guten laazen
tantluim valere dicuntur quantum ipſum juram cétum, Mynſng. cent.1.o/19. Treud g
I Aiſpiz IheſLlit a. idq́; propter bonæ fidei exuberantiam, quæ in Drinciyibuslu. ininé clariori quàm in aliis debet præfulgere ho minibus„1 8. CAe Sum Tmuit, Er ita practicatum& in Cameraobſervatum fuiſſe teſtarur Myning. A lac.Gailia 3f 5901.Sed unm aximépromiſſio hęc ſub fide factasdehoddiern Snfusruchmejun moritò Corpörali aſimuletur, de juretamen noſtro civili verüm&proprié dictum
Jjuramentum dici nullo modo poterit, Neſenb-. in parat ffdejurenu sideoiqueubi all
verum juramentum ad actum aliquem requiritur, hanc promiſlonem ſub fidefa- tam ſufficientem non putamus, W eſenb. conſ. 2 3 n. 56.formale enim peraquipol- lens adimplerinequirt, ²z 3. E ibi Dd f dejurejur. A d decidendamigiturquaftmnd hanc noſtram primum omnnium quid inter partes de hoc caſi comvrentum inſyii endum eſſe judicamus. Etquamvis inficias ire non poſſumusaiillapacta etiamſine corporali jutamento nuda fidei in terpoſitione, firm ari& ſubſiſtere poſle. Conlul: tius tamen& longè tutius erit, ſi eriam corporale juramentum in hocinſignidema ximii prej udicii negorio àpaciſcentibus interponatur. Tanta enim juramentieſtſis ut actumomni meliori faciat valere modone. quautA dejure.n3. Er hotitalendob- ſer vatum fuiſſe in padto oanſt. Sazx.& Hal Verba kac,als haben wir vnſer einerdeman, dern Hand in Hand in trewen zu Gottg elobt vnd geſchworen/ gelobenbͤſchtetch auch diß gege nwerriglich/ ꝛe per Bicne teſtantur. IrS tpa a 1) Cum enim primarius horum pactorum effectus ſit ſuocefſo ilauni tem in Honis feudalibus abfque domini inveſtitura locum habete non pottt Vultej: de feud. in Ii.. Gpb. 7. 2u⁴ꝗ 4. ideoque ut hæc pacta ſiſcceſſotia e
. 2
Aum ſuum ſorriri poſſi nt, Imperatoriam quoque inveſtituram necellatiim eſeeſue dicamus. l eo me hen et fr.r ae n rutns ) Homagium quuq; præſtare tenentur ſubditi unius alterictran tamen non ejus efficaciæ eſtut ſratim ſubjectionem inferat, ſed uſq; ad extams Sona tingentiæ illam ſuſpendit, Schrad. Ae feud part. 104edt. J.nu. L. Idquevihomagühes nam uti homagium purum abſq; ulla mora ſubjectionem cauſatur, ita èemodica- tum hoceſt, per modum attemperatum, non prius ſubjectionem jmporratniimo⸗ do& conditio ni ſatisfactum. Videmus enim hocnoſtro in calu homagftumnon ejuùldem eſſe naturæ; ſeddiverfimodéinter conftatres cpncipiquoad conffanss quoadillos qui jamj am ſummæ ferum præeſſe debent, p urè, quoad eandem totam
familiam, ſimodò quidam ex ea ſuperſunt,& alteram conftaternitate ſunai ſub modo& conditione, velad diem concipitur, jhr werdetſchweren vnndge 4 ben/ daß jhr durch den Durchleuchtigſten Hochgebornen Fur ſten vnndhen m Herin N. N⸗ vnnd jhrer Fuͤrſtlichen Gnaden Herꝛn Herꝛn Bruͦdern ahtn hſ Gnaͤdigſten Herꝛn Herm vnderthaͤnig/ Trew/ Hold vnd Gehorſam⸗ 1r dde⸗ nach Abſterben deroſelben/ welches doch Gott gnaͤdiglich ve lle/vnd ren maͤnnlichen Leibs⸗Erben/ dem gantzen Hauß N. vnd da auchde
derbaren duerforſchlichen Raht vnd Willen Sottes gentzlichenmi
cãfeatri, quo

2
anaa nauan
en uine 3 1
keteugan bocclieun olimalhin nKlükand wextmähat „Tanxeran. dêzunae Müatunni döwenralwe
herah Fauvtün lalieme theünte türentnt
D. Johan-Caſpari Guͤttich. 743 gtteweches boch GOtt gnaͤdiglichen abwenden wolle alsdann dem Fuͤrſtlichen
10 Affinia noſtrorum pactorum, velſunt ex jure communi vel ekeudelh llomodo teſtamenta& lex Hereditatis abinteſtato defe-
tlis4 hoc modo inveſtitura. 5 4 Omnes ſucceſſiones de jure civili eſſe, vel ex Teſtamen to velab inteſta- 6 ſunsectindubitati,§.. Inſt per qua⸗ berſon. nob. aquir. Omnis enim ſucceſſio ex ſte cih jo. A N.§. Jus autem illud ſuccedendi poteſtatem interdum tribuit ſolum Kinmediaté, unde etiam ſucceſſio legitima vocatur, interdum verõ mediatè per ho- mits foluntatemm diciturd, Teſtamentaria, V ultej. Juriupr. Roman. c. 73,n. z. Ad natu- nmautemillarum quam proximéa ccedere videtur ſucceſſio hæc, quæ ex pacto& catentone defertur, de qua nobis hic ſermo eſt. Sicut enim per ulrimam volun- tem autper lücceſſionem ab inteſtato, heredes ſuccedunt in omne jus quod de- funcuslabuit I. herediras. de R.Iein eoſq, omnia jura tam activẽ quam paſſivè tranſ- eunt Gfr.C. ejur. Aeliber. Sic quo que hoe noſtro in caſu confratres ex pacto& con- kendonelmperatöria authorirate corroborata„non minus acilli perteſtamentum altabinteſtato in omnia bona tam mobilia quâm immobilia, univerſa in ſuper et- iam ätatäm ipfis defunctis confratribus quam in ipfos com petentia ſibiinvicem ſurcedunt, plen umque dominium adquirunt. Etſt autem hæp affinitas tanta ſit, ut camquoadeffectum planénulla videatur ſupereſſe differentia, pro priétamen lo- ln. adneutram larum ſpeciem fucceſſio hæc noftraex pacto& conventione hutekertipoterit. Nonadrteftamentariam: Ea enim eſt natura ultimarum vo⸗ antatumutadextremum uſque vitæ ſpiritum ſint mutabiles& ambulatoriæ 54.4. fdeulimend. legar. Hæc verò noſtra. confrarernitatis pacta ita ſunt comparata, ut atainrita altera pars ab illis recedere non pPoſſit, juxral ſicur, 5. C de oblig.& ad. iſeul utrall de ſucceſſ canwention. memb. I ela. 1. concluſ I.lit nal. Nometiam 3 ateellonéab inteſtatoi Ab inteſtato enim decedere propriè dicitur is, qui cum 4 dquidem teſtamentum condere, teſtatus tamen non eſt, vel condidit quidem, 20 umentup tum velirr itum factum aut exeo hereditas non eftadita, pr. Inſt. 4e anlquaab mteſ. aeffr.I. in pr.fde ſuis& Lægit. hered Illeverò, qui non poteſt face-
zuuli enmnmeiureſtabilis eſt non propriẽ inteſtatus deceſſiſſe dicitur, ail. priva- 8 ainp, eenen upponit habitum, Schneid pr. Inſt de ſueceſſ. qua ab inteſt. na4. Confra- Ruiuen, nlide effi cacia pacti huj us ſueceſſorii teſtamenta condere non poſſe, üttnuhn 86 uuafir maditum. Tertiam igitur& ab his diverſam pacta hæc gentilitia: ausis- 6 uantlereſſiomis ſpeciem,vocaturq; Sonventionalls, Inreg ulatis ſive Anoma- hun huden nn 33 7 3. Dauth. Ae teſtam. mutand poteſt. n. 86. Hubert. Gyphan. in tract. meu„A h d. 1 25. lls. acrs Pu 9 dnrenurpevillam ſucceſſio& modus ſuccedendi inducitur. Nam mailt 81 iktansin nlini reſtamentum Flex conſtituirt, hoc ipſum operatur quoad hoc enc Seo dne Maxima veré adfinitas conſpicitur in inveſtitura de feudo itiſ nearä ma dun BExpectantz Lehen oder Anwartung n on tam quoad ſucceſſio- ſöbaſinne nhüsadhuc uenic ee hldm conſtiturionem Nam ſi cut pactanoſtra fiunt de dund, duc entis familiæ, ita& inveſtitura h ujuſm̃odi fit de feudo nondum ex-
ögzau
d 8. 1⸗.„„.„. A1 eant debunctæ familia„Naltej, de feud. lib. E cap 7. num. 48. Imô non falsò di-
celes

444 De Confraternfratibus,
ceremus ſthane ſucceſſionem anomalam nõ täm vi pacti quam in aſlituræ pacim das
4 3. 5 4 a e Alud inſequentis fieri ad ſereremus, ur ita non malè diceretur, daß ſolche Erbverbri⸗ 9 2 6*
derte eine mutuam exp ectantz an der andern Fuͤrſtenthumben Graſſſch afftenvnn 5 55
Herꝛſchafften hetten.
1I. Contrariantur pactis hiſce ſucceſſoriis potiſſimd duo, quo. rum primum conſt tuendas quodammodo impedit, alterum veré ſam.
dum conſtitutas difſolvit, illud religionis diverſitatem a hoc mutuum paciſcentium diflenſum ponimus. 5 a) Non parum pactis hiſce Succeſſoriis conſtituendis adverfarikReligionis diverfitatem, propter plurima inde profluentia incommo da exiſtimamus. Cüne nim per hæc confraternitatis pacta talis inter paciſcentes debeat conciliari amici- thasdalis interg enuinos intercedit fratres.Zaſ. conſ. 1.2. 7. religionis certé dixerſi- tas urpote amicitiæ huic valde contraria ſummo ſtudio erit fugienda: Nullaenim ſida ſocietas intar eos, qui ſunt diverſæ fidei, quomodo enim poteſt congruetecha. ritas, ubi diſcrepat fides inquit D. Ambroſius. Imõ ſaluti ſubditorum, quorum quo ratia hæc pacta ineunturẽ diametro contrariari videtur, ſi talia pacta cum briuc pibus diverſæ religioni addictis interponatur, faciléè enim evenite polſet, ut defun. co jam ſine maſculo herede domino,& ſucceſſione ad alterum diverſæteligionis confratrem devoluta, ipſa quoq; religio mutaretur, quod certé cum maumo ſub- ditorum detrimento foret conjunctum. Non igitur facilé à Principibus quih ſub. ditorum ſalus non minus ac propria cordi eſſe debet, cum diverſæ religiontasdici
pacta hæc ſucceſſoria ineunda eſſe arbitramur.
5) Quemadmodum enim omnes obligationes conſenſuales mutuopat
tium diſſenſu diſſolvuntur,§ fn. Inſt quib mod oblig. tollit: ita quoquehæs noſtta confraternitatis pacta mutuo paciſcentium diſſenſu tolluntur. Nihiſenim umas. turale eſt quàm eo genere quidvé diſſolvere, quo erat colligatum, Unibtê, an natu- rale de R. I. Er hæc de llluſtribus hiſce confraternitatum pactis non qui⸗ dem pro materiæ gravitate& dignitate, ſed inge nioli noſtri tenuitate tracta- tis ſufficiant.
28)5*

a Sggeaeae SeSeSS SS SSePedeee eae ehe vßir b.& 888 ‿ 8‿ 98 Sccd
Nt pucte X.X. en DISSERTATIO au dhw 1— 1 D COMITIIS IMPERIIRO- murxeG MANO-GERMANICI, waätin D. BsRNHARDI BERTRAMI. des tean auan, 1. wana UAM utile& neceſſarium fer ſi t, in arduis Reipublicæ negotiis conſilio lühärage uti,vel ſemipolitic dis facilẽ intelligit. Quinoni ntelligit, cum Saluſtio 6r auſtüne perientiæ ſaltem ſidem tribuat. hoſtquam, inquit ille, mihi atas inganiumq; vineakh. 1 ublevis, Hauae e Az ad oe uus 40Pts⸗ eneycuiyſe 4 unimena imirerds Duu laen vuuns yrmius erat, in laboribus habui ar; ego in eã vità multa audiendo 6. legendo ita u dera mhuiiemnia regna, ai vitares, nartiones, 3/42 2 proſperum imperium habuiſſe, dum Apud dalt. arteaconſälia valuerunt. Ubicunq gratia, timor, voluptas ea corrupère, poit paulò im. aikänn nidanz ches, deinde adem tum imperium, poſtrem ſer vitus impoſita eſt. Adeò verum ar- unlräift bitor, quod A riſtoteler in Rhetor. ad Alexandr. c. 1. G ante eum Plato in Theage conſi⸗ da An eotum, quæinter homines diviniſſimum adſerit. Quippe teſte eodem Platone es an füi in Alikiade 1. hominis ars& ſcientia gubernandi, nulla alia dicitur, quàâm esʒiæ alt auß bonut conſilium. Nec, quæ ſine e viguerit, ullam reperire licer Rem publicam, uti alunid telte cenſet Petrus Gregoriu⸗. r cihe II. Romulus, Reipubl. formam& leges populo daturus, cives, omnes in irau confilium convocavit, referente Livio 22 Ratbweaſle Et ut Imperium Romanum te dlh klaſmho auſpicio cœpir, ita unicò illo præſidiò miré crevit, floruit, duravit. hh n
Conſültand
lemenim finem ſua Romani comitia co Egerunt, niſi ut de rebus publicam ſa- tenconcernentibus conſilia capeſſerent? Et quando, inquit Lipſius, convene- untzubieventus conſilio non fauſtirer reſponderit? Romanus ſedendòé vincit, in abiheratapud veteres: quid ita veré: 2eOνν ενε⁸ àsd eds zpode Lie As ueg, esbat Euripides. Circ umſpice in hoc orbe Chriſtiano; intuere im peria, regna, po- tas Kquicquid eſt mediocris Reipub. nullaq́; ſine hôc fulcrò ſtetiſſe& adhuc ſta- tedegtehendes. Oculos converte in ſtarum Imperii Getmanici, nonnéê is conſiliis, quæCaſar cum Proceribus in Comitiis inire conſuevit, ceu columpæ unicè inniti- dute ltalum imminct Reipublicæ? Ecce ſalutari hèc remediò maturé obviam itur. um de magni momenti cauſis: convocantur quiq́; ſapientiſſimi. Laba-
centi imperi 1 entimperio ſuppetiæ ferendær ſtatim ſuccurritur.
„ Hoc ego mecum ruminans, altius rem meditari cœpi; ſeriò ratus cum lericl apud Thueydidem, nefas eſſe civi, ut curis obſtrictus rei privatæ, publi- nilashihecPeaiszitic potius, quàm laudi mihi vertet, ſi nimias Illas 2niſeras,
sapud Scævolam vocat, ſubtilitates otioſis relinquam,& in amœ
d ris publici viretaliberiſis evagatus, de Comitiis Imperii aliquid diſſeram? Sunt
Bb bbb 83
— 5

De Comitiis Imperii Romano-Germanicl, 4 uluis . mis inter Imperatorem&Ofdines mutus conſulttüt. Safeſeane Suntea fundamentum Reipubl. Arniſæuws lib. z. de jur. Majeſt.. A. nu. 17. Sunt etiam, mirtj aie
penes quæ omnes ferè Imperii adminiſtrandi vis ac poteſtas eſt, Paurm. lib. z. Aeju- ſöstant quæ prolixiori ſtylè perſequar,& pro ingenii viribusat. TGulk.
745
ea, in quibus derebus graviſſi
risd. c. 2. uu. 48. Digna itaq; tingam pleniſs. arluulh., IV. Sanéè ineptè dixit, quicunq; dixit, leges civiles haud aliter ac Oratio aäzurnner 9)
tico. Quinimòô Juris priv ati cognitionem etiamil. luageret ſTariam eſſe Cabotius 2. Aiſb. 1. G z. benéobſena. na uoc,ne banda eorum opinio, qui doctrinam Juris pubüci ehunedto nvenire homini privato, publica 4
nes Ciceronis legendas eſſe Poli li, qui Juri publico operatur, nec vit. Non ideò tamen econtrà pro ſcholis planè eliminant, exiſtimantes, privata co publico. Quaſi verò non antea ſciendum quid, niſi cum ad uſum debet transferri. iinviiher Præpoſtera mchercle diſcendi ratio! Si pueris tenenda, quæ uſui eis futura ſunt, iiriuuu ſf quando viri evaſerint, monente Plutarcho, quantò magis homini ſcholaſticò, quæ cfraeg adofficium publicum aliquando evecto utilia? Rectiſs quis cum Waremund. deE- penſes 6 renberg. de fœd. p. 1. c. 1. nus. 48. deplorabit civilis prudentiæ vicem quod manmadꝗ. laiiam ctiorq́; JCtorum pars circa nummos colligendos occupata, viles juris privatima- l reries tractet& tradat; neglectis iis, quæ ad ſtatum Reipubl. ejusque commodum 4 daris pertinent. 3 b näeh V. Uſu vocis cognitò ſæpéin perceptionem ipſius rei provehimur, inquit Scaliger. exercitat. 1. ſd. 1.& recté. Verba enim, Philoſopho auctore de interpret. aup 1. u quæ animò concipiuntur, funt notæac nominum etymologiæ proprietatemreio- MNaxhe ſtendunt, Varemundide Erenberg. lib. I. de fæder. cap. 3.*³m7. 2. Unde non Gramma- tici ſoluum& Philo ſophi, Hering. de fdejuſſ. cap 3. num. 5. ubi poſt Goropium Bauununme de Platone, quod vodum originationibus totum librum conſecrarit, teſtatur: Sed ſia riboci & JCti in inx eſtigandis verborum ductibus fuerunt curioſi, Joan Bellon. Ae an lege. unenrema 1. Inter quos familiam ducit Herennius Modeſtinusz qui verborum ad jus cirile hteſe au pertinentium diſcrimina& norationes nov libris accuratiſſimẽ explicavit, Auſon. ſämniti: Popmaã de differ · verb in praf. Et quidni? cum teſte Quincdlil lib. 1. Iuſt. omne jus fers grder eo in verborum interpretatione, autin æqui praviq́; differentiâ poſitum ſt tnommm imeriank zurià P Fabrum ⁊2 ſemeſtr. 2. imperirorum hominum miſereat, quioperam in verbo: äntioagt rum juris explicarione ab er aditioribus conſumtam planiſſimè damnant. Tantüm idartn
abeſt, ut cum ſup erſtitio ſis quibuſdam faciam, qui omnem criticamã legum agris anptoen
exulare volunt. Quinimò eam ‚modojuris ſenſum mentemq́; non evertat, non to- toninter lerandam modõſed& ſummò ſtudiò ſectandam eſſe ſeriò cenſeo, via. Melch. Goli antconne Replic ꝓro Imper. c. 5. muted V 1. Necigitur&e mepigeat, innomi gate: cettboblen iwimm gem methodialiter non poſſum. Comiria igitur ã cotun dicebant, à comeundò dicta ſunt, quod populus coire his,& imunum loc venire ſoleret, Nicol. Gruch. de comit. Roman, in prafat. non tamen quivis Po atm de⸗ gonventus comitiorum nomineapud Romanos intelligebatur ſedis, quline. dtllonan fuit ad ferendam de aliquã re per ſuffragia ſententiam, Joan. Roſin. libr. 6, antdu Rom, cap. 1. Nam& ludorum& cenſus causaà, læpiculé univerſum populum con-
25 2..„.* 83 2. 8 4 1 6 un veniſſe, Cicero innuit lib. z. in Verr. Non committam, inquiens, ut rum res judicet 1t 3 ir uns tempore un-
mrüitbos au Klcs ſec d
nis rationem ind doò, velpotits, ut Veteres qanma um con. m int,
clim hæc frequentia totius Italiæ Romà diſceſſerit: quæ convenit ul den 182—... 3 1 1 afti n dcqus comiriotuw, ludorum cenſendiq; causa“ Ee ddem, cum luſtrumn cd m

Küünn t ſir as u
1 den
dil
lui egünnag ih ten du böteadi üüsüudu, mattatgte da, adinde Hölmaä Sdubeangin
teſingin
vpen an Gyedlauhun
viunmi puuuinin, maltpante auma l⸗ z. vnion 3 n carsih rio uu carubr
udihune rrerhes
niletenebic 1
-T. AAn U. Nauilree mnenct 8
enteng nuc (enöeegeht
. 1„ jogenul,
1 ael 3 auuhchu dlis1o9n 2 1 9 t. 100 M 5
jerdär b 0
che
Khem E;: nær. whem Fhiſt.3 cap.29& ſeq. apud Goldaſt. tom. 3. couſtitut. Imp in pralegom. Dubitari
D. Bernhardi Bertrami. Aohani,factum teſtatur Livius lib. l. In concionibus item quibuſdam, præſertim nundinarum diebus frequentiores fuiſſe congreſſus, quàm ipſis comitiis, ſcribit Gurhus d.loc. circ n. Hæ verò conventiones propriéè comitia appellari non potue- eu Sed& cum plebs tantum àmagiſtratu convo caretur, concilia, non comitia in- iigetabantur, A. Gellius lib. 15. c. 17. Quanquam nomine comitiorum& Concilii uomiſcué utatur Livius lib. 3 Decad. I. ac paſſim,& Cicero 3. de Leg. Ab hoc Comi- watum nomine, elegantem veteres traxerunt metaphoricam locutionẽè; ut, cum de HniKcſalute alicujus ageretur, de ejus capite comitia eſſe dicerent, Plaut. Aulular. 414,4 z. Comitialis quoq; morbus,(quem aliãs epilepticum dicimus)inde voca- niccpit, quod ſi quiſpiam eõ corruiſſet, comitia ſolverentuf, M. Donat. in Sueton. c. 3 Hinc Serenaa:
Eſt ſubiti morbi ſpecies, cus æomen ab illo,
Quod ſieri nobis ſuſfragia juſta recuſant.
VII. Pro diverſitate gentium, diverſæ quoq; ſunt comitiorum notiones. Sualabuerunt Athenienſes, fua Spartani, ſua itidem Romani. Et hodie Hiſpanis, Galls Anglis, Polonis aliisque populis proprii cuique ſunt conventus. Tam cer- tumeſt, quod ab initio dixi, nullum unquam extitiſſe regnum velimperium, in quoadconfilia Reipubl. causd ineunda publicorum congreſſuum uſus non fuerit ſumméneceſſarius. Verum de his, quæ jamrecenfui, comitiis agere ſuperſedeo. Cui euim uluihoc foret, cui bono? Nemo, in quit Plinis lib. 8. epiſt. 14. taàm patiens eſt, ue velit adaiſcere, quod in uſu nõ ſit habiturus Quis etiam citra periculum veri rem tan- tam ſuis commitrere viribus auderet? Multi multa ſcribunt de exteris regnis, remo- tilimisq́; rebuspublicis; ſed, dum aliorum fidem ſequi coguntur, turpiter quando- dueimpingunt. Cujus rei Bodinus inſigne de ſe nobis præbetexemplamniſi quod nontämerrore, quàm extremàâ malitià de Germanorum Imperio falſa quampluri- macffutiat. Alititaq́; de ſuæ quisq́; gentis comitiis agant, differant: mihi de unicis ImperiRomano- Germanici aliquid dicere ſfufficiat.
VIII. Etingenere commodẽè ea deſcribi ſic poſſe autumo: ut ſint conven- tnstotius corporis Imperii aut partis ad aliquid ſciſcendum decernendumvè Rei- hablcausa. Quæ definitio aptior perfectiorque videtur eà, quam tradunt alii; qui un comitia Cælaris& ordinum conventum Neipub. causâ eſſe volunt, nimis au- ütam illorum deſcriptionem nobis exhibere videntur. Certé Electorum conven- tubutpote cui Cæſar non intereſt, minimè convenit. Imõò nullis particularium co- mitiotum recté quit accommodari. Etenim deordinibus indefinité concepta eſt: karicularia verò quatenus particularia non omnibus; ſed certà ordinum parrte conſtituuntur. Et quodcunque de genere dicitur, de omnibus ejuſdem ſpecie- bus verum eſſe logicorum habet regula. Liquet verò inde, de jure comitiorum mülrum parricipare ordines Imperii: idque eo feré modo, quo illud diviſum o- Imfüileinter Cæſarem& populum ſcribit Suetonius. Imperium Romanorum er GeRegizplané fuit Monarchicum& regium, Barclai. z. cont. Monarch p. 294. Et ſn ekrancos& Saxones Impp. Monarchicè imperitaſſe certum eſt, Bodinn.2. umdin 17 6um. 223. adeod; veriſimile, quod Imperii proceres ad jus comitio-
imiſerint: Quamquam eorum confiliis uſi quandoq́; fuerint, Hinemar.
—
poſſet, quomodo quib. auctoribus& quo tempore Monarchia temperari, ac
Bbbbb 2 ſtari-
gitur

——=
748 De Comirlis Imperii Romano. Germanici,
Ktatibus Comitiorum majeſtas communicari cœperit? Ad tempora Hentici IV.&
Frideriei J. rejicere illud videtur D. Engelbr. de jurisd. Imp. th. 69. At in obſcurò id eſſ ait Bortius in pracognitis jurisd. publita German. th.. Conjicit tamen, tum temnpo maximè hoc contigiſſe, cum ex imperiò ſucceſſoriò meré electitium factum fuit. Cum quò ob cauſas non leves ego tranſeo. IX. Definitionem rectè ſequitur diſtributio, quam modus& forma con. gregationis ſuppeditat: Aut enim Cæſar& omnes ſtatus conveniunt, unde genera. fia comitia: aut pars tantum, undeparticularia. Generalia nonnullis funt, quibus univerſi Principes& optimates imperii conveniunt: ſed paulò incommodius: O- mittitur quippe Cæſar, qui Comitiorum caput eſt& præſes. Niſi tamen Principum nomine Imperatorem venire dixeris: quemadmodum&appellatione militum dur, 11.§. 1. de teſtam. mil.& populi nomine Senatus comprehenditur,§. ſe,4. Inſt. dejur. nat. gent.& civ. Atqui nec c& ratione difficultas tollitur. Nam cumunirerſa Ger- manorum Reſp ubl. conſtet ex capite& membris, Thuan. lib. z. hiſt. in pr. illud cum iſtis non debebat confundi. Et ſumuntilli hic Principes vel abſolutè&ratione di. gnitatis aut certo reſpectu, quatenus membra& ſtatus ſunt Imperii: aut abſolutè &relativé ſimul. Si abſoluté, Cæſarem quidem nomine Principum contineri non abnuerem, Proſper. Carav. ritu 46.2.11& ſeqq Verum ſic& alii nonnulli Principes, qui tamen comitiis nom interſunt ‚ingrederentur definitionem; adeoq́; ea deſini- tõ eſſet latior. Si certo reſpectu, quatenſis ſunt membra& ſtatus Imperiipattt Cæ- ſarem, quinon membrum ſed caput eſt, non rectẽ omitti. Sivero tam abſolute quàm relativè, quomodo definio ab æquivocatione ſalvari poſſit equidem non video. Fortaſſe rectiſis ſic definitio; quod ſint conven tus ordinum Imperii, à Cæſa- re cum adſenſu Electorum indictus in civitate aliqua Imperiali, hôc fine primario, ut, Cæſare vel ej us commiſſariò præſente, deliberationes habeantur,& dectetaſi ant de rebus ad Reipub. dignitarem ſalurem& tran quillitatem pertinen tibus. Ubi, quod ad eſſentiam comitiorum ſpectet, prætermiſſùm nihil video.. X. Particularia comitia alii coitione partis ordinum definiunt; quò ips6 itidem Cæſarem à conventu deputatorum& Viſitatorum Cameræ excludere li- dantur. Non bené:repugnat enim Receſſ. Deputat Anno 1571.,§ vnd folgends was ſie ſich vber/ cr Receſſ. Auguſt. 1959. 9 Nach dem ſich darneben/ bi. Die Gachenne⸗
ben vnſer Commiſſarien notwendig zu gemeiner Wolfahrt zu befoͤrdern vnd nn be⸗
rathſchlagen. Ex quibus receſſ conſtat, Cæſaris Commiſſarios cum Statibus eete tatis concludere, atq; adeò etiam cum Deputatis de propofiris rebus confſultare.
go, per congregationem certæ ex corpore Reip. partis ea deſcripſerim. uod, ut pu- onre iſſarii nec in
to, cuivis conventui particulari ita congruit, ut Cæſar vel ejus Comm cluſi ſemper, nec præteriti tamenvideantur. 2„. XI. Amplius Comitia particularia ſunt, cum vel Electores tantum conre. niuntzvelun a cum Electoribus, Cæſar maximé,& certi Status. Prioris gencns un Churfuͤrſtentaͤge in ſpecie& Wahltaͤge. Namnon modô pro eligendò Regeke Imperatore Rom. Comitia Electores indicere, habereque poſſunt: ſed alios enn pro ſalute& incolumitate Imperii cõgreſſus celebrare ipſis indultum e4, 4 tit. 1z. quod jugiter hactenus ſervatum, fraterna Electorum unione con erraran Goldaſt. in Politiſchen Reichshaͤndeln/ part. 8.Cap. 3. ac Ripulatione ſolemnin u Eerdinandum Imp.& Electores Anno 1558. contractahis verbis conftmacuxgie
ſta en nberve ailni qunnz iaridalun aucdortate, anmvem lim, aum Chritta Kadi lnperi ducenentur
mintellgitu
kaongland itlt Necre nrae urud ſadeCir.de aüdolphum Kgeturbato riene inye Keucetklech nuregulrite ias kel. NAur glaa⸗ uuinn 1h. Naundurgi kndeburg darurluht las. 4 die olleg dm Na dſcdtem m— duid dna abſei. arnerns. d' 4 m

t e 8 eeenaf acs häat . llbuna,
Dur. Nanui Tu M. Uuſee es ſeläüntan un waa rneltachuen A lcKalimmdn 2 lurana t 3 naKlaubhe — itr. Ansr Se lobanbie e tuscrinbn. „ lnprali r. neslan
ilimsn nri oräimenſ tarum(onte K1n ſniſti Janzaüd yfahta 8 wiänsn wrvyuiin, Söen tei jir r His(M
VreKHB=
:ene 3 . uSuu 1, dinum X. 4 4 6 1 Emfrſene Mayntz/ Trier/ Coͤln/ Pfaltz/ Sachſen/ Brandenburgk/ allen
t
Rhöſci
aulube Hores . zcku 9 res. P
D. Bernhardi Bertraml. 749
Wiuſen alich zu/ daß diegedachten ſechs C hurfuͤrſten/ je zu zeiten nach Derms⸗
dagäldenen Bulla vnd jhrer Gerechtigkeit deß Peiligen Reichs zu jhrer Not⸗
turftuuch ſo ſiebeſchwerlich Obliegen haben/ zuſammen kommen moͤgen/ daſſelbe ascencken vnd zu berathſchlagen/ daß wir auch nicht verhindern noch jrren/ vnd
daalben kein Vngnad oder Widerwill gegen jhnen ſaͤmptlich noch ſonderlich
ſaßfen vnnd entpfahen/ ſondern vns in dem vnd andern der guͤldenen Bulla ge⸗ anßgnadiglich vnd vnvorweißlich halten wollen. In hoc autem Electorum con- entlardua& graviſſimà quæq; Imperii n egotia de alienarionibus& oppignora- lonbusbonorum Dominialium Imperii, de pace& bellò, devectigalibus, de tu- mddcolleglihujus auctoritate, de defendendis ditionibus, Regalibus& Juribus
at edorum contra omnem vim, deamoliendis ſeditionibus, conſpirationibus, li-
gs, contra ſupremum Chriſtiani orbis caput, de Cæſaris honore ſublimi propu- gnando,de impediendà Imperii diminutione ſummà, de cauſis ad decus hono- rem commodum& incrementum Imperii ſpectantibus tractari, ex adductà frater- naunione Electorum intelligirur. Quid, quod& de ſubmotione Imperatoris ab Imperio, remeherclé non glandis legendæ, in hoc conventu fuerit deliberatum, erlitoris veriſiſimile ſit. Necreliqui Imperii Principes de ſublimi hoc jure quic- quamparticipant, Bocer. de jurisd. c. 3. num. 76. Peucer lib. 5. Chron pag. z. quamquam alialiudſentiant, Joan. de Cir. de brimogen: lib. quaſt. 17. num. 10. Surg. de Praf. Prat. AI num. 42. Nam Adolphum Naſſovienſ. ac Venceslaum ab Electoribus ſolis teſolo lmperii fuiſſe deturbatos, Aventin. lib. 7.& ſententia exauctorationis à Galaaſt inter Conſtitutiones Imperiales tom. I.pag. 13 9. G ſequentib. relata, indicant. ktuanth major in ed elucet Electorum prærogativa& dignitas; quantò minùs re- liguslmperi ſtatibus regulariter ullam congregationem celebrare licet, I. 15.C. eſel C.4e his, qui ad Ecel l. 1.& 2. de colleg. illic Arnold. Clatm. libr. 3. artan. re- unpuh, ea.I; in fn. Ant. Sola ad Conſſit. antiq. tit. de proceſſ inquiſit. gloſſ. num. 9⸗ 607 1352. Trentacinq lib. z. Var. reſolut fol. ⁊4 ½& ſeqx: exceptô tamen præter alosconventu illé Naumburgicô, in quò fœdus hæreditarium, quod eſt inter do- nam axonicam, Brandeburg.& Haſſiacam, renovari ſolet, Ubi quidem, ne fi- nütainde aliqua naſcatur ſuſpicio, de cauſis congregationis Cæſarem certiorem ttidunt, gleidan. lib. 26. Anno 5. At ſpeciali veniæ imperratione opus non ha- deene. Deinde Collegii Hanſeatici confœd crariones, conven tionesque gendeunas excipiuntur. Nititur id præſcrip tione&privilegié; vid der vereint⸗ profech ſhen Nanſeſtadee kurtze nothwendige Verantwortung/ ꝛc. Præſidiis lorun ekortiſfimis; quibus ſi in ſubſidium potentia accedat, contrà injurias um facilé ſetuebitur.. Bandd verò Cæſarei Commiſſarii, Electores& certi ſtatus conve⸗ taanl ur Conventus dep utatorum aut viſitatorum Cameræ. Quorum 11. — uguſtano Anno 1 1 6§. primüm inſtitutus eſt,& conſtat er ſequenti or-
Oſterreich/ Wuͤrtzburg vnd Muͤnſter/ benden Biſchoffen/ Bay⸗
mern 1n- a lttin Weingarten vnnd Ochſenhauſſen/ Graffen zu Fuͤrſtenbergk/ Coͤln ke
ürnbergt/ i. Receſ.(55.§. So ſich dann abermals. Ubi notandum pro- hoc deputationis
oſteA autem, nemorte quorundam numerus depuratorum minueretur,
Bbbbb. 3, conve-
munus ab initié fuiſſe perſonale, nec tranſiſſe ad ſucceſ-

——— ———
—
5
75 De Comitiis Imperii Romano-Germanici. conveniſſe inter Ferdinandum Cæſarem reret, ſi feeret hæreditarium, Recęſſ. Auguſt. Anno 15 59.§. Nach dem ſich darneben & SeJ. additis in ſuper Duce Juliacenſi& Landgravio Hafſiæ. Verum cum anim. adverſum eſſet magna negotia magnis indigere adjutoribus, Vellej. lib. z. acinte. rum eſſe& abſolutum confilium, quod plurimoru 1 kalcir etur, Cacheran in prafat deciſ. Eedemont. nuin. 7.Pr2 ter duos iſtos, adhucalios Epiſcopum nempe C onſtantienſem, Regimen circuli Burgundici, Duces Prun ſricenſem& Pomeraniæ adjici placuit, Receſſ. Spir. 1570.§. Vund damit olche wichtige Ding. Inque eo auctario numerus deputatorum ſine ulteriori adjectio- nehactenus ſubſtirit;& in Conventu deputat. Spiræ ſervatus. Equidem ad conventum deputatorum Anno1571. Praucoker ht tum plures convolaſſe ſtatus, ex ejuſdem Receſſu cognoſcimus. Arexträ ordinem id factum intelligi debet; nempé ob cauſas, de quibus rum adtum, peculiares. Aliâs propter motus Imperii ac inteſtinos tumultus, quibus compelcendis, uni- us, trium vel quinque circulorum vires non ſufficiunt, deputati regulariter con. weniunt, d.§. So ſich dann abermals/& paffim. Ad hunc deputatorum Cou- ventum convocandi jus habet Elector Moguntinus; quo tamen non proprio, ſed Cæſaris nomine utitur. Capto de Comitiis his indicendis confilio locus& dies Oæſari ſtatus fignificandus eſt, ur& ipſe ſuos Commiſſarios eò ablegare tempe- ſtivé poſſit, d. S. So ſich dann abermals. Modus in ſuffragiis dandis ab eo,quem Univerſalis conſeſſus uſurpat, paulò ſecior eſt, Nobiliſſ. Dn. Paurmeiſt.lir de luris- dict. c. z. uum. 57. Quod verò à deputatis confultatur& tranſigitur, eundem cum communibus totius Imperii decretis, obtinet valorem, Wirdt vor einen gemei⸗ nen Reichs⸗Beſchluß gehalt en/ Receſſ. Ratisb. Anno 94 d.§. Was vnnd ſo bielaber nach dieſem/ bi: Vnd an ſtatt allgemeiner Staͤndedeß Reichs beſchließlich zuer⸗ oͤrtern. Locus, quod unicum addere juvat, horum Comitiorum ordinariuse prancofurtum, A.§. So ſich dann abermals. Ac licet deputatorum conventum An- no 1600. Spiram indictum meminerimus; quia tamen in Comitiis Ratisbon. Annd 1594. inter Cæſarem& ſtatus de eo ſpeciatim convenerat,§. Als wir dann fuͤr den vierdten Articul/ generali ſanctioni per id nihil derogatum exiſtimo; abipræler- tim cauſa ſaris prægnans fuit, obh quam àa communi lar& ſtatus tum
placito Cældr& V Iexorbirarint, d. Receſſ. Anno 1594.§. Was vund ſo viel aber nach
temporis nonnihilexorb dieſem/ bi: Daman Rammerrichter præſidenten vnnd Beyſitzerander Nand haben kan. b
iculares quoque fieri con-
XIII. Viſitationi Cameræ, propter quam part greſſus anteà dixi, præter Cæfaris Commiſſarios interfunr d tinus& quem ex reliquis hic vo caverit; uterq; conſiliario uno ſtip
uo Electores Mogun- atus. Duo iti em
Imperii Principes, alter Eg cleſiaſticus, alter ſecularis: uibus q uidem alteruls rici bus legatum mittere integrum eſt;ita tamen, ut ex illis unus aut eſus nomine 9 perſonaliter adſit. Quo non facto pœna 5900. aureorum com miſla eft, Reteſ yt. Anno 1570. S. Auß beſondern anſehnlichen Prſachen. prælatorum pondò, 2 mitum& civitatum ſingularum ſinguli legati. Hæc comitia annua lunt ei cunturà Mogunrino; ad cujus citationem ſtatus jam nominati comparere ten 8. tur. Quibus convenis factis jus poteſtas que eſt, viſixan di, corrigend, e mandi Gameram ejus abuſus tollendi, ſupplendi defectus zin adſeſlotes luio 1
& ſtatus, ut non amplius perſonis inte.
—
m concordibus ſententiis ſut.
Anno 1600. ad unguem fuit
ijumatin li
—
1
rüatiolen dylae nun nſa iavresiteng
—
—
hſhuu, qjul
ur räinaton dwreredder
arteaad com Keeßtage. E ſedcitculos, nam ulgue ne ciniſo ar tricus Rhe
ut ſamptde
derurat. jati mket. Et 3 uxundia uls, Tteri landenbur i Drandenl winät. 0 wwii Womma hontni 5 Vedder⸗ uu deris c anis, Leoc üreals, e, NViernd lhſclen dulvicenſe uih donin det Aalna dmind d Rn mſen
räonm

2 ldo nue
9
B unt, 9 h
kI Aloulham e = iliceqäu uha 2 mikunabe Palckrape
liſDriune rKrußate 3 tem, Kete
8 34lüm d dei be E 4 geyuuel cn0us
2 ell lnon 1 2 vern B
—
—
—
ue 1.LTeen dea vil Ae
6
Pautee ea a dUolh, „Alaromno
Pa
D. Bernhardi Bertrami. 75½
nonufuequaque memores advertendi, removendi indignos, inertes, refracta⸗ os fcien di denique pro arbitrio quodyvis ad jadicii Cameralis reſtaurationem, rqullem juſtitiæ diſtributionem, citiorem cauſarum expeditionem ac Imperii ſa- utemſpectare viſum, Ord. Camer part. 1. cap. 50.Receſſ. Auguſt. Anno 66.§. Erſtlich diwalinder Ordnung/ Receſſ. Ratisb. Anno 1576.§. Wie vnd welcher Maſſen/& en atquehi viſitatores iidem quoq; ſunt reviſores, Ordin. Cam p.3 cap. 53. Anno umen 1594. 4b hac ordinatione fuit receſſum’ nam deputatos ibi reviſorum mu- azobülle, ex Receſſ-Raris. ejuſdem anni, 5. Was vnd ſo viel aber nach dieſem/ de⸗ uchendimus. Sed, uti ex eodem 9. conſtat, ea reviſio extraordinaria fuit, ac plané kgularis. 122
XIV. Præterea ad comitia particularia pertinent quoq; ceirculorum con- wentus rulgé die Kreißtaͤge. Erſciendum eſt Maximilianum I. Anno oo Impe- num ditttbuiffe inſex circulos, Francieum, Bavaricum, Suevicum, Rhenanum, Wettphalico- Belgicum, uſque ad Moſam,& Saxonicum. Quibus poſteâ neceſſi- tate publicäà uxgente diviſo Saxonico& Rhenano quatuor additi, Auſtriacus, Burgundicus, Electoricus Rhenanus,& ſuperior Saxonicus, Receſſ. Colon. 1 512. „Darauff haben wir ſampt den Staͤnden/ qua circulorum diſtributione repe- tns Carolus V. in declarat. pacis publ. Auno 1 522. qui ſtatus, cui circulo ſint at- tiduti, ordine recenſet. Et primum quidem conſtituit Auſtria cum Comitatu Titoli: ſecundum Burgundia cum ſuis provinciis: Tertium quatuor Electo- tekheni, Moguntinus, Trevirenſis, Colonienſis,& Palatinus: Quartum Ele- Aot Saxonicus& Brandenburgenſis; Epiſcopi item Miſnenſis, Mersburgen- tNaumburgenſis„Brandenburgenſis, Havelburgenſis, Libuſtenſis, Princip es Kronie&bomeraniæ,&c. Quintum Franci: Sextum Bavari: Septimum Sue- ſi Odarum Epiſcopi Wormatienſis, Spirenſis, Argentinenſis, Baſilienſis, Abbas Tuldenſis, Duces Bipontini& Simerenſes, Dux Lotharingiaæ„‚Landgravii Hafſiæ, Comites Auſtraſie& Wedderaviæ, unâ cum cæteris Prælatis, Comitibus, Ba- wnibus, Civitatibus liberis circumcirca ibi habitantibus ſitisque: Nonum E- ſikcpi Daderbornenfis, Leodienfis, Trajectenſis, Monaſterienſis, Oſnabur- geuls, Duces„Juliacenſis, Clevenfis, Bergenſis, Geldrienſis, Comites Naſ- wüenles, Seinenſes„Niernbergenſes, Iſenburgenſes inferiores& cæteræ re-
Hanes uſque ad Moſellam: Decimum Magdeburgenſis& Bremenſis Archie-
Ucopi.. 3,—.... nn Duces Brunſwicenſes& Lüneburgenſes,& alii ſtarus nominatim ſupe- eireulo gaxonico non incluß. Sed obſervandum eſt, quod notanter cir- culos au. n qandoin Comitiis circulariter quid deliberandum, in ſex tantum con- xahi I.tit, Xy. culares. Illa conyeniunt.
upra ad 1r12.. 2 4... 5 comitia particularia retuli; illud enim intuitu univerſalium comitia comi- tum factum. Hicver
uge, inguj.— Se inqun.. aqules, omnium circulorum conventum; finge quoque eidem intereſſe
Hiæ circulorum congregationes duplices ſunr, Univerſales& parti-
arem au duemadmodum certê interfuit Erphordiæ Receſſ. Erphord. Anno 1 567.
1
ea 4. aetem admonet Ruland. de Commiſſar p. 1 lib. 3.cap. 4 num, 54 illos decem cir-
odipſum& in præſentatione Adſefſorum Cameræ accidit, Ord. Cam, part.
1.
cum omnescirculi;hæ, cum quidam, vel unius ſaltem circuli ſtatus,
Cui diſtinctioni non adverſatur, quod omnes circulorum conventus
4...„ ⸗.. 5 quatenus ad ſe invicem reſpiciunt, diſtribuere volui. At
& dl=
4

De Comitiis Imperii Ro mano- Germanicl, & generales circulorum conventus Reſpon
75²
& dicas, quid interſit inter comitia
deo, in circulorum conventi- uiri 4 ; ventu non requiri omnium& ſingulorum Imperii Statu.
um præſentiam, ut quidem in comitiis generalibus requiri ſcimus: Sed ſufficere. 7
ſi cujusvis circuli ſummus præcipui cum Confiliariis militaribus compareant, ceuex princ. Receſſ Erphardians
ibi: Durch aller deß Heiligen Reichs Rreyß⸗Oberſten vnnd Zugeordneten/ od an dero ſtatt jhre Fuͤrtreffliche Raͤhte zu halten/ vergliechen vundentſchlaſen & ex ſubſcriptione ejuſdem patet ad oculum. Unde hoſce conventusà genetakt- bus comitiis multum diſtare intelligitur. Cauſæ habendorum Comitiorum cir. cularium ſunt ordinariæ&extraordinariæ. Ad ordinarias pertinet negotium de contributionibus, monetis probandis velreprobandis, præſentatione Adſeſſo- rum Cameræ, executionibus contra contumaces faciendis, ac pace publicà con-
ſervandà, Matth. Steph. de jurisdict. lib. 1. †. I. cap. 4 num. 48. P. Denaiſ.jur. Cam tit.⁊11.
vVerb. pacis publ conſervatio& 3. ſeqq.& in verbo commercia, S. 7.& fin verbo moderat. cauſa,§. I. Verbo monetarum edictum,§. 13. 31. G. 33. Extraordinaria eſ cumoh ſubitariæ necefſitatis interventum circ ulis ab Imperio expediendum, quidinjun- gitur, D Tob. Paurm. d. loc. num. 66. vel contriburionem ſummo periculò immi- SBente Cæſar extra ordinem exigit; quò caſu ipſe circularis conventus indictionem non modõ ſolicitat, ſed& ſuos eõ ablegat Com miſſarios, qui cauſas peculiaris i- lius cxactionis ſtatibus plenils exponant, uti literæ Imperatoris ſub dato i. li- nuar. Anno 160z. adſereniſſ. quendam im perii Electorem perſcriptæ diſerteteſtan- rur. Verba ipſa adſcribam: Hierumb ſo dringet vns wider vnſern Willendie Au⸗ genſcheinlich Noth deß Heiligen Reichs Kreyß/ jeden abſe onderlich/ vmbeinfern⸗ nere eylende Huͤlff anzuſprechen/ vnnd ob wir woleyngedenck ſeyn/ was wider die⸗ ſen Modum(da nemblich ein vnnd der auder Reichs⸗Rreyß abſonderlich vnb Huͤlff erſucht wirdt) vor dieſem vor Beſchwer eingewendt worden/ Jedoch well wir ſo bald zu einer allgemeinen Reich 8⸗Verſamblung auff deren dasjenige/ was hier von noͤhten mitt aller Staͤnd Rath vnnd Gutachten erwogen ondbeſchloſſen werden moͤchte/ nicht gelangen koͤnnen/ ſo muͤſſen wir in gegenwernigen uſſetſten Nohtfall/ ehe der Tuͤrck mit ſeinem Anhang gar herein breche/ vnnd vnſer gelleb⸗ tes Vatterland in eine ſolche Angſt vnnd Schaden gerahte/ deren mann ſichher⸗ nach mit viel Blut vñ Gut nicht freyen koͤnte/ diß Mittel abermals vor die Hand nemen vnnd geſinnen demnach an D. C. gantz freund⸗vnnd gnaͤdiglich/ Sie wol⸗ len(wiewir an andere Kreyß außſchreibende Fuͤrſten gleichfals gelangen laſſen) miteheſtenjmmermuͤglich/ einengemeinen Rreyßtag deß dieſes vnſers vnvermeidentlichen Begeren anſetzen vnnd
Staͤnde ſampe vnnd ſonders ermahnen⸗ daß ſie eutweder/ were/ in der Perſon auff ſolchen Kreyßztag erſcheinen/ oder da es auß Lhehafſten Perhinderungen nicht beſchehen mag! jhre zu Erhebung dieſes gemeinen nuͤtzigen gſamen Gewalt da⸗
außſchreiben/ auchdie
wie es hoch von noͤhten
Auercks wol affectionirte Geſandte/ mit vngemeſſenem gnu hin abfertigen/ daſelbſt vnſerer Keyſerlichen Commiſſarien Vortrag vnnt ond ſich darüͤbenmit guterg ebuͤhrlicher Erklaͤrung zu eutſchleſſen
onsD A. den beſtimpten Tag vnd Mahlſtadt noch vorher jeba ſen machen/ damit wir ehrgedachee vnſere Keyſerliche Commn hin abordnen moͤgen Ethæ, ur quirisintelligit, cauſe gran hn 3 uz
8—*
anll kekeddelin dalfmn 49do
Præfectus ſeu Capitaneus cum adjunctis, aliiq́ue Status
Orts/ neben Eroͤffnung
derlen Kelerin
uuldihels nruenndds 1 ſordung 0 aucreteten arrcumseimis w incladam, gabe⸗ Ktem meantur. I afuadam de in Comitlis, n potillme abitar, nu ädäue quæ contemtu mizerlalion drmodofu nanoneslt 8 dot.
3
—
—
E
4
rom ogte tlmperar öhamnd agrane tt Nim e uyt. denftn erum ond ünejil. detdonniun hr Reo 3 rrarb al petet, wunn ſhnuſit bt em nunn V hüun
ülae
——
— —

„Nllcecnanin Aedentmulrn dnaä re n — wiedi na 4 8 43 Aa mrtuſaaa D. mm Ridenetaiu. k ioden min3 ¹ eolarsconen Pro nal z lnann A orenctüul wdetgnb d dancherite e onga henaee ziicjs itd geeade ünguu aciuni vituga rriut
Dluſ dutſ uriiue”
titee ohhale 1
Dtogatiiterum poſſint.
No⸗ regeromn
tungan Raht zu
n Br 7. 25. nentiam no zu Braunſchweig/ fol. 25 itipes Ch os oratores hunc ſibi 9 Alemen:.
D. Bernhar li Bertrami. 753
ſunt Nmomenti magni. An verõô in iis tractandis circulorum aliq ua eſt juriſdictio? Thuenus lib. 2. hiſtor. nullam veré juriſdictionem; ſed deliberationem duntaxat illsempetere decxecutionis modo, ordinandà re bellicà,& auxiliis manu arma- tepediendis adfirmat. A quo ego diſſentio; omninò exiſtimans, in quibuſdam Anmordinariæ ſaltem delegatæ juriſdictionis exercitationem habere circulos: guadprobare haud difficilis eſſet operæ. De aliis ad hanc circularium conven- uummateriam pertinentibus videri poſſunt, Receſſ. Auguſt. Anno 1555. J. Vnnd zantabgeſetzte Ordnung/ pag. mibi 404. cum multis ſeqq. Dn. Paurmeiſt d loc. nam. 66639. Omnia huc referre, ratio inſtituti non patitur. Idcirco ad generalia co- mia, quæ explicare cumprimis animus eſt, nunc redeo. Totam aùtem rem ſe- uentibus membris includam, deſpecturus. I. Quis comitia indicat& quo- modo. II. Qup loco& tempore indicantur. III. Quinam illi ſint, qui hodit adcomitia vocantur. IV. An& quatenus ſtatus vocati comparere te- neantut, ubi etiam quædam de emanentium contumacid,&legatis. V. Qui modustocedendi in Comitiis, ibiq́ de ſeſſione& votorum majoritate. VI. Qui- husdecauſſis in iiſdem potiſſimum agatur, ſeu deillorum o bjecto: Ubi per occa- ſonemquoque tractabitur, num Imperator in caufſis feugorum majorum folus cognoſcere poſſit? ibique quædam vom Fuͤrſtenrecht/ quod plerique hodié non ſnemarimo Cæſaris contemtu Prætexunt. VII. An& quatenus cauſareligionis indeliberationibus univerſalium Comitiorum tractanda; acin ſpecie de pace reli- Sonis VIII. Quomodo finiantur comirtia,& ibi de Imperialium Receffuum lublcriptione& ſignatione, ut& de valore eorundem quædam; ac an& quatenus
*
MEMBRVM I.
VI. Imperium noſtrum conſtare ex capite& membris, ſuprà ex Thuanæ adlerui. Caput hoc eſt Imperator, Aur. Bull. tit. 2. ubi Electores inter alia ita jurant; älen in Weltlich Haupt dem Chriſtlichen Volck/ das iſt/ einen Romiſchen inigzu einem Reyſer zu erheben/ Receſſ Ratiub. Anzo 1566.§. Wir wollen auch⸗ di Wie wir dann als Roͤmiſcher Keyſer/ vnnd das Oberhaͤupt im Heiligen iich/ qui& Oberſtes Haupt der Chriſtenheit/ vocatur, in Receſſ. Anno 1 518 in ch 1129.§. Vnnd anfaͤnglich/ Anuo 15 30.§ nach dem aber/&omnes. quot- gotinuniverſo terrarum orbe ſunt„reges meritòô anteſtat: quod non ſolum ex mlmperiiantiquitate, vid. Arniſæ. de jur. Ma) eſt. lib. I. cap. 4. num. 1. majeſtate& oketi; ged& tacito omnium regum conſenſu evincitur. In quam rem non poſ-
f.. non referre Alphonſi Regis, ut modeſtiſſimum, ita juſtiſſimum reſponſum,
quodab Aulicis ad
er ſentatoribus admonitus, ne dimiffiüs, quàam par eſſet, erga Fri- cum Cæ.
ſarem ſe gereret, dediſſe fertur: Veſtrum non eſt, de Regibus judicare; es debemus reverentiam Imperateri, Dauth. im Bericht vnnd Erklaͤ⸗ Imòô Turca ipſe hanc Imperatori emi- n invidet, cum ad eum ſic ſcribit: In fide jeſu Nazareni, inter cateros riſtianorum ſummo. Ac ejus legatos contra aliorum Regum ad ſe miſ- honorem vindicare non illubenter patitur, Leunclav. in /u- Annal. Otton. Hinc etiam cum Imperatoris Legatus longo& diuturno ufu Ccccc ad
3 81 1 4
———

734 De Comitiis Imperii Romano-Germanici.
A
ad parem ſi non ad majorem legantis dignitatemoſten dendam ſedendo apud Pur 3 4 1„ 4 8 4... 1
cam perorare ſoleat, Venetorum orator idem imitari volens à barbaris interpella. tus& prphibiius fit, Kirchner de les ercep.3. Sed duid multis: AunonilleRegiam
ſuperat dignitatem ‚qui aliis illam confert 2 inquit auctor. dejur. prineipat. concluſ 1
Vr. D. inſin. Fridericus I. Petro Duci Daniæ, Trithem. cap. 17. Fridericus Barbaroſſa Puci Bohemiæ, Sleid. lib. 3. de quat. Monarch. Otto III. Boleslao Duci Poloniæ tegi honoris eitulum contulit, Mechov. in Chron. Polon. Cromer. lib. 3 hiſt. Polan. quodab aliis præterquam Imperatoribus factitatum, nec hiftoriarum monumentis, uet aliunde mihi probabitur. Ex Auibus conjicer eliger, quàm acerbum& planê yiper num odium Sodini eſſe oporteat in Germanos, qui non honeſto quodam menda cio, ut ipſe, 4. ℳ1 ethod. hiſt. loquitur; Sed imp uden tiſima calumnia, gontra conlci⸗ entiam, contraeriam propriam Legatorum Caroli Regis Galliæ confeſſionem, qua in Concilio Trident. Anno 1563 Cæſaris Orartori primas deberi; ultrélargiti ſunt, Goldaſt. conſtit, Imper. tom, 3. pag. 172. decus illud& ſplendorem dignitatismari mum Imperatori noſtro eripere, ſuoq́; Regia ꝗ uamvis invito, adſerere ſummo co- namine adlaborat. Idem equidem de Rege Hiſpaniarum adſeverat, Vaſquius n iluſtr. controv jn prafat, num. 18, uad fn. Sed quam rectè, ſcité oſtendit Bernaud Zieritz comment, doprinr. inter ipſos dignitatis prærogat. Econtra verò, dum Impetium vigebit virebitq́;, ſua gonſtabit veritas ei, quod Landgrayius Granvellano olimob- jecit; Carolo V. per Imperium auctoritatem ſuper omneès reges conciliari, Sſeiulib, 7. XVII. Imperafori igitursgum caput ſit, jus in dicendi comitia rectevom- petit. Quodaà primis temporibus hueuſque ſartum tectumque Cæſaresſbi confer, varunt, Utcunque enim Auædam non infimæ notæj ura ſtaxib us cammunicata är caszutcunque ętiam Imperatorisp oteſtatem reſtringasscogenditamen comitia r cultatem, ceu infallihilem majeſtatis ſequelam; Arniſ.lib. 2. de jur. Mayeſtcch. 4 nu⸗ 15. fali ſibireſervarunt Cæſares. Sed tamen ſciendumhig eſt; ad comitiaipdigen- da Imperatori qpus eſſe Electorum approbatione& conſenſu, Da. k aurmaite 231 enp. 2. num. 19. Augtor Außfuͤhrlichen Berichts wie es vß Reichstaͤgenpftegeg⸗ halten zu werden/ cap. 1 quod toridem verbis expreffum eſtin capitu Caroi N.&
.„* 4 1 8. 8 6.... 12 5 4 F erdinandi, 5. Derglei chen/&vel exipſis literis comitialibus ac quihuſdam Kecs
Imper. uti Ratisb. Auno 1576.§. Haben wir ein egemeine Reichs⸗Verſamblung
nach vorgehabtem Rath vnnd Gutachten/ vnſer vnnd deß Heiligen ReichsChur⸗
fuͤrſten/ Augaſt. Anno 1532.§. Haben auff Gutachten vnd Raht onſer vnddeß Reichs Verſamblung außſchreiben laſſen. Ratisb. A³ο 1998,§
ſnee Quo autem tempore Electeres eojure uti cœerint, exhiſtoriie cogn 4
actenusmihinon fuirintegrum. Sanè qgemadmodum Electore rium ag priyilegiorumſuorum partem conſuetudini debeatzitaeil 40, ut om. tacito quodam Imperatorum& ſtatuum adſenfu inductum fuiſſe credo, utco a tia non niſi prævi it onfilio indi Ir. IdG, ex magnararionetes tia non niſi prævio eorum ſcitu acgonfilio indicerentur. Idq́ εε Sält trrem ſue ceptum exiſtimandum eſt. Nam jus immotam nobis regulam läehe la)pathn ℳ
. 1 8——.*. 3 4. 1. 3 6 6⁷ 3. ejus cqnſenſu, cujns maximèẽ intereſt, nec poſſe nec debere bet deadern non feud. S. cap. 2. num. 28. Jam quid ſtatas Imperii attineat;, cômitia haberl! 8
... 4 8 4. 1 83.„ 8 2 p; 2 3 1 econ haberi, cuiquam obſcurum eſfè nequit. In comitiis;ſiye ad exer tendam ſile raul
8 6 o A 4ʃ 4 6 * 6⁷
tnſürn
ls aber darzwi⸗ ſchen ihi derhalben wir dann dieſen Reichstag/ mit Vorwiſſen vnd Beziligung gedachter Churfuͤrſt en anhero außſchreiben vnd ankuͤndigenlaſſen. perfpigie)
Goresmaximam jm lud antiquitus
Urn itegtn atent N
ei
—
eräathn
Wwevätetagt
ecäitnfn ähllainnan
Cennoc trar ſtin altowitt Waſt nl thnetie
ln'jezdore
loaber elat pa lerp, 3 aitnerlüen ſtweodſenlu ſtti ebln ſerun pheit hSe es⸗ mmitichon mmaleeidi ubs macjchr Naptu nan
laubücd
tulaw pra at C aütetaet Netln natteenitt efundete endana, dun tiadt ääündt ſgeasden ditde de wdü ſcerrun V 3 tdee Ve eac
atn
—

I 30la † lenlar H lnin en 1” aümalmule 1 reke t en onn ahn nrjilsGana tun ni lrinai xnaale. kahenn.
84
R⁸△ hnh
Benels
,GR 4 unchusi
Sulüat 8 reiu gis 9
Klad ünul
1e n— eu D. Bernhardi Bertramt. 02 55
tacitdicat, illis tamé refragantibus ſtatuere quicquam not liccat, Prömobe nim
Pvisteſpondet ſfatſcité: Refert quandoq non pârum, in quiens, ut de rebus quibuſaand
ſten Näſt aliid vifum fuerit, eundem rectèé dene gat. Quæritur hitrc, an is a9es
eceſtus ſit ut ſImperator eo non requiſito vefrecufato comitixih dic 2t, 1
ime ſetumeſt, eum eonſenſus formæ& folemnitutis vicen 8 bereb Tyenfaeine.
Iunlckr 28 um,.. Or ſeso. Gamma declia Ginum 2 ee ſe⁴ᷣ Quin veré Flecto rum
aem Werckgeweſen/daß bey dtefer der Churfuͤrſten Collegial⸗Verſamblung deegersßon teht verſaͤumbt⸗ fondern entweder zu Außſchreibnug eines newen cstgsder Conſens den Herkommen nach erlangt/ oder da ſie die Churfuͤrſte 4 ugnanſehen wuͤrdẽ/ der juͤngſt verſehobene wider teallumirer werdẽ moͤchte. Ankit.; poli ſe hoc eſt g
kod hgaſe 6s num. 1 7. Bodin. 3. de Republ. cap. y. Seg, 2 Deinde, 1* loc eaſa lederum confenfum im ipſe collegio fieri conveniat illo ord Ceece 2 ſim
3 — f — 12

—
batio eſt, ac ſiſtatuum omnium ea eſſet, Lupold. de Babenb: de jur. Imper. Rom. a5. 6.
dem ibiaem Ita Electorum conſenſus eodem modo præſtari viderur. Inluper; pan
M
756 De Comitiis Imperii Komano-Germanici, giss nn Leltese
ſ m præſtari ſatis fit; Bodin. d loc, p. 525 Dauth. Ae teſtament num. 300: pag. 247. G ſig. th un I Quidigitur dicendum ad quæſtionem? Electores vice& auctoritate omnium ſta- un 8 ert lhekae cecne
tuum conſentire videntur comitiorum indictioni; habenda itaque eorum adpto. Blbſe thun iatoinecl
ſo lnperle nubeut) honac
ratione Conſules Civiratum, Dee. in c. prudentiam, in prine. num 7. extr. Ae effi. delug. 4 lun —mls ſerdofun
Da. in! 10.de pact mercatorum primores Alex in l. Pomponius,33 6 de re-ſudit. Stuch u,
de mertator. tit. quomod in cauſ. merc. proced. ⁊. num. 2. Pares Curiæ Schrad. de feuu püealäca 5
p. 104 ſect. 10. num. 87.&omnes illi, quibus juriſdictio collectim tributa eſt, ut uni- erixt,D Re
verſi, non ut finguli jus dicunt, Vant. de nullit. ex defect. jurisdict ord nun. 173. 1mò unereplact, jus eligendi ad Electo res uti collegium quoque ſpectare, nemo it inficias, Lupold ds nn dol Babenb. Aici loc. oan. le Cirier. de primogen. libr. 2. quaſt. 12. num. 13. Petr. de Andls,de ii epeütum
Roman Imper lir. 2. cap. 3. G ibi preherus in notis, Dn. Paurmeiſt.lib. 2. cap. 1.num. 39. Inperatores
Huc pertinet locus, inder ſ. echs Churfuͤrſten Bruͤderlich en Einung/ Anno 121. Mum rreci Obes antreffe Beſtaͤttigung oder Bewilligung zu einigen Sachen zugeben/ n. Nees KDrinc Darinnen ſollen wir oder vnſer einiger nicht endlich Antwort geben/ noch eyni⸗ Keti: Etôb
gerley Beſehlieſſung thun/ wir thun es dann alle ſaͤmptlich mit einander odet uorine me Sed kis non obſtantibus puto conſenſum ſeorſim accommoda. ſailterea
2. 2.. Jam ſicutid, quod à Statibus ſit, non ur à fingulis, ſed ut univerſis fieri dicitur,
—
mehrer Theil.
ri, idque publicæ utilitatis cauſſa; ne videlicet Electores collegialiter conveni- elterrent,
re ac de comitiis indicendis comitia cogere neceſſe habeant: Et ita uſus ob. ſan Cuoli aosprocef
ſervat. XX. Conſenſu Electorum impetrato, reliquum eſt, ut edicta Cæſarea, mhe quantu⸗ Außſchreiben zum Reichstag/ ad eos, quos convocare fas eſt, emanent. In quo iaouurſiu ſané noſtri mores edicendi comitia à vetuſtis valdẽ diſcrepãt. Olim enim apud Ko. ailus aype manos populus per edictum publicé propofitum ad comitia centuriata conioca hend ee batur, Gruch. lib 1. cap. 4. in prins. ad alia verõ, quæ regis ſacrorum inauguran 1 a nauah cauſa habenda eſſent, per cornicines„Aul. Gellius lib. 15. Cap. 17. Sed hodie ubi beüreng longé alia rerum facies, Cæſar edicto quidem ſtatus conſcribit; Atüngulo ünpuls taure inſinuato; non uno aliquo generali. Nec ut aliter bl. Katus 3
ſens Keiput 1 fiat, præſens Reipub daneyotun
patitur. Obſervandum autem circa has literas eſt, quod præter locum gdene. amnnu
am cauſæ habendorum Comitiorum iiſdem exprimi debeant, Albuſ ia pelin caf knran
li r5. a„.
33. num. 48. eoſcilicet fine, ut vocatus velut in anteceffum maruré deillls dell. imeam
1 3..„.„.„ 24 Ar ere neat. onwom fech berare, ac legatos ſuos, ſi quos miſſurus eſt, eò pleniſis cautiusq́ne inttrue quea. an
men citantis& ookalem
Etaliàs regulare eſt, ac de cujusvis citarionis naturâ, ut præter nomen eZ⁵ citati, diem& locum, cauſæ quoque in ea ſiat mentio, Gail. 1.065/67v. 1.Sgimunmn Scaccio lib. i. de judic. cap. 3 2: num. 10: Quanquamm etiam Imperator non ropandi) ſed cogendi in modum literas eas ad ſtatus emittat;quia tamen magnajurls Com tiorum pars ad eos quoque pertinet, æduum& libertari Germanicæ co eſt, ut verbis compellentur nonadeò imperioſis. Hincab antiqua vocandiia iacn ma, Tea quandam juſſionis duritiem præ ſe ferre videbatur, poſterlorl tempole 5 rectè fuit receſſuum; Et cum Ceſares voruſtiores verbo, gebieten/ heyſſeute. un t len/ ut in reformat. Frider. III. Anno 1442. im Außſchreiben auff den Naihe 48 tag zu Augſpurg/ Anno 1530. Carolus V. uterentur; noviores fuam adeom din 6 citandi auctoritatem non fine maxima inſignis clementiæ laude blandiori de, 8 45
4 1e, mn k
uum. ngrau
—

1 Genat
— kmam. tebaänn nin caden üae,
üh
44 aa, 9
enpn a 69 1 lenlaſat er ealetdan 2 18 näan cKartänd 4 Krm tia, 3 kaung darlüebee zueingakden 2 lch nns rulle ſinnüna orſeuim na diklederabgi
cetcluden 1”
eligumä ne Irocatesseh, · ddilrrilhn adcoanlt quriqn uh aeb 1s clc ter fut ſt t quoie, wmiteden I anrtalue rnilscauisf rio, Gu, n etjah na uʒquuur M lberaibo,
1 6
rüd
9. Hinca M aut
9
5
4 9.
1 N
D. Bernhardi Bertrami. 757
dionune temperant. Sed res ea meri arbitrii eſt, nec, quod ſciam, certis verbo- vum formulis circumſcripta. Idcircô magis exiſtimaverim, nec Imperatori quie-
uam de ſuà Majeſtate decedere, ſi ita ſtatus ad comitia vocet, ut non tàm citare
umtogare videatur; nec ſtatuum jura, privilegia aut libertatem imminui, ſi ve- nürjubeantur pro Imperie. Quin porilis cum Legato Regis Hiſpan. utrinque
alualum ſibi habeant, non admodum firmo ſtabilique munimento, ſuam fún- laamfore dignitatem, decus& exiſtimationem, ſi non ſuis viribus ſtarent; Sed gendetent atortuoſis verborum interpretamentis; quæ tàam rigido examine per- lenati magis ad cauſidicorum anxiam deligentiam, quàm a Principum viro- mngtaritatem pertinet, D. Baudius de Induc. Bell. belg. lib. 1. pag. 19. Illud, quafi uwanſcurſu monere placet, ſolemne eſſe Cæſari, ut in literis ad Electores Ec- deſaſticos datis nepotem nomine eos ſalutet. Qui mos unde primêm tractus non ufquequaque expeditum eſt. Nam ſiad veterioris temporis acta recurra- mus, reperimus, Imperatores non nepotum; ſed parentum nomine vocaſſe eos, quosinter confillarium præcipuos haberent, I. ult. C. de conſul l. 4. C. locati. Pon- tißces equidem Reges& Principes filios ſuos nominare hactenus ſoliti ſunt, ve- nimmentéaſtü& faſtu: Et ô beati illi, qui poteſtati ejus patriæ rectiſs edocti ſeſe eremerunt! Quo nomine meritiſſimé laudandus eſt Auguſtus Elector Saxoniæ, qucum Naumburgi literæ à Pontifice exaratæ ei traderentur, illas, quod fuca- tumſli titnlum præ ſe ferrent, acceptare recuſavit. Et qualis ille pater fit, lucu- ſeatilimé exprefferunt Caroli Galliarum Kegis Legati in proteſtatione adverſus Tapæ iniquos& impios proceſſus& nullitatem Concilii Tridentini Anno 1563. ubckexhibita; Pius Quartus, ajentes, pater est, qui pro pane lapidem, pro piſce ſerpen- im proovo ſcorpiun ſuo dat filio. PDrimus verô, quod ſciam, Heigius lib. 2. quaſt. 4. uun. 62. fationem illius appellationis indagavit; ad æmulationem ejus, quod Nleores Polirici Oheimb, velſimili agnationis, cognationisvé nomine ab Impe- eoidus lalutarentur, inductum ratus, ut Eccleſiaſtici, qui de naturalis cogna- nonis& neceſſitudinis Prærogativa gloriari nequirent, civilis quaſi ³ο⁹σρτes bene-
ſcio lis coölectoribus pares fierent. Sanè dicit aliquid Heigius, ſed rem acu non-
zuntetigit. Cur enim nepotum potilis, quàm filiorum, ſimilivénomine in digiten- uhnon explicat; uti nec Andr. Kuich. qui in comment. jur. Saæ. verb. Electorum c 1. n. zuiclagulari adfectione attribuit. Et veroſimile eſt, Fridericum III in Rafor Fran-
iAn 442. id primm feciſſe non fine cauſa. Quam verò nec ab aliis expiſcari, T 2
necpropriö Marte exco gitare me potuiſſe, ingenué fateor. .— MEMBKRVM II.
Xxl. Apud Romanos Centuriatis Comitiis deſtinatus erat Campus Mar-
Gruch. lib. I. de Comit. Rom. cap: 5. Pollet. lib 1. hiſtor. for. Roman. cap 2. ſic di-
ctus..* 2.. 7 8 Marti eſſet conſecratus, reſte Livio. Intra pomærium autem comitia Ala naberi no
rra urbem Im
tius,
peratioporteat, intra urbem imperari jus non ſit, ut loquirur Gelliu⸗
6.„ 1)n. 1. 1 1. ap 27. quo de latiuis Joan. Roſinus lib. 6. antiquit. Rom. cap. 1 1.& ibi Thoma⸗ anyſteru in paralipom. Et
ſub poſteris quoque Cæſaribus in campo habita fuiſſe
Ccccc 3 comitia
npoterant, quia ad id opus erat exercitu, veluti præſidio; quem ex-

8 De Comitiis Imperii KRomano-Germanici.
t 1
granaaona
——
Comitia veroſimile fit ex decretis, Ckildeberti cap. 4. apud Goldaſt. rom. 3 eonſtuum ariua Imp pag. 1l 5. Sic& Bojemos, ubi liberilts abſque plebe promiſcuA remotisque abi huns tris de prineipe dicendé thactarent, e;tta utbem bragæ ſub dio conveniſſe aichäan ain doreEert D sra2us biſtor Bchem 1b..quodidem qudus de Polonis ſetibit Sabm elum
Neugebaus men a cordina
rius convenfendi olim fuit locus. Cum enim Conſtamtiius III Gomiria annua urbe Arelatenft perpetu hab enda conſtituiſſet= Golla om.z. Conſtit. Inip pag.. ad fotmam illius pragmaticæ ſanctionis co eena siſti Onnn M. Mo guntiam: Moguntia deinde à Friderico II. Francofürtum tràn glattis eftſaus id innuente A.‿milauo, qui de Comitiis An 101486 Ptandofurti Habifis fie cänit Maximus hic Cæſar SOLITO DEMORE vocavuu Ndo liOhi uasfl WConcilium, magnis quoties de rebus haberutrre⸗· uoasan 4. HQua gens turritam Fran Ln Quacomitiorum ccaſione nundinas illas ſolemnes cœpi daſius, ac ſ equitur Du. praceptor Arum. Comment, in Aur Bull.c. i.c. 22. XII Sed id quondam obrinult. Nam temporis fücceffupofteâ Cæſari atbitrio relinqui cœpit, quo loco comitia celebrare vellet. Et ed modo acjuread hucutimur. Equidem Maximilianus I. in conventu Colo n. Annorhr:. delibeta- tionem deloco neceſſariam judicans eam ad Comitia Wormatienfiatejecit, daß daſelſt durch jhre Mayt. vnd die Staͤnde ferner der kunfftigen Reichstagehalber ſolte berahtſchlaget vnd beſchloſſen werden/ wo bie hinfuͤrter durchjhre Mapt vnd die Staͤnde gehalten werden ſollen. Verlim in Receſſibus fubſecquutis nihilcerties de re conſtitutum legimus. Et hoc de iflis quoq́; comitii, quæ Crlat recens inaue guratus primum côgit, ac cipiendum eft. Erfi enim in Aured Büllà Catolil V cau⸗ tum ſit, ut prima quæq́; Cælar comitia Noribergæhabeat; Alehuſecup.3; n u. 49, te tamen ſtricté obſervati, fieriq́ deſuevit. Illud conſtat, qùod proximo ab linc ſecu· lo Comitia non niſt in Civitate aliqua Imperiali celebrari hactenus ſolita ſint: ve⸗ luti Auguſtæ, Annis 1500.15 18.1530.1 548.151.13„(F.T5 59.t Foset S.Colo⸗ niæ, 15 12 Conſtantiæ 1507. Eslingæ 1726. Francofurri 1442 Erburgt Briſgois 1497. Noribergæ 1356. 1512.1514.1542. Ratisbonx 1 507. 1517,1337 1741 1546.1557.1567.1576.1594.159 8.1603.1613. Jpiræ 1 526. 1529,1842,144,197 1570. Treviris 1512. Wormatix 1495.1521.1545. Dico autem proximo ſecuio: nam anteriori tempore etiam in municipiis coacta fuiſſe comitia, ballim teltantät hiſtorici. Sic Otto Tertius Quedelburgi Anno* 85. conventum habuit, auctote Andr. Wittich p. 1. Genealog Duc. Saxon. cap. 15 A Chron. Quediinbur tes M. fuftti gante. Sic etiam Fridd v. Oppenheimii, Grantæz- in Me'rop. 1i 4 1 25,8 Mogüntin Idem lib 7. c. 10. Henric. II. Tremoniæ& Noviomagt, libr4 e.. Priderit.Barbaro. Würtzburgi, lib. 6.¹. 35. ac Otto II. Magdeburgi Comitia im perialis tab nit, Higt 1.4. 8. /. 41. Illi autem conventus, qui in alia præterquam Impetidlleiyitate, ut Lu. neburgi Anno 5 18 Ubb. mmiuzi lib-2. Rer. Friſicar. fol 2 30.& Hannoveræ 4n 1s 1 Geldaſl. tom. 2. conſtit. mp. fol. 235. recen rius celebrati ſunt, particulates fueruntadh ab ol tia p mofiale tempus hactenus contr
iſſe conſiciridem Gol.
)
eoq; non mirum, quod ab obſervantia perimme nuata in iiſdem exorbitatum ſit. botiatur, expræſcripto e⸗
XXIII. bPorrò, cm Caæfar, antequam rerum p u eslmße Ktorum interalia etiam hoc jurato promittere cogatut, quod extra he ein . 1 9S 5 8
cforiia poſſidet urbem. N Me. 4
1 12ö 84 5 I. rer polon. Etverò, Germanisnon qurdem eampeſtris, Sertis ta mmicdtr
pcude d ananuve
4
eumm& Naaivem anus lic renlden an27. C aldeme. t lnper hi kemg lrrent dinunos tüwtere c berconjan Kanluit T tts Geog rantm, Kcleunl meh dnciuru utwis lling. ulancol
degtrl id AdSê daanr yncise lanagie lasle lanne Nſeme 89 häado
—
— —
maas täge
1
eg.

8
n
mine
1 eſaa 6 An in tAm 6
Gütht
Omu. 4 Ho mmin 4 Gbitul ügi erthea 1 tindäi 8 Fä e Whärp rrer techa di f lalt. r potät t K Pam
lhs t e Wtus 3 Püffuilt 2 ffttrüwti. * S bittbit e uinderkkn. r fi tss deriu ite — rE
1 9
Fepgüh 1 a ebwch
41 T
* K kun.
Jſb
ee ſcoadhel
. 20„A
¹ conet
Tn
1A2. eae 22. h — Aenn 5 4†
9 9 69
4 r 1 ſi Dle
hoi kannyes
vüle 3 ſantzane„
zatutlh m, 4 au
iaſepararam mlam, ut jud
in edere, quam alios
fehaeeD. Bernhardi Bertramht 75
Gamuiciconventus non aget,§. 1½. capitul. Imp. graviſſima hinc oritur quæſtio, uacbe Germaniæ fines porrigantur, quæque loca& proyinciæ pro Germ anicit
1„ 3. 4„ ,⸗*..„... habede? Sané. Teutonia olim adeò laté patebat, ur præter illos, qui verènunc amilunt, etiam Scyxhas, Pannones, Sarmatas& Gallos compreh endeter, Gol*
aataprafas. em 3. Conſtitut. Imper. Verm id ita accipi velim, ur hi non räm origi- mäſnguine, quãm fœdere, unione ac pactis Germanis annumerati exiſtimen- u. Yonpoſſum proinde facere cum eodem Goldaſto ſtatuente, Richardo An⸗- ileb, quod Germanus eſſet, delatas fuiſſe faſces Imperii. Nam quis tam ſtupt⸗ ſazet, qui Germaniam& Angliam ſeparatas eſſe nariones non intelligat? Et- zummiis Anglosgriginem duxiſſe à Germanis, nonn ullis concedam; dubium ta-
nennoneſt, quin rtus ſui obliti& ſucco ſanquineque Anglico imbuti naturammn
Germanorum prorſus exſuerint, quemadmodum de Gallis icité ſcribit Petr. Hei- li ila quaſt.;. num. 27. Quod veròô de Richardo ad Imperii Regimen erecto ob- jei noneſt, quodvaldé me moveat. Quippe is, non ut Germanus Imperator eſt fagus ſed quia rebus Imperii vacillantibus ac diſturbatis ſuccurri aliter non po- tuit enerum eligendo Rempubl. conſervare, quàm indigenam præferendo con- gulkrepenitus maluerant Germani, Deinde abs ſe ſatis abſurdum ett, Anglos, Nolonos, Ruflos, Lithvanos, Danos, Norwegos, Hungaros,&c. ideb Germanis zcceuleri quod lis fœdere contra hoſtes, communes fuerint juncti; 4 noniam non dlatitallla amicitiæ conjunctio: ſed origo, mores ingenium lingua faciunt Ger- magoutigraviter genſuit Trevirenſis apud Sleid. lib.I. Cermani autem proprié ſic liciſecundum veteres Geographos illi habiti fuetunt, qui in diſtrictu à mari Bal- tico rerſus Leptentrionem, Rheno verſus oocaſum, Danubio verſus meridiem& ſittul verſus ortum circum ſcripto habitarent. Sed hi Germaniæ termini jamdudũ amgtiee veriſſimum eſt, quod&Æn. Piceol. de Europ ſtatu ſub Frider. 1I I-c. 23, alt, ſeurlmperiazita provinciarum limites tem po ris ſucceſſu variari. Hodie igitur cum
.. 1 3...—. mgones non ampliſis Huviis montiumq; ſitu; Sed lingua ac juriſdictione à ſe invicẽ
1.„ eimmentur, juxta Muunſk. lib. 3.6. 7. in fin. ea loca veras Germaniæ partes eſſe reor. iaſingua Germ anica colitur& Imperii juriſdictio agnoſciturz Quo ſi Impera- asomitiaindicat, capitulationi, in quam jurayit, ſatisfeciſfe videbitur. 9. XXIV. Quid verôſi Praga Cæſar ad comitia ſtatus evocet? Bohemiam par- 14— Æpn.Sple. 1. Bojem. Marqu. Freh. in not. ad Pet. de A ndlo lib. 2 1.2. ) aſien imant. Quibusſi id de Germania, quatenus quaq; ratione hodié Wſcgnts acprvinciis diſcernitur, intelligant, accedere nullo modo poffum, gee— rmaaic utuntur, nec legibus aut inſtitutis German orum re- 5n ni. AIn leLegislator Saxo Regem Bohemiæ à natione diſerté ex- he den ane 724 andr echt/ Slib. 1. Cehnr.«. 29.§1. Et Electores, Principesq; Im- emam pro Germaniæ provincia nec olim agnoverunt, vid. Geldaſt part,
a 1 Nlsſatzung fol. 63§. anuo 13 70. G& pag 57.§. anno13 83. nec etiammum agno-
. 4 3 4 2* 3.„. 8 cuntzmoͦipſe Imp. Rudolphus II. cum inter ĩipſum& quaſdam Imp erii ordines an-
Mot mutuis ſcriptionibus ea dere diſceptaretur, Bohemiam à Germa- eſſe infiteri non potuit, Carolum etiam IV. ſtarus num quam in Bohe- ldicium ibi, ceu in loco extra Germania ſit, aggiperent; evocaſſe, teſtis eſt
08. küͤrtzii;;„vo“ 1 iden dürtzlicher Außfuͤhrung/ daß Chur⸗ vñ Fuͤrſten nitſchuldig in alten vñ
Sachen am Feyſerlichen Hoff zu recht zu ſtehen. Quibus teſtimoniis turius-
Getmaniamad vetuſtiores limites revocantes ſequi videor.

760 De Comitiis Imperii Romano · Germanici,
XXV. Ethactenus de loco. Nunc de tempore; quod&ipſum antiqui.
8 uolks Tai
enap imtel.
lllällb ber
tus fuit certum& ordinarium, Dn. paurmeiſt. d. cap. 2. num.; 1. Nam annuafuiſſe iuallbrm Vflall
Comitia, Conſtitutio Conſtantini daſt. ad d. conſtit. Tom. 3. reſcriptor. Imperial. pag. 3. fidem nobis faciunt. dic& pet Receſſ. Colon. Anno 1512. inter Cæſarem& ſtatus convénit, ut duranteilla ordi-
narione(durare autem debuit adſexennium) ſingalis annis Francofurtivel Wor-
matiæ comitia haberentur. E videatur fuiſſe utilis, uti Ludovicuis junior, Imper. in apitul. de diſciplina Eecleſiaſt cap. 15. prudenter cenſuit;& perſpexit quoque Georg. Fabric. annal Saxon. lib.7. nula fueran: hominum memoria, inquiens, frequentiora e magis telebria comitia: Sed ni. hil opevæ pretium ac ſalutare inde conſequebatur. Lunt autem poſt illul umpus Comi. tia ex comitiis ſeminata, quæ non parum delibitarunt& opes& potentiam Germania. Ineo tamen, quod certum ſtatumque veteres comitiis præfixerunttempus, bené conſultum fuit Imperio. Duplicienim malo hoc modo occurripotuit. Fitquan- doque ut is, qui on mitia pro arbitratu cogit, velfacilis ea in re nimis ſit, veltardior remiſſiorque quàm neceſſitas eſfagitar. Qur inco mmoda, lege tetti tempo- ris præſcripta, ſuapte ſponte ceſſant. Et hæc ſine dubio cauſa eſt, quod in än gliâ, Hiſpani.& Polonid ordinario temporis articulo comitia habeantur, velcer- téexveteri inſtituto haberi debeant, Bodin. libr. 3 de republ. cap. 7. Januſs vius iin. l Statut. Polon, part. tir. 6. Salom. Neugebaver. libr. 1. rer. poloꝝ. Quicquid ret ſit, no- Aris moribus id amplius non obtinet. Etenim in Imperio hodié non antekaben- fatum imminedt,
tur Cæſaris& ordinum conventus, quàm ſi extremum pen et; ita nec comitiis cerrum terminum ſtatul . †
Quod uti à gerto tempore non pen d convenit.
MEMBRUM II1
XXVI. Latus hic nobis aperitúr dicendi campus Sed ommaperſeuipa- gellæ, quas paucas eſſe volui, non ferunt. Præcipua tamen attingam Vocantut igitur ad comitia emnes Imperii ſtatus& proceres, Ubi in genefe ſciendum fiatus propriè illos dici, qui cum Imperatore, alß ein Chriſtlich eorpus vnnd Verſamb⸗ lung occupantur circa ν+ενιινεμν rr⁴ rd οεινόνν, ut loquitur Ariſt. lihr4. bolit. cap. 14. in princip. veljuùs ſeſſuræ ac dicendæ ſenrentiæ habentin comiriis vel con- ventibus Imperii, Du. paurmeiſt. lib. i. de jurisdidl cap. 6. num. 3. Gum autem ſtatus dico, fubditos Imperii Gmulintelligo. Fieri enim non poteſt, ut ſtatus quis ſit tet. publicæ, niſi ejuſdem quoque ſit civis ac fub ditus. Quareilli, quos inter& Impe- ratorem nuda amicitia, fœdus& ſocietas intercedit, ficuti Imperii fubditi non funt, Ariſtot. 3. pol. cap. 6. ita nec ſtatus nec juris comitiorum participes. Erſinon
⸗
ignorem, etiam exteros Reges slim ad Germanorum comitia fuiſſe võcatos; 1 6 ſandoho-
Soldaſto in præfat tom. 3. reſcr ipt. Imp. Idque tum maximê, ciim depropul Fic Attilam potentiſſimumi im Teurhnics Imperatorem& Cardlum Magnum ſocios& amieos liberos æque, 3 ſubditos ad jus Comitiorũ reiq: publicæ qeliberationem adſciviſſe legimus. o ut& noſtro ſeculo fieret, valdè quidem exoptat celteſtass mireidi purans onii b b ur
ſte aliavée caulacommuni deliberandum fuit.
8 1S,
III.& Caroli Magni obſervantia, qua de Gul.
tſi verò ea conventuum frequentia Reipubl. minis
ſainan. jarsKeal
1 banctand
krio 70
hadede
1
altac elGtllslt
IIaxusac buns ein 1 hxu ealuslé. 4 umferön mfetdas
9 1 6 4 1
trxed hm

1tmud
1 an gwltſe— . vumz
8 con ee conſeänen küln — 4 Relg 70. rliüs weästuniag rem lrera 1
Ml
chitulaiaa Fahriranit he BSnnanana
1 nttn fchthe 1 e hufnlae 5 tdliskereäd rnodo denanu Seiltseaitet. Racodnad, gt M e dadio euic git plo cowazarte d aereahnea er lAln(uig e Inperoſtiinen Attemun air tomitib entti
1
we ille
5 bine„
hrſfacſann
31 3 el
aluge rſts uluſa
3 1
D. Bernhardi Bertrami. 761
Aarumſaluti publicæ. Verum alius fortẽ hoc non fuaderet. Res enim minu tuta dnuegtinos arcanis intereſſe deliberationibus Imperii, Qin etiam eo ipſo, cum Inpertor Kordines illorum conſiliis minimè carere poſſe viderentur, Majeſtatico coniiotum ſplendori non parum decederet. XXVII. Porrò& ea regna, quæ ſeparatim Imperator adminiſtrat, à ſtatuum nemeritô ſequeſtrantur. Nam nec ideò, quod eidem domino parent, ſubjecta ilaidebent Imperio. Quò procul dubio reſpexit ille Helvetius apud Goldaſtum in uſe Reichshandlung/&c. qui gentiles ſuos ad contributionem pro Hungaria cantra Turcam defendenda eam ob cauſam teneri negavit, quod Rex Hangariæ Hatus Imperii non eſſet; econtra non detrectaturos affirmans, ſiille inter ordines referretur. Equidem ut ad exemplum regni Navarrici cæterarumque nationum, uss Henricus IW. Galliis ita agglutinavit, ut in poſterum divelli nequeant, Bore- ſuslih. 14 hag. 468.& Ruſſiæ ac Podoliæ; quas Rex Ladislaus; Lithvaniæ, quam Si- glmandus Auguſtus;& Livoniæ, quam Stephanus Poloniæ univit, Joan. Boterus itheastincip. tit. Rex Poloniæ, regna illa imperio conjuncta in ſtaruum numerum adſciſcetentur, utile valde foret rei Germanicæ: ſed obtentu difficilimum. Quem- admodum nec Philippus II. ab Arragonibus& Luſitanis; nec Carolus V. à Bel- gs, utunionem illam admitterent, impetrare potuit, Em. Meteran. libr. 2. hiſt. Belg. b49.70.. XXVIII. Sracus autem, qui ad comitia vocantur in tres claſſes potiſſimũ ditinguntur: Electores ſcilicet, Principes& liberas civitates. Electores illi ſunt, Inperatoremcaput populi Chriſtiani eligunt. Horum quanta ſit dignitas, tum ex dogis, quibus Carolus IV. in Aurea Bullac 2.§.& quia, c. 3. in pr. c. 11. c. 24. E cap. ab ipſos exornat; tum verò maximèê ex decreto illo Cæſareo de dato 27. Julii Anno 1po apparet: cujus verba allegante Heinrico Bruningo de Var. univerſ. ſPecieb. con- laſno notatu digniſſima hæc ſunt: Daß der Churfuͤrſten Hoheit vnd Authoritet nſteines Roͤmiſchen eyſers Gewalt vnnd Hoheit/ daher ſie auch fleußt/ der⸗ naſſenverbunden/ daß eine ohne die andere nicht geſchmaͤlert werden/ auch ohne deanderenicht beſtehen kan/ Ja/ daß die hoͤchſte Wuͤrde der Churfuͤrſten/ damit ſieror andern Roͤnigen vnd Potentaten gezieret/ eben dieſe iſt/ daß ſie einen Ro⸗ niſchen Reyſer/ deſſen Hoheit/ Authoritaͤt/ vnnd Gewalt alle andere vbertrifft/ vonder auch alle andere herfleußt/ zu wehlen haben. Ut Electores Regibus non im- metithcomparaſſevideatur P. Geigius p. 1. J. 4. num 51. poſt Schardium de Eled. ori- Immpmam. Certé quod de Lydorum Rege Crœſo Juſtinus air, eum ſinonregiam: negs tamen dignitati proximam egiſſe vitam, in illos appoſité quadrare exiſti- uo losquippe præreliquis Principibus multis maximisque prærogativis con- tecatait Carolus! V. in Aurea Bulla. Cæſareæ Majeſtatis non conſtituendæ mo- döandi ſunt; ſed tuendæ quoque auctores, Apolog. pro Franciſc. Reg. Gall. apud Nehihz rer. German, pag. 350. Libertatis Germanicæ ſunt tuitores: ad eoſdem Prooppteſorum ſublevatione frequenter recurritur. Agere omnia poſſunt, quæ ad mpent majeſtatem tutandam faciunt. Peness illos jus po teſtasque deponendi Celärem Privilegium lis competit appellationis nelcium. Imomnibus deniq; Im-
6 ſicomitiis,deliberarionib us ac conventibus primæ auctoritatis vota habent. Et
anc El
bene ectorum præeminentiam non parum auget, quod ex eorum collegio duo tin ◻
us videlicet& Haxo legibus Imperii ſint conſtituri, quitempore interregni
Ddddd 5
vel

—
————
3—— —
„62 De Comitiis Imperi Romano-Germanici,
vel abſente Cefare curam Imperil gerant; ac inomnibus ferc parem cum Imperaton
reporeſtatem obtineant. S4 XXIX. Auguſtiffimus hic Electorum ordo, quo tempore& quaſt occa-
fione cœperit, miré inter Politicos controvertitur. Anſam huic diſputationipra.
buit veterum Scriptorũ vel invidia velfegnities; qui meritò ob id accuſandi, quod actis q gnentverô alii conjecturis, ac Collegii hujus initium vel Carolo M. ur jerdan G Spangenberg vel Henricol I. ut Caſanus; vel Henrico I. ut Peuteraszvel Conradoll. it Theodorus de Niem; vel Carolo IV veldeniq; Ottoni III zur pleriq; omnes, adſeri. bant. Mihi hæc, quam& alibi defendi, ſtat ſententia; Occultis iniriis& non injuria publici boniintuitu annuentibus cgteris Drincipibus aliquot annorum interjectu, intra ſanctius& ſtrictius conſilium Electores jus ſuum revo caſſe, præeuntib. Dreſſe- ro, Heigio, Paurmei ero alils. Rationes, quibus perfuadeor, habeo pregnantes: Sed hic omiſſas alio loco latius exponam. 1 XXX. Hi Electores vocantur quoque Septemviri, Anumero ſeilicet, quo collegium eorum abſolvitur. Sunt enim ſeptem Eccleſiaſtici tres, quatuor Dolitici IHli ſunt Archiepiſcopi Moguntinus, Colonienſis,& Trevirenſis. Hi, Rer Bohes miæ, Palatinus, Saxe,& Brandeburgicus. At cur non plures vel pauciores? An quia ſic placuit? uti de numero teſtium teſtamentis adhibendorum reſpondet yab-
lici con-
tejas in§. poſſaint, nſtit. de teſtam. num. 27. Anhocexemplum eſt juris pub Kituti, cujus ratio hæc, ut ratio ejus nec inveſtigari debeat, nec reddipoffit? ati Anron. Faber, in ratioaalib. adl. 20, EE. An jubente H eringio de fidejuſſ tapjnum. 143. GJeh. prius expediendum, cur Pythagoras auditoribus ſuis, nomſeptenni aurt decennii; ſed quinquennale ſilentium indixerit? Sanépoſtquam reliquiſtatus ab electione excluderentur, cerrum eligendi numerum oporruir conſtitmi. Non igitur temeréaurfort aité factum credendum eſt urin ſentenario acquieſctretut- Hinc probabiliorviderureorum opinio, quiin conſtituende Plectorum numero ad perfectionem ſeptenarii reſpectum fuiſſe ſuſpicantur„Anten. Coler.dejur Imper- German ſet. 4 4 Coratide commun opin. libr. 1.tit. 31 HHlius enim numeritantaexiſti- matur eſſe majeſtas, tan taque divinitas, utveteres er3 T,152 H) enbn, id etsſacrum & venerandum, eum appellarint. Et Philo Judaus lib de wundi opiſie haac ieptena- rio prærogativam tribuits quod ſolus neque gignere neque gigni natus eh: Hime ejus divinitas& perfectio inquit, ex mente Philonis, Andr. Eaur. lib SeMiſtn anA- tom. q. 3 pug. 7094 Ideetiam ind que abfolxantur; quod ex facrison aturalibus& h umanis offendit ſaanalfat. Coras A rit.34& Oſiand. innotis ad Miche: cap. ſ.lit. f. Verum neo himii faris fzciunhaam numeris quidquam velle effieaciæ tribuere, ad ſuperſtition em iquãm proriindas. cœedit. Et eur ſeptenarius aliis perfectiorſit, cau(amnon video⸗præſortim tun Kab novenario, aliiternario eandem perfectionem tribuant; im bquivis numerus ¹ laudandimateriam ingenioſo præbeat, Ammon apud Elutarih. Mags adrem lo- quitur Onuph. Punwin. devomit Imp: cup ꝰ. ubi numerum hune clettioniaccomma datum eſſe ait; quod tribus Electo ribus à reliquistribus diſidentibus quartus terutriparti accedens diſcordiam componere po ſſif. Sed& earatio, 1icune quemvis numerumimparem pertinens, nimis generalis eſt. Ego in medium
zelinquere, quàm temeré de eo quidquam ſtatuere ſatius
uibuſvis leviculis conſignaris, rem tanti momenti ſilentio involverunt. Du.
ubiteſt, quod magnæ ues eo numexoplerum.
duco Cur tres Autilins
umqu-
uülierunr nll.
Ikegeb r Pmunvepie
anoGal elnar, 2 uumn e nwj ni tcälede un. un übut, — ſehaln urin unuir anaisr Untidd dn Rcube ſent Gan hzus
n
4 3 8 4 8

D. Bernhardi Bertrami. 75 aboolleginm adſciti, minus dubium eſt. Nempe cum Antiſtes& præſules Lu- Lndyüævo Imperii principes effecti eſſent,& ſic duplici ordine Roman. Impe- vun decoratum conſpiceretur, haud immeritò quoque ad Electorium Aelaeee umderici, quàm profani deſignati funt, Andr. Knichen. Comment. ad as Saxon. aud Bleftor. cap. I.“um. 319. Etcrediderunt veteres fine ſacerdotum interventu alfeliciominepoſſe expediri, P. Heig.. 2. J. 4. uu. 6 1. ac ita demuim in portu con- teeputarunrimperium, Siextogatà& armatàâ militiâ Senatus ſecretior conſta- etlteph Mejatriud. lib. 2,. I. c.j. nu. 18. Paulô ſpecialior eſt ratio, quam dat Julius Mha deordin ep. Germ. quia nempêad imperatoriam dignitatem, qusd Eccleſaſti- cielenverehinon poſſent; necauſam tamen haberent cur Im perar, diadema am- blentfactum ut in Electorum numerum cooptarentur. Illiautem quos dixi Ar- — eruns antelati, quod cæreris eſſent lon geantiquiores nobi- lotesdy Panvinus d. l. 5
XXXI. De Rege Bohemiæ, num Elector ſit, dubitatum non ſemel fuit.
Egointet Electores intrepidé eum collocavi:& miror eſſe quoſdam juris publici adedignaros qui eligendijus ipſinegarenon erubeſcunt. Et magis miror fœdum huncetrorem, qui exteris parlim recté derepubl. noſtrà ſentientibus cõdonari pol-
ſeriGermanis quoque Scriptoribus errari, inter quos primi ſunt, Petr. de Andlo de
Umta Rom. lih. 2. cap. 2. Craniz. libr. 8. Saxon cap.. joan. Dubrav hiſtor Bahem libr s. agradenſadann. 1240. accedit Schoͤnboͤrner lib;. politie. cap. 3 3. Quod ſubo-
ioratus Thuanus homo Gallus in hæcſcribit vurba: nes minuvs pleriscq; ſubjedtumes,
hud wagi indem jaltarur, Regis Behemia partes eſſe, ut puribtes ſuſf agiis inter veniat, umei tentium in dicenda ſententialagum nominatim Aunea Caroli i V. Bullm attri- uan ſihn a. biſton pag. mihi 26 Et reckez necenim jus eligendi in aureâ bulla ei iteſimm modõ cſtiſed& conſtitutione Ruperti vicarii& Rudolphil difetté con- urmarum, Freher. tom. I. Bohem. pag. 11610,117. Imô& ante Auream Bullain ſem- erſutumwotumhabuit, veſte Rebdorff. Auuo 1314. Quocirca cum in Electione
Norimillantl. Rex Ladislaus præteritus eſſet, adeònon diffimlantcraulir ut pcx- namaurerbulle acerrimé poftulare non ceſſaret& arrma minabetur donec tan- dem actd Reges impoſterum nequaquam prætereundi fub peœcha oczs marcar. auinterpoſiro, ea res decidereturznec alio obten tu, niſt quod ucgentibus de cau- zatlubitariam illam electionem convolaflent, reliqui Electores ufi funt; Hartm. ltaun incomon. Carsli V. Pacli illiustenorem videre licer apud Gold. tom. z. Reichs⸗ Banang pa. 178 Quidequod Electoratus& munera, quib funguntur Electores,
nantſanguntar adaman rino nec altera ab alreris ſeparari queu nt, Kvisbenebomm.
henenhe Whataei cap. renum. 216. Irac de RegiB ohemie qui uuh Sni Impé-
SGsbahte 6 eſt;) naschoque eligen 5' haurdubié comperet; N edie 2nawuln-
nomin bar Ekeris ſpecia l ter conce ſa funt arces& civirates Muas Eckcri
aueain Wen 9 eti am. uſaria m in fer iorem ad Re gem B0 h emiar perrin u 11 e,
ene lellionem, Fabr. Orig. Sax. lib. 5 Jol.54 2.Cæterlum ach comitia se cõ-
lmpermordinarios RexBohemiæ nonvôcatur nec circulo alicutaddictus,
a 1 3 2. 7.4.„ 1.—.„ fuch otis ad Pde Andlo d. loc. nec contriburionibus aliisq́;oneribus, Habm Maur.
a ecoron Caroli P ne Aec conſlituri
Rereſſe lmpade Anno oοoεruer Wie man mit den Roͤnigen. Imé 8 Dnibus Imperii obnoxius eſt; Receſſ. Auguſt. de Aᷣnno 15.§. 5z. ., 4 4. 2. 2. ₰ 2 5 2 3
enon ideé ſtatim Imperio exemtus videri debet: Nam regnum Bohemiæ
D d. d d d 2 nc zbi-
—.,—

764 De Comitiis Imperii Romano-Germanici,
aobile Imperii membrum ipſevocat Qarolus I V. in conſtitut. de jur. Elect. Regi Bohem. compet. Erlmperatores à Bohemis ſemperpro ſuperioribus ſantagnics 13 m. loc. Privilegia illis conceſſerunt innumera; judicia in eos erercweruat⸗ as contumacesque declararunt, duſpin in Rudolph. I. Ad quam rem notateſa e tentiam Cameræ quam ex Barthio Gerlac. Buxdo rffius ad aur. bull. t heſ. c 4 jin. refert, hiſce verbis conceptam- In Sachen N. contra Niſt ertandedaß A 3 hrxoe pellaten vnverhindert jorer Eynrede vff der Appellanten einbrachte Klagel de mau huli conteſtiren/ vnd antworten ſollen vñ wollen ſie die Appellaten gegen den Naa faus ten in Boͤheimb auff die angezogene Peen procediren/ ſollen ſie denſelben Re du all an darzu/ wie Recht/ citiren laſſen Ex qua, Regem Bohemiæ in Camerac n ds m rwinii ſe, adeoq́; Imperium ſubjectum eſſe, liquidò evincitur. b pol whhi XXXII. Prætereã ne ſplendori hujus Collegii quidquam deſit, prærerjus luug eligendi ſinguli Electores peculiari quoque ofkcio in coronatione dhe T3 4 Mer ratoris obeundo jure fuperbiunt. Et Eccleſiaſticorum quidem Kn lſdalt. i aluoht chicancella riorum habenrtitulos. Quorum inſtirutionem circa Ottonis M. æ.) un e NUm Oeramn En ipſorum Impp. privilegiis ſeu diplomatibus publicis ſe obſerrae hanttäur ſcribit Pan vinas decomit. Imperar. caß 6. num 29. cum quo ſentit Freber. inorizin Känicl
Palatin. cap. 1 5. Vid. tam en Kirchner. de offic.& dignit. Cancellar lib. 1.cp. 3.num 9O einri Dntee ſane, rdare efunge 1 onienfis, ſi Impexatorin kalian hxledd cederet; revirenſis ſi in Galliam; Moguntinus, ſiin Germaniam. Hicillehet kaem le Italiam, ſive trans alpes;(quemadmodum in quodam diplomate deanno 117. uvmolc ler/ teſte Ftebhero in notis ad P. de Andlo lib 1. cap 1.) Iſte per Galliam; nonquidemo." ann lu mnem ſed eam ſaltem partem, quæ regnol Are u 5 b d'lot. Hic per Germaniam Archicancellarius dictus. ubnl— Verlim poſtquam Aquila Imperii totimodis deplumari cœpit, Moguntino exct- nn pto, cæteris præternomen nihil remaufit, Panvinus dl'in ſin. Bellevero errat P. Gre. h E G liprælulem Germaniæ, b ſe Trevirenſem Galliæ, Colonienſem Italia nomine eligere autumat: Bams electionis quàm muneris intuitu, diverſa regnorum nota eos ſignati ex modod- 1 tna Marchionatus nomine eligere dicerentur; quod quàm abſutdum ſit, bs ſepatet. Obiter hic moneo, Arcliicancellarii nomen hodie in propriæ Sehæreditariæ digni-. atia ap haut ſecusac Archiducis nom Pifcopi urpræter quatuorillos de quibus jam dictum nemini'adſigneturin lmhe 1 rio, five Regis, five Electoris, magnivé Ducis Can cellarius ſit, qu ius g gcholafticbita- que acoratorié magis quam civiliter feripſiſſe videru r, Franc. Hil bert. Diſtelmejerum Ejectoralem olim in Brandeb urgenſi Marchia Cancellarium 4 4 de Archicancelk- rii nomine& officio pluribug agit H. Kirc hner. d traci ap. 3 num. 1. ſasg. unde petere, cui libet, licet. Omnia hicreferre, paginarum ibeor Dorröer r Depiferi Saro Marläni- li; Marchio Brandeburgicus Cameraxrii oſficium adminiſtrat. Quorum emune. 1 hic adſpetgete hoſſemat e rellen, a
b nenltem naredongo mun olke Rulnpera rrenldemt
multis ſeqq. Hoc autem munere fungebatur Col legitur Wir SyvertEr zbiſchoff von Coͤln deß Reichs von Oberbergertzeant⸗ 1Phkebei mem latenſi contineretur, ſolaq́; Impe- iiraem vium recognoſceret, Freher. gor. lib 6. de republ. cap. 1 3. nuan. 2 5. cum Moguntinum Arch sam non tam ctis liq ueſcit. Ac forer alioquin? ut Palatinus Palatinatus, Saxo§aoniæ, Marchio i- tatia appellationem titulum queabiiſſe en& Archie- vicemalterius ſub ſe habeat, Xirchn de offic& dignit. Cancell lib I cap. 3.numano, disbeim, qui Lam- Archicancellarium in funebrioratione proclamavit- Cæterum anguſtia prob .12„ 2- 8 8„ 5—.— 8 Electoribus politicis Rex Bohemiæ pincernæ, Palatinus ſlem, l
4½ 3
rum initio& auctore aliaque multa ſcitu non indigna,

rRasaa 4 d ugie mena Auam d ad alin 1 nn däeu
—
1 M. 151
Aqutsm n anemnadat, „S qätaaa rworaan
1 ☚ mmgul 9 Ax analekun ünbemmi am thim⸗ — icemüed (epellunn ilenarme e inm tndi Ecaricrhm llupurie, — tötata lgerar 1 1 rnoeg 1 Æ nanl a H n tun ptophi 3 1 Atctidioe maenus,
T nabaſen tes
D. Bernhar di Bertrami.
mallen vellemautem ſi temporis ac inſtituti ratio permitteret. Interim quin h adaan committere non poſſum; Primitus ea munera fuiſſe temporaria& merè ad Impeztoris nutum. Poſteà Verô, quo auguſtior Electoria excelſitas conſpiceretur, mnauum, ut officia Imperialia inſolubili nexu ipfi) ungerentur, Knichen. a loc. nusm. 3e Quapropterneminem turbet, quod cum Otto Tertius Quedelburgi Solemnia huthatosinſtructo regio convivio celebraret, Dux Bavariæ Dapiferi, Dux Sueviæ arunciæ Camerarii, Palarinus Pincernæ, Saxo Marſchalli munus obiiſſe legan- urapud Ditman. lib 4 fol. 36. Fabric. Orig. Saxon lib. 2 fol. 213. Sed nec hoc præter- eundum Heinrici I I. conſtitutione effectum, ut Electores profani Epiſcopum Aunbergenſem recens initiatum, non ſecus ac ipſum Cæſarem ſuis quisque offi- diacminiſteriis præſtolari debeant; quod inſigne Epiſcopatus illius ornamen- umſericeum Divæ Cunigundis filum nominari ſcribit, Burſius in catal. Epiſcop. Gum.„al. 23 6. Idque ne ex rejectaneis Stoicorum vel ex antiquatis Maronii u- numenimes, ea ipfa officia cum annexis commodis ſuis Electores in hanc diem ab Pileopatu in feudum recognoſcere& per vicarios ſuos, quibus deinceps in ſubfeudumeadem concedunt, gerere adhrmat Freherus ad Petr. de Andlo lib 2 ap. 19 14, 101. Falſus verõ eſt Bur)chius,& qui eum ſequitur Peuterus libr. 4. Chron. Can cum ſeribunt, HeinricumII. Imperatorem conſtituiſſe, ut fetulares qua- morElectores feuda, Electoratus ab Antiſtite Bambergenſi petere& accipere ne- celeehabeantz ſiquidem Electores Politicos munia& feuda Electoralla immedia- Kahlmperatbrerecognoſcere, notius eſt, quã ut verbis egeat. Addo& illud, quod hadic Electores ſuos habeãât Vicarios& Suboff ciarios; ur Rex Bohemiæ den Erb- ſchencken de Limpurg Palatinus den Erbtruchſſes de Walpurg; Saxo den Erb⸗ narſchalln de Pappenheim; Brandeburgicus den Erbkaͤmmerer/ Comitem ab hehenzollern: Qui& ipſic uandõque in ſolemnibus curiis, in coronatione Kegis Mlnperatoris, Comatiis& aliis hujuſmodiiPanegyricis conven tibus vice Ele- dorumſuo quiſque adſignato officio defunguntur-. Sed quid, ſialiquem Electo- umahelle continga t, quisnam ejus adminiſtrabit munus? Legatus an verò Vica- tu lnOoronatione Caroli V. cum ea res in controverſiam vocaretur, pro Vica- no Regis Bohemiæ pronunciatum ait Hartman. Maur in e/tas Hiſtoria. Et ita mue nuperrimé in Coronatione Matthiæ Imperatoris Auguſti ſſimi Co- müem ce Hohenzollern„ non veròô Electoris Brandeburgici Legatum Sub Ca-
huners defunctum atteſtatur Jeſſenius de coronat. invecliſſimi Reg. Rem. hie.
7
1
hocC 7
XXIII. Præterea dignitas Electuræ ſecularium Electorum terræ ipſi intenonmodéinhæret, Aur. Bull cap. 20. Orat. Heydelb. 2 pag 44.09 46. Sed — tantum„veluti præcipua, jure Aureæ Bu laæ tributa eſt, cap,.n n Quf as axarisannum complerit, räm in conrentibne lmn. lte Reichtagen auim comitns Imerarorie Wahltägen leno elno. Met dus jure tuitur. Qud in re Aurea Bulla divortium facita jure civili. dlo—— 1Hannisn ecad decurionatum 3 1.6.§. 1. 51 1. At decur. nec ad eenhn 5 6 basve ublicos admittuntur, 1 8.:f6 muner.& honor. Illa verõ æta- e teamn exactaz ſed impubere adhuc exiſtente primogeniro, urreli- — a Præcipué, ur ad officium Electoris in comiciispertinent, tutore⸗
ine expedit, Orat. Eeydelb d. pag. 46. quemadmodum exemplum nupetiori: Ddddd. 3 tenp.

7 66 tempore in Frideric 8 7«..„.. licuit. Ethæc tutela ultra 18. annum non porrigitur, idq́ue, ut dixi, ſingularijute xſtionis eſt non circumforaneæ, num Electot annos 0a.
DeComitiis Imperii Romano-Germanicl. o Wilhelmo Duce Saxoniæ Illuſtriſſimo, pientiſſ. m. obſeryart
conſtitutum eſt. Sed qu
rolinæ legis egreſſus non ſolum ad jus Electionis; veruim etiam totius territorii gu gu
bernationem admittendus ſit? quod ſanè in Aur. Bulla diſertè expreſſum non eſt ideoque juri communi ſtandum videtur, quo cautum utrerum adminiſtratio ke gibus, Prin cipibus,&c. non antea permitratur, quãm ſiad annum 25. pervenerint I. 8. de muner.& hon. cap. grandi, 2. de ſuppl. neg! pral. in 6. Caſtald. de Imp. qu. 73 uuma 2 Schrad. de feud.. 10 ſect. 19. nu. 209. Nic. ntrigl. de feud q. 4 5·nu. 107:& ſeg Cui un non parum ſuffragari videtur textus Receſſ. Imp. de unno 1944. in reform tit. von den Pupillen. Quid? quod Sigifmundi Imper conſtirutio de anno 1438. 8. Mart.his verbis omne dubium reſecat: quoad caſum eligendi KRom. Regem debitam æxatem
cenſeri volumus 18. annos comp bernandis ætatem ob prædeceſ dribus noſtris ſancitum eſr. Atque his potiſſimum argumentis pro Ri. chardo, cum ea quæſtio inter ipſum& Fridericum IV. ann.„ 1. ventilaretur, fuirpt-. gn. arum Sed conttaria ſententia, Friderico ab Imperatore Rudolphol I. inco- mitiis Katisbon. Anno 1594. plenarie inveſtito, obtinuit. Qusd& non ita pri- dem in IHfuſtriſfima domo Saronica, cum Sereniſſimus Chriſtianus II. 18, annos compleffer, flervatuùm m eminimdus) vid. Marq. Freher. in orat. de propugn Pridtrit,y. Kurtzer Bericht vnnd Bedentken/ ob dem D. H F. V. H. Herm Friedrichen Pfaltzgraffe nbey R dero Alters 18. Jahren gebuͤhre: oder aber dern Adminiſtration biß nachdes Churfuͤrſten? F. Jahre dem O. H. K. D H. Herꝛn Reicharden Pfaltzgraffen ben Rhein/ vnterdem Schein vnnd Namen legitimæ curatela vberlaſſen werden ſolle Snu Coler. dejur. Imp. Rom. ſect. 5z. qui poſteriorem hanc opiniouem maleulede- endunt.“
XXXIV. Dè tutela Electoris impuberis magna hacteuus ontentione diſpatatum eff, num ea ad prorimum agnatum fe aigrem prœeiséadebſpectet ut teſtamenro illi aufferri nequeat? Ac neminem eſſe opin orNem dsis ea dè tem Aurea Bulla diſpoſitum ftslareat. Quæ lmperii lex fandam éntäalis Hesasbüblica, aa ex KRomani, veteris, privatijuris regulis explicanda, fubſiſté. Ita certé Magulm Germania viriſentiunt, finimia fanctiones Imperiales pfo ſuo'cuj rerpretandi licentia marurè non compeſcatur, fore, ut leges Omnes dux unten Reipubl. noſtræ fundamentum, brevi ſint ruituræ. Amplilis hihil dico smemori- lius, quod imſimili controverfia monet, Warem de Erenb' dt regn fulſid. iII 2u 49. Hanc litem, inquiens, ne faciat privatus ſuam, fuadeo. Videriinterim poſfuntſch pra, quæin causAturelam Electoris Palatini concernenti nupet hisie inde divuig ta lunt; ex quorum collationelector, cui mens adfe Kuum puta eſt, vetom afals6 diflinguergfacile poterit; Etfiin poſſeſſorio Joan. Bipontiuuntveluti teſtaments rium tutorem obtinuiſſe ſcimus, decreto ea de re 4 Cæſare Rudolpho 11 Meuſe ſo- lio Anno 1611. 14t0 des Junhaits; daß der jetzige Adminiſtratorz
aſrs cerebro in- detnicum
ruhiger Poſſeſſion biß zu ordentlichen vnnd volligen Außtrag Keſalro ue 15 ctibüs
verble ben/ vnd der Geſtalt confirmirtſeyn ſol daß J. F. G zu allen à 4 Conventibus Electorum beruffen vnd gezos enwerden ſoll vnd moͤge: quema 4 7
Mti cod runeyna
dubean
leros. In Principatibus autem& Ducatibusgu- ſervandam decernimus, prout à Divis Rom. Impp.& Regibus
hein/ Ihre Churfuͤrſtl Gn. anererbte Land⸗Regierung nach
uH eydelberg in
h mügo bonbeyu Muallnon ermunag Carol J. pu
W lddorem
1 a ſeco ücpo
9
dmiaaan
amaühr nnuben äcgenls 4 rrilmi 1
üicdätart
) 91
abiieo na
—
1 id e bal Cu ſani. iguiu uuy a d k.
deni 4 7 ülni
d
uhh ſaäigju 9
3 3 1

Fair Illud ferè omi-
eüin Unn fanm, quod de proximo Electoris Impuberis agnato in Aureâ Bullâ ſancitum eſt, 42 W ſann uuncomiriis nomine pupilli comparere omniaq́; ad offigçium tutoris perrinen- 81 8 ba taagerepoſſit; in caſu non procedere ubi Rex Bohem. an norum defectu laborat: thüte umtm non proximum agnatum ſed proceres regni ad Electionem admitti, Ann. in irzin electione Caroli V. præjudicio firmatum eſt, vid. Gold. Politiſche Reichs⸗ ³ tſaangſet ſäelgpart, 1„ag 29.
) 1 4 441„ 4 4 4. 8. d— ⸗ 3 * dades XXXV. Electorem claſſem ſequitur altera: quę Printipum eſt. Qui itidem
docetee iccleſiaſtici ſunt vel ſeculares. IIli iterum in certos diſtribuuntur ordines; Ar-
42 buha Pauxmeiſß. ib. z. de jurisd. c.. n. 17. Scitu dignum hic eſt, quod ſanctiſſimum Imperii * Dhiase nou corpus ex quibuſdam quoq; Eccleſiaſtici ordinis fœminis conflatum ſit quæ * eiſinnae non winorem„quam alii Principes viri, in comitiis auctoritatem obtinent. Inter
a uant has Precipua& reliquis eminentior eſt Reverendiſſima& IIluſtrifſima Princeps
aannlihit Abbatila Quedelburgenſis, Domina mea clementiſſima; quam in debitæ ſubje- nut pit Gioniseultusqz humillimi argumentum nominare volui. Plané conſtitueram de- ttae ptimailius Cænobii inſtitutione feliciſſimaq; celebriorum Abbatiſfarum guber- hae matione, quadam hoc loco differtare. Sed quia ad alia ratione inſtituti noſtri per-
Shh gendum milieſſe video, nunc temporisid intermittere, invitus licer, cogor. Ideò
e ettalnht aueminterprincipes referuntur Eccleſiaſtici, quia àLudovico pio olim in nume- e Ameint umtorum ſunt cooptati, Hermold lib. 1. c. 49 Unde fit, ut 2* Netend— ci, eines Geiſtlichen hohen Stiffis/ præſes quis factus eſt, ſplen- rAulfta 3 nncipum Politicorum tituli ei com petant; etſiid dignitati Eccleſiaſtici tri-
dat, 42 4
ſoll
lcctobtjneant) quam vis àDontifice nondum ſint confirmati vel infulati, per ea, RiderII. cum Nicolao V. P ontifice iniit 92 8 2 dens— Lin Patde lue unncautumreperitur, me Eecleſiaſticis regalia ab Impp- aliter qua frmatis à ——— ecleſiaſticis regaliaa mpp. aliter quàm confirmatis à Suhn Wde Kage üint aneordatis illis ſucceſſores nom obligari, oſtendit non in- 3 ablus n dnun Enge.. de jurisd. Imp th 57. Ac valida ea eſſe, ipſe nego& pernego⸗ 11, aes 9 nnstegi Caſaris juri adverſantnr. Quin eriam juriſdictiéne Pontificis per —— te ſtuintelligendaſht. Tunclinft Seneca)fddem quis fallit tuncinconſtantiæ
— genda fit. unc lin it Seneca) fidem quis fallit, tunc inconſtantiæ eia Awe proni audit, ſi cam omnia eadem ſint, quæ erant proômittente ſe, non præſtiterit Ktin s Prowilum. Alioquin quicquid mutatur, libertatem facit de integro conſulen di&
Hhuns Promittentis fidem liberat.*
STha 3 XXVI. Num idem de Antiſtib. reformatæ religionis dicendũ, valdéè dubia 2 un a auc den eſt quæſtio: Graviſſimé realcitrat articulus pacificationi religioſæ, 5 Vud 1 Sras Pon rben Vergleichung/ inſertus, qui der Geiſtliche Vorbehalt/ amat vocari. 1 4 l boſitum Pomtificii eſſe contendunt, ur ſi quis dignitate aliqua in Eccleſia d EE

* 4. 6 De Comitiis Imperii Romano- Germanici, æditus Areligione veteri qeſciſcat, is conrinué jure omni excidere, dignitareq́ue exui debeat. Qußſtante haud obſcurum cuiquam eſſe poteſt, quid ſtatidus Eccle- Haſticis, qui miſiis fuperſtirionis Pontificiæ qüiſquiliis, verà Eyangelidoctrinda,
nimos imbuunt, de jure Comitiorum reliquum ſit. Sed quantumcunque textum
illam Catholici urgeatt, nos toti potius conſtitutioni religioſæ ac cauſæ ejus fina- li inſiſtimus; quæ urique tam Eccleſiaſticos quàm Politicos ſtatus reſpicit. Nec M probari unquam ab adverſariis poterit, proteſtantes iniquiſſimumillud Pontiſ. ciorum poſtulatum den Geiſtlichen Vorbehalt/ ſuo ratum habuiſſe conſenſu;
er contradixiſſe, ex actis, quæ Auctor Aurouomis ſe⸗ W
Quin mô voce& ſcriptis ſemp dulitate non contemnenda collegit; plus ſatis apparet, ac ipſe textus id docerab·
undé. Quomodo verò in religionis controverſia pro communi ſtatuum decreto quid habebitur, cui omnium conſenſus non acceſſit? Siquidem in tali cauſa voto ſrte rum majoritati locum non eſſe, Tranſacdtio pPaſſavienſis,§ 17. ibi, Damit in Reli⸗ gion⸗Sachen kein Theil ſich deß Vberſtimmens zu befahren/ manifelle innuit. San Cæſarem illan exceptionem den Vorbehalt/ propria auctoritate confirmaſ
ſeconſtat:num autem licuerit, aliorum eſto judicium. Quidquid ſit, ſire cum?. abagtho
Fridero lib.; de proceſſ. cap. 19 num. 6& Georg. Schoͤnborn 11b. 4. Polit cap. 6.pag. 19. contraria conluetudine aliud eſſe inductum; ſive cum Dn. Arnold. Engelbrecht. da 1 juriad. Imp. theſ. 13 5. ſæpèé allegatum textum ad eum caſum, ubi Epiſcopus velalius Eccleſiaſticà dignitate præditus conſenſu eorum, ad quos dignitatis conferendæ jus pertinet, Auguſtanam confeſſfionem amplexus eſt, non extendendum eſſe quis rndNaf dicat, nibilimprobabile dicet. madnd XXXVII. De eo eriam haur levis poſſet moveri quæſtio, an Capitulum ſadii ſede vacente ad comitia vocari debeat: Quod affirmandum haud qubié eſt: Capi- i gffeſten enim juxta Felin. in cap. 1 num. 19 dAde jurejur.& qui hunc ſequitur, Gailium 1. 1
tulum 0/5,3 0. num. 1 2. non eſt inferius Epiſcopo; ſed ei mortuo in jus omne quodam ac-
Dn. Baurmeiſt. lib. 2. cap. 7. A quo certé comitiorum jus ê mopinione exempla in receſſibuùs Impeui ob= Md
via non paruim me confrmant. Nam Dechand vnd Capitul zu Muͤnden! nno 15
Item Probſt/ Dechand vnd Capitul des Thumſtiffts Freiſingen/ Annothis ltem iſß Dechand vnd Capituldes Stiffts Halberſtadt/ An.7 5. ſede vacante comitiis inter- ſ Taiſle ex eorundem ſubſcriptionepatefit. At, inquies, Capitulum non ſuccedit Epi“ ii ſcopo in facultate eligendi Imperatorem? Joan. Frang. pavin. in tr. Ae ofß. Epot C4p. ſede Vac. q. 2. p. 2 pr. num. 17.& ſed. Jacob. Sbroz de vicar. Ebiſc. lib. 2.1. 30. 3. Buxd. Aur. Bull. th. 15.lit. C Ergo nec in jure ſuffragandi in comitiis. Niſi exc. 2. ne ſede vat. reſponderi pOflit, fubſiſto& lectori cogitandum relinquo.. XXXVIII. Principum ſecularium in Germanià non ita definitum eſſe p n umerum ſcribit Thuan. lib. 2. hi kor. quod ſuo modo concedere facilè poſſum. 8e omnino tamen certæ ſunt familiæ, ex quibus certi itidem comitiis interlunt. Nu- merantur autem hodie fecundum Dn. Paurmeiſt lib. 2. cap. 1 Pag. 317. duodevingmn fi. I. Archiducum Auſtriæ, quorum duæ ſunt lineæ: una, quæà Ferdinan 0; altera, quæ à Carolo V. Imperar. originem traxit& Burgundica Vocatur; Unddeſt, ut hodie Rex Hiſpan. ratione Burgundiæ ſit ſratus imperii& ad comitia vocotih Gail. de Arreſt. cap s. num 15. II. Ducum Bavariæ in duas itidem lineas diſtin-
ta, quarum una Bavarica, altera Palatina dicitur. III. Ducum Lerouis 6 ⸗
768
cretionis modo ſuccedit, nullibi excluſum reperio. In qua etia
10

muic
. alandmtg,
S igrenan Er ittatu
* 1 T E inigulda
n
* mmthean — u ih n *8. Anira T conuitn TFicrditia Aa JtSaaade 88
2 oytautnm a t 3.(Whahe ennt än 2= he aA Alm uhlt
de Ah ptr
h1. ee Leneha.
Al
* ennetnl Tmraah me ſulutun r trö1d Auudui Knhantirt 1a piitt a Fth A eletenan - Cniuma kniuuntt * ſaunn
„ee NNGd 7 dmitis 19
4
D. Bernhardi Bertrami. 769
onpm Miiniæ& Landgraviorum Thuringiæ. I V. Marchionum Branden- duenfum. V. Ducum Brunſivcenſium& Luneburgenſium. VI. Ducum jelaenlium, Bergenſium& Clivenſium, quorum ſtirps nuper extincta eſt. VII. Duum Pomeraniæ. VIII. Ducum Megapolitan. IX. Ducum Wirren- bagenſam. X. Landgraviorum Haffiæ. XI. Marchionum Badenſ. XII. Ducum Laxoniæ inferioris, ſive Lawenburgenſ. XV. Ducum Sabaudiæ. XVI. uuripum Anhaldinorum. XVII. Ducum Lotharingiæ. XVIII. Cemi- umatnbergicorum, ui à Divo Maximiliano II. inter Imperii Principes ſuſcepti ſint Ubi Duces Burgundiæ& Lo tharingiæ recté adſcripſiſſe videorznam utrum q; Hatum membrumq́; Imperii eſſe ex bina tranſactione, quarum altera Anno 1542. alteraanno 1548. cum Cæſare& Statibus inita eſt, evidenter liqueſcit. Non gra- nboruttiuſq; ſubnectere tenorem. Prior ſic ſehabet: Alſo daß obgenannter vnſer Schwager/ Hertog Antonius vnd ſeine Erben/ Hertzogen zu Lottringen/ nicht al⸗
lin mitParticularſtäcken/ ſo von dem H. R eich zu Lehen oder Affterlehen ruͤh⸗
tentndgehen/ ſondern auch mit dem Hertzogthumb ZTottringen/ vndwas demſel⸗ henals einem Hertzogthumb zugehorig iſt/ als nemblich Blanckenburg/ Ponta⸗
monſa vnd dergleichen nun hinfuͤro vnd zu ewigen Zeiten in der Roͤmiſchen Rey⸗
ſerRonig/ vnd des H. Reichs Schutz vnd Schirm ſeyn/ vnd wie andere Fuͤrſten⸗ thumbvnnd Staͤnde des H. Reichs/ geſchuͤtzet vnnd geſchirmet werden ſollen/ ꝛc. Duezen ſollen vnd wollen gedachter Hertzog Anton vnnd ſeine Erben/ alle vnd ſde Anſchlaͤge vnnd Aufflagen die jederzeit von gemeinen Staͤnden in dem H. Raichuͤrgenommen vnd gemacht werden/ tragen/ vñ nemblich in jeden Anſchla wen Cheil⸗daß ein Drittheil weniger oder minder iſt/ des Anſchlags oder Pluff⸗ lageſoeinem Churfuͤrſten aufferlegt wird/ geben vnd entrichten. Altera ita ſonat: Daßwir als rechter Erb⸗vnd Oberherꝛ gemelter vnſer Niedern⸗Erbland fuͤr vns undoſereErben vnd Nachkommen/ ſampt denſelben nachbenandten vnſern Nie⸗ dr Erblanden/ nemblich die Hertzogthumb Lottricht/ Braband/ BSymburg⸗ Laͤ⸗ henburgt Geldrn/ dee Graffſchafften Flandern/ Artheiß/ Burgund/ Heingeno/ deland/ Seeland/ Namur/ Zutphen/ die Maggraffſchafft des H Reichs/ die denſchafft Frießland/ Vtricht/ Ober Iſel/ Groningen/ Falckenberg/ Dalheim/ Galin⸗MNecheln vnd Maſtricht/ mit allen deren mediatè& immediaté zugehoͤri⸗ zadndeingeleibten Geiſtl. vnd Weltl. Fuͤrſtenthumben/ Pralaten/ Digniteten/ raſſchafften/ Frey⸗vnnd Herꝛſchafften/ vnnd derſelbigen zugehoͤrigen Saalen/ Aitthanen vnd Verwandten/ hinfuͤro zu ewigen Zeiten/ in der Roͤm. Reyſ vnd nigevnd des H. Reichs Schutz/ Schirm/ Verrhaͤdigung/ vnd Huͤlß ſeyn/ auch diſllzen Freyheiten/ Rechten vnd Gerechtigkeiten freyen vnnd gebrauchen/ vnd vorgemelten Roͤm. Keyſ. vnd Roͤn. vnd des H R. Staͤnden/ jederzeit wie andere
Firſten Staͤnd vnd Glieder deſſelben H. Reichs/ geſchuͤtzt/ geſchirmt/ verthaͤdigt
dgtrewlich geholffen/ vnd dann auch zu allen Reichstaͤgen vnd Verſamblun⸗ gen chrieben/ vnnd er fordert werden ſollen/ ob ſiewollen dieſelben neben andern anendenzubeſuch en vnd zu beſchicken haben/ auchjhnen vnſer Erben vnnd Nach⸗ ſcrer uen vnſern vnd derſelben Seſſion vnd Stimmen/ von wegen obberuͤhrter vn⸗ and/ als ein Ertz Hertzog zu Oſterreich zugelaſſen werden ſollen/ Darge⸗
e 7 1 genwirvns von oberzehlter vnſerer Land vnd Leut vñ dero Nachkommen wegen
wüllige⸗ daß alle ſolche vnſere Kand in vorſtehender Noht/ zu Handhabung vnd
Beeee Wolfart
———
——
—ᷣ—ᷣ—ÿÿꝛxxxx::ꝛ
—

f
—
„70 De Comitiis Imperii Romano- Germanici, Wolfa
andern des H. Reichs Anſchlaͤgen/ ſo durch gemeine Staͤnde jederzeit bewillige
vnd beſchloſſen worden/ ſo vicl als zween Churfuͤrſten ſich erſtrecken/leiſtenonnd contribuiren/ ꝛc. Exua Poſtrema, quodobiter monere placer, tranſactione Sols ipſo clarius apparet, quod provinciæ Belgicæ, quotquot ſunt, membra ſint lmperii.
Id quod& ipſi Belgæ in libello ſupplici Imp. Maſjeſtati cæterisq́;, Iuperii Statibus in comi- tiis Spirenſibus Anno 1 70:exhibito, hiſce verbis diſertiffimé confeſſi ſunt: pſum de. niq, Carolum Imperatorem non itapridem univerſam illam ditionem inter ſaeri myerii ardines ac limites Auguſte publicis comitiiu Germania Principibiu aſſentientibus retuliſſe ut eſſent in Imperii tutela, contra omnem vim atq injuriam: eoq́y nomine a omnia Impe. rii comitia Cegatos ex provincia Belgica miſſos fuiſſe, tributumq́; ad Turo⸗ vim repelen dam imperatum praſentaſſe, ac etiamnum hodis litem inter Brabantis Ducem ac Fyiſto
pum Magdeburgenſem, uter eorum in comitiis digniori loco ſedere debeat, injjudicio eſſs. ina ut indubis inferioris Germaniæ pro vincia ab Imperio aliena exiſtimari nonpoſint Vide-
rint itaque, que jure alienos ſe nunc reddant„libertatemque adfectent pluſquam Majeſtaticam. Plané jugo Hiſpanico ſoluti ad Imperium redire jure poſtliminit debuiſſent. Et RudolphusII. in litteris anno 1607. ad Ordines præſoriptis Provin- cias Belgicas ſibi ac Imperio rectiſſimê adſervit, Vid. D. Baud. de indus. belli Selg uih 1. ag. 40. Mereran. lib. 2 7. hiſtor. Belg pag. 417. Nec obtentus deſertionis momenti alicujus eſt; quippe bello inter Hiſpanos& Ordines fœderatos implicare ſebrin- eipes Imperii juſtis de cauſis detrectarunt, vide Waremund. de Erenb. üib.i de ſæder. 62ur4 4. b 39. Ad hanc brincipum claſſem referuntur quoque Comites& Baro- nes; non quod dignitate ab iiſdem non ſint diſtincti: ſed quodunum eundemque cum illis Senatum in comitiis conſtituant, Dn. Paurm. lib. 2. C. 2. nuiz 2. Non tamen omnes Comitesfunt ſtatus, nec eorum comitatus Reichs Lehen/ ſed quidam ſam Eygenthumb/ cujuſmodi eſt oomitatus Moers/ Auckor. deciſ Cam. in verb, Comita⸗ tua. Hinc quitales pofſiden t, ad comitia non vocantur. Sed& alii quoq; ſunt comi: tes, qui in matriculam non ſunt relati, nec Imperio immediatè ſubjecti ſed Prinei- pes, quibus fubſunt, ſuperiores in totum recognoſcunt, ut Comites de Hardecki qui Auſtriacis;& Comites de Newgarten/ qui Ducib us Pomeraniæ& Eplicopo Gaminenſi parentzadeoq́; Starumj ureminimé gaudent, Ruland Ae tommiſ. 14 2 z.:c. 3. num 27. G*—a. Nobilium autem Imperio immediatè ſubjectorum in comt- niis nulla habeturratio: non enim ſunt ſtatus; nec reperiuntur in matticula. ldque moribus noſtris indubium eſt. Olim fanë comiriis quoq; illos interfaiſſe, planum ſit ex Bulla Sigiſmundi 2.§. 4 Goldaſto tom. I. Cenſtit. Imper pag. 143 E ſen rel⸗ ta,& iis, quæ tradit Buad. ad Aur. Bull. th..lit. C. Tacita verò conſuetudine, cum de jure ſcripto non conſtet, eis inſignem illam prærogativam ademtam ſufpicor. Neſeio igitur an dandum ſit Bruningo, quod de var: uni verſ. ſpec.thu adſerit nom invitis, led maximé volentibus nobilibus factum, ut ad comitia vocari deſietint- Præcipuus certé honor eſt eſſe ſtarum Imperii, inquit Auclor des gruͤndtlichen Be⸗ richts vondes H. Reichsſtatt Friedberg Stand Regalien/ ꝛc enp. ⁊ 5uz. Qus itaq; eredat, nobiles dignitat em illam in comitiorum Statuumq; jur econfiſtentem adeë temerã fuiſſe jactaturos? præſertim cum ab onere contributionum nonma gis immuncs facti ſint, quàm alii juris comitiorum a dhuc dum participes ld qu 8
..
rt des H. Reichs auch Vnterhandlung Friedens vnd Rechtens/ vnd allen
9 an bo.
bberue gegxeebp aniccogno alkeikanor Rx ackett alkeumet
eudih,1).
dalumord
aratt con d danzo lobn
udKpub
A Iuus
aIA Her
K lleisob 4 emilimo!
qurad nügdean Anonelle Kres hn twinaf urdibu llei edt Nnandate wfellam annillan kroraw, reun kapüi RGerlat. dutdädr däüdone daräudi here fartde Dte bd nd anan
Ktud kh
——

aunju
tujian 4 enetean a ämtägia hrürzan 1* J) Juuskaaan a renmuene ax ctemini a Nuui äbnl.
— 1 qWnre D3 cſet zuuwan A l lunA. dee ichslueie: dratumn r Kellündn
5 n 1s 1
ei meciatk
w 2 rut, NGnt T buden
uin
D. Bernhardi Bertrami. 71 arNaſ Auguſt. anno 1500. ſatis liquidò evincitur: Ibi enim Maximiſianus I. de- cei Daß mit der freyen Ritterſchaff ternſtlich gehandelt vnnd geredt werden falaſn Beſchirmung des§. Reichs/ darvon ſie vndjhre Vorfahren jhre Ehr vnd Wndeauchden mehrern Theil jhres Guts haben/ jhre getrewe Huͤlffe/ wie jhnen abehriſtglaubigen Rittern vnd Rnechten des H. Reichs wol anſtehet/ zu thun.
Reuamnum receptum eſt, utcomitiis exactis de auxiliis ſolicitentur; idque Re- edlbus Imperii ſolet inſeri. De eo dubitatum memini, an Comes„qui integrum Comitatum, omnesque eò pertinentes ditiones Principi cuidam obtulit, ac viciſ- Inabeoin feudum recognovit, Statibus Imperii adhuc ſit accenſendus? Et præ- ctllla, quæ pro dilucidatione hujus quæſtionis accumulatim co ngeſſit Jaan. Bor- thnlt jart 2. conſil. 11. advertendum hic eſt, non eſſe in Comitis aliusvé arbitrio, e numero Statuum ſeſecximere, ac alterius ſubmittere poteſtati, Gail. 1.o5/ 2 1.nu. 1. Matth, Steph. dejuriad. lib. 2 †.⁰ I. cap. 4. num. 49. G ſca*g. Cum enim communi Cæſaris Procerumque adſenſu in ordinem Statuum ſit adſcitus, plurimumque Imperii in- tetſt, ut Status integré conſerventur, Gail. A. loco d. Auct. des gruͤndtlichen Be⸗ tijts/c. 16· I. uum. 90. ſubmiſſio illa Imperio præjudicio eſſe nequit. Et aliâs cer- tumeſt, eijuri, quod& publicum commodum ſimulſpectat;( quale etiam eſt, de quonobis jam ſermo, d. auctor des gruͤndtlichen Berichts/ ꝛc. c. 1 nu. 96.) non poſſe
heaciterrenunciari, A. Hering de fidejuſſ. c. 6. é. 182. Quoſtante, quid in hac quæ-
toneſtatuendum, cuivis obvium eſt. Hoc ſaltem addo, Comites de Schwartz⸗ tutg/ aliosque Sereniſſimo Electori Saxoniæ adeò eſſe ſubjectos, ut ob quamlibet caulam etiam feuda, quæ ab eo recognoſcunt, non concernentem in ſuprema Cu- talipſenſiconveniri queant, Ulric. quaſt. Saxon. 1I. G 12 propterea tamen eos Sta- tuslmperii ampliſis non eſſe nemo dixerit. 18 RALeans
40. Electores& Principes ratione principatuum quos poſſident, ſtatibus
accenſeri, adque comitia vocari, in propatulo eſt. Quæritur hine, An Electore ulalio Principe durantibus comitiis ſaris concedente ſucceſſor ante petitam&
inpettatam à Cæſate inveſtiruram poſſit retrô acta in comitiis ratihabere,& ligatis ladere, Klegatis mandare, ut ſuo nomine ſeſſionem& jus ſuffragiicoutinuent? ineltatus controverßam in comitiis Ratisb. Anno 1608, dà Ferdinaudo GQæſaris tumn temporis Commiſſario ac quibuſdem aliis Catholicis Joan- Friderieo Duci- Nirtenberg. fuiſſemotam, prætenſumq́; quod nulla ipſi in comiriis vox vel ſeſſio Kumapptehenſa Ducatus poſſeſſione intra annum ad inveſtituræ petitionem in- utum competeret, priuſquam à Cæſarea Majeſtate velinveſtitus velindulto habi- latuseſlet, tefert Gerlac. Buxd. ad Aur. Bull. th 8 5.lit. H. Quod statuum Ponrifi- otmplacitum an in decretum abierit, neſcio. IIlud exjuris ratione ſeio, quod iu mnbimroductum eſt, bona id occaſione ad aliud exten di, 1. 12.7.13,de Lthaln Eligen- Hendi ero jare introductum, hoc eſt, ut ad hæredem primogenitum tranſear, inve- ſiturtenam nonim betrata, Aur. Bull. c. 6. c. 20 Buxd. d. loc. Hoc itaq; ad jus ſeſſio-
nI8 ſic....... 3. 1 5 4 selfragijin comitiis vi extenſionis recté accommodabitur, Porrò cum feuda
— Ducaruum, ſint ex pacto& providentia; ac ſucceſſores per in-
eut heannaiosun jamhabean t jus quæſitum, novà illd invrſtiturâ non täm ac- — usane quàm quod habent, conſervant. Adde, quòd vocem dare in
usie kructus fendi, argument. corum, quæ tradunt Felin in can, cum olin. mhhe. Eobed. Deciau. reſp. 8. num 228. Omnes autem fructus adevaſallung
49
Ecccc 2 ſpecta-

—.— —* 1 —.—
771 De Comitiis Imperii Romano- Germanici,
ſpectare ante petitionem inveſtituræ, tam certum eſt duàâm quodcertiſſimum Eh ita in terminis decidit Carz. Maftrill deciſ conſiſt. Sicib 1 8, ubi num., poſtaliosad.
dit, etiamſi ſententia contra poſſidentem lata ſit; voces tamen datas in Parlamen-
to non retractari. Sed& obſervantia Imperii in promtu eſt. Nam ann. 156 Dhilippi
Landgravii filios, Wilhelmum, Ludovicum, Philippum junior,& Georgiumz ann. 98. Joachimum Frid. Marchionem Brandeburg& Fridericum I V. Electorem Da- larinum ratione Simmern; Anno 160 ⅓. Carolum Ducem Magapolitanum, quam- vis nondum inveſtitos, comitiis interfuiſfe, aetaàm ſedendi quàm ſuffragandijus exercuifſes ex ſubſcriptio nihus Receſſ. Imp ac hiſtoriarum monumentis cognoſci. mus. Quæ exempla quoq; Gerlae. Buxdorffd. loc. obfervavit; quamris in eo, quodde Friderico Duce Wirtenberg. adducit, faſſus& contra veritadem hiſtoricam: Hic et. jam cum ann. 15 36. Wormatiæ conventus deputatorum haberetur, caq́; durante vivis excederet Elector Auguſtus Dux Saxoniæ, omiſſæ dicunturfuiſſe conſulta- tiones; utpote exſtincto mandato, tamdiu, donec Chriſtianus L. in Electoratuſuc- ceſſor Heros fortiſſimus injungeret Legatis, ut progrederentur in conſultando juxta literas mandari& inſtructionem à patre Electoreacceptam Etadexem plum Joachimi Eriderici Brandeburgici Electoris accedit, quod cum parensEle- ctor Ann. 1598, Obiiſſer, quidam Imperii Princeps virtutis& ſapientiæ laudeperto- tum Imperium maxim êconſpicuus Filium Succeſſorem rogarit, ut mandaretle-
gatis, indeliberationibus urpergerent,&e paterna mandata ſtudioscé exſequeren-
tur quæ utique exhortatio proculdubio intermiſſa fuiſſet, niſtoptimo Principi& Gonſiliariis, quoshabuit, rerum Imperialium ſcientiſſimis conſtitiſſet, jus ſeſſionis ac ſũffragii etiam ante impetratam inveſtituram prin cipi Iinperii competere. Sed &idem, Eccleſiaſtico aliquo Principe ſtantibus comitiis erſtincto„ Ralio per ca- pitulum electo, recté dixerim. Etſrid forténon admiſerit, Andr. Knib. comment. in jus Saxon-Verbo, ducum, cap 2. num 1 2. Nam Eccleſiaſticis tanthm tribuit Electio, quantlim ſecularibus pactum& providentia. Necexemplis deſtituor. Joanne enim Archiepiſcopo Trevirenſi 9. Febr anno 1567. mortuo, in ejus locum Jacobus ex veteri famili ab Els. concordibus ſententiis acvotis ad Archiepiſcopatumadſum- tus in Comitiis eodem anno habitis, ad quæ non äpſe: ſed ejus prædeceſſor vocatus erat, antequam inveſtituram à Cæſare impetraſſet, ſeſſionem& ſuffragium nemi- necontradicente continuavit. Ita quoque Daniel Archiep iſcopus Moguntials in lbcum Sebaſtiani, qui 18. Martii Anno 15 5. Obierat, electus Comitiis Auguftæ
eo tempore habitis per Legaros interfuit, Nieal Serari libr. Rer Moguntiat. fel. gi9.
Et cum ſub tempore Comitiorum ann. 1862. ad Maximilianum in RehemRi norum eligendum ab Electoribus inſtiturorum Colonienfis fatis conceſſiſſet
tamdiu comperendinata fuit electio, donec à Capitulo Fridericus Archiepiſcopus
proclamaretur; qui poſtea, nom exſpectata Oæſaris inveſtitura, in Senatum Electo- rum haut diffisulter receptus eſt: dicitur autem Cæſar Ferdinandus mandaſſe Ga. pitulo, ut maturarent electionem, quò numerus Electorũ compleretur. Quæ eum ita fint cordatioribus Politicis&] Cris dijudicandum relinquo, quam bené velma- léfenſerintilli, quibus veligio non fuit ſcribere, quod priuſquam Principes Regar linum ſüorum inveſtituram impetrarint, in Imperii conventibus ad ſeſſionem et 2 tum non admitrantur, ſive ſucceſſionem nacti fuerint exjure ſanguinis, ſvve ex juue
electionis. In qua ſententia fuit Chriſtoph. W int zler in obſer vatiinibus ſuiide 243
*
ſrh nch ranrsalcon likpemi
d ſeſſionem& vo-
ſumena er Kelontcal
aunottun
dus liem Waleytion üſclloni mmüüiyler mmmnterſe pur lu i abrotam h
dSiim
vmj can üluypedi der lilhel
nirluoct mlmeſte kurcldet. nur erce wperirus, tütrrid nnenl Ne uarmtt engitun econſe Rranſl uruno⸗ lleljus magen Aünare püena hen
4

₰ ileruimaln aA nntenttina ie hildrimt. üäctiihar d ſei Ri 1 lichuirli — plulsutra 0, 1 räuat K t Arcrnn
aliumte ſloren h 84 dieriene
A. fs l
K lE(ath
ekinrub 1 „
— Ferüius3
entent, bl mileeh
D. Bꝑrnhar li Bertrami.
pejuelt ſicuſuobſervari ſcribit.
31. Porròô, ſi Princeps decedat relictis pupillis aut minoribus, Tutores, aſorum aut Curatores ad comitia vocantur. Id quod in Electoribus quoque uſu weait quamquam hi ſeptennio ſecundum jus civile,& triennio ſecundum jus Sa- ranicumcitils pubertatem accipiant, ut ſupra dictum ſuo loco eſt. Exemplum lahemusindomo Saxonica utriuſque lineæ; Pomeranica item&Lotharingica, aunor50 3. in domo eriam Badenſi anno 15 8a. in domo Brandeburgica anno 1t.Kfæpibs alias. Idem eſt in Comitibus Imperii. Nam& horum tutores ad camita rocari ex ſubſcriptionibus Receſſ. Anno 1594.& Anno 160;. pateſcit. Ma- ſorennes autem facti ſeſſioni in Comitiis occupandæ ferendisque ſuffragiis ipſi- aaneiſunt. Quid verò ſi plures ſint,& minorennem ætatem egreſſi Diᷣcatus vel Mrclianatus feuduminterſe dividant; Cæſare diviſionem approbante,& unum- quemgue de portione ſua inveſtiente, ſinguli ad Comitia vocandi ſunt, finguli quoqueſeſſionem& votum habebunt, quippe intereſt Reipubl. Daß das Reich anſenen Gliedern vnd Stimmen geſtercket werde/ argumento eorum, quæ tra- dinuin Decreto Spirenſi Anno 1570.§. Nach dem auch nochetliche Reichs Staͤn⸗ de. EPremplum nobis ſuppeditat domus Saxonica lineæ vinarienſis& Coburgicæ; quaumillaa Joanne Wilhelmo; hæcà Joanne Friderico ortum ducit. Item do-
Ts heica in ſuccellorib us Georgii Friderici Marchionis, Chriftiano idelieet& Joachimo Erneſto Marchionibus Bran deßurgicis: quorumille Culm- acizhic Onolsbaci reſider. Diverſum eſt, ſi in familia Principis alicujus inter fra-
tesſus plimogenituræ ex conſuetudine privilegio vel teſtamento introductum
.„ 8... J 1 ſt:tüm enim primogenitus, qui Ducatum ſolusadminiſtrat pleno jure, ſolus quo-
Tuerocatur, exclufis fratribus reliquis: quemadmodum fieri videmus in domo Raſata, Brunſyvicenſi Molffenbüttelicæ& Luneburgenſis lineæ, Wirtenber- es,Haſtaca line; Darmſtadenſis,&ec. Quod jus aęaldaxsics uti reſpectu fra- ium durum forté ac rigidum nimis eſt, Va, q. lib. z. de ſucceſſ. reſolut.&. 1 3 n˖um. 7.& 8. laſlendoris familiæ conſervandi intuitu æquiſſimum, Nicol. Sudor. lib. 2. diſput. ci- ¹ih. 7. Fachin lib. 1. conſil. 2 6 poff. num. 2 3. G ſe*a. Ludov. de Molin. eruditè lib. 2z de 4 mag&ah. I. Gail. nervose& eleganter z.obſ 1 53,de quo prolixè diſſerere non eſt hu- ſusloci, nec forté ad cujusvis ſtomachum. Quid autem écontrario, ſinec diviſo 3 aſt nec ſuri primogenituræ locus? an& eo caſu fingulis ſeſſionis ſuffragiique ſuscompeteteita exiſtimare viderur Audtor eract Wie ein Fuͤrſtlich Hauß zu erhal⸗ — inquiens: In Reichs Raͤhten/ Viſitationstaͤgen/ Kreißtaͤgenſoll d an⸗ der Verheyraht iſt/ oder 24. Jahr erreicht/ bevor ſtehen Iſeinvotum 1 Quod nondum concoquerc ego poſſum. Qum enim frati es Principes an- quamdividunt unam patris perſonam, adeoq; unum ſolummodõſtatum repræ- ura uno voro habere vix poterunt. Et lioc uſu quoque ſervari verofi-
41. In Imperio etiam inſolens non eſt, ut Princi pes plures habeant ditio-
aes 1 8 5 4,2 83...... quxipſis jure ſucceſſionis velſimili quopiam tituloobvenerunt. Hosigitur
adcomitiai ni 4. Putiaita vocari convenit, ut omnium, quos poſſident, Ducatuam nomine g zdelejübeantur.
meshalatinuszratione Pfaltz Simmern⸗vnd Pfalg Cauiteru. Ernomine qui-
Hine Elector Palatinus comitiis intereſt, ut Elector; deinde ut
Eecce 3 dem,,
7573 14. ſqnatamen ipſe nec leges adducit; nec rationes, nec auctoritatem,&, quòöc. 4

774 De Comitiis Imperii Romano- Germanici. l ... aso Non „dem, quo Elector eſt in Electorum quatenus v. Comes Palatinus, in Principũ de. 9 natu feſſionẽ obtinet. Eodem modo Duces etiam Saxoniæ duplici nomine ad co- mitia vocantur, primò, ut taleszdeinde, ut condomini der Fuͤrſtlichen Graffſchafft Henneberg Et Philippus Ludovicus Comes Palatinus ad comitia fuit vocatus, qis akuuc Innhaber der Herꝛſchafft Ehrufelß/ Receſſ. Ratub. an 1603. Non in omnibus tamen 5 1 11 M 8 3 uokalle & ſemperid fuit obfervatum- Nam Illuſtriſſimum Henricum Julium Ducem Brun- nühtüb
ſvicenſem& Luneburgenſem ratione ditionis morte Erici Ducis Brunfric. ad pa. aal
trem illius Julium devolutæ in comitiis peculiarem unquam ſeſſionéhabuiſſeaut in jus ſaffragii exercuiſſe ex Keceſſibus non apparet. Ejusq́; rei plura exempla, ſiopus uenen foret, adduci poſſent. Sed oprandum eſſet, occaſiones augendi numerum ſenten. Aüſenm tiarum liciris honeſtis& legibus Imperii non prohibitis mo dis in Senatu Principũ uumnil Sblatas incuriosé haut fuiſſe neglectas. äluded 45. Eveniſſe non ſemel novimus, ut Principes fœminasignobiles& ple- malpalte bejasin uxores duxerint. Dubitatur hinc, an natus ex Principe& plebeja ad comi- lhn 7 E tia vocari, ac jure dicendæ ſententiæ frui debeat? Quod vix admitti exiſtimo— a K'oraunſe
Nam in Ordinatione Regimenti zu Wormbs anno 152 r. auffgerichtet/ diſpoſitun eſt, do Churfuͤrſten vnd Fuͤrſten ſolchen Reichsraht zu beſitzen nicht annemen wol⸗ ſuut ten oder koͤndten/ alsdann ſoll Statthalter eine andere redliche vnnd tapffere Per⸗ allocgen ſon an derſelben ſtatt jhres Genoſſen oder Gleichen erwehlen vnd nehmen. Qua yunzim fſanctione Imperii tefragante ejuſmodi ex vilioris conditionis matre prognatusin ſautl.yr conſilium Imperii vix fuiſſet. Idem ergo de comitiis eſto judicium. Præteteattala. is hrunſ titium eſt in Eccleſiaſtica collegia der hohen Stiffte/ neminẽ recipi, niſi quiaplu. ihuuo ribus generatio nibus ex utroq parente mobilis ſit, Bon. de Curtil. tr. de n0b †. 4.2. 29. rreshel Bocer de Regal. c. 2μm. 1 2. Quodidem quoque in ludis equeſtribus ſervari teſtatur unnet Reinbardus Comes in Solms/ ic. in libell von des Adels Vrſprung /3allegatusa ke. a3 tro Fritz de nobil. eiwil concl. 20. Cur ergo deterioris conditionis eſſent Principes anl O 8 Imperitin ſublimiori dignitatis gradu conſtituti? Maximèé verô cum&alias mori- issara bus Germangrum conveniat, ur nobilitatis non à patre modô: ſed& matre pro- a xauenj
uentis habeatur ratio: etſi ſecus ſit de jure civili, I. cum legitim. de ſtat. kom. Ta. aanuni lott de Nath.& Spur. c. 6 1.n ⁴, z. Verlim hæc utà diſputante non definiente dictain- dndeni telligi cupio. b ah 44. Tertiam eorum, qui ad comitia vocantur, claſſem conſtituunt cti- denä tates;eæ ſcilicet, quæ Imperio immediaté parent. Pro cujus rei accurationiintelle- ſitanr ctu differentia inter civitates in orbe Imperii ſitascumprimis notandaeſt. Gr- etnen
dam enim liberæ ſunt, quædam municipales, quædam mixtum— W
Mynſing Reſponſ. 1 3. num. 10. Nulla autem civitas in Imperio eſt Auhades, Knic 1 dRennr
Epopſ.num. 20 5. Liberas hie appello, quæ nullum inferiorem Principem zefal duin mmediatt ani
Imperii ſtatum ſuperiorem agnoſcunt; ſed ſoli Imperatori ac Imperioi— 5
ſubſunt. Eæq́; partim Freyſtaͤtte; partim Reichsſtaͤtte vernaculé audiuntiin qur un rum diſcrimine conſtituendo valdè varii ſunt auctores. Alii enim Freyſtaͤttei 232 dictas volunt, quæ ſemper& ab ævo aullum alium ſuperiorem preter Cælarem ho man, agnoverunt: Reichsſtaͤtte verò, quæ aliis quidem ſubjcctæ: poſtea exem tæ&& Imperio immediatè ſubjectæ fuerunr, P. Wehner. in ebſerv prafi. verbo, f teſ Reichsſtaͤtte. Quidam hanc differentiæ rationem planéinvertunt;&quase 14 Sr eyſtaͤtte/ hi Reichs ſtaͤtte nominant,&vige verſa, Matih. Stepb dejuriidin 4 ai

ma 4 Nuinn n Main la
3Nema ¹ lmn lalh 2 c Duan reeun hi, 3 tiara,, 1nlgangaite. 1 dismoüngg
19 An 1
d
ſ
7
* eöftun 4 1e Nranta (Mamea ulaißt S ezuun a2 erläha „A mwann indtäliden te jucem F remhänin 2 i eCriun ex iisenrtinn E ds Drna a contuättt: ² auimtarts er cauemaeke, 12„un hut f unrxanläs
S tül, Cälkra⸗ 6 „ ll„
. dojutan, 3 rumprinötne 4 P am rnm 1 Imperoctieh
ditem kn „ es Ai rinfh e- ri 9 . 1
uia tt 4
4 1
Aesotic
4
mh
D. Bernhardi Bertramf.. 775 ItIN2. 82. ſ0. Nonnulli liberas ideo vocari exiſtimant, quod præ cæteris pe- culiatibus privilegiis& immunitatibus gaudeant, Münſler. lib. 3 Coſmogr. cap. 24. Nuluude commiſſar. 2. lib.. cap ꝙ nu. 41. Alii aliter ſentiunt, ut videre eſt apud Au-
zuanmakeiſ Camera, verbo Civitas. Quicquid veré tandem differentiæ inter eas ſit,
unſgehodie pari cenſentur jure ac ſtatu; omnesque immediaté Cæſari& Impe- nulitdta ſunt. Quo ſenſu copulativé Freye: vnd Reichsſtatte ponuntur in Ke- cellhus Kehmer. d.los. Gailius quoq; de Arreſt. Imp. c. 9. nu. 1. E& 2. promiſcuê eas ap- xlut Achæ propriè ſunt, quæ inter ſtatus referuntur Imperiis quæque catalogo, uem matriculam vocant, inſcriptæ in Senatu Imperiali Ciyitarum der Staͤtte Nhtleſſionem& votum ſibi vendicant, Webner. in obſer varionib. prad. d. loc. pag. 14. Municipales autem illæ dicuntur, quæ Principibus& Ordinibus ſimpliciter luutſubjecte, vulgô Tand⸗oder Fuͤrſtenſtaͤtte/ vocaræ. Tertii generis ſunt, quæ ex lutelmperatorem, ex parte inferiores Principes Dominos agnoſcunt, Gail 2. b 4Sn lo. Ruland. Alocin. 47. Et hæ viciſſim ſunt vel pactitiæ, vel exemtitiæ, vel privi- legiati, de quibus omnibus& ſingulis videri poſſunt, Dausb im Bericht vnd Er⸗ Naungan Raht zu Braunſchweig/ pag.; 3. eon ſe⸗.& in Hypot hypoſ. ſec. 6. Bruning. orum univerecieb.. 14. 15:hic attigiſſe ſufficiat. Illud ſaltem addo Hambur- gumcum ad tertium hoc genus proprit pertineat, inter ſtatus malè referri, Gylm. Immph.1.zit. 3. vor. 3. in pr. De Erphordiæ quoq; exemtione& juribus apud eündem, fom. tit. 2. Vot. 1. prolixé diſquiritur. Nec ignota eſt doctis pariter ac in- ioſtis controverſia de Brunſvico. Sed neutram immediaté ſub Im perio eſſe, ve- illmum eſt, Meichſn. dec. 2 01. lib. 4. 8 3. Ciyitates hæ Imperiales etfi inferiorem inter ſtatus locum obtine- ndahiumtamen noneſt, quin æquò ac reliqui ſtatus eminentiores fulera& co- lannaſmmperii, Aud. gruͤndtlichen Berichts des H. Reichsſtatt Friedberg Stundtec. ,15,2u.11. Quod ſentiens Carolus IV. in extollendis& augendis ci- uatibus quarum opes& robur didicerat eſſe opes& robur Imperii, admodum ſe- dalnsfuit verba ſunt Peuceri lib.; Chron in vina Caroli Iy ag. 179.Imperator quo- dusggilmundus quantum illis trib uat, ex politica ejuſdem reformatione, cap. 10. co- aleetset. Dowurden/ inquir, die H. Reichsſtaͤtte geordnet vnd gefreyet/ dar⸗ K ſchenſie geſchrieben Heilig/ wenn jhnen ward entpfohlen alle gerechte vnnd Kitihe Seligt eit/ vnd ward die Chriſt enheit durch ſie geſtercket. Digniori certé mne, quam Heilig/ nomnari non potuiſſent. Sed& præterea nobilia Imperii nenbraz Cæſaribus hinc indévocantur, Sixtin. de Regal lib. 1. c. 4. 80. quo ipſo di- nundem Melde abun d Soſtencitur. Uti ergo eorum, qui invidia erga Prin- udne atentnd ec Sertes tnt Staͤdtiſch ſeyn/ Elapmar. lib. 2.de A rcan. Rer umpi- nun ericimo uillne Pu o: ita aliorum inſtitutum erga civitates ſazieip) u. dannmnpoſkant tum libertatem jura ac privilegia quavis arrepta occaſione, Heimlbi 5 nminutumn vel prorſus abolitum eunt. Quiniméæquum eſt, ut inricem womit 1 r arta rectaq; mancat, ac omnes& ſinguli Imperii ſtatu sſeſe deinſmien de0 ttent, ſoan.Geng Bexht. deſecur.& ſalv. cond.:5. 61tatamen, Khrann u 1 deudm upremis fed Electorum cumprimis auctoritas in reli quis reverentiam.
4 79⸗ Civitates non d„*. 2 2 5.. 2„ 3— 4 modòô ad 3 ſed 3 4 acſellione comitia citart; fe& inſuper votum haberè
m, ſupra, dictum eſt. Non deſunt tamen, quiconſilium eivitatum im dubium

776 De Comitiis Imperii Romano Germanici, dubium vocarunt, conſultandi in comitiis poteſtatem ipſis quidem concedendo, 9
jus verò fuffragi lib 1. Orator. Reipubl. Venet. de Aula& Regno] mper. Rom. apud P hilipp. Honer pag. Munſtr. 3. Coſmogr. c 21.& alii. Dequo videndumnunc eſt. Certè pro Cixitatibas
mæ. Etenim conſtat ex conſtiturionibus Imperii, colle.
ieis competere negando aperté; veluti Peucerus in complem. Chron.
uuhn
4 1 riganin aau ots
—
Gerehen
müilatst ugebfer
rationes pugnant forti ctas imponiper modum contractus. Eas autem exfolvunt quoque civitates. Ergò, * 4„
neconventio cum uno inita alteri noceat, contra k. 278§ 4. in fin. depad Surd dec. 19 nu. 7. ut& ipſæ Interpofito con
ſenſus non nudum conſilium, ſed ſu formula ad comitia vocantur, qua ſtatus reliqui: mit vnd nebeu andern Staͤnden
helffen handeln rathſchlagen vnd ſchlieſſen. Aut proinde jus ſuffragii illis tribuen dam, autillaſoriahæc erit ad comitia invitatio. Adde, quodin hunnseeress Imperii hæc vel hmilia in calce addi ſoleant: Vnd wir Chur fuͤrſten/ Fuͤrſten Praæ⸗ laten/ Graffen vnd Herꝛn/ auch der Churfuͤrſten/§ ͤrſten/ Pralaten/Graffenvnd Heenn/ vnd deß H. Reichs Frey:vnd Reichsſtaͤtte⸗ Bottſchafft vnd Gewalthabe⸗ re hernach benandt/ bekennen offentlich mit dieſem Abſchied/ daß alle vnndjede Puneten vnnd Articulmit vnſerm guten Wiſſen/ Willen vnnd Raht fuͤrgenom⸗
men vnd beſchloſſen ſind. Quod ſi decreta civitatum quoq; conſenſu fabricantut cur votijure eas privabimus? maximé, cum ipſa experientia earundem cauſam de- jori recte creditur. Accedit
fendat, cui utique tanquam teſti omni exceptione ma præterea ipſorum Imperatorum teſtimonium; uti Friderici II I. in Reformat. Fran. goford. anno 144 2.in princ. ibi: Vnd darumb durch Anbringen auch mit Beyweſen vond Raht vnſerer vnd deß H Reichs Churfuͤrſten/ vnd Fuͤrſten/ Geiſtlicher bnd Weltlicher/ ꝛc. vnd Staͤtte/ die wir dann durch ſie ſelbſt oder jhre maͤchtige Send⸗ botten darumb inſonderheit her zu vns zukommen/ ge otten vnd geheiſſen:&Ma- ximiliani I. in Conſtitutiani vom Roͤniglichen Landfrieden/ anno 14 9 in fneprint bi Darumbmit einmuͤtigen zeitgen raht. Pluriumq́; quos conſulto hic prætereo. Neque blentio in volvenum, civitates habuiſſe ſeſſionem&rotumin confilio Im. periali Reichs Regiment, 4 Maximil. l. cum Procerum conſenſuanno 500. Au- guſtæ inſtituto, tit. Wiezwantzig Perſonen in das Regiment genommen/ in ver. bu⸗ltem, ſollen auch alle viertel Jahr/ quæ igitur eſt ratio, ob quam in comitiis de terioris conditionis eſſe debeant? His ita ſtantibus, qui de ſeſſionis voti jute cl: viratibus competente amplius dubitat, de ſole eum dubitare neceſſe eſt, verbis utot We hneri d. loc. pag. 145. Obſervandum tamen benLéeſt, inter jus ſuffragii, quod Ele- Goribus& Principibus competit, ac civitatum vota quandam eſle differentiam: illorum enim, præcipuè Electorum, fuffragia liberrima ſunt,& 15m. gnæ; harum non æquêë: quoniam cum Electores& Principes ſententiam prius r cant, evenit, ut dicente Tasito 4. Annal. obauctoritatem, qua pollent, reliquis ad: ſentiendi neceffitatem faciant. Quod& haud obſcuré ſubindicat, 52 fuͤhrlichen Berichts/ wie es vff Reichstaͤgen pflegt gehalten zu werden/ umxm hujus rei teſtissdum c. I' in hæc verbaf die Staͤtt ein ander Bedencken haben/ oder der zweyen andern Raͤthe Bed diſpatire n, ſondern laſſens gememiglich darbey bleyben. Aq t huſitus in Pelitit, cap. 3 3num. 76 ubi itainfit: Unde liquet tàm ferre hie juffragia, auam alterius callegii ex duabus priori
ſenſa contrahant neceſſum eſt. Neceſſitas verò con-
bu⸗ ſeutentiam aiprahn 3
ffragium ſupponit. Deinde civitates ſubeadem
auctoritatisma- aun
Auctor des uße
eribit Dochiſt im Reich wenig er tuas encken
uononalienusett 4Af ih cellegium hos terriun un
umeerlie
1. aadortan
anokads te am Keilita
huntoraute cthem arbsla utro
nit Oüm
mriccula
an Dan halluſec amiufn. lietretun un.1.0 Kchatrore aduronu müterer nissiyl eperiri dldosmo demaue n. sh. Mälbsdu leiwo ſs Räcchs Knetuoch aägie

rthe
13 nfſanä tiate X rilamih a ugemti aeme jenntiu
dn ſeralllun D hrannun
as dtkad
N Ml
emanae 2D men inage b 2 a tordeun
.12 1 a c juikethe
n diure run
1 lnle
arulleatur id potius jus adprobandi, quàm ſententiæ dioenda habere. Etft in eorum par- tem qui ſuffragii jus civitatibus competere planè negant, proclivior ſit. Imõô ſi ſu- cotum collegiorum votis accedere civitatum legati renuant; Imperator pro au. doctatejubere poteſt, ut reliquorum ſententiæ calculum ſuum adjiciant, quem- admodum in comitiis Ratisb. anno 1471. id factum conſtat ex actis, quæ ſeripto cui- m ſah nitulo, kurtze Abfertigung/ Proreſtation Verantwortung/ Entſchuldi⸗ gung/ Qblation vnnd Erbieten des Rahts zu Brannſchweig/ ꝛc. inſerta ſunt, pag. 163. Verum hæc auctoritatis prærogativa jus civitatum non lædit;& co nſequen- tertaex commemoratis ſtatuum eclaſſibus conſilia reſultant; Unum Electorum; itetum Principum;& civitatum Imperialium tertium, Obrecht. dejuriadidl. c. 6. nu. 1½6⁷9.
47. Dividuntur autem civitates Imperiales in duo ſcamna, Rhenanum& Heeficum, vulgé die Rheiniſche vnd Schwaͤbiſche Banck/ Dn. Paurmeiſt. lib. 2. cap. tnum. 13. Et certus in utroque ſcamno eſt numerus, qui ex Receſſibus cognoſei aſquenegotio poteſt. Olim veròô plures fuiſſe civitates Imperiales civitates, quàm auneſuntImperii matricula comprobat. Quædam enim ab Imperio velin totum amulle ſunt, ut Elbinga, Dantiſcum, Metis& aliæ; quædam à Principibus exemtæ, eorumqh juriſdictioni ſubjectæ, veluti Suſatum, Brackela, Lemgovia,&c. Dn. Paur- neiſb,2.7.I. num. 17. in fn. Avulſio ſané illa quo jure à Polonis& Gallis facta ſit, nemoignorat, vide decretum Caſaris in comitiis Auguſt. un. 1548. Legato Regis Polon. Catam apud Golaaſt. tom. 2. Conſtit. nper. pag. 241.§. 4. Verlim de exemtione, num li- citalitachuc valdè controvertitur. Equidem, ſi in fraudem Imperii fiat, aut in di- minutionem contributionum der Reichs Anlagen vergat, contra actionem Fi- ſaalisintereſſe Imperii præten dentis nullo modo poterit defendi, Gail. 1. 6/½ ν. 21. echſiexemtioni civitas ipſa conſentiat,& eximens pro ea collectas ſolvat, an Fi- ſcalisachuc poſſit experiri? dubium eſt. Et licet veriſſimum ſit, intereſſe Imperii nonia contriburionibus modô, ſed& ſtatuum multitudine præcipuè verci, Recef. m 1ſ70.§. Nach dem auch noch etliche Reichsſtaͤnde/ pag mihi s 23. vid Frans. Uinith de Autonom. p. 3. cap. 17 pag. 31 5. lextamen in contrarium ſcripta eſt, Receſ. Ina2u. 1148.5. Vnd als durch die Kreißtibi, iſt in Berahtſchlagung dieſes Pun⸗ enbefunden/ daß gleichwol etliche Staͤnde außgezogen/ aber durch die Außzis⸗ ſaden werden des Reichs Anſchlaͤge der Außgezogenen erlegt/ dieweil dann owegen kein Streit noch Irrung iſt/ auch dem H. Reich deßhalben an ſ einen Iulagen vnd Gerechtigkeiten nichts abgehet/ ſo laſſen wir vnnd gemeine Staͤnde auchder abweſenden Bottſchafften vnd Geſandten ſolch es alles bleiben vnd beru⸗ ſeuebevorab ſo die außgezogene Staͤnde ſolches Außziehens vnnd Vortretens zu ficdin ſind: cui uriq; acquieſcere debemus.
. Pro coronide hujus membri quæſtionem, à propoſito licet paulò alie- nam lubjungere luber an civitates Imperiales jura territorii vel ſuperioritatis,& Aegalahabeant, uod dextré intellectum adfirmare nihilhæſito: ſividelicet ju- aailaaprincipum perſona abſtrahas, ac in propriam ſimplicemq́ue eorundem in- tuearis eſſentiam. uippe, quod civitates Regalia, quatenus ea Principi, ut Princi-
1 Phcompetunt, vulgô die Landsfuͤrſtliche Obrigkeit/ minimé habeanr, abs ſe cer-
tmeſt, Joan. Dauth. im Bericht vnnd Erklaͤrung an Raht zu Braunſchweig/ ꝛc. 1, z2. Cum verô jura Regalia etiam ine titulo fubſiſtere queant, Brun'ng. de var fFffff uni verſ.
D. Bernhardi Bertrami. 777

„s De Comitiis ImperiRomano: Germanicl, aniverſ. ſpec. th. 19. poſt Barbat. /onſil. 7.nu.z vVol. 3.& civitates Imperii ſtatus indu bié fuit; cur territorii jura die Cands Ober: vnd Herꝛlichkeit/ illis negemus, cau-
1 M
ſam nullam video. Et hanc opinionem propugnant non infimi ſubſellii jCti: uti Gail 2. o5. 57. nu. 7. E& lib. 2. Ade pac. publ. c. 6. nu. 11. G de Arreſt. Imp. c. 9. num. t. ac alii quamplurimi. Nihil officit, quod quidam neſcio an ſatis juridicẽ objectant, civi-
tates, quia privatorum loco ſint, leum qui vectigal de v.§. regalium ipſojure eſſein
capaces. Nam præterquam quod in civitatibus mediaté Imperio ſubjectis id lo- cum duntaxat habet, Gail. d. bſ.; 7. in fin.& de Arreſt. d. c. 9. quis nomintelligit, A3mu nicipiis veterum Romanorum ‚de quibus d. lex& ſimiles aliæ aceipiendeæ ad eisi. tates Imperiales nom niſi ineptifſimè inferri? Deus bone! præſens reipublicæ fa- cies, quàm aliena, quàm diſcrepans ab illa antiquàâ? Verbis hoc ſatis apertis expri· mit Audor Donawertiſcher Information p. I. Hag. 121 ſic ſcribens: Daß ipſa Rei-
publ. Germanicæ forma nicht auß den Lateiniſchen Rechten/ oder Bartolo vnnd
Baldo; ſondern vielmehr auß des Reichs loͤblichen Herkommen vnnd dahero ruͤh⸗ renden alten Ver faſſungen/ auß der Guͤlden Bull/ Keyſer vnd Roͤniguchen Ca. pitulationen, des Reichs Abſchieden vnd Conſtitutionibus zu nehmen. Quodt præſenti aptiſſimẽ accommodari, facile mecum adſeret, qui ſublimia civitatum noſtrarum jura expenfiüs ſcrutabitur: quomodo&ipſe Waremundus de Erenberg nbr.. de fœder. cap. 1. num. 39. in hanc lententiam, invitus licet, deſcendere cogi- tur: dicamus ergo neceſſe eſt, inquiens; multas civitates habere rem, ſed non nomen. Appella veris itaque oro lubitu; quod tenent, tàmeſt tamen ſimile juri Printiputau acs- Vum ovo. V 49. Atque hæc de ſtatibus ad comitia vocari ſolitis dicta fufficiant. Ita. ſia, Gallia, Hiſpania, Anglia, Dania, Mediolanum,& alia regnaexemtionis vel præſcriptionis titulum prætendentia ſitäm poſſeſfione quàm jure quidem ſubef ſent Imperio; cauſam haberemj uſtiſſimam, ut de eorun dem Kegibus& Drineipi- bus hocloco pro ratione inſtituti quædam dicerem. Sed quia jugum Romanume adeé excufſerunt ut nullus recuperandi modus ſuperſtes, ℳ l. Gentil de veter cauſ non reſuſcis. Omnisq́; actio prorſus inanis exiſtat: equidem an iis Aüiquisin comt tiis locus ſit, fruſtraneum eſt diſquirere. Dolendum verò eſt& deplorandum cum gemitu; comitia Imperii Germanici, ad quæ tota fer Euro
pa olim confurit, ceu
videre eſt ex catalogo Collect. Conſtit. Imp. tom. un. Goldaſti præ fixo, nuncà pauciſſi- erquam qui
mis, qui ſuperſunt, Sratibus peragi- Cæterlim fieri poteſt. ut& alli, præt jus ſefſuræ ac dicendæ ſententiæ habent, comitiis adeſſe jubeantur. Quema mo⸗ dam Imperatorem Adfeſſores Cameræ ad comitia Katisb. ann. 160
refert Auctor Nohtwendiger Erjnnerung/ ꝛc. 1afermat. Donawert/ qyoſßta pant:t.
pag 270 utrationes ſententiarum in den vier Rloſterſachen/ ip ac Statib expone- rent. Ad quod tamen, ſi fidèshabenda, Aucdori Donawertiſcher Inf ormationſp l. pag 197. cum cauſam evocationis perco ntati eſſent, teneri ſe diſerte negatutit Ca merales. An recté, alii judicent. Ego certé, quomodo hon eſté id declinarepotue- rint, non vicdteo, adi Audoremd. Nothwendiger Erjnnerung/ bag. ²7 1. Nec mia plo nova fuit ea Cam eralium evocatio;nam idem Anno 154 1. quoq; factum traci &Audtor pagn ²70in ſin. 18
8.eoſino citaſſe
MEMRuM
ruocncu Weomeagel “
Uateiuevegs laaelult
e ſe ltacet
rmeralutt
zitrinnei bauxeuncu Memkoma unwealele iastonlu Rungas h anekeeleci gt Lun alomand tunc ma all änto neuram benator erh. Pe enusin⸗ aadcone ouquod natiau
uul 4
duum, 4.
Waachen afrdern meawer dderſet e w halize 8 ealge
alll
*
dutt eö

Aceda. 5. ntalhe. „Sanin N ſiteiänn, 4 anuidia Dau wa 2A 4 eanch 3 Ltad 11 late lhe duh „e a
e olunn. ezzuna Blesalan a 1 4 3 4 Kntanae e. fetäüzuenen B leſärgi . Ntta, 2 Ahreinaa 1 er eNengaa * ianbugt em ſet gtan D iiple Nmun 1A diirllt hnn un umng⸗ Dun ſnini
28. KKlüt in
Natke lutt V „1.ndn
r uiderin * zchtbn nrerocide 1 3 1 ofeinii ealiftins „ orckarbin 1 il anſ . sh wl 1 8 9 1
d u Dynua J nlun awer tid— 9
. D. Bernhardiß ertram.„ 2
MEMBRUM IV.
ſo. Litetis denunciatoriis acceptis necefſitas comparendi ſtatibus præcise inpolta eſt. Jus enim cogendi, quod Imperaroritribuirur, in ſtatibus requirit ob-
ſquium: ne ſcilicet hoc negaro, illud fruſtaneum ſit. Et hactenus concedere poffu-
nu, Armiſ.ib. z. Aejur. Majeſt. c. 4 uum. 16. jus comitiorum pertinere ad juriſdictio- abckſſem. Simpliciter certé& in totum non poſſumus. Plané ex eo conſtare arbi- nor aliud eſſe cogere, aliud rogare ad conventus: illud nam que uti fortaſſe hono- rmätanullum infert imperium; ac inter eos ſolum locum habert, qui nullo magi- tatuslubjectionisque vinculo; ſed nudo fœdere vel amicitia ſibi ſunt juncti. Quo- nodo Serrium Regem KRoman. ex ſingulis Latinorum civiratibus optimates adan- aum conſilum convocaſſe ſcribit Dion. Ralicarn libr 4. Helvetii quoquejure mu- tutfederis ad publicas conſultariones coëunt, Franc. Guilliman. de reb. Hel vetio. lib. Iels Simler.1ib. 1. de repub. Helvet. Sed citra omnem cogendipoteſtatem: quæ quo magi in lmperatore ſe exerit, eõ preſſius in ſtatu hoc Reipubl. mixto Monarchiæ tadominium arguit. Qui veré, inquies, cogit? quonam adverſus refractarios re- medio utitur? Apud Romanos olim, qui ad Senatus conſiliumyé collegii vo catus noncomparuiſſer, hunc magiſtratus pignoribus, interdum etiam ruina domus cigt: Quomodo M. Antonius Conſal Ciceroni, niſt in Senatum vocatus veni- tet domum ejus everſurum ſe comminatus eſt, Bodin. 1ib. 3. de repii bl. cap. pag. milm 616. Acin bolonia Senatori ad comitia non venienti mulctam irrogari refert Sa- um. Neugebauer, lib. i. rer. Polon pag. 37. verlim Im peratores tale quippiam in contu- macesſtatuiſſe, hactenus inauditum eſt. Nee tamen impunê hoc ferunt: ſed pœ- nam ſuſtinent, cui ad conventum univerſitatis vocati, ſi emancant, fiunt obnoxii, Puri coconfiſtit, ut quod major pars decreverit, non minũs abſeutes quam præ- entesteneat, I.nominationem C. de derur cap. cum à nobis, de Elect Al. Trentacinq. ib. tenariar reſolur eit. quod cujuſc uni verſet. nom. recel. 1. num. z. Verſ.& cum bæc Al thea n.3 polit. nu-n. 14. Qua derepeculiarisexſtat Conſtitutio in Receſſ. Anus
1100.. Nach dem auch etliche/ ubi dicicur: Sollen dieſelbe gen Nuͤrnberg fuͤr
bnſer Regiment erfordert vnnd beſchrieben/ vund jhnen daſelbſt die Beſchluß unnd Orduung gegenwertiges Reichstages eroffnet/ vnnd ſie zu Annehmung nad Vollnziehung derſelben ermahnet/ Im Fall aber jhrer Vorwegerung/ ſoll daahtſchlaget werden/ wie ſolche wiederwertige vnnd vngehorſame Staͤnde zu Seerſamsvnnd Vollnziehnug des Reichs⸗Ordnung zubringen. Etlmp. lire⸗ ehmitialidus clauſulam hanc comminatoriam addere conſucvit: D L.erſchei⸗ enalsdann/ oder nicht/ ſoll doch nich deſto weniger mit den andern gehorſamen ngenzum Beſchlußtgehandelt werden/ vnd O. verbundenſ eyn/ was alſo be⸗ oſſen/ſo wol als ſie zugegen weren geweſen/ zu vollnziehen vnd zu leiſten. Nec adjerlus briucipes modo aliosG; ſtatus, ſed& ipſos Electores eam clauſulam uſur- aramfuillez adimat 4 dto des außfuͤhrlichen Berichts/ wie es vff Reichstaͤgen pflegtgehalten zu werden/ c. 1. Quod tamen an dignitati& præeminentiæ Electorũ vonreniar, fubſifto. Certé in comitiis ann. 1559. ad hanc clauſulam difficiles ſe præ- lille Electores, idem Auctor commemorat; nec forté ſine cauſa: non quod pœna emanſionis ad ipſos non pertineret: Sed quodres Electorali auctoritate indigna vi- Lnetur,eos ad comitia, quæ ſine ipſorum conſenſu inſtituin onpoterant, adeò ni- muspro lImperio vocari, Fffff 2 31. EAi-

73⁰ De Comitlis Imperii Romano-Germanici, r. Equidem veròô evocationes Imperatoris ad comitia à quibuſdam Otan
tibus floccipendi, ſuperiori tempore compertum eſt; adeò ut ob paucitatem com. parentium conventus re infecta non ſemel fuerint diſſipati: prout contigit Vot. matiæ anno 1545.& Ratisbonæ anno 1546. Sed quanto cum Keipubliæ malo, ex. V
docuit. Juſtiſſima proſectò eſt lamentatio Regum Theutonicorum apud
perientia
Goldaſtum in prafat tom. 3. reſcript. Imper. Sic conquerentium: Nos bina generatimwo mitia indiximus; in queis certatim Reges atq; Principes de ſacris profunisq; rebus in com.
mune conſultaturi con volavimus: Veſt⸗um quo ſ* quiaq alieniorem ab Imperii amitius oſtentare ſolet; eo ſe maſorem eſſe falſa perſuaſione ducitu 7. 51 Sklamn contia untcumm lorum omnium& calamitatum publicarum ſuntremedium„ ut grayiter cenſent Belgæin libello ſupplici lmperatori& Ordinibus in comitiis Snitsnſibusertibuo Quis non videt, iis culpa quorundam recalcitrantium intermi 3 enhenun in- Ensicsonipeitculo: Optandumiraque eſet, u Sermaniavolai oesiola ret, acilli, qui privatis adfectibus indulgentes ablicumaoe zuc nes 1 de ſapere tandem diſcerent,& ſalutem patriæ pro ſuis Aul 446 iil 1 ſusrene. A re nata quæritur, ſi major ſtatuumparsnon compareat, 1 a hio ſle 1 rationem progredi Imperator ꝑoſſit? Si Bartolus& Dec 24176 3 nen Aen 4 tuendi, in negativam iretur abſq́; dubio: Illi enim, alter 44 erhahelu ver ſ nec ſuſſicit vocatos eſſe, de juſt. Ejur. alter ad c. omnes eer che eus. S3 lunan ad actum ab univerſitate expediendum requiri, ut duæ partesa minmim wnuf niant. Cujus ſententiæ patrocinium quærunt, in 1.;z Auod cujueg; he h, ene Ulpianus nulli permittendum ſcribitnomine civitatis experiris nl Sſ deſse cum duæ parresadeſſent, aut amꝑlius q uàm duæ. A qud hr n0113 8 abe Li ag vola in l. 1 9 ad munic ip. quod major; inquiens, pars curiæ e ele Pe⸗ 45 2 bru 8 Komnes egerint. Verüm hijuris loci exactiorij udicio Pe hen S3,eeeso oihos partim roborant. Ideoq; tentari poſſet cum Baldo, Aretino, Fe 20 1 m, gnn allegat, Trentacinquio d. loc. adverſam partem cauſam fovere ju Vue We Lonis ut ſireliquis omnibus emanentibus ſolus Iinperatot qaicquam eeare 2dunun tiis, id vim legis haberevideatur efficaciſſimam ratie; dula Shdes auſm uni vn redeunreis nomine univerſitatis quæque rectẽ expedit, I.7 S.2. fuo 4 AMemno⸗ Ordinibus vero legitimé citatis neccomparentibus, univerfitatem a ia amd. rem eumq; unicum redire, indubium eſt„O. cum A nobiu, de eled 2 dne nitrutinas dert alin clem quod circa, de eles. Cui opinioni facilé adſiip ulituri iss eſepra. bunr, emanentium contumaciam comitiis indictis nec poſſe necd ſelmperatot judicio aut fraudi. Sed obſtat Receſſ. Vormat. anno* 745 ubi diſer 1dde ern deo in§. vnd ſeynd auff ſolchen Reichstag/ teſtatur, communta toein ndu mintufi ſic comparata eſſe, ut propter comparentium paucftatem Eman 2ruumprafen. cientiam in deliberationem deduci non potuerint; ſed Plutium Suaui 3 roto- tiam deſiderarint. Arqueob id Imperator comitia Rarisbomam uan kulafen gando ea uſque ad Feſtum trium Regum ſequentis ann. 546 b aauiadfuerunt probat Receſſ. Ratisb- anno 1546. Etſi enim cum pauciſſimis tati 4. 6 cauſaruma- [ex Electoribus autem unus tantum præſtò fuit) Cæſar Wnieumeda tauß Man⸗ endarum voluit: in ipſo tamen limine animadverti t, Daß jbre ichs hohen Ob⸗ gel der abweſenden Churfaͤrſten? Fuͤrſten vnd Staͤnden in des 3 und handelum liegen vnd Sachen mit Nutz vnd Frucht ferner nicht foͤrtfahren vn gen
D
4¹ niohlna
darur urd⸗ mgeilima üalagn uluiunet:
u Nalasci aonpare rineänit anncellerin nnrütedus Nlixvibai aubermant aliueque Vl.n auni dej engan Kanam te imühuat. nüproyr nfemun dwrad co Kter Re Mautene dry caul utatui untyert daülexe ſinternun de
— taxader ienäh
1
algai oüttn faaci

a tünrdg A rmarüttas,
I Wehnad, lguea channülen ₰☛ runbe 4 waälmie eanulnat da eparann 5 uuinuzen enetdun ¹ etauit A iiecknn HDperalu *⁸³ tun ula roretini a üthu un 2 3 dau 3 4 2 rſafu 14 nüurkau R dulu 1 T fiehuine
4 4 1
eryuſebs B½ an 3 11
D. Bernhardi Bertrami. 3 781
9 mulque, quod obſervatu digniſſimum eſt, fatetur; Daß des heiligen Reichs Oüegen vnnd gemeine Sachen in Gegenwart weniger Staͤndenicht erlediget umawerden; Sondern daß ſie zu beſtendiger jhrer Vergleichung viel eine meh⸗ ratſerſöhnliche Gegenwertigkeit der Reichsſtaͤnde erfordern. Cui quid ſolidẽ rchouderi poſſit, nondum video. Certè ex eo conſtat, temporis ſucceſſu mul- ais juribus ſuis remiſiſſe Imperatores, quæ recuperare nunc nulla ratione
elunt. 1 1 za. Quaritur porrò, an præcisè neceſſum ſit, ut ſtatus ſemetipſos in comi- dtant? Ac cum graviſſima maximeque ardua negotia etiam per alios poſſint ex- fadi plerumq; fit, ut Legatos ſuos adlocum comiriis deſtinatum mittant. Quod dujute communi licitum eſt: ita quoque ut plurimũm in literis evocatoriis ſpe- aaum permittitur. Er alias citatio quævis ita concipienda, ut citatus vel per ſe vel ſetprocuratorem compareat, Sigiſm. Scaccia lib. I.Ae judic. c. 33 /u.3 Sed an Impe- tatoradperfonaliter in comitiis comparendum vocare ordines poſſit? jure hic am- igtur Quodvix conceſſerim: quæ enim hæc eſſet iniquitas, ut inviti adeſſe ceoge- reatur quorum nuncii rebus expediendis ſufficerent? Dura meherclè ſic foret ſta- tuumconditio,& cujusvis ad judicium citati conditione deterior. Ac iſte vocandi Iigorlepta libertatis Germanicæ non parum fortèé tranſiliret. Nec, quod noſtri vo- luntercaula quandoque quempiam in der Perſon zu erſcheinen/ poſſe juberi, Du.
Tractytar Arum. lib. 1 dec. 7. num. 1 5. G ſea. Scaccia d. loc. num 4. ad ſtatus Imperii,
dhi utſepius inculcavi, de jure comitiorum magęnam ſibi partem vendicant, recté
quusporrigeret. Quamquam etiam haud negaverim, ſæpè tum Cæſaris tum ipſo- numſtatuum præſentiam rei feliciter gerendæ magnum adferre adjumentum: id
Guodſlaud obſcuré inſinuat Maximilianus II. Imp. cum in epiſtola quadam, quam adlazarum Schwendi propria manu exaravit, ita infit: 7aν ei quàin mea neceſſi- ianaſtram requirit praſentiam. Ad eundem quoque ſenſum Carolus V. Imp. ad Pro-
erteslmperii, eum eos ad comitia Auguſt. anno 15 30. vocaret, ſcripſit: daß wir in
agne Perſon ſolchen Reichstag mit vnſern groſſen Vnſtatten/ aber dem H.
Nachzu Nutz vnnd guten erſuchen. Idem liquer ex Receſſ. Wormat. anno 1745.
dicenſuirlmperator, cauſarum ma guitudinem& totius Chriſtiani populi ſalu-
tmitapoſtulare, ut ſtatus ipſi majori numero, quàm antea quidem factum ſit, ve- iant. Quod ipſum reperitur in Receſſ. Ratisb. ann. 1 546. Et ex hiſtoria notum eſt;, Auam diligenter Renixé Ferdinandus Rex anno 1555. Principes Imperii cum per
tetas täm miſſis internunciis hortatus fuerit, ur quia de graviſſimis Imperii ne-
Sotüsconſultandum eſſet, venirent ipſi, non rem per Legatos agerent. Imprimis
ut⸗ 1... 2.*... 8* 5..— autem ſolicitavit Auguſtum Saxoniæ Ducem& Electoerem excelſi ingenii& ſum-
melapientiaæ Principem, ipſe ut ad comitia accederet, Slæidan. lib. 25. 16. Sità- mesampliorimandato inſtruantur legati, non min lis bono conſultationum even- tucomitiis hi intererunt:. Quam non ſuadenda erxiam res ſit Magnatihominique
meipiextra provinciam ad remotiorem abire locum, ac abjectà ſubditorum cu-
12 17 0 7. 2 8. 9* 2. 3.. 8 1 3 1—.1* 2* 5— Kilongiuscule ibi commorari, illi norunt, qui artem bené gubernandi penitius 7 ente Ne dicam, parciores ſumptus legatis impendi, quàm ſi ipſi Principes ad co- f 4... 1 1.....„)* 1. 8. ¹ conferant; Ut vel ex hac cauſa Legatorum miſſio ſtatibus videatùr conſul-
B
P. 4** A 3„. ³. 4 2 2 0 7 9 3 2. 4 0 4 1 1 4 3 mrxennte(cilicet Antonino piò, qui ob id à Julic Capitolino laudatur, quod ſa zumenbslumribus parcens nullas peregrinationes obierit, P. Gregor. zade repus l. 2.
Mz. Fffff 3 33. Ih-

4
“ — —
—
ͤſ“ ————=
—
„82 De Comitiis Imperii Romano- Germanici, 53. Induſtrié autem leganti diſpiciendum eſt, quibus legatio demandan
poſſit& debeat. Quam difficile enim hoc munus ſit, à Cyro diſcimus, qui interpri. h fi.
mos Legatum fibi cducandum, inſtruendumque propoſuit. Nobiles igitur altin officio publico honoriſicẽ defungentes cumprimis eligen di, Tiraq. de Nobil cap.20. num. 4 3 Le Vay lib. 1. de legat. 6. 3. non plebeji& de vulgi fece homines; ne cum Lu. dovico XI. Galliarum Rege cujuſvis riſui Princeps ſe exponar, qui Oliyariumton. ſorem ſplendidiſſimo legarionis muneri in Burgundica domo obeundo adhibue. rat, Comin. lib.8. Sed ad alia quoque natura fortunæque bonahic reſpiciendum et Ubi ingenii dexteritatem, judicii acrimoniam, ac memoriæ excellentiam in lega.
tis ante omnia deſidero, vide Alber. Gentil.; de legat. 5. Bartol. Philipp traut. de conſti-
diſcurſ. 6. Hiſtoriarum præterea cognitionem exactum habeant. Eſtenim hiſtoria
dux actionum, conſiliorum inventrix, comes itineris,& pron uba inſtituti ſaluta-
ris; quam quò magis variam quis legerit,& legendo rebus& remporibus adaptaye-
rit, e& plures legationes objiſſe videbitur, Chriſtoph. Vaſovic. de legat. pag. 148.
In jure publico etiam apprimè fint verſati: Illius quippe ſcientiam tam neceſſariam eſſe Legato, quàm Solem mundo, quidam non ineleganter dicebar. At econtrà quæ- lis ſuaſor in conſiliis publicis eſſe poterit, tor rerum; quibus præcipuê Reſpublica
continetur, ignarus? Quintil. lihr. 12. Inſtit. Inſuper& eloquentiain Legatis
requiritur, Veremund. ab Ereaberg. I. de fæder, cap. i. num. 167. Nam uti in aliis re- bus: ita in legationibus præſertim ſine eloquenriâ parum prodeſſe prudentiam teſtis eſt Canonberius ad Tacit. pag. 241. Deinde corporis viribus quoqueſaleant, & pulcritudinis decore ſit præditi, Ee Pay. cap. z non quidem ejus, quam venuſta- tem muliebrem rectius dixeris; ſed quæ in juſtà omnium membrorum proportio- ne& totius corporis dignitate ponitur, Chriſtoph. Varſo vic. d. legat. Aoc. Chaudi membrisvé aliquibus diſtorti magis commovent cachinnum, quäm aliquam ràm ſibi quàm Principi vel minimam conciliaverint auctoritatem, vide Rug. Rul. de Commiſſar, p. 1. cap. 1 l. libr. 1. Alber. Gentil. 3 de leg. 3. Fur. Cariolan ds Conſiliar. cap. 2. Sic Alexander Magnus deſpectui habitus 4 Regina Amazonum traditur, quod non perinde pulcer, quaàm rerum geſtarum famã celeber civideretur Et Er. to Stoicus in Legatos populi Romani, quorum unus lapide in caput petcuſtus fœdas cicatrices præferebat, alter pedibus laborabat, ita jocatus fuiſts iegitul: Mittit populus Romanus Legationem, quæ ucc caput nec pedes habe d. los. pag. 24 z. Cæterorum, quæ ad Principis perſonam ritẽ repræſentandam ln legatis requiruntur, recenſione vacare, quàm præſcribere cuiquam quid ma- lim. Hoc ſaltem cum Varſevicio moneo, ut non tamilli, qui ipſos ſeultrò& ci riosẽ ingerunt, quam qui refugiunt, eligantur: quemadmodum enim illorum ſpontanea ingeſtio ſuſpicione non caret, Petr. Gregor. 4. de Retublic. 6. numer,t. Ita econtrà horum modeſtia maximoperé commendanda eſt, Conrad. Brun. dels- gat. Ap. 4....
54. Legatio ſine mandato nulla eſt. Ideoque ut de eo legatis anteo- mnia proſpiciatur, neceſſum. Dandi verò mandati ratio duplex eſt: Libera unapal- tera certis cancellis circumſcripta. Illa antiquitus obtinuit,& etiamnum a ſtatibus Imperii plurimis obſervatur. Im 6 Cæſaripſein libellis citatoriis ſeriò monereota⸗ nes ſolet, ut legaros& mandatarios ablegent mit vollkommenem Gewat/ ohn hin
ter ſich bringen, Athenienſes libertatem agendi abſolutam legatis hac formula . conce-
en pun aftart oe
l
haber, Canonher.
e ſer Dplu8 elhuri V qhn
Uut rä
ellcskeu a brd ubus dol uune dic ua nae run exe Kadmoner puiynlci errele wnen. alum eie uls wul etedenc acteareye um aric tben er uadin de Muterea teechge, Wnb& Kiin com inile Faoromt drenoſ ranreg⸗ 1 ſloana, ane, inah Krine anßt. Feting dtgin Reö täden
h du
—

2 3r ee Wnu Am
1 dduia — daugan 1 D nanaraat unL
8
lüh Knpan. a ka a
äſ 1,male —utdänbr 8ʃ kän * t anaa 2=üt hn. 1 ubeen 1 pa laa — cun.. ae dr prinmehr cruſcn en qutaagae 1 A/miltuk: — un gi 1i uA 1. 8X Süuthe eums . cecteth
er hen ü
u inſe 1 2 dtleco Se II rinn eridelber 9g et. nmahel beass 21 lenäins— „Ar. 4
—2 K lnal unlich en
RehantLeutipraterea, quiequid boni peſſunt, agunte. Quod mandati genus præ alte- voilolegationi feliciter obeundæ magis videtur accommodum, imòô feré etiam necelarlum. Nam multa nec opinantibus eveniunt, de quibus nihil præſtitui in mantato poteſt, Varſevic. de legat. pag. 288. Et quid ſi oblongiorem loci diſtan- namlegati dere præter opinionem incidente ſuos dominos maturè conſulere ne-
teant nonnéillis accidet, quod Tacitus libr. 19. ſcribit: ex diſtantibus terrarum ui tonſilia poſt res afferebantur. Sciendum tamen, legatos, quibus pleniſſi- napoteſtas data eſt, rectè facturos, ſià quibuſdam conſultòé abſtineant,& ſi fie-
iipollit Principes ſuos requirant: quo ipſo fidem ſuam& obſervantiam in illos nobabuntabundé, Aber. Genril. 3. de Legac. 17. Laudandi itaque eo nomine ſunt
atuum legati, quibus ſolemne in comitiis eſt, ut de geſtis gerendisvé ſuos
tominos per curſores hinc inde diſpoſitos, vff der Poſt certiores reddant, muidqne ſibi in cauſis præſertim nemine cogitante ſubortis ſibi faciundum, re- ſeiſtant.
3z. Quia eriam legatos agere alio quin, quod videbitur, juſſos expedit de
nonnullis ſpeciatim admoneri, Varſe vic. delegat. pag. 289. non abs re erit, ſi literis, quss Commonitoria à priſcis dictas nos inſtructiones vocamus, datis ablegen-
tun atamen ut ſeparatæ illæ ſint ab ipſo mandato, ne videlicer, cùm ad locum co-
mitiorum venerint, nomen ſuum apud Moguntinum profeſſi arcana cum man-
Kionidus diſquirendis multi ſolent eſfe curioſiſſimi, Varſe vic. pag. 29 5. Tantõ
giur ſecretiores eæ habendæ, quanté magis proditoria earundem cognitio Le- ibisherlculum creare poſſet. Harum verò inſtructionum capita ad ſingulos Keerarum comitialium articulos dirigi commodé poſſunt,& ſolent etiam, Au⸗
Andes Außfuͤhrlichen Berichts/ wie es vff Reichstaͤgen/ ꝛc. cap. 2. circa ſin. Quo
aciohabebunt, quod in deliberando ſuffragiisque ferendis tutò ſequantur& ex- eqüantur Legati. Præterea mandata ſubſtituendi clauſula muniri, è re& uſu Le-
antium quandoque eſtzne, ſi Legatus ex quavis cauſà comitiis abeſſe contingat,
ſentio teddarur inanis& fruſtratoria. Quomodo Legatum JOAN-GEORGII
Naluatini anno 15 66. in comitiis Auguſtanis,& Anhaltinum anno 1567. viiſtius
anſale alios ſubſtituiſſe refert, A. Auckor des Außfuͤhrlichen Berichts/ cap. 2.
338 alias Legatorum ſubſtitutos non facilé, nec niſi magnàâ de causâ admitti,
iatm adſerat. Poſtremô ſunt, qui putant, civitatum Legatos nullo opushabere
nandato in ſcripturam redacto; ſed mpliciipſorum adſertioni credi: quod lon- Woulureceptum eſſe, ait d. Aucor cap. 2. In quo an fides ei habenda, ſubdubita. U- nijetim enim veram eſt„Legatorum nemini, imòône Imperatoris quidem nuncio
nelteris credi, I. un. ubi, Caſtr. C. de mandat princ. Si hard in l. 8, num. 9: C. quom.& fennä uder, niſi Cardinales à Pontifice ablegatos, quis excipiat cum Joan. Andr.
3 um literu, de reſtit. in integr. Canoniſt, in cap cum in jure peritus, de offic. deleg. 9 de Legat princ. guæſt. 34. Deinde juris eſt non ambigui, in caufis ordina-
Quanté aute
D. Betnhardi Bertraini. 785
daro, quodexhibendum ei eſt, propalare neceſſum habeant. Legatorum inſtru-
mariis requiri legitimationem perſonarum, Marant. part. 4. aumer. 3 8. m magis id in civiratum Legatis defiderabitur, qui cum reliquis Sta- ſbusdemaxmi momentirebus conſultaturi in conſilinm adwitti ſatagunt? Con- tium potiéex Recell. Worm.an. 154 5.5, Dem allen nach& Receſſ Ratub 8 Die

——,
784 De Comitiis Imperii Romano-Germanici.
manifeſté evincitur. quamprimùm ad comitia veniunt, non
B₰½ ſchen Cantzley an. conventibus deniqu
e deputatorum ad comitia univerſalia argumentari mihi ſi- ceat. Inillis verò civiratum Legati mandatu
m exhibere tenentur, Receſſ. Auguf.
anno 1582.§. Folgen nun obgemelte mit A. vnd B. ſignirte Formen des ſonderbaren
Eydes vnd Gewalts/ ub lit. B. Ergò& in iſtis. Atque omninò cenſco. Quodſi ve. vô contraria confuetudine in Imperii conventibus aliud receptum eſt, ei per hoc nil derogatum cupio. Membrum hoc claudat illa quæſtio, an Status, qui nec jpſi comparent, nec Legatos mittunt, vota ſua per literas tranſmittere pofſint ita ut co- rum non minor ha Richardi& Ludovici Bavari Impp. id factum ex Aventino lib. 7. Annal Bojor fol. 9. Cuſpiniano ſub rub de di viſ. Imp. tempore Friderici& Ludov. pag. 368. E& Peucero libe Ohxon in Lud. Bavar. refert Buxd. ad Aur. Bull. ⁰ 44. quod tamen utijuri commu. ni contrarium, e. ſi quis juſto, 46 S§. abſens, de elect. in 6. P. Greg. lib. 17. yntagm.I2.2.24. Ant. Fab. in Cod. lib. i. tit. 3. definit. 40. ita nec Aureæ Bulla fortè convenit, e.4§. cete-
rum, ibi: qua intereſſè.
MEMBRVM V.
De modo habendorum comitiorum dicturo ea, quæante Cæſaream propoſitionem&conſultationem fieri ſoleant debeantvé, breviterperſequi, mihi cſt animus. Ubi ſi ſcopum, in quem unicè collimavi, id eſt, veritatem, attigeron habebo, quod gratias agam Illuftri& Generoſo Baroni Domino Volffgango Fri derico, Sacri Rom. Imperii Mareſchallo heredirario, Domino a Pappenheimbie⸗ cujus beneficio quædam de officio præſertim& juriſdictione Mareſchalh haut tia. laritia benignéè mecum communicata, ante omnia fateor,& recognoſco. 5in Hacti
1 8 4„ ⸗ 3 8 errore ſeductus à tramite recti paulum aberravero, tuum erit ignoſcere„5 lectot.
Antecedentia autem docendi causà vocare illa collubet;& velad officium potiſſi- rumvè Legatos. Prio-
mum Mareſchalli hereditarii pertin ent;vel ad Status ipſos, eo
ris generis ſunt. 1. Diverſoriorum pro Statibus ac eorum, Reg
rum, Principum& Magnatum Legatis& Nunciis commoda deſignatio& adfeti ptio. 2. Legum certarum ſuper æquabili rerum promercalium pretio promulgatio- Et z. excubiarum& locorum publicis celebrandis actibus ſervientium luſtratiod
56.
.
in ſpectio.. 57. Nemo autem opinor ignorat, in more poſitum eſſe Principibus vitis, utperegrèé profecturi negotium dent miniſtris(qui ob id metatores vocantur, l. ubi commotratiſa-
Ct. t. C. de metat.& epidemet.) maturè præcurrendi, inque loco, Plend 3 n 0⸗
beatur ratio, quàm quæ à præſentibus dicta funt' In Electione
§. Dieweil wir aber/ utrinqueibi: Dar zu auch des H. Reichs Frey: vnnd Reichs rülgendl ſtaͤtte jhre vollmaͤchtige Raͤhte vnnd Bottſchafftenmit vollkommener Gewalt at. Certum inſuper eſt, civitatum Procuratores& Nuncios, ſecus ac ſuperiorum Ordinum Lega tosn Moguntinenſi Cancellaria nomen ſuum profiteri, Geben ſich bey der Maͤynti⸗ Quod ſine literarum man dati exhibitione perabſurdum eſt.
tzalo wont mmeh, Kmlerütaü
—
— —
—
wileti ulul mmkorun! habuh gubbfarte
6
———
1 Thnde rtferiere Wäsſtäte uſe Reich
4 3
biſtero Khclsde
alexaubslt 0
rche
kalnerii
karamüi
aumhabe attäqu albditis tigritan tt Mane
üälcty de abho
aſareſe
um itidem extero-
*
tagunt, præparanditho ſpitium. Quæ res cum ad autoritatem illorum& ſp 5 ſſum in comi·
t5 dignius eſt, id ante Statuum acce
.. 1... 4- oſior ac illuſtrior ibi Principum aliorumqucns 1i
rem non minimum pertineat, tan tiis quoque fieri; quantò numer
comm ammat ean9. alodne aſtaa aile
8 den
Kſed
dalg huoätde
5
ſi

Bmu mnat 1 eoniad
3 alutra 4 lurtio a N Iö anäea 12 atdulud. mäub
p
daLunhn
. qpuäenagter 76 Bnn dn Jaleirt
1N
„ düdun en. cartu: 1 ai, lerN N carouDuſ 3 Bti Dorn
8 dicionbes akutechdhg b V e tllm 9 luubetz Kſ
99 3.
1uihlebena
4l Tc eorünc 60 S com- 1 3
. räſede mmetealund 4
4 zactb
Da-
ſolantate Ca
awokonore præfulgentium ſolet eſſe confluxus. Hinc nempe factum, ut ea cura Mareſchallo Imperii hereditario ſuſcipienda committeretur; Quiillo officio no- mle rice Sereniſſimi Electoris Saxon. defungitur. Hic itaque poſtquam matu- nbadlocum comitiorum venit, hoſpitia in certas claſſes diſtributa ordinibus& lasisadſignat, foribusque nomina inſcribit. Ex quo non exigua pars com-
entis Mareſchallo poteſtatis refultat; quæ eòõ major exiſtit, quò minus vel ipſis ſatbus Mareſchallo non requiſito hoſpitium occupare, vel Senatui urbis de eo uopicere integrum eſt, quemadmodum conſtat ex literis tranſactionis in- te lareſchallum hereditarium& Civitates Imperiales Auguſtæ 26. Octobt. An- 7eter4 inite,§. Vnnd erſtlich/ ibi: ſo viel das obbemelten Partheyen bißhero ſtitig geweſene einfurieren/ dern bey jeden Reichs⸗Verſamblungen in den Ftehen⸗vnnd Reichsſtaͤtten erſchienenden Reichsſtaͤnden oder deroſelben/ wie zuchfrembder auſſer Reichs geſeſſenen Potentaten Bottſchafften vnnd Geſan⸗ tenbelangen thut/ iſt verabſchiedet/ daß ſolches recht einzufuͤhren/ gleichwol dem Neichs Narſchalln/ als deſſen Ampt es anhengig/ allein verbleiben. Et cum Sta- tuumworundam Legatis ſeriô aliquando expoſtulatum accepi, quod pro diver- ſoloptocurando Mareſchallum ſub ingreſſum ſuum non compellaſſent. Ex quo intelligitur nullum Imperii Principem aliumvèé Statum ab adſcriptione Anſchrei⸗ bungeremtum eſſe;etiamſi in loco, ubi comitia hab entur, Princeps aliquis Impe- tüproprium palatium habeat. Præter Status verò acexterorum Regum& Princi- pumlegatos ut cæteris quoque peregrinis, quorum infinitus ſæpè eſt numerus, marmeé Principum fubditis, de ho ſpitio proſpiciat, nec muneris ſui eſt, net offi cii, aodadminiſtrat, dignitati congruum: id quod ex reſcripro Cæſareo ad Alexandrum 29 4 Pappenheim Nareſchallum bereditarium ſub dato Praga ult. d. Octtobr. ann. Teersbud Goldaſt.. 2. Reichsſatzung/ pag 349. ibi: Daß du der Statt Braun⸗
ſcinegasgeordnete faſt wider andere erforderte Reichsſtaͤtte anſchreiben laſſen/
ſeſſchſhr Landsfuͤrſt Hertzog Heinrich Julius zu Braunſchweig/ ꝛc. hoͤchlich eſchwart/ darvber auch viel vnterſchiedliche Schrifften gewechſelt worden/ per⸗ ene tolligitur. Adſcriptione hac peracta cives, quorum ædes hoſpitibus recipi- thcsſnt deputatæ ab hoc munere, cum patrimonii fit non ſit perſonæ, l. 3.§. 14. temuner. G hon. excuſare ſe nulla ratione poterunt, J. 1 1. de vacat.& excuſ. mun. niſi Principali beneficio communiti ſuntzuti Archiatri, Magiſtri literarum, l. 8. C. de me- lote Grammatici, Oratores, Medici,& Philoſo phi, ult.. ult. de mun. fel; danr de mun. ¹.9. Cide profeſſor. quibus an ettam Pottæ ac cenſendi 2 non; nun 6, 1necduod non mereantur diyini Spiritus: ſed quia lex deficit, ait Cu. he de excuſ. tut.& ſequitur Scip. Gentil. 2 pParerg. 1. verum evanidum hoc eſt, da nenden Imperatoris Philippi; qui ſe dignos judicaſſet, veluri lex anima- n tenon debuiſſer, Plané Poẽëticæ Profeſſores vacationem ab haâc hoſpitan- Has Nam bns ere, cum Alber. Gentil, ad à 1.z. cenſeo. Sed hæc forté dicuntur fuper- e oermanidcu ab hoſpitalitate apud exteros etiam celebres ſunt, legem mgnamit ernon neceſſarium. Et mirum, niſt in hoſpitiis præbendis faciliores unquam ille Hiſpanos, qui Fridericum II. Electorem Palatinum, cum juſſu& roli V. Imp. apud eum divertiſſer, his verbis indignabundus excepit;
ædes ad me no.. 18112 G Ot nen Imperatorem pertinent; recenſente Georg Friderico Barone Limpurgo in Vratione contra HN
Kaniam. Cæterlim me metatis nimiſim graventur cives, certus 6 g888 eum
D. Bernhardi Bertramf. 0 285
2—
——

86 De Comitiis Imperil Romano-Germanici,
cum iifdemagendi modus præſcriptus eſt; in 1.2. C. de metat. ubi ita reſcribunt Im
peratores: omnium tam metatorum qudâm etiam hoſpitum iniquitate ſubmvta duas dn
minus prepria domus; tertia hoſpiti deputata, eaten us intrepidus ac ſecurus poſſideat pon. riones, ut in tres domo di viſa partes, primam eligendi dominuss habsat facultatam, ſeun. dam hoſpes, quam wolusrit, exe quatur. tertia domino relinquenda. Quæ tamen conlii. tutio an adhua in uſu viridiq; ſit obſervantia, in medium relinquo. Illud eriam in 1.1.C. eod ſancitum eſt, ut qui metatorum manum, qua poſtibus hoſpitaturi nomen adſcribunt; deleverit, falſi reus peragi debeat. Quod hoe in loco minimé prater. eundum duxi.
8. Multitudinem ſæpenumeròé non autoritate ſed ſaginateneri, auctot eſt pro Flacca Tulliss. Etannonæinopiam ſeditionum cauſas præbere, ex eodemob- ſervavit Joan. Boch. in hiſtor. narrat. profect.& inaugur. Alberti&lſabel. pag. 298
Hinc Catonis conſilium probatur à Plutareho in præcept, polit. gui cum tempore
con jurationis Catilinariæ populum animadverterer à Cæſare ſolichari, atque ad res novandas præcipitem eſſe, perſuaſit fenatui, ut inopi plebi frumenti congia- rium daret, quo munere civilis tumultus conquievit,& compreſſa eſt ſeceſſio. Quod cum ſentirent Romani tantæ annonam tantæ cusæ ſibi eſſe paſſi funt)ut cet. ros ei Magiſftratus præficerent, l. z.§. deinde Cornel. Sylla. dæ orig. jur. vid. Thom. Dem- fier. in paralibom. ad Joan. Roſin. lib. 7. antiquit. cap. 38. Quorum exemplo in comitiis etiam laudabiliter inſtirutum, ur curam rei annonariæ Mareſchallus ſuſciperet: quodur feret, ob maximam hominumadventantium copiam utiliſſimumimone- ceſfarium fuit. Hujus itaq; officium præteralia poſtulat, utordinationi conſeribẽ⸗ dæ quàmprimũm operam det, qua tanta populi multitudo non modôinordinem c0 gaturzſed& annonæ pro rarione temporis& lo ci utiliter conſulatur, fraudidus. que circa rerum promercalium pretia; pondera& menſuras committi ſolitis obxi- am eatur. Moris autem eſt recepti ut de ordinatione illà roganda Legati Electores Saxonici quorum præcipua eſt ea in re auctoritas, Mareſchallus& civitatis, in qua comitia habentur, d eputati confulten tʒ S&c poſtquam de articulis interipſos conye nit, Cæſari aut ejus Commiſſario, fub alterutrius nomine promulgadas erhibeant Cujus legis annonariæ, quæ po tiora eſſe capita ſoleant, videreliceter 4dicto Mat- thiæ Imperatoris noſtri invictiſf. Anno 1612. Francofurti propoſito. Dubium am- tem non eſt, quinvictualium vendendorum certum, 1.1.§. 11.de oßhe;reſurb41,C. de epiſc aud. l. 1 8§. Hirenarcha 7. de mun. P. Aug. Morla in Empor. jur part.iiuͦ 4 1. 4. lImõ quandoq́; eriam juſto valore vilius precium in ea ſtatuere liceat, Bartänd 1.§. 11. de offfe prat- urb. 59. Præterea, cum metus noctis ſir filius, 6. 19.& nocturno potiſſimum tempore cuſto diarum ſubſidio opus, E lRipa qenas- temp. c. 0. n. 4. max imè eo in loco ‚ubi comitia habentur, ac frequenrtiſſima eſt ho⸗ minum congregariozmuneris quoq; Mareſchalli eſt, in duſtris indagare, quomo 0 nocturnæ vigilum excubiæ conſtitutæ ſint, quæ pacto etiamcitca portam; ni acoportunis in locis, unde in periculum metui queat ſenati's familiam pub ein diſpoſitam habeat; ne ſcilicet urbs per incendium detrimenti quid'capiat? zetn ptiones fiant, tumultusvéexcitentur& ſeditiones: Etſi verõ ad Magiſtrausn 4 officinmid rectiſis ſpectaret: maluit tamen Imperatorad exemplum D. Aufa f Auo in ¹. 1. de offic. prafect. vigil. per ſe Sexreniffimum que Imperii Arc
Aucl. Genealog. Aeor. Gentilibel.
2
himareſchallä- Lleda
ecto
geiine
rnübſht 1 gerlenec⸗
Leterrtbi alhestum nuuſt ber tauttdog genumnis nkadiytorm amthic et Ci anrrsel lrlapree gvyloeune ku
1
——
4 4
1
NUmüi Fr jicie venguoda Päüeidem alminl A ſenato kranhoc, abieungt dGallb. Baneigt dwetriton. leas tren Ndt urad men kunekt, Aconced dediiisod mcomit dtdand g maldn 3
1” dn datgale

B en „ übwühnan e turehmn I dcauuene n 4 D nuu aaa na ti(ana Lru doyita m cient,malla a r eurüitgian *☛ NA ngre r un Darde Nathn e Rcopacän i KtauaRröen RultuberKu D icrürnäu- . nenkun, eiliulgg. E= NMari fNnceühe * womütfätihe en leunl, nnd T crüirin, om, d4 1 ruuben, nimeskalies
deurll, 54 4 . Aeed chintuhn 4 Meoh, idetm us s. EM4
Aennd—
— — — — —
1
natulit 65 fuih
aqqlela
Nbnhtem,& hic viciſſim per Mareſchallum hereditarium huic rei conſuli, Namut denagterin terminis ſcribit] Ctus Paulus in J. 3. eod. falutem reipub. tueri, nulli ma- acdidit convenire, nec alium ſufficere ei rei, quàm Cæſarem. Hinc Carolum V. meingruente de excubiis ſedulõ agen dis admodum ſolicitum in comitiis, ac igunoctuinplateis tumultuari& tragœdias excitare non erubeſo cerent, pœnam auihmam propoſuiſſe legimus, Cœleſtin. in hiſtoria comitiorum anno 15 30 pag. 102. an Queproculdubio quoq; cauſa fuit, ut curiam in qua publici actus celebran- ultrandi ac utomnia ad ſplendorem comitiorum pertinuntiarité rectéj; or- Agentur,providendi provincia eidem demandaretur. 4 A 60. Oportunéhic quæritur, quis adverfus, quos durantibus comitiis ju- Mſdiionem exerceat? Civitates liberas& Imperiales terrirorii jura habere ſupra dihcuiſanéconſequens eſt, quod& merum mixtum que Imperium ceu jus terri- tioinnærens, Bl. in l.à procuratore, in princ. C. mund. Camill. Borrell conſil. 70 num. emomnes quomodocunque delinquentes habeant, I. ſi cui crimen, 7.§. idem Iamn- heratanl ult deaccuſat. l. 1. ubi Sichard.& Vultej. C. ubi de crim. ag. oport l. ult. de juris- di unn jud.; Ae re milit, l. 1. Cubi ſenat. vel Clariſſ. Quo ſtante ſenatui Civitatis, abicomitiaaguntur, juriſdicto competere videbitur. Sedaliojure utimur. Ita e- uimuriſdichio veteri quodam inſtituto in comitiis diviſa eſt, ut Aulæ Cæſareæ Ma- relchallus in illos, qui eidem aulæ ſunt addictis Hereditarius Mareſchallus ex man- ato eteniſſfimi Domini Archimareſchalli in Legatos& Legatoram familiam, adrenasqueomnes; ſenatus denique urbicus in ſuos cives eandem exerceat. Sed eirtäm 7arié? Totum hoc, ſi quid mei judicii eſt, ex eo dependere exiſtimo, quod Celar inImperio, ubicunque fuerit, fundatam habet intentionem quoad juriſdi- Gionisexercitium, Gail. lib. 1. de pac publ. cap. 1 1. num. 4. Schuvanman obſer vat. Ca- me anum. 6. Civitates igitur Imperiales quantumvis privilegiis ampliſſimis inſi- Puite, jureetiam territorii plané regio donatæ ſint; non ita tamen ex conceſſu Ipp jutiſdictio ad eas tranſiit, quin Cæſari cognitio cumulativérelicta ſit, Dn. Pummeiſtey. libr z. de jurisdic. cap. 1. num 3 8. Leipold. deconcurr. jurudict. quaſt. 3. mnoô ſuperiore ingrediente diſtrictum minoris juriſdictionem hujus quieſcere, eommühiter creditum eſt, Zobel. diff ur. Civil.& Saxon. 1 1. Id quod Civitatum nagſttatus reipſa concedunt, cum imperatorem urbi appropinquantem clavi- hpottarum K archivis oblatis pro more excipiunt. Hæc, inquam, vera cauſa vi- certr, quodcivitas comitialis juriſdictionem non integram, nec ſola, ſed cum teſchallo hereditario& Aulico diviſam habeat. Rationem verôk ujus diviſio- nitiſam dare non poſſum, niſi quod indigna res fuerit viſa ‚poreſtatem in Aulam lnpetatoris ab alio, quam ejuſdem Mareſchallo ufurpari; miaximè cum& alias Alteteprum ſit, ut Aulici à juriſdictione ſenatus oppidani ſint exemti, Perr. Heig. Ntuaſt 25 ,um.) 3. Matih. Steph. de jurisd: ft. lib. 21⁰. 2. c. 2. nuns. 81.&ꝙ ρͥ. Quo- motgetiam de Adſeſſoribus Parlamentorum, Principumque Coufiliariis tradi- dut, quod nullius præter ipſius Parlamenti vel Collegii juriſdictionem agnoſcant, Gulh Pape Aeciſ. 423. Chaſſana. in conſuetud. Burteg. Rubr. 1. verb. Er duidts dicelle, nn* 3 Sahend Autamn in noti⸗ ad Jan. Langla. lib. 2 ſemeſtv. cap. 4 pag. 115. De- den beranoni non eſſet conſen taneum, utparin parem vel inferior in ſupero⸗ hale M mperium, e. cum iferior, ubi Panormit.& Felin. exera de major.& obe 1 240, 13.§. tempeſtivum eſt᷑, iad§C. Trebell. nec in ordines Impexii civitatibus
Ggggg ² permitti
D. Bernhardi Bertrami. 0 28,

7³⁸ De Comitiis Imperii Romano-Germanicl.
permitti debuitjuriſdictio. Econtraæquum fuir, ut in comitiis, quæ nonſoliuelm peratoris, ſed totius Imperii ſunt, ei quoque demandaretur cognitio in Status,* V qui non ſolius Imperatoris; ſed Imperii Officiarius eſſet. Qui idem etiam alüis fo. s renſibus ideò rectè jus dicit, quod comitiorum intuitu eò adveniſſe videantur. Et deniquenehabeant, quod conquerantur Magiſtratus civitatũ, nevénegotiorum— cumulis nimium oneretur Marefchallus, ipſis in cives ſuos Imperium relinqui, ſa tius fuit exiſtimatum. Quod de Statibus dixi, in illorum illatis Legatis quoque ob tinere extra controverſiam eſt, arg. I. i in fin. l.um qui, 18 S. i.de injur. Imô etiaa ad familiam Statuum ac Legatorum jure porrigitur, Ruland. de Commiſſar. libn,. labe. 6.15. n. 33 p. 1. Nam& privilegium conceſfuùm Univerſitati& Ptofeſſoribus itemqne rriſ Studioſis in illorum quoq; miniſtris locum habet, Rebuff- de priv. ſchol priv. 166 an enmn) 5 G 4. Uran. conſ. 7. n. 4. Et Clericorum Epiſcoporumq; famuli eorum privilegiis gau. W
dent, l. 1. C. de Epiſc.& eler. Gratian. dec. 13 2. Scacc. de jud. lib. 1. c. 11.2. 22. Trentat 1,z. 1n rfale var. reſol. pag 64.n. ä. 3 bu ſſangaͤf 61. Hæc juriſdictionis diſtinctio varias inter Mareſchallum& Chiitates utwſchen
Imperiales peperit controverſias; quæ cum diu in Tribunali Imperii agitatæ eſſent 5 oſepterer
tandem interventu Ducis Bavarici& Wirtenbergici Legatorum pertranſactionen ed lege, ſi Cæſarea Majeſtas& Hereniſſimus Saxoniæ Elector eam ratihaberent adiishi hunc in modum ſopitæ ſunt: Was zum dritten die biß anhero entzwiſchen obge⸗ Keſeige melten Parthey en beſtrittene Juriſdiction in civilibus, vber der Reichsſtaͤndtoder uande deren Geſandten/ wie auch der frembden vnnd au ſſer Reichsgeſeſſenen Potenta⸗ inGtſnd tenoder jhrer Bottſchafften Diener vnd Geſind/ Sie hetten gleich vnter vnd wi⸗ Kicherſot der einander ſelbſten oder andere/ ſo der Statt Juriſdiction vnterworffen/ wider iijſin ſie zu klagen/ anreichet/ ſoll dieſelbe Wolg dachter Herꝛ Erb⸗Marſchalch gantz muſtet vnd allein haben vnd behalten/ jedoch einige Streitigkeiten⸗ welche von der Tax⸗ ſitinn Ordnung herkommen/ außgenommen: Derentwegen der Erb. Freyꝛvud Reichs⸗ iil d ſtaͤtt Verordnete zu Erkaͤndtnuß vnd Entſcheidung alten Herkommen nach/ mit wezten nidergeſetzet werden ſollen. Was aber criminalem juriſdictionem belangen thut/ dürtyſer iſt es folgender maſſen mit ſolcher zu halten/ daß der Reichs ErbMarſchalldie, au Giſ ſelbe vber der Staͤndt vnd deren Geſandten/ wie auch der frembden Borzſchaffteh ſenſ Diener vnd Geſind/ doch mit folgender maſſen/ haben vnd zu exerelten berechtigt men an ſeyn ſoll. Wann nemblich ein delictum allein zwiſchen gedachter Staͤndtoder unene Bottſchafften Geſind ſich begebe/ daſſelbe von dem Reichs ErbMarſchallnallein i abgeſtraffet/ auch zur execution der Ceib vnnd Lebens Straſfen derſelben Statt ea
— — — — —
— —
I ͤa
Diener/ do die Reichs Verſamdblung iſt/ vff ſemm Reichs ErböNarſchalln oſtm gebrauchet: Do ſich aber ein Fall zwiſchen ermelten der Staͤndt geſandtenodet Bottſchafften Geſind vnnd einem Buͤrger derſelben Statt/ oder einem ſehde 3 ſelbſt befundenen frembden vnnd viel obgedachten Reichsſtaͤndt Geſandte vnn 5 Bottſchafften nicht Angewandten zutruͤgen/ vnd wider Reichsſtdndroderde G Geſandten/ wie auch frembden Bortſchafften Geſind⸗ derohalben zu— die Buͤrger oder bemelte Frembde/ als principales Vhrheber oder anfaͤngerben⸗ t 8 Sachen nicht intereſſirt ſind/ der Rerchs Marſchall ꝛc ermelter Staͤndt Sſa e ten Bottſchafften Gefind allein zu ſtraffen haben: Wo ferne nechſt erwe u en Buͤrger vnnd Frembde aber mit der Sachen als principales verhafft/ usdannſn a 9 gender Maß Vnterſchied gehalten werden: Daß nemblich dannzumal/ nnes a 1—
—— ——
— —
—— —— — — — —
— — — — — — — —

1IL kanl . Alhau
4
2 det llütte) 1 1 tduuühagn * oileenamin *2 2 rie hettwrde f= ieniuſete r i zus Raht ³ ſcrAlüie d Euſenzer rellticiuu 2 cerheit Stiturtat re gendebihe » eng dlutun junlöenn
3 drr-üss
—½ ünßua 1 trn .
D. Bernhardi Bertrami. 789
ants Reichsſtands Beſandten oder Bottſchafften Geſind mit einer Gelt⸗Buß azuſtaffen/ ſolches gedachten Reichs ErboNarſchalln zu buͤſſen allein gebuͤhre: Uhncher ſolcher Delinquent mit der Relegation oder einer corporis afflictiva
euanzuſehen/ wie auch ſonſten/ wan der Reus der Statt Obrigkeit vnterworf⸗
ſeſſeiben vnd deſſen Abſtraffung der Statt zuſtehen: Vnd zwar diß in noto⸗ ſten Faͤllen ohn eintraͤglich alſo gehalten werden ſolle. Wannes aber/ ob der llcviloder criminal, auch mit was Straffen der Verbrecher zu belegen ſey/ aoczweiffelich/ vnd das Mißthaͤtig von der Reichs Geſandten oder Bottſchaff⸗ in Geſind iſt/ ſoll als der Reichs Marſchall die cogmrionem deßhalben allein ben jedochfoͤrderſt hierjnnen nach denen jedes Orts/ da die Reichs Verſamb⸗ ingiſt⸗Statuten vnnd Gewonheiten/ oder in derer Ermanglung den gemeinen ſnnebenen Kaͤyſ. Rechten erkennen vnnd verhandeln: Vnter deſſen aber vnnd ſolche cognirion erfolget/ der Verbrecher ohn verlengt in des Reichs Erb⸗
Narſchalln Hafftung geliffert vnnd vffgehalten werden: Die Captur oder Bey⸗
fahungder Derbrecher aber/ in allen vnd jeden criminal Faͤllen/ ohne Vnterſchied daParſonen/ entzwiſchen dem Reichs ErboNarſchalln vnd deroſelben Start ge⸗ neinſeyn: Vnnd die prævention doch alſo ſtatt haben/ daß wann einer in flagranti aminevon eines Theils hierzu verordneten Dienern ergriffen vnd beygefangen/ derſelbe alsbald dem jenigen Theil dem er zu berechten vnnd abzuſtraffen notorié gebäͤhret /gelieffertwerde. Wann aber obgemelter der Reichsſtaͤnde Geſandten
der Bottſchafften Geſind einer gefaͤnglich angenommen worden: Vnndes den
Dntſtänden nach oder ſonſten zweiffelhafftig/ ob die Mißhandlung civil oder
iminal vnd auch ob ſie eine pecuniariam oder corporis afflictivam pœnam vff ſich
ſabe derſelbe/ wie nechſt obvermeldt/ dem Reichs ErboMNarſchalln gelieffert/ von ſſwedieobgeſatzte Erkaͤntnuß foͤrderlich gethan/ vnd alsdann ferner/ wie ob laut/ derſahten werden ſolle. Was aber die civilem vnd criminalem juriſdictionem v⸗
kerdieſich zur Zeitwehrender Reichs Verſamblungen in dernſelben Staͤtten vff⸗ daltende zu⸗oder abreyſende: Dund die Staͤndt vnd Reichs/ wie auch dero oder
fenzder Potentaten Geſandten vnd Bottſchafften/ nicht beruͤhrende Perſonen/
onalindenen zwiſchen ſich ſelbſt vntereinander/ als auch mit einem Buͤrger ſich teende Handlungen/ auch alles was ſolcher juriſdiction anhengig vnnd die da⸗ erſteſſende emolumenta vund fructus benandtlich die Eynziehung/ als auch bey
deriden Garkuͤchen gefallenden Vngelts oder deſſen Befreyhung Anrichtung deGlückhaffien/ Gartuͤchen/ Eln/ Maß/ vnd Gewicht/ Schun/ vnnd bolitigelt tandenfrembden Rraͤmern, Fechtern,/ Spielern/ Spielleuten vnnd vnzuüͦchtigen Wabam/ Erforderung alles Zolls oder andern angemaſten Rechtens von den
Witualien vnnd dergleichenwie das Namen haben mag/ ſo von den Reichs Erb⸗
arſhalln bißhero geſucht/ ang erichtet/ zugelaſſen/ oder eingezogen werden wol⸗
Mheugenihut, ſoll ſolches alles hinfuͤro von ErboNarſchalln vnterlaſſen/ vnd 1 fahe ulen ferner nit anzumgſſen haben jedoch von gedachten Frey: vnd Reichs⸗
V uſhme Reichs ErbMarſchalln nach Einkunfft der Keyſ. Maͤyt. vder dero 11 Mntüvndalſo volligen Angang deß Reichstag es/ in recom penſam deſſen Stuunt zu guͤtlicher Kinlegung derer dieſer Puncten halben bißhero gehabten
tri ic j 9 44*. 3 2 4 8 rittigkeiten /Tauſent Guͤlden zu 60. Creutzern gemeiner Reichs Wehrung/
w di jed 4 4 34 Kiedie an jedem Ortgaͤngt vnd gebe iſt/ erſtattet werden.
Ggggg 3. 32. Po-

E De Comitils Imperli Romano-G ermanicl. ,H 2. Poſterioris ge neris lunt antecedentium ſunt ea, quæ Statibusipſises rumyè Legatis peragen da incumbunt. Quorum primum eſt, ut, poſtquam ad oo- mitia venerint, Moguntinum& Mareſchallum de adventu ſuo certiores faciant- illum quidem; ut ſciat, qui Status præſentes ſint, quique ad confilium vocandh hunc; ut, quod ad ejus officium pertiners dixi, commodum illis adßgnethoſt tium, Aucto Außfuͤhrlichen Berichts/ wie es off Reichstaͤgen/ ic. upen Deinde Legati nomina ſua apud Moguntinum profeſſi pro habilitandis ſuis perlontsmin. dati ſui documentum eidem exhibere tenentur, Du. Paurmeiſt Nb. 1 capi hum ſ verſ. Accedentes. Tertium eſt, ut Status& abſentium Legati primatii Cælateri- jeſtati extra urbem obviam procedant, eamque cum debita reverentia& honots condigno excipant. Ubi norandum eſt, de ceremoniis& reliquis ſolennibuscir
790
ca Cæſaris ingreſſum obſervandis Auguftæ anno 1 3 0. in ſenatu Electotum diu multumq; fuiſſe deliberatum; quemadmodum apparet ex literis FlectotumadCæ: ſarem,& Cæſared inſtructione ad eoſdem ap ad Goleſtinum in hitorts Comitiitüm illorumpag. 8 oε.a. Cui deliberationi eriam reliquos Principes& Ordinesitter fuiſſe, idem teſtarur Cœleſtinus pag. 71 Qud verò pompà quod; apparatu Carolds Imp-in OComitiis iſtis ab ordinibus exceptus inque urhem ingrellus ſiten4Celſ. ni hiſtoria, pag. 1. G †½2. conſtat;duo Ledtorem remirtto. Deniquelegatserin incumbit, ut dominorum ſuorum abſentiam apud Cæſarem, ſiopuseſt, excclen quàm civiliſſimè; eidemque literis, ſi quas habent, traditis, ſtüdium ſuæ Majekn inſerviendi tàm àſe quam Legantibus nullis non verbis exquittrillümis leprle cent atque offerant, d Auctor Au f fuͤhrlichen Berichts/ ꝛc. rad.ꝛ 1upr ge eofch ſuo vel in tantillo deſint, ſedulò ſciſcitentur, quiex omniordine Statuum rhhob⸗ verint, de eo, ut& aliis, dominos ſuos quamprimum cettiores tedditurh hin ibidem. Quod quò commo dius citiusque fieri poſlit, Principes curlum qupo k nobis dicitur, inſtitui curabunt. At, objicies, jus Curfuum publicotum däſoium Imperatorem pertiner, J. 9. 1,1 1,6. de curſ.publ. eoque non ita pri emb n Germaniæ, qui curſus publicosin Belgium& Italiam diſpoluerat, bſete ma
tum, Arnold. Clapmar. lib 1. de arcan. rerumpubl. cap ⁊ 1. verum alia chern 4 1
..„.. ur 2. funt s ratio. Nec qui in privatum uſum inſtituuntur curſus, eodem jure cenlen
illi, qui in publicum. aut Commiſadh 63. Quæ de Cæſare dixi, eadem penèé in Cæſareæ Majeſtats In erite. ſervatis gradibus obſervanda ſunt. Ubi non inoportuné ex Receſthusln LCaa peto, non ſemper tempus, locum& alias rerum circumſtantias fette, her res comitiis præſit. Idcirco Commiſſarios plerumque mittitznonnunquande an. terdum unum. Sic Carolus V. Imperatot comitiis Vormatienſbus erb 1545. Noribergenſibus Anno 1522. Auguſtanis Annò 1430.148.* lorel- nenſibus Anno 1532.1541.1546& Spirenfibus Anno 1 4 ſeinen n, 2 quis, Noribergenfibus ſcilicet Anno 1524.& 1742. Auguſtanis Anno ꝛttisc
Mlaal
1 11 1 AL
6 A ½
Fer ratrisI9
Spirenfibus Anno 1526.1529.1 542,& Katisbonenfbus Anno 1577 erpotif inci cgis Romanorum 0 raion S golal
dinandi HiſpaniæInfantis& Principis; poſtea Regis Ron„Burg lcet Haunart Buς e principesln quotuor, nunc duos tanquam Commii
mum fait uſus; cui anno 1524. unum ‚Johannem videl fdut,nunc leunnn Limbeccenſem; in ſubſequutis verò comitiis plures, nunc qunc 6 iſſarios adjunxit, keren hannem deN erii: B'ſi quod item Montefortenſe Kurſtenbergium,& oh fes perii: niſi quod Comitem Montefortenfem, P ulſt 5
g(au. 1. DN onem aNatis geolde antüm ſeut&
muo rar u inſec lliwit 4 EÄ agrocee * luat8 anem e akulu lunc ajun ruuuic udſan nreco dem Nlerum ad 49 doole en aug Kaoge 1 eit aacdi dregu temt oper 1ap. ſeter ug

D. Bernhardi Bertrami. 79 1
ne wüte Cancellarium Spiræ Anno1542.& Noribergæ Anno 15 42.adhibitos quaq; lamus. Dixi potiſſimum: Nam Eslingenſia comitia Anno 1 526. per Philippum NMuchionem Badenſem Cæſareum Locumtenètem& conſiliarios Regiminis Im- uli’Ratisbonen ſia anno 1527, per Wolffgangum Comitem Montiforti& Con- Hunoseoſdem ſuo nomine celebrari voluit. Poſt mortem Caroli V. Ferdinandus neltantuäm conventum Imperialem indixit Auguſtam anno 1559. curipſe inter- fu Hicut& eo mortuo Maximilianus II. Filius ad comiria A uguſtæ anno 1566. manno 1570.& Ratisbonæ anno 1576. ipſe venit quem ſecurus Rudolphus II. legitea Inperator Auguſtana comitia anno 1582.& Rarisbonenſia anno 1 594 ipſe quoꝗq; e deüluna. dterit, in ſeq uentibus operà Fratris Matthiæ moderni Imperatoris invictifſimi& ik gbriolimifeliciſſimo ſucceſſu uſus.
r zo ln 464. Ethæc de antecedentibus. Quamquam omnia, quæ actionis publicæ telt uliumprocedere ſolent, attigiſſe me affirmare non auſim. Etenim ante propoſi= tonispublicationem alia quoque quam plurima pera gi, indubium eft. Quò re- npoſlunt Staruum conjunctorum mutuæ ſalutationes& oblationes, conſul- 1 dhäcunt tationes item præparatoriæ, quæ& ipſæ non ſunt uniuſmo di,& communicatio- 1 tbenkä es Quppeneminem in publicis negotiis m ediocriter verfarum ignorare autu- t maereK uſu comiriorum magno eſſe, ut fida inter Status animorum fit conjun-
T durna-
ceir tio Panamque unica eſt, quæ graviſſimis Imperii n egoriis expediendis calcar n addt&adjumentum maximum. Ea denique eſt, quæ ſubſidentis Reipublicæ fun-
9 3 4.„, 1 3.—— 1— —., Whbate amenta unicé refulcir ac reparat. Sed ubi Germanorum fides? poſtquam verè
1 ſarina Pyangelicæ confeſſores adverſariis odio eſſe cœperunt, amicitiæ ſimul- 1 1A*. 3..„.„.. 22 e 4 2 2 4
nutua comitati inimicitia; animorum conjunctioni ſumma diſtractio à par- n te horundem ſurrogari quoque cœpit. Hinc variæ ordinum ſeceffiones; hint
f ma zperzillorum difſidia; hino verborum acerbitates-& comminationes. Quo per- 4 feun iequod Auftor Donawertiſcher Information/„. 1. 5ag. 200. quemdam in co- 41
mis uno 1607. palam dixiſſe ſcribit: Es habe libertas religionum jeder Zeit zugroſſer Ynruh Drſach geben: es muͤſſe in uno regno una religio ſeyn/ vnnd dans auch ein anders keines Weges zuzulaſſen/ Quidigitur factu opus eſt? dunzerattone enitendum, ur ſalutaria in comitiis conſilia ineantur„præcaven- nque, nein ſummà illà Staruum difcordid conventus Imperii non ſine diff- aaltate coacti fine exoptato fruſtrentur? Reſpondent nonnulli, rectè facere Sta- * elakkehe ts, lantequam Conſultatio ipſa ſuſcipiatur in ſenatu, alteri alterorum ſenten-
1 dil. febtl
1
4 Innfal dasmvicem exquirant, conſilia ſecum communicentac in id præcipué intendant, rr runtun umodo per omnia inter ipſos convenire poffit, Auttor Außfuͤhrlichen Be⸗ 1 nitänna lite cap, n In, eamqueproteſtantium conjunctionem Ponrtificios ranté mi- 1. Vunn nuzbie ferre debere, quantò magis ipſi quoque omnes in id nervos explicant, ma n ghibusyis feré confultationibus unanimis ſuarum ſententiarum exiſta rpa- feruo!ſs di. Verüm ſi preſſiüs rem conſideremus, conjunctiones illæ publicis con- 4.JAaguiwn 4 tanonibus non rãm adjumento quàm nocumento ſæpè ſunt maximo, ac, ne „ lhumn i Piato potianturfine, ſæpiſſimé efficiunt. Qui ambigit, experientiam „ egi Iun 4 at; rem ipſam oculisintucatur incorruptis; Comitia noſtri temporis cum b Fblrathl 5 periotum annorum çonventibus conferat,& dixiſſe me, quod res eſt, fatebi-
rur. Ne r.. 4.. Aetamen propterea conjunctiones in univerſum improbo: fſed ſit mo- Aüls⸗

79² De Comitiis Imperii Romano-Germanici,
qus in rebus ſint certi denique fines. Veriſſimum eſt, quamlibetactionemſuin tura mediam& indifferentem à cauſis efficientibus& finalibus qualitatem laudi & vituperii mutuari, vid. Eberhard. in loc. à Virtute finis. èi itaque ſtatus congtegs tion um illarum hunc ſibi propoſitum habeant finem, ut Cæſareæ Majeſtatis zue ritas& poteſtas ſumma inconcuſſa maneat; ur pax& tranquillitas publica iigtas ut juſtitia citra aœtscaν ννν,ασ religionisG; Pontificiæ& Evangelica reſpectmnis Imperio adminiſtretur; ut ſummi cum infimis,& medii cum utriſque paniurets. neantur; ut Leges& Conſtitutiones Imperii ſfanctè obſerventur; ur Ordinesſch
mutuis officiis& ſtudiis proſequantur; ut quiſque intra ſepta& cancellosſtaſt. rui riſdictionis ſe contineat; ut rationes honeſtæ& ſalutares ineantur, eximendisiti.'tte
tuum animis ſuppliciones, odia&exacerbationeszut vera non ſimulataanimorum ſanciatur conj unctio,& tandem ut Reipublicæ ſalus& incolumitas ſtin tuto non eſt, quodjure inillis culpari queat. Sin veròô alio fine privati congteſtusinter giatus Hiant, quomodo utiles& ſalutares Reipubl.eſſe poſſſint, ipſi viderins Memwülle
otius debent illius, Quod Fridericus Im Her. brudentiſſimè dicete ſolesek Oftt. ſi 85—.
me Rempubl. adminiſtrari, ſi Conſiliurii atq; Senatores ante curium odium indidium
wulationem, diſſimulationemq́; deponant; referente M iddendorpiu quaſt. ſu Arilis ſcil. exemplum ſecuti, quic um Themiſtocle ſibi infenſiſſimo in legarionemmiftt cum ad portam veniſſet, dixiſſe fertur: Visnè, 5 Themiſtocles, inimicitis paiſ per hic deponamus, recepturi eas, cum redibimus? vid. Meich.jun.. zuht 7u
cap.⁊ 5 2 2*— ⸗ 6 6 5 8 65. Hiss explicatis, ad ea nunc deveniendum eſt, in quibusiphacome rum formaconſiſtere viderur; propoſitionem nempè aliaque circa eaneen 2 ultandæ&tecer
ta ejuſquetractationem. Illa eſt negotii five rei tractandæ conl nendæ in conventu& conſeſſu omnium Ordinum die& hora Mnreſchuliſi perii indicatis, à Cæſare ejus Commiſſario facto expoſitio, Alhuſ inhwit 3 num. 14. Dico à Cæſare ejuſyé Commiſſario: Nam ſolus Imperatote jus habet, nec cum reliquis Staribus idipſum communicat, Chriſfopb Luma Chron. Spirenſ.lib. 2. cap. 37 p. 144 Auclor Norhwendiger Erjnnerung, 1n Donawertiſche Informatio n/ part. 1. pag 160. Quod iterum ptædommae. narchiæ in Imperio argumentum immotum eſt;& ex eo fortius efacit quo A 4. 1.. roponen lis Rebuspubl. uti Ariſtocratia regnat, non conſultandi modo; ſd Ja 44 poreſtas penes Ordines ſit, ceu de comitiis Polonicis refert, Johun. Boter Icums tro princip. tit. Rex poloniæ.& Salom. Neuge deroß
paur. lib. 1. Rer. Polonic. Adh crerirint autem non antea progredi lolet Imperator, niſi Collegium Eledorat a grum, quemadmodum colligere licet ex Cœleſtino in biſtoria Cen Bericht pag. 102. verſ.deinde& apud Duces, in ine,& Audtore Außfuͤhrlichen Bern i
8. 1. 1 tionl pu es vff Reichstaͤgen/ ꝛc. ap. 4.in pr. Quo completo Cæſar diem proboine ii
candæ idoneum denominat, omnibus Statibus& abſentium Leg d 1. Ftes
pore in ejus Palatio præſto adeſſe per Mareſchallum hersditarium ior
pium ac Chriſtianum ſit, in omnium maximé yerò arduorum nee,
Spiritus S. gratiam implorare, Paul, ad Coloſf a5 3. verſ17. kerchſan una coms
tium comitiorum Cælſar& Status omnes, quicunque brælentes T uguriopte ci conſiliorum aus
ſentium Legatis in templo conveniant, ibique pro elici ces ad Deum fundant. Id quod& à gentibus Romanis mofe
. I 5
leg! 1 ſuo ſecratum ſc;
puuhd fdoc Uc Kcxte
allln
dlehi ätas
acär
no 4,( dlbie 8
4 Alac baug an j Auper denllo dütun

2 b D. Bernhardi Bertrami. 793
„ T Ua 8 10 bs Naguch de Comit. Rom. ib. I. cap. 4. 5ag. ſ6. inter alia autem ſacra peragi tum ſolita em an milsguoquea Flamine quodam Pontificio celebrari conſuevit z quam quidem 2 rerg i CKcæteri Catholiei devoté audiunt; at proteſtantes à ſacris illis ſuperſtitio- nh Haſtemii in proximum conclave abeunt, tàm diu illic commorantes, donec miſ- 2 en Hadcoronidem deducta ſit 3 quomodo in Maximiliani 1 J. anno 1562. V III. Ka. faean as Decembr.& Matthiæ mo derni Imperatoris invictiſſimi electione„Thuanus 2 n rpl mibi 643. col. 2. lit. D. Jeſſenius in hiſtoria inaugurat, Matrh. Imperat pag. mihi olecſn
loctum commemorant. An autem Status Proteſtantes, ſi velint, Miſſæ ſalvãà ankcientid intereſſe poſſintenon immeritòô dubitatur. Quod negandum eſt. Nam Nkauls electum illud Dei organum in 1.44d Corinth. 10. V. 14. diferté jubet, ab Ido- bramutfugiamus cultura. Ubi D. Chyſoſtomu⸗ Hom. 24. emphaſin notat, quod S. Daulusnon dixerit, DνεινάηνQh αχααλἀρς, ᷣ Peudere, non tantuim propter ſcandalum normi; ſed quia idolorum cultura ipſa per ſe in ſpectatore ſit xaæνν εQμεννν εvsie Nuaw Et 8. Ambroſ.ibidem hortatur, inquit, ut abſtineant ſe ab omni ſocietate ido- daloknig. Miſſam verô Pontificiam eſſe quemdam cultum idolorum, in quo& pan& lanctidefuncti adorentur, Proteſtantium Theologi nos docuerunr, vid. Geſter in explicat, cap. 1 2. Daniel th.9 2. Sed tamen in Electoribus aliisque munus pableum ſuſtinentibus aliud forté obtinet. Hi ſiquidem nõ ad miſſam audiendam, ſdu Cæſarem præſtolentur, ſacris intereſſe intelligendi ſunt. Quòb reſpicientes Theologi, quos Elector Saxoniæ in comitiis An. 16 30, eA dere conſuluit, ideò, quod ad ſuum oficium non ad miſſam eſſet evocatus, eidem adeſſe licere, enun ciarunt; udlore Cæelsſtino in hiſtoria ilorum comitiorum pag. 103.& Sleid. lib. 7. quorum conſi-
rncruunäta
d Linaiats t UIrRanre .
— 1 = hu pe
r tilnele
7 rlütnirnal,g — anddnruenter e ² emlfockw e Jit Mä
1
Tà MabSr lumſequutus Sereniſſimus Elector Ceſari miſſam adeunti gladium prætulit Geor- lath Liohtandeburgico comitatus; cum proteſtatione tamen, daß ſie die Meſſe nichts det angehewolten auch der keine Reverentz thun/ quemadmodum habeant verba Lu- ere Thenumn uſdlem tomo„. Jenenſi pag. 2 8. col. 2. nn. binitis ſacris Cæſar magnà cum pompà, ſplendore& apparatuad Cu- kampergit, amnibus Electoribus, Principibus& Ordinibus comiratus; quæ pro- 2= maünlct.. 7 dur e quomodo& ordine fieri ſoleat, é Cœleſtino cognoſcere eſt. In curiam cum 4 6 1
codteu
Re. ereokune
entumeſt, Cæſar in ſolium ſuum conſedit,& Electores ſuam quisque ſeſſionem deepant.Ubi quidem Cæſar vel Commiſſarius loco ſedet eminentiori: Electores
1 1— gc nad paul depreſſiori circumſident. Moguntinus nempé Rex Bohemiæ,& Pala- 10 min ſg tnasklectorà dextris, Trevirenſi Cæſari regione oppoßto; Colonienſis, Saxo, lc üna undeburgicus â ſiniſtris, Mameran. Lucemburg. in hiſtor. in veſtitur. Mauritii * I3 n3 Jaxon, pag mihi 261. G ſeq. Scitu tamen hic opus eſt, Regem Romanorum, 7 Neeim 4 luminlmperio eſſe contin gat, in eo, in quo Trevirenſem ſeſſionem habere dixi, ara dblelli collocari„Caleſtin. in d. hiſtoria pag. 115. col. z. Inferius ad dextrum ſe- aAlftte dent Kchidux Auſtriæ„Archiepiſcopi, Magiſter Ordinis Teuronici, Epilcopi, Crlutante mhates hartim dignitate principali Illuſtres, partim Prælati tantum,& Abba- rdlasa latum Legati, quarum ſimiliter, aliæ ſunt Imperii Principes, aliæ minus. A ſi- mhruien 4 uittisreliqui Principes politicieorundemque Legati, quibus poſteà Comites, Ba- Satumm vones,& Civitates ordine ferè confuſo& promiſcuo ſtantes ſe adjungunt, vid. Tunn, Numeran. Lucemburg d loc. pag. 267. O ſegq. Notandum autem eſt, cum natura li⸗ ejna neordineſtare non poſſit, Scalig. exercit. 2. pag. 7. nec in Republica ſocietas abl-
que eo ſubſiſtere valcat, Petr. Gregor. lib. 4 de Republi. A cap. 10. in prins. reclè& per- Hhhhh quam

794 De Comitlis Imperil Romano-Germanicl,
quam prudenter feciſſe Carolum IV. quod certum inter Electores otdinemin 4s rea Bulla cab. 3. 4. ſtatuerit:& ita quidem, ut Eccleſiaſtici præferantur bolinti Quam præeminentiam Electores ſeculares Archiepiſcopis libenter ceſſiſe religio- nis& Eecleſiæ reverentia, ait Marq Freher. de orig. Palatin. cap 15. Deinde ut Mogun-
rinus in ſua diœceſt, totaq́ue Germaniâ locum digniorem occupet; Colonienſtas
4..„ 8 2 ⁴..A 3.
men provincid excepta; in qua ut in Gallid ac Italià Archipræſul Aprippinushono. rem hunc fibi vendicat, Aur. Bull. d. c. 3 Crantz in Saxon lib. 9 c. 29. Trerirenlisye. rô ſemper ex adversò à fronte Im peratoris ſedeat. Dubium hinc oritur, an Colons- enſi non modò in Archiepiſcopatu ſed& Epiſcopatibus, quibus præſidercatats- gativa competat? Sané utrobique eadem videtur eſſe ratio. Sed atextu Auteæ hul- læ, quæ ad lolum Archiepiſcopatum id reſtringir, abire vix licet, Dn. Praueytm Ats- ma womment. ad Aur Bull. cap. 3. Inter Politicos poſt illum, quem ex Atchiepiſcopis Moguntino& Colonienſi in dextro vel finiſtro Imperatoris latetealidete contia- git, in dextro Rex B ohemiæ primum, Elector Palarinus ſecundumii ünitro Dur Saxoniæ primum,& poſt eum Marchio Brandeburgicus alterum locumobuner, Aur. Bull. cap. 4. Olim quidem Rex Bohemiæ cum adhuc Duxeſſet, noriſimo loch conſedit, teſte Krantzio in Saxon. lib 4. cap. 28. Sed cum Rer dignior ſit Palatino, Duce vel Marchione, d. loc. cap. 4§. ꝓprimò quidem. id poſteà, cum in Regem creit tur, rectè fuit mutatum. Illud Beutero cõcedere nullo modo poſſum, quodin anim ad verſ. hiſt. c. 3 n. 37.& ſeq. aſſerit, Carolum] V. clafſes Electorum mutaſſcacenn- ſtituiſſe, ut Palatinus inrer Electores Politicos anteã ultimus, nunc primus Iin. deburgicus verò, qui primus fuit, ultimus eſſet. Nam nullà id probabilirationech- firmatꝭ& ex Speculo Saz.(utpote quod Aureà Bullà longe antiquiuseſt Geun har Eb. 1. anno 8 11.1ib. 3.art. 57. apertè refellitur.
67. Ertita inter Electores cerra ſeden di ratio à Carolo IV. adinſendch
gecus ſe tes haber in reliquis Ordinibus Imperii. Nam concertationes naris deſe
fionum ordine& prærogativâ à multis ſeculis hacten us inter ipſos agitate Äo- dum compoſitæ funt; Sed ſingulis feré comitiis novxatum litium— olonlæ Cahesn
ncom g— A.1
& ſubſellia perſonant. Unde ſcomma Joannis Zamoiſcii Magni bolon 4 5 ie gliimizu
coutroretla
larii, dicere ſoliti: Germanosin ſuis comi tiis fore nihil agere, quAm ut
gladientur, Kirchner 2. de Legat. j. num. 78. Nobile illius de aeoèesr coutrofe 3 exemplum ſuggerit nobis Abbas Fuldenſis Auguſtæ Cancellarius 5 eumf— ab hincretré annis cum omnibus non modõ Epiſcopis, ſed& Archichikephsanee rimèê contendir, à Moguntini Pontificis ſellà ſibi in conventu hubltoltenads & proximam fedem conſuetudine pervetuſtà geberi. Hinc factumsutanno 1 in æde ſacrà Goslarienſium inter ipſum& Anriſtitem füldeslemenlen 1 cruenta excitaretur, Spangenb. in Chron Mansfeld. cap. 232. Nial Ken ie a Moguntiac. pag. 742. quam contenrionis infeliciſſimæ ſerram idem vrocaſ Archiepiſcopo Ubiorum aliquot poſt annis in comitiis Moguntinis fech 22 legitur, Crantæa. lib. 6. Saxon. cap. 46. Unde verò adſerta illa conſuerudo 4 1hau tio tam ſublimis olim conceſſi Abbati ſeſſus, nullibi feré exprimitut 7,52. 10 Cancellariatus id referre videtur Kirchner. de offi. Cancell lib. 1. a 6 3 ju jus ſuſpicio forté non eſt improbabilis. Hodié ſané Statuum aliqut anallima funm conſervant; quidam per vices digniorem ſedem occupant 5 abeſt, ¹” præjudicii actibus publicis intereſſe plané recuſant. Verum tantl e aug
„
aälli di 2 dui H deiea hip.
i u eu aah

dd.enn
dniraleznn aketclähinan ddielena. kuuu A Aägrieaan.
dalann cer Dmaug eamau erurckem m 3
ntedma a. remmulua Kelrlage e am inin uiſa
osauxiuns1 ns6
Sellnsan
1
EaEtHEN
asaonue 15 Lnnul 1
eruia e ig
9. Pico z biinun
„
D. Bernhatdi Bertramt. 785
au eontentionum finem indeſperari; ut etiam altercantes ſe invicem quan- zoue inſectentur acerbius. Satius igitur foret, ut novà quàâdam conſtitutione aunklectorum& Principum Imperii conſilio& adſenſu huic rei ſalubre adferre- umtemedium. Atex quo capite dignitatum præeminentia petenda ſit, multi du- Hunt. Quidam familiæ antiquitati; alii potentiæ ac divitiarum amplitudinis plu- matulorum multitudini; nonnulli denique nobilioribus inſignibus primas con- eunt, vid. Knichen comment ad jus Saxon. verb. Ducum, cap. 2 num. 3 6.& ſeqg.& omnino Simon. Majol. tom. 4. dier. canicular. cap. ult. Ego verò ex veteri obſervan- it polleſtonisqque actibus& uſu id rectius definiri cenſerem, quò& ſaniores ſCttacpolitici communiter decurrunt, Elbert. Leon. conſil. 1. num. 20. Gamma deciſ. num. 49. Menoch. conſil. 287. num. 37.& ſα‿. Fab. de Auna conſ. 40. num 2. ſ*‿. Luhen. d. loc. 2um 23 6.& ſeqa Bernbhard. Zieriz. ommentat. de princip inter ipſos di-
utat prerogar. in in. Anton. Coler. de jur. Imper. German. ſæc. 6 7. Perez. de Lara de
anniuer.& Capellan. lib. I. cap. 4. num 19.& /*. aliique complures. Et ipſe Fer- dinandus Imper. litem Ducis Florentini& Ferrarienſis ex eo fundamento dire- mit, Modeſt. Piſtor. conſil. I. Marzar. conſil z6. num. 25. verſ. huic autem, idque juri maimé conſentaneum eſt. Nam pro poſſeſſore in dubio præſumitur, 7. 76. de Res uuntis onusque probandiis juſté declinat, I. 14.1. 20. deprobat. Menoch. z. arbitr. jud. luuſt 48 num. 1 2. G. 34. Imô nec in poſſeſſorio modo; ſed& petitorio pro eo, auiper decennium jus præcedendi quaſi poſſedit, rectè pronunciari ſcribit Fab. d. Anusdconſ. 0.7. 8. Quidautem ſineuter litigantium quaſi poſſeſſionis commo- ſoptealtero gaudeat? Ad Imperatorem recurri, cujus que deciſionirem commit- ieguumeſt. Etenim omnium judicio non melior eſt privilegiorum Interpres, quäm qui indulget, Rauchbar. lib. 2. quaſt. 1 11um. 141:Georg. Acac. Enenkel. libr. 2. te rivileg. cap. 3. num. 7. Atqui dignitates ab Imperatore privilegiorum inſtar decetni, quis dubitat? Nemo igitur ipſo accuratiſis gradus honorum diſcrimina- tepoterit. Hinc in comitiis Auguſtanis anno 1530. Status omnes Imperatoris ztbitri eirca ſeſſon um controverſias acquieviſſe, his verbis teſtatum facit Cœle- nas Prin ipes, quibus de ſeſſtone multa erat contentio inter ſe reconciliat, quod anted inmulis lmrerii comitiis tentatum quidem ſapiſſimè fuit, ſed obrineri& perſici num- lampotui. Tunc ver) temporis Eledlores& Principes omnes unanimi sonſenſu dixe- Vnt eguacunque C. M in hac re faceret& conſtituerer, rata& firma habituros. Cum viiu Cardinalis Salisburgenſis cum Auftriacis eadem de re contenderet, C. M. boſtula- Vi us dalisburgenſis peſtridie eundo in curiam locum ſuperiorem Cardinali Tridenti-
Wdußriacorum Seatuum Legato concederet, eumq́; ad dextram equitare pateretur. Sa-
Wgenſem quoq; cum Arc hiepiſcopo Moguntino reconciliavit, inter Quos etia/ nonnulle mnuidem de Electoraru, ſed de primatis Magdeburgenſis& Archiepiſcapi Salisburgen ſi⸗ oneerant contentiones Periit etiam C, M. ut eo1 30.anno Georg ius Saxonis Dux Gui- lelm Davari⸗ Duci ſlando& ſedendo Primas concederet: Seenim intra annum quid in arnervari deberet, pronunciaturum. Deinde& apud Duces Pomeranices G. M. obts- nuih ur Philippus Haſſorum Princeps eos pracederet, inter quos paulò ante eadem dere multa& acris fuerar diſtepeativ, ita ur penè à verbus ad verbera ventum eſſet. Hacte- nüsCœleſtinus. Quæritur porrò, an Legatis idem, qui ipſis Legantibus proprius elt locus aperiri debear? quodeo caſu, ubi alii Principes Imp eril àslow eνe ad-
FEHhhhh 2 ſunt
4
3

796 De Comitiis Imperil Romano-Germanici, ſunt, cum Anton. Coler. de jur. Imper. German. ſect. 68. adſrmare vix audeo, AM alias certum ſit, Legatos& nuncios ex eorum perſona, quorum vices getunt, æ3i- mari, I.. C. de offic. Vicar. cap. pracipimus, diſtinc 9 3. ac honore& exiſtimatione ci- dem reputari, Schrader. de feud. part. 10. fect. 4. num. 2 1. Contrarium tamen(aco. lus IV. in Aurea Bulla rit. 15§,§. Wenn aber ein Thurfuͤrſt/ diferte conſtitui Qu ſanctio non inter Electores modô; Sed& cæteros ordines cuſtodité poſtmodem
ſervata,& peculiari tranſactione Anno 1566. confirmata eſt, Auder Außfuͤhrlt⸗
chen Berichts/ wie es vff Reichstaͤgen/ ꝛc. cap. 5. Et adeõ hoc verumeſt, utinco- mitiis Noriberg. Anno 1542. ipſius eriam Cæſaris Caroli V. Legati Ferdinando fratri poſtpoſiti fuerint, ceu ex ſcripto quodam Johannis Friderici Electoris Sanon- & Philippi Landgravii Hafſ. oſtendit Colerus Ann. quoq́; 1( 20 XXI.OGobiininan. guratione Caroli V. Legatis Elect. Sax. Cum Duce Joanni Clivenſi tantam deptæ- cedentia fuiſſe contentionem ſcribit Sleidan. lib. 4. in fin. ut pompamillamnorin- terpellarit. Quicquid autem Clivenſis obtenderit, ex Decretis Imperi, eotumque ſubſcriptionibus conſtat, Electorum Legatos in generali curiâ, communiquc Ze*smeip, adeoqpue in actuum publicorum celebratione, præcedere Drincifes comparatos autem cum Electoribus, qui in propriâ perſona adfunt, ſederent illos maximéè, cum publici actus in curià Imperiali celebrantut. In coronatt ne Kegis Romanorum illud ſpeciale eſt, ut licet Legatus, quem Elector ad com. tia Imperatoria mitrit, perſonam mittentis ſuſtinere debeat; ad Menſim tman pro abſente Electore apparatam, non admittatur, quantacunque dignitatefts fulgeat. Idque in Coronatione Auguſtiſſimi& victorioſiſſimi Imperatons nolti anno 1612. in Legato Brandeburgico Domino Adamo Ganſio,&c. ex Chuflöda⸗ læ præſcripto obſervatum fuit. Sic& in Coronatione Caroli V. apud Aquiſgemam menſa tertia pro Duce Saxoniæ vacua remanſit, atteſtante Hartmanno Maunitr juſdem hiſtoria. 68. Seſſionibus occupatis Cæſar alicui Imperii Prineipi negoti ut ſermonis initium faciat, Austor Außfuͤhrlichen Berichts/ wie esbf Rächs taͤgen/ ꝛc. cap. 3. Commiſſarius verò Cæſareus operâ Comitis, Baronis,ſeiprocr pui cujuſdam conſiliarii hanc adrem plurimum utitur. Initio facto— obſequio præſtito ordinibus actis capita ad deliberandum propoſttafaumfua 9 guntur; id quod modé per eundem, qui orationem exorſus eſts utin C no 1530. per Fridericum Palarinum; modô per alium, cui Calsei heeeee injungitur, fieri conſuevit, Auctor auß fuͤhrlichen Berichts/ ꝛc. A.)— Enu 91 poſitionis lectione omnes Electores& Principes furgunt, ac paululimeasi brevibus reſpondent; gratias primum agendo Cælſareæ Majeſt, pro cur- ſti de ctio ne paternà erga Imperium, acofferendo ſe, quo d de capitibus ͤ liberaturi omneque, id quod ad ſalutem& dignitatem Imp erllip Mare negus 1 facturi ſint, Dn. Paurmei ſt. lib. 2. cap. 2. num. 3 1. ag. 3 46. Cæl'ſtin inſa Mi demau- ſoria pag. 12 1. Col. 1. Quam reſpondendi provinciam modõ huic mo randebuß datam legimus. In comitiis enim anno 15 30. Joachimum Electorem aläsene id muneris ſubiiſſe, narrat Cæleſt.& per modum reſponſionis negotuuia iade diri, adſerit Dn. Paur meiſterus d. loc. Quodv erò per Cau cellarium Clr orusbm ut plurimum fieri inaudio. Prætereâ copiam quoque recitatæ prop oltionis capi⸗ petere ſolent Ordines, Quã impetratà denunciaturillis, ut de proponn has

193. vianaten
2 6. H
aa gunall 13 urſain 3 4 zim 2* 4 nalaa; osn man celceuun xoniriu vyeraictäe tcetlogt gal. ſchnertietal rerr. eenan Krännns ozämſoitt
8
41 21 M pal 1
Ll
ſtaktt
r.
D. Bernhardi Bertrami.
ibasconſultaturi in ſuis quisque conclavibus certAà die conveniant. Denuncia- tioautem illa, die Anſage/ ita peragitur. In Cancellaria Moguntini Archipræ ſalis concppirar ſchedula denunciatoria, qu jubetur hæreditatius Mareſchallus præ- ſentibus ordinibus& abſentium Legatis ſignificare, ut ad diem N. hora N. in curia conſeniant. Hanc ſchedulam é Cancellaria Moguntinenft acceptam Mareſchallus nilsoſtendit& exhibet Electoralibus Saxonicis Legatis,& tum communicatione
Haadenunciationem exequitur. Diverſum ſerva tur, quando Elector Saxoniæ Se- raniſimus ipſemet præſtò eſt. Tunc enim Schedulam in Cancellariâ Reverendiſfſi- miDn. Electoris Moguntinenſis conſcriptam ex Cancellaria Electorali Saxonicà, quépriusmittitur, accipit immediaté, mun usq́; ſuum exequirur, Auctor Außfuͤr⸗ ſichen Berichts/ ꝛc. c. 4. circa fin.
66. Quemadmodum verõô tres potiſſimum Ordinum funt Claſſes ita tria Woquecorundem reperiuntur collegia ſeu curiæ, in quibus ſinguli ſeſſionem ha- bent&e ſuffragium; Primum collegium eſt Electorum„quod auctoritate, præemi- nentia, poteſtare reliqua duo longè ſuperat, dicente Althuſio in Politic. cap.3 3. num ſ6. in quo ubi conventum eſt, Moguntinus ſedet in medio; à dextris Trevi-
tenſisKalatinus; à ſiniſtris Colonienſis, Saxo„& Brandeburgicus. Poſteà ad
iylamconfultationem Procedunt, quæ ſingulis ordine ſententiam dicentibus per- ſicitur. Ajo lingulis; certum enim eſt in Electorum collegio viritim ſuffragia ferri, Dn Paurmeiſt. d. cap. 2. num. 24. Cæterlum ordinem dicendi ſentenriam Carolus IV. maurea Bulla cap. 4. certum conſtituit 3 quem& noſtro adhuc rempore obſervari eritimo. Et prima quidem vox Trevirenſi competit; Secunda Colonienſi; tertia Dalatino; quarta Saxoni; quinta Brandeburgico; Sexta eaque directrix& conclu- dens Moguntino Eſt namque jus ſcrutandi ſive colligendi jus fuſftagia Mo- dantmoproprium, qui votis reliquorum auditis ipfe, ut ſententiam ſuam exponat, Tuoquerequiritur: id quod hodiernis moribus non ad collegarum omnium; ſed dnsaeon sokeium pertinet, vid. Buxdorh. ad Aur. Bull. th. 50. lit. D. G E. Austor Risvet lehen Berichts⸗ wie es vff Reichstaͤgen pflegt gehalten zu werden 7*.6. 1 doguntino hodié primum in Electione Imperatoris Rom. votum debe- i Gallaß in Replic. pro Imp. c. 1 3,ag. 17 3. adſerat,& Slesdan. ibr. 1. ac Thuan. lib. 3 2. s infne, id confirment: in comitiis tamen univerſalibus ab ordine in Aurcd ulläpræſcripté nullatenus recedi; Sed ultimam vocem Moguntino reſervari, cum Ahte 3 2.18 Ktatuo. Id q; uſu ſerya tur. Quiegq uid ex rationib leviculis, quod aina ands Collegii Electoralis ſit, quodq; vota ſcrutetur& collegat in eon- Sul poſſit cum Franc. Marc. dec. 200, 5 Aec. 1 365,„. 1 1.. I. enpe Alterum collegium conſtat ex illis Statibus„quos ad ſecundam claſ- zöbare 4450 39. ketuſi 3 Uti ſunt rineipes Eccleſiaſtici& ſeculares Prælati, ſe hoſticig Oltes, Barones.In eo Primæ ſedendi partes Eccleſiaſticis, Secun- eu ſecularib. Prin cipibus debentur: illi dextrũ; hi ſiniſtrum larusoc“ G di prærogarivam in ſecundo hoc ſenatu DuxAuſtriæ isburgenfis alternatim ſibi vendicant, Althu d. c. 3 3, um. 6 1. gii inter ipſos diverſa eſt ratio. Nam Principes ram Eccleſia- Magiſtri item Ordinis Teutonici, ac Abbates& Abbatiſfæ eminentes viritim ſententias dicunt. Ar Prælati omnes duo unum Svevrici, alterum Rhenani, Althuſ. d. loc. num. 6. ficut Hhhhh 3 etiam
eihantProponendi& qirigend & Arc jepiſcopus Sal Jerendi autem ſuffra lei quâm Polirici, nreßa dignitate
votahabent,
797

quæ ſupra num. 46. prolixius à me
De Comitiis Imperii Komano. Germanich aronibus in tribus diſtinctis non plura duobus fufftagia compe tunt, Dn. Paurmeiſt. d. cup 2. num. ⁊ 5. qux licet per Syndicos Romafe plurimum præſtari ſoleant; non ide tamen ad conſilium Principum zum Fuͤrſtes Raht/ accedere ac deliberationibus intereſſe, ipſis prohibitum et Wehner intal „do Graffſchafft/ pag. 00. Auclo⸗- Außfuͤhrlichen Berichts /wſetsbſ
obſervat. ve Reichstaͤgen/ ꝛc. cap 7.In hoc Principum collegio cum Senatus quandoquenimi
amplus fir, nonra certus quidam ex 1 ſua literis conſignet, acc
conrinuat. Sleid. pag. 7. 71. Ultimum collegium ſeu Curia Civitatum Imperialium et, jusch dt
plicis habet voti; quamis inter ſe ſingulæ ſententiam dicant; quo pertinent, diſputata ſunt. Poteſtas rogandi vots com- etit communi ipſarum Syndico, qui ab illa civitate, in quà comita celebtan- tur, conſtiruirur, Alcthuſ. dict. cap.3. num. 64 In genere ſciendum licet, an- sequam capita propoſita ſub incudem deliberationis à ſingulis iltis collegüste vocentur, opus eſle dilpectu, quem Ordinem& Proceſſum in conſaltaadot neri magis expediat. Erſanè licet Status ab ordine propoſttionis non kacllete⸗ cedant, nec temerè recedere exiam fas ſit, arsum. Receſſ ana 1 576. 9. Darauffſ dann denerſten/ ꝛc. Receſſ anno 1582. 5. Da nun ſolche wichtige Sachen men Caulasallebene graves ac prægnantes, cur non eo ordine modoq́; quem Cat in proponendo ervavit;ſed alio ac diverſo conſultationes inſtitui gebeantzaddien. dien dos eſſe putarem. Hinc in comitiis Auguſt. anno 1530.Joannes Elearun cum reliquis Proreſtantibus efflagitaſſe ſe Ptur„ur cauſa religionis ceuganmee onderoſior alterà, quæ erat de durabili& perpetuo adparatu contra Tutcam pä mõô definienda ſuſciperetur;nonatten to quod lmper ſtioneol 5 ſervaſſet inverſum. Cui æquiſſimo poſt ulato Cæſar tandem non invitus andlh 1 leſtin. in d. hiſtor. pag. 122.& ſeqq. Et quæſo ſ placito Imperaroti squoadotänen confſultandi adeò præcisé ſtandum, cur in conſiliis Statuum ed de te lhe rari conſuevit? imb jus Ptε Xαa ſtatuen di ad ſolum collegium lektots elh Ctare aſſerit, Althuſ. d. cap.3 3 num. 6 8 E& ſeg etb cæteri quoque ordines! eedet. ſibi adrogaverint. Cæterum rebus magisn eceſſariis poſtpoſitis de modo pto di pervicacius, quàm par eſt, diſceptare, res uti comitiis pernicio vitanda eſt. Quæ enim alia cauſa fuit disjecti conventus Ratis eri coacti, quàm obſtinata de ordine confultandi contentio: Aulu Dolan, Information/ part. 1 pag. 197 Auctor Nohtwendiger Erjnnerung t Aaau ſäte dem Informat. part. 1. pag. 274: Tutibs igitur in tanto conbliorum conns e mediam inire viam. ac cepita contro verſaita conjungere, ut unn omitisam ſimul deciderentur: Ad quam viam eligendam ip n dick. co* er 1607. Sratibus auctor& Kaſor extitit, teſte dic. Auctors Nothu
— 2 rung/ ꝛc. pag. 274. Nec probandum videtur Statuum quorus luis gtalarhlne quo; antequam de capitibus à Cæſare propoſitis delbee ſum naliqubuse bus, ut vocant, cognoſcendu 4:
meſſe contendunt: quemadm m illorum„or: mirtiis idfactum meminimus: ubi.
frequentiſſima fuit Statu vnnd zuvor jhre gravamina er
788 Comitibus& B
s conſtituatur delectus, qui rebus diligenter ponderatis rots æteris perpendenda exhibeat, annotante Lundo-pulihn
ſiſſi
ledigt/ koͤndten vnnd
ltg 81G
aur t
ℳæo 4* 2*. 4 4 0 accidit„ Ut proratione temporls ac comltiorum promotlonse
in eine auden wolten ſeſſch nieg 1
d.

uue
dunau arn er
ecide unn
dr 40 d tfutku Dorturgchtee nn le an ſaum tärte
ura
allein ra 1
4 ½ „ 4nTOn R 110 1.
. 4 „. A u la
jndcelele mu din
ole 60 9
D. Bernhardi Bertramf. 799 haudlung einlaſſen 7iꝛc. Nam quis non intelligit, negotia publica præferen da eſſe piiſans? quis non videt rem fore planê præpoſteram, ſi Cæſaris poſtulata poſtpo- arentur Statuum cauſis? Ne dicam, in libellis citatoriis diſerté ut plurimum cave-
idaßohne Nebenhaͤndel/ ꝛc. cui Imperatoris voluntati æquum certè eſt ut acqui-
dantordines: maximèé ſi Cæſar promittat, ſi gravioribus negotiis expeditis Sta- aum quoq; gravaminibus velle remederi; quemadmodum certè in comitiis anno ui facturum ſe pluries promiſit, Decret. Caſar ſub dato Regenſpurg den 7. Septem- Awanno 1613. 8*
712. Et hæc de propoſitione aliisque ab ea dependentibus dicta ſint. Se-
quiturnunc cauſæ tractatio: conſtat hæc 1. diſceptatione, 2. conſenſu in idem pla- arun, z. relatione ad Cæſarem, 4. confirmationc ejuſdem, ac promulgatione Al- ha.6. 33. num. 67. Poſtquam igitur Electores in uno velaltero articulo conclu- ſrunt conveniuntin Buleutorio communi, ac alteri collegio, quod principum eſt, ſententiam ſuam aperiunt; quam ſi approbant ſecundæ curiæ ordines, benè eſt; ſi minusin conclave ſuum ſerecipiunt, de tota re ulterius conſultaturi. In quo, cau- ſepraſertim gravitate exigente, ipſis mos geritur. Ita tamen ne Electorali colle-
gioid cedat inpræjudicium. Habità deliberatione iterum convenitur in curia,&
Piincipesdenuôſententiam fuam exponunt. Quà cognita Electores, an cedendum necne, inter ſe conſilia ineunt; indicantes poſteà Principibus, in quibus ſibi cum pls confeniat,& in quibus viciſſim priorem ſententiam retineant; ea ſpe freti, fo- te, utbrincipes nunc in idem ſint conſenſuri: Quifi nihilominus ab Electoribus diſideant, referuntur diſcordes ſententiæ utriuſque collegii Imperatori vel Com- miſario, Poſteã quoque advocantur civitatum Legati ‚quibus indicat Mogunti: aas, Blectores& principesin certam coiiſſe ſententiam, quæ publicé recitari de- bea Audire ſe nunc paratos, anin ſuffragium ire cupiant. Lectãreſolurione ci- vatum Legati ſententiam ſuam& ipſi propon unt,& paucis inter ſe collocuti in dlcrepantibus ſe Electorum& Prin cipum ſententiæ accedere ſgnificant. Atque ita grill telatione correlatione ac diſcrepatione emergit tandem in idem Placitum conlenlus. Cum yeré Statuum unanimis ſententia vim legis vel decreri non ha-
bezt, nilt Cælaris quoque accedat confirmatio, Dnu. Paurmeiſt. A. cap. 3 num. 3 1.
1,47. Trium collegiorum Placita per deputatos, den Außſchuß/(duos ſcil. ex conlllarus Mogun tinis& Palatinis; ex conſiliariis Salisburgenſis vel Auſtriacis u- mumernumero Comitum alternis vicibus, ex Wetteravicis vel Francicis iridem u- nune cinitatum tandem Legatis duos)Imperatori offeruntur. Qui ſi conſentiat, econfecta eſt;ſi fecus, replica do cum ſtatibus tamdiu diſceptat, donec inter ipſos nſenlat. Etita tradunt Dn. Paurmeiſt. d n.; 1 Althuſ.d. c. 3 3. nu. 6 7. G%g. Audor Aaßfährlichen Berichts/ wie es vff Reichstaͤgen/ ꝛc.«.3. G /624. Exquipus con- Annare eapaucis placuit.
1 73. Non inconvenienter hic ſubjicitur quæſtio, An in comitiis Impe- nlmajoribus votis ſit ſtandum? Et ſanè in cauſa religionis& fidei Chriſtianæ ma-
ſoranon prævalere apud proteſtantes Principes eorumque Theologos min us ha-
ber dabi, Waremund àt Erenberg de regn. Mid. cap. 2 num. 1 9. G cap. 6. num. 53. In
0. 4„.. 33 4 lic Ner negotiis contrarium ſimpliciter ſtatuendum eſt. Qui enim obſecro Bsiaconſiia fine potitura ſuntbono, niſi in opinionum diſſidio in plurium Adem eatur ſententiam 2 Univerfi ut conſentiant, diffcile imò pendim poſſibile eſt,
—

1
Azzoguid. d lib. 3. cap. lo num. 16. G4
800 De Comitiis Imperii Romano- Germanici,
eſt, l. 1. S. ult. de acquir. poſſ. nonnè igitur propter naturalem hominum ad diſſentien- dum facilitatem res fine exitu futura eſt, ajente Ulpiano in l. 17.9. 6, de receyt. quim. zitr ſiomnium unanime expectetur fuffragium: Quod cum ſapientiſiimi cele- brium Rerumpubl. Gubernatores adverterent, lege inviolabili apudſe inzalelcs- re paſſi ſunt, ut in publicis confiliis plurium votorum potior eſſet auctoritas. Nan apud Athenienſes, quod ſenarorum pars major ſciviſſet, pro tato fuiſſehabitum ſcribit, Sigon. de Repub. Athen. lib. z. cap.; verſ. decreto verò,& lib. 3 65. 4. Etlatede. ſſe laudabile inſtitutum, interea dum aliquid decernebaturo- mnes pro animi ſui ſententia confulere. Ubi quid decrèetum eſlſet idem laudate omnes, arque eos quoque adjutores efle, qui ab initio refragari erant, ex Pni ke- pore refert Petr. Trodius de Orig.& audtor. rer. judicat. libr. 1.1it. dej ſtit.& jur tap 1.
uod idem de Romanis quoque teſtantur, Nicol. Gruchius de comitiu R'man unt c 4 5. 133. G Sigon. de Antiq. jur. Civ. Rom. 6. 14. quorum exempla imitar inlignem duco prudentiam. Sed& inter confœderatos in cauſis fœderum à maſon barte concludi, ait Lauden. in tract. de confœder. Princip. concluſ. 44.& ſatis clareinnuit, Varemund. de Erenberg. libr. 2. de fœder. pag. 154.,. 16½& pag. 326 Cuidcrot ipſi juris noſtri auctores, ubià pluribus decernendum quid eſt, majonspatts ie tum approbant, 1.3. ff. quod cujuſ; uni verſ. nom. l. quod major, 19 ffad Munici laas ex tribus, 3 9.ff. de re judic. l. nominationum, C. de decur. l.i quod, ihi: at iu qunm. artis probaverit adſenſus ſolemnis frmet auctoritas, C. delegat. Erapprodanimm
moniorum hoc fui
joris 5 lu omnino eſt. Nec, ſihoc repudietur, remedium ullum video, quo in conlultatoni dicas mihi, ſmaſontus
bus publicis res ad cauſæ definitionem perduci poſſit. Er nihi,ſma ſtandum non ſit, an pauciorum placita prævalere debeant? Atqui ommn mioni verſum hoc eſt. An ſanioribus voris palma tribuenda? Sed quisqueſuumafc ſanius, nec ullus erit litium finis, add. Jacobat. de concil. lib. g.art. znun s Mun de probat. lih. z. Cap. 43- num. 72& 73. Macagn. Axzoguid. de ommun,ipia A0hn num. 29. An verõ digniorum calculis inſiſtendum? At nec ita maximacdẽ ign te contentio evitabitur, Imola inl. Pomponius, de re juditat. E ibiu. 2Aeneſs 2 Duaren. circa fin. Juri præterea canonico innitimur; quod& ipſum 1 nef 2 cleßis, electionibus, aliisque congreſſibus. Plurium laffragia atten en ſha tuit, t.t. extr. de his quæ fiunt à majsre parte;& ibi Panormit. ca. inter,21 †. rh veſtræ, cap. cum in jure, 33 cap. Venerabilem, 34.§. ohjeclionibus; chenunn 4 Aen provocamus etiam ad inclytum Electorum Collegium, in quo quip 4 Dalh lo Imperator Romani eligitur, pro Imperatore habetur cetti ſimo, Aaeit 19 JICtorum porrô communis& quaſi per manus tradita opinio nobis lioſ-
nlad⸗
gor gruͤndtlichen Berichts/ des H. Reichsſtatt Friedberg Srunden Whus eng- cap. 1 1. num. 7 Buaxdorff ad Aur. Bull cap. 2. th. 3 4 le. 3 4. lt. D. Ey ſe44 ardvelimn merantur. Qui, quod magis eſt, intantum hoc verum exitim, ,79, 160 conſuetudine vel lege induci non poſſe ſcripſerint„gloſſ. Da in! 9„
1. de R. I. Dec. ad cap. cum omnes, de conſtit. Abb. in cap. 1. de his, quæ 1 jeh d quid argumentalong
244286 mores in Imperio hactenus receptirem igerunt, te chen Berichts/ ꝛc. A. cap. 11. num. 23. ubi ſic ait: vin e Reichs: Kreiß: Staͤdt: vnnd andern Verſamblungen vnnd 4 Jjarig alan perium Romauum jeder Zeit in Sachen/ ſo vor dieſelbe Raͤhte uun
ucge ijs digle 614 auge
ruir thös,
ſnh
hun 5 Plan
huübte
ſdhe dal

—
5
D. Bernhardi Bertrami. Zor
uugegangen/ vnd was alſo per maora beſe chloſſen/ pro deeratis gehalten/ wie alle Nachs: Kreiß: vnnd andere Abſchiede/ Statura vnnd Ordnung außweiſſen/ auch d naniglichen bekandt/ quod confirmat Marq. Freherus in eomment. ad conſtit. Adol- ig. 14. cum, quod in comitiis majori parti placuiſſet, à Cæſare pronunciatum mmulgatumq́ adſerit. Imô ipſæ Imperii Coſtituriones dubium omne tollunt, Re- ATrevir. anno 1512.§. Es ſollen auch die Thurfuͤrſten/ Regiments⸗Ordnung zu Wormbs/ anno 1521.§. wuͤrde ſich auch begeben/ Receſſ. Spir. anno 1542.§. vnd dieſen ſherſten Haͤnptman/ Receſſ. Spir. anno 1570.§. vnd damit ſolche wichtige/ Receſſ. Ra- ühn anno 1576.. da dann die Sache nach angehoͤrter vnſer Kaͤyſerl. propoſition. Nuusſſ ann. 1594.§. da dann die Sache nach angehoͤrter/ ꝛc. Ex quibus dijudican- umaliis relinquo, quàm ſalutaris& utilis Imperio futura ſit ſententia illorum, guiingraviorib. cauſis ex majori votorum numero nihil decernendum adſtruunt. (auſeautem in quibus majora admitti non debeant, potiſſimum hæ ſunt. 1. Ge⸗ wiſſens vnd Religions Sachen. 2. Contribution Sachen. 3. Cammergerichts Gachen. 4. Freyheiten/ Privilegien vnd dergleichen Immuniteten. y. Religion onehen ſampt deſſen Zu: vnd Aungehoͤrungen. 6. Profan Frieden vnd ander Sa⸗ cheendesgemeinen Vatterlandts Ruhe ond Fried betreffend. 7. Die jenigen Sa⸗ chen darinnen die Roͤmiſchen Catholiſchen Partheyen ſeynd/ vnd mit den Evange⸗ lſchen ſtreitig. 8. Sachen/ ſo wider die Bill igkeit vnd dieregul, quod quis juris in alium Katuit codem ut ipſe utarur, neceſſe eſt, lau ffen. 5. Außtraͤge. 10. Faͤlle ſo diecrerunons Ordnung/ Reichs Conſtitutiones, Guͤlden Bull/ vnd dergleichen anlangen. 11. Erbeinigung en/ Vertraͤge Compactaten/ ꝛc. 12. Sachen/ da ſaniora ſotavorhanden. 13. Faͤlle/ da omniam conſenſus von nöͤten iſt Quæ cauſæ erſi nu- meropaucæ ſint: ſi tamen penitius introſpiciantur, apparebit, omnes alias, quę um- Auamin deliberationem in comitiis inſtituendam cadere poffunt, ſub iiſdem com- ichendi. Admiſsa igitur novâiſthac ſententiA, quò res tandem ſit delap ſura, qui- lisfacilé perſpicit. Certé ex ſcriꝑtis eâ dere editis didici, in nuperis comitiis Cæſari Kauib aliis ſummæ c uræ fuiſſe, nein Remp-talis conſuetudo introduceretur. UIt- kerunguoq,&acriter inſtirerunt Ordines reliqui, Ihr Raͤyſ. Mayt. wolten bey ſclcherrelolution vnnd gegebenen rechtmaͤſſigen Beſcheid aller gnedigſt beſtehen/ aigetzenochmals widerholen/ vnd daß ſie aller fernerer Einrede vnverhinder 4ſ ch denalten loͤblichen Brauch auch der Schuldigkeit nach/ lenger von den conſulta⸗- tonidus nit abſondern/ ſondern deme durch den mehrern Theilallbereit gemachten Schluß der Billigkeit nach accommodiren, vñ den deliberarionibus foͤrderſt bey⸗ tohnenwolten/ mit gehoͤrigen vnnd hierzu nohtwendigen Kaͤyſ.Ernſt vnd Eyfer anweiſen/ ꝛdc quemadmodum habent verba: Bedenckens des Churfuͤrſtl. Collegii iftder Kaäͤyſ. INayt. Decret& c. ſub dato 23. Auguſti ann. 1613.. 74. Si ergo decretum majoribus votis confirmandũ eſt, ulterius quæritur, in& quanta poteſtas ſtatuendi ipſi Cæſari in comitiis competat? Equidẽé ab- m Cæſarum Germanicorum poſteriorum nemo ſibi adrogavit, necetiamnu adtogat. Obſtantn. conſtitutiones; Obſtant leges fundamentales; Obſtant capitu- ationes, in quas omnes lm perator, antequam inauguratur, jurat; nec contra quie- quam moliri ipſi fas eſt. De reſtticta igitur nobis eſt ferm o;quę quouſq;ſe extendat, nölatis expedirum eſt: Bodinuas nihilferé Cæſuri, ut ſolet, elin quitſed omnem po- teltatem lanciendi& confirmandi decreta Imperii ſtatibas tribuit, lib. 2. de rep. c. 6. 1¹¹¹⁴ pag.
quen oluta

302 De Comitlis Imperii Romnano-Germanici.
pag. 346. quam opinionem non refutatione ſed publicà coercitariont dignamju
. 1 dico. Alii à Bodino nimium diſcrepantes in Ordines Imperii reliquos non parim 89 ſunt injurii Si enim ſacra Cæſarea Majeſtas in comitiis decernit ſola, quid Statibus 1 4 de comitiorum jure ſupereſſe exiſtimas? Si de negotiis Imperi umiverſis ſolilmpe- 1 ratori abſq; diſcrimine cognitionem triburam volunt, quidillud eſt, quodin can. ſis commune patriæ bonum ſpectantibus ſine conſenſu Procerum nihilſeconli- *† tuturam, Majeſtas Imperatoria jurat? Si etiam in conventibus publicis ipſa ſolapro D arbitrio ſtatuit, quomode Carolus V in Germanià ſe Regibus imperate,& Mani- A. milianus I. ſe Regem Regum dicere poruit? Quocirca generatim verum eſſe puco, quod Imperator in comitiis abſque ſcitu Statuum abfolutà auctoritate regula. cer nihilſanciat, vid. Goldaſt. in Replic. pro Imperio contra Gretſerum c.I pag 10.ech, quid ſtaruarur, id non niſi in vim contractus inter Imperatorem& Ordinesinitira. y 1ͤͤ leat, evidentiſſimẽ hoc comprobante formulà illà ſolemni: Haben wirvnsmitden Staͤnden/ vnd ſie ſich hinwiederumb mit vns verglichen. Hincita infeto mlein . conventionibus alterutrius contrahenrium arbitrium eſt, talis quoqutanonali af » eſt Imperatoris in comitiis poteſtas. At contrahentium in contractibus ineundis ſuhe arbitrium hoc eſt, ut alteralterum invitum obligare non poſſit ſed uttiuſq; tequi- ſan ratur conſenſus. Ergò&c. Unde liquet, lImperatori necmajorem nec minorem, ſtd an parem& æqualem cum Statibus conjunctim conſideratis in decernendo compt. ſas h tere auctoritatem. Quod ipſum etiam velle videtur Dn. Paurm. dνν ao dumſum. ſam, mam Imperii poteſtatemin duos ſemiſſes diſtribuit, unumq; Cæſari, alterum Stat. age bus adjudicat. Quid veròſi inter Status convenire nulla ratione poſſit, an ditemti 3 „ erit penes Cælaremaita exiſtimat Audtor YTotwendiger Erjnnerung /e.unmad 3 2 nawertiſche Information/ part. 1. pag. 237, nec ipſi Status diffeſſi ſuntin comitis aa Ratisb. ann. ½ 7⁶6. Cæſari inter alia hunc in modum fupplicantes: Dethalbentie ira 1 ſers allervnterthaͤnigſten Erachtens gantz vnvonnoͤhten/ hierinn vff des einentt a der andern Theils Bewilligung zu ſehen/ oder zu warten/ Gondern Ewer⸗ 4h, an Mayſt. als das Oberhaͤupt vnd Handhaber aller Ordnung vnd Geſetz/ auch Iie ſuie ſchuͤtzer vnd Beſchirmer der Bedraͤngten/ haben dißfals volltommene Macht dn
Gewalt zu Yerhuͤtung groͤſſers Vnrahts vnd beſorgter Weiterungim h. eich ſue Ihr Naͤyſerlich Ampt zu interponiren,&c. Item: Damit ſie in ſtreitigen 5 3 Ah daran des gantzen Reichs gemeiner Nutz vnd Wolfart gelegeniiſt/he zaltan i faſtigi& muneris lmperatorii ſelbſt darein zugreiffen/ vnd alles das zut Bt 3 7 zu richten haben/ was ſonſten der Partheyen widerwertiger Gedauckenhe 1„. a Streit verbleit en mochte/ ꝛc quæ opinio non parumjuxvatur per next in htuiſ èꝝ
de anno 1544.§. Als wir aber in der Handlung befinden Verm nihilego ule tàm arduãâ ac perdifficili definio, nihil hac medà diſſertationeli 9 premæ Majeſtari, nihil Principum Im perii aucto⸗ 71
xitati& libertati deroga- h
rum volo.
26(4)5e

dna füäran dnss lrhe 1 anütüter, aerdüen. nlal nhran
Ae. Acomacdoa
telarerulg
e lla Oler 1
b
Haae e Vee AOll daeWdallet
codteän,
daaudi A
aere naherrt 1 7, 9 3 ꝛecuntſi V n ddmn Hen 1 7
rveruit n
8
b 80;3
XII. 4 b DE SESSIONIS PRERO GATIVA, D. DOMINICI
ARuMII.
SeSSsSeSee
1
Nerr conventus hoſce, in quibus ſupremi honorum tituli conferri ſolent Comitia appellare conſueverunt, Magnifici D. Rector,& D. De- ſignate Rector, Viri Reverendi, juris Conſuſtiffimi, Expetientiſfimi,& Acutiſſimi, Domini& Collegæ honorandi, Vosque Doctores honora- tiimi, hoſpites optatiſſimi, Tuque Nobilium& Florentiſſimorum juvenum le- diſima Corona, ratione ut opinor, inde tractà, quod in comitiis ſtatus& ordi- nes non ſolum conſultandi, ſed& teſtificandi eorum gratiâ, quæ potior major- que pars concludit, evocari adhiberique ſolent, ita& ad hoſce conventus Aca- demicos, omnium ordinum& facultatun Profeſfores, Doctores, ſummos in- fmosque, tanquam ſublimium titulorum comprobatores teſtesque invitari
ocauque receptum more videmus; qui tamen hac in parte publicis Imperii dictis, liceat enim mihi“, Auditores, pace veſtrà magnis componere parva, felcioresſunt, quod non ſolum quem locum, ut in illis, ſibi ſupremum Reipubl. noltte caput, Rector, ſed& propiora remotioraque ejuſdem membra, eitra llum excandeſcentis animi ſignum, quieriſſimé vindicare poſſunt, omnium neurant aſpectus; qua quidein ſi Imperii comitia felicitatis parte fruerentur, rgucbilius& conſtantius ſeſe res noſtræ haberent; Verum ab antiquo obſer- Fatum, nullam in iis majore animorum contentione controverſiam, quam eam, durctdeſeſſionis prærogativa, agitatam fuiſſe, hæc enim honoris thronum cir- cumfolitat,& nihil aliud quàm indicium bonæ exiſtimationis magno molimine Tuxtit, indicia autem inter alia, cum& ſeſſionis prærogativa, maximé autem geüetoſorum& ſublimium animorum ductu„‚reputetur, difficile eſt, eam deci- lonis certo conſtringere nodo; cujus rei quidem cum non aliunde melius con- ſapetantur, quæ in futurum proſunt, quàm ex præteritarum rerum exemplis, recolite mecum; Auditores; tempus illud, quo Moguntiæ comitia Heinricus Il. indixit,& periculi plena ſeſe exeret contentio; inter miniſtros quippe Ar- Archiepiſcopi Moguntini& Abbatis Fuldenſis, tam acris de loco exorta fuit, ut 'etbis ad verbera procedentes, jura évagina derivantes templum humano ſan- gunefcœdarint, Nauclerus volum. 2. G nerat. zs. Cumque itidem Heinricus VI. Friderici. filius, Rex Romanorum Moguntiæ deſignaretur ipſo die pro ceſſionis marimé in ſacratiſſima Pentecoſtes feftivitate ‚ cum in Eccleſia ſederet Impera- tot, cum utriusque ordinis Principibus, à dextris habens Archiepiſcopum Mo- guntinum,& Aſiniſtris Colonienſem ‚iden Abbas turbavit cœtum tàm celebrem ocum ſibi depoſcens ex ſiniſtro Imperatoris latere, quem Colonienſis occu- liiii 2 parat
88

804 De ſeſſionis prærogativa,
parat, qui Abbati cedere inglorium duxit, Imperator interpellatus reſpondit, zete. res approbamus, ut tenemur, im perii noſtri conſuetudines, quocirca majoranmi- nor æquo vobis diſcrimine eſt: furrexit Archiepiſcopus, quando, inquiens, ſete. niſſima Majeſtas ita ſe voluntas veſtra præbet, cedo Abbati Archiepiſcopus, Mona. cho Princeps Elector, ſed bona venia veſtra cætum hunc dimitto,& hac dicens abſceſſit, ſecutus eſt illum Comes Palatinus Rheni, frater Imperatoris,& Comes de Naſſau, dicentes, Sereniſſime Imperator, permiſſa venià Dominum ſaquimat exeuntem, cujus beneficia reeognoſcimus; Comiti de Naſſau, quodille Kab 4b. bate beneficium teneret, dixit Ludovicus Thuringiæ Landgravius, pulcrt hodie reſpondes beneficio,& ſublimiter promereris, qui diſerto vero Domino, aliumſe- ctaris; cui ille, Beneficium, quod teneo, juſtis ſuo loco promereborobſequiis ho. die ſequor, quem in hunc cætum inter alios deduxi, æquê Dominumſſeuc’i quod teneo: idem fecit Dux Brabantiæ, totvacuatis ſedibus turbatur Rerlfensicuset- iam in collum appendens Archiepiſcopi, quam ſancté rogans, ne fetum tiema mœrore auſpicetur, nevè turbationem excitet in tanto Principum comsentu, ma- neat in conſeſſu, nec committat; ut diem coronationis ſuæ tantis ira tenebrisob⸗ nubilet; Tum& Imperator ipſe, quandoquidem, ait, unum teadeo verbumcan- turbat, vellem me temperaſſe ſermone, quamvis nihil præter Imperii dignitatem elocutum agnoſcam: ſed vide ne doloris minimi curatione ingenscorponiuſsss infligas: quid enim ſit ſcindere tanrum cætum pro tua prudentia nonignotas Tunc excandeſcens Archiepiſcopus: pulchré, inquit, hodie remunerabat Cæfr- rea Majeſtas diuturna hujus capitis obſequia, quæ ſequutus impleri, pto quan caſtris incanui, Italiam fatigavi, Lombardiam oppugnavi, Brunfaico fudotem cum ſangune fudi: 4 Hæc magna merces mea, ut in conventu Principum confundarproptetib- batem, qui niſi oecultam Cæſarei culminis intelligentiam foveret, ab hacigjuria merité temperaret, quod ſi& Cæſar& Rex manere me vultis, ecce pareo-neyonan- rur noſtræ ſedes ut fuere: ſinoſtram Abbas turbaverit, aſcendatin cœlam, ponat ſuam in Aquilonem,& ſimilis ſit altiſſimo, Crantz. lib 6. C. 46 · in Saxon. Guaum eum hic aliquis, quo diſeretionis curſu Abbas in tàm ſubimium krineipum& Hanns locum ruere magis quàin ire præ ſumpſerit? Etquidem, ſi Crantzius talis nit, c 6 8 habenda, ab Antiquo Fuldenſem iis prælatum illo ipſo in locum meminetaned ti, ait, forſan, quia perpetuus Imperatricis Cancellarius audit„quiädignitae 1 Dominæ fi æſtimetur, ut Electore quovis major digniorem ſibi locum ſuem caſſe exiſtimari poſſet, quicquid ſit, exemplorum horum recitatione n ls mur, magnatibus veteres dignitatis terminos intervertere, perieulolimete 1i quippe quaſi congenitum eſt circa honoris fai prærogartvam certiſſme nec ullius rei jacturam graviſis, quàm ejuſdem imminurionem mr aane Dux, neſcio quis, à Carolo VII. Galliarum Rege interrogatus, Tuaren zc à fidelitate tot experimentis hactenus ſibi perſpecta adduci poſlet: lte ceri8 reſponſione voluit, ſi vel ſemel contumeliosê aliquid in me dixeris Dr ancſto exemplo ſuo Andreas Dorias, maris præfectus, demonſtravit, Jul darwlun. Rege Galliæ, quod verbo parum honorifico ipſum exceperat, a ob deman- Imp. tranſivit, Caſpar. Ens lib. 1. Epidorp. Carolus quoque Borboni ndem my. datam primæ aciei curam Alcaconio, quam ſibi deberi dicebat, ad euncee
ſuftinent, quo

dndin denuda, drnüug dälchyu na duba ct Gndtas 1 a
pehf n* Tuu WNda 1
Aen e e, 4 A WMae. D
) Nrnllaſer N—
) Aurne Tg 8
6 3 G„ O⸗ »eeaa 1 4 dn nouldlem ſe ge a, ℳ 1o dcdeeag V AI 71
1 . Ahn 85 ledoe
„ 4 1 KlAtrorns koaatwasterrn
am h (ded, ,T That
den 71 mrnlrrea.
d
88, 8 1 55— „ anereTeh 41
.ee Urren 3l S
Dautt ut u euius b
9
5 ſ 9
aterrer
D. Dominici Arumæi. 801
Lefecit, Jovius lib. 22. hiſtoriar. ut mitiũs quãm ab exteris fiat,
de Principum Ger- manis ſeſſionum controverſiis ſentiend
num um ſit. Nam cum Europæorum brin- cipun Nobiliſſimi lint„&non ambitu ſed ratione juſta,&, ut cuique dignitas fa- milfe ſuæ falva ſit, in campum eam compellantur, injurii in ſe, in poſteriratem ſumfuerint, ſi ſepoſità dignitatis cura minus digno aſſurgerent, Recté& ad palum noſtrum appoſitè Conſultiſſimus Menoch. conſil. I. num. 3. Verſ. 1. qui non ambitu& ſuperbid de ordinis obſervatione contendunrt, ait, laudem meren- iu, Nam ii nihil aliud mihi videntur, quam ut à Deo ordinata& recté conſtabi- luteneantur, ita pariter ii defendunt naturam humanam„quæ uti auctor eſt Ju- ſinian. in cap. ordinato; Novell. de Monach. neque omnes per ordinem inter ſum- nos, neque rurſus omnes internoviſſimos conſtituit, quanquam nihil ab eorum ſigritatealienum faciant, ſi ut ſæpe fit, vel civilitate, vel etiam ita Reipub. neceſſi- uts erigente, ſeſſionis quæſtionem ſuſpenſo pede tranſcant, bonum quippe publi-
cumprivatis contentionibus diſcordiaque locali impediri non debet. Recté Ca
ralus V. in ſua Bulla Aurea cap. 3. dèco Khonor Cæſareus,& Reipubl. grata c concordifoventur, nec inſuperabilem ſuſus clarum decus facit, penſitand Hinymus Arconar. ad ordines in co gregatosſeripſit,
O proceres proceres, dum qua quis ſede ſedere
Debeat, inter vox rixæ miſcentur& iræ,
Ne veſtras ſedes,& ne ebariſſima quaq́;
Eripiat vobis crudelis Turca ca vere;
Ilum etenim ſemper diſcordia veſtra potentem
Fecit,& illius victricia reddidit arma.
Penitejam, quid ceſſatis? rogo ponit e Vanos
Invidie morſus, edia,& mala jurgia, tempus
luq́; aliud magis appoſitum differte querelas,
Publica ne pereant privatos prepter honores
Commoda, quam Turca rabirſo milite, triſti
Pannonis incumbant, animi⸗ perpendite uſtis,
Et rempeſti vum votis communibus uno
Ac ſtedio auxilium miſera derernire, pulſa
Ferte mora conſtanter opem, cum proxima flammi⸗ Eft correpra aomus, paries viciniorignes 1 Dijils effugiet, cito ni reſtin xeris illos.
r& gloria ſacroſancti Romani Imperii, ait, ompendia Illuſtrium Principum voluntate Remp. arma, non pecunia, ſed publici con- umque in alia ſumtibus id, quod prudenter mitiis Imperii Katisbonæ Anno 1 594. con-
1 1 Optandum quidem foret, pragmatica aliqua ad inſtar Bullæ Aureæ, diſſi- . m hunn m orn ancorhe Hem nlam conſtringi„& eri korfan Pofhet i Seu g u Oran iæ rei au icorum ub erviret, nec enim 3 5 A 4 P re. ckun e non atoris Reipubl. Venetæ, qui de Rudolpho Secundo, laudatiſſimæ me
auius, 3 llx, mperatore agens, nec ægréè fert, inquit, eas, quæ inter ipſos Principes Cerouf mnd, edignitatis Prærogativa contentiones& æmulationes, ut neceſſitate poſtu- winan knte ſudſidia ſingulis accipiat, quemadmodum nuper pro expeditione Maximi- 3 an anifratris in regnum Poloniæ, cujus Rex electus fuerat, ingentem pecuniæ ſum- Pae, Iiiii 3 mam
4 1

F
S08 Dè ſeſſionis prærogativa, mam exegit, edoctus enim ſum à syracide, cujus monitum repetit Gunthenuaa Ligurino lib. 4. Principibus filitacitus maledicere noli, Portat awis cœli maledicta latentia Regi.
& optimum Imperatorem non minus adrem ſalutarem, ſi non aliaipſum tariul- ſent, anhelaſſe, quàm Carolum I V. credimus, qui cum animadyverteret, eouſqus ambitionem illorum etiam Principum, qui ſe Electores vocant, exarſiſſe, retbs
loquor Dubrawii ſcriptoris rerum Bohemicarum 4b. z2. ut primum ſbiquisqes prid docum præcipuamque autoritatem in eligendo, aſſidendoque vendicaret; nedum ſ
ut alius alium in honore deferendo præveniret; unde ſimultates interillos Kali- quoties cœdes ex domeſtico illo diſſidio ſuſcitabantur. Exemplum Vititinuli
3 geſtor. Saxon. ſuppeditat, cum Otto Magnus in Cæſarem deſignatus eſſet, quæ. fi
ſtio orta Pontificum, ait, in conſecrando Rege, Treriren ſis/videlicet& Coloniæ
Agrippinæ, illius, quia antiquior ſedes eſſet,& tanquamàã B. Petro Apotolofun⸗ ſeni
data, iſtius verò, quia ejus ad diæceſin pertineret locus,& ob id ſibiconreniteat. bitrati ſunt hujus conſecrationis honorem: Et cum Heinricus IV puer qumqhs
annorum in Regem Aquisgrani coro nandus eſſet, inter Colonienſem Atchicpi- ſei
ſcopum Hermannum,& Lupoldum Primatem Moguntium conflictus fuit. Nan hic fibi eam vindicabat dignitatem, quia negotia regni ſibi commiſſa eſſent, il veròô, quia intra diœceſin ſuam locus coronationis fituùs eſſet, Zuving. lin a.ul theat. ideò approbante senatu Principum frequen tiſſimo, ſubjecit Duhrauudx 21. decrerum Carolus promulgat, quo gradus poteſtatesque Principum Kalo- rum ordinum ita diſcrevit, ut nullus de ſuo jure, ranquam imminutosquenie- tuerit, ſed contra potius ‚ut tenuiores cum potentioribus ſe quodammodde quari gaviſi fuerint; nec inventus ſcriptorum nobilitatus encomio antefiihe pum Ducem Burgundiæ, quiper legatos ſaos locum primumin coveilohaflen ſi Electoribus præripere conatus fuit,& Patrum decreto teſte Chaſlanu⸗ ſuami 45* in catal. glor. mund. obtinuit: In Concilio autem Tridentino pot cqhnas Pontificios præcipuum dignitatis locum obrinuerunt, inquit Thuamus Iisdhe & Tridentinorum Patrum juſtior haud dubié decifio fuit, quiain hanorumen ne collocando non tam perſonæ atque familiæ ipfius, quàm officii& däun ſeuadminiſtrationis, quam quisque gerit, ratio habendaeft, Mutſin 2i, ſil. S⁊. num. 4 1. vol. 1. Electorum autem major dignitas officii intunu; dum gundi erat, digni enim illi cenſentur, quorum numeris Imperükomamaie committatur, quorumque ex germine quaſi, cum Imperatorin fata concędir
Tui 3 enn ed ergo junn quila, quæ umbra alarum ſuarum Occidentem tegat, producatui zreẽ 5 mh Fl
.....„ſed Caro Tridenrinorum Patrum decretum omnibus aliis prælati kuere, ſed C⸗ lteußs&e
pi fllius, ut paternarum ditionum, ita& ſuperbiæ non ignavus hereszbal Imdus creti dictum admonitus in Comitiis Ratisbonenſibus Anno 1471 en que locum Electoribus per ſuos Legatos ſibi vindicare voluit, 8 k gatos Electorum collocati atque ita deſpecti priore conſeſſuvideren fubſellia recuſarunt, Electores abſentibus Collegis, quiaderant, 1 tentimb ma cum modeſtia dignitatem communem tuebantur, Burgunch 8 ℳ:4 Principis,& in Germaniis ac Galliis maximam, ſexies enim Dur gh ſeg; ece mes erat, Electores parem nobilitatein& vetuſtum morem objſctepa 62. pon
„re ne 1om.
„61310 ndeciesd
quanquam

nan addng
duln
ernn M u un aio alteee.
acet; utedn
Ercuntend.
„ 41 v
ren Prurun
8 ' deoor kn 3
— — — —n —
5 as 61, 18
1 g 64 360. 4 1 4 ti 12 wus dh lations de aßpe lut qn 6 1, quod exemplo Kegis Bollemiæ domeſtico clareſcit,
1 s 1s. dl
ooſ“
—
D. Dominici Arumæi. 807
poleefaris cum eſſent, ne Regibus quidem, ſiadeſſent, cedere oportere mone-
daut, quæ contentio cum tres prope horas conſumſiſſet ‚non antea eſt ſublata, qum burgundi alternis ſubſelliis ad frontem Cæſaris inter reurur, tunc demum& ipſi auxiſſe ſui Princi ſeanum Regum ſederent,& Electores fervaſſe
oratores Regios loca- pis dignitatem, quod in ordine ab- exiſtimationem ſuam putabant,
duadercluſi à primis ſubſelliis Burgundi eſſent keſte Campan. tomo 2z. ſoript. Ger-
um Treter. qui etſi argumentum illud à potenti
a Burgundi unicum prolatum re-
aiter,eredibile tamen eſt, Legatos ejuſdem& illa, quibus Baſilienſes patres motos dle, Chaſſan, Burgundus refert addiſſe, nam& primus intet pares Regis Franciæ, AdetamiliaRegum Francorum erat, ait ille, Recté Chaſſanee,& quia Electores in- teipaeres imperii primi erant, imperium verò dignius Regno Franciæ ſit, ſicuti landgravii Hafſiæ ad Granvellanum reſponſo clareſcit, cum enim hic Impera- ttem ex Imperio ne tantillum quidem habere emolumenti dicerer„reſpon- dt, etiamſi forté non ita multum ad Cæſarem ex Imperio redit, tamen quod. in Turcam, Galliæ Regem, in alios dantur auxilia quod Imperii dignitas hac au- unitatem ei ſummam ad cateros Regesconciliat„quanti id eſſe putabitur? Sleidan. lib 17,
d’ ſar relig.
Quod quidem Caroli V. ſymbolum exprimendo innuere voluit. Vu ultra? Aſt ultra non eſt, quo progrediaris W
Nilultra eſt Aquilas imperiiq́; decus.
Hleckores ergomerité B urgundo præferri debuerunt, ad it Chaſſaneus, quod Bur- gundusplura pro Eccleſia Komana fecerat, ſit ſané, attamen conſideratio merito- min prajudicium tertii inſtitui non debet. Deinde certum eſt„quod poſtquam ebures cœperint, eorum prudentid atque confilio effectum ſit, ut& graviſſimæ
enſiones, quæ anrtea de
Electione Imperatoris recurrebant, conquieverint,
haré tanquillitas qualiſcunque in Imperio confervata fuerit, inſidioſæ& clan- eltina conſpirationes exterorum majeſtati Im perii inhiantium repreſſæ fuerint,
uſic dignitate mer que Chaſſeneus, nomen dignitatis
itis& illi Burgundum longé poſt ſe reliquerint: Addir deni- quod Electores follim nomen officii, Dux veròé Burgundus- habeat, quo quid collimet; equidem nondum liquidé ſatis
4 hieio, K enim nomen offcii citra dignitatis vel etiam longé patentium di- onumconjunctionem in telligat fallitur equidem, Dominoque Burgundo Bur-
Sundusicriptor blan
tuitaſummam
nentam probé
coronatione C narentur 81 nꝗ
ditus eſt, nec enim ſolum officium Electores, hucuſque in- dignitatem, ſed& ampliſſimas ditiones tencat, quarumque reſpe- milari ſolent poffuntque. Atque banc Electorum præemi- perpendentes Nuncius Apoſtolicus& Regis Angliæ Legatus in aroli V. Imperatoris Aquisgrani adeſſe non fuſtinuerunt, ne ordi- uit Hartmannus Maurus de Coronatione Carol poſt Principes Electo-
res 8 2 Ae Cor 247.
ehus a per hoc Principum ſuorum dignitati derogari: Nam quanquam-Nun- 2 8 2. 8 2..„
BApoſtolicus& Eegatus Anglicus Principum fuorum dignitatem rectius quam
um morem
uadcke ützaodustueripotuiflent, qui MeN 4*
a Electores etſi Kegibus adſimilentur, Reges ta-
en 1Slle— 5. non ſunt, Regiisque ideo deſtituuntur inſignibus, prudenter ramen illi ve-
turbare noluerunt, non ignorantes, quodratione temporis& lo-
„Autin minori dignitate conſtiturus eſt, non injuſté majori præferri ſoleat,
qut¼

808 De ſeſſionis prærogativa, qui quamvis potentia, trium quippe dierum itinerum diametrum Regniexpedin atet, ait Ænaas Sylvius c. 1. hiſtor. Bohem. vel etiam antiquitate cum Kegibus Gal. liæ aut Hiſpaniæ certarenon poſſit, cum tamen in actu coronationis lmperials u Elector& unctus Rex conſideretur, eos antecedit, extra quem tantum abeſi ui aliis Principum congreſſibus Bohemum reſpiciant, ut Gallus aliquando nonens- baerit cum Carolo V. Electo Romanorum Rege in certamen de loco digniotes nire: quod factum cum Anno 1521. Caleti eorum Legati conveniſſent, Autand prato l&tus celebris& Cancellarius Regis Galliæ Mercurino& Caroli V. Cancells rio ideo præcedentiæ quæſtionem movere ſuſtinuit, quod licet Carolusin Roms. norum Kegem Electus eſſet, tamen quia nondum à Dontifice unctiionem accepil ſet, Gallo, ut uncto Regi, eum cedere debere, contendebat, Chaſſan.5.. eanſla9 catal. glor mund. quæ Galliæ Cancellarii ratio ſi firmitatis robur aliquod obtineret Reges Galliæ Imperatores poſt Carolum V/mnes antecederent, quiad Dontifice non Ferdinandus, non Maximilianus II. non Rudolphus II. non aune fclcitetim. perii clavum tractans invictiſſimus Matthias unctionem accipere volueruntsne- mi Maximiliani I. Imperatoris ratione ducti, qui cun
am voluntatem prudentiſſi onem haberet, coronam imperialem à Komano Donulet
ad Imperii ordines orati accipere, minimè neceſſarium ſibi videri dixit, cum imperii dignitas ab Blectonihu conferatur, Bodin. 2. Ae repub.. ut vanum hucusq; augurium eorum non kuilſeg paret, qui cum in coronatione pon tificia Caroli V. Imperatoris Bononis celebu ta pons ingens, ſuper quem ingrediebantur ‚corrueret, rem in omen vertentestt confracto ponte nullum deinceps alium Imperatorem à Pontifice corons- tum iti vaticinari auſi fuerunt;, ut refert Cornel. Agrippa de corons- tione Auguſtal. Caroli v. quod ut faxit, qui o- mnia poteſt, Deus, ani- mitus rogo-.
26(*) 5e

SECUHRITATE ET SAILVO mbeen u CONDHCTII, D. JOHANNIS B ECIILII. 1 Do auctore meum gubernante inſtiturum, confuſiſſimam diffuſiſſi- ela aln J. mamq; SECuRITATIS& SALVI Coxpucrus materiam, nontam tractaturus, quà par erat, amplitudine& accurati one, quàm certà nethodo arq; ordine digeſturus; Initio, præmiſsa Nominis conſideratio- ge, Definitionem toti„quantulacunq; erit, ſtructuræ fundamenti loco ſubſernam: Deinde Originem Securitatis ex jure repetam divino& hu- V mano: Tum verò ejus Diviſione in ſuas Differentias atq; Species inſtitu- ſe ti⸗karum ſingularum naturam, caufas, poteſtatem& effectus, quantum d per ingenii tem porisq́; anguſtiam,& rerum forenſium cognitio- em atqz experientiam, quam litium circa ſub jectum hocce multitudo, u maietas, periculoſitas, diuturno uſu confirmatam& exactiſſimam omni- no tagitat, in me nimis exilem, valuero, perſequat: Idq; omne, quicquid
8 1hn 1
1
4 eit fublevandi faſtidii causA diſtin ctis quibuſdam catenatim inyicem co- rieisf halentibus capitib us expeditum dabo. b utusa. „u- GCApurxr. I. „ De Securitatis Nomine& Deſinitione. „
lan AM uſu vocis cognito ſæpè in perceptionem ipſius rei provehimur, ut ex
Plutone& Ariſtotele monuir acutiſſimus Scaliger exereit. 1 prine. idcircò evolven- Lmihiante omnia Securitatis appellatio: quæ, præterquàm, quòd ſermone prole- mnioreſupinam omnis metus, curæ, ſolicitudinis, dili gentiæq́; vacuitatem, laxam- theceandi licentiam notat, facit!.3.§.l. D. Ae jur.&. fact. ign. e. talia:j. ibi: rapina ſe- unita.8 3. rarias quoq; in uſu juris habet ſignificationes.
Naml.§ecuritatem P. R. pro inviolabili ſtatus publici tranquillitate& uiteenunciat, I.. D. ad.Iul. Maj. uti rectè contrà Da. comm. eum textum poft Br. iſdeclarat Guil. Budaus in not. Duaren. lik.2 Aiſp. anniv. c. 22. Borch. c. unic. quæ ſin: 4 In 8. Menoch. con/.99.n. 26. E eg. Burſut. conſ. 216 fucit!.z S§. 4. ibi: in ſecuritare&o mhahuvinti. O.de off PP. Aß. 14. C. deoff: Mag. milit. b
5. II. Securitas pro indemnitate ponitur inl. mater. 6. C. aa SC. Vell. i. l.1. C. de tul. G cur. qui ſatis non ded. l. ult. C. de uſur. pupill. ſenat. III. Vox ds aeius Securitatis uſurpata legitur pro cautione, quà 7 eljusindemnitati, aut cuicunque juri proſpicitur, arg. 71.§.4. D. de Prætor. ſtipul.— Whin! fancimus 3.C. de V. S. G in Nov. 22.6. A1. 4u0 ſaaenn D. qui ſatisd. cog.& tt.
Kkkkk
„. It. de

810 De Securitate& Salve Conductu, ꝛt. de fidejuſſ depignorib.&c.& in ſpecie æquipollet ſæpenumero Cautionis rocabu lo, pro ſponfione ſeu obligatione in ſcripturam redactà, ſumto, ut in! minoy, 40 de minorib.& paſſim quò pertinet Benevenuti Straccha tradtatus de aſeevraimun 1 Petri Santerna Luſitani tr. de aſſecur.& ſponſionibus mercatorum: vide Mattyiamſ. ſtritium in cõmonefactione ſuper Maſſuarii pract.t 12. de aſſecuramento. Atq́; a3 tettian Iſtam ſignificationem reduci poteſt, quod arreſtarionem pro Securitate noſtta es dixit Peck. de jure ſiſt. c. i.n. 4. Gail. de pignor. obſ. 1.n. 6. 3
5. IV. Prædicatur de validitate cujuſcunq; actus vel juris ab imugss.
tione immunis; veluti de robore teſtamenti, l. Papinianus. 8..ſi quis in verb eass
rſtari. D. de inoff teſt. ſimiliter de firmĩrate ſtatus redinregrati, 6. Cdepolin„unt
exeuſa ionis à munere perſonali per ſententiam ſuperioris confitmal, lun Cas ſumt. recup lib. 10. juris quæſiti per actiones aut acc aſationes inexpuguabilis, 72(.
Ae reb al non alien.I ult. in fC. de ædict. D Hadr. toll l. 10 in in. Ae hinquib ut indi! 4
7.C. Ae preſer. long. remp l. 4C. de praſcripr. 30. vel 40. annor. liberat onssdesiqiab ob- ligatione,l ſancimua. 2/ pr. O. de adminiſtr tut. l. ſuncimus,? pr. C.a480. THhsl.a T.in fin. C. de quadr. præſeript.
6. V. Ipſam hujuſmodi liberationis apocham, ſire, ut vulgd loquimt 3
quietantiam denotat, I.1 um⁴da.35.§.2. C. de inoff teſt.l.ult. C. ſecert pet. lttſiumit Cde teſtib. l. in contractib. 14.§.1.& 2. C. de non aum. pec. A l. z§. I. in mea. G dt quati præſcr. l.1. E& per t.:. C. de apoch pub lib 10 1. 2.& ult. C. de Aiſcuſſorib eud iê. do. lunt 4. C. de fund. patrim. lib. 11. Nov. 12 8. c.3. uæ etiam Græcis àr οαeελu Gothdlthee As teſtib.& aigt eAenies eſt, Idem Gorh:! 3. Verb. trium. C. d.t. de apoch pub. ib 7. Omnes autem enumeratæ ſignificationes, cum ea, quam propoftomes convenientiorem ſtatim adducam, hic redire videntur, ut ad effectum uuerpußms bilem„digitum in tendant, immunitaremꝗ; deſignent à metu periculide— quirendo vel adquiſito, talèm ve de re diſpoſitionem autin facto aliguo 4 9. nem, ut nihil de jure objici poſſit, nec ulla ſentiatur læſio, ut 2x Blin 1rinfe2. verſ. ſolut.& conſ. 47 2.vol. z. Ant. de Butr.& Abb. inc. quotits. ⁊. a paj. Gu Denene nutus Straccha d. tr. de aſſecurat. in prafat. n.§ ο.
b 38. Cæterum, Securitatie nomen eA fgnificatione bralents t lubjectum conſtiruit, quæ Dodoribus noſtris in lecturis; conſiliisac deuton maximè familiaris, nec, ut multi perperàm opinantur; barbare illi iqict, 4 namq́ ſignificatu poni in I..§.z. D. de his qui dejec. cenſet Straccbad uente nhan militer in l. capitalium. 28.§. ad ſtaruas. 7. D. de pœn.& in auth. ha nirn* z34 Per. Premus in tr. de ſeourit promiſſ inpr. Addotex. inl. D. Marcua 14. 2, 73 oemau aullus. 14. C. de Iuda& tex. clarisrem de jure in l.3. C. de va wiculirüt 8 h Iuſti niani 2. Erc. fi. de treuga& pace facit c. 1.§. cham igitur. in ſin. G³ Gomie au8s 8 6 S. er plica dicitut, cum apudan 9. Hodem ferè fenſu àν/ ιισανοααν ſides publica nſ in ſummal res claſſicos, tum ind. Edict. 2& Edidl. 10.c. 1.& Edidl. 13,6 10. Borchintas dcdem de his qui ſui pel al. jur. niſi quòd iſthæc appellatio non omnem 2nidantie ws tantùin, quæ alegis miniſtro datur, ſecuritatem exprimit: heutine- bulum, quoatitur Bl. in auth. agricultores. C quæ res pig. oblig holj hi 8 r.n.S eit que a. homicid. cal. t. imauth de mand. Pyincip. relat: à Magalou: Vr.Pts fecuramenti, quo utitur— æquè generale eſt. lim utuntuh iden 10. At Salvi Con ctus nomen, quo Dd, commannlitee a

aCada b
Maren,, rlatin
71as. jdleuns atre J e enhu gnne roßtune,l, am eiieina. a tyrdenninal a
1 39 21
Murltaug
Rtnl u 1 ut
114, 1A4 An 4.' me. ) nran ſeu u
1
aavrag7 n rafalam aun llad n dataſis inGrärus d
u
,“]
*
—
4—
*— E
— —
Kelgxuin 4 dua. aauäs
1awhchih
a inäen uu vünter J 3 null 6 ui- kn n 1 nen eh 4 1 DM G 1 KA 4 Tun 34 ſaniuna mau lbeun, Sh 74 n 0 Lunn 72 4 9 quurun, Gn unehe 23 4 wul aeu ie G 5. e
Ketiohon
D. Johannis Georgil Bechtil. 9
anecuritate ſonare putant,& Promiſcuè utrumꝗq; efferunt, Magalort. A r. hie, ia
Sg pr. eE paſſim per tot Premuis d. loc.& ubiq; Dal in hac materia loquentes. Et ſanò, uummis illatina iſthæc ſit ap pellatio, rem tamen, quæ hie ſpectanda porius, Afs.
Cnniluib, 3Ae jare bel-c. 1ſ. ignißcantiſſimè exprimit, eò quòd Salvi conductus, im- ſelantes ſervant,& ſalvos plerum q́; deducunt atq́; reducunt, ur ait Petzinus Bellus
Elbremilitar. p.9. Pr.& conducunt tradita Decian reſ. 44. n. 147. G* 2. ſeqq. vol. 4. ſute auſa gc cxoticà lingu auf conduicʒ.&e noſtrà vernaculs Sicher Geleit/ par- ineodem propemodum vocis ſono, partim eãdem em phaſi indigitari jam olim lauit Dicamq; Salvi conductus appellationem canquam èrei pſa petitam, ad no- ſlimum ilud Securitatis genus, quod peregrinantibus ſalvum per vias publicas lerpteſtat, dudum.&ε εε‿ιοφημραι accommodatum eſt: Qui ramen ſalrus conductus, Gauod nonnunquam non tam ſecuriratis, quàm honoris ergò, præſtari ſolet, ut in
nagnatibus conducendis uſuvenit, noſtrà lin gua ſimpliciter das Geleit/ Latin
Camandus vel Ducatus, Gallicè Guidage& Convoy nuncupari conſuevit. Sicn. Bal- hus Catholico: Duearus, condulus vel guida: wenceslaus Brack. in rermimi⸗ Iuriſtarunm
Olatttconducit, Ducatuu ſirq, Geleite: Refer: Marq. Freher. ad Conſt. Adolphi Rom.
Iquin Cuvia Norims. An. 129 3, promulgatam, de inſulis Rheni&rc in Verb. conductum.
I. Deniq; Securitatis& Salvi conductus a Ppellationibus etiam Salvæ- hle nomen æquipollens facit PremusA. loc. Accuratiùs tamen diſtinguentes. lamguardiam ajunt eſſe protectionem&c ſecuritatem„quæ minùs potentibus contta potentiores a ſuperi ori potaſtate Coraſ in l. illicitau. 6. ne porentiores. 2. D. As
aſavelctiamabſolutè ad ſuam ac bonorum ſuorum tutelam petentibus ami-
iisantalioquin charis præſtatur,& materna lin gua nobis Schutz vnd Schirm qus eeeam quoq; protetionem, quæ in clientelam ſuſceptis jure Advocatiæ à vin- dieibuslibertaris exhiberi ſolet, de ſignam us, Gail 2. 25/5.4. dicitur: Salvum condu- Aumſerd(quatenus videlicet aſſecuramento& fidantiæ ſeu fidei publicæ æquiva- leiprecipuè de Securitate, vel hoſtibus veldelin quentibus& bannitis aliisve, qui communilegum ſecuritate, de qua c. 3. G 4. agetur, carent, aut non ſatis tuti ſunt, conceſla, quam nos, uti paulò antè dictum, Sicher Geleit vocamus, exaudiunt. Ita amen, ut, quoad Securitatis effectum, Salva guardia& Salvus conductus parùm erant, monente Iac. Menoch. lib. z. A.J. Qaſ. 338.2. r. G 2. Quo fit, ut Doctores de tentroloquentes ad terminos alterius à noſfris paſfim allegentur: quemadmo- um& tradira Doctorum de§ alvo couductu, qui Fidantia dicitur, ad ſuprà dictum kuasinantium conductum per vias publicas à plerisq́; accomm odari videmus: id
odnecellariè præmonendum duxi. Iſtarum autem& omninò quarumvis Secu-
tilgeietam diſtincta conſideratio infra ſuis locis fiet. u. Explicarionem Nominis ſequitur ipſius rei definitio, I. frde juſt.& jur. l.1. ff. haan§3. G 4 Ffde Beeul. I. de furt. quæ ad propoſitũ non una à Dd. adducitur.
B. Guil à Cuneo pr. tr. de ſeæcurit.& poſt eum Br. in! illicitas. 6.§. ne poren-
anmama.D ecff Praſ. Bolog. in auib habita..ne ylpto pat. Colen p.4.6.1.².203. Se-
4 las definiun- legitimum præſidium, quod per oficium præſidentis juſtè timen-
mdatur. Quæ definirio anguſtioreſt, quàm ut omnia propediem explicanda Secu- usgenera cörneat, urdnimadvertit Premus Arr hie. circa pr.& Magalottus A. tr. 912 4.6 Lna Probat ex eo, quòd quædam Securitates à lege dentur, fine mini-
dlls, de quibus agam infra e. j. G ſeqq..
V Lam infra e. j. G ſeaa Kkkkk, 14. Ni-

3
811 De Securitate&c Salvo Conductu,
14. Nimis tamen forte an adducta Guil.& Br. definitio coanguſtatu eam reſtringas ad præſtitam à legis miniſtro Securitatem de non offendendo qom ſolam Guil.definire voluiſſe cenſet Magalott. A. ꝓr. /. 7. quæ etiam ex Heraulana inn de caut. de non off. illo modo definitur abud Thylm. de Benignis in apoſbaſmate Dmutum in ohſcde modo ſupplicandi, eent.2.96'à1:. 4. Adde Sav. heépelum 6epuaz iuae E promiſſionib. de non eff· q. 73:7. 3. Quidni enim& Securitas de non inquietandoſt moleſtando, quæ debitoribus contra creditores nonnullis ex cauſis à miniſtioſeai indulgetur, ut infra ſuo loco tractabitur, definirione illa comprehenla dicatuti 6 ipſummet Magalottum d.tr. hic p. 1. n. 45.& multis ſeqq.& p. 4.n. 10. Qu dursSecuni
tas de non damniſicando, ut loquuntur, in rębus, dictæ definitioni includatut, feu
eum includit poſt Guil. Br. d. loc. ubi Securitatem, quæ à perſona reiprs tatuniuaſerus
enumerat. vide infrã c pen. quò pertinet Salvus conductus pro rebus de loco inlo: cum tutò tranſvehendis impetratus, de quo Bl. conſ. 408. vol.z. Alex anſzts, nh Decian ſup. d. reſp. 44:n. 148.&& ſeJ. vol.4.
15. Nec Magalottus, dum pr. n. 7.& 15. definito adæquatam ſeyumiit ê-
finitionem proponere; quòd videlicet Securitas ſen Jalrus conductus ſtprxidium ſant
uoddam, quod a lege vel ab ejus miniſtro juſtè timentibus datut, adhuclausan- plè definiviſſe arguitur ex eo, quòd perſæpè nec immediatè à lege, necajudiccejn miniſtro, ſed iplarum partium conventione Securitas gignitur ac moleſtation offenſio præcaverur, ur patet in pace& induciis, Velpell. d. tr E Nic. Monm det
treug.& pace. in fœderibus, loban. Lupus, Mat. Laud.& alii in tr.de fædenbin um
tionibus de non moleſtando ſeu non turbando, item denon offendendo, quasts men plerumq; officio judicis parti injungi non ĩnficior.— 16. Ur ergo Securitatis omnes omninò ſpecies definitione eidemgevasi Recladätune niri illa potetit juſtum immunitatisab ofenſionedamm velinqut tat ione praſidium. 9 7. Dico PRASIDTuM, perl. denunciamus. C de hu, quiad Reallefit ſive Munimen& Auxilium, Nov.8 0. c. 9.& Nov. 1I7.c. ult.§.. idq; Ju 11uX,dm. quia eſt legitimum, A. 5. quo pertinet, quòd Securitatem ſen fidem publicam con tra jus dari non debere conſtitutum eſt, Nov. 17.c.5. 6. G J.Eait.Gerasnen cumprimis in dex P. H. O. art. 726. Gin Receſſu Imperiide An. 1770.,9 Wr 4 2) 556. tum quia deber eſſe perfectum: ſicut alibi juſta libertas pro petfecta leßuttit generaliter. 29:r. D. qui& à quibus man. Vip. in fragm. i.1§.23. neltarnet 18. Securiras namq; quæſita mon dicitur, quæ non eſt Periedth 3 f ſecurus prædicari poteſt, qui habet ſecuritatem imperfectam, ſive ditecto,e indirectum ex pugnabilem, arg. 8. quoriens. 6. D. qui ſatud cog 1 ununie eadem. I0. ubi gl. D. ex quib. cauſ. maj!. 2. D. de lib- hom. eæhib.7,1,5.+ D. A3 6.PAc⸗ cumn ſimiil ib. Bl. l.-. in fin. C. ſi adv. ſolur. Ang. I.Papinianus. S. Siſi qus épritts A e off. teſt. Sfort. Oddus de reſt. in int ꝓ.. q. 48. n. 76. Egid. Bellamera eunftze 1r mum. latè& eleganter Zaſcinter V. C. Germ. tom.. conſ. 9. 6.& conflon vILI 19. Dico: IM MuNlTATISAB OFFINSION P4 uzn 3 QuIATATIONI, quia ſecuritatem habens non eſt ullo modo 8„r480( moleſtandus facit l. ſancimu. 25 pr. C. de admin. tut. z. Sal. G. de quai P, de poſtl. rev. Nov. 138. poft Da à ſe cumulatos Proſper Farinas prax erim 2.G ſqg. Adde dicta th praced. necullam debet experiri in uriamch e 1onen
2 3
gem

ntitage a 1d crtrad g au4
1n A lan ag u ³ 5
4
drtinum rs alumau
tacitaaing in.Lulpuin de ih in eunl naiüen
uh eimean cum!
ſalatem damnum aur periculum, I. 6.§. 2. D. A⸗ off. Præſ. l. 28.§.). D. de pœænit. aurp. hamC. ne fil. ꝓropat. Novell. 5. c. z.§. I. Nov'ell. 7 C. 6. ar. I. I. J. quotiens. 17. de vener in
Mſmitkgl in hſimandata Titii.[9.§. ult. Dmand. An g. in l.I. D. gui ſatiſd. og. Auton. Ehur.&r Imol inc. quoties 2. de padt. quos in hanc rem allegat Straccha ſupra a. præfat.
Aiſwunut. n.60.& Ant. Corſetus inſiægul. ſuis, in verb. Sscuruu. Zaſ d. conſ. 9.„. 26. r damſ.n. 13. V. C. tom. I. quia ſecurus dici non poteſt, qui periculis, contumeliis, lu- dhniseſtobnoxius, ut ex Plin. 1ib. 3. epiſt. refert Premuss A. tr. hic. in pr.
“
Carur II.
De Origine Securitatis& Salvi conduclus.
0, Conſiderato nomine& definitione Securitatis, Origo ejuſdem inda- gud venit, arg. 1.I. D. de O. I. qræ ſecundùm diverfos reſpectus variasq; ſpecies ex mnaturaligenrium, civili, quin& divino repeti poteſt.
1. NAaruRALI. Securitas namq; in prineipio generationis humanæ aamipſohomine nata eſt, ureleganter docer Magalort tr hic p I. n.i. quia jus natura- leuthomines perpetuâ ſecuritate gauderent, omnes liberos eſſe voluir,§. z. J. de I. N. 0,GC pr.Lde libertin. l. manumi ſſiones 4. D de I.& I.I ſi quod. 6 4. D. de condiaz indeb. eunaturale. 7. Aiſt. I.& cognationem quandam inter homines natura conſtirtuit, I. D del. G.c. charitas.. proximos. de pænit. diſt. z. cui con ſequenter nefas eſt, ho- ninem hominiinſidiari, J./; aut nocere, etiamſi poſſer, 1.1.§. pen D. de peric.& com- nub rei vend.& ſibi prodeſſet. I.I.§. II. D. de aqua& aq pl. are Iohan. Superior. in l. quo- esſa. D. de ſerwit. aut omninò quicquam facere, quod ſibi fierinollet„Matth.7. biwpr diſß.T. Ailecxi. 3 Verſecum igitur. ubigl. de majorit. Erobed gl. in c.. verb. ordi- utiſſmam deſumma Trinit.& fd. Cathol. Marant. in FSecul.p. 3. /. 60. Molinæ: con ſuet. Taiſi.a g1.4. n.10. Borch de feud. c. 10,/. 39. Pruckman Siſolura poteſtas. c. 3. n. 45. 22. Unde Alex.§ everus Imp. cum fuſtibus ſubjiciebantur milites, qui ſocios iſeiäafecerant, præconem juſſit elamare: Quoctibi non vis fieri, alteri ne fece- ſerente Melanchth lib. 3. Chron. Carion in vita ejus ridq́; dickum omnibus parie- thasinſcribi eum Im Peratorem voluiſſe teſtarur Lampridius in vita ej uſdem, alle- Aune Henningo Arniſao in tr deexemtione Clericorum, c. 4. /. 8.. 90.
3. dic econtra narurali æquitate dictante intereſt hominis hominem be- icle afftere, in ſin D. de ſerv eæp. fac l. ⁊. 5.5. D.de aqu& aq pluv arc.& pericu- lun, dddem commodèpoteſt, abeoavertere,i ientiam.a pr. D. ad l. A. 1.24. S. 6. ſtaum.inf.!.O. e 1.10 de R. IJ. c. non in iuferenda.*3. 7. 3. 4 c. 3.§.proximos. ½§. ſhtuneni Aiſt.⁊.e 6. Ade ſenrehr. excomm. in 6. Toanet. in! 3 F. I. /. 99 AeI.& I. Vaſqu. 1 rillcontr. c. 9.: n. j. ² 6. Obrec ht. tr de defenſ. neceſſ. c.. n. 42. 8
24. Imòè Jecuritatis naturalis veſtigia in bruris quoq; animantibus co nſpi-
axitate ſuà natural gaudeant, I. 44.& 5. D. dJe A R. D.& vel feriſſimæ
Gſeun 34 n'maximæq; noriæbeſtiæ, ejuſdem præſertim ſpeciei haudfacilè ſe invicem
3 unt vide ramen 1.1.§. o.& I1. D.ſquadr paup. fec. dic. Sic leonum feritas in ter ſe
noh micat: ſerpentum morſus non Petunt ſerpentes, ut ex Plinio poft Connan. lib. I.
emm jun civ.e. 4 n. 8. nota: Obr A. tr. c. 4 n. 8.& juxta tritum di verbium, extreme al- itam Potreteſſekyemem, qua lupus lupum devoret.
1ſ. GaNTIuN jure Securitatis majoris causâ ædificia collocata& colla-
— Kkkkk 3 ta, mu-
D. Johannis Georgii Bechtii. 815

814 Be Secũritate& Salvo Conductu,
ta, munitionesq; factæ, 1.5. D. de I. J. c. 5. diſt. 1. vide 1.2.§. 4.14. G 19. C. de Lauden ſ.de caſtellanis& caſtru, q.? Gail. 37. 69.n.1 85 niechs Sfef 7 45 26. Eodem jute bellis ortis, captivitatibusq́; ſecutis, capti æquitate ſi te ſervati, ut ſervirent, lcque ab occiſione ſecuri eſſent,§. 3. J.de jur. perſil4. 249 ſtut. hom. Unde hoſtem non rebellem ex intervallo occidere noa lctegeſtd au in d.§..I. ds jur. perſ. notat Boſs. in pradl. t. de captura n. 78. quod tamen geſat 19 cium dubio non caret: per§. 1. I.de His qui ſui vel al. jur junt. I. 5.. D. eod.juteero ˙ vili ex conſt. D. Antonini ea ſecuritas robur accepit,. z. I. 4J.t. A..1.§. z, eod fautu,s 9.D. adl. A4. Il. 2. D. adl. Corn. do ſcar. Nec reſeſtit l.8.§.2 de pœn quam iehoſtitan bellibæs accipio, arg. l. II.§. z. D. de his qui not. infam. l. ult. D. adl. lul maj G&uu
Boſi d. ¹.n. 77. 80.& ſeq. vide aliter Cujac 4 ob].9. 6.0.26 15.0.4.
27. Sanè ipſo etiam jure gentium Manumiſſionibos poſt captiritates& ſerv itutes introductis, a.7.4. D Ae 1.rI. ut& Poſtlimimis, 14. ibi: antizuihs ſdsetht adantiquiorem naturalis libertatis ſecuriratem viciſſim adſpirare conceſſun fut Ad. U.& d c. 9. diſt..& de ſecuritate peſtliminio reverſis ſer vanda tex elagansin! i 9 in fin. D de capt.& poſtlim. reverſ. J. I. C. de Epiſc. aud.& in l. ult. C. de yoſßl rev.
28. Eodem jure gentium ſecuritatem pariunt Fœdera, 17 D. 4ectht des & c. ſeq. Aiſt. I. Paces, ¹ 5. D. de paci. 1.I2 pr D de eapt. A. e.9.diſt. 1Induciæ,6i5, H.D capr. A.c. 9. diſt. 1 Legatorum non violandorum religio,.3.9.1. D. derer diviſlD4 legar. d.c. 5 diſt. 1. Äe quibus infrà ſuis locis ſgillatim&y explicatis agam.
29. E CIVII jure pleriq; omnes alii ſecuritatis modi funnt,ſielerift præſtet ſecuritatem, velut iis, quos in jus vocari vetat, I.². E /egs. D. Leinjas d item in domo ſua exiſtentibus, adaſyla confugientibus, ſtudiorum cauſaperat: nantibus, cuntibus ad aundinas, agriculturam excrcentibus, vocatis ex quacunèie sgauſa ad judicium venientibus&c. Sive miniſter legis illam impettiat, authront rendo voce literisve: aur compellendo eum, à quo offenſionem quis times csfär de non offendendo, aut directè interdicendo offenfionem: aut publicampetſonam cuſtodésvefen duces& conductoresadjungendo: aut ſignum ſecmiitatisappende- do vel apponendo&c. quos modos ex jure ci vVili profactus paulo alitor Aige: 1 3 Roſrin ſubrà d l 6 S. ne potentiores. col.; de off Praſid.& poſt eum Magalutän hip 6. 3.& aliquot ſe qa.& nos iſtincte propediem elucidabimus. zo. DrvINo den q; in jute& ſacris oraculis variorum ſecutitati gene rum conſpicua admodùm exſtans veſtigia. In Geneſt namque Deus Cunoftatser dæ ſignum impreſſiſſe legitur, ne à quoquam, cui obriaret, interheetetun Genet quod ſignum detremore horribili, omnium membrorum, X toreo trveulentos ſanguinario, qualis ferè in homicidis conſpici ſolet. faciei rultuiatelligi,qa 1 notus ille ab omnibus, fiatrem ſuum innocentem occidiſſe. icqp omnidisa an nabilis fuerit redditus, ut nec quiſquam con verſationem ejus, minus ſanguinene rirerzidge in diuturniorem Caini ipſius punitionem, aliotum vero conreainan Aum eſſe, ex communi vetaſtiorum Theologorum ſententia iefett Nicole Lyra ingl.a.c. 4. cuirecentiores pleriq; conſentiunt. 19. Kn. 31. De Salvo condudu divino& angelico hios tuente it,Oas 94 1 Exod. 13. in fin.& 1 4. Deuter I.& 31.4Reg. 6. Pſalm. 90 alias 91. Mat 154 cruiiun titi ſecuri ſfeu innoxii commeatus exempla exhibentur Num. 20& 11.De ban aſylorum habetur Exod. 21„Numer. 35. Deut..& 19.1ſo.J.2K. Jaig

a(cnti
daſeutn ga dducſtaig mnckuſlg Rloerclerna eanalgai a jer aullgn enzzallul eörl 4awnn. uim lula 16Oun Aurrriiihig ſah Ddociwinka ü
nem icünma
rurjj mauu diſkaudculila m aaun en. lantt na un riao lenbqitaß a bunn 1 deri teas 9 üe nüüs 1 merurriud
Väue ad
8 D. Johannis Georgii Bechli- Jns denic;& promiſſæ ſecuritatis ſacris quoq́; in literis exempla occurrunt„ut Gibeo- aitatum, Toſus. 9.iumια z. Reg. 21. Semei, 2. Reg. 19. iunt 3. Reg. a.&c.
—
CAyurx III. De Diyiſione Securitatis:& primum de Securitate Vaiverſasaca. z2. Porròͤ, ut ampliffima hæc Securitatis materia diſtinctius conſide etur,
luazipla differentias atꝗ; ſpecies dividenda eſt, arg.. 1.& a.1. de obligationibus.&
Iiddead cum ſimiilibus. Omnium autem Securita tum ſumma diviſio in duo genera qiucitur: quia Securitas aut Vniver ſalu et, aut Particularis. De Univerſali, quæ&c Lommunis dici poteſt, prim ùm videamus,
33. Vni verſalis ſeu communis ſecuritas eſt Legis& Imperii præſidium pro o- muibusinnocenribus militans, arg. Nov 17.c. 3. in fc. I..fi quis hominem, de pac. ten. aRvy. Coler. deproceſſ executiv part. 4. c. J. edit. nov*. 10 4. Symphor. rem. 1. p. I. ⁊it. 2.. uymibi 98. col.z.
34. 11G1s. Nam leges ſecuriratem omnibus hominibus xæqualitep tri- buunt,:ex. alegans in J. 28.§. 7. D. de pœn l. unic. C de ſent. EP. Alberic p. 4 ſatut. J. 89. nſhn.remur ditr. hic. pr. verſ. Et quidem.& q.3 Poſt pr. tex. optimuss in Receſſis Imperii Adam 148. in pr. Denayſt. 211.§. 3..
35. Cum enim ad præſcriprtum juris legumque, utpotè velà natura natura-
lheratione cordibus inſcriptarum, Rom. 1. Ar'ſt. Z. Erh. 7. Cic. 1. de LL.& pro Milon.
&ſ.& pen I. Je I. N. G.& C.. I.§.).le9.& pen. D. de I.& I. cum ſimilib. vel communi Keihub ponſioneac conſenſu ſancitarum I.I. z.& 32. D. de L. J. 2 0.§. 6. D. depetie. he- aiCoraſd,7..7. 16. D. de LL. Vaſq I. ill. eontr. 45. n.3. Verſ. E4r& quarta.& paſſim is Nreſthus Imperii, ponderando verba⸗ So haben wir vns mit den Staͤnden/ ꝛe. vnd Siſic mit vns verglichen/ ꝛc. Pruckm.§. ſolura poteſtas. c. 3. n. 6 4 omnes vi tam ſuam mlitgere debeant, omnesq́; adeò ad præſtan dam legibus obedientiam, tex. elegans ijlunis ihi: quibus ſimiliter omne hominum genuas tenetur. C. de conductor, pradior. f- halum,àb.1.& contraveniendo ad pœnam obligentur, A.l.1-& z. D. de LLl. Divus. 7Ddtjur patron J. 34. D. de jur fiſc.l. 10. C.de LL. Nov. 16 1 pr. 6. quis qwis, 14. G. I. c.z. de Vcſnit&eoed Ariſt. lib. 3. Polit. c. 6. Dons.a Soro lib 1.* I.& 4. 6. arz. 4.& J. Covarr. Genallegati Rub. de matrim P. 2. c. 7.§. 7.2. 13 pag. mihi 212.& inc peccatum p. i.n. 7. Kln6.ag. 493. Vaſqu. i. illuſtr contr. c.⁊ 9. n. 12.& paſſim in ſesq.& r. contr. uſufr. c. vnzotiit ut boni legibusq́; obfequentes harum regimine defendantur, mali con. nacimmorgeri pœnarum, quas illæ minantur, frenis ac veluti cureumis(Verbo J. misCaut nulli lic in frenis,&c. lib.11.) cohibeantur ac cotrceantur, ſicq́; omnium ad- unieem Securitas legitimarum ſanctionum vinculis contin eatur, ac cuſtodiatur, d. 1DALL. u5z Coraſ.n. 27. Cicer. 3. de LE aſtm Politici.
36. Atq;huc omninò collineant& redeunt ttia illa generaliffima jnris præ- ecpn n.3. Jar 7.10. F..D. Ae er J. Si enim honeſtè viveretur, nemo uſpiam unquam 4guoquam læderctur„& ſuum cuique ſemper& ubique ab omnibus tribueretur, anquilla, ſecura, pacata eſſent omnia:&, qui ſummus legislatoriæ finis eſt, ci- lls inter homines focietas, æquo juſtarum communicationum ac diſtriburtio- naw tegimine ſecundum proportionem Arithmeticam& Geometricam nſtituto, ad concordiam harmonicam reducto, firmiſſimè ſtabiliretur& eha hih
A emon ErGe illme

816 De Securitate& Salvo Conductu,
liſimè conſervaretur, Ariſt. F. Ethie. E& initio lib. i. Politic. Weſ parat. de.G2.)eril
zurſum. Bodin. lib. G.de Rep. c. ult.
17. Hinc eſt, Auò d pax publica ‚rerum humanarum omnium exoptatiſt. i
ma, cujus encomium illuſtre ex Era/mo repetit Gail. l. PP I. G poft eum Borcholt. anſs P. 1 3.col ⁊. Volum. L. 4 dde de pace C&jus laudibus Chaſun. glor. mund. conſa.eik privilegiis fermè innumeris ſuperbiens, de quibus remiſſive Veipellus tratt ityare qi
ubi allegut. Alciat: lib. I. de V.§. ex bono quoq, f.*9. Cor ſet. 34. recenſentem inm undine
pac.& pleno cornu enumerantem Barbart. conſil. i.col. pen. volum. 3. Addegl in huaks
ſcriptura 30 de leg. Bl in e. innotuit. de judic.& couſil. 313. volum. z. Calaan. tmſſus 1
17. Crawett. conſil. ⁊6 4. allegat. àA Nic. M oron. de fid.treug.& pac. q. 16z.n. 2za0fu Gn 23.:quò pertinet quod propter pacem publ, permittitur, quod alioquin prohibitum elh ah qua. II. de maſor.& obed. c. z.de arbitr. c. 1.§. nos Romonarum. circa fin. Sepus Canftant
Pa allegut. à Sobrad. conſ. 8 p. 127.col. z. inter conſil. Borcholt. ⁊. cum retetibustum
novis ſanctionibus aded ſeverè firmetur ac defendatur. I1. D. adl. lul mqſeſt Camſit. Frid. de pac. ten.& ejus Viol. z. F. ⁊7.&Conſtit, Frid. de pac. ten. inter ſubditus&ſvr yrm. 2. F. 53. Premus d. tr. hic. q. 3. circa princip. præcipus C onſtitutione Religionis êe à 155§5.ͥde qua Gail. 1.obſ.2. Denayſ.injur. Cam. t˖. 216. et. 181. P. Frid, Mindan i enaſ Ac. 27, uſc; ad 33, ineluſiveè. Schwartzmeier in miſcellan c. 20 Bidenbach nobili
latè in Symphor. Suppl.& vot tom. 1 ⁰. 1.t. 3.& Conſtitutione Pacis Dublicæ di 4s
1495.,ꝙAnno 154 8. libiq paſſim in Receſſ Imperii. Gail, 5/73. E libris duobusdeI Denayſ.t. 211.& 4. ſ³a. Nioc. Vigel in Conſt. Carol. publ. jud.c.6. ſedl. 3. Apan. 89ℳ ℳ 22 4. Smphor. d. 0m.1 p. I. tit: I.text elegans in Receſſ. de Anno1166„§. Wiewol ſich 603,Ki de pace publicaadcçommunem omnium& ſingulorum ſes cuſtodienda. quin& Conſtitutione pignorationis, Ord.,. 1 12*. in⸗ V pr.& de pignor obſ. 1. liti gioſæ poſſeſſionis, Ord p, z 121 Gail.1·5/ ma legs he mare reformatæ, Ord.p. 2. t. z 5. ibi: in Friedbruͤchigen/ c. Gail 1.76†9 print. 18. Sicut autem explicato modo Uaiverfalis Securitas præſidtum bgsek ita& Imperit Hunc enim ipſum in finem Deus& Lexlmperatoriuniverllentonde rerrarum Orbis dominatum, jwiiſdictionem inſpectionem ac prote 22.(5 Luc. z.Vulg. 1. 9.pr. D. ad I. Rhod. de jac!.6§ 2. D.de exck Cod. confirm. I.3 princ. C. de Epiſc&e Cler. I. 4. pr. C. dej Hin. ibi: pro toto orbe terrarum. C de quadr. præſcr. Novell. 9. verſ. quul 2. Nov. z0 princ Nov. 69·C. 1 Now. 10 516. 2. in fin.§.. Verſ⸗umn es vero
gitur Nevdic puli nyrucem. mach.l9
Inſt. c.A. in apibus. 7. J. 1. c. Iſ futuram. 12. 4.1(.21. cn veniar.23 4,n linl147
epiſt. S. Conſt. Frid. de pac. ten. in pr.&in Extravag. ad rep im. ErCM Cat hanc, 2. D. de rei vind. Cyn.& Iaſon. communem Aicens in l. G.de uneinn 4 eam opin. Bulgari omnibus ſummã rationeprobariſcribensin l item ſi vauns 4
de R. V. Reſt. Caſtald. de Imperatore, J. 25. Z oanett. de Rom. Imp. ⁷149. i
Borch de feud. c. 4. n. 2 3.& c.n. 23. Gaill. I. P. P. II.M..G H. G& alup! 4 4·n. 2 3.& c 5 n. 23. Sus 4,0,S h ndejun Stera
opin. alleg. à Csvarr. c peccatum, p. ⁊·5 9. /. 7. circa fin. Peregri drν 41. Thomas Michael de juriſd. concl. 9. Ludov. Myler.de Advbeatid! Lo 4 nauſeam relari ab Arniſæolib.i. de jur. majeſt. c.⁊· Diſſenon ſalum exten ,Cnu, 5.& ſeqq.& ab eo citati d. n. 7. ver penult. Vaſq.l. ill. contr.a2 nI.8 1A zuchn Oldrad. conſ. 69. Goth-in A!.9. fradl. Rhod. de jac.& in A1.Cae ſum Tye 293
tn ilusfaxſaan
ibus, Dauth:tr. method. de teſtam. n. ⁊ 48 †. 306. poſt med. Pru
uritatem Iannutds pr. Gailian
ſtiosem, Mas. „ſat inpr Conſuts 45 udic. 129.Cdethlam lz ritat

1
d h 6— Fea ga euCuſa an, Caſa un an — 1 aln rſ) w um alt na
untr ruaene uLmna r a danuner w. detnar laNa K eaaun n 3 4 4 4 Ge LATtam.Jn
1uiStNah
—
4 ar aln nlA 4
Cat TCutrekah 4 14
Mern vkank 9* 7
1
„ 3* 3 Le ka ebE 3
a ler à Mlii — h
1n
rions dul,
31
OttaTS
36 4 9
a 1 .
1
us
uir Nru
4 1
— ——
7 1
— ——
1sln Ja
= — — — —— —
ſar h
t Alenoch eaſ.338,/. 7(ubi ad alios quoq; Principes hoc extendit, per c. Principes. c. Regum.
14 8
D. Johannis Georgii Bechtii. 817
1 u Herios Arniſaus d. c. 2. A/ 3. uſq; ad 8. max imè verò orbis Romani, 7. 17. D. de
Hamn1. 26, D. ad Trebell. ¹.I. inpr(ſi verba textus reſtrictive capias) C. de ſum. Trinit. Iui in Romanum locum, C. de hæret. l..& 2. C. de Eunuchis, cum ſimilib in cujus nmcuilli tate torius orbis regularitas requieſcit, Henricus VII. Imp. in d. Extravag. AAnrimendam, imò& ipſiusmet Eccleſiæ Advocatiam defenſionem J; legi timam tnbaitac defert, facit d. I.3.9. 10 e t. r. C. de ſumm. Trinit.&rnt ſe*⸗. Novell. 9. Conſt. Nalepac ten.& ejus viol. in pr. tex. in d. c. convenior. 21.8 Pen. 2 3. J. 8. c. Venerabilem, Hade Eledl. Clem. I. in pr. de urgjur. Decius in e. recepimus n. 17. de pri vil. Ordinat. I mp. Ts An 29. contra Anabapf. in verbis: Oberſter Vogt vnd Beſchirmherꝛ des H. Crſlichen Glaubens/ꝛc.& Receſſ. Imp. de An. 1548.§. Damit dann 1bi: als Advocar der heilgen Kirchen/ vnd Beſchirmer der Concilien. Ioh. de Lignano tr. de bello.g. 5.
eubminiſtratores. 23. g. 5.] quo referenda eft imploratio brachii ſecularis ſeu Cæſarei, de Jus Gailæ. P. P. 17. 2. 33. ,34 u54 rationem incoadjuvationejuriſdickionum ponit, id. O14p3.7.48.§.) uli wiciſſim de in vocarione brachii Eceleſiaſtici.) gymphor. rom. 1. 2. ti Diſlimpudenrer hansc protectisnem Imperatori detrahens Roch. de Curte de jure pa- tron-verb dotavir. n.) boc nomine notatus à Lud. M zyler. d. thh. 10. in ſin.— 33. Hunc(inquam)] in finem, quò tum pacem Eccleſiæ inreligionis Chri- ſiianeunitate cuſtodiar,!? 8. in br. verſ. num parr Eccleſia.&§. 4.&. C. de ſum. Trinit. I& zaſim eod t.&E ſeqa. c.Fn. diſt. õ,in pr. Gc..& 2. Aiſt. 97. c. qui contra. 2. cauſ. 1gs Conſt. Frid. deſtatut.& conſuet contra libert. Eceleſ.& paſſim in Receſſib I mperil. Iiſ palit.z. tum ſecuritatem publicam, præſertim in provinciis ſibiſubditis, Impe- tieelimitibus per Conſticutioues& Officia ſua civilia& militaria jugiter tucatur, laum ſalutem, 3 r. D. de off. Praſ. vigil jundiI.3. in fin.& l. 13. pr. D. de off Præſ..ꝛ. C. de T Aſha. 4 de off Mag mil.I un. ibi: ut modis ommnib. quæ pro univerſar. provinciar. ſalun Hauxumus, ſortiantur effectum, C. ur omnes jud. tam ci viles quàm milit.&c. Paul. Gfilauauu de relax carcerar ſpecie? J.I. n. 2. Nov. 17. c.. R. de An. 1555.9 Nach dem. 43 6 ſenq qud pertinent, quæ deprudentia Principis cum togata tum milita ri, tradant anlnGeamprimis Io de Arze H ſPanus in proæm. Inſt.& Lipſius in Politicis,& atten-
1 L. S.. 3is aulä alus bopuli Principatus finis ſit, N. 149.c. 3 ubs Gorh. Guicciard. hypomneſi omaesboaa facientes protegat, auth. habita. C.ne fil pro patr.& illæſos con-
rlet, Nov. 35.pr. Unde eam ob rationem multa hodiè regna Imperatori non ſubeſ-
In, 2*. 5* 4—„ 85 Propter diſtanciam vel aliam cauſam ſpem omnis Imperatoriæ defenſionis Prseilam ſibividentes dominum murare aliiq́; ſe ſubjicere coacti fuerint, ex Bl. re-
Imj Al. Prunus con/. 86 omniporentis. n. z. Lud. Myler. d. diſp. de Advocatia th. 4. in f.&
cly. 1 ⸗ 34 Bnam Imperii auxilium Imperatorisimplorantem, ſi non defendarur, alii ſe ſub- e poſſe, tenuit& Felin. c. cum non liceat.in. 12. verſ. S. depraſer, ac notumest, quid
ℳ4. 52. 2 0* 2 ð2 Maiueſeculo de Boruſſia contigerit, ex Sleidan. lib.. comment. in fin.
1J ſä 5. Hinc anteriorum Imperatorum temporibus ipſorum juſſu Irenarchæ * 4 1 üha bublicæ& corrigendis moribus præfecti, I. ult.§. 7. D. de mun.& honor.)
4 3 uuhe zah deincas creabantur, qui ad earum tutelam, quietis ac pacis per ſingu⸗-
1a ſen nal⸗ orla acerent tare concordiam, I.9. D. de cuſtod. reor. l.9. C. de jure fiſci& præci- nelunic. C.de Irenarchis, lib. 10. Coler. de proceſſ execut. d. p. 4.c. 1. n. 204.
u. 41. Imô o 4 ice& in hi urbi pas omnes Magiſtratus poteſtat èsve publicæ& in his Præfect. urbi&
Vein id unicè incumbere tenebantur, ur ſubditorum quietem tuerentur, LIIII ceosque,

1
8i8 De Securitate& Salvò Conductu,
„ 2 0. 8..⸗* 2 3 0. 0„ 44 cosque, conſtitutis etiam militibus ſtationariis& facinoroſorum denunciatouibuu 1* 3
à violentiæ formidine præſtarent immunes, 1.6.§.z. D. de off. Preſid.&l. ult Sr. D.gu¹ met. cauſ. atq; ita eurare, ut pacatæ atq́; quietæ eſſent provinciæ, quas tepedenn gandocas àmalis hominibus, quos conquirere,&, prout quisq; deliqaetit l animadvertere, receptoresq́; eorum, ſine quibus diutius latere uon poſſunt chere re jub ebantur, I.3. in f.l. 13 pr. D. de off- Præſ.l. 4.§. z. D. ad. Iul. pegul. M
2*. 84.
43. Non minùus& hodiè poteſtatum Imperatore inferiorum, puta Duenm
& Principum,(qui pleriq́; omnes ſucceſſerunt præſidibus provinciatum, Bl bonm r in Epiſcopo habente merum& mixtum imperium. quod Pra ſes ſit ſui territorii, inliſas b
pars in f. C. de dilat per teaiin 1. 6.§. G. D. de off. Præſ. relat. in voto Revii Hatim allgaudi
n. 78. vreſ. conſ. 43:1. 4 5. Scip. Gentil. lib. 3. de juriſd. c. 23.)item Gomitum ſquittidemat i Imperialibus regionum præfectis originem traxerunt, Scip Gentil dus,& judicum in Civiratibus merum& mixtum Imperium habentium,(quia& Cniitateslentales 4
in iis judices præ ſid: bus prov. æqui paran tur, Fich. vol. z. conſ. 63. d inf tom. conſ
31.7. 6 imòd Officialium quorumcunq;(ordinariorum ſc non delegaicrunmetum ze & mixtum Imperium habentium,(qui omnes appellatione Dræfidis contnentu, Paris de Put eode Syndic. p.⁊. Verb. Oſicialus, n. 14. 213. b. hoc officium eſt:l.Utvins. i
te protectionis jure ordinario ſibi competentis ſubditos territorii ſui tueantut,ſt.
tum incuuſa Rewiſ. N. cont. B.(quod habetur Symphor. tom. 1'.3. vot 23,& qpud Tym
de Ben. Syntag. z. decad. 4. Vot. 3 n. 56.§. Ad hune quoq; pundtum des Gleits/ze. Kn⸗ dentes aliquem ſuę juriſdictioni ſubjectum in periculo conſtiturum,ciomainqſt- currere teneantur, quantum poſfunt: quia idcircν Magiſtratus oficio ſuo fungittt, ut ſubditorum faluti proſpiciat, l. 2 ꝓr. S. riginem, 13. D. de 91 AI.I. Hlz.D.ℳ fvj. urb.Al.z.& d. l. 6.§. z. D. de off. Praſid. d. l. ult. ꝓr. D. quod met. cauſ quaproptetuonſi- lùm inſtructus eſt ſatellitibus& a pparitoribus, ſed etiam Imperio, ut mandutlis Poſfit, quò tali fubveniant,& auxilium præſtent, urpraclare docuit Obnicht n dls fenſ.c..n. 40. Aade Gail de Arreſtus e. 8.5 12. II. Ucteriitoria fud àmalspue hominibus, A.I.& 13. D. de off. Praſid. a. l. 4.§. z. D.ad IIul pecul.R.s Anijſs D haben vns 5.55 8. Boſſer. de cuptura n. 76 Borch e. un qua ſins regalia n.:/*Wn. 1 20. Gail.2.0b/·64 n. 2. Denayſ.t. 213.§. 8. quia prædictæ protection sct jus indagandi, conquirendi, perſequendi iſtius farinæ homi eem& quietẽ turbãtes NFulgò das Recht des ſtreiffens/ Fich. Al conſ.s*⁷ Sun] d0 4 & patet exd. voto Reviſ. incauſa N. oontra B. apud Thylm. de 3 enim db 47n6, 6. Neq; etiam ſuis hodiè Irenarchis Imperii Romano Gemamiciktoue ciæ deſtituuntur. Quemadmodum enim in Gallia Præpoſiti Mareſcalormm, an vocant, eorum inſtar ſunt, imò poteſtate majore, quàm illi, in pacandaptofinai 9 tuntur, cùm citra remiſſionis neceſſitatem graſſatores aliosq; turbatotes pacis blicæ pœnà capitali abſq; provocatione afficiant, utnotaroth-³d aleee in reor. Ita in Imperii Circulis ſeu regionibus(quarum in RA.1500% 40 ſercen ¹ tæ, Adde R. A. 1507. 77.& Ord. Cam. p z:.z:at in R.AIHLe P SL KA.rr h un ſeq. pro commodioni tuitione pacis publicæ,& contra hujus tutb ratoten res exſecurione, quaternis auctæ ſunt, Denay ſr. 72 Ducum in iis herInhe aitiood clectorum munus eſt, pacatas eas conſervare,& earum ttanquj itatem akgs graſſatoriè aut prædoniomore violantes conquirete, perſequi, Kad han W mas cum confiſio Adjunctorum ſeu Adſeſforum depoſcere ac condemns 49 NS
eſ Panayl:2 212 Hea.& ſel juncdta13.7.4. G3.*
nes prorinciepe-
jordinatiæ cous-

1:Dal
an dü.
. dlwie
an cyeane.
nrheltodman
9 4 44 uEh le
31 1Ane. Kn 1 me nug aerälh, 1 4 4 44 Ren
4 2. 1 2 1 4 fh headw 4 † 4 n rnröchenenat
1
w
9 1 3 MkA
te
3.
e
11. mun miuſ ih
1 e
6, 11
¹„ 9 anxaabete 3
un 1a Grauad „dule terh
4
rt cruuſ
„
11„ pdüun 1
9 39
44. Non deſunt, qui Procuratores Regios ſeu fiſcales, quibus quorumvia
eiſccutio criminum incumbit, Ord. Cam p. 1.. 16. C9 P. 2.. 20.(quipræcipus in cauſis
ſushabi oguitur Stepb. Forcarul ad Rub. C. de aceuſar.n. 23. in locum denunciato- umire ſtationaciorum ſuccelliſſe putent, ur innuit Duar. I. dip. anni v. c. 38. ubi ex uchisinſeriprionis nereſuratem eis remirtendam cenſet cum uotranſit Denzyſein ad- Hnune juriſd. Cam p. 21. ueh
. Et hactenus quidem declarato modo Imperator& inferiores poteſta- intummunem ſecuritatem intrinſecus,& in ipſo Imperii ſolo ab internis hoſtibus ſihtotectionis ordinatiæ defendunt. lt verò criam de foris ſufficienter tutailla red-
dtur, contra hoſtes videlicet externos: alia duo prorectionis membraaccedant o-
pottetzcuſtoqia videlicet limitum, ſeu finium& munimenta. 46. Cuſtodiam finium quod attinet, dubitandi nulla eſt ratio, quin ita
cmnſeniat fieri, ut Superior poteſtas, ſicut jure ſu perioritatis cuſtodes ponere poreſt,
DAinlſtita:eſtamento. 15. H. mulier ville. ult. D. de inſtr leg. Ang. in line quid 7 pr. D. de
nend ruin naufr. arg.! ſiitu legutus. 16.§. dorninuts. J. D. de uſu& habit. Alex. conſ. 88.
eulyen vol.. Hier. de Monre fin veg. c. jz.H. J.& 6. ſici pſo ſemper actu fines provinciæ eteuſtodias ſervet, arq́; itaab omni hoſtium incurſione ſubjectos tueatur illæſos, tert qptimus in7. 2.C de ff. P. P. Afi. Iſtiuſmodi cuſtodes finium ſunt milites limita- neidieauff den Frontieren vnd Grentzhaͤuſern in der Beſatzung ligen/ Ae quibus vi⸗ deweſconſ.⁷ I. G Obrecht. difp. 2 Ae Lello, b. 822&ᷣ heg.
47. Circa munimenta ſeu munitiones, quæ& burga, A 1.2.§. 4. C. de off. P. P.
Aſances caſtta, fottalitia, præſidia, propugnacula dicuntur, not. Marq. Freher. ad
aleg Conſt. Adblphi in verb munitionem. aliquot delibabo quæſtiones. Prima eſt: Li-
D. Johannis Georgii Bechtii. 818
ceätnebtincipi ædes, fundum, ag: limyve ſubditi deſtruere vel occupare ſi fortè ex-
ſtwneodaillic ſint propugnacula, foſſæ dilatandæ, aggeres aut vallum attollendum,
Pabiiecontra hoſtes ſecutitatis propugnandæ gratid? Et, cum Princeps ex caufa dublicx neceſſitatis vel util tatis ptivato alicui rem ſuam auferre poſſit,„.H. 2. ff.de KV. Covarr. lib. 3. F. R. c. 6.. 6 Faſq. I. conrrw ill c. 5.„. 9. precium tamen refuſurus, Z aſ. can10.e. 6. 6 fedæ quod etiam in Eccleſia tenuir Rol. à Valle ron ſ. n.121. GG 122 vol.2. laec oſub eadem coaditione refuſionis precii quæſtio propoſita adfirmativè decidenda erit, 19. Ge1 J. C.de qgerib pub. Gail. 2. obſ.1z. Diſſ. Pruckmm, S. ſoluna poteſtas. c. tefecj J.n. I5 feqq.
48. Deinde quæritur: Num cuiq; in ſuo ſolo proprio caſtrum ædificare,& dintum texdificare licitum ſiria- qua q. Vid. Legiſtas inl 1§. obus novum.& paſſins. * 0. N. G& Canoniſtas inc ult. de reſt jpol Solutio huc redire videtur, ut ad æmu-
t
dung hinfa undo. 38. ibi: neć, malitiis indulgendum eſt. D. de rei vind. l. 9. ibi: cum aqu? vmneabßer alteram partem, facere poſſit. D. de ſerwit. l. 5. D. de extraord erimin!.28.§.7. ihenun Cr4ಠts. qui ad ſtur. conf. M. Freher. add. Conſt. Adolph. in verb. munitio- aam Gail,2.057,69,„. 18. uz n. 2 hubjicit: Principem vicinum propè Civitatem Imperii utalirium exſtruere verari, præſertim ubi ea contra hujuſmodi molitionem ſpecialiter
Ituhrivilegiata n 2 4 aliès vero regulariter quilibet in ſao territorio utilirer& bona 3 e caſtrum ſuſcitare poſſit, arg. I. 8.§. 5. Verſ.in ſuo enim. D. ſi ſervit. vind. cum ſimilib. Vis d realeleneG eatruud 9 Freher à marim ad ſuidefenſionem, ꝗGail al.
LlIII 2 49. In
nem invidiam, periculum aut detrimentum vicini Status id facere prohibitum
X
——

86 De ecuritate&eSalvo Condudtn.
49. In mari quoq; aut littore quin idem conceſſum ſit, nullus dubito,ſa J.1.§.18. D. Je N. O. N. at non in via publica aliõve loco publico citra audoritaten Principis,(qua impetrata licentiâ, nihilominus ſine cujuſquam iajuria iocomma-
doq́; illic ædificandum eſt, I. z.§. 10. e 16. cum ſea D.ne quid in loc.]) ut nec in ſupesig.
tate alterius, Comitis putà aut Paincipis, niſi ejus conceſſione velpatienticsatg Ala
DPane quid in loc. pub. text. in alleg. Conſt. dolphi. J. nulli licitum, ſibe, ut eſt inſpecub veteri JSuevico, ohne des Candrichters Vrlaub Schawſpiegel c. 234. von Veſtes
bawen.&c. ſeq. E reher. d. loc.
50. Tartiò quæritur: Utrùm caſtrorm reparationis, itemq́; cuſtodig nt. 0 cùm hæ aguntur more ſolito pet milites præſidiarios, ſo auff ſondern Veſtungenn der Beſatzung ligen/ Ae quibus Obrecht. d diſp. z. de bello, th. 826.& ſeag)& ſmllas. ft
lia diſpendia publicam utilitatem reſpicientia, à Principibus ſuomerſumtu an ſef ab univerſitatibus ſeu communitatibus fieri debeant? Poſterius juriseſſeputoypass ad portus. 7,& pracitat l.omnæs. 12. C de operib pub. Laudenſ.d.tr. de cafſel a.d. Pnad
teſt. Principis. c. 18. n. 18.& 19. Pacian. conſ. 10¹ n. 0. Diſſentire videtuy Angelinl tu. res. 18. C. d.t. æxiſtimans, civitates eo caſtra per ibſum Principem reparari G defendi de
bere impenſis ejuſdem tam tempore belli, quàm pacis: quem tamen de fortalitiu mivans
& ad privatum ipſius Principis uſum deſtinatis, von Fuͤrſtlichen Schloͤſeren uund Hoffſtaͤtten/ interpretari conatur Boοr. deciſ.z 12 inpr.(ubi vide per totum decuſtoului.
vitatum& caſtrorum notturnis: conjunge eundem de wariis cuſtodum generibusdum tem in tr. de cuſtodia clavium, portarum, C iwitatium, caſtrorum vel aliorum fortaltir rum, adde l. oficium. 12.§ off cium. ⁊. ubi Dd. D. de re milit. Meichſuer tm. 4 Kiiſaus 54.) Narta conſ. 18 5 pr. Surd conſ. 83.7. 7. FI. Quid, ſi S uperior expenſas in caſtri fort ficationem contta incurſones hoſtiles fecerit, num eas ab illius caſtri domino Sroximo& imme jiato, euitito bello caſtrum reſtituendum eſt, repetere poterit? Et refundi eas oportele ntaſe- rim, quia, quoties in ſui utiliratem principalites quis impen Uiion tiam proſit, non repetit, arg. contr ſenſu eac Uabſente. 48 pr. Dde uſufr.taatin tui⸗
—). 8. A In lbl. D. de impenſ.in res dot. fact. ſacit l.z§. idem Labeo. 28. verſ. cum enim. D uesu) 5 11. 1
.
pub inſpicitur namque, quod principaliter non quodin conſequentia id auct. tutor. cum ſimilib Lauden]. d. r. q.õõ. 2eneo. 32. Deniq; quæritur, Anne lubditi ad refectionem caſtti erubinene ſtro cogi poſſint:quod per text.:⁵ 55. neceſſitate tamen jmminente, adfrman crediderim, cum Guid. Pap q. 731. col. 6. quem rofert Sympb. tom. 3. Ven 8* 53. Habuimus, quemadmodum legis& Imperii bene ſcio communis tas paretur: imò& pleraque hactenus deducta, conſer vandæ acdefenaei licisqu. nervos oculis ſubjiciunt, quæ defenſio vel togata eſt, quæ legitimisſiſu lells RI. vel armata,—uæ armi 8, pr. proæm. Inſt.& pr. couſt. de Iuſt. Cod cun, hhhe 14. C, de ad voc. din jud. Nov. 85 pr. Goth. 1.5.del.& l.nec juſta tantäm quan e as eſt,& bello peragitur: ſed&, cùm eſt privata: quoniam ülentlegesine i ſeexpectari jubent,& imò lex ipſa in caſu nece ariæ defenſioniscoua 8 dlg1 fenſiones ſingulis arma in manus porrigit, Cic. pro Milon. Florentinus in 4 hel'a ubi omnes Dd.& per tot mater. defenſionis: elsganter Oldend pofl A..zein na Gan E priv. Tilem. p. l. diſp. 1.th. 14. G 18. a: de de defenſionus auctoritate grav a ard. lib. 10. hiſt. pr.
dit, etſt aliiischſesum.
5. Subditip z1. ſecun·
Jefendendætjuſden*†
... 7 1 6.D bus ubi res moram fert, ante omnia experiundum eſt, urg. I. non&ft nguli. I 6 Erm.lauvosat
Perri tni unal nüͤbe
4 eſ alell

Cuna
ltedan, 1 cutia iacjän urb ügan In Dugaias Jecnerüunn ti(uul. lum 4
üurig. trartiin Nuana ſer
ha ehast
9 4 Iaa Lldena
—
—·˖,
—
——
edea a Hul Lunsdan Rajaas yjun luuns Inurir a n n 1 n titſ nur änen, nuin intunsd urun uhman 4 AAnnur lin 4
auiorie nnn derd kn . Srs Lisen inumAs
„H1n aon ctüe 1
4 N adrter2 1 9 4 eunas juxeuna
N 9
— —
—
D. Jchannis Georgii Bechtii. 821
8 A ⸗. 3*„* 8. 4. Videndum porrò, in quibus conſiſtat univerſalis illa om nium ſecuri-
7; 4 †— 1 1 ama damnis,& omninò in aurea pace publica, per uprãò larè deducta. In ſpecie
nliberorutoq́; omnibus uſu commetciorum, 5. in fin I. de I. N. G.& C. A 1. 5. lGI.I.I. D. ae contr. emt.&& al. jur. relat. Tholoſ. lib.=1. ytagm. c. 1. n.3 EO propius i aleminos Roſenthal in ſynopſ-feud e.;. concl. 21. lir. c. tæx. in R. A.1 155.§. Setzendem⸗ ttc 42 7.(Qui preſſus fuit in cauſa A. contra D. J.&s aliis ſimilib.) Denayſ 1.216, 5. 3.
31. Deinde, inlibero tutoq́; omnibus uſu viarum publicarum, I. fluminum.
D. ae aamn. inf. l.z2.§. viam pub. z1. in f. D. ne quid in loc pub. Da inl. i. D. de via Ak un. verb. via. n I. aue ſint reg. Peregr. lib. 1. de jur. fiſc. x. I. n. 22. Gail. lib. z. P. P. Sixtin. de regal. edit. 1.c. 4. 23. G ſeqa. quia publicè utile eſt, ſine metu& pe- a mauloper irinera commeari: ſem perq; debent ea loca, per quæ vulgò iter fit, ean- mſecuritatem habere, l. I.§. I. 24* 2. D. de his, qui dejecer. vel effud. Straccha in praf. de keurationib„. I. circaſin.& Conſtitution es Imperii volunt, ut Magiſtratus loco- nmomniaſub ſcitinera ſuo ſumtu tuta atq; ſecura præſtent, vim, prædas, injurias
ilieptohibeant, graſſatores per ſubditos& offieiales ubiq; locorum perſequantur, mutaa vicini auxilia huic fini conferant: Oirculi deniq; pro ſe quiſque, quoties erit ulus, explorandis pacandisq́; viis cuſtodes ſuos& latrunculatores paratos habeant, 1441548§ ferner„.;343 Landfrieden ²cd. A. circa fpr.p 380. R An. 1545,§. Nach denaber.. 438. R. A2. 176 6.. in ver/ Nach dem aber p. /98. Denayſ-t. 111§. z. 7. 212.§. 3806/6:1. 213. 5.7. 46. Libertamen iſte tam comme reiorum, quàm viarum publicarum uſus nonpatumcoarctatur per vectigalia, quæ de mercibus tranſvehundis(quanquam V it in!2.C. n0 v. veckig. inſt. non poſſe, ea non ſolum de rebus, quæ de locoin locum tranſ- vehumtut, ſedetiain de his, qua ſunt intra eivitatem vel ophidum, exigi cenſeat, relatus à ChaſRb..., 4. verb. indire& impoſer. n. 2 118 in conſuetud. Burg. quod quia etymo ahupnat, ide) poſterius iſtud exactionis genus, quod domi ſolvitur, vulgò Stewer oder ſtechihurributum dicitur,& à vedligali Foll diſtinguitur, Chaff. d.l.n 17 ſive de ahu immobilibꝛes Principi vel Reipub. ſolvatur, ibid. n. 14 Hive de mobilibus,& in his de Wehanuiſßa, Gre. Quorum onus Vulgꝰ acciſia ſeu aſſiſin, Vngelt/ item impoſitum, Kafſſchlag ieitur R. A.1 7. J. Weiters ſeind. 719. Henſeb de pri vil uh. τ. vide uo-
atncau N cont. E con.&r reconvent. Symphitom. 1. p. 1.. 2. jexiguntur, t.t. D. de pu-
le Geveaigal. Ocommiſſ.t.⁊. C, de vedlig.& commiſſ. ut robiq; Legiſtæ, c. un. ubi Feudi- ſa zue ſin reg. ubi& relonia Aicuntur, ex Graco rtαd‿νυιοντ„Bl.& alii ibid. Chaſſdl. n. 4.
8 damß. A0bt, gi Freh. Vitiosè thelonia efferunt, vulg ꝰ pedagial cui conſonat Gallicum
haseaeae ſic dicta, ut voluit gl.& Ce. inc. Juper quibuſdam, z 6. de V.§. Chaſſ. d. 1n. 6. vidinfr 68. rur. 5.aut A Germanico Bedagen/ zuod eſt conſtituere, ordinare, depu-
4 ei qud nemo Aliter, niſi cui& quantum conſtitutum determinatumwe ſit, exigere vAlerigi poſſär, E. enſeher. d.th. 3. Vocantur& gabelle, à Germanico Gabe/ Henſch.ibid.
1n 144 4
6 Kyigel in lexic. ubi gabellam, daciam raliam, paſſagium, pontivegium, guidagium
lmiles voces, qua apud Italos ſint, ſpecies certi tributi& exactionis, ab Interpp.? trivio
monus ltalici collectas eſſe, neminem ignorare inquit. 3
8 Nam ob non factam profeſſionem(fieri autem de rebus quibuſcunque.
am Fectigal non pendenrtibus deber, I.†§.z. ½ 9. Didt. depublic.(. 203. ubi Forn de
SCujac. 14.6. 3. Bocer. deregal e. 2.:/. 207. reluti de vino pro ſcholaribus emto, Da. L1l1L 3 in d. ſ.
asltgeneratim quidem cernitur in immunitare à perſonali offenſione, injuriis,
————

822 De Securitate& Salvo Condoctu, in d.·9 niſ talis eſſet tes, pro qua aotoriè gabella non deberetut, um ſunt libtiſcha⸗ larium, Aff d. c. un. Verb. Vecligalia n. 159. Peregr. lib. G. de jur. Ee t.3.u 31.) Wan eihen
nicht anzeigt/ was er fuͤhre/& ſic dilatam ſolutionem vectigalium nec mputaie
bet publicano, quòd non inſtruxerit tranſgredientem, ſed illud cuſtodiendam' he decipiat profiteri volentes, d. Hulr. 5. 6⁶ D. ae publican. unde ſi prof ſſus qudemette at non ſolviſſe t, publicanum ten eri velius eſt, A! ult.§ 12. De e dale Sichijfoas tranſeunlti vedigal duplicari putans, A drub. C. de vedtig alib. n.I)atque omuinèoh quamvis fraudationem, ſcienter tamen& de induſtria factam, Daeiner die Wah⸗ ren betrůglich verlaͤugnet/ oder ſeuſt dem Zoll wiſſenclich entfaͤhret/ Canſuli gauun.
2 5. 4. 7.56 †.170.(ſl per imprudentiam aut errorem facta lit, omnimoda quidem er-
1
cuſatio non patet, pœna tamen mitior eſt, duplatio ſc. vect galis, A.! uls. janaſ.
10 D. de puòl. Couſult. Sax. ⁷. 1.P. 4.9 4 2 †. 96.) 1es; quales-quales uerint, pexdan-
cur,& in commiſſum cadunt, 1.8.&& 4. D. d.f. 4⁵ε DA. Sich. d. n. II. adedò ut non ſolrta.
ti pedagium mercium, pro quibus ſolvi ſolitum eſt, eriam confiſcentut alz quas porrtabat, pro quibus non debebat, pos G. Pap. 572. Boer. 4,178,5,26.
52. Incidunt autem res in commiffum præſuppoſito jure colligenäpeta-
gia. Bl.conſ. 340. in f. vol. 5. nimirdm ſi dominus territorii, qui ex exigit, isſe juset privilegio Principis ve præcriptione,(quæ in jure iſtiuſmodi jam formaroadqui
rendo 40. annorum, 1.4 C. depreſcr 30. vel 40 nn. ad idem vetè demum fotmam dum immemorials cequititut, d. c.2 6. de V. S. Myn]. 1.05/7,30.4.65,24.9. 6 19,139 ſeqa Vide latè Bocer d.tr. de regal c. ⁊ n. 89& aliquot ſeqq. qui jnter habentem tium E non habentem, brndtamen fide in peſſeſſine exigendi vel a. conſtututum üülingun quæſitum habeat, DA. ard ad d. C. nov. Deotig. inſt. non 5oſf& in d.c. un. Juaſuund Cc. in d. e. ſuper quibuſ dam H aſt in ſui ma. de cenſib.. ex quib. cauſ col.3. Chaſdlnlo. ſicut Electores ex Aur Bull: 9.& hodiè pleriq; ferè Principes& 514 privilegio aut præſcriptione quæſitum habent, Vid. Sixtin. tr. de regal ad’vedis Obrecht. diſp de regal.th 260, 233& th. 417.&er ſeaq vid. inf:b.].*
59. Cuiconſequens eſt: eum, qui citra conceſſionem mperatoii Dêeiin dammodd post Bl.!in. C. de vectig al Sich. ad d. Rub n.) maguas Civitaus in ruenu
1 4
..AAn ... 8» 7 4. 67] 1 inaus- odtavæ jure civili ꝓro vedligali Lonnſtit ule 4.7 C. d. t. terrians, qus civitalitus ne
.— 25,.„„ 1, en ue lmberstad batur(cateris duab tertiis in ficui Caſareum latiw) l. in. C. A.:. etuum ſinelmp
odiè et am Principum Nle- um itctigalium are8igalia qpvo- „uo. Vecki⸗ b ji li bigularita aiuen gal.&yc. d. R. A. 1½76,§. Weiters ſein d p. 719. Chaſ A loc.h.29.(us bauna nova abieri loze
„,7. 8 e1 jclta, 4d
de publican.) Myaſ. d. obſ. 29./. 2. Bocer. J. L.n. 183. n0n modo hæc, utpot Tleis 15 fectum commiſſi fraudata dicere non poſſe, Peregr alib 6..;n.31,0 wauuus cer. n. 185. ſed&, ſi quid hocnomine excgetit,reſttuere ce Quiaen D J altero tanto, I. in pr.1.5. S n. imò per vim xtortum cum pæna tripli5,er e Mynſ d. 059/¾29 n. 5.) co gatur, 1. 3. C. nov. veclig Bocer. A.n.185. auan1u Lwun ſciplinæ publicæ extra ordinem inſuper ple tatur. 446 9,T, 3 n nabl aln Jul. ſell⸗
clig. inſtit, non poſſ- Hoſt. d. col.z Chaſſ d. n. 0. atque in Pev nel etiam lelſe Maes
auctoritate exigere poſſint.(præter cujus auctoritatem h Gtorum conſenſus, Bocer. d loc. n. 184. itemq; juſta cauſa ad novo
—
D. ad l.Iul de vi publ. de ambitu, unic..z. D. A4 ITuldèann
tus Impttüet
ayh each

Dauacn u
4*
grem
rro ean 6
1 deS at
D.
n eh
lam xraa 1 44
Inn e AAln
1 ir h XIN Me benewi
4K . 11 1sg n 140dligt—
5 1 s 1
lſcui. 9. verü Vverhus conſtitit. D de ſer vit.& arg.l. 6. circa ſin.
*„ 3. 1. X ehun aàreg aſolttaque via deflectendo,& alid tranſeund
* 4 1
D.] ohannis Georgii Bechti. 823 asN3. in fin. D. sdl. lul. Majeſtat. Mindan. lib. z. de Broceſſ-c. aꝛ2 prine. incidiſſe pute- tur Barer. A. f. z. 186. In Camera Im periali contra iſtiuſmodi ve ctigalium illicitorum eptores, de iis non exige adis mandata inhibiroria, Min nepro jam exactis veroreſtitutoria impetrari ſolent, Jy phor. Tom. 1. p..t. 6. p. 6 ꝙ
o'tom. z. in verb. vestigal,p.330.Im 6, etiamſi vetetavectigalla, non quidem aucta, euno tamen, eoć conſu eto loco in alium, cùm præjudicio eorum, qui vectigal aderecoguntur, quibus fortè prolixiorevidjam ſit utendum, aliaâve aliqua diffi- eitasmajor exinde injiciatur, translata dicantur, contra Taum translationenm facit
D. quemadm ſerwit. anunt arg. 4.§. ult. ⁵ L. O. pr. D. A.:. de public. E; arg d. Receſſ mp. jund l. illud 32. D.ad Nazuil.Henſcher. Ae privileg. d th ꝗz. in fn. faciunt traditaa Chaff.d.l. n. 8. mandata ſi-
ckauſala decerni præjudicio firmarum oſt, in cauſa C. C. contra A. E. C. 9. Decemb.
Aum 86. Mind. d. c. 42.1. 4. 0 J. Bocer. n 195.
60, Licirorum iraq́; ſolum vectgalium fraudatio merces in commiſſum adere facit: quæ plerunq; contingit, cùm mercatores& aurigæ cum mercibus, quas o telonia declinant: ubi indubirati juris eſt, quin ii, qui taliter merces fuas per viam tranfverſam vehunt aur rchi curant, ne paſſa gium tranſeant, amiſione rerum ſuarum punianrur, facir. 4.. D deofuc proconſ. cim Proponas.; ubi Bl. Caſtrenſ e& Salic. C de naur. fæn. l. qui fſca- a uhr Br. C. de navicula: Iib. 1I. Præſiaibus. z2. ubi idem Bari. C. dæ curſ. pub. lib. 12.
Dertachin de gabell 9. princ. de fraud. gabell. a. 18. E6,19. Franc. Lucan. in tract. de fiſco
Oejarprivileg. in 4 part. de veckigalib. n. ⁊4. Aſfl. per Plurimas authoritates in c. unic.
ueckigalia, n. 2 qua ſine Tegal. ubi amplius putat, ultrapænam commiſſi nihilomi-
1— 8* 8 2 eveßgalele lvendum, quod ramen textus no n probare dextrè animadveriir C oler. ꝓ. ec 37. 79. Juem omnind vide.& n. ſ?³q. ubi n. 80. ex Ar
chid. in c. ſi quis Romipetar.
14.eon qui declinando fiaudan: legitima vectigalia, non mindis in foro conſcientia, num ſuſtitie peccare:& ex Barr. Bala,& A fl. locis all. ns Deo delinquere,& mundo, fa- eit Rom. 3.) Fachſ Sof conſil. Piſtor. conſ. II. n. 8.& G. Conſult. Saxon. rom. 2.½. 4. 7.56 † Mona lubi z procedere dicitur, ſimercaror aut ejus famulus frandem commiſiſſet: at, Fuuauriga fraudulenter egiſſer, currum& equos igſius conſi/ cari poſſe,n 3. Sin equi ſine mitnbtenehitur iſte, alienis inſtrumentisu ſuus, domino vedtigalis adaſtimationem rei alie- iezüts poſt gloſſ Fn. Sichara in 1.1.n. 9. G. ut nemopri vatus,&c.) niſi fortè tranſiens per uum in uftaram hoc faceret ex juſta aliqua&legitima caufa, putà, quia communis tang ab aquis fuit inundara, 1.2.§. g. D.ſs quis caut. vel àlatrunculis occupata, Ber-
Aep.9.. 18. Fr. Perſonalis tract. de gabellis. n 9 4 Roſenth.de feud. cap. ſ. concl 39. n.2. ün dolus tunc abſir, qui in hoc edicto punirur, ². Cæſar. I5.& l. ulr. 9. 8. D. de public.
AljCde nauf feen argum!! 14.& 16. D. de liber. auſ. Coler. Il.n. 8z. Cæter ùm, aliàs ve- dei llquam debent e gredi viam rectam abſq; bulleta, Bertach. d. n. 1 8. Col. 7.„.8 3.
2 61.Et folent domini terrarum„quib. jus vectigaliũ competit, conſtitutos abere
iee peculatores& ſtationarios quales& olim Octavariis ad telonia præſto eſſe M Vadfuui 734.§.. D. ex quib. cauſ. maj. l. 5. C. de Vedt.& ut rob. Gothof. qui add l.„. all. Dion. lib. 85
Wee ciun per . 1.
14.) ex omnibus partibus ad hoc intendentes, ne aurigæ aur vectores mer- n inſolitas vias deflectendo defraudent vectigalia dominorum, ac, ſi quem iauütatis ad cradendum Paſſagium deprehendunt, illum derinent,&c pu-
niung
2d A.. 1. 4. J. Hocer. A n.

324 De Securitate& Salvo Conductu,
niunt amiſſione rarum ſuarum quas portat, Coler. prad.n.79. 4ui G hauls oitn. 31as.
à½.. ⸗. 4 versus aurigam, qui extrà Diam publicam réperitur, malam generari ſuſpicionem duas 83
qudu voluerit fraudare vectigalia: unde n. 82 reprohendit Bald inl.3. C. denaut. ſenis
centem: ad hoc, ut poſſit puniri in ami ſRione mercium expedtandum eſe donet exeatluaim territorii: quia aliàs ſemper poſſit redire in viam redlam& pœnitere.
61. Committuntur autem merces ex caula fraudati vectigalis ipſojuns im ut ſtatim deſinant ejus eſſe, qui crimen contraxit, dominumq́; teivectigaliadquit tur, ita tamen, ut ob contradictionem partis ſententia tequiratur declatatotia, a quam poſſeſſoti poſſeſſo auferarur: eapropter commifſi perſecutio/t.ererjiada tio, adver us heredem& quemlibet alium poſſeſſorem competit,4 8.,G4 pe D public.j unct. l. defenſioni⸗ facultas. 7.0 dej ur. iſc. lib 10.1. fC. de bon. uuas. 1od. 1,10 Ber tach. d. p. 9. de gabell.n. 3.& ſeq. Borch. c. unic. n. 49 quæ ſint reg. Celer. A.+*ενQ⁶ 84.(Boer. ad frmarium ſeu aſſenſatorem, qui pedagia conduxit,& in jurnori tublina.
nuu dicitur, eo qudd hic ſit loco fiſci,l. creditor 18. D de A. E. E per I. ult H.lo.Ddeubbi
can I ſi quis.. ubi Dd. C. de vectigal. emendas pedagiorum Violatorum ſHyeclare datens deciſ. 18 0. ad idem Peregrin. lib. ſ̃. de jur. fiſc. t..n.z 2.) Cacheran- deciſ. 86.M'n G4.h 33. n. 7. Gail. z. ob.51. /. 5. G 2. P. P. 3.3.II.(& in arg. i.obſ 22.7. 8. Röſenthrs, canaſi Fachſ. conſ. I1. n. 62 Veſenbec con). 12 /. 37 †. 1. Rol. à Valle cenſ. 42 · per*3. pet quig. quennium verò omiſſa perit, 6.⁊. C. de vectigal.& commiſ Sich. a0 Rab eudtnalis in quod Bart. in A lz. regulare eſſe tradit in omnibus publicationibus,dq; magie peròtenendum putat, quia poſſit gioriam parere, cum quo tranſit Sich:d ue.ut 6². Summaà quoq́; ratione iſtius in fraudatores vectigalium pœna conli tutio nititur, ut nemini iniqua videri poſſit aut debeat, cum ad dominos cijulenng rerritorii velcivitatis pertineatrefectio viarum(quo ſenſu gabellastations oüpr. blici ſolvi per l.. D. de publis.& c. 26. de V. S. dixit Chaſſ. Rub. 10.des letrai iuun ſon heritage. n. 11.)& pontium, Capoll. de ſerv. ruſt. c. 3. àe ſervit. via. cal Ijiten Ra ſtariones annuæ ad communes neceſſitates pro Rebuspub. ſcholis, kerlelier tris, muris& ſimilibus, 15,6.& praſertim l. 10. e ult. C. de vecligal Coler 491en 7 77.& ſe. arg:! 10. D. de R. I. l. 12. C. de A. B. c. qui ſentit. S. de Rin 6.& cum iu dagia ſolvunt, ſnt lub turela dominorum terricorii, qui ea lege lia exiguntinltel ant loca& ſtratas tutas, innoxiumq́; ac indemnem pt
..... 3 Aer aus I. ne quid. 7. D. de jncena ruin nau fr. Bl c. unic. 8 Marc hio n..f. b. 43 hu qui 84 7 2 ₰
24
. Boer-Ir dt
Romixetas& peregrinos. 24.9 3. Cagnola in Iculpa caret.n.1i. Jus cuſtauiendi wdul
vec(tigalia n. 9.& 108 qua ſint regal. E. Per ſonal. Itr. de gabe cuſtodia elavium, n. 78. Alex. cen/ 88. col. ult. vVerſ. prate Guid. Pap. deciſ. 413.& ſalvent(olventes in perſona& rebus, Ceal ut, ſi quid damni eis in via publ. contingat putà, ſi deprædentux, 9i um! rem exhibeant, ad præſtationem ſeu refuſionem ejus teneantut, ier-
3 2 n. A fr. 4. ubi gl. Pl. dd loc. Ant de Butr.& Pa c. licer. n. 8. deref. h. Bertacir. c. 4. ubi gl. Bl. dd loc. Ant de Butr. G& Panorm. c. licet. 2 4 znaimil nnlun
Abell..4*. 14. Laudenſ de Principe, q. 16 A fyl. in comm. uper] 7 74 4 14 2 r nc ε 3 fae ubi ſup.²,12- 15
hac lex col 3. G. Pap.Adeci413. Boer d rr.n. 79. Chalein R 99 10ubi ſuprà n. 1z Weſ. ad t. de puhlic. n. 4. Beuſt. ad Rubr. de jun,n 83 Ja 336. Borch. e. unic. quæ ſint reg. n. 27& ſeqq. Schrad. in miſcell.c.2⁷. 3 9 Zaſ.lib. J. conſ. 4.(inter NCrm.I. con,. n.8. Sr ſegs Ml 1h7o. 4i
er.. 1. f. 1 ztemaht
ritenttianſteum,Ene ſut. n. 1 .. 3 pud c. 1 uu 3 poſſ.& c. 1. n. I. quæ ſin? reg.& c. I.§. conventicula n.7. de pac juriſ An b. 33
D. de R.I. 41.J. 4 2
— ——— 3
——
—
——
4 heer . eri

aGreveus, Rhoding. 1. Pandett. Camer. c. 12.„.
26. quod quatenus non modò in
udaxonicis, vigore Sachſenſpiegels /ve Landrechts lib. z. art. 27. fed& in uni-
blmperio, per text in Receſſ. de Anno1†89. 9 Damit dann 5./ 60. Denayſ. t. 276. 5. edat, poſtremo capite tractabitur. d 4
63. Quoniam verè pœna commiſſi, qua ſupra th. 57. 6 e. eS 51. yaldè gra- aPtincipesterritoriorum, die Candsfuͤrſe en aurigis& mercatoribus derobatis
—
—=
proutjuns, non ſemper rependunr, mum, qui frequentiſſimè occurrir, iſti Denam ſubſtitui pecuniariam cenſerent, uti jure Saxonico ecdigalis, quod debetur, niſi fraudator aliter cũ do ulcenſet Col
„ideò rondeſunt, qui, conſiderato præ- us pœnæ abuſu ini qui ſſim, melius foctè pœnam quadrupli ejus mino territorii accorder, in eum
er. I p. I.. 3. 2. 74 per texxt. A. lib.2 Cand recht art. 27. eui erſi aliter ex- 54 luatur tom. 2. Conſult, Sax,p. 4. 7 S6.J. 17 O. 2. I.& 2. ramen Pro pæna becuniaria in terris niru ſuperioribus annis pronunciatum fuiſſe ſubditur ihid. n. 4.
64. Illud ferè apud omnes indubitatum eſt, quòd non ſolve hana adüsqui citta controverſiam jus exi gendi habent, pignorari velarr dens pellona&rrebus ſiſti ac derineri poſſint, Odofy in auth. hnbita, Bl.in 2.
uur alegat o ſequir
ntes vectigalia, eſtari, atq; ſic in I. quæ ſint regal.
ur Fachſ.d. conſ. 11.n. 63. Chall. d Rub. 10. ui ſup n. 12. Coler.4.e. n 4.idq́; omni dubio caret, ſi de crimine fraucdationis auriga convictus vel con- get delictum, ad hoc, ut relaxationem mereatur, ſatiſdare de-
felusſit;ſin autem ne
arg. l. 7. 5. †. D. gui atiſa. cog.& notat Ferrar in Forma ſaxamenti. verl. refert& ſequitur Coler a.5. I.c. 3 n. 76 Auod jus pignorationis in eaden ende qua ſuprii th. 62 Quanquam Br. in!. defenſionis facultas. 7. C. de
ne quidem in ca/ 47„
find A'ſplicer Coler. a.!, n. ſratu facilius permitti
ommiſſi vecligalis ſequeſtrationi locum eſſe tenuerit: quod me- 84. cm talerauriga utplurimhm ſint extranei, quorum ſeque-
kurut dominus accipiat ſuæ injuris ultvæem,& quia in mora pe- ieulum eſt: ſicut& alies, ubi ae fuga ſuſpectus est debitor, Jaueſtrari ac impediri in per- Anapoteſt me ſe loco mo veut, Coler d H. E.O.Z. 2.OI. f. Hinc Conſtirutione Imperii cautum eſt, ne pPro Arreſtis ex cauſa vecti- impoſitis relaxandis mandata, ſuper Conſtitutione Arreſtorum de Anno 1570. hu lamchin Camera Imperiali decernetentur, Rec. Anno 1594.§. Vnd ſo viel die vn⸗ huungen 5. 747. Mind lib. I. deproceſſ c. 40./%5. n. 6. Denayſ. 1.184.§.. Imò, jure vectigalis exigendi in aliquo loco inter bin os Imperii Sta- „ſi propter litem ndFatnp lus quam ea cauſa deberi dicatur, citra
us injuriam ademptum
it, pro pignoratione habendum id minimè eſ-
laper Conſtitutione P'gnorationis, qua habetur Ord p. 2.z. 22. mandata de- debere placuit. Depur. Anno 1600. F. Wann zwiſchen zweyen Partheyen. I. Denayſ-t. 83§.2 57.—. Illud quæſtionem habert non inelegantem, nec minus utilem: Num, aut cereviſiam perloca vectigalia tranſvehunt, ipſa aperire dofia& par- eviſiæ ex iis præſtare cogi pôſſiht? Et quamrvis vinarii aut cereviſiarii urigæ ad hanc neceſſitatem paſſim adſtringantur, injuſte tamen id cùm dolia viciſſim per vectores, impuris plerumq; vaſis, aut fœtidis
1 2 4. 241 g aathileis ſuis 1 naut cereviſia facilè a Mus Kemadlatera concuſſion
.
aquà oppleri ſoleant, ipſis doliis pro parte evacuatis, vi- ceſcat, aliasve de generet, itemq́; inibi titubet& vehemen- em patiatur: unde vel deteriorationem omnimodamve 4 Mammmm corru-

8326 De Securitate& Salvò Conductu,
corruptionem, vel etiam rupto dolio effuſionem vini aut cereviſig contingrre apat tet, quæ in convenientia per prohibirionem pravi illius antecedentis, ex quo ip conſequuntur meritò eliminanda ſunt, arg. Nov. 8. in proæm. Schneid. ad. catitstm. rio, n. z. Lad l. Aquil. Gæden. conſ. 7.&; 8.& hos allegans Bocer. A tr. de regalib. c. I Atque hujuſmodi in caſibus præalleg atum Dep urationis Receſſum nonitapdem notabili decreto,& præjudicio in cauſa dua dam limitatum fuiſſe acoepi-
67. Et iſta quidem, quæ à theſi 56. uſque- huc diſſerui, ad rectigalune
mercibus ſeu rebus ad negotiationem comparatis folvendorum neceſſiitatem peti
nent. Quid, ſ auriga nullas vehat merces, pons tamen, in quo vectigal conſtituuum
ipſi cum rheda aut vchiculotranſeundus lit, an pro ſola etiam rhedaſeu rehiculo
pontenagium ſeu pontivegium, uti vulgò Dd. nominant, ſolvere de jure cogipots. rit: quod affirmo, per er Seueen, Eunicum inl antepen. S. Vehiculun,à D. lust & inpontibus quædam pro tranſitu dari inquit etiam Seneca loc. allegà Guh lis& Ad L6. C. de vectigal. idq́ ratione juvatur eæ 15. 62 ſuprà per Capol.& Colm: lcuilialiga- zis. terum tamen præſuppoſito. quòd jus exigendi legitimeè illic quaſtumfueti,
*
per deducta ſuprà rh. 58. ⁵. 59. alioquin enim illicitè hoc prætextu aliquid exigerur
per tex. in terminis terminantibus in ſupraà all. R.de Anno 1576. 9. Weaiters ſind in
Brucken gelts. 65§. Derhalben ibivnter was Schein daſſalbig auchbedeckt werdan wolte..719. Hoc amplius, licèt quis jus iſtiuſmodi legitimè quæſitum habent quia tamen hujuſmodi exactio eſt juriidictio quædam eircumſcripta loco, C rub. T.§. 4. Verb. indire. n.7 5.II 8. conſequens eſt, ponte deſtructo ſine ſpe relechions non poſſe exigi vectigal à tranſeuntibus per aquam ibi, ubi erat pons, neciunoſo ponte infrà vel ſupra facto, cùm pons, in quo quæſitum jus illud erat inrewmnan. ra eſſe deſierit, neque exactio illa alio loco ſeeri poſſit, fer deduata iyra ih. Guſ uibus adde tex. eleg. in l.13.§. 1. D. de S. P. R. cùm regulariter omnla loca taukewi⸗ bus ſint libera, liſ locus, 14. 9 En. D. quemadm ſer vit, amitt. Si ramen ponsin hee reri reficiatur, tunc jus vectigalis ip ſo jure tevocatur, ſeu in integtum tel uie 1 14. pr. D. quem. ſervit. amitt, ita poſt Rl. in l. ſi plures col. 4. C. d* cond. inent, Chal 68. Nuͤm x& pro ſolo tranſitu per vias publicas territorium domin Käcrd exigere poſſint, controverti quàm maximè conſtat? Et ſanè primãfacieit Hus dum quis dixerit: Ieer tex. in/ ſi quis pro uxoræ ua uecligal, quod in tHmani Jus
Iet, ſolviſſet. D. de Aon. int. Vir.& uxor. II. quia Principes Hodie perua,qus i 5 ſfunt exgo ars58
.„.„ 3 1, 3. inf. Diſ ſervit. vind.&l.z1. C. mandat. ſubditis eorenſdu⸗ P uh 17, bes D 1I.D. de A“
7. 1.„..**. nt, 5r Principibus eſt quæſitum, ut in poſterum illos cogete poſſ 2374 Jiuturno 10
.P. Fjundl. gl. e gul luminibun, II. eod. f. Earg. Iſiduuassna, de S. P. Fjund gl.& Dd. in l. qui luminibus, I1. eod.: Earg 1 1 huum itanns
ſtatues-

da b
aran läbeͤegr
6 4 InAn B. doda amalnm
„umw hüd
un Ka
arrihr ai
exrrlha 2 4
1
D. Jobannis Georgii Bechtii. 827
huis vind. 133. ibi: ſipriores poſſeſſores aquam duei perpradia jure robibere non potue-
uns&rc. C.de ſervit. G'a. facit Iaſ.in!. qud minus. z. col. 6 D. de fluminib.& Panormir.
ADDati. 25. de V. S.& ita in terminus negotiatorum rranſeuntium quda pedagia,& Wtelas ſolvere teneantir, nec impunè fraudare poſint, rariocinatur Fachſ. A conſ. n.
IyV. joavat rario refectionis viarum, de qua ſuprã h. 62. V. conducit, quòd aà rellirate ſolycqdorum pedagiorum eximuntur Clerici ſeu Hceleſiaſtici, in c. Huanquam. 4 de cenſib. in 6.& Clem ult. eod.. ubi pedagia non dici pro Vedligalibus in
Mhav ita diutus, quæ de mercibus penduntur, uti vulgò ille vocespromiſcudè uſurpantur, videre eft apud Chaſſan ſupra alleg. Rub. J.§. 4 in Verb'indire 2. 2. 6. G baſſim. Tho- g conſil 18,. 3. ubi ait: propriè loquendo pedagium& vedtigal idem ſignifcare. fa-
einnf dila ſuprà th. S6. ex erbis non negociandi causd, paret: ſedaicuntur ea, quæ dan-
atranſeuntibas in locis conſtiturisà Princite,(ut declarat gl. in c. ſuper quibuſdam,
isin verb pedagium, de y S. ita diſtinguens d guidagiis, qua dantur pro ducatu perter-
riuriaalicujus, ur ſecurus Vadat, poft gl. A b. ibid.& in c. innovamus, n.; decenſib. Egu.
Dam ade. quis dic. Dux. verſenam illi. z. F. 1o. Bocer. de regal. A.c. 2. n. 19 4. in fin. Chafſa. Le n. 13 ſve, ut Thomingius loquitur, quæ Facuritatis ideiq, publicæ nomine jolvi ſo- en Thoming. d. n 13. ro guibus pedagiorum appellarionem uſurpaſſe Baldum in c. 1. n.1. quaſßnt reg purat idem n. 2.) auæ& paſſagia vocantur, vulgꝰ Weggelt. Cæteri etgonon exemti remanent ſub illà neceſſitate, arg. ennuoran ab Everh. in loc. 25
Maanytione au regulam,& propius adterminosper text. in I. univerſi. j. ibi: ea verò, quæ exhaptedidas cauſas&l. omnium. 6. inpr. junct fin. ibi: exteptis. C. dæ vecligal.& com-
nilquitextus etiam diredè affirmalivam propoſitæ quæſtionis ſtabilire videtur, in ver- lurrerum&r perſonarum,& in verbis. Vedtigalia vel catera hujuſmodi, qua inferri fiſco moris eft.— b 69. Pro negativa tamen non pauca quoque nec levis armaturæ argumenra miltant. Primum enim pro ea pugnat iberrimusillejuregentium omnibus pa- tens viarum publicarum uſus, Ae uoſuprà tbeſi z. Deinde, quòd saturaliter o- maialoca debeant eſſe libera tranſeuntibus Juprã th. S7. circafin. Tetriò, quòd longe major fit quitas vectigalium exactionis, quàm iſtiuſmodi pedagiorum:
Dattim quia vectigal onus eſt mercium, quæ transferuntur,! ult. 7. D. de publican.
lCde vecigal upràth. 6.& ſeqq. mercium, inquam, onus eſt, non mercatorum, aiteligenter Gorh. in 2.5, C. de vedtigal.& eum non allegans Denayſ. in ad ſert. juri/2.
Lum) s in pr Diſſ. videtur Br. in I. I.§. Hic ritulus. D. de Bublicanis, vectigalia ſeu ga- alas munera perſanalia eſſe Aicens, quæ imponantur perſonæ pro rebus, cum quo tran)ſit Chaſſa lac.„. 28.) ar paflagium ſeu pedagium, quo de hic controvertitur, eſtonus
perlonæ, ejus libertatem in tranſeundo reſtringens Ffacit qudòd j us colligendi bedagia
eviturem quandam eſe(quæ ſcilicet à tranſeuntibus territorio debeatur) non dubitäé-
Ii dicer B!, i c. 1. Pr. u. 2. de fratr de nsv. benef in veft. alleg à Thoming. d. conſil. 18.
a cujuſmodi teſtrictio libertatis perſonarum extremè eſt odioſa,. ſuccurritur,
9.D. ex quib. cauſ. maj. I. quid ſit fugitivus. 17. S. idem recte„ 10. D. Ae adil. ed. l. I. S.1.GI2. D. A⸗ /39. hom. ex hi b. l. qui neque, 48. D. de V. S. praſertim l. I.§. J. D. quar. er ack non der.& in uno rantum atque altero caſu difficulter recepra, l. Titio,
— 88 1 71§. Tutio, 1. D. de cond.& dem. l. Mæwia, 44. D. de manum. teſtam. ubi perſo- 3
Nraiſervit, ſecundum gloſſ.& Da. in pr. Inſtit& ad Rub.& I. I. D. ſervit. de quo 2amen vide Donell. de obligationibus faciendi perſonalihus textus ilos explicantem Ammmmn 2 lib.g·

8²⁸G De Securitate& Salvo Conduftu,
lib.. comm. t. 11. quæ tamen& ipſa, ſipracist obligent ad faciendumé ſervitutis quundan
ſbeciem referunt, perl. fundi. 38. D. de uſu uſufr.& red. leg. qui teſtamento20. Söpoteſta. tis.. D. qui teſtam. fac. poſſ.q. l.z. ubi eleganter Goth. D. de lib. hom. exhib. Dd. comm ial 13.§. I. D. de re jud. Coraſ. 2. miſcell. z3. in fin. Douell.& poſt eum Giph inl.-u ε⁸, D.u
V. O. Gæd. de contr. ſtip..-concl. 4.& eam rationem decidendi ad. ſi qui. 6. pr. Ddeſ.
dejuſſ. poſt Coraſ. inl. admonendi, n. 1z. G ſea. D. de jurej. indicat Val. Guil Fuſtinn pad. c. 8. membr. 1,p. z19. infin.&o ſeq. G p. 224. Partim quia ſimplex tranſitus manan ita deteriorat, uti vectura mercium, unde harum vectores meritòè adſolrendum ſe. ctigal pro refectione adſtrin guntur, arg. l.2§. 38.& ſeqq. D. ne quid in loc pub. Grtt.D de Via pub.& itin pub. reſte. Quartò, quòd actus commeandi per vias publieas ſile cultatis publicæ,& præſcriptionem omnem excludenrtis, I.z. D. ne quuim nayalige vulg. l. viam publicam, 2. D. de via pub. quæ ubiq; ad hoe allegatur, quod aliiumansjfe cultatis praſeribi non poſſit. Quintò, per rexe. in l. 1. C. de ſerit.& aa uliteralimum quidem agrum qui ſervitutem non debet, ire velagere non licet: uti autem viaullitans. mo recteprohibetur. Sextò, ſi tranſeuntes per alicujas Principis tertitoriumroiſo tranſitu debent pedagia, hoc vel eſtex juriſdictione, vel ex obligatione, ſe exſeusi-
ture. Non exjuriſdictione quia, licè pedagium juriſdictionem loco limitatzm in. digitet, per Chaſſ ſuprad. Rub. i.§. 4. verb indire,&c. n. 7. ic ramen, utut de recigit iss
concedi poſſet, arg. dd. ſuprà th. 59. ut& de pontenagio, ſupra th. 67. de pedagious men ſpecialiter ita nominato, quo de hic, universè concedi nequit ut cuijanidich in via publica competit, ctiam jus exactionis iltiuſmodi tribuendum ſit, cumto exorbitante ejuſmodi& valdè ſin gulari atq; odiofo jure adquirenqode modoat quirendi ſpecialiter doceri debeat, per tradita Da. inl.-. D. 4 oêejus Sre. G inmn 5. D de jariſd.& Cc, ud Rub de off jud. delegat.& in materis iſtiuſmodi exaääimmni culcant Feudiſtæ in ſæpè all.& un. quæ ſin: reg.text. inc innovamus. 10. de einſi Gnc ſuper quibuſdam. ⁊6,de V. S. Non exobligatione, quod poteſt demonſttauiperteno rionem omnium obligandi modorum, qui plenè recenſentur in lobbgamanaßh O.& A. Nes den q́; ex ſetvitute, partim quia ut argumentatur C inl aund annuv lag) ueq; in rem, neq́; in perſonam ſervitus conſtituta iderun uuſßhin eſt ſpecierum enumeratio, l. 1. D de ſervit. à quarum remotioné ſoquitur unuu generis Logici. E& Everbard. in loc- ab enumerat part. non in rem:qula 6 4 ritorium quidem exi gentis pro prædio dominanre haberi poſlet; at nul unah 3 prædium ferviens, cum tamenin lervitutibus realibusſubjectum Kdomlna„ viens prædium eſſe debeat,§. 3. I. de ſerwit. prad. cum ſimilib ſicur in alib umm 4 mentabar in diſ meade ſervit. perſonal. Anno 1607. Argentina— uacrdn- perſonam, quia Principes non concedunt, iſtud jus exigendi cumpet— 50 gui, fedterritorio cohærere volunt, Thoning. ſupra alltg. conſd 18 2,ſ4. el)
8: 2 7, Jag. utiti 18 perſonales cum perſona. cui debeurur, perimantur,,8.S3 D delie Len us
in al:erm. ratiocinabar d. aiſp. de ſervit perſonal. th. 113. Pa rtim oiaptenunua e jus exigendi pedag a viateres ad ea folvendum cogit, rzend ſerenuauaſg 1 natura, ut aliquid ficiat quis, ſed uraliquid patiatur, aut non fabhee Aran 1 D.de ſer vit. Ut ita pedagium ſervitutem eſſ colligeuti debitam te 4„ ſærvitus ſuprà alleg. n. 7. Diſſ Bl d9co ſupra ſub rat. 3. alleg ato: quem etſi Them Se amen nuſäs cau/ali, hoc eſt, ommoditate& proventu regionis exp licet à conſ. 18*n. i⸗ um,Gus an apud Dd. iam ſervitus cauſalis lgatur. Nam à ſumfruxum Tuuaen in eas
thI5.Hon

D. Johannis Georgii Bechtij. 35 aauſty'ophietatis, cui con jundtas eſt, oritur, reclè cau ſalem Vorant, per 1.[. D. ſol. matr. 4 Glar ze.D.A6 eXcept rei judic. ut Aiſtinguatur ab eo, qui formam à proprietate ſopa- d zum habet,& ideò formalis nuncupatur, arg§I. J. de uſafr.& l. J. D ſi uſufs. per. Weſ. T i ma. D. de uſufr. n. 4·Saſtili tr. uſufr. c. I. per tot. e& defendi in diſp. de ſer Vit. perſonal. a apriorem ilum nech diverunt ſer Vitutem, neq dicere Botuerunt, cum dominus re Hasumatur fruatur jure dominii: non ſervitutis l. 4.& d. l. 5. D. ſi uſufr. per. l. 66. J. 6. G I. anxäea tga fde leg 2,1. 26. Huſufr-leg. 3 58.!.126§. IFdey 0.1.70.§. 2. F. de fdejuſſ. Do- aOhlen nllb I2. comm. 2.2. ſtum verꝰ ſolum leges ſor viturem eſſe adſtruun, l 32 H. de uſufr. I. * onda fa ſervit. d l6 6§6 Hdeeg. 2. 1 1.§ 9. Fadl. Fale. tex. ad rem oprimè quadrans in l. inan binm dominii hars, ſed ſer vitutis Iir, Fde V. S. Caſtill d.c In. 4.(5- c. 2 8. n. 2. ſegq. hbul in d Aiſp. th. 3& d. rh. 1z. S eptimòo negans o
Huedn iſß i2,; SA Septim 8. pinio pro Chabertextume re- ann hearee em in jure Saxonico lib 2. art. 27 ibi. Ein jeglich Mann ſofl auch zoll⸗ nen ih ſehn/ er fahre/ reute oder gehe wo er Schi ſfs[nam tum porrorium vulgò Faͤhrich⸗
ei ſolvere tenerur, j. pr. D. naut. caup ſtab. vid infr. th. 71. à qua neceſſirate ſolvendi li- nalane Beatun ubi flumen exigua profunditatu vado tranſre datur, ut pontonibus opus non ſit, ode eata
al f*§. P. R.7.17.5 2.& 3 S.de ag plau. arc.) oder Brucken(Tuia tlm ſelvit ponte- filürn, nuium Bruckengelt/ ſuprà th. 6 7. nicht bedarff /c. Octavò kacit„quòd Principes, nefüns quibusjus exigendorum de mercibus ve ctigalium ab Imperaroria Majeſtate com- dutii municatumeſt, conceſſionis hujus legem excedere, ultra eam quicquam exigendo. dentenit nondebeant,per tex. in l. in ffn. I.de loc. pub. fru.& paſſem ſub r. f. de publican. l. 5.& aibenine jalin, C de vectigal. Deniq; in dubio pro libertate, Iautepen. ffe de manumiſſ.l 38, pr. diahate Ferejud!z20 ff, de R. I.& pro libetatione potiùs, quam obligatione pronuncian-
aDeabdi dameſt,ut res ad liberam ſui naturam tedeat, vulg. l. Arrianua. 47 ff.de O.& A. c. I. F. aruam duaarum opinionum vetior ſit,
Sanus ad Hec üc ffnitur lev.z.F. z 8. UItra verò expoſir quomodo alterius argumentis ſarisfieri poffc, in ipſo diſputationis conflictu ſci-
e uan Ketantiaperiam. Conſinem alteram quæſtionem de Guidagii ſolvendi neceſſitate,
mauat Aueprater ſuperiora etiam aliis argumentis diſceptari poteſt, ad cap. ult. quo pro-
ktiepettinet, differo. 4 o. Illud ſicco pede præterceundum non eſt, quòd jure communi ſcripto de mettibus quidem tranſvehundis, ut ſapils ſuprà dittum en, non tamen derehue n38 3 Aisvonhabet venales, ſed proprii uſus causA transfert, vectigalia, ſive, ut Pontiees 1 1u uuntur pedagia licite exigan ur, l. 4§..1.Mi.§. 3. E 9.ff. Ae public. 103. inpr f. de 74. ſCde vengal. Clem quamquam, d de cenſib. in S. Clen. ult eoa. gl inc, ſuper qui- A e amin verb pedagia in fn ff.de E. S. OQldend. ad auch habira in verb. ſecurè.& ne ffl. a Dhohanr Pacius ad eandem aut’.6, n. 4. Peregrin. lib. S. 4e jur Pſe:t..n. 13. Bocer A.erde h nzal 6,212.202. Conſuctudine ramen(quæ in vectigalium exactione ſpectanda N tls ule ſede public.) inductum eſle, ut lolvantur tam pro perſona, quam prore- rie,t buslicétnon venalibus, ait Pacius A. loc. Quæ, an conſuetudo appellanda ſit, malti quia videtur carere ratione, quà omnem confuerudinem, ut va-
rCcoaeeeſ
wur ubitant. Primüm, läng 39 eat conceptam eſſe o Portet, ut poft Alberic. docet Obr. diſp de princip. juris,:th. 117. Ir- a katonabilis emmm conlueru do ſervanda non eſt, I. quod non ratione, 39. ff de l. 1.2 C. u I t Zus irlong. conſuet. 71. G 4. kiſt. II.& c. ult. in fn. Ae con,uetud cùm malèadinventa leru me eiue confuetudines neq; ex longo tempore, neq; ex longà conſuctudine con- 2 99— quã ratione IaſtinianasI mp. ſucratiſſimus contra poteſtates inferiores, ne ad 15— A a mperii angariis aut pidemet izis, aut alio quol bet diſpendio gravandos con- ASA Mmmmnm 3 ſreua-

330 De Securitate& Salvo Conductu, fuetudines nominent aut quarant, quas fortè aliqui prafedtorum in yrq;rium erum injuſtèe adin venerint,, utitur in Now. 134. c. I. Deinde, quia unifotms
ter prætenſa illa conſuctudo obſervatanon ſit. Ex actibus velò difformibus noniu qucatur conſuetudo, arg. J. 8. ibi: perpetuò ſimiliter. D. de l. Meichſner tom. 4. Ans
„ X 4.. 8....... 6 Tertiò, quia bonà fide aut ab initio caruiſle, aut perpetuà ommium viaroron g&aie,
h.
uyn wn. loti
rè iſtud onus ferentium contradictione; refragatione, ac proreſtatione, deftuta 4
ſicque aut nuaquam ortum habuiſſe publica illa præſeriptio aut ſegitimè intettas videatur, per doctriuam Legiſtarum in auth malef C. depreſcript. lonæ tan;y Geimluti de annal except. Ce. in c. ult. de præſc late Covarr. inc poſſeſſor de Rkin6. Mya, 1,b Gail.z. O,18. QBattòô, quia aliquibus quidem locis uſurperur, vi tawen magis qtin jure, defendatur, adeoq́; ju re improbertur,¹ 3.§. ult. ¹ν. ulr, D. quod mtr 7auſin C. eod. paſſim verò æquitatis veneratione non exercèrtus, unde admin mam geut.
ralitas feu univerſalitas illius conſuctudin's labaſcat, pererudita in ld' uib'z2 Dae
†
LL. Goth in A! 2. C. quæ ſit long conſuet. Roch. Gurt in c fim. de cou,/utetua&ee Dedique *.„.. 3— per tex. in l.9). C. 6. D Ae publican. ubi earuin rerum veltigal, quarum nunuanrae
tum eſtpraſtari nonporeft lſtam verò litem nos noſtram non facimus, inmentem e.
Iùm revocantes publicam Im perii Conſtitutionem, qua ſancitu:: Cum rechgalit
1
3..—.. 8 1 novorum exact'o, veterlumve auctio line Cæſaris& Blectorum conſenlu, conqtt
ſitis prætextibus des Vngelts/ Auffſch ags/ Bruͤckengelts/ Weggelts/ e luln inſtituta, flagellandæ annonæ perrurbandæqd; quieti publicæ fomenta lint,8
3.—.. Cæſareæ eminentiæ dignitates que Electoralis in uriam ectent, ded Cuchlon 8 1
§. Weiters ſeind 29 ſ**«.. 719. Deuayſt 221. Et Cameram Imperialem ctinch veniente mandata cùm inhibitoria rùm reſtitutoria decernete; Aidun a zheſ 9. Arque hæc etiam de lbero tutoque omaibus viatum publicaum ca ſufficiant.“ 71. Tertiò, Communis omnlurn gecuritas confiſtit inberontee fuuminum publicorum,& riparums,§. z. e 4. I. de rer. Adeui.. 44 1G! yr Da— fluminum, ² 4 pr. D. de damnN in t. t D. de Numinib.& t.t. Diut in flum jubin
4
„1, ... 1 3 7J. 1A. 2. D. de riy wun. Chaſfad eon uetud Burg. rub 13,S 2 her is O0rſß danh I
& ſea. Sixtin. tr de regal. enit. 1. c. 5. n. 26. Fic hard. conſil. Lztin. 22. Wnf 2(olrur- Er ea. qui tamen non parùm coarctatur per ripatica, hoc elt pottolia,c tur aripam traaſenntibus, c. unic ubi Gorh. in verb. ripatica, Juaſnnuhes crepe⸗
richgelt/& vectigalia fluviarica, vulgd Waſſerzell/ quæ ¹s demämjtr a⸗ teſt, qui jus teloniorum in flumine, ab Imperatore, tan auamfänieeergichese 00 Sn
-. 8 aut præſctiptionem quæſitum habent, ſicut Electoribus reloniona aumikehst torum& indictorum perceptio confirmatur, Aur Bull. tit. 9. Erße⸗—
puvn Gmhle 4 n0
eam rem accuratè inquirere, comperta ad Meguntinum qeferreaGalacsom 12 ..„—..⸗„ ⸗. X 7„ 44 miſſariis& Klectorum Confiliariis diſpicienda, debere, ſupra alleg Rec deamie
an d ſn „ e. aU. A

. HaCuih D. Johannis Georgii Bechti. 34 1G97 E couſ. 340.7. 3., abi. 4 notabiliter fubj icit. jus Bedagii in erra guæſirum 1u J 4 haleuidem proptsrea in aqua habere non intelligi& viciſfim, niſi ſpecialitar adquiſierit. Vulumen infé eb. 73.) Wol. 3. S Vmph. rom. 1. p. 3. oro 23. in aoto Re viſ. N. contra B. n. 14, mdanſ gum warab-in Aurea Bullaz..in fin. ubꝛ uni verſa&s ſingula indebita& incon/ueta eaa aausſus pœnislogibus conſtituti⸗ Brobibentur& damnantur,& textus in Spec. Suea Prar Mren.§3. Wir verbieten allen denen, die in vnſerm Reich ſeind/ daß ſie keinen
1 dunci
acn Wi ſprechen/ daß alle Zoͤll vnd alle Muͤntzen/ die im Remiſchen Reich ſeind/ die enarn ſndeines Roͤmiſchen Koͤnigs/ vnd wer ſie wil haben/ er ſey Pfaff oder Ley/ dern lanttas nußſtehaben von dem Roͤm. Reich/ vnd von dem Roͤmiſchen Ron i/ vnd wer das e mihtentthut/ der frevelt an dem Roͤmiſchen Reich. Aade rextum jam ſapius alleg. in date RArn 576.§. Weiters ſeind p. 719. cujus vigsre, chm Comes S.a? Yuovum vecii- daete Slauff Freyem Rheinſtrom vnterd em Nahmen der Cieenten vnd Vngelts inſti- ſet, duodecim deputatis] mperii Cicwtatib
1 11 1 3 an
Leentmeiſter/7. Nov. An. 1788. ana bænaleſine elauſula decretum fuit, vmb ſolche Mewerung/ Licent vnd Vngelt/ auch alles/ was dem anhaͤngig/ alſo bald abzu⸗ enan ſchafen: So dann/ Was dem Rauff Schiff: Fuhr: Handels: vnd Wandelsmann denalte bnerdem Schein ver meynter Liceuten vnd Vngelts abgenoͤtiget worden/ zu reſti⸗ 83 taal twiren; cu mandato cum Comes„on pareret, Annol 79 9. 2 1 Pœnan condemnatus fuit. 8düte Ih tam. 1,9 2.2. 6. 1ppl. 2.pag. 36. Gr 37. Alia duo Prajndicia habentur gymph. tom. zin verb. Vclig p.; 0o. 72. Etmemorabile valdè circa hanc vectigalium fluviaticorum materiam anddcumfAnno 1z/I. Imp. Carolus IV. ad complacendum Principibus Rhe- a eeee num accolentibus, quorum auxilio ad Imperium fue rat ſublimatus, multa nova te- 9 kd 3 hantain giverſis Rheni locis poſuiſſet: non mos òmercatores per boc nimiùm gra- rae nticommeatum Rheni devirarint„ſed& Argentinenſes KRhenum circa Atgenti- ee mmcatenis& lignis ita clauſerint, ut naves per biennium neq; aſcendere neq; de- edere potuerint. Videntesi taq; Principes, ſetam novi, quam veteris telonii pro- Kreee keudihus ſpoliari„ concordiam cum Argentinenſibus iniverint,& veteribus con- ae tentinovis renunciarint, referente Trithemio in Chron. Spanbeim. An. 1351,p. 324. S in Ohmn Riruug. eodem A p. 2 46, Adde quoque iſthuic materiæ elegantem admonitionem 1NE an incipes Eleciores de relaxandis Imperatori quò nervi ſua Majeſtati ad Imperium nA Wahaurandum ſuppetant]) telonii⸗ Inperiı ſibi(ab eodem Carolo] V. pro centenis millibus eral eureorum nummum in ſingulos Eledlores pro Juſfragiis electionis filii ſui Wenceslai pro-
— nilli eun maximo Iiperii detrimento, ut loquitur Dubravius lib. 22. hiſt. Bojem. p. Ticinca An.1376. Verius alienatis, qudm]ſuppoſitis, apud Mioh. Coccinum de bellis Ira- ar BtzNlaximiliani Aua habetur rom. 2. hiſt. 3à M. Freher. edit. 5. 2 88./. 52.
7. Deinceps liber fluminum uſus limitatur quoque in locis, quibus plena
lbetesnarigandi mercesque prætervehendi coarctatur privilegio illis quæſito de
6 19 Mhunenün mercibus, quod vulgò jus Stap ulæ, das Recht der Niderlag oder S taf⸗
23 10 dggerechtigteit nuncupatur, Sixrin. A tr. de reg. edit. i. c. 5. n.2 9. Nic. Ewerh jun. conſil. g. t 1. MWhnſ onſ.19. n. 3. Flbent. Leon. conſ. 67. cujuſmodi privilegio Im peraroris de un ſcettis exponendis mercibus(quod ad alias merces trahendum non ſit) Colo- 3 nienſ. Mogunt.& Spirenſes(Qui&r inter alia nominatim ex ſuo privilogio der drit⸗ byd letzten Staffel am Rhein intenrionem, ſuam fundaruni in inheeraaumnee ... o.
dx. eden Ras dGde
1Ileu. 4 legeruag, eſt
831
R Zülnehmen ohn vnſer Vrlaub, vnd wer es darüber thut/ der hat vnſer Huld nicht:
as coutra ihſum Comité vnd jhrer Gnaden

332 De Securitate& Salvo Conductu,
4 mand ꝓœn contra C. P. die Speyriſche Schiff vnd Meßguͤter zu Q. h angehale„ 1 betreffendt. 6. Aug. Ann⸗ 17 5. Sympb. tom. 1,⁵. 2. 1. 18. poft ſupplic. 16.) uti Anan 5 Obrecht. aiſp. de regalib. th. 295.& ſeg.— 1 3 3, b 2 0 Communis ompium Securitas oubiſtt in libro tutoq; ul* 4b Arls, 9* e er 4 9. 7 5e:- le: 4 Mlareſe e-lthprr hwaſtse he hehlee 3 Wof P neen naru, Dal s ä. jas 43,5. Ne 7 2 zn De hus t] ur³ 24 13 S.As Ae injur. Novii; als. * verſ. eos Verò, vide omnindò Stracch. tract. de navigat.&& libell non itapridem in Bauauiu l impreoſſum, cuititulus: Mare Liberum, Mynſ.decad. II. re 1.n.16 0. Gr ſegg ulitana ͤͤ limitat ex pri vilegio vel præſcript. 1 N⁸△̈ ¹ 75. Er præſerrim reſtringitur ilta ſecutiras per vect ga ia ſeu gabellasmat timas, Meer⸗oder Seezoll/ de quo fummatim hæc noſtrorum doctunacſt: Cun Princeps, qui dominium habet& jariſdictionem in terta, habcat& in mati teng a „ 6 adjacenri, I unic.. 3e elaſſicis,lib. 1I. Cæpoll.t de mari,n.12. Ge 1é aliis dtum Caguas rommunem dicente allegati à Cocheran. deciſ. 54:n.. eaq juriſdict oin maneptoteu. i datur àlittore uſq; ad centum milliaria per. Dd. all. ab Hier de Menterr fin n t u „† 13. G feq. quem refert& ſequitur Cacher. d lnz. ideò Principem poſſe mponenspr. ſſie 1 bellas in mari& cas exigete A vehentibus merces per mate ſuæ tetræ adſacens ſa- ube tèm intra cenreſimum milliare, per Bald in Rubr. D. derer diviſ.col 2. ver,ſelumn. bn quid.(ubi dicit, totum mundum hos jure uti.)& inl. cum proponas,; tolifn.C.deuat l — V xn. ubi norat ex eo textu, pedagia ita ſolvi in mari' ſicut in terra: quem tefert&' ehun ſui A fflict. ad c. un. verb veſtigalia.. 10 1. qu4 ſint reg. Bertach.tr. de gabell e. cola unſe hdan 4 xtò quæro. C& p. 6 col fin. Ver jextò quæro, quod taniò fort us procedete ſtantibusgi per 4. · vilegiis Imperialibus à ſumiis pontificibus confarmatis, quibus omnia junangalt t *& Imperialia,& nominatim jus imponend ang. parang.& alia quæcunqigr li lia, Pr'ncipi territorium mari contiguum habenti conceſſa eſſent, pto Ducetnat-i 1 diæ, in caſu navis ex Hiſpania Neapolim navigantis per mare Nicenum m- d milliaria à Ducatu Sabaudiæ ob non ſolutam gabellam captæ; Senatum cenſälle teſtatur Cacher. d. deciſ. 15 4·n. 4. 1 Qν fin. 4 78. Cætetùm ſicut ipſum mare omuibus eſt berum, itage Nounais portus ejuſdem§. 1. 2//½. J. de rer di Viſ. l.2§. 1.7. 3. 5 4.15.5.. Grls intr Dema viſ. l. 3. 4. D ne quid in loco pub. Feudiſta in c. un in verb portus, qus ſun/ Pdnu 4 de regal. edit. 1 e 6. Obr. diſb. de regal. th. 29 9.&r feqa. lic& ulus litorum dnme 4 P. R. d. 3, inprinc. D. ne quid in loc pub poſtea Brincipis, arg.l.I. D. Acunſt Prine 4
. ⸗.„.„. 2. 5 ⸗ 4 oelcer ſimilib l. unic. C delitor.& itiner. cuſtod. lib. 12. coẽrcitus fuerit,& etiamnom co 1
tur: nec minùs pottuum uſus per portoria(aliàs portorium, à pottan en„ d eriam pro vectigali, quod in terra pro mercibus im portandis& exporan 21 rumq́; vehiculo, in ir nere, tranſiruq; pontis exigitur, poſitum legas in an, hu9„ D. locat l.; C. de vedig.& commiſſ Bocer. d. r. de reg. 9.2.h.194.) coar tem u 203. D. de V S. d. c. un. ubi Feud. quæ ſint reg. Obr. d. Aiſp. de regal. 15 469.us
tur lh ie „. 8. 5 enaitur. dafinit vectigal, qued pro his rebuus, quæ in portum vel eportu Nahuntu, 7 nah a
proponas, 3. C. de naut fuæn. Fr. Perſonalis in tr. de gabell. n. 94·Ob.4.N auantacm ſque, tenendume 1
imitationum ſitutarum limitaion a2

8 AnCah Säͤffd M
d 92 11 34 4 mlhred
8
Aim A un NKllda rud. AIAh. ſeaL.. „. ¹ 86. 1Ahnn * 3 8 f 1h . 11 un ſanle 1 A 1) Aasagu häan
4— duha
* 4 1 r 1 Aerreräöani
(arr Lſt.XL 1 17
N. ULAl L
1A
er.4 Lai ikobant
8 et.
ad Metees haae
„
44 Uanh.
re att Ou. urna
drmnn n 4 4u4„At Nr.wnet “
5 UOn.
. 1e —
4 32 39 Ficibus enen
4 499 pi
—*
. 44 1 uu dadenco.2 4 zuen Aim un 3
— vr A 31 JR 5
40. 7AL4
D. Johannis Georgiũ Bechtii. 83 aametiam ab eo, qui dominium, juriſdictionem ac protectionem viæ publicæ. fu- niniztipatum, maris, litoris, portus, fibi aſſerit, ſqui aurem Aaſſerere ſibi poſſint, infrà aukdiſeram: in uſu viæ regiæ, navigationévefluminum publicorum& maxis&c. impelitnr, ſu pplicanti in Cam. I mp. mandatum ſine clauſula, vi gore Ord. z. t. 23. u- ſiperfacto omui jure prohibito, decerni, per text egreg. in L.]§.. D. ut in flum publ. nevig. lic. jundo d. Zaſ.in l. 1. D. de juriſdidt&e Ola. in claſſ. t. de off. jud.— uda mandara madSoram inſzar ſint, imò nibil alind, quam interdicta& inhibitiones ſolenues.) con- TrARin c.1. verſ.Via.& Ver/ lumma, qua ſint regal. Peregr. lib.. Jejur. fiſc. t. i nu. 22. irin A. 4.7.26. A.c.5. n. 2 7.& pra cateris Mind. lib. z. c. 36. Symphor. locis ſupraà th. Ehch 1. in fin. G:5 7 4. in fin. alleg.
73. Denique, Communis omnium Securitas domi in habitarione, foris in obiitatione tuta, inſuper in tuto quoq́; judiciorum acceſſu. ſtatu atq; receſſu con- ttteviderur: de quibus commodior infrà e. 6. ubi de Securitate domeſtica„&ho-
Hitiorum, itemq́; de tuto judicii loco tractabitur, diſſerendi locus erit:e õdemꝗ; et- umconducent aliqua de Securitate ratione cauſæ, ob quam quis in judicium voca- nusel dicenda infrà c. 8. Omninod; judiciorum Securitatis defectus ſupplebitur per eaquæ de dalvo conductu, von vnd zum Rechten/ diſquiram infrà c. pen. Atq; hæc deennßà quibus dependet, medus per quos cuſtoditur,& rebus, in quibus præcipuè conlſtit Maiverſalis omnium Securitas, inpræſentiarum(ut loquitur Pl. in 7.2.§. z1. fnesuid in loc pub.) dicta ſufficiant, que omnia hũc collinsanr, ut omnes cùm toga- titm armati, prout op ortet, gubernentur, minimeq́; læſonem aliquam ſeu diſpen- ſamperpetiantur,&, ur, quicquid emerſerir, quod pro communi ſecuritate curan- iameſt hocprorinus competens pofſitmereriremedium„ut inſit Imp. Anaſtaſ. in 1. tpr,O.dere milit. lib. 12.—
—
SCApur lIyV. Quibus Vniyerſalis Securitax minus vel nen ac- b commodetur?
7). Diſpiciendum reſtat, annon, ut plæræq; omnes aliæ juris definitiones ſenregule ſuis nan carent exceptionibus, 1. 1. ub: Reguliſtæ.&l. 202. D. de R. J. ita et-
m quod circa tr. ſuper cap. e& paſſim per tot. deduxi, omnes ex æquo communi ſecu-
tiensktutein nonnultis ſuum, aut minuùs exſequarur, aut planè perdat officium.
1s 98 80. Ubi prima ſeſe de Peregrinis offert Quæſtis, Communine cum Civibus manisſecuritate gaudcant: Quod, quatenus ejuſdem nobiſcum juris ſunt parti-
pevadfimandum erit. Unde ex æquitate juris naturæ& gentium, quod cum Ci- idaRomavis commune habent, 7.9. D. del. G I.(quamvis legum Romanarum
ds Kommanionem non habeant,§ 2. verſcſic enim& jus. J. Je I. N. G.& C. junci. d. 1.9.
(0ℳ unſnam quod quisque. D de I. I.& ſpeciatim exſequitur Goth. ad l. I. C. de hered. inſt.
4 1 15 Set C4 Se *
N
15
1 ſ e
We
1 9.* 19 l *⁴
1 ! Sin
„ 9 1 1l an 6 A 1oen, 7 jerdà A.
a vid Bodin. lib. I. ge Rep.&. ſ.n. 47.) in orbe Romano tum commeatusſquia viarum re-
gatumitinera,& navigationes fluminum publicorum ac marium juris gent. ſunt, audkac praced. Roſenth. c.. concl. ⁊1. n. 3.&lit. c.)& hoſpitii, auth omnesperegrini. Cronm. de ſucceſſ(quod tamen hoſpitii jus olim iis tantuùm peregrinis, qui ex po- db Kaht amieo ſive ſocio, aut fœderato, vid. infe c.9. aut ſpeciali hoſpitii neceſſita-
Nnunnn tecon-

334 De Securitate& Salvo Conductu, te contracta ad idem viciſſim devincto, fuiſſe colligitur exl.; f.. 2bs pof ſat in verb. bopitium. D. de capt.) tùm bonorum(olim tamen vereerluuße a4G he hoſtium, modò cum illis amicitia aut hoſpitium, aut fœdus amicitiæ atunns ri ſet, ex bonis aut dominio ad nos quod perveniſſer, noſtram erat, 4/5. 5.2 85 nonck ſecuritate gaudent. T5 H.D eagh) ha 81. Quam initiò cernere eſt in commerciis, cùm hæc juris gent. ſint ſer al un leg. ſupra c.3.th 34: fucit optimè l. d3eportatus, 15. D. de interd.& releg. Mena, A 9 her 4 4 de é. i. de emt.& vend.& de eo text. eruditè Covarr. lib.z. 7R.eI4 ai S aunnn n rom.2& ad juvandum mercatores peregrinos propenfi eſſe debeamus Alr an 45 130. ante fin. lib. 7. cit. à Peck. de jur. ſiſt c. 5.n. 2 Uſurarios tamen beregrinoser pele k dos, nec domum eis locandam vyult text. in c. i.. quia. de uſur. in 6. Imò apudho- 2 manos jus commerccii peregrinis nominatim datum fuiſſe indicat Ulpian fasma. 4 19.§. 4. nec cum quibufvis peregrinis jure Juſtinianeo commercia exetcate licuiſſe 86 oſtendit prohibitio l. 4.& ult. C. de commere.& mercator. Decian. oh wa nims. 4 17.n. 20.Ac ne cæteri quidem, quibus cum jus commerciorum eſt, licet tegolanitet 2 moleſtandi non fint, 4 auth. omnes. Peck. d tr,c. ·/. 3. libertate, merces coëmntus ec. ottandi, uti poſfunt, cùm venditores eorum mox diſceſſarorum fidem non ſecui, 6 aut fugæ ſubeſt periculum, I. heres abſens. 19.§. perinde, z. verſ. numuis D Le jat. is Eeck. d.tr. 9. 4.n. 5.& 4.c.7./.5 Hoc amplius, ſiin Camera adversus exteræ nationi et civem locmve executio decreta ſit, Imperii ſubditis ejus frequentatione commas 5 cioque in terdicitur, Ord. p. 3.t. 4 8.§. ult. Denay ſ.t. 50.§.8. dher 82. Deinde, in naufragiis Peregrinorum quoq́; bona ſecur ele deben, un auth. navigia. C. de furtis, l. Pomponius. 44. Verſ.idem ait, D. de A. R. D!infD u 5 Iul. de vi priv. 1 3§. 4. D. ad l. Corn. de ſic. l. 7.& paſſim ſub t. D de incend. ruin. uuft t dü 2. t. C. de naufrag: lib. 11 P. 9. O. art. pen. Gail. lib.x. 0b/.18. Pruckm ·S. ſolpot sz'nadſ 5 Arniſæ. lib.; de jur. majeſt. c. 6- n. 19. 8 83. Tertiò, in ipſa etiam morte bona Peregrinorum tara eſſe oportet dau 9 omnes peregrini. C. vommunia. de ſucceſſ. Quimris enim ſucceſſio dieatuteſſjunuic- 8 vilis,.Fn. J. de uſ.& habit. junct.. fin. J.per quas per. cuique ad quiritur. 1 O,+ D,4, 44 hered pet. ſive ex teſtamento deferatur, d. l.I. Dde her pet. Bart. inl ex hus junsſ Dir 4 2.& I. Vaſq lib. 1 de ſuce. creat. S. I. n. 1. lib. ill contr. c. 100 2123 Gaæudiunl:(.I. 2. 77. 4 in med. D. de V. S.& in tr. de contrab.& committ.ſtipul e.2. vonel. nt aujusfaio te⸗ 4 gulariter neq; activa petegrinis eſt, II in pr.ibi: qui Cives R.& iiii guicumq cinik b 4 P. adl. Falc. Vjp. fragma r. 20.§. 14-neq; paſfi va. 1...§.z. D. 4eleg. 3.d l.Cdeben unkh. 2. 22.§. z. five ab inteſtato obveniat,§. I. J. Je Pered. quæ ab inteſt.& inpr.I elegu. An 4 ſucceſſ. quæ& inde, quòd lege, h. e. jure civili immediatè deferrur, legitima dicitut 4 8. D. de hered pet 1. 17.§. 1. Gl. 77. D. de adq. hered. l. z.§.=.& ſe D. ad Tertz 4 14⁰* 4 de legit. her. Gæda. in l. 130. n.. D. de F.S. Sciendum tamen eſt: P cregtidis quiden 5 ſtamenti factionem non eſſe, ut Civibus Romanis, eſſe verò ut beregtinis-yh 1 6 20.§. 14.& inteſtatorum hereditatem jure naturæ ad liberos eorum&proximos⸗ 1 gnatos devolvi, l ſcripro./ S. l. D.ſitab. teſt. nul· exxr. umde libel ult C quor han lu 8 congruum, quòd Peregrinorum bona,& ultimã voluntate, quibus lli wluem 1 Vid.l. 2. 3. C. de Ep.& Cler.& ab inteſtato heredibus qeferantur, I auth ma grini. C. comm. de ſuce. ubi hoſpites ea ſibi capientes in triplum condemnantun- ltiuns 8 auten dictæ Conſtitutioni contravenientes, inteſtabiles eſſ jubentur. 0u0 nu.

D. Johannis Georgii Bechtii. 835
h müciis ulloſtatuto, conſuetudine cujuſq; loci, aut pri vilegio, d. aut hens omnes, de- ſmn ex Conſtit. Frider. Imp. dæ Rat.& conſuer. F. 10. dec ujus clauſulæ derogaroria, Koriæ ſeu irritantis effectu conſulendi Dd. relar⸗ per Gail. d. lib. ⁊. o5.I8,„.2. 4. Qwibus ita ſtantibus, conſequitur primò, ne quidem Peregrinos proa- ſenis propropriis quin arreſtari Poſſint, in dubium, per d- up. ꝛh. Sr. verl ar ne cæteri.) Kbitis vel delictis jure clatigationis ſeu reprefſaliaru
ure c 1 m quod vocant, niſi fortè in alu denegatæ juſtitiæ, pignorari poſſe, 7.3. C. de O.&ꝙ A. 1.. inf. C. ne ux. pro mar. l. Nu in C. ut null. ex Vic. lib. 11. l. 12. ee fin. C. de omni agrodeſerro. eod. lib. 1. I. 4. C. de exec.&- asA Nov. 12. c.. Nov. 34.c. 4. 6 Facit Conſt pignorat. Ora. P. 2. 1. z 2. Vid. omninò Br. h lac.4 Canib. e5 Lauden ſ.de repreſſal Ioh. de Lignan. de belloc. 132.& ſeoq. ad f. Iob. nncſ aun Tp debelo&r bella/ orib. g. ſi ſumao. n. 2.(9 H ſi benè, n. 7. Claud. Cotereus libk. 3. de jur.&ꝙ minuin tamnit rvil milc. 22. Moron Ae Rd. treug.& pac. 7.52,2 3& 4.66 4.(4:7. 3. Bod I. de Repub. ere ſäitnune 66964.G C10.2.172. Gol. I. c. 2*5. 303.& Ae*.& Cc. 3.. 198.(ubi ex Br. notar jus re- mmt anan plellaliarum peregrinis non concedi. RHeig. ²ib. I. g. 12 Per tor. Ruland. de commiſſ. p. r. 9. Mindan. 1ib. 1. c. 48.& 49. G. Fap deciſ.3 2. Mynſ. cent. S obſ. Kail. de pign. obſ.2. 3 Cauhman conſ. 3. 2. 15 8. 11.1. — 8) Conſequitur ſecundò, jus albinagii in Gallia introductum, uod ſua G liagud le Aroich A aubaine vocant, quo Peregrinorum illic decedentium bona fiſco 2.19. ſ.mar„ 5. 7. ,,.„ vo(nOa Kegio cedunt, Rebup Guil. Bened. Poer. locis alleg. A Govars. cpeccatum p. 3. relect.§. 1.. — ues ainſn& preter os Papon. Chaſan. Choppin locis cit. ab Arniſao lib 3. de jur. mujeſt. c. ni0 hlenè Hod lib. I. de Rep. c. 6. /. 62.& feq; alleg. à Dauth. trac. method de reſtam. n. tDmaltet ez goaimmeriro iniquum jud cari: quo fit, ut iidem id reſtringant, ut locum non eregrinom hin betinbonis confœdcratorum& ſociorum, Got h. ⁷ verb. dominium, D. de capr. 44 ve medls ſcholalticorum, pof? Rebuff.& Papon idem Gorh. in auth. omnesperegrin aut literas na- 417 G,see tanalitauts conte utorum e* Papon. idem Goth. in l. II. C. de Epiſe.& Cler.& inl un. C. Gailr vanlcere habiratoribus metrocon. loca ſua ad extran. transfer. lib. II. aut alterutro pa- tente Gallo natorum, ex Papon. i dem Gorh. ad Vlp fragment. t. /. 5.8. Nec cum rotali ilaquæjure albinagii fit, bonorum confiſcatione Bodinus rectè confert decimas ils, quas permultis Germaniæ locis in alieno territorio ſuccedentes„& heredita- tem indeed, ub: alioquin domicilium fixetunt, rerumq́; ſuarum conſtitutionem fe- ünnttansferentes fiſco loci, ubi hereditas delata eſt, relinquere coguntur: ſicut& eanſmigrantes de una C vitate territoriòve in aliam aliüidve de ſuis bonis, quæ ketunr pariter decuſſem detraki patiuntur: quodjus, vulgò Abzug oder Nach⸗ 4 ſevrutig; longè æquius eſt, argum: G. quand.& quib. quart pars debet, lib. 0. Gail. tha ohſeru 36„. 10. Rauchbar p. l. J. 15.& 2[*2d. Dauthed. r method. n. 69. ſubi tamen lillud hecediratium peregrinis delatarum alicubi nimis auctum,& ab iis er- n qu lub uno Piinci pe, div erſis tamen Curiis degunt, die in ſondern Gerichten * 1e 1 en/ iniqoè exactum meritò conqueritur.) Mind. lib. I. cap. 40. 5. 5. nu. 6. ubi fuu Men tionem Arreſtorum locum non habere, ſi bona ex cauſa der
dohgirnn a ſebe
rwaiauina
ncamderütig, ua Nanni 1
m, Conſtitu
4 1” Nahjſtewet ſtaatur, pertexe. in R de Anno 1994.. Vnd ſo viel die/ ꝛc.. 774. cum Magiſtratus loci ea
ure tacitæ hypothecæ, dum decimæ prædictæ fiſco in- 9 3 dn nuut⸗ detinear, d. R.. Alſo auch„. 77VS. Denuyſ. t. 184.. 5.& 6. Quam- 1 aloquin regulariter petegrinans neque in perſona, ne que in bonis ſiſti, ſed de eräinario ſuo foro relinqui debeat, quo nomine immediatis, ſuà vel ſubditorum bunden e mum causa ſupplicantibus„ Ccontra alios itidem immediatos ita atreſtantes 5*„us Nonna* Tlo⸗

836 De Securitate& Salvo Conductu, quotidiè in Camera mandata de relaxando, ſub debita cautione judicio ſſſi&juii- catum ſolvi decernuntur ex R. de A. 170.·§ Wann auch die Arreſta, Gc.,6, fg p. ſeq. in pr. Gail.de Arreſt. per tot. licèt per alienam provinciam iter faciens petenn tettio&loci Magiſtratu arreſtatus dicatur, in quo obrogatur Receſſuide 4 194 ſ.Ob wol auch. 77 4·infin per Deput. 1600. g. Wann ſich begebe. 8. Denayſ d ni8.
§.6. GII. 86. Quæ de Peregrinis hactenus dixi, de non hoſtibus intellectavolotte
Hoſtibus autem quid habendum ſit, ſecundo nunc loco quæritur: Ubiprænoſceadum
eſt, ut Hoſtes dici poſfint, requiri I. ut ſint peregrini, quiacum non peregtiaisnen u
eſt bellum juſtum, ſed civiles diſſenſiones atq́; factiones, I. z1§.I. D. 42 capt1pn qe caduc. toll 1 4. C. de ingen. man. vid. inf. th. 113. II. juſtam flagitati cauſam, ob
uam bellum juſtum decerni poſſit per Da. in!. 5. ubi Br.n. z. B2.n.I7. IaſnussG D. de I.& I. Covarr. in e. peccatum, pꝓ 2.§. 9:n. 1. ſeq. Menoch. 6.praſumt 95.GaillP.P. 4.7. 40. Bod.. Rep. 5.5¹. 56 3. Tilem. p. I. Aiſp. 1 th. 15. Lipſ.j. polit. 3. E 4 Inmr Genilh adv Mashia vell. c.. contra Machiavell. de Principe, c. ſ. III. ut bellum igbss ad Imperatore ſeuRege Romano(olim à P. R.)aut viceversà publicè decteum& indi⸗
ctum ſit, l. hoſtes, 24. D. de capt.. 118. de V. S.( ubi hoſtes per hoc ſeparanturd lurumiuss ſ pradnibus, de quibus infrã tb 125 P. H. O. art. 1 9. Nic. Vigel in Conſt. Carolub-ſut iui
4.6. ſect. z.§.tertia ſpecies.. 87.& 188. Caſtald. de Imp. 7. 108. Zoanett de Rom Inpn 90. Gail. I. P. P. 4. nu. 4I. Mynſ.decal. IE. reſp. I n. 26. Daut h. de teſtam. z0l. rema Bosr. deciſ. 17 8./n. 34. Vide omninò Io. Lup. Laudenſ. Franc. Ariam, petrinum Belumi
de Lignan. Alb. Gentil. Bocer.& alios, inregris tr. de bello& jure belli Oldp 5D4
1. G I. ſub q. de bello pub.& priv. Covarr. d.§. 9 Obr. in ſuus 2. diſß de bellCe 1 27. Sic itaq; deſcriptis Hoſtibus jus cum gentium, urporè quo bellaiorto⸗ ducta ſunt,§. z ver. jus autem gent. I de l. N. G. G& C. A. ex hoc jure,ſ. uhi Cna D le T. c. jus gent. 9. diſt. I.( quod cauſativè ſeu occaſioualiter, non diſpoſitirè acceyitaud ab Exea p. 3.de pact. n. 265. ſed rect ùs bella etiam diſpoſitivè adjus gen efaum Vid. Oroſ-d.! 5. n. 19. D. de I.& I. Aquilin. ad Rub.d. V.O. n. 115. Oldend 4 lir Jaſgl- 4 teſt. pot.§. 1. n. 43 Ce ſeqa. Ferret. de fer.& judic. milit. n 20.Bocer.1ejur ell 1 p. I. diſp. 1. h. 14) um civile, quo modus beili indicendi apudaliospoulusns alius, per Da alleg. th praced. requiſito 3. ſicut& gerendi ratio non ſemclimnane
Guicciard hypomneſi politica 86. uſq; adeò ſecutitatem commeatus(icrius ue nĩs, l. 2.§. 4. C. de off. PP. Afr.)no n aribuit, Roſenth. de feud. c.. conclal 12.1 4 ſint.(ſicut& viciim loca hoſtilia adire ſubditis non modo prohibcũpo z Bl. conſ. 483./. F. vol. 1. ſed nec alias citra Principis auc oritatem liberume V 3 u meare, nuncilimve aut literas mittere, etiam juſta de cauſa, c um ſit s 1as da ſta& de genere prohibitorum, 1. 1.&2. D. adl. Iul. majeſt. Iſern. in 189, 4 ſutner A MRlict. n. 2 5. quæ fuit prim. cauſ. benef amitt. Petr. Bell. A tr. de bello 5.4. 4 litn. commerciorum, I1.&*. C. quæ res export. non deb l.⁊ CAe emmerelunn z0. Gritin cuſtod lib. 1z.(capiendo ĩin iſtis textibus Barbaros pro hoſt äbus muns uul ſerv. fugit.l pen& ult. Cde poſtl. rev.)« 5. II.I2.&17 de luda. Exiravag⸗ 23 utporit 1. Boer. d deciſ. 178. /. 1. 17.Vide Clar. lib.5. ſent. a.f. 7.68, 28,G hrmorun ut⸗ non aperto tantum Marte eos pro defenſione Reipub. impetan 4 4 citate vexare, d. l.z. S. ſicut, II. C. de off PP. 4 fr. l.31. G 2l4C.4 he atq; inſidiis fallere liceat, I..§.3. D. de dol. mal.² 6. D. de captiv6.*. On miss

abedoneehgern 1 ergi ne
8 1
4* 3 † 3 † 3 43 f.A ll. l AA
eer Dnlau N n 1311lnnn 4 1n.Lh a 14 Dae h
do I aPRaMiceteh
TT.S HDibhkheha 1 dr 1 SCaad u u n la de 49 Luin T nterut uhe“ 2 A„ irrA Dhu.
ſtides nei 4, 2 4
. 4 re 1
5 Sau * 6 neDen
8
is juſtis
ater. in prax. crim
ASle
e docuit etiam C
hràâ 6. 2
D. Johannis Georgii Bechtii. Aumas, 23. J. 2. Ammn. Marcellinelib. 1⁷. Duar. adt. de dollc. 1. 1,G24 D. de R. l. oh de Lignano d tr. ae ⁵ telemplo motus 8 ſtratag em at nonlicer ſmieid, 7.j2 lir q. Adde Ioh. Dubrav. lib. aumeroque habenda ſit ſubornatio illa Ita naatoram, A. 1547.à quibus ſuos evulgatis lite unteaafne quondam meo b. m. Ioh. Wolphio tom. 2. rer. memorab. p. ſ15.)
nurcrimin. c. 4 2 13 Farinac † I.. 4. 4. 29. /. 8. Menoch, co
alh e.I7.ꝓlures allegat Pruckman. 9 Kſoluta poteſtas. c. 4. m embr. 2. effe 5. 15.
88. Qlodin tantum procedit, ut Securiratem ipſorum tam in b tcadendo eos, c. ult. 14. J. 4. c. ſi non licer 9. Verſ.& ided
Omäeshoſtem, 23. J. 5. vide tamen ſu
2
5 Cagn inl. ea eſt narura, n. 2lo, t. 14.(ubi tamen laudatiſſimo Fabri- venenum rectè ſeparat, quo in hoſtes uti S. homicid. I. u. 2 0. citat. à Giacch. ͥd Clar. 18. Hiſt. Boem. p. 17 z. unde patet, quo loco
ris præmonuit Joh. Guil. Saxo, refe- Decian lib l. 2ſ.1OO. n. 187.65 2 22. Lipſ. lib.
erſona pu- 2.2*..*
6. ſi homicidium. 41. Verſ. aam Th. 26. aut capiendo. ſervitutiq́; manci-
han8o,ſiſerviautem, 3. J. de jur. perſon. g. item ea, 17.I.de rer. diviſ. eęrc. l.libertas, 4.§. z.
D Abſtat. Chrſtianos(prærerquam
hom. L.1. l. 12.§. I. D. de
capt. l.pupill us, 239.§. I. D. de F. S. quæ mancipatio apud in bellis contra Turcas feu Saracenos, altſve B urbaros
Klnfdeles, Ang A.§. tes ea e§. f. qaib. non eſt permi ſ. jac. reſtam. Ale. in d.I. hoſtes, de
V)obſoleta prorſus eſt e ſgebeucceſſit, Br. in!. hoſces. in f D. dæ capt. CyvarrAc. peccatum, p. 2§. 1I.2 6. B Taah eonſ.4. n. 7. inter conſ. Piſt. Vol. z.
jus
Tt. d.
. 7 q́; in locum Au reor ſeu talea, vulgd ra 85
Quam in Rebüs, rapicndo ea aut ſabtilt in icauferendo, A§. 7. I. 4e rer Aiviſcl.. inf. G l. 1. H. 1. D. Je A. R. D. A 1. z.
ngon oder Coͤ⸗ eer. Bell.d.p 2. 1.18. n. 12. d. p. 4.. 1. ². 2. captur. n. 8&74. Dauth de teſt nu. 20r. Se-
C. de com-
mett aut navigia, ibi: nobis ſi ve Chriſtiano nomini inimica. C. de furt facit. c. ult. 14. 9. 4.
ineetettere acevertere liccat. In bello tamen injaſto autp indictoſiye violenter, ſive quâcunq; arte occupa Aath 36. G per text. expreſſ-in c. ſicut, 29. de jur ints vid ramen Vaſq. A l. I. de teſt. po:
deinceps
aphiſppum Macedonem peror 89. Ratio autem eiidentiſf ma eſt,
jpſseſt
maſttingenda, technæ ſtruendæ ſunt,. 4 niltNv 3; pr. G eeediamerro illi
na-
tecuperanti adquirantur, a7
1
e
contraria, ſtare non pot
1e.C.ſadif priv ita nec cum hoſtilitate ſecuritas,.19.
ublicâ auctoritate non ta bona non fieri capientium, per di- qf. Pater,& per alia jura tener Myn ſ.con.
§. I.. 4 5.& ſeq. adeò, ut nec tertio vi belli ca S.3. G 8. I.de uſuc. cum ſimilib. uti graviter con- avit Demoſthenes n orat. pro Haloneſo.
„ cur Hoſtes communi ſecuritate gandere non debeant, quia videlicet ipſi ſecuritatem pnblicam turbant,&, quantum in eerertunt, cui conſcrvandæ, civibusq́;Z illæſis tuendis, neceſſariò in illos ar- 2.. 4. D. de offic. PP. Afr. t.t. D.& C. de re per jura alleg. à Boer. d. deciſ. 178. in f. Et, ſicut cum bello pax, ut-
eſt, d. l.12 pr. D. de capt. l. un. pr. C. de cad. §. 3. in Verbis: ibi primùm
eſſe incipiat. D. de cape cùm pax& ſecuritas individuæ ſint comi- & pace provincia C de off PP. Afr.& altera alterius auxi- ut arg proæmii luſt. dixit Zaſ.. C. tom.. conſ.. n. 68 quꝰ ac-
villatoriꝰ reprehendit Velpellus tr. de pace, induciis& pro-
arg. l. 19.§.. D. de capr quod A de arbitrarie cenceſſa eriminoſis e& ſimi-
2 iumuhb umine ublico tutus
4 D 4Nu 1842.. 4ibi: in ecurirate
dnb 3 4 lohulcecrims increſcat,.V. C.—
4 maund eommodari poteft Aoctrina Pr. in 1. 1.. 6. D. ad l. Iul. maj. ſecuritatem de pace explicantus, uhas aV 9 viie ſupra cap. l. th.2 quam ca
ti 6„r“t miſjae non off. q 11.2 3. dicens: Seeuritatem à Pace diſtare, quòd illa temporalis ſit, abſque auen ee 0s atiimiſionezhec verà perpetua cum rancoris exſtinctione,
cun9 e 9 h tuſeruritate legali publica,(quã de hic) ſe
ta 9 99 s ſce qus infra ſuo loco) verum eit, per ea, que hubet Magalott. ir. hic p. 1. n. 69. ver. IN
Nuannn 3
Su
.
lorum quorundam veneficorum ſcu to-
0

3
838 De Securitate& Salvo Conductn,
probaretur?fides ab ipſo data, de qua infraà c. 9. amici ſeu ſocii, de quib. eud cap⸗a¹ A fæderib. auxilia ab his promifſa, aliiq́; ſecuriratis modi: Nulla tamen, obhomt num improbitatem, ac caſus temporum certior firmiorq́ue eſt cà, quares tuas i componis, ut omnem læſionis viam ei præcludas, act formaliter Guicciard jpana Polit.&.& 9. ſisbjicit: Nihil felicius elſe, quàm eo ſuperiorem evadere: K ictotuän. ctè utendum monet. Ad idem Lipſ.. Polit. 18. ut videlicet ſtaba lis habeatur ban ciſ gratia bella ſuſcipiuntur, Gail.l. PP. 4.„. 19.& /44.
90. Succedit tertia Quaſtis de E thnicis ſeu Infidelibus, ſi ve, utjus noſtrun vocat, Paganis& Barbaris, num communi ſecuritate frui debeant? Et lans licet ſu dæis olim in V. T. præceptum à Domino datum fucrit, ne Infideles ſecum habius
paterentur, ne ab eis ſeducerentur: ex jure tamen Romano poſt abolitam pridem
¹..... 4 41... politiam Moſaicam conſt turo liquidò conſtat: quò⁴ Pagani olim inter Chriſtia.
nos tolerati, habitationis, commerciorum&c. ſecuritatem ha buerinuisqneintet V Chriſtianos quietè degent bus, nec quicquam tentantibus turbulentum leghbasch contrarium, Chriſtiani, religionis auctoritate abuſi, manus inferre nou auluſtd 9 imò, ſi contra ſecuros fuiſſent violenti; veltorum bona diripuiſſent, dupſum te3t
tuere compulſi: Magiſtratus quoque&eorum O ſſiciales talia non vindicautesjſet facientibus populatibus conniventes, cadem lege puniti fuerint l6. Cdepam duanquam exercitium ſuperſtitionis pſorum Et anicæ illis bermillum non furm 1.1. C. de pagan. ſacrif.& templ.& econi à landabiliter facere judicati fnt, quiiſ concionarétur, c. 10. de Iadæ.& Saracen. decætere familiarior cum ipfis consetſaho eriam jure divino prohibita, Maeth. 18 i9i: ſit tibi velut Et hnicus 2. Cor. 6. vit tamm I. Cor. 10 c. ad menſam 24. 11. 4.3. cui fini Saracenos, qui& Pomtiſicio jureinte Cit⸗ ſtianos habitare poſſunt c. 5. d.t. Ae Iudæ. veſtitum à Chr ſtianis diſcretum ubeteie bere conſtitutum eſt, c. 15. eod. t. Cæreris iraq́ paribus Infidelesinter Chrcandsbe bitantes, ob hoc ſolum, quòd infideles ſunt, regulariter ine peccaro Arecan minis expelli non poſſe, nec Papam ptincipibus perſuadere aut præcihetes 10 ut eos expellant, bonà ve ip(is auferant, rectò concladir Mart. Lauden, de hune-9 dol.
6. 4 7 u baul 51. Unde quadamtenus eriam, quid de exteris Infidel bus lreba 2 mwerciorum&com
ſtatuendum ſit, innoteſeit. Quam ris enim jure Romano co 5.M meatus ſecuritate in terris Chriſtianorum carerevideantur ber textaliia 41
Verb. ut nec coenmerciorum&c. capiendo inibi Barbaros hinpliciter pro exten Hhaußn etiam non hoſtibus, niſi hæc pacto fœdere ipſis pateant. per dedu duſip 26 3 d on & th. 81. Verſ. ims atud Rormauos. ficut in Taitaris cum Hiſpanis comneeha pacis cum Rege Philippo I. conventæ exercentibus exemplum upen onne nales ſuppeditant: imiliterq́ Gallos& Venetos cum Tuicis ex fœderec vamm. notorium eſt: vide Alex. indefinitè Infideles commerciorum cum Chrjlun ſuzels nione dignantem conſ 130. perrot. lib. 7. Illudtamen ſrmitet ſtatuendam belb ex ſola infidelitatis cauſa propriis ipſorum in terris ſecuritate pub kure nonpo 3 implicari, hoſtiliter invadi, vita bonisq́; privari, ſalva& illæla con nuathynueui urg. à min. ad majus à toleratione in prapriis Chriſtianorum ter" ude zus 4 guuuun nu Kto,& arg. Aàcontr ſenſu eæ c. Aiſpar. Ir. cauſ. 23. 7. 5. abi in Saracenes 1 4 g Chriſtianos perſequuntur,& ex urbibus& propriis ſedibus bellun 7 gr anaminc⸗
ibi. Chriſtiano uomini imimica,& defurt.non ergo abeſaluss Hof&Tannn ei
Quoniam iſtud. Quidni ergo omnis ratio, quæ à metu hoſtis tui ſecurum tereqau 4
e

b D. Johannis Georgi Bechtü. 4 ſuma 4. de voto. Tilen. ½. J. ai ⁵. th. 16. Vide Dom. à Sero 4. difr.§. 2. 10. Ferret. de jaſto gimufo bello, 2. 68.& ſeq. Covarr. in c peccatum. 5. 2.§. TO ubi n. 2.:eleganter docet: Inp- Anrcht n uum nonprivare quem jure naturali& di vino. dominiõ ve rerum aut prowincia- d tdunſne uminſeq. ad propoſitum noſtrum 4. caſus diſzin guit. Vide etiam Moron. de fid. tr.& errtolcenna n 4.& /e*‿2.& J. 120.„. 114.& 116, Menoch. 6. praſumit. 96., 6.& Dq. baſſim in 4 ſtun de bello. Lipff f. pol. 4. circa fin.
29 1 b 92. Infidelibus inter Chriſtianæ fidei hoſtes proximi ſunt Judæi, de quibus
ekrdaicuſe ti
ancontrovertitur, an communi legum& Imperii ſecuritare uti- frui permit- dedlcerrirrditn
— — S
Kun cardn
— —
adiſint Et fanè, quin fub prioribus Impp. ea gaviſi dinn nianſ cattoquin innocentes folo Judaicæ ſuperſtitionis i tſen nbonis offendi debere, ſit texrus apertus in?. nullus d zen Kjura commnunia velle, quòd nulla injuria violantã ve inferatur Judæis, tenet eiam Vaſq lib. I ill conero verſec. 8. n. rz. luò facit, quòd eoraum ceremoniæ permiſſæ, ſccn unquam prohibita fuerit,! Padonem, iz S jam autem. infD. ¹ exeu ſat.I. eumtiaere, 11. D, ad l. Corn. de ſic. 1. 3.§. f D. de decur. N. 14 6. r. 1. C. de Jude. ubi Cujac. 3 inunat&ex eo Vult. f. I. R. c. 11. n. 40. Vidle ramen Nov. Lesnis 55.& quòd communi- deunOrts Vibrslegum beneficiisi ncommerciis, L. nemo. 9. C. At.& aliis plerisq́; minimè caru- , edden Eé eis indasſſgillatim edoces Weſ. ,parat. G. de Iudais n. 2. Jame..„3. Hodiè verò juxt⸗ vatieinium Bſal. hrtaoül muu& Pſal. 109. nuſquam tutam libertate
8
ntuiru neque in perſona neque 14. C. de Iudæ.& d.l. 6. C. depa-
59. V. 1½. ibi: disperge eos in virtures m aut fixam ſedem habent;& tantum
ſͤ ergratia terras Chriſtianorum habiran t, e. etſt, 13. de Tude. weſenb. d. loc n. in f.Ce⸗ AHabe 7 hl n.749.7. 63. lib. 4. nec, Prærerquam ab iis qui Regal'
a ab Imperatore aur
eciale orundem recipiendorum privilegium habent, in dirione ſua recipi poſ- B unt, Aur Bullat..inf. Ord. Polit. de Anno 1548.§. Item nach dem 5. 399.& Ord. Polit. Creftmnnilhbe
e 977.0 5 734. H,g 2.„h.. n.0. Denarfa. 10.S.7. Miekaah de uriſd ,nea rht.d
ii rrials atq; ita in Baronibus& inferioribus à Principe, quòd licentiam fœnerandi ſaatrlnn judeis concedere nequcant, reſpondit Alex. de Nevo eonſ. Ioο cum quo tranſit Petra ijdc beee tehatPriuc.c.13.2..27. b
re nuürhn 4. Unde alibi, quaàm ubi ita
ex conceſſione ſive privilegio Cæſareo rece-
n, qudtens ptilant tutela ſecuroque commeatu deſtituuntur, zext. expreſſein alleg. Ord. Polit. de eoin icedune maif77.n 20. Denayſd:.1So. 5.3. Suntque& multæ& prægnantes cauſæ, cur, ubi
receptinon ſunt, nec recipi nec tolerari debeant: Tuta, qudd nil niſt meras blaſphemias, exſecrariones,& mendacia horribilia in lhriſtum& Chriſtianos in ſynagogis, templis& habitationibus ſuis evomant, ae 1l usmne lmers ſuo Tani ſſimè gloria ntes, fuſe que-deque Chriſtianos præ ſe habeant,& ex- rrerresödutta keme contemnant, vid. D. Lurher. in lit. de Iudais operum Germ. tom 8.& Clariſſ. Vir, pedtt gem las 4 an. Buxtorſtum in inelyta hac Baſil. Acad. Hebraæz linguæ Profeſſorem, hoſpitem p neum honorundum in Synag Jud. partim IIoxεi ναμαιντε½ ba quas prarer priores illas tan- i ttauam Selneccer, in padagogia, in expoſitione 7. Præcé;ti, fol. 212 in 8. è quibus duas r9. elum hucadnotaſſe ſufficiat, quæ ſatis demonſtrabunt, quàm veri ſint verficuli: Diadn 9 Vtdamo abſque caper nunquam retinetur in horto:
80 jusan, Sic nec judæus ſine damno in plebe fovetur.
1 mah 2 8 Prior eſt, ſumma illorum pravitas, qua Chriſtianorum facultates(alte- 4 1 3iu— vna Inis anguinem noſtti vocant, gl. in L.ad vocaxi. 14. in verb. Vitam. C. de aa- ru ga Varckiv jua. ug.& PI.Ripa in c. 1. 7. 18.de juaic. A IdAeciſ.z 4. /. 4. Menoch, caſ. 3 ne. Obressr.
eæque partim magis Theologicæ,
fuerint, indubium eſt, cum, eos
¹

340 De Securitate& Salvo Conductu,
Obrecht. er. de defenſ c. d:n. Dexſugunt, c. poft miſerabilem, 12. Ge. qudto, 18 de uſund exparte. eod. i.. S.(cujus Clementini reſcripti occaſione Iudeos Anno 1339. ſub Lud. Iy. uſuras accepras reddere& ſortem ſine uſuris recipere coaclos referi Sebaſt Francus Chrin. Germ.f.204. in fin: Ord. Polit. de Anno 15 30t. Von Inden vnd jhrem Wucher ½,z36. & de An. 1548. eod.f. p. 399.&y pracipus in R. de Anno 1576.§. Neben berahtſchlagur ſ24—., 718.& ſuprà d. Ord. Pol.de An. 1677 T7.20.§. pen p. 735. ubieorum aſunt adus git? Amad. de Ponte in conſil. adnexo Teſſauri dAeciſpuni ſy
comamune revocantur: erus Speckhan indiatagm.]I ud. th. 13. Vide tansen latꝰ pro fœnoris Iudaici tolerantiayef T
ſaur. A deciſ. 7. ubnexum conſilium Teſſauri flii, Tolerantiamq Pontificiam Sia 2iti Carols Emanueli Sabaudia Duci indultam, ad rationem 15. vel etiam 18 aunu. rum in ſingula centum: cui tamen meritò obgeritur, Iudeis fœænerantibus nibil pradee auctoritatem Papæ Molinæ. ęonfuet. Parij p. l.t.i. gl 9.n. 19. Schurſ conſ. 7. nt. fentil Turzan comm. op. 1006. 96. Poſterior eſt, Nequitiaipſorum in emendis, pignori capiendis occul. tandiſve rebus furtivis aut raptis, Ad. textib. Ord. Pol. 15 30.1548. G 157 7.1.10.5. Daß ſie auch p. 734. Decian. lib.; prax. crim 6.I2*n 19, Tu
geltnuß ter contra poſſeſſores rerum futrivarum& bonorum raptorum jure conſtirutam eſt, ut domini eas ab illis, non refuſo precio, vindicare poſſint, 13 E lſimaneipium 23. C. de R.VII2 ubi omnes Da. C.de furt. Nov. 5. 6.2 circa f. Socin. regul 439 Marſii,Er gul. 13. volo tibi. Maſcard. concl 83 1.. 18. vol. z. Bonif.tr. de furt. S. contrediatio n dz A precht.. ult. n 10. Ide obl. 4 2 obi conſuctudine localt aut præſcriptione, P H O. art. 207.& 109. expteſoove loeiſte tuto, Hoſt. in ſumma t. de pænit. 8. qua pœnitentia. Verj. quid depradam ementilus lude Statuta Civitatium Nobilumve, veletiam ptivilegia, quæ ipſ dant udæisſthäns ſuis, ne cogantur res furtivas veris dominis teſtituere, niſi recepto precio, omniaelt invalida, rectè docet Sich. ad d. l. z /. 1. C. de furt. ubi tamen n 4. poft Cayell autal i (cum quo etiam ſentiunt Dd. relari per Covarr. in c. pecr atum p.z reledh. n ſ. 1 pro ea fententia adducit c. rapinam. 14./ jmale limitat d.I.2. in proteſtante temdor conrractus, ſeemere pro vero domino, cui reddendi precium ſit reſtituturus: quam
cautelam repro Menoch./ præſ. 29·n.13.& ſ*2.(ubi tamen diſting i..) 42. ubi poſt Ale. con, 57 vol. 1ad hoc: ut emtor rei furtivæ contractus publ cua proclama requirit.
97. Planè, ub receptantur Judæi, eà conditio Principum Chriſtianorum ædειαμ ui b.ʒchmeii ambauſun
7.1 6.
Narta conſ 4]o
ccurus eddatut,tempois
. icom ne recipi debent, uuicc
de quibus accuratè Exert
5 3 1 Ide crim ,12.h. 16. Speck ban.1h. 19.& in heeof der Juden
as domino vindicant'ohnalleent- eſtituere coguntur, d. Ord. polit. de A. 114 8. 1577. uod& alias genetali. 8 4 14 577·— 9
. 3 p a ex del. tex in der P.H O. art. 113. 214. nullà obſtante ia
30th. i leiat. con Dmmpt. 29 Clar.Srurtum, bant Goth. in 4.1. 2. Alciat. conſ.3. praſumpt. 29 Ffirdudauſ b
què, uta 1
Speckhan. dd. düutagmas:iha re
6061½4 tt Leirr das
e ,, n
lulufen 1g l 170
daxerele ſe Waoloc doc Kelom e'
hum,
w 1 We.

4
1 edOu D. Johannis Georgii Bechtii. 841 149 een 1 6 Fedung 5.234. Denayſed.:. 110.5 1.] uſtin. Fobler. in Latin. Ordin. Polit. Caroli V. c. 2 0.
aanee frtubier Bapr. Guarino ad Cacilianum tres cauſas ſublepide 4. Aiſtiohis comprehenſas, Ateana udai ferant literam O. adducit. b 3. Iſtud non ratò in controverfiam vocatur; an, nlnum cogi poſſint? quod negandum putaverim, cù mn, quam Keligio, ideoq́; imperari non pofſit, Rtaa Ps polis. c. 4.& Gothnin k. ult. in Ii. C. de Judais. mna üirrſemmign das Jacri Canonis in terpretationes adi U ſt Nas nagm. ſuda. ‧. 8.& ad Sacros libros utriuſque winintun unlin
.
Danr 44 Ther;
N
ubi recepti ſunt, ad Chri- mnihil magis ſit volunta- At ex‿ Lactantio lib.;⁊ c.14 reperit Nihilominus jure Juſtinianeo ad guntur, Novell. 146. Speckhan in dia- Teſtamenti legendos, interpretatio- s Chriſtianis concionatoribus audiendas cogi poſſunt, ſeeundum Luther. in 1 i ulrtn luu lrode Jude. Ac, quòd adaudiendam Sancti Evangelii pradicarionem certis tem- aiibus compelli poſſint, quidam etiam& noſtris docuerunt, Græven. lib z. conel. n alobſervariones Gailii conel.; in coronide,n. 9.& ante eum Cavalcan. deciſ.21. n. orrnineneet 14& e9.P. 2 ubi n. 13. ubjicit: fuiſſé concluſum, quòd poſſint compelli ad audiendam un„ hraditationem,& ita Papiæ& alibi ebſer vari. De Emili quoq́; obſer vantia in urbe Rama enae ighamtur, gui inde redennt... 99 Decxtero apud me indubitatum eſt, quòd Judæi, ubi recepti ſunt, ſine un Karaman jüdieio tetrenæ poteſtatis nec in perſona neq; in bonis licitè offendantur, per jura .— lnentt Agth 92.& rext. in c. ſicut. 9—§. nullus, de Jude. etſi ab oneribus immunes eſſe non 7 debeant, 7.15.§. 6. D, Ae excuſat. I. 3.§. z. D. de decurion. I. juſſio.. C. de juda. Novell. 4 J. — 27 leelus gwrphan th.1.(honorum incerim& diguitatum, omniumq; officiorum pub. vel 12 Ddnn gtabper quæ eis occaſio Chriſtianis Pœnam, damnum vel præjudicium ullum in- 1 nderpſue ketendidetur, omninò in capaces, I.ſ pr. C de jud. c. 16.& pen. éod. 1. Now. 45. Speckhan. e Dn 44. adeoq́; tributa ab ipſis exigi, nihil impediat, Judaorum. 17. C de Judæ. imò HraenA n
4 1. .I JoIJhl
4 1
nonſectigalta m odò, pedagi:& gurdagia majora paſſim abipfis, quàm Chtiſtianis, ſidKannive ſaria tributa auctiora exigantur: cujuſmodi tamen exa ctiones ſi in im- mealum excreſcant, ſpongiæ Veſpaſiani Im peratoris inſtar Judæi eſſe ſolent, urpo- 4 equidus, quod dolosè& fœneratoriè& Chriſtianorum ſanguine(ut ſuprâ th. 95. umſaltero imbit erint,viciſfim ex primatur, cujuſmodi horribilis Iudzorum emun imbetemplum habet Matrthias Paris in Hiſt. Anglica ſub Anno12 Z cujus Verba refe- anurA loh. Wophio bmm adſine eo, tom I. rer. memorab centena 1. 14 F. 715. 0o. jugum iraq; tolerabile eis imponendum eſt, ſub quo innoxiè degen- aleg tespatienteratg; h dmaniter ferendi ſun t, arg. Matth 13 jundt ſuprà allegato P/*59. v. recotkal89 l4 Gephon. 3.v. 7. e5 8. Hfoe. c. 3.. 4. Luc. 2 2. V. 24. Rom 11. v. 25. G 26& per text. d. ‧9. e Hualeg Gcrcon ſuluit, 7.G⸗ c. exſi Iudaos, 13 Sh paſſim, de Iude. ubi Hoſt. in ſumma. Ripa linſulam, n. 20. eo* 21. D. de V. O. lacob. de S. Georg in Verb. Carolus Dux Sabaudiæ.§. „nenit g ino quero. Condiſſalv. de Villadiego in tr. de hæret. J. 9. n. 9. Oldrad conſ. 87.&s 26 4. 32 ue1u” Aex con,99,„ 14.0l. 6. G. conſ. 13. 2 3. Vol. 7. Socin. ſenior sonſ. 6 2. col.4. verſ. prim 2 alut Aun Rolà Vall conſ.:z 5 n. 9. Vol. 3. Natta conſ. 620, n. 23. E Poſt Pariſ. Bonacoſſ. inter mamm opin in verb. Iudæ os de civitaribus. Amadeus de Ponre ſuprad. conſil poſt pr. Me- dewnr Meeus.9.7. 2 88. Michusl! Aejuriſd. concl. 49.in f. Speckhan. d. diatagm. Iudæ. t 2. ubi u(zust Auguſt. lib. 4. G&18. de Civit. Dei.& in d. Pſal. 59. ibiq; Selneccer.& Sohm. ac P. 9, Manhyr in focis ommun. rom. I. col. 38 8. cum tribus ſ⁵a.& col. 748.) Theologicas ratio- de eh vesaliquor non contemnendas adduseit:& lit. c. notabiliter monet in jure noſtro e& Con- imwinibus Imperii ludæos, ſub certu tamen legibus inter Chr Rianos in Imp. Rom. ſu- 0 ſtineri
——
—

84² De Securitate& Salvò Conductu,
Hineri actoleruri, non neceſſitate] uris, ſed humanitatis& commiſerationis intuitu: ſicun in y. T. conniventia quãdam permiſſa fuerint divortia E repudia, itemq pohgamias &rzſicuti jure civili concubinatus& uſuraratq; in maritimis guibuſdam tiuitatibu iupanaria talerentur, non tamen approbentur. Unde, qu Od regulariter àPrincipibusſe- ne peccato expelli non poſſint Judæi, nec Papa Principibus præcipere aut petſuade- re debeat, ut eos expellant, aut bona eis auferant, pof Alb, in Rub. C. de Iud.& Archi- Aiac in e. fraternitatis. dift. 54. tradit Mart. Laud. tr. de Princip a. 101.
101. Imò, quemadmodum tempore prierum Impp. Collegia Judæorumſi- cita& permiſſa habebantur, per Conſtitutionem Caji Caſaris relatam à loſepha lie antiquit. Cujae. lib. 7. o6 ·6. 30.& Speckhan d. th. 2. lit. ꝗ. E& faciunt jura aleg:th, vita
nee hodiè ca eſſe illicita iis in locis, ubi per Conſtitutiones Imperii viveteipſisſicti adſerere non hæſito, arg. vulg. ſancimus, 27. C. deteſtam&l pracipimusit Cdac. pel. adeò ut nec ſocietatem cum eis&participationem ſmpliciter reprobaam&ia- terdictam putem, per l. Iudæi. d:& l. quicunq;, 10. C. de] uda poſt Br.& B4 i lhuͦmem. 15.§. jam autem. 6. D. de excuſ. Felin. in c. ſedes Apoſtolica col. 7. de reſcript.&n int et.Ni. col.5 pr. ver ſ. item infert. de jurej. Barbat. conſ.6 3. col. 1.& 4. Vol. 4. Boer. deri 7ue. Farinac, p. 1.t. 4.4. 19. 2 48. licer nimiam familiaritatem& ſtrictam conretlationem cum illis prohibitam eſſe non diſfitear, per c. ſap?, 12. G'e. nullus, 3 cauſ 187 t kam. nac.A.n. 48. Quare Chriſtianos cum eis ſub eodem tecto habitare: ac cum llis con. vivari non debere, ut& cætera ab arctiore eorum conſortio abſtinere oportete 3e- rius eſt, line quis, 6.& arg. d.1 8. C. de Iuda: ẽ. Iudai. 10. /e2J. uſch ad ſin 4. nun 4 (v. Speckhan th. 11.)& pracipuꝰ d. s nullus. 13. ead cauſ.& J. ubi nec manducandum, ncchabitandum, nec lavandum cum eis, nec medicamentum ab iplss accipienimm decernitur,& talia facientes Clerici deponuntur, Laici excommunicantut qo ramen in co, qui Chriſtianum Medicum inyenire nequiens Judæum adhibuit, 5, lere docet Peck. in c. nemo poteſt. 6. u. 7. de R. J. in 6 N. Judai. 5. ubi gl. de luuud uhn ſumma ad illumt. Franc Squilacen’ſ in tr. de fid. Cat hol. s. 48 n.. relat. ab Ams„ A. loc. Luther. in. lib de ludaæ. Et exempla Medieinæ Judæorum Chtnds 3 Impp.& Regibus funeſtæ hiſtoriographi ſuꝑpeditant: lta Carolos Calrus hapn dechia Judæo Medico ſuo veneno exſtinctus legitur apud Phil- Mel. Sel. u alios in vita Caroli Calvi: ſie joannem Boëmiæ Regem, Catoli IV. Imp. keuns 1 Judæo quodam ophthalmiæ curandæ peritiam actitante, ex cæcutientè ca fectum narrat Joh. Dubravius lib 21. hiſt. Boem. circafin..⁊ dlalybemibin
102. Planè omnibus hucuſque dictis nihil obſtantibus, i 4blapn Chriſtianam religionem ſibi parcere, ut& aliàs Chriſtianorum Priaepnag nond ſtratuum legibus politicis(nam Eccleſiaſticis, cu˙ùm de Eccleſia non use b gari reſpondit Alex. J. conſ. 3.7.21 vol.7.)vivere nolint, ſi Cpriſtiamde 1 lſtauir.
Ktitionem traducere præſumant,(v. Speckhan th. 5.) ſi cum hofj ls minis, uti quandoq; factum hiſtoria loquitur, proditoriè colluderea
don .„..«0 0 candalum, tus,& omninò ex cauſa imminentis periculi vel ad amovendum ſreitul
. 2..—„„.„ 1. 24„ Ua. rayiter modò coërceri,& durioribus conditionibus ſubjici, acq 0 deſpolu )
Ionariæ ſeu adſcriptitiæ mancipari, ſed& omninò expelli,ac bonis 9 poſſunt, I.11. in fin.& l.14.in fin.. 6. G 18. C. de 2uda. Nov 146,I4in Ad (alids eſt!. cum ſer vus.; 2.)§.conſtat,n. 29. D. de leg. I. C&. in c. fitut.. O
Alulianum in naunt
4
nimadyeftas.
ealt3n
44Ge
mni haote anum rul gggerb, d zet un ön. deni irunit cocen
Kloteip.
eonum, eadun, dlno hüotom ſeioerd ene kur dlirm.G b. T marräd elyyie anis eidicun 14. clete
—
1d5.—n. , deuni aleedt Kelt
5
elt,
buſt
Pog. adee.
da doh, lumn Krinn enan ur fias 1 3 1—
6
—

apote Merm wmi
ſͤ K'unen Cn Clnin
2n i d han
4 3 4 5 2 Cetntan. Mrcnpanoden ng
8 1.] 1 anp lo(.Klan, aius aysga aragt ean ,5; KlGn ntamaierentte * 4 13 Der. 4e n.Oen. lud eocem tcahthag, . un eina voke toruncdaoche 1 4 aIaitt Ss V K.I Kd 644,6423 65 96
es, nec metenee uf[12 poOaaeat, L
. 17
e
lorecirebecce* ¹
KLnLeM r 47 11 C“MI
lu Medicn 4 f
. 61 1h 1Den 2 „ V ddurtln edict 1
6
b D. Johannis Georgi Bechtii. 843 BPevd. f. Innoc. Hoff.& Iohan. Andr. in c. quod ſuper his, 8. de Voto,& voti redemi. Ia-
enhm de S. Gæorg. ſuprà d.. ult. in fin. Olarad d. conſil. 87. e 264. Schmeid. ad d. Rub. de- ſuut ab int. n. 13. weſ. ad a.. C. de Iudę. n. 3. Aarz. Laudenſ.a. rr. de Principib. 7. 9. Speck-
zu th z0. Atq; iniſtisterminis accipiendus eſt Lutherus A. Iis Ae Iudais, ubi Synago-
georum vult deſtrui-(vid. d.ε.14.& Lult.§. I. C. de Iudaæ. c. conſuluit. 7. eod.i. Cujace. 1600/3. Speckan th. 4.)libros Thalmudiſticos comburi,(uid. Panorm. c. ludai. n. 24.
ſtib. E arteſt. are Poro conſ.4 Per tot. Burſat᷑. conſil. 90. per tor.&, quando Synagoga
Uudeorum librum Thalmud. componere inceperit, vid. Iob. Marium Belgam lib. de ſchi-
at&r concil c. 5. inj.) blaſphemias& alia in contemtum Chriſtianæ religionis dicta
kadaregraviter puniri,(vid. a.I. 11. C. de Iud. cum aliis jurib. ſupra alleg Speckhan. rb.
plosa docendi munere dejici(facit A. 118. C. de Iudæ.) ad libros Vet.& N. T. le-
gendos interprerationesq́; à Chriſtianis concionatoribus audiendas cogi,(per da. Nrash 98 ſplendidis ædificiis& veſtibus deſtitui, à contractibus, ubi fonus ſuum ſudaicum giguere poſfint, arceri,(vid. ſupra th. 92. in hin jundt. ⁰. 9 5.) in caſas& ꝗ. ſta- balserronum more, comping:, pecuniis privari, ad opificia manuaria aſperiora vel mscolendum, ad gi atq; adſertbi, ralibus deniq; legibus vivere nobiſcum detrectan- tesexpelli aq; exterminari. Quibus ſimilia ſcripsère& alii Theologl relatià Johan. VWolphio romo z. rer. memorab p. 415. SubImperio Caroli I V. An 1348. Judæos, eò qudòſer fontibus per ipſos veneno infectis, peſtis uni verfalis orra dicererur, perto-
um fermé Europam flammis aliisq́; ſuppliciis abſumros, ex Nauclero receniet Seb.
Ttanc. Chron. German. ſ.19 8. 5, 199. b GE preripuè 205. 4. b. 103. De hoſtibus Hccleſiæ, qui extra Bccleſiam funt, putà Infidelibus& Ju- dæis, ptæcedd dq. 3.& 4. fuerunt. Quintò nunc inquirendum eſt de Hæreticis,
quiper Bapriſmum& quatenus largè veniunt nomine Chriſtianorum, ad diſcri-
menà baganis& Judæis, largo& vulgari modo in Eccleſiæ(ſaltem viſibilis)gremio coaſtieuti dicuntur, 4 mbroſ. in 2. Tim 2. Alphouſ. de Caſtro lib. 2. de juſta hæreticorum hunitinne, c.24. Bellarmin tom². z. oper. controv. I. generali lib. 3 e. 4. poft med.& nihilo- minus Becleſiæ(hoc eſt, eon Stegationis fidelium,«.1. J. una pr. de ſumma Trinit.) ho-
esſant,. 6. in pr. C. de ſum. Trinit. c. alienus, 9. cauſ. 24 quaſt. I. facit! 4.§. 1. C. de⸗ haret, ubi quod in religionem divinam committitur, in omnium vergit injuriam; An
onmuni ſecuritate frui permittendi ſint? Et ſanè, cùm Eccleſiæ pacem& unita-
emperturbenr, l. inter claras, 8. 5. 5. ee 6. C. deſum. Trinit. Novell. T3.6.2& paſſim ſubt. C.g9 injure Can, praſertim. 13.& c pen. ult. de harer. adeoque ſeſe odio dignos, Newal 4 pnilliusverô beneficiis indignos reddant, I. 4. 9 19. E de harer. J. Nov. 45.
Nov. 109 c.1. quini ò, velur æternam offendentes majeſtatem, graviùs pec-
eate dicantur, quam qui temporalem offendunt,(de quibus, quòd ſecuritate communi non gäaudcanr, tractabitur infrà sheſ. 113.& ſeqq. auth. Gaaros. C. de⸗ gret, c. Vergentus, 10. eod. c, 2. de præſcript. in 6.(vid. tamen Dauth. trad. method de te- un. 242 inmarg. Ee n. 2 44 in marg. ubi bæreſin errorem, at erimen leſa Majeſt dolum
O.„.„ 2. 8 7 8* 8* 4 Hoſubſtannia requirere notat.) Communi Securitate æquè, ac vncio«s Chriſtiani lati non videntur: 4 qua t men necabſolutè& indiſtinctè extorres dicendi ſunt, ktout diſtinct us jam conuderabo.
3 ½
104. Eſt ve re. pra cognitione ſubjecti quæſtionis ſciendum; Hæreticos
eoprie eſſe Perſonas in Eccleſiæ gremio conſt tutas, ut diſtinguantur à Iudæis
0 2& In-

3*
844 De Securitate& Salvo Conductu,
& Infidelibus per dictath praced.]) quæ doctrinam falſam(ut ſecernautur ab Imhut,iu i
4
von doctrina, ſed vitãâ&& moribus Chriſtianiſmum maculant) fundamentofidei cou. trariam(ut diſcriminentur à Schiſmaticis qui non in fide, ſeu principali aliauo fdeia. ticulo, ſed in circumſtantia fidei errant, c. ſchiſma.3 4. cauſ. 24 q.lc. Hinter hareſin o ſchi. Nigori ſma. d. cauſ. 2 4. J. 3.& t.⁊. ext. de Schiſmaticis petversè& magno Bœcleſiæ(cujſosunt. in tatem, quantum in ipſis eſt, ſcindunt) ſcandalo pertinaciter tuentur, conſer lr in ſe I.12. C. de hæret. l. 12. in fin. C. de Iudæ.&&ꝙ Nov. 109.c. locuitur, 18. 2. ſeg? c. adbnas.
Vit. 23.c. quoniam, ꝛ 5. c. dicimus, 31. cauſ. 24.7.1 e. æreſis. 27. c. hareticus. 18. uiin be
cleſia. 3 1.& 2. ſeqᷣq.& c. ult. d. cauſ. 24 J. 3. c. ad abolendam 9. in pr. de haret.&y Dd ylani teytizat
congeſtos per Dauet d. er. me:lood de teſtam n. 2 43.& fed7. ubi ipſe reste notat, dignoless dos illos eſſe ex ſola ſacra Scriptura, utpotè quæ eſt fidei menlura, ertotum cenſuta-
ad cœlos cynoſura, Ieſai. 3. v. ⁊0. Ezech. 20.v. 19. Marrh. 22. 29. Gal..u9,G, ,6, 16.1. Tim. 3.v. 14.1. Ioh. z.. 4.G 2. Ioh. v. IO c.3 g. E 9. Aift. 9. cum ſimilibusauniouinnkz ay canonib. Iræneus lib. 1. c. I.& lib. 3.c. I. Auguſtin. lib. z. de Bape. contra Donutiß&y lihes. al contra Creſcent. Grammatic. c.31. Baſil lib. i. contra Eunom.& Epiſt. So ad Eajath te.
dic. aliiq́; Sandi Patres paſſim. Vide aliter d. c. 9 pr. de hæret& Arnold. Albertin eabmm.
ſcendis aſſertionib. Cathol.&haret. Bernh. Comenſ-in lucerna inquiſinatum haruuisepnae vit.&c. Ac, ne hæreticorum farragini quiſquam innocens accenſcatur, on leren,
aliquam ſuſpicionem aut indicium vid. tamen d. l.⁊ in fin. C. de haret auth. Gaxaras
I. eod. ſ. c. 13.§. qui autem, ibi: ſolu ſuſpicione nora biles, eod.t.) ſufſicere, ſed de hæreſicct
88& liquidè conſtare debere, probas L in fn. C. de ſum Trinit.& contra Clanumus
tenet Weſ.in parat. C. de haret. n. 6. ubi de modoò procedendi contra haretitus agriguma
105. De Hæreticis itaq; iſthoc modo deſcriptis, legitim q; agnitisastan
demnatis, Initio juris eſt minimè dubii, quòd libero falſæ atq; erronex ſux digi nis cxercitio gaudere minimè debeant, 1 2 3.& paſſim.' de heret. clicolaunad de Iudæ.& cælic.& faciunt qua de pace Eccleſiæ in religionis unitaté cuſtodiemiiunſe prãà ¹h. 39. pr. quod Dd. uſq; adeò verum eſſe contendunt, ut ne quidem prilicm eis licere exiſtiment, ut libere in damnata ſua ſecta vivant, Conradus Brunuitt 4
—[darat. hærerx. c.14. G eum referens Menoch. conſil. 100. n. ⁊ 20. quem reute allegat. Wiſ hara
—; icsiltic- de Iude. n. 4. citans Exod. 23. in fn. Quamyvis Pacificantes olim cum hæteticisultij
— Sl4 I-e hes„ X Apelles modiconcordiam iniri poſſe putaverint, reſte Evagrio lib. 3. c. 14. G 30&Ap
quidam docuerit; non eſſe diſcutiendam rationem fidei.ſed eſſe larid teiateine cifixum, Euſeb. lib.. hiſt. Eccl. c. 13. quorum opinionißBellarminus nhaadgees generali z. lib. 3.c. 9. aggreg it opinionem moderatiſſimi Theologi ponrilc e ii Caſſan dri in libro de off cio pii viri, docentis: Principes rationem haci Bodie maximè conſpicuarum religionum aſſeclas invenire, interim lerde inveniant, unicuiq; ſuam fidem peimittere debere, modò omnes rehimn 1 ram& Symbolum Apoſtolicum: eò quòd ſic omnes ſint vera Eccleſiæ membie cèt in particularibus dogmatibus diffentiant. Utut verò iſtaſeſeha nùs tamen juris quoq; eſt, quòd, ſi in eos, qui diverfæ ſunt religionisa
pertum non ſit, liberum ipfis religionis ſuæ excrcitium relinquint 1
....... ler. 4. 1 3. expreſſiin! Manichai, 12 in fin. pr. ſubi Gothos, qui tamen Atrtans erant⸗ 4. 1cuad Juij Gel- 1
..... de haret tos feri,& aliter,prour Imperatori viſum fuerit honorari, alſſeritun.)C, ana 4 ad Electores, aliosq; Principes, Itatus, atq; Ordines Imperi 1une nuar manici(qui ne quidem de hæreſi adhuc-dum legitime cõvicti ac
cisinterrlum dum non Seript.
beant:non mr.
bſolutum m. h im pediati ſat 4
demnatiſumſ ſecu
hebur⸗ beun ye
i cle⸗ h ita aatorhe tiß gen dad en 6 a. Weyent ttücer ſſn luha. däta2 nuhn Nexdic
WANala
4

amarin, Kamdum hodiernam faciem non ineptè ap
pplicabitur, cùm ab aliquot jam ſeculis
u ſuunain an jualiperioritatis die Landts herzligkeit/ ca momni Imperio& juriſdictione à Cæ- auz a ſnallajeſtate fibi communicara, fiemiſſimeq́;& inconcuſsè cuſtodita,(quibus li- ur va enteligionis Catholicæ vel a guſtanæ confeffionis mutario kod. 8 accenſetur)
nalopda aaullum fuæ Maj ſtatis imped mentu m, ohn jhrer Majeſt Eintrog Inon minus ee Jes, Princii poteſtates, in luis territoriis(ſalvà tamen
las ielezinie bnperluæ Majeſtatis jur fditione upremà& uni verſali, Superioritateq́ Imperii) „ ni.rh. 49. Quò acceſſit, quòd
„Becſäaa Ae Th Mrr hae! e n,,:„; 1ie Alaaan.. ectecant, Vide T. Michrael. de Jur²⁴.:¹. 4 3.& †**%. ju 3
quin& ea, quæ alias fieri vetantur, 1555. Paciſicatio Rekigionis publica, Imperatoris
69Gn häblteæpacis at-; atilitatis favoreſob quem alio —„4 1
ana gaia ummumd Imperii Sta nrentione, totiusq; adeò Senatus Imperii conſulto cito teligioſiſimè ac ſeveriſſimnè ſancita, per deducta d. 9.37. inibiq́; inter alia aula, broteſtantium in territoriis juriſdictio Eccleſiaſt ca(quam olim Carolus P ht Aln llenmsE cleſiaſtico Ocdini à leconfttuto omnigenam demandarat, Otto verd aolamuknn Magnusplene communicarat, ur ex Resnereio reſert Knich. de Sax. non prov. jur. in e3 iunz e veih Dus, Sax. c. 4./I:18.& er de ſublimi&& regio ter rit jure, c. I. n. 13.& ſe) ſuſ penſa, Cmen namuf anibus cum veteris, quam vocanr, religionis, tùm Proreſtantibus, ex æquo, ne al- nga ubditis, causà religienis, quicquam moleſtiæ, periculi, damni,
8
„
dalgumma tenalteris, eotimvel 14 maa una ineommodictearent, ſet Id inhi bitum, atq; ur amicabili planè comiq́; concordiâ ſe- menreilaalt in ſeimricem, virtute ſacri Mtius fœderis, everetentur ac tolerarenr, præfulgente ſan- 2 iaCAmlas Gälmperatoriæ Reg æd; Majeftatis promiſſione& auctoritate conſenſum,& ul- e maid niaum udcittög; pleniſſimè con firmatum fui t, Rec. de An 155 H.per ror. Da. citati traalleg. th. dcmo olecrie S. Michael d. concl. 49. Iuſt. Spring. de pace relig. c. 6 Jf. 6 5. War. ab Ehrenberg Veriſimil. d.oudldenun Thealog, Jurid. e Polit c. z. u. 17. cum ſe*³a. Ant. Beubellona de Gaudentiis in tempeſtivo 111 Hufal e el. Xnich in encyslop. c. 13. quà ſanctione Pacem Religioni& Reipub. ltmoeventu reſtitutam ait Heig p.¹.112 6, Ham iraq; vel ut piecariò indul- et hquod hiſtoria redarguit)veltanquam An. 15 52. vi mecuve extortam(quod par- mee tiearg krr.Fn. l. 21. Pr. D. quod metus causdà, partim ex purgatione A. 1555. ſubſe- „* utadiuitur, 7.2.3.e6 4.C. de hus, quæ vi metuùsve causd.) Velullo alio prætextu ſcitra atriuſgzpartis à publica iſthac conventione viciſſim diſcedere volentium conſen- — 3ℳ” ungfl guib. mod. roll.‧blig.! 35. G I53. de R. I.) revocari, retractari, ſubverri, invio- sconventionum fides, publicarum Imperii ſanctionum aud oritas, Imperato- amm Capitulationum religio, pacis deniq; publicæ favor ſummus neutiquam pa- 1ne e titut,uic quid gontrarium tentarint Franciſc Burchbardus in aut onοmia, Iod. Lorich. zen nacern ſ hyfeſp Theolog. Colon. Iib. vom Religionsfrieden, Guil. ab Aſſonlevilla in Athed⸗ locensK'N Nehge, G alia:a genus ſuſcitabula.
106. Deinde quoq; ſccundùm jus commune ſeriptum dubitationem non retecedei n i gasdHeretici egittme agniti& condemnati non modò ab honoribus offi- diecne, ciäsppublicis arceantur, 1.Iz. ee 18. C. de hæret. N. 0 pr. c. excommunicamas,i 3.§. cre- n l Sentes Ae haret. Conſt. Frid de ſtat.& conſuer.§. 8. ſed& aliàs impunes non abcant. 2 udau reterquam enim, quòd pœnam incurrunt E ccleſiaſticam, purà Excommunicatio- 42 nem,ſge qua inf,a rh. 110&G. ſe.) I. Tim. I. Tit. 3. c. ſicut, 8. c. ad abolendam. 9. c. excom-
muniramus, 3. G c.pen. de hæret. quam pœnam poſt alios ſpiritualem dicit Covarr. ealmamater. l.5. 3.„ de ſent. excomm. in 6 quæ licèt ipſo Canone in hæreſin pro- bentibus infi:gatur, ſententiam tamen requirit declaratoriam, Mynſ.z. b 43. In- — 0 0 00 0 3 ſuper
1 A r
„nHen “ ſ
4 1 1
1. arell aumafe5
—
4
—
—
† 4 9f 4 15
845

. 1548 †. 391. Covarr. in c. quam vis.p.J.§.) 2,9 G
846 Pe Securitate& Salvo Conductu,
ſuper Politicam quoq; merentur pœnam pro qualitate facinotis atbittarid inſigtt, e nyka dam, l.I. in fC. de ſum. Trinit.&.9. in fpr. de hæret. Coraſ.lib. 3 miſc. c. 8. n. 3. purà pec keün. niariam, exilii aut deporrationis perpetuæ, perpetuive carceris, bonorum publics kcubhe tionis& confiſcaxionis, ae perpetuæ etiam poſt mortem infamiæ, la in f C. us um, Trinit. l. 4 ½. 6. 8. 7.& ſeqq. cum aut Gas aros. C. de ꝭiret. ult. C. ne ſenj. 9 T12 ebal Conſt. Frid.. ſ. ſeqY e. Vergentis. 10 A. c. 13& pen. S fde haret&& c pen eodnins Vefdt 5* C. de harer. n. 6.(ubi ramen recteè ubdit: jus ſepulturæ eos labete, exl C, Lan auh quanquam cum Catholicis ſepeliti eos vetuerit Pont. e 8 242 Rauinee h leges noſtiæ ex cauſa hæreſeos pœnam ad ultimum uſque ſupplicium& natuat li Aadewhdone e eatanhehien& ultimo ſupplicio tradendis,1&. iſſu lirC iatti 12 C. Ae heret.lz. C. ne ſandi baße irer. enjint 10. Dixi: Hæareticis œnam pro qualitate facinori⸗ ar itrarid infligiInpanbs lult.
namq; ex cauſa hæreſcos imponendis dittinguendi, I. à corrigi bilibus Ktelpiſcen. lher, tibus quibus Eccleſia gremium ſuum non claudit, ſed delict veniam datiukétiras* fin C dé ſum. Trinit. 1. 4.§. 6. C. de„eret. Novell. 109. c. I. G e. 2. in exir. asſum Tint. ben Zaſ.lib. conſ. 23:n 4. Menoch. 4.1. aſ. 37 2. ubi de abjuratione,(cujus exemplum t Prerue 42 Ait 2 Ae conſterat.) de ua& Burſat. conſ.. vide tamen de relapſis in hareſm⸗ Celaun de Apoſt. cſuuper eo. 4&& nccuſatus, 8 de hæret. in 6 Menacb. caſ.3? 4. G depenitentüu, imn eætium non relasſis duram apintonem Glari§. hærsſis, n. 8. notatam Aà Goth inl ir Fc4 haüai- ſum. Trin. rigidum; moren Hißanie apu Covarr. lib. z. V R.c.iea ihjunem hnu perſeverantes, pertinaces, impœniten tes, refra tarios& quandoq́; 4urdaigm ſesa c. dixit. 2 9. c. quia. 31. 3 ſe³a. 24..3.c 9. pr. de hæret.& per plures textus divini& luns. hm⸗ ni juris. Weſ parat. C od. t. n. 1. Menoch. lib'. 5.praſ. 7. Daurh. tr. method der & 247. Zaſ.d conſ. 23 ,„..& 6. II. docentes à diſcentibus, 12 c baret. ſive, quod codem recidit, ſeductores, facit. ²18. ult in fC. de lult,4bith beät⸗ ſimplicitate ſeu ruſtic tate, Nav. 144.2. ertore; ignorantia derehü ten .„. 3„ r.——„, n us. e Hæreticos doſe⸗ perſonæ ducuntur, weſ A. loc é. verſ. Deinde,&e verſ. Quare dicanus, leia 5 1 ab iis, qui bæreticis cteduat, aut eredenres C. de hæret.& 4 Cenſt Fris Lrdeie credentes de hærstie. ſive turbones ab ette aibus, ut lequitur Lipſ polit..j. Ill 4 putum ſedatis& duieris(pro quihus tolerandis& pœnis legum lolsends gaftſlma mpe leliarun Epiſcopos apud Impp. Chriſtianos intereilea antti
quandoque Ecc! „ 4—. 4 4 n 4 7 Novell. 129 c. i. ubi norat Geth. qu busq́ doctore magis, quac- tortore, opu Kerrorem Ps. ſen, . Pmaa zliorunizt.
timidè air L.ipſ à lib 3 poli c. 4. dilputaces, verizati contradi entes
dam mordicds defendeutes, 14. Cdeſaem. Trinit A.I.3§.5.C. de bsratede ween cauſ. 24 3. Dautb J. lor. Bodin. lib. I.de Repe 7. n. 48 Sef 2eann 1 6 1l2 leviori aliquo argumentoà judicio Catholicæ igſonisderiarenoſusr liene⸗ FC. de baret. ii, qui pernicioſiores& ſeteſtabiliores er otes detendune⸗ buu 7 & 21. C. d.:. ſcilicet cum fúndamento Hdei e diametio puguantesu-— im veſe 4 244.& ſe†ᷣ. V.& deniq; abhereticis fimplicibushærericialio inu d 1ne veriùs coërcendo affe cti; veluti ſi aperta coucurrat b'aſphemia, Ae qua vi 4 4 4 Teuν4Ieſa. 2. Matth Ia Rom 2 Ppbeſc4.I-Tim 1. N. 45, 133. in Rub. in verb. blaſpeementut.& c.I. F. 2*n verb. ultimis. R.de Ae.is 9 9 a Ier& blappbemia Dambon
26 21& multi: ess Dreian ihes prax en hen Celberum Iu 375 P. Greg. Tbol. lib, 33 Sntagm. 9.12. qualis fuit Serveci, T initatem! 2

in ld
un ngu V D. Johannis Georgii Bechtii. 847 . 4 Mar un 4 3 4 2.. 4 r Khu— cpier appellantis, Amicus meus D. Baltb. Meiſa. Pb. 10b. ⁴.2. 2.3..prad. 4.5. 62 5. in
d Hn TMSleidan. lib. 25 p. 812. veletiam ſeditio, Nowvell. 103, e. 2.
** 9 3 4 Kan d0 N Rn 4 3 A AAA 3 9 Näh
1 6K v.( 4
hnus nen us 25 5. 8. 2 cujus evitandæ causd
ee emmnticula hæreticis in jure prohibentut, 7.2 Pr. erſ ſciant omnes.&§. z. C. de ſum. & A.1.8.§. z.& l. 20. C. deæ Pærer. ut ſuperiore ſeculo in Anabaptiſtis, de quo- 4eesmi en unſaltiyſa colluvVie& conatu Bodin. lib. 3. de Repub. c. 7. n. 343 lit. c.& de esrundem in- e c..n.;70. pleni ſſimè Sleidan. lib. 3. comna. adde de Anabapt. R. An. 1529. F. 9— Mdem auch. 196.& conſtitutionem contra eoſdem bromulgatam, d An. 15 29.& R.
r. MNach dem auch& /½⁄7. 5. 417.& ſeq. Denayſ.t. 23.
128. Iſtis tamen diſtinctionibus maxim à cx parte poſthabitis Doctores Mhiqp inhæreticis ob hoc ipſum, quòdtales eſſent, pœnam capitalem, quæ legibus Voſtris,us in in. r.106 notavi, rariſſimè locum habuit, regularem fecerunt, per rexr. enng Deunlz. Zach. 13.& arg. 2. Tr/. 2. verſ. 17.& per ll. alleg. d. 15. 106. in f.& per c. legi. 13. ngrndleaaſ2,4.8.(per quem textum excuſare quidam auſi ſunt fratricidium Alfonſi Diazii mant aulhittei memura proditum à Sleidano lib. 17.)& c. reſecanda. 24. 7. 3. Zaſcd. conſ.z 3.lib. 1.& conſ. per. NeuLloh. cerm som.r pœrnam gladii fuffcere pPutans contra Dd. comm. qui ad dearrhnzal tguisſque cruciatus kærericorum ſupplicium extendunt, quos allegat weſenb. in e hmas haatdt C. de beret. n. 6 Verſecaterùm gloſſatores. quos ipſe ibi refutat ex eo, quòd vi- slun V⸗comburium nun quam decerni debeart, niſi cum lege diſertè eſt expreſſum per tex. 1 leAnna Mialeg uib. addol. 6. D. adI. Iul pec. l.3. C. de Iudæ. 1.9. C. ubi cauſa Fſcal. l.3. C. de malef. naCamHks deremilit. lib. 1z. Sunt qui pro dura iſta opin. allegare audent locum Jjeſai. 50. inſin uri lacob. de Belviſ.⁊ prac. 13.2. 10. notatus à Gocb. inl ult. port med. in verb. amn- due halate. C. de ſum. Trin.& fid. Carhol. Nec felici ùs ab aliis, inter quos eſt& Damboud d. *K e s12.8.ed detorquetur tex. Joh. 15. ut ex Cbryſoſt. Theopyl.& aliis S. lit. Interpp redt= 1 l Coraſ A. lib. 3 miſcell.c. 8.. 4. cùm de pœna æterni ignis loquatur, ut ex Hen-
eanh. 4
4 );
I 1 docenl 1
e dDaub in de ad abolend col. 9. de barer. A*pbonſ.à Caſtrod. lib. 2. dejuſta Paret. punit. Aores uilie a Gonaiſſde Villad. de Pæreſs. 7.15. docet Covarr. A. lib. 2. V. R. c. 10.„. 10. ubi tamen 4 In 2 Pſtexemplo Jofiæ regis Judæ, qui oſſa ſacerdotum Baal exhumari& ſuper altare „Denutr combur fecit, 4Reg. 23. aliisq́; argumentis& exemplis utitur. Afconſuetudinem dentar Cbhn eoblerrandam putat Coraſ. A. z. ſicut conſuetudine potius, quàm jure eam pœ- atea hamtseeptam poſt Gondiſſ.& Simancam ſtatuit Menoch. caſ.3 74. n. z. Adde omni- u4 ein 1 Deciun 1ib. ſprax. erim. c. 40. per tot. Liberos ſanè hæreticorum comburendos eſſe le0 Kettjure conſtitutum eſt, 13§..& 3. C.de ſum Trinit. l. 6. F.-. l.8. in f.& l. 16. inf. C. de — odoer Cavarr. d„. 10. Decian. A. lib. 5.c. 46. 109. Caterůüm, vcritatem&æquitatem qui amant, contra capitalem illam xreticorum ſimplicium ſententiam ita ſtatuunt: Juri divino Novi
24
4
waullch inpetlonas h
432
nenii, cujus Eccleſiam Eran gelii doctrinam ſine cæde& ſanguine propaga- 1l s mamraticinatus eſt Jeſai.. 11.². 6.& 9. ſpiritum ſive igne, ſive alio modo perdere a- asas umas hominum à veritate Evangelica deviantium quærentem non coônvenire, 3 etcfäh 230 ec.
.ſ4.& ſeqg ad eam, cùm Deus populum voluntarium flagitet, P/ul. 110. v. „a Jneminem cogendum, per ad ſup. th. 98. pr. Nunquam religionem impugnaveris, 14 30 Whetuqux immediaré à Deo dependere videntur: magnam enim vim in animis venoe 9 hominnm teligionis cauſa habet, ſunr graviſſima verba Suicciarq. ypomneſi polit. 54¹09— 39 Ho Adde tex. Rec. Anno 1555.§. Woaber onſere p. 429. ubi beneficium emigrandi 11u 99ℳ ancscitur, Denayſ. 216.. 9. quod poſteà ad neceſſitatem per cos, quibus Religio-
neausa(ubditos ſuos Premexe lubitum, valde abſona interpretatione, trahi 1 h. cœpit⸗
4 6
,0”
.oMe, 1

—
848 De Securitate& Salvo Conductu,
cœpit, contrad. 5. Woaber in verb. Woͤlten. E& in verb. Zugelaſſen ond bewilli jund. l. 40. in pr. D. de jadic. inwito, 69 Al. inditus, 1 56. D. de R.I. Mind. lac. aleg,3 b t. 37. Michael.th 49 lit. d.& e. facit arg. ab Infidelib.& Judæis, quos her ſupra ba eod. cap. deucta, pacificè viventes expelli jura prohibent, licèt ab Eccleſa Chridi Planè alieni,& infenſiſſimi Chriſtiani nominis hoftes fint,(quam vis diſferentiam
erimer ninnd ammi diuüſen
monſtrare conetur Porcius conſ. 4. n. 83.& alii aliter.) facit, quòd ipſemet Chrilts Salvatorzizania non eradicari, ſed relin q ilh. e. hæreticos non extermivati aut pet imi, ſed tolerari, ut ſc. ſpacium pœnitentiæ, ad tempus vitæ haberent,) voluit Masnn
13. c. eireumcelliones. I. cau]. 23 J.5.& Apolt. Paulus non de vita tollendos, ſedddes
tandos monet, Tit. 3.v. 10.(h. e. familiari communione non dignandos, Iohan apſß 2. Verſ. 10.& 1 1-Vid. eleganter Mei ſn. A ſed. z. Ph. ſob. c. 3. 7. un.. 2ο.& muſts ſea uli amicitiam naturalem, ce njugalem, item politicam ſeu ci wilem, ut non moralem muln minus ſpiritualem, inter fideles& hæretices canſiſtere poſſe& debere prolius& erudi docet. Accedit, quòd nec Divi Patres iſtam in hæreticos ſæ vitiam probem: Nullis inquit Auguſtinus, placet hoc in Catholica Eccleſia, ſi uſq; admonemiquem. quam) licèt hæreticu m, ſæviatur, i5 3. contra Creſcent. Grammatic.& o.alega vtſal A.1. C. de Iuda. n. 6 alia dicta habet Mei/n. d.. 2. c 4. 4 4.5. 628. Deniq evidensetamf occutrit ratio, quòd videlicet hæ cſis fit crimen merè Eccleſiaſticum, Alr,l. u79 de offic. ord. C lar. S. hereſis. n. 4. Rol. A Vall conſ-:z O.. 10.1i5. 3.& pœna qualitati delich correſpondere debeat, S item l. Iulia, d, J. de pub. jud. l. ſaucimuu, ꝛ 2. C. de pan. nec Cl rici, qui cognitionem& dijudicationem iſtius criminis libi ſolis aſſetunt, dr* perer. c. 11. 12.17. E 18 eod. in 6. Clam. i. eod. Alc. Clar. Rolaà Val. 44 lacu.(vil tunm weſ.d n. 6.) judicium ſanguinis dictare debeant, c. G 9 ne Clerici vel Mamathiſaus neg ſe immiſc. Nec laquiſitores hæreticorum, quos vocant,(à Juſtinianolmp dud uaſi obitet inſpergere placet, tanquam ſeditionum fomites, conſtitui etettet
prohibiti, Nov. 17, 7.1I.& EAict. Iuſtin. 2. C.I. ubi Vid. Gorh] hic excuſabit cauteaiſs n
—.... rF eculain ſimulationispleniſſima, qua pro hæreticis à ſe condemnatis& judici ſeculaitnati 4 4 4..* 75. 4—„M„ 4 tis intercedunt, ne motte aut membri mutil:tione eos afficiat, quam est uainn 7. 1be aur. n Clem furioſus, 1.5
27. de V.§.& H ſp reg. l. 60. t. 6 I. pProbat Covair. in Clem ſifuariduuhe 9/
.3 3.„, 5 huar SeB. homicid. abi ple aliam ex Henrico Bosch. in d c. adabolendam Ae hæret. E hunt iu
Saaa
ario a5
zuneſt,
A4 1 puun dath. lm ili h dw inc. uns ma kamma declella r,e
Healbe lnC. minſ. 16,6, delen.,
1 71 elſin, Kverias
—
te Ioy Igneo in! 1. cum domaus. n. 17. D. ad Syllan. ſubdit: uc ln quiſtotesconmui un mer judice ſeculari hæteticos condemnent, ſicq; à juriſdictione proprts umaniit dim quos ita judex ſecularis in ſuam juriſd recideates m orti& igni illicd bentbm 4 dralé quam cautelam probare widetur tex inc 1)§. Damnati Verd, de hæret.& Cuar haüde tuiam dicit:magis ſang inaxiam dicere debuiſſer Clerci namqhve lortet toſs dnir ab itregularitaris pœna, ſ ipſi interſint conſlio Princ pis, abi lex vel coo en üüt tur, ex qua multi poſlea afficiuntur uſtimo ſupplicio: irregularitatem ann runt, ſi poſtea immediatè& re ſic naià ipſi condemnarent, aut ſalteminte b w en ſilio, in quo quis condemnatu?, ait formaliter Sichard. ad autb bauiiaseiaas ädo pro patre. Vide omuinò de hatenuis excuſſu quæſtione eleganter&pue ülkrauenn an e Celſum Senenſem in libello, cui titulus: In hęreticis coercendis, quatenuup’ Sch hnt J'un Meiſn. d. c. 4 J. 4 E aliqua apud Bodin. lib. 4 de Rep. e. 7.5. 483.G/½44 Lihf i 4. G Dauth. loc ſupra alleg. jeatiserſungi 1 d II0, Hærericorum occaſione Sexta de quibuſvis Ercommna diſlolvim sde qutæſtio, num Securitatis communis ſint participes? diſtinguendoe§49, dü

——
* 3— —— — ͥ—
— —
ſuarcomm. in 6. qui& eadem p. 1. c. i.. 8.² ſeumubil differre docet.)& legitimè quidem
undanon eſt,& in caput ĩpſiu ze II. Aade cauſ. 24. per tot.(⁹ν ⁊. t. de ſent. e
Se, d. Matth. 1 8. 1. Cor. 5. ν.
D. Johannis Georgii Bechti. dandenim excommunicati, modò excommunication maminori, Vid. c. pen. de ſent. excomm. Covarr. in c. alma mater
musita ſuu orat. de excommunicatione,(Illegitima enim
e majori(quæ quomodo diffe-
5..inpr. n. 4. E 5. de ·6. ab excommunicatione majori anathema excommunicati ſint, Matth. 18. Ioh. Zang.
„putaà, innocentium excom-
municatio ab iniquo vel impio excommunicantis judicio aut furore profecta cu- ſmet excommunicantis redundat,
Ioh. 16. princ. Nov. xcomm in decretal. Sexto. Clem.& Exrra-
ung Covarr. d ½. 1.§. 7. 7. J. G§. 9. per tot. Zang. d. orat) ab ommi fidelium communijo- Theſſ. z. Tit. 3. Johan. epiſt. 2. c. I.c. æxcommunicatos. 17. Or c.
uum latiſſimꝰ Covarr. A. p. 1. F. 1. e5 2. qui tamen d.§. 1. n. ult.
indeama mater.. ⁊. relect§. I. per tor. ubi in fne di Excommunicationis ad alios Dd. rem ittit.)
banno Eccleſiaſtico, quam civil correſpondere Dd. nu. G c. ad Verſuus, dm. Bliin l.. C. de herea. inſt. Sich. P.P.c. n. 26. ec. 1L. n. gationi, gl.ſin. alegans laſein! fin. C. qui admitt. qusod probas&& Dauth. tr. um quod verius. uni verſalis fidelium ſecuritaris ex pertes
12. fucit tex. Ord.. 3.:. 48.§. 9. in fin.
nætu
tes eod.:.- cum ſecundum eod. ⁊.
aiſentientes all Shen in. Da. miausjuſtami
n
au9 nenſam 11.4.3.) g au Hiſtoriæt⸗ un g mediante Bxco erpofitorum,
eana 4 Aum Dominici Triviſani Veneti apua Guicciard. lib. 8. hiſt. 79 112.
Mhus capitis,
Admenſam 24.& paiſſi mn, II. 3.c. 2 de except. c. per Venit. 13.
de appell.& c. z. de ſent. æx-
redte probat, communicatio- vem cum illis ſalutis eorum cauſsu ſuſceptam non Prohiberiſed Chriſtiana charitari con- venire,tex. in c. reſponſo. 43. de ſent. excomm.(ſicut Interdicti ab externa ſa olùm, Covar. de ſimilitudine& differentiis Inrerdi- extorres habentur,& tanquam in pœnam deportationi ſeu banno in Imperio ac politia volunt, arg. ¹Iplacet, 5. ubi gl.ſin C. de SS. Eecl. jundt. o. non mi- 7.de immunit. Eccleſ. gl. in§. minor. in Verb. interdictum. J. de cap. in auth. habita. u. 14. C. ne fil. pro patr.& in A. l.1. n.12.
Cdthered.inſt. we/ in parat. C. de hærer. n. ũ Verſ. Et hec pœna.&& pracipuè Gail. lib. z.
velſaltem exilio ſive relc-
inc, paſtoralis, 13. de appell. Sylv. Aldobr. ada. gl. in. minor. I. de cap. dim. meth. de reſtam. n. 256. verſ.
ſunt, per jura præalegata. 1ll. Hæc tamen privatio Eccleſiaſtica communionis fidelium cùm inter- merternæ, omnimodam exterminationem politicam non operatur, ſeclumve nabirquia nec dominio rerum ex uit, gl.fin. in c. paſtoralis. 13. de appell. quam ſequi- ur Dauvh. d n. 2 56. ubi ex hor& aliis Jundamentis notat: Excommunicatos(excepti⸗ brayter harsſin excommunicatis, auth. credentes. C. de bæarei. canoniſata in c. 13.§. creden- in 6. Idem Dauth. n. 24 2. ubi D. cumulat.) teſtari poſſe dof D ibidem ſc.d.n.2 ſ6. allegatos, quibus addo Covarr. in Rub. de teſtam, p. ¼.n. 36. qui egat. Nec contractus cum illis celebratos annihilat,
c. felicis,.9. Verum
Tuos allegat& ſequitur Covarr. ind c. alma mater. p. I.§.. n. 10. multò illorum virtas& bona graſſandi cauſam præſtat arg. eorum, qua ſuprà 190O. de Inſidelib. diximus, quibus Excommunicuti cateris tamenparibus, vid. d. c. ad deterioris eſſe conditionis non debent, per traditu à Covarr. 2. V. R. c. 20.
igaanotr. de bello, c.16.& complures alii. Confer Brutum fulmen,& graviſſimum di-
utalnfidelibus, 4.3. udæis, 7. 4. Haæreticis,+.. aliisq; Excommunicatis, 7.6.
guatennt

850 De Securitate& Halvo Condudtu,
quatenus ſcilicer generali illa ſecuritate dignandi vel dedignandiſint, plenahadde- nus manu diſſerui: Seprimò nunc deiis Hoſtibus internis videndum, qui, utextetni illi foris, ita ipſi intus publicam Politiæ Sccuritatem perturbare, vioſare aut planè cvertere ſatagunt: à quibus, dictante unanimi Politicorum monito, hiſtor aima. giſtrã, plus etiam metuendum eſt periculi, quàm abillis externis: ſicuti heli civils miſeriam oculis ſententiosè objicit Lipſ. 6. polit. i. im ò bellum externum contrabellci- vilia ſalutare ſtatuit Ariſt. in Politicis,&& exemplus frmat Bod. lih. j. de Rep. n 65 ex Tacito lib..hiſtor. tangit Lipſ. d. lib. 6. pslit. ꝗ. ult. in med. Et ſanè in tempoteisoh- viandum, ſiquidem motus etiam exiguus in Re pub. partibus infect periculoliſſ. mus eſt, teſte Guicciard. lib. i. hiſt.& Civiles diſcordiæ ſubditos non rarò ad defectio- nem à fide legitimæ poteſtati debità trahunt, ut exemplo roborat Guiceiard lib,ſ.liſ circa pr. Sine ulla itaq; hæſitatione ſtatuendum eſt: Hoſtes iſtiuſmodiinternosnon magis, atque externos, dum contra Securitatem per leges omnibustiibutam com. mittunt civilemq́; vitam longè intutiſſimam reddunt, iſthoclegum beneleio d gnosj udicari, per! auxilium,3]. in f. D. de minorib..filio, 48§.1.D. de rit nußtſtimnss 22.§ ſin. verd. 12. C. dejur. delib. l. ult.§. ult. pr. C. de bon. qua lib.&. quia fruſtraèit uſut. E e. in audientia, 2. de ſent. excomm. 113. Tripliciter autem bellum civile contingere docent Politici: PRIMuxo uando in eadem Repub. diverſæ factiones inter ſe diſſident, quas qui concitantſo ventque, Factioſi dicuntur,? 4. C. de ingen. manum l en. O. adl. Iul mij Lijſdlibs polit. c.z. SEcuNxDP, quando Superior in inferiores tyrannico more rerius e quàm imperat, Tyrannus dictus; qui an Securitate Regum ſacroſancta gꝛudeatſſ quentis capitis claſſe I. th. 147. diſpiciam. TERTI0, quando inferioresadyctis
„
fuperiorem inſurgunt, qui Seditioſi& Rebelles nuncupantur, de quihus viil„y.
D. ad l. Iul. de vi publ. l.3.§. 1 in f. l. ult. inf. D de re mil.I..§.i. Epaſim. DS Canl Iul maj. l. ult. inf. C. de abolit. t.:. C. e ſedit aoſis& de his, qui plebem contra Remyuhet- dent colligere Nov. 17 c. ult. Extravag ad reprim. ubi Rr.&t. qui ſint rebelles qlhdru nuus t. tr. de ſedition. Nic. Boer. ter. de ſedirioſis. Claud. Cotereus lib. z.de jur Gewiulm⸗ lit.c.5. Chaſſc rubr. I. in verb. droicid iceles. 2. 50. Clar§.f g. 68.7.z6. Lihslu Mynſ. decad. 1l. reſß. I. n. 6.& multis ſaqq. ubi n. 2 7. E& ſegq. Geddem Itsad- luaf 9,
5.-adrem noſtram appoſitè, advers ùs tales juſtam belli ſuſcipiendicauſame Ldo. — rsüÜs aoperaadte
ſis eſt, adretſum cant,
cet. Er in his præcipuè deteſtandi ſunt Perduelles, qui nefariè dat
Prineipem& Statum machinantur, eumque, quantum in ip
I. ult.& paſſim ſubt. D.& C. ddl Iul. maj. vid. Vult. lib. i.I.R. C.47.. haua 114. Inteſtinis quoque hoſtibus& bellorum civilium Kitdul 9
8 2 7...E.. 2 e erlich ſendi ſunt, injuſſu Principis Diffidantes, welche jemand ohn R iſ D atllulmaf
wider Recht vnd Billigkeit mutwillig bevehden 3. Verſ. eudem. aun un. C. ut urmor. uſus inſcio Prine. interd. ſit, lib. ll. Aur. Bull. 14O,NO. An
2 2 7⸗„ 4 5,.. anett. paſſim in Conſt. P. P. aliisq; Receſſibus Imperii, Joh. de Lignanotr.de lhef nsauf
Rom. Imp. n. 109. Menoch. 6.;reſumt. 96. n. 4.& 5. Gail.I. P. P. 6.4 ⁄·4. d conſ. ult. cent. 3. Mod. Piſt. conſ. 39.. 15. Vol. I. Vid. tamen M ynſd decadi'nl TA5 Cta ſuprã th. d6. requiſit.3. nen Fridt 115. Omninéque Pacis Pubſicæ violatores, welche den genenenain im Reich Teutſcher Nation in Religion(nam& Par keleioni? lcher etie tionis de P. P. ſancita ſanctaq́ue eſſe jubetur, d
fin Denæélſt. 16. 96. vnd Prophan lachen brkchen dein Reusieuedei an bes
rüe er byuih hiufu ddce h grimüm neleres ali ue akapel⸗ zaleger rniolat 7;3) 96 Falſ l5 1.( euim 3 di uf bumali eatiam Ad4 talt, rert ſo ſanit d aunput d. A
4
—
—

5 1 180n alze 8„„ 22. dtgee 9, D. Johannis Georgi Bechtii. 3 831 bu esda zuwider handlen/ oder zu handlen vnterſtehen/ ꝛc.. L. 3. G paſſem. D. adl. Iul de vi: ne eri en nde pul. eE præcipuè in Touſt Erid de pace ten.& Couſt. de P. P. aliisq; Imp. Receſſib. Ord. 5. 2. un nilaläimnn 4 tzlubi in fin pr. 22§1 17 fin. vim contra P. P. illaram etiam ante ſententiam proſcri- di zun ihtann hionis de qua baulò bèſt incontinenti, arg. 7.z.§.9. G 1.17. D. de Vi& vi arm. vel ha. näbäna amprimuͤm ſociorum& aux iliato rum copia etit, arg. ⁰.olim kauſam. 12. de reſtit. Ko⸗- damſnaluhe lat repellere& referre impund licet, Gail..P. P. 16 1/. 14.) G rt. ſeqa. Luc. dæ Penna in J. hütcaann na anit col. 13 verſ. de jure Verd. C Bub. ler. O. lib.1 2. A Ifl. d. Conſt. de pace ten in verb capi- dund u um. Veüpellus tr. depace, J. I. Nic. Moron. de fid. treug.& pace, q. 0. n. z1. G 22.(in Wctemn be quibus allegatis textib.& Dd. de variis pœnis pecuniariis, corporalibus& aliis, pacis dag.
publicæ violatorum:) rectà in terminis noſtris ſpecificis Nic. Vigel. in Conſt. Carol pub. jud c. 6. ſed 3. 5. 189.& multis ſeqq. Denayſ. in jure Cam. t. 211. e5, ſex—. Myn. 5. obſ.78. GAl 5„3. G'lib. I. de P. P.per tot. Schurjf. conſ. 12. cezr. z. Moa. Piſtor. conſ. 39 per ror.& „ enſeugdt.. uſ.19./.15 16. e5 t. vol. I. Fachſ-conſ. 4 n. 16 Fichard conſ.i. German. Vol. z. Eyc.
lman kütm ä u6. Quinimò prædicti per Præſcriptionem ſeu Bannum Im perii, de qus
dunt r xenjin
endan et: Hoenee
Lemaaur. Iis Jles i⸗, omnind Br. Nell. eh aliorum tr de Bannitis eleganter Sichard in l. 1.. 11. uſque ad tr.Cas an aulla W
fmem(ubi in fine de Bunno Cameræ! mperialis, Curiæ Rot wilen ſis,& judiciorum Weſt- luluorum aliquid tangit. pracipuè Gail. lib. z de P. P.(in cujus pœnam notorii vio- niecoatietiit jatores D. P.& rebelles i pſo jure& facto incid unt, t. qui ſint rebelles. O rd. d.p. 2.t. 9.§. 1. odes uretſctiltng perſententiam nihilominus inci diſſe declarandi, A4 oron. defid. tr.& pac. q. 33. rext. in g naunn mldn Canſf. P. B. de Anno 1548.§„Pnd objemandts„. 381. Ora. d.p. 2.t. 9.§. I. Gail. I. 05/.3. n. 3. or ninkenatsas. Denayſer 21.§.7. atqueita in Camera lemper obſervatum ait Gail. z. P. P. 3 num. 8. * zerurnelgutt vurm ſer. f. 0. obſ. 3. quod putavi: immuratum Mynſ. 2.067. 43. Per Receſſ. 3e An. 1589. „. Turs in Damit dann hiufuͤro.„ 560. qui tantùm de wiolatione P. P. acku bermanente ſeu Lehelesuueeas cmtinuataputa in balantum militum erronum G&pradonum concur 2 loquirur, Gail. inD eumnh 4t3 n I8. Alitts caſzus ſpecialis habetur in Auren Bulla Caroli I't. J. de quo dicam 4.7. 8 Gim alius, primo tamen ſemilis, in R. A. 66. F. Daß ſie auch. 5. 604. in peregrinita-
—
3—
₰
“
61411 A 8 4....
unG d3 emtediguntur,¹ſed ſ hac. 10.§. ſed ſiquis. 6. D. de in jus voc I.1.§. 2. D. de leg. 3.l. I. C. de 1 Den 1 lm 136 berad iuſt. An& quarenus Banniti deporeatis aquiparentur, vid. Da. fluctuanres apud 0 33. 1444
ec unan Clar.ſ.f 7.71.n. 12. ub: ipſepropriam, à deportatione& relegatione diſtinctam ſpeciem Les à ſGM),
a facit ex Dd. e6⸗ uſu judicandam.& communes omnium hoſtes declara ntur, Lamiſſio- ir 04, e.I. verſ. ſed& hic. D de cap. min Sich. ind. l.. n. 1z.C.dæ hered. inſt. Clar. q homi- 1, Knkll. 8 fales nl 1
eium a. 3. Corn. conſ. 04. col. Verſ.hic tamen.lib. I. Mynſ.conſ. 21. n. 8. Vnde Echter
It. anttl 1 4— hnw ixbess, quod apud Homerum publicum hoſtem ſignificat, dicrum quidampu- mqur,nnn Nnt. Thylm. de Benign in Apoſp. prodromo, obſ. pract 21.& liquet ex ipſa declaratoriæ nu huun g Hamniformula: Setzen jhn auß dem frieden in vnfrieden/ c. Gail 2.obſ. 6. n. 10. S&rſeqa. 85& 2 a 8 quàs rotectione Imperii eximuntur,& in hoſtilitatem reponuntur. Thylm. de Ben. d. loc. swelcheſ
79 I17. Cui conſequenter Securitatem viæ publicæ, commerciorum& com- 2 meandi amittunt, Gail 2. P. P. 1. z. 13. impunè à nemine recipi, neq; ipſi neq; bona co- ieM4r g rum Erklaͤrung des Candfriedens de Anno 1522.. Ob aber p. 53.& paſſim in ſæg. R. v älfas. 42 1548,§. Es ſoll quch 5. 3 05. Ord. Cam. A p. 2.t. 10.12. G ſeq. ex AIfl. Moron 7.10 2.1. 11 46 6eg au lati ſime Gail.z. P. P. o Denayſ.x. 56. at liberè à quibuſcunque offendi poſſunt, u O dag. ²9 9..ver/ So baid auch. Gail A lib.z. P. P.r. 2. 20. Denayſtt. 49.§.. Vide⸗ . omnind Schurf conſ 10./. 14.& multis ſeqq cent. 3. quod non ita fuit ex diſpoſitione Tutis cõmunis, ſeredimus Br. in l. ut vim, 3.& ib. Claud. de Seyſel. D. de juſt.& jur. quos lahn& ſeauitur Clar. homicidn.2.(ſicut nec hodiè adhuc morib. Galliæ Banniri Lee. lend
1 6 . 4

— 85² De Securitate& Salvo Conductu,
Mend poſlunt, nechoſtes reputantur, niſi in caſu læſæ Majeſt. divinæſ putà 4 cos) vel humanæ, ubi ipſo jure diffi daricenſeutut 8 jelt. di x(putà, hære. in ſetad Raub. 2.A 22,„ per auth. Gaxaros. C. de haret. Chaſ. lunſiA .2. des confiſcationis. Verb. qui conft que le corps. n. 10.) ar ehanhaſ ee tutum de Bannitis impunè offendendis valeat, cor 3.) Quddverd iſtinſmotiſter tan micidium. n. 53. cujus tamen vis I SEtta denotom ele u eſt opinio, Clar, d, h. hak alt
hic. p. 2. n. 37. Clar.§.f.q TI. plur. eſe non extend t. Hagalatt. iijeehu
5§.fq. 71. n. II. plures allegat Moron 4.107. n. 2 dem adCin. Mth tates fœderatas, Cæpoll. conſ.crim. 3. per tot. relat à Giacch adC! ⁊. ne quidem adCiri. uiu-, P. Et in ſpecie de banno Rotwileuſi& judici 1 AA.A.§. homitidn ga it. iau di tendatur ultra limites juriſdi MSc i& judiciorum Neſtphalicorum, quòd noner aetterari ultra limites juriſdictionis illorum, docet Sicb. d.’.In. uls er we Bannum verò Imperii abl aror 2 Icit. a 6.Le 4 f. C.de heradeinß. inagud 1 Spitanſ inßict Pernl ab nperörore on que vicem ejus obrinet, Camera Impelia räünpe flictum univerſale eſſe,& per totum orb 4. ahepu dere docet Gail.. P.„& per totum orbem terrarum vires ſuas exten. mbena „1. P. P. 6.. 12. 65 14.(quod ee, NlleE naenan negui viſſet,) quò faciunt arg. in H 3 2uh R axf ehſe een nueſan Aan al libera Bannitos offendendi licentia ne Ondenufn caſu B un betn eniteh ehef 173,, MM ee,. led(u Banni univerfali ad fagitia wuitpes Piod dulek hayn ikagitiinnz.(alias es I ſi plagii) D. de V.O. Unde mol enm be l 4 : erare impunè proptereà non licere e ſen
x communi contra Nellumredè aai tenet Clarus, 5. homicidium.n.6 faciunt not. Sail. v⁰7 I. 2. 6. Cætetoqui Denn adeò licita eſt Banniti off 12., 1 29 11.„.36. Cærtetoquinuſque sbaiu bi offẽ Banniti offenſio, ut huic ſe defendere non liceat, Moron q. 108 quia iu mi 1 i offenſio permiſſa, ibi defenſio eſt prohibita, arg. l.3. D. ne wis fiat ei nuiinpoſe tnr ni ſi ſervus. 4. C. de his, qui ad Ecel conſug. Dd. omnes in!. 3. D. de zuſt E jun lato Hippald uh Mar ſil pr. crim§ 4 redior 4 5 ₰. 3 1 92—. Iha ha, 2
Aunſes 3 ggredi n. 75. E ſeqq. uſch ad 82. Farinac. 1. f. 32·„ 86. Obr. 1 dd defen/.c.:7.12 ½ eSeanger een Arceh dn nerenealrde daen de injur. h3 118. O endi autem impunè poflunt Banniti Primuùm in perſonas per O. dn p. 2.1. 9.§.k.in Verbus: Sollen des oder derſel— muiiſin & ater ex ſuprà: 5 i des oder der elben Leib/ ꝛc alle mentglich etlaubt ſin miaa ſt She⸗ et ex ſuprã tas a declaratoriæ ſententia forma apud Gail. 2. P. P.s 6.„.10. G 74. dzinni 2 y Zaa 4 Benig 2. d. obſpr 2c7. 2 I. ubi ex eo colligit, à deportatione, qus mortem tauum inn 4 Ade 29 in⸗ hauis Bannumn, uod mortem quoq́; naturulem ſecum nrabat, diſeriminani 3 5 ne socci ens Bannitum ab homicidii pœna prorſus liber& immuois eſt, quam läu Heedlen ſ nenn⸗ ril nterpretum calculo receptam ex Placa lib. 9.&pit. delili.36n. 16 2 65 3 ar. d.§. vmaicid. n. ſz. in fin. n. 14. taliter occidentem etiam in fvropoli euemn- duann 4 7 excuſari ex mmuni docer: prædictaq́; ſententia de impunitate internecioni goi annJroruin eroo-d eriamſi ſtatutum ſimpliciter de impunsè offendendoconcr- l Remeht et, Clar. d. loc. n 55. nec fallit, etiamſi per aſſaſſinos vel aliàs proditoriẽ occ ünn 1 anrue credimus Claro d. loc. n. 61. quod tamen alii non, niſi in Bannito pro climine iy 1 xælæ laj admittunt, Gicchar:ibdrlit. ꝗ labipa Caren iſthoc caſu etiam veneno he dn Eun Tns,)e,tenehatiedehere Nec quicquam, quoad dictum cffectum,diſcrimi- ein ne⸗ 65 inter Ban num delicti& contumaciæ in Camera Im periali 1(licut alias ſtatu⸗ an 9, P70 it um mpandfinaiermitran, non habeat lwum in Banuenuemaaian and 4 2,4, Ts.Kl cum eadem utrobiq: fi declarandi&denunciandinsoo llul- 8 8 haud dubiè(urur rigoroſum videri poſſit) odio obſtinati contemtus Cxæſatez e 1 ſta conititatu nuse onuſte Eg.Aukn.e S G ſn aſufejuſe r e ebescontra cum infurgere, qui jus, judicem& partem cludit, c. i infn. A¹ ahell nb⸗ dſc. Gail.d. lib. z c. 5. 2. V.. dee
4 X. 0 0⸗ 8 1 2 i e u 119. Iſtam veròè ſententiam Primò negant hrocedere, iannituxqe nin
centia ſua docere vellet, quem, donee de crimine liquea jam termini ocere vellet, quem, donec de crimine liquea, ob enge nua a quus ar

Aöln Cun
nneai del, enannſwa eanx an) unden enda
atercoin e. 1 orrudcenae
1
tr. ne aualulh acicioean Vehu ann, insz 1a gnr centuid
itaneriruniſ. ape.t llas
1
at us.Gaila ube. eſe deicrdee mah todidia vil,led Di meallig 61 kIran nberrn ualhh ofſent knniunn
X us e'it/ Ha
4
po res 9 b
ſſſſ“
8 ſadeayell Plac. A lib. 1. epir. del c. 36. hn. 1. Menoc h. d. lib. I. A. I. Q. 7. 90. n. 38. Moron d
D. Johannis Georgii Bechtii. 853
napem poœna differtur, non eſſe offendendum„Poſt Felin. in c. qua in Escleſtarum.
dn I ald onſtit. Moron. 4.105.„.I. 6⸗ 2.2.3. fubiicir Innocentiam potius chm gaudio ex-
As, /uàm injuriam proſequendam Re. her l. abſentem. D. de pœn.& Luc. de Pen- nalb. ult. col. z. D. pub. lar. eæ ⁵. 110.12. facit Ord.. 2.t. 10. ubi tamen de ſpeciali ſalvo- Nmaaadu iſto caſu dando movetur, Gail. vucondudtus. in fin. ſicut& aliàs de aliquo crimine diffamato(
2. P. P. c. 7. Gilman. Symph. tom. 3. verb. Sal- citra exeeptionem
a qui ex tali diffamarione Bannitus eſt pro facienda ſui exculpatione non debet
ue erahio denegari, 7.7. 8. C. ad lib. Corn. de falſ. cignificafti. 16. de homicid. Eodem-
3 rehertinet,quòd Bannitus de proximo rebanniendus( tperotun atenme A occidi impund non poſſit; Moron. A J. 105 1,1 ,,
upro non Bannito fuiſſet reputatus, ut ex A ng. in libr. ſidao 38. D. ae adqtir. herd.
h. e. banno vici ſim eximen- 17. Secundò, limirant in eo,
a ſlin7..n. 11. D. ad l. Cornel. de ſicar.& in s aggę redior. n,3 4. notar. Moron. d. ir. des neug. O pac. 7. 105, n. 17 Per rationes ibid. deductas. n. 19. ſe*d. Tertiò, cefſare tra- (antin Bannito, cui Salvus conductos datus fuiſſet expreſs vel tacitè, de quo infràc. e Moron. A.loc. 7. 2. /6„3. Qunt, ſi Bannitus eſſet in manibus curiæ, putà, ſtper
famillam judicis aut Officialis ad carceres vel ad ſupplicium duceretur, quoniam offendens Bannitum, dum per familiam judicis ad carceres trahitur velad ſuppli- eimm ducitur, punitur, ac ſi non- Bannitum offendi Het, Br in l. in lagueum, 1. D. de
4AD Ginl. cujusqh. 4. D. ad l. Iul maj.& in l. lege Iul. 4. D. ad l. lul. de vi briv.&& inl.
Is ansfugas, D. adl. Corn. de ſicar Rl. in l.liberras, 4. D. de ſtat. hom.& in l. addiclos
ſiyliein 6 C. de Epiſc. aud. Felin. in e. cum juramento. 4. de homicid. Alberic, p.;3. ſtat. 7. Ss Marſilin H. aggredior. n. 2 4. G 2217.&ꝙn. 40. Magalotz. tr. bic.. I.n. ſ. Moron. a. 104. nio Clarusd..homicidium. n. 65. Menoch. A. I. Oxlib. 1. q. 90. 2. 53. 6,54. Quintò& tenig limitant, ſi Bannitus appellädet, ad eoq́; s ſuper Banno penderet, arg. 16.§. 1D de his qui not. inſam. l.1../. D. ad&. Turpil l.unic. ab bonus tex. in§ J. D. nibil no- umiappell. interpoſ..penult. in f. C. de fiu in ſtr.¹ 32.§ 3. C. de appell poft. Br. CS Iaſ. in I. ollueris. ſiſi ſervus, D. de A. F. Pl. in aur,. quæ ſupplicatio. O. de prec. Imp. off.&l.i. col. Tloſa. I8. Adde Ancharan. inc. non Voluam. 7. de appell. in 6 prout allegatur Symphor. umverb. Bann inpr. communem dicit Clarus§. omicid. n. 6 4:(ubi tamen in ſne⸗ addit:in provincia Mediol. ſecus dicendum fore- quia ibi in cauſis criminalibus appellatio ſubblata ſit.) Etexidentitate rationis, per c. ſaſcitata. 6. de reſtit. in inr. umſmilib etiam pendente in inte grum reſtitutione locum habere poft Nellum à ſe etenet Mynf. conſ. 2I.„. 64.
no. Ubi non inutiliter quæri poteſt: Num& Re viſio contra ſententiam Ban- aideclaratoriam in Camera latam petita ac legirimo tempore interpoſita effectum glsluſpendat, itaut Bannitus pendente Reviſtone offendi non poſſit? Quod pri- mttonte negandum videbatur, ob ratones fequentes: I. quia, ubi ratione qua- titi cauſæ appellatio non habet locum, ibi nec ſi upplicatio ſen Reviſio, Caſtr. in iquis T.C.depr ecib. Imper. offer. Oldend deſent.&'re jud I.de remed. ad v. inig. ſene re- meaiz Aiffe. Verſ. Ex his ergo. Rosbach prax. ci vil.t. 76.de ſupplicatione nu 1 r. e1 2,f4 4= titen inf. C.Ae. fg. inſtrum& lib fß. pen. C. deitemp.& reparat. appelt ubi appellario
Kretracatio à Pari procedunt. Atqui à ſentenria Banni declaratoria, ſicut in pro- meia Mediol. ur præcedenti th er Clars notawi, ita in noſtro quoque Germania ob
Tulitatem criminalem appellatio prohihita eſt, per reæ in R. A. 1530. 7. Item als
PPPPP 5 b jegt
——————ͤͤ ———— Er———— 8———————
— 1

—
ta, exſecutio ſententiæ(& quidem vigore juris communis præſtita per icdotem
certum eſt, vid. Ord p. 3.t. 42. 43. Mynſ. 4. 56/-65. n. 1. Taceo
jundj.! 75. D. dejudic cum ſimilib& in ſpecie der heylſamen Executio
854 De Securitate& Salvo Conductu,
jetzt etliche zeit. 218. in fin. Ord. Cam p.*.².28.5z. Mynſ.4.ab.4.& decad.-e.Ln muln I². Gail. 1.b/. 1. u. 2) 66 28. 1. de P. P. c. ule. in f. Fich. tom. 2. conſ. 123, n.3 f. ꝛ9. fari alente P. H. O. art. 12. ubi ne quidem en puntto expenſarum cauſæ criminalis appellari patati ix ilt Dauth. ir. method de teſtam. n. 208. II. per text. in R.de Anno 1132.§. Vnd damit vnſet u. ean verſ. Doch daß nichts deſto weniger 5 250 jund. Ord. Cam p.; ². 33. 9. Im fallabet. nitit, ibi: mit Execution ſolcher erſtgeſprochener Drtheil an dem X Kammergencht ͤ⸗ dvoridin gefahren/ ꝛc. ubi prior illetext. corrigitur, ſecundum Gail. I. 26*16 4. n.3. Gede Arrsſhs ueeliojtt 12².n. 4. Gſeq. unde ita quis ratiocinari poſſet:In quibus cauſis olim Reviſions pete inoten
cautione de reſtituendo, ſi in Reviſorio vinceretur, aut h. quæ ſupplicatio. C. Aapraul- 82 Imp.off. Nov. 119.c. 5. nihilominùs procedebat,& co, qui Revifionem interpoſtera, megpti in Keviſorio poſtea vincente reſtitutio fieri pote at: in iis, non aliis, hodièexſecutio i ſententiæ per Reviſionem ſuſpenditur: ne lex correctoria, ultta caſus leyis cottecta, qyai corrigendo evagetur, l.27. C de teſtam. l.2:C. de appellat. Arqui, ubi ſemtentia hanui aſſenn declaratoria lata executionique mandata erat, attento, quòd mortem naruraſemes aurefjſ pœna ſecum trahat, ut d. ſup th. 119:ibi- dato, non conceſſo, Revibonem admiſlam aakegun fuiſſe, per cautionem victoris de Reſtitutione in caſum victoriæ in Rerxiſotioſatis aefecnl proſpectum Bannito non fuiſſet, imò ridicula exſtitiſſet ejuſmodi cautio: cmiiu wwuc naturalis lemel amiſſa reſtitui nequeat. Nov. 13. c. 2 in f. In aliis verò cauſis nonca- urtyrr pitalibus utilirer cavebatur dereſtituendo. Ia his itaque ex Reformata Ord Cums umwäot
Anno Issz.cautioni victoris olim necdum impedità exſecutione uſitatæ, ſucceſit aualg.
ſuſpenſio ſententiæ, præſtità caurione à victo, Ord. Cam. J.. 3.t. ſz. F. Dnd datiit aratie In illis verò Bauni declaratoriæ caſibus exſecutionem ſententiæplane, utolimat. aganr morari non licebit. III. quia neque Bannum delicti petita Revihone ſoſpendi dau)n notorietas, ut loquuntur, delicti, ex quo bannum iſtud infligitur evinen, Or lan durm i p. z.t.9 ibi: Rundtlich vnd offenbar ſeyn wuͤrde. cum remedia contra ſententianst aianich iam quæ alioquin ſuſpenſivaſunt, nortoriè injuſtam cauſam foxenti adtemoana ddem g nem exſecurtionis, non proſint, rex expreſſ. in c ſuſcitata, de reſt. in iute vequses ecunch Banni contumaciæ exſecurionem dormire permittat evidens juris tatio,quo 4 güaber rus contumax ſuſpenſivis remediis uti non poſſit, tex. expreſſ in J13,§. 4 CKe jus. 1 ahr dinationem autem, ubide banno contumaciæ loquirur, de vera conrumacia log c gun ud in talicaſu Reriſio aamac ... ‧„..119⸗ 1 tenderet ad perſeverantiam in obſtinato contemtu§. C. Ma jeſtatis, Tudiſi thll bedern .. 8...„ inf D. de0f qus d. aa inf& ad eluſionem totius poteſtatis judiciariæ, contia F. inſ. D. 2ee a ahhd 1 Ordaung nn dan cviden- auſlt quæ habetur Ord. p. 3.*. 48. Vide pro iſthae ſententia votum Dominorum uauun 8 6 3.—. 76 3 dorum in cauſa Weſthoben contra Weſthoven/(aui er cauſufradie hac hor tom:. anole contumaciam declaratus in bannum anteâ fuerat) 23. Iunii Anno14 Ompboncanenunan 5. 2. vot. 32. f. 121.& ſeg. 1 ua erenn 221. His tamen non obſtantibus contrariaſententia obrinuite d 4 dbhan gnat I. rario permiſſarum Reviſonum, ne videlicet cuiquam in Camera Imp Lade 5 inCa iſlam Actorum recognitio juria fiat, Ord. A ½. 3.t. 53pr. quæ. ſi Domini Camerales nullam à rencis eims. tu nem meruere haberent, æquein declararione Banni, atque aliis eD at Aquilit uaſ gere poſſet: ubi autem eadem ratio, ibi idem jus, vulg. Alu, 1 Luno de aul K& ratio ſuſpendendæ exſecutionis, quam Gailius adducit, delte- ute ſis
—

nnutut 54 Aemt
D. Johannis Georgii Bechtii. lüaun mtauam in Imperio, non minuùs iſthic militat. II. Tantòd magis exſecutioni hhaſenn a, 1 5 Dannpendente Rev iſione parcendum eſt, quòd majus hic, quàm in aliis cauſis, ver- eterai,anad femanimæ videlicet periculum, per N 2v. 8. circa fin. proqœm. providendum namque uc mäalan 1 ſutäibus, ne animam Perdant homini⸗ nati quidem ſemel„Tecipere autem eam, daer Aelu nperdiderit, non valentis, graviter moner Juſtin ſuprà alleg. Nov 13. c.⁊. in fin. . wancec 1 I Quotidianus Cameræ ſtylus arguit: Dominis Cameralibus cognitionem —— beolitia re! injuſtitia Reviſionis interpofitæ non competere; ſed tantum, an ritè, der ntan mualegitimo tempore interpoſita ac denunciata, debiteque cautum& de calu- eee n Hnapetente Adverſario juratum ſit. IV. In Receſſu Dep. de Anno 1600.§. Pe⸗ „ An Hangend f fac. z. Denay] t. 271.§. 17. diſertè duo tantum caſus, videlicet cauſa rela- nermtan nadorum captivorum,& cauſa alimentorum,(contra quam tamen alteram privile- no kenoceerua am exceptionem, ut hoc obiter inſbergam, nuperrimè in cauſa quadam fiſcali, die
n 855
arrde ex corcden
aanmergerichts Vnderhaltung belangend/ ubi lis fuerat circa valvationem monetæa Alz— ACamera ſuſtentat ionem folvendé. Vid. Denayſ. ⸗6.. II. jund. t. 192.§. 8. 10. e& ſeq. Re-
————
eanme vſes debitore fſci condemnaro interpoſita fuit.] exprimuntur, in quibus Reviſio in- . 7. polta effectum ſuſpenſirum non operetur:
omnes ergo reliquæ cauſæ Reviſio- innannant nemcum effectu ſuſpenſivo cæteris paribus recipiunt: per reg. vulg. quòd exceptio fr-
dnenerktintnte metngulam in caſibus non excepris, I.2 0.§.6. D. qui teſt fuc, poſf cum ſimilib. Denique,
1
4 g en 104 XO, Nodeona
e Nmn esftint alegaripoteſt præjudicium ind. cauſs Weſthoven ontra Weſthoven/ ubi à ſen⸗- denlolbüinanen teatzain puncto executionis contra N. Weſthoven den in contumaciam erklaͤrten elan ntücent Echker/latà 19. Marrii Anno156 3. ipſe Bannitus interpoſuit Reviſionem, cujus oe- de1n8e dan ealoneſententia à qua quadamtenus reformata fuit 2. Ocοεν Anno1 64. Poſtea ta- urerteremen WenReum, parrim intuitu cauſæ principalis,(fratrem enim in via publica ſclopeto ae kannka kanimaverat) partim ob contumaciam etiam ulreriorem, ad mulctam 20000. fl. eandemnarum in Camera ferunt,; Sept. Anno 1572. Concludo verbis Gailii: Sen- teniam Banni condemnatoriam demùm non Petitã legitimo tempore Reviſione neass nanlite in tem judicatam. lib. z. de P. P. c. 5.n. 5... un. Secundò, Banniti,& quidem à fortiori, impunè etiam in rebus offendi halnt: quia bona ipſorum omnibus prædaæ ſunt„Ord. A p. 2.t. 9.§.. in verb Gut/ allemenniglich erlaubt/ ꝛc. Denayſ. At. 49.§.. quod tamen cum mica ſalis acci- uisu iendum eſt, quandoquidem læſi pro damnorum ſibi darorum refectione potio- dann ſe aesineorum occupatione habentur: aliisque, quod ipſorum eſt aut legitimè inter-
4An dodand
4 9 1 tizise gebetur, repetendi jus non intervertendum, ut prolixꝰ hahetur in ſuprà . un alg Lrelaͤrung des Candtfriedens Ae An. 1522. Quò ſpectat, quod feuda non oc-
rneiet t ecpaatibus, ſed dominis committuntur, Rec. An. 154 8. F. Vnd ob jemandts.380. dxels gis, Sula. PP. 3, G.*f. Denayſe. 49.H.z⸗ adeò ut ne quidem ad Executores, qui bello eibrr ertan 4 hannitum proſecuti ca occupaverunt, citra ſpecialem Domini notionem& deillis
Mhe imelituram devolvantur, Fachſ. ſupr alleg. conſ. 4. poſt conſ. Piſtor. vol. z. Neque nuuueruii itiereticendum: quòd, etiamſi jura ſuperioritatis& merum mixtumque Im-
num habentes poſſint in ſuis provinciis delinquentes bannire, proſcribere, depor- nieeutuin Iteztalestamen Bannitos non perdere bona extra territorium ſita, ſed tantùm ea,
uv dis niatra territorium ſunt: ſicut& jura tantùm ſtatuaria illius Civitatis ſeu pro- 1** Curegg Vinciæ, non jus commune perdunt: quæ omnia ſecus ſehabent in Bannitis ab Im- mnocr ui 39 dernare, qui ſunt hoſtes in univerſo mundo. Ita eleganter, Gail. de lib. z, cap. ſ.n. ej ſns O— cha prA h,113.5mie. b
5 123. Ad au 6
4

— —, 1
856 De Securitate& Salvo Conduſtu,
123. Adertremum, circa hanc Bannitorum materiam&illud attendendum elh
zura& Dd. noſtros ſtatuere: Bannitum in perſona& bonis offendi impunè poſſe V I 4 d*
poſſe, inquam, offendi; non debere. Nam lex non imponit necellitatem, ſel dat facultatem, quodexemplo adulteri illuſtrat Moronus ſuprà alleg. 103. n. 24. nll quibus Executio in eos incumbit vel demandata eſt, Vid.. Receſſ. An. 1220ℳ,5 7. 48. 49. Denay.*. 50. S. 4.&ſeqq. juncti t. 212.& ſeq.
124. Pacis publicæ vialatoribus, de quibus ſuprà th. 113. adeoq́; communide curirate, quam peſſum datum eunt indignis, cumprimis etiam acceaſendiſtutla. nes ſeu Latrunculi. Circa quos anticipandum: a pud vetuſtiores Latinosappellateo- tione Latronum notatos fuiſſe ⁊8⸗.ινμάασοπνυνðꝶeαα‚ε qui ita dicti fuerunt, qual Laterones, quòd lateri Regis aut Domini ſui turelæ gratià adſiderent, ferrumadlats ra habentes, ur ex Ser vio& Varrone poſt Brechaum in! hoſtes. de'.S. rtpetis Sckunl. in verb. Latrones. At poſteà, haud dubiè ob pravam illorim ſtipatorumà dominis paffim in alienam perniciem ad violentas deprædationes ac cædes conductum mi⸗ niſterium, ut de Buccellariis, Iſauris de quibus confer. lib. 10. C. de ſerüit. umatis ſer vis innuit. I. ult. C. ad l. Iul. de vi quin& ſicariam perlæ pè ipſismet dominis abi-
lis illatam manum, vox iſta in abuſum verſa,& ad obſeſſoresviarum, ed quòd hi latentes(Facit.13. pr. ibid. latère. D As of. Praſ.) itineribus publicis inſid as Wiato. bus ſtruerent, eosq́ue à lateribus adorirentur, tracta eſt, Bod. lib. 1.de Rep..6.246 Gp & libr. 5.c..n. 6 2.& lib. G. c. ulr. n. 766 Gœdd. in d.! Poſtes. ubi& aliam notatinmmal.
ducit.
invaſorem,& tandem etiam ad ſimplicem malæ-fidei poſſeſlorem rractum cleiſt cut pro quovis m.j. poſſeſſore videtur capi in liſi à domino. 36. 8 In. ſrde yetit enus 96 un jungatur I.ſi ſerwus ſerwum. 27, S. ſiolivam 27. D. ad lib. Aquil. text dlarin 25 5 ſolum. 13. D. de nox. adl.& alii allegati per Schard. in verb prædones. Prrcipnenma. qui precium non num eraſſent, I. nec ulam 13. S. ſi quis ſciens. S. D. depet,¹ reinena 126. pr. D. de. R Nec ullam poſſidendi caulam haberent, Ipro erede.Il.8.2 Tuſn ſaaq. I ſed etß. 22.§. 3.5.& 6 I,radonis. 45.D.de pet. bered. /1.§.9. D ſi nuauſ lir ſtam.. qui bominem.; 4.§. ſi prado 6. D. de ſolut. resque aded alienas urahf ienn 25.§. z. D. de pet. Pered. c. J. dereſtit. ſpoliat. etiam, qui res ſibi debitas ͤͤ tate occupaſſent, l. j. D. de adq.poſſ. Pxo noſtro verò inſtituto Pradmes 3 Gall in partem omnium peſſimam dicuntut, qui viatoribus ſpoliandis invigy ane an deſtrouſſeurs dicti, nobis Straſſenraͤuber vnd Strauchdiebe /& Lrunhe pumf nes quoque ſunt,& cum latronibus, qui à Gallis meuttiers; nobis Mar hut.x nantur, ceu ejuſdem familiæ& farinæ, copulantur, in übr: hoſtes. D.as de V. S.— 126. Latrones itaque& prædones, cum in terra itet faci ſtibus gulum& bona(& quidem extra bellum juſtum, quade cauſaabho— S hna⸗ ſeparantur,.I. Poſtes. aliisq; textib. allegat à Briſſon.& Schard. in nes zänt, undeb- latrunculi.) petant, adeoque vtras& fa cultates hominum Inreine 2u.ſ·ſ trocinium incurſus& aggreſſura damnum fatale dicitur, Icum u 27. 1I0 eeq. D. Héal.
3. D. pro ſoc. vi majori comparatur, l ſi fundus 33. in ſn. junc.1.
0
125. Item Prædones. Ubi ſimiliter pernoſcendum, vetetibus Præ dones di * 0**..) 3 Gos, quĩ prædam in prælio cepiſſent, ur ex Qic. pro.I Agr& A. Gellioli3.N. A, 3* 4 9 X*.— 4 colligit Garz eract. de expenſ. c. 2n. 17 ubi notat: poſteà id nominis ad quemcunqnwei
inum ju⸗
Les nrth Ghustorte 1./
dr A 3. 7 penitgs 1
1, Madee 4 ſigdus agepræte 910414 1 3 um al Reenaum, aurche! wMl ata „ 17,C. 4 eetguoc 1. raum ia „
y
1 9 41 3†
4 3
9, 2 4614,0 1
356
Kcan liade 9 1;,, ſtzd.⸗ ale bu D ehe.
ſe HA A phe
1 lf krelon
Wuns
9
—
6 de a
—
hatli
me.
la uoc dlitl ce t b 1 y) rta

D. Johannis Georgii Bechtii. 857 Keilbus fortuitis accenſetur, I. aua fortuitis, 6. C. de Pig. ad. l.I. C. de poſ.l. ult. C. d
auur, in 11.§. 4. D. de O.&. A.) obid meritifſimè ab omni juris communione jam- d anum penitus excluſi Jecundum Bodin. lib. 1 de Rep. c. J. in pr.& lib. 5. c. 6. /. 60 4. A1b. b 2. Ae legarion c. o& hos allegans Dauth. traci, merhod de teſtam. n. 200. uni- ſellia legibus conceſsà Securitate gaudere ferendi non funt, arg. text. ſuprà th. Iz. a mfllade præterquam quòd Magiſtratibus locorum incumbir illos conq uirere, ſu- 42 er alleg 1.13. D. de oß. Præſ-cum concordantibus, ad quam curam vel i-
4 4 1lr plſena. 12 8
.. 3 e? eren.esae, Sviſemum alioquin, neq; legum neq; judic iorum curam ullam habentem Imperato- 41. 62ſdl* 3
emceslaum, velut ſopore excitatum narr at Dubruv. lib. 23. hiſt. Boëm pr.[Cui rei 7 Den dimlrenarchæ conſti tut erant, ſup. th. 40.& denunciatores, I. 6. 5. denunciarores, 3. al Turpillatque Stationarii, 1.6. 5. z. D. de off Praſia.l. 5. C. dæ Vectigalib. Steph Forca- lin Rub. C. de accuſur. n. 9. Denayſ adſert Juriſd. Cam, p. 211. Vid. ſuprà th. 41. im ò culitet quoq́; Ausε⁴νέναω latrunculato- es, vid.¹ GI.S I de jud.& SεocodTau, Nweentarum inhibitores, luſtiniano poſted, ut ſuper vacui e& noci wi, abrogati, Nov. 9 1 Telrn ſin&* c 13.& Nowel. 12 8, c. 21. Hodie quoq;, præter ordinarios locorum agitttatus, Duces Circulorum, d quib us ſuprà:h. 43, cum adjunctis ſuis, id genus rolorum perveſtigandi, perſequendi, capiendi, quin& arces ac receptacula erru rrruc ſtotum, vul gd Raubſchloͤſſer vnd Raubhaͤuſer expugnandi, ac, ſumtu Circulorum Getenattse ammaexcd cdclendi curam getunt, R. A. 1559.§. Nach dem aber„ag. 59. De-
vayſt 213 9.3. II. Deaunciarorum autem vicem ſupplent fiſcales, ſupra th. 44 De
i e⸗ 4
1.
atonariishodiernis conj unge th. 60. Quandoq;, ubi magna latronum eſt collu- eals ſenann aluntur agmina, quæ in eos excurrant, vulgò Streiffende Rotten. daen Nonnunquam& precia iis comprehenden dis imponuntur, Danef en Sraer,uine Mnſn.]&cum fuis receptatoribus(exceptis tamen propinquis, cauponibus&c. ChlRub. lin Verb.&& droictd icelles. n. 64.& ſ† p. 69 Jatq; occultaroribus, A.7. 3 Pr. Du Doff Praa.:.z2. D. de receptat orib.t.t. C. de his, qui latrones occulrtav. ob ultionem amlegibus obnoxios punite, lrapiralium, ꝛ 8. graſſutores, 0& 5. famoſos la- Monalj. D depœn. ſi quis homicidii, 11. C. de aceuſar. Conſt. Frid. de pac. ten pablici ln 5 P.H.O. are.n 16.137. Præter publicam(inquam) ultionem iſiam La- nones& Prædones impunè etiam ab impetitis ob proprii corporis tutelam occi- untut, znjuria 2 I. aA! A quil. l. ituq; 4. D. eod. 1.1. C. need, Ae wereedhrſane pc,ſ,t Car deſicar. c. 2. de homicid. capei ve ò& ſervituri capientis largitione princi- addici, ad libertatem Proclamare nunquam poſſunt, l. 2. C. quibus ad libert pro- 910lbo zuuh 3 m. non lic. ,. Iatronibns accenſeo Rconductitics illos ficarios, qui exotica lingua ℳ, Aſaſtai,ue ν Meuchelmoͤr der dicuntur, ac communi ſecuritate uti- frui non ma- 27esag, dublicilatrones, permittuntur. Eos enim, velut Aroto populo Chriſtiano d, perpetud diffidaros ber c. i. in ſin deæ homicid. in 6.(qui textus in mandantibus loquitur, Aſrihrin inſis mandatar iis procedere debet) impunè etiam per privatum occidi poſſe ecnang— Tultkverhardus loc. z0.2 correlati vis, n. 1I. Verſ. hins eriam dixi. Vide omninò de Aſſuſ⸗ uus Doſſt. Je mandato aad homicid. n. 14.& mullris ſeqq. Damboud. prax. crim. c. 83. Clar. ga Alaltininm. Decian ,,D nnn Ss. Ae ezo⸗Sowee AeRe ee Ate⸗ ne— mh, 41360.„. 42. ubs Galios allegat. Nec tolerabiliores ſunt malefici& incantato- 3 Du, tez lalutis quippe communis hoſtes exfecrandi, I. ult. C. de maleficis.
,
auktinſert.& prædonum æquè, ac hoſtium incurſus& nauffa gium, caſus major

85⁸ De Securitate& Salvo Conducttu,
128. Quod Latrones Prædonesq́;H in terra, id in mari ſunt Pitatæ, navigan- tium Sccuritatem turbantes, l.& ita. 3.§ att Prator. 1. Verſ. inde Labeo. D. naut. cau ſtab. l. in rebus. 18 pr. D. commod. 1. 9.§. z. D. de capt.(8 F reTy, Atranſeundoſe diai
ſecundum Schard in Lexico: Galli Courfaites vocants ſicut E Nicetas vgaaeus at.
pellitat, notante Goth. in l.10. C. de feriis. unde& Larinis latrunculi marini, pratenss 12.auſ. 13. J. 8.& prædones marini, vulgo See⸗oder Meerraͤuber nomimutun Quocircà non modò ipſorum navigia, Raubſchtff(Livius naves prædatorizs& pi- raticas vocat, decad. 3. lib. 9.& decad. 4. lib. 4.) licitè diripiuntur, auth. navigia. C. furt. ſed& ipſimet aboccurrentibus impunè læduntur, c. ſi quusfortitudinem luns aur piratæ. 23..3 · Bl.ad A. auth. navigia. Petrin. Bellus eos iplo jure& facto difidatos eſſe& contra cos, ut hoſtes, inſurgere omnibus licete dicens) p. 2. dere milit t. iir. Adde Bodin. loeis th. 126. alleg ipſos cum latronibus ab omni juris communiunt ettlulen- rem. Tantò magis, ſi capiantur,(cui fini naves exploratoriæ& excurſotiæ Außlag⸗ ſchiff/ ꝛc. ſecuritatem maris explorantes, turantesq́;& mare à malis iſtiulmodi ho. minibus purgantes haberi ſolent) ſeveriſſimis pœnis legalibus ſubdendilunt, auth ſed novo jure. C. de ſerv. fug. Nov. 134:. 13. Verſ⸗eos Verd. ubi Goth. in verhb in mani. De ſedibus ipſorum, quo ſeſe recipiunt prædamq́; ſuam invehuat, quæ blutatchusm Pomp. Ter aruᷣ vocar, vid. Sehard. in lex. verb. piraterium. idem dicendum, quot de latronum prædonũmq; arcibus& receptaculis ſuprà th. 126.“ 129. Inter indignos univerſali Securitate locandi quoq; ſunt hi, qu gelie unt, hoc eſt, ab his, quorum ſub imperio ſunt, deſiſtunrt,& in hoſtium numerumſe conferunt, ur loquitur]C. in l. amiſſione. 5.§. l. D. de capit. minut.(Uade cosiqu Imperio Romano deficiunr, hoſtes Imperii fieri,&, quæ jutis civilis Romaviluut, perdere, tradit Zoanett. de Rom Imp. n. 83. ſeaa.) Quò pertinent pleræq; legesqls de Transfugis loquuntur, l item el. 4. D. exquib. cauf. maj. 1.§. D. adl. Cerneld car. 1.8.§.z. Gl. 38§. i. D. de pœn. l. 19.§. 4.&r fegq. D. de capr. l. 7. D. 4e re milit Clauct rereus lb. 3,de jure&pri vileg. milit: c. 4. Vid. th. ſeq ad fin. Dico: pleræq;: namalioſenſ dicuntur transfugæ in! ſi quis 15. D. de tutel.& inl.transfugam, 11. D. de⁴ R.D.C*jft. Kb. 4. obſ. 9. facit! ꝓen. C. de poſtlim rev. 130. Imòd à communi Securitate omnes omninòvide tamenpro Imiuatuns l. non omnes deſertores, i. D. de re milit.) Deſertores quodammodõ vel protſus erdlant quales generatim vocantur, quicunq; tempore belli abexercitu& caſtiiselibäu cunt, l.3. 6. 10& pen. D. de re milit: facit l. 2. G 3. D. ad lIul maj. Slaua Cateauil † e.3.& velprivatis negotiis ſe accingunt, qui mox ad militiam ſunt requiten 1 u C. de locat Nov. 116. c. I. vel formidine fla gitiosàve gnavià degeneres deliteſcunec cum receptatoribusſuis adſupplicium Sahendiol. C. dedeſertorib-lh:1r lre 1 auſi fuerint, tanquam rebelles, in ipſis temeritatis ſuæ conatibus opprimen iſunt 2. C. quando lic. unicuiq; I.2. G. de deſertorib. lib. 12. velad latrocinia& depræda 7 ſe convertunt, qui muſtò minùs ſeveritatem judicis cvadunt, 13. C. 4. 1dinan Boſſinpract t. de caprura.n. 72. Peck. de jur. ſit. eqit.I'6. 5.2. 4 in n. velad hoſtes u fugiuar, utid. th praced. quos tanquam hoſtes(ut& proximè priotes illos, e 1 nes publicos) cuiq; citra periculum licet occidere, d. 35 ult. Dad(ornenn 5 redeuntes verò aut aliâs captos exquiſito ſupplicio afficiendos eſſe oſtendita d. I.38.§. I. D. de pœn. l. 3.§. is qui ad hoſtem, 10. D. de re milit. qu ivit Imperator Leo Nov. 67.
rædations ſ
9 abrogutun eabhen. 131.N
1.)
8 dinetgral mn 30 de
ſhjoniker alobdito en perme Gom ordi ateret/ üſerete acnder enl zatn uehrum 1 1738. 2 I
5
bs eln
t
1
Vorelabc ailomin akkyjota dud er eres 4; an60.6 duhnar. ent mp Alenem . 1 ¹o. ſ4 dckion Ralo nem ob egeedi, h. Da
n B
d leg A 3. 9. diag. K ſd

4eCk 1 ni atenajitüngi tbyun. vdn an
D. Johannis Georgi Bechtii. 859 b u r. Nec melioris ſunt conditionis, qui ſive milites ſive alios& quandoque an alintegräſve Civitates ad provincias ad defectionem ſolicitant: unde eum, qui hane abum ad defectionem ſolicitat, in erimen læſæ Majeſtatis incidere tenet Gail. r. 9 WArn 13.Imò ne quidem toleraturiſtiuſmodi ſolicitario, quando non pro defe- tintadhoſtes, ſedampliandaſolum potentia alterius domini particularis eidem Sa ae ſa* Mmeipiuniverſali, putaà Imperatori, parentis fuſcipitur: ſiquidem ſolicitatio alie- unſafflnanat maumſubditotum, lixe adrefractariam reſiſtentiam ſeditionêmvc ſive ad defe- llcit äniuna
4 —
nem permoveat: ſicut& receptio illorum in protectionem adversùs ipſorum e rtun vominum ordinarium, da ein Standt dem andern ſeine Vnderthanen auffwiglet/ En dalaſene ghraentiret/ oder ſie wider ſhre Obrigkeit in Schutz vnd Schirmnimpt/ legibus udslette ien, Inperiſeverè prohibetur, Aur. Bull ⁊.16. R. A. 1529.§. Dergleichen daß keiner des 6 mnſa inden Vnderthanen„. 196. R A1555§. Es ſoll auch 429. facit I. C. ne liceae- neseaxptadul 5 Ruuntirib,atrocin. lib.z.& l. 2. C. ut nemo ad ſuum Patrocinium ſuſcipiat ruſticano:s unnrei grna uſujrareorum, lib, I1. Weſemb. con. 48./. 3. G 22. Gail.de Arreſt. c. 8. n. S. Michael. diſß. vis euskaulſ a Kejuriſawth.13 8 in J. Lud. Myler diſ. de Advocatia, th.3 in fin. 8 nſaun d B. Tantò minus Inſidiatotes, qui, cuſtodias incautas fallendo, in caput r gluninaſ Niixipis erſutè attentant, Lipſ-lib. 4. Polit. c. 0. communi ſecuritate frui permit- dilunt:In fidiatori enim& latroni quæ poreſt offerri injuſta nexais Cic pro Mil.
4 iiſ
3 mihnunt ui hominis privari vitæ ſtr⸗uit inſidias, adeoq́; in terminis imbecillioribus perorans. aegihtt unec Üxploratores, qui ſecreta renunciant hoſtibus, 1. 8.§.. D. de pæn. l. 6.§. explo- D cotianelbeuiag der uature 4 D dere milit. Mar. conſ.I. Moron. deffa treug& pac. q. 1s. in ſn.& 7.110. aliiq;
Ndtores dã meab textib.& 1 7. D. de re milit. Chaſſ'ſuprà d Rub.1. in Verb. eh droick
„D Kaßtin Aüelesn. 50. G 6 Pag. 68. Claud. Gotereus d. lib. 3. c. 6. Guicciard. hyp.. 7. 2 5. Came-
ri der,& Wene tir. horar. ſucci ⁵.. 7. qquò pertinet, quòd ii, qui cum Turcis, aliiſve Chriſtia-
Gng en. nanmant lmperiihoſtibus conſilia nefanda miſcuifſe probantur, ob id ab Imperio rqaib ausſu Wh, aſtiptionem, omniumq; bonorum ſuorum confiſcationem experiuntur, vigore- de7Dunn Opa.20. 5. Weiter. Denayſ.z. 143§. 6. Iſtud tamen rationem habet evidentem, h
in halhhn d udäprogitionis, quæ alioquin præcipuè circa munimenta contingere ſolet, Lipfa.“
tnlit.. Io. crimen non incurtat præfectus caſtri, qui cum ſolicitatoribus, ad
Prodtionem obtinendam ‚ab hoſte miſſis, aut cum proditoribus aſtutè collocutus
4 1.7 4— uat deltw,enn
, wui desoniro:—.4. — 5 weiſ Pacis quoq; publicæ violatores, ejusqꝗ́; adeò beneficio indigni haben- noee onn it mrillicollu 2 ppot elches ,6
*
lerepan 2 0 Cam, M
codi Rrirdsixd
Mu wul
rjedesnte laruige n eie esotäe
To ſich aber. cum ſ274,5. 433. R. An. 1559.§. Vnd dieweil wir 5. 60. Gail.I. Äe P. P. c. 1 4236,6, 38. G&. 5.. ⁊ 5. Denayſ.t. 189. Adde aliquid th. I16. circa med.& j th. 200.
„ 134. Planènonſolùm commemorati hactenus, ſed omnes omninò Crimi- 9 1 -'d
— ——
„ 4 le 4ʃ9 5 6 pallee 4 MAn
„Q22144* immu⸗

860 De Securitate& Salvo C ondugu 3
immunitatem à pœnis denegant, 1.18.§.. Verſenam&r Iuliano. D. de judie! ſi. Tuh D. ad l. Aq. l.31in fin pr. D. depoſ. L9.§. 5. D. depublican. 1.70.§. ult. de ſtdejuſſ.l 9 ,.l.D. de ſolur. l. 0. D. de pœn. l. 6. C. defenſ. ci vit. l. 4. C. de pœn. Nou. 17:c. 5. G7 Nov. 15.5, 2. Now. I17. c. ult. Nov. I43 circa fin. c. ult, de immunit. Eocl. Guicciard hypomneſ polit. 14. utpotè ad quas ipſimet delinquendo ſe obligaverunt, 1. omnem 20. D. de julicl 34. D.de jure fiſc. ſupràth. 35. legitimis accuſatio nibus, inquiſitionibus, incatceratio- nibus, torturis, pœnis, ſuppliciis, ſe vitamq́; aut bona ſua mulctis confiſcarionibiiſ ve propinantes.Quocirca nec Imperium, Magiſtratusd; ac judices locorum, prote- ctione ſua eos æquè acinnocentes dignantur, verùm couvenientepotiusan mad- verſione fubſequuntur, etiam jure divino, Rom. 13. 1. Eer z. v. 14. ut optimojatscu. ſtodiam& protectionem, quam domini terrarum cùm ſubditis ſuis, tumtranleun- tibus extraneis ab injuriis& incurſionibus latronum præſtare tenentut, ad bonos homines reſtrinxerit Boërius: eò quòd malefactores& corum bonaptotegerenon debeant, ſed eos puniri facere, vel remittete ad ſuos judices poft Blc. I. per ilum tar. S. ſi judex: de pace ten.& ejus viol Boer. tri de cuſtod clau n.? 9.
135. Ii quoque, qui, ubi copia judicis darur, ſibi nihilominus ipſis jus dicunt, communi ſecuritate minus digni habentur: eò quòd, dum jus ſuum, non perjud- eem, ſedpropria auctoritate, repoſcunt: vim faciant, I.13. D. quod met. cauſ atqut occaſionem ſæpè dent majoris tum ultus, 1 176. D. de R I.& judiciorum vigor jutisq; publici tutela ob hocipſum in medio ſit conſtituta, ne quiſquam ſibiipſi permitte- re valeat ultionem. ſunt graviſſi na verka Impp Honorii& T deodoſii in". nullus,is,L. de Iuda. Aade§. 6. J. de interd. l. 1. 5. 2. D. quodlegat. vulg. I. ſi quis in tantam. C undevi Pro limitatione tamen vide t. C. quandolic. unicui; ſiue jud ſe vindicare vel pub Aevo- tionem.& ibi Dd. 1
136. Deniq; nec alienarum rerum Detentatores, neq; Debitores, ab ingvie⸗ tatione, vigore communis ſecuritatis, ſecuri præſtantur, donec legibus ſatisfaciati: priuſquam ſcilicet illi, quibus oportet, reſtituant, l. 68. D. de R.V4,5 fzr. D. po!1. ibi: inquietudine litis C. de præſcript. long. temp.& peccatum 4. ubi Dyn Peck Covari 40 R. I. in 6. Lid. tamen caſum ſpecialem inl. z. infin. C. de Carbon edict. hi creditoribus ſol vant, aut legitimis modis aliis liberationem conſe quantut, 4¹3. C. de lacat: 20 hrine C. de admin: tut. l.z.§. I. C. de quadr: praſer& per totammaterniam ſolutionum& liens Itonln.
137. Securi(nquam) non funt abi nquietatione, cùm extajulicial quan do pro re, quam ſuam non eſſe,& ad alium modis omnibus ſpectate ſciuntvel cile debent, l ult. E. unde vi reſtituenda, aut debito ex ſolvendo interpelſantur: cijufſmo- di denunciarionem conventionémve charitarivam, antequamin jus quls trahatur, eriamnum hod èrequ ri civilius judico, per tex elegantem inc. 2. ot attuſ.lmſin— appellamus. 15. n 4. I. de al. C oraſ. 4. miſc.. Rosbach. in prax. eivil:.Jo dtaaman, 1 tum judiciali, quando reſtitutionem ſolutionémven egans aut differens hend 1 audife viarorem cogitur, actioneq́; pulſatur, S. ult. Ide pœn: temer? litig t. T e er. et D& C dein jus voc&srde edend. Nov. 53,1.3 imò&— vandod(regukarite 6 eſt,l un& dæ prohib: ſeq. pec arg. 4. verſ ommodum. I.de interd:1,5:C. unde vi. 7 ad l. Iul de vi privit. I. ut lit. pend nihil innov Gæad iuc.. n. 83. G /+94. oe enuhen 9, Mynſecent. j. bſ.8. Gail,de arreſt. c.T. n. 7.) ſequeſtrationem tei petitæ, hypot riſtut antalioquinimexſecucionem venturæ, pati compellatur, puta ſ dilapidatote uu.
ußti loqu
as,er terſod Duud nihl. KaCole ahl⸗ A i welatet aul de emrebt alo H
atator

5) dm. 1hhr temmn ünſte 3 krronon en Dalefidoeesune
rrezd dosjtttsa eaſannm
css darar ſdism tat: eögodz R e iin farmiau 811 1 conſtitres xean a lny Kuriolun nugu uu lipun R G. uuicuuz ſui us
cuiiexkerans †,ob TEA ſttuznt 3!3p enp t fexwim n in in(HCrasi
. n) dem coaceſturèes
4
—
Steruumaus 6
D isoieuista um noloruüus cdioerblmauif
vertex les 3
1 „A rrA
7 d1iR In 9
D. Johannis Georgii Bechti. luss. inf D ſol marr l2. in f D. de appell c. z. ubs Gæda n.
86† n. 24.& c. 3. de ſequeſtr. poſſ. aundio quin ad inopiam vergat, Coler p..&. z. n. 130. G ſe. ſi cautiones jure debitas negaxerit, concurrente præſertim fugæ vel dilapidationis ſuſpicione 1.16§. † D. deæ eßt/ 2I7.§.f. D. qui ſatisd cvg. l. 1.§. i. ver proinde. D. ad exhib. alios caſtis vide apud
teald.ao2. inter quos& is, qui habetur Ord p. 2.1. 21. de quo Gæda inprefat de ſequeſtr. 1 Cdc. z:n. 62. G. Pap. Aeciſ. 246 /. 2.& ſegh Mynſ.z. O. II. G⸗ 96. Gail. I. 9. 5. 6.& ⁊. Dade P. P. 18./7. 8. E ſez.nonnunquam, puta iterum, E fagitivas ſit vel aliter vaga- dGundus, ctiam im perſona ſiſtatur corporaliterq; detineatur,& quidem in caſu non labitæ judieis copiæ per ipſummer etiam cteditorem quantumvis privatum, 1.10.§. D qua in fraud. cred l.; 4. C. de decusrionib. lis. 10. Peck. de jure ſiſt edit Vet. c. 4. nu. I. Cube dp. 1.ci*. n.12 2. Mynſ. z.06/5—6 5. Gail. z.6/₰44.(modo hie cum poſteà præſentet Ndici Coler. A4,. 12 3. etiamſi in diem vel ſub conditione debitor exiſtat, Coler ibia.
na4. Geddem p. 1.c.3 n. 1II. faciunt nor. Goth. in!.„. H. 10. D. de N. O. N. ex Guid. Pap. z.
6Quidſit vagetur anr latitet, an proptete à ſecurus erit? Minimè. Creditori namq; plecesinterponenti diploma publicum decernetur,(utt᷑ tali caſu conſuerum Impp. ait Gail de pigvor. 5.1 2. 6. vigore cujus ubiq; locorum in Im perio eum prehendere, Ecum rebus, quas ſecum portat vel occultat, juri ſiſtere ac detinere licea t, Coler d. c. 1nl. Hocamplius, ſi Actori Reus descntator veldebitor condemnatus fucrit, à Detentarore quidem reſtituere etiamnum nolente poffeſſio rei manu milita i per jſudicem immiſſa aufertur, ſuprà all l. 68. D. de R. V. in Debiso ris verè bonis exſecutio iſudicatæ procedit, ſecundum-dinem l.à D. Pio. 15. D. de re jud. Quid ſi non ſit ſol- rendo? Et quamvis jure communi De'itor privatus(fiſcalem debitorem carcerari foſſeindubium eſt, 1 3. C de exactorib. eributor lib. Io Peck d tr. c.z 6. n.. Coler. d c. 2. 16ſ.obæratus, proptereà carceri manci pari nequear, k. 2. C. alt. Le exac: rib. multò minus creditori ad ſerviendum pro debito addi ci poſſit, 1o⁸ε αφι². C. de O. E A. De conuetudine tamen Germaniæ carcerari judicis auctoritate poteſt, donec ſolvat antidones cavcat, Gail. z. P. P. z. n. 9·( 23. Jure ve Saxonico ipſimet creditori ad compedes veloperas condemnatur, Gail d. n. 2 3. Coler d K. I.c. 31/. 160. e feg.(niſi per- ſonaobligata ſit fœmina, Coler. ibid. n. 163.) pro cujuſmodi ſtaturo pugnat Roderi- cunptout eum refert Peckius a.rr. de jure ſiſt. c. 4. 2 3. ubi ipſe Peckius putat, eriam ju- lecommuni debitorem ſolvendo non exiſtentem carcerari, arg. l.;§ 15. D. Ae ſuſpecz. monac, niſt bonis cedat, ad operas creditoi condempari poſſe: adalleg. veròl.T⸗ 0 40◻ Areſponder: eam non de debitore ipſo, ſed de hberis debiroris, ſin qusbus iemprohibitio reperirur, Nov.134.c. 7.)& quidem de ferviture perpetua loqui. Sanè unoeaſu ſpecialiter jure conſtiturum legimus, ur creditor debitorem, quem ſcil. ex captivitate redemit, pro prccio redemtionis, pignoris inſtar, in ſervitute quaf reri- neat, dum preciumillirefundatur, l. 20.§.1. D. qui teſt. fac. poſf.l. 15. D. de capriv. l.z. C.
7 lim rev. Extra quem non putarem jure ſcripto perlonam liberam pro debito
Ve tetineri, ſive locari, ſive pignorari poſſe, d. N. 134. c. 7. in n. Atque hæc de Vniverſali Securitate,& quibus illa minùs vel non accommodetur, dicta fufficiant. *
GAS74 3
CAr U T

De Securitate& Salvo Conductu,
1 CArurx V.
De Securitate Particulari, ac primum de Legali ed, qua ratione orivi-
legiatæ qualitatis perſonarum competit.
138. Sequitur modò, ut de baiticulari quod; Securitate, quæ& Speciali dici poreſt, ſpecialiter agam., Dividi verò ea doctrinæ causa poreſt in eam, quæa Legeipla ſeu jure ſpeciali& Privilegiato citra miniſtetium hominis tribuitur,&in cam, quæ per Hominis factum, puta Con ventionem, Promiſſionem allampe Con- ceſſionem præſtatur.
1;9. Illa non ineptè Legalis appellari poterit;& in quadruplici iterumeſ differentia; prout eam vel conſideratio qualitatis Perſonarum, vel Loci, vel Tem. poris, vel Cauſæ peperit, quemadmodum hoe& ſeqꝗq. 3. capp. diſtinctè& ſgillatim manifeſtab irur.
140. DeSecutitate autem Legali„ex qualitate berſonarum ſpec alitetpri⸗ vilegiata, deſcendente, ipſamer perſonarum, præ com memoratis adjundtis, digni- tas, præſertim(cùm perſonarum caus omnis Securitas conſtituta ſitjpumum diſpi- cere juber, arg.§.f.I. de. N. G.&. l. z. D. de ſtat. hom. I... in f. C. de§§. Eccl cum ſimilil Eteſtea Qualitas Perſonarum Securitarem cauſans vel Publica, vel Privata bublica
aut Poteſtas eſt, ſive Principalis, ut in Imperartore, Regibas, Ele ctoribus, Prineipt:
busq́;& Statibus atq; Ordinibus Lmperii aliis,& omnind in Magiſtratibus atq; ju- dicibus: ſi ve Miniſterialis, ut forisin Legatis, domi in Conſiliariis, ſive Adſeſſotibus utro biq; in Judicibus Delegatis ſeu Commiſſariis, itemq́; in Latellit bus, Appau- toribus, Nunciis, Notariis: aut eſt Diguitas poteſtatis expers, ſive Sacta, ut inpenio- nis Eccleſiaſticis; ſive Profana, ut in Nobilibus Doctoribus, cholaribus, Ad'ocati- Procuratoribus& Militibus. Privata qualitas vel eſt Ordo vitæ humanæ cumpnms neceſſarius& in publicum utilis, ut Mereatorum, Naviculariorum& Agricolatum: vel eſt Perſonarum Miſerabilitas, ſicuti Pupillorum, Mulierum, præſertim Jicuꝛ- rum, item Henum: vel eſt Poteſtas Domeſtica, putà, Mariti in uxorem, Pattisin u- lium, Domini in§ervum, Abba isin Monachum. De quorum omnium Lecunitate
uò ordinatior minisq; confuſa habeatur doctrina, in ſex cla ſſes eam diſttibuam: quarum I. de Securitate perſonarum poteſtate publ ca principali coruſcantium II. de Securitate perſonarum miniſteriali poteſtate publica inſtructarum. 1 e Securitate perſonarum dignitatem poreſtate publicà expertem habentium. IV. de Securitate perſonarum in ordine ac vitæ genere ad couſcrvationem vitæ humanz civilisq́; ſocietatis maximè neceſſariò degentium. V. de Securitate perſonarum m ſerabilium. VI.& poſtrema de Securitate eorum, qui poteſtate domeſtica pol-
lent, erit. —
CrASSI1S 1. De Securitate Legali Perſonarum publicaà poteſtate principali coruſcantium. 924 141. In prima claſle primoò ſeſe offert Securitas Majeſtati Monatchic ll bita, utpotè quæ omnib. ſacroſancta& inviolabilis eſſe debet. I. Qula unen 2 poteſtate Politica Monarchæ à Deo ter Opt. Max. immediatè Luntmunie
700,3 Ghrj ziner a 1a. listert dtind ägnd AA T hube ilelt aadec mdat Hamecd ſeni anazco ſupalt uauf iyuas uüdn. enah 3 ahln) item Kehpf, f dlti dime dlwaw lan a.9 aador aa. eſh
1
d4js Kaſ an K . i 5 aa Ah Aa
da

o(mäh
1
*
mmi: lenuinanan 6 Feaarän(anyen
dnl qaogheig
ea doardecani
ber Mrett, Kiunſ
A
5 9
nliursberlama, deK leggz and
er qulltueleiem.
o, drx conxexon us Lecuritasconta at. em lulufGalh ncauſacs wdbden eratote Kegihlch lis K ooruruk, a,domiin(aüedn nilluis, werſälc poreſtui enal 2s Dodordutut a elekOna, orum Nuficush 1
—
illotun,Nlir ica pun Wundt chum. Decum 1 doin bldti
— e ckte.
ateſtue-dlae
npadlcdehats der tun benuſ Au. ul HOn c eorun, ſ
, 2 enete aie
·.
D. Johannis Georgii Bechtii. 863
ijimnr. 6. Rom. 13. Cöonſt. Deo auctore. in princ. de soncepr. Dig. 7uæ eſt l.l. C. de vet. jur. muai,2 inpr. C. ds off. P P. Afr. Nov é. in pr. Novell.z 8.c. A in fin. Nov. 69. 6. 4. Nov. 73. iytefat. F.. Novell. 105. c. 2. circa fin. c. cum ad verum. 6& c. duo ſunt, 10 aiſt. 96. Ire- uus!1. f. ad Versus hereſ. Falent. Tertull. in apolog. Cunerus Epiſcopus Leoward de off. hins. Ghriſt. c.). Covarr. in e. peccatum P. 2. relecl.. 5.. 3. de R. J. in 6. Chaſſ. in conſuet. Dug in verb parla grace de Dieu.& in verb. du. Empire. n. x. Cra vet. conſ 373 n. 15.65 1n,425. 2. 22 E conſ. I4.„. 11. Quod& in ſpecie de Imperatoris Celſirudine allega-
ſutis textus probant: de qua Card. Cuſanus Iib. 3. concord. Cathol. formaliter ait:
guodſit independens, quoad ſui naturam, primò& ſupremè diſtincta à Spirituali de ſuadiſtintione vid. A. N. 6. e d. c. 6. e5 10. diſt. 9 6. C. nowit. 13. ubi Ce. de judic.& plu- ma jurs ac Dd. allegut. a5 Arniſa. tr. de ſubject.& exemr. Clericor c. 1.pag. 3.& p. 6. cum ſas.) habens dependentiam immediatam à Deo. Hocque non ſemel ad Papas ſetipliſſe Fridericum Barbaroſſam reſtatur Carolus 81 gon. lib.9. hiſt. Iral.& graviſſi- mum, ab codem Imperatore, Hadriani Quarti Papæ legatis in eam ſententiam, te- ſoſum datum legitur apud Gunther. Poèt. Ligurinum de reb geſtis Frid lib. 6. Quin- indimmediatam iſtam Imperii à Deo dependentiam non Electores mods Renis
congtegati 6. Julii Anno 1338. communi decreto adſeruerunt: ſed& Ludovicus
Quartus cognomento Bavarus de unanimi Procerum Imperii conſenſu Francofur- 1 Auguſti pèſt, conſtiturione publica confirmavir, referente Aventino lib. s. Douad Aufrer de poteſtat. ſecul. ſuper Eecleſiaſt. latè e& eleganter Georg. Sigiſm, Selt. Imp. Trrd itecancell. in conſil ſuo hoc anno typis excuſsrtic. 2. Michael. de juriſd. concl.⁊.
miſe Krr.c1.z inf. Adde eundem c. 4. n. 2.. 103. Ec.z per tot. Eryc. 7. n.11. Diſ. Co-
unm prad. I n. 6. Vaſq. lib. irill. contr. e. 47.12. 4. Bellarm. de ſum. Pontiſ. c. 7.& de nanslas. Imp. c.9. E& in reſp ad 8. propoſ. pro cauſ. Venet.§.I. qui in ſuis argumentu ipſam unſtatem Monarchicam, à Deo immediatè dependemem, cum modis eam adquirendi nierè confundunt, ur ex Marſil. notat Arniſæ.d pag.. II. Quia ſummam poteſta- tem boliticam ſua natura conſequuntur eminentiſſima quæq; Privilegia, I. Princep⸗ IID deLL. in quibus ſummam atque, ut ita loquar, privi legiatiſſimam Securitatem ſelmarimè computare oportet, ut hic quoq; conſtet, quantum inter regale culmen Klorunam privatam medium ſit, l.; circa med C. dæ quadr praſer. III. Quia ju- naipſacxpreſsè Securiratem Principis non minorti feverirate ſanciunt, quàm Rei- publicæ. Iulr D. adl. Iul. Maj. Neq; id immeritò, quandoquidem maximam in Re- hüb auctoritatem tenet, cui reſiſtere nefas& flagitioſum eſt: imò reſiſtere Majeſta- eſtlanccam Dei imaginem contemnere& ſacram Civitatis perſonam violare, wr Mluit ſob. Caſus in ſhara Civir. lib 3. cap..& Principis perſona nunqvuam concuri-
unquin ejus ruina trahat ſecum perniciem torius Reipub. ut ex Sforr. Odao de reſt. in
m...3art. 14. n. 90. eG Dec. conſ. 410. n. 20. lib.z. monet Arniſæuin tr. de auctorit. Hine in ſubditos ſemper inviolabili. c. 1. n. I. poſt med Adde, quæ de auctoritare Prineipum ſntentionꝰ congeſſit Lipſelib. 4. Polit. c. 9.& qua pro invlolabili illa ſummi Principis ſecu- Mate adſeruit Dn. Ric hardu⸗ Dieterus nunc Imp. Cam. Adſeſſör digniſſ fautor meus ma- Wnus in diſp. ſua inaugurali de ſumma ſummi Imperii poteſtate, th. 212.& ſegg. Taceo, quòd apud plerasq́ omnes gentes Regiæ coronæ& dignitatis apex divinus, ſacro- anctus atq;inviolabilis, con trà, quiadversùs cam quidattentarent, ſacri ac deteſta- les habiri fuerint, quod exemplo Hun garorum, qui, teſte Dubravio lib. 18. hift. aem. ſacram Regum ſuorum coronam numinis loco habucrunt,& aliorum infini- rumiaductione oſtendi poſſet. 142. Dä.
—,—

364 De Securitate& Salvo C onductu,
142. Dictam autem Principum ſumma poteſtate fulgentium Jecuritatem Mlelam prormeuſes nendum puto: etiamſ illi degeneres ſint atq; impii: idqꝗ;l per textus& hiſtorias ſacras, I. Reg. 8. 24.& Per zotam Hiſtoriam Regum lſtasl, r de,&c Paul. dl. c. 13. Rom.& 1I. Tim. 2. Pet. ůpiſt. I. c. z. qui textuspartim generalitate us partim ſpeciſicd illudprobant. A⁵rniſa. d.:, de audor. Princ. c. 1. n. 3. II. Quia in brincipe, qui Principatum ſive ſucceſſione ſive electione aliÖve quo modo legitimo quaſiiih etiam degenerante, maner poteſtas legitima,& ſubditorum obl gatio: quia degene- rario iſthæc aut conſiſtir in abuſu poteſtatis, qui non tollit ipſam poteſtatemejllie auctoritatem, arg ab imbecillioribus ad forti ennnn ih andon ſenni Lede da anena pleunn ehen aut deprehenditur in vita ad impieratem compol- ta, quæ poteſtarem ipſam, cui ratione naturæ ſuæ nihil vel commune habet, velcon- trarium, exanimare non poteſt,licèr aliàs didirendum non ſit, vitam honcſtam ac decentem, Majeſtare omninò dignam eſſe,& Princ pem legibus natutaatquegen- tium æque, atque alios homines ad honeſtè vivendum obſtringi, H. ult.I. quil maal teſtam. infirm junſt. lidigna vox. 4. C. d LE cun Hmuilib. Coraſ adl z1 uz DulLan Miſcell.z 5. cui tamen obligationi Bcontraveniat, ſolom Deum, Natuagyegem Conſcientiam, nec quemquam alium in hiſce tertis agnoſcit judicem ut erudiè de vnehrvir Antyens Sehehs dn orhearene5 æſtionis, an Princeps ſit ſolutus lelilus 1II. Häcnon ineptè applicari poreſt illud Juſtiniani in veeuhſe na a pius& legum confemtor fir, tam n patereſt:namque, qui imperium habet) cömunit omnium pater dicitur, Nov. 98 i. cum gloſſ prouteæum tex. accipit weſ in Oecanm Iib. i.Inſt. t. z0. ſicut& Principem patri comparat Arniſcx. lib.3 de jure maſeſt.«Lnls &&;& A r.de autorit. Prinz. c. ⁊. n. 2. junct. c. 3. n.. Et prædictam coucluſionemit amplia am tuetin Barclajus contra Monarchomaches, Alberic. Gentil.. Aun Principem ſemper injuſta.& Theologi, Politici ac] Cti magno numelo telatiadarr niſeo d. tr de au Torit. Princip. in ſubditos ſemper in violabili quicam 7 um Snn jr. ſolidiſſimè propugnat. b
143. Dereſtandi ergo, quorum vel doct ina vel conatus Movapxdus, Priucipibus ſammis infeſtus: ſeu q ii advetsus eos armis, velapertis veloceultscs ptis inſargunt: quem admodum Phar ſæos quondam R egibas manifele Cfchhe uckehon ekitos ne Tac ſe ſeplus h 17 Alanezaftar.ze ante bina circitetſecuia ex⸗ ſtiterunc non pauci, quinsnl citum mo dd. ſod& meritorium eſſe ſubditis affima⸗ runt, interficete Principem ipſos intclerabiliter opprimentem, uas ſenſtn quinas in 2. ſent. diſt. 46. J. z2. areic.. rεᷣ utatzes ab Auguſtin⸗ de Ancona int Ah Fccleſ.q. 54-art. 3.Verſic. Omnia autem iſta) quam adſertonem in Synodo Conltaa⸗ tienſi’, tanquam hærericam, ſcandaloſam, dooſam ac proditoriamtuiſſe damnaan refert Felin. in c cum nobis, col; de træſcripe. Brixien)ſ. in repertot. in verb. venuu Thom. Grammat. in addit aa Aflict deciſ.z⁊65 Vaſq. A. lib. ill contr. c. 8 33 Knemin 1 ex his allegaus Arniſæus d. tr. de auct. Pr c. 2. 1. ubi ex Gerſoneſin ceuſuua rue adſertorum Pper Joh annem Parvum cinca præceptum: Nen actidesrefet:ae hem iei a hornieiddis Regum aut Principum quorumcunque,&ad mde nem fidei& juramenti, ſi liceret eos impunè auctoritate propria enecare, aut 4 fraudes moliri:daretur& occaſio ſubditis e bellandi& contemnend hridhezne rineum ingentia ctime
moen' mambitioſus, aurà Principe caſtigatus, non fingere 2 13 aon S g, unika. Ithan na, ut eum populo exolum redderer, ſicq́; nulla foret imperandi èe be
—

an Canni
ip unm parrkatä
dcegenasu 9 ker uumm Hinia, lle. zu atuirn auchn.brncala,. iode dlöcquodn d Kludditotnngh
dui odtoltie 9
1 4
urammina hinn dencitnrinſiaung tr ux Ridilfelemm 13K eadon ron
1 1
„ v). * Irin n llhe Dem koh 8 1 11* panh. Ai 1 NOdAh 1 * 1„p 1 8 EA n—n 840] RL.Le0ns,H 7 1 5 8 a A n , IolemCenn 4 1
1 1
teaamqneouiaeen 1.
7„p e 1o drMeunter ke
4 tintagtn IAn 43 aate
rArdike Auaan. „arat Araie.M Se
. v mA c.. 1. ktyrsa 1
3 8 7.
„1I,E
Mper 7 ru unf 1
D. Johannis Georgi Bechtii. 865 dam eſſezadſerere, ptivatis legirimum Reip. Principem juris atq; rationis limites in maloregiminis excedentem licere occidere, ex Alphonſo de Caſtro in lib. de hareſi. maurb. Tyraunus.&ꝙ Donm. à Soro lib.. de J.& I. art. 3. refert Covarr. in Rub. de matrim. du4en. 3. quod ex ſenſit Caſtald. de] mperatore, q. 82².& nefas iHlud eſſe latè diſputat
anett de defen 3. An. 104 uſc, ad fin. Imò per ſupra deducta ne quidem Reipubli-
ai beincipem(liberum tamen, non ex pacto im perantem, vid. infrà th. ſeq.)utpo-
nquem nullum ſibi jus adſerere poteſt, id licebit, in quo ſe torquet Vaſq A.c. 8. uu.
yeincaſin ſicut& circa revocationem poteſtatis à tali Princi pe d. lib I. ill. contr. c.4 7. mninfn. in adfirmativa, ad quam proclinat, ſibi metuit. Audaciùs in alia diſce-
aunt Cravett. onſ. 69 7.1. 9. Venſ. ſed&⸗ Prineipi. Brutus in Vindiciis. Peregrinus, Roſ-
leus Buchan. Hottom. Althuſ. Boucherius, Bellarm.&c. relati per Arniſæ. A. tr. de
h Princ.c. l.n.1. E quibus Nsooοœeανε ſo:(qui è tribu Aſſur& indolem hauſerunt, 49.v.20.& nomen traxerunt, Gen. 46. v. 17. Numer. 2 6.v. 44.) cumprimis ob-
tentuhæreſcos ſubi ero iis fucere videtur c. nos ſandtorum, 15. ö. 6. 6. maximus 23. ꝗ. 3.c. Mlas hareticis. aut favoris erga hæreticos ex horum rtoleratione præſumtiſ(per authb. Hamus. C. de Epiſc. aud)ſubditos à fidelirate& obſequio debito abſolvunt(wid.c.
aus ſervum, 3 7. cum ſeq. cauſ. 17.9 4. Ioh. de Plat. in l. unic. C. ut armor. uſus&rꝶc. Mo-
m deſſd ereug.& pac J.⸗. z.) eorumq; ſicis, telis, venenis, aliisq́; à ſeſe ſuggeſtis ma- hinationibus nefarlis proſtituunt: cujuſmodi attentatorum partim, partim confe- Gorum parricidiorum memoriâ recente ctiamnum omnes boni perhorreſcunt: aur ſcur noſtrorum temporum hiſtoria,& Monarchopromachorum ſcripta, atq; iniiserquiſita epiſtola Iſaaci Caſauboni ad Frontonem Ducæum in vulgus loqui- uwita argumentorum& exemplorum cùm ſacrorum rùm profanorum conſidera- ioad Orcum damnat, uri patet ex polito diſcurſu Arniſai d. tr. de auct. Prine. c. 2. à n. 4. MAaaſn Imò quòd nec Papæ in Reges rale quid liceat, poſt Barclajum contra Bel- lumeruditè detendit idem Arniſ.rr. de exemt. Cleric.c. ſipræſertim n.2 6. Adde quod nnigi ſuprath III.
it. At quid, ſi Princeps quempiam ſubditorum ryrannicè aggrediatur, trleddandi vel bona ejus rapiendi causâ, nonne tum iſti vim vi repellere, atque ſic illum occidere conceſſum erit? Quod& ipſum nego exemplo Davidis,(manum Haulizanquam uncto Domini, licèt Regi impio& ſibi lethaliterinfeſto, inferre, pia- iulum ducentis, irem Eliæ, Naboth, Danielis ejusq́; ſociorum& firmiter ſtatuo, ſi lterpim declinare, aut periculum effugere ſubditus nequeat, ex charitate mortem fettertepotius, quàm Principi ſuo inferre debere, cum Dominico à Soto d. lib.„. de 1014.Iart.3. prout allegatur ab Obrecht. tr. de deſenſ. c. 6. /.. facit, quòd ſubditus incipisſaluti propriam anteponere non debet, arg. l.1.§. juxta hoc. 28. D. ad§C. Syl- n&homicidii etiam involuntarii, in ſacroſancto Regum corpore patrati, rarione ſoliticäex veneratione Majeſtatis ſupplicio vindicati, exemplum non unum hiſto-
A ja g natum monumentis proditum eſt. Diſſ poft Thomum Aquinatem. ſent. diſt. 46. q. 2.
3 an42. G opuſculo ⁊ o.de regimine Princ.. 6. E Dominicum à Sotoa. J. I. art. 3. Vaſquinus
lurllovnr, 20.g. è.. 33. Placa lib I. epit. delict c. 28. poft n. 7. ver. 3. quem allegat& ſe- ſuitur Clarus g. homicidium. n. 30. Et videtur pro ipſis facere Clem paſtoralis.. cæterum eſaut E re judic. per quem text. poſt Riminald. Iun. in 1.3. u. 6 6. D. de I. G I. Alex. Car- 38 brax. crimin.. circa. u. 87. affirmativam etiam renet Obrecht. A. tr. de defenſ. 8 15,6.
Rrrrr 145. Cæ-
——

866 De Securitate& Salvo Conductu,
145. Cæterum, explieara ſupremorum Principum Securitas geminam pat tur declinationem. Prior in Regnis exhibetur pactionatis, ubi poteſtas Regia, alio. quin pleniſſimè libera& abſoluta futura, non obſtante, quòd à Deo ipſa immediats oriatur& dependeat, certis quibuſdam legibus ſeu pactis publicis, Reni incolumi. tatem tuentibus, divinæ ordinationi nec quicquam adverfantibus,(nam& olim in conſtituendo Rege Judaico duplex cum ipſo fœdus inibatur, unum bietatisinter
delnendra aücetdl Uinfug
Deum& Regem, alterum] aſtiriæ inter Regem& Populum, Deut.17 eircaſn Nu. nus in vindiciis contra Tyrannos, q.3,p. 126. J quæ Compactata ſeu Capitulationes 4 Guan Whie eh!
vocanr., in delatione Regni, fide media, quadamtenus coarctatur,& ceu frenisqal- . 5 3.„
buſdam, cohibetur: id quod confultum eſſe, nec ideò poteſtatem deſinere cſfeſim- tbllor,
mam& Monarchicam partim ex doctrina Ariſtotelis in Politicis(non omne Re- azon ärit
gnum ινηραραάσσueisy eſſ, 3. Polit. c. 10. G. I1I.& Regi leges adjungi poſſe, imd debe- rwirſfe re, d. lib. 3, polit. c. 7q. G 12. docentis:& inter Tyranni notas etiam hanccponeatis, 45.
8 2„ 2 3. 1. ubdltclsl quòd ſit aορμμις έ˖a druναι εμμ G&rb μνναυ έι⁷—) non legibus u. fubjectus, non rationibus reddendis ullarenus obnoxius, ſed omnia pro lubituad- hich miniſtrans, lib. 4. polit. c. 10.)partim rationec onſtat evidentiſfimà; qudd videliccsſut uu taceam, magis& minùs ſolutum eſſe legibus, juxta vulgare axioma Logicum ots- Pat. ſtates ſpecie diverſas non inferre:) per iſtiuſimodi compacta non tam iplaſumma poteſtas frangi, quàm benè imperandi condirio, ad quam alioquin vocatiadhe. fhn
3 109
guum per ipſam ſuſceptionem, velut tacità quãdam conventione, ſe obliganti. hn lam exprimi, pro qualitate Regni delati declarari,& firmiore vinculo comptehend en⸗ videatur. Arq; inde haud-dabiè in pleriſque omnibus Regnis legum fondamenli- enaan lium, quibus Princeps non minùs feiè, ac naturæ gen tiumq́ legibus, obſttingum ende Bodin. lib. 4. de Rep. c. 4 ,0᷑oρ⁶. Obrecht. diſt. de Regal tb. 360 Origo exiſtit, eaumaff annes dub. I. de juriſd. c.17:/. 10. de quibus in Regno Hiſpaniæ, vid. G. Lopez. en las hantium urſtrr Hiſpanicas tom. 1 ⁵. 2. 3. O ſeã⁴2. Galliæ, Bodin. lib. i. de Rep.g. S.i. d8. Series in rcſun ralita vent geweral. hiſt. Franc. Angliæ& Scotiæ, Cambdenus in deſcript. Magna Trüahus 88 lib. 1. E& Buchanan. lib. de jure regni apud Scotos. Sueciæ, Chytr. lib.z. Arnlſdn denb- eueſi ftorit. Princ. c. 1. n. 4. Poloniæ, lib. 1. ſfatut. Pol. 2. Hunga riæ, BRonfin. Aerad 44 9.Go.* Arniſca.n 4. Daniæ. Lauterbach.! I. de Rep. c. 15.& in noſtro Imp. Komano- Germank u co, Aur. Bull. 7. z.§. pen.& ult. Sleid. lib. I. Arniſ.d. /. 4. Maximè verò penescos, quibus* 4
in manu eſt eligere, quem velint, jus eſt& poteſtas, electum, quibus velint, ſtalihus eekteala tamen, cum quibus poteſtas Regia ſture poſſit) conſtringere legibus, audin lunaa eial ib. de jure regni apud Scotos, p. 3. uti non modò in jam dicto Ip. noſtlo,ſei bu 3 no in Regno Poloniæ& fimilibus contin git, Toh. Caſus in ſphara Civit ad lib. eliti denanſ
2— 7 2„ Win⸗ Utita magnoperè curandanon ſint, quæ Cunerus de off P Chräſtiamsêuies 17 noii ünz
zeet in velitatione contra Buchan.(allegati ab Arniſæ. a. n. 4.)& alii contta 3 e Capitulationes movent: veluti l..§.]/ D quar: rer: adt. non det. G. talia.. Ver’ P men.& c. Artaldus. 2. cau. 8. q. 3,6. 1.& c. ſig niſicaſti. 4. de elec.&. uhi hen keHn 38
*** 3 9.55— d 1 a/modin caterium. eod. t. in 6. quibus aliisq́; juribus& fundamentus in ſpecie contra 9 4 u⸗ prram dinationem Capitulbrum qusrundam ab Eledtoribus Imperator? Car. Vin els ühnon
⸗ 2⸗... 4.. ſe 4 ſcriptorii, innititur Floren. à Jrenning inter conſ. Claud. Cantiunc. conſ. l6. a. 19 Cfeft
.—... vocati 146. Princeps itaque, ſub conditionibus iſtiuſmodi ad Kesunn munitus aanc rantiſper privilegiatiſſima illa ſummam poteſtatem comitante Keenam cuſto- ae aſt, quoad fidem, qua ſe pactionibus iſtis publicis devinxcrat, fartam: ür
71 1

ln Cmt,
räideyumina aſadicdtn A dodtand h nduſeraia fliegumacfeſann
N 42 0„
oiräm üe den popum N D Nüe(onpäntſ. atantencoan e ſe decited Dorke 9 Ariſtorelai dädg 8
1e 1l.& XeeilesesonIIn Kle eesä 9
t Tytana nocssch
ens odnons ein u Rrenden conſtatendenctas
tä qudlameaxer a
„„ clarari, Rrntetw
3“ 0O H paMe IAh
6.15.L4 Ee „Camhüaautf to duereC
4 3 irA 69
1 1
auut 7
D. Johannis Georgii Bechti.
duln endrmiter eam violer, à pœna depoſitionis ſecurus non eſt, ut locum ſibi hic mudcet vulgatum illud: Ad quem pertinet inſtitutio, ad eundem& deſtitutio, N. maxin fin g. in. cuimn ex injuato. 12.in fin. verb-tam inſtitutio. de haret. per c. I.& z. de chal monach.& c.33 H. in E teleſits. de pri vil. GEexceſſib, privilegiator. Alex. Carrer. lib. z. tha Poueifc. z.& quòd fides Domino non ſervanti im punè non ſervetur, Ale. re. verſcirsa tertium dubium, n. 10. Arniſa. lib. I. de jure maj. c. 6. n. z.&d. tr. de au- Sni Princ. c. 1.n. 4. quam vis alias, ſi Principem abſolutè conſideres, ipſi ſubditos hnius, quam his illi, obligari facilè largiar: eò quòd unio Principis& ſubditorum ſtoa& εε½οαν⁷& ille his ſuperior dignitate, potentia& auctoritate, adeoq; ſanetabllior,& minus adſtrictus: ut ita æqualitatem inter eos ſecundùm proportio- nem non Arithmeticam, ſed Geometricam conſiderare oporteat, per ſapieatiſſ. Jo-
Innam Ariſtotelis lib. 8 Ethic. c. 7. 147. Poſterior Securitatis Regiæ declinatio in eo Principe evenit, qui deli-
as publicis inſanabiliter laborat, Arniſæ. A track. de auctor. Princ. c. 6. n 10.& ſeq. cu-
ſalwodi ſunt neglectus officii publici,& deſtructio Reipub. puta, quande Princeps piiati ſui commodi cauſa& pro annimi libitu dedita opera(qualis animadverſa fultin voto Cali gulæ omnibus unam cervicem optanrtis, ut omnes uno ictu peſſum- autepoſſet) Rempub. deſtructum it, Pruckmuan. S. ſplpot. c.3.nu. fI. Arniſa. d. num. Io&ſeq preſertim n. 1i ſubdens: iſtiuſmodi Principem( cæteroquin Regnum legiti- motitalo poſſidentem) conſummato& notorio ejuſcemodi delicto publico infa- nam, Tyran num in exercitio à Br.& aliis appellari. Et talis Princeps itidem à pœna ninime ſecurus eit. Va/q. I. ill. controv. c. 22. n. 6. ſicut pœna dignum agnovit Imp. luſanus, dum P. P. creato, more majorum oingulum cum gladio apponens: Accipe. dit huncenſem: fi quid rectè atq; è repub. im pera vero, pro me; ſin ſecus, in me ute- telohannes Caſus tamen ſapienter monet;ſi Princeps à Deo, à patre, à patria defi- agonvertigine unius cerebri, ſed Senatuſconſulto pœnam conſtituendam eſſe, Aitaconſtirnendam, ut lenitate potiùs conſilii, quam ſeveritate ſupplicti ad ſanam megtem revocetur, Caſus in ᷣehæarâ Ci vit. lib.3 c.z. Sin prorſus ſit incorrigibilis, de- Tuu hus theſi loqui occaps, ſimiliter, ut in priore violatorum Compactatorum caſu, ad depoſitionem deveniri poterit: ſicut olim Neronem ob extremè tyrannicam in Repob Nom. graſſationem à Senatu R. Imperiali ſolio dejectum,&, quod gravius iihhoſtem declaratũ fuiſſe Suetonius in vita ejus& plures alii teſtantur:& ante bina citeiterſecula Wenceslao, quòòd ſibi ſoli viveret, leges, judicia& res Imperii nihil ellaret, ſicq; Imperio prorſus inutilis deprehenderetur, ab Electoribus Imperii cùm conſilio reliquorum Procerum& Statuum, Imperium abrogatum eſſe conſtat ex Tilaterrano lib. 2 3. Bapt. Egnat.& Iob. Cuſpin. in vitis Impp. quod&& tangit Michael. de
mae iſ. h. 3r. alios refert D. Gerlaves Buxtorf. competitor meuts, in diſp ſua ad Aur. Bull. nner 4 Qunetd 1—
Ml. ubi& circa nobiliſſimam illam controverſiam. ad quem Imperatoris remotio per- neas, Dd. aliad aiq aliud ſentientes citat. 148. Quid verò de Tyrannis in titulo, ut loquuntur,(hoc eſt, qui nullo jute
Mnipeum ſeu regnum fibi ſumunt vel occupant, inibique poteſtatem nullis le- das obnoxiam in omnes, eriam æquales& meliores, eosqueinvitos& nolentes,
dlarrogant, ac prolubitu exercent, prædonio more graſſantes, vid. Ariſt. lib. 4. pol. .10 uhi Commentatores, Br. in trde Tyrannis,l decernimus. 16. C. de SS. Eccleſ.& l. ult. 94 inceſt. nupt.ſtatuendum: Hoſtium inſtar illos habendos eſſe& à quibuſvis etiã
RrrII 2 priva-

868 De Securitate& Salvo Conductu, ptivatis, quippe qui illis nullo fidelitatis, vinculo tenentur obſtricdi, lohan. Jalubem in Policrat. lib. 8. c.20.& tanquam peregrini(quos crimen læſæ Majeſtatis non com- mittere communiter placuir, Clem. paſtoralis, ubi gl. in Verb. non ſub ſtant. de ſent. yrs judic. Clar. in§. laſamajeſtatis. verſ. vidi quandocg. Goth in l. quisquis. j. in verh. harha⸗ ris. C. ad l. lul. majeſt. vide tamen libellum de Legatis,&ec ante paucos annos in alisim. preſſum, p. ſ1.& in fith. 148. ante ſin. in illis jus Maj eſtaris lædere nequeunt, Arnsſt ui. 3. de jure maj eſt. c. 6. n. 12. e in tr.de aucl. Princ c. i. n.z. nom armis tantum, ſed veneno etiam(wid l. 8.§. 1. D. de pœn.& ſuprã th. 8. th. 118. Verſ. nec fallit.) ultra Politico. rum monita, Bod lib. z. de Rep. c. 4.& pracipuò c. 3. Lipſ.J. polit.. inftaitis hiſtoriuum cùm ſacrarum tùm profanarum exem plis roborata, er noſtris poſt Fabrum& Ange. lum in§. jus gent. J. de I. N. G.& C. tradit Covarr. in Rub. de matr. 2.5 4.n.13. GIN Iib. I.ill. contr. c. 8. n. 33.& 41. Vide omninò Arniſæ. d. tr. de auclor. Prins.. 6-n.le. E ſegg. ubi Tyrannorum materiam accuratè& diſtiniiè examinate 1 149. Quæ de principis ſummi Securitate hucuſq́; dicta,& quibuſdamin paſſibus incidenter ſolùm ad Imperarorem acc ommodata ſunt, nunc ditedè ac- commodanda& in eoſpecialiùs atq́; explicarius elucidanda veniunt: pattim quoòd magis adnos atrineat;, Imperatoris no ſtri, quàm exterorum Regumatq; btincipum, Securitatem æſtimare& venerari: partim quòd ca etiam, comparativè loquendo, multò ſit venerabilior. Cum enim Majeſtas ſic dicta, quaſi major ſtatus Er yoteſtau)i⸗ hil ſit aliud, quàm amplitudo, decus, imperium, dignitas& ſecuritas petlonæemt nentioris aur ſanctioris, pertradita Bodin. lib.1.c 8. Decian. tr. crim lib. 7.l. Gr. Har. precht. 9. 3.2. 2. I. de pub Jud. Tileman: in tr. polit. axiomat. 7. ex Tullio 2. de Orunnè partit. Orator. Arniſæus lib.t. de jure Majeſt. c. 1pez tot. quis magis ſecurus eſt debeat, quàm Imperator Cæſdr Rowanus, nunc Romono- Germanicus? cujus Majektat Aato etiam, non conceſſo, quòd totius mundi dominuatum, juriſdictionem inpectimamds
4
protectionem non contineat, de quo Vid. ſuprãâs c 3. th. 3 8.) nihil in tetris majus, nitillam ctius, I ult. C. d. LLal. pen. in fin. C. de bon. quæ lib. veſ in parat. adl.! ulmaj.n. 4 qlape- eminentia apud omnes gentes pollet, pr. Conſt. de In, 7. C. confirm. Nou3o. ufn.eſt litæ. 6. verſcquod autem de majorit.& obed. Arniſa. lib. i. de jure mujeſt. g..n.9 uncelm⸗ peratorem eſſe Principem mundi& corporalem mundi Deum, qui emineat Guper omnes, tanquam ſtella matutina inm edio nebulæ meridionalis, dixit h/ inc Imhe- rialem, de prob feud lien, per Frid. relatus à Lud. Myler diſp de Advocatiuth 10. eu que non Populi modò, omniumq́; Principum Chriſtianorum, ſed& Turtie na præcedentiam ante omnes Reges Principesque alios tueri, ex Leunclajvinſi 9 Annal. Othmanid refert& probat Thom. Eanſius in diſcurſude lege Regia, 19.49 an gatus ab Hazpprecht.§ ,/. 24. J. de pub. jud quamvis eam præeminentiam lnßen 9 ribus noſtris non obſcurè inviderit Chaſſ.in proæm. conſuetud. Burg. veyk dus r hire-n 3 uſc; adfin& Catal- glor. mund. 5.conſid. 30.& 32.& Vaſqᷓ inpraſut il. au quorum utérq, ſuo Regi adulatum ivit.
15o. Hinc Primbm Imperatoris noſtri caput, corpus, ueν. eάν—½ omaium ſub pœnalæſæ Majeſtatis inviolabilis eſt, 7. 3 poft med. C. ́ Fpiſt anr 3 paſſim ſub t. D.& Cl adl Iul maj. Et, quamvis advers us alios quoq; pes ſuperiorem non recognoſcentes crimen læſæ Maj. committaturas, huͦin 10. 7.§. I. ibi: alterius populi majeſtatem. D. de capt.¹ Han-Redin. de majeſtate Pri uhus orin. 24. Gome. 3. V. R.c. 2. n. 6. G 10. Mynſ. 5.0b/.A1. Gr 2. 44.2.10'Am u uz
vita eminentillime
auand- rjynarhr. riburai De!qu laj Reo dufc el Ant! 2 ane ſccoru Nadllul AIAeaſ ierrahe Koron. H. T. gibgii, ibg,
ha ſcons TOIé2
n7. andky con aeghriun
tuan./% nn 7
eeeitrat igei,ut nconcet aſteran mme dit inre wiitat dalamg dftße äe efridan) fe 4 tr. 1 ail inponi uru. Kanſe

4 1
pinen 1 elD kene' a * decdäni 1 ¹n Kaoscrmade 144 K a daan i Wama aniaß Gt lauan 9 „. 147 1 A lega rme ſu Maſe thar. 1 1 Dnclas un 1.Gh. nd
ofat in ujan,
Hecnitatt ducui em accomnound nlrris rei ouameneumle 6 7 1 n quddeaetmn ena 1 2 ſedi3 aun h denun, dunn ees Deraura dolu munt el
4 16. eAAs
3
41 4. 4 2nCA
„Hrridn
7ℳ 4 5. AHe 1oide De5qle? 6
ln uasiie t 7 o duumie 5 9„
8
1
1J
D. adl Jul. maj. l. un. C.ſi quis mp. maledix. c. T. deæ maled. e5
lüts)detrahere ſuperioribus, qui mordere en.z. Moron. A. J. 164./. 19.
dis q ois, ur Princeps, conſideratur Nam in iis, nſemconcernunt,& juris ſunt naturalis,
eritaliaämve cauſa d dum potsſtaris. Petr. hſtas.3.„. 133.
in ii, qu 7 Riu qua ad eam non ſpectant,
D. Johannis Georgii Bechtii.
Decian. A. li. 7. z. 4. n. S. ubi allegat diſſentientes, cum quibus etiam ervnt alios refs- nuHarprechr. d. n. 2 4. Ver/ ex hi⸗ ergo. cùm omnia Im peratori in ſignum S uperiori- asttibuta ipſis quoq; tribuantur, Rul. de Commi ſ p. 2. lib. 5. c. 4. 16. pœnis tamen D GA qui/quis, f. Cadl Iul. maij.& extravag. qui ſint rebelles, non niſiæſxæ Cæx- Her Maj Reos ſubjici con ſtat, Decianus plurimos allegans. d. c. 4 n. 7. Rol. 2 Vall. conſ. ninf. Er ſeqi. vol.] quos etiam citat e ſeaquitur Miehael.dejuriſd. conel. 7 inf ele- mut M. Ant Penegr lib. 4 de jur Pſc.t. 5. 2. 27. 1 I. Secundo„Honor Imperatori snoſtri, omnium honorati ſm us, à male- Mione ſecurus omninò eſfe deber, facir Exvd. 22 Jundt. I. Petr. 2. l. famoſi, 7.§. hoc diſtinctè eaplicat Me-
ehA. Q.caſ. 77 Per zor. Moron J. 16 4 n. 8. Ermaxima ſanè eſt inquitas(veriùs ſto-
Poſſunt, Iaſ. conſ. 164. vol. 4. Crav. conſ.
869
1Iz. Terrioò, Poteſtas Imperatoris noſtri ab impugnatione immunis eſſe de- deblſacrilegii.. C. de ai verſ. reſcr. Ldiſbutare. 2.(apud Goth. stl.3.) ubi gl.& Salic. C. dæ aim ſasrileg. ſ.ulr. C. de conſulib. lib. 12.&o habetur Poft c. 2 9 ſi quis ſuadenre,i 7. J. 4. Dd. ilul. C. ſcontra jus vel utilit. Pub. Ccin c: qua in Eccleſtarum, de conſtit. Lancell. Con- taaan T. O.J. l15. 1. c. J. de Imperatore,§ 4. Verſ. Imperator habet. n. 4. J.307. Caſtald. de
Inp O9 n.7. Bonus de Curtili in er. de nobilit. p.3. n. 17 4. Bl. canſ. 359 proponuntur. lib. alexander conſ. 216. in pr. ol. z. Iacob. Phili
. Porc. conſ. 1. n. 45. Crawett. conſ. z4T. n. 3.
Claug Cantiunc: conſ. I.n. 124.& conſ. 7. n. 4§. Menoch. conſ-ro 3. n. 3 8. eo alios citans Melman§. ſol. poreſtas. c. 3. /. 8. 19. 32. Per quæ jura& Dd. liquet: de poteſtate incipis citra ſacrilegium non diſ putari: ſeilicet in iis, quæ ſunt juris poſitivi ſeu quæ honeſtatem æquitatemq́; na- aut gentium, quo Princeps, ut animal vel lumneanſderatur, Coraſ-ad! Princeps 31. D. de EE.& lib. 2. miſcell. ce: ult. de poteſtate wimpunè diſputatur, Cravett. dæ antiquit. temp. p. 1. n. 38.&r ſeq.& paſſim in conſil. lumalegar& ſequitur Menoch. d. conſro 3. /. 67.& ſeςᷣg[modò hoc non ex audacia Kcontemti ffat, led veritatis eruendæ ſtudio,& ad tutelam ſeu conſervationem ju- m neceſſariam, Cravert. con. 29 6.col. 6. in fuerſ. venionunc ad
Ant. de Petra depot. Princ. c. I1 a. 3. verſ. Qaarto. Pruckm. d. g. & ſeq. Je patet er controverſias Da. de jure quæſito non tollendo& hus privatorum non auferendis à Principe, Caſtald„. 93. Gabr. lib. 3. comm. concluſe
Peura A tr qui etiam allegari ſolet, de jure quaſito per Princ. non toll per tot. Mynſ. 5. heru.g7. Gail. 2.obſer. 56. Pruckman. d.
S. ſolutua poteſtas. membr. 2. effe& alii eaſſim.
1.. 1— A.... aatö impunius abibir, ſinon tam de potentia, quam voluntate& ſcientia Princi-
udiſputetur, ex hoc fadο, 4 3pr. D. de vulg. l.& ſi legibus. 9. C. ſ contra jus vel utilit. häüutin reſcriptis contra jus nemimpetratiscontin
vel utilitatem pub.: elicitis, vel git, per l. reſeripra. 7. C. de precib. Imp. offdl. l..&l. univerſu. 7. c.1.1. G. de petit. bonor. ſublat. c. 5. G' 15. de reſeript. Everh. præſes n. II. in f.&x n. ſeq.& conſ.31. poſt pr. verſ. Secundò pramitto. Gail.
per ſub:& obreptio-
he4,n 6.09 lib. 2. o. 6./. 8. Gé obſ.S8. n. 7.& ſeqa Thoming. conſ. 3. nu. I. 6* e ſas Pruckmana. c.z
-n. 13 5. bi errorem in jure velfacto Principi illibatã majeſtate ver-
ie g u modeſtis ohjici poſſe, ex Abb. Felin. e& Iohan. Iac.de Leonardis moner. Adaæ Lauden de 1 T2. qui non quidem in iis, quæ ad Prinripis juriſdictionem perrinentsat iens de poteſtate ejus diſputare licere rradit.
15.

De Securitate& Salvo Cond actu,
153. Quartò, Bona quoq; Imperatoris tàm fiſcalia, vid.¹ 3.§. qus enim diſe ventia. C de quadr. praſcr. Obrechi. di p. de praſer. th. 110. quàm patrimonialia Gali
domanium, Choppin. de doman. Iurls noſtri audtores rem dominicam, Auguſtalem,
870
privatam, patrimoniumq; Principis vocant, vide lib. 11. G.*.61. Cer ſeoh. uſgha4 77. Nov. 69.c. 4.§. I.) ab omni damno ſecura, ab omni onere immunia, adeoq;H ptirle⸗ giatiſſima efle debent, d. l. 3. i bi: qui curatores, pey qutbs res divinarum domorumasun- zur, aliquibus inj uriis Vel damnis afficere conantur. C.de quadr præ ſer.& aliuln 154. Deniq, ſicut Imperatoris oſſibus ſumma poteſtas ac juriſdictio a qus omnis inferior fluit, l. 1.227 pr. ubi Lęgiftæ. D ad!l. Tul. amb. c. 1. de feud. March. Duc, ull Com.& c. j. quis dic. Dux, Comes 88 Marohio, e&& utrobiq; Feudiſta, Io. Redin demijef. Princ. inpr.n. 1⁊. Fult. I. Iuriſpr. R.II.7. 29. G I. de feud.« 5.1. J. aliiq; D4 alleganis Mé chael. dej uriſd conel.J. lit. c. inſeparabiliter inheærere dicitur, per alleg. ab eod Nithas concl.8 Ita idem Imperator(velut à quo publica omnium ſecuritas dependet ſerjuns ſup. h. 39.) omnigenam Securitatem(quæ ceu portio quæ dam Majeſtatiselſe vide- tur, per d. ſup. th. 149. verſ. cum enim.) quaqua-verſum individuam habeat comitem oportet, ut videlicet Majeſtatis ſuæ ſplendore omnes moleſtiarum) inſidiarum io- lentiarnm, offenſionum, damnorum nebulas diſcutiat atq; di Gpellat: quaetiam de cauſa ſua Majeſtas, quacunc; tranſeart, ſalvum conductum urpote quem jam ante omni exceptione turiorem jure ſummo habet,& ubiq; ſecum rtah t à pariieulat bus territoriorum dominis non requirtit, ut vulgò reqè dicatur, Keyſerliche Mit ſey des Geleitens nicht hoch benoͤtigt/ Sie bringe das Geleit mit ſich. Quamodr Ludovicus M. B. apud hiſtoricos rebellis audir, quòd Carolo IV. Cæſati tranlium er fuas provincias in Iraliam, comparatis ad hoc obſe ſſoribus viarum, impediteto- narus eſſet, Dubrad. lib. 22 hiſt. Boezsz. p. 2 08.& Caſareæ Majeſtatis decoti patum conveniſfeexiſtimatur, qaèd idem Carolus IV. aliquando à Dace Bavariæſdtum conductum requiſivit.
155. Ethæc de Securitate Imperatoris longè privilegiatiſſima: qpæ nnad Auguſtam ejus conjugem producarur, nonineleganter quæti poteſt? Lucuzcin Princeps eadem illi privilegia tribuant, quæ ipſſ habent,] 31. D. Je LI. vite unal 57. de leg. z.)I. 6. in f. D.de jur fiſc Ipen. C. de don. int vir& ux. d. 73. C. de Luadr,yo adfirmate non dubito: nam& al à uxor mariti radiis ſplendeſcit, tirifgisqe
gaudet, l. 8. D. de Senatorib l.z.§. 4. C. de Epiſc. e Cher. I 28. C. de nupt.1.tj. 0,43 däni, lib. 12. Nov 105.c. z.& falvus conductus matito conceſſus ad uxorem ertendin, arg l.4.§. z. D. de off proconſ.l. 4.§.1. D. deuſis&r habit.. 21, D. de donat. int. vir. 8 1II. ubi Iaſon. D. de. 0O. Ang in! quæ religioſis, 43. D de rei vind. Bl. con/ 40.V.„ 1 conſ. 314. n. 1. vol. f. Iohan. Maurit. inter conſilia V IC. Germ tom. 2Xνeg'ns 7 tr. feud. p. 9.c 3·/.. Magalott. r. hic.. 3,. 29. Premus tr. hic. q. 6. Farinac. ptas. auuſi
0 noſtro Koms-
am-Imperü ſeu Electorum
incidit, arg. fquiſqus 91 adl. Iul. maj eſt.& c. felicis. J. de pœn. in 6 tex. 2- preſſuu iꝛ Aures pula an in, 1 4 3. in f junitæ li ſat allegati Dd. non de Electorib. ſed aliis Principib ſuper. recogn. loqnuntur„
id concedit in Vicario ſeu Praſide Imprrii, cujas ſmodi Vivol peratore; ex 7 Pn, niam profiſciſcente, olim is erat, quem Imperator Kecialiter A ſe conſtitulnn relid u,
156. Poſt Imperaroriæ Maj ſtais Securitatem in Imperi
1 nlno 0 aazinli igujſel ein Cami bylialet earrezihſ ruum&a fw iyſe in ſ ynem er ex. M p., aeaend I. ihgione egdchn au t a. nzait eiyirarzs weins. Kehl⸗ 9f. l ſükert, aunnal win radſo. aerit Ritati 9 uu dlt,R⸗ andöde an 6090 daterrt Anar le 14 eäuüt ltes alir ügai Se ähle
—

2 Condu,
mnttmmilcun V
I
raaduar an.
6 1
Pbarſ.—
ruberetedkeun,
mun
1 30 mulin Comite Palarino Elettore ſuper longæva conſu
W
b BD. Johannis Georgii Bechti. 871
3 ſumad ao ium F ridericus I.cegnomento Enobardus primã ſudà in Italiam, coronæ à 9 Pundapienda gratiã, ſuſceprã proſeclione, Ladislaum Boem. Regem Vicarium in Germa- tiguiſe legitur apud Dubrav. lib. 12. p. 109. ar poſted vigore Iiperiali⸗ pri vilegis Juper 1o⸗ etudine fundatum verbotenuts re- oldaſt. omn. 2. Conſt. Imp. cui tit. Reichs ſatzungen 5½.2 41.) Comes Palatin. Cꝗ Sa- abores itſo jure Vicariatusm tali caſis obiver unts ſicut tempore Maximil I. A. 1507. n mubrieum Saxonem Imperii Vicarium exſtitiſſe non ita bridem ex inſpeltione aumi ed
—
den ananrrte nnporeper ipſum cuſi cogno vi-& poſt elesiionem Caroli y ante pu jus in Germaniam ad-
„.
uum& ſuſceptionem ad miniſtrationis Imperii, Ludovicum Palarinum& eunden⸗ du Gunii luui Sriefut. e a
axonem Vicariatum Imperii, illicd à morte Maximiliaui I. Ebi delatum, continu- 3* A 2*„. 2** 2«ℳ. ⸗ apparet ex utriq, fadtà interim geſtorum ratiſicatione inter articulos Capitulationts
al y Imp.& in ſpecie ex ratiffcatione geſtorum Palatini apud Goldaſt. loc.p. 242. alaomaunten rceu potioqe dua raſcn ata
—
to verò Imperatore ſicq Vacante Imperio iiſdem binis Ele dtoribus per adſignatas uls regisnes Vicariam Imperii adminiſtrationem competere notorium est, ex Aurea Hhuulung:
1 ul⸗ Schrad. de feud p. 10.(3. /. 174. G ſæxo. Heig. p. I. J. 4. 2. 28. Michuel. de juriſd.
5„. 00), u. 2. 7.„,„ dote omtesnen alſen. 9.lit a. Qasorum tamen caſuum utroq; id non procedit, ſi Rex Romanus bra ſ1 /=
l
alasclcatasd Anuhot? Aui tum Caſare Germaniam egrediente vice Cæ aris Imperium, ceu perpetuus
anenndahe ai. VWyerii Vicarius, adminiſtrat, Thom. Michael. de juriſd. J. concl. 29 ſicuti tempore Caroli 4 uh 4.., 7„, f.2 5„„. 3 4. nbe, R ütn Nflater eius Ferdinandus, Sleidlanus lib. 8 H. 215.& pa ſlim, tum Imperatore mortuo 1p/0
Aore ut rulo edetem
17„Chlue9
1141 1 „ ehuln9
1ee Anstau usl. Cona
7*. 7 4 nhauas
.
4
feneillicd eft Imperator, ut in Maxvim II.& Rud II. Aa guſti ſimaæ recordationis contigit.
17 Dicta ramen Blectorum Securiras ab Imperatoriæ Maj. Securitate par- imeo differt, quòd iſta independenter& omnimodè pioprio jure Imperatori com- ſetitcum nulli in hiſce terris eam accepram fera t, per dicta ſupr th. ⁊41. illa verò E- ſdoribus inpartem Cæſareæ ſolicitudinis(ò quòd ardua fine Procerum conſilio erpedite abſonum, Vaſf lib. I. il controverſ. 23 n. 1.)a dhibitis, Heig.p.I.. z. 2. 12. verſ. adeundemo; modum. Michael de juriſd. 5. S. lit. c. non ita per prius competat, ac: nor. Nnuhida territ. c.I.n. 20.&e feg. ſed ab Imperatore(licde plenitudin em poteſtatis ſuæ&& gteniunitatisomnem transferre in Jubditos non valente) cum aliquibus ſummæ pote- ſtuis ſalvis ipſi lmp. Clientelarum juribus, Heig. d. q. z. n. 2 2. Michael. 1h. 2 5. commu- nieataalt, Heig. AM ⁵.. 7. 4./. 2 Perpetuò tamen& irrevocabiliter, per alleg infrà:h 158.
dan parumquèdelectores non æqueè, ac Imperator, in toto orbe Romano plans abſolu-
— ha 1 a mun nlsſsſ m
an ſalticonductus& commeatus libertatem comitem h abenr, ſed de conſuetudi- enta tetritorium ſuum à Dominis aliorum terriroriorum, ſalvum conductum uitunt, ſicut& cæteri Imperii Principes, latè Joh. Frider. Elect Sax. in ſcripto contra HD.B. A.1740. eZito. Quod tamen edinterpretandum non eſt, ut Securitas, ipſorum atarequiſitionem ſalvi conductus„per aliena territoria commeantium ultra com- ntnem, de qua ſuprà c. 3. nulla eſſe putetur. Etſi namq; poteſtas corum proprii terri- torülimites non excedat,(quo ſenſu etians Reges extra territorium ſuum inſtar priva- d wumeſſe dixit Chaſſ-Rub., des mains mortes.. 16. verb. va demeurer. n. 14.) nihilo-
1
minus dignitas cum illis ambulat, ber notata parſim à Joh.de Arze in tr. ſuo de nobilit.
han quæ, quòè majorin Electoribus, quam in reliquis Principib. Aur. Bullat. 6. en illlbatiore quoq; ſecuritate munita eſt, Aur. Bulla ſup. cit.. 2 4. Et in ſpecie, quòd H- ctoresad Comitia Electionis eitra requiſitionem ſalvi conductus per aliorum di- 1 ſonescommeantes, privilegiatiſſimam tamen& ſeveriſſimis ſanctionibus munitam
au leuitatem habeant, conſtat ex Aur. Bull.z.1. ſicut& ad Comita Im perii proficiſ cen- 4, dez ub ſpeciali Imperatoris ſalvo conductu ire noſcuntur, Aur. Bull.:. 12. de qua Co-
Ahiorum ſecuritate propriusa gendi. loc uu erit inſrà s. 7. 135.

¹ 3
De Securitate& Salvo Conductu,
Iſtud extra controverſiam eſt: Electores in propriis provincistàmii-
8 4 8ℳ 3 4.... 8 T. 7— t
uAm inviolabili Securitate pleniſſimè vallatos eſſe: ſieut& reliqui Princr. 1
872
158. berrimaà, q b pes ac Dominiterritoriorum eas ſuis in territoriis muniti ſunt, ob eam, qua polleat
„
dignitatem, eminentiam ac poteſtatem, quam majarem Imperatorin gentibusſut- urumur verbis J uſtin in Nov. 15. pr.fecit, Scip Gentlis lib. z de juri/d..23. ita utidju- ris in ſuo habere territorio dicantur, quod Imperator in Imperio: Iqq́;(perpetuum, bereditarium& irrevocabile, Schrad.«onſ. 18. inter conſ. Borch. vol. 2. Denayſinaden juriſdict. Cam..⁊ 73. ſo. Knich. de jure territ. 6..n. 21. G ſæz. Scip. Gentild lne.quod pronunciatum(ut hocobiternotem) Dd. à Principib. fup. non recogn.& Civitaci- bus ſeu Rebuſpub⸗ liberis, omnimo da juriſdictione non pro lmperatote, ſedytoſs & ad ſur utilitatem in ſuo ſtatu utentibus, ut in hoc tantum poſſint, quantum mhe- rator in ſuo Imperio(ſicut de Regib. Anr. Corſat. de potéſt. Reg p. ult. n. 67. Caftallde Imp. q. 69·n.. E pan. Redin. de majeſt. Princ. n. 7. qui u 9. audlorit. Bl. in taem. D. col. 2 eriam plus juris Regibus ſucceſſi vus tribuit: De duce Mediolani Br. inextrausf. quoniam nup. qui ſint rebelles. in gl. rebellan do. col. 2 verſ. ſed ad hæc. ehe alu alegatiper AM. Ant. Peregr. 4. de jure ſii..n. 24. qe Duce Venetorum Gigas in tr de crim lſemg. Iib. I. rubr. ⁊. quotuplexſ 1.a I. à Corſet. de pat. reg. n. 68. conſiderata vid. ante modernos hoſce Duces&aliis Reddl publicis liberis Italiæ Br inl.infamem. 7. D. de pub. jud. allegatus à Scip. Gentildis 6.23.& generatim Decian d. lib. 7. c. 4./. 6 Vorſ. Verum brewiter.) ad P incipes& èiatu Imperatorem recogn oſcentes produxerunt, per plurimas autoritates Gail lil rie P. P.. 6. n. 10. G 1I. O fib. 2. 5/+ 7. n. 7. Cacher. deciſ. 88. n.7. ee deci. 39. n.. Gdnl, 154:2 1. Dauth. de teſta m. n. 36.. 68. Vultej. I. I. R.c. 1 2. 23 Pruckman-S blutayugſas membr. I. eff 2. n. 42*„& memobr. 3 eff-In 22. Borch. in c. un qus ſint reg n.8. Gmntnſtu c. 5.. 37. ubi poft Iacobin. eam Daà. ſententiam magno errore introdudtam, recttan& Approbatam teſtatur, cum quo tranſit Michael. de juriſa. concl. 4 5.lit. c. Et recté hunti Socin. conſ. 275. n.5. in f. v.ſed poſito: aliud, ait eſſe Imperatorem,& aliud, labetilors Imperatotis, referente& probante Deciano d. lib. 7 c. 4./. 8. verſ.& pramiſorum bmt
P. Ant. de Perra de fideicomm. q. 13.⁄. 433: Cum ſeq Knich. de jure territ. C. 1. n. 20 5 ſes. am(ælall tam Cal
Nec dubium eſt, quin incomparabilis ſit di fferentia, Primò, ob feſerrat Imperii fuperioritatem, cui omnes eriam Principes atq́; Status ſubjeckionem Kcl entelaria debent ſerviria, Heig p. 1 2 n. 22 Michael- conol. 2.lit. é Andk Srlefen prà d. diſſert. dæ q. An Princeps ſit ſol. l& tetigi ſuprã th. 167. Secundd, rationeambi-
navi differre hof Bl.in nia videl. Imperialisſ9
tus: unde Principes Imperu ab Imperatore, ceu ſcapham à Rubr. qua ſint reg.n. i. dixit Pruckman. d. membr 3. eff. I. n. 23.. ſuß riſdictio univerfalis eſt, fupr. th. 38. iſtorum verò] atiſdictiones particulatss vle territoriis limitatæ, text. leg. in! unie pr. verſ. ſin autem. ibi:per Aiverſun enbin 9 regiones. C. de rapt. virg. quas illa, ut Oceanus Humina de ſe fundit,& in ſe reciyuſe alleg. Michael. concl. j. lie. c. aut, ſi mavis, tanquam radios pleniſſimæ ſuæ mas, ſpargit, ut eleganter Dn. Richard. Dieter. Iinp. Cam. Adſeſſor ſup. aleé 3iſatſan ſel ſummi Imp. pot. th. 81. ac, quaſi in minutis diviſi ſpeculi partibus/integras quf f 3 exiliores ſui imagines repræſentat, ut in ſimili ſcit? dixit Obrecht. in Aiſ. 2 20 ce ſtam. th. 7. Per iſtas differentias, ac præcipue priorem, fit, ut inferiores Pnnchne ritoriumq́; Domini æquè ſancta, ac Imperator, ſecuritate muniti non 10t,
*..„.. Maje 4 eos, utpotè ob ſuperioris recognitionem Majeſtats carentes, crimen lælr a
ſir majeſtas n. 15, ge civitate Florent'æ A5bas con/H* toliſ.vo
zaniktatot
1 8 II K. ½ edcon „ aleyts
5 64 4
bripartit tulmpe a S, abfüre 8
uiinc als tot en K. ul. 4 lO. eCom aea0. ayrtar d ts äch Aula ean.

D. Johannis Georgii Bechti.
873 anmittatur, Oldrad. onſ-4. Aeg. Bellam. wonſ.15. quos allegat& ſoquitur Mynſ.reſp.
1 Atla.isbi communem& veriorem dicit: quam tenet& Fachin. lib. 9. contr. jur. c.z2. Aad conſ. Germ. 110. 4 ½. 2. Diſſ. Card. Zabaroll. Cl paſtoralis, de ſenr.&re jud.& Weeans hnelehae, Deeian dunee 4 n.S uhs earlarg? /aui, G iſſmetpeenam ub..G. „ luiuis C. ad l. Iul. maj. rextrav. qui ſint rebell. hinc removVere notat. Neque ab 1 Ndtotibus, velut Proceribus Imperii Columnis, Aur. Bull.z. z. longeq́; maj ore di- .Mer?,„ It⸗ 3 A,„7 5*†. 4 3*.
1 m na 6 miare fulgentib. ℳ ar. Bull. t. 6. erd. ſup.xh. 7. ante Jf.& principaliſſimis corporis b deant ſelirei partibus, Aur. Bull.z. 24. adæreros Principes atque Status(quam vis& ipſi liltnchäͤhm 4 ſannuslmperii crjus lmperatorcapur eſt, partes ſnt, Obrrer. de juriual c. 6. n. 73.6 Rdhoneenan P.Matth Stephan.& Tob. Paurmoiſt. in ſuis tracz. de juriſd palſim. ſicq́; cum totius tndocummne otditis jure& auctoritate ipſorum quoq́; jus& auctoritarem ab omni injuria de- Cirit.ezna an fendere neceſſe ſit, reæ elegantiſſ. inl jus Senatorum, 8. C. dæ 2ignit. lib. 12.)diſpoſitio d.
4 m 1 4 Wmderatorlalr
. *
pyt* 1
nnnc.n.) zu a buit: Deducelldh
F. 1lo Col.z. ver, Aaa J.
KI.inb. 1 h. blanè, ut ipſi Electores, Principesq;& Status Imperii, ſervato cujus que teefenttaunen Acgalatis ordine ſanctiſunt atq; inviolabiles, ita quoque eorum Principatus, Do- lareNorrrn. minla, Honores& jura debent illæſa ſervari: Electorum quidem eminenter, quia, Aantemahmtn. abimgjasincumbit periculum, majus debet remedium adhiberi, ne columnis ruen- 5 2ee tidus balis totius ædificii collidarur: ramen& cæterorum, ut undequaq; corrobore- v wrhmne. mnjatitis gelubjectifdeles pace gaudeant, quiereq; vivant, ur est rex. norabilis in a. ln da 1 u7 Bul.- 244.5. Si ce227 o Een aes Cee. ehe rittnn 4 160. Et Principes quidem vigore potentiæ ſuæ in ea integritate faci liuͦs ſe ͤ nn Lomitam vero, præfertim min us potentum, ac Baronum,& maximè No- diata d 8 ſeu Otdinis Eg geſttis, der Ritterſchafft /ut& qu arundam Imperii Civita- 36 maionitati, libertati, fortunæ atq; terris, ſubinde à potentioribus pro re nata Landlaciatus, quem vocant, de quo Gail.2.9/ 36:1n.10. Meichſner 10m. 3. lib.. deciſ.8. 9 min 246798 Scbwaneman. deciſ. 1O. n. 32. Knich. in Encyclopad. c. 3. p. 30 Confer Michael. uteelnem h ſs. Ruland. decommiſſ p. z lib c. 4.n. 30-Ceu rete quoddam tenditur: cui aver- doanteannos non ita multos à Cæſ. Maj. literas ad Cameram Imp. de proceſſi- 9 uszilendæ Nobilium libertati, contra gravamina ſub prætextu iſtius Landſaſſia-
am MAgN fph ae At unlaukt
5 n Nnl 4..;.—... d ferrih 1 3 loreatiordusillata aut formidara, haud graratim decernendis, perſcriptas n Driuchpestihnee Il orefertur Symphor. tomm. 3. Verb. Candſaß.
. 1
4 71„ae e
21„
3 In ſpecie quoq; Civitatium Imperialium Securitas elucet ex Refor- — nelmp. Sigiſmundi de Anno 1436. qui eas non ſoluùm die wuͤrdige Reichs⸗ lättenomi nat,& libertatem ſuam à Chriſtianitate habere inquit, in der Geiſtli⸗ Reformati⸗ne. 3.v. II. verùm etiam expreſss Heilig indigitat, in der Weltli⸗ an rerete in” formation c. I0. Sanctum autem, audore Martiano, eſt, quod ab injuria ho- ur uun minum defenſum atq; munirum eſt, I. 8. pr. D. de rer. diviſ.& qualit. Quod parùm„ .4 83 9 Atendunt ii, qui Civitatum liberratem, jura ac privilegia, quâvis arreptà occaſione, auntum poflant, imminurum vel eriam prorſus abolitum cunt, earumq́; Cives, 1 mulem ruſticos muroconcluſos, alto ſupercilio deſpiciunt, ludibrio habent, iis q́ 8 lundseinſultant cum tamen nihil ſir æquius, quàm omnes& ſingulos Imperii e ten atq; Ordines ſeſe invicem, ſecunduùm cujuſ gradum dignitatis& qualita- A a1, 15 Pacis pub. conſervandæ gratiã, comiter atq; oſiciosè obſervare, hnmaniterque a nere, arg. 17.§.. D. e capr. E paſſim in Conſt. Imp. n
.„r
11
ArI usAIN. etssr SrAn ſe,
41 2
a dte, cel ¹
—— —
—
₰ A —- — — —
4
2
4 13n Ganlnl he— 2 6
88888 162. Suc-
8
1 Ra4 Aur. Bullæ produci debe t urg. acdtum, 15.§. in pœnalibus, z.de R. J. c. odia, I5.Ades
——

874 De Securitate& Salvo Conduetu,
162. Succedir in prima hac claſſe Securitas omnium omninò Magiſtis- a 2& 2 2 8— 0 6* tuum, quibus lex cùm divina, tum humana, ipſaq́; naturalis ratio honorem& oble-
quium exhibendum dictans, in conſequentiam eorum in violabilitatem ſancit Rom. 13. I. Per.. v. 14L ſemper. 9. pr. D. dejur. immuu.l. non videtur. 167. 9. ‧. Erl nanpe. teſt. 199. D. de R. J.e. apud. 24 εᷣAuſ. 23. J.5. Caraſ.p. z.de jur. art. c 6. Zsannet. ir. Aedeſenſ „3.n. 36. E ſeg. Obi. in diſt. de prineip.j uris, th. 45. cùm patris loco fint, l.in urlubi hus, 4. C. de defenſorib. civ. Nov. 8.6. 8.ꝙIO. c. r. cauſ. 23.. 5. weſ. in Oecon Iib.I.Inſta:0. Obr. tr. de defenſ. c. G. u. 1. imò majoris auctoritatis, ut per tex. in k19.§.) Kderayu zuit Bliinl ſenium, 3. ſtatim pof pr. C. qui teſt. fuc poſtall. à Tirag: de nobils. 28.n.dinfn 16 3. Unde apud Romanos in jus vocari, donec Magiſttatum geretent non poterant: Papyrium namq; obtinuiſſe contra provocationem Fabii, quò Didn. rem in jus vocarenefas ſir:nec Mamertino diem prrus fuiſſe dictum, quam Gan ra abiiſſet, ex Livio repetit Arniſa. tr. de auctor. Princ. 6. 3. n. 3. verſ. Didatofememim. Idemq́; de Conſule, Prærtore, Proconſule, cæterisq́; Magiſtratibus imperium ha- bentibus, quòd ſcil. quamdiu cum imperio ſunt, in jus vocari cos non opotteabyra- bat l.z. D. de in jus voc. l.26.§. z. D. ex quib. cauſ.maj. 1 pars literaru, 48. D. dejud ſiraus 12. D. judic. ſolv. l.32. D. de injur.l. 12. in fin pr. D. de accuſ. O b auctoritat èẽvidelicetlm- perii& ſplendorem dignitatis, ur innuit. d. l.z. Daëν in juus voc. Veſin parat audtn 164. Et omninò corpora ipſorum ſacrofancta habebautur, ut religionis
metu ab injuſta ſubditorum vi tutiora eſſent. Sic enim procurante Menenio Agii-
517 7
Pa Magiſtratus plebis ſacroſancti lege latã facti ſunt, teſte Aymaro Rivaliulha4h
jur. civ p.(mibi) 18. cujus legis verbahæc crant: Tribunum nemo invitum, atunum
& vulgo quicquam facere sogito, nec verberato, nec alium verberare jubeto,necce- cidito, nec occidere jubeto 31 quis contrà fecerit, ſacer eſto. Liv- lib. 1. Haliuar iio Cic. 3. de LL. Val. Forſt. lib. I. hiſt jur. civ c. ⁊1. n. 2. ebr ex his Arni, 2. A.n.. Per⸗quinatuam. ² quod& volunt conciſa legis X 11. Tab. verba: Sanctiq́; ſunto. Forſt. dlib.u. Idem de Decemviris, Ædilibus, jndicibus cautum fuiſſe, ex Liv. Nb.3. notar ArmKd loc. Hoc ampliùs æquel. Jul. Maj. renebatur, qui Msgiſtratum P.R acqwiihſim P. R. imperiiſſet, aut in inſidias deduxiſſet, G. D. ad! Iul. Maj. De Magiſtratbisme litaribus inviolabilitatem probant L. 6.§. 1. Gl. 13.§ 4. D. de re milit. Amiſdl 165. Imò geveraliter dicendum eſt: quòd injuria Magiſtratu luta atto eior æſtimetur, graviusq́; puniatur, quam illata alicui è vulgo,§. trox.7.. timn I. Prator. 7.§. † l eod. 4. 16.§. 3. D. de pœn. Tiraq tr. de nobilit.c. 28 n. 6 Aenuth A a6z⸗ 3.& ſeqq. ubi de hoc articulo egregiè tractas: adeò ut Ma giſtratum aut Peincipls Ol cialem alapà eædens pœnàâ mortis teneatur, ſcredimus Iaſ.in Iauijuriſuidimt lota- 1. D. de juriſd.& in l. i. in rnotab. C. de precib. Imp. offer. Marſil- lunius, 18 eigniuns 6 pen. D. de quaſt. Rol. conſ. 4 8. vol.⁊. Moron.( poſtquam ſoientiam qualitatis, uud ½ 7 Fenditur, Magiſtratus ſit, requiſi viſſet, ꝗ. I0⁷ν. 15.) J.173:n. 13. Tiraſ. anme. Hiuh Bl.& Iaſ. ſubdit: etiam offendentem potaſtatem offieio functam in memollam Ktinæ dignitatis ita puniri debere, ac ſi durante officio offendiſſet, facit Nwvoies .„ 3.... eo judicio g. 3.circa fin. ibi: pont imperium& conſulis jugem memoriam rectius tamenm deir Menoch. d. caſ. 26 3./. 11. pœnæ tantum extraordinariæ arbittio judiessſtersao Magiſtratu per ſyndicatum fuſpenſo locum relinquit: arg. ducto a udior a pellatum eſt, cui illata injuria arbitrariè punitur, I jad. 42. D.Ae inj. li 4 jgrio 8 166. Deinde, Magiſtratus anctoritas in reddeado jure debetellel ils
. 11
tatente vinm eacitta 2 enuie
167.
chils. etdte aut etin melice cenſ
aeno
168. inD.
einen Mwe a dilahn Du
ſeßn
2 Aänue⸗ daune Gad4 er
16
NL

a
ha eje,a ais cin Räln a2z nſdn ars 1nge aa.
1
. krorocatoeanin 2 erne ds ſ. len utlih 6 d. Dn am 3 prar 4.- 1,l Arröüc läßteg g da ußmernad, h na. enlltagi 11 D 4tueen Obake a 4. 8 1D Knn, * 1 ſacroſanch Waas rStc ewarenl g ce lundthjhm 11 n: Tndanmrrnt a ato pecauntens u
6„ 2 PaA 4 Cerlt, Iacetel n 1
3 1
a SanaisElii
1DaAlK „1g4D4m 4: wädrjuu rlicdtidan
D. Johannis Georgm Bechti. 875
bilis Quia namq; juri reddendo publica auctoritate creati ſunt, 1. 2.§. 13. ubi Cujas. D4O.I. utique, dum munere hoc ſuoperfunguntur, interturbari eos aut immori- gecontemni nefas eſt, arg l. pen. D. de I. e& J. I. 7. 5.pen. C. de ad voc. div. judicium: quò ſmninet alia Lex Sacrara Romanorum: Tribuno ad populum concionanti, ne quis atradicito neve eum interpellato&c. quam ex Halicarn. lib. 7. retulit Forſs. A. lib. r. ſiter civ. c. 21. z.=. Iſta tamen ad remedium appellationis partibus à Magiſtratu gerſententiam judiciariam condemnatis Præripiendum trahenda non ſunrt, tex. i5 I. 20(ubi nonfſit injuria judici, ſi appelletur) C. de appell. Adde Ord. Cam. p.2:t.2 8.§.r. quæ umen citra contumeliam judicis interponenda eſt, ſub pœna ertraordinaria, ſecun- om Caſtr. ind.lilud. 8. C. de appell. Grawat. ad Veſtriipraxin. lib. 7.c. 3.. 3I. quos alle- Sw ſequitur Menoch d. caſ. 26 3. /. 8.
167. Nec minùs cadem Magiſtratus auctoritas in exequendo jure eſt in- nolabilis. Dum enim Magiſtratus jure poteſtatis& ad legitimam juris executio- nem quid facit, vim atque injuriam non infert,(.3.8.I. D. uod met. cauſ.l.⁊9.§ pen. venſcquia ſctamen D. ad l. Aqu. L. 13§. 1. 2.& 6.I. 15.§.z 8. G ſe. G l.33 D. de injur. Harp- hnunt in non ſolvm. 11. n. 60. I. deinjur. Obr. tr. de defenſ. c. S. n. 31. Unde reſiſtere ei minimè liccbit, 47.29.§. pen. verwJſi quidramen. D. adl. Aqu.(perreg. ubioffenſio eſt lioa- wwili aefenſio est illicita. ſup. tb. I18. Ver/. cæteroquin.) præſertim cùm miniſter Dei ſit. Nm ij.c. nonſolum. 27. Syc. qui malos. 29. sauſ. z 3. J. 3. Farin. prax. cr. p. 1. t. 4. 32 ·1y/. 89.
168. Injuſtæ tamen vi à Magiſtratu ſeu jadice illatæ jure reſiſti poteſt, A. I. 19 ſen. D. ad f.Aquil Dum enim injuſtè ſuã potenti abutitur,! ben.& ult. C. de his, gua vi meruſve cauſ.vim atque injuriam inferr, 7.3.§. 1. D. quod met. cauſ. d.i. 5.§. 39ff. dinjur weſtin parat. D. de injur. n. ,nec D ei, ſed Diaboli miniſtrum ſe exhibet, Mar. diß 1.n.16. ,17. Farinac. d.n. 89. atq; pro privato reputatur, A.1.32. D. de injur, Clem. l. fabi Zabarell. de celebr. Miſ. Dec. iv reg. factum. 131.(alias e;t I. 170. D. ae R. J. weſ. ia Darae. D. guod met. cauſ.n. 3. Verſ. num vis. Monoch. z preſumr. 6 71. 16. Farin. d. L.n. 90. Ohrdt defenſic. 6. u.33. Diſalleg A Farinac. n. o-.
169. Quod tamen, ſi Magiſtratus judicialiter vim injuſtam inferat, h. e. de fadoin judicio contra jus procedat, diſtinctionem admittit: utrum ſc. damnum re- panbile ſit, an irreparabile. Priore caſu, Magiſtratui reſiſtere non licèt, ſive de inju- ſttiacauſe non apertè conſter Magiſtratui, quia tùm pro eo juſtitiæ præſumtio miltar,12. in verꝰ. quod von arbitramur. C. de off civil jud. C. adl. lul. repet. c. 16 in In deſent, Ere jud. Alciat. depraſumt. reg.; præſumt. 9. Menoch. 2. præſumt. 67. 68. Hncup. 8.4. 1.n. 3. /. Gail. 1. 5/.13 n..&G obſ.7.n. 7. Mindan. 2. proceſſ. 13. n. 3. Obr. 1e6,n.37. Harpprecht. d§. II. ². 63. G§. 12. /. 16 5. Ide injur. ſive de cauſæ injuſtitia no- totieliquear, quia t˙m pro qualitate cauſæ ſubdito variis juris remediis contra Ma- Fſtrauia confulitur, 4.7.3.§.. D. auod met. cauſ-ubi Weſ. d. 2.3. Ver ſ. ſin Verò indignè. Izr. D.deinjur. 16. D. de Var.& extr. cogn. I.1.& 4. E. adl. Iul reper. inpr. ubi Dq. J. de- Al aua er 4. del. aQaſc. l.]§. 4 ubi Dd. D. de V. O.. t.. C. de pœn. judic. qui malè judic. t.. D.GC. e appel. J1. C. ubi Senator. vel clariſſ junc. l. 12. C. de dignit. lib. 12. l. un. C. uto jud.& Novell. 8. cap 9. junft. Ord p. 1:t. 5O.&p. 3.7. 53. quocirca vim illatam patie- tar potius, quam vi oppoſira repellet, ex ſentenria Martini gloſſatoris. Obrecht.
Acap. 6. num. 36.& alii. quos allegat E ſequitur Mynſ. j.bſerv. 18. num. z. vid. omnind
Farinac a. 232. num. I18.& 2. ſερ24à(Diſſ. ab Obr. notatus Lud. Rom. in 1.i. D. dere jud. ber.f. Offlins. 2. D. ue qui eum, qui in jus vocab. vi exim.) Quò facir prudens Sssss 2 aaadmo-

876 De Securitate& Salvo Condudtu,
admonitio Peckii de jur. ſiſt. edit. vet. c. 24.n. 3. quòd, ſe conjicere ia illam diſputatio- nem, an injuſtitia fuerit notoria nê ne, res patriculi plena ſit, à qua omnesmerita abhofrere debeant, per Anchar. ad c. ea quæ fiunt, z 6. col.3. 3e R. I.in 6. 170. Poſteriore caſu, quando ſc. damnum eſt icrepatabile,(veluti detruſia in carcerem ſqualidum, tenebricoſum ac cum jactura ſanitatis conjunctum. 11.G C. de cuſtod. reor. l.z. C. de exactor. trib. lib. 10.. 9.O. art. 218. Verſ. So werden auch⸗ Gail. 1. 0b/.17 8./. 3. tortura, I. pen. D.& L.1 6. C. de quaſt. P.. O. art 20. Hirpol11 praterea. n. 7. G 8. D. adl Corn. de ſicar.& in pradt. crim. diligenter nu. 14. Goſs. mon deniq; ipſa, I. 7 pr. D. adl. Iul. de vi pub.I 1. pr.&l.4 pr. D: adl. Corn. de ſcan qua uſid perjudicem vita reſtitui nequit, Nov. 13,0. z. in f.) Magiſftratui tale damnuminfecn. ui licitè reſiſtitur, arg. l.. C. quando unicuiq; lic. l. liceat. C. adl. Corn. deſße,& qroad torturam, tex. expr. in l.33. C. de decur. lib. O. Marant. diſp. n. 35 ZLoanett.dedeuſp. n.2 0. Clar.. †½. 29·/.2. Farinac. d.in. 93. G/eaa. Mynſ.d. ob18.n. 2. OLr. Abz8 171. At, ſi Magiſtratus omiſſo juris ordine,& exrrajudicialiterrim infeiat reſiſti ei poſſe minus dubium hahet per text. expreſſ. in!. 5. e 7. C. de jur Hſalfnaqus. C.de diſcuſſor.&l 33. Cide decur. lib. 10.. 5. C. qui milit poſſ l.ſ C de metat.&lde executorib,& exadi lib. 1z. Novell. 8.c. 10. Iaſ. Dec. C& Io. Bolognet. in 13. D del. Eel'Clg d.9. 29.·n. 2. Crauert conſ. 697. nu. 9.(qui& in off cialibus Princ loquuntuti facit quui Oſciales poſſunt juriſdictionalia exercere, quatenus Principum mandata eutermittum & non ultrà, Dd. quos laudat& ſequitur Perægrin I. de jur iſc.1.n.l) Mindan dic.. n. 5. Harpprd. H. I.n. 65, quia Magiſtratus omiſſojuris ordine& extra offtiumpi- cedens injuriosè agere præſum itur, Alciar ſup d praſumpe-.n. 23. eEr ſens. Menuch.4 praſ.6 7. n.13. G 32. Srd. recup. 8. n. 8. Farinacid. q.3 2.n. 97. G/+7. Mindand talzaut. Harppr. d. l.n. 64.& adde d. h. 168. Nec refert tum, reparabile ſit gravamen, quola Magiſtratu infertur, an irreparabile, per jura ſup alleg. in quo omnes Interpy con- ſentire nemine diſcrepante ait Mar. Aidiſp. I.n. 14. relatus à Minſ-d obſad n. e Oh. d. c. 6. n.3 5. Et prædicta uſque adeò vera ſunt. ut Magiſtratui, qui, non ut judenſet t privatus, procedit, reſiſtens, eamq́; pro ſalutis propriæ defenſione occidens apcia homicidii excuſandus ſit, ut ex Claro nõtat Obrechit. d. c.6.. 7. 172. Poſtremò& illud conſtat: Magiſtratus ſive judicis Securitatemin od⸗ eundo officio ſuo ultra territorii ſui fines non extendi, cum extra juriſdicliotem ſuam jus dicere& exſequi tutò non poſſit lfubz omnes. D. de juriſd. 123½9 Hrterrud- ium, S. ibiꝛintra eos fines, ubi Goth. D. de§. c. 13, de jad. c. z. de conſtit. in 6. Clem. quam. vis unic pr. de for. compet. Magalottitr. hic.ꝓ 1.n. 76. Er. Marc. deciſ. 389 nu. 69 2us Vall con)ſ. 19.„.10. G ½2. vol. 2. Surd. conſ.[6 n. 4. lib. 1. Fr. Bec. conſ. 3num a.&¹9. r (niſt juriſdictionem ibidem uſuceperit ſeu praſcripſerit, quæ preſcriptiò emaiyſa probetur, vid. apud Schneid. 9. poſſi lere 5. n. 105.& /ſερᷣ.I. de jnterd. Balb. depraſeri. 11 5 Pr. J. 3. Caſtr. conſ- 44 5 n. 2. Porc. conſ. 4 n. 72.) facit, quòd Magiſtratus extta. Leraſer oeften 2, prprefrwrh. D leoft nemf Gz Da provinciam pro privaro habetur, If D. de off praf urbil. i. D.de of proo Gn Kio⸗ aff Praſ. Gail.l. P. P. 16. n. 28:& propterea juriſdictionem ibi exercendo terſsat⸗ nibus, pura, de vi publica, de ambitu,& injuriarum tenetur, G. Pab. 423 1 tores En. 29. Adde Weſ.an parat. D. de injur. n. 6. in fin.& D. de juriſa n. 13. uia⸗ 1 4 alienæ juriſdictionis pœnà fractæ pacis teneri putat, quem fequitur Micha’ss juriſd. conel ault. lir. d. Atꝗ; hæc de Securitare perſonarum pub. po- teſtate principali præditarum. cias
—
1.171 Kyuoile
1
aulerene
kocke iib 7
7
enocut
atoru
aua 1
elrD uümetc dheical eage enacpl däer
rte
agit

lo Cana
Mrricullglen
—
—
6'
tina jaculdunn p Oaa n 0,4 du dhaa aieiin üimn dlendala uf Nageu— le.aat Gal Meratarſd 417.Ahn 4 hſus zortide Kenung exyreſenl gen „zuinilt yſiſlln
—
— 5
——
J 6 h A, Der. 1o emaa,wn r.. 4fculhs um 3 1 1g 4 atenus emaunaad n †4 7 tgrn iy ſean N ere AeA9 nullojſers atetm u tuntenne e. 1. 8 3 1— 1 7 12 JAl etttur, neh
ra up as ipaus
derlla ars ontiEcsdhs 34 Ohrecätda! witrans befthl norertedi dic rahenauD nAaicLiu 1,6 Rm 4BIFRME erg rn unn
lluna
—
a 4 diGeni
4 Aehhis
a efth, 6
nmtan, 1
— —
D. Johannis Georgi Bechtü.
CIAS SI1s II.
De Securitate Legali perſonarum miniſteriali poteſtate publicâ fungentium.
d 3 3 173. In miniſterialibus Principiò Legatorum conſideranda venit Securitas- eò quòd inter diverſa imperia, regna, Reſpu-
ſum neceſſarius eorum uſus peperit?
lcssnulla alia, vel ſaltem nulla æquè commoda de quibuslibet cauſis atq́; nego-
itsadpublicam alrerutrorum vel utrorumq; utilitatem ſpectanribus, colloquen-
hconferendi, commonefaciendi,& omninò tractandi ratio, quàm Legarionum aleſe offerret. Quod enim ſermo ſingalis, l. Labeo. 7. D. Ae fupell leg. id Legatus
Impetiis,7.7 erb. Oratores,(ubi Gotb. ex Farr. lib 6. de ling. Lat.) D. adl. Iul. de vi paub.
quodptocuratio privatis abſentibus, I.1.§. z. 5, 1.*. D. Ad⸗ procurat t.t. mandat. id vica-
inLegatorum fides Principibus& Rebuſpubl. Cic. hrs Roſc. Amer. facit l.. K.=. in ſin. am, licèt id, quicquid ſit, per
Etr. D. uod cuj uſ auniv. nom. t.t. D,& C.de legat. N 1 ietas quoq; expediri poſſe vid atur: tamen(ut taceam, privatis concefſam faculta- tem ſive literis yenunciis ad ocum,:
* 1. 83. 5* 7.„. 8 6 1 luotum expeditionem uri, U.1.§. 2. D. mand. cum ſimilib. non eſſe Prin cipibus& Re-
hulpub. præcidendam, arg§ 4. in n. I. quib. mod p.. ſolv. Lun. D. de libertis uni Verſit. l.
IfGlz,P de ada pPoſſ cum ſimilib.)certum eſt, recondita negortia literis ob interce- Tuonis merum non ita tutò credi, quin turiu:
cum periculo pervirum bonum, fidelem, atq; indu ſtrium Legati qualirate amanda- umperagantur: impedita etiam ex
peditius, im plicata explicatiuùs per Legatum ex- Tettum acprudentem, quàâm per literas: item q́; in ipſo tractatu emergentia, quæ Pteyideri non poterane, illicéò, a nem confieri: quinetiam de re tota ſecundum omnes circumſtantias accuratius re- fetti: atq; ita, ut com pendio dicam, Legatos, non linguam modò, ſed& oculos& utes tegnorum eſſe, ut ſcitè eos prædicat Guicciard lib. 5 hiſt. Ac, quod præripui etmomenti, non pacis modò belliq́; ſunt denunciatores& interpretes Legati, ve- rum petſæpèͦ etiam parrium vehementiſſimè diſſidentium feliciſmi conciliatores: (unde à Poë a quodam Legatus optimè deſcribituræ
vox Regum, lingua alurtis,
Fœæderis orator, pacis Via, terminus iræ,
Semen amic itie, belli fuga, litibus hoſtis:)
AMulobvenienria diſſidia per Legatos componendi modus præſtat, quàm ſi res illicè:
ſetodecernatur: cùm omnia priùs experiri ſapientem deceat, quàm armis, Terenr. Eunuch eleganter auctor libelli ante baucos annos Pariſiis excuſi,de Legatis. Alb. Gen- til inprinc: lib. de legation.
174. Tam neceſſariò iraq; Legatorum exiſtente uſu jus ipſorum cum ho- minum præſidio munitum, tum jure divino vallatum eſt, audtore Tullio in orat. de- Anuſß reſß Quocirca, five ad amicos mittantur, ſive ad exteros, Pacian. 1. Je probat. z. 3.n[d. A 5 Gentil lib. 2. de legat. c. 14. Ruland de commiſſpp. I. lib. 8. c. 8. u. 6.& live pacis
nt,liye belli nuncii de quibus Liv.· lib. i. Dion. lib. z. A. Gell. 16. N.A. 4. Plurareh. Frobl.
1,serv 9. Tneid. Luc. Feneſtella in lib. de ſacerdotiis Romanorum, e.. de fe æciali ſacer-
afe. Ge. 19. de Vacerdotio patris patrati. Pomp. Latus de ſacerdotiis Rom. c. de fœcialibus §45. 3,& pa⸗
.. 3 1 5.4— 55 3 4 7„ 3 a quo abſunt, re ira exigente, ad negotiorum
„& majore fide ac ſilentio, minoreque
deoque celelltrs,& citra periculoſam cunctatio-
7 4 5 1 8

878 De Securitate& Salvò Conductu,
& patre putrato, ubi inter alia ait: Fœcialium ſacra nefas violare erat. Gail. 1. P. P. 4 9,
42.Adde Cicer. Verr. 3. ubi inquit: legati nomen qjuſmodi eſſe debere, quod nen modh intm
ſociorum jura: ſed etiam inter hoſtium tela incolume verſotur: omn: jure ſandit haben. tur, h. e. ab omniinjuria defenſi ac muniti eſſe debent, I. ſanctum. d. D. dediviſ rer. uhi Coraſ:n. 1I. Ifn. ubi omnes. D. de legat. Itaq impunè nemo eos poteſt offendete,& contumeliis damnòôve afficere, ⁊ Reg. 10. 1.2.§. ſ. in f. D. de judic. offendens, contrajus gentium, quod legatorum non violandorum religionem præcipit,(cùm nullafuetit natio tam barbara, cni eaducum non fuerit ſanctum, quæve legatos præcipuoculi non habuerit, teſte Procopio lib 3, de bello Gothico Legarionis jure tutum ſecſea- bitrabatur, quod apud omnes gentes ſanctum eſſe conſuẽſſêt, ſunt verba Praliinbe-
lopida) feciſſe exiſtimatur, A. ¹.f. D. de legat. c. jus gent.) diſt. 1 Br. in 1..n.⁊. D.a0l lul
maj. Coraſ d.l. ſançtum. ². 12 Magalot. tr. hic p. I.n. 2.& 3 Premtus er hic, peſt yr.&eq pen
circa fin Ruland. d. loc Nic. Reu ſner. di Bh. de reb. ſgnctis,th. 38. G 3. /3. Exempla mnam. gero, quia ubi in hiſtor.& alibi obwia. 175. Hinc jure civili Romano ii, qui legatos hoſtium offendilent, hoſt- bus dedebantur, A. f. D. de legat. Liv. lib. 38. Cic. lib. 1. de Orat.&& lih. 3. Ofic Gelo.N A. 20. Alb. de Roſ.& Br. in l. illicitas. 6.. ne pot. 2./ 9. D de off. Praſ. Coraſ.! ſantum n. 14. Mart. Laudenſis de logatis Principutn. q 12. Magalott. A.tr hicp. 4 n 26-ven,. S5 autem offenſio. Premus d q pen. circaf. Nic. Reuſner. d. di ⁵. th. 42 ut ſc. eos velſetrormm numero haberent, Laudenſ.d. los. vel pro animi ſuĩ libidine punirent: quätatione pleniùshoſtibus ſatisfieri Romani, quam ſi ipſi in tales legatorum violatores anim- adverterent, cenſebant, dum videlicet illisultionis ſuæ arbitrium relinqucrentu devorum.. C. de metatis. lib 12 ℳ udctor d. libell. de legat.. 175. Legatis verdò ſeu Oratoribus Principum, eorum q́; Comitibus inſ- riam inferentes lege Julià de vi pubiica coërcentur, 4.17 ubi Br. n. 3. D. a0l0aleu pub. Mart. Laudenſ.d. tr. de legat. Princ. q.. Premus d ꝗ pen. cirsa fin. Imd von delim qui Legatos hoſtium vel Qratores Principum offendentes putaat incidens in pœ. nam ſacrilegii, A ngel. in l.. 5 legati. D. de judic. Laudenſ. A. tr. g. 38. 27%. ſeuuum P. de diviſ.rer. qusd eriam retulit Aagalort. dl. tr...n. 8. ½ 4.. 26. ven ſ autmm ff 2nſio. Et eum, qui Legatum velhoſtium velamicorum impedierit, ultra dichash- nas civiles, ſecundùm Canones excommuni cari, post gl. in d. c. jus gentiumöè in venn legatorum. diſt. 1. d ixit Lauderi. d. ir.. 12. quod probat c. z. diſt. 94. quem tammteuun ummator& Cc. ibi:de eo, qui legatunm ſedis A poſt. impedit. xaudiunl. Et cimwinue illata Nuncio Pincipis dicatur illata ipii Principi, gl.c. cum olim AMaxiſter Gecf. leg. Laudenſ.d. tr. q. 19. ſiquidem reptæſentat Principem, cujus ſtatuas etiam ibal
mes alioquin violare non licet, L.4§ f.l.5. 6. G⸗ 7. S.f. ubi exempla aiuut unauden (quibus adde, qudd Philippus Rar ob ſtatuas ſuas ab Athenienſibus urind pedus. funditus evertit, Dio App. in Mithrid.) D. adl. Iul. Maſeſt. ideò eum, quilein Pprincipis ſummi violat, crimen læſæ Majeſtatis incurrere volunt, ineo— tantes, qui non intuitu ipſius Pri ncipis, ſed ex cauſa inimicitiæl vil. zambi 4 189.) Legatum Principis Occidillet, Sig rr decrim Jeſ maj rub qualiurea
„ 2 8. 8.². 10injfn qunn J. 16 n. II. Gail. de pignorat. osſ. n Nalemd de onmaſf li.esn onhaf- 12. notabiliter ſubdit- Legato optionem dari, velapud omnium apene lam leguo giſtratum vioſantis ordinarium, violantem conveniendi. Inde, ſi quilplam ⁸
. ,9. I. t⸗ 73. Imperatoris noſtri, qui vulgò ayſ Commiſſarien dicuntur, Ruld.. l.69 1
V thlaſ
zwsllti Nejel ur. ur a9 lman ceſl ſwle
allarch
—
Raline cinjor Rvoeaa lrecc 8896, di, alleac dara 1,d. Gcle dalteo drem. iſf dar endt ga dad ſile 7. etkir

19 arelgderan aazan wAeengen dathita Lerim 9
5
meſlecaliſtn
TrinfD zas Areligioden
8
las en lh
Lulleguadoias Cir edeg ta Dufni n Aagunt aan uer Aitur nimiltildänm lipdinzieiram lroorisſctucns Miee. Dnacipun efh
en 1AAn! erceator un
he
remud nu 1 um ofercad iir Lam e 1r1al6 au lunicomihts dierii i.-uch 2 näcuac 7 nettuus
4, ka vanns V e1 auuuin
3
B. Johannis Georgũ Bechtii. 87 Demayſ,adſert juri/d. Cam. 271. violaverit, in Camera ad pœnam violati ſalvi con- zagus iſtius legalis agere Legatus,& Fiſcalis per ipſum interpellatus pro intereſſe Calllajeſtatis intervenire poterit, per norata efuſdem Rul. a. ꝓ. I. lib. 8. c. 8.7. 13.
177. Quid ſi Legati inferiorum principum arreſtentur, aut alias injuria af- keintur, anne, tanquam in facto omni jure prohibito, ſtatim ſine clauſula auff die „zäll mandatum in Camera adversùs arreſtantem aut in juria aſficientem petenti
legato ejhſve Principi decerneturè Dominis id di ſplicuit, qnadam cauſæ cognitio-
wopus hie eſſe cenſentibus: ideò tale mandatum in cauſa Bubenhofen/ qui fuit Le-
aus Marchionis Badenſis ad Comitiſſam à Limpurg/& in Guͤlch arreſtatus, eon- m Limpurg& Guͤlch denegarunt menſe Majo Anno 91. Si tamen Princeps rarione legatiſupplicaſſet ſuper Conſtit. Arreſtorum, proceſſus fuiſſent decreti, ur eft in Gmyb tom. 3. in Verb. Legatus.
178. Ad idem, quòd Legari impediendi offen dendiq; non ſint, pe tiner, auddnon arcendi, ſed admittendi, audiendiq́; ſuntznon admirttere enim eos aut ad- miſſosnon audire, velauditos ſine reſponfo aur aliàs ignominios è dimitteic, contra jus gent. eſt, Bolin. I. de Ræp.. n. 26. Audꝰr d.lib. de legat. quòd conſtante egatione in jus rocari nequeunt, 1.2. 154: qui equo publico in cauſa Publica tranſceharur. D. de in jus vuc cum jus reyocandi domum habeant, l.z.§. 3. D. de judic. Old. de jare ſingul. t. de jmerevocandi dom. Peck. de jur. ſiſt. ea. Vet. c. 5 n. 7. Schrad. de feud p. 10. 7. 1./. 16. C5 ſ. z. ul9z. Bveconveniantur actione perſonall, ex contractibus ante legationem initis, 7Ia..z. ⁵§. 4. Verſ seæterum.&l. 8 de jud.! 3. D. de legat. Old. d. loc. aut ex del cto anteà commifſo, arg. Aconrrario ſenſu ex J. 14.§. 1. Dide judic. text. expreſſ. in l. 12 pr. D. de accu- ſun ſiuc actione reali ex præſenti pofleſſione, A1. 24.§. 2. D. de judie ne ſc. litibus implicati ab officio ſuſcepto legationis avocentur, vel legatio impe diatur, A. L.24.§. 16126. D. de judic. qua ſuſcepta, non niſi in Juncto munete fungitur, I. en. in fin. D. ſlgus quæ ratio tantæ eſt eff caciæ, ut, etiam ſi ipſi alios ex caula injuriæ, damnive ſbiillatireos egerint, quod facere poſſent, I. 8.&5 L.9. pr. D. de legat. licèt aliàs regula- iitetin temſuam agere nihii queant, A'9 pr. de legar.& de aliis ſuis negociis libellum lnepetmiſſu principis dare prohibiti ſint, 1 15. D. de legat.) abiis tamen jure non re- confeniantur: alioquin enim aut impunè contumeliis& damnis adficientur, aute- litinpoteſtate cujuſq;, pulſando cos, ſubjicere ĩpſos juriſdictioni, dum ſe vindicant, Ahr.ſ.,.infn. D. de judic. Similiter ad non impediendos legatos ſpectat, quòd neq; npetlona neque in bonis poſſunr pigaorati, aut jure repreſſaliarum capi velretine- iOlid,loc. auapl 2. Aucdlor d lib. de legatis-V. Jo. de Lign. de bell. cr4 5.
179. Exquibus omnibus appatet: jura non ſolm corpora Legatorum ſan-
conſtituere,& injurias ac contumelias inde arcere: fed bona quoq; eorum ſarta- tecta tueri: quo præterea etiam referendum eſt, qu òd, fi ante ſuſceptam legationem
negocium iſlis moveatur, etiam abſentes de fendi debeant, l.z. D. eum qui appellave-
rit, in prov. defendi. jundl. text. in d. pen. D. de legat. quòd pro rebus, quas ſui uſus(non mercimonii)cauſa deſerunt, vecti gal aut portorium ſolvere nonteneantur, 1 8. ubi gl. CA veclig. Laudenſ-er. de Legat. Princip. q. 16. Auctor d. lib. de legar. quòd hoſpitia eis prabeantur, non condigna modò junde ſuper venientibus legatis Regis, velalterius il- 4 s Prin cipis, hoſpitarum vilis conditionis de hoſpitio expelli poſſe, chm legati commodè, niſt ilo ejeco, hoſpitari nequeunt, arg l, jubemus. 10. C. de&S. Eccl renuit Laudenſ. des 1a8,h G,2,)ſed inprimis tuta, arg. dicendorum inf c.. in quæ, quaſ in ſacraria non M jntran-

880
De Securitate& Salvo Cofduttu,
intrandum, niſi petità veniâ& reverenter, Audor d. lib. delegat. quòd abiis, apud quos legatione perfunguntur, aſq; adeò non damnis, ut potius donis aite ſint, f. 6. circa fin D. de bonis damnator,(ubi etiam barbaros legationis cauad adſe veni. entes munerans;raſes erogare jure Præſidum dicitur.) v. I.l. D. repetund. quòd princeps vel Communitas, qui eos ad alium Principem vel Communitatem miſit, dämdum rerum, quas uſui ſuo&e h onori ſui Prineipis ſecum portarunt, putà reſtes velaugen- taria, at ſine ſuà culpa amiſerunt, ipſis emendare cogatur, Landeonſd.tr.q,5 laliuma ſeeus eſſe in iis, quas non legationis, ſed mercimonii causu ſecum portarunt. ut& procu- rare, ut ipſis à legarione redeuntibus quæ vis om ninò damna& lucra perablentiam eorum data, ablata, intercepta reſarciantur,& reſtituantur, facit 78. D. ex quil, cauſ maj. l.. C eod. arg.l. abſentia, 140. D de R I. quòd deniq; legatione perfundiis dieaui vacatio ab omnibuscivilibus muneribus tribuitur, f.12. pr. D.de vacat. G'ersuſmm junct. d.1 8. D. de legation. Auctor. d. lib. de legat.
180. Utverò, ſecundùm deducta, Legati ſancti& ab omni offenſione da- mnoq́; ſecuri ſint& evadant, requiritur I. ut Legatos eos eſſer otum ſit, argt.:. D.G C. de jur.& fact. ignor. tex. in 1.5.. D. delegation. quia legationis qualitas non ekoi⸗ ginaria, cui ad contrarii uſq; probationem ſtandum ſit, ur per B/ inl.iprinſquàm i n. 18. D.qde nov. op nunc. Caſtr conſil. 179. Vol. J. Meichſn. tom. 4. deciſ. l. n. 4. dedtaſe muniens ipſam adeſſe probare tenetur, Guid. Pap ſingul. 18. ineip. imꝰ quilibet. Kola Vall. conſoz. magnifica n. ⁊23. vol. z. Menoch. 2 praſ. 48. /. 2. Coler. 2.c. 2. 1. 69. Ge. ec. ubi n. 72· düicit id procedere: etiamſi quis ſe fundaret in qualitate à jure rsſumta lded Græeorum Legati 72 anę ðεια in ſignum legationis, ne quis eos violaret, fetreſo-
lebant, Romani ſagmina, id eſt, herbas quaſdam 8Capitolroſumtas, di ſandum li
Coraſ.n. 4.& ſegq& a.1. D.de diviſ. rer. Li vius 1ib. I.& 30. Fensſtell. Ae 9. Magalatt tr. hic. 1. n. 8. vel caduceum pacis, aut haſtam belli ind cem veletiam teſſetascadi- cei aut haſtæ ſimulacrum inciſum habentes, J. 2. fuit poft eos, 37. ubi ex Liu Polyb. Varr.& Gell. Coraſ. num. 19. in verb. miſſus legatus,& num. 20, 24. 5 D. Ae O. I.& in d. l. ſanctum. num. 18. D. de diviſ. rer. Adde Guil. de Cun. trul' lit num. 31. ubi iſtiuſinodi ſignum de novòο, non niſi A Princip⸗ concedi hoſſe niat⸗ arg. I. cuum de novo. 1I. C. e LL. Hodie Heraldi, quos vocant, cum inſguldlb Imperii aut Regni, cujus funt fœcia es, in certa runica à Principe data licut & aliàs certæ veſtis uſum ſolus Princeps oncedit,Iſed ſiuſum, 2D Aejun ſin d..31.) ante-poneq́; depictis:& omnt nò Legari arq́; Oratores non ſineſiſe diguls legationis documentis,& urplurimùm cum literis credentiæ, ut appellant com- miſſioniſve, aut memorialibus, quibus de qualitate ſua& negociis àſe expedienii docceant, amandari conſucver unt, facit l. ult C. de legation. ib. 10. Coler-.2- c.z hlht. Legatotamen à latere(b e. Cardinali ad reg. prov. miſſo, quem procon ſuli, ut nn Car. dinalem præſidi aquõparat Io. Montaigyde auctorit& praemin magni Concilii 6 bar- lamenti. n..)ſine literis delegatione credi. vult Jo. Andr. 6. cum Iiterus de reſt.in ntise Laudenſd tr de legat. Princ. q 34. quia Cardinales, dum aliquid 2gunt nomine hom tificis, non habent neceſſe proferre literas, ſed propter auctori atem creditul hlo rum verbis, Co. communiter ino. cum injure peritus. de off deleg. cæteroquin nech u ficis nec Imperatoris Nuncio ſine litetis credi certum eſt, un. ubi Caſtr C. d manl-
Princ Sich in. conſentaneum, 8. n. 9. C. quom.& quand judex. rlagtticſ 181. Requiritur II. ut ne aint inſtructi mandato rei turpis ant Brpat

1 Mp 3 RA d Daan 4nh 4„ 3 Lehe 5 Laneau
7
3 1
LerAAh b,, *„ Legananc ae * 6 2 f Aee LeedOeo kllenan 1 3 121. AMA AAAAhh 107. Jaleorerla * 1 0
2 Indum 19e Adm lw geh Uhs
4
11, 1. Keucha im e
4 2„ l.a.ana 141, rri) 43XLrnaun aret m aultauaae Cloats, emn
1 NA Se
„ 4 J 6 1 1Nahen 1
1
* f 8
4 1)]
27 u! n o
1 4 4
7 1
Oa 1 54
. 1 M Merb elelbe Se
tale mandatum brincipis ſui ad ſcelera producit, I.2. C. de LL. ne
——
D. Johannis Georgii Bechtii. 881 uipotè quod ipſo jure nullum eſt,§.7. 7.4 5. 3.l.22.§. 6. D. mand. Qocirca ſi Legatus lialmodi mandati vigore aliquid noxium molirus fuerit, prætextus ejus ſecurum lum minime præſtabit: tum quia mandato tali parêre neceſſe non habuit ‚ſiqui- zem in flagitiis aullum ſuperioris eſt imperium, adeod; in inferioribus nulla paren- dineceſſitas, aut contumaciæ culpa, aut ſeele
465.21§.I. D. de aut. rer. amot.”. 1,§ 7. D. quod vi aut clam. g7.EBrc. Imp. 98. II. 3 præſertim cùm& ipſimet Princip peautcontra bonos mores, ſed&, ſicontra jus vel utilitate
ciſi dominus. 93,c qui reſi- es non modòô, ſi quid tur- m publicam conſtituant
aatimperentparentiam vetent, f. 7. C. Ae precib. Imp: off.l.f.& t.t. C ſi contrajus. c. ſ. de
maſript.& ne quidem juramentum ſive fübjectionis genetale,(quod ad honeſta tantum referendum eſt, c. ad noſtram. ⁊ I. de jurejur.] ſive ad talem expeditionem ſpe- ciale, vide text. egreg. in Nov. 1.e 1.§. I.(quod non eſtj usjurandum, ſed perjurium,& magispejerat qui id im plet, quàm quia egligit, c. Quintavallis. 23, à ¹.) iſthüc obli- getcum juramentum iniquitatis& ſccleris vinculum non ſit, 7.§. 6. D. de pacr.!. I2 H pen er ule. D. de leg. 1. 1.z. in ſim. C. de LEic. inter Cælera. 22:. 4. c. etſi Chriſtus. 26. de jurejur. c. non est obligatoriun.)/ S. de R. I. in 6. Tum quia in maleficiis, taàm is qui dat, quam qui ſaſcipit mandatum„tenerur, 7.7. in m. D. de jurid! I.§. 13. D. de vi e vs arm 1.II. f.z. D.de inur I. 15. D.adl. Corn. de ſicarr tex. eleg. in l.2.§. J. D.de jur. fiſc. I.5. C. deaccuſ. e& faciunt tradita ſupraà th. 127. Mit us tamen agitur cum lega to, qui mini- ſtetium alieno, quam qui initium proprio dedit flagitio, Ae quo infrà th. 183. ſicut& ſeris juſuu domini quid committentibus, in iis, quæ atrocitatem ſceleris non ha- bent,plans igno citur, I.; 7. D. a4I. AF. l. z.§. I. D. de n6. ack. J. l.2 1.§. I. D. de acz. rer. a- mot d.lIl§. 7. D. quod vi aut dàm I. ad ea. 157. D. de R. I. in facinoribus non quidem iguoſcitur cum dicto audientes eſſenon debverin t, d. l. 21.§ I. D. Ae Al. ver. amot. xe- miliortamen pœna, quam ſi proprio motu deliquiſſent, imponitus, 1.8. C. ad! Iul de niud A ib. de legat. Tantò magis excuſandum Putarem legatum, ſi inſtructio ipſi- usnihilſceleratum præ ſe ferret, Priuceps autem ejus aliquid ſubdolæ machinatio- nislub eaoccultaſſet, quod ipſummet quoq; legarum celaviſſet, ur ita per legatum plimum deceptum, quò rem magis ſeriò majoreq́; confidentia a geret, Principem, ad quem eum ablegavir, felicius deciperet atq; itretiret, juxtu monitum Poliricum Guittiand hy poman polit. 1. 2 ſ. 4 Sol. 14. in med p. mihi. 242. 182. Kequiritur III. ur mandari fui(εcundhm jam dicka, jegitimi) fines di- ſgenter cuſtodiant, n on excedant, I.ſ. †r. D. mandat.§. 8. J. eod. in term. Petr. Bell. de re- milit..⁊.t. 9.n. II. nec niſi injuncto munere fun gantur, 7.16. in f. D. de legat. nec pro- Mtiis nec alienis negotiis interim ſe immiſceant, 1.8.§.†1 O.& 12. D. d.. vid ramen I. 16. D. de judic. e I. II. D. A⸗ legat. litibliſve ſe implicent, ſap. th. 17 8. atque ſic miniſte- umſuum ſtricto, a»9. J.99. D. ge V. O. nec mindùs candidè atq; ſyncerè exſequantur, Audt d lib. delegat. Quantumvis etiam mandatum generale cum libera habceant. id ramen non exten qant ad ea, quæ jure mandari nequeunt,? 6.§. 2. D. do condidt. indeb.
putaadillicita, 1; 4§. L.D. mandl. ſup. th. 18I. cum notam infamiæ ſubeat Legatus, qui q; ad ea, de quibus
ſerilimiliter cogitarum non eſt, 6 0. G 63. D. deprocurat.1 6. D. depign 7.18.§. I. D. de
iamn infeg. Auctor d. lib de legat. 133. Prioribus conſequenter requiritur IV. neconſtante legatione con- nalant, quia tum abactione cx contractu ſecuri non erunt, Confer a. 1.2. 9.3. e 4.7,8. Tetre 25 G
eris ejus mandato commiſſi excuſario.
———-—
———

88²2 De Secutitate& Salvo Conductu;
25. 26. D. de judic: d. I.12. D. de legat. muliò verò minùs delinquant: quia dedeli ais tempore legationis perpetratis coguntur judicium pati, ſive ipfi deliquerint, ſire ſervi corum,. ⁊ 4.. I. D. de judic. I 12. pr. D. de accu ſat. Old ſup d. i. de jur. revoc. dum fall 3. Peck. de jur ſiſt. edit. vet c. ſ. n. 7. cm in delictis nulla ſir fori præſcriptio, ſed unuſ- quiſque, ubi deliquit, vel teperitur, conv eniatur, I.1. C. ubi decrim agi op ratione pœ- noœ(quæ nihil eſt aliud, quàm æſtimatio delicti, ſeu maleficii, arg. l.t in. C de Piiſt. & Cler.))ad quam ſeſe delinquendo obligarvit, l. z0. D. Ae judic. I. 4. D. de jur fiſc quam Legatos, privilegii fori obtentu, Reipub. in qua deliquerunt, ſubducere ferendum non eſt, quandoquidem ne rem quidem privati alicujus, quam tempote leguionis poffidere cœperunt, citra controverſiam judicii, quod ejus rei nomine pati cqgun- tur, domum aſportare poſfunt, I. I. 25. D. de jud. Nec ab accuſatione immunesilos præſtat Legationis dignitas, quam reatu excluſerunt, l.1. C. ubi Senat velclariſtln. C. de dignit. lib.z. nec pœnis eximit privilegium, quod merenturamittete, dum ſibi conceſsâ abutunturpoteſtate, c. ubi. J. Aiſt. 74-c.pri vilegium. 63.11.7 3. Ne ſubprætex- tu conceſſi privilegii flagitiorum creſcat auctoritas aut publica vacilletuilitasiſ 2. C. de pri vil. ſchol. lib. 12. nec debent ex eo munere patrocinium captate, qvodiyſ per proprium ſcelus deſpexerunt, Now. 117. e. ult. S. 1.Ver non enim. Ac.licètmagnas& inclyta ſit legatorum auctoritas apud omnss mortales: hac tamen prærogatlväle- gationis tamdiu illi feruntur, quoad jus legationis honeſtatemq́; ſetvaxetint, ur er Procop.lib.I. bell. Goth. notatur in ſapè alleg. lib. de legat. ut officium iſtud, ſcut iplica- mnoſum eſſe non debet.itanec aliis ſit catioſum,. 4⁷†de R.I.ne beneficium ipls rributum incipiat eſſe iniquumo l. ea fauro. 4 3. pr. D. de uulg atq; in aliorum vetgatm- juriam, L.12. D. ad Trebell.& honor ipſis habendusaliis damnorum ſat occaſo,lut C. de ſtat.& imag. Imò locum hiĩc invenire debere videtur, quòdalias de jutemulp magis pœnàâ digni funt, quibus quamplurimum honoris delatum eſt, ſinaliquo crimine inveniantur, I. 8. C. de Epiſc.& Cler. cùm altitudo dignitatis augeatmagab- rudinem delicti, c. pomo. 3. iſt. 40, majoreque reatu delinquat, q f. uitur, ſublimitate peccantium graviora faciente vitia peccatorum, 6. 4. ꝛullass 1. Accedit, quòd ſanctam Legatos ſervare mentem oporteat; ſi corpora ſua ſanda eſſe velint,& lib.de Legas.& quòd, ſicut jure gent. Legati ſancti habentut, lta eoben jure gent. delinquentes ad pœnam obligentur, arg. ¹ ervi. 4. D. de O.& A. une quod attinet. 32. D. e R. l. ſicut enim illud, ita& hoc naturalis ratio& æquitao qus ut alrerum lædere vetat, ita ædentes ſeu ſontes punirej ubet)neceſſitate ita cogente ac ſocietatis humanæ jure flagitante, inter omnes peræquè gentes conſtitui,dn Ae N. G.& C.l.. ubi Goth D. de J. I. item quòd aliud ſit legatum violate, Aue 9. i nomen eſt, innoxioq; illatam præſupponirt injuriam: unde à fortiofi ſactoſt cta tem plorum&σνλμέα in innocentibus tantùm violari dicitur, Nov I7's.T hn 5 frã. c. 6. aliud punire, quod præcedens delictum indicat, eſtq́ nomen jurid cuſtsr ſecutio non haber injuriam, per tev. ſup. th. 167. à qua legati utique dets nunrt niti eſſedebent, Al. ſanctum.& d.¹f D. de legat. Ac, quod præci puum citca nc haber momentum, quemadmodum aliàs naturalis æquitas, Kjusggentiumd wig matte& neceſſitate magiſtrã ortum, reciprocum eſt, ac utrinq; recurrit, ne juͦ fiat injuria alterius, ſed æquum utrinq́; jus, æqualis omni ex part tie, conventionum, fidei inviolabiliras lervetur, I.9. D. fol-ma de adult. Vulg:l.cum proponas.=1. C. de pact. cum zmilib. G'2..6. 25
ni potiote honote

Canau
80 düüdteunan, Mclam 5 4 d l 48l Ml, he l3 1
rlCaen,
4„
ſch lel rreitin
lun guotnas . prrvueun 1.. 4
ctoultas aux n wrereanntug 7* 1 4
4, HI ver anaae 3 motcses KM 14 Lnhen n
d oois hodeber,g 1..
Abs nüm oſun, wefule 1 „
. 1 1 adusaGure
11 N„ AAs re TI haa cdere ldedl 1134
w lone
1 F.S ccten DJOdnde
4
„. * 5* 5
1 5 1 4
&„ 7. l. 1
—2
— — —
2 2 — W 4 —— — — — — — ——
—₰ =
enim admiſſio legatorum tacira quædam ſecuritatis publicæ conventio,
. ntuch“ guluis
D. Johannis Georgii Bechti. 88
883 zu& bic fæcialium ſacra ultrò cit: ög; violare nefas ſit, hoc eſt, jus gent. tam à lega- ts quam in legatis violari dicatur, ut 2xemplis hiſtoricis comprobant Coraſ. d Iſan- dum n.12. G /„.& oft Cujac. II.64 5. Gorh. d.7 f /D. delegat. Betr Boll. de re milit. ꝓ. 2. a9 Claud. Corereus de jur.& privil mil c. 23. A b. Genr.7⸗
c alleg à Dauth. de teſtam. n. 202. Audtor d. lib. de legat. ita ur Legati privil. giata ſecuritate fruantur hactenus,
dum nihiladmo um committant, quo ſecuritate illà excidan t, damit ſie ſolche Si⸗ geerheit ſelbſt verwuͤrclen/ uꝛ latè leducitur in ſcripris Ph. L. H. contra H. jun. D. B. An. 1639. G,I40 usHlicatis: ac, dum ipſimet fidem publicam, ſub qua admittuntur,(eſt ſicut pacta Felcapitula legarorum conventio publica expreſſa, l. onventionum. 5. D. de pacl. ubi Da Laudenſ delegat. Princip. J. 18 Inonfrangant, ob quod eadem viciſſim ipſis frangi poſſirper dicendainfràc. Præſertim verò contra Princi pem, Rempub. velstatum, adquem amandati ſunt, neq; inſidioſis explorationibus,! 6.. explorat. res. 4. D. de re milit,4. C. de commerc.(ubi alieni regni ſcrutari arcana non convenit, ſicut es alias eurisſttas vitanda eft, l19 inf. D. de novat.) aliiſve occultis atq́; proditoriis machina- tionibus, putà, ſollicitatione ſub ditorum illius loci ad defectionem aut conſpira- tionem, ſubornatione ſicariorum, ap paratione veneni,(quo extinguere hominem plus eſt, quam oceidere gladio, l.. C. de malef.& Math. ac ne quiden in hoſtem uti licet, ſuprà eh,d7 circaf.) neq; vi aperta quicquam moliantur hoſtile: cum æquè ſancta ipſis de- beateſſe perſona Principis, ad quem miſſi ſunt, ejusq; jmperium, quam huic perſo- naiplorum: minimè veiò l cita ſit hoc caſu, quaſi hoſtis in hoſtem, machinario: eò quod Legatus, licèrab hoſtem iſſus, hoſtis tamen non ſit, quandoquidem exuit ho- ſtem ut primüm legationé ſuſcipit: nã inter arma hoſtilia ſola legatio pacis ſeque- ſtra ait Herodes asud Hegeſippum lib. 14 c. 36.&, cùm fide publica nõ unius, ſed omniũ gentiüLegari cöômeent, merirò nec falli nec fallere debẽt, inquit Aucior d. lib. de legat. 184. Scio quidem, non deeſſe, qui delicta à Legatis quidem municipalibus, (quis Civitatibus fais rerum m agis propriè privatarum, quàm publicarum tractan- datum gratia, 1 15.& ſ*. D. de V. S. ad Principem, adeòq; a ſubditis ad Dominum,]I 36%0D. ad muncip.! f.§. 12. D. de mun.& hou. l. 8.§. I.& lL. j. D. de legation. veluti ho- dièaprincipibusaut Civitatibus rerum litiumve privatarum cauſa ad Imperatorem velcameram able Santur, Denayſ.adſert juriſdict. Camer. p. 270& 271.) conſtante gatione in loco, ad quem ablegati ſunt, accuſari, vindicari, puniri poſſe cenſceant, eüm Princeps, tanquam judex omnium ſupremus, præſtò ſit, adeoq́; forum non ſit mcompetens:at in Legatis fiveà ſuperiore ad inferrores miſſis, ſive à Principe po- pulöreſui juris ad alium itidem ſui juris, adeq; parem, etiam hoſtem, amandatis audquaquamadmirtant, Denayſ.a. 271. His tamen, utur in Legatis Superioris. obhujusreverenriam,& quia per relationem ad Principem effecus haberi poteſt, ſerea, qua dicam inf th. 2 70. lubens adſentiar, in exterorum tamen, maximè ho- lum,à quibnus juſtiriam con ſequi deſperes, Legatis non accedo. Nam 1. Si Legati Momodocunq; delinquenres, aut quidvis machinati perpetudò impundèrecedere pollent, co ipio, quòdnihilpœnæ meruere haberent„A. l. 8. C. de Epiſc.& Cler. ad ilinſmodi maleficia temerè proſilirent, I. 14. C. de pœn. quia impunitas delicti in- centivum tribuir delinquendi, c. efr injuſta. 3 3. cauſ. 23. 7.4. Ut ergo exem- ploa u terreantur, merit pœna ſtatuenda eſt, J. 16. in fn. D. de pœn. d. l. 14. C. eod. nec ſinendum crimina im punita coaleſcere, ſed omnia removenda 3 Ttrrrt 2 Ppatro-
————

4
884 De Securitate& Salvo Conductu;,
patrocinia, quæ favorem reis& auxilium ſceleroſis impartiendo matutariſcelers tecerunt, I.6. C. de defenſor- ciwit. II. Vigor diſciplinæ publicæ hoc poſtulas la. D. de public. ne delicta maneant im punita, vulg. jurib ſup. th. 134. III. Uttatabt e. gatorum admiſſio, pœna illis delicturis metuenda eſt, arg. inpr. D.ad Syllan alio. quin, ſi ipſis admiſſis omnia impunè licerent, impunè eosà finibus noſttisarccteae planè non admittere licerer, cùm dolo non faciat, qui fraudem excludit, lchm ratm. 77.§. Titio. 31. in fin D. de leg. ⁊.(quæ cauſa, ut hoc obiter inſpergam, fuiſſe videtun, cur Max. II.de conſilio patris Legatos G alliæ non admiſerit, iaiquè notatus à Bum I. Rep. 4‧⁰. 26. lit. c.) ſicq; dum jus genr. in Legatis admiſſis non violandis nimium extenditur, alia in eis planè non admittendis juris gent. violandi occaſio ſubmiui- ſtratur, ſuprà rh. 178. IV. Exemplaſunt apud Liv. lib. F. ubi Galli Senonesttesla. bios Rom. legatos ad ſe miſſos in acie Cluſinorum conſpectos jure gent. ſibidedi poſtularunt, quo denegato Cluſinis relictis Romam cum exercitu properantes, ur- bem cœperunt ac fœdiſſimè ſpoliarunt, quod& ex Livio refert Petr Bell.dhat gen II. Idem Liv. lib.13. commemorar: Legatos ob admiſſa in vincula conjectos co- mites corum ſub haſta venditos, ex lib. 15. Phileam Tarentinum legatum Noma- cuęm obſides Tarentinos corruptis cuſtoòdibus liberaſſet& cum illis profugiſſet, cum illis rerractum& incomitium deductam virgis populo probante cæſum& deſaxo dejectum narra:: quæ& retulit Audr A lib. de legat. Plura exempla pete ex aliu. V. Etl quandoquereligione& intuitu juris gent. benign us cum legatis delinquentibus, quam cum cæteris, actum, aut iis omninò parcitum ſit, veluti quòdde Tarquinl jam Regno pulſi, legatis Romam pro rebus ablatis repetendis miſſis, occulteq; cun nobiliſſimis adoleſcentibus de Rege redusendo rractantibus, re derectà, quamiis viſieſſent commeriti, ut loco hoſtium haberentur, nih lomindùs prævalentejute gent. dimiſſis ex Li vio lib. ⁊. retulit Petr. Bell. A p. 2 t. 9 n. 10&& tetigit Denayſ.4pann de Legatis Volſcorum; ex Dion. Halic lib. 6. Auct d lib. de legat. de V olluce apante Boccho ad Syllam miſſo de proditione ſuſpectos ex Saluſt. in lugurtb.& de Aogeri Busbequii legati Cæſarei famulis, ex Busbeq epiſt. 3. G 4 Denayſcd lic. tamesiit mum obſervatum fuit, cùm aut ſuſpicione rantum criminis, levioribulveimdh urgerentur legati, ur de Tarquiniilegatis& Boccho conjicitur: aut cum non ſuleſe dicioq́; causà cognità, ſed populi furore& imperu ad ſupplicia poſcerentut, u gatis Volſcorum accidit: quibas caſibus ut id probandum eſt, ne hoſtibus auſs etot criminandi, legatos ſuos eſſe cæſos contra jus geat. honeſtaq́ occaſio bellicono do offeratur: ſic ccontrà c˙m à⁊ a⁴,τα O 9% in dagranti crimine deprehendunmd velargumentis adeò manifeſtis convincuntur, ut evidentia ſceleris non egeat ⸗ more accuſatoris, o- evidenria 9. de accuſut. legum auctoritas in ipſos exeicen 2 1 juris aculei premendi ſuar, ait eleg: A udi. a.l. de legat. ubi& hoc præm nie eren iſtiuſmodi tara eſſè, adeoq́; jus non facere: l.3. /*q. D. e LE. Keſſeadmirnn Lof gis, qua mimitandasarg.1.12 D. de ef Præſ.l 13. C. de ſent. Erinterl en je uß enen vore publicæ utilitatis delicta puniri flagitanre, vulg. I.ſl. D. adl. Aquil tes elſe aantih. aliäq; nunc ſe. quamin antiquioribus illis eremplis ſecula,alioari, &exemplo Legatorum Tarquinii vix ſe purare tutos hodiè Legatos lem legats tes, dixit Petr. Bell. 4.p,2 ⁷19. n.II. VI. Quamyis dicere quls pollet;ta ihr longi publicè Illatam injuriam armis&collatis ſignis eſſe vindicandam, c10. ſ dan .
2.„. ius tamen ſatius& conſultius judicandum eſt, publica mala præſenti uni
buſveindicis
* elpiat aällic
uleg.
ld. alead lun un RKcal aumo! Lieio itom wim ezexer aum ener

d Conui,
eacedagln J 48 danlua 1 mpade daä
aan gliftutena
docodſerafann, aod aänie
d „ 6 1”
aus uumila 1 ſusgnnia ILin. 43 wiol erun cahehng 4 omam emmexech Her liui nirh dadmiſüruche iltan Tarnung lderletmähnen dpopuoemu dat Punamuas nign u an ena erunit en lattsrepetcachgie 8 do tacnige
1 . Pe rentut, Wlr-
1
A
——
—
do ersun lintl 1
„Aoe nl acchrenirhni 11] ea a peruatlinchi
7
1 1 1 1m a ſs wobandcne,nn
vodetudh ocat. Dobetade
w andenTs adag andcne
t, weiiaus
gun Mderisuſhn
acoexpiari& emendari. An exiſtimas, air Qterntil de
lorſitconditio, 7.12 8. D. Ae R. J. c. 6I. eod. in 6.& annales priſci noriq;
D. Johannis Georgü Bechtii. 885: mäpublica, quam publicis cladibus& inſontium ſanguine, ancipitiq; Martis ju- 4 3* Imntil. declam. 12. hanc Legaris dari ferrmndtlicentiam, ut, quæcunq; ſcelera InI eo officio commiſerint, cum omnibus mcund leg⸗ decidant? è nimiùm invidenda lega tionisconditio, ſi Legato& crimi- mälegem remittit! referz d. lib. delegat. VII.& poſttemò, licèt juſtius alicui vi- niqueat: Legatum delinquentem Principi ſuo cum elogio! 6. D de cuſtöd eer exhib. amtemitti, quàm à Principe; ad quem miſſus eſt,& in cujus jurifdictione acforte Mfetsus ipſum deliquit, judicari& puniriene ſibi ſuisq́; jus dixiſle, vel in ſua cauſa ſulicalſe, adeod; fimul actor& judex exſtitiſſæ Piædicerur,. 10. D. de juriſd. 17.D. de ſalielun. C. ne quis inſua cau. quod nominatim etiam illuſtribus non concedi pro- bat f.2. inf. C. ubi Senator. Vel clariſſ. quin& honeſtius acglorioſius, nejuris gent. ſolati& calumniæ legato impactæ ſuſpicio, Principe, qui legarum milſit, fortaſſis ulem rumorem diſſeminante, apud exteros ſuboriatur: cujalmodi alienam abono ntoſuſpicionem quoq́; evitare convenit, 1.. C de furt.& ſerv. corrupt. Viciſſim ta- merjuſtumæ quumque, atq; etiam conſultius eſt: Legatum(modécircumſpectè jnretanti momenti agatur, nec manus in Legatum reum injiciarur,& legum au- Gotitas exerceatur, niſi cum ſrelus notorium,& probatinnes ade&claræ, ne ulla ju- Hade calumnia oppreſſion éève ſuſpicio oboriri queat, ur fama ralis apud exteros mendaciter ſparſa nihil curanda ſic,)retinere coërcchdum quàm adversù: eum di- miſum ad pœnam agere, arg. 1.3 D. d⸗ compenſat cùm poſſeſſoris in pari cauſa me- q; loquantur: Tliacipes, quorum fuit legatio, plerumq; neglex ultionem, ut in exemplo Fabio- um ſupra hacth rat. 4. addud. Nec ita Perpetua eſt regula: Neminem in ſua cauſa ſudicem eſſe poſſe: quin perdat ocficium ſfuum non ſolum in Principibus ſuperiorem nontecognoſcentibus, l es. Tiberius, 41. D.de her. iut. præſertim ſi eorum ma jeſtas leſiſt, Barrh. Camerar in c.] mperialem. verſ. 7 cencluſio. p. 6 41, dé prohib feua all per Nil Par de Punr de Syudicat. Verb. de exceſſ. Baron! erga ſubdit. c..n. 10. e5- 13. Gigast. Quns decrim. leſ- maj. cogn Obr. diſp.Ae regalib ⁊h. 179.& ſeoo. Vid tumen Bocer. cognitio- nemdecrim leſ-maj ordinario Tuoq; ribuentem tr de regalib. c. z:in fper l.7.§. 3. D. G I4dl Iul maj quàm&àL egatis peregrinis lædt non dubio, vide ſuprà th. 148.) ſ ſabditi alicujas perfidi miniſterio aliquid contra llos moliantur, argl 6. Dradl. NimpAe harric. d..8. C. Je Epiſc& Cl.c. 2 4. de ſenr. excom. verum in aliis quoq; Magi-
tatibus, quatenus illi juriſdictionem ſuam tuentur,.7. D. de jurisd t.:. D. 5i quis jus diton obtemp. Weſtarar. de jurisd. n. 13.& ad A.t. ſi quis jus dic. aut injuriam ſibi illa-
amrindicant, Menoch caſ. 263 Harppr.§.9 n. 12.I. de injur. Denique, Princeps pere- Kinus aut rarum haber ſui Legati factum,& tùm par inconveniens enaſcitur ‚ut
4 3«..«... nenpe idem ſit Actor& Reus, necremedium, ſi Legatus remittererur, niſi belli pu-
lelprovindicta ſi upererit; vid. ſuprâ rat 6. aut ratum non habet,& tùm eoi pſo ne-
Aaheum quoadiſtud delictum, Legatum egiſſe, adeoq́; privatorum conditioni eum ubjicit, cum ſine mandaro deli querit, Auctor d. lib. de legat. qui iſtam quaſtionem per atum ex profeſſo tractavitò.
185. Requiritur V. ad plenam Legatorum Securitatem, ur eant per vias re- cas entac hin in verb. Ambaſiator. Vi vius deciſ.19 0. quos laudat Ruland. ſup. d.p. i. lib.- 18,„.24. unde, ſ per vias non rectas ſine cauſa vadant, non modò ſalarium proeo kempore kabere nõ debent, ut oft Bliin L.qui fiſcales. 7. C. de luſtratis auri collat. 8 Tttte 3, 6

885 De Securitate& Salvo Conductu,
rt 1. de navieul. lib. tI.) Laudenſ.d. tr. de legat. Princ. q. 26 ſed nec, ſi damnum illic i rebus, quasſecum etiam legationis causAâ, tulerunt, ſenſcrint,(ut alias, vid ſup- 197. Jid ſibi a ſuo P. reſarciri petere poſſunt, per dicenda infra e. ult. quia tum ipſiſun qrame in culpa, ut ita damnum ſeutire non videantur, l. quod quus, 203. D.& c. Aamnum 55 hlz9
Ae R. I in 6. quodidem dicendum: ſi commodè poſſunt ire per terram,& vadunspe
aquam, Iac. Butrig. in l. gum duobus.[⁊. J. quidam ſagariam. 4. Deyro ſoc. B(lmitam 2 2„ 4„*„ 3 Br. in l. ſi ſervus. 42. D. de furt.)in e. ſicut, ⁊ 9 Ae jur ej ur. quos laudat Lauden, di. a heyol
V Addo: Legatos, quantum vis per deduita ſuprã t.174. r ſeaa. inviolabiles ſintabits uporis
*△ ad quos mittuntur⸗ quia hi ipſis jure gent.& velut tacità quadam contentionead uula præſtandam pub. ſecuritatem ſunt obligati, ſuprah. 183. per tetritorium tanenter daxni
» riorum Principis ſui hoſtium, Gecutè non commeare, uti probatur in ſuye àt, eniti kegi
. Pp. L. H. coutra H. D. B. ubi aliquot veteta exem pla inducuntur: ultra quz, aotius ruln
occurrit de Cæſare Fregoſo Genuate& Antonio Rincone legatis à K G ad Tutes. umi rum Imperatorem miſſis, at(cuͤm Padum navigarent, Venetias ituti) captis&truci. ſauim ½ datis ſub Calendas Iulias 1nnolſ4l Sarrante Sleidano lib. 14 comment, qus nomine V Cæaſarianogniquè mordet C hoppin. lib. ⁊. de doman. Franc.t. 7. n.zi. inf. unung 186. Kequiritur VI. nelegarionem deſerant: alioquin prætet dignitatist. eu- turam extraordinaria pœna plectuntur, l1 l. 2§.t. D. G l.z. C. ¹ logat lib.o-& VIl pranin nelegatione perfecta fubſiſtant, alioquin privileg'a ſuæ ſecuritatis eum aliis per. praii
—- 1 4. 2..*. 18
dunt, I. 4. ubi gl. in§ I. D. ex quib cauſ maj.1,2..4verſxplans. D.dejudis lauies in auntes
1 J.II. Old ſup d.i. de jure revec. dom. fallent. 1. lir.
187. Ad extremum notandum eſt: Omnia, quæ hactenus deLegstohmm othit
mites pe. plleri
Securitate,& quarenus ea procedat, dicta ſunt, adeorum quoq; tum co ſertim neceſſarios, qui publica auctoritate ipfis adlecti,& quaſi adjutotes& ober yut vatores dati funt, adeoq́; ceu oneris& periculi ſocii, muneris ricarii,& motumt: qpriui ſtes,ut meritè honoris quoqe& favo is debeaunt eſſe participes, arg 1oD dam cum ſimilib. De voluntariis] ndicandum erit ex q. An ad hoſce 5 C. intaxpretans,an dä Auturde qua infrã e 11.) tùm ſervos five famulos atti nent, l. 16. D. d eſf Praſallanſe n, 32. D ex quiib. cauſ. maj 1.2 4.§. I. D. de jzd.(quæ tacta ſup.th 183.1.41.*. D deenun e 1.7. D. adl. Iul. de vi pub.[cujus tener deductus ſup. th. 17 6.)I. 4. verſ. exceptus C. Reuu ale merc.[ubi in comitibus in ecie privilegiutam ſecuritatem ceſſure inditatunſ ves,ſ, a
⸗...„.7.... 2 3„K. 5⸗, mercits inhiantes diuius altbi reſideant, nec legati reditum ad proprià eumienunee— 1 ...... 8 he
cleſiarum, 69(uhi dominorum privilegia ad ſervosporriguntur] 12,4. 1. d uſ e 4 8..„ 2... 1 1. e
Legatorum, foris pub. auctoritate miniſteriali fungentium, ſecuritate a . 2 4 4/†. 188. Secundo, nunc perpendenda eſt Securitas Conſiliariotum atqn un öti oreſtate publica fungen ns ſolum ab ipſo Principe,cni un hominumoß beunt 4 Ruur
2 7
perſonæ, dignitatis, ſtatusq́; cu am gerunt, dum fditerum,
0 2 †.«ℳ 2 7 1 I9 70 1 taria in pacè& bello ei ſuggerunt conſilia,(Lipſ.d. 1ib.3.6.4.G bpraftactns nun 4 perſeverantia, affectata diſcordiæ, cæsus affectibus, per vertenti aubeiue aah,— 4 8½
2 Aitars ac celerttari 2) 7 5 dA. fib. z. c. 6.&7 fAO, fen fiduciæ, cupiditati ac celeritati haud indulgentes, Lipſ.d 1b.; 720 älio luo qu
b inter infinita commoda alia etiam hoc præſtant, ut illi ita cum crauenſdn ;.G 3—.7. 1 r piam ſtatuenti fides indubitatior habeatur, Iſern. c.1.qui ſucceſeten.„ 4
27.....„.. 10 1ε³ 9 Iiliariis P. 6. z1. ob libertatem conſulendi& alias, non lædi, injuriis dam A E

klna r.„ 9„ lasiſn ſcgautiſſimiefle, Eip/d. lib. 3.c. 8. Frid. Furius Coriotanus e5 Hipp. à Collib. in Conſtliar. . 6 6. X. 5. 3 z
4 3 weigetiam, attento, quòd ipſum Principem decorare reputentur, ut decoratſ
1 d a,, Sußi uga d. hun ha 0 lürgeren un.D 8 8 lu luale
1.46, ihnse
cii ona
4 6
.
5 8
der zuiigtennein
Mm
3
D. Johannis Georgi Bechrii. 887
3
plen-
antmamentum ccœli,&radii ſolares Solem, Schraa. Io. de feud.ſ* n. 24. Mindan. ean htaup.13.119.& quòd ſint membra Senatus quem human generis pattem melio⸗ ae igſpjendorem urbis& orbis prædicat Aulic polir. reg. 13. in quo& ipſe Princeps
utatur, 8. C. de digniratib. lib. 12.)& de familia Principis, ſic, ut ſine iis Princeps
cotporis ipſius Principis, 7.. C. ad f. Iul. maj. ſpeciali quadam protectione ab o-
e mijariaquæ Senatori illara atrox perhiberur:§. 7. I. Ae injur. defendi debent, 7. id elwun Ala eaee,
mdiaRegis dixit Boct. deciſ. 207./. 8. inf. nec ſatis laudari poteſt factum Alexan-
Ta uirumen igererlmperatoris laudatiſfimi, qui Ulpianum Conſiliarium ſuum contra Præ-
e ceiittens mianosmilites impetum in euin facturos purpura ſua texit, iſtosq́; repreſſit, Philip. ir leaeraſag s Kelnnchtbon in vita Alex. Secv. nt maan 189. Bequoniam injuria Conſiliariis facta ipſime: Principi facta cenſetur,
ut aun 2 rriugeunarinn DJ6aLaläu
Mdinmatgarit in Verb. liberos. Moron. d./. 3. ac pet corum latus ipſe Prjnceps ſau- adnidetar, imò eos velin minima corpo is patte tangens vel offendens totum dincipem infeſtare exiſtimatur, 70. Montaigny de auctorit.& præemin. magni Concil.
i alrrkenrtts Ekankm.2. idcirco graviſſima ſanctione conſtiturum eſt, ur in illorum perniciem
.(HAlu Däjänt mnehinantes,illosc; violantes modò eos tales eſſe ſcivi ſſent, arg. l. 18.§. 4. D. de injur.
Ca guutmilh a eoron loh l 12 Ei Analämtele Kzlü. rursial tn a elerriuEilde
Siel W0
niuun un 4
e wrri s 5 4
2 iu Canllridt
4 1
5
4 1
1 64
W„wuntutſ 7 3 1hesh 3 liuam
Mihe
34 9
61 2 1 1
waeten 2
7. 8 Ajjal ¹ 4 42 71 V
„ 5 Juu 1 ¹n“
Klelajeſt. Reijudicarentur, d. 15. C. ad! Iul. maj. c. ſi qui. 22. 6. qd. Chaſſ. Rubr 1. iG'droit icelles u. 44. 61. in fn. eriamſi non directo intuitu Prin“ipis, ſed& ſi, inano ducti odio, Conſiliarios læſiſſent, arg 7.1. 5. pen. e lL.15.§. 35. e6 d. l.18.§. f. de in- in Gper rationem(quia caput blorem perſenriſcir, Qucunq; intuitu meinbra corporus lantur) diſpoßrionemq; generalem d. 1. 5. C. adl. lul. maj.& ita redte ſentit Clar§. laſæ miiaſ Damboud prack. crimin s. 62. Decian. 7.,c.. n. z. ½ 4. quos benè allegat&& Ttnr Harypr.5 3.7. 14. J. de pub jud. Diſſ relari à Rul d 5. I. lib. 8. c. 8. n 10. Gigas tradi. enm eſmajeſt. li. 1.c. 14. Crav. conſ. 6 n. 19. rædεri*ι‿· ο, itemc; Menoch. conſ.99. n.9. Neb conſ.[7. nu. 6. notari ab Harppr. d.. pœnam tamen iſto caſc ex æquitate mitgaipoſſe non negaverim, vid. Arniſa I. de jur. maj. 1. n. 7.p. 14.
bo. Adplenam Conüliariorum Securitarem& iſtud pertinet, quòd Con- diati alig; ad Imperii conſilium deputati, zum Reichs Raht gehoͤrig/ cum lua fa- nila edas; ad ſuam ac ſuorum ſuſtentarionem comparatis, ab omnibus tributis,
ibus. acciſiis, aliisq́; onetibus penitus immunes ſunt per tex in der Ordnung
e iegiments zu Augſpurg. Anno 1500 auffgericht.:. Alle/ ſo in des Reichs Re⸗ tgehorig/ ſollen aller Tax/ Zoͤll vnd Vngelts frey ſeyn. p. 42.& in der Ordn.
eiments zu Wormbs/ Anno 1521.§. Jtem ſollen Churfuͤrſten. 118. Bocer tr. de
crn 0r. Itemq́;H propter præjudicium pub. nuſquam fiſti, arreſtari aut conve- dipollunt, Beck. de Jur. ſiſt. c. 5,. 8.
19l. Sed& Cameræ lmperiiquæ, ita loquendo, eſt ipſe Imperator ſeu Prin-
dcepg, he, N7 2. 4....„
iuf eeh* In Rub. n. 13. C. de jur. fiſc. lib I0 vices certe Imperatoris gerit, ut in ſimili 1 A/ 4...— 2.
amento Reg. Coraſ.in bbenignius. 18.. 4. D de LE. Connan. lik. 1.7. 11.7. 10. relatus
40 5„ 2.* 2.*.
In alin auſert juriſu Cam p.71.G 261. quia vice ſacra cognoſcit,& judicationis
n nrjerererentiam repræſentat, J.1. C. de off. vic. l. ult. C. ubi Senat. vel Clar. De- md aſſert 5. 3.Eſeq.tex in memor jud.& Aua ſeſſde A. 1570. relat. à Ciſn. Ord.7.
ſub

auctoritatem in decernendo habet, Blarer. ad l. dif
888 De Securitate& Salvo Conductu,
ſub t.s.& Denayſ. d. adſert.. 260. planè Imperatoriam Majeſtatem, dignitatemt 1c. 6./. 40.) Senatus(uti vocatura
Teſlaur. in praf deciſin. 10luudatus à Denayſd. ad ert. 260 quem wias tiam7ejh c. judex(ſPecialiter ita dictus, cum alids& Adſeſſores Camera judices Urtheiler nal dicantur in 1.:Ord. Cam ſemper, in reformata verò p. 1t.1I. G*. 49 pr. Denayſd alſen 259. vid etiam Ord.I.t. 4. ,12 ubi quibuſdam caſib: judicis Wites ſuſtinent.)&Adleſ ſores(quos Couſiliarios& Adſeſſores non Principis ſea judicis Camera eſſe qyinanturqyt ren ſes in apologiap. i94. at rectè judices, O onſiliarios, Adſellores Imperauori Gelnßai nuncupari tuetur Denayſ.d. adſert.2 59.&ꝙ ſea. pari ferè ſecuritate frui debens cim in perſona ſua ſuorumque, tum rebus Ord. Cam. de Anno 14 95, ¼. Wo das Cammer⸗ gericht gehalten werden ſoll. p.zz.& Ord. Cam. de Anno 15 55.d.†.J. t. 49. facit 2udd au Legatos ſen Commiſſarios Gæſareos quam proximè accedanr, ſecundum Denaxyſd adſert. p. v71. Ex quo, ſi Adſeſſori Cameræ inj nriaratione ſui ſtatus vel eonditiontinfets- tur, ipſo agente, pro intereſſe Imperii fiſcalis quoque ſe intromittit, uiſſactamim cauſailla in qua ſententiarum 12². Decemb. Anna155z. apud Cbriſt. Barth tomal latus Sailer.t. fſcus C&r cauj ſ cales p. 142.relar Symph. tom. 3. in Verb. Adſelon ſe Adleldo- res alicubi arreſtum vel repreflalias in perſona aut rebus paſſos, ex Conſt. Imp de
Arreſtis de Annols 7O per not. Thylm. de Benig. ſyntag m. 4.Heciſſ..vot 2 ubn.&Con-
ſtitutione pignorationis, Ord p..1. z2. pro obtinendis mandatis derelaxando, ſup- plicare poſſe defendam: ed quòd Adſeſfores Cameræ immediatè Impera origln. perio jurant fidẽ& obſequium jhrer Keyſ. Maj. vnd dem Reich getnew vndgthot⸗ ſam zu ſeyn/ ꝛc Receſſ.viſit. de Anno 1556 z. Weiters iſt auch/ ꝛc. relat a Siſu.Or.de ſubt.7. unde, cum immediata lmperii fubje ctioprobetur, Gail de Arrsſtarnbnn immediat?è& illilmperio fubeſſen oſcunturt, ut colligit Denayſ-d. adferta76 3 eandem Securiratem percinet quòd ab omni alia ju-ildictione exemuiilſ uan daſ ſie aller anderer Gerichte zwaͤng frey ſeyen. 15. Ordit. 49. quod non decirihloſtn ſed& de criminali(quaui& iptim in eos ſolum Camerale Collegium cxescefepot- ſit, Ord. d p 1.r. 50.§ f. intelligendum eruditè propugnat Denayſ-in lſh hasbſani Cam ej usq;; contra Apolog. G- nticriſin Spirenſem adſertione: quæ inter Camelam Civitatem Spi qnſem contror rüa ad proximè faturum consventum ulueſulpen ſa eſt in R. Dep. 0. 5. Becreffend deu. f. 21. qua de cauſas litem iſtam EGonm 18 relinquo. Psrier ad ſecuritatem iltam ſpectat, quòd idem Adſeſſotes officium 3 poſthabitoomni metn, minis, potentid facere jubentur, Ord p..telz zuc e notaban R. Dep. de Anno 157 5. Daß dann cujas verba huc Spellantia vit ahu 3 d. Ord... poftr. 49 Denique, Securitaris iſtius pars eſt immunitas Dominormns meralium ab omnibus acciſiis, datiis, vectigalibus&aliis quibuſcunq; onenn 5 Ord de Anno 1195 Gd: 49 Ord.p. 1. Denayſtt. 57.n.1.G latè in Aauſurtt mnis verò commemorara Dominoram Cameralium ſecuritas ſpecial 411 8 dsdac protectione Imperatoris& Imperii, adſtrictionemq́; omniu dcam Principum, Statuum& Civitatium, præſertim viciniorum, ad cande ſaitam ie tuendam, ſanctè ſeveréq; munitur, Ord p. 1. A.6. 49 SDenaxſde. 7 8. ſoribus 192. De Principum jud cumq́; inferiorum Conſllianis A4 dalan qui buu t.t. D. ubi Eguin Baro in Rub. de ad ſeſſorib t t. C. eod.&— 4r faulhi elegans in Nov. 17.6. 5.§ z. G Nov. 8 L in praf. Chaſſ- conſuet. Burg- Schra 3 ra uantu- 713. Denayſad. adſert, ꝓ. 25 8.& ſe³.) quatenus le gali ſccuritate riſilegiat r
8 ℳ 4
abte⸗
eſa
, VI Hll

301 g d
rr AMaäauaeg. 47„ 1 1G reſerunas.
dA lears in * ehechgden in lſfuge n unraaaie a Ol kaabtnt
araſe ſeinma un d zuselteanu
8. Zun alall
7
a rdulaaalhe
a a altle
*
211 emmeüntaule dänchüxrehe
21
ſauckataadut
dernn Gtes
de i)deuc G era, 18 lnälauen T rlütraal u it gapemt Er Dengmanenn ani ab
2 nrdaan . o ietNh derim Tat 1 nan aonan umuima „ lüldem ddehrt, 2 en,
—
1 1
8
* 3
Aan
M
4 1n Kalöſ Gen rlr'hich.
1 9' o
riſ a
6
3 areut, i Naakt
a d n noua,„ FDani Hhr jaatliin ul Tt
9
1
a i lomaanaur
te Commiſſarii.
D. Johannis Georgi Bechrtit. 889
in awollatione füperioris claſſis poteſtatum principalium ſecuritatis, pro gradu di-
utis majolism in oriſye, quæ Kin Adſeſſoribus ſi plendore diffuſo repræſentatur,
yopter adſociationem in his quoq; violari exiſtimatur, ſervataà proporcione, ſta-
nendum eſt, arg.! quæ Ae rota. 76. D. de R. V. ehrc. 99z. Tertio noncloco ad Commiſlariorum ſeu judieum delegatorum(nam
3 le Instiprocedunt, Rul p. I. de Commiſſar. lib. 1. c. 5. I.) qui modò domi, modò foris
mniſterialipoteſtate publicäutuntur,& poſterioribus hiſce caſibus Legaris non blmilesquoad inviolabilitatem& alia, habentur, Rul. F. I. de Commiſſar. lib. 1. c. 5. nz(ubiex Ang. de Clavaſ.in ſumma ſua Verb. legat. n. 2. e5 Raphaél. Oyllen. tr. de legat. Entiße notat: Legati aomen etiam continere C ommiſſarium,& ſubdit: Receſſus Imperii
im hecworabula confundere.)& idem Rul q. p. I. lib. 8. c. 8. 2.. 4. 7. eE baſſim. facit De- Gnjſinadſert,. z2 71. Securitatem expendendam progrediamur: ubi generalis hæcce rüitn
teuenda eſt regula: Injuriarn delegato factam deleganti factam cenſeri, Schrad. qe
Pas.10 r4.. z. Rul.†. 1. 115. 8. 6. 2. n. 4. in f. In ſpecie vei ò Commiſſarii Cæſarei, (ualesetiam ſunt judice Ordinationis, ſeu Privilegiati primæ Inſtantiæ, vulgò die chter der Außtraͤge/0 rdtn, p.. z...& ſe*a. Old. in Enchirid. except.t exceptiones de- Mhatorie. n.2 6. Schrad p. 10. 1.. 46. G. J**³. Gail.1. 0.. Denay ſ.:. 156.§. 3. G baſſim tiſeog. Rul. p. 1 15. I. cap. n. I. Treutl,ꝓ. J. ⅛. 12.15.7. lit. a.)& Imperialis Cameræ lalo conductu lmperii utuntur,& ſicontra eum læduntur, contra violantem ad ſanam agere poffunt: aſiorum verdò judicium Commiſſarii de damno ac injuria ſi- diſulsqz tebusillata reſarcienda aut vindicanda apud judicem competentem vel ci- niltet velcriminaliter a gunt, Rul. 6 p. I. lib. 1. c. 4.2.14. 3 9. De Commiſſa iis Imperialis Camere res paulò planius proponenda, Ucüm nhilfrequenrius aut magis vulgare ſit inter homines Cyclopicos, quam Conmiſlarios malè& re& vetbs tractare, Rul. p. i.lib. 8. c. 8. n.1. modus, eorum te- mintem, audaciam, petulantiam reprimendi, palam conſtet. Fundatur autem eumiſlatiorum Cameralium Securitas partim in lege, non tantuͤm generah'ter, Auneausregglariter cuivis illa de betur, ſup. c. 3. ſed etiam ſpecialiter,& privilegio- tenasquarenus, qui ad actum Commiſlariatus deputantur, de juriſdictione Ca- metſeih privilegiatæ C ameralium Securitaris,& Sal væ-guardiæ, de qua d.:. 49 S. fOMhrparticipe fiunt, Rrl.A. l. li 8. c. 8.n. 1.&„.partim in tacita conceſſione, eò ddpet iplam Commillionem Imperator, ejüſye loco Camera„omnia jura, quæ ulbaserlovis ſpecialiter competunt, conceſſiſſe videtur, Rul d2 5. quapropter& immiſlarius mandarum ſeu Commiſlionem ſuam oſtendere iis monetur, apud osCommiſlio expedienda eſt, Rul. †. 1.lib. 5.- 2. ſicq; allegare& docere de qua- Kjure Securitaris exindè proveniente, ne violatores ignoran- inpretendere poſſint, Ral. dp. 1. lib. d.c. 8. n. 3. ußi n. 9. ſubj:ꝛcit. Quam vis ſal vus con- detus ſecunchm jam di a, jure inſo Commi ſurii⸗ competat, quandoq; tamen eos ex juſta tutſ, velntiſpper inſidioſa locaf roficiſcendum eis ſit, aut alias ex certis indiciis in ſiaias Muen deprebendant, uberioris cautele gratiã, ſpeciales expreſa Valvi condu ctus lite- Camera etere: ſieur oktenta ſuerint in cauſa Bentheim conzra Muͤnſt er: quod imaterium c. II. iufra Seeerdnn e87
7
. 8
19 191. Etl veròlædentes Commiſfarium ſicq́; explicatum ejus ſalvum con- mam violantesob gra Taddr„,.
vitatem delicti variis ſeſe pœnis obnoxios faciant: veluti enentur ad omnia damna& intere ſſe ratione vio latæ ſecuritatis illata. Vuuuus Secun-

896 D 5 Securitate& Salvo Oondu Au,
Secundò, actione injuriarum, aliòve quo pœnali, etiam criminali judicio, pto quali- tate delicti, ad pœnam, judicis, apud quem agitur, arbitrio ſtatuendam, convenii
...3 2. 7.„. 8 4 8 dven poffint. Ettertiò, etiam ordinariè læſæ Maj. Rei agi queunt, eò quòd vioſatioiſtius
ſecuritatis principaliter in committentem ſeu delegantem, quem Commilſatiuste- præſentat, Villalob. comm, opin. lit. B. u. 26. cum 2 feogq Schrad.. 10.. 12. u. 3. Ed, up. 15. 193. redundet, Rul. d. ‧. 8. ². 9(ubi n. IO0 limitat ex aliis, ſi Commiſſarius ex cauſapni vpar inimicitia ladatur, vel etiam occidatur, ſed vid. ſup.t 189.) Quæ remedia Com. miſſarii, prout ipſis, quippè electionem habentibus, lubuerir, coram ordinariofio- lantis judice, arg. d.:. 49§.f.Ord.p. J. veldirectò apud committentem, ceu omnium ſuperiorem, Cæſ. Maj. ſeu, quæ ejus vice eſt, Cameram proponere poſſum, Ralda 8./. 11. 12. Stylo tamen Cameræ, præſertim in caſu factæ exceſſivæ violatiouis ipſorum, omnium maximè convenire viderur, ſiquidem illic Commiſſatiiagetece- gerint, citarionem ad vid. ſe incidiſſe in pœnam violati ſalvi conductus, deß Gelt⸗ bruchs extrahere, ac deinceps Fiſcalem interpellare, ut pro iutereſſe fi ciſe ipſisa-
entibus conjungat, quod facturus eſt haud dubiè, ſicut in omnibus pœnahbus, in allen Peenfaͤllen/ ubi pars pœnæ ſiſco applicanda venit, pro intereſſe CæMaj. intervenire ſolet, Ord.. 1.: 16. p. 2 f. 20. Rul. d.z. 8. n. 13. Apud quem numerus essne liqua huùc ſpectantia vide.
196. Quar“:⁵, Satellirum, qui Græcis νυμ‿ν⁵α rcnsc, Latinis vetuſt oti- bus Latrones, vide ſupr. tih. 124. poſtea à ftipatione ſtipatores dicti ſunt, 1ulgd Guardy oder Trabanten/(quorum mediocri præſidio, ſine ſuſpicione T)y annidis ſicut Conſiliariis, citra ſuſpicionem Oligarchiæ, Principem munire ſe polſe, trale Ariſt.& ibi Io. Caſus lib. 3. Polit. c. I.)ſpecialis ſuccedit ſecuritas, juſtiſſimã quoq;s tione nirens. Cuùm enim ſaluti Dominorum ſuorum etiam cum ritæ ſuæ penculo protegendæ conducantur, arg. I.1§ 2 8. D. ad Syll.& l.f. C. de Bis, qua ui indig& cuſtodienda eorum perſ ona, ceu fortes milites, excubent, l. qui exxcubias. l0. Dätie milit. Luc. de Penn. ad Rub. C. de domeſt.& protector. Ib. I. Poer. tr de cuſtad claun en fmeritò& ipſi ab offenſione immunes eſſe debent, ¹ 5. ibi:cuj aulibet, qui nohumiit C. ad l. lul. Maj. junct. l..& t.. de domeſſtic.&e protedt.(circa quem titulum nolan dum:cos hactenus domeſticos ſeu familiares Principis dici, quatenus excubiasejus non deſerunt, A. l. 10. D. de re milit. ſed cuſtodiæ demandatæ deſerviunt, ari:dfuu- do guardia. 2. F. z. Principemve comitantur, L. 13.§. 3.ibi: in ſacro comitatu, ubi bot D. de re milit. non item, quando in propria cauſa ab aula abfunt, Luc. de Pennaauli Nabe & alii relatià Menoch. caſ.5ſz. n. 12.) facit, quòd injuria ſervo facta redundtt ndo- minum,§. 3. J. de injur. aliisq; notiſſ. jurib.& aliàs quoq; nemo ex off cioſuo damnum iniquè pati debear, l.z 9. D. ex quib. cauſ. maj. l. 61. 9. 5. D de furt. k 9. ver.ſed cum mu mn. C. de teſtib. Dec.& alii inl abſentia. 140. D. de R. I. Gail. 1. 9199 n.8. s
197. Quintò, diſcutienda eſt ſecuritas Apparitorum in unirerlu, Jun 8 ſcribæ,
Nationes collectas vide, utũ
allieurs Erſtrgenun

Duk
e eindlag
r itiolan ſch
unie — Froporeni, t Här ei up nileled 21 liniänhi Tar pom fin
A lenrilangpa
e nent wärdesli 8 1 1hu wom 4 eih usläsal ltmarn ätr 1 2 o lKelizärune A cyen urhile 2tkerunuina 2neinemfäſfs AIfLR munt C. enr ichuh Warti 9 unaadeznfäu 4 ctupauun 1 dasqunnur 1 nttetan ziena c d lrak
† 4
1
„„lell. 6hß 2* lazulgaſe — Builih 4 38
1 Ae” nimc
A leconluerudinem
D. Johannis Georgii Bechti.
otes Principis produci poteſt.
18. Cuiconſequens eſt: nemini licere vi eximere Reos ab illis reali cita- toneinjus vocatos, x r. D. ne qQuis eum, qui in jus voe. fu. vi exim.I. 4 Pr. D. adl. Iul. de c. u. J. Vid. omninò Socin. de citar. art. 34. aut du- dosadcarcetes, nex. oprimaes in 1.3. C. de exact. ribut. Boſſit. de captur. n. 7. 15.& 19. e5⸗ t. Vtartere.7. 17. Farinae t. de carcerib.&& æᷣaroerat. g. 30:1..& ſegq.& pro all. l.3. exwten-
uiyr weſin parat. A. t. ne quis eum&⁵
ſmezleganter pofs Dd. A ſe allegaros Peck er. dæ jur: ſiſt. c. 26. n. 1. contra Gomeã in§. pæ Mlat n 49.1. A2 a6.(Indebitè amen detentum impunè eximi volunt, per A. 1.1.§. z. D.
elait eum Iaſon in l. z. 8. quod Prator. col pen. D. eod. i. Boſſ.di i. e captura. n..& 7. Et. Kecuncere n. iſ. Clar.§. Iin. a. 29. n. 4. vid. tamen Peck. c. 24./. 4. Verſ. tum veròd.) aut du-
dosadſupplicium, cui ſe& ipſ implicant, qui confeſſos damnatſve eximunt 27. 4.
atlitem qui. Pad l. lul ma] ex quo tex notant: cum qui eximit de manibus juſti-
irconfellum convictum, damnatumve ad mortem, crimen læſæ Maj. committe- uſe ſerimatut ab exſecutorib. Prin cipis, ſecus ſi ab inferiorum, Chaſſ.rub.I. verb. 9wis* 68.) 4. C. de cuſt. reor. Weſid. t ne quus eum. n.,&r t. de cuſtod. reor. nu. 3. Ver)- Itnanreos. Boſſd 7. de captur. n. I6. Sr. de crim. leſa maj n. 61. Clar. a 7.29 n. 3.& 7. 68. Nt lenoch. ca* 83. 2. I. Farinac. I.ſ. J. 2. n. 2. 3.(quò etiam referenda ſanctio de ſerttate Erecutorisſeu Carnificis, vom Nachrichter Frieden/ O.9. O. ars 7. Ni- AMTgelas Conſt. Crim. Carol. Vc. S. reg. 2. quæ paſſim à ſcriba actorum criminali um itlecoſüpplicij ante exſecurionem publicè ad omnium noritiam& uberiorem pro eitiſetcautelam prælegi ſoler, Espflegejhn der Blurſchreiber auff dem Raben⸗ rcher Henckhuͦ hel zu verleſen/ ut Argentinæ& alibi.) Qudd verò Clarus 4. 7. 29. äinßtefert, de uxore quapiam, quæ maritum capitaliter damnatum cexemerat? nanbasſatellicum, definirivam ferre ſententiam Senatum diſtuliſſe: fortè quia cõ- ſhalizaffequs cam quadamtenus excuſare purabarur, cum& aliàs alia fatti cauſa eitam delicti ſpeciem rem oveat, 1 39. D de injur. Quam autem aliquibus in locis a- quà mulieri vel puellæ, etiam meretrici, ad nuptias poſtu- neum, quiadſupplicium ducitur, eximere conceſſum ſit, D. relati à Clarv a§f. 8 neeam juſtitiæ parum congtuere puto, utpotè quæ delicta impunita eſſe non lit9f Krr ver-and. D de ſoluꝛ. 13. C de Epzſt. aud. l. 8. I† C. ad I. Iul. de vi cum aliis bnp h34 al.. 37. cum ſimilib. 23...c.2. ubi glin Verb. caercere. d privil. Thom. ummar. Aeciſ. 94.22.5. Ut meritò ea imp ugnetur à Sehneid. ad Rub. J. de oblig. quæa ex 3.Bewiſ prax. crim. lib. 1. ẽ. 9 1. 34. Maſſacer. I. de pæn per tex. in l.27. C. ad l. Iul. Ae
Eman.
9 aere Karypr in 1 n. 6 6. J. de oblig. quæ exdel. naſe. Diſſ Nevie lib. I. ſylv. nupt. n.
guare in:heſaur. recept ſent. verb. meretricis. n. 135.
*— latitet onſequitur: necipſis, qui ducendi ſunr, Apparitoribus, vel Ex-
ldas rellſere licete,er jura alleg, ſuprà th. 167. Unde in eu m, qui reſiſtendo Vunun 2 vim
891 duſofſum munus obeuntibus illata vis& inj uria ipſismet M agiſtratibus& judici- zukicta cenſetur, arg...§. z. D. de injur. Br. in l.injuriarum. 13.§.. D. eod. Alexand. in amvis. II. D. Ao in juus Vor. Panorm. in e. cum ſit generale. I. de for. compet. Iacobin. in
M Roydis. 7. 12. Par, de Put. de Yndic. verb Familiaris. c.3 1n. 11. G. Pap. ꝗ. 57. Chaſſ. d.
K H.7,verb. de ſimple. n 40. quos laudan: weſenb. in parar. de injur. n. 6 Verſ. quin& Msiſratui Peck. de jur. 2/1. c. 25./. 2.& in ſpecie de hoſtiariis Parſamenti Regii, quòd uliter ac Conſiliarii, ſint in pProtectione& ſalva guardia Regis, post Aufr.& Maſ⸗ hatenet Bor Aeci207. /. 8. in f. id quod ex identitate rationis, ad quoſvis Appa-

892 De Securitate& Salvo Condudu,
vim Apparirori infert, arbitraria pœna ſtatuenda ſecundum Br. inl ſi quis&. ſ qunr 1. D. de pœn. Dd. in l.1 C. ne quis in ſua cauſ. jud. Farinac: d q 32:n.2 4.E on. P kAn ⁰.2„.n. 3·(ubi praallegar Guid. Pap d. deciſ. c. 557: id facinds amputaciomceus wanug, quã ad miſſ um iſtud fui t, Vel etiam pœnà capitis in G allia puniri reſerentem, ſuludit, verd idem Peckn. 4· Apparitori ſe percuſſum dicenti non credi, per ibi aleg einrgunn Farinac. d. q. 32 7. 81 C5 ſeaJ. facit quod poſi Br. di xit ich. in!. perſecutione.⁊ 4,7 1C pig. quòd. O fHficiali publico vel Apparit ori credatur in jis, quæ ocicium vel jma. mentum ejus concernunt, niſi grave præ] udicium inde inferatur, Adae in arg Gall 25/.54 1. Sane ſi non percufſſus aut vulneratus ſolum, ſed& occilus elleta a Jonte refiſtente, nullum eſſet dubium, quin gravi in eum fupplicio animaſer- tendum forer, quia priori delicto- novum crimen accumular, Obrtcht, ir dtdiſenſ c. 6. num. 46. 200. Declaro I. prædicta proccdere, modò de Apparitorum ofiicio con ſtirerit: purx ex literis ive mandato, quod habebant&m onſttabans, decapendo: quo non apparente, non tenentur iis. quos ducere voluat, ipfis credere, ſedltitéad- fugiunt, hilve reſiſtunt, per. 5. Q. Ae jur fſc. lib. 10.1. j. C. de executorib lble.] c.10 Boer. deciſ. o 2 in f. Qlar. d. q 29.:/ I.in. Farin. 4. 9. 32 n.32. vid. tameu exiht infrã th. z02. circa fin. velſaltèm exeo; qaòd fepè id munetis exſequi ſolitieraube publicè pro talibus habebantur, Peck.de jur ſiſt c. 20. ubn 2.66 3. ficut intta piovine ſuam noti eſſe præſumuntur, Boer. A. q. I70 3 velden' que ex ſigno ſatellitii Clarit loc. 1* KA c. 20. putà veſtitu aur pileo pecultati, quo pafſim cx inſtiruto interno- ſcuntur, veletiam virgâ ſeu baculo lictorio, Poer d. locn.j. Er regionibus ades timetur juſtitia, ur ſolus lictor conducat hominesch & qualitatis ad carceres, ſfolo ſigno baculi, aiε Boſ: decabtura, n.- 9.circa fn z01. Declaro II prædicta procedere, modò captura& ducctio jiſtalte Apparitori enim injuſtè capiendi, ſive modum& formam mandati in ca cendovcexcedenti, quin jure optimo, etiam armis, reſiſtatut, nondubito auns alleg. ſup. t5. 171. Dd alleg à Peck d tric. 2 4.:/. ver/.eE propter ea Farinac dsuu & ſeqq& n. 108. Imò injuſtè capium ſe defendere polſe ad nternecionem ufqfef tellitum ante Boer- dA. a,1 70. nu 1. G 2. voluetunt Hi=rpol. Luc. de Pen.& Neuild ei Peck. A. n. 3. infeubi tamen ipſe, hoc periculo non Carere, nec in cauſa civilianefilo- cum habere exiſtimat: ſicut nec eorum opinio probanda, qui indebitè carceratos, non ſoluùm cautè effu gere, B6r. de captura. 2. G.& alii relati à Peck d4 1,4 8 carcerem effringere, Hipp. de Marſ. S attingam.n.z8. ſed&, fialiterevadere non por ſint, commentarienſes leu cuſtodes carcetis occidere poſſe arbitrantur Covuartat 9 V. R.c.2 n. 13. Grammuat conſ. I'n. 1 2. 3.& 6. notati ab Obr. A.e.6. n. 39: ubi hoc juſtus arùm con venire ſcribit:& contrarium probat tex. ine vitabilis in? in eos. 13. D46 cuſtod. reor. ubi Weſ.in parat. n 4 Iaſ. in l. aamonendi n. 17 2. D. de jurej. B41A: Ats prura. n,. E t de effrastorib per tor. qui tamen, quoadim punem carcenis effacimam, caſu, quo innocens, ſine legitimis indiciis, carceratus eſſet, in priotem opinionem concedirt, poct Br. in l. Vis ejus. 5. C. de probar. quæ&, quoad occiſionem cuſtodum nom planè improbanda eſt, ſi quis pro cauſa capitaliinjuſtè catceratus ſupplicim imminensaliter effugere non poſſêt arg. JI. D. de bon eorum qui anteſent& inins ligo Hipp de Marſil. n§. diligenter. n. 56.§. attingam-n. 40.& utrobiq allce 202. Hiſce ſappoſitis, uſq; ade ð Apparitoribus reſiſtere vetitum,
4 llet Appantot 4
ſanè in multismundt jolis oidnls
pievdo u⸗
ut refiſten n
42—

dAMAn 1 4 1 Ahn 8 Wnhern p
1
Aragen. lrea ,, 2— ng. Geitna 4 1 1 cha
1) 1 151,(Lerh 5 Teeiag.
1 1e lheranu a g
2à lhias 1
5
d eee, s 74 Lum yicheae
*— C 2 müha g
a Nontagen — thüctbaen kenura K Kutm dam
rerleegsehewe 1
O e Pyrmin.
211n 5 ben e 8 lgraigua 2 lnch m X kuiten 1 u uris 82 aumuum
. 7 3
2 Khunkähs rarmänth
93 iT eitwuat” 7
üreräun e
N
1 lentti 5 neidub—
X raraimu 6 — b r9
1 Gnda l 9 Iinun. Is Halten
„oltanian,
. 1 99 lur Raanan 5 gxineſal
arunur, d 4 3 iie,
duuhlagiſtratus ſui juſſa exſequantur, quæ juris exſecutio non habet injuriam, e D. Aeinjur. cum concord. alleg ſupr.th. 167. Obr. A.. 6. n. 43. ſed etiam, ſi aliter gczendi nequsant ſ videlicer ſe defendant„Br. l.. D. de his quæ ut indig. Moron. 7. lau.. e g. 123 2.) impunè vulnerari, veleriam occidi, arg. l. ſer vuus. 4. ubi Br. Fl. air Ey ali C. de his qui ad Eccleſ. confug. Ioh. de Plat. in! fidleſertares 2. C. de deſerrorib. htt al.4 Moran. 4.33„.3. Hipph Ade Marſil, in prair. rim. d.§. diligenter. u.[5.& S.aggre- arn78 Boſſe, de cape n. 12. Clar. J. 5. 29. /. 1. Menoch. ca ſf.5= 8 n. 1. Peck. c. 2 5. nus. f. Fach. antr 73.O67 A. c. 6. z. 44. Hoc tamen PRIMO fier debet cum moderaminc in-
llpatæ tutelæ, arg. 13 D. de I.&E I. L.I. C. unde vil 2 C adl. Corn. de ſccar. in ipſa vide-
etpugna& concertatione. A1. 4. Q. de his, qui ad Eecl. conf ita pont Imol. Boer. Dam-
G Farinac. ſentit Fachin a. eontr. 7 3. in ſin. Obr. d. c.6.:/. 45. Diſſ. Amade ius in tr. 4e
Hbaru n. 100. quem laudat Boſſ. A u. 12. Ex quo ſequitur I. Fugientem a vigili-
u lctorbus& appariroribus im punè ve lnerari aut inte fici non poſſe, Farinac.
7 1
* 8 r..„...„ Kga au. 44. recte laudatus à Fachin. d. lib. 9. c. 74. ubi allegat diſſentientes, quib us addo
enuohd caſ. 78 4. 2. niſi Apparitor, ut ſontem vel vivum velmortuum caperet, in nandatis haberet, Farinac.&⁸ Rastsin. Ad. loc. qualia tamen mandara effreni iſthuic vomnum generi non niſi graviſſimis de cauſis danda ſunt, c, facit. miles. 13.&& 9. ſeq. h23.7.ſ. Peck. A. c. 2 f. 2. 5. OLr. d.c. 6,/ 49.in fin. II. Apparirores eum„qui nec re- ſte necfugit, data operàâpercutientes, vulnerantes veleriam occidentes, uti non nabiſthocer tribu levi deſcendente hominum genere(vile Peck. c. 18. n. 3,Verf. Ptutaxparitorum.)fier adſolet, dignas nequitià& ſcelere ſuo ꝓ œnas ſentire debe- teiadie miles 13. G c ſe. 23: 9. ſ. Grammatic. deciſ. A1. in ſin. Clar. d. g. 29,⁄. I. verſ. Dclantetiam Peck. A c. 25 n. 5(qui duo poft Amadeum, ſeditionem, contra poteſta- temlatellitium ex nimia iſta licenria, quandoq́; oriri notant, accedir Farinac. d. l. uſnCſeg. Menoch d. caſ.7 8:. 6. Ob⁊. A.c. 6,5 47. III. Illos nec jam captum im- Wbeiaterficere, facir c. 1,de homicid. Felin. c. quæ in Eccl. 7. col. z. de conſtit. eo in c. cum ſttamensosd. de homicid.& ad eum remittens Boſſd.t de capt. 14 ſicut nec aliis quem- Mamiamanucornm conſtitutum, quamvis Bannitus antea eſſer, occidere licet, ur- deanſ 19. DEINDéS, quod ꝛnitis hujus th. dixi non procedit ſine juſta cau- ſa gualis eſt, i reus in flagranti crimine deprehendatur, quem non ſol˙ùm ſne juſſu cleßptenlendere, Gail I. 5/ 54 u3. qus limitatur th. 200.circa pr. ſup ſed& ſe de- eacentem ne capiatur, impunè occidi conſtat, Ioh. de Platea inl. z.& Luc. de Penna WhrE'Akz col,fn. GC. Ae deſertorib. lib. 12.& inl. un C. puh. lærit. verſ cum Werò. col. 24. Ritar onſ 31. n.12.& ſeg. Corn. conſe 1. col pen. lib. I. ubi re ſiſtentes pro hoſt bus ha- e npen.4.33.n. 2, 3. 4. 10 8.2. 2 5.. 4.123.2.5.) Quem enim injuſtè prehendi hhartoresſciunt,ſ is ſe defendat, quod leges permittunt, per all. ſup: 5. 171. CE rh. tetimpune vulnerare veloccidere non poffunt Amad. d tr. de Synaicatu. nu. 101. grammat. A. dec. 41. n. 2. Eralii alleg. à F arinacd q. 32 u. 46. quibus addo Menoch d. caſ.
4 1—„..„. 5„. 14⸗ 2* n. 4, modò injuſtitia illa in culpa& facto ipſorum ſatellitum(puta ſine manda- 9 . octſor
daſſchr 52 00, in caſu jure non permiſſo capientium, Farinac. d. l.n. 33. vel ſaltèm nodum mandati excedentium, ſup. 201. Farinac:d.l.n. o.)reſideat: nam de in ju- — mandato ipſorum non eſt cognoſcere ideoq́; id exofficii neceſſitate ex- tentes excuſandifunt, u: Boſt Clar. d. 7. 2 9. G 4. 60-nu. 16. Vereex hoc. rectè docet-
Mad 32,2. 47. Vuuuu 3z. 203. Pro-
D. Johannis Georgii Bechtii. b 893
eiſdem non ſolum vi coërceri, ac vincti ad carceres, pœnãmve rapi poſſint,

894 De gecuritate& Salvo Conductu,
20z. Pro principali verò limitatione eorum, quæ de Securitate Apparito- xum huc- uſque dixi, pro indubitato habendum eſt: quòd, ſicuti Magilſtratibus extts territorium ſuum jus dicere& exſequi tutò non licet, ſup. th. iy z. ita nec appartto- rum in exſequendo officio ſuo Securitas extra Magiſtracuum, quibus ſeryiunt res⸗ ritorium protendi,(quia culpa eſt immiſcere ſe rei ad ſenon pertinenti,1. 36. Dask T.c. 1 9. eod. in 6. facit! 4. C. de numeraris 5 acTuAar.& 1. 2. C. de executorib.& exas.i3
12. in terminis Peck. d.tr de jur ſiſt c. 17.inpr. ubi n. I. notat: ejuſmodi Nunciumſeu Apparitorem vinculis mancipari& carcerem conjici poſſe, arg. auth. cauſa qus. uhi Blain fin. C.de Epiſc.& Cler. ex Nou. 7 9.C.z Abi gl. in c. I.& præcipuè Lud. Rom. inlulle —adire. 4 n. 3. verſ.quin ims nedum. D. de A. H. quod& Nuncio Cameræ in Bratantis
b aliquando contigiſſe refert Gail. 1.6/.[6. n. 7.
204. Exquo ſit, ut in alieno territorio vix cirationem verbalem ſinepetict- „ lo exequi po ſ̃int, vide tamen Bl. in! omnes, 3 3. 5. execurorib. j. Verſ. Verum ſatharim. C. de Epiſe& Cler.& poſt eum wurmb/er. t. 6. ob 9.& adde l.2. ubi Goth. C.decffpicf
urb.& remniſſive Michael. concl. 44 in fin. Quo circa tutius fuerit hujuſmodiin cal-
„³ bus vel literis uti requiſitoriis, Compaßbriefſe/ quarum uſus eſſe ſolet non in teſtib
1 ſolùm alterius provinciæ evocan dis, 1. 3. in fin. D. de teſtib M ynſ. 3. ob. 40. Ruland ha. lib. I. c. 2 in f.& c. 9./. 7. Farinac. q. 77. eorumve depoſitionis tranſmiſſione petendan V 7,7. D. quemadm teſtam. apent́ apertins in N. 90:c. 10. Goth. in U.15. H.. DAere jue — rům etiam in evocandis reis, L.12. S. fn. D. de accuſut. 1.7. D. de cuſt reor.... vinturh,
9.„—* 7. de requir. reis. Nov.i 7.c. 14. Now. 134. c. 5.& inde deſumta auth ſi verò. Cadl. lalee
— adult. Gorih. d. loc. Thyerry de fuga. n. i. ubi tamen hanc requiſitionem dejutenonns- V. ceſfſariam putar, quia reus in loco delicti forum fottiatur ratione criminis, auth is qua prou. O. ubi de erim. agi op. at de facto contrarium ſet vari dicit:) Gail. doheſoaz (Ceterum Remiſſio ſontium, inl. 6ᷣ&ᷣ ⁴l. 7. D decuſtod. reor. aliisq; allog tezil.fun — data, ab uſu recaſſit, weſeut paras. de requir. vel abſentib. damm. n.5. eo precipul Gult P. P. 16. n. 0. ui plures allegat. vid. ramen th ſeq.& in ſentenria contra eos lataexfe quenda, Gorh. in l.† D. de juriſd. E½ꝙꝗ A. l. z.§. D. de rejud.& in l. 13.§.z C de jul Gei. N. 13 4.e.. ubi allegat Hart ma. 2.00/11.n. 6. vide omnins ab eodem alleg. Rebußfin O Reg: tom. z: tit. de literis re quiſi oriis ſeu rogatoriis Covarr pras. 7.6.II. Adde Gail:- P. P. 17 n. 31. 6 35.Vslcerrè edictaſi citatione, I.68.&E ſeqJ. ubis Dd. Dat uut jua autb qui ſemel. C. quomsd& quundo judex.& praſertim d.!§. z. DA u gan „§6.volz.
.6. 122 Ve r5. ibellu m. in fn. C. de damn inf citans Iaſ. con.d6
G. Pap.. 419:;uibus adde Gail.A 5/˙¾16.n.7. ubi hanc viam citandi pet edictumim locis aliens territorio finitimis omnium tutiſſimam,& à Camera quansocodie vatam eſſe notat: quò facit, quòd contra Reos in locis libetum tutumq́; adi unn præbentibus conſiſteares citacio pet edictum de jure fieri poſfr& loleat, Cn elec. Clem. 1. verſ. quia verò de judic.& Clem. unic da foro connp. Br. in extravag, 6
prim in verb ber edictum. n. 3. Marant. p. 6. r. de citat. 85. Gail.. 0bſ.7. n.2. Nod men videtur abſona diſtinctio Br. in A.1.1.§. I. D. derequir. reus.& in d. eatrauag 1 verbalem cit in al. ter ir. eidem D. ſuperiori ſuppoſito de jufe fieri poſſe diir in tamen ¹ 2. C de off Præf urb. N. z pr.& c. I.& 2. N.6 9.c. 4.& qus ſtatim airenh n peregrino ſecus, ſequitur Iaſtl. ult. n. 24. D. de juriſd. inter ulios allegans Oldr. 9. 3 8. incip. Tertid quæritur, quam diſtini:ionem etiam atlingit Gotb. in! 33:9) B) rumſſi apparitor. C. de Epiſc.& Cler. 105. Mll
. 2 134 g. 5. Go*. 1. 4.5
10ſ.
Aadaui 7
ſllt, 1 aocca geentes gendoc alprhi amil Nnon att hrarh. daitern uu.I7
eiter 66.K ecs ae dim inn., fennan e

reenahe 1
enfae
2'rchhapan.: 1. nrhulan uchaae
—u2
—
—
8—
— ——
8— iseni ullbele
4 „D M aans
3 1
haune
Va. dennuc
D. Johannis Georgii Bechcii.
A* 1 3 2 8 7 205. Multò minus Apparitores in al territ. ſontes capere queunt
893 „Arg. 1. 3. F⸗
aDadguir rer. dom. l. I. C. de ſer vit. tex. in d. Nov. 69. c. 4: in princ.(per quem tex.
eallit, ſt à ſuperiore utriuſq; territorii dowino ſacra pragmartica forma, cauſæ lex occaſione procedens, extrahi quempiam concedar arq; ſe intelligendi ſunt Mlocentes Appatitorem, quando extra rertit.& juriſd. rcaliter citat, mandatum kahiendo exhibere teneri, alioquin ei refbiti poiſ per l.1. C. de mand. Print& prati- nprohibitum. Jrubi Br. Bl.& Ang. C. de jur. Nſc. ib 10. Boer. 7.17 O.*. 2. in fn.& a. lienim illud mandatum aſuperiori profectum non eſſet, ab alterius territorii do- mmonon attendererur, cùm par in patem non habeat imperium, 1 3, in f. jundl. l. 4 f.
tntept, arb.113.§. 4. D. ad Treb. Schrad. de feud. 10..1.n. 42. Gail Ae A rréſi. c. 4. 7. 3.&
„ 4 7„ X. 2—„
myiksadterminos Goth. in 4.I5. J. TJ As re jud.) tex. in c. ex parre. 23. de V. S. g! in Lauid 8 Muuu7 S.ren Cœlius.I 3. in Veat AlAuus D. de adil.&d. Br. in l. ſi cui. 7.§. cum ſa- lgium. ult D. de accuſ. Iaſ. d n.2 4. Félin. c.f. col. 2. Ae for comp. Bot. de capt. uu⸗
* 34.
1 1 G T 21 3 37 1.... Gel.P P. 16. ½. 26. Goth. tamen in all. 4.17.§. 13. D. de adil ea rectè limitat, ſi inrer vi- 4
Ingerii. xiſte— um Sr.. 4 tinscinitates pacta exiſtent, quorum vigore abducere liccat. Quin& paſſim hodie rſttetagrogatorias, de quibus rheſpraced. in atrocioribus delictis, d I.7. fin. D. de
annſat übiexemplo opus eſt, l. 6. in ſimn. D de cuftod. reor. l. 6.§. I.&l. 28.§.pen. D. de
ustatltn zenimpetratut Reorum remiſſio ad loaum delicti. ſuprad.l7. D. de cuſtod reor. cum
4
It manshhea a D ua mahanhd 1, Aati entalne
dh ae eguüiniſtan S turwixan ar IInar a 8= 1mbſahnn b untha 4 rnnnha Halgglbede Zhanähl nd,hl f 9 hie
8 n 1900
4
Aehluf
63 1
11
4 I adufeiuus
—
1M aul
Venſee 5
dl vum cuni
Hnuülle h praced alleg. verum precariò& jure amicitiæ 2☚ niraris atq; benevolen- is&quidem ſub antigrapho ſive literis Reverſalibus Magiſtrarus ſeu Domini re- niltonem petentis, auff ein Revers oder Gegenbekant uß/ daß dem benachbarten Sandtoder Oberkeit werche den T)aͤter folgen laͤßt/ ſolches an ſein⸗oder jhrer Ge⸗ ſtäar vnd Bottmaͤſſigkeit in alle weg ohnſchaͤdlich vnd ohnabt rüchigſ. eyn/ noch tengegefährliche Conſequentz gezogen werden ſolle/ Gail. a. c. 16. n. 31. Havppr. aphldeoblig. qua ear delict. naſc. 4 5e 1 nt. Quid ſi Apparitores de facto reos in al. territ. ccperint: De jure viciſſim — de donen dr, 4 5 75 Bannieo4 64 2,4. D.2e juriſd AMagalott. Ir. i ,66.& genera e caßt. n. 34. licèt in ſui Magiſtratus territorio Tetſegui eos cœpiſſent, per nor. Br.& Alex. in! quod ait lex. 23.§. quod aur. ulr. D. de alult Kexpreſnus Bl.in add. ad Specul. dæ compet jud. adeund. verſ. ſed bone, qudbd Sſe. fa um B.& Florian. de S. Petro inl. ſicur. 8§. Ariſto z. D. ſi ſerw. vind. Salic.!. 2. C. b en. Ang. de Aret. re malej. Verſ. qudd fama. Felin.& Aret. in d c. K col. 2. de for. Hammunem dixit Barbar conſ-⁊ 6.Vol. 1. refert& ſequitur Boſſ.d. u. 34. ubi& cirea vemittit ad Ang. in verb. fuma publ. Ver.:ſextò quaro in mareria captura. Bl. in
38 1 6.. 4 4(maſsi ¹ 1j4 vol.I.& Alex. csnſ. 24. col. z. 10.& ſeq vol. 2.& conſ. 75. col. fn. vol. 3. Ad idem
3 e
ſte un dues
—-— —— —— —2ꝗꝙ—— = —— —= — B— —— —
— *—
dlatis 3 8 2 8 a ntus vel præpoſiti non poſſe capi. Ex cauſa ramen ſontium fagientium perſecu-
76 bo 8. 30 näprehenſio, das Nacheylen vnd Haſchen/ extra territ. permittitur, arg. 1. 5. S.. D.
—
erry defuga, n. 10 inquiens: fu giẽtem de uno territorio in aliud pro familiam po-
— ISfuns OA.& 1.23.§. 4 D. adl. lul. de adult, per Blin liquicunq 4. C. de iemodd ibi, ubi capiuntur, da ſie nidergeworffen werden/ juri ſiſtantur, l.1.
ni zuis decurial, J, A14 23—— uusde curiali velcohortali alia ve conditione conven., ſicut in pacis pub. violato-
das,e.I. 4 22e2 69 1n 1 uu hac. ten& ejus viol. Or ½. 2.r. 9.§.1. ibi: Gegenwehr vnd Verfolgung. Kalitor b Denayſ.t.2 13.§. zult.& ſpecialiter in palantibus equitibus& pediribus us prædonibus& latronibus conſtiturum legitur in R. 15 †9. 5. Vnd wie⸗
Maselle.&ſeg. Gail.i.P. 16:5.2 5.& 26. Denan d.t.21 3.§. 8. Michael. coual.
2.07.Imò
——4——

896 De Securitate& Salvo Conductu,
207. Imô ne ſupremi quidem Pri ncipis Apparitores in particularibus i feriorum territoriis ſemper a bſq; fao maloexſequuntur: præſertim I. di de com- miſſione ſua in ſcriptis non doccant, ſuprâ A. I.. Cde mand. Prine. G C de jur. fe Bl. c. cum*urati. de appell. Caſtr. conſ. 274 alleg. A Moron. J. 23. in in. mandaum ele neceflari um docens,(poft Br. tamen conſ. 27.tom. t.putat: eotum di dtis ſtardum, do. nec probetur contrarium. Sich inl conentaneum. 5. C. quom& quand jad. Ganli p
4. 1.& ſeqq. vid. ſup. xh. z00. e5r th. rar e ee emtheſ eo confer l. ult. C.4 ſdonul,
Nov. 8 7.12.§. 1. Viarorem tamen Regium literas Reg asſine lite ris fecuitonne ſequentem in carcerem derrudi non p ofle ſcribit Rebuff. a.: de lit. re ehalſt ljunr verſ non paterit,&& ita Burdegalæ pronun aciatum refert BoEr. q. 3 pr tadid luulaus Peck. d trac c. 17./. 2·quia⸗ leet Re egis an tRegiæ Curiæ proceſlu us ge ententiæ cum juſſu ad inferiores judices directo Iacd im Parearis vocant, exlecut tioni manduila le⸗ ant, Goth in!. ult. D. de juriſd& in 15,§I. D. de: z2ji ud. facit 11343 C. dejudie& Nou 134 c. 6. Bödin 3. de Rep?„6. ea ramenj dicum infer. r. requiſiti lo pon eſt neceſſaiii,ut App aritor Re gius tucd ex ſequi y pollir, ſer eundaàm BinA 15.C de j ur. †/¹. G. Pay qr46. Aufr. Tholoſ. dci]. 42 3. qto /0 equitur Bser d. q. 8./. 5. e5ν9. ob juriſd. u atremalen npu. ticular bus inferiotun lterritorits fundatam, ut idem arguis n. ſen Cur aſer xiori ad Ap patitotes Cælarcos accommodati poflunt, ex majotitate modo dice rationis per dd ſup t5. 38 ristamenpa tibus, hoc Iit, lem cdinärium acmedis tarum jurildictionum con fuſionem,& ¹ alvis de non evocando privilegiis. A Pull. t. II. Ord. Cam p. 2. t. i.&æt. z6 Erinc&rest inter art iculos Ca itwiati ihans riæ. I I. Si te meraridacherperam excqusudoavans exig endo, al'af toletabib⸗ tef gt ravando, vel alii comi Hanf pOtet ſtatem utar pand„officil lai limitesexck- daut, berl. J. 240 4 C. de numer.⁊2. G 4. C. C. de 2A ecut. Mex- 1. 12. 6. im aliutn M 9 1. Pollunt namq Ap daritoresc bittam temeriratem detineri& decu lhaco- rum ad ſa Periore em rekert i, qui velrepeter illos ac ad ſe tra aenalld. an et, 1C off. Mag. nilir. vel nonrepet tendo, aut non: reſponds ndo, alitêtve diſſi mulando b⸗ cum cotrectioni iber sſe‚ioi min illos! aſe ptendæ fa iet, 4 C. deh nddhm. i Toh. Faber erν 3 2 eum I, be 9 Inſt foõronſ:e. 6.1. G. Pap. 7. 328.Cha 2.in con ſus of. Burg. Rl. 7* vmandedeſp ee zauſß 8.7. Verb. 1 2iee Ae. 2 43. Ver Quiuta con ꝛcluſio quulau & ſequitur Peck. A er. dej 3 F c. 17. 13 b1 23. ex Rebufo cautelam ponit pro apfa anto- re, ut exſecutioni temerar ie& perperam factæ renuncier, ne ejas equus tenenho ſ 208. Sexro, Nuncioruan Kiukpieis nda eft ſecuritas. r de Nuncooumamian judicibus ĩ inexſecutione procs Ham&c miniſtrantium, ſecuritate,(ub nomine M. paritorum ſufficienter egi: niſi quòd„uanr um ad Nuncios Cameræjätatosant ne er kocaddeudum: eorum in exſe quendis roce ſſibus Cameralibus Lecuntar atd; inviolabil ds em, per univerſum— am& ſpeci jliter quoq;! iylei B Maj terris, ſp eciali ſuæ Ma 3j. ut& in Blect« oralibus, Prin Ppatibus, Comiraidwene ronatibus,&abis quibuúlcunq; juriſdictionis ac ei oriis, eujusliberElein Principi s,Comitis, Baronis&cc. ſalvo-condu actu& ſa lva guardia aa monitam el 6 p.1. 49,S pen&S anrig 6 Ora deæ Anno 14 95. ſub-Rub. Der Botten vnd oraenan leit betreffendt. 5. 21. De napf 57.§. 4. Contra cu jus violatores eadem, quæ ſup. 4 195. advers ùs falvi conductus& ſalvæ guardiæ Comwiſltiouon riolersenem ſtrata ſunt, remedia ſuppetunt: ut hoc loci iteratò ea inculcare ſupet acan ducam. S.b
109.
uidhal fne entlas de Ites! 1
aen 7 8 dcta⸗
ennpetk älquer leme uiGen elip. emone üütin auare
abcar
eaungr unmenj dnyis
erqhi 4
donh d D. der! hena! e d

—2
——
irbbb 8
der
or do a-
Te es . ¹ baa a
= Az pu
8 1 pda 4
an derllua
Kln 44
4
calkeeurtn
1
1
Adt 1J6‧p en I TGhaak 4= maoraan weiri Uchübntr 12 Ch nge 17 dht KAlundhe
3 e l — erenleh
1. NAuuaanin
.
d nstgut r k ens 817 triii dias wont
E 4* 1 ſſ
8 Corraboe talr
arbs(i Keh
1 1 Tyfe de 1 1 rine 4
l iche Bßzch ſtiam aut perfidiam ſuam, cauſam occaſionêmve damni vel periculi, ſive mittenti, iinue Hreciadquem mittuntur, dent, aut concilient, Conferl. 8. D. de noxal. aMl. 1. 10. inf. am 172. G& l. 20. D.commol.l. 22.§.. D. mandar. 1.14 9. 9. G nlt.*l. 43.§.. D. de- unl7 uli Goth. Cieod's. ſignifcante.. de bignorib. Gome tom. 2. V. R.c.. cætera quo-
guecandidi,probi atq; innoxii in itinere ſuo erga quoſvis inveniri debeant: adeò, ut
D. Johannis Georgii Bechtii. 89)
109. Decæte:is Nunciis juratis, publica auctoritate& conſtitutis& aman- visquidhabendum: Hadem propè circa corum Securitatem, etf non tàm eminen- upbtinent, quæ de Legarts ſupra deducta ſun t: qudòd ſcil.& ĩpſo Sviolare, lædere, hoſiare nefas,& ſpeciali eotum Securitate publicæ infeſtum: quòdin juria ipſis llata umittentes Principes vel Reſpubl. red undet, gl. in c. chm olim Magiſter. 33. Ke off de- Laudenſ.de Legut. Princip.;. quòd pro Securitate corum, præ vulgo viarorum, mjore, nora corum debeat eſſe qualitas cui fini pleriq; omnes publicà auctoritate oncham geſtant tabellariam, vulpò Bottenbuͤchſen/ aliudve bublicirabellariorum moweris ſgnum veldocumentum. Itemꝗq; pro limitationeiſtius ſecuritatis, quòd, ſ mudere velint, per viam rectam iter dirigere, Br.in Inon ſolum. 10 D. de excuſ:al- hs Ralp..ge commiſſ- lib 8.c. 8. 24. in perferendis ſibi concreditis& omninò ex- cdiendis ſibi commiſſis, ſedulos, cautos, fidos ſe ſeexhibere, ne, per ſocordiam, ma-
8
perſermones incautè emiſſos, vel per inconſtantiam, aliàſve, manifeſtè ſuſpectos teereddiderint, quòdinſtructio ipſorum, literæve, quasperferunt, in fraudem de- nimen umvetendant eoruam, uorum oras peragrant, ad minimum detinere eos, etcontari curioſius, literasq́; penes ipſos inventas luſ bicioni obnoxias reſignare li- eatſu quod Srephane Fabroſcriba B cirraexitum An. 1· 38. in H. contigiſſe refert Sleid. unwmment uod factum L. publicis poſteà ſcriptis accuratè dofendit.) nullus dubi- en Quamvis enim, qui literas alterius, etiam privatas, Nuncio auferr, furti, 7.14.. d rqui aperit, falſi tencatur, arg. 11.. 6. D. de falſrex doctrina Br. inl 2. D. illot. GulTrin.36. 3 3. D. ad municip. Iaſ. l. admon. n. 150. D. dejurejur. Fr. Marc. 4.740. vom tonſz67 communem dicit Clar. S. falſum. n. 26. ubi Gincch. in addit.& Bayard. n. 201,g, multis ſe*q. Bertaxzol conſil. IIz. prius tamen illud locum hic invenire nequit,
cntanum ſine animo affectu ꝗ́; furandi, qui hic abeſt, non committatur,§. 7. in /7.
Reobl,ueax dol naſc. ². 41 inf. D. ad l. AJ. l.37 pr. D. de uſucap. 23. in f.l.39. 150.§ 2. G Sh ahs Goth D. Ae furt. poſterius verò dei pſo Nuncio literas fid. fuæ commiſſas hetientev. Decian.„ 9. c.37. n. 1I.)& ſcribentis adverſario illas oſtendente omnes mudiunt per JI.§. 6. D. ad l. Corn de fulſ. 1. 8.§. 9. D. de pæn. Da pra all. locis,& præci- di Bayard,A. n.209. 5 218. quò accedir, quòd in terminis noſtris nullus poſſit ad- leibi dolus ei, qui ſuſpicione juſtà motus lireras inſpectas aperuit,& deſigillavit ſa- lüiſue causà, arg 13. C. ad l. Corn. de jicar. quia nedum juſta ejnſmodi cauſa, ſed oercommuni etiam injaſta ac planè fatua& beſtialis cauſa alioquin, ſaltèm in ldi etentibus actibus&lis, qui ſunt de genere permiſſorum, à dolo excuſat, 7.12. ff.
dr cauſ.l. I..f. ubi gl. D. de ablig. l. 4. C. ad l. Fab. deplag. gl.& Iaſ.l. un.§.fin. 24. G
u A D. ſjuis jus dic. non obꝛemp. IFdem Iaſſin l. ſia quod. 22. D. de V. O. Felin. c. I. circa 15
tonteſt Clar.f.. 6O.n z2. ubi Giacch. in addir. plures refere Decian. conſ. 14.n. 47.
9 2 FC. Germ om I. conſ4 n. 8. Cavalc. deciſ. 35. n. 12. p. 5.(in iis, quæ ſui naturà
htdegencre prohibitorum, puta in delictis& omninò in iis, quæ contra bonos durs ſunt, fateorinjuſtam cauſam non excuſare, ſed dolum præſumi, per l. 1. C. Ae TlgC.4⸗ injur. ubi ita declarat Bl.n. i. Salic n. ⁊. G 3.& in l. dolum. 6. C. de dol c. i. ubi
XXXXNA Cc. de

398 De Sõecuritãte& Salvo Conductu?
Ce.de reſcript. velpell dapace, q. 48:n. 9. Menoch-recup. 9/nu. 21 Sabr.t, de malef esnclt Pari ſ.canſ. 7 8. n. 2. Vol. 4. H onded. conſ.z.n. S1. Vol..veſenb. conſ. 33. n.7 5.1. Gail 2. 6; 110. 2u. 8. G I. P. P. 7. nu. 13.& delinquentem, niſi per probabiles conjecturas contra-
rium doccatur, animo nocendi feciſſe cenſeri, Tiraq. de pæn cauſ. 43. n.9. præſertimti
damnum alicui inferatur, ſine commodo iaferentis, Alex. conſ. 17 4 n. 4. lib 2 conſig. col. 1. lib. 6. Crav. conſ. 35:n. 10.Furtum autem, ſup. all. 30.§. 2. D. de furt. ſimiliteiq; Falſi crimen ſine dolo non committitur, I. z0. C. aa l. Cor. de falſ. Hoſt. in ſum. tnm. fnlſi. 5.. Damhoud inprax. crim. c. 12 2 /. 1. lar. d.§. falſum. n. 33. Menoch caſ 309, ,16 ſoq. Pariſ-conſ.15 1./. z8. vol. 4, Natta conſ.314,n. 8. Rim. conſ. 83 1. 4. Vol. 4. Steph. Gfa-
tiun. deciſ. 1 6. n. 2.
110. Reſtat, ut ſeptimès& poſtremò de Notariorum ſeu Tabellionum, 6d quorum variis appellationibus vid. Roland.& Petr. de Fzola in tr. notularum: poli ir Toh. Iac. Canem tr. de offic. tabell. c. t.& quòd ſub apparitorum quoq; uppellatime amu-
neantur, probatl. s. C. de exact. tribut. lib. 10.) præſertim Inſtrumentalium,(nam de
Notariis Principis, ex ſupra dictis de Conſaliariu, de Notariis Actorum, exmtatis ha⸗ prà de Apparitoribus, Vid. th. 15 7. judicium ſumi poteſt: de Notatiis verò Ratlonum nihilpeculiare admodum ad propoſitum tradi poreſt, vide iſtam iſtind. Notariorum apud Canema.l.à ſummo Principe,] qui ſolus abſolutò loquendo primò Kpetſe⸗ virtute ſupremi imperii, ue ult Innoc. Petr. de Tol& Canis, vel jure majorum tegi lium ut blacet Da. quos allegat er ſequitur ixt. de regal. edit 1. c.z. 2.25. Obr. dipdt t⸗ gnl. th 136. Bocer. de regal. c. 2. n. 161. Notarios cum pleno eff ctu creare poteſtiyer 7. ibi: manus ſanxerit principalis. C. de numer& Ali. lib. 12. N. 44:c: Einff eer arg.D. K off ejus. Oc. z de translat. Prelat. Br. in l. nec es. 7. Dide adopt.innoc c. cum P. tabelline 151 I. Andr. in gl. 2. de fid. inſtr. Spec. t. de inſtr. edit. Reſtut. Verſ. ſed quis poteſt fun, 6 nde procuratorib,§. ratione autemforma. verſ. item qudd non ſunt fauii per manunhunt Cunis d. tr. e. de cauſa Eft. qui tamen in medio ejus capitis Viciſſim deflollit. Menah praſumpt. 78./. 8. quia quòd tabellionum ſcri pturæ adhibetur fides,§. 12. L.dmänt lib. ſtip. ſ.. de fiul. inſtrum. Nov. 7 3. preſertim e 7§.. Dd. in l.15. C. de fd. lnſtrel nue⸗ dammodé contra jus naturale,& ita reſtringendum, Sympbor. tom. 3. in urrb Niis rius..2 35 Vidé tamen contrã in arg. l. 12..I. D. de jud. l.14.§.3:C. de SS. Eecleſ Gl91. C. de defenſciv junat.l.s poteft. 18. D. de A. H.& all ſup rh. 146.tea. in l 3C dl uſtahu rib.& l.3. C.de tabulariis, lib. 10.d. N. 4 4.c. 1.S.Pen.& ult Pururat add. el njih, an fæq. D. de off ejus.& nlios Dd. alleg. à Cane& Per. de Vxol. da. tract. Olarad. anGer lios alleg. à Boer. d.z 42 ‧1. z. Vide etiam Obr. d. diſp. rb.139 Rul.†. 2. de rommiſ üee n. 20.& multis ſeqq. Quorum'illi quibuſvis etiam ſuperiorem recognoſtenti 3 Principibus, aliisq́; doministerritoriorum particularium, rectoribus provincian— & Civitatibus aliisq; Uhiverſiratibus: hiiis ſaltem, quibus regalia majoraaern b communicata ſunt, eam poteſtatem tribuunt: utut ſit, horum rameno un ſu exercendi ſecuritas, ut& firmitas, extra territorium creantis ſenon extendibalga. 5.4. in f.&.f. D. de off. Præf. urb. cum ſimilib. all Jup. th. 172. Rsland. A.tr notularum S. ad ſecundum, ibi: ultrà uers non. V⁊ela, Canis& Cnauſt. in tr. Notar. Obr. 8 140.] maximè à Papa vellmperatore,(nam, licet alii quoq́; Principes ſupend 1 faltèm de facto, vid. Michael conel. 21- lit. b. non recognoſcentes, in ſuis 4uo 5 3 Notarios creale poſſint, per not. Ce. in e. venerabilem, qui hl. ſint lgit. 2)— 7 4 ulo Rorum tamen munus extra ea Regaa clumbs eſt, ſicq́; in Imperio no 0 habeuu
incipe 7
TTumn umiuwz. um li. lä ken anen ad. 81 C. lludati eretean rueixin eautden Nrarier ll. einu, eium⸗ auneno Dage la 9 h, nl6; aaun din. 4 .
tani

N w fe. 3. 12 er uma 1 A zusen
1. mi unnan 4 äan 2Ig: Joauäwn 190 lun nilm 1 7 Menim
4% m☛☚ unk. i 1 m⸗ Anan 9 111& 3IS on
1 tau an!u
3 1
1
em 26 jiiti M-
.
„. 1ſuwi
tu Dr Klisſ- 6 ac Kuülh
9 1
"A 3Gäübe An A'staangh 1 ba luül 11 n. u . en ioten 1p⸗ 4 weiuiu 4 tegluma gerae * Riöſethr 3 I d in, 12 un wan hluinl azulin D Ki Tſrllit Wu lupeund 1 ulnh 82
.
1
D. Johannis Georgii Bechtii.
godtate Notarios creandi pollentibus,(væol. Canis& Cnauſt. dd. locis, Olaraa. conſ. oymphitom. 3. in verb. Norarius. p. 235.) creatorum ſecurita te ſtrictim aliquid at- gacmn. 1. 1 211. Fundamentum hujus ſecuritatis fommaliter in quaſitate Notariorum tonſiſtit, cuͤm ſint perſonæ publicæ, l. 8. D. d adopr.l. S. 5. D. Je Magiſtrat. conven. kainfubi Goth. D. rem pup. ſalu. for. 1. 2. C. de Epiſc. e& Cler. l. 3. C. de tabular. lib. 10. Nu 44c.Iinf'c. quanquam. ubi gl. in verb. ſervo publico, de uſur. in 6 Specul. t. Ae ſid. iubr S.Tertiò. Canis d:tr. c. ult. verſ. Quartum privilegium. Conn. 2. connm. z. Mandoſ.de nunitoriii,. Sf:n. 7. Rosbach prax. i.t. 8. de actuario, tabell. vel. N otar. n. I. Gravat. ad Vatrium lib. 2. cult.& judices chartularii, I. ben. C. de S. Eccleſ. l. 1.§. 6. in f.C. de off. PP. Afr.. 10. C. ubi rauſ. fſc. 1. 1. 2. C. Ae propoſ. ag. in reb. I. 10.& ult. C. ſenumer. attuar& chartul- lib. 12 facit I. I.& ibi gl. D. Ne jud. quam ad hoe allegat Sich. infn.13. C. de eaict. D. Hadr. roll. plures ällegat Tiraq. trad. de jure conſtituti. limit. 30. nas laudatusd Menoch. 2. præſirmt. 78,/.1 Holer. ꝓp. I. c. 3 n.17. Originaliter verò à Ma- jeſtate creantis fuit: eò quòd Notariatus officium ab] mperiali culmine ſuum extta- iptincipium, cujus beneficio Notarius perſona eft privilegiata ad negotia homi- aumauchenticè conficienda,j uxta Rolandin A.tr norularic. J.& faciunt, qua in hona- um Norariorum congeſtr Chaſſ.catal gl. mund †. conſid. 19. f. 2ν. 112. Haà ſecutitate turò ut fruantur ſuo imm unere Notarii, I. de qualitate Notariatus, cùm naturalis non ſit, adeoq́; non præſumatur, ne quidem de præſenti in reteritum, Alex. conſ.[7. /. 5. vol. 7.(niſi de ca ex lo nga Norariatus quaſi poſſe ſſione ergiaturno exercitio pub licè jam conftet, arg. l. Barbarius. 3. ubi Br. D. de off. Prator.
ayr D. ad§C. Maced. c. 6 de Ha. inſtr. c. 2 4. de ſent.&re judl. Addir. ad Brrin l. 3. n. 2. C. ſetabular lib. 1o. Ang. in auth. Ae tabellion. ver. ſuſfiriat. Innoc.& Andr. c. I. d⸗ Fid. inſtr. NNeon 319. ꝓuta pleniſſime, Vol I. Fulgoſ:conſ. gregius miles II5. Bonus de Curtili de no- ltp 4. 163. Coler. p. 4. c. J.z. 140.)(ed probanda ſit, arg..16. C. de probar. Specul. t. de Inlum edit Sereſtat videre. col 8. C&r 3.Vxol ad tr. norul. Rol in. quis poſſir tabell. erea- Wif len. A lib. 2. pr ſ.7 8.m. 2. Oldrad. conſ. 2 7. col. 2 inf Crav. elios quoq́, referens de Anihemp.;2,18.& conſ. 22.4. Ioſ. Ludov p. 2. Leciſ. 115.(præſertim quando per- ona Notarii eſt de longinquo, aut alioquin ignota: quo caſu requiſitas à jure cir- eumſtantias, citca berſonam& officium Notarii, probati debere, nec aliàs iᷣdem er, ſheinſtrumento adkibete quemquam teneri probat, c. 1I. Je Clerici⸗ Beregrin. ad- n alla Sich in Icomparationes. n. 13. C. de fid. inſtr. larè Alex. ab Imol. conſ. 166. incip. Nipuneo.n.2. 3.quem allegat& ſequitur Coler A p. 4. c.. n. 138. in f. parte tamen opponente aut excipiente judicem non debere urgere probationem Notariatus ſete&ſignitradit Boër. all d. 24 2.circa ſin. Ægid, Bellam. deciſ.„4ο.)docere debent- todfacient omnium firmiffimè ber productionem privilegi in forma publica ipſis tiabhabente poteſtatem creandi tabelliones, ſeu per editionem literarum teſti- monialium, quòd ſint Notarii„& quidem legales, ur ex Br. in a.1. comparationes, Dz C. de fid. inſtr. probat Coler. A.. n. 1 39:· ad idem Boer. deciſI5 4. um. 4. Menoch. Dsn In Maſcard. concl. 1093. /. 5. G⸗ ſæ. Adde Ord. Cam p. 1.t. 39. in pr. F errar. hn heun contra inſtr. in Ver. nec et pub. e5⸗ authentibus Norar ius, nu. 2. ubi ex 4 Ler:kuper hac probatione ſufficere literas teſtimoniales j pſius Officialis vel Wechoris,ſub cujusjuriſd. habitat Notarius. Ade etiam Noe Meurer, Camergerichts XXII2 Pro⸗
899
ch Wieturnnmero'/per anrè dedusa) Comitibüſye Palarinis, Pontificid Cælaredvean-

900 De Securitate& Salvo Conductu,
Proceß /. 10 f.240. ubi formam documentilegalitatisponit. Ex matricula quoq; No-
tariorum præſumi Notarium tradit Menoch. A. praſ. 78 n. z. G 4. Vide omminòde
probatione Notariatus, Bl. in!.f. C. de SS. Eccl.& in f..de ſid. inſtr Iun.& Ce. ins Veniens. de V. S. Ang conſ. 138 all in addit ad Ferrar- d. loc. Afl.deciſ.z51. num.LG ſimn Fol. eleganter& diſtinetè ad Rolandinid. tr.notul ꝗ ſed quomodo probatur qais talelin Canis d tr. de off. tabell.c, deprarogati vis, emolum. O& pri vil. Notarior. inpr. Menach d praſ.78. 213. Flagitatur II. ut de imperriendo officio ſuo fuerint requiſiti, Nrus. e. I. nos autem ubi gl. Spec. d. t. de inſtr. edit.§. breviter, ver] ſed pone&ibi Bl in alln, verſ. Notarius intelligitur&rc.& poft hos Noe Meurer in ſeiner Cibrarey p..r honden offenen Notarien. 6 8. Goth. in auth ſi quis. C. de edend. Ajfl deciſ. ⁊45.2 8.65 Azm m. 4. Rol. à Vall. conſ. 38:/. 4. G conſ.44 n:25.32.33.43Vel. I. QMare iſtud invit sobtrude- re non poſſunt: ſiquidem poteſtatem terrendi non habent, arg. l.2 39.§rpen D4er cùm judiees chartularii ſint ſine territorio, Io. ds Montaignyde Parlament tunaliit Bder p.I.§ Secundo facit:n 6 X chartularia corum juriſdictio omni Magiätatuum juriſdictione minor ſit,& ideò à conten tioſa ac voluntaria iſtorum juridich one, propriè loquendo, diſcriminetur, Symphor- rom. 3. Verb. Privilegium. p. 27·codemd; res recideret, etiamſi rabellionum actus voluntariæ eſſe juriſdictionis fateiet, um Sic h. in d.l.fin. n. 15. C. de edidt D. f Adr. toll. Boer.d. deciſ. 242.„.T. Gail 2.06—1infn 1 lud econtra indubitatum: quod Notarii requirentibus cogantur ocficium ſuumim- partiri, alioquin puniantur, per text. egregium& ſingularem in! 949.1. C.&edfenſm. civ. argil. pen. C. de poſtul. Dec: in lLinvitus:n. 4. Dade R:I. alios allegat Mandoſdt mnin riis d. q. 5. n.. Accedit Boer.& A,fI. locis relatis per Chaſſ Rubr. J. He. verb Maſteuno ſergens. n. 48. Denayſ.t.196.§. 9. ubi Vid. exception.
214. KRequiritur III. ut de commiſſione ſibi facta doctant, cumipſotom adſertioni de ea non ſtetur, argl.. C. de mand. Prino junct.. 6. C. Ae exadtariltnhlh 10. Bl. conſ. 63 Solum. vol.. Alex. conſ ⁊ I2. nu. I8. Vol. 6. Afffl. Aeciſ 317-·/.2. ven ſands rium. Gravat: ad Veſtr lib 6.c. 2 n. 48. etiamſi commiſſionis tenorem, non diattic parte, inſeruerint, A5b. c. 1 bbate: col. 2 de V. S. Bertranad conſ. 4. col.I. ib. 2. Morns n.2. Imò ſecundùm quoſdam nec alias rogati præſumuntur, Goth inlasfemann 1 de teſtib: tcommunem dicit Caſtr. inl. heredes.§. in teſtamentis. Dqui teſt fuc.pohe efo⸗ gatutamen in inftrumento inter partes confecto teſtantibus credi omnes olunt,
Innoc.& alii c. i. de fid. inſtr. Alex. conſ. 110. circa fin.& conſ. 12. all.a5 Afl. dait fn „ To. Iac. Cauis d. tr. in c. de 4 requiſitis in noturio inſtr. 1mò&, ſi Notatius inttonen. tum facti ſeriem rectè explicatam continens publicet& parti communicet,(iem dejure inſtrumenta exhibere& communicare cogitur, imòut erhibeat’licitéane ſtatur, ſecundum Peek: de juer. ſiſt. c.4. n. 2. quod prolV: requiſito obſerrari poteſſ 4 cèt nulla mibi factæ rogationis expreſſa fiat mentio, rogatum illum preſumia dunt Dal inl. ſciendum. 30 Dꝛde V. Oteõ inauth-rogati. Cde teſtib,S 1 contr.& com ſtip. Da.& rationes in utramq partem allegat Canis d. loc.„0l 215. Commemorata requiſita obſervantes Notarii ob publicam que lent; à Principe ſibi conceſſam auctoritatem, in exercitio ne off cii ſuianem 9. 1.. 1.„:; non Febcat⸗ pediri, moleſtari, offendi, ullave injuriàã aut damno affici, detineriq; usſepe contrà facientts privilegiaram eorum ſecuritatem violant, cademq́; zneen elele ꝛata expectant remedia, quæ in violatores Commiſſariorum, ſup:h 19 4 Pain
nn K.
pote„Al-
chein lin.?.Ln pf
ngoiei 8 aſpr
merale lite goporte tnnuſfg alas d ſumel wolalr ckeb ainCan einpc 1Iß. aacdus otum i hiCaui nales y teretgli aasden ae de aucld ntheri pejua lletac däcium eydin 86. danck ela andear deko eryolh kana leem
—

V D. Johannis Georgii Bechri. or una r. 242„.. 14⸗. 1227
Nin huna ec qui cis d munus demandavit, poteſtatemq́; illam dees, redundet neceſſe eſt.
4 eiſ Aädaa, ſara ſuprâ ad Commiſſarios,& Apparitores ate ud. Et in ſpecie Notarii proceſ=
el
Mäla ſinroportet, Ord am P. L.r. 39 pr. Old. in ropic legalib. in loc: ab inſtrumentis ad in- 0 Wi fn memaf. 22.M)nſ.1.067.78. G 2. 25.18. Gail. loL/. 54:n. 6 quod introdiuctum puto, eni aaaliäs de immatriculatorũ Notari orum fide min uᷣs dubitatu r, Dec inl. in am- 7 nu n huſnon eſt novum. u. 6. D. Je R. I. Pariſ. conſ. 28. n. 4 9.) id muneris ſub-codem pri- un as uli en Keauto ſalvo conductu& ſalva-guardia, ſuo quo& qus Nuncii Cameræ jurati, 44 anunnen Hd8.obeunt, per tex. ibi alleg. Ordin 1.1. 49. 8 pen. Et contra ſecuritatis N ota- 3 Iarkin numin Camera immatriculatorum vialatores ſupplicari pro citatione ad vid. ſe. at s eimpla eliſein œnam des Geleitbruchs/ patet ex Symßph. tom. ꝙ. p. 2. ſuppl. 82 ρ o0.
ul An hkhaaa 1d m didame à lemitmtn
vIb. Sed&; quouſq; ſe extendar Notariorum ſecuritas; videndum eſt. Ubi mlunt, actus Notariorum à Papa creatorum fſuſtineri in terris Imperii,& viciſſim Crlreotum Tabellionum actus valere in terris Eccleſiæ, argiducto àlegitimatio-
t nalanteant mmus effectum habente in terris alterius. per c. per venerabilem,& ibi Ce. qui frl. es ag auithelten fulgit. Canis d.tr. c. de cauſa Ef ſicut etiam utrumlibet, puta Pap.& Imp. honores 14NamGhiett unponles, veluti Militiam& Doctoratum, per totum orbem valituros conferre
ct a gauinn ſoktenetglin dA. C. quam ibi omnes ſequuntur, ut refert Canis d. l. cùm per iſtos actus
alaltn igtimos nemini fiat præjudicium, imsò omnibus provideatur, arg. I. 3.§. 2. inf D. de
4 4. mdalatten KeureJ1.C. ae S. Eccl& uterq; habeat juriſdictionem in terris alterius& ubiq; ſal-
ℳ1 Su
4 bnd d
1 i. lllbahnts 12d A uni 1 lt dstune. — A lubunt
tnaptitudine ſeu kabitudine, ut de Imperatore patet per jur. all. ſup. th. 38. de Papa.
n probari videtur per A.c. per venerab. verſ. Rationibus igitur& Clem. paſtoralu. de
inGre jud. uam ad hoc allegat Canis d! Vide tamen contra juriſdict. Papæ ſeeu- laen Michacl. concl. j. O ibi alleg.&, quòd Dapa non poſſit creare Notarios exerci- ucocfcium ſuum in terris Imperii, niſi quantum ad actus ſpirituales, eò quòd antenevir, de jud. falcem in meſſem mitteret alienam, renet gl. Pernardi relata à Cnnadh c.& ad idem alios uidere licet all. à Boer. A. q. 242. n. 3.& faciunt, qua habet
Muhalconcl. 13. lir. g.-Erajunt: in Camera erſtare præjudieia contraria, quibus pro- G erllbppellarionis ad prolata ejus interpoſitæ inſtrumenta per Notarios Apoſto-
conutivocant, erecta modò decreti, modò decreti, modò denegati fuerint. Utut
a tiſtsſt: Notarios certè Cæſareos ubiq; locorum tutò& cum effectuinſtrumenta ticete polle, apud plerosq́; indubium eſt, yol. Canis, Cn auſt da. loc. Gail& abeo
d1e6.71.2.12.(ubi ex eo id arguit, quòd voluntariæ ſit juriſdict. quodarg. ſtringet.
anſderemus, Dd. univerſalem orbis torius juriſd. Imperatori detrahentes ſolum elmperatorem controverſiam juriſd. extra territorium exercere non poſſe, ur
2 3 dyaliconſig&.nus;. Vol.. all. à Cocth. adl. 1. C. de ſum. Trin.)Obr. d. diſp. de regal tl. lä, Uyol.&. Cnauſt. tuùm quoad ab ipſo Imp. tum quoada Com. P.(modò hi
nſpeciaſe pto certis tantùm locis Notar. creandi, ſed generale habuiſſent privi-
w,)creatos Notarios, etiam in Gallia, Anglia, ipſis&; Hiſpaniis procedere de-
3„*.„„.„ 0 1 an Verüm in Gallijs Ordinationem Regiam obſtare monct Bocr. 4. 7.2 42·2. 4.
Maniter in Ducatu Sabaudiæ non procedereindicat idem ex Io. de Graſſis in er. Ae,
tsroeu ater, in verb.& juratuu domini noſtri Ducis: quod in Notariis à Co- dunbus Palatinus creatis facilè admiſerim, cùm illic iſti Comites exdecreto Mar- XXXIX 3; Impera-
———

A. De Securitate& Salvo Conductu, Impe ratoris pulla Labeant auctoritatem, teſte Teſſuuro decis 6 9.7.l. ſicut&in Ga.
„* Tar
lia contra Comitem Pal. qu Acrearionem Notariorum ibi proceſlerat, arteſtum
Tholoſæ publicatum refert Boër. aA.-* er.& ſimile, qui& ſaub eod. n.a.tradit: Otdi
nationes& ſtatuta locorum ‚diſponentiache= Norarios forenles, ne inſtruments
ſubditorum recipiant, ſervanda eſſe, poft Cornel. conſ..τναᷣ mal 4.
217. Imò, quòd etiam, citra ſpeciales iſtiuſmodi O atrariones, Notals E.1,„—„ 5*. 8 ex tra territorium eorum, à quibus, quorumve auctoritate creati ſunt, actus ofßcn ſui tutò ac validè exercere non poffint, ſentien ti rationes non deerunt. Nam ple Domiaus vel Princeps, qui Notarium cfeavit, extra territ. ſuum juriſd exercctenon
oteſt, I.fn. D. de j uri/d. c. nowit. dejudic. t. ⁊. de eonſt in 6 ne quidem voluntatim, C.
jac in d.l.fin.& poft eum Michael. concl. 14. Diſſ. Chall.Rub..des mains manassiein
Weyb.Va de meurer. n. 3. G Dd comm. per l. 35.§ I. D. de adopr! 2. D. de off. prseon,¹393.
3. D. de admin tut. l. I. 9. 4.1.12.§. 2.I.19.1.21.§ pen. J. 42&& l...†. D. Ae exruſat.* ſu. D. de reb. eor. l. 15. S. ult. D. de manum. vind(à quotex. quod miror, de iawit et Cujdts cpael. concl. 123 lit. e.& d. voncl 145. lit d.) l. 00. D. de ſolut. 1.⁊& 11. Cde axauſutin Ergo in N orarium, qui ipfus auctoritate nititur, Now. 44.c.1 inf dihil talettansfe⸗ re potuit,.⁊ 0. D. de A. R. D. l. 54de R. I.c.7 9. eod. in b II. Notariusextta tegionem, ubi& pro quaſarg. J. 27. in pr. D. detut.& cur. dat.) crearus eſt, pro talinon habetur, nec alterius regionis Notariorum officium invadere debet, arg.! I1. D. Ae adm tut 3§. 7. D. jud. ſal. bonus tex, in!. 10. in f.C. de prox. ſucr. ſerin. lib. 12. Grin Nob.de 7. ſe⸗a præſertim cùm Notariorum alterius territoril interſit, ne alievigenæ jplorum commoda aucupentur, per A.1.10. C. de proæ. ſuer. ſcrin. G³α4. O.de numer auun chartual. lib 12.&jodices quoq; pro tuendà juriſd. ſua Notarios alienigenas iſtiuſ- modi actibus prohibere pofſint, jol. ſupr d. q. ver. Alii dicunt. III. Allas duoi unus non deber uſurpare officium alterius, I.41.0 de Epiſc.& Cler 123:C dein rt & habens offcium, ſi ultra ipſum ſuas vires extend at, punitur, ⁵ 3. G 6. Cdtteusn lib. Io. teꝝ q. in termi in d. I. 4. C. de numerl 2. ubi gl. ſingularis. C. deexreus. G eu Iib. 12. Atq ita ſentiunt Guil de Cun. Bl.& Raph. Fulgoſ in I. repetita. 4¹.C. de Ee6 Cler. quos all.& ſequitur Can. d. tr. S. reſtrictio auctoritatis N otar ior. ver,.nonpotat 19 que Notarius. Eandemq ſent. tenuerunt Hoſt. Ant. de Butr. ̃ Abb. Siculus in ain 4 tabello. de fd. inſtr idem But. c.ſicut. 8. ne Cler. vel mon ſecul. neg.7⁰ imm erenph eit mationis extra juriſd legitimantis effectum non hnbentus per not Ge: inc per vuns 3 qui fil. fint leg EE aliorum relatorum à Boer. d.. 24 2 n 3. DiſCcirca. D d'al Aa 5 n. 1. quorum opinio eſt communior, fatente eod n. 4. E widetur etiam hiohn zoer deciſ. 251. pr. vid.tamen eund. in Conft. regni N eap. t. de fid. inſtr n 2-.Sr ſeh ala 2 n. 4. ac hiſce potiſſimum rationibus nititut: I. Qudd creatio tabellionum, dt 3 tabellionum actus ſint voluntariæ juriſd. Canis d. tr c de cauſ. Eff Sich ydlſui 1 de edid. D. Hadr. toll. Boer. d. n. 1. Gail. 2. obſ. Iinfideod́; extra territorium fieti
4
X er. ſunt, per teæ. ſup. ad noſtram rat. I. in diſſ alleg. II. Qudd de conſenſu lagwit
preſſo& non erroneo, juriſdictio creantis, l.I.& 2 L,z2 Pr. D. Aeju ctas Notai praſertim per I. 1. ubi Salic. C.de emancip. lib. Canis A. c. de cauſa Eff.& pot num 7
(præſertim cùm illic ſolum agi videatur de præjudicio ipſorum PotoBane, ue N. 44.c. 1. /DA. addudlosà Boer. d. n. l.)prorogari poſſit, per aa. muls 6 44 cen⸗ ſunt etiam quidam. Boer. d. n.i. quam vis officium Notarii prorogabi dn dr auft ſeat Canis d. c. reſtrictio auttoritat is Notarior per docr. Br. int. non aliter 18.D. 21sl. &l.1. C. de ſum. Tr.& Bl.l ſinon peciali.⸗ C. de teſtam.
21.
herſa
4⁰ 4
P urit ot fe mubtum ritotii awejus thw ui glocc ateffn daleg gaktq mcon a hlla: 19. ureſte relnit esor enlogh docco em gir Ki enpot täͤxi agbeci turöla g aes b b Ville⸗
8
—
3

At e, 4 an iie 3 ehütaß B4 ima g 1 a ifſfnas. 1 NR mnr eal. 9„. tlthegen 1 ansfaa 4 8₰ Numn 4½(etnunla me be a Nl (1= aMnbrta I exürtapan 1 ☛ blAltmt 1 1. Nauätanui Nirllbe nau b onnſihlli⸗ 1D lnleutr ilral [ui Ar, n 7 wutban . Jeun
6
1 ubnne
KB
6*
.
9 nuluntinl
41
„riteruu
dn blieae 9¾
D. Johannis Georgii Bechti 3% 218. Hud non diffiteor: Notarii=un 1u al. territ: ſuſtineri, ſi vel publicas
uardiverſarum juriſdict. Domi=VS Conventio, arg:.7.§. 1. D. de capr. vel eorum, in uum juriſdi ctio-=«s exerceri contingit, patientia, Vzol. d. loc. vel regionis con- ſanzoira ferat, texr. in c. 9. de fis inſtr. zol. d. l. Bger. d.„.i. ſubi conſuetudinem in ta- bwmultuͤm ſuſtentari moner,) vel inſtrumentum ſit confectum inter ſubditos il-
wtetritorii, ubi creatus eſt Notarius, Felin. in a.. cum P.7.14.(quig 15:internon beitos ejus loci contrarium tenet) de fid inſtr.& alii all. à& Bver A loc. n. z. vel ſaltèm lfanibus nihil contrà ſitoppoſitum, arg.7. 8. C. de probas&1.14. C. de covtr.& com.
Hharq; hoc caſu Notarii Imperialis inſtrumento in Gallia ſtandum fatetur Boer. d.
usa unteffn. verſ. Aaverte. Neq; etiam inficias eo: inſtrumenta intra meras juriſdi-
Nonisalegali Notario confecta etiam alibi fidem inter illius juriſd. homines aut liosinter quos confecta ſunt, alibi litigantes facere; poſtquam tamen conſtat, ca- ſetalem confecta fuiſſe,(id. ſup. vh. 12.) zol.2. f. arg. traditorum à Mynſ. 4. 6/.82. G Gailz. 96123.
219. Deniq; ſciendum privilegiatum Notariorum Securitatem heredita-
umnoneſle, fed cum perſona extingui, cùm offlcium tabellionatus adheredes matraaſinittarur, Moron. de fid. rreug.& pac. q. 62,/ 3. ſicut,& privilegium creandi Notariosregulariter cum perſona extinguitur, arg. 168. 196 D. Ae R.J.& c. 7. eod. in Ouandoq; tamen nominarim etiam filiis autulterioribus, rariſſimè toti alicui fa- nile hoe conceditur: ſicut Br.(quem à Car. IV. Comitem Palatinum creatum re- enetiam Sixt. Ae regal, c. z./. 13.& alii' alibi.) de ſe& ſuis deſcendentib. teſtatur in ſue erelib.& in ltalia familiamerſtare ajunt, quæ ab Impp. Græcis iſtud privilegium- Kquidem poſt tranſactionem à Carolo Magno cum Irene,& poſtea um Nicepho- taluper diviſione Imperii Orientis& Occidentis factam obtinuerit„‚& in hodier- maſquediem tencat. Verum, an Notatii abaliquo exiſta familia creati in hoe Cecidentis Imperio officium ſuum ſecurè& validè exerceant, non immeritè addu-
bites: eo quòd, prædictam tranſactionem ea lege: ut alter Imperator Otientis, alter
Oecitents Princeps eſſet neutriq; in alterius ditiones quicquam juris remaneret: ſacran tullſe ex Platin. Egnat.& Sabell. commemoret Arniſæ. lib.1. dejur. Majeſt.« 2. it Aip hæc eriam de Securitate erſonarum miniſteriali poteſtate publica fun- geutium.
eeeenen
GCIASSIS III. De Securitate Legali perſonarum dięnitatem potrſtate publica expertem habentium.
610. Accedo nunc ad Securitatem, quæ perſonis dignitatem poteſtate pu- xpertemhabentibus:& Prim quidem eam, quæ Eccleſiaſticis perſonis(nam Aodhæ, qua tales ſun t. Poteſtate pub careant, certum eſt, Martl, 20.v. z6. Mavc. 10,
th Iuc. 22,v. 26. Vid.t. 7. C. de Epiſc. aud. Aiſt..& 99. in jur. Can. jamdudum ta-
me 4 42„. 7 8 apallim invaluit, ut utraq; qualitas in eadem perſona concurrat, ſieq́; una per-
8 natum vice, quod difficile eſt, I.9. D. de pacl. 7.13.5. 4. D. ad Trebell. vid.tamen. l. Ai'ſedt ad Treb. fungatur, per not. Everh. in loc. Atanquam ſive reſpect.& paſſim. ae cujus Securitate ideò intuitu poteſtatis Politicæ, qua pollet, ex dictis
—
8

304 De 3eeuritate& Salvo Condudu,
e, 2. 2. 8 egn. Fuprà claſſ.i. judicium fieri poterit,) præcipea inre competit. Fundamentum hujm
Securitatis principale lege Uixiha loeathn eſt: Itiwr-ia præpotentis Deiadho- mines Legarl ſint, 2. Cor. 5.(. 2. diſt. 9 ¼. quos idem O. M. tangerecaverifſim èvetat,
Pſalm. 04. idedò, quæ ipfis fiunr, ſibi fieri paſſim ille ſuo in verbo declararit,&Taci. ſäai
nora in eos ſacrilega manu patrara„contumeliasq́;Z ipſis illaras nunquam non g. viſimè vindicat, ui Sacræ& profanæ hiſtoriæ ubiq; proloquun ur. Eadem qaccr dotum inviolabilitas, ſinon honori petſonfarum, certè majeſtati Dei, cujusſaan vacare ſacerdotes oportet,.32 1§ 4. D. de arbit. debita,& intuitu reverentiæ religi- nicxhibendæ cuſtodienda, l. 8. D. de procar. l.3 5. pr. D. de Adeic.libertat lpen infr. de vac.& excuſ. mun. l.33. C. de Epiſc.& Cleric. apud omnes peræquè gentes naurals inſtinctu rationis, arg. l...§.f. jund. l. z. D. de J.&ꝙI. conftituta viderar: Quisseumelt homo tantæ violentiæ, ur ſacerdotem violare audeat: att Plaut in Trinum deptætt dio juris Civilis, ut& Canonici(quo preſbyteros& monachos nominatim conanus Iætari ſecuritate debere decernitur, c fin. de treug.& puce.)per ſtatim dicenda onſts: bit. Inſuper quoq; in ſpeciali ſalva- guardia& prorectione Pincipis eſſeſolkentu qe Rccleſiaſticis in Gall a, quod in ſalva- guardia fint Regis, teſtatur Boër. 4 20,. 7. de Eccleſiaſticorum verè in Germania noſtra, Ordinumq́; eis adfimilati ſolito-
rum Cæſarea ſalva guardia, e numeroſis privilegiorum maxgna ex parte Camei Imperialiinſinuatorum duplo matibus, intuenti liquet: de cujuſmodiprivilegiats SA væ-guardie naturu, req uiſitis& effectibus infra c. 10. 221. Iſti Eccleſiaſticorum Securitari adſcribendum eſt, qudd, dum ſactafr ciunt, in jus vocari non poflunt, l.2 F. de in jus Vor. facit. l. 10. C. de Epiſc.& Cler. un alis poſſuunt, oſtendit d. 133, pr. C. jam. t.) quòd arreſtari taniò fottius capi dLaicis ſub pœna excommunicationis, c. II. G 29 Ae ſent. exromm.) nequeuntregulacie,d- Pap. J. 8I. Boer. deci/.349:n. II. Peck. dej Irr. ſiſt. ed. Vex t. 4. n. II ubi limitar. Caler2e n. 158.& ſeq h. ubi n. 16 G. itidem limitat. Farinar. J. ½7 9.7. 25 ſe*a.& omnindcoh0 iplorum jure cum divino tum humano, per dd. th. praced. ſacroſancta& abommot fenſione im nunia eſſe debent. HIade, qur Clericum pulſar, ſacrilegus dicirut,4 b C. de Epiſc.& Cler. ſ ubi, ſi in actione& loco ſacro offendat, capitalem expectatſest tentiam c. 29. cau/ 17.. 4excommunicatut, c.· 19. Eypaim. de entent.²wm&qn dem eo ipſo, dum impias Clerico infert manus, præter pœpas politicas, ſcitcaqas ſi ſecularesjudices juſtitiam denegaverint, Clericimalefactotes ſuos ad luum ud cem trahunt, c. S. de for- camper. in caaonem latæ fententiæ in cidit, c. 14. ² ſaxennes communic.(quod perſonale Glericorum privile gium dejure humano tantum ees in hocomnes conſentire, nec ſe reperiſſe contradicentem, at: Everhard ueen
riſimili, n. 8.)& Civitati, quæ præſules ſuos interemit, B piſcopalis dignitas deta tur, texr. ſingul. ine ult. 25.2 2. Atque omninò injuria Clerico illata, proptet Rhum & poteſtatem ſpiritualem, atrox exiſtimarur, A7.10. C. Ae Epiſc. Cler. ut in n 4 po& Abbate decidit Fr. Marc 9051⁄. 3 1. quem allegat& euitur enathadia n. 9. in Imò ea perlonarum Eccleſtiaſticarum eſt inviolabilitas, ſacuit tutæ eſſe debeant, Petr. Bell dere milit. p. 2 7. 9. nu. 4 ſicut& Imp. Frider. 1II.p Daß in offenen Vaͤbden alle Geiſtliche Centh ſicher ſeyn vnd vu tehnn
get werden ſollen. Refermation zu Franckfurt/ rir Wer in offenen i he gefreyt ſeyn foll. p. 17.&ꝙ 18.& in novis Conſtir. Imp. tam equiribm rder/
1..„.. erd ditib 25 injungitur, Prieſter vnd Prediger/ die auff keier Wehr bekundenw nicht
hen uilca
ur in belloquoque
gidiri h gan S guas entiam Rga, heam. töſecul zatinde lavit. tteceät
Cah-„ N Ned Mdel. adcdos zun 0-
8 Ne auhee
c

n tein erurrea 1 B. Leran 1n 1 Krnnen uuf 2 larn aa los aen iau 8 m ißa X) Se elun
da zrckaree
ru bhcun 1 10 nnun ſih
7 Wa 1
1
1
8
6 1 S rtahaa
1.
-
va Al4 11K müträa 1 80 rna , Ganeh 71 Jrni 1 ba et lasih s D aa
minentiam vitæ ornaut innoceptid, Aulr. ſup. all. lil de Legat. C
Ketes eamq; perrurbãtes â ſeculari pote ſtate coërcentur, c.
D. Johannis Georgii Bechtii.
905 au uizt zu todten/ bey ſtraaff leibsz vnd lebens. Reuterbeſt allung arr. 70, 6 9. Fuß⸗ un itallung/ art. 54,5. 690.& honnor Ecclefiaſticorum tutus præſtari
quæ in blaſphemiis contiahomines factis, quas Juſtin. Im
Pwquiait, recenſet Goth. in Nov. 77.c. 1.§ I Per t.r.& Da ſacros ibi al. Quæ omnia
debet à convi- S.Impunltas nontrce-
umen procedunt, dummodo Eccleſiaſtici rebus divinis. uti par eſt, vacent: vacantes nim à divinis officiis Eccleßaſt crum privilegiis non gaudent, I. 42.§ pen.&&l. 52. Ts,2e Epiſc.& Cler. rext. elegansin c. ult. de reſcript. in é ad hoc all. ab Old de iure ſing. deprivil, Proſeſſ&ſtud fall. 2. in f. to,m. 1 oper †. 49 3. Tamdiu.i nquam, gaudent privi- kgis, quamdiu ſervant ca, q æ ſua ſunt profeſſionis, Abbate. 2 5 de U. S.& ord nis eflantergo iſthæc eſiæ unitate diſce-
44.3 3.4. 5. Ceſſant, ſi ne- gocüs ſecularib.(qrocum tamea peritia m habere debent, ut ſuà tucelà Eccleſias
ſerreat indemnes, Aiſt.; 7. 6, 39 ſe immiſCeant, 1. 17. C. de Epiſc.& Cler. N. 123. c. 6. aule de vit.& hon. Cler. t.r ne Cler v'el Mon.eeneg. Ec. Michal concl, ſ. lit. a. ii habĩ- udedecente uli Clerici eſſe ignorentur, arg. 115. 1 5.§ 15. D. de iniur. A. c. 1. de Apoſt c. 4. G4 de ſent. exc Steph. Aufrer. de pot ſecul. ſuper Eccleſ.reg. ⁊. unm. 1 5.p'æſertim Verò, ſi uma ipſi capiant, c. 1. de C leric pugn. in duell. c.2 3.2 5. G 4 z. deſent. excom. Aufrer A. I Na. Coler p 2.c.; num 167.[ubi de nodlu deprehnnſo in plateis graſſante.)& n. ſeg.([vide
Hgiee Clericatum deſerant, N. 5 ½%. I.de Ap ‧%.& ab Ecel
ſne lo Redin. tr. de maieſt. in c. non armi⸗ Holum des oratam, p 2. num. 16 3.& multi= /2*³ᷣa. Ntin Bell Abenſ,de re mil p. 1.z. 8. /. 3. 4ui n. 6. Vidimus, ait, inter Gallorum milites
tnmfectos, Rpiſcopos arma rractantes, cosquett uculentos& ſævos. Adde illuſtre aemplum JulirII. Pont. apud Woiph. centen. 16 rer. nemorab. jquia indignum eſt, iis a5 Nelbſia ſubveniri, per quos conſtat Kandalum in Eceleſia generari, c. 2. ne Cleri, vel. Mon. Mistamen contra vim inferentes armis ſe defendere illis liceat, non ambigo, urg. c. 3. ibi- dguugue. D. e I.& I. laté lo. Lupus de bello& bellatorib.§ habens&2 ſe†.(vide ra-
te Clericopercuſſore. Jo. Redin. A.loc.². 1 77.& ſeq. aded ut etiam in Eccleſia ſo de-
munthoccidere poſſint offenſores, loh. de Lign. de bello. 88. Si alios offen dant,(cum et- m adtoritate ſuæ ſubdituam manibus Propriis percutere Clerico non liceat, cé Tuodhocextrancum ſacerdoci ſit, Novell 123. c. II.&c. 8. Aift.4 5 qui verbis, non ver-
heet.. 11.—. run benbupercuterc debet,c ulr aad. diſt. etſi ex cauſa regularis diſciplinæ Clericum fibi r l lu Vſcum verberans ä ſeatentia excomm. excuſet ur,. 14. deſsutenr excomm. ſicut& 18. ucch lissdelinquentes Clerici mitiſis puniuntur, c. 1. 2 3.·9 5. ſeil. in levioribus: aliàs nã-
m Kma Rtein erimine inventi, ob hoc ipſum, quòd plurimum honoris jurc ipſis delatum
3 dat,magis bœnaà digni ſu ot, 18 C. de Epiſc. eb Cler. ex quo tex. nat Clericos regulariter r zueri.&, quò deterüs Prælari in pop
entes, aS exemplum rautò graviũs vin
Alem alio
ulis delinquunt, c crudelius, quam cæ- npuniuntur c. pracipué 1.J. z. facit, qud in Ep. ſcopos contra juramentum ve- dicatur, quantò majori præeminent digni-
ets 2 de jurei. cum reatus hon orem excludat,& privilegium mercatur amittere,
3 8 abatitur poteſtate, per t⸗x. ſup. xh. 18 3. Caſtr.iſi ſervum. 71. num. 1. D. de A. E.
tbar. 2. 7. 1I. nu. J0.)unde,ſi quis Clericum vim ſibi inferentem repellat vellæ- jute defenſionis ex cuſatur, text. elegans in e. 3 de Vent. excomm. im jure defenſio-
mium Papam occidere liccre conſt tutiſſimum ait Placa, I. delict. cap. 28. cum. quo lit Clar homicidium. num. 29 30. Denique, ſi in prælia, quos luber, in perni- rum arment, 4.. 23. ibi, ſeditionem Fecit& guerram. de ſent. excom. iundlis hi,
WM L4s.
₰

906 De Securitate& Salvo Conductu,
uæ habet Gail. 1. P. P. c. 1. num. 47 verſ. Quarté.& conferunt, qua de tonvenitndi E.
cleſia, icis P. p. Violatoribus habet Myn/.. 05. 58-·&& Gail. A. c. 1. num 1 3. 16 G eod.. 1.p. P. 11. 2um. 7. conſidera qut què Prophetiam Apocalypſ. 16. v. 13. E 14 Juam fam-
ſiſſimi illi ſuſurrones& turbones Scaligero ex. 46. inf. ſemimonathi diti alimplennn ceſſant. 22½. Eadem Kccleſiaſticorum Securitate continetur eorum cum ſtis bo. nis immunitas àpignorationibus, c. 1. de iniur, in 6. Pac in Auth. habita e.4. num 14. in fin. Coler. p. 2. c. 3. um 1 33. actione pvlſatoram beneficium compeiteat æ, Colr. 2.0, 3. num. 119.& ſeda. Per vias publicas commeantum; ut& rerum, quas ſui ulus, non negotiationis, causa deferunt, imm unitas,(vid. ramen Mat h 17. furta ſu Puer- hard ſup. all. loc. 1 1. Arniſæ. in tr. exemt. Qleruc.& alios paſſim ja vecti galibuszpedagis, & Zuidagiis, per c. paternaru. 24. 4. 3. E: teix al.:h 6 8. rat.) Dam houd prax. rima. 99. n. 9. Bocer. ir. de regalib. 2 n. 199:fex. in uresaxon 1.2 ar. 27.. 227 Pfaff bn Ra⸗ ter vnd jhr Geſinde ſollen zollfrey ſeyr/ ſie fahren/ reiten oder gehen/ woſe ſchifs oder brücken nicht bed arffen/ ſonſt ſimd ſie zu recht gel eits frey/ ꝛc. cenfer ſup im 3. rar. 7. It eſt nobile præjuditium in cauſa mandati Dechant vnd Capitulgemelner Cleriſey zu W. conrra W. ubi Re:s 10. Aprilis Anno 15 79. paritio inſunctasacpto- nunclatum, eis non licu ſſe Actor'es poſſeſſione vel quaſ Immunitaus des Wog⸗ gelts/ ſpoliare, deinceps abſtinen dum, Reosis poſs. dictæ Immunitatis teſtitues⸗ dos acredintegrandos, exacta alb eis pedagia cum damno re fan denda,iisq; cayes- dum&c, cum expenſis, Parth. p. 5.ſent. Cam.& 6. Marits An. 1587 pPatitioncm Ie. cutorialium, in puncto cautio ais præſtandæ, docendi tempus 3. menſ pto temm g prorog. ſuab comminatione cyentualis declarationis pœaæ ex offcio piefum, fe- dagii adjudicati liquidarioi njuncta,& expenſæ taxatæ fuerunt, Barth.45„,. 123. Sab protectinne Kccleſiæ& Eccleſiaſticorum dicuntut eſſe nonCfei-
ci ſolũm(ex jaſta ſcil.& juce probata cauſa, vid?? Ae Cleric non reſta. pet gfitantes e. 2 1 bi: ſub tuitione Veſtri regim inst diſt. 7; c. unic. de Cleric peregrinanle ſedKihar 5 5„.. 5„ 2,nd- grini, qui(ut definit. Aecurſ. in! 1.C. de hared inſt. ad eum tamen textum mubu 3 rauts Fod. I. de Rep. c. 5. nu. 74) voto concepto religionis ergõ proficiſcuutun d . 5 A 5. 7... 2. 5 1 Pilgern vnd Walfahrter ideoque& ipſos legalt Sccuritate in ſa peteßtinasdi frui volunt e fn. de treuga& pace. ne ipſis ſive in petſona ſive in bovisleue— 2 5* ⸗*„* 2 7 92 4 damnumvé infe atur,. ili qui peregrinos. 25 cauſ. 24 4 3.n0 ℳ reb. inodoſdsg runt, nonſp lientur, ſed nec teloniorum pedagiorumvé cxactioni
2
5. 7. 3 5 11 p c ſi quis Romipetas& peregrines. 23 d. cau).& g. pro reprell alils non cehian gatn vorm in e licet. de for. omfer. Damboud,prax er'm&.97-num. z4 ubitama 4 4 0 4 1 2* 3.„.. 98 19 7 3 dit, hunc caſum rarò obſervari.] litibus non implicentur, cum jus keegen unt * 22*
monrhabeant, iuxta Old. de iure ſing. t. de iure revoc. dom. ampl. 2% 1nnj g uu deere D. de iudic ibirob aliam cauſam.(Poſſumus enim, inquit Ola. deomni prababss e . N— in aleg. N
e pereg iſ 5.9. deniqa p 1
gocio exempla ponere, nec inter ipſa etiam hoſtilia armao form. Imper. rid. III. quod& ſentit Peir. Bellus d.p 2. f. 9. 2umer 5.S morientium bona ad hæredes ipſorum ſive teſtamentarios etiam ttr uns folenni inſt turos, ut voluit Vaſq.& alii alleg. 4 Deuth tr. me! h. de teltante Aau 441 p. 4 51 ui poſt glo- in authorit omnes peregrini. verb.lberi. G Domue C. vunn recté contrarium tenet.] ſive legitimos devolvantur, f auth, omnesperegun“
de ſuc eſf.
un
24
ecurit
61ſ4 Sazsxd auderbe mtgmen da! dgenic 6 3bi. iherua ſtes ni auobile adtunt Eabe osKee nat2. eſnxa⸗ otoa dlpect aetla ipe ſeng ahi

3 Huta u n a 1 urs M 4 NR litheie Kmaehh
1 1 n in at a m so madeat del aes Ana as lalkasnn 4 24 ndta e Danahes
an muung—
are a desie nt an fthrahe 2d uwäne
4 a Nuu n
1
4 4
3d e lkrua 2it Tokemna 19 H atuntge 6 Aaſſ 1e h St 2i enin I Set Fluttt
wesſetl 8 mua
4
4„* zantde 3
—
——
82
— —
4 —
ann e r u
ea heh
D. Johunnis Georgil Bechtii. 224. Ab Lccleſaſticorum& Peregrinoram q. Eecleßiaſticorum Securitate ajecuritatem Nobilium pri'silegiatam Progtedior. Ad quam referen dũ eſt, quòd hobilibus(quo nomine continentur etiam Comites, Barones& alii in magpano- Dleate conſtituri, de quorum differentia in gradu dignitatis, vid poſt Pacian, p. z. de tae 36. G 37. Ruland.p. 1 lib 4.: 5.) facta injuria atrox dicitur, Ludov Gilhauſetr. Kiur.& famo]. lib. 2. poſt eum Harprecht. atrox. 9. num. 8 J. de imniur. quòd No- lisperlonaliter detineri,& in eum manus nan poſſunt injici pro debiro, Coler. p. z. e n. 14. G 161.(ubi tamen contrarium refert exemplum in Comite, tandem ſub cau- tumerelaxato.) Vide eundem Coler. nu. 179.& ſega quòd Nobilis pro debitis conven- ushabet beneficium competenriæ, Weſ-con/. 50./. 19. 6 20. C ler, p. 2. r. 3. num 119. Guemtamen vide n. 129. G 110. in cauſa etiam criminali capi& torqueri non poteſt, 14Cad lul. Mas Weſd. loc. in quo tamen parum fidendum putar Coler. d H. 2 c. 3 n. 173. qubd denique Nobiles Arectigaltun ac pedagiorum præſtarione immunes funt, 197,, ubi perſonæ kantum priwaræ Vedli galibues ſtent obnsxiæ C.de Vectig. Frideric. ita in Un obſervari ſcribens lib. 1.c. 4 2. num. 6. Tuem refert& ſequitur Bocer. tr Ae regal. c. 2. n. is ter.in iure Sax. ſup. h. 22 2. alleg. in verb. Ritter/ qui ita aiti quaſi, Drit er/ quia ſuu equites ipſis iungi ſoliti, Old. de iur ſing p. 496. num.; in fin. Ernotandum: Son ſo- lmnobiliori languine(de quo ſolo qui ſuperb' uar, de pob liore ſtercore intumeſ- ette dicuntur, à Tiraq de nobilit. c. 12 n. 22. Pruckm 5 ſol, por. c. 4 eff 4 n. 14.) progeni-
oohequcequeſtrem digniratem à majorib strahentes, ſed& nobiles ob virtutem
tteatos& equites auratos(quos ita vocat, Iaſ adl. 1. C. de iur& faci. ignor. Dee. conſ. s relat, à Petr. Bell. de re milit. 5. 7.1. 3. num. 41.) novosiſtâ ſecuritate fru per not. Ola. eius ſngul t. de privil mlit. privil 3 496. Weſ. conſ O. num. 19. G 20.quod tamen dabioaon caret, per nor. Pez. Bell.d num. 41 præſertim(ut Ascet idem num ſeq.) circa s goipecunia equeſtrem iſtusmodi dignitatem comparant, quales, ai:, ſe vidiſſe nCaocellaria Caroli V. etiam ſalis venditores, mediantibus 2 5. vel circirer aureis mumisimpetrari huachonorem, etiam cum poteſtate legitimandi ſpurios, creandi Noutios& cum aliis ſexcentis prærogativis, quos non eſſe recipiendos, nec de aoſgeipiiater Nobiles refert, ex Petr. de Ancibo D. Gaill. tr. denumero s 4. nume- 663. 1.(Quelſitum etiam memini: an dicta Nobilium ſecuriras ad Patritios Eiritom lmperii, quos Geſchlechter/ vecamus, producenda ſit: Sanêé jure Juſti- uaneo Nobiliorcs Civitatiam in æſtimatioac habentur,& prærogativis gaudcar,
thyraſtdes C. de Epiſe aud. I. 3. C. de narural lib. l.; 3 C. de decur. lib. 10 Now. 15.c. 1, er
ngunt Da, paſim in ſuis: à. nobilit.& præterea origo quoque hodiernorum Patri- Vatum procis militat, quam ita deſcribit Wolffgangus Crauſs in ſeinem Stam̃: vñ ianfftbachlein deß hauſes Sachſen/ 4.1555,eLiro, A 1587. Magdeburgirecuſo, C i Zu dem hat er(nemlich Rayſer Heinrich der l. vmb das Jahr 92 4)befo⸗
enheerſchaw zuthun vnd muſt erung zuhalten/ die MNannſchafft zu kriege abzuri⸗ ſee /vnd im ringen/ ſpringen/ fechten/ ſtechen/ brechen/ rennen/ turniren vnd an⸗ — dern Rittermaͤſſigen dingen/ zu uͤben: Welche ſich nun hierinn mañlich vnd wol er⸗ terdie ſeind den anders fuͤrg ezogen/ mit ſchilt vnd helm vñ Rittermaͤſſigs Waap⸗ kenverehrt/ vñ die nechſten nach dem Adel gehaltẽ worden/ vnd daher ſollen erſtlich
egeſchlechter alhie in Teutſché vnd Saͤchſiſchen landen komen ſeyn. Hac ille. Uade ad ut& Nobiles crebré cũ illis matr.& adſinitates cõ traherét. Ceterũ, poſterioti- b FyyYY 2 1 bus

908 De Securitate& Salvo Co nductu,
bus hiſcetemporibus, adßmilatio dignitatis illorum; Nobilibus paſſim ſordeſcit: ex quo J.illorumbatritialis dignitas e conjvnctone cu m plebejis oblcuran conſue- vit. Quamvis esimuxor plebeja mariti nobilis nobilita te participet, Ifæmina.D. de Senator cum ſimlib. Dd cumulati à Tiraq. d. tr. c. 18 nuna. 1. 6 3. Obr. Aiſp deregalii th. 117.G 119.tamen parricipata hæc nobilitas minus hubet ponderis K irium, nàm ea, quæ eſt ex gesere, aut perſona propria, Tiraq d.c. 1 8.2.,1 1. G 12. itemäͤue, licẽt pater tantùm, non eriam mater, filis nobilitatem couferat, 1 19.D deſtantem. 1.7. D. de Senator. 1 3 6. C de decur. lib. 1 0. Goth. inl. 28. C de liber. ca uſ. niſi de ſpecialico ſuetudine aut ſtatuto loci, J. j. ubi idem Gorh D ad municip. vide onvins Tira d lt. n. 20.& ſeq eam tamen, ſi& ipſa ſit aobilis, auget, tex. ine pen, ibi: ab utroqus partnn illuſtrem. de prabend facit. 2. F. ²½9. 4e matrim. ad morganat, contr. quia& matetia& forma nobilis concurrit, Bl.l.ult. in fin. C. de ſerv. fugit Tiraq. d.&. 18 nu. 16 Ohrddi. de regalib. theſ. 21 ſin plebeja ſit, ejus 1 gnobil itas tenebras liberis offundit, Tmagde 18.„. 5. Unde factum, ur in catadromor mſeu torn: amentorum Iud smateraiquo- que ſanginis nobilitas requireretur, Turnierbuch,f. 20. ub.t. Perkuͤndung aller Turniersfreyhet.§ vnd ob ein Turniersgenoß.& tangetur infrä e7. ubi de sdermnus- ie torneamentorum agam: atque etiamnum hodièin Collegia Canonicaſuperioth auff die hohen Stiffte/ nemo recipiatur, aiſi ex linea qu oque materpa de dobilitut ſua per longam parentum ſeriem docere pofſit, Bocer. de regalib c. 2.1 17. ſaltem 1 ſpeciali ſtatuto vel conſuctudine, Bocer. eod c.: n˖um. 2 3. Verſ. quod autem. hequt rit obrineri poterit, quòd filio Ducis, Comitis, Baronis, Nobilis nativitatem exmatt ignobili nihilobeſſe opinatus eſt Obr. 4 Aiſp. de regal. th. 118. quam opiniovem somR experientia reſpuit. ll, Pręditi Patritii plerig; qualitate im mediatæ(qua reschſes der freyen Reichs Ritterſchafft/ nemlich Rheiniſch/ Schwaͤbiſch vnd Frauckſch clarent, Rul. d.p 2. lib. 4.c.5. /. 51.)ſubjectionis carent:in qunotamen cumin niune⸗ bilivm Landſaſſiorum multitudiae coa vesiunt. III. Is fuâ feté Civitate ſcimalis Nobiles ubique dignitatem ſuam habeant comitem, Joh. Arze ab Otalbrs den ür Hiſp. ſolm pro Nobilibus habentar de conſuetudine, qui luppoſità de ptinicht- ta eorum ſecuritate plurimum deceſſit. Sediſtud peritiotibus jodicasdummhha quo, neccosjecturis hisce meis cujuſquam dign tati quiequam deitactäm u Reliqua ad Nob'lium ſecurirarem ſpectantia,& qu es minusparticipintad ae7. & explicationem des Turnierfridens/ d ffero. 226. Sequiritur Doctorum Securitas quibus facta injuria, dig ſideratione itidem atrox prædicatur, laté Menoch. caſ. 26 3,7. 17. G 72r2. (ut& uxoribus, liberis& rebus eorum,) ab amnibus muncribus, ſecurit
nitatis coä- mmunita 484 dedu-
ctione in juditium, aliisq́; injurlis, pœna contrà facientibus tribuitur, lib. 7. C. de profeſſ.& Medicus, lib. 10 ex quo textu recté arguunt Do 3 8 non poſſe ſiſti, Peck. de iur. ſiſt. c. 5.n. 9 nec manus in cos injici, Matth. Cuer s— 157. Ac quod, ae quidem in cauſa crimisali, capi ac torqueri poſſint, ohaefuh 9 4 1bi dignitaris, C adl lul mai. Brrin.1. C.s advocat. aew iud Olai dehen n pri vil.; Weſenb. cõſ. 59. n. 20. Coler.(parum in hoe fidendum monens) d.¹. 3.17. 173. 44 neficio competentia Dodtoribus competente vid. C ol. p. 2.C. 3 7. 11 9. 144 1u ui 2 candem Doctorum ſecuritatem referri poteſt, quòd à militaribus hominm 4 1. vocando inquietari aon debeant, nec provocati eis compatere teneantut:
( 4 ſpu- miger Doctorem ad duellum provocaus æquè ſit abſurdus: ac Khicillumad 3
.* ½, sarbitrariainfligesaeh
tode
anobe cvja ri, 4 Ruuddo agle itatuy n ſ
277 Rexam
Korato 4 adl 124 D.
tanm giofe aG. eſot dadaui ALole danis and aoat loli dan⸗ nin na⸗ u Aoha Vin,
düg
z
—
—
—
—
1

V 1
m aüüans
*Dinmiita ¹. vumau 2emgi 1 N'wemn aa v wirtudh 1 Hee lbereatgun ¹.= unmnin a wiſinnn 1 ca l(aunten . R= gtertrtin t e mnueüniitt W uen t 22 wüülhrntar ungufüe (Aatinttesſie ( 2bti Ae eman⸗ 1 ue e AMtäe =Aun 5b eiffies Siais Se und
* Krnüi
arlbuſs 831 95 14 ¹enelöböh
h
D. Johannis Georgii Bechtii.. 9 09
mionem provecaret, Paris de Puteo de re milit. l. 9. 5. ſe 22 Vitateam omnes iſlias- mliprovocarion es eſſe illicitas, quàm tamen controverſiam Monomachicam hinc ‚tan-
am alienam, exulare iubeo. Denique in effectu per omnia, equeſtri dignitati non opria, Nobilibus æquipara ntur: facit tex. Ora Pol. A. 1 572: Francof. gebeſſert/ ¹.12. Deßgleichen ſc wie die vom Adel/: praced. 11.) ſollen vnd moͤgen die Doctores vnd eWeiber/ auch Aleider/ Geſchmuck/ Ketten/ guͤldene Ringe/ vnd anders jhrem Stand vnd Freyheit gemaͤß tragen/ cujus tex. vigore ante paucos annos pro Do- daris cujuspiam uxore, contra C.&§. Ci vitatis H. qui ſub prætextu ſtaruti ſui ve- ſiani, adversüs privilegiatam illam veſtitus geſtandi ſecuritatem, de veſtiendo, nulctando& pignora capicndo, proceſſerant, in Cam. Imper. pronunciatum fuit. Namque& aliäs ſtatuta non derogant privilegiis in corpore juris,(ita& in corpore unſtiturionum Imperii, arg. l. 26. D de LI.) contcntis, ut poſt alios tradit Coler. d.p. 2.c. 3 217 1.G 2*. 3
227. Explicatà autem Seeuriras Doctoribus competit, modõ fuerint legi- imcexaminati, approbati&promoti: ideoq́; non extenditur ad habentem gradum Doſtoratus ex reſcripro& bulla, in quo iſta deficiunt, Color. d. p. 2 c. 3. nu. 13 5. bené umen adLicentiatum, cui nihil præter Doctoris renunciationem dceſt, arg:! pen. abi Dal. D. de teſt. mil. gl. in ꝗ item Lui Reipub. I. de excuſ.tur. quanquam offendens Li- centiatum, præſertim qui examed tautum privarum ſuſtinuiſſet, n6 æquèé puniatur, acgui offendit Doctorem, ſecundum Menoch. caſ. 26 3.n. 22 facit in arg. 6. Verſ.plané. IeING.G.. 1.in f. D. de conſtit. Pr. Cogniram quoque Doctoratus qualitatem nileoportet ei, qui ſecuritatem Doctoris Privilegiatam violãſſe dici valeatequocir- ptobari ea ſolet per literas teſtimoniales facultatis, in qua gradum quis eſt conſe- därus,Coler. bid. n. 136. Deprimitur deniq; ac ceſſat Doctorea ſecuriras, ſi Doctor macantias& camb'a faciat, quod pri vilegio Doctorali non convenit, Coler d. lo. nu. lij ſacis Ord. C. zm p. 1,7.49. inpr.& omninòô meminiſſe oportet omnes privilegia- igatcontincant ſeintra metas ſuæ vocationis, ne pedem extrà ponendo& contra- ſeriende ſug vocationis ſtudiis& offciis veniatur deinceps adversũs ipſorum pri- Wlegiaquæ causà ſtudiorum velofäicii ceſſante ipſa quoq; ceſſant, Coler. A 2. c. 3. Ia abin. ſeq. exen, plum ponit in Doclore debitore moroſo ad locum aris alieni in diver- ſni mntradi redeunræi& in alio dive ſorio divertente, à priore hoſpite arreſtato.
428, Plaaé habent prædictam privilegiatam ſccuritatem Doctores etiam wonſcholares& in Un verſita ibus non legentes, nec degentes, Peck. A.c. 5. nu.9 ubi Dareferr, de facto id non ervari conquerentes. Quantò magis eà& lon gèẽ quidem am- lore digni lunt Doctores ſcholares, purà Profeſſores, qui actu legunt,& quidem
0
niliter ac bené, Coler. d.p. c. 3. 3. 13 6. inſin. Imò non ipſi ſolum, ſed& Studioſi ipſos zudientes. Quorum utrorumque ſecuritas altiũs nunc repetenda& apert uũs ac di-
ſiactitts explicanda erir⸗—
we 149. Prineipié itaque ſciendum eſt: ſiguti pleraq; pmnia alia ꝑrixilegia cer-
dalic.. 5. 4.„ 77 3 3... 12.„„ ni ordini, corpori, univerſitati triburat favꝗxe 3lique Leju⸗dem promana
4 ſunt, quemadmodum Clericorum privilegis V& expreſſit Eccleſiæ, I.non plures. 4. u hfalig!. B„.2 BI.(pri vilegium Eccleſis raxratum dicens)n. 3. C. de SS. Eccl. Denayſ in
len. 26 5.Peregrinantium, favor devotionis, gl. in L.I. C. de hered inſt. Cœ. in e. ſi quis umßetas. 24.4.3. Nobilium, favor generis ſeu generoſæ indolis, virturis emiaen-
Uoti ac digniratis lib. 4. C, ad l. Iul. mai. Ruò. G&l ulr. C. de eque flri dignit. Do Kom m. avor
Yyyyy 3

lem iſtam ſlecur. tatem adaptandam vultPa c. d c. 4.n. 8. veliisdem dant operac,
9 513 De Securitate& Salvo Conductu, Favor ſcientiæ,& dignitatis per eam adeptæ, 4.7I.7. Grl. ult. C. de Profeſſ. G& Med 1bre. Coler p. 2 c. 3.1. 11 9&& n. 13 5.ita& scholarium privilegia cum alia, tum, qua dee agcndum, ſecuritatis, in favore fundata ſunt, ſtudiorum videlicet in publicum pro- ficuorum,& ſcient æ(præſertim d'vinarum atq; ſacrarum legum) qua totus illumi- narur mundus,& adobediendum Deo ac Principi vua ſubjedotum iafotmatut, ᷓ ult. in proæm Inſt.& pracisué Conſt. Frid. in auth habita. O. ue ſil pro patr ubi Pasist. .3 qu favor& privilegia pepertt cujuſq; Academ æ, ê cujus fa vote privilegiaſta- dioſorum alds placuit: epetere, Vult. in Urnum. 168. C. de turud. Denax* A 2e T de Paoc. add. auth. habita. Prædictus itaque Havorin cauſa fuit, cur Impp. ſpecialidhte- ione, protectione, ſecuritase cùm Academias arque ſcholas, tum ipſos cholate: dignarentur, Conſt. Omaem. ad A nteceſſores emiſſa, de docendi ac. diſcendi iuru ratiunat aurh. babita. ibi: qu dam ſpeciali dilectione ubi Br. Bl. SJalic. Bol. Old Sich. Coral. Giyh Pac. c 4. in fin. eleg. c. 5./. 3 C. ne filius propat. Fer ratus cautel 1.7. 6. bec k. de iur,, n. 1. Magal. tr. hic. p. 11 n. 1 ¼. Premues tr. hic poſt princ.
230. Cum autem Hecuritas Scholatium, uti jam d. ctum, ſtudionm ui- lium intuitu conceſſa ſit; ſequitur, eam ad dantes operam artibus illicitis, utputäat- ti Magicæ,extendendam non eſſe, eosq́; adeillà non frai per! 1. G 6.C. emulfo Mats* 10½. Andr.c. ſi diligenti, de for. compet. Pac. d 6. 4. /. 6.
.. 3.„F 4 54 231. Imô ne quidem omnibus Scholaribus, ſed tantúm ſtudiorum caui
peregrinantibus„ſpecialem iſtam ſecuritatem, per verba& ration es AConſt. Jridac commodan dam eſſe volunt: ideoq́; aon cxtendenda ad cos, qui ſua in pattia veldo cent literas(quam vis enim aliàs docentibus in patrid lex mag s faveat quam k tentibus extra patriam,§item Romæ. I. de excuſ.tut. tamea, quia in caſu nonncccſis- rio remedia ſua non interponit, l. 5. Sult D. de eapt. cum ſimilis. 1iaaepgeha quidem, niſi peregré docentibus, ur potéè in pattià ſuà alioquin[atis tutis, Gen ith. in d. aurh num. 9. allegans deciſ. Capell. Thol. 169 Pac d. nu. 8. gitamea v c emptumſt bros ſtudiis ſuis neceſſarios allb commearent, per verba& tatiotic Cosſtituioni diſpoſitionem hujusdem illis quoque applicandam purarem: 232. Cærerum, Sholaribus ſtudiorum causa peregrinant bus fifſcg 1n iſthæc Securitas tribuitur: Profeſſoribus quidem ſeu doceatibus præciput 4auns habita. ubi circa iſtud privil. Profeſſores diſcipulis, ſicut ſtadium juris, Iis fadis antefertur, Pac d. c. 4./. 3. ubin. praced. recté wonet.L.icentiatos: Doctores, Ncte Kaliaàs in Cod. jut scho- iet exl. ult. I. Cieoh. n& qiſceutibusſei
.—.. 8₰...* 7 2 ell⸗ Studioſis(qui Italico idioriſmo in ſpecie Scholares dicuntur, bac deta lam ando Scholz
ac sandigſorum nomine dignos ſe dem onſtrant, Old 1ib Ae iur ſin diſcunt ſeu actu . iſcunt,
udent, ſed ſpretis b ruta ptxlecticnibus vagantur, aur qut ditis, lireræ in parinis& pateris, quam paginis, plus ſapiunt, rar mide aut Muſis colere labet: talis namque, ut officio ſcholarium von ſenen⸗ 6„„ 1. 95 i9. 115. 11. 13,27
nec beneficio digni ſunt, arg. l.9. C. de SS. Eceleſ hun. C. de collegiats 4 nalan Ol8,
domeſt. et protect. et J. 5. C. de'yronsb. I. 1 2.6. un. in fin. de Vaſall. milit. qui arm
deriuil Imdl Tan
arum raundt,
9 alyye lilir elhub- areg. nnald. lunzmi dis NKqui derſta kamer zorg. onude aait iyis ance Vro. a ia dinn dke e eühe dgdie ete dat
—

1
1
ad ſlünuthun Wsbyenalsli⸗
9
* rjna, ehſunmne 77,d d en lh
1 1
aütu
nür nn AX lr kl 1
ie unlnt
rjim anen 1e martelögie 1ra kaimnaeuh
.
aa ten fulni Lrs tae u venytäüh M 4 nükths 12 li fulnne 1 timn 1n uI. 3 bench 3 iutwuls
P durnc
d 9
1
nn n, N,
aucdal anen
D. Johannis Georgii Bechtii. 90rr
MMd fall ⁊(ubi notat: iſtos perditos homines, ac patriæ, parentum, imõ ſui prorſus iros, aecquicquam juvare, quòdin albo ſive matricuſa ſint deſcripti, per l'ante- inC. de teſt. milit) Sich. ad a. auth. numero 8.(ubi nos modò vagabun dos& erro- lesledKin lectione ſedétes, tanquam ſtipites, nihil diſcentes, excludit, jarg. d. aurh. mveré quorum ſcientia&c. Coler 2.c. 3. nu. 149.(ubi poff Lign itidem ait: Scholares, uſilitant ſcholas,& tamen non attendunt nec ſtudent, non gaudere pri vil.ſchol.)) ailaré per diſcurſum n. præcedd. et ſeqq. Pac. a. c. 4./. 10.
233. Conſiſtit Scholarium ſeeuritas generaliter in eo, ut adloca, in quibus lterarum ſtudia exercentur, a taàm ipſi, quam corum nuncii tuté veniant, ſccuré ibidem habitent, c nec minũs ſccuré abindé recedant. à
4) Cujusmodi ſunt non ſolüm Academiæ ſeu Univerſirates, quas Princeps jare ſuperioritatis fun davit, aut fundandi poteſtatem fecit, d. Conſt. Omnem. 7. Dd. alafichael concluſ. 12. lit. a. quibus adde Choppin. Ae doman lib. 3.*. 2 7. Tholoſ lib.18. teRepublic. cap, z. unumero 19. Petra de porefi. Princip. c. 1 3, n˖um. 3 4. p. 199. Borell. derra- ant reg. cult. cap. 23 numer 1. G'c. 40 /umer. 200. Fr. Marc. d.3 49 numer. 1. 1. Bocer. veregalib,c. 2 num. 1 2 1. Cothman. conſil. 6 num 24.5. 1. Goldaſt. tom,3. Conſt. in Verb.
Aeudemia.(cui Principis conceſſioni æquant long ſſimi temporis conſuctudinem,
qtäjus Academiæ ſea ſtudii generalis adquiri etiam poſſe tenent, Da. all 4 Micſasl. Al,quibus adde Par. de Put de Syndis in proæm. numer. 6. Peck. de iur. ſiſt. cap. 7, numer. 4verſic.ideoq; Borell. A. cap. 34. num. 6. Porc. conſil. 4 num. 72.& conſil. 2 8. numer 30.v. Alerandr conſil. 74. numer. 9 Vol. 4.) ficut inſtituendæ Academiæ poteſtatem facere Hermque ſolet Principibusſut non ita pridem LI. H.) vel etiam 1. beris,(Heciale in Se borauenß) Civitatibus, Symph. tom. 1 †. 1.t. 2. numer 130. in fn.„. 0o. at que Acade- niszitainſtitutas confirmat, privilegiis munit,& ſpeciali prorectione, cui etiam iucigis inferioris aut Civitatis, ex conceſſione prædicta, inſtituentis tutela pro- etaccedit,zuetuf, Pas A.. 4 in ſin. Vcrüm etiam Gymnaſia aut Scholæ Triviales (qus vulgô Particulares vocant& quælibet inferior poteſtas inſtituere poteft, Chpin d.⸗. 27. num. 13. Cothm. d. conſ. 64 num. 2 5.) ad propaſitum intelliguntur, per eſi(ubiartes liberales in quavis urbe, ſive ſit maxima, ſive media, ſive minima, docetipoflunt.) D. de excuſ. Pac d. c. 4. num. 4. us tainen civile nen niſi in ea civitare, euilpecialiter hoc conceſſum a Principe, aut longà confuetudine quæſitum, doceri dotelt, hac autem 7. udi Br in d. Conſt. Omnem. ideò ad alias legum addiſcendazum eausiprofic ſcentes, hac ſpeciali ſeeuritate non fruuntur, Pac. d. c. 4 n. 7. Multô mi- Aüs qui cömeant ad alia loraillicita, in qui bus docere aut diſcere prorſus uon licet, Tutaadeivitares proſcriptas& perduellionis damnaras, quæ in banno Imperiali eſſe dicantur: velad civitates interdictas,& excömunicatas, quæ in banno ſunt Eccleſie,
ſep pro civiliter mortuis ſca extinctis habentur, per gl. in minor Verb. interdictum. J.
„& qua pulchré notat Innoc in c grav de ſent. exc. vid. ſup. c 4A.)all. ad propoſiti ã Hihaudaush,y. 1 5. accedit Pat. d c. 4 n. 7. 9) A. auth. habita unde poſt Da Sich. ibid. n. 1G Pac A.. 4. n., 1 4.Colligunz cum, cui ſecurèé aliquò ire licet, eodẽetiam nunciũ ſe-
1.— témittere poſſe, Rier. Graru⸗ reſb, 92.,„,15.12. α) quo verbo& famuli eorũ ſeu
aie privilegiati ce nſenrur, per tex. eleg. in l. 4 in fi. pr. O. de uſ.& habit.& facit l.2. 9 5 ule Cde Epiſc.& Cler. ut& parentes. Peck de iur. ſiſt. c. 5./. 3z. fatres, ſorores gc. Nosiniſend; causa Tenicntcs, ang. l.z. C/jeqa. D.A t.de uſ. E& hab. ilb- 20,ili quive ad 11 Viſtta 28*

1002 De Securitate& Salvo Conducta,
wiſitandum. D. quemadm ſer vit. umitt 111 D. de V. O d. J. 2.§f. C. de Epiſt&O Cler Sich 2.„. 11. Pac. d. c. 4 n. 1 5. ſicur& abàâs conceſſa alicui ſecuritas ad adhætentes porigi tur, per all. infrà cap. 11. ubi des ecuritatiz interpretatione. d) per iura G Daall. gandos A. 6.11 ubi habebimus, quod ſecuritas veniendi includat ſecuritatem recedes- di, in terminis poſt alios Da. in A auth. Sich. n. 10. Paol c. j num. 9. ubi id bens colligit es y auth. in verb. persgrinantur: quod non minus de diſceſſu, quàm acceſſupiædicatar facit pr. I de iis per quos ag paſſI. 1. Ciſi per vim vel al. mod.& text. ept. in e.j dema& pac. ſicut& Reip. causà abeſſe quis dicitus nou ſolüm, cum it, ſed&, cum resiti:j. S̃f. D. ex quib. cauſ. mai.! 4 D. de vac.& exc mun. ei autem ſtudiorum causdabſentem æquiparari indubium eſt, I. 28 Sr. D. ex quib. cauſ. mai. 1.18.§ 1 Ver/ lulianus(ubile- gato conjungitur) D. qe iudic.
1234. lu ſpecie autem ſpectatur iſta Secur tas I. in eo, ne Scholaresulläad- ficiantur inju iâ, ne dum corpora i: id quod paſſim fieri, ab hom nibus etiam rilich- mis, miſerandum atque ab bminandum eft: cui flagitioſæ temeritati compelcendr Imp. Frid. in d. auth. coaſtituit, ut iajuriantes, ultra communem injuriarum pœdam (quæ tamen& ipla acuenda erit, quia Bl in d. auth. 2. 17. afficientem isjurid ſchoka- ſtieum a bitrio judicis puniriait, etſi perſonæ rarisne atrocem eſſe non dicat, ef- rente Men. caſ. 26 3 nu 16. notabile eſt, quod idem prated num. 14.G 11. tralitiinju- riam Rectori Gymnaſii illatam atrocem eſſe, cũm is Principis petfonam r pteſes. tet,& dignitate omnes antecellat: ideoque iuferentem quorundam locorumſtat- tis capite plecti, refert. et quod n. 21. ſubiicit: Statutum puaiens offen dentem ſcholt- rem matriculæ inſcriptum in proximé inſcribendo locum habere, jillico ipſojan infamiâ notentur: ubi, cùm lex factum notet, ſeutentiam aon requiri arguit ac 7 n. 7. Imòô& ipſimet Magiſtratus atque judices locorum, qui, etiam non implorati-
(nam illa vulgar's eſſer ſecuritas, ſi Magiſtratus demũm invocatus eosa Wipelua defenderet,"ſn pr. D. quod met. cauſ at ſpecialem Scholares habere debent, quam mero judices offi io præſtabunt, providẽdo, ur tranquilli ſint ſtudioſt ab omaiſio lentia, injuria,& feaudalentis, de quib. poſtea d cam, moleſtationibus, quoviy? textu ſummi juris tentari formidatis: injur antes verò ultrõ per inqvibtionen. merum officium perſequendo ac puniendo, niſi in pœnam ipſimet ineideteve lol⸗ atque ſic omninò iſtud ſtudioſorum privilegium explican dum eſt, ne nibileis vl tra jus cCommunetributum videatur, arg.I. quando 109. D. de leg. melké. uf Nr dend. in d. auth. in verb ſecuré et in verb. vindicare Pac. d. 7. uu.⸗ vindicalt negitze· rint, iis dem pœnis ſubjaceant, dignitate ſuà, quâ ob auté dictam infamiæ votamer cidunt, per l. 2. D. de Senat. l. 5§ z. D. de var. et extr. cogn. l.. ubi Cuiac. C. 4 dinn elr perpetuò carituri, J. auth. Quod jus, ſi, ut decebat, hodieque vigeret, multi hociec ſent infames,& perde ent dignitatem, quia meliũs defen dunt ſuos ſervientes fe
mos,& homicidas, quam ſcholares, ait Rebuſſ cit. ã E ac. d. ë 7.n.7. Et graviteri en Rebuff, conqueritur: multas Ciyitates inſurgere contra Univerftates, habent, non cognoſcentes, quid honoris bosivéillis per eas accedat: ꝗq ram flliis viperarum, quæ partu filiorum, corroſis à fœtu lateribus, evi milem eſſe ait: ideoq́; illas Univerſitatibus, propter habitantium ingt privandas,& alio, ubi honor& literarum decus ſerventur, transferendus ces quitur Pac.. c. 7. n. 8. et facit c. ult. 25. q. 2. II.& conſequenter in co, ne fon huum ſive per arreſtatioaem ſive per detencionem perſonæ( di qua tamen vide, 7* Dran)
uarum natu-
ſcerastursu atitudinem
quꝛsapuc 6
—. — 2—— — 4 g.
omuoi alülaan endüne anrnot bod
tural uum do
mwüt.

D. Johannis Georgii Bechtii. 1„ ſeig, Auam) manus injici, Coler p. 2. c. 3.u. 1854 G157. nev * 9 ghiaatur, aut torqueantur, Coler. ibid. nu. 17 3, parum en d. llin co,ae bona illorum pigaorentur, ſub Pœnaquadrupli, auth. Quamvis enim duc inken, uſasmod, ut vocant, repreſſaliæ, etiam jure communi regulauiterſint prohibiræ, da s uing hth, 84& quidem ſub Pœnaitidem quadrupli, Nov.; 2. cap. 1 a deoque ſpecialis d. 8 4 auth diſpoſitio fiuſtra dea videatur arg. l unic. C. de t heſaur lib o nou ramen eſtra- 1 um, id, quod generaliter cautum eſt, in quibus dam caſibus ſpecialiter vind ſcari, ne 1er ilats inideantur negligi, imõ ur appareat, legislatorem eorum præcipuam curam habe- 14 2ar ltanna, el J I. ibi. niſz forté. D. nuut. Caup ſtab tex eleg. in lib. 15-§ 2 z. D. de iniur. in terminis a]nſtma Paa add auth, paſſinn. Denayſ. in adſet 249. Deinde, ImperatorFrid.in d. auth. ſcho- ssadversüs piguora iones conſuctudine paſſim contra jus commune introdu- ecn de deatn Kasmunire voluit, ut bené norar Par A.c. 7.An. 3 eſect. z.&.r latidsc. 8. per votunde te- d a üenda prellaliarum conceſſionem adeos, cerumvé bona, quæ causà ſtudiorum habentur un entena ertendinon debere, poſt Ang.& Salid. rece aixit Coler. d 2.9, 3 n. 13 3&, quod ſinga- tns urrize Miternotandum puro, ne quidem repreſſalias ad versus ſcholares, qui res aliorum at rema lui ſuo deſervientes, p dtã equos& ſi milia, dcferunt, locum habere, tradit Johan de en am tccadte Igs 4e bello, c.1 45-Cæteruùm propoſita bignorationis prohibitionem ad arreſtario- 1 aa mä, e des ob debita prop ria extendi verba auth. vir patiuntur: nihilominüs& hasvigore d iua iſius Conſtit. vetari ac punixri voluit Joh. de Plat. ad colonos I. C. de agric.& cenſ dd Baruntutae an& Rebuff. tom. I. Ord. Reg. 1,:de hter. oblig. art. 6 gl. 3.7.68.& in tr. deprivil ſchol.c. It n ieh h! 13 44ealleg at& ſequitur Peck d.c. 5 2. 1. Ampliüs, ne in loco quidem ſtudii ob non d e Llutam domus con victusvéè penſi onem leu mercedem vel aliam cauſam ipſos aut 1 e mnſ muum libros quaſi tacitæ hyporhecæ jure detineri poſſecenſuerunt Jaſ. Ang& Zal. 4 uänn itmm ger viana. I. de act.& ibid. Schneia win. n. 43 Rebuff. d. tr. c. 19. Peck. d.n. 1·Diſ. Bal⸗ 4. 9 Aspignorib, c. 1a. Becin ex ecutioneſob beueficium competenriæ, quod cum un Sirna telloribus etiam ſtudioſihabent„Coler. d. p. 2, c. 3. nu. 119.) libtos aliasvè res, quæ 5 Sum Madipſis velipſorum aurigis aut nunciis pro cauſa ſtudiorũ portantur, illis aufer- 1 malh teete peſt B. G Rebufftenuit Coler. d.. z. 2 3 n. 132.(ubiramen n. 147. E ſeqah de 4 mn cs uſſtabſer vantia, qua nocentium Pſeudo. ſcholaſticorum culpam innorentes quoq ſape V 9 ant ſeut&r alia Quadam pulchra& ab alio non ita adnotata tirca iſtum urticuli, qua- 160 nusbeneſſciunn kompetenriæ ſcholaribus:ompetat, videbis:& inter alia quidem, quòd be- 12e Ad 4 eſaum competentia ad Profeſſorum Jwuoq; ſalariæ,& ſtudioſorum ſtipendia proaucatur, 1Dät, A e.nu. 14 4. ubi in ſeqq limitat.) Adde Heig. 2.7 11. Magis mirère, quod ex Dd. 1 tliebeckius, Ac. 5.„. 1. ſcholarem liſti non poſle, ſed econrrà iſtam dilceſſus ſecu- 1 ⁸d atu iatem, de qua ſup.xh. 23 3. lit. d. ei patere, etiamſi juraſſet, ex Academia non recedere, V 94 ädifloluto prius ære alieno, modô juſſu parentum revocerur, Alex. Imol. ex& alii in 9 16 D zui ſatis A cog. eo quòd in omni juramento intelligatur excepta auctoritas ſupe- 1 3 11 i eveniens 16 de lurei, modò non ſtudiosè& malitiosé, puta, miſſis ad patrem 9 teisprecatoriis de avocã io cjusmodirevocationem affectaſſet, ac procuraſſet, ex lrimſe NG geracha Peck. d loc. De fuga tamen ſuſpectos ſcholares, ubi periculum eſt, ne Iun hs Ktetitot unquam ſuum conſequatur, ex uſu atreſtati, notat idem Peck. n. z. ubi ink. lrita nelle dicir, ſi ſe Laicos mentiti, aut alioquin dolo malo contraxiſſent, promittẽ- 32 bunn 1 libi paratam ſolationem, facit in arg. t.t. C. ſi minor ſe mai dix.& quòdjura deci- wnuti 99 Menibus non ſubveniunr,] 2.§. cum concord ibi ã Goth adnot. D. ad Vell. IV.& deni- E arridh 6 Neinco, ne gabellæ, Pedagia, guidagia ab ipſis neq́; pro rebus, quas ſtudii aiealhas a tan f Z z2 22 necella-
901z 7 ⸗ 6 2 2 0„ illi in cauſa etiam criminali kamen in hoc fidendum monenz.

9014 De Securitate& Salvo Conductu,
neceſſarii uſus ſui causà transferunt, exigantur, Br. in l. ult. G Divus n. 2. D detuhlican. nci
& Vect. Sich. in. d. auth. habita n. 7. Roſenth. c. 5. concl. 48. Mindan lib a,, 42 hu, 5. Jus 5
refert& ſequitur Bocer. de regalib. 6.⁊. nu. 203. Quam vis enim, ſi jus ſcriptum ſpece- h
mus, neqi ſcholares neque quivis alii ſolvant vectig. pro ſuis perſonis teb. quas nos tin
habenr venales, 1. 5. C. e veciig. via ſup. rh. 70. Soq́; jure nos uti di as, Oud ad dausß. an
pabita in verb ſecuré ſubdens, quoad hoc in ſcholarib. nibil eſſe peculiare. Alitamèa uat: 18
* Conſuetudine, quæ in talibus ſervanda, l. 4·§ ult D. de publican.& vedtigal inductum. ie. ut ſolvantur, tam pro perſona, quàm prorebus, licét non venalib us, Duaren adt. D. alin
* V de publican. c. z. eam tamen, teſt monio omnium, non eſſe receptam contta ſchoſa. en 2*
res: proinde hos non teneri ad vectigalia, Pac.. 5.n. 4. Bocer. d. loc. au. 206 Ahus hgw en
V ſbecialem ſcholarium immunitatem à Vectigalibus, ur& immunitatem ab aliu enenhiuxak realibus&x perſonalibus, omnes feré Interpp præſertim vetuſtiores ad d. auth ponunt unn a
qua etiam tranſit ipſemer Oldend de iur. ſing. t. de pri vil. Profeſſ.& ſtud privil. ac, quus hnn
conſuetudo ſolvendi vectigalia de reb. ad proprium uſum comtaratii toleretur ne aliqaun l
— Glericorum& Scholarium priwilegium Zollfreyheit Inihil operaretur, exs Caſtrenſinli b *½ publican. 4: in fin. D. de public& Ruin. conſ. 1 2. n. 8. vol. 5. notatur Smpb.10m 1 9.at. ege 9.157.Deinceps, man feſta ſpecial tas in hoc deprehen ditur, qsεοd dejure commt-
ni publicanus vectigalia illicité exigens intra annum in duplum, poft annämis dagt 44 3 3. 1„.* 4 4 4 6 ſimplum, teneatur, I.. D. depublican. iſthoc ver jure privilegiato Scholaris eam in. a
— juriam paſſus, ad mulctam&pœnas d. auth. agere poſſit, Sich. iid numer. 7adeog aa, Ppubliganus in quadruplum teneatur& infamis fiat, Paucius d lac. plané kaudisch- ie *„ ca iſtud privilegium excludendæ gratid, ne videli ceraliqui ſe fingast ſcholales⸗ h 1 fraudanda vectigalia, quibus ſimulatio ſua prodeſſe non debet, arg:&. tus frateruus- di
tis. de Clerig. uon reſidentib. ideoque, ſi dubitetur, an lint ſtudioſt, argumeatuides- n,,
guoſcendum erit, arg lib. 5.§ 6. D. de te milit puts, Hirationem poſſintreddete bi g 4 Acad, fuiſſe, item ſil bros ſecum feraar, Oldend. A priwileg Etoperæ tecium. a 4 2 47 ₰ 4. hren.
Kuri lunt Scholares, i ferant ſecum matriculam, quã ſcholaſticam qualitatem än
tinuõ probare poffint per not. Menoch. 2/ꝓꝓ&r†*/7 8. licut ea in lealia per teloniaaditt
requiri conſuevit: eòdem recidit, quod Lich. d num. 7. pro cautela tradiblitemsis-
ſtimoniales& ſigillatas ab Univerſitatibus accipiendas, per quas lides ſiz publtsr nis, quod ſint ſtudentes, ultra quod ſüexigantur, poſſint illos convcnitepPguſin auth. com memoratis: quà prudentiâ& circa aurigas ſaos uri monentunut nielict dictas literas eisdem dent, qui bus fidem publicanis faciant,&as r⁴⁸⁵ vulgs Sthe bich/& ciſtas, quas vehunt,(sam conſueræ inſcriprioni non ſemper creditut,) els ſcholarium, daß es Studenten gut ſey/ per Br. G. Sich all. locis. Bocer.Aam A9 & nuncios, nautas, aur gas literas teſtimoniales ſtudioſ habentes uleenus 44 2pft- turam rerum cogi non poſſe, ſed in cventum juramestoillorum ſtandum, ait nals. biliter Peck. de iur. ſiſt. ed. Vet. c. 5,. num. 2. Quatenus auem profeſſionem rerum 4 Srudioſos pertinentium adtelonia fieri oporreat, ex deductis ſupratheſ 17 Plsaun eſt, Perquãâm iniqui verò ſunt, qui d.conſl Frideric neglecti ftudioſorum mman- tatis à vectig. rationem nullam habenrt, ſecundum Dn. Richard. Dieter. Imp Can 4. in ſua diſp de ſumma ſummi lint poteſtare, theſ. 138. Sané, ubiob quenidiäoam faui- conſervan dis pontibus& flaminum ripis contra vim& impetum aquaruma 4 6 tatem à Scholaribus quoq;& aliis privilegiatis pontenagia, ut in ponte 6
4 8.. 42. 0 8 Khenano, aut portoria ſeuripatica, ut pallim alibi,exi guntan id æuo anune m
1 Wen. inhg
“ 2

10 6n
8 Dna 1 4 laagh 1 4 mmiei K lilſena
den Fedäheäan m lenem en an ua nnntauu ſinnuagn Eniſe un Imwanmt N uhearnuina . Antuu eia ar t güitr n ae n i om en a riniezununeat 1e le än e auuus u Ruun 1a talggiinatär
1e on teeen 6 2 Lategat * rinzin un ra r 5.h ſh A Cekem 8 . dra uu 1 4 nen doho 4 bI. uegaah 1 egu Rdts gegh 7 fäh 1 — ldesou 4, 80 unu za 2un unſ 3
uulaan uiio teruen
D. Johannis Georgil Becheik. 98, um eſt, Mindan. ſuprd all. /. 6. Bocer. d. c. 2. 20 S.Præſerrim cũm A talibus nec Clerf. alis qualitas aec digaitas Equeſtris immuniratem præſtet, per textum expreſſum in ure gaxon. ſupra: h 222. Verbotenus citatum. Tandem, huicce materiæ& hocadſi. lendum eſt: quõd de rebus ad ſcholares non in ſolidum ſpeant bus, ſed cum aliis nosprivilegiatis adhuc dum communibus,(v. c. ſi ſcholaris eum plebejo inregram nuum, aur plauſtrum vini, vehemvelignorum emerit, quæ ita in di viſim testur: aut ſi quid ex hereditare, quam ſeholaris cum n dum divisa, transvehatur iſti pro fua Parte, vectigal ſolvere cogantur: es quod in abellis, ut& collectis reſpectu bonorum communium, non exemtus concurtens eumeremto non gaudear hujus privilegio: quia agitur de re dividua& non in divi- ſtias dieir Capra regula S6. num)7& faciuut addudza per Caſtr. inl ſi communem. D.
Tumadm ſerv amier Boſſtr de for. omp num. 14;&e. ſeq. ſequitur Covar: prac 27.22p. I ab numer. ⁊. Verſ-quod ſi contingar. refert& ſequitur Oavalc. de u ſufr. mul. relis vum. 16). 1255. Videndum reſtat: in quibus expl' catæ ſecuritatis ſcholaſticæ præro- gatire deficiant? Primüm, ih iis, qui tanto rempore ab Univerſitate vel ſchola abfue- wat, ut animum revertenadi(quem donec habent, ſcholaſtici reputantur, arg. I ſn. D Aeeupt& ſcholaſticorum pr. Vilegiis fruuntur,¹ pen 5 1. C. de proxim. ſacr. ſcrin. lib.
tran ſp or- on ſcholariadquiſtvit, nec-
ti ſdepoſuerunt, ſicque jus ſcholafticum amiſerinr, arg. S pavonum. 1 5,in f de re M G&r adquir ear. dom. 1. z. G 3. C. de commeatu lib 1 2 ex quibus l. præter erum deyrba 6 mentem quen quennii terminum huit rei bræſtituunt poſt Bl. Sich in d auth numer 15. DhAupd fallen: 3. Bac. d. c. 4 nu. 5. 13 4 u opinione, tanquam communiter recepta Cekudioſts fa vorabili non facilé receden dum Putarem. Imò quod plus ert, S tudioſos ettam dis umnennium de novo ad Acad in Quaprius ſtuduerunt, reverſos nomen marriculz iin Geprecium inſcriptionis iteratõ ſolvere non coadtos memini& meo exenaplo adſerere Mim emntra dodirinam Sich.A numer.1 5. Deiades in iis, qui ob aliquod delictum rel üßterepti, a7g 1. 4 7. D. Adere milit vel ex albo ſtudioſorum deleti, ac igaominiosé iinſſt relab Gatverſitate proſcripri, eſusq́; de adeò communione privari, nec reſti- tattfetugt e. ex literi⸗ Ir. de conſtit. Rebuff de privileg. ſtud c. 1 z2. Perk A.«. S.numer I. Dhdbt faen: 1. Pac. d. c. 2. num. 1 4. quò facit, quòd pri vil. d. auth. ad ſtudentes ſce- ſetſts aur fürres& homicidas nôn exten di, pot gl in auth de mand. Princip. non per- mitas(Novell. 1. c. 5.) in verb notentes dixit S:ch. in I. 1. n. 6. C. de nuna ub tamen a quéd privil. fori ſcholarium,(de quo ultra alios vide Schrad p 10.f. 1.n. 11.G19. 193.)id ſublimitat in Univerſitate Tubingenſi, utpotéq æ jurisdictionem eimdaſem habear: quod& ad alias(neq, enim illa Academiarum ſola ut t/e ratus eſt, tbabenſtale jurisd. hab entes(veluti H. japplicaadum eſt. Quid ſi ab una Acade- ob delickum relegati vel excluſi aliam adierint, ibiq́; in matriculam relati fnt,
ecuritate aliisque privilegiis Studioſorum illius Academiæ gaudebunt? Aarg. 1.6. G9. D Aere milit.&⸗ faciunt quæ pro iurisdidt. Acad. R. in cauſa C. C. non ita 9 Cellegium C. H aliiq; ICtireſponderunt. Vid. omninò Horat. Luc.& alios de pri-
k thdio. 1.
4 36. Aſoholaribus, qui circa contemplationem ac ſcie atiam docendo diſ- ove occupati ad cos, qui cognitioni peritiam praxinque conjungunrt, adſecu-
dosprogredior. Et de Theologorum quidem practicorum ſecuritate exiis, quæ
lälimine hujus claſſis de Eccleſiaſticorum ſecuritate dicta ſunt, ſatis liquet. Lz 222 2 237·De
————

9 016 De Securitate& Salvo Conductu,
1237. De juriſperitorum verò ſecuritate, præterquam quòd er generaliter
traditis ſuprãàã de ſecuritate Doctorum pateat, etiam in ſpecie exprimũt noſtri:quòd
Advocati& Procuratores partiũ litigantiũ tutõ ad locũ judicii venire, ibidem cami
agitare, atq; inde recedere ſecurè permittẽdi ſint, per dicẽda infr o. S. ubi de lots iudiu
tuto: quòd ibidem propter ſuas lites coaveniri nequeant, ſed revocandi domem jus habeanrt, tex. in N. 80. c. 1 quôd in Advocatos pro debito manus injici non poſſitce- ler. p. 1. c. 3.n. 157: ne quidem per atreſtacionem, Peck. d. c./ n. 9.(ubi Da de faimidum ſervari conquerentes refert.) acne qui dem in cauſa criminalt ad capturam& tonuã procedi, Coler.[ur ſupr. in Nobilib. Doctoralibus, Scholaribus quoq, dicti) in het zunimſ. dendum monens, ibid. v. 173.& quòd beneficio competentiæ fruantur, etiam quoad honoraria ſua, poſt alios tenet Coler. d. p. 2. c 317. 119. G 144.1n ſpecie veb,ſion dèe Conſiliariis ut oſtendi ſupr. th. 190.ita& de Adrocatis Pris cipis tradunt eos tohttt præjuditiũ pub. nuſquam ſiſtere aut arreſtare licere, ſicut nec ahbi cõvesiripoſſnt- Peck d. c. Se. 8 Denayſ. in diſb ſuade iurid. Cam arg. 6. Gin adſert 245 Jpecialifimt deniq; de Advocatorum& Procu atorum Cameræ Hecuritate, ex Ord„. 1.4,49.ead uæ de Senatus ſeu Collegii Cameralis, putà judicis& Adfeſſorum gecuritate, upns claſſ. z. dedux;tenenda ſunt: qui bus ſuperaddo, qu òd Advocati& ProcuratortòCa- meræ, ſi foris quid ad proprium uſum, reiq́; familiaris ſuſtentationem emetist em- turive ſint, ne causaà vectigalium in teloniis, per quæ id rraus vehendum eſtmoleſté- tur, pro bulleſir immunitatis ſoæ à gabellis, apud Collegium ſupplicare, easqp mpe- trare folêre: ſicuti Dd. B. K.& I.I. K. Cameræ Advocatis& Procuratoribus 7.Ocad,. 1600 decreto permiſſum, daß ſie ſich in der Ch P oder Marg graffſchafft mit eine ſchiff holtz verſehen moͤchten/ vnd Ihnen hierzu ein gewohnlicher zollzettelerthal Symph. tom. 4. 2 p. 80 De iis, qui praxeos addiſcendæ causà Spiram veniust, Tulgo Practicanten⸗ cüm quod in Accademiis ſunt Studioſi, id ipſi ſint in Cameræuni- verfirate ſeu corpore, per not. Thyim de Benign ſyntagm. 4 decij. 3. vot. 2. ſuh n.. Eoue clari juris eſt, eos non minori, atq; Acad. S&udioſi per A autb. habita. imò pauiſettfu
ipſis Adſeſſoribus, Advocaris& Procuratoribus Cametæ, ſecuritate fiui exsts
8 K 2. 8 ⸗ 4 r 3 2 niſi quõd hi cum ſuã familiâ ejus commodis gaudent: ſicut& al as exe
quæ emerunt pro uſu familiæ fuæ, Deregr.. de iur.ſ.n. 21. ſimiliterq́; exempla abaliis oneribus, ur& privilegiatum forum habentium prixilegiumad famlan quoq; pertinet 1.2. C. de Ep:ſc. C& Cler. l. 7. C. de Profeſſ.& Med. lib. 12 illi reio n müm conductis emptisvé domibus propriam egerint familiam„& œconomiar ſtituerint, jarisdictioni Senarus Spirenſis fubjugentur, Cameraliumo icmfali⸗ emperdaut, Viſit. Abſcheid/de A. 1570 5 Weiters. E S /e adnos 4cCinhb4n OrA. 1. vcialitet 238. Circa Medicorum deniq; Practicorum gccuritatem etiam ſgerilen exprimitur, quòdcapi& carcerari pro debiro nequeant, A.lib.7.0 44 vniſiſu necarreſtari: quod, licét uſu non ſetvari conqueraatur Dd. relati ã peck al's euus quin tamen exgeneralibuus d.!. verbis,& mente legislatoris, certijuri sſit, non uubim idq́; religioni judicantis committo cum beckio, qui in Medico quodam ob pen juner loaga cjus abſentia, cümin parva civitate unicus eſſet, abloluto& dim præjuditium adferc, A.c. 9. torum
4 ⸗* 6 4*.. 3. 093 239. Hactenus in claſſe iſthac tertia de cœleſtium, alioruḿ; tog aa8. 172
mptipto lty remplorum
8
3/ 1 4 4. 4.. 8. militum,(arg. 114. C. de ad voc.div. iud. uid. Everh.in top. Colerp2nue 9 ſecaui
titate netit 4,0. olſe guid aewo tor. dc dloae. untenf igudt daGer eterige togto daion 3 8 dug antu ae A (abr. dthn⸗ dude en de don daue iire rntil

dun
f detlgini 0 ee det
2 d li i8 a lin
e uladeu 1
11 Kbh 1 Kauschüma, li Keüüine ic deeälüitnnt b 45. 8. 3 7„* 14* In mainé propterea manus in eos inji ci, Coler. d l. nu. 6 I. Clim manus injectio, ſive per 81 ineahin ineſtationem, ſive per derentionem perſonæ contingat, magnæ injuriæ inſtar ha- u dei Kelarmes hatar& ſit ignominia irretractabilis, præſertim carceratio injuſta, Coler. d. l. num.
h IManftte Ay Cudc,cüm commeatum, quitamen difficulter ac parciſſim é datur, ².12§. D. 1 nen thtt AnmeC.dere milit. Claad. Cotereus lib. J. de iur. E privil. milit. c 3 8. Petr. Bell. de re mi- d aata u) 17.9 nu. ſ. G ſ**2. E p.9 per tot.(ubi de commeatu tanquam ſpecie ſalvi conductus ã d n, tſtt i eeareſi, er ea occaſione de ſalvo conquctu geueratim tradtat, qua erit materiac 11. 1 Kiuiie impetraverunt, interea temporis lite pulſari hau dqueunt, ſed liberam habeat 44 1 Magi menndilicentiam A..un. C. in quib. cauſ- militantes fori præſer. l.9. C. de proxim. ſacr. 15 arſcbe malulr.5 3. Cde brivil. Schol lib. 12. VI. Quòdà vectigalium preſtatione immu- 2 ¼ ertumg unsſin ſe quoad ſe&res ufui ſuo aut ſuorum ſervientes, de quibus ne quidem pro- 1 1r ünit onem kacerccoguntur, ita ſc. ut cam omittentes pœnam commiſſi nom patian- am nicget lhcke, C. de vecigalib. de mercibus verò ſuis quam vis vect galconſuetum& ipſi 8 Aalzu 1 hantura 7. G. d.:. Bocer: de regal. c. 2./. 198. adhuc ramen, propter carum nõ da nlin en, uni llonem pouns commiſſi nonteventur, ſed pœnitere,& vectigal, quã- e Onaum a 3 3 3 ereapparuerit, adhuc ſolvendo, eam evitare poſſunt, A1.3. C. de veci- h au E Conſaltum veréeſt: Milites, ut commemoraam liberam ac ſecuram commeã:?
4 9 1
b 1 rrunu— C. de commeatu, lib. 124 velhoneſtæ eauſariæve miſſionis, . ruhnlum 1 D. his qui not. infam l.13§ 3 D. de re milit. valgò Paßporten/ à Gallico
Drruin 5 3 eun 2 Nana, 8. des ſauf conduidls et paſſeports) ſecum ferre& inquie tanti⸗
2 csils erdn are: quo neuattento ſecuritatem iplorum violantes legitimè c rceri
inſwin 4 5 debebunt. VII. Quòd domum rererſis& militia quævis omninò da- P ahabn de 2 lentibus ipſis data, ut& lucra, quę ipſis interim a blatainterceptavé fue=
eeinnrur Kreſtituuntur, ut eſt paſſim ſubt. D. e; quib' cauſ mai et:. C. dæ 12i Fün lienett 84 Warla4 e? eorum qui Reip. cau abſunt, et t. ſeq. de uxo rib milit et eor qui Reip. cauſ.
2 Cu m VIII.& denique, quòd à creditoribus ſuis conventi habent beneficium o“ L z222 3 eom-
————

Sos Do gecüritate& Slvo Condudhn,
competentiæ, I.miles. 6. D. de re iud. ut videl. in exſeeutione invadere iſtis on liceaj quæ illi militiæ causà habent, cùm arma militibus relinquen da ſint, ut lbtiſchoka. xib us,& breviarium Clericis ex B1. Coler.. 2. c. 3 n. 134. 8 240. Expolſità militum ſecuritate non gaudent milites non immattieti ri, arg. l. 16. C. de teſt. mil. ſive, ut loquuntur, non arrollari, nec in numeros telatf ſeu milites non ſtipendiarii, I. 3. ubi gl. C. de off Mag. milit. Petr. Bell,p. 71de ve milii n. 3 22.in quo ceufu ſunt, quos vulgo Freybeuter/ vocant. Non magisille uunter a⸗ transfugæ aliique defertotes ſiap. th. 1 29. 130.conſp ratores,l.3.Spen D'Aumd. atal adversüs M giltearum ſaum mil tarem inſurgentes, te, text. fupr. ꝛh. 16 innjpacis unld turbatores, l. ult. in f D. de re milit.& per tradita ſup. th. 1 13:0 ſeo. paltes gtalentes. inn que, de quib ſup.h, 1 33·& th. 206 in fin. latrocinantes, Old. A.r. de privile mil ubinem bn de ignominiosé miſſis. piratæ deniq;, eò quòd ſint hoſtes publicinavigant um ſecun. t8 tatem impugnantes, ur d ſup. theſ. 1 28. G in terminis remotionis privileginummiis. andi rium Marcus Mantua in! maritus quondã tuus miles. n 28 4.& ſeo. uliens Phntzſe tiere quotannis excommunicari fucit c. 17, de ludæ.)re fert, eosq; impune offendiac abrobank. ale ret. Vide omninò ibid n. 23 8 in f&e ea. ad fin ueq, explicantum, qui milites jrivilzu militaribus non fruantur. Eætas fragmentum illius lecturæ iner.traut tom. 16in dtqte
licu ES) 4* ſace euc an in
—
heęc etiam de ſecuritate perſonarum dignitatem poreſtate publicâ erpertè habentil. ſuthn 8 1 6
CIASSIS IV. N
De Securitate Legali perſonarum in ordine vitz humanætum- hüki
primis neceſſario degentium. real
141. Succedit eorum Securiras, qui in ordine aliquo alio dignitatiserper.
te, vitæ tamen humanæ, civilique ſocietati maxim ê necellario deguut: quo t- 2 mero primum ſunt Mercatores ſeu Negotiatores,(qui ex matricula mercatofum ti. h les eſſe præſumuntur, Menoch 2 preſ.) 8e z inf) quosin negotiotionibüslätscor roalætati fecuritate debere ſalabriter quoq́; conſtiturum eſt, e fn. Aetrau d ubi eundo&redeundo ſecuri eſſe debent: quia autem pro mercibus, quasemabhid. veſtigandis& perquirendis eunt ubique& hocſecuté facere petmittendi ſast e not. Pet. Bell. de re mil a.. 9. num. 1 2. Hoc amplius, Impet. Fridericus llI. eos ciamit bellis publicis ſecuros à violentia hoſtili eſſe voluitn Reform. ſua, ſub Rub Wer in offnen vaͤhden gefreyt ſeyn ſoll/ p. 18.& quòd in bello metcatoribus pa cettunftz tenuit quoq;, Petr. Bellus tr. de ra milit.. 2.*. 9 num. 6. Declaratur verõ iſtaſceufias ut procedar tantüm inmet cibus licitis, ur paſſim ſub D Ae puk liran&1C JAnie port. non deb. l. un. C. de litor.& itin cuſlod lib. 2, e. 17 de ludé. Pereg? libis d un in Boer. deciſ. 178 limitatur per vectigalia, Fachſ-conſ. ¹ 1.& laré ſupr.t z1th.56.O Nun mis ſeaa. novis tamen teloniorum ac pedagiorum ex- ionbusilles moleſtategu tentaverint, excommunicantur jurc Can.. ſi quis Romipel us. 21 eauſ 24 4. iade cenſib. coniunge dicta ſup. th. 19. quin& à veteribus, liberarum nundinarum tempot dejure immunes ſunt, quanqeã de conſuetudine aliud obeiauerit, nt haßehiunh c. 7*ubi de nundinarum ſecuritate agetur. Non producitut dicta ſecuritas ac manhe nes, l. 207. Dide V S. ſimilesq; alios fraudum in commerciis excogitatotes t iah ſturarum totas plerumq; regiones pervagantium artifices(quibus aucenſenutrin 4 foranei illi, vulg⁰ Landtfaͤhrer/ Confer d.Reform Fria all loe.& Ord— 1 S Nach dem auch 5. 23 8. G& de A. 15 48.5 Nach dem auch/* 401 CA4. 1 N,z8

3 3 n Aeu⸗ b 9019 1 um— aapjlicut nec monopolæ, hun ubi Dd. O. de monopol.& paſſim in Receſſib Imp. nec de- 11 danttg 3 tes, de uihu, infr 6. 8.( 2 inter cauſas ſecuritatem legalem parientes, etiam de iu- 1* äa ſtauſa ceſſionis bonorum, qus in iſtis deſicit.)&c. 1I.(ubi inter alias ſalvi condudtus 1 dt riaruconceſſione venientus ſpecies de moratorio reſcripto, vulgé Qin quennel/ quödi-
hree 6 Heh
21 e ae. im
¹ 2 umeß mtuſeulitore dimittuntur, nullam concuſſionem vel damna ſuſtincant: ita tamé, 1 mnine nearum naucleri deponant, in quam provinciam ituri ſunt, uti hoc manifeſtaro 1 88 dg ulcontracos poſtea indignario ſeu concuſſio quoquo modo procedat, a. I. un. C. d ee Dlttarses altar,G ttin cuſt./ 12.
5 D antts 4 udinun lelosſoſtinere, delega as ſpectes annonarias transferentes nec conchiHones per- 24 esk n fei,necaliquod genus incommodi, ſed venientes ac remeantes omni ſecuritate il Ire mmühts un decé hbhrarum auri mulcta proponenda his, qui eosinquietare tentaverintl. m Kütätne nlan C.4e aawicular l. 11. Asque pro iſtiusmodi Negotiatoram& Navicula- 4 f.s rütt tannm ecuritate cOatra arreſtationes&c. duas Conſtitutiones Caroli V. refert 3 brsalt Mat äs iur ſiſt.c L,h.· adit vet, b
3.2 i 8 t Teruis& poſtremo in hac claſſe Agricolarum ſeu Ruſticorum ſeſe offer: am iplis, dum agriculturæ operam impendunt, pIenam Lex tribuit, ut N kune ennneguſs hobus arqus ialtrumentis; 1csſecuroras,cun Iſeq. Gauth. agricul- 13 ethuialn Mhuatee nes pen on poß facit Novel. 32 c. I. E er text. longé ttinus in e hin.(ubi BiIfmut, a Wel redeuntes vel in agricultura exiſtentes,& animalia quibus arant,& ſe-
*
ue ttshortaut ad agrum, congruâ ſecuritate lætantur.) detreug-& pac Magalott. tr hio,. nae srlallaey inpraft.:. 3 1. Ae execut.& ſubhaſt. n. 16. Peck. A. ract. de iur. ſiſt. c.. nu. 1 6 1 baauunte 4 8 Ae pri vileg rußſlic. c 7. Guil. Bened. verb&uxorem nomine Adelaſtam. n. 343. Inpl 4* bh de iaſtrumentus ruralibas, qudd de iure ã Veltigali ſint exemta, habetur Symph. p giu k.. 2. 157. Nec in pace ſolum, verum etiamin bello agricolas ſecuros, i- u Rpatcendum eſle tenet, Patr. Bell. de re milit. 4.p. 2 1. 9./. 7. idque ita placuit Impe- 3 kriger.II in ſaprä allegat. Reformatione t. Wer in offnen Daͤhden gefreyt ſeyn s ſicun& apud Indos belli quoque tempore agricolas ſecuros efle, ob com- hAn Mnem agticulturæ utilitatem, refert Claud. Cotereus lib. 2. de iure& pri vileg. milit. Seutu 1 ahenn qun etiam in ſecuritatis raſticæ violatores ſpecialiter ſancita eſt: quia tenu i 2 data ia quadruplam coguntur reſtituere, inſuperque infamis notan- 90 N V be aut helislianimadverlione nihilominus puniendi, d. Authent. agricultozes. G. wes ua 5 dren pign. olig. boſſ& eſt text. notabilis, in libro z. C. ne ruſticani ad ullum ob- a u. Ihh Kevenuan, Ahre 11. ubi gonftituitur, us, quicunque EratextuPublicimu- Aerlg.
Ge

2020 De Securitate& Salvo Conductu,
geris poſſunt eſſe terribilies, ſi ruſticano cuipiam neceſſitatẽ, quaſi mancipio,impa. nunt) aut ſervum ejus vel fortẽ bovem in uſus proprios neceſſitatesque con vettuns ablatis omnibus bonis perpetuo ſubjugentur exilio: quib. poſterioribus verhi enan in C. Th. his verbis: ultimo ſubiugentur exitio: ſcriptam mitigarunt, ut adnotavit Gunhiff
ibid.& iſtam I.z, cum multis aliis elegantibus ex jure& Dd. pro tuſticis inagtitutu.
ra nõ moleſtandis, nec abindé avocandis, quæ tamen hodié à Dominis cotum yani artendantur, rradtat. Guil. Bened ſupr. all. loc. n. praceda et ſeqq. ac de modò tadanon obſervantia poſt Chaſſ. ſuper conſuetud. Burg. Rub. 2 des confiſcations num. 1, unTn. geſimuss ſextus Cuſus&xc. p. mihi; z con queritur etiam Clarus§ ſ. a. 7I. uu. Iſtud duuits alicui videatur, quòd bovis aratorii occiſores exilio vel ettam mortemulctacos fuiſſe, ex Plinio& Varrone probat, Goth in d. 1.7. C. qua res pign.& quòdjuresmosum cautum erat, ut poliatores aratrorum fappl:cio adjudicarentur, quem tigotemai- tigavit Elector Aaguſtus, Novell. Conſt. p. 4 t. 3 5. ubi aliquot caſus diſtinguit viutilia Dan. Moller. in comment. Sané, cùm& aliàs in milite gravius coerceri delictaſoleast I14. D. depæn. I. 6. pr. D. de re milit. non earet ratione, quò d novãà Imperii conftuio. one militari deſpoliatio aratrorum, ac ob parem communis neceſſitatis atq; utlita- tis cauſam, molarum furnorum& ſimilium, ſive amicorum, ſive hoſtium ſiut, con- fractio, direptio, deſtructio, citra licentiam Superioris, equitib. peditibusq; ſobpc. na capitis inhibetur, Reuterbeſtallung/ 4e 4.170 Ars. 69.679 G Sußbeſtaling eodem Anno, art. 5 3 690-
CrASSIS V. De Securitate Legali perſonarum miſerabilium.
245. In quinta claſſe Securitatem collocavi perſonatum miſetadilum, quales præcipué lunt Pupiſli& Viduæ, qui ſecundũm Dei ter O. M. pioteciiodem fipgularem quæ, ſacris fidem immotam facientibus literis, talis tantaqueeſt ut ſi duas atq; Papillos tangentes„pupillam oculi divini attrectare; eosdem premealch lædentes, violantes, ultricib. divinæ iræ flãmis, vindictæ punitioniq; immileticdld ac ſeveræ ſeſe offerant) Legi quoq;& Imperio præciput curæ cordique ſunt& f debent, lun C. quado Imp. inter pupillos vel viduas, Vel alia⸗ miſerabiles perſiua- dgE cat, et ne exhibeantur, diſt. 87 ꝓer tot.. ſuper quibusdä. 1 6. in ſ. de V. er alii aſſm Ce. varr prad. ꝗ4. c.6 per tot. Menoch. raſ. 6. Schrad de feud pe 0.f. 2.2. 34. 44e6 un ue & Pupillos propter orbitatẽ magis eſſe privilegiatos, quàm Srudioſos rectdiia Sich. adauth habita.:n 20:Cine fil propatr. Ol. lede iure ſingul de priv. qus un ltehn feſlet ſtud. fall.y Nec verò in iſta claſſe Pupillorum tantum, ſed& limpuberũ nonar phanorũ, ex canſa imbecillis ætatis, ut paulò poſft patebit, ſimiliterq́; non Viduarua tum, ſed& aliarum, adeoque in genere, Mulierum favorabilis eſt Fecuritas pal conſideratione infitmitatis fragilis ſexus fœminei, l.2§ 2α◻: D. deut tuitu præcipui ejusdem muneris, ꝙ eſt accipere ac tueri conceptũ-.14.1-D. 1. ed.l.z.v.cum enim. C. de ind vid:.& cõmiſeratione propter auxilia& obſequia, ql⸗
. 2⸗2 83 5 4 5 jvi librom maritis præſtant, propter partus periculũ& ipſam muleis legẽprivil ditatam tispu- procreationé, l. 12. C. qui pot in pig. hab. e.z. Ae conv. inſia partim deniq́ keh 2 denus doris illibati cũ primis in eo ſexu cõſervãdi, I. un. ubi Dd. C. de rapt vus Pn 729.
4 9
Aib.(quà ratione meretrices abhinc ſecluſas eſſe o portetefacii li. 15.§ 13. c⸗
ad Voll pattimit.

e. eh. ergrerii e a nn 49 rpkan A An
1
pae ud a
eranlode] O hn. 1
F ſn 2-alem cdt n 2 um brea an hm.
im Jupetid 2 1ua
1hel 4417 Kiß
818 V. ſnan
* 7 1 em collo 4* N
OAlee 1g niloron d a en d NMujeaf n 9
Adi ſenar. 1W jig. aelr 1 ijna dun Ta 5 n 4 Mhe
4 N
* 3 4„ 2 4 8 8 D. Johannis Georgii Bechtii. 922 Gal Tul deadult. quas tamen in cenſum miſerabilium perſonarum referre non e- ahuit Menoch. A. caſ. G6. u. 2 5.) Ad iſtam Pupillorum ac Mulierum ſecuritatem in-
niareferendum eſt, quòd nec illi nec iſtæ pro debito carcerari poſſunt, ſive fiſca- Aa
1” wcherſa an e(ubitamen arreſtari poſſe concedit:) AAdeſupr. xh. 137. prope fin quod privilegium a.29. C. adl. lul. de adul. ad meretricem produci negat Peck-ibid. quòd P maregius in L...§.33 D.ad Sylan. l. 0. pr.&9 I. 15... D. d⸗ quaſt.& in minùs gravibus Mulieres non torquentur, licèt in gravioribus hæ torturam(quæ tamen in lihns⸗ ul agnante differtut, donec pariat, 1.3. D. depæn.) non effugi ant, 13. C. de quaſt. quòd Klole ee 0 n
Ail et
kittud ſit, ſive privatum, auth. hodisè. C. de cuſtod. reor. N. 1z 4..9. Peck. de jur. ſiſt. c. 5. n.
apilli,
rupilloim pœnis irrogandis minor ætas excuſationem vel ſaltèm mitigationem pa-
Sz. DAtad Syl.(videramenl. 14. ecd.:.) l.16§ 3. in fin. D. depæn. /7. C. eod. Mu-
leti quoq; gravidæ damnatæ interim parcitur, d lato ſupplicio, quoad pariar, I. 18,
h D eſtat. hHom. d. l.3. D. de rœxn. ubi Vide Gothofr Ioh. Boem. Iib. I. de moribus gentium, c. 1.„. 4.
ai Geremplum Argentina An. 1596 ,06 ſerarum refertur Symph. tom. 3. Verb. Prægnans.
temqh mulier, quæ per ſuos pacem publicam turbavit, in Bannum forma conſuera, dtvir, non declaratur, Gail. l. P. P. I. 2. 36.Cit ſup xh. 117. cirrafin. Senes quoqʒ(cùm lalene ctus quodam modò morbus ſit, ad mortem duraturus, X verò diuturno natbo fatigati& debiles miſerabilibus perſonis accenſeantur, ſupr. all. L... Q. quando Iuy inter vid.&c.) rectè inter miſerabiles perſonas reponit Menoch. all. caſ. 66. id- ogp privilegiatà& ipſi fecuritate inter eas meritò gaudent:& hoc non ſolùm im- ecillitatis lenilis commiſeratione, ſed velob magnam quoq; ſenectuti debiram ſenerationem, de qua Lev. 19.1. emper.. D. de jur. immun. Nov. 80. c. 5.§.]. Coraſ p. z. ſejur art.c. 6. Maximé verd conſpicua miſerabilibus perſonis tributa ſecuritas inde Wuesre ridetur, quòd inter ipſa ctiam hoſtium tela ipſis parciconveniat. Quamvis enim œminis in dello non parci, neq; pueris, conqueratur Petr. Bell. dere milit. p. 2. tga. Gꝛ.tamen non Camillus ſolùm, referente eod. d. n. 3. iis pepercit: ſed&(præ- enam quòd Imp. Frid. 3. puerperis& gravi morbo decumbentibus parci voluit, ſthall Reform. J. Veer in offenen Vaͤhden gefreyt ſeyn ſoll /) novis Im perii conſtitu- ſonbesmilitaribus equitib. peditibusq; injungitur, allen erlebten Teuten/ auch Waibsbildern/(à qua tamen ſecuritate per ſuprd dictade meretricibus, militum foca- agut vocac! 2. C. de don. int. Vir. Er ux. jure optimo excluſeris,) die auff keiner Wejrbefunden werden/ auch vnmundige Rindernicht zu toͤdten/ bey Straff Ceibs and Lebens Reuterbeſtallung art. 70.5,679 Fußbeſtallung art. /4. p. 690.
CLASSIS VI.& ULTIMA.
De Securitate Legali perſonarum domeſticà poteſtate pollentium.
246. In ſexta& ultima elaſſe, perſonarum videl. domeſticà poteſtate præ-
rum, inieid occutrit ſecuritas Mariti reſpectu Uxoris, quæ in illius eſt poteſtare ſästitali Eph. 5. Ariſt.J. Polit. ep- I. Oæconom.(quæ& jure civili veteri erat cognita in nattimonio, quo d fiebat convęntione in manum viri, Cic. in Top. Vlp. in fragm. t. 9.) dſequium certè illi debet, Epheſ. ſ. Coloſſ. 3. Tit. 2. 1. Petr. 3.& reverentiam, I. 4.§.1. D. Humatr. ideoq́; illius ſecuritatem illæſam peculiari ratione ac metu pœnæ gravio- Aaaaaa 1is, l.28.

92² De Securitate& Salvo Conductu,
ris, I.28.§. 8. D. de pœn. relinquere tenetur, aded ut ne quidem illi cotrigenti teſiſters debeat, per regulam, ubi offenſio licita, ibi defenſio illicita, ſupra th. 118. verſ.cateroquin. Diſtingue tamen: Quando enim uxor commiſit aliquid, ob quod maritusjure tirit cam repudiare poteſt, ut inl. 9. C. de repud. ùm acriter eam verberare, quinetia domo exigere poteſt In aliis ver ò caſibus modica tantùm uxoris caſtigatio marito conce- ditur, ita ut flagellis aut fuſtibus eam cædere impunè nequeat, Nov. 117,e.I4 a f tale quid contingar, cautionem de non offendendo, de qua infràc. o. uxotamanſto itit exigere poteſt, Goth. add. c. 14.2 Beluiſ. i. pracl. 9. n. 16. eS 17. cum maritum nondece- raot at, tyrannicè in uxorem ſævire, quin potius maritali affectione eam amplecti&pto- Mceoyo ſequi, l. 1. C. de repud. Nov. 18.c. 1I. N. 2 G. 3. Nov. 89.c. I. in f. Nov 1174c..cdelenſo- nnt nem ei legitimam conrra aliorum offenſiones atque injurias præſtare, ſa.IlL in i⸗
f.&2. D. de injur. Adſecuritatem maritorum quoque pertinet, qudd non nif hari,
1 in id, qpunod facere poſſunt, ab uxore conveniuntur, J. 17. D. de re jud. Cam ht. udhn cap. 3. num. 117.. da4
247. Secundo, Patris ſuccedit ſecuritas ſpecialis reſpectu liberorum Uuit inch 4½ A filio illata parenti injuria atrox dicitur,§. 9.l. ubi Harpr:n. 3.1.7 inf. D. deinjs ges hencs trociùs vindicatur, I.1.§.z.(ubi filii, parentes, quos venerari oporter contumelisad. nun
ficientis, vel impias eis manus inferentis, delictum ad pub. piet. pertinens, piomo. i nas
do ejus, Præfe ctus urbis vindicare jubetur,)&& ead. 1. I.§. f.(ubim les obitteyetet fi
— 1 tiam parentum à militia rejicitur, Petr. Bell. de re milit. p. 8.. un..74. D. deobſes. ap G patr praſt. I.z 8.§. S. D. de pæœn. l.4. C. de P. P. Nec poſſunt liberi patentibus 19u. enio
¹ tumvis graviùðs cos objurganribus, pulſantibus acq; verberantibus, lieitẽ relſtete ga * cùm vim& injuriam non faciant, ſed jure ſuo utantur, l. 3. C. de P, P. Hiyp. 4e Mar't Pa aggredior. n. 79. Obr. de defenſ. c. 6, /. 13. quia non ex od o& malevolentia, ſedpatetro ſ'in
affectu& ſumma charitare, animoq́; emendandi id faciant, Obr- ibid. quæ tamenp iiſid — V ternæ caſtigationis poteſtas non immenſa, ſed moderara,& ſuis quali cancelliin. a cluſa, I. D. adl. Pomp. de parric.(ubi pater, qui filium, eò quòd novetcam zdülteal alr ſet, in venatione occiderat, latronis magis, quàm patris jure eum inter ccilſe Kit dr eò in inſulam deporrarus dicitur: Glarus tamen notavit, patrem quempiam quin. ir lium caſtigando occiderar, abſolutum fuiſſe, 5.f.. 76,n. 2.)d. 3. El ult. Cedeb! Ob. un d.loc. n. 14. Nihilominus, ſi cancellos ſibi præfixos parentes egrediantut, adhurc- ahr dendum cis potius ac lenienda eorum ira, quam reſiſtendum, Obr.n.. Gyſalfadi 9. ad 20. Unde, licèt pater notoriè non corrigendi, fed diffamandi& injuniandiäne- mo objurgaſſet, retorſionem non admitterem, arg. 1.7.§. z. 6 3.(ubi liberteinpot⸗ eig ſtate poſitis ne quidem pro atroci injuria adversus patrem, ſicut nec alihs ulafam 4 den aclio, I II. D.& l.]. C. de dol. competit injuriarum actio, cui retorſio equiyarauelaf n. D. de procurat. J.14.§. 6. D. de bonis libert.) D. de injur.&c plerump 27cirtaſi lod— bin fames fiunt, qui in patres ſuos armantur, ut eos reprehendant aut accuſent: jcan 1 4. iu quæſt. 7. Diſſ. Narppr.§. 1z. n. 1·57. I. de injur. tantò fortiùs patrem à flio defenfionis) 5 re occidi poſſe negarem, cum Plat. lib. 9, dell. Bodin. I. de Rep.&.4. Val. Volc. aeunues N ad l. Cornel. de ſicar. c. 7. n. 2I. cum ſæqq. Obr. A.ln.17. Patris namq; perlonafli u dn quam non ſancta eſſe debet, I.9). D. de obſeq. Obr. d En. 18.&, quamvis implus 2 3 3 29 contemtor ſit, tamen pater eſt, N. 12. c. 2. quod e5 terigi ſupr th. 142 TAt.— o nsr* mircris, ne quidem in caſa legibus noſtris permiſſo, 735. D. Ae relig patricidiumf dat

duütn le
. re 4 2 uic hhann
V 1
h. d 9
4 1
floderagfii, 4.* if Nn m aaan. * 1n; 8 b 4 ae icſuig Kala
Ta logurge l n
M u Aar, DDnn G he
1
aactioris vinculum, affectionem,
1 eüülunſetidmn An uyahatänau de. caeraiomaanrein 2 daheän a
4=lI Gedeurra 2— ürzirunlaih a L ollrrdermnn e e 1cretemtſitrief e t C 2, 49 2 Hdobruewente.
Anclhugen
P nderlligt urin Ii, atnmmär — rrnizmmwd r ieruikgeſt and shtön da prerrsqras
/*
,
ne idcuue
gN7d06 ühan 1 4 2 ¹. V palten, lantaulea
r e uinuinen
. 5 1
D llterämdr t .
— io cuiranth in„ ſer deman 1 ttuieau audig Ohr.A hcoen 27.à domin otamen, cujus nimia ſævitia metuitur, B cen ius landum denon off. exi gipoſſe patet ex Novell.5.
Ku o
5 tinpan La
vrauu 3 hda 4
Vesen
eoni per us! d deobſe 3.
atium n. 9. Sanè in calu nimiæ patris in filium ſævitiæ cautionem de non off. ab
Kberigere hunc poſſe rationem habe t, Magal.tr. hic-p.2 n. 34. Ad parentum ſecuri- anreferendum quoq; eſt, quòd liberis eos ünec venia Prætoris in jus vocare non 14.K.I.&» K./6*2. D. de in jus voc. item quòd parentes à liberis conventi benefi- un habent competentiæ, I. 6. in ſn. D. de re jud quod reci procum eſt: imò& fratri
umpetit, 63,r D. pro /os. aliisque, quos ob cognationis, adfinitatis ac neceſſitudi. — reverentiam, ſecuros ab omnimoda denudario- ſetlſeoportet, Coler. p. z. c. 3. n. 117 Se 148, Securitati Parentum ſimilis eſt Præceprorum, quaſi parentum altero-
um,(via.I. 27. D. A donar e& notum est, quùm honoriſte? Alex. M Bræceptorem patri natulrit, ſecuritas. Ei nam qz corrigenri diſcipuluslicitè non reſiſtit, l.5.§.f. D. a4 l. Hnunl Obr.Al,n.23. Et, quamvis exceſſus in corrigendo illi interdicarur, a 1.5.§.f. l. 1Dadl Aquil.tamen in eum, qui adhuc actu præceptor eſt, diſcipulo, præ ſertim ubi ſienoneſtpericulum, defenſionis jus non concederem, adeoq; nec retorſionem, umin csſunotorii animi injuriandi admittit Harppr. A. ⁄. 157. in quam diſputatio- zmutrum animus injuriandi nororius præceptori fuerit, neene, ſe conjicere, peri-
abolum admodùm videtur, arg. nor Peck loc. ſup. th. 169. in fin. alleg. præſertim cùum
ſmeceptorin percutiendo quoque terminos licitæ correctionis excedens ad jura- nentum purgationis admittatur, quo probet, ſe non animo injuriam inferen di, ſed
atantectionis cauſa percuſſiſſe, ue ex Br. in a.!.SD adl. Aquil notat Veipellus a,
1u.6.7.,6 Ex iſta Præceptorum ſecuritate fluit: quòd Diſcipuli, non tantùm qui kid ſed& qui joci causà aliquid faciunt contra Præceptorum ſuorum honorem, ipſotunt infames, utabofficiis Publicis repellantur, rext. in fupr. all. c plerumque, tiun f(obi, qui docorum ſuorum vitam reprehendunt, accuſant&c. infames fi- ttt tasſ2.7.J. Ira poft Parsſ-in tr.de ludo tenet Rebujf lib. z. qui inſcribirur ae his, quæ nureſaria literarum ſtudioſis. c. 8.& amittunt Privileg ia Studioſorum, qui præce- Matenosrcaut verbis offendunt, c. ex literis, II. A⸗ conſtit. quoniam eos ad facien-
un ohcium diffciliores reddunt, ſieq́; commilitonibus quoq; nocumenro ſunt, amiletum honorem, qui ſecundùm quoſdam major eis, quam parentibus natu- nndebetur, impiè violant. Tra Paeius aa auth. habira. c. 4./.II.
149. Tertio, Dominorum quoque Legislatoribus noſtris curæ fuit Securi- dutſeGerhofrea. inl. pen princ. C. de his, quibus ut indig unde nec ſervi dominis ſuis ekcontigentibus reliſtere poſſunr, quia injuriam illis non faciunt, argum. I. 7.§. 2. Wntgenim jund§. ſe. D. de inj ur.& illos licitè caſtigant, offendunt, I. un. C. de Malev Boin I.de Repub. 5. Obr. d. trad. deæ defénſ c. 6. n. 24.& ſeq. illorumꝗue
Nipropriæ ſuæ ſaluti anteponere debent,.1.§. z8. D.ad Syllan.I ult. C.Ar.
6. z.§. 2. Magal. tr. hic. p. 2. /.; 4. hi aſepr. 26. Iſtius Securitatis veſtigium manumiſſo etiam ſervo in perſona
ibertum remanet, quia perſona patroni liberto ſancta eſſe debet, libertus patroni cum famæ tùm vitæ Parcere tenetur, 1 38.§. pen. D.
—
2
laldeadnt, O„.. 1 — eenane 1. Obr. J.g. 6. 2. 18. unde eum in jus vocare ſine Prætoris permiſſu,! 4. 4 mm.
d
as J, b dejus voc doli, injuriarũ,alſâve qu actione famosâ, convenire, III. 1 1 4.7..2
lubi tamẽ atrociuùs tractatiin juriarum agant, νl.11.§. 7. D. deinjur. AAAaaa 2 cum
D. Johannis Georgii Bechtii. 9²3 diih undodin. Ac. 4. 7. 26. contra Ddl ibi all. nec id Clarus admittit in patre Bannito,§. ho-

Capur
924. De Securitate& Salvo Conductu,
cum ſimilibus. itemq́; ultra id, quod facere poteſt, exigere non debet, 117.D.dere ſud Coler p. z c. 3.n. 117. In do mino feudi, qui itidem quandoq; patronus vocariconſue- vit, reſpectu vaſalli ſimilis quædam ſecutita is eſt obſervatio, quiaiſtenillumma. nns injiciens, ſicq́; illius ſecuritatem violans, ob id feudo privatar, c. unic. ſimiluan quibus mod. feud. amitt. i. F. z.c. unic. quibus mod. feud. amitt I. F. 17.6. unic zon qus fuit prim. cauſ. benef. amitt. 2. F. 24. Guil. àCuneo tract. hic n 40. vice autem vena& dominus vafalli ſecuritatem lædere non debet, c. unic. in f.de novi form. faeluE.ba- lioquin proprietate excidit, c. unic. qualiter dominus proprietate feudiprivuu, 1 E 47.imò graviðs coërceri delictum domini, quia vaſallo delinquente feudum ſpr⸗ ternum ſit, ad agnatos devolvatut, c 1.§. deniq; qua fuit prim cauſ. benef amint:.E4. (ſiramen in ipſum dominum delinquat vaſallus, id domino accreſcere renus etbd. §. deniq.) at proprietas domino ablata indiſtinctè accreſcar vafallo, ſie inhuncſſi ve in alium deliquerit dominus,. domino- ſi de feud. Aef. ⁊. F.26. arguit Aufdin li ſu prãà claſſ 2. ſæpius alleg. de Legatis. Ad ſimilitudinem deniq; ſervorum aclibenouum veterum à famulis quoq; noſtris ſccuri eſſe debemus: in quos tamen ob delecum poteſtatis dominicæ, jurisve patronatus, tanta coërcendivis non eſt adeoqiisc tius aperiturnobis corrigentibus reſiſtendi licentia, Obr. A c. 6.. 26. 18. Grſeih 250. Deniq, in ultima hac claſſe Abbatum quoq; à Monachis ſpecialitet in violabilis eſt Securitas ex cauſa poteſtatis Abbaticæ, in quam tranſeunt, quitelr gionem ingrediuntur, per text. in vitabilem in Nov. 134. c. II.(ubi pater in monalte- rium detruſus non habet uſumfructum in rebus filii, tanquam poteſtate ſaälolur, quia ſc dum iu poteſtate Abbatis eſt, alium in poteſtate habere nequit, 12.Da Iul. de adult. quocirca veriſſima eſt eorum ſententia, qui monachilmum apanmpo- teſtate liberare docuerunt, Schneide W.& Dd. in§. 4.I quiùsmod jus.. ſolu Baim j de Rep. c. 7. p. 21. ubi Dd. in utramq́; partem cumulat Diſj Cujac in parat. Cdetmaur pat.& cumprimis ad Nov. z. licèt Canonicatus abindè non! beret, per text incdmm 4. zutus, 8:de in int. reſt. ubi Canonicus patre emancipatur.) itaq́; iis cotr gentidus vu ſupr. th. 221. reſiſtere non debent, c. Abbates S. monachi. 18. 2. Gos..Alhusde ſtat. monach. ſi tamen nimiùm aſperi illi deprehendantur, ttidem cautio dewoe ab eis exigi poterit, poſt alios Prem. tr. hic. pr.§. Quartum genus verſ. Huis addi Luſs poreſt. Atq́; hæc de Securitate Legali perfonarumin ſex claſſes Roc capite 5,68 rum diſſexuiſſe ſuffi ciat. Finis Cap. quinti.
Aequo Lectori S.
..... 3„. 2 ecuritstum
Ebuiſſem porrò, Lector benevole& candide, ductum partitionis keum tis quintith. 139 Propoll tæ, qus] au caccit
raexplicandumme
„jura nam ratione lui juta 4 de ſacroſanctarum 5
Legalium ſuprain veſtibulocaßi
29 in decret: jur. Can. fecutus, ad reliqua tria earum gene
VI. gere:& conſequenrer capite ſexto tra ctare de Securitate, buuntqualis eſt I. ſecuritas ſylorum, cðùm Sacrorum, ubi deacous reyheit ſiarum inviolabilitate& refugio, vom Gottes frieden vnd Aiehen Jnan osprini Profanorum, qualia olim erant apu d Judæos oppida reſugin aPu toribus con ſatnti temporibus lucus à Romulo aſylum facius, poſteà verò ſut Ime dau Ciwituuihun horum ſtatua,(ubi per ocaſionem de ſtatuis illis Rolandinisin Juil u oas ni
6
¹ ¹ *
d 4 1 (act ektal iho danc er. la, guuſ hei diel aum, umei r2 ſdert palee Dee ankerſ bec a dtten eale le fünt der
aſ
—

1 1— Nar tutbenar 11 3 H Lernen 4 Wa
4
deem
em. . dene lan.
7 5 1 A nrgiune b wu.
34„e nnaahn ur 26 ,z
kerunden uilmodieſtſecuritas Feriarum; Comitiorum, tum Septemviralium. Coliegii ſcil. E-
ed es Aguoh me
1 S stnrerunnd
15*
esr D. ir aug
41 rgj llun dae iicunm
N& 1tiws run
—
9E Wa i ue
Aeueragn.
1
2 eX in uer 1am d AeDl* emua nis
1
1 4 0 aſeszoch
4 1
9 9 he WMNlahhe 1
da ge
Äl r titman uiwffſels
Hrant d” lhn
lhas 8 17
D. Johannis Georgü Bechtii. empora Caroli Magni, in ſignum libertaris, collocatis) hodiè ædes privilegiatæ ſeu unexemta gefreyte Hoͤffe/ oder Centfreye Haͤuſer/ contra quæ nonnullis Civitati- s(welari N.) iua conſtant pri vilegia. II. Securitas rcium Principalium, in ſubus Aula foverur, der Burgfrieden in Faͤrſtlichen Hoffſtaͤtten/& omninò ſecu- as Caſtrorum, der Veſtungen ond Rrtegslaͤger/ Civitatiumq́; muris& aggeri- zufortalitii inſtar cinctarum, Curiarum quoq; in Civitaribus, der Rahthaͤuſer/ u& Scholarum in Academiis&æ Gymnaſiis. I FI. Curiarum, ubi gratia, juſtitj ãye inploranda, aut inveſtituræ petendæ, jadiciorum ꝗ;(& præ reliquis Cameræ Imp. ui Barth tom. 2 p. 2 28. lit. e. Ordin„. 1. 7. 49. aliorumq; inſiguiorum dicaſteriorum,„ beatuta, cum acceſſu receſſuq́; ſecuro. IV. Securita⸗ domeſtica, der Hauß ſried/& deniq; Hoſpitiorun, ac in ſpecle hoſpiriorum curſui publico ſervientium, quæ ſtativa, Peſthaͤuſer/&militarium, quæ metata dicuntur.
Deinceps, capite ſepꝛimo, de Securitate intuitu privilegiati temporis indultäã; cu-
Korum, der Wahl⸗oder anderer Churfuͤrſten Taͤge/ ruͤm Univerfalium, videl. duotumris Imperii Sratuum, der Reichstaͤge⸗ aliarumq́; pablicarum Dietarum, uder Areyß⸗Fuͤrſten⸗ vnd Staͤtt taͤge/ item ſecuritas Torneamentorum, der Lurnierfriede Nundinarum, der Meſſen oder Jahrmaͤrekte Freyheit/ ur& prote- Goac ſecuritas Encæniorum, Kirch weyy⸗Schutz vnd Freyheit. Demuùm, capite octavo, de Securitate legali ex alia aliqua cauſa favorubili pro- umiemte⸗ſicuti è favore cauſæ pudlicæ deſcendit ſecuritas curſus publici; è favore ſaliti&æquitatis, ſecuritas im jus vocatotum, aur teſtimonii dicendi aliave ali- hiäde causdcvocatorum, aut quàcunq; pià, juſtà, probabilive de causà aliquo in ſcoadtempusconſiſtentium; commiſerarione inforrunii, ſecuritas debitorum nierabile ceſſionis bonorum, vel etiam competentiæ beneficium habentium,& o- nainé ſecuritas, panperum;ex honore nuptiarum, ſecuritas nuprialis, cuùm ipſorum wſatumnuptorum, tum hoſpirum eos deducentium& feſtivitatem nuptialem concelebrantium, religione deniq; funerationis, ſecuritas funera, tàm funus du- cemam, ſequentium, juſtaq́; mortuo facientium, quàm ipſorummet funerando- uneadaverum, utpotèquæ à creditoribus ſiſti nequeunt, ut& aliàs cùm ante hu- madonem(Anatomid ramen Mediedâ neutiquam damnarä) tum ini Ppſis maximè ſe-
Pulctisinviolabilia ſunt.
Expeditis hac ſerie omnibus Securitatis Legalis ſpeciebus, vi diſtributionis Caput I X.
ilmine dilni capiti⸗ quinti th. 138. allatæ, capite nono ad eas ediflerendas mihi acce- kexdum fuiſſet, quæ Hominis facto concedunturac præſtantur. In quibus initid eæx rmnt⸗uas Convenriones hominum gign unt, ſive Publicæ, puta Fœdera, Paces, dlcig, ſixe Pfr.vara, veluti Concordia„Tranſactio, Pax inter pri vatos facta, vel enudnciazde quibus, ſolutionis dilatoriis,& credi tores cum debitoribus con- 1 Pletumꝗq; ſolent. Secundò eæ ſuscedunt, quæ er Promijione, aliàve Conce ſſio-
9— veniunt. Promittitur autem præſtatlirve Securitas vel à Parte Par- Ki
nkgio ah im aur à Re præſtatur Rei, ut Cautio damni infectizaut à Re berſonæ, ut x
apfandef tanninoſarumzpro ſecuritate prætercuntium, item pi 2 noris ſecuritas, ntgerlon— format. Frid. 3Imp ſupee. Wie man pfaͤnden ſoll.„. 17. ucin interg e,modi eſt Caurio de non faciendo vim poſſeſſioni alicujus, . interd. retingndæ præſtari ſoletz aut deniq; à Perſona Perſonæ, qualis præci-
Aaaaaa. z pue
Cap. VII.
Cap. VIII.

—
Caput X
926 De Securitate& Salvo Conductu,
92 puè eſt Cautio denon offendendo. Vela partea dici, ſaltèm prætesſo, puta jun- mentum ſecuritatis ſeu Bxultionis, ut voca nt, vulg g5 Prphed/ ad cujus reno nem earcerati ante relaxationem con npelliſolent. Veldeniq; a Judice bart al6. ve quo porenrtiore minus potenti, qu vim offenſionmse ſuſpicartur acreformidas In hocpoſttemo genere tres nobiliſſi imæ mihl accuratius falſſent confide- randæ ſpecies. Et primò quidem iu capæte decimo Protectio illa exttaordinaria,ſi- gularis& privilegiata, quæ Schutz ond Schirm appellatut, euasi incipaliſſima forma eſt Lalva guardia, quam 1⁰ ammus br nce ps pio defen ſone perſonæac terum tribuit:& dividicur I. in abſolutam ac generalem, qu ua defeufionem n jaris&lacti continet;& in limitatam, quæ cettæ de fe Sſionislimirihus ſeſe cont net. IL in eam, quæ in ge nete& non contra cettam pe erſonam, etiam nemine citato,& citta cauſe cognitionem, conceditut: Kin eam, quæ adversus certas perſonas, Aquibusim Jpe⸗ trans ſe ſibi metuere narrat,& regularirer quidem citatis eis, ac cum cauſæcogni. rione tribuitur. III. in eam, quæ literis patenribus ſive duplomate in modum privilegii,(nos Keyſerliche Schutz⸗ond Schirmb rieff nominamus: eam quefet ſigni ſeu velit: tulive impoſitionem,& cam, quæ pe rappoſiti jonem cuſto duman atot
Aa galis-autem cumque ſit Salva guardia impetranti non pli us, quam ante hab don,
juris tribui ‚ſed jus poſſeſſionemque 1 quam habebat, conſetvat: ordinariæ jwili- ctioni nond erogatzneque eximit: inviolabilem is impetrantei m cum ſuisrebus pts. ſtat: violantes pœnæ ficit obnoxios: ad quam utagi ipoſſit, requi liraq edam lehiñ ma interveniunr, o quæ,n at&, apud quem,& qua acti oneagatur, G uomodo cad- probati, aut viciſſim el'di poſſit, q quid judicandi am, ſeainer ujut laochn œnam viola- tor S. G. condemvandus: denique, Aoeu Salva- gu rardia extinguatur yro olequ dum fuiſſet. Altera protecti onis iſtius extraordinariæ forma eſt ſt Advocatia, quaché entes fiduciarii contra vim majorem& violeatiam aliorum proteguntut: q Adv Ocatus velab ip! a le ge canonéy E haber, ſicur Im pera tOT Eceleß x Advocatusa⁰ defenſor eſt legi rimus. ſup. rh. 33. tirge irem q; ii. qui, ex. cauſa fund datio ni ſtine Iæ ſeu refe Ctiosiig, qotar: onisq ne conęruæ Eccleütart um, j1 18 patron atus co oniecdu ſant, præter jus præſen tandi, quod habenet, canonici earum protectores coutt quovis oppreſſo: es funt& eſſe debent: velex conventione, quando Eccleſa, Pii Leps, ‚Comes, Civitas, alidve Univerſitas ſuperi iorem tecognoſcens„liberam retol ſuarum adminiſtratiouem habens, ſe, unà cum lubditis& fortunis, tute— ris, confectis plerumq; luper ca re tabulis clie ntelaribus, commendat: cujpſmodi Advocati,ſiE celeſiarum an kecn bbiorum ſeu monaſteriorum ſint, rurlus autiin plicem Advocatiam,(& quid dem ex Conſt Greg. X. non niß cum wonleauhen ſpeciali qua eſiram) Vogtey autlimitatam Caſtenvogtey! habere dicuntut,9 ſusg tanquam perpetuum& fiuctuoſum, de conſuetudine quorundam Germaniz 1 ſtræ losor um,præſertim Alſatiæ, in feudum concedere poſſuntiſ ſin Domi jni alicujus univerſitatiſve ſecularis patroni ſint, in ſpecie, Schutz⸗vnd Schirmh herren ueae 47 modum ipſi clientes, Schutz vnd Schirms Verwandte Lkanrur ni del 6 telam mu atare poſſunt, niſi&i ipſa hereditaria ſit, vul 185 Erbſchutz. Dujuslo⸗ cumque ſir Advocatia, ex vi ſua,& niſi ſpeciale accedat pactum: aut, quε delune eſt, præſeriptio, juriſldictionem nullam tribuit, reditum tamen ümhleuns 3 parit: Advocatum, ad clientum protectionem, neceſſitate e' Penrannnenaf
it
ciendam, obſtringit: quo circa huic defenſionis nervis- zvititu
.

4 DO. Johannis Georgii Bechtil. 927 enan 4....„ 5.... F. S hc eei t Alia protectionis extraordina riæ ſiu gul aris ac privi le giatæ fo tma ſeſe oſfert in rgistis ſwiculariteradquiſitis colonis cenſualibus in alterius Domini tetrirorio habira n- an tlihen annt lus, qui vulgò Hinder ſaſſen diec untur, quorum biotectio domino cenſuali, dem trerangs en zußherꝛn/ competens, itidem Orai nario kerritorli dominonon Præju dicat. 1 haus§ ScuNDO, in capite undecimo altera Securitaris 3 ſi Uperiore concedi præ- m. andis Kuique ſolitæ expendenda mihi fuiſſet ſpecies, quæ ex judicis officin depender;
undo videlicetjadex, vela parte, inimici inſi 3 Letun ſudeiolentia ſibi ſuſpecte turbarionem met Ir wn nterdictum adversùs eum de nos offenden 0 irbar 142* miraa mndatain Camera Imp. ob accuratam requiſitorum trutinarionem, difficulter ho⸗ ueae b iedecernuntur: Vel parti Salvum-conductum ſpecialiter ita dictum(cujus uſitatiſ- enaa nt Inaſpecies eſt. Sicher Geleit zum Rechten vnd vor vnrechter Gewalt:rarior, In⸗ Pie na iuie debitoribus à Principe conceſſæ, Quinquennell/ concedit aur permitrit, de en WWoerponendum fuiſſet, à quibus Magiſtratibus ac judicibus,& an non ſolùm ab umamnſm Ainatlis, ſed etiam delegatis ſeu Commiſfariis; ꝛ. quibus,& quibus non?
ncr arn 5g tel.7.„ — Glüoruuina„quando? 4. quibus ex cauſis? z. quibus in cauſis? s. qua forma deturs
enci 7quamdiu dati ac durare debeat? 8, quatenus judex inferior eum denegans per 5 wanthunt uundatum deconcedendo ſalvo- conductu à ſuperiore ad dandum illum compelli asnae ult3. quomodo frinterpretandus? 10. ac Poſtremò, qui ejus ſint effectus? ubi E bafart teſide publica ſervanda„& apud quem judicem contra ejus violatores agatur, déq; = ea emuaid daumm pœnis. unuua Trarrd ac poſtrem ò, ia capite duod. 2 taaun e itadicam, controverſiiſimus ille Conductus, quem ſim
ie Iustich lmns fliſſet diſpiciendus:& r. quidem ediſſerendum, quale jus ſit die Geleits m au nant eaf igteit, regulariter videlicer juri ſuperioritaris ac terri 21 rarltten.
dias atque offenſionem, aut ab ali-
4
—
=*
herꝛ⸗ torii cohærens, quandoque amß imen Kin alieno territorio vi ſervituris jJuriſdictionalis competens. 2. quinam Aanäat nleſashabeant: annon ſolum Imperator, Electores, Prin cipes, ſed& Comites rn lWrater eguez liberi Baron es, ut& Nobiles quidam an Civitates Imperii liberæ, intra ci entie uo ut K attinentium pagorum limites tertitorio ſuo comprehenſos, licèt hi ali- * ore wwnitsn ajabptincipis territorio undequaq us citcum ve ſtiti effent:an& ali quæ Civitatium — ermuime on Imperialium, ſuo tamen Principi ſub certis ſolum pactis ac conditionibus 13 Konunbas lbſeckarum: quibus quæſtionibus diſſoluris, breviter attingendus etiam fuiſſer 81 conna lw.conductus pluribus dominis ſimultaneè pro indiviſo com betens, das Mit⸗ Liounin tit 3. ubinam tale jus ſeſe exerat? videlicet in viis bublicis, fluminibus, mari? iſconora kan Domini ibi conducentes, die Geleitsherꝛen/ ralium locorum dominium ha- e Biaase ant? 4. quibus iſte conductus accommodetur? ubi de honori fico
1
magnatum ſir n... ,e r. 8
eatuum 3 ctu, vom entgegen reiten/ empfahen vnd vergleiten Fürſtlicher Perſonen. —2 zoſuruln nceps deconductu me catorum, aliorumque peregrinantium,& au hi ad ſol- 1—5
nttnzan bh guidagium, das Geletegelt/ adeoq́; redimentum ſalvum conductum co- 4 992 in 7
e nuätanubt te(& ſigillatim de ſalvo conductu judæorum, von dem Judengeleit:) ibi⸗ r ſ 6,3 chquidusiſte conductus dandus non ſit?. quando dari poſſit& lolcat? 6. qua
* aimauen e napræſtetur,nempe vel literis tractatoriis, quas Geleitzettel oder Geleitsbrieff 3——
de auel ſurmus, vel cuſtodibus qui vulgò Geleitsmanner dicuntur, adjunctis: unde duca- e Juler ru wwile dupler eſt
rann Perſoͤnlich oder lebendig/ vñ Schriffilich Geleit. 7. que ſuppetant e toſ feme: 12.
uente, imploratus, mandatum'ſeu do five non turbando decernir„qualia
Caput XI.
ecimo ee ultimo longè nobiliſſimus ac, Cap. XIE pliciter das Geleit appel-& ult.

8 *
4 ⸗
Nadlontn 9
T TaTE l'poh
4 4
erret VIe
¹ 6
1'
41 däuhem
14
1
1 9
nataianat gumſublimis,& ſcientiarum ſcientia. Philon. Iu 8 rnvena enn
desähho
929. tatoetderdede eeeeetad
XXITIII.
D. CHRISTOPDHORI MINCGII.
PROOEMIV NM.
ONc1. I. Omnium ſomnos Ma giſtratus labor, omnium delicias Ma vacationes Magiſtrarus ſola defendit occupatio. Iuxta Senec.
,
89
or SsupERIORITATE TERRITO- KAIALI ET EIUSDEM JuRIBUS ADFINIBMS.
giſtratus vigilantia, omnium otium Ma- giſtratus induſtria, omnium denique referente
graviſimo quodam ICro Weſtphal. in Diſert. de jure principat. Concl.. Iccirc
nanbonam facis, Moſes, ſtulto labore conſumeris
1 Mlaaane
—
—
fed. yr
aiam arsimperandi populo& rectèé formandi Remp. res non minſs eſt diffcilis d. de Creut princ. Fulvius Pacia- us dela arte di govornare, 7. I. num. 1. Figliucci de la Politica cap. 1. Adeò ut je- troſacerdos Midian ad Moſen populum judicantem dicat, Exod. 18. Verſ. 18. rem
„defatigando defatigaris,& epopulus iſte, qui tecum eſt, ultra vires tuas eſt negotium, ſolus id non poteris
ſuſinere, ubsinſuper erudiré D. Eraſmus Marbachius:& Salomon Iſraëlis Rex à Deo conſtitutus ab eodem unicé petat ſapientiam Kintelligentiam in grediendi& egre- ſendicoram populo; quis enim pPoteſt, ait, hunc populum tuum, 6 Deus, qui tam gaudiseſt, digné judicare?; Reg. z. v. 9. 2. Paral. 1.v. 10.
4. Unde ſicuti conſilio ſoceri ſui Moſes conſtituit Tribunos, millenarios, Kcentutiones& quinquagenarios& decanos, eosque populo præfecit, ut ſimul judicarent eum, verſ. 20.&s ſeqq. ita etiam ſummus Im perii noſtri Princeps& caput Imperator, poteſtas illa à Deo ordinata& conſtituta, 1 q⁄4. v. 14. 1. Reg. 1 1. v. 31. 10⁵. 1e 28.c.;4. v. 18. G 24:Ier. 27. Verſ. 5.6. Dan. z. v. 2 1.6. 4. v. 14. 22. 29. 106. 19. VIl Rom.z V.1.2. G/22a. 1. Pet. 2. v. 13. propter rei magnitudinẽ viros fortes in cu- karam& lollicitudinis partem aſſumſit, illosq́; dignitate illuſtri donavit, ut& ſpe- te irtutis,&onerum eſſent Comites, autoritas,& felicitas: iſti enim proceres& Innerii noſtri ſtatus, tanquam nobilia illius capitis membra, eingeleibte Glieder ſerKeyſerlichen Majeſtaͤt/ R. A. de Anno 154 1. inprinc. verè fulcra ſunt tante Ma-
ſiis ſplendorem ſuſtentantia, quorum præſidio dextera Imperialis potentiæ ro-
atutz mitwelcher Huͤlff edie Gewalt Reyſerlicher Macht geſtaͤrcket wird/ dañ ſegleichals Grundfeſte vnd vnbewegliche Seulen des H. Reichs ſeynd/ ut deEle- orib Carl.] V. In Aur. Bull. ris. 12. G fin. 26.5. Wañ aber/ loquitur Et primis quidẽ eenporibus, ut autoritate Principis conſtitutus fuit præfectus Urbi, l 1.! 3 ffdepra-
Præfectus Prætorio, I. 1. ff. de off. prafect prater. in provinciis præſes& pro- confal, zor. kät. H. de offic. praſid.& broconſul. Ita etiam omnia illius contemplatio- ne« nomine Magiſtratus iſte geſſit& adminiſtravit: Translato veré ad Ger- Imperxio„Magiſtratus ad certum tempus vel ad eeiaüm vitè conſtitue-
B 6
anog
ban-

5z0o De Superioritate territoriali& ejuſdem juribus adfinibus, bantur, certis aſſignatis ſtipendiis& ſalariis, qui poſteà ſub fide vaſallatica depro- vinciis, quibus præerant, inveſtiri cœperunt; unde ampliſſima illa jara territonialia funt orta, ꝗ uemadmodum hoc latè& eleganter demonſtrat Andr. Knichen. in tras. de ſublimi& Reg. territ. jur. cap. Cujac. feud tit. 1. Vult. 1. feud. cap. 1. nu. 14. Ernsf Cothm. 4 conſ. 3.u. 2. Gœdad. in Reſp jur. de reſtit. Baron. Vallend. n. 446, quæ jura faciit urhodit Duces Marchiones,&c. non ampliũs titulo adminiſtrationis, ſedtitulo patrimoniih æreditarié& perpetuò ſub qualitate, der Landesfuͤrſtlichen od Lau⸗
des hohen Obrigkeit/ pleniſſimam poſt Principem poteſtatem in fuis ditionibuss-
ſurpent, Meachſn. deciſ. 6.. 87. rom. 2. I. r..
Cur iura 3. Per quammunificam& prolixam dignitatem conceſſionem Impets- rerritoria- tor ſibi ſtatus voluit reddere devotiores, Cardin. Tapia in rubr ff. de conſtit.jrint:4 liaſtatibus in princ. ut ipſi urgẽribus Imperii fatis eõ alacrius orbem Chsiſtianum adyetlusho- oonceſſn. ſtes tuerentur, Ferrarienſ. Montan. I feud. cap. 1. verſ. cæterum rebus. Vult. A. adI.n 4. Orediderunt namqueſummi Principes illos eò attentiüs militaturos, ſifuaetam jura& rura potilis quàm aliena defenderent, Balrhaſ. Ayal. Ae jur. ofit. bel. Una Connan. ⁊. comment. 9. num.. unde etiam in hujuſmodi feudis robur& nerros Im- perii conſiſtere exiſtimärunt, Dd. FF. c. Imperialis, 2 feud. 52. Cujac. ad cap un. ſus 1. Andr. Knich. de inveſtitur. pact. cap. 5. num. 2 57. Eſt& hæcregalis dignitas ſatibus tanquam principum adjutoribus conceſſa in præmium virrutis& laborum, fro Republ. perpefforum: Cum nihil dignius ſit Principis Maj eſtate, quàm beneme- reutibus benefacere, I. penult. Cod. de donat. inter vir.& uxor. 8i modõ ea fiat cum delectu. Sueron. in tit. Veſpaſ lib. 3. cap. 3 5, ut hac ratione ſimul& illuſtres famils conſervarentur' clim alids raro fato ſempiternæ potentiæ, I. aoit. lib. 3.& maſettas Imperii magis redderetur manifeſta: per hanc enim liberalitatem& muntcen- tiam ſuprema hec poteſtas non imminuitur, ſed magis Ronorabilis, magisqfee menda effieitur, Bald. in cap. intellecto, num. de jurejur. Zancellot. Galis, umt4e Guants vum. 40 quanté namque quilibet præeſt majoribus& dignioribus, tanto Vpt e veeſt habetur maſor& dignior, Nov'ell. de defenſ. ivit: 1 5in print. Ka ichen intemmans quis praæeſt ignior, de defenſ. civit. 1 5. in princ. Ka Ma majoribus, Jur. non provoc. verb. Duc. Haxon. cap. 1 fol. 68.& de ſubl. terr. iur. cap.I.ne eoch e⸗ tantò ipſe lior exiſtimatu r, quõ nobiliis ſit fubjectum ſecundum Ariſtot. Novel. An.
zariues conſil 26 n. 21 63.& feqq. Aflict tir quis dicatur Dux. nu.. verſ Seniai
mafor. 1arhe⸗ 3 cit latẽ Vaſquius iluſt quaſt. in proæm. n. 26.& nu. 10¹. Præſtantius cettẽ lmf 6 rium in hominem quàm belluam zadeòé ut ſemper illud egregium jaclitafe ſien Imperatorem Carolum V. ſein Germania Regibus, in aliis veré regnis alosma cipiis& fervis imperare.. 2.2n0
Statuum 4. Exquibus omnibus apparet, duple eſſe ſtatuum Imperii jus dupleen Imperii jus poteſtatem, aſiam, quæ concernit ſuperiora,& con ſiſtit in adminiſtrationeoe duplex. ni Imperii, reſpectu juris ſtatuendi de tota Republ. cum Imperatore„pel umm
libizallam
cto alium eligen dis juris ſeſſuræ ac dicendæ ſenrentie in Comitiis&a ucie r6, quæ inferiora,& conſiſtit in perſonis ac rebus ditionum, quas ur brhiage rum ac locorum certorum Imperii Domini ac poſſeſſores obtinent; Mari 1s0 phan tradat. Ae iuriſdici. lib. 2 par. I. cap. 7. num. 1. Quia verò uoriciana 1(usfa
.4. 3„.„ rar 169
Utilitatem ſunt attingen da, l. 1 princip ff. de ſuſp. tut.l. 25 Fdeliberat.¹ig. de Georg. ff. 5 quam
2,„„ 1 3.. 7„.. 9 P injur.& hæc proximé præcedentia talia, magnique ſunt effectus, Pet. ae 2 ce GA-au 24.z, ri ſt. poteltate, de conceſſ feud. quaſt. 15ꝓ uu. 1. 8. Iceirco de hac poſteriori ſtatuum gc
19

„ Al . Rilam det An A,
10e tiaaa 3 O ülln
Nln . da n 4
I daſſtgela dem alud
nälui,
u da nau aan 5: t rüüanma a w llhe n ejut H etörhuktrne u,t den(hnahan 7.1 1enuthu Ie ri mtanr. hi tc iehraui e ur 4 lati ac Gi ml Kh a 1A= uubaa Det rnd
Ar rrälb 1 1 laa 4 A. alſ 1.,
3 wn r Rh d da1gt nmd
1 A t mmam
1
1
JI 2MI 44 1ulug „ o kon
de
— 21 — —
1 1 d uuituil nyennä niudati An glä 1
war. c. 1
D. Chriſtophorl Mingli. 935
gtentiores vocant ſuperioritatem territorialem,& jus territorii, vulgò die Lands⸗ firſtliche vnd Lands hohe Obrigkeit /quædam vitæ civiliidonea in ſubſequenti- bus capitibus& corundem con cluſionibus broponere operę nunc eſt precium: de quamateria aliquid ſcribere ac decidere cum ſit difficile ex eo, quod nomẽ illud ſi- ſedignitas& res, der Fuͤrſtlichen Landes Obrig keit vnd Oberherꝛligkeit/ neq; for- lus territo- mameq; legibus& uſu juris ſatis definita aut certis limitibus circumſcripta repe-„,2%. natur, adeoq; juri noſtro ſcripto incognita,& ſolis moribus introducta variec u- 22 L d7 ſuppata, ſicuti refert Mateh. Wabner in pract. obſer vat. verb. Landsfuͤrſtliche Obrig⸗ bus incogui tait/& lob. Bidenbach. nobil quæſt. 1. n. 1. Cęc. ex Gylman. tom. I ſympborem par. I.tit 2. eun, 1nl.8 I. 77. Meichſn. tom. 2. deciſ. Camer part. 1 Aec. 8. u. 54. v. 1 †ol. 810O. C9 10. 2. ſut 2 dec. 4. n. 171. fol. 260. in cauſa Hirnheim/ contra Churfuͤrſtl. Pfaltz& Ingel⸗ ſeim/conera eundem. Ideò exquiſitam logicorum methodum nemo hic ex pectabit; Rractionem polliceor cum Cicerone 2. de fnib. non diviſionem zordinem, non me- tnodum(ſi licet inter hac duo diſtinguere cum Bart. Keckerm. lib.; Hſt. Log, part.*. hdemethod. c. I.)cum is ex rerum natura deſumptus non impediat cauſam juris& intellectus,. cum pater, 77,§ fidei tua 1 2 † de leg. 2. Petr. Ans, de Petra de ſdeicommiſ 1.) n. 88.
CAbpux I1.
De defnitiane& diviſione ſuperioritatis ter- ritorialis.
J. Varia ſunt vocabula, quibus univerſitas in proceribus Imperii deſigna- dun præter territoriũ; aliquando enim exprimitur nomine ditionis, aliquando pro- rincie Knich. de ſubl. terr. jur. c. 1. n. 19 3.nonnunquam diſtrictus, quamvis largé, à di- ſringendo ſic dicti, c. lice: ⁊auſam rxtra. de probat.&. un. Praterea, in ſin. 1. feud.. Bald. ti. Que ſint regal. nu.. Hier. deæ Monr. tr. fin. reg. c. 7. Monach. tr. de juriſdictione, c 2. n. 8. interdum Diæceſeos ad E piſcopum proprié pertinentis, I. Arehigerontes, 5. C. de E- ſiſ dudun prin. C.ut omnes Judices tam ci vil. e. ſacrorum,; 4. diſtint. 63. Panorm. inc. Nachphus,n. 5. ext. de reſcr. Vult. 1.I. R. 13. Zaſ. conſ. 16. n. 4. Etiam Imperii, 7. 7.§. 3. ⁵. ieinn dam§.1 proæm. inſtit. l.imperium H.de juriad Monach. d. loc. num. 1 3.&juriſdi- Cionis,. 4. nſt. Je Artil.tut.I 16.§. ult. ff de minorib. Regionis, Schõnb. lib. I. Polit. c. I 2. ttehrioritamen uſu territorii denominatio obtinuit, continens jus ſuperioritatis, die ſohe Landes Obrigkeit cum omnigeno Imperio& juriſdictione: Unde etiam lpetioritas illa dicta eſt territorialis, à ſuo ſubjecto territorio, ſine quo jura ejuſ- modi poſſideri nequeunt, Kuich d c. 1.n. 194. 229. quæ ſuperioritas non eſt abſoluta
lumma illa eminentia, quæ Principi ſeu Imperatori cõpetit& Majeſt. dicitur, ſed dic eſt analoga pPoteſtas, quæ Kprincipalis dicitur, Nen. Gäden. con/3. n. 25. Volcmar. ur,prine c. 1. num. 5. E c. 7./. 2. ſublimi& regie juriſdictionis lege titulos lotata, Knich.. quodhuj toriu, ſe
Teyritors Gnonyma.
regali
er. c. 1. ½.174. G n. 3 41. Schrad.5 2.6.2 u. 3. ab inferiori in eo diſtans, Superiori- us reſpectu magiſtratus inferior nec omnigenam juriſdictionem, nec ter ta⸗ territo- dſaltem diſtrictũ, in quo juriſdictio qualis qualis exercetur, hab eat, Volc rialis unde
n. 5. unde& hæc noſtra territorialis dicitur, nec non ſublime& cegium ditla,& ſusterritorii, Kni- h. d. cap. I. Gœædd Reſponj. uur. de reſtit. Vallend num, 66.& juriſdictio ejus Gno- . tr. de juri/ſdic..2 †. 1,c. 7. in princ Jus principatus, quate- nymæ.
etitorialis, Matth. Steph
Bbbbb

Territorii homony- mia,& Etymolo- gia.
937 De ſuperiorltate territoriali& ejuſdem juribus adſinibus, nus principibus competit. Idem d. loc. u. 1. jus inferioris Majeſtatis, Ant. Col Sad in-
augur. de jur. Imperii 40. Jus ſuperius, Car. Sigon de regno Ital. libr. 7. in Otho. Magy.
Summa Politica poteſtas Jaſ. in l. Imperium, ſf. de juriſd. Canonicis Majotitas, iot. 8 de Majoritate, vel majoria, majoratus, majoricatus, Paurm. dejuriſd. l.1.7. 8. num In Hiſpania ſumma Regis juriſdictio, Covarr. pract. quaſt. c. 2 tom. ⁊. In Poloniater⸗ reſtris honor& magiſtratus, Satrapia, Cromerus in Chron. Polon I.I. f. 120 erſylo curiæ Germaniæ vulgò dicitur: Die Tandesfuͤrſtliche/ ratione Principum, R.A. zu Augſpurg/ 4e Anno 1548§. Wiewol auch/ vel die Tandes oder hohe Obrigten ratione aliorum magiſtratuum immediatorum, vel die Hoheit/ Gada.A re 66,G n. 443. vel etiam die Tandes Ober⸗vnd Herꝛligkeit/ depace Conſtant. nos Nimaus- rum, verſ.Volumuss, Zigl.comm. consl.§. CLandſaſſy/ nu.9. G lo.
6. Territorii vox varia eſt& ambigua, Xnich. d. eract: c. 1 nu. 176. 5 e cujus origine diſputatum eſt inter veteres varié, alii enim à terendo, Varno lit. ℳs lingna lat. Alii à terra, hoc eſt, agro ſeu diſtrictu, 7. 27. fde V. S. Schönborn!1 Tabs. cap. 12. nomen traxiſſe crediderunt, Cujac. adl. 5 3. C. de decurionib. quiaprotena t fundo ſæpè in jure noſtro ponitur, l. 3. C. de natural. lib l. nulli, 28.§. ,uodſiCe hjiſ Ecler. Alii territoriũ quaſi tauritorium, id eſt, bobus tritum& aratro, dictumputa- runt, Iſidorus 14,0rig. 1 5. Schönborn. lib. I. Politc. 12. qua in ſignificatione territorium etiam ſumiturpro univerfitate agrorum, quoniam olim, eum terum cœpilſent do. minia, ſulco ducto& poſfeſſionum& territoriorum limites deſignarentut, Luc de Penn. l. duum virum, 5 3. num. z. C. de decusion K nich. d. traci. c. 1. num. 177, ſegs All denique à terrendo illud deduxerunt, ſed alia atque alia ratione ac modo, Iib Dec. Reſp. 1 23. num. 17. G& ſeq«. vol. 3. vel enim Aterrendis hoſtibus, Frontinusinlörds agror. qualitat. quaſi illud ſit, quod hoſtis terrendi cauſa conſtitutum habemuham
quod ciyes alicujus oppidi vel urbis hoſtes repellant,& territis-fugarisqehoftdus liberahabitent ac colant; vel àterrendis civibus ae ſubditis quod magiſttatub m- tra eos fines urbis ac civitatis jus terrendi habeat, Siculus Flaccus ¹i. qt unianm- Ethæc poſtrema derivatio approbatur à Pomponio, l. Pupilus, 239. LSA Gæda. ad hanc l. uu. 1I. Monach. tr. de juri ſdict. c. 2. nu. 3. Knich.de autocratiad tal n. 180. Zuſ. 2 conſ. 11./2. 1. Don. 17. comm. c. 9.& ibidem Hilliger, lit.. ꝗ uæ nobis etiam magis hic placetznõ quidem ex eo, quõd in d.l pupillus, territorium dicatutunhe- ftas agrorum, intra fines cujuſque civitatis, oppidi vel villæ, aut hominisrifan &æda. d. 1.n. 2. vel terræ ſpacium juriſdictione munitum& armatum ſacundum Babu- in Rubr. quæ ſint regal. num. 2. Boër. Aeciſ. 217. Guid. Pap. quaſt. 177. Nahnnſi abſer, verb. Tandesfuͤrſtliche Obr. Petr. Frideric. Mind. de proceſſ.lib. 31. 20. 2] 4 locus, quo clauditur& terminatur juriſdictio Germanicé eine Landſchaſt n Weichbild ſo weit ſich ein Gebiet ſtreckt vnd gehet/ In Frae uri uid Monae, &. um. z. Quanquam& iſtas accepriones ac deſcriptiones ſuo modo aclods z. ras eſſe non negem; ſed quod ipſenominis ſonus territamentum 4noddan n4 ctionem& coërcitionis ſuperioritatem diſtrictui cohærentem indicet, Chalhe. juſt& jur.§. 1.Verb. aut territoire, Marpurg. comfil.3 0.n. 94. vol. 2. Zach. rit dkeunn concl. 2 8. circ in. Zaſ. 2. conſ. 16. n. 47. cujus deductionis rationem eleganter redo Anton. Fab. in conſultat. de montisferrut, Ducat, par. 1 pag. 43 ditens: Terrrd ia eé Aterrendo dictum, quod non alius juriſdictionem& terrendi hoteſtete bere poffitt, quàm Princeps ſupremus, aut cui Princeps ariſdictionem ed torio
ritorum d⸗- ¹
770 ri naua eul. dal6
oea 7 1 bhn ohe nuiga kal unh
dan du

d 1 Enſa ſ
482 AVLaa
1
1 .Dtwiniſe e
un Kala aein
dd m eun deme 4.1 ☛ tin rrerumn
cmu ni e eumemee at- ot d gtes tthnar M 9 a lalun
19 S atexuni il
R 9
r i libd Jann en
— Condeul 4 9 rp Irh el e üuig agu
1 2 Afan nn dha 9 1 MA
d te Ma 196
a
1 6 *
1 D h 1 1 Autrau ne! 4 he
rrenäfe,
8 iiiun 8 17
*
¹ —-——
1
D. Chriſtophori Mingiſ. 933 nio dedit: llt itaque hac ratione, pro re& materia ſubjecta territorium hie pro i- ajuriſdictione inſeparabiliter in diftrictu contenta,& diſtrictu Juriſdictionem aſeparabiliter continente acciplamus. Cum Tiber. Decian. Re;p. 123. n. 24.Vol. 1Gea d. P billass, n. 2. G. 3. Bart. in l. 1n. 1 5. f dejjuriſd. Meichſner. tom. 2.lib. z. deciſ. nl6. Et hæc ſeparatim de nominibus dicta ſufficiant; ſequitur nunc, ur ea defi- Mionealiquà reali explicemus.
7. Superioritas territorialis eſt jus& poteſtas ſummi, poſt Imperatorem, Impe Defnitia ne' dminarus, ſublimi Regiaq; jurijdidtionis lege, ſub nomine es ualitate, der Zan⸗ ſuperiori- shohen Obrigkeit/ conceſſa& legitim quæſita, regulariter in omnes territorio inclu- ratis terrie ſtdinario& proprio marte competens. Hanc definitionem ex parte nobis ſuggerunt ↄrialis. Alar Raud. de analog. c. 15.. 2 49. lib. J. Weſſconſ. 27./n. 29. Modeſt. Piſtor. cvnſ. 1 4. num. I.
Dauth de teſt.n. 36. Borchole: de Regal.. 60. Knich. d.tr. c. 1.n. 174. Harprecht. de acdion. 15 16. Dn. D. Reinkingk/ er. de Regim. ſesul.& Eccleſ. lib. 1. claſſ.;. cup. 3. n. 3. Ioh. Iac. Vimter diſſert. Polit, jur. th. 268. KAo*ο ge⸗
8. Eſtius&poteſtas, analoga ſcil. de qua ſupr. conel.. er yolemar. de iur prin.„eris. ap,I. G 7 ſummi Imperiiidq́ue ratione inferiorum dominiorum, in quibus quoad dominos locorum particulares, territorii appellatione veniunt, quæ ſingulariter eudiſege conceduntur, alioquin ad Principem vel ſuperiorem in univerſum ſpe- tantia, laſon. conſ. 146./. 40. vol. z. Knich.d.tr. c. 1,. 203. G 240. ut ſun tcaſtrum) ci⸗ ſitas oppidũ, villa, pagus vel latifundorum& agrorum multitudinem concernen- ie Lehn/ vnd Ritter⸗Guͤter/ vel ſi quæ allodiijure quis poſſidet, domino feudaria conditione ſubjicit, Ioh. Philip. conſ. 3 9. n. 12. eigenthuͤmbliche Guͤter zu Lehẽ auff⸗ gettagen/ Garzonius de fæmin. ad feud. recip. n. 16 5.& ſeqq. Pancirol. conſ. 6 3. num. 2 5. Nich de veſtitur pact par. I. c. 3. nu. 252. vel prædia, paſcua, nemora& alia loca, quæ guis achuc velfeudi lege vel allodii poſſidet, quomodo in Italia territorium, ad- ſunda ſaltem ſpeciali aliqua juriſdictione cumexigua coërcitione& exactione o- mlummulctarum pro levioribus delictis,& tertiã parte confiſcationum ſolet cõ- cci Cephal. conſ. 418. num. 2. de quo territorio eriam genenerails illa Baldi ſupr. amul6. poſita deſcriptio, quod ſir ſpacium terræ juriſdictione munitum, loquitur Kaichn. A. rack. cap. I. num. 131. unde drfferentia ſatis eſt in propatulo inter territo- iium feré, proprié& per prius ſic dictum,& abuſivum, improprium vel per poſte- nushocn. cauſa conceſfo territorio, hoc eſt caſtro, prædio, fundo, domo,&c.juriſ. priò& per dicio non includitur, Iafonm conſ. 45. n. 16. Bald in l. inperium, m. 3. lesi. I H.de iuri/dia prius dici⸗ mumento eorum, quæ adfert Cl. Dn, D. Hunnius in tr. de iurisdit:. parr. I. c. 2.. 2. Boc. tr. 29 aliud eiurudi c. Z.„um. 1 5. Gn. 21, Matth. Steph. tr. de iuriſdict. lib. 1 c. 38. n. 7. Er ſeqq. ni- impropris pet expreſſum inveſtituram, Petra de fideicom. quaſt. 1 3. nu. 3 70. Cum primis, ſi flat„½. per poſta- dinleriori principe ſuperiorem recognoſcente Menoch praſumpt. ↄ7. u. 1 1. lib. 3.& riue⸗ ſala uriſdictio ſola talis ut plurimum feudi lege confertur, Camillus Galinius d v.
1,9. 6 2 8.. 9. Khich. d.tr&. 1. 211.240. 26 4·quales concefflones ſtrictiſſimi
ſuntjaris Khabearür, ut tantum conceſſum exiſtimetur„quantum expreſſum Si-
Umna cenſ 6.h.9.& ſeJ.p. 5,parr. 1.
Kaa?,. Illo verõ caſu conceſſu Ducatu, Principatu,&c. jure territorii omnis ju- Teeee 1
eene Anpero geſi uperioritate conceſſa putatur: namꝗq; ſine territorĩo ejuſmo- bꝛuprisdu-
dannil juriidiction es ſubſiſtere nequeunt ang.IMn ſf de iuriſd. Ioh. Franc. à Pon- diο ineſt Iu⸗= lil,S1au. Pnonſecus ac ſervitus ſine prædio feu fundo dominante Fala. lib. 2. ri/aicio-
5b 4665 3 nu. 2.
Territoriu aliud pro-
2

4—*
4 8
934 De ſuperioritate torritoriali& ejuſdem juribus adfnibus-
n. 2. ff de offic. pr eſid. per fin. C. ubi& apud quem, Cravett. conſ. 411.n.3z vel adjunqi
& qualitas ſine ſubjecto, l. Pomponius, 13.§ Sen.& ult. fr de acquir. G amittenianſ Bart. in l.. n. 15 f.dejuriſd. Meiſchn. tom. ⁊². lib. ⁊. deciſ. 4. n. Is. Knich d.:r. n.a32, quam. quam enim jus hoc ſuperioritatis formaliter& activè ſit in magiſtratu, Boër, Aeuif 50.n. II. Gœdd. in d. Reſp. n. 475. Eſt enim magiſtratus lex viva jus dicens, quijurllii- Ctionem exercet, Hart. Harem. lib. 2. bſ.„ꝓrad tit. 1. bſ. 14. Zaſ. inl.. 2. 13. G ibi lahen num. 3 1 S. de juriſd. Hier. de Maut. ir de ſin. xeg 6. 1I. n. 15. E ſe2a Pacian liha din. bat. c. 4 3,2. 2. Matth. Steph de juriſd. l... 3 3.n. 5. paſſivé tantlum& materialitertet.
ritorio& diſtrictui ſeu glebis, ut Knisch. A. c. 1.. 23 3. loquitur, inhæret, tanquamae.
bula ſupra paludem, aut acidum& mucidum in vino Raud Reſp. 2.n. 150.lb, Dan. ad a.l fin. C. ubi& apud quem Natta. conſ. 149./. 19. Du. D. Reinkingk /4 tr 1, C §*c. 1.. 5. Thom. Michael de iuri/d. concl. 1 44. G& Dd. ibi allegat. adeò ut Hartm Haum. tit. 1 G/%+(c. 17. non erubeſcat dicere, totam eſſe jurisdictionem in toto teritorio & totam in qualibet ejus parte, cum& in angulo tota poſſit exerceri. Matti qtept: tr. de iurisdict. lib. I. c. 3 6. nu. 3. G lib. 2. part. 1. c. 7. nu. 91. Schurff. conſ 26. uu.z. cent. 1. Johan. de Amic. conſ. 149. Bertrand. conſ. 49 Vol. 1. Meichſn. tom. 1,Äb. 1. dec. 7. u. 8. Et huic ſententiæ Bocerum minimè contrariari in tr. de iuriad,s. 1nas. & ſeqq. G d. 9. n. 1. G ſeqa. exiſtimo, cum ille ſemetipſum ſatis explicet indic. i7. 20. dicens; contrarium ſtatuentes omnes intelligendos eſſe de territorio, cuijuti9 dictio& Imperium cohæret; quale eſt hoc noſtrum. Vbi, Gquo- 10. Sic quanquam etiam ſine territorio Rectores Academiatum habeant modo iuriſ- juriſdictionem& quidem ordinariam, Mazth. Steph. de iuriſdict 1. 1.6, 38. nu,4 nn
dictio ſie tamen criminalem& merum Imperium regulariter Cl. Dominus D Hunniusinn
abſq; terri- de iuriſdict par. I. c. 3. quæſt. 3.& in commend. de pri vil. ſud.. 2. quaſt. 1. Et Cameralm- Torio. perialis, ut& Rota Romana Bald. li. I.§. relegandi, n. 4. ff. de offic. prafed. un uüi juris,judices Chartularii, Petr. de fdeicomm. quaſt. 13, n. 53 3,dominus feudi ſ fen dum ſit in alterius territorio ſitum, Schrader de feud. part. 10, ſe. 8. n. 14. fiha 3 res curiæ, Kn. d. c. 1. n. 197.& collegia approbata, quæ Zuͤnffte adpellantur Mant- Steph. d. tr lib. 1.c. 3 8. /. 28. Capell. Tholoſſ quaſt. 406. Laur. Sylvan. em 12,79 Cum ſæq. Schurff. con ſ. 79.n. I. cent. 2. Non tamen hæc peculiaris& ſingulausfunts dictio, ſpeciali aliquo privilegio vel titulo incertas quasdam perſonas& racas re magiſtratus ſine territorio conceſſa& acquiſita impedire poteſt, adſettions 3
ſtram præmiſſam de univerſali jurisdictione& regali dignitate, quæ a territotio 4 deſcribitur, ut ſine illo conſiſtere nullo modo poſſit, Ancher. conſ. 310. 7, 1a 99 Meichſn in causa Teutſchen Meiſters/ contra Ottingen/ om 2. ui.Idee 6₰9 3
ſe2a. Knich. d. ir. c. 1. nu. 19 8. G ſe*d. An. Fab. in C. rerum in Sabaud iudit.; u Iin. 28. Dn. D. Reinkingk/ a.trad. lib. 1. cl..c. 1.n. 13. G qhG. aan 1I. Qua ſententia n tantum vera, ut juriſdictionem omnimodun 9— Turiſdiddio- Imperium cum jure territoriali apud immediaté nobiles, bey der angemiet un nem omni. freyten Reichs Ritterſchafft/ unam idemq; eſſe,& ab hoc nihil differre Lune modam& Meichſn. tom. 2. lib. I. dec. S8. in cauſa Hirnheim/ contra die Churf Pfaltz n.eer dun ius territo- tia Principis Palat. Caſimiri, Bidemb. quaſt. nobil. I. uu. 9.&(99. Gyhm.nnh den riale qui ſuppl. Cam par. I. tit. 3. de Religione in oto D. M. Ver/ ci ut plurimi, n. 7,6½„ 3d, iam aaui. in vors Teutſchen Meiſters /contra die Stadt Thonawerth,237⸗Nene inbe Farant. Verb Landesf. Obr 5. 460.& ſega. quã quam ex ej us quo qß ſententia hæc. d.

u3 Karnge Jju
taereudn 8 v ärka n
8 11
iid e S aaderene 1. vjtäensgu c) &N uflblaas . Afnüin u e Hüruükti 4& AEhrMR, Wiftätar 2+ 1L Lus 1m löde D angelusie m ryti RLidak im. 1 A nu zun
1
4 deulll dir pilhnaa
76 2
6
ſuj Nrn C“. 7 re e garanauf 21! 9
eonceſla, urhac ration
D. Chriſtophori Mingil. 935 Nnipatatio teſpectivé& ſuo modo ſit accipienda, nec ſemper&mninò procedat, alertim in comparatione juris univerſalis& particularis, A. loc.. 46 1.§. Verum, Bo-
M J.t.n. 2 5. E ſeaa. ut infra pluribus aicetur. Et hoc ſibi volunt verba, ſublimi re-
mupiuriſdictionis lege, in definitione ſupra poſita, quod nimirum in omni cõceio-
nquſcemodipoteſtatis territorialis& Imperii ſemper ſub& inſit adhærens illa ju-
ilictio, cujus exercitium tanquam actus infallibilis ipfam ſimul fuperioritatem lusluperque& demonſtrat, Volcmar. de iur pr. 13. n. z.
ta. Iccircô etiam regiã lege, dixi, non quidem ſolummodé ex eo, quod ab nperatore vel Rege conferatur hæc ſuperioritas; alio quin omnia à Rege profecta ngia proprié dicerentur, erſi ſint res minimi valoris, puta gallina, porcus, equus, lottus domus,&c. Freccia de autor.&poteſt Baron. autor. 5en. 7. f. 25 5. Camillus Borell. umſI. S8. fed quod regalia catenatim habeat adjuncta, quæ& ipſa, cen ſupra con- ſg. dictum, huic territoriali poreſtati, præſertim ſi illa ex poſſeſſione feudi re- mlis,utpote Ducatus, Comitatus,&c. deſcendat, utplurimum inſunt, c. 1. in pr. de haa March. Paurm I. 2. de iurisd. c. 4.7. 43. Roſenth. de feud.« 5. conel. 1 3. 14 quamyvis wnecontra ſub regalibus jus ſuperioritatis comprehendatur, Borchold. ad c. un. na0 qus ſint regal. Thom. Mich. de iuriſd. conel. 6 8.& territorialis dignitas differat à egalifeudali; ſiquidẽ regalis feudalis, qualis etiam eſt Comitatus, Baronatus, po- etquoq; cadere in mediatos& Principum, Landſaſſios R. A. de Anno1 548.§. Wiewol auch in der Ringerungshandlung/ ſfalAillorum ſuperioritate territoria- Landsfuͤrſtlicher Obrigkeit,& vice versa in nobiles Im perii immediatos& civi- nieslmperiales cadere poteſt territorialis dignitas& poteſtas, Bidemb. Nob. quæſt. Lumtamen dignitatis regalis ſint expertes, Dn. D. Reinkingk/ A.er I. 1.cl. 4 c. 14.
1ho.G l 5.cap. z. 7. 41. Sedin uſu loquendi ſep hec duo commiſcentur& confun Iuriſdictio
antun teſte Regner. Sixrin. tr. Ae Regal.. 1. lib. Ieu. 18. ut ipſam quoque juriſdictio- A nonnullis dem regalibus annumerandam cenſeant plurimi, arg rexr.. 1. 1. F. 56. Gl. 5. C. de annumera= mab mull. ubi mulctæ& pœnæ ſunt de regalib. Ergo& ipſa juriſdictio, cujus ſunt tur regali-
nilce&e pœnæ,&rl. 3. Ade Mase/t./1 C. de pre vat. carcer, ubi qui pro magiſtratu ſe ge- bus. tlul Majeſtatis tenetur. At ver talia etiam ſunt regalia, quibus, ſi quis ſine per- niſloneutatur, incidit in hanc E Jul. Majeſt. inter quos ſunt Meichſn. tom. 2. par. 1. uſſ8.n.50 Gylm. tom. I. ſymphorem. it 2. Vol. 1.n. 58. Rol. A Fall. conſ. 42 num. 7. Vol. 2. 24ſakfeua par. ſ.n 11. Menoch. de præſumpt.; praſumpr. ↄ 7. n. 27. Borch. de feud. c. n. 2. rbeth gap. 5. concl. n. z. inprimis verò ſupremanrhanc noſtram, Bart. Bald. Iaſ. in l. nyaium ff ae iuriſd. Bald. in e intellecto. X. de iureiurando,& alii, quos copiosé enums- i Gœad. in A. Reſp.„. 14 Mehner pract. obſ.d. tit. Bidemb. d.ꝙ. 1. uu. 18. Volcm er. c. Muod tamen indiſtinctée,& de omnibus regalibus adfirmare nova quoq; vetat cnltitutio lmperR. A. de Annoi 576,§. 119:dardurch dann/ fol. 6 71. Bocer. di.de ini. I.4:5, 68.&x tr. de iuri/d. c. 9. n. 14.
33. Quæ de Regalibus& juriſdictione hucufq; pronunciavimus, ea omnia w'quam in defnitione expreſſimus, modo,& deiis ſuntaccipienda, quæ, ut ha- ntdefinitionis verba ſub nomine& qualitate, der Candes hohen Obrigkeit/ ſunt Marlt tione ſocernerentur jura„qus extra territo riũ& ſine eo poſſunt eciti& exerceri, Petr. de fdeicom. 7. 12:2. 169. qualia ſunt, quæ in voluntaria ju- Klcietione conſiſtunt, Hippol. de Marſil. liſin. n. 10. in fin ſf. de iuriſdict, cum ea in ſui Aecitio non circumſcribatur loco Bald.I.emancipati 36.. ⁊. f de adopt. qualis item
elt

„36 De ſuperioritate territoriali& ejuſdem juribus aduibus
eſt creatio tabellionum, quę planè ſeparatum quiddam eſtà cauſaterritorii, Jali
Aarperii 1 AbSlOnd 2ne, vor deſt- conſ. 439:1 5. Vol.z Knick. A.c. 1.n. 344. G alia. de quibus ſupr. conal 10. Exiliisinſuper gnaias Ius Vox, Imperis, ln definitione poſita redditur perſpicua, quæ ſic generaliter accepta, o-
& ſpecies mnia ſuperioritatis jura& actus, ſuis quaſi ulnis ‚Complectitur,&vel per directũ,el per obliquum latiſſimum territorialis dignitatis exercitium pervagatur, Aeichſuer. tom. 2. lib. 2. deciſ. 3.n 6. in cauſa Ewerfelt/ contra Richter vnd ſaͤmptliche hoſſente
ſuperiori-
tatis.— des Hoffs Horbede/& tom. 2. lib. I. deciſ. 6. u. 70. Gylman. in ſHmpborem ſupplisuum 1.
part. I. tit. 3 vol. n. 16. Garſ. Maſtrill. de Magiſtra. lib. 1. cap. 3. numm. 10. referents Du.D. Reinkingk/ 4 tr. cl. 5. lib. 1.c. 3. 7. 12. G13.
Torritorii 14. Verba definitionis, poſt Imperatorem, adhuc unam territori ſolruntan- n iguita⸗ biguitatem interdum accipitur illud pro toto orbe, l. deprecario‚ſf de L. Rhodia ejs. adbuc una du, quanquam ſynecdochicẽ, I1.§. domini, ff. ad SylI. interdum pro totius lmpeti ſolwitur e noſtri Romaniterritorio, Paurm. A. juriſdidi. lib. 2.. 1. num. 19. G ſ2da. Dennila7ds dsjinit ione. Majeſt. Polit Zaſ. conſ. 1 6. n. 46 lib. 2. Dec. Reſp. 12 3,z. 17. vol 3. Matth Stephih. Ku- — riſd. lib 2, part. 1.c. 7.n. 2. G ſeoq. Ad hujus igitur Imperialis territorii differenuäpo. nitur ſecũdo loco ſuperioritatis noſtræ territorialis deſcriptio. Summus enimbiin-
ceps ſolus per prius Hiabet territorium, quod fundatur in omnibus teriitoris inft-
riorum,& eſt ſupra omnia territoria territoriorum,& ubiq́; locorum, quoadteco.
gnitionem univerſalis dominatus& Imperii, fundatam ſuam habet intentionem,
Bald in c. 1. col. 2. de his qui feud. dare poſ Menoch. conſ. 2 nu. 5. indeq́; Imperatotisſi- perioritatem lanperialium, reſpectu inferioris territorialis, per quam lalla Killet manerImperialis poteſtatis recognitio, nuncupare volui, cum Dn. D. Reinkiugte
tr. l. z. n. 6.
Seendo. 15. Ordinario& proprio Marte, ſeu jure, diximus, competete jura ſup nur
tatis; quæ verba nobis effectum ꝗ uodammodé monſtrant, ut& ſubjecti qualtates
xas 7, hoc enim modo non ſolum includunt conceſſionem feudalem, ſed& allodialem / 5 Hodn Quia habentur& poſſidentur à proceribus& aliis hæc jura, tanquam„. abie lodium, Gœdd. d. Rſp. uu. 446. Rnich. d.c. 1.5.280. /044.& ſic ordinanoace zapnpa⸗ Marte;h. e. illi ſunt in ſuo territorio ordinarii,&, ilo modo in effectu ſuopl Nun u Aa z7 re rekritoni jura exercent: E thoc nonideò ‚quia etiam olim ͤ 9 *. he⸗ dali Sſic propriojure juriſdictionem exercere dicebantur, ſcilicet ad di ennneg 2„ Alo. legatorum, qui nihilh abebant propnii, Purpuratus ad Rubt. de ofic. eius, 64
4 9 ſed.& in lib. 1,§. quimandatam a. 2. d.tit. ſed potius, quia cum in inutio concedert zati. tur dignitates regales tantum in officium, quo durante, nõ ſuo, ſed aljenonene
tanquam præſides adminiſtrabant provineiam ſeu ditionem commifſam C 9
534.u. 1§ 1. 115. 2 ut etiam ſupra concl. 2. monuimus: Ho die territoriis in dignirar
giam& ſummam eminentiam evectis, concedatur univerſalis juriſdictio lnecs is
rià lege& conditione in perpetuũ,& collatione ſic inſtitutã, ordinario Kheha
Marte ad utilitatem propriam,& ſic dominii non adminiſtrationis aut famul 1o0
tis jure Joan. Ant. Lanarius conſ.3. uu. 4. Ké ich. A.. I. n. 346.& ſeoa. praſere Thn univerfalem vel parxicularem juriſdictionem in ſubditos, licet Ducatus- u natus,&c. in recognitione conſiſtan t,&feudi lege obtineantur: id enimae u
tuùm quoad univerſale dominium teαus Du catus, Marchionatus,&c Cac— hoch⸗
quia juriſdiction
conſ.9*n. 2. E eleganter Knich. d. loco, m⸗ 360. Inde fit etiam, ut,. 41 1. 6 2. 3 O. n E* 4
62* a di ſit abolita, nec f
4ʃ
ernis moribus facta eſt patrimonialis, facultas illam proroga

D. Chriſtophori Mingil. 23³ atiamplius invito Domino ſuo ſealterius juriſdictioni ſubjicere pollnt, Paurm. de Iuriſdictio- hriſt. ib.c. 27:1. 23. Acacius Enenckel. de pri v. lib.; c. 16. n. 30. Theſſaur. dec. 266. Sura. nis proroga- n47.2. 25. Matth. Stéph. lib. I. de juri/d.g. 29./. 50. Bocer. de iuriſd. c. 7. n. 49. Lantell de tio eutra Atentasp. 2.c. z0.. 9. Covarr. lib. I. reſolur. c. 4. nu. 8. ad eòô, ut ſi contra ſiat, cauſas& rerritorio- e pelonas irerum ad ſe avocare poſſint, Thom. Mich. de iuriſd. conel. 149. Pet. Caſtal, ad rum hodis ufasjua Vult. ad l.. 2. 16 8. C. de iuriſd. Gail. lb. 1. 2b/. 40 n. 3. Grbid. Bernb. Graven. non facils 1 ee Anhan, uquod ubiq́ fermé ſervatur teſte Sekwanem obſ. Camer. 1 2. 13.1 4 prolixé, Schrad. de permitti. 10 n unan ßus.Io. ſed. I.². 1 36. Zigl cowm. concl.§. Candſaſſy/n.2 19. Utrum autem juriſdictio tur. uxdam etiam de jure communi poſſit acquiri jure patrimonii? Quærit G eorg. de ma 2 rrrnini en(abedo par. z. dec. 1 1. /. 6. ubi concludit„ quod videatur po le;quoniam etiam pri- a1d* rüf allane ato Kjuriſdictionem non habenti ea de confuetudine deferatur, I. 1.. ulr. Cod. de e- ſanae mautipat.liberorum, l. viros, C. de di ver ſis ofic. c. cum contingat. ext. de Foro compet. de qua .11 3 Gun aia A9.d.. 9.& poſt gl. Da. inl. more, ſf.de iuriſd. inprimis ibid. Iaſn 42. Siunds 16. Tandem adjeci indefinitione, regulariier in ommès tet ritorio inelu ſos com- Quic quid ul fartermickn uns ut exinde conſtaret, omnes ſubditos& Landſaffios,& quicquid ſub ambitu eſt in terri- juris præſumptione ejuſdé ſuriſ- r0rio etiam und aurdure diioniſubeſſe eiq́; parere, cap. omnes baſilicæ, 16 2. 7.1. 1. F. initio, 4. Verſ quicquid in- iuridictνο- rut ge lrana gent vaunbem f.de offic prafurb I. Incola, 29. cum!. ſæq. ftad municip. l. nulli, 28,§. quod ſi in ni ſubeſſe- fun aaanltRuta u 4.C. 4e Epic. Cg Gler.lpupillus, 2 39,§ territorium, 8 Naè l.§. I. fines, ff. de ack. Empt. præſumi-
ual de tadännu reritori alicujus magiſtratus continetur, regulari
Ad ue. t NinesC. Ar Evidt.l. ult. verſ. qui certæ adminiſtrationi, Cubi&apud uem. cognit in in- tur, niſi ex-
un be R unfiit igresſtit. Barr. adl. 1. u. 15. f. de iuriſd. Menoch lib. 3 Præſ. 1O8. Weſ. eon/ 42. n. 3. Knich. emptio de-
19 rmäh(ic,32.89. G ſea. quo ad omnes etiam cauſarum ſpecies, in iſto territorio exor- monſtre-
un ciriles& criminales, reales& perlonales, judicii tam petitorii quàm poſſeſſo- rur.
,d em drrreinh li, 1.initio, F. de oſfic præfect. urb. Knich. in Eneyclopæd. c. 1. Boër. deciſ. 0. num. 11.
1 ta ülititt Aletehſt.10m. 2. 116. 2. deci.; n. 2. niſt in ſpecie de exemtione vel privilegio doceatur,
1o Ser n tfälue ehn extra de oſic. Arohidiac. c. ilectus, extra de Capellis Monachor. cap. cum in paurtib us.
1 2 PGnſenlu tatd PS. Henning. Gæden, conſ. 42·,/,13. Andt. Knich. d. tr. c. 5.2. 150. Paurmeiſt. de iu-
3 X AKotumwn Iſtlik 2c,8, num. 10. In ipſo enim territorio poteſt eſſe locus exemptus, Vantius de
4 ußßa on nulita ſubdit.ex deſect. luri/dictionis, n. 108. Socin. Iun. conſ. 68 /. 7 Vol. 1.& poteſt ca-
1i Wi it trum cum territorio ſuo etiam in alterius provincia ſitum ad alium dominum per-
1 aa cilttudhe tte, per ſe territorium facere ſeparatum à provincia Abb. in 2ap. nimis, num. 1.
4 d 1uſß uin poteſt. de Hurqjur. Meichſaer. tom. 2. lib. 1. deciſ. 8. hocq́; reſpectu locus aliquis qui-
1e muua ieme epoteſt in territorio, non tamen de territorio: cum hæc diſtincta ſunt, In
1ee hn anes Fuͤrſten Land vnd Obrig keit/ ond onter eines Fuͤrſten Land vnd Obrigkeit
„* aucßs igen /argumento, c. ſi braponente, ext. de reſcript. Surd. deciſ. 129.,„ 17. Pietor. diſp. de ex-
12 vuruubis mä concl. 27. laté r eleg aater, Ziegl. com. conel§. Landſaſſy/ uu. 2 1.&e: ſeqæ per mulis
bc fgſcise legata, G& poſt eum Dn. D. Reinkingk A. tr. l. 1. Cl. 5 c. 1. de quibus omnibus ſuo loco 5 r edu dertur ußhüs: Næc interim de defnitione dicta ſufficiant Cetera, quæ ex hac fla-
Dmiu. arcapita, qualia ſunt, de cauſa efficiente modis acquirendi,
perſonis capacibus, Stnen edo,orma,fine, effectu, actibus adfinibus, contrariis& aliis, ſpecialius& or- 1 lrrluenile uunc, ſi prius egerimus de diviſion e,Proponemus tractabimus... 142 unrileuus-* Sunt qui ſuperioritatem territorialem faciunt duplicem aliam Eccle- Di viſio fu- duuaed9⸗ 5 cam, aliam ſecularem, argumenro„c. 1. 2ui ſuccoſſor tenéatue, c. zuui. in pr. de Da, Tui perioritaris 11. quiſis uanic. 2. 3. E rot. tir. exr. de Iudic.c. 2. 3. O& rot. tit. extr. de or. conmpat. Bald. AfH
11&Oꝓ. Territorta- . 2—*— 4„ 7„ 4 5 7.
in d. c. 1. de hi/ qui feudi dare,& Canoniſtæ in ad cc.& in. e. ſolicira. lis Cecccc extr.
1oeh Kceteri 41 ſendüta, 3

„38 De ſuperioritate territorlali& ejuſdem juribus adfinibus,
extr. de majorit.& obed. quos ut& alios text.& Dd. magno numero ad hoc allegat
Gæda. d. Reſp. nu. 109.&./%⁴l. Eccleſiaſticam vocant, vel ratione feudi Eccleſiaſtici, b velratione juriſdictionis, quam Clerici habẽt tam in perſonas Ecclefiaſticas, qum, in cauſis ſpiritualibus, in laicas, ſummas& infimas, Hoſtienſ. in ſumm. ſua Pruæm. 4 au. 9. E ſeqq. verum, quia jus ſuperioritatis territorialis non obtinent Eccleſiaſtici, V quatenus tales, ſed quate nus vel principes, vel ſtatus, vel ſeculares, Clem. Reman, „.§. ſané de Elect. Duar. l. J. de ſacr. Ecel. miniſt. c. 4 Maeth. Steph. ir. de iuriſd. lib.3 5.1.as. n. 25. 27. 31.&c. nec quodvis feudum conſtituat ſuperioritatem territorialem, nec quævis ſuperioritas& juriſdictio ſit territorialis, ut ſupra,& hec diſtributio exptebe * ſit contra definitionem jam traditam, argumento Now. 6. quomodo qporte: Fyiſuqyin 6 prine& qualitates actuum potiũs diſtinguat, Knich. d. tr. v. 3.2. 232.& ſega utinfas
“ Ideò illa meritò hoc loco negligitur. 2 18. Magis igituriſthæc placet diviſio, qua ſuperioritas territorialis aliacſt
te ſingulari alicui conceſſa& quæſita, Schrad. part. 10. ſect. rn⁴. 148. r. Balaa S fin. n. I. f.de teſtib. Alciat. Reſp 20. 2 un.§. lib. 3. Knich. d. c. 4. num. 6. Matth. Suph 8 9. 7. eum. 191.& hæc competir veljure ſubjectionis, vel minus: hoccalu, qlanss
princeps vel magiſtratus fuperior ſibi vel venationem, falvum conductum aute-
licta grandiora adfectat: Illo vel communione quadam cum domino ra
Malia ſi ſit plurium-dominorum caſtrum, pagus,&c Zwey/ drey oder vierherꝛig/ Gutan
quis jurn hignorat. c. 20. in prino.& num. 6ö. Non enim novum eſt, ut unapronincia, huuin poſſit habe- dominatu fatigetur, alio ſummum Imperium, alio juriſdictionem ſimplicem,
rein alte jus gladii, alio alia jura ſibi vindicante, Gylman. tit. 1 p. 1.tsez verſ 2. vu. 1 au rius terri· Homag. tit. 1. num. 1 7. Roſenth. de fend. cap. 6. concl. 85. num. 10. rhi nndehenean torio uni Landesfuͤrſtliche Obrigkeit/ alius die Tandgerichte/ ter tiusdie Wildba zn Tug Verſuli. tus die Fuͤrſtliche Obrigkeit/ quintus die hohe Rraͤiß vnd Centh⸗ Jertu dn tey vnd Erbgerichte/ Calp. Leopold daconeurrent. juriſHili guaft. 2. Alau 5 Inu lib. z. deci. 4, num. 20. 17. E& lib. 3. deciſ. 3 3 uum. 33. ꝗ ſf. Huanan eue w 6 auf c. 78:n. 14. Roſenrh do feud. c. 6. 85. uum. 10. Sixein: de Regal:c. vnum. 8. 1iſag diſpari jure, ita ut quædam ſinr communia, quædã uni ſoli Smpeta Lammar lariter exercetur in villa,&c. immediaté qualia ſunt bona dominica amipe pein. guͤter/ velmediate, ſi nobili conceſfa ſunt quædam in feudumduo iccin ai cepsterritorii exercet jura fupexioritaris, quando que particularim, leu
minalibus

d an 1 wwenae, eteui. mi. niln 14 1 Taa 1
1 u, it man,
af e. atuthan
3 Sc antrr, is A vulnune
dem a.d7a Ima
89 Ralhumand. dus ao iäuwana wat axa ltzabzſe i e ijenna
uR= Pfiruahn eri AeA tuilbu 1I un ä 3 vod ure ia n ranies . Sn em nun 31. ³ hrtin,
wulie
1 ◻ Janfen r
e
lm quns dujlin
lnperio omnia dominia ori
D Chrlſphori Mingh
ninalibus vel aliis caſibus reſpectu vinculi ſub
.
333 jectionis, quandoq; in univerſum, maut inveſtienti domino prætet cognitionem feudariam nihil competat, nam in aon eonceſſis vel quæſitis jura ſuperioritatis ad dominum territorii Pertinent, Tnichen. A. C. 4. num. 3 1. G ſeqg. Sunt ergo quædam caſtra vel loca, licer in alterius reritorio reſiſtant, interdum totaliter ‚interdum aliquatenus exemta ſeu non fub- ſecta,& ſic quaſi extra territorium, quæ paria eſſe dicuntur, Weſembec. con/. 33. uum. 10. Damboud. in Enchirid. lit. T. Vor. territorium, Schrad. 2 pag. 9. ſed. 4 u. 157.
nl.&in hac poſteriori ſpecie ſuperioritas territorialis in impropria ſignificatione ccipitur.
CAbux II.
Decauſa eynciente,& moauir acquirendi ac conſtituendi ſupe- rioritatem territorialem.
19. Iaſon in! qui Roma,§. Seja. n. 15 de V. O. ait, 1mperatorem noſtrum quo- I„perator aljuriſdictionem, inſtar eſſe maris quod fluminum cõcurſun ecaugeatur nec mi- fans&r ocea auatut, t quo omnia manant ac f uuntregalia,j uriſdictio, jura per conceſfion es, nus iuriſ ineſtituras, confirmationes& commiſſiones,&ad quem quoq; per adpellation cS Aidkienis& nulltates, querelas& in ſumma per quamvis recognitionem refluunt, Bald. in! Er. regalium. faC. de appellat.&e in c. I.§. depace tenenda, Menoch. lib. 2 præſumpt. 4 uum. 14 Mo 1 laconſ. Pari tit. 1.§. 1 gI.-n. 49. Covar pradt quaſt. c. I. n. 2.3. G 9. Henning. Gad. conſ. 18 zu.4. Ille poteſt regalia& non regalia concedere couceſſone& auctoritate jura ſu
„6. ‿. 2. Feud. 10. ſine ejus berioritatis acquiri neſcia perhibentur Petra d- Cauſa M- ummiſ queſt. 13.n. 55 5. Alba conſ. 22 2.2. 1. lib 2. Knich. d.tr.&. 1.n. 3 26. G c. 3. nu. 1 10. Ciens ſupe- atiplumpertinent omnia rationejuriſdictionis, etiam patrimonialia, allodialia& rioritari. lherabona, c. un. de allodiu&e ib. Al varortus, S. ſet es quad pr. Iuſt de jur. N. G.&‿ Civ.!. tſfaecanſ prin. l. 1. 5& ci blacuiſſet, ff de orig jur. Matth. Steph d tr. c. 7. lib. 2.n. 11 3. Il- len. Lcaturigo Kfonsjuriſdictionis, in quo omnes dignitatis& ſuperioritatis the- Caput Im- aaiſunt& fuerunt reconditi, Rol 4 Vall. conſ. 100 n. 3.& ſegq. Gœdd d. Reſp. au. 132. peris e Uleeilmperii caput unicum, l. un. adl. Iul de amb 1.1. S. init io, 4 f. de off præf urb. l. qui- Monarcha. umy in ſn. frdere jud. Aur. Bull. Carl. 1V c. 2. 6 baſſim. Monarcha dignitate maxi- manZoannettus de Rom. Imper. Rul de commiſſ pari lib. 5. eum&enſem reco gnoſcit, Chaſſan in conſuet. Burg. in proæm
6. 4. nu. 2. qui neminem niſi ad verbum parla gra- dede Dieu, Rebußt in canſtit. Reg. tom. 2. tratt uti beneſic. ante va
zat. art 2 gl. 1 à cujus ginem traxerunt, Mart de iuriſd.p. l. c.; 2.n. 7. eiq; Reges düm ſponte miniſtrarunt, ut de Auguſto ſcribit Bodin. 2. de Republ c. 2 p. 89 8. ac de- ſaltis ſceptris& regalibus faſciis pro cubiculariis ſexvierunt, Marta. de iuriſd. p.* c. Mn4. 7. Cui& adhuc Electores& Principes Imperii poſt electionem& in Comi- upublicis humilimé inſerviun t,& ejus ſeſe g ehorſame Fuͤrſten/ appellitant, ur ex 4ur bul. Carol. y. Orpaſſim e⸗ Receſſ. Imperii adparet; quem etiam Imperii Roma- totius orbis Chriſtiani hoſtis infenſiſſimus& hæreditarius Turca„R. A. zu ſegenſpurg/ ¹ Aauo 15 32.§. derhalben Churfuͤrſten/ Monarchaã& orbis Chriſtta- nlcaput agnoſcit,& uſitato ſtylo tali affatur titulo: Auß den Potentaten Jeſu der bhan/ vnd zwiſchen dem Geſchlecht Jeſu Erwehlter fuͤrn embſter Herꝛ aller titlichen Vöͤlcker, ein Verſorger vnnd Adminiſtraror der Gerechtig keit/ vn⸗ Cecccc 2 ſer
——

— 940 De ſuperioritate terriroriali& Tjuſdem jſuribus adfinibus, ſer Nachbar vnd guter Freund/ ꝛc. teſte Heimsfeld. in legat. Ehrahim Strozas, Anns 1562. in Comit. Francof Arniſ.l. 1. de iur. Maiſt. c. 4. nu. I. ac. Franc. in continuat Relat, Hiſtor. de Anno 1614. nund. Francof. autum. à quo Muſcoitam titulum Imperatotium petiiſſe, palaà eſſe teſtatur Volem. de iur princ. 6. 12.2. 3. quem imò ipſe cœleſtis Impera- tor adhuc in matris utero clauſus terre Monarchà declaravit, Luc. 1. iundi teſt. Man 22.v. 21. ler. 27.v. 5. 6. Dan. 2. v. 37. c. 4. v. 7. Cacheran. deciſ. Pedemontan. 30,n. 12,&in ſumma, Imperator noſter eſt de jure totius mundi, vel, ut nnnc eſt, totius orbisRo- mani Dominus, l. de precatio, ff ad l. Rhod. de iact.l.bene à Zenone, O. de quadritnipuſr heum multa, C. de bonis qua lib. l. ſed ai vus, 6.§. eſt autem, f de exeuſ. Novosta in ias in apibus, 7. q.i. latéè& eleganter Zach. Viet. d. cauſis exempt. Imperii, concl. I. non qui- dem ratione rerum ſingularium, ſed reſpectu dominatus univerſalis: non dommnio & proprietate, ſed imperio& juriſdictione: non privato mogſeramine, ſed publica tutela: non ad queſtum& lucrum ſuum, ſed Imperii,! pracipimus. C. de ahel n oſg, ſed utendi poteſtate, ſi Reipub. flagitet neceſſitas& utilitas, Gail lib. 2.067er.16 Co. varr. 3. var. reſol 6. n. 6. Vaſq.illuſtr controverſ.c.;. non re, ſed ſpe, ſ fort aliqussde- cedat fine hærede, I.1 ff. de iur. fiſci, l. 1. C. de bon. vacant. Deniqi non ad expilatlonem, ſed Reip. ſuſtentationem in pr. de concept ſr. Eæecb. 46.v. 18. ſicut hæc erudité coligit & declarant Knich. d. tr. c. 1.2. 28 3„Dn. D. Reinkingk/ d tr. lib. 1.cl. 3 c. 3z. Volcmt 44 iur. ꝓrinc. e. 12. 20. Inde fir, ut quæcunq; juriſdictio in orbe Romano, qui ſummi hrincifis raror, non teitoriu per prius ſic dicitur, Knich. s. tr. c. 1.². 188. exiſtit, ea vel Principis Roman, Dar, vel clle vel ab eo manaſſe præſumitur, Ant. Fab. in C. rerum in Sabaud. iud lih.3 Iikacke Marchioa frit.18 ,n. 1 Cum ejus ſolius ſit, ut cætera, ita territorialem hanc poteſtatem&eſupe- rioritatem concedere& conferre, ut iam dictum,& laté demonſtrant Gœdiehin 241. Tob. Paurm. tr. de iuri/d. lib. 2,c. 8, per tot. Nullus ergo Dux, Marchio, ſelqtisa- lius Princeps, ſve ſit Eccleſiaſticus, licer ipſe etiam Papa, Ioh. 6. V. 15.6.5.91 18.0136. Marthk. 8.v 20. Luc. 12. v. 14 c. cumad verum, diſt. 96. cap. ſacerdot in fnc ſe nec precurationes, e& tot tit. ext. de eler.& Monach ſcoul. neg. c. 1. 2.& ſeg. 21 4 Nut⸗ in prin. Now. Leon. 68. etiam ex Pontificiorum hypotheſi, laté& eleganten,Dhm chael. de iuriſd concl.3& multis ſeqq. Vaſq illuſir. J lib. 1.. 21. G Audt. tr Atiu n concl.16.& ſeq. ſive ſit ſecularis, nedum Comes aliquis poteſi iſthæc jüra netimi. lia alicujus territoriialii Principi, vel Duciaut Marchioni,&c. concedere, 4⁷ Knich. d. tr. c.n. 12 3, Gœdd. A. Reſp. u. 23 2:arg. l. 2. C. ut nemu priwat. Lus e Pens-„ Imperator⸗ n. 37. C. ut nem. ad ſuum patroein. Camill. Borell. doſ. 86. 7.1 4.eleganter Lha un ſuperior eſt concl.§. Eandſaſſy/ n. 19 C ſeqq per multas authoritates Caſp Leisold. unnne b ſtatib. Im. iuriſd. q. 1. ante ſin Ex quibus etiam ad illam quæſtionem, an Imperun Lane perii. proceres ſuperiores ſint Imporatore: pro Imperatore contra Brutum Bünne Quomodo thuſ.in Polit.:. 1912. 12, Hœnon. diſp. Polit. 2.& alios reſpondetur. An uren am & quibus tor indiſtincté jura hæcterritorialiain bonis Imperii concedere poflit, ni 3 44 iu bonis Im& in hac quæſtione diſtinguendi ſunt duo caſus, autn. jura hæccum terries perator iu- aliquo legitimè poſſidentur& occupantur, aut fün tvacantia& Imperio af 2, A9 ra ierrito- lo caſu cum præjudicio poſſidentium non poſſè dicit, R Azu Aüngſpm ng⸗ rialia con- 1548 ·§ Wiewol auch/ ibid. mit außtruͤcklichem Vorbehalt der Furſton Ge ſcilice eedere pof keit! vnd Landesfuͤrſtlichen Obrigkeit/ utin fine etiam 1iderolicer- nturbare, Or? Principis ſupremi ſit oficium, omnes omnium juriſdictiones tuerl non.
Solus Impe
liquis, nec Papa con cedere poteſt ſuperiorita tem territo riulem.
unum
1

loen auaage 64 idaran 4ug Kewi mnn omit en ſethune dpd Da sermi n peci ur nu G 25& iil Gulka [n He hnae, 1ucd„irorat
„ 9
Jön hlach 4 1 3 u ·6,41tr w Mente
uinn H 14Ss ta
nor h,GMenn 1di acelänhe C d keuui i ren Te BRn an, a eh ba Nul er: WAWllht 3 eius 2 Gnſes a A. lä bmni 1 4. atnahn
Baren , 4 nin⸗ 31 Wi itrſß
25 Retaunenn
etll n A
eraußfkörlichen Rahtſchlags des H.
aten Seg.
D. Chriſtophori Mingli. 941
an gaumquemque Imperii ſtatum, in ea conditione, in qua fuit à ſui principio& ori-
ieconſervare, ut habet Capitulatio Carol. V. qua extat apud Sleidanum, lib. 1.§. 2.
u ein jeden Herꝛn vnd Standt bey jhren Hoheiten/ Wuͤrden/ Rechten/ Macht/ Py inceps Bwalt/ ꝛc.bleiben laſſen/ Vule. conſ.;3 5./. 205§. at jus tom. 3. Marpurg. Zach. Vietor. 21rri auſexemtion. conci. 24. Et aliès Princeps jus quæſitum alteri invito adimeren
ue⸗ . 911 e quaſitum dteat, I2.§.† quis à Principe, 16, f. ne quid in loco publ. l. 2. C. de precib. Imperat. l.2. C. ue ſhvel Reſbubl§.fn. Iuſt. quibus mod teſt. inferm. l. id quod noſtrum, ſf. de R. J. Perogrin. de ſtomm. arr./9./. 119. Lancell. de Attentat. p. 2. c. 1 1. lim. S2 nu. 23. nec privilegia ad ſenam injuriam debeant porrigi, l. 40ꝓde adminiſtr.& peric. tur.1l. 8.. de prator. fli- alt Pariſ. Ae Puteo. rubr. oſhisiall, c. 2. Pruckm. conſ. 39. n. 8 5. omniaq́; Imperatoris ſctipta, beneficia& largitiones hanc tacitéhabeant clauſulam annexam Jalvo na lmperii,& cujuſq, Bodin I.de Rep. c. 8.n. 1 04. Arniſ.lib I. de jur. Maj. c. 5.n. 20. Guil.
poteſt.
18. /. s. Marant conſ. 2 8.n 2. Weſ. conſ. 2 1. /. 5. Seraph. deci. 827. n.. Cabeal. z.
KaſrI. Edes. 17. Polem. ir. de jure princ. c. 4. n. 4. Vaſqu. illuſtr quæſt lib. 1. c. 4 Gada. d. 1n.261. G /62. Hoc verò caſu poſſe teſtatur Aur. Bull. Car. IV. zit. ⁷. ſub fin. ubi isbetur: Ob deſſelben Fuͤrſtenthumb eines oder mehr in dem H. Reich ledig wuͤr⸗ ſoſollvñ mag ein Roͤm. Ronig/ der zu den Zeiten iſt/ darmit thun vnd handeln/ smiteinem Gut/ daß an jhn vnd dz Reich gefallen non tamen ſine conſenſu ſta-
um jurtad. Capitulutionem Carol. V. apud Schleid. ubi promitrit Imperator, Was
uchbon Lehn dem Reich vnnd vns bey Feit vnſer Regierung eroͤffnet vnd ledig heimfallen wurde/ als Fuͤrſtenthume/ Gra ff⸗ vnd Herꝛſchafften/ Staͤdte vnd der⸗ leichen/ die ſollen vnnd woͤllen wir niemand verleyhen/ ſond ern zu Vnterhaltung des Reichs/ vnſer vnd vnſer Nachkommen/ der Roͤnig oder Rehſer behalten/ ein⸗ ſhen vnnd incorporiren/ zua Aere plura apud Bocer. tract. deæ Regalibus, cap. 4. num. . Zabell inſtitur. Feudal, exercix. 8. rheſ. 7.& Thom. Micha el. de Juriſdict. concluſ. 14. G en.
1lI. Etutrem à ſuo deducamus principio, ſciendum eſt, Carolum M. o- Primus 65- nniaſux ditionis ſubjecta, antiquo Romanorum more, redegiſſe primũ in provin- ſitutor ju- clas Trithem. de orig. Franc. f.94. Abbas Sradenſ. Anno 788 F8 1.5 Knich. Ad.Ir. c. 1.. ris territo- ayertotam Aquitaniã ordinaſſe Comites, Abbates, nec nõ alios plurimos, quos rialis. ſiſds ulgévocantex gente Francorum, iisq;, regni curam commiſiſſe, Aimonius Monachus antiquæ fidei ſcriptor de geſt Frunc.! 4.6.I.& lib. 3.6. 9 6. E lib. 6. c. 35. quem holteaſecuti ſunt Imperatores alii, inprimis Vverô Henricus Aucepa, Otto Magnus 1OttolII. qui nova Reipubl. forma jam introducta, Ducatus inirié paucos, Mar- tonatus comitatus& Baronias ber Getmaniam plures conſtituiſſe, definitisque tettoriis diſtinxiſſe,& perpetua dignitate, eaq́; regali condecoraſſe, ac modé in — lm mod 6 lub clien telari ſide in fe adum hereditarié dediſſe dicun tur, atteſtã-
4 brecipuis quibuſdam hiſtoricis& JICtis in c. un. uis dicatur Dux,&ic. un. d
March quos magnonumero recenſent, Knich. d.tr.. I. nu. 6.& 54: n. 80. multis ſe⸗¹. Gœxda. d Reſp n. 242 Kranty lib 2. Saxie 291l16. 4.4., 16 Auclor. des er⸗ Inveſtitura
hn che 38 d eichs Erbahren Freyen⸗vnnd Reichs⸗ Imterato ris eſton/ Standt vnd Stimme betreffend/ in pr. quomodo nes K. dnekituram hanc ecerunr illi Imperatores& omnes eorundem ſuc Reri poſlit. dl erde acerepoffunta uguſti noſtri,vel interd um etiam 110 Verb o, Rau-& quid ape
W. I. uum. 1 1.1ib. 2.& ſola adſignatione Benedic. C. Raynurius, Vor). 6. eidem retur? Bb5bb 3 impub.
auerre non

Que matri
942 De ſuperiorltate territoriali& ejuſdem juribus adfinibus, impub. n. 8. G 9.5. 2. Petr. de fideicomm. 7. 8. /. 2 4½ 5, quod tamen alias negatut, Cache conſ. 26.2. 23& ſeq. Knich. A. tr. c. 2. 9. G. O. quæ inveſtitura Imperaroris prabetu. tulum& cauſam poſſidendi& præſcriben di, Cacher. conſ. 34. num. 20.& ſeg.im lm. perator per ſolam inveſtituram transfert dominium& poſſeſſionem, Menoch eanſ 910.8. 21. O ſeq. lib. 10. Camillas Borrellus conſ. 1. 2u. 47. Petr. de Gregor. de conceſſ feudl . 8. Par. I. Knich. d. c. 2. n. 8. Marth. Sreph. tr. de iuriſd. lib, 2 p... 7 n. 123. quam in- . vatu, principatu, Landgraviatu, Comitatu,& c. comitantur omnia jura, regaliaſa- Inveſtitura rifdictiones, pertinentię, caſtra, territoria, niſi ſub conditione tacita,& in eyentum, de feudo wi- quo feudum Domino aperiatur& fiat caducum, facta eſſet infeudario ‚qualis de Ventts in e feudo vaſalli adhuc viventis per Imperatorem benè fieri poreſt de jure, e. un in ſnas Ventum cà fend. dato in vi,c. leg. commiſſ. i. F. 27, c. 1.§. moribus receptum eſt 2. ſi d feud Aefundem. ducitatis ꝛent ſit inter. Du.& agn. c. qui ſucceſj. feud. qar. ten. c. 1. de Oreris. aui inveſtii ſus Gal fieri poteſt. 205/155. hoc enim caſu nullum jus in feudo⸗ ſed ad feudum duntaxat inſeftuom- buitur, Matth. Steph. d. c. 7.n. 1 30. 6 86 23. An autem ex hac ſola Imperatoris inveſtitura, tanquam fundamento, in veſtitura ſtatus quoque definitio ſit ſumenda quæritur?& quanquam ſint, qui hocſtatuant non impor- aliud tamen oſtendit Guil I. 1.052 1. G tr. de Arr. c. 6./. 2 5. Paurm. ir. deiuriſd lihes tat ſtatus 8.7. 4 ſtatus enim Imperii propria forma non conſiſtit in feudi ligii, velregalisant conſtatutio- territorialis poſſeſſione, directa collectarum imperialiũ ſolutione, immediata lud⸗ Te jectione, vel aliis adjunctis eſſentiam non conſtituentibus, ſed in ſeſſionis&ſen- tentiæ dictionis five ſuffragii communicatione,& receſſuum imperii ſubſcniptione, daß er eine Stimme vnnd Standt in Reichs Verſamblung habe/ RA. zu Ang⸗ ſpurg/ de Anno 1548.§. Wann auch ein außgezogener; ad cujus probationemma- tricula Imperii, in quam aliquis eſt receptus, prælumtionem inducit, Gaild ³ 21. in qua, ſi diverſitas adpareat, ſola matricula de Anno 1521. recipitur, Neiaͤs A. zu Regenſpurg/ de Anno 1594.§. Wann auch bey voriger. Hinc etiam conſi tuitur diſerimen inter immediatè ſubjectos& ſtatus Imperii in recellibus lmhit Wormbs/ de Anno 1564.§. vnd wollen wir. Ibi, gegen denen ſo nicht Staͤndedes
.
I mperatoris
cula Impe- rii probet?
Diſcrimen inter imme
„ 1 4uus ſae H. Reichs/ jedoch dem H. Reich immediatè vnterworffen; Exemplum hujüsee Ee2 O ſta nobis præbent nobiles in Franconia& Suevia& tractu Rheni, die freye Reics tus Imperii. Ritterſchafft /pluribus Dn. D. Reinkingk/¹.er.vel 4 c. i Matsh. Supbirdhuis p. I. c. 4. 8. 27. CMc..
24. Superiora igitur declarant, que& quomodo ſuperioritasabimpan tore inferioribus concedatur, nimirum territorialis illa& analogs, in alieujnoe diſtrictus juriſdictione& imperio fundata ſalvà ſupremi dominatus r eroh 2 quam in ſuorũ territoriorum ſubditos exercent; von Imperiali: abſoluta- in bhun & univerſali totius imperii dominatu fundata, quæ ſemper illæſa& conce ns neſcia perhibetur, Surd. conſ. 26 7. /. 7. cui ſeq. lib. 2. Knich. A.. 1. 2. 15. qpia auan ſc concedi poteſt tanta poteſtas, quin ſuperioritas ſemper farta recke ecmaneae 91 najoriratem ſibi reſervet Princeps, rext. in eonſt. depac. conſt 2us ves hu Laic an. d Vall. conſ..n. 13 5. cum ſeg lib. 2. Cacher. conſ. 31n. 7. Natta conj 432,1.1441 ne omms ment. verb. Ducum. Sax. c. 5. c. 7. licet etiam adjectum ſit cum traeletioncy 2 Imperii& poteſtatis,& generaliter cum omni jure, Petr. at jur. Juaſit pe fontes 11.2. 36 f. 283. Gc. 22. num. 8 5 †.z02. non tamen credendum elt, frn o. 34 ſuos ita derivaſſe forâs, ut nihil penes ſeremaneret, Cephal conſi 539. ſed
Imperialis E abſoluta poteſtas ac ſuperioritas conceſſionis neſcia.

*
1 as 1 D. Chriſtophori Mingli.— 943 u r wauzag hüprinceps inferiori concedat aliquid de reſervatis, intelligitur non cum ple- acb meſ n luline concedenris, ſed cum habilirate ejus, cui conceditur,& eo modo, quo il- nin hnei, lexercere poteſt, Ruin. onſ.6 0. n. 7. om. 1. Bald. 1..5 relegandi, nu. 9.. de fio praf. 14 4. 43sn mivich. A..n.3 17. Poteſtas enim Imperialis& præeminentia oſſibus Impefa- vid e de 5 nüe wiatenaciter in hærere dicitur, ut ſicut radii ſolis, eo ſalvo, non poſſunt ab iſto Gcd umn. harati, quamvis longè lateq́; ſpargantur& cmittantur, ita Killa majeltas, quann. lub Heuua undios dignitatis fuæ per univerſum imperium varié ſj bargat, tamen& lucere& m, Kauan ſerdetenon definat, Heig. z. J. 40. nu. 1 z. Iaſ. J. Item ſorvianã&e ibi Dd. lInſt. de 26. aben ae me ue. ad hac. col. 1. dA bari jur. fde, c. 1 defeud. March. Lipſ.cent. 3, Velecꝰ. Epiſt. Prin- 4 taiäne b yisliquidem concedentis perſona& ſuperioritas in quibuſcunque comeemoni⸗ 1n, uatn wſemperintelligitur excepta, Knich. d. er. c. 3. n. 306 c. un. in f. de form. ſdel. Da. inl. . 2ss 41 9 b uus, ꝛ0.de ohhc. praſid. A rum. A pand. 2. th. 2. 7. 4. Et contrarium eſſet Imperato-
b tent tellajeſtatihominibus ſub univerſali totius Imperii territorio exiſtẽtibus ſuo mo- u en. onon boſſelmperare, Covarruv 2uæſt prad. 4.2. 1 Haig 1. 7. 9. nu. 26. Caſp. Leipold. un r tunaag tunturrent. juri/d. z. 1. Quantumcunqueigitur imperium vel jurifdictio alteri ſit 4] P clin aum nara„nunquam tamen ita conce dens illa ſe privare, eaque excludi intelliga- 2 Rumntülgl dih Taurm. de juri /d. lib. 2. c. 1 2. 38. quin cognitionem ipſe ſuſcipere ſive an ticipatio- lconl üigia ſe concurſu„five evocatione,& juriſdictionem magiſtratibus inferioribus mnps r ummtnit umbutam ſuo jure exercere poſſit, Paurm.. loco eꝶ ibid. Bodin Berojus, 1. cou*. 9 4. u. akir un 1 n76.1m 6 quod non poſſit Imperator ſibi legem dicere, ut non cognoſcat, in 8 1. e airfalen autsfubditorum ſtaruunt, Narra con,. 614. n. 1. G ſ2. Pas. de probat. 2.6.4 3 /u. 77.
s D errujitug nrh Ac. 1.7. 319. Matrt. Steph de juriſd. 2 P. 1.c. I. ut hac ratione concurrentem ob- Quomodo
get achumann eatjuriſdictionem in territoriis ſtatuum, quo ad loca, cauſas, perſonas& actus Imperator
naa. ea unu e4le ſteales illorum territoriorum Paurm. dl 2 c. 8. nu. 26. E& ſeoe. uo ad fn.& habeat obncurren- Surd. con]I. n. 7 5.& conſ. 27 5. num. 3. tem habeae
dua en ſurräin ſ icicionem in homines fuorum h ominum
nant atsaihrrmmna lia N a.P. c„ 2 8. /. 114. Vol. I. Knich. A. c. 1.. 28 8. Cum fidelitas atq; obedien- juri/dictio-
Klaat dancki h talnperatori debita in quolibet juramento ac homagio excipiatur, c. imperialem, nem in ter-
.lbi w raſutbit ſtG is Da. de prohib. Feud al jer Frider. II. feud.; 5. Dejure Saxon. idem cautum ritoriis ſta-
ein aer u hwin maim in welches Land der Reyſer kompt/ da iſt jhme dz Gericht ledig. Zand⸗ tuum&
uu 4 B3r len,hſt ticſhlh. ars./8.§. Wann der Graff/& art. 26 J 2. art. 60. lib. z. Quamvis interea immedia⸗-
„114 athunnnee mannegem ſubditos fortifis aſtringi ſuo principi& immediato magiſtratui, quàm toru, henton,propter juramentum, quodilli ſpecialiter præſtirerunt, Peer. Gregor. dee
4 un lperuina unſſena.5.7. 7.4. 2.12 Knich. A*.1.n. 168. Cumq; illis principibus& dominis ter=
„1 wulgi 1 4 naldusab Imperatore hæc jura ſint ceſſa& conceſſa,& hodie quidem ad in-
331 e nal anmonüi, ipleque Imperator magis ſuperioritatem reſpiciat, quàâm mediaté
!„ 7„. 1... 1 A Akahfang. dtorum probiratem zut eleganter ait loh. Winther. diſſert. pol. jur. 266. ut ſic illud
a mc& de priſcis potilis temporibus, quàâm hodiernis moribus, ubi alio 2, alanlſ n ſo ure utimur,& ubi principes& proceres jure hæreditario perpetuo Rad 1 umumun kares tranſmiffibili ſunt inveſtiti, urifdictionemq́; jure patrimonii in vim utilis 31 cauſa velperviam ſimplicis querele, vel appella- ad Cæſaream cognitionem pertinet, exaudiendum eſſe credamus. Vide hanc 11e aeu uſienen laté per aftus& praindicia tractanrem Caſt. Leipold. de concurrent. iuri/dici.
ſp d
—
1 mo ſ. Hac itaque rari: net, proc- chesg citaque ratione
juriſdictio& ſuperioritas ab Imperatore in prin- teliquos eſt derivara.
& hic eſt præcipuus ac poriſſimus illam acquiten- dimo-

Oba
b 5
944 De ſu perioritate territoriali& ejuſdem juribus adfinibus,
di modus cum territorio, nimirum conceſſio Principis ut plurimum permodun Secundus feudalis beneficii& inveſtiture aut ſingularis privilegii vel conventionis ſub nomi.
modus ac- ne& qualitate der Tandesfuͤrſtlichen oder hohen Ober⸗vnd Hernligkeit/ cag. u
querendi dicatur Dux March. vel comes& ibid. Iſern n. 3. Petr. Gregor. de conceſſ feud ꝗ.8 partal. ſupe riorita- Mauth. Steph. d. tr. lib. 2 p. 1.c. 7./2. 1 25. Secundus modus acquirendi& conſtituenditet- tem terri- xritorialem ſuperioritatem eſtin numerum ftatuum cooprtatio vel relatis, utiin cinita. torialem eſt tibus liberis imperialibus uſu venit, quæ inter ſtatus imperiireceptæ,& liberainci. cooptatio in viratem ejusq́; fubditos juriſdictione donatæ, non minus in civitate, utprincessin umerum ſuis ditionibus jura territorialia die Landes Ober vnd Herrligkeit/ ung cum tags. ſatuum. libus habere intelliguntur, tex. in conſtit. de pac. conſtant. verſ. Nos Romanotum Geis Gail. 2.25. 37.n. 7.& in tr. de arreſt. c. 9. 2. 1. Vulr. de feud c. 5. n.]) Verſ aliusetiam ini.
Ritg. Ruland. de commiſſ.p.. lib 5.. 4. nu. 4. Scipio Gentil. de jurud. 3.6. z2.Tlum. Mi. chael. de iuriſd. concl. 44. lit, g. Marth. Steph. A... au. 186. Wehmer prad abſaſdan.
desfuͤrſtlichen Obrigkeit /5. 462. vid. uff c.3. conel.42.
Tertius mo 26. Tertius modus acquirendi ſuperioritatem territorialem eſt praſcitio, dus eſt præ- Knich. d. r c. 3 2. 113. G*2α. cui conſuetudinem annumerat, gl. tradit Bant allij ſcriptio. Fde iuriſd. n 9. Treutl. vol. 1. diſp. 3. th. 6 lit. e. in not. Knich. A.tr. 6. 5.n. 49. Velanſso. n. 3.& euadem ſecutus, Gœædd. d. Reſp. n. 17 5, quæ enim ſunt conceſſibilia,etiam lin præſcriptibilia, Felin. in cap cum de praſcript. Cravett. de Autiquit. tempie4. ſmanuns nu. 97. modé jura majeſtatis non impediatur, aut obedientia ſuperiori debitatol- tur;& præſcriptio illa fit temporis immemorialis, c. ſuper quibuſdam extt. ¹ 75. A.zu Augſpurg de Auno 1548.§. wann auch/ i:, daß es jein Menſchen Gchäh
nuß/ e§ hatte aber der/ e§. wo aber jnnerhalb Menſchen gedencken/ Werhul regal, n. 1 5. Roſenth. de feud. c.. oncl. 1 6. n. 3. Gabr. Rom. in com. concl. dtyrulr ana- 1.7. 39. lib. 5. vel 40. annorum tum titulo, c. 1. 6epræſer in ſext..omnss,4. cumuihbit- de præſcript. 30.vel 48. annor. fin. C. de ſeud. patrim Cevarru. Var. reſole. 17T uan,2
Gail 1.06. 21:7. 15. Weſ.conſ.5. n. 19. Matth. Steph. d. c. 7. v. 143. Thu eanst
concl. 63. lit b. c. cum Da. ibid. aleg. quia tempus immemoriale habet vim privilegite conceſſionis, in. ffde aqua pluv. arc. l. hoc jure,§. 4. ff. de aqua qustid Mmuh in bitr. 22 ,4 3. Coth Reſß.79 2.72. Sixt. de Regal, lib. 1.7. 1.p.139, Sefayoranuqutan
temporis immemorialis eqdoco tituli Gabriel, com. concl. l, iit At pralaniau 1 n. 4 4. Meschſner rom. 2.115 2. deciſ. ult. n. 1 18. præſumptioque* ddx. 1nl. 4 curſu temporis immemorialis eſt juris& de jure, quæ difficulter admittitfo 98 nem in Contrarium, Menoch.. con). 90. n. 67.& lib. 3 praſumpt. 131.N. 12 Dieuag tem immemoriale tempus, de cujus principio memorate nemꝗ htene in plurimum eſt, quod excedit annos centum, hocenim memorlam 8 SS Buali
„ Ä 7 88 N 2 4 742 Coler an uſusfrudts, 56. ff. de uſufr ucl. Weſemb. con/.⁊, num. 77. Gædd. A3 namn Iverſus iplum pi itimo uribu‚ n- I c. maltfaans
7. nlul
cipem. Contra privatum verò poteſt aliquis hæc jura tempore leg corporeis præſtituto quaſ poſſidendo præſcribere, Covatr.:. Rele Gahruus 3 n 5. Thom. Michael. de itsriſd. concl, 6 3. lit. g. modö ille ſit ſciens, 1*. 2 a te, 16 ff. de ſer vit. vind J. 1.§. fin ff. de ſer vit, prad. ruſt. E putiens Luden, danf fde ſerwit. ². 1.§. i. fde ſer vit, præd. ruſt. 1 ⁷ ego, 11.§. 1 As publ Ih an ri dio gisad⸗ de uſufr. d.1. 2. C. de ſerv. actus unus unus atq; alter in generalisjur prches

za r t kan. l man a4h den mae aru 9 N auljeaant 1 d wau
1 ad. doct a rrame nea aun a Lean
1rusà Aega ae arin eluunſten 14 uA Bm li Gia un ebüaſaf an gummibk 1an Jalun 3e,. lſi 1 Nau ve m cdletase * eIDd „ pr h 10 un enum 50 ai. moce
11 2n iien wla
1. 1 ,8 Ä ds lan une auwle 4 Alinum 11)9
2 eAlu 141
„ 4
78.C. de iuriſaick! inter, 28 Rad manicip l.ſn. Sod. de except. Mynſing. 4.bſer. 27 latuh. Sreph. d.. 7. z. 170. Ziegl. comm. concl§. Candſaſſy/nu. 2 27. modé ſeſe ſubmit-
D. Chriſtophori Mingii. 945
ſehenſione& conſervatione interveniat, I. fin. Mde Iten. adt priv. I fin ff quemad. ſer- ltus amit.1is qui uſumfy. 20 f quibus modis uſusfy. amittatur C. Ccum eccleſia ſutrina. ntde cauſ⸗poſſ& propr. Gail. 2. 26/˙ 31. Ferrar. in form. libell. act. confeſſ gl. 7.n. 18. laté&ꝙ luenter, Knich d. tr. c. 3. 15 1.& ez. animo pofſidendi, non jure familiaritatis, ¹. qui
mefam. 4 1 de aca. poſſ. nec actus ſint violenti, tt..de vi& vi arm. æxtat. ſf quod me-
latauſſal. ſipartem,. C. de uſucap pro empt. Knich. d.c. 3.u. 22 1.& ſegq. nec clandeſti- 1 Gail tr. de arreſt. c. 1. /. 2. ut hac ratione tyrannus invaſi territorii juriſdictionem onacquirat, Bart. in! qui fundum, n. 1.(e 2. f. quemadmodum ſerv. amitt. Ferrar. d. lnuerb plenam& omn imodam, n. 77. nec ſubditorum invaſori præſtita obedientia lomino in poſſeſſione conſtituto præjudicare poſſit, l. ſi Coloni, Cod. de agr.& cenſ. Vttta, conſ. 66 nu. 60. Gail. I.2.:70. nu. 28. Imé Dominü non amittere poſſeſſionem libditorum, etſi ab alio inviti ſint detènti& de ecrũ contraria voluntate adpareat, utabiliter ſcripſit, Iaſ inl. 1.§. per ſer vum num. 4. E z.. de acqu. pofſ. De hoc acqui- undimodopluribus agunt, Knich. d. tr. c. 3- n. 114.&ſJ.& in c. 5. ibi feré per tor.
lauh, Steph. lib. z. de iuri/d.. 1. b.7.7.1 38. G /½22. Bocer. tr. de Regal. c. 4./.4 5.G J4.
Tm. Mich. de juri/d. concl. 62. G 1299.. 27. Quartus modus acquiren di jus ſuperioritatis eſſe viderur ſpont ſibniſſio& ſubjectio, quando nimirum
„aliquis ſponte recognoſcit aliquem ſupe- torem eiq; ſcimtotum ſubmittir& ſi ubjicit, argumento, l 1.ff. de iudic. l. 1. ubi Valtei.
ſensKalterijus ſuperioritatis quærens ſit talis„qui etiam poteſt obedientiam& ſhſecionem præſtare abſque præjudicio alterius: Nam in prejudièium alterius o- lellentia& ſubjectio pręſtita nihil operatur, Abbas in cap. ea re. n. 2. de iureiur. c. per uenientes,&rc cum conringat. eod. tit. Coler. in cap. ad accedentes, n. 9. 10. II. ext. de pra ſer. Unttnt. z. olim. 3. d. de reſtit ol. Iac. de S. Georg. tr. de Homag io in pr. n. 2 1. Pecul. tit. de jariſtn. Maſcard. deprobat. vol. 3 concl. 13 98 um. z2. Cum ne vaſallus quidem in Dominiſdi præjudicium prorogare poſſit juriſdictionem ratione duntaxart certe li- titcanlæ, c. 1. F. ult. 3e prohib feud. al per Frideric.] I. Feud. 55 C ex tranſmiſſa extr. de hmunyu de hoc quarto modo, via. plura apud Marian. Socin. in c. cum contingat n. Netdefor. compet. Covarr. in., poſſeſſp. 2.§. 3.n. 3. v. merum Imperium, de R. I. in fexto, Grad bſcc. 1.2. 9. Verſ. ſecundo hic apparet, Menoch. de praſumpt. lib.. praſumpt 14:1/. latah Sreph. A.9. 7./. 170. eE lib. 1.c. 24. 2. 17.
38. Quinto loco quidam addunt ſuſpenſionem juriſdictionis Ecclefiaſti en quod& illa ſtatibus Imperii& immediatè ſubjectis jura ſuperioritatis territo- 2 iällatribuar, Marth. Steph. d c. 7 n. 471. Utpote ad quos per pacificationẽ religionis Krißß. lub tegimine M nulgatam, ſuſpensà nnidus religionis untdevolutæ,& no contracdu ſu topali territo
negortiis jam omnium Eccleſiaſticorum actuum cognitiones quibus in primis jura Epiſcopalia ex tranſactione& quafſ fiducia- nt concredita& commiſſa,& unà cum juriſdictione ſive jure Epi- rium ipſumʒut ita hodiè veriſſimum ſit, quod ejus ſit religio, cujus eſt tegio,R ejus regio, cujus eſt religio, Ioach. Steph. lib. I. Inſt. jur. Canon. c. 7. /. 5 2. qua de meglaribusinfra dicetur: ſed quia tota hæc res ex ipſius Imperatoris conceſfione hendet, idcircé merité hunc modum, ad primum ſupra poſitum, rejicimus. Dd dddd 29. Tan-
anea Quartus
Pe. wodas eſt Pontanea fubjectio.
Qauint uas dicitur ſu- 4 A./ clnl. ſpenſio juri/ D. Caroli V. in Comitiis Auguſtanis condità&ſolemniter pro- Aiciozis juriſdictione Eccleſiaſticà, quæ penes erat Pontificios, in o- Bo
eſia-
92
———

““
Per elecdlio- vem& ſuc- ceſſionem ultimo ſu- perioritas bac acqui- FatssT.
e
SFolsss im- mediqtses eſt capax ſuperiori- ratis terri- sorialis.
„46 De ſuperloritate torritotiali& ejuſdem juribus adfinibus
29. Tandem cum ho die ſuperioritas territorialis ad poſteros tranſmitta- tur, adquiritur, in Eccleſiaſtico quidẽ ſtatu per election em, c. cum olim 14 ext. dema- jor.& obed. Gail. lib. 1.2b⁄20.n. 10. in ſeculari verò per ſuccefſionem, Knich Ar. 1.7. 188. que defertur ad deſcendentes maſculos,& ut plurimũ ad primogenitum, co. licet exir. de voto& voti redempe. c. Imperialem,§. praterea de prohib. feud. alien. Them. Mich. de juriſd. concl.133 per Da. ibi alleg. Schneidw. ad§. quædam acliones, Inſt diadin in ac. fumilia erciſc. n. 37. ubi aliq uot adfert rationes& limitationes: G inibilit.a a4- Aucit Neſemb pro diſſent. Curt. ir. feud ⁵. 4. nu. 12 2. Socin. conſ. 18. n. 4. vola. uidsiam Tiraq. de jur, primogen. quaſt. 4 n. 21. G /*a. in Electorali præſertim dignitate,uar Aur. Bull. Carol. IV. tit. 7.& tit ſn. 8§. Wann aber/ adparet; ne ſeilicet majomail feuda, quorum dignitatum ritulis Imperium redditur auguſtius, diviſionibusmi nuantur. Primogenitus verò aliis fratribus ſuis, qui hodiè& dignitatem Rtinn- lum nominis retinent, tantum adſignat, quantum ipſis pro natalium ſplendore& facultatibus Principatus ad vite ſuſtentationem honeſtéè ſuffecerit, ita umen, ut primogenito commodè ſuperſit, quò Principis vitã agere& cum honore principa- tui pręeſſe poſſit; juriſdictio v.& jura Imperii in ſingulis reliquis obveniẽtibuspto- vinciis maneant integra, Hoſti. in c. licet,§. mâdamus, de voto, Schenk Baro. a4„Geguin n. 5.tit. 1. Ex notoria tamen& univerſali Germaniæ conſuetudine in feudisilis& juribus ſuperioritatis(excepto Electoratu) jus primogenituræ,& quæ ilicohæ. rent, citra ſpeciale pactum, privilegium aut ſimilem contrariam diſpoſitionemid eonſuetudinem legitimé preſcripram, locum non habet, ſed parijure ſuccelote fuccedunt, de qua poſt Dd. comm. ibi alleg. teſtatur Thom. Michael dejuriſti undl 133 Coler. de jur. mper. Germ. ſed. 6 z. Du. D. Reinkingk/ d. tr. l.1. cl. 4. w.17 ⁸ hec ſucceſſio protelarié teſtatur Majeſtatem Imperatoris. Quid enim æqpuius, quim ut benemerita patris erga Remp. filio quoqueproſint,& egregiam vittuteni- otũ
liberaliter agnoſcat, quorũ armis vitæq́; periculo ex regni. qicicultasibus hei 15 ll⸗ tati laudis mol
acie profligatã, emerſit, ac ſignate ſuis nominib. ęternum poſteri 3 mentum extare faciat? inquit Auctor. er. dejur. Principatus concl. 88.le. oon⸗ particularis ſuperioritas acquiratur, dictum eſt ſupra, ar. concl18. quodhuc lun latum claudat caput hocſecundum; excipiens perſonas& corpora ſiveſubjecdum in quo ſuperioritas noſtra:tetritorialis reſidet& conſiſtit. CAnuxr III. De ſubjecto, ſive iis, quibus hoc jus competut& concedatur. 3* 30. Non cadit in quemvis ſuperioriras hæc territorialis, ſed 123 An ut aliquis ſitimmediatus Imperii ſubditus, ut adparet ex Receſſ. Indeß 1548§. Wiewol auch inder Ringerungs Handlung/ ihi, in Anſchunge gmon Graffen vnd Herꝛen nicht immediaté Glieder vnd Staͤnde des h Nei ſten bnte⸗ welche dem Reich immediaté nicht/ ſondern andern jhren Landsfut Gail r. worffen/ auch nicht Guͤter ohne mittel von oder vnter dem. Reich hetten ter. ul reſt. c. 6. per tot. Knich. dejur. Sax. in verſ. Ducum. Saxon. 6. 6. 21165. Gen velBarona- n. 106. Gœdd. d. Reſp. n. 207. E& ſegq. Quæ igitut terra, quivè co
r. 3. 8 9 ſ terte, tus Imperatorem immediaté non habet ſuperiorem, fuPeriorit com,
mitatus atis jus 1p

1— ccelona f 12ümütnu — u aniie de ulntin i = lüritaua, 2. un N tun 51 ralixaenditn
u hüs uoma anr ¹ aette ſüim amnr
n 3 huſßm Zebrad de feua part.10, ſ6s, 92. 127. Weſemb. conſ. 2 7. /. 29. Gœdd. d. Reſp. n. 103⁄It licet Imperator tali mediato v Vatga 12 paemiäai 2 Nauggdä ein. lones enim Principis ſemper intelliguntur fieri, ſalvo ju 1 Läholttuat b
gtte Karmurm. 1r llsreigunmun 2 erun ülhaſcſu 1R conllenäaütit rnogeiſlinr 1 conxaachttunen nbe, fhugn Athm Ulüttjläa a ingi dnal nir ee is. Uanaluhh Cint, Käßen länu
1 rregicêtuit di .— nurdäuh un
KX Lharaldle
Apra, uatiai 11 2 nas Kn auültt.
D. Chriſtophori Mingil. 247 vomitatui vel Baronatui cohærens non competit, ſed ut principatus vel comitatus quis alius hoc in cam terram habeat, eſt neceſſe,&ſic dum aliquis eſt mediatus& lb Imperio alterius Imperatore inferioris, velle eo modo, quo domini territoria- ſspoſſunt, non poteſt, nec jura ſummi principis exercere, nec in ſuo diſtrictu fa- rt ea, quæ Imperator in toto Imperio, argument. l. velle, de R. I. Menoch. conſ.75. 136⸗conſ. 307./. 1. Knich. de jur. Saxon. verb. Ducum. Sax. c. 1. fol. 69. eo d. tr. c. 1.. 361.
ellet hanc ſuperioritatem con cedere, non ta- neupoſſet, ut cap. ꝓræced. concluſ. 20. demonſtratum cum hac ratione præjudicet Domino mediato, quod juris ratio non admittit R. A. A§. wie wol auch: Conceſ⸗
re tertii,. z.§. quis â princ. fmguid in loco publ. l. 40. r. de adminiſtr tut. Immediati porròô dicuntur ii potifſi- Immedia- num, quivelreperiunturin Imperii matricula, vel etiam im Anſchlag des Reichs 2⸗ gui. agumento, a.h. wie wol auch. Ergo queę terra inibi non reperitur, territòrium eſſe per bnonpræſumitur, ſed eſſe de principis alicujus provincia,& ejus ſuperioritati ſub- ſctautipſ contribuat, per ea quæ eanr. ap. Cylm. in ſymphor. cam. Imp tom.⁊ Part. 1. ut.j.n 20. G /½. G ap. Gail. 1.6/.2 1./. 4. Gæda. d. Relp. n. 212. potiſſimum tamen hoc inelſedixi,&ratione generalis præſumtionis à poſteriori procedentis, quia reperi-
ipoſſuntimmediati privilegiati, qui tamen non ſunt ſtatus„& ſimul ab omnibus Inperi Collectis& oneribus immuncs.
3t. Adconſtituendum autem immedietatis effe ctum non neceſſe eſt, ut a- In, ſub, vel lqusimmediaté ab Imperio bona habet fed ſufficit, ut vel perſona ſit immediaté ab Imperio lidita pelbona in, ſub velab imperio habeat& poſſideat A.§. wie wol auch in der aliquid ha- NA 4 Anno 148. in alternati vis enim alterutrum ſufficit, Everh. in Top. legal. loc. ere quid 1d.8, 46 imperio, notat cauſam poſſeſſionis, ſub imperio, ſubjectionem oſten dit in ſit. nninätum demonſtrat„Ut poſt Zach. Vietor. tr. de exempt concl. 28. Dn. D. Rein- ligtſind tr. ſuo/. cl. 5. c. Io. declarat Hinc etiam ſicuti eadem perſona diverſis qua- ladusprædita pro diverſa habetur, e. cum cᷣapell. ext. de pri vil. c. ex literis extr de pro⸗ atunus Sic unus idemꝗ́; pro diverſitate bonorum, que poſſidet ratione quorun Pnus idem-
famermediatus, ratione aliorum ur immediatus cenſeri poreſt, prout habet conſt. que diverſo n.
2 e an 6548,§. auch der Graffen von Tuͤbingen/ ii. daß ſie als Graffen des eſpeclu po- 3
J e hre⸗ Guͤter halben/ ſo ſie ohne Mittel im Reich haben/ gleich wol in des teſt eſſe&r
' I ſichs Anſchlaͤge gezogen werden moͤgen: Aber der Pfandſchafften/ auch eige⸗ mediatus pun ſeoder Lehnguͤter halben/ ſo ſie von ſeiner Liebden! Intellige Ferdinandum Re-& imme- K furcin mkomanorum) vnd in derſelben Oſtereichiſchen L blanden haben/ vom Reich Aiarus * 3 lchunbelegt bleiben ſollen/ qua de re plura vid. ap. Zach. Vietor. conel.28 Gæda. A. rorui.Kn dhn. 04 Zieg com. concl§. Candſaſſy/ nu. 52. G& ſea. nu. 6 3. 74. feg. n.7 9. Et ſic K k d t Maithr ſuid tatione medietatis& immedieraris, ut& ipſius ſuperioritatis tertitorialis ſen- — zrete— thedi tendum ſit de iis principibus, quos Landesfuͤrſten/ ad differentiam, quam conſti- er ng dndejeb utſusSaxon. Landrecht lib. 3. art. 58.& latè per exempla declarant Paurm, tr de Stäi la tyins inle.6.2. ,9.„. 9. Matth. Steph tr. de juri ſd. lib. 2 5. 1. C. 6. /n. 47. E ſe der Reichsfuͤr⸗ ern ſnaagſanal fa aäpellitant, aliquaten us conſtat; quid præterea de quæſtionis huſus deciſione irdm 6,670 atiam in ipſo diſcurfu petentibus aperiam. Mutiianih def 32. Nuncad ipſos imperii ſtatus& ordines immediatos juris hujus capa- 2 eferuiaſi⸗ iu ſpecie rangendos tranſco„inter quos ſeſe poſt Electores primo loco mihi n, ucerlnn g
Dddddd 2 offe-

De ſuperioritate torritoriali& ejuſdem juribus adfinibus,
24⁸
1 offerunt Principes, qui regalem dignitatem& territorium, ſub immediatalmpera- toris& Imperiijuriſdictione poſſident, Garf. Maſtril. de Magiſtratu lib. 4 c. 3.num. 5. ui ex eo fic dicti ſunt, quod ſint rerum primi& capita, Tacit. lib. 1. Iidor. 9. Etymo- Principes log. F uͤrſten/ quaſi die foͤrderſten/ aut fuͤrſtehend. Quanquam autem hoc principis qui,& un. nomen Imperatori propriè cõpetat, prineeps ſ de TI. II.&x tor. tit. f. de conſtit prine; de diati. Jed& quod principi. Inſt. de jur. N. G. 6 Civ. s.. de natura feud..1. quus dicatur Dus uli tamen eò tandem eſt deventum, ut& Duces, Marchiones, comites Palatini, Land-
gravii, Archiepiſcopi, Epiſcopi& ſimiles majorem regalem dignitatem habentes generaliter principes adpellarentur, cap. 1. in princ. in verb. à print. Iralitus de prohibit.
V ſeud. alien per Frider.& paſſim à Carol. IV. in Aur. Bull. Sixtin. de Regal. lib. 1.6.4 qu. 2 4. Joach. Cluten. in ſyllog. rerum quotidian. th. 26. lit. c. quæ nomina non, ut olim, mu- neris ſunt& adminiſtrationis, ſed hodie patrimonii omnia facta, argumento.18. & quia videmus, de his qui feud dare poſſ. c. un. in fin. de alien Feud. Coler depriuſſas:. p. 2,0 1./n. 164. Ziegl. com. concl. 8. Candſaſſy/ n.2. 4. Adſtringütur enim ad certum ter- ritorium, de quo funt inveſtiti cumj uribus fuperioritatis,& non tantm ideblont Duces, Marchiones,&c. quodab Imperatore tales ſint creati, fed quod etiam ſam creatis Ducibus, Marchionibus,&c. provincia aliqua ſuſtinẽda dignitaris causäſt data, quæ ab accipiente vel Ducatus, vel Marchionatus,&c. adpellatur, ex quaap. pellatione viciſſim ſunt&dicũtur duces, Marchiones,&c. propterrelationè, quse inter accipientem,&provin ciam, c. J. quis dicatur Dux 2. feud. 1 0. Vult. lib. i.feua. · num. 10. Matth. Steph. d tr lib. 2 ꝓ. 1.c. 6. num. 3 6. quamvis inter ſtatus ac ordinesEe- V cleſiaſticos& ſeculares hac in parte magna ſit differentia, utpote cum hi ſolum, non veré illi jus hoc ſuum, tanquam patrimoniale, ad maſculam progeniemttans- ferre poſſin t: Eccleſiaſtici verò nudi fin tdiſpenſatores acuſufructuariip u fupr:jre-
eedents, concl. ⁊ 9. dictum, Cravett. conſ. 404. nu. 14.& ſe. tom. 3. Knich. d.tf.. 10,34
lib. z. de pac inveſt. ç. 1. 1. 1 29. Raudenſ. Reſb. 3 num. 107.&Er ſed. lib. z. Ex quo adpalet
principes Imperii noſtri in Eccleſiaſticos& ſeculares diſtribui Peregr dt ur ſſelhr tit. 1. /. 104. Cajac. lib. 3. de feud. tit. 1.
Principes 33⸗ Eccleſiaſticos ſub nomine Prelatorum contineri, dignitates- binn, 0.M1)
vel Ecele- gui teſtis eſt Paurmeſt. de juriſd. lib. 1.C. 24.7. 18. 6 l15. 2.c. 1.G c. 8. Gail. 1.907 nidam ma- 14
ſiaſtici vel cent.. 5/* 6. funt enim exillis quidam Archiepiſcopi, quidam Epiſcopi,
eré diſtin.
iſri—. 1 dionita- ſeculares. giſtri o rdinum eq nitum Teutonicorum, Abbates, Præpoſiti,&c. q ui regal de „ 6 3... 1.. r ent. te ſunt præditi,& ſeſſionem ac votum in comitiis aliad; ſuperioritatis wa uui ⸗ 4 N... 44.. 4. Il, Eecleſiaſtici Confiderantur autem hic Eccleſiaſtici, ut principes politici, qui hoc in ca 1 den quo modo communehabent cum Pontifice: Poſſident enim, ut ickum, dona feudsiela h proceres;ſunt mf
Hic conſide regalia ab Imperio& alia privilegia, ceu reliqui principes ac reszlum. uur ſtatus, utuntur eodem ſuperioritatis jure, quo Duces- comites& alii in ſaister riis, Gail. d. lib. 1.05/730.n. 1. 4. 6. G'eb. 37./. 10 tr. de pign. ¹. 7 nu. i. ende u lib. 1.c. 8. 6.& ſeq;. Modeſt. Piſtar. sonſ. 49.:nu. 3. Vol. 2. Car. Molin ad conſueta 2 4 tit.. in prine. n. 70. 7 1. Heigiu⸗ p.l. quæſt ꝙ. u.) 3. Knich d.tr. c 4.ns.) 3. Pulejefan c. 3. nu. 7. Verſ. aliis etiam in fin. Thom. Michaél de iuriſd concl.; 8. lit. A. Zitg om. ne Parent Im-§. Au 1rega n. 8.& ſeqq. Hinc etiam, inſtarreliquorum principum ac taruu nn peratori& diaté Imperio ſubjectorum, præceptis Cæſaris& Imperii parere,&e vocatia, Imperio. lium& conſilium comparere tenentur, argumentko 6 6 Bpiſcopus, di 14 Hi n conſ.7 2. n. z. cent. 1. Gail. d. lib. 1. de iur pac publ.c. 8. nu. 8. An. Col dej 2n uunf
uenf
odi terr orekorm adubiu unijth anndem kantpl ) F le, 69 996„ 4. werio u bed
tapsin duate te uff
recc 1n, 27 1 du Kni-

B Tau, * camana, 2. mufg t
*A nes connin 1= eoale üäan
uan dan
1 unniſmuni en
2 l Lunnann u Kxi ua vomannäm. 10 mniafthcan 9 85 alin fallotuſar — ingitumnäeran. = tars Kum mtaa d Kntarnieipeeni E Ha üfirägrsann 1 nu Ktaltlragan
t 1Säc unantini rt vr rfaſthe al 2 mrüinerewänännd
2 crenn Gatr 2E radmäala-urdnes esruitutrem n
Fam lultech o bhelkgeam 2 wesdionm nn
1 aAretend, lnxciiydi 11w
ͤͤ Jyſehu en Mlu R1 an, Anci, ud
u
8
Ä
bprayũ ubi eſt med
D. Chriſtophori Mingii. 949 huxtorf ad cap. 5. Aur. Bull. concl. 69. lit. a. Ziegl. 4.§. Auſtrega. n. 13. Quod ergo ejaſ-
nodi territoria, Diœceſes& Epiſcopatus Imperator eriam hodie principibus& a-
reformatæ religionis ſine confirmatione Papæ jure conferre poſſit, nullum ha- derdubium;pro quare 9. argumenta profert Arnold. Engelbrecht. in diſp. de juriſd. hnyxrii, 2h. 67. Quando& qui Eccleſiaſtici cæperint eſſe principes ac Illuſtres,& de arundem ſtatu dignitate, præcedentia, juribus territorialibus ‚aliisque privilegiis mctant pluribus, Knich. A. tr. c. 1. nu. 14.& 72„a. Matth. Steph tr. de iuri/ d. ¹ib.; p. I. c. 14. ltilato,& in explic. C. ad tit. de Epiſc. audient. n. 8.& ſeq. Laurent. Ohm. tr. de jur. Eriſ. Hi& paſſim, Volcm. tr deur, princ. c. 7. n. 4. E ſ*9.
34. Seculares ſunt velin ſpecie tantuim& ſimpliciter principes, quales ſunt ulmperioprincipes Anhaldini, vulgô Fuͤrſten von Anhalt/& Sabaudus, qui re- hectu bedemontanæ regionis ſetantum principem Pedemontinum adpellat, Ia- um A,8. Greg. in er. d. feud. in verb princeps Pedemonrium, Chaſſ.de gloria mundi, conſid. Hartin de Regal. c. 4. n. 26. vel duplicatam habent dignitatem, qui præter titulum nincipis uſurpant& habent titulum Ducis, qui duces, quoad originem, à ducend aeercitu dicti, Iſidor. 9. Erymol. Zaſ. de feud. p 5./. 6. noſtris ſunt Hertzogen/ Vocabulo heer/ quod exercitus eſt,& ziehen/ quod Latinis eſt ducere, Vult lib. 1. Feud. e. 4.7. 14. NVobis duxille dicitur, quide Ducatu à Principe ſupremo eſt inveſtitus, ſive cui nincepsin beneficium regionem, quæ Ducatus nomine veniebat, una cum ſupe- iotitate territoriali conceffit, cap I. quus dicatur Dux. Sonsb. de feud. in tit. qui feud. da- npoſ Frecc. de ſub. feud. lib. 2. tit. quis dicatur, Roland àã Valle conſ. 4 1‧. 4 2. lib. z. Frideric. Netm. ad rubr. qua ſint. Regal.c. 4. nu.; 4. Ferrar. Montan. de feud. lib. 5., 7. verſ. igitur lha Knich. d.tr. c. 1. n. 44. G feqq. ſecundum ea, qua ſupra concl.3 2. diximus. Ex iſtis Ducibusquidam,& quidem primarii poſt Electores inter feculares ſunt Archidu- tes Vult de feud. lib. l.c. 4. n. 14. quales ſunt tantummodò in familia Auſtriaca, Sixt. ingal⸗ 4.1.30. de quorũ digni tate& privilegiis plura vid apud Dn. D. Reinkingk/ Nitn i.n. cl.4.c.10 habentur etiam,non tamen in Getmania, magni Duces Groß⸗ ſatoge/ qualis eſt in Iralia Coſmus Medices Dux Florentie, Don Garſ. Maſtril. de
Mahiſtut, c. 4.„.19. Item magnus Dux Muſcoviæ; Magnus Dux Litvaniæ; Magnus Cam Kali, de quibus Matth. Steph. de iuriſd. lib. 2 p. 1. c. 6. n. 8 2. qui, quia ad nos Parum, ſuis relinquantur ſcriproribus.
3ſ. Quidam, præterquam quod ſint principes, Heig. illuſtr. quaſt. 2. n.5 5,. I. luls de commiſſ p. 2. lib. 5.E 4.2. 26. Sixtin. de Regal. lib. 1. c. 5. n. 11 9. Cuj. in! un. O. de umiii, qui provincreg. ſunt& dicuntur Marchion es, à Marchiaà, cui præſunt, ita ad- felarilarcha veré nihil eſt aliud, quà limes, in lingua noſtra Marck/ unde Ge⸗ narckung/ Marckſtein, Marſcheiden Ergo quia finibus Romani Imperii tuendis liett ſanrilliprincipes, Marchiones, ſeu Duces Limitanei Marckgraffen/ exinde Auncupantur, Clut. i5 Syll rer. quotid. ꝛ9. 26. lit f. Hatom. in verb feudalibus, Verbo Mar- ii Motz. de hi⸗ qui feud. dar poſſ n. 16 Menoch. conſ.3 02. n. 19. vol. 4. Knich. d. tr. c. t. au. no Talis eſt Marchia Brandenburgéſis, quam in quatuor partes recté dividi exiſti- nat lodac. WVillich. in tacir part. 1.c. 10. juxta Albim, ubi eſt antiqua, juxta Suevum ſeu ſagrandem uhn ja; juxta viadrum, ubi eſt nova;& deniq; juxta Ucanum lacum
3 n 4 ieſt Ucaria Marchia, Knieh d. tr. g, 4 n. 137. /442. Talis eriam 6 kaneh Re larchia Styrix„Marchja Moraviæ, 5 Marehia Badenſis, de qu- Steph. de iuri/d. lib. a, part. cap. 6./. 9. Nobis autem Marchio is dicitur, Dddddd 3 qui
0 Ducces.
Marchio- e,.
———

Tandgra-
Wit.
Comites Palatini.
Comites.
550o De ſuperioritate territoriali& ejuſdem juribus adfinibus,
qui de Marchià eſt inveſtitus ab Imperatore cum regali dignitate&omni tetritoria:
li ſuperioritate, c. 1. quis dicatur Dux& ibi Afflict n. ⁶. Don. Garſ. Maſtril. de Magiſtr. lib. 4.6. 6./ 6. Heig Iluſtr. ꝗ. zn. 5 art.. Matrh. Steph. d.c. 6.
36. Quidam in Imperio principes ſunt, qui in ſpecie Landgravii dicuntut, ſive Comites provinciales, ex eo, quod olim fuerint totius alicujus provinciæ præ. fecti, ſive judices, Pes. de Andl. de Roman.] mp. lib. 2. cap. 12. Vult. lib. feud. 6.4.nu. 144 Clut. J. th 26:lit. e. Horum in Imperio quatuor familæ reperiuntur, utpote Thutin- giæ, Hafſſiæ, Alſatiæ,& Leuchtenbergenſis, Schönborn. 5. Folit. cap. 390. infn. Peuc. 5. Chron. p. 99 8.& ſeq. Quidam principes in ſpecie comites Palatini, ſiveſa. cri Palatii, nuncupantur, à palario ſive ſede Imperatorum, l. un. O. de palat lex aus C de priil. eor. qui in ſaer palat. milit. I. 1. de offic. rector. ꝓrov. Cujus olim fuerunt judi- ces, Vult. d. l. 1. Feud. c. 4. n. 14. Ioach. Cluten. d. theſ. z 6. lit d. Hodié dignitas Landgta. viatus& Comitum Palatinorum nõ minor eſt quàm Ducatus, sixtinus Regal 1b. 1.c.5.n.119. Sunt n. illi principes Imperii, Fuͤrſten des Reichs/ im comites Palati. ni, qui ſunt ad Rhenum, ad tantam eminentiam ſunt evecti, ut jam inter ſeculares Electores poſt Regem primas teneãt. Nos illos ita conſideramus, quatenusſuntde principatu ſeu regione ea, que in palatinatum zu einer Pfaltzgraffſchafft/ erechaett inveſtiti,& jura territorialia cum omnibus illi territorio annexis regalibushabent & exercent. Qui itaq; de tali principatu non ſunt inveſtiti, im proprie& analogict Comites Palatini dicuntur, Chaſſan. in tr. de glor. mund. conſ. jo. Sixt. de regallib. ie 4./. 108. de quibus agere non eſt ère noſtra, videatur Matth. Steph. ir. dejuriſtlſiha c. 6. membr. 1
37. Ad eandem Claſſem principum& Illuſtrium referuntur etiã Comites& Barones Jacobin, de S. Greg. in inveſt. verb, princeps, Schrader de feudis, p. 10, ſefl⁵s. Felin. in cap. dudum n. 21.de præſumpt. Dec.&eſp. 19./. 224. 0 ſaqq. Pruckm. conſ4.uu vol. 1. Comites dicunturà comitando& ſequendo, qui ſacrum imperatoris comi- tatum obſervarunt, l. item ap. Labeonem, S. comitem ff de injur. Duaren de faud.. edu. 8. Paurmeiſt. de juriſd. lib. 2. c. 10. nu. 1. Germanicè Graffen:& erant olim judicese.
ſi de in veſtitura inter. Dom.& Vaſal. c. un.§. ſi judex. de pac. ten. Auci. dejjure Print. contl. 86. lit. a. ut enim Hertzogen/ ſeu Duces exant militiæ, ita Graffen ſeu comites exant juſtitiæ, Wehner. in obſ pradt. verſ. Graffen: unde veriſimile eſt, comites abantiquo Saxonum verbo Graff/ quod judicem denotat, appellatos Spec. Saxx. lib. 3.ant. z.
ſe. Thom. Michael:de juri/dict. concl. 1 30. lit. b. Nihil autem hic loquor de minorum Gentiũ Diis, quales ſunt Graͤven/ Gograͤven/ Centgraͤven⸗ Saltzgraͤven/ holt⸗ graͤven/ Freygraͤven/ qui nulla habent regalia, nullamque territorii ſuperioritate, ſed ſunt ſubditi, velillorum adminiſtri;verſim deiis, qui Imperio noſtro immediure ſubjecti de comitatu aliquo ſunt inveſtiti, velalio modo quæſitum habent comita- tum, A. c.. quis dicatur Dux. Bald. c. 1. de his qui feud. dar. poſſ. Tholoſſ. Syntagm iur unt- Verſ.lib. 6.c. 8. Don. Garſ. Maſtril deæ Magiſtrat. lib. 4. c. 7. n. 15.& in ſuis territoflis di⸗ cunxur principes, Sich. conſ. 8. au. 15 par. 4. 169. Mod. Piſt. quæſt. 70. 2 4. vl:. 5 bus reſpectu ſui comitatus æquiparantur, Socin. Iun. conſ. 26.n. I. vol.3 Knuish:4 c.1. n. 3 3.& n. 30 2. Si⸗tin. de regal. c. 4. un. 53, dicuntur, Graffen des Reichs haben que jura Imperii in ſuis comitatibus, Ruin. conſ. 87.n. 8. vol.2. Cra vett. 1⁰⁄7 4 Cacheran. dec. ³ 5. n. I. Gail. 1. de pac publ. c. 6.2.1 0. Schrad. de feud. 10. ſel. 1 nu u ſeq. tit.⁊. Quomo do ratione prærogativæ er his quidam dicanrur Fuͤr lue
bftni
demadm h0 Re acdeun
1 metum, 90 Re aniafr iilaper (om lineſ ruüprin lna2. dh. Ga raft u Romn maite 8t0, G momn ihorter ſat) wuter eiſa. näbar h 12 Waab diet

1 4es Wo
3 1 heiila
* Ir hag, tgpeüungeln 43 m ſen aß ir eecie anintti 2² Botum ala aa⸗
vn Cäurdeuu. ä, llüiggann. 42 Ducauſa hnih n Räiizsrrereakau nit eſech, aanrrkeumn
I.A onſdeemagnu urpfälgfſiera 2 lootio mrngzuiten na nretin ent aubge en ſo utgale * A Kats hineznlli
1
1 L riomrämns(rnis ehruniſuiht u uu Hhtuisn 1=0, ulmreum f. teunhmiſiia * rafanrukte b umältma r a in Ciflatainan eeriſimikcimi K b pellawo bs⸗
4 4
4 1
8 4 Th Ra— 7 jentgtätn erdlree
ſa naſllc Gwme V A 4 ba ata nullam ſolid
D. Chriſtophori Mingii. 951
uſtmaͤſſige/ Irem gefuͤrſtete Graffen/ quidam Adelin gi ſive Edleherꝛn/& unde, nemadmodum etiam deordine equeſtri, via. Aucl. tr. de jur. princ. conel. 86. lit. a.& D. Reinkingk/ A.tr I. 1. cl. 4.c. 1+ Ioach. Cluten. Sylog. rer. quotid. th. 26. lit. h. Ant.
rde iur. Imp. Germ. ſed. 5 7.
18. Barones Banner oder Freyherꝛen/ unde dicantur admodum eſt con- Barones.
u meerlum, cujus deciſio Petatur ex Hoen. aip. Pol. 3.79. 49. Ioach Cluten. d.th. 26 llit.
De D. Reinkingk/ d. loc. c. 15. Nobiles illi ſun t, qui immediaté Imperio ſubjecti de maonia Freyherꝛſchafft vnd Herꝛſchafft/ cum Baronali& regali dignitate, territo- uli ſuperioritate à ſupremo prin cipe ſunt inveſtiti, Marr. Fres. de feud. l.z. tit. qui⸗ ſaatur Comes, n. 47. verſ. ſecundo modo Paurm. libr 2 Ae iuriſd c. 10. num. 3 1. G ſeqo. ſedd Reſß.n. 2 50. G /†. ut, ſicuti comes in ſuo comitatu, ita Baro in ſua Baronia iaturprinceps, cui ipſe reſpectu ſuæ Baroniæ æquiparatur, Schrad. de feud par. 10. (A.Ig.22. G /62. Facultas Iurid. Ingolſtad. conſ. 1. n. 20. Verſ. Eratio eſt, vol. 1. varior. ns ali, Gædd. A. Reſp. nu. 426. Quod autem vox Herꝛſchafft æqué ut Graffſchafft nomen ſit univerſitatis collectivum, denotans& continens urbes„villas, agros,& lila omnia Baroni dem Herꝛn ſubjecta poſt Iohan. gicharq. conſ. fend I. num. 22.
Mletrayitetiam Martth. Webner, in ſuis obſ. praf. verb. Herꝛſchafft Graffſchafft: igue co, quod Herꝛſchafft conceditur ſub nomine univerſalis dominii illius rer-
neumomnimoda juriſdictione, concludit, Henr. Roſenth. de feud. c. 2. concl. 1./. 4. emoportere intelligi, cum regali poteſtate ae dignitate com petere,& omnia ſibi
fudicare, quæ& alia regalia feuda& allodia ſibi vindicant„& ſic etiam jus ſupe-
titatis territorialis: cui accedit etiam Mart. Frecc. a. lib. 2. de feud. rit. quus dica-
menmeſn. 47. verſ. ſecundo modo referente Gœæda d. Reſp. n. 251. G n. 426. /n. 461. Sy- muſma haronum in Germanico noſtro idiomate recenſet ac demonſtrat„Matth. 19h..1,2,9. 1.f. 6. 2u. 18.&ꝙ ſeqᷣa. Hæn. d. Aiſß. 3 49 Dn. D. Reinkingk/4.. F. nu. moenn ubi ümuloſten dit ex Paurm. de iuriſd. lib. z. c. 0. n. 3 8. R. A. de Anno maswiewol/ illos omnes& nobilitatis& dignitatis gradu eſſe pares.
t9. Nunc de liberis Imperii civitatibus eſt agendum: Definit autem libe- umelnperialem civitatem Gail:- de arreſt. g.9 n. 2 2 Paurmeiſt lib. 2. c. ult. n. 13.
— 3 3 1.“ peris Cist- Tuolrcommunitas directé Imperio parens, jus ſeſſuræ& ſuffragiorum in Co-“ 3
mnhobtinens. Et duanquam Dd. duplices faciant iſtas civitates, ita ut aliæ fint, ees. ſarinpliciter Reichsſraͤtte; aliæ veré quæ cojunctim freye Reichsſtaͤtte dicũ-
as earundé conſtituant differen tias, quaſi ille ſint, quæ Aquilam vel inte- mamelaliquam ejus battem habent in inſigniis,& nullum ab ævo fuperiorem a- mprater Imperatorem, agnoverunt; Hæ verò, que nullam aquile parrieulam onttare hoflunt in illis ſuis inſigniis, ſed olim jugo Epiſcoporũ vel aliorum ſub-
din poſtmodum libertate donatæ ſunt ac exemtæ„Matrh. Wehner. in pradt obſ. ſteye Reichsſtaͤtte Paurm. de iuriſd lib, 2, o-ult. n.1 4. Matvb. steph lib. 2. 2. c. r.
da. Ruutg. Ruland. de commiſſur. libr. p. 2. cat. 4. num. 42. Re/. Iagelſtad. ad vom. 7.
42. 296. W aremund. 2. de fœderib fol.29. Reipsà tamen confi- am conſtitui poſſe differentiam inter Reichsſtaͤtte& freyen etiam Imperii conſtitutiones noviſſime demonſtrant, ubinon es hæ promiſcué uſurpantur, ſed etiam ut plurimum copulativé
tichsſtaͤtte, ipſæ lim appellation
on x pro: 6 nbuuntar freye vñ Reichsſtaͤtt/ R. A. de. 1 54 2.§. die freye vnd Reichsftaͤt⸗
*Ann*44.. vnd nemlich ſollen alle/ aliis q́; lo cis quam plurimis, Auctor..
Ker*ſ.
Libera Iimne

952 De Superioritate territoriali& ejuſdem juribus adfinibus,
. deciſ.ſive praiudic. Imper. verb. civitas, Matth. Wehner. d. loco. Dn. D. Reinkingt /4tr. 1 lib. 1.cl. 4. c. 10.
Quæanam 40. Definitio iſthæc civitatum Imperialium, procedens in eo, quod eſtpo-
— V civitates tius& frequentius, oſtendit, nullam civitatem, quamvis permo dum privilegii yel
babeant⸗ preſcriptionis ab inferiorum principum juriſdictione exempra quoad jura regalia
jus ſtatus. immediatè imperio pareat, inter ſtatus Imperii referendam eſſe, quæ jus comitiori
„ non habet, Argumento rext in R. A. de Anno 1548.§. Wann auch ein außgezogener.
cum exhoc comitiorum jure quaſi poſſeſſio ſtatus Imperii inducatur, Andr Knich.
8 de iur. territ. c. 3.n 164. ex Decian.%nſ. 84 nu. 2 7. Vol. 5. Zachar. Viet. ds exempt. contl.j.
Nec enim ſola qualitas immediata ſufficit ad inducendum Imperii ſtatum, ſedylu-
ra requiruntur alia, de quibus ſupr. cap pracedente concl. 23 Et multi ſunt immecdiiaui,
„. b qui tamen non ſunt ſtatus Imperii text. eſt in R. A de Anno 15864.§. Vndwoͤllen,
wir/ als Roͤmiſcher Keyſer/ gegen denen/ ſo nicht Staͤnde des H. Reichs/ jedoch
dem Reich immediatè, vnd ohne Mittel vnterworffen/ dieſe Conſtitutionexerci⸗
ren/ Ideoque, quando plures qualitates à lege copulativè requiruntur, dehciente
„ und, deficit& ipſa juris diſpoſitio, ur eleganter concludit, Dn. D. Reintingt/de. 4 20 u. 1 8.
Civitates 41. Imperiales autem civitates, quia ſtatus ſunt, idcircò etiam eas in Comi.
— Imperiales, tiis ſuffragii jus habere notoria facti evin cit evidentia; ſiquidẽ ſtatus nomen, non
ut cæteri minus in civiratibus Imperii debet eſſe otioſum, quàm in aliis prin cipibus ac proce
ſtat uas in co- ribus, Obr. de iuri/d. c. 6. nu. 7 5. Thom Micha el. de iurisd. concl. 4 4. lit g. in not. ubi ad hot
—„ nitiis ha- Allegat. Bald tr. de ſchiſmat. in pr. n. 10. Decian. conſ. 40 ,12 21 vol. 4. Arum. in Aur. Bul.
bent ins Aiſcurſ.l. concl. 8.& in actibus univerſitatis, in quibus tractatur de rebus, iplam unl-
ſuffragii.
Verfitatem, ut ſingulos, concernentibus, non ſufficit majoris partis conſenlus, ſed omnium expreſsè requiritur, c. in re communi, de R. I. in ſexto, Dd. in l. auod major,i9. Fad municipal. ne alteri per alterum iniqua conditio inferatur, l. non qebet, fdeN nec res inter alios acta aliis præj udicet ac noceat,¹ quiasfrde iureiur.:t. Oehnste alios acta:ſed porilis id, quod omnestangit, ab omnibus quoq; debet approbatbe qriod omnes de R. J.in 6.& comm unian ego tia communi quoq; conſilio expeditiim hac ratione quem ſequuntur incommoda, eum quoque ſequantur commoda, 4. cundumn naturam de K. I. œm autem Inſt. de empt.& Vendit. 1-; non tantum„ bat, ut diximus, antiquiſſima Imperii obſervantia, de qua per actus multos teſan⸗ tur Auctores, der zweyen außfuͤhrlichen Bericht von des H. Roͤmiſchen Raichs erbaren/ Freyen⸗vnd Reichsſtaͤdten Seſſion/ Standt vñ Stimmen betreffent
forma, qua plerunq; civitates ad conventus& comitia evocantur, jhr wollkeh ſcheinen/ neben vnnd mit andern Reichsſtaͤuden helffen handlen/ rahtſchlagenb beſchlieſſen/ Brunning de variu uni verſit at. Peciebues. conel 18.quę verba, danqqunn Principis, cum effectu ſunt accipienda, l. quando, ubi Da. ff de legat. ut& Reces hs confirmatio& ſubſcriprio in fine, vund wir Churfuͤrſten/ ꝛc. vnnd des v. Neſ Freye⸗vnd Reichsſtaͤdte/ Geſandten/ Gewalthaber vnd Botſchafften/ wi⸗ ſup. 15 51. G de Anno 15 5 ac paſſim verlim etiam firmiſſimumn obis argumentum 9 peditat. Aur. Bull. Carol. 1 V. que teſtatur inpræfat Civitates Imperiales, aauns 55 habuiſſe in Imperio ſeſfio nem& votum,& ipla Frider. III. Imperatotls a
matio Francofurt. de Anno 144 1:in princ. ibi: vnnd darumb durch Aubrung te mit beyweſen vund Raht/ vnſer vnnd des H. Reichs Ehurfuͤrſten /e Rnecht
1,./
aEterr. antotio angvie
Nolltate
dueric Noptle axque⸗ 84 hu deum deane
dldu
itzan

Kurjuka
M roceteni 2 nispema
us p. Chriſtophort Mingi:.
git. 953 handſian duchtbnd Staͤdte/ plara did, ina er der zweeu außfuͤhrlichen Bericht/& apud
aab Stepb.tr. de iuriſa. lib. 2 p. 1.7. 4.„. 37. G&. E2, erer, . averſiratum Pecieb. cancl. 1 8.
V iin 42. Qus cum ita ſint, non video urgentem ali ¹id eremunn
am Henric. Braning. de Variis doute b
quam dari poſſe rationem, Civitate⸗
3 8 04„ 4*** 1— 3 3 3 3 3 8— anta mciritates Imperiales juribus ſu Perioritatis territorialis, der Candes Ober⸗vnd libera Im- 1 e“ u.— 7. 9 Endtnctetaai fanigkeit/ carere velrega um incapaces oſſe debean t, ur ſupr dap præcedeute cone! periales ha- angauzanzpte adkum. Cum omnes omninõ ſtatus Im perit, qui modé proprium haben t diſtri- Lent iu⸗
☛ 22,
*
2 acludit highn guonerailla& ſublimem ſtatus dignitatem Marant. dis
r r lans itentmesitm munproprie ſumptum& acceptum tan t ta letisera in lietenequcat, uti ex Camillo B orell. canſ. 70. n. 3 4. conſ. 86. n. 11. Colligie Matth. 1
—
de Anin ügnt narne ihknde juriſd. lib. z.. 1. c. 7. 2u. 13. E †.& Bocer. in tr. de collect. cap. 4./. 40.& hoc
— aelaz Nnü ntn ſpetioritatem, cum ſtatus dignitas& officium ſit, ha — 4 4mu gghote larvotũü& ſuffragium, de quibus fupr. conel. 23. di xi * Staniitsſſ habere& exercere regalia& alia jura territorio arfen diſäßtanatn, kääpoſteriori& conſequenti, ur, quia aliquis cooptat 2 aalariseteanr, deun quoque conceſſa videatur illius, quodhabert, terrie
in. dum&territorium, cujus nomine Imperatorem immediaté tecognoſcunt etiã ju- gorritorii. lnag utttorio annexa, ſeu fuperioritatem territorialem habere necefſarié vidcan- 1 unlnrit h unnon quidem à priori, id eſt, quòd ideò facti ſint ſtatus, ut haberen tterrcitorialé
bere feſſionẽ in Comitiis, ha-
mus; ſuperioritas autemnoſtra adhærentia& ſic alia atq́; alia:
us eſtin numerum ſtatun m,
corii ſuperioritas, utpote ſine
25 bKLE? A 1
5. 6. 2.1 4. fuſtillere acrite rere tueri ſſi upra dida conel Imô ſ ri retueriqgue non poſſit, per ea ea quæ ſupra didta concl.2. Imô ſine qua territo-
quam ſtatui Imperii competens eſſe& cõ-
1 rud auegältuahe lm etiam probat, tex. in lib. de pacé vonſt. verſ no⸗ Reomanorum,& verſu ſaq. Ut non
9
5—
O n VAnkanhat iconcinné poſt Baldum dixerit Decius in conſ. 1 8. n. 124 vol. 1. poteſtatem Civita-
.
Gnecilhet t b,,hare.1. Z. n. 8 8. Thom. Michael. de iuriſd. concl 44. lir g.
1
ricit maäcsran
3 us taadantt, ſlunf umtegalibus utentium in dubium vocare, eſſe revangare mun dum, Aacth. Sreph
. Lu shanig 8. Quemadmodum in ſimili civitates hę nobilia Romani lImp:membra in-Ctvitaeum
tio inkenl Pua—. — lauu jwanioje no Auckor. des gruͤndlichen Berichts des H. Reichsſtatt Friedberg re
untie ſei enaratain diplomatis& privilegiis Cæſareis appellantur, Regn. Sixt de Regal. lib. I. Imperialiũ
galia attributa.
auibu asttenne dettſtgt.1.pundk. 15.n. 14. Rütg. Ruland. tr. de commiſſ. lib.; c. 4.n. 38. Paurm. de ju-
= mauni qu
Kanhelhen Rlhaca num. 45 fulcra& columnæl mperii, Petr. de Andl lib. I. de Imperiow. 16. „3
voolr danttmn Umdi mitiis. ap. rum diſcurſ. 9. conel. 4 5. Illuſtres reſpublicę, dier. Scburjrin 4 ½ 4—. 2—.⸗ 3 8 3 d agaaß. Aa4n1.G. 2. rent. 1. loh. Daurh. un. Miſcell q. i. Thom. 3. quæ in ſuoterritorio jura 8 G unuit 7 7 1 3
1 miſſimum- 1 1 it Clutae dawb M. ehac. Relig
. — -
e ouascten duri nueipishabent&. uſurpant, vicemq; principis obtinent, Bart. in Linfamem, n.14 f. a, dequif 9 dsluas Andr Gail 2 6. 57:n. 7. Thom. Michael. de iuriſd. oncl. 4 4.lit g. Auttor. de- 1 ihayrajnd camer. verb. Civitas Imperialis in princ. a deoque adejus exemplum re- b aKſüra fiſcalia dicuntur habere, Bart. in leg. 1§. ait ſenatus, ſede pet. Hered. Pere- Nck iun fſc. lih r.c. 2. hu. 44. G ſeq. Matth. Sreph. d. tr. de iuriſd. lib. 2 2. c. l. num. 16. tannelunt præſides ſacrorum ſuorum„& publicum Religionis tam Catholicæ quã 4 a Confeſl. exercitium in diſtrictibus fuis„jure ſuperioritatis territorialis, mu-* unbel s hconnexos actus ſuris Epiſcopalis exercere poſſi unt, juxtatranſactionem Paſ- ſiruis alem multis Imperii conſtitutionibus renovatam, confirmatam& ſtabiliram, Luan AdeAnno 1§.§. nach dem aber in vielen Frey⸗vnnd Reichsſtaͤtten/ Iuntlo, S. un ndamitſolcher Fried/ qua de re laré Petr. Frideris. Mindan. lib. I. de proceſſ. c.; 1. Sy- conel. 39.recipiunt Judæos, faciunr leges& conſtitutiones Volcmar.
— —=
—
gle
(a Foter lll” leene Ahldeiur zrinc e. 17 und daruv ſha „
Näcsehi
us Kü antia, Gai/ 1.06
S. u. z. Conveniuntur regulariter in Camera, quæ ipſis prima
2 1◻ 8
5. n. 20.& alia plura ſuperioritatis& regalium habent jura, Eecece d æ

„54 De ſuperloritate territoriali& ejuſdem juribus adfinibus,
quæ ordinerefert& declarat, Henr. E runing. de Vat. uni verſ. ſpecieb, concl, 20.&nul- eu ſeq. Ziegl. com. concl.§. Candſaſſy/ aum. 204.& ſeqe. Ethanc ſententiam in Ca- mera obſervari teſtatur Gail. in ad. locis, in primis verõ lib. 1. 05⁄21 Glib.2.06,7 a.. tr. de arreſt. Imper. c. 9.1/. 1. Bernh. Vrſinus de reconven. c. 27.2. 5. Sylmn in ſmmheemaf
9— parr. 1.1. 3. vol. 9. num. 2. 3s Mynſ. conſ. 13 dec. 3. Apolog. meri Imperii civitatis Syivenſuin cam. fol. 7. eamq́; communem eſſe poſt alleg. Dd. dicit Don. Garſ. Maſtrill. de Magiſs
„ lib. i. c. 7. n. 10. 1 Ciitares 44. Habent itaq; civitates Imperiales jura territorialia die Landes hoheO⸗ V Imperiales brigkeit oder die Candes Ober⸗vnd Herꝛligkeit/ quamvis non habeant, die Lan- *. babent des Fuͤrſtliche Obrigkeit/ habent jura principum& ſtatuum Imperii, rationereiſ- LCandes ve ratione territoriorum, quæ poſſident: qui verò principes ſunt,& ſimuletiam ha- I hohe O⸗ bentterritoria, juraque territorialia, illi dicuntur habere Landsfuͤrſtliche Obtig⸗ »„ 1 brigkeit/ keit/ rum ratione perſonæ principis ſive principalis, tum ratione territori conjun-
non Lan⸗ ctim: Ut ſic in genere hoc loco differentia ſit conſtituenda, inter jura realiaſretet-
desfuͤrſt⸗ ritorialia, ratione territoriorum, quæ civitates Imperiales immediaté habentab⸗
„ V liche O⸗ Imperatore& imperio Romano, tanquam ſtatus Imperii,& jura perſonaliaprinci- 1 brigkeit/ pum, quæ principes ſimul cum realibus habent, civitates non habent: non enimin
jura realia ejuſmodi civitatibus eſt Dux vel Princeps ein Fuͤrſt/ ergo nec jura principis Fürſt⸗ non perſo- liche Obrigkeit Non autem quicquam impedit, quod civitates regalibus digni-
— nalia. tatibus non gaudeant, quo nihilo minus juribus regalibus gaudere poſſint: Sicuti enim dignitas regalis ſine juribus regalibus conſiſtere poteſt, Alwarott. haliſ dtimn
Dignitaw re Emphyteu. quæſt. 8. nu.3 4. ſic etiam jura regalia ſine titulo regali eſſe poſſunt, Ans- 44 8 galis ſubſi. Barba. conſ. 7 1.u. 3. Vol. 3. loach. Cluten. Sylog. rer. quotid. ⁊h. 2 7. lit. c. Nec off citquod
abſq juri- conductus, vel ſimilium, in totum, vel tantum aliquod jus in nonnullis ciiitati-
— bus regali- bus imperialibus ex præſcriptione& conventionecum iis inita, aliovb modoac- bus, G quifiverunt; Illæ tamen nihilominus liberæ civitates Imperiique ſtatus perma- scotra: nent,& jura territorialia reliquaq́; ſtatus regalia ſalva rerinèt, ut leribit Regndm de Regal. lib. 1. c. 5.u. 8 2. loach. Cluten. A Syllog. th. 27. lit. c. Dn. D. einkingk. ina uun-
lib. 1 11. 42 z0um. 12. Idem eſt, ſicivitas ali qua principi det vel faciat liquidm
ſignum ſuperioritatis alterius alicujus, puta feudalis, propterea tamen ſubcia di⸗ cinon poteſt, ſed libera manet, ſalvis pactorum&conventionis juribus:locusnam- que reſpectivé, certis pactis& conditionibus ſubjectus, in aliis temanetliber, 6r-
de iur dor. Des. con,. 360 Reſtaur. Caſtald. de lænp. quaſt. 109. nam. 9. Don Gar). Maſtril. de Magiſtrat. lib. I. cap 7. num. 14. Exempla in civitate Coloenienſi al mis plurima recenſet Matth. Sreph. tracl. d. iariſdict. lib. 2. p. z. can. ISum. 45 65 * Vehner: pract. obſ. verſ. freye Keichsſtaͤtte Bocer. de collect c. 4 nuνν⁄½⁷. Necquead- verſatur, quod ſuperioritas territorialis frequenter dicatur die Lands er Obrigkeit: quia hoc non ſemper fit, ſed tune ſaltẽ, quando vel Dux aliquisue 00 ceps eam ſibi vindicat, ut ſic ratione perſonæ denominatis direrſas admittatluea minationes;& quæ ſuperioritas in principibus eſt die Candsfuͤrſtliche ill Leit in Comite die Graͤffliche/ in civitate die Statelicheoder Stattiſche Ofag & ſic deinceps, uti relatum eſſe in Camera in cauſa Hiruheim centIA Chun Pfals
7
zeſtatur Meichfn, om. 2. lib. I. deci/ 8.u. 3. Sicuti in Receſſib. Imp
erii etiam alio atque a¹lo.
ſere poteſt ſint principes vicini, qui ratione meri mixtique Imperii, vel vectigalium, relſalii
gument. Clement. Paſtoralis,. deniq de ſentsntia esꝶ re iud. Bald. inl. etiam tolum.in. e
lisque plurt
fuͤrſtliche
donod eher eeut hals er gachi 1I4.. hlato 49 Ggaen kaelm zalu enſcha o., en N vodoln dewell ailan, gohger benelh

1 bas 9 11 D. Chriſtophori Mingil. 4 Pel 6... 2 1—. 4
* eru euiſ lo modo nuncapatur. Adpellatur enim in Lwo auch im H. Reich/ Ae Anxo! 4 e fu dnen derherꝛligkeit vnd Gebieth/ zbi. in was Ober e t X G. hnn xe/ut&in g. vnnd wiewol in ſolcher/ Ae Anno
253
555⸗ herꝛligkeiten vand G ebiehten das
15 59. in 2*dem Receſſ.de A.1 54 8.§. 1 nmiean aals erſtlich in ſolcher Ringerung/ ꝛc. exing. aquenti, vocatur hohe Ob er vnnd d⁸ ena Krechtigkeit/&alibi aliter, q uos tex. ad hoc colligit Dn. D. ³ einkingk /A./us tr. l.
ſſtL⸗j. Tandem ad hoc Imperium nihil etiam refert 2 ie aulusa nat hlato in Politico. 6] u nmbh nl 46. Liberis Imperialibus civitatibus quo ad A, lie Nobilesiw- un unlvrne enlequenter quo ad ſuperioritatem hanc Ggen em comparatur Nobiliras im. mediati. e lurtn N nediate Imperatorem& imperium recognoſcens, qualis eſt nobilitas Suerie, Frä- 1 P 19s 3 nie Kluperioris tractus Rheni, die Schwaͤbiſche⸗ Fraͤnckiſche vnnd Rhent che
4l aum Niterſchafft/ Gail 2.06,6 2,„um. 21. W ehn. in obſ.pr
‚ampla ſit, an parva civitas,
caſtra ſua& territoria„& ſic
s, ſplendi-
act. verſ. Ritterſchafft/ Gœad. 1. d1 ae Ainr e 4 hu 70. quib uS addit Chriſtoph. Beſol. in diſcurſ. de ordine Eueſtri libero,§. No- ntt. zütatem Vederavicam„&monſtrat, unde nam& qua occaſione, ſeu cur iis tan- 4 A le minen ummodoin locis ordo equeſtris immediaté fubſit Imperatori,& ſuam obtineat li- uſt Ejexgiben eratemelſti nobiles etiam dicuntur freye vom Adel/ freye Reichs Ritterſcha fft/„. 1 mümmim tieforlan, weilſie von anderer Heren Landes hohen Obrigkeit gefreyet/ vñ dem 1 X rejejun ſachohnemittelvnterworffen ſind. Aliàs in genere, nobilitas eſt dignitas&excel- Nobilieas 6 i P lcituuxäug ſnnabeneficio principis ac legis in aliquem collata, qua plebejorum numero quis quid ſut e ug DWgajle eimitur, Eguin. Baro de nobiltr i. 3.c. 2.& d. Feud. lib. 2. c. 4. quæ jam Zenonis Imp. unde dica- A drc mhaa tnpore ante 1000. annos in uſu fuit, ut erudite monet Conrad. Lagus in Merhod. rur⸗ 1 dtzgickalan mibiſpart.2.1.uoties,. viros, C. wbi ſenat. vel Clariſſ. Cluten. Syll. Rer quotid. th. 26. r, 8 1fkeümn x Nobilis vero quibuſdam dicitur quaſi non bilis, ideò, quod nobiles pre cæte- Ar nlchün d iyotis manſueti„‚quàm adelationem proni eſſe debeant, Felix. Malleol in dial. d⸗ n P itſpimuſcn uiihe G Ruſkic,c. 7. pleriq; verò quaſi noſcibilis, id eſt, famoſus inſigni 1 e. ei läukaine nau. dus Rabert, Glover in Nobilit. polit. tit. Nobilitas; Tiraquellus de nobilitate, c. 2 n. 1. Pe- H pritz de nobilitate ai vil concl. I. lit. a. Cyc. Noſtris dicitur ein Edelman/ab inſi-
hfn niiine& fortirudine, quà talis debet eſſe præditus; Cum in noſtro idiomate il- — D DAnnjan umapelemus ein Mann/ qui potens, ſtrenu us, ſingulari præditus eſt virture, fic-
1 1 un Geman, Aleman.&c. quaſi Garmann Allmann/ Anar. Athemar. in comment. ad 141 ufram nxi. German. pag. 89.& ſex. Elia⸗ Reuſmn. quæſt. hiſtor. 2. Do Ktores juris etiam Doctores 1 daünſin, whiles pronunciat Imperator, in Lprovidendum, 7. Cod. de poſtulando 1. diximus, luris nobi- e n üum nſi frde excuſat.'ut, proæm. Inſtit.§. 3. ⁵ 4. Reichs Abſchiedt der Reformir⸗ Is. Bulnun polcey⸗Ordnung zu Franckfurt/ de Annon 77. tit. 11.(4 1 2. 16i, deßglei⸗ un u Ode Anno 1 500. ſub tit. von Vberfluͤſſigkeit der Kleider/§. Item: Die von 5 Caunasde el/ſo nicht Ritter oder Doctores ſind/ jundo, S.praced.& ſeq.& paſſim in Im- uti etiam in Imperiali Camera adſeſſores Nobiles& Docto-
e ¹3m a 4 keceſſibus; ſic
a unan V b 4 4
m fruuntur
1 ſtipendiis& honoribus ordin. Camer. parr. 1. tit. 4 3. Simon Ss- „LM maias J„., 7 e er cnurdi2¹ 4 4 tralt. de nobilitat. cap. 10. G 11. Matth. Stephani, tract. de juriſdict libr. 2. 1 I NomDuidhl, 1 cap. 7. memor. 1. 2u.
66 ſe*ᷣ2. Arum. exercit. 7. theſ. 9. videatur elegans dtat. deprivilegiis Doctorum nobilis Cti, Iohan. Halbritteri tradtatui Henrici Bo- V *† iirlüche Ries bell G. Aueld annexa er adpoſita: ſed hæc à propoſito noſtro aliena nuncre- urEi 4 lüinus, plura qui vult, vid. Tiraquellum, de Nobilirat. Aartb. Stephani, d. loco. M a uektr dignitare, tr. aur. Petr. Calefati,& eundem Matrtbh Sreph. lib. 2. 1.c.6.
„ t39 Ua 9 zisch-l 1 Kora
— 3—— — — —
72.
Eeccee 2 46. IIlud

b 9½36 De Superioritate territoriall& ejuſdem juribus adfinibus, An nobiles 46. Illud adhuc hic videamus, an nobiles immediati ſtatibus Imperii ſint
mmediati annumerandi? Et quamvis olim Nobiles Imperii jus Comitiorum habuiſſeteſterur 1 ſint ſtatus. Aur. Bull. Carol. 1 V. in praam. finn. Buxtorff. in diſſert. Aur. Bull. concl. j lit, c.& DA s eo alleg. Hodièé tamen ad Comitia vocarideſierunt, nec ſuffragandi velſedendijus
in iis amplius habent,& ex inde neque in fübſcriptionibus Receſſuum, neque in
* matricula reperiuntur, ſicuti poſt quotidianam experientiam teſtatur Sixtin de Regalib. lib. 1. cap. 4. num. 94. quod tamen in Imperii ſtatu neceſſariò requiritur,
K R A. de Anuo 1548.§. Wann auch ein Außgezogener⸗ Gail. 1, obſerv.21. um. A8△ verſ. quarto quod ſeſſionem& votum ſupr. toncluſ. 23, c. pracedent. Cum propric ſtatus dicatur, qui cum Imperatorezals ein Chriſtlich Corpus vnnd Verſamblung/ ſt⸗⸗
tuendi de Kepubl. vel ſeſſuræ ac dicendæ ſententiæ jus habet in Comitiis, allisque „ Imperii conventibus: ut etiam coHigere licet ex Reichs Abſchied zu Coͤlln/ Auno 1512. Ziegl- om. concl.§. Candſaſſy/ in limit. num. 45. Et quando ab Imperatore s& Im- perii ſtaribus jam aliquid eſt decretum& concluſum tum demum cumnebilttate iſta de rebus decretis tractatur, Reichs Abſchied zu Augſpurg/ de Anno! 100 ub
rubr. Was man mit den Ritterſchafften zu Francken/ Schwaben/ vnd Reinlaͤl⸗
dern handeln ſoll. Ibi, zu ob angezeigten Chriſtlichen Fuͤrnehmen/ zc. jhregeirewe
Huͤlff zu thun Facit inſuper huc?x. in Reichs Abſchiedt’ de Anno! 164.4. Dnn woͤllen wir als Roͤmiſcher Reyſergegen denen ſo nicht Staͤnde des H. Reichs ſt⸗ doch dem H Reichimm ediatévnterworffen/ Paurmeiſt. de iuriſe Ethoc in eorum receptum favorem, ne Cameræ Imperialis ſumptus pro rata fer- p. re aliaque nonnulla ſtaruumonera ſubire tenerentur, Iac. Winther diſert eljur. b rheſ. 277· Henr. Bruning de var. univerſit. ſpecisb. concl.) 8. ad fin. ubi ita ſcribit: Cteci derim, nobilitatem& quaſdam civitates non invitas citatoriis libellis praæterm ſ paſſas, ut hoc pacto mitigationem& exemptionem onerum, der gewiſſen Anſcl⸗
ge/ impetrarent,& tolerabiles fierent con tributiones ille, quæ ad peculiares Cæl ris expeditiones conferuntur, vid. etiam Ziegl. oamm. concl§. Landſaſſy/in limugt
„ 2 46&/*4..
Nobiles im- 47. Quamvis igitur nobiles immediati ſtatus Imperii mediati ha tem tamen territorialem illos regulariter habere in liberis ſu kent jus ter ſimilibus bonis omninòõ exiſtimo cum Sixtin. de Regal. I. c. 4. n u⁷. 92. ritorii. 6 ν:uum.; Bidembach. Nobil. quaſt. I. num. 7.& ſeqq. Vebhner. obſ.pradt. vorb. ſchafft/& aliis; cum omnis quidem ſtatus cum territorio habeat jura tem ſed non econtra, qui habet jura territorialia ſit ſtatus per es qu⁴
nom fint, ſupenlonta- is territoris, aliisquc Gail 2 ⁰ er.
e, Perr. Leixolt.qp
Cl. Dn. Hunnius diſb. de judic. Auſtregarum, th. 8. leges atque ſtatuta, C Docdends Bonorum co vectigalibus, mulctarum pœnaram; compendiis, collectis potiri, 2. l1. 2. dec. 4. in cauſa Ingelheim„contra die Churf. Pfaltz/ num. T7T aun J2 33 verſ. quin imò, fol. 2 6 O. Bidenbuch. nob: quæſt. um. 2⁄. G& 22. aliosque ſuper 8 fui actus indies exercere; imò quorum tanta ab Imperatore Rudolpho IL' ka atio
Meichſneron.
ic. lib. 2.&. nu. 17.
.Ritter⸗ torialia, ie ſuyra encli 4* mmecdiatélmpend
t. Bertram Ahus habete
cher vocant)condere Chriſt. Belold. Adiſcur S. 11.nterſele ſtatutad tionibus nfiſcation
auo,nt
Joner chectio Rcontra gauckſe derrarii ithero lterſch aütisſü eRe and At mhehne iöher
12 die anich
wilig
äit we
nemas
ten
llum; 1—
MNeic ter in
... Keunt
hg dj.( 8 16

ha waae r. zeeriazaſann kItü karumakin S ener, Ging,num, muuim(Aniun tpu Kmäcpriag.
2 jusdedeulgin b
1 cs htegehn ae R tquanteimdeaura n, un Kmimvüle dau Aagſtayetennan * ken Scntaend Yan
duün
X ſen Fimenn gernnd 1 ſchiot 9 Dn e richt Geäs Aechn 8 muiſaumail zeun . Im erubtent wiut c prur, uTuj iſn à Aeladuhahitcire
ltascänss neme 3 moreniſteihä nesiljguxeur i
— in mläHlubui
dihernt
r tus lrxeiimi
l
. e b edronbAlde mMAetts b erull“ngen Gin lbers h e iuun t
iorum caſtri
D. Chriſtophori Mingii. 957
atio, ut Anno 1 2. Cameræ Imperiali mandaret, ut eos in libertate, ejusque poſ- lonevel quaſi manuteneret, adverſus potentiores,& non facilé exceptiones ſbjectionis its objectas, attenderet, nec ſub prætextu alterius alicujus ſuperiori- Wcontra libertatem corum pronunciaret, præjud. Camer. in verb. nobilitas,§. der franckiſchen/ loach. Cluten. Syll. rer. quotid. conel. 26. lit fin. Chriſtoph. Beſola d.§. 11. Rtervariisillis privilegiis ordini equeſtri libero à Cæſaribus datis,& à Simone Günthero, ſub rit. Freyheiten des H. Röͤmiſchen Reichs eximirter Adelichen Ruterſchafft/ uno faſciculo connexis, preloq́; Anno 1609. vulgatis, cadem ſuperiori- usſatis ſuperque demonſtratur; præſertim, auß der confirmirten Ordnung der ſtcen Reichs Ritterſchafft/ vnnd Adels im Landt Schwaben/ vom Reyſer Fer- lnand. Anno 156¼. gegeben ubi ſequantia habenturverba, referente Chriſtopho- n Belold. 44 ℳ¼¼.§. ˙. Daß die freyen Reichs Ritterliche Adels Perſonen/ allein tandohn alles Mittel jhrer Majeſt. vnterworffen vnd verſpruͤchig/ auch ſonſt al⸗ krhoher vnnd niederer Reichsſtaͤnde vnnd Kreyſen obliegen/ Buͤrden/ Laſts/ Aiſchwerden/ Aufflag/ Gebieth/ Satzung/ Ordnung/ Abſchied/ Jurisdiction/ tand Dienſtbarkeit/ keine außgenommen/ gaͤntzlich exempt vnnd befreyet/ den⸗ dibennichts anders/ dann ſo viel jhrer etlicher von ſondern bekandter Lehnſtuͤcke/ ſteywilligangenommener Dienſten/ vnnd eins Theils conditionirter Gerichts⸗ datteitwegen verpflicht/ vnnd welch ein ſolch offenbahre gewiſſe vnnd wolvervr⸗ lunttemaaß haben/ daß die beruͤhrten Adelichen Eyceptionen/ Frehheiten/ Herꝛ⸗
ioteiten vnnd Rechten nichts entziehen mögen/& ſequuntur, ur& cæterorum nobilium mmediatorum privilegia ſpecialia, vid. aud Goldaſtum, in den Politi⸗
ſen Reichshandlungen/ itul. 3. fol. 989. E ſeqq multus,& ind. aiſc. ap. Beſold.&
Nelner inpract obſ. verb. Craͤiß/ Craͤißtag. Sin veréhoc non admittatur;cur, queę- dicuntur liberi nobiles, freye Reichs Ritterſchafft: ſcilicet quia non ſunt
Lundſaſſy& ſubditi; quo tamen reſpectu dieitur ita, die Cands Obrig keit/ Meꝛchſ-
deriſ Camer. tom. 2. lib. I. deciſ.& in cauſa Hirnheim/ contra die Churf. Pfaltz/
In ſus lit b. in fin. Bidembach. nobil. quaſt. I. num. 4. Vehner pract. obſ. verb Lan⸗ dsiſtliche Obrigkeit/p. 458. col. Ziægl. om concl.§. Candſaſſy/ num. 12.12. Ergé intemetiam, quem cæteri immediati habebunt magiſtratum, Gylman. in m-
nm ſupplicat. Camer. Par. 1. tit. 3. de religione, num. 3 4. fol. 26 3, Bidembach. A quaſt.
num..& exhujus conceſſione tacita vel expreſſa, eadem quoque jura: ut quod Inperium& jus eſt in Principe Sandesfuͤrſtlich/ in Comite, Graͤfflich/ in Civitate,
Stattiſch, in nobilius iſtis ſit. Adeliche Obrigkeit/ ut eleganteretiam innuit Gail.z.
4 62,M. 3.
dt Nec hic quoque impedit, quod nobilium dignitas, quam ex Nobilita-
ratum ſußr c. I. concl. 12. Ch Hoc cap. 3. concl 44. Adillud autem, quod in nobilium 5& pagis vicini principesaliq ua ſibi vindicent jura& regalia, reſpon-
tlmperator Perdina ndus in privil egii verbis concl. præcedent. recitatis, vid. etiam
3 di44. Bidenabach d. qusſt. I. num v1. per Dd ibi alleg. Licet porrô multi fint ex im- Ldl. abz.L——.„...„ AXA—. 1.
dlatis nobilibus„qui communi libetratis prærogativà contenti, regalibus deſti- Eeccscce. z tuan-
adent,non, ut in principibus, comitibus, Baronibus,&c. ſir regalis, cum hec ad Krtitorialem ſuperioriratem, quà talis eſt, parum aut nihil conferat; nec ideò quis
anchabeat, quia illam; ſed aliis atque aliis ex cauſis harum utraque dependear, tmcappraced per t0s. didlum,& diſcrimen interiſtas dignitates luculenterdemon-

958. De luperioritate territoriali& ejuſdem juribus adſinibus,
tuantur, eorumtamen ê contrario plurimi reperiuntur, qui jura hęc habent&rega-
lia; imò qui amplifftma bona& territorium ampliſſimum habent,& in eo nonnul- lis etiam Comitibus atque Baronibus æquiparari facilẽ poſſunt, ut de hoc teſta- tur Chriſtoph. Beſold. A. Aiſcur/§. 1 1.& ſic regula noſtra cencl præcedant inpr. poſita per unum atq; alterum exemplum non rollitur: quemadmodum etiam illa verba mandato cuidam in Camera Imperiali, Annor 80 10. Jan.(referente Compilaure deciſionum ſeu præjudic. Camer. verb. Nobilitas) inſerta, dieweil dann jhr kein Standt des Reichs ſeyt/ noch/ als privati, einige Privilegia oder Regalia habt/ nocherlan⸗ gen koͤnnet/ preterquam quod ex narratis ſupplicationis ſint deſumpta, nonetiam quatenus Camera iis utirar, in illis terminis accipi debent, ubi regalia iſta&priri- legia alicui Principi jam ſunt quæſita;& quatenus, ipſo Imperatore volente,rega. iaaliqua à nobilibus haberi& acquiri non poſſunt. Omuss im 49. Pro concluſione hujus capitis regulam ex ſuperioribus conſiituipoſſe mediatus. eſt capax ſit ſuperioritatis territorialis; quia verò præter ſuperiores adhuc quædam ſuntlie- fuperiori.- ra Canonicorum collegia, quæ immediatè Cæſari& Imperio in civilibus parent ratts terrâ- das freye Reyſerliche Stiffte ſeynd/ quale eſt collegium Canonicorum Brurelle torialir. in Prawrheim/& Collegium in Arnvell/ propè Sarpruͤcken/ Gail. r0b, z0nug Libera& ſimiliter ex comendatoribus aliqui, qui non minês immediaté Imperio parentid. immediata circò amplilis& illa, iſtosq́; cum territorio territorialem ſuperioritatem habere nõ Canzic? dubito. Sic in contrarium ſupr. concluſ. 30 poſita hæc eſt regula; quicunquealium rum Colle- quàm Imperatorem agnoſcit ſuperiorem in ſuo ſolo& diſtrictu, is utique poſſ Im. 44. peratorem ſuperior dici,& ſuperioritatis territorialis jus habere non poteſt, ed erit Landſaſſius, Domini territorialis, etſi merum& mixtum Imperium,& fim⸗ plicem habeat juriſdictionem, quæ omnia ſine ſuperioritate rterritoriali conliſtete poſſunt,& ſeparationem admittunt ab illa, quæ dicitur die Landesfuͤrſtlicheoder Mediatus Landes hohe Obrigkeit/ Dn. D. Reinkingk/ d.eract. l. 1. Cl..cap.; num 9. utſe me- ut& fœni diatus h ujus ſuperioritatis minimè ſit capax; ſicuti nec fœmina regulariter zcum na non eſt hoc inter pœnas populi referatur apud E/³. 3. ver. 12.& jura hæc ut plurimummi- capax iuris litari virture& ſanguine acquirantur& conſerventur; imò eſſe pattem curatum& rerritoria- ſollicitudinis imperatoris, ei fide perpetua adeſſe, eum ad prælium euntem com- u. tare Imperioque perpetuò militare, Gail 2.6/˙,1 27. num. 9. mulierum humetis non congruit, l. alienum, C. deprocurrar. l.⁊2 f.de R. I. SShenck Baro. c. 1. de his, qui faud. iun poſſ. Auct. ir. de iur. princ. concl. 88. in fin. Et hæc de iis, qui territorialem ſuperiorita- tem dare& accipere poſſunt, nunc quomodo, quo fine& ad quid illa conſtituatu videndum.
CApux IV. De forma, hine& effectu ſuperisritatis territo- rialis. Forma ſu- 50. VTerritorio adhærere inque eo conſtitui ſuperioritatem hanc noftan, perioritatis ex qua etiam territorialis dicitur, expeditum eſt: Forma, quomodo conſtitnatur
.„„—...... mis autem territoria la,& quomodo conſtituta jam exerceatur partim in ſuperioribus, inprimt a
dIdH on Janc L ilicet hæc lis. cap. 2. Partim in ſubſequentibus, in effectunimirum, declaratur; quod ſcilic jura
ratane
talem exiſtimo; quod ſcil. omnis immediaté Imperatori& Imperio ſubjedus capar
umrec
wantu eucune tuin 1134 rolixi
¹
S ¹ vone h
ahg durire 3,4 Mo.z.7 aälnis Facddh
Nluis0

ſſuiaähe
ugüſm 4
— 4 ennao lum a diewelhenzin 4 Rrtea dan
lonis kain tür
nex ſGpenin datuüne
aror älnanliſecue chn
cnores turwam unl t Klupeionchidus unn legium Cunianm Rrurle Saryriin al i,ong üsimnetnenin arni ralemlifeinatn lahered hec ckrenquunqletimn 3o Kditnewinuepol ralls wichermn goret 6 n& mnn Wye m, Klr periotin eninal cölhr icitorReteſtchenr 3! 1Clgth un g le
tinec fenanglaite e
Ia. K Grerettrnumn,
tun imö ceren nmn,
7. itaul un
19
3
goque fundernec
mmuuyra zueſt.
Iſuper pna, Gll
Kſcheulb jeclwarur;
Ipumna Iciirs doll
D. Chriſtophori Mingil 955 ſratanquam illinita territorio principes& ordines Imperii ut plurimum in feu- um recognoſcãt, Knich. A.tr. C.. nu 348 jure tamen allodii etiam aliquando con- uantur& quidem ſub conditione certorum ſervitiorum, Audt tr Ae jure Princi- eu concl.91. ubi Ein ſoquentibus eleganter hanc fidelitatem deſcribit; lege ſucceſ⸗ luin perpetuum, hæreditarié, ordinario& proprio jure ſupr c. 1. conel. 15. Knirh. ra346. G,n.359. Matth. Steph. lib. 2,⁰. J. c..in princ,& n. 30.& ſeg. Nec opus eſt, uxrolixiſimus hicin iinis explicatione, cum& ille upra 3. concl. in proæm. ubi de oc- Finis ejuf dlone hujus juris egimus, abundé ſatis ſit explanatus: de quo res ſic ſeſe breviter dam. ter Conſideratur hæc ſuperioritas territorialis vel reſpectu ſuperioris, tunc vi- imuslmperatores parrim eo fine Ducibus& cæteris certas maluiſfe dare provin- ts,uteos fibi magis devincirent, quàm ut omnia retinendo ſemper de ſumma lperiipericlirarentur, Cuiac. lib. i. defeud rit. 1. Ferrar. Montan. de uſibus feud. c. 1. iſcaitrum lib.. Ziegl. mmun. concl.§. Candſaſſy/ nu. 7. paratos enim hac ratione lchent, qui legitima cauſa belli extante promiſcué pro ipſis ſan guinem funderent, nlbaurirentvelperderent, vel perirent, Conni lib. 2. eomm. c. 9. n. 5. Duar lib 2, de be- nenz. Aucor des Gruͤndlichen Berichts von des H. R eichsſtatt Friedberg/ Re⸗ nc.2,2. 4. G /*a partim ut haberent in quos transferre poſſent partem ſuę ſol- leiudinis curarum, Knich. d. tr. c. I. nu. ug 9. partim deniq;, ut Imperii Majeſtas gsreddererur manifeſta, argumento Nov. 1 5. in princ Nam ea territoria cum ju⸗ bsſuisomnia poſſidentur ad ſtatum& hon orem domini, Alciat. conſ, 2 1. nu. z. a0 al Knich. 4. c. I. nu. 28 3. vel con ſideratur reſpectu ejus, cui conceſſum eſt jus lutruncfactum hoc eſſe videm us; ut premium haberent aqjutoresilli virtutis ſue aborum, ut d concl.3. copioſius: vel reſpectu ſubditorum„ut hacratione per plu- natam Reipubl. Corpus curaretur aceuratius zne, dum partem aliquam tuean- mmperatores, reliquas deſerere cogerentur, ur loquitur ex præcepto Platonis dano oſffe. Jicuti etiam in! 3-1. 13 Fde off. Praſidis, 1. 1.§12 V. de offic præf. urb. l. 2. Nldtaff;rafedt prator. A 1. 7. de ffde incend. ruin. na ufragio, jubenturterritorii Venialterritorium ſuum purgare malis hominibus, ad tuendam populariũ quie- in2ſonſ14. num. 6. vol. I. Et hic eſt ſummus ac ultimus finis, p ublica civium ac lüdinrum ſalus& utilitas; quo fine omnes omniné principatus, poteſtates, ſupe- Annttes,&o. inventæ ſunt& conſtituta 3de quo pluribus agit Ferd. Vaſqui. Iluſtr. a. Effectus. mam dh.1.n. 102. Grc. 1. 2. 10:m. 24.& n. 26 per Dal. ibi alle. Superiori- ſI. Effectus hujus ſuperioritatis terrirorialis maximus eſt, quod non ſolum ras hacpa- unanifeſté& directé ſubjectis provinciis univerſaliter ſed ſingulis quoq; finibus rit fundatd anumm ontentis, iisc; adjacentibus& aecefforiis io cis,& pertinentiis, quoad o- intentions auen juriſcictionis& Imperii ſpeciem ſolis illis immediatis territorii dominis un:Verſalis am triduat intentionem, arg. l.„§. 4 de off præfedt. urb. c. ſin. ibi gloſſ. in verꝰ. jariſdictio- Mm, extr. deoffc. Archidiac. qui enim ſe fundat in toto ‚in qualibet ejus parte zis non tan eſsé eſt, arg l. qua de totæ, 7 6. de rei vind. Gail. 2. obſ. 2,nu. 9. rum in ipſis Ndehignor c. 8. nu. 6.& ſeoa. Mynſing. conſ. 1G6. n. 3 5. Cravet. con/. 673. Intent. 1. Co- pro vinciis, Muna ſu 1n.9. Weſemb. co nſil. 6 2·n. 3. Menoch. depræſ.lib. 3 praſ. 100. num. Daeans 222 5* n nibus poſitum præſumitur eſſe vicini Hieron. de Monre tract. ſin.&e ze 27 dRture 5 6.83 n.2. G/*2. Cravet. con.94 9. Auia veritati, ²..& locus vicinus 5 us. 1 46 4. juris„ quo reliqua jura vicina, Zaſ. 2. conſ. 16. num. 26 Mes, ne,. adjacents⸗ es. 0,num. ,in cauſa. Groſchlag«entra anam/ fol. 540, Fadesſſoris bus. equun

ꝛos Dd. alias Thom. Michael. de iuriſd. concl. 59.dum modo hocnon ex
2
„60 De ſuperloritate territoriali& ejuſdem juribus adfinibus,
ſequuntur naturam principalis, vid. Menoch. lib. 3 raſ. 99:& dA. praſ. 100.&;er mul.
endaturad lo- ca exempta; cum paria ſint non ſubjici& exemptum eſſe, Feli KuAophus um. 17 de reſcript. Natta conſ. 43. nu.7. Dæc. conſ. 51 n. 20. verſ. non eßt locus vol 3. Craver. conſ. 9 18 n. 6. Weſ conſ. 33. num. 20 per d. cum Eriſcopuus, ibi gt,e off. oa.in Seate vis hæe ſuprac. 1· concl. 16. pluribus explicata; neque adiea lo ca, quorunm quaſ poſſeſſi legitimo titulo jam alteri q uæ ſta, Cravetta conſ 6 /73. intentio num I. Verſ. d. Rum
con ſ ut. in fin. lib. 4. Maſcard. cenel. 217. num. 3. Sicutinec ex hac territoriipræſum.
ptione proprietatem locorum& terrarum intra limites civiratum ſitarum, frelp- caca à ſingulis fint occupata, ſivein communi relicta, ab univerſitate tamen occu- pata, domini territoriales ſibi vindicare poſfunr, Valaſ de iur. Emphyt.*.8. vam.38,0 ſeq. Chaſſan. in conſuet. Burg. rubr. 3.§. 4 utc. 13 Gail. 2. 0b/.62 n. 9. Weſ. conſ. 62 nu.26. Menoch. 3 praſ- 100. /. 8. Thom. Mich. d. tr. de iuriſd. oucl. 6 1. lit. A.laté Matth-Stphan de iuriſd. l. 2 p.1.c. 7./. 53. E ſ*%.
52. Ut hac ratione ex hoc jure territoriali primo oriatur univerſalis jori dictio radicata in toto territorio,& qualibet ejus parte, Schurff. conſ. 26 nu. 3.cent Iohan. de Amic. conſ. 14 9. Bertrand. conſ. 49. vol. 1. Meich/ner. tom. 1.lib. 1. deciſ.7. nu.3. in in. omnimoda& univerſalis ſubjectio omnium de territorio, e. omnes buſtlits, 17. quæſt. 1. Canoniſtæ plerique inc. nimis, de jurejurando, Menoch. 3. praſumht. 100. Maſcard. de probat. vol. 1. concl 271. num. 2. Cephal conſ. 5 39. num. 4. Rold Vale. em
91. num. 17 vol. 4. adeò ur princeps vel dominus territorialis, ein KLandes Her nul⸗ la inter mediatos nobiles ſeine Candſaſſen/& ſubditos habita diſterentià, æqua- lem juriſdictionem& terrendi pôteſtatem habeat, Wehner. prad o⁵. verb Lands⸗ fuͤrſtliche Obrigkeit/ bag 458. Sed qui ſe exemptum dicere velit, id probare coga- tur, e. contra morem, diſtin 10. c. ex ore ext. de pr i vileg. c. cum perſona de privil in 6.Hlli. lectus de Capell. Monach Boſſ. er. de princ. num. 23 5. Matth Steph. l. z. 4e iuriſdilt.. num. 76, Mynſing. conſ. 16.num. 34. Vid per plurima, alleg. Zach. Vittor. d'cauſur. empt. Im perii concl. 27.& quæ ſuprad. concluſiene 6. paſuimus. Quicquid eniminus fines deſignatur, velut ſepimento dicitur incluſum illi terrirorio& finibus allesii darinen gelegen vnd bekrayſt/ l fines ſ. de act empt. I ſifnes. G. de evidl. Natt. un 20 n. 1.& ed. diciturq́; terminus terminatus& deillo termino, ſicuri rerminustefmt- nans quicquid extra terminos protenditur, perhibetur, Bald. A.¹. ſiſnat num 1 Et inde ſecundum limites territorii æſtimantur limites juriſdictionis,& conna ult. verſ. qui certa adminiſtrationi& ibid. Bald C. ubi& apud quem cogit in inlel. niſii. latè& eleganter Knich d tr c. 3. num 90& ſe*d. Ita etiam hæc univerſalis unſct- io regulariter ſe extendit ad ſubditum vel prædium ſingulare rertii, quodin tefti- torio& caſtro exiſtit, c. cum Epiſc. de offic. 1ud. ordin. in 6. Joh. Köppen-Aeciſ.as nun. Etbanccommunem dicir ſententiam Gatl. 2.06˙,6 2. num. 9. Weſemb con/ inhem⸗ Covarruv pract. auæſt. c. 1. num. 9. G 10. Licet enim tertius aliquis habeat inloco vel villa aliqua, aliquam juriſdictionem, non tamen propterea habet jus ſuperione tatis& territorii; quoniam hæc lanè ſunt ſeparata, Ieban. Kõöppen. d de i 48 zule Sic etiam licet alii principi vel domino ratione bonorum feudalium Landſuſſe alii ſubditi præſtiterint juramentum fidelitatis ſeu vaſallaticum die Lehenspf d 1 quod ſaltem rarione beneficii dominus exigit à Vaſallo, tamen ſuper Alosloru habet jus ſuperioritatis: Qualitas enim vaſallatica ex non ſubdito ſubcitve.
nas üwir latem 669: eaktad ant

n au —₰ wa, anag ,gg
enh ammumna Wban netanntiſaim.
8. cek
e cihiaton vhtt
A= d duhrera aan. riu enênjlaſ
— 27. ſhmuna 3öü lbl an
1 w ermunüuſ Rc, Lchfmſaln emg ua im 1 4, ljiun
— erraro, marlwiln e th Vank pzingln
g un. 1” Jalean⸗ A iabs nae envi⸗
—
aSlabia terti uu.
„. Ar rähKli
2 hrerreh,r.
auu'wilaä. 1 unp uemin V d7 Si aunjäit,
rrilg lulin ain 3 uim. Bniinm —r renirrwlihs utuud Nitnht
3 Tino,
e iſdidion
nn. Hemt dig 2 3 h aüsso—
tiam Perlane ingulueenni
f
umen lha 1 a libdunlle 4u
lo) 1D9
heumhan is Mnll 1T Bullii 1I, Korase ä
där.
amadyerſi
D. Chriſtophori Mingii.„61
lcit, Gail depign. c. 15. n.; Bidemb. quaſt. nobil 2. nu. 5. Roſenthal. de feud. c. 1. conel. Et feudi conceſſio per ſe ſubditum neque eximit, Marr. de iuriſaidt. p. 4. cap. I. aum. 13. Decian. conſ. 1 8. uu.; 40. vol. 4. Weſemb. conſ.l. num. 57. Knich. in Epopſ. Muth. num. 14 1. Et generaliter intereſt maxim operè ſcire, an aliquis habeat in al- ius territorio bona jure proprio& Imperii, an principaliterjure municipali, illo aim caſu tanquam exemptus ipſe ſuperioritatem territorii particularem habet,& tttantum in territorio; hoc veré caſu n ullam habet, ſed eſt Landſaſſius& ſimul de
tentorioz ſicut hoc eleganter explicat Andr. Gail. de Arreſt. Imp c. 6. nu. 10. De hoc
3.2. 90.& ſeq. Marth.
fectupluribus agunt, Gædd. d. Re. n. 70.&. ſeg. Xnioh. d te.c. 7:2. 2. E ſeq. Ziegl concl.§. TCandſaſſy/ n. 44.& ſeq e& retro
eyh.de ſuriſd. lib. 2.p. 1. c. ulim.
3. Deinde hujus rei non minimus eſt effectus, quod ſtatus& proceres hanc ſipetioritatem ſuam territorialem xerceant proprio Marte& jure, non ad man da- unacjuſſum Imperatoris, Knich. I.er c. 1.n. 3 86. Fußs dwcc concl. o. Quia principes intuitu& conte cllonis& inveſtiturę, poſtmodum inconſulto
dusquäm criminalibus exercere poſſunt conceſſa
Statss ⁵- reliq i d- mini terri. toriales ex- ercen: hæac iura proprio marte, non tantum ad mandatum
rin anneè tum horum juriſdictio quodam-„ ſtatuum nodo quieſcit? Ad quam queſtionem ex /ſupr. c. 2. concl. 24. allatis reſponderi poreſt νοννν anodé, quod ſcilicet hodié ‚licet Imperat n praſente i- ſeilavinibique ſit præſens, non tamen propterea indiſtincte ſuſpendatur inferio- Den, ju dsſutſtictiozcum ſua cuique ſervanda juriſdictio, ne fiat inde confufio, c. per venit. Iade,„ Iuſ. c. ecce& ibi gl. in verbo quod Romaæ dicit, Zobell. differentia iur. civil.& Sax. Mund uie Tuma Roſenth. de feud. c. 5· concl.. nu T
eria- ½ 15..... P 1 ſcit. mnubicomitia habentur,& Imperator cum univerſo Imperio præſens eſt, nihil-
Aus civitatis illi us m agiſtratui, durantibus comi
onem&juriſdictioné competere, ceu monet Bertram. de comitiis concl. Au Impera chus Arum. diſcurſ. iur publ. 9. Dn. D. Reinkingk/ A.tr. J. 1. cl. 5.c. 7. Ubi& hanc tor cum ſta- hnem explicat; Utrum Imperator cum quolibet ſtatu in qualibet inſtantia iene in 4 alchoſlis cui quæſtioni, præterea, quæ ſuprad.. z. 10.2 4. adduxi, adhuc ad- 22n Eer en tnableihenen de Anno 1 49 ſ. rubr. die Vnterthanen in jhren ordentlichen Ge⸗ aueiea5⸗ 1 enzulaſſen/ Zuoa ſub rubrica in reformat. Wormat. de Anno 2 1. repeti- currar: da 6,.2. kit. I. in pr. f.§. vnnd ſoll ſonſt/&xrit. 8.§wo ſich aber zwiſchen,/ a1a a e ie. Bocer e, de iuriae,3 n.34. Clar. Dn. D. Hunnius in Reſol. Treutl. Dominus
.6 lit. e. q.4 2. rerritorii i⸗ teoſtn enrimmoremur in adſignandis effectib us iſtis, cum rem verbo expe eo et hor⸗ſt. u dnperanen 6 nim. quilibet Princeps ex juraâ territorii habens, id in ſuo territorio, quod Im- wejuildiclioh ſtin uni ver ſo Imperio: Ethoc vigore& in conſequen tiam perpe perator in nis& dignitarum Imperialium, Caſtrenſ. conſ. 34 Juper primo dubio, Imperio.
Fffff 5. 2.
————

962 De ſuperloritate territoriali& ejuſdem juribus adfinibus,
p. 2. Bart. in l. infamem, n.- 4. ff.de publ. iudis. Lud. Rom. conſ.5 9. ad diſcutiendum, cola.
Alex. conſ. 2.2. 9. vol.I. Proſp. Farin. in pract. erim. de inquiſ. q. 6. n. 7. Decian. reſp.en. 17.
vol. à Valle, canſ. 8 8. vol. 1.n. 26. G ſoq. Marant: in diſp. 6. n. 14& Dd. communiter. Idq́;
de Principibus Germaniæ, quos Baldus pro Regibus habet, inl. fin.f de teſtam mi.
lit. in terminis poſuit Modeſt. Piſt. conſ. 24. nu. I. vol I. Henn. Gæd. conſ. de auri& ung.
fod. in ord. 2 num. 4. Veſemb. conſ. 27. num. ²9 Ioh. Dauth. de teſtam. num. 36. adeò ut
Principes Imperii, quemadmodum etiam Comites quidam, ſo Gefuͤrſtete Graf⸗
fen/& Prælati, Abbatesque, qui poſt Principes Imperii in ſeffionibus collocan-
tur, GCRATIE DEIfuum Principatum acceptum ferre videantur in ſuis reſcri-
ptis, edictis& epiſtolis, Wir von Gottes Gnaden/ in conſuet. Burgund. in proum ad
„„, verb. par la grace de Dieu, I pom. Mich. concl. de iuri/dict. 4 5. Bodin. de Republ. 14ah. 10. Vbi, G Pu⸗ Matt b. Steph. de juriſdict. lib. 2.c. 7. nu. 41. Procedit autem regula aoſtra jam tradita enee Aicur in juribus territorialibus&regalibus, non in juribus Imperialib us, quæ Impetato- ri, tanquam capiti, in ſignum ſupreme ſuperiorirtatis& Majeſtatis[unt reſetvata,
cum ha-— 111: 11 4 1-le Heae⸗ quæ jura, licet magnam cum Illis habeant affinitatem& ſimilitudinem, nontamen eee ſunt& eadem& paria; Ideo que procedit etiam regula tantm ſimilitudinejurs, & abſolute,
non verò paritatè& plenitudine poteſtatis: Procedit non ſimpliciter& ablolu ſed tantum reſpectivé, ſecundum quid,& quodammodo, quoad conceſſa in ptii legiis, non autem quo adea, que in privilegio non conrinentur, Natta, ton 361. num 29. in fin. Menoch. conſ. 2 0num. 10 5. ocer. de eollecr. cap. 4 num. 6. Proceditia juriſdictione ordinaria& omnimoda, non abſoluta& ſupra leges ciyiles poteſtate conſtituta: Procedit in rebus& perſonis provincie con ceſſæ ac propriæ, nonalie
næ,& Imperii. Multaigitur& magna pro ceribus& ſtatibus Imperii funt concel⸗ ſa: multêé veré majora funt Imperatori reſervata, Val. Forſt. e ſucceſſ.ab intiſ lê,g
6. 34. num. 32. Erparticipes illos fecit Imperator ſuperioritatis territorials, nol
per quandam poteſtatis ſuæ abdicationem aut exæquationem, ſed per communs
cationem, conceſſionem& modum beneficii, reſervata ſibi de illis omuiduslch-
10 Coll⸗
ma recognitione: Quia communicatio ſic ſemper eſt exaudienda, ut in ipiocon- ut ex Baldo no-
ando Imperatot
municante majorremanear poteſtas, illà, quæ eſt comm unicata, tat Meichſner. tom. 2 lib. 1. deciſ. 6. num. 8 8. ver. ſed circa has: Et qu aliquod jus, quod ipſe vigore Majeſtatis exercet, alicui communicat, apudeum, cui conceditur, deſinit eſſe tale,& incipit eſſé jus territoriale vel regale: Com ſuxta Kriſtotelem lib. 2. de anima, tx. 24. cujusq́ue agentis vis recipiatur accommo ate 11 naturam ſubjecti ejus, quod recipit: Nec quodlibet jus in quolibet ſubjedohe 1 ter conſideratur, ſed pro habilitate ſubjecti, quod recipit& exercet: Etin quon 1 actu termini habiles ſunt preſupponendi. Omnis ergo conceſſio, quscunqhea, Seſs do facta, ſemper inrelligenda eſt, ſalvo jure ſuperioritan is, quam noftri ſervata Cæla eſervara rea vocant, ohne Schmaͤhlerung der Reyſerlichen Hoheit vnd Reſervaten, I, Imperato- aæ Anno 1576.§. D8 3 77 27,ℳ lib. 1. Sixtin. de Regali.6 he⸗ 776.§. Dadurch dann/ Bald. conſ. 3 27. num. 7. lb. 1. erial a 4 S.nu. 12 2. Sunt autem reſervata hæc ur plurimum: Leges univerſales Imp reci- toritate promulgare, I. humanum, Clde Ll.: tit. Cod. de vet. ur. enucl. Ne durch galla erigere, l wectigalia, 10,f. de pu l.& vectig. R⁴. A. de Anuo 1576. 8. 9 Wu⸗ dann/ vel aliis eangem erigendi licentiam concedere, R. A. de Anno 0,led
wol auch der Abſchied/G uerram feu bellum publicum, 13 Iad Lalu Ma)
5 3. 4.„„ 3. 4.„Famæ tota generalem&lmperialem indicere, uνnν.& ibi. D4. C. de uper. indici hon. Pamd ie
lni 9 lf: hahl⸗ unt dbon omnit ſ. tari umad Pgum. dſolo h0.& Wadcg udpr ſarur Ndy 40

lajetralän
b m- lhn aan,
1 6 1 1 1 8 1! 5
àS Mhimgan
449 lgannin l . aR e.ginzenne
Henn. calaunten, 8 nnh ürjan Kabädr
gritm ghſingi 2 perüin ämutlaa Skeure ſieaue ünn. lii enun am aynana 47. 41 Bänälhalahn Adutem rgunit imrain
uS mpernit wyean eis Käkrer
dem Klalnürt unwaa
,.n anilblo lmperatore jura Regia& ſuperioritas iſt egulatnm uitew,
:dütnon mint Kadhl modo und or ſänpr eu conttern Vit 9. rnles ah un luceünn nlinakasdlarie die conerſeunfie oui S& haburWralün ann
„
Vllut unſinſe
prgi h „Lupcqadats Emernb, IM
nntn Klar onmun- xqurun kin mm
errau ebbo bnih erel raägarufime I rpagr tcommülen,l Küühnr Naun-rau Icircula un 3 alicoicorad Mun eerrxcraetGn territorn 4 d
anen
5 6... 3 requiltionc infer
D. Chriſtophori Mingil. lettetituere, J 1. C. de ſene paſſ.jus Academias erigen u4. Vult. de Feud. lib. I. cap.;†,. 7. Curſores publicos„ uos Poſtas appellamus, in- itere, I. 2ulus,& rot. tit. C. de cur ſepubl.& Angar. Veniam xtatis indulgere, l. I. eer Ntit C. de his, qui venid atat. Nulli in terris ſubeſſe Reges& Principes creare, Aur. ulrit. j.bannum Imperiale decernere; Privilegiis& dignitatibus privare, R.. de 1m9 1142.§ Wuͤrde ſich aber/ ord. Cam, parr. 2. 1it.18§. So auch in ſine, Gail lib 2. de ſeablc. 18. Etalia, de quibus, ut de toto hoc negocio laté, poſt ſupra allegatos Magunt Auctor. tract. de jur princip. concl. 80. lit. b. Matr? Sreph. d. lib. 2 p. 1.c. 7. nu. uSſega. Knich. A tr. c. I. nu. 18 8. G ſeqq Ziegl. comm. cone.§. Candſaſſy nu. 10 8. MMomnium lariſſimé, Du. D. Reinkingk/. rr. I 1.c7.5.. 6.
ſf. Non poſſunt autem principes& Duces 3 Riioniaris habenres in alios, pura inferiores, illud Nlaramadherer, nec avelli poteſt Petra„de fideico dla mum. 3. C. dejur. Reipubl. Carol- Topia.tn rubr.
963 di concedere, 2afde feud par.
., 2 2— aliivé Status Imperii tale jus ſu- Domins ee- transferre, utpote, quo d oſſibus„itoria las mmiſſ;. 1 3. n. 575. Lucas de Penna non poſſunt de conſtit. princ. c. 4. nu. 16., C um ſuperiorita-
a conferatur, ut ſupra æ.. onci tem terri- 6:0. abique ejus conceſftonc arque Inveſtitura ad nullum tranſeat„ Moli- rialem ad
ius ad conſuetud. Panſienſſ tit. 1'§. 2 gl. 4. num. 9. Menoch. conſ. 61 2. uu. 4. Idcircé re- alios tranſ⸗ te pud principes& ceteros immediatos reſidere dicitur, tanquam ſcabellum pe- ſanse lmeorum, Carol. Topia d. rubr. de conſtit, princ. 4.. 6 Xnich. in verb. Ducum c. n
tvl palle conſ. 80. nu. z. vol. z. Quod ftergò prin eeps vaſallo concedar omne jus,
ſtodſuperhoc aut illo fundo ſeu feudo haber, non cenſerur ttanſtuliſſe id, quod ei
Knqiam principi competebat P eregrin. de iur fiſci lib. I. tit 3 nu. 76. Schrad. de feud.
19 12,. Rauchbar. par. 2.. 1. /. 3 3. Ziegl. comm. con l.§. Landſaſſy/ n. 21. Gæad.
in.Zoubi ex Matth. de Afflict. notat, quod, ſi prin ceps aliquem de aliquo ter-
Kntoelloco inveſtiat, licet cum regalibus, non tamen præſumatur abdicaſſe ſu- Rmmjuriſdictionem„ quam ſuperioritatem territorialem nos vocamus; imo oümeumremanetilla eadem ſuperioritas, quam à principio ante conceſſionem
wünge tx. in c. dudum,§. nos igitur de bræbend. in 6. dem n. 177. Knich. d. tr. c. 1. u1. iSh Licet n. poſſit princeps vel alius Dominus territorii loca quædam cum 1 mcone civili& criminali in feudum dare privativè, in ſu perio deiabet aliter, ur ſupr. e. 53. 1m neq; illud in
ritate tamen res
d ter, u dubio præſumitur, ſed potius pro cu⸗ 2,zearn
Aundaſariſdictionis conceſſione dimicandum eſſe cenſet Caſp. Leipold. in quæſt. n n muntent ſur /dicz quaſt. 9.& 10. cum in conceſſione caſtri vel villæ cum aliqua/u* d:lsa-
dtetate giſgr,.. Ex. Ais cnn iatediſtringen di, tamen ſimplexjuriſdictio, ad tutanda jura feudalia,& ex- 22s conceſſio lnibus, quæ annuatim
Al
—
ze 1 neus,qu penduntur, ſubſerviens, ſalva ſuperioris concedentis iνdubio no Küariaj V
uriſdictione, ad vaſallos Veniat, Felin. o. ercommunicamus, vum. 4.& ſaga E'dſumt-
4ret conſ. 102. ut hac rarione ſuperior poſſit inferiorem cogere ad remiſ. 2ur.
3 carcerati vel in qualia cunque vincula conjecti, W eſem bec. con. 43 num. 13. Quid iuris 7.11.—.*. 4„....— 8 4„ ut Auſier deci Tholo. 27 4. verſ. item fuit inſin. UIt in civilibus etiam fuperior habeat do-
ret.
rioris, ſubditos citare, iis que mandata citra ſubſidium inſi. minus ter-
H. 24. Coler. de pro- ritorialu in
0 1,3,,7.3.3 1. Superioris ſané proprium eſt& eſſentiale, exercere in ſere- Vaſallorum lcentes d
dnem Vc
aun,, 9 bansflir Matrh. Steph. de iuri/d. lib. 2.p. I.C. I. membr. 2.„ eeterut).;
0
2 =
ominum territorii ein Landesfuͤrſtl. oder hohe Obrig keit/ juriſdi- ſuort'm feu zeosq́; diſtrin gere, Weſem b. conſ.9 5, un. 4. valallosq́; ſui valalli collectare, di 46 72
. 3..».—.. 17. nu. 5. Ed. con/ſ9 Sumn. 2. Sic feudararil tenentur omhia mandata& Aiis,
41
Ffffff 2 præco-

De ſuperioritate torritoriali& ejuſdem juribus adſinibus,
præconia ſub nomine ipſius domini promulgare ac emittere, Covarruv. prad. quaſt. 4. num. 6. concl. 2. Luc. de Penna& Bald. in l. ſi quando„C. de appellat. Felin. o. ſolit. col.z. de Maj.& obed. Et quamvis vaſalli utile habeant dominium, acper conſequens ftu- us omnes, etiam juriſdictionales, ut ſunt mulcte Rauch Roͤthuͤner/ Voigthaber
Rodt/ vnnd Trieffgeldt/ Walburzinß/ gemeſſene vnnd vngemeſſene Handt vnnd
Pfertfrohn/ Einung⸗/ Buſſen/ Wehrgeldt/ verſ chlagene Wehr/ Blutrunſt/ Fre⸗
vel/ Rirchmeß/ Schutz vnd Schenckung/ ꝛc. de quibus in c. fin. hujus diſputationis
agendum: giſtinguendum tamen eſſe inter fructus juriſdictionis,& ipſam jutil
ictionem, argumento l. 6. S. fin. ff de jure dotium, I. 8.§. fin.f. de peric.& sunmudtai
vend. exiſtimat Natta. conſal. 63 6. 2um. 12 6. Bertrand. conſ. 2. num. 52. vol. 13,51,04
drad. conſ ⁊ 27. volum. 3. verſ. z. ut in uno eodemque caſtro ſeu pago alii ipſum jutiſ
Jictionis cxercitium competere, alios verò pœnæ acm ulctæ aliaque commodaju-
Quomodo riſdictionalia ſequi poſſint, Dd. ad. locis. Erſi quoq; quædam civitates&oppida
crvitates ex indulgentia ac conniventia ſuperiorum ſuorum aliqua regalia minora, colle
provincia- ctas rurales, acceſſum den Linzug/ pro conſequendis privilegiis& immunitatibs
les poſſideãt civitatis fůr das Buͤrgerꝛecht ſo in Buͤrgerlicher Freyheit vnd buͤrden beſtehet ut
regaliu? ſunt Brew⸗vnd Schenckrecht/ Wohn/ Weid/ Trieb vnd Trab/ vndanderegemel⸗
ne Nutz vnd Nieſſung/ fundos vectigales den kleinen Zoll/ ac alia ej uſmodi poſſ-
deant, ut pro neceſſitate quoque ex conſenſu majoris partis civitatis, exactiones,
etiam inconſulto principe vel ſuperiore, indicere poſſint, Menoch. con 28 num.34.
VWeſem bec. conſ. 4 5- num.) O. Goëden conſ.i. num. 9. Roland. à Valle 3. con). 17. num. 30.
id tamen abſque omni præjudicio univerſalis juriſdictionis,& fuperioritatis yro
cedere docent Crav. conſ. 673. num. 15. Surd. deciſ. 28 8. Thom. Mic havl de iuriſtul-
concl. 6. 47. Roland. à Valle 2. conſ. l. uum. 1 24. Pruckman. de regal. uu.a BenbeCe
un. de regal. In civiratibus enim provincialibus principis poteſtas omnium ſuperot
eſt, Coler. de proceſſ.p.1. c. 3. n. 9. Henning. Gœden. conſ. 31. nu. 2 ur poſſit eites, quando-
cunq; res exigit, evocare, citra literas requiſitoriales, Mateh- Stephdla-.I 3ue 3 81. Q2 C. I. n. 04 2. G e44. Coler. de proceſſ. execut. 3.6. 7.21. 13.
56. Non etiam exten dere poſſunt hæc jura ſua territorialia proceres fe.
tus ulrra provinciam ad ſignatam, argum. l. ult. f de offte prafect. urb ihnha Kei,
3 are VI—
7 5 b b duum vium, C. de Decurion. Secus qui facit, alterius territorium vio 7. 115. 1. Cum incontenlens
964
Extra ter- yitorium zus territo- 1
riale qui- Iaſ. 1. conſ. 46: /˖um. 40. Gail. de pac. publ. cap. 16. num. 27. ds eſcit. ſit falcem in alienam meſſem mittere, l. adparitores, 1. C. de achariter Plullun. §. Ariſter F de ſervit. vind.& princeps velalius in territorio alieno q uoad jurilci e1
nalia contenrio ſa habeatur ut privatus, ibique forum ſoxtiatur, Simon. Piſtoriu 4
12„ere late Matth Stipde
19.,um. 26. cum ſeq. vol. 1. in d. tr. c. 4. num. 1.&ꝝ ſeq. vid. hac de re ase fus en
zautuglen⸗
Quomodo iuriſdici. lib. 1.c. 3 3. Cum ibidem allegatis. Magiſtratum autem fſubdito 5 5 enon calet,
Magiſtra- tes, velhoſtes& deprædatores extra territorium poſſe perſequi rationen N85G tus ſubditos I.. C. ubi quis de curial. Vel cohort. ubi Bald&l. generali lege, 14. C. de decurin.i 410. aufugientes non quidem vijuriſdictionis, ſedpermiſſione legis Bald. in I. rsquirendi, aum en. Crgraſſato- deſeru fugit: Sicut hodié quilibet magiſtratus extra territorium graſſatoroei res eztra modo tamen eos, ubi depræhendit, ibidem juri ſiſtar, perſeqtui pore„Ga. 3 territorium publ. 1 6. num. 2 5. O ſæqq.& lib. de pignorat 2b/.(3. num. II. b14 num. obſ. 8 41 perſequi ſedd. tr. de arreſt. c. 7. num. 1 2. Gylman. in Symphor. ſupp tom. 2 5. 2. vol. 15, vuel3c 4 boſitẽ Mynſing. cent. z. o5ſ. 28. An autem ſubditus ex territorio alieno verbalitet Jol
t 7 a ekcon aufd eiuste ryolt alabe
7 76Ol rübus a Ce ſieba 9,M axeee
4
heric
.Prum
ampt ütur anr, d
ſthran 4 c 42 u dlem
di

ſmtrbebutn
ninereCnan vyraj
04 Mu, e à, inium enumeelen n u Ktaa agte,
mdtmſae uee eeins idisuehih Uhrätni s jrlimd, al 1.Sühf inn omnn A em unn un Mnch ecalto tt päihinet eacmldetgwemnadi luoq qmachierskoni im aliqumpiaginon endis nlegsd wnunnan r Fretſeltwhhenteſen CTriebtenctendereg einen zulicdatuſwodhy joris zun din encdond e polli Haniaſah mun. aluna i' enmmeg
1
rildicions Elorunmn
wiſis Tm Wuichin nummautulhuu hma
tnchuöntkscdänum Em „ ,mtntriedn, 1. Vauuunddlasuhu dles Muèch,h
1.n. ura luat lißeniin
ſuterühnl erusrmn 3 9,17 ℳ Tdannenih anc⸗ tut Ralſa 91
ℳ 1. g . aäſlüi
— Mh. rrnultceti ſafaunt m'ubrn,
eg,t 2 9 Hud una 18 halt 4 ulaore
Am; 1, rra rerntodl hGul ℳ
del z
D. Chriſtophoti Mingii. ſty trat Iaſin A.Iifin. de iuri/d. nu. 24. Gail 4. obſ. 6. Weſemb. conſ.97. 233. Vurmſ.
uas o0ſ tir. 6.79. Deinde illud etiam exaudiendum eſt, niſi expreſſa conventio-
Kconſenſu Domini hoc fiat, aut conſuetudine ſit quæſitum, I. 3.§. Fn. ubi Bald. unf'deteſtib. Alciat. Rſp. 20. u. 6. lib.. ſicut ſupra ſub fin. cap. I. concl. 18. dixim us, in leus territorio principes& alios quandoq; particularem ſuperioritatem exer- eepoſſe ex capite ſingulari& ſpeciali, idq́ue varié, ut plurimum tamen vel cente- umhabent velvoigtheiam.
77. Centena, quam exinde ſic dictam putat, Knich. d tr. c. 4. nu. 46. E ſedJ. mdOlim Comites à ſummo Principe cauſarum judices conſtituti, dum ipſimet mubus præeſſe non potuerant, conſtituerint ex plebe centenos Comites ſeu Gra- ſnes Centgraffen/ judices, adſignatis pagis& villis, quæ cuilibet centenario lihiciebantur in omnibus cauſis, eſt noxarum& criminum animadverſio& coër- iuo, Malefiziſche oder Centbarliche Obrigkeit/ die Hohefraiß/ Centgericht/ Latgerechtigkeit/ Centrecht/ Centfalle/ Blutbahn/ Vogtey uͤber das Maleſfitz/ dalfgerichtliche/ Peinliche Obrigkeit/ Halßgericht uͤber Haut vnd Haar/ Knich. as.nam. 36.& comm. de iure non pro voc. verb. Jucum Saxon. c. 5 Fol. 125 Dominus, aucompetit, dicitur Centherꝛ/ item Fraißherꝛ/ Centgravius, qui centene præeſt. Midturin omnigenam vel pleniſſimam,& quodammodo ac limitatam: Illa, quæ leiu, die Obervogtey/ eſt quando quis ſibi vindicat omnem omninò etiam le- ſorumcriminum animadvertendi poreſtatem& auctoritatem, cujus ſpecies enu- nart aſb. Lerpold. de concurrent. juriſd quaſt. z. idque indiſtincté in controverſo iindu tam in viaregia, quàm per pagos& extra, zu Dorff/ Straſſen vnd Feldt/ weitſich der Centbare Grundt vnd Boden erſtreckt/ Knich. A. c. 4. nu. 186. Quæ- queigiturad criminalem juriſdictionem pertinent, ea quoque centenam con- mnuntomnigenam;& plerum q; ſunt, que ad ſuperiorem juriſdictionem, Ober eHalßgericht/ pertinent, item d. c. 4. num. 2 12. Limitata& reſtricta cenrena el
lidorum quorundam animadverſio, pactione, præſcriptione, vel conſuetudine iaconcernitq, centenam aut communem, geſambte Cent/ aut propriam; u ragutg admiſſa graviora ſibi vindicat, Nachtmordt/ beweiſter Diebſtal/ Noht⸗ agzind Brandt/ ltem: Kundbabre Malefitz/ ſo nicht auff I nquiſition beru⸗ ſarem:flieſſende Wunden/ ſo den Schultheiſen geklaget wird ſeynd an der lanrägbahr/ wann ſie aber nicht geklagt/ vnnd dergleichen geringe Faͤlle/ gehoͤren ilbhdem Voigtherꝛn des Orts zu ſtraffen.
8.) Voigtheia, unde nomen Vogt/ quod prefectum ſignificat, cujus fidei kaininiſtrarioni aliquid commiſſum eſt& demandatum, alio nomine dicitur, daggeiliche Obrigkeit⸗ Erbgerichte/ Vogtgedinge/ Rechtgeding/ eſt, generali
erconſ A4A. Kechegede t, g conlderata, que diſtrictum quendam continet cum juriſdictione, Knich d. c. 4.
m. 3. 4... 40.& exinde etiam diſtribuitur in ſuperiorem& inferiorem. IIla eſt quando
—
urekireletiam pluribus conceditur feudi lege prefectura quædam vel dynaſtia wrijute, mit aller Landsfuͤrſtlicher vnd hoher Obrigkeit vnd Oberbotmaͤſ⸗ —&ſtricté quatenus opponitur centenæ, ſumitur pro omni- ila ione civili, domino loci competente, excepta centena,& quæ ad dhat en reſpectu hujus, der Doigttheylichen Obrigkeit vnnd Pottmaͤſ⸗ vnmi Jus ominus dicitur Obriſter Voigther:: Hæc voigtheica jariſdietio ttitur ut plurimum judicio Petrino Petergericht/ dicto, per quod exercetur Ifffff; ſecun-
265
Centena unde ſic di- Cta,& ejus definitio ac diviſſio.
Voigt Leia 79,
7 „ , ◻
— 62 7 1 quοu lexν 1t?
₰

966 De ſuperloritate territorlali& ejuſdem juribus adfinibus, ſecundum Peterweißthumb/ namq; circa Petri cathedram ejuſmodijudicia ſolen- nitus habentur; Voigtheia igitur omnem omninòé juriſdictionem civilem deſignat, puta, alle vnd jeglichehohe vnnd niedrige Gebott vnnd Verbott/ Getreydignicht abzufuͤhren/ gemeinen Schultzen vnnd Oorffgericht beſetzen/ in Sachen dahin gehoͤrig: Inde domino Voitheica commoda cedunt: nim. Stewer/ Reiſe oder Reiſegeldt/ Folge/ Gleidt in Dorff vnnd Marck geben/ oͤffnungen der Kirchho⸗ fe vnnd Dorffbefriedigung/ Jaͤhrliche Kirchmaͤß/ Schutz vnnd Rirchmaß⸗ Schenckung/ Voigthaber/ Walperkuhe/ Aitzung vnd Lager auff allen Gutern⸗ Weydgeldt vnnd andere Voigtheiliche Obrigkeit/ Gerecht vnnd Heriigtei⸗ quas ſpecies, ut& alias plures, quæ& quatenus ad Voigtheiam,& quæac quate. nus ad centenam, de quonon eſt levis diſceptatio& dubietas, pertineant, utet- iam totam hanc materiam centenæ& Voigtheiæ ſufficienter& eruditéſatis xpli- cavit, Andr. Knich. in d. tr. c. 4 ànum.; 5. uſq; ad ſinem& c. 3.u. 389. G ſeq.&poſteum Wehner, pralt. obVerb. Voigthey& verb. zent. latiſimé, ut& Bidem bach. nobil quaſt. J. 14. Gœædd. d. Reſp. num. 3 3 2. 6 /eq. Caſp. Leipold de coueurrent iuriſd.q 1I.I2.E9. Nobis hæc pro Inſtituto præſenti ſufficiant. Quia verò effectus hujus ſuperionitatis noſtræ melius percipitur& magis magisq́; declaratur in materia& ſpeciebus, ſeu potius actibus, circa quos urplurimum jus territoriale verſatur, idcircò eoſdem, i non omnes, tamen præcipuos jam in cap. ſequenti per tranſennam quaſiintuca- mur,& velenumerando ſaltem illos contemplemur.
CAbvurxr V. De ſpeciebus& actibus ſuperioritatis territo- , la⁴.
Aduum 59. Species itaque& actus, de quibus tractabimus, juriſdictionem Klipe⸗ effectus. rioritatis jura probant, veluti effectus ſuam cauſam, Colleg. Ticinenſ. conſ. 77 Nss 75. Kirchov. conſ. 8. n. 2 8. verſ. porrõ,& n. ſeq. tom.. poſſeſſionemq́; vel quaſimanife ſtõ denonſtrant, Menoch. 725.n. 10. Bertaol. conſ. 3 76./. 2. Alb. Brun conſ. 4 E4 lis ut in ambiguis nulla melior fortiorve probario, niſi ab actibus, ſumi poſſit, Al4. conſ. 262. n. 13. lib. 2. quot autem& quales illi actus requirantur, hic non quaro præterquam enim, quod Knich. d. tr. cap. 3. eos ſufficienter explicet, agemus deiit gem infra in judicio& actionibus; ut itaque hoc loco actus non ratione exercitii, ſed ratione ſubjecti, ſcilicet in quibus rebus ſeu ſpeciebus illi confiſtant, conſdete- Acdtus du- mus. Sunt autem vel Eccleſiaſtici, vel profani: Eccleſiaſtici reſpiciunt poteſtatem
1...... 118 Blices. quam ut Imperator in Imperio, ſic Principes habent in ſuo territorio in vegoan Eaoleſsa. ſacris& Eccleſiaſticis, Dei honorem& noſtram ſalutem conſequenter concanen ſiici. tibus: In quibus Imperii Principes& ſtatus ſuperioritatem habentes ſuum plæt
..: V. Magiſtra- re officium poſſe ac debere, non tantum ſeriõ monet& jubet ſacra gine 7 3
E/a. 60. V 10.12
₰
tus officium 23. ubi Reges jubentur eſſe nutritii,& Regine nutrices Eccleſiæ, 22 24 Par sonſiſtit et- 17. ædificare muros ejus, z. Reg. 1 2. v. 5. 6. 7. reſtaurare templi ruinas: Jnn; 4 . 2. 2* 2 1*. iam in cura tas Domino aperire: Iad. z. verſ. 16.& ſeq. Dan. 3. v. 9s. 1. Reg. 15. V. 13. Mabdh rram .. 4 6 riam Dei promovere, idolol rerum Ec- 10 2. Reg. 17. Verſ-26. 2. Paral. 17.v. 7.& c. z0. gloriam Dei pro. inſtitutas
sleſiaſtica- abolere, puram& ſynceram doctrinam propagare, ceremonias divinitus— 2 2 · 2„. 4 6„ 4 11 2 rum. obſervare: Sicut David cultum Deixreſticuit, I. Chron 13⸗Cantofes Levitaso& ipſti⸗
tulie ſgrem daru- b tato dlas. 14 N nKad duma boto Jo-. laDo .T? aet, Apeb apum ſelg uuſ dan, mum ihun ulun bu dDe⸗ 1 5 duien nne, dan wes

W düdeegenn n.
dclenntmühtlanden. Geaſb t anRer me ut durhahaan u. leonemmtell nu9 rerb kewuthuiperon taruraaruserich riale ſcin tbeolätm, ati pe malaan alinne nt. I
V. joritul unn
Aabins rlcitemär. mm(alelena n, u
doſclunnz ſrwu
74 11. ATugtzu niſah db ultA dusterutar odgur kicienrenlöäen Oco adwwnnhtetler
eciedoslllad cletaldärſägt,o um
1 t io co einlo n reg jauattcorerner
460,01 riceske 3,, 49 lunn 39
nnit cetenol—a 81Ue,
lieuth ennſän b
D. Chriſtophiorl Mi ngii. 96„
Ainſiituit, I. Chron 23. 24. 25. Eœcleſ. 47. 2. Chron.2 3. Amaxzias, 2. Chron. 25. Moyſes
.„. muem ſacrorum rationem à Deo accepit& populo tradidit, Evod. 27. Aaronem
..7*.*... 4. dütulum aureum ſeverè caſtigavit,& vitulum manibus ſuis perfregit; Salomon
nicato ſummo Sacerdote Abiatharo Sedocum in ejus locum promovit, 3. Reg. ſolias librum legis publicavit, legit, vaſa& ſpurcitias Baaliticas templo ejicere 4,HG,22.23.2. Paral34.35 Joſaphatveram religionem reduxit, z. Paral.17.19. lut Kab lmperatoribus Romanis ſancté fuit conſtitutum ‚neminem in foro con- lnumadvocatorum accedere debere, niſi Sacroſanctis Catholicæ relioionis fue- mbutus myſteriis, 7. 8. C. de poſtul. l.. C. de Epiſc. Aud. l. 19. eoa.1. 8. C. de har. Nov 69 Nov.I44 6.. Et Chriſtus ipſe cum Apoſtolis Eccleſiam„‚quatenus in hac vita nilmaspoliticæ poteſtati ſubjecit, A7. 2 5. Rom. 13. 1. Petr. z. Auguſt. in explic. Epiſt. aum. Tertull. de Idol. c. 25. ſed ſuadent hoc etiam rationes prægnantiſſimæ:. certũ nineſt, Eccleſiam eſſe in Republ. non veré Rempubl. in Eccleſia arg. Nov. 3.5. 6. 19 Pngalbrechr. de iuri/d. concl. 74. certum eſt magiſtratum utriuſq; tabulæ cuſtodem tſeugum. principes, 23. quaſt.. ubi Pontifex ex Iſidoro lib. 3. ſent. de ſummo bono uz eleganter in hæc prorumpit verba; Principes ſeculi, ait, nonnquam intra ecele- ſam uehatis adepra eulmina tenent, ut per eandem poteſtatem diſciplinam Eccleſiaſticã mniant Caterumintra Eccleſiam porteſtas neceſſaris nen eſſent, niſi, ut quod non præ valer hanus ficere per doctrina ſermonem, boteſtas hoc impleat per diſciplinæ terrorem. Sæps nwumterrenum, cœleſte regnum proficit: Vt, qui intra eceleſiam poſiti contra ſidem dabipinam eccleſia agunt, rigore principum conterantur, ipſamq́; diſciplinam, quam Kinlſu umilitas exercere non pravalet, cer vicibus ſuperborum poteſtas principalis impo- u,G ut uenerationem merearur, virtutem botéſtatis impertiat. Cognoſcant Principes
—
a'„ 28 1— Pe Mlul Deo debere ſe rationem redaere propter eceleſiam, quam A Chriſto tuendam ſuſcipi-
t lamſöve augeatur pax,& diſciplina æccleſiæ per Rideles Principes, ſive ſolvatur, ille iitanonem exiget„Qui eorum poteſtati ſuam Eceleſiam credidit: Certum eſt, ſublatà telicitarem Eternam& temporalem, juſtitiam, publicam honeſtatem& ſtücinam omnem corruere, R. A. de Anno] 53 2. tir. Concilium betreffend/ in lin. unmeen erfolgen wuͤrde/ daß alle Zucht/ Ehr/ Gehorſam vnnd andere gute köadin Geiſtlichen vnd Weltlichen/ gaͤntzlich fallen werde/&de Anno 1566.§. airnun auße:e Pon tamen ad magiſtratus curam pertinet& vigilantiã nnſindau wir in Rraſkr vuſers oblie zenp A. 3 2 Tl⸗ der ſkteiegen zea In, autisnlocis altin d d gend n eyſ. mpts zu efoͤrdern ſchuldig/ lte ledats ace ertum eſt deniq; cui poteſtas& auctoritas eſt à Deo dara, ei gate 8 elle, ſine quibus ad finem à Deo conſtitutum perveniri commodé mdeen T. 2 de juriſd. ſine religione autem, quæ eſt fulcrum& fundamen- eipubl. Chriſtianæ ad finem à Deo ordinatum perveniri decenter non poteſt,
Khra. Erogreahen,:.. 14 Ergételigionis cura conceſſa quoq; cenſenda; Quare Lutherus etiam ad
era— letatorem(cribens ait: ſeſe confugere ad ipſum, tanquam ad aram& preſidium,
riſti. B.. 24 3 1 anæ doctrinæ tutelam ſuſcipiat, exemplo Athanafii, Schleid. liLr. 2. comm.
eate, Dn. D. Ni„ d. 1. due DneP. Reinkingt/ Aer. üb.; coucl. I. c. 1.. 3. Et ex hoc tribuitur id Impera-
deii;. 7 annulis lmperiiReccſpbus, Quod ſit der gantzen Chriſtenheit/ Schutz vnnd
T Rannrocatus, ſupremus Præfectus, Obriſter Voigt vnſers Chriſtlichen bee uea vide apud Da fupra alleg. d./. 8.& lib. I el 5.c. 4. n. 156. Arniſa. de iurs
77. 1,616. Folem. tr.A jur, prine. cap. 5.n. 1. b..
. αᷣ 7 8 4. 3
6G. Ek

968 De ſuperioritate territoriali& ejuſdem juribus adfinibus,
go. Et quamvis Arnold. klapmar. de arcan. rer. publ. lib. 1. cap. 15. reſerente- uomodo Volem. A. c..n..in medio, in religione Principis jus ita deſcribat: quodjus ſacrorum Magiſtra- in Repl. Komana non fuerit penes alios, quàm penes Reges& Imperatores;&penes tus officium ſummum ſenatum& hinc in LL. Reg. dicatur, Rex ſfacrorum præles eſto; Pontificis uum face autem jus fuerit ſacra tan tlim adminiſtrare; ita, ut ex eo etiam proverbium illud re debeat in Cæſares timere& odiſſe, proprium eſt Eccleſiæ; quod Guicciard. in comm polit ha- Eecleſia? bet, ortum eſſe putaret; Interea tamen Principi non convenit interiorem hominem informare, ſed exteriorem in ordinem compellere; fovere convenit atq; in linuge. ſtare, non paſcere oves in publica Cathedra; ut ita Deo ſua auctoritas, ſualex ſet- bo, ſua dignitas Eccleſie conſervetur, c. cum ad verum, diſt. 9 6. Voclmar. A.. jnu.l. Unde Lipf. 4. pol. z2. ait: Principi non planêè liberum eſſe jus ſacrum, ſed quod ipſ libera tantum ſit inſpectio quædam, idꝗ́;; tuendi magis quam cognoſcendi caula & Waremund. ab Erenberg. cap. 8. Samuel. 1.pag. 20. inquit; Reges in iis, quæ do- dtrinam concernunt, veluti oves Chriſti paſtori& miniſtro verbi Dei, quæ ver ad gubernationem ſpectant, Ponrifices, ut cives Regi ſubjiciuntur; Unde, motebto- phetarum, Clerici monere, arguere, increpare peccantes poſſunt Principes, Prin. ceps verõ removere, ſuſpendere, punire delinquentes poſſunt clericos, ut euncluſ praced. Conſiſtunt autem actus Principum& dominiorum territorialium Ecclela- ſtici in vera veræ religionis propagatione, ſacrorum conſtitutione, Conſiſtoriorum directione, conciliorum convocatione, miniſtrorum verbi confirmatione, fuſten-
tatione, viſitatione, inſpectione& aliis quibuſdam cauſis& negotiis. Religionis 61. Keligionis tàm Auguſtane, quàm Catholicæ publicum exercitium, ut exercitium& ejus mutandi ac introducendi poreſtatem Imperii Principes& ſuperioritatem publicum tetritorialem habentes jure territorii& ex pacto cum Impp. inito meritõ ſbi rin- pertinet ad dicant ex conſtitut. pacis, religionis, veltranſactione Paflavienſi, Anno 11ſz.M ſuperiorita tisbona,& denub Auguſta, Anno 15 59. fanctèé renovata& ſtabilita, d. R. As Auns tem territo- 1555.§. Vnd damit ſolcher Fried/& /%. G§. Nach dem aber: Cujus tamen ſiſub- rialem. ditos pacificé& tranquillé viventes, ad hanc vel illam religionem amplectendam, velad emigrandum cogere civili rationi videtur repugnare, A conſtit. Es ſollauch kein Standt/ l. moris, 9.§. interdici, ff de pœnis, l.filius, 15 Fde condit. Inſt. Emigratio- nem enim liberæ voluntatis eſſe verba dictæ conſtit.§. Wo aber vnſere/ ibi an andert Ort ziehen vnd ſich niederthun wolten/ evincunt: quæ verò liberam voluntatem important, cum quis ad faciendum quid compellitur, voluntarié facere proptie non dicitur, arg. I.no viſſimè, 7.§. I. ibi quod ſi compuſſus, f. quod falſo tut. nec qetetiots erunt conditionis Chriſtiani quàm Judæi, quos pacificè viventes expellendos non eſſe reſpondit Natta conſ. 620‚1n. 22. Alex. con/.99. vol. 6.,/. 14. Tbom. Michauluunits cl. 49. lit fin. Et exinde rectê reformatio& religionis introductio ſequela ſupener tatis indubitara cenſetur, Beſold. d. juriſd. quaſt. 18 p. ſ2. Ziegl. 24§. Landſaſſymun. 180. G& ſeq«J. Plura de hac materia, vid. apud Bidembach. Nobil. quaſt. 2. 3. G. 4, Mindan. de proceſſ. lib. 1.c. 28. Petr. Syring. dtſp. in augural. de pac. Relig. vel. luſt Oyri Sacrorum tr. de pac. relig. Auctor. de jur. ꝓrinc. conel. 27. G /*2*. Kubach. illuſtr. zuaſt. ene e 2 jive feſtoꝛã J. 8.9. 10. Et hujus tranſactionis& conſtitutionis vigore, ſicut olim, 14 1 2 85 & feriarũ feriis, Bart.& laſon. in l praſides, ff de feriis: Ita& nunc hodièẽ ſacrorum ſivefe— m ordinatio.& feriarum ordinatio, quatenus videlicet externum ritum& feſtivitatem fe 8 unt, cum non ſit actus meròè divinus, ad principis,& cui id Princeps conce f

Fa
hua 19
Nacſal 8D d. pJ. Wcchun 8 Thenaes
E arenltud. e tretmnran an oleazuduna 4— ijk 4 man, un nl ſuanu lg ² S qliangeadeui * Rgulegen n⸗
ütroräl fant
R ahjicinm hian
? 1ates okirngen = Spollottern, Amus e 1run tertrulim ae t ronſtren Culteronm k cvecdicoäinade lhe A uſsKrrm
Ddlicelemerrüne
D ae halrat 4, ſalt — a Kliin le * Dem d Gisdunl- Lem riunn unn b 41 rur Anttſeſ 1 8 f tmünhine A Tloairnwal aee r quæ ſel terd duenn
hdetſi 26. lſiin aliam, 7 F.de oſfie procenſ. tanquam nutritii Eccleſiæ&proviſor
dennanwwn 3 dd 8.*. 8 7„ 5 85 1 ferüpertinet juriſdictio Eccleſiaſtica,& jura epifeopa
norialis Kraffthabender Landesfuͤrſtlichen oder hohen Obrigkeꝛt/ eaq; ex
1 3 ffeses
e i Drixcysälhe nn m lmyy tomtin
karr robaretekenm
ee eedhd ktertann fr autulbunlan
1 were enn Kobine „ Ace ienteen unnl „2 I4 Tun W A 3. 4 wgendl
aloe- V utroducioke
Iüg ui T0 jm
btanquam
D. Chriſtophori Mingii. 969 is ſa⸗
corum cultuum curam iterum pertinere cœpit. Et hinc quid de calendarii corre-
done& ejuldem receptione ac introductione ſit ſtatuen dum, judicium facilé fieri ſoteſt: de quo„& in ſpecie de calendario Juliano Cæſaris, Gregoriano Pontificis uno SI. condito ac publicato videatur, Du. D. Reinkingk/ A tr. lib.3 el. 5.1. 2. G Iachmid. Profeſſ. Witteberg. in orat. Pecul. de emendat. Calendar.
62. Ex hoc decreto vel tranſactione Paſſovienſi, hodiêé eriam ad ſt
introducio.
atus Im. Iuriſdictio
lia vigore ſuperioritatis ter- Eccle/ſiaſti- P expediri ca,& iura mantper conſiſtoria, Knich. d. rr. c. 3,n. 132. Dauth. d⸗ teſt. n. 93. Matth. Stepherr. ae ju- Epiſcopalia.
ſali. 3.. 15. u. 1. 6. G ſeoa Ziegl. comm. concl.§. Candſaſſy In. 18 8.& ſe2ᷣ᷑ Ce
onſiſto- Conſiſtoria. utæcis wntdeε, Matth..v. 22. Canoniſtis etiarm officialie, arg. c. Romana in pr.
atdeapel in 6. dicuntur, vulgé Conſiſtorial oder officialey Gerichte/ Geiſtliche der Rirchen Gerichte Ethodie ut maximè denotat forum Eœccleſiaſticum ſive lo- uwin quo judicia Eccleſiaſtica à Dominis territoriorum Percertos conſiliarios& ſalonas eccleſiaſticas, quas ob id conſiſtoriales appellamus, expediuntur. Tracta- arautem in illis potiſſimum cauſæ matrimoniales, juris patronatus,& aliæ Eccle- ſailee rel eccleſiaſticas perſonas concernentes„Beuſt. de matrim. c. 56. ubi de hac datgialaté, ut& Matth Steph. de iuriſd. lib. 3 h. I. c. 1.n. 32. ſe*ᷣg, ex profeſſo ibidem deconcilis five conſiſtoriis Academicis, ib part. 2. c. 12. G interpret. Cod. tit. 4. nG s2. Da. D. Reinkingk,A tr. lib.; l. 1.c. 4 G'r. 10.
66. Legitima Dd. idoneorum vocatio cuivis ſtatui conceſſa, ad ejus poteſta- Doctorum en kecleſiaſticam inſuper pertiner jure territorii, Gylm. Symphor. ſuppl. tit. de pac. re- Eccleſiaſti- Ger ud. deciſ. circa fin. pag. 199.1 ahan. Hensler. diſp. de Cura Magiſt. ‧h. z0. Knich. corum Vo- egnzze.non autem indiſtincté; cum ipſa vocatio bonum& manus ſit Eccleſiæ zatio. nensad regnum Chriſti; ſed curam tantuim vocationis ad poteſtatem hanc ſetnerepluribus evincit ex Reverend.& Clariſſ. Theolog. Dn. D. Winckelman. einwatand miniſtr. 4i ⁰. tom. 3. Gieſſth. 47. Dn. D. Mentger. Exegeſ. Auguſt. Confeſſ. uig Dr. D. Mei/ner. diſput. de regim. Ecdleſ. Du. D. Nicol. Hunnio, demonſer. mi- tln. Claſ.z. Dn. D. Rein kingk/ A. er. 119. 3. el. 1. c. 6. Sic ut vocatio ad miniſte-
Kinordinem Eccleſiaſticum bertineat quoad doctrinæ probationem, Exami- naten, conſecrationem& ordinationem; ad magiſtratum quoad ſuperiorita- ordinati confirmationem„X poſtulationem; ad ordines& ülam etiam non raré quoad conſenſum& adprobationem, Erneſt. Cothman. lil Atadem 42 num 5 6. vel breviter, Eccleſiaſticus ſtatus debet conſulere de per- mnaſdonea, popularis adprobare, politicus decernere, Dn. D. Nicol. Hunn. de de- h minſtr, Zurh. Claſ. 3.2. 6. Et quia nemo facilè paſcit gregem, qui de lacte ejus uncomedit, 2. Corinrh..& arg. l. 12.§. z. C. de S. Eccl. ideò etiam ad curam princi-
en ſariſdictionem,
natritii Ecclefe, magnoperè pertinet honeſta miniſtrorum ſuſtétatio,. duapluribus agit, Da D. Reinkingt/A lie 3.Cl. I cap. 8. Inſpectionis tandem&vi- Suſcèt atio; tionis cura provida& accurata principi& cuivis Eccleſiæ nutritori maximoperé Inſbeclio, tbetioritatis& Eccleſtaſtice juriſdictionis, c. Epiſcop. ubi gl. verb.& per alium. de-& viſita- d ordin. in 6.c. I. A cenſib in 6. Veſembec, conſ.4 8.n. 6 5. Du. D. Reinkingk,/ 4. cl. 1. e. tio. neumdit: Eſt autem illa viſitatio in doctrinam ‚vitam& mores docentium ac dentium inquiſttio, ob quam hodie ſpeciales conventus in ſuis Ducatib us&
9 0 terri- Gggggg
te
Calendariz corredtio ac

„70 De ſaperloritate territoriall& ejuſdem juribus adfinibus; territoriis principes& ordines Imperii ſolent inſtituere, per confiſtoriales aut ſin- ulariter ad id deputatos Epiſcopos ac Superintendentes tanquam inſpectores, Joh. Hensler. de cura Magiſtr. th. 27. de quib. actibus Eccleßaſticis omnibus, vid.præ- ter allegatos, Laurent. Ohm. tr. de jur. Epiſe paſſim, in primus, th. 17. Caſp Leipold de con. current juriſ q. 12. Ergo tales& ſimiles actus exercens in loco aliquo fuperiot eſſe & jus Epiſcopale habere preſumitur, per ea, que tradit Cothman. Reſp. Academ. 4z. n. 1. Cum hujuſcemodi actus in terris ſtatuum Auguſtane confeſſionis jus&ſeque-
la ſint juris territorialis, propter fuſpenſam juriſdictionem Pontificiam.
K Seculares 64. Seculares& civiles actus ſequuntur, qui etiam evincuntſupetiorita- actus& ci- tem& juriſdictionem tam cõtra Principem adverſarium, quàm ſubjectos qui for-
viles. té ſetum exemptos adſerunt: Quamvis ex uno non ſemper inferaturadalium, 2 6
lib. 2 ſingul. reſb. c. 31. nu. 32in fin. Sunt actus aliqui fubjectionis, inter quosnon ulti⸗
„. Homagii. mum fibi locum vindicat Homagium ex jure conſuetudinario introductum Specul.
in§& quoniam werſ. ſecundo quæritur. de feud.& in ſacris literis fundatum, Jah. v.17. V 2. Sam. 5. verſ.3. 2. Paral.* 3.v. 16. E. Maccab. 14. v. 47. quod defſinitura Thom Maul- 4 Iio er de bom tit 1. n. 1. adſecuratio fidelitatis& obedientiæ, quam ſubditus facitho- mino territorii, ſub cujus juriſdictione habitat: nobis dicitur die Huldigungoder Erbpflicht. Regulariter autem dominis territorialibus per Candſaſſios Kalios lab⸗ jectos omnes juramentum hoc ſubjectionis eſt præſtandum ſtatim ini ngreſſuregi. minis bald im Antritt der Regierung/c.) ubi Dd. communiter. Qual urare dtbeam, Vaſalli, Knich. d.tr. c. 3. num. 155. etiam ſi ſint Comites, Barones, Nobiles ſubditi s- dolph. Schrad. conſ. 23. /. 149 Et quia verbum homagii eſt æquivocum, VWahner yrad. 7* 2bſ.Verb.Landes oder Erbhuldigung/ in r. ipſeq́; actus juramẽti non uno eodem- que modo uſurpatur in ſubditis, in Vaſallis, domeſticis„confgœderatis, alisrepto cujusq́; negocii natura, unde vulgõ die Huldigungspflicht/ Lehenpflicht„Ampts — oder Dienſtpflicht/ Matth. Stenb. de juriſd. lib. ⁊,⁰.i.c. 7. nu. 227. Vult. 1. feud. 9 uu,4. Cujac ⁊. feud. it. 7. Sciendum eſt, nos hic non agere de juramento fidelitatis, quo vaſalli domino ſuo reſpectu feudi præſtant, de quo tractant Feudiſtæ communtter, C Xnich. d. tr. c. ⁊.nu. 170. Gr ſeqq c. 3. nu. 240. Gædd. d. Reſg. z. 375. Ziegl. comm. font 8 Landſa ſſy/ n. 46.& alii, neq de juramento familiaritatis aut aſſecurationis, quota formula pro officiorũ aut cautionis diverſitate variat,& ex ipſo quotidiano rerum uſu adparet; ſed tantum hic atringimus juramentũ ſubjectionis die Huldigungs⸗ pflicht/ cujus formulam refert Webner. in pradt obſ. d. oco p. 464.& ejus ſumma hæc eſt, quodjurans ſibi curæ velit eſſe, virà, corpus, honorem,& cõmoda domint, z trew vnd Hold zu ſeyn/ vnd was ein Getrew Landſaſſe vnd Vnterthan ſeine rec⸗ ten Erbheren vnd Landsfuͤrſten zu thun ſchuldig/ M aul. de homag. 4. t.I. Ro en 4 feud.c. 6. concl. 85. De homagio preter inſtiturum meum plura non addam, elegan⸗ tiſſima enim hac de re extant ſcripta, Thom Maul. de Homag. Andr Kuich. 4.7 z hbm. 23 8. E multis ſeq†ᷓ Arnold. Engelbr. diſquit. de juriſdict. Imp. diſquiſ. 37.& ſeg Alaas, S Pſ,Ir. de iurid. lib. 2. C. 7. /. 2 09.& ſeq Bocer. tr. e Regal c. 4.7. 44.1 pom Mith As juriſa concl. 57.& ſeq. Gæœdd.. reſp. n. 1 27. e⸗ 2. 349.& paſſim, Du. D. Reintingt/“. lib. 1. cl. 5.c. 4 Ausci. de jur princip. conſ. 73. e ſeqa 41, A Eandſaſiuas 65. Occaſione hujus videamus adhucq uidnam ſint Candſaſſy/&qum Laro Landſaſſta ſaſſiatus, de quo mirè variant Dd. aliis illos lic definientibus, aliis aliter; a ee⸗ 3 aus quid? hanc definirionem der Landſaſſerey pericu 10ſ. anvendibu
am& multis Imperil canfe ol.
2*
ſiathn
ddo aagiu adadt Kcuiu nper m dr. asO den. Lna Alyun ſeſſ dala ddon dän ento. onig
44&8

S co contek Ga l. h nen aniin (un einneren 3 n glinlißt an. r 6. eme uiem n a 71 Cioni angennn
2linari ünttin ſ elterütneen ilun lodcelinilm lu = atie gun bätade
c emi iſanen
ulmperiijhre Tandſaſſen vnd Vnterthanen/ Meichn. rom. Naan er. 227.2.. quare etiam Landſaſſen vnd Landſaſſerey ad jus terrritorii der
T Sfeluſiſtseu d uamtamuideclrg d dmaui uuinaia, e Baroves obleſcddul e Krguinewwdenrha 3 bu uraäiton-poneen. r css nkttunnen ra zflteänft an
I au n ſülu hnt
lejumitisi u * acan aiunmm b Akehn Fjlanam Tiatbautdſenn un 1A ery witnn dbſecierbii 9ts eeüdſeckonbd as Dur 46htn Kcärotaiend
un Dunbe tein
KErbediſt rb dl 4
(ſe rulc5 lmhell- 1
* 5 4
ntius non ſit, 1aſc.
571 8ℳ„ Th⸗ nherg defæderibus lib. z. c. 1. /. 40. Ee poſteum Ziegl comm concl.a.§. Landſaſſy/ n. z.
nus. 3 4 poſt tracta-
mm halaſc. de jur. Emphhiyt. Ziegl. J.§ nu. 14. Wehm, pradl. obſ. verb. Candſaſſ e5 Da. D.
dlequium domino territorii debitum includen
Euds Obrigkeit correſpectivé ſchaben t,& à Landesſitzen/ daß ſie im Lande oder afdem Lande ſitzen vnd wohnen derivationem accipiunt, Meic In Knich. Engyelop c.;3. Imòô Landſaß vnd Tandes Obrigkeit tanquam activum balirum ſemutuò reſpiciunt Schwanem/ Adec. camer. nu. t. Wehn pract, obſ. verb. Landſaſſeren/ Gail 1.6/. 21.n. I. Bidemb. q. nibil. 1.n. 5. Ziegl. A§. n. 11. E ſeoᷣaJ. Exinde aaſatlandſaſſium eſſe ſubditũ& nihilaut parum ab hoc, preſertim ratione& re. ecindomini territorialis, differt: Bidemb. q. nobil. i. num. 5, Sic enim inquit, Andr. Tnich 4. 7..3. u. 155. Maull. de homag. tit. 1. n. 2 6. E ex illi, Zieg d. loco, n. 3 8. Domi- iäteritorialibus per Landſaſſios& alios ſub ditos ſeu ſubjectos jaramentum aſſe- urtionis& ſubjectionis eſſe præſtandum;& num. 44. aie, jus ſuperioritatis ſuper landlaſlios&alios ſubditos„lidetalii principi vel comiti præſtiterintjuramentum älaticum ratione bonorum feud alium, habere locum&n. 108 inquit: Princi- spoteſtate der Landesfuͤrſtlichen Obrigkeit in ſuo territorio,& ſuper Landſaſ- Vsnatandem poſſe, quatum Imperatorin Imperio, n. 195 ſubjicit; Principes Land- lnsliteris edictis, man datis,&c. voce pretoria, Ciebe getrewenc 5 ellare;hosq́; ſilimipſisvoce humiliori vnſerm gnedigen Herꝛn reſpondere, quodibidem in bedeganter rationibus& auctoritatibus confrmat: Ita etiam aſtipulando huic lentene his utitur verbis, Wehner d pradt 0b. in verb. Landſaſſerey/ ſtatim in prin. Nen Landſaß/ hoc eſt ſubditus, nihil eſt aliud, quam homojuriſdictionalis,&c.& dlalquoties cum qualitate ſu bjectionis der Tandſaſſerey/ pag. 46 7. col. 2. air, ratio- decomicilii quis proprié dicitur ſub ditus ein Vuterthan/& ſubjectus loci ‚ein Ludſaß⸗Vuterſaß, n quo habitat:& paſſim ſub tit. Tandsfuͤrſtlicher Obrigkeit/ lndecommiſſ.p. 1 1 3.2. 21 Fol. 39. refert quod Landſaß ſit ſubditus: Beyſaſ⸗ ſlntincole: Leib eigene/ homines proprii: Idem demonſtrat, Bidem b. nobil J. I. 16.1 na 1.; z. 6.n.2. ubi ſemper illos Candſaſſen vnd Vnterthanen/ Land⸗ ſiſenoder Dnterthanen/ Landſaſſen vel ſubditos conjungit& pares facit, Knich. irsz 2u 342. Eucyclep. c. 3 Soſtprincip. hiſce verbis in Rancivit ſententiam. Land⸗ iſtrey dicitur von des Tandes ſitzen/ Dd. quare domicilii cõſtitutio, erſſ quis ori- ſubditum efficit: Audiamus etiam Petr. Frider. Mindan. lib. 1. depro- 16.,1.2. Aiſſerentens; nobiles„qui ſunt Landſaſſii, hoc eſt, qui principis alicujus lahlaperioris juriſdictionem recognoſcunt. Videamus tandem Gail. qui non tan- minrr earreſt. mper per c. 6,. hominem juriſdictiona lẽ& ſubditum in omni- equiparat, led in A. c. 6. nu. 10. ita ſcribit: ut poſſeſſor illorum ſit ſubditus domi- Krrirorii eiij Puterthan vnnd Landſaß/ eiq; homagium ſivej uramentum lub- 6gg88G 2 jockios

De ſuperioritate torritoriali& ejuſdem juribus adſinibus, Ut itaque res hæc dubium amplius habere non videa- atenus non eſt contra jus ſcriptum, ſed perinterpre- us faciat, Magnificus hujus Acad. Rector. Dn. D.
972
jectionis præſtare teneatur.
1 tur;cum communis opinio, qu tationem ex ipſo jure profluit, j
Henric. Nebeltra/ lib. 1. deciſ.& ſentent. dec. 1 per ot. Quia verõ Landſaſſen/ urplu⸗
rim um dicuntur nobiles mediaté Imperio ſubjecti eines Fuͤrſten Ritterſchafft/
oder die Landſchafft/ quihodieplerumque& propter rem feudalem,&propter
„ b ſubjectionem, duplex domino territorii juramentum pr ſtare coguntur, Montan. 11] A0P 9 breftare cogunrat;
in Vſib feudal. lib. 3. cap. 7.§. inſuper eſt& libr. 56. c. 1.§. quod juqur. Bidemb d. quiſtl.
A V num 3.4. 5·6. quæſt. 2. numm. I.& paſſim, Ioach. Cluten. Sylog. rer quotid. theſtat.uk
Idcircé etiam aliquantulum eos reliquis ſubditis ſuperiores& digniores eſſenon
dubitarem. Plura de his vid. apud Dd. alleg. inprimis apud N Vehner Bidemb. AM.o.
5 cis. Atq; ita arguit homagium,& ex hocjuramentum ſubjectionis, quodpræftant
Landſaſii S fubditi Domino ſuo territoriali, ſubjectionem& ſuperioritatem Ar- nold. Engelbrecht. de iuriſd. Imperii,tb.137.& ſeq.
„ 66. Homagio preſtito dominus 3ſuis fubditis eft recognitus Ergoadoff-
— Protectio. cium ejus poſtmodum ſpectat, ſubditorum ſuorum bona, res& perſonas protege-
re, defendere, tueri. Eſt autem protectio generalis defenſio ac cuſtodia territorioti,
’ tam juris quàm facti, de potioribus juribus jurifdictionis& ſuperioritatis, 2 1.
— conſ. 1 4. u. 8. E ſeqj: Et ſoli principi, vel ei, quij ura principis obtiner, talisprotectio
de jure competit, Menoch. d. arbit. q. Caſ. 338./. 3. Boër. deciſ. 179. Meichſuer nm.:.
lelnturpro-
lib.. deciſ.3. uu. 5. 6. Inde etiam à quibuſdam ſuperioritas territorialis de tertitotii unitetſali
tectio defenfioque ratione jurifdictionis, ſeu gubernationis
₰
—. 8.&* 1 N 1,„ 7, competens, Vehner pract. bſ. Verb. Landsfuͤrſtliche Obrigkeit/ bag 46 2.Zitg emm. concl& Landſaſſii, nu. 8.& ibi alleg. Loquimur enim hic non depactitia protectione
extraneorum ſeu advocatia Schutz vnd Schirmsgerechtigkeit/ led domionum territorialium, quando hocnomine& contemplations, quatenuùis ſcilicet ſunt do-
mini& fuperiores, intra proprios territorii fui fines alicui protectionem Lcliente⸗ lam promittunt& præſtant adverſus quemcunq́;, quæ tunc er uſu& molib8s a0 zus ſuperioritatis refertur, Gœdd. d. Reſp. n. 297. De jure pro cectionis, via lob Genng- Bechtius, tr. d. ſalvo ceonduclu& ſecuritate per tot.* inprimis, c. 10.Z gl. Lund aſſs 2.8 1. Er ſegd. G n. 159. Da D. Reinkingk/4.tr. lib. 1. cl. 5.cap. 4laré& elegani, Thun. Maulletr de Homag. iit. 11. per tot.. Regalia. 67. Quidam actus ſunt regales, quos exercent, velregulariter exetcere pol ſunt principes& domini territoriales in ſuis territoriis jure luperioritatis Vemiun
4... 4. 8 6 7* 5„ 1„ a.hoc jure regalia omnia, non ſolum, ea quæ in cap. un. qus ſunt regali, me 3
ſa, tam majora quàm minora, reſervatis exceptis, ex Caſtr. Rul. ã Valle Borcholi 4 8 7,* ³ 2* ¹*—, 4 un. quæ ſint regalia, n. 7. Sc henck. in tit. qyuus dicatur Dux Marchio. Peregrin. At vnhi 1 7. 4 3 132— U 8 641 72, 2 G*44. Sed& ſi quæ alia ſunt, quę ex uſu recepto pro regalibusſcdena „, KRol. A Vall. conſ.42.*„, eno,,,„2. 27. CujAt.un Viæ regiæ. 42/. 7 vol. 2. Menoch. de praſumpt. lib.z praſumpt.97.7. 27.d ⸗ ⸗ 2 ⸗ 5 3 2 ℳ merare fas eſt. Viæ publicæ velregales gemeine Landſtraſſen Keyſerliche frer d1 — /de A. 1— 4 rncl ſtraſſen/ ideõ regalibus accenſentur, quod tutela& defenſio earum adpruen pertincar,. 3.7. 13. Ff.de eff. proconſulis, I. 2.§. 4. 66 9. C. deoffie prafed prær. Afr.1 /.—.*.4 0 n te⸗ 5.05/20. num 3. Gail. 2. 2b. 64 nu. 2.& ſe Gad. d. Reſp-n. 321. aded ut doml 1 neatur deprædato debonis in via ſolita ablatis, Gail. d. loco G.
Mynſ. 5. 6667T. 19 Ammu
6 1.. 2 naenu- 19 Fult. de feud. c. 5./. 7. Verſ. atque hac ſunt. Ex quibus omnibus tantum prhen an he Ner
alagh
ater⸗

Bjubcha d ampllu amüü lag,u ſit
f hujc dalgen
Tae a
Jafilthſa, 5 do ints düſnjenghn
4. 1 Riet temae t ezerrirarialis ex So V 3 ninet dne utertitorialis ex Sehurff. W eſemb. conſ. 3.n. 3. G10. Ineſt autem huic juri non tan-
inlecuritas& defenſio, ſed etiam facinoroſorum punitio, ſine qua illud conſiſte-
htöiardgun lan : utuan un ait Nlem mnunt V ² Petorsga an * SSapud Färsäfedal red ſidſeing mkn
rbionen hhen en
8 tsekrnpint wa a dona,ne ſttnn.
Kenlorrcuieeeruni r Voonäblrernd”, A! A Kincyhrnen rntei eir in e unm. — rite erianbeännurn ujertenbren nitti edrrit Whm
„ hicdon tenaltanuntin
6 sgatthinittemm 1 rons arürudh zalicuntantinr quetu Gdnäsi Rjare erbus e G aynmudiu ſnS 19 aRalublan e
G
terrene
ent,erg fen dorüs idke Henud enJu ar'nu ne b 9 1 nuelnäit uMu in
H0dddh eralbub
Dur!
1 zuntumdlee amdore eae 9 1
ſeaſterite ſ eecſo euueh K getel 7 Jyu tl auſevi" Kanus
”
45
1 A09
“p 1 4
4 5 9f50
isproce
D. Chriſtophori Mingii. 5 73
4400- 5z,S. nach dem aber/ e An. 15 59.§. damit dann die Obrigkeit/ Roſentb. d⸗ ad.j.concl. 2 2. Sixt. lib. 2. c. 2. u. 35. Et hoc etiam propterjus conducendi euntes&re-
nD. kuntes,& ſic peregrinantes per vias ſolitas, wegen der Gleitlichen Obrig keit/ auff
feyer X ehſerlichen He er⸗vnd Reichsſtra ſſen/ Andr. Knichen. de Saxonic. non pro- nana iuram. c. 5. quod jus principes& ſtatus habent tanquam partem juriſdictio-
enonpoteſt, 1congruit, f. de offic praſ.l. 1.§. quoties, ſf. de offic. prafect. Vrb. Sixtin. de Re- M.2.7.2„. 39. Quamobrem etiam in multis locis aluntur aut alendi ſunt ſtipẽ-
aramhaberent die daß Gleit bereiten/ Matth. Wehn pract. obſ. verb. Gleit/ Gleid⸗ ſche Obrigkeit/ dehoc jure conducendi, vid. Iop. Georg Becht. de ſecurit& ſaivo cö- luñ Biuemb nobil. quæſt. 1 1. 1 2. Thomn. Mirhael. de iuriſd concl 0. Mattbh. Steph. tr. de iunjſ. t.lb. 2..7.num. 397.G ſe*d. Ziegld.. Landſaſſy⸗ n. 161.G ſoqq. Percipiunt tiam tincipes& ſtatus jure territorii vectigalia, què ſunt fructus, q aibus ſuſtine- ukeſp. Tacit. 14. iſtor.& 14. Annal. quæ ſi in portu ſolvantur, dicuntur porroriũ, ſiutipa,ripatica, ſi in terra telonia Sixtin. de Regal. c. 6. yppol. Rimin. conſ. 7 2. u. 12 1.
ſeguibus omninõ vid. Buxrorff. ad Aur. Bull. Car. IV. concl. ↄ1 per tot.& Thomam. Naal de Homag. tit. 10.
Iuss condu.
cenas das Gleid.
aurulgé Außrentter, Stallbruͤder/ Einſpaͤnniger/ ad hoc deputati, utviarum
Vecligalia.
3 Flamina publica etiam ad principem pertinent jure ſuperioritatis Weſ. plumina uefdſtuminibus, ne quid in hum. nu. 3. circa finem, Matth. Steph. deiuriſd lib. 2 F. I. publica.
nam 416. quod quidam ad proprieratem tantm& juriſdictionem reſtringunr laumenſede alluV. lib. 1. c. rſ. nu. I 1. ita ur uſus eorum ſispublicus, l. diligenter, God Ae tusdache.llli tamen non ſolum navigabilia, ſed& que in navigabilia influunt,& nigniteraugent„quævè per alveum publicum currunt, unà cum piſcationibus mWin:de§. Georg. in inveſtirura ſua verb. E cum piſcationibus, n. 1. 1. ad jus terri- tüluperiüs pertinere, in A. c. 1. qua ſint regal. Dd. præſertim Iob. Borchold. n. 30. Rol.à ſaluem 97. vol. z. Andr. Knichen, d tr. deiur. Sax. in verb. Daeum Saxon e. 5. fol. 13 5. tihnnbus Germaniæ conſentaneum eſſe, ſcribit Henr. Roſenrh. de fæud e.. concl. sg Guid. Papæ. quaſt. 577. nu. 3. Bidembach. nobil. quæſt. 13 er tot. Pertinet inſu-
faſineudende monera ad hanc ſuperioriratem territorialé, de quo R. A zu Nuͤrn⸗ Ius cuden-
deig de An. 1524.§. dergleichen hat/ Gde Anno 1 570.§. als dem auch/ Choppin. de æ monetz.
D),—.. 8„ 2 h at⸗. n. 15. Viw. deciſ.⁊0. nu. z. Bud. de renum, c. 4. lib. 1. Knich. de jur. Saxon. 98 ueum Saxo.e ¶Tol. 1 5 2. Gœædd. d. Reſp. nu. 307. Cabed. vol. 2. dec. 4 5. Eaudenſ-de a.Covarr. de re num Ant. Kauffm. reſolut. de re monetar. 69. 3 8 Imperii exercen t poteſtate fuperiorirati 8., quam habent in iure ſei & Da. in à, c. r. quæ ſent regal. Peregrin. Cui enim conceduntur regalia, conceſſa
9 mmcenſentut fiſcalia, Crav, conſ.12 8. n. 4. Perr. c. 6.7. 1008. Afynſ.conſ. 6 7. num. 2. Er 5 191. Jus aurem fiſci eſt, ut ſuccedar magiſtratus in bonis vacantibus in caſu non Sucteſſio in i aut tepudiantis hære dis, c. 1. quæ ſint regal. ubi Da. l. 1. C. de bon. vocant. Pe- ponis Vaca-
t. Iil. 3.n.l. ſuccedit autem cum onere, 1. 7. C. de diſtrae pig Gail 2.5/.8 6./. 4. zi5us.
elllte 72
6e.Legitimi G 2. 7. S26. 2 6, 8 3 Sitimiheredes ſunt collaterales, qui in infinirum, excluſo fiſco, ſuccedũt, Uæ pr⸗.. 3 111134 ahn pro hac ſententia profert, Bocer. tract. de vegal, c. 3. num. 3 0. Hæn. Inſtit. W.lz.h... 4 3quaquam hoc jus olim ad ſolum Imperatorẽ perrinuerit, J.1. C. de bon. G4888 3 vacant.
19 9—. 8—. 4 3 Quidam actus ſunt in ſpecie fiſcales, quamvis ſimulregales, quos ſta- ³ Fiſci.
——õõõ—

974 De Superioritate territoriali& ejuſdem juribus adfinibus,
Sueeeſſio in vacant. I. quidam, 6.. quoties, 1 de leg. 1. Deinde ut ſuccedat in donis damnatorum nun
bonie Aana.& proſcriprorum, tit. C. de bon. proſcript. juxta tamen Aut. bona damnator, C. eod. ut ca- i98 4.. 4....„,
3 8 4 3„ 1..* 4 2 1
rorum: biat inſuper ea, duæ tanquam ab indignis auferuntur, Peregrin. Iejur. ſſc.il. 2c 4
1,KE.
nu. I argum. tot. tit. ff.& C. de hi qui ab indign. Plura de ejuſmodi ſucceſſione, id.
4 In in, quæ 3 3 4 24 apud Gail. ².⁰9 188. 2um. 1.Mynſing. 3.06791.Hartm.ib. 2.kil. 43.06:9. G eonſ,7na. leeha
oe Pawn Tiraq. tract. Lemort p. 2 declar.1 5.Es. II. G ſedq. Borch d. cap. 2n. quæ jint regal. num. 97. 1
„ auferun- Mateb. Steph. tract. de juriſd. ib. 2 p. c. 7.n. 200.& nu.4 46. Gabed,p. dec. 1. 54.18.1n. Knt guy. Bidemb. nobil. quæſt. 10. Et de juribus ac privilegiis fiſci, Matrh. Steph. d. ir 2.5.1e.). 1
„. membr. 1. ua ATlus Iu- 70. Quidam actus ſunt juriſdictionales tam meri quàâm mixii lmpetii, de dnse riſdictio- juriſdictione in genere ſupra quedam propoſuimus, quo d ſc. principes&ſtatuslm. uunn
nales, perii exerceant in juribus territorialibus& regalibus annexam omnimodam ſutiſ. ulh
„ Aictionem civilem& criminalem, die hohe Candes Herzꝛligkeit vnd Gerechtgteit aült mit allen Gerichten/ Obriſt/ mittelſt vnd Niedrigſt/ mit allen jhren Ehren Wuͤr⸗ a
den/ Freyheiten/ Nutzen/ vnd Zuhoͤrung/ Eruel. Cochm. R eſp. Acad. 1.n. 160 Kdes- lui, „&tibus meri& mixti Imperii itidem in conel de centena& voigtheia; de quibus tnen ine pleniſſiméè, Knich. d. er. c. 4 per tot.& Bidemb. nob. q. 7. 11. G 14. ex q uibus illipeti pol⸗ dolm
ſunt. Huc referũtur actus juſtitiæ;ubi primo generalis ejus cöſideratur adminiftra- inen
tioUnde vulgatum illud natũ, qui te judicat, Dominus tuus eſt, Lud. Rom. conſ Jo:uul. dic 1
— 3. verſ⸗quinto quiproba. Menoch. conſ. 7·. nu. 22. G. conſ. z 1. Eſt mea quidem ſanttntia dunit Iut conſti· 10. Nec refert, quod per ſubditos jus dicentes ea expediatur; cum& us eligendihre 6
euendi!ia. torem, ſcabinos, magiſtratus, eosve contirmandi, die Gerichte zu beſetzen vndznent, dain 3 V giſtratum ſetzen/ Principis ſit, ejusq́; ſuperioritatem arguat, l.i y.de Amb. Novizel.n H. Balt. ſta
Pꝑratorem, in fin n. z. C. de EL. E inl. Barbarins, nu. 13 ff. de off prat. Menoch. conſ. 70,0,31 Henn. iije ſcabinos Gaœd. conſ. de iur. civit. 2.. 2. M eichſn. rom. ⁊. dec. ult. lib. ⁊ u. 120.& ſeqq.Thom Aub. lun — Gc. perti- de iuriſdict. conclꝗ 2. De ſcabinatibus privilegiatis, quorum mentionem facit, Call, Gätu net ad ſupe- V. P. H. O. tit. 219. art. finn. vid. Bocer. claſſ. 6. Aiſp. 3. h. S.& ſeqa. Matth Stepyhdete ſih rioritatem riſd lib. 2 p. 2.. 4 per tot. Et heęc juſtitiæ adminiſtratio tam activé quàm paſſirtcti- ſaue territoria- telligenda, Recht geben vnd Recht nehmen/ Beroſ. conſ 2 2 1u.2 5. vol., lircimme⸗ üno lem. diatè in aula; ſivein curia provinciali cauſa ventiletur poſtmodum adminiculante ün Dicaſterii provocatione ad ipſum Principem ea devolvatur, ut eleganter hoc explicat, rich. al provincia- A. ir. cap.; num. 27 1.0 72†.& in Encyelop. c. 6. Ziegl. com. concl.§. Landſaſſy/uul43. do lis tonſtitu- ſe2 G nn. 17 8:cum ſeq. Ad juſtitiæ enim actus propriê pertinet Dicaſterihrovin. ſn tio? cialus conſtitutio, Wann man ein Hoffgerichte helt vnd anricht/ quod exidenter ad ut Arces& oculum demonſtrat juriſdictionis actum territorii jure radicatum„Knich.d 39b. ue palatia in 276. Teſſera enimjuriſdicionis eſt tribunal paratum ad jus reddendum, EH asp. uibus ius cum Eccleſia, n. 6 3 6 de cauſa poſſeſſ.& propriet. Petra, qu⸗ſt. 1 2. 2umm. 43 5. inprint, Um ſiun redditur, de arces& palatia, in quibus jus redditur, inter regalia numerantur, c. un. verb †a. i regalibus latia in ci vitate conſuet quæ ſint regalia. Peregrin Ue qe iure fſci, ib.r in prinanu 16. ſpas annume- Decian. tr. crim. lib. 8. c. 2. 12 fin. Octavius Zobolus, conſ. 3,num. 20. o ſeoa. internk inr rantur. Peregrini, Plura de hac materia, vid ap. Cabed p. 2 deciſ.85, Xnich. Encyclipad, 725.J. uk
Paritio in Matth. Steph. tr. de iuri/d. lib 2, p. 1. c. 7. num. 3 24. G /*. Conſedarium eſt paritioin Cr ua 2 2.„ 2** ℳ. 15. 2 7 eum„„ Comitiis mitiis provincialibus, auff Candtaͤgen erſcheinen/ quicunq; enim hæc iuſtituit, 1, . dlar
provincia ſuperioritatem habere neceſſe eſt;& quicunque ſæpis ad Comitia hroriue 3 m au
libus. vocatus comparuerit, eaq; præſtiteri 1— ati. in album ſub ditoru np ‚eaq́; præſtiterit, quæ reliqui ſubditi, in a proriu

Ar ſäbau h
Uececztan Etag ann,
1u. dunag
emeri lünngri 1. Juodle nanl —zanneum aun nl eGerüijnu g * mitlazrch aat, —hm liſdunanke sOntnutn um 2 u. Gtagümliren * iis cjusderurmu da tuus⸗i m wal
. zan ur hnugim anu A edirmem Aahabſ Berichtzthn wna⸗ 2 Fu dn ſ Aut Kaumintunn S3 auceeg t uonmnrännm rehla
N 6,O hu ,. / A lebhir
1) täm acdenuas3
JemK
aunſaua 4 tür zo relu.
*
1
—
9 lteleganset Rds,— uum. unl Liſu
eneßäunbe optienunun 1
1m1ad jls redde 473 I Innhelh- auf.eun,
D. Chriſtophori Mingil.
975
priacialium relatus dicitur, Gail er de Arreſt. c.7. nu. 14. Generaliter enim ob edi- nia præſtiti inducia poſſeſſionem ſubjectionis& juriſdictionis, Afflici. Aec. 26 5,u. aColleg Ticinenſ. conſ. 9 7.1/. 5 4. Knich. Encclopad. 6.14. d. c. 3.n. 16 9. Meichſn. tom. la dec 6./n.) 2. Gœdd. d. Reſp. n. 12 9. Ziegl. d.§. n. 139. G ad. Du. D. Reinkingt /a. cl.
4enum. 70.
71. Proficiunt porrò in hoc juſtitiæ negotio ad Principis& ſtatuum ſuperio- Conſtituti iutem tuendam conſtituriones provinciales Candes Ordnung/ Landes recht/ arg.!
utli ubi gl.& Dd ff. ſi sertum Pet. Ioh. de Amic. conſ. ⁊. uu. 26. Knich. Eneyclop. e. 5.&d. L7o Vinain. 1s„.276.& ſunt veluti peculiaria jura, quæ principes& Domini territoriales in
lis.
ſiditos exercent, Meichſn. rom. 2. lib. 1. dec. 8.7. 47 fol. 808. Moribus autem obti- niturinconventibus provincialibus conſilio& adſenſu ſubditorum ſanctiones
1
fomulgarentur, proindeque mererentur contractus pactionisque indolem,& ir-
norabiles redderentur, quamvis alioquin princeps per ſe ſolus leges provinciales andere poſſit,! fin. C. de EL. Bald ibia! humanum,n. z. proceres tamen adhihere ſo-
r Krich. verb. Electorum,
6. S.z. 83. de iur. non provoc. G A. c. 5. Et ſecundum has con-
ſtutiones& leges provinciales Camera pronunciare tenetur, ord cam. p. 1. tit. 56. uudolim ſecus fuit, argum.! formam, C. de offic prafedt praror. De his pluribus agunt muim conſ. 13 n. 82. Andr. Gail de Arreſl. Imp c. 9.n. 1. Paurm. lib. i. iurijd. c. 6. uu. 1z. ſauhd z. G Attr. g. 1./. 366. G ſea2. Matth. Stepb d tr. l. 2. p. 1.c. 7.n. 3 24.& ſegj. Bi-
inz golil quaſt. 7.§. Gebott vnd Verbot/ Ziegl. comm, concl. d.§. n. 122.125 135.
as G';roclamariones offentliche Nandat/ vnd Edic. emanatæ quoque probant
unalem& actualem quaſi poſſefſionem juriſdictionis& ſuperioritatis, Ceph. 1iο⁵ε 6 4 3 num. 4 8.& ex harum exercirio quatenus nimirum in tranſgreſſores pœ- Edicta. stlubjecta,& in effectum deducta atque exacta fructus juriſdictionis adpa- ttahan. 4e Amie. conſ. 49. /um. 10. modé non fuerit contractum, ſed obedien- rlidſecuta à ſubditis Petra quaſt. 1 2. nu. 4 58. verſ.& oportet. Menoch. conſ. 1000.n. 9. begz ir to-alio in poſſeſſione vel quaſi ſubditorum non exiſtente, Bald. ꝓroæm. nazo nec impedit hos, ſi aliqua intercapedine non fuerit edictum; quia facultas deenänon tollitur, niſi oblata occaſione con tradictio intereeſſerit, cui fuit pa- nunenoch. d. conſ1000 1. 69. cum ſoq: Knich. Encyclopæd. c. 8.& d. c. 3. n. 28 5. G /%.
Nglana ub.; concl.
397:/. 8.9.& concl 1117.. 13. Quod etiam per ſolam edicto-
umaſtrionem ſuperioritas inducatur, etſi nemo in pœnam incurrat, tradit, Natta 85 6,n.77. Ari& Bart. in! hoſtes,ff de captivis& poſtl nu. 3.& /ſeqa. Thom. Mich. d. ſanela. infin. Marth. Stgph& lib. 2,⁵. 1.C.7.1/. 3 50. E*q2. Huc referendæ ſunt in Iahibers
WWinione autocraticæ
uder inferior ge
lan grepp A ih..
9
XIOd
3 5* nmirum illa convocatio per ſonum campanæ vel tubæ fit à ſuperiore, ir- 1 4. 2*„*. 8*
1 no magiſtratus inferioris vel univerſitaris conſenſu„& quatenus non expe- unt ehrelentiam& ſcientiam, quæ nihil operarur, Decius in I. qui in vitis, n. 3 ff de
„quæ certé ſuperioritatis ſymbolum eſſe dicuntur: Etexin- 2es bet parere ſuperioris inhibitioni, l iudicium ſolvitur ff⸗de iudic.
„
1 n.370. G ſea. Sic&o pulſas compana pertinet ad jus quod voca- pulſzu aGebott vnd Folge/ Gada. 7. Reſp. n. 56.& ſic ad jus ſuperioritatis territoriali 1
18, campana?
Oldraqdu⸗ conſ.9. in fn. vid. Thom. Maull. tr. de homag.. 14.
18* Provocatio inſuper ad ptincipem indubié ſubjectionem& exinde ſu- Provocs an kwlorit
atem territorialem imp ortat, Alban. conſ. 62 nu. 8. G 64.& conſ. I1 num. 29. rio.
Wquia quando à ſentétii
sinferiorisjudicis provocatur ad principem, ſubjectio- nem
Proclamar

976 De ſuperiorltate territoriali& ejuſdem juribus adfinibus,
nem provocans fatetur, idq́; declarat Ant. Quetta. conſ. 7 1. nu. z. Knich. d.6. 3.2.279. & ſegq. Et in Enecyclopæd. c. 6 NMeichſ. tom. 2. dec. 4. lib. 2.n. 127, fol. 25 2. Gail tr. Aearreſ. c. 7. n. 14. Rol. à Valle. conſ. 7 5.uu. 19. vol. 3. Covarr pract. obſ. c. 14. num. 6. Niſi tamen
princeps aliquis per con tractum eam juriſdictionem à ſe abdicaverit, aliique con. ceſſerit, ut eo, ejusq́; cutia omiſſa& prætermiſſa directò ad cameram adpellaretur quo in caſu ſuperioritas territorialis neq; huic acquiritur, neq; illi adimitur, quod Exemplis declarat, Matth. Stephh. d. tr. I. 2 †. 1. c. 7. num. 3 56.& /ſed. vid. Gædd d E4. n.125. nu. 510.749. e ſeqa. Ziegl.. Candſaſſy /n. 173&r ſeq. Bidemb. nobil quaſt.*. appellation/ n. D. Reinkingk/ d. tr. lib.. cl. 5.c. 4. num. 87.& ſeqd. Ejuſdemfarinæ
Iura ban- ſunt bannimenra vel jura banniendi& eorundem pignorario nes, Pfaͤndungen /uriſ⸗
4
niendi. dictionem enim& territorium iis probari ſignificatio ipſa demonſtrat, Crauet. tonſ. 673,. 12.lib. 4. utpote, ſi bannita ſit ſylva, quoad paſcendi, lignandi,&c. uſum trãſ- greſſoresverò mulctati ſunt vel pignorati ſind Gepfaͤndet/ vel pignora luitionete- cuperant, pecunid dataà, juriſdictionem& ſuperioritatem loci evincuut, hrir uli Bari. n. 10, ff ſi quis ius dicent non obtemp Et hoc deſcendit ex iuriſdictions foriſalipo- tiſſimum auß der Fuͤrſtlichen Obrigkeit/ quæ in banno ferino,& jure foreſti conſr-
Iuri ſdictio ſtit, beſtehet in Wildbahn/ vnd§ orſtrecht ſimul: Unde paſſim diſtincta ſunt ofſicia
Foreſtalis. des Foͤrſters/ vnd Jaͤgermeiſters, Illaſylvis memorib usq́; præficitur, ne perexci⸗ ſionem arborũ fylvæ devaſtentur; Jaͤgermeiſter/ venationi præeſt. Vox Wildbaha nobis dicitur à fera Wild/ non à ſylva Wald/ unde exiã latior eſt adpellatio Wil⸗ bahn/ quam ut ad ſylvas reſtringatur, ut ſive in ſylva, ſive in agris ſeparatis jus ye
aandi quis habeat, utique Wildbahn/ habere dicatur, Gædd. d. Reſp. nu. J1. Them. 1 Plura
4
Mich d&r concl 3i. Bidemmb- nob. quaſt. 15.16. 17. Marth. Stepb. A. 2,% 1.7.n.431 de hot jure vid. infra, c ſequent. conel. 78. Hinc damnorum campeſtrium puninione&
exactione exparte exigentis& imponentis quoq; docetur juriſdictio, Bald eunſtl
44 5*n. 8. lib. 3. Cacheran. conſ. 34. num. 1 5.17.18. quæ per adpoſitionem cuſtodum, quos ſaltuarios, camparios vel campeſtres, feracerios& banderios vocant gotſt/ oder Holtz⸗Rnecht/ Flur⸗oder Feldſchuͤtzen/ Natta conſ. 311.2.ä.t.2. Joh. Philij Mou- ſpel conſ. 40 n. 7 Er n. 37.& ſe*d. Gœda. a reſp. nu. 3 20. Bidemb. nobilg 7 5 Straßfe Frevele vnd Buͤſſen/ eſfectui demandari ſolet, denotatque pariter juriſcictionen & ſuperioritarem, l. quarundam, S1 ff.de acquir poſſ. Bald. con. 445. num.. Natuu con’ 204.y„. 3.t 2. Si ſcil. fiat à principe, domino territoriali vel ejus officiali, non kerôab Tuus ponde Inferioribus, quibus ſuperioritatis jura negantur, Knich. de.3. nun. 300. H ſens. Non rũ& men- incommodè quoque huc referri poteft, ius ponderum& menſurarumz de cuſus ſulds ſurarum. aurore mirè variant Dd. quos allegat, Knich. a. tract. c. 4.7n.230. Quicquid it, eonſtat nihilominus jus menſure, pon derum& ulnarum eſſe publicum,& ob id Carol. fa- gnum conſtituiſſe parilitatem ſeu æquitatem in toto imperio, teſtis eſt Areutinu⸗ 4 fel. 28 7. referente Knich. d. loco ubi ad hoc plura addit exempla. Nemineminfußer conſtituere poſſe normam& gnomonem niſi juriſdictione munitum liquet: quo ſi eſt inferior, formam& pondus ex archetypo Principis obſtringitur deſumere, 9 guen. l. modios, 9. C. de ſuſceptoribuss prapoſe Grartar. Topeis par.7.u.7 17 vens ma 1 qùomodo falſifici ob ſtateram adulterinam cocerceantur, ibid. tract. nich Ae. par. Fde extraord. crim. vid. etiam Bidemb. nobil q. 7.§. Gewicht/ Maß/ uomo 1 dat lam terminorum ſeu limirum motores& corruptores puniantur idem monttta
Kaicb d. c. 4.u. 214. G ½d.& c. 3. num. 3. G ſeaa. 73. Se⸗
kaioh tyan pnii aum. phh⸗ 1 mmini 1 hetn neyſ enn Kanai dirii 10. di, de 11 1 aj auce bi

Iba ſuidn
8⁴ rnalig,
.
T AMältanen nea iangi beo 24 teraaglean 1 u. neg la rn, d gntta E N Jäm, 1 17 G aeatne *e ore pfäggnn 2 dtemrn ſann, E dhligradmji der eiannen n m boeem g 2 dit Krin then ajin fernn Sprrrä⸗ Reralmm dtnet ucka Ha ateim,ſern. * tiauipaet u gichi älannreeltodhh. I üreuaneiſu 23 Grtl gfih nhl thushe em emetinfeiies e cetujtlid, — perthlmnt in, * os üübäint h rnnlüläte
16
Iuund ualnn nn
1ne Wdlohicl
8 pn
nuguot
D. Chriſts phori Mingnl
977
73. Seqnuntur actus indulgentiarum& privilegistum, quorum quidam Ius permie- relpieiunt univerſitatem, qu dam verò perſonas lingulaszad illos pertinet jus per- tendi ac in- nittendi ac inſtituendi collegia adprobatorum artitcum ſive opificum Zuͤnfften ſituenai col und Jechenzuvergoͤnnen vnd zuzulaſſen/ illis privilegia conferendi,& ſtatutai pſo legia um confirman di: quæ collegia, ur& alia, cum pro cujusque placito habere non li Zuͤnfften tatzſed& olim legibus publicis, aut conſtitutionibus„VelSCtis ſuam habueriat vnd Sechẽ. aathoritatem Mindan. de proceſſ. lib. 1.c. 30 inſin. Matth Stephan er de iuriſd. lib. 2 p. 16num. 8. ne ſub prætextu collegiorum Reſpubl. pernicioſætractenrur,& con- ſumtiones exercitentur aut etiam ſeditiones excitentur, I. 1. ff. quod cuiuſq; univer- ſtat nomin I. 1.7. 3.1.4 ff. de colleg. Illicir.& ſic inde Reſp. detrimentum capiat, l. un. C.
dhptivileg. corp. Idcirco ca& hodhe jura ſuperioritatis tertitorialis permitruntur ac
ge⸗
wuktmantur R. A. zu Augſpurg. Ae Anno 1548 rit. von den Handwercken in mei/ in verb. das ſolches von der Obrigkeit hinfuͤrs/ ꝛc. G⸗ tit ſequent uniep.& pe- nulimo, In quo tit. ſimiliter tolluntur& abrogantur multa collegiorum ſtaturatan-
— guam iniqua; de quibus, ut& de tota hac materia& Collegiorum natura&juriſdi-
tone, vid Matth. Steph I. ir. de iuriſdict. lib. 2. 1.c 6 7. 8. Gl I1.c. 38.„. 27. O& ſeqg.
O'inæcon, pract. lib. 5.c. 10. Weſ Barat. ſ. de colleg.& corpor. Henrie. Bruning. de variis
mniverſitat ſpeciebus, earumq; iuribus paſſim. Schonborn. I. 1. polit. c 11. Kubach. Iluſt. uaſtcent. 1. dec. 7. quaſt. 3. Dn. D. Reinkingk/ lib. 2. cl. 2.c. 10. Poteſtas re cipiendi& Poteſta⸗ re- Kwandiiudaos dependet eriam à ſuperiorirate territorial in principatibus& ſtatuũ cipiendi ac tetritoriis Aur. Bull. Carl. IV. tir. 9 Policey Ordnung de A. 1548. iit. von den Juden. tolerandi 6P.O. de An. 1 577.tit. 20. Theſſaur. deciſ. 57. Perr. Denais. in Ord. cam tit. 150§7. indaos.
rtia deregal1 1.c. 5.n 9. Hei 8 5. I quaæſt. 4. 2. 0. Schoͤnborn,/1. 1. polit. c. 26. Thom.
ſliehael de iur“/d. concl. 48. lit. b. Buxtorff ad ur. Bull. Car.] V. concl. 90. Gœdd. de re-
Penſ. 299. An autem& quatenus in Imperio Romano inter Chriſtianos tolerari
latjudæi? Sufficienter& crudité ſaris expl cat Ampliſſimus hujus Academæ Procancellarius,& facultat. jurid pro tempore Decanus ſpectabilis Dn. D. Joh. Kie-
niits n aiſcurſ Academ. de regali. habendorum iudaorum. Dn. D. Reinkingk/ A rr.2.
Musz. Et ejuſmodi confirmationem,& privilegiorum conceſſionem ſuperiorita-
tictterritorii ſymbolum evidentiffimum eſſe monſtrat tr. Nov. 1 5. c. 1. Baldus quo-
dueſtatuit, in l.fin. n. 2z, de legibus Decian. Reſp. 8. n. 22 5. Vol. I. Cravett. conſ. 949. nu. 3 5. unſierioritati⸗ pag. ſ. Weſ. conſ. 2 1. u. 68. verſ.Irem ex bri vilegio: Nam in principis
hoteſtate reſidet privilegii conceſſio tanquam ipſius donum; quod pluribus& ele-
zuater declarat Andr. Knich. eneyclop. c. 9.
74. Actibus perſonas lingulas concernentibus annumeratur ius famæ reſti. Ius famæ re nena R. AAe An.1526. Speyer§vnd wiewol der gemeine Mann/ argum. l. 1.5 ſtituendt. ſifas quaſt. /divi fratres 27, pr. ibi vel in inregrum, F. de pænis l. pœna, ibi honoribus.! neu neq intgram. C. de ſentent, paſſ.&reſtit..1. de ua. IO f de poſtul. Menoch.
a Iebin na queſt.1.1 gu2.53 nu.; Farinac. inpralt erim-lb. 1eir 3. Quæſt. 1 7. nu. 1.
1hom. Mich de iuriſd. conel. 76. lit. a. Roland. i Vall. conſ 4. n. 4. lib. 3. Hei 2. quaſt. 2 2. Ius pænas Tius indulgenai Telicta, pœnaſq; capitales remittendi I. Reg. z. verſ. 26. d. R. A. de Anvo capitales 3 Londwiewol/ E Fes ſoll ſich auch/ l ad beſtias ſrde pænis. Roland, à Vall. conſ. 4. remittoni. hns A. 3. Menoch. de arbier. iua. quæſt. lib. 2. caſ. 4. Conſ. 3 36./. 27 Moller. 2 Jemeſtr. 3 916 2. Cephal. conſ.9 n. 37. 1. 4 Farinac. d l. I. tit. I. quaſz. 6. In qua quæſtion. 4 hancgratiandi mareriam, ut vocant, examinavit; Thom. Michacl. d. concl. 77.
Hhhhhh lit. b,

978 Deſuperioritate territoriali& ejuſdem juribus adfinibus, lit. b. ubi plurimos ad hoc juris civilis collegit textus, qui licet in ſupremo principe loquan ur, hedie tamen idem eſt in Duce, Marchione, comite,&c. Rol à Valle db- c, Farinac d. loco n. 7. qui omnes præſertim in Germania, vigore ſuperioritatis terti- torialis hanc poteſtatem habenst indulgendi& remittendi delicta capitalia, quate- nus tamen divini juris auctorita: nos refragatur, ut hoc eleganter reſttingit ac di- ſpurat Cl. Dn. D. Hunnius in er. de iuriſd. polit, par. 1.c.. quæſt. 5. Schonborn. 16.) jobi
Salui con- c. 24. Ziegl. comm. concl. 5. Candſaſſy/ num. 1 27. conceſſio ſalvi condullus, ſeu ſecunia-
dudtus con- tem delin quentibus ermittere die Gleitliche Gerechtigkeit/ jus ſuperioritatiset-
esio. iam evincit,& quaſi poſſeſſionem der hohen vnd Fraißlichen Obrigkeit/ conſetnar & tuertur, l. retegari fde pœnis l. 1.§ 1 de quaſtion. Cep hal. conſ. 45 8. nu. 37 1b, 4. Me
4 noch. de arbitrar. iud. quaſt. lib. z. cent. 4. caſ. 3 36. num. 2 7. Mynſ. 3 0b/ 20. num.]). Gall
2. 04ſ. 6 4. uum. 2. Schurff. conſ. 2. num. 4. cent 2. bixtin. de regal. c. z. num. 35 lb, Knich. — A.er. c. 3 num 433 Weſeinb con,. 33. 2. 3. G 11. Boër. deciſ- 19 7. nu. 1. Thomqlichasl A. concl. 7 litc Matih Steph, ir. de iuriſd./. 2 p. 1.c. 7 n. 418. Gœdd. d. Reſhu4 494,0 Feq. Ziegl. d.§Candſaſſy/n. 128. Securitas autem dicitur, quæ radica ut in tenito- rio concedentis,& juſtificaturex ordinariis ſuperioritatis juribus, ſi qnidem inalie- no territorio deliu quentib. eam concedere non videtur ſatis tutum, Knich dn.4 34. Quidaurem& quotuplex ſit falvus condudus, quomodo& qnando concedatar, & totam haac materiam explicatam vide ap. Joh Georg Bechtium, Ai, As ſecuritats & ſalvo conductu, Knich. d. loco& Eneyclop c. 1 2. Bidemb quaſt. Nobil,7. Gleidhon Iudurse vnd zum Rechten. Arum. ad Aur. Bull. Car IV. diſcurſ. quæſt. 1. G 20 Schonbomm t mdurid mo. ,, G.2 5. Kubach. Nuſtr. quaſt cent. 3. deciſ. 5.quaſt 4. z Ealiquot ſeqq ſeod Torio matarievul. l 6.5. Eübac3. Muſe?. 2acſt aenn 3. eei Jat4 5. S Srere then z inducias morator ias vulgs Quinquenuell oder Auſtantsbrieff/ debitoribus, qu, ex cr gõ Quinqui C e. g n. 8 1 6 Zleo iti igen iſſma, 22 ſibus fortuitis,facultatibus ſuis lapſi ſunt,& ſic, ex causà legitima& uigennlus⸗ eoncedere huic univetſali territorii juri putatur annexum ReformationguterPa⸗ licey Ordnung/ zu Angſpurg Anno 1548 Jub tir von verdorbenen Nauffleuken/uei vnd nach dem ſie zu Zeiten: vnd zu Franckfurt/ 2e Anno 15 77.hub kit.23 Shähn auch ſolche: An dr. Gail. 2.5/.2 6./. 14. Theſſaur. deciſ. 1 86. n1:E./e. Beneyen'ans⸗ cha de decsciribusp. 6. n. 2. Dan. Moller, 2 ſemeſtr. 6 n.. G 6. Harũ induciarum mes rio hit inl. quoties 2. l. univerſe 4. C. de precibuus! mp. oſerend.& in lſin gui zaubin poſſ. Et eſt privilegii tenor& effectus ille, quod ſeil in iſto quiaquennii ſpatiocte- ditores debitorum ſuorum nihil plané de credita ſumma poſſint boſtulatec eug res quatenus ſub induciis illis& datam poſſint repatare pecuniam,&aliqustenus 5 bitorum valeat reſpirare ſubſtantia, Caſſiod. I.z. var. Cujac. 2.5/⅓1o0. ſi mosoidon fidejuſſio ſuper debiti ſolutioae præbeatur, A 1ib. 4. Cod de pretib Imp. oſer. Nuum 7 prac. obſ. eit. 2 8.05/· 28.„ 9. Koͤnig/ in proceſ ca 2. in addit. nu. 33. Gail. A.wenjzu, mentuùm præſtetut, Teſſa ur. A. loco. num. 7. contra fiſcum autem Chadſan Saddesn mund p.. conſ. 24.n. 19 9 ·contra opifices,& alios quibus ad laburem— eſt obligatus. Moller. A. loco. n. 2.& in cauſa doris, alimentorum& limili, quæ a nem nonadmittunt, inducias iſtas obtentas nihil operari,Peckius, 4e ier ifenh 4 5. num. 20. ſtatuit: via. Maätth. Steph. A.loco. 2 1. cap. 7. uu.3 88. G e. zehan d.‧, 5.cap 16. 1 rre ſupetio⸗ Collecta& 75. Quidamactüs ſunt exactionis 3e onerum, quſubire&s farnaa ſwm. cen ſuu pro- ritatem importar territorio radicaram, Gaild. Arreſt. eap.5.n 26,u de goll
nſe importat territorior m., Sal 7S e nrur. Sufd-onh vinciales., us provinciales ad ardinariam ſuperioritatis juriſdictionem refecuntur 275 ⁸.
„9 77
deakt
dalelb
dolo äd eytas haſt 1 ka M D 1 uat pübn⸗ ber t xab n hün itein tau 6 17 drumn hha i8. däjt dade

uſſläaat erder Hket onlenane. 42 4 Na ran 2— dm 44, 4,. — Nalſ ue al — rgleun un ——Lyrn Torlaba n Celn augg 2 ar gaamatinran. isjtrigumib Prkats mlä4u9 Tnodokroboyxtriag g bechmitlnenm * d zu hi Gläte n uiß. hulheynn 24 z. Gaümaifag Aurd 3 uritffban ſn = aus ebabt rif 2 xam Jirnange Derderöeuſeſtrann 3 Auu d 2186 unGhar 8.G Kunarana fimmidalteun apern hadme Nal ſto Jul See 2 nafain + ceuanfhu
u 6
4 u eſarbtel
nellünd ehaugrie, ,ℳ 4 7 9 alauult 1 tionec.
121
tnpote belliD
4 Mltuum 78. Knich. d eracr a. 4. num 354. Bidemb dhubds a8unt Cabed 2. deciſ.4 4. Knich. Ad locis G
D. Chriſtophori Mingll. fnum fr. verſ.& talem. libr. z. Bt ſunt ſuperioris, ſeu ſublim lentiæ ma⁴ενα& ſymbola cap. 2. Extr de cenſib æxad. ideò en
icit ibi pontifex ex Auguſtino, quiahæc eſt probatio ſabjecti Tholol. de Repu b libr 9.-
nd de Arroꝰ. cap. i. Gœdd. A Reſp. num 12 5.1
Rptæſtastuc in ſgnum& recognitionem divinæ& h
allctarum materia& ure paulò une ha. Job Herll⸗ Colon J. UI. L. amicus meus iſputationem videat, ut& K ai ch. d. xrac ⁊2½ 3. 2. 316.(5 miunonibus. Bocer. de colleclis. Thom. Maull. de Hom Stewer bnd Schatzung/&. Tuſt. 19. H œnon. aiſputat, polit.. Th Neintingt/" cl. 5.C. 4.. 9& /*. Vaſq I IUuſtr. quaſt c. 8. Cab Deceofbus provincial bus vid. Thom. M chael. de ntti. 10,G 15. Ziegl. 4 5 Candſaſſy/ n.1/9 cenſibus vulgaribus
cd.. 2. deci. 113
979 ioris dominii& cmi- im tribura præſtatis, onis: PDetr. Gregor. I. num. I1. Verſ. non negatur. Gail. libr. i. obſerv. z1. num. 9.G
30. 196. G /2. 497. 775.G ſeqa. Matth.
honorandus, idcircé, qui vult, ejus ſ22. Caſp. Glocken decon- ag0 kir. 9. Bidemb. a ue7.§ 90. /₰ Da D.
Cenſus vul
iurisd. concl J3. lit. a. Maul. de Ho. gàâres. Deei-
ſeu reditibus pri A Nova- mtorun Henning. Gœdden. con/? 7.de Decimis Novalium vid. Thom. Michael. d. lium& ge-
adtde iuriꝛd concluſ 48 lit. au. e L. Cabed. 2. deciſ 3. de Deci lſte quaſſ I. libro ſecundo cap. 89. 76 Sunt etiam actus quidam ſuperioritatis ter itorialis militares, qualis eſt
luſtato E ſequela Muſterung, Reichs Auffforderung vnd Folge Impoſttic umorum& dele ctus jure territorii concerait ſuperioritarem. Knichen comment un Ducum Saxon c 5fl. 169. Ut enim armamcatum Zeughauß/ pertinet ad rega la betr. Gregor. Tholoſ. de Rep. Rom. l.9 Cap. I. num. 13. Verſ.&ẽ ea Aicuntur erb. ar- nanale ita cttam arm orum delat 0& prohibitio ad Principem pertinet: arma ſiqni- emcoaceduntur ſub ditis autoritate principis, rebellibus demuntur Beccius. co ſel. zzan Knich. Encyclapæd c. 1 1. G d. cup 3. 2.35 r. G. /½22læ Ut ut autem jus belli& ar nanmolim fuerit ſummi principis, l.3 Fad.¹. tul. Maieſt! un. Cut amor. Aſus. Prin- ehbuamen Germaniæ ex antiquiſſimo libertatis prætenſo,& n oviſſimo Imperii ſuenacellum eſt, ur poſſent cogere militem in propriam& aliorum ſa'utem., ſe itumcanſtitutionum Imperii præſcriptum R. A. zu Speyer. A d. 1526§ Dar⸗ uffc paſim in Receſſib. de Anno 1548.de Anno1 55 5 de Anno 156 4 Anno G6. Anuo o ele am etiam agere Außmuſtern/ jure territorii poſſunt R. A de An. mndieweil/ kaichen A lco aliiſg ucannexis& jura belli concomitantbus uti- dallaunejusmuniendi arces& extruendi fortalitia, Fe
n,Kaich diur. territor.A cap. 3 urn 238. Sixtin. de regal.lib. 2. Cap, I. uum. nenune tempore belli, die Offung/ Gœdd. 7. Reßß. omino territoriali aperire caſtra& a
— —
neat. iur
. Maa i bellici Bocer. de iure belli. Matth. Stephan. A. ap. 7. uum 469. Wehner. Fle oſer veyg.
nii Folge/ Sixtin de Regal Hœnon Ai8. polit. S. 2heſ.44. Bidemb. quaſt. 475Muſterung /Ziegl. d. Candſaſſy/ numer. 164.& alii. Ad actus ſuperio- duns territorialis refertur 1uu⸗ mit tendorum legatorum ſeu ambaſſtatorum„qui eti
eamitiis dicuntur. der Staͤnde Geſandten R. A zu Augſ purg/ de Ahuo 1 50 9. Ahbhbb 2
ſtungen vnd Paſteyen zu
387 mis in genere Vaio J. nerales.
Luſtratis
& ſaquela
Iues Pelli& armorum.
n, 1e-

980 De ſuperloritate territoriali& ejusdem juribus adfinibus, lus mitten ſub.tit. Wieman mit etlichen Staͤnden deß Reichs/ Wehner obſerv praclis, vers
dorum le- Geſandten. Cabed p. 1. desiſ. 116. Ziegl. comm concl. d.§ Lanſaſſy/ num. 19 1. G /ebg.
gatorum. Armorum& Inſignium piclura Wapen vnd Fahnen darauff das Wapen gemacht/ ſeu Ambaſ. qui likeralitate.!En. i de operib publ. Decian. ir. erim. libr. 7. cap. 5 1 nu. 11. Veſemb. hatorum. conſ. 21 num. 6 8. vid. Kuicheh. Eneyclopad. cap. 14. Lhom. Michael. 4etraci concki z- Armorum bialegat. Dd. ſolemnis adventus prineipis der Einrit/ ubi ſubditi armati Dominum G Inſignii hæreditarium devott excipiunt Gylman. Symph. tit. 2. num. 59. G 23. G110.vesſhue pictura. tiam de quo jure, vid. Knich. Encyclopad cap. 1 5. per tot. Thom. Michael. d conel ſ.Bt Solennis ad alii actus plurimi, quos hinc inde recenſet Knich. d. fract. Gœdd. d. Keſp. u. 285,0 ztj. ventus prin& /ſε J. Volem. tract. de iure princip cap. 8 quorum unus quiſque peculiarem metetur cipes der diſputationem; nosrelictis illis actibus, quia inconcinnum opinatur Valaſcus qus- Einrit. Kion 8./. 3 4conglomerare omnia, quæ princeps poteſt, ad affinia jura,& ea, qusad⸗ hucreſtant, contraria nimirum& juditia tranſeamus.
C A P-u T VI.,
Deaffinibus, contrariis& actionibus ſuperioritatis territorialis.
77. Ex juribus affinibus primum eſt, quod vaſallis&nobilibus mecdiatiit caſttis feudalibus& pagis compertit in ſubditos,& ruſticos; qui primö ſimiliterho- magium domino ſuo fendatario, jhrem Lehns Junckern/ per juramentamſabſe ctionis præſtare coguntur; de quo videri poreſt Thom. Maul. traci de nomug Khuc
uædam etiam accommodentur ex capitis præcedentis concl 64 Crjus virtute no-
Iura Nobi- libus Vaſal- Iuεᷣ d media tis in ruſii cos ac ſubai tos ſuos com. petentia.
biles poſtmodum in illos ſuos ſubditos exercent juris dictionem, talem nim um, qualem in inveſtitura ſimul cum caſtro dominus ipſis conceſſit, aut aliunde legi tim é tenent acqniſitam. Ut plurimum autem nobiles illi varia ac multa habent com- pendia jurisdictionis occaſſone obvenientia: qualia plerumque ſunt, quæ Vrs qoq; de domino voigtheico recenſuimus, Ra uch vnd Rothuͤnner⸗ Voigtzaber Rod vnd Trieffgeld/ Walburzintz/ gemeſſene vnd vngemeſſe Hand/ pferdeftohn Einung/ Buͤſſen/ Wehrgelt/ verſchlagene Wehr/ Blutrunſt/ Frevel/ Ruchuef, irem Zehend vom Rorn⸗Wein ⸗ Erbſen Flachs/ Rrant/ Weiatauff/ Wadem oder das beſte Hanpt auß dem Vihe/ Todfaͤll/ qaod jus lactuoſum adpelluu&n
—. F*..„ 2..*. 21 atl⸗ Germania, prælertim verò Saxonia, a Dominis nobilibus juriſdictiouem habe
bus exerceri teſtiseſt Garzias Ae exenſis. cap. o um..& ſea. Cothm. con Aunn. 3. HdAn. Er. Ce Hominisues propriis cap s. n. 1 1. 6 2. Quas ſpecies omnesreccs et 9„ plicat Knich. 2. de veſl. pact cap 3 n˖umers2 3.& ſeqa.& intt act. de ſubl. G& 2e enaene Captura& c.4. quõ pertinet inſuper ſubditos pigaorare Pfaͤnd en/ mulctare, item cabele liat incarcera- carcetare ruſticos, ſi modõ de levi fiat cauſa, ſecus ſi captura 0b grave aliqu ader rio ruſtico- delictum, tune enim capturam ſeu carcerem, die Beyfuͤhrung vnd Einlenn an rum nobili- maleftcanten ad merum Imperium pertinere docent eleganter Meichin. euuß. bus quanda tom. 2clib. ⁊ deciſ. 4 nienn. 1 54 fol. 24 5-Gylman. in Syphor. ſupplic 31 St2 G nes. & umodo D. N.contra die Gtadt Emum, 36&r ſeq:eh ronn2 Hel vol lan caan Parichcie competat? Aum. 8 0. ſe72. Et in fumma, poſſunt omues alios actus exercere, qnia deoa nem in feriorem ſeu civilem pertinent, zu dem Erb oder Niedergericht⸗ Berlich. via. Wehner. in werb. Gerichte/& aliis titaia, ſeu rubris. Concerdantibus. Ber,
de quibus-
a rüͤci encac mdic 19 26
äng gpea telor an ſgger hyy. dhaäte ale
5.
rui

dalaea n,
danäün — mſg. 1la ng
wmlare 1 A.* Gettäsinaſgg I Hlgrezräarm 2 S umchan ſluna.
2a uma u .
wünut
K luzlwnediani * icsz unitriütee um tn peſwerätam uhe dI JKl.altümag Ah onliseſinaienn un dicdieren nihumtun,
caucfi Mi mitle
li muualabdentente
d Deniut gur uh 1= dtter euä 8 ganſſhuſedein
uerni ei ich
D. Chriſtophori Mingii. 9 81
unuli hae.I. Quando verò quis expreſsé, vel modo æquivalenti cum mero Imperio ſuisdickioneqque criminali eſt inveſtirutus, mit Halß oder Hohem Obergerichte/ Torquendi nncnon ſoluüm habet capruram ſeu carcerationem, ſed etiam torquendi poteſta po teſt as em die Peinliche ſcharffe Frage/ quæ meri eſt Imperii, Gail. libr. 2 de pac publ. cap. 2. um 26. Gylman. A. loco Bocer. in tract. de quaſt. Etortur. cap. I. num. 13. hujuſmodi nim quæſtio eſt cauſæ criminalis acceſſio, l. edictum. d prine ff. de quaſt.&& tortur. Ut tpo cauſa criminalis eſt meri Imperii, l. 3:. de iurisa. Ita quoque quæſtio, tanquam icceſſorium,/ 38 Nde R. J. cui ergo nobili merum compe ir Imperium, hoc eſt, po. itas animadvertendi in facinoroſos, die Hohe obergerichte/ oder das Peinliche halßgericht/ idem quoquereos torquere poteſt, Meichſn. tom. 3. deciſ. 2 3·in cauſſa G Lamir:t. G.zu Oinum 4z fol.903 Bocer, d litem delinquentes ad poſtellam Lon- temaate einen an den Pranger oder Halßeiſen ſtellen/ Gylman. tom. 2 part.; tital. 1ouolz.nu. 25. mit Ruten außhawen/ deß Gebiets verweiſen/ Guͤter confiſeiren/ Mypheden/ Straffelligen abfodern oder nachlaſſen/ Hochgerichte/ Rathoder Schwerd/ groſſe Frevellvnd Buß ankuͤndigen/ novas furcas er gere& collapſas nicete,de quibus omnib. vid. Gylm in ſymphor. ſuplic tom. 2. p. 3. tit. 10. vol z. fol. 235. Gallobſer. 22. 1. Meiſchner. Aeciſ. Cameral tom. 2. lib. 2 deciſ. 4 fol 258.& deciſ. 2 3. Algo3. Weſemb. conſil. I. num. 2 5.& conſ 4 5. num, z. multu feqq:laté& eleganter. Bi- temb„obil uaſt. 7.per tor. Cæterum in Kibus hiſce diligenter ponderandum, an liquidſit reſervarumin inveſtiturarum literis in den Lehnbrieffen Deinde genera- ltettenendum, imactibus juris dictionslibus ſervandum eſfe uſum& contaetudi- nem das herkommen/ was nemlich jeder/ vor actus exercirer, llamq; juri ſcripto o- nainò præferendam eſſe monente Bidembach d quæſſt n h.
78. Ad nobile venandi exercitium bervenio quod anjuſté velinjuſtéà Ma. Ias venqz. ſitatuin locis non tantüúm publicis, ſed eriam in fundis privatorum, ſub ditis ſit ai interdictum, jam non diſputo; videri poſſunt tradita à Knich. d priv Saxon non prov. unrb, Ducum. cap. 271.65 ail. 6 ⅝ Prückm ing venatio, 1 nDucum. cap. 5.uu. 271.& /+ Gail. 2 oerv.6 8:Drückm ing venariopcap. 4 n. 7. G ſatgpeckkan. cenr 1I. quaſt. 97. Illud de nocoria German æconſuetudinc interre⸗ eiznreriene von Jage aöetſſehen⸗ites egieere Man mn 3.1 VA ng. Reſb. 1. num. 36.des. II. Prückm venario, cap. I. numer. 5.
Naad. de commiſ.p. 4. 115 2. cap 8. num. 1. Sixt n. Ide Regal. cap. 4. De jure foreſti præ-
Cèdemna- tio ad poſtel lam. Alia criminalis iuriſd. exer- citia. Furca carum no- Varum ereclio.
tete vi h—— 1 uqua ſupra coneluſ. 72 diximus, videatur Wehner. pract obſerv. verb. Forſtrecht/
a ee n, Vid. F. 2 unn nuſil de iurisdict.& regal Gieſſa impreſſ cap. fn. tit. 4 num; Zaſius lib. 2. conſil. mum 1I. Gail. A,*6, num.). Georg. Mohr. par. 2. de ier Ven. cap. 3 num. 11.&r ſ*ᷣg.
78 kri erie. 8 6„ 3 3— 2:d mand. cap. 39. num.& ſeqa. Ad hoc jus pertinent plerum Adius Fore Aedrohndienſte/ ohne welche die Jagten nicht koͤnnen verꝛichtet werden/ als ſti plerumq;
endvnnd Hauptfrohn/ auch Dienſt zu Fortfuͤhrung der Jagthunde/ Zeugs
und Ne— Ber ae 2 pertinèt ope Netzgarn/ Forſts vnnd Hunds haben/ Atzung auff den Guͤtern/ Jaͤgerzeh⸗ ra venatio-
kun die⸗..2 2 e nin aetBawrenvund Schaͤferhund mit Ketten vnnd Bruͤglen zubelegen/ vnnd ni accömo- 169; em
agenzu helg 1 ſagenzu helſen vnnd zu dienen ſchuldig
Firck der Forſtlichen Gerechtigkeit/ geſeſſenen Vnterthan en zum Aat⸗, die ſeyn/ quod tamen hactenus mittgatur, daß Frohndien
auſſerhalb E l 12 halbErndt/Heröſt vnd Seezeiten/ d noͤhtige obliegende ſchaͤffte vorhanden/ ſte. en utertanen nur gebuͤhre/ Gyland. libr. i. deciſ 1 2 numer. 2 4. Sichardus 1n..5/. 204 Modeſt. Piſtor. lib. 2. ⸗. 11. 8. An aurte baiti llüitensauturt 6 iſtor. lib. 2. quæſt. 3. num. 4 2. Gall. 2.b,6 8. An autem An ſub.
deducationem canum venaticorum, Item: daß ſie gezwungen teneantur Hhhhhh 3, wer⸗ ad educatio

982 De laperiorltate territoriali& ejuſdem juribus adfinibus, nem aut re werden/ wann jrgend ein Hund von einem Schwein/ oder ſonſten verletzet/ ſtitution? ſolchen heylen zu laſſen/ oder da ſie einen calu verlohren/ einen andern darvor /u amiſſorum ſchaffen/ vid. Gyland d. deciſen 26. Wehn. alleg. loc. H jus occaſione de banno ferino wel leſorum adhuc illud addimus, quod nimirum divida ur in ſuperius& iaferius, hohè vnd nie⸗
canum we- der Wildbann: illud ratione majorum,& vocatur eriam Hauptwiltbann Churf⸗ naticorü re- Saͤchſ. Landesordnung/ 4nno 15 31.Item Hauptwiltfuhr/ Broßweidwerck/kacul miſſivé. Ba- tatem contineas venandi& ca piendi, das ſchwartze Wiltpret/ ut urſos, apros num ferinu Beern/ Sew/ ꝛc Roth Wildwildpreth/ als da ſeyn Hirſchen/ Gewilt/ ie. Mei hl aliud ſupe deciſ. 2. part. 2. tit. 1. Hoc ratione minorum ferarum com petit, Sixtin. de kegal lih a rius, aliud 18,am. 48. Niederwildbaun/ üxe kein Weidwerck/ dicitur etiam das Reißge⸗ inferius;& jagt/ darinnen ſind Haſen/ Fuͤchs/ Aichhoͤrner/ Rep⸗oder Feldhuͤner/ vnd alles ge⸗ quid ſub derwildpreth/ Federſpiel/ Fedarthier/ ltem: Reygerbeiß mit dem Blaufuß a⸗ quolibet c. bicht/ ꝛc treiben. Irem: Vogelherdt haben/ vnd dergleichen/ Vehner. Apradt olſin rineatur. verb Wogelweid/ Meichſn. rom. 2 deciſ i par. 2.&ichodie in Germaniamultsiaſo- cis plut busjus venandi in eadem ſylva competit, diverſis tamen reſpectibus, ſeil
huic jus venandi mianores feras, die Jagts Gerechtigkeit an Haſen/ Fuͤchſen/ Roy⸗
huͤner/ oder dergleichen kleine Weidwerck zu treiben/ Meiehſaer. A loco deciſ,u fol
1 5.alteri majores, Mceurer. fib. 2. c. 3 Pruckm. n Swvenatio. c. 4. nu.§ 7. Gail. As pisuari’
cap. 24./ 7. Interdum in agris tantùm conceditur alicui lepores canibus inſequend
facultas, vulgò von Strick außzujagen/ idq́ue ſta utis tantùm temporibus, quando
ſcilic. vicini Principes venari deſierunt. Quæri hie po eſt, an qui, jus venandi ha-
beat jas quoque ligaandi, daß er einen Hagen ins Holtz ſchlagen moge? id. diſtin-
guent. Frid. Min d. l. 2. de mandat cap. 41. Wehner. in verb. Forjtrecht/ Bigembach
quæſt. 17 per. tot. Iem quæritur, an qui jus habet zu jagen/ zu ſchieſſen jemand auſtel⸗
len moͤge⸗ Negat Modeſt. piſt or. conſ. 7οenu. 5.& ſeq. vol 1. Bidembach. vobil qusſ
Ius Aucupin 17. Harpr. ad& feræ, num. 27 3. 8ũ lz. Jus aucupii, exemplo vena:ionis geaeralis et- aliud ma- iam div ditur in majus& miaus, Gylman. lib. i. Leciſ. 49 aum. 9. Inter ſpecies majolls ius, aliud aucupii refert Gyla nd. deciſ. 149.1. 1. urmn. 9. die Krammet Vogel/ Halbvoͤgel Am⸗ nsnus. ſel/ Troſteln. Zimmer/ Wachtel/ inter minores Lerchen/ Finckẽ/ Zeißling/ Cſlan 1 d. loco. Atque ita obſer vatum eſſe in cauſ. Nuͤrmberg/ à Noricis teſtatur Wehacr.
Turbatus verb. Volgelweidt. Denique turbatus in jure venandi, quomodo agere poſſit rid in iure Ve Meichfſn. tom. 2 par. 2. deciſ. z.& tom. 4. deciſ. Gail. 2.6/,46,/,13. Gcorg. Mohhdbiun nandi quo venand p. 2. g. 9.2. 8. Gſega. Si quis tandem exercitiis venatoriis intereſſe cup t, ,ne modo poſſit in formulas conſueti venatorum ſermonis, ſo zum Weidwerck vnnd Federſpielgt⸗ agereire hoͤrig/ impingat, cavere debet, monente Knich alleg. cap 5.2 277. quatum ormd- miſſivé. larum ſynopfin ex Noa Meyrer,& Elia Meichſnero exhibet Philippus Meilteh if ſec. Notar. quibus hac vice jus venatorium conclado; cum venatores Themidi la cratis vitio vertere ſoleant, de arte venatoia, quam ſibi ſolis vindicant, aliquid lie⸗ ris commitere Knich. d. l. Camman i⁵. Regal. 7 quæaſt. 84.
Opera&.2— ci ſuis louts„„ DD. De ſervitiis& operis nunc pauca ſubjiciam„quss eheceh e
nabilibus partim jure ſubjectionis Gail. de in prin. Vult. conſ. Marpus ſticorum. 2 P jectionis Gail. de arreſt. c. 1 0-inp o
vVol.z. num. 208. Matth. Stephan. de iuriisdidt lib. 2 p. I.cap.. membr. 2. n. 85 45 Partim conventione& præſcriptione præſtare coguntur, Coler. deproceſſexucs 7 cap. 9. n 67. E ſeq. Knich. de pat. in wveſtit. 2.C4p. 3.n.I. Moller. 2. ſemeſtr én 3i 6 Xoppen. deci12 P.n.2. nam. a. Weidbild/ are.3 S 3u einer Auffloſung: din quoad

dhANs
we u V D. Chriſtophori Mingii. 985 e aa ſioad modum exercendi, in Wagendienſt vnnd Handdienſt/ Haſan. Ae propr. ho-
E uertm neg ninib, cap. 6. verb ſiquidem ruſtici: qui tantum agrorum poſſident ut equos alece poſ-
Mnniio ſnt relbovesatatorios, Zugviehe/ Pferdeoder Ochſen/ obſtringunturadoperas
1 inͤn, males,& præſtant, Pflugdtenſte/ Wagendienſte, Bawfuͤ hren/ Ropp deriſ1 3. nu.
1e nairf wcanrurque Hubarn Huͤffner/ Außſpanner/ Pferdner:
: Pauperiotres verò, qui dädctau. pohabent integrum manſum vel hubam, ſaltem ad manuarias operas teunentur,
nerna e niſſen dHandfrohnen/ Getreydig abſchneiden/ Hew machen/ Botſchafft lau ffen/ altt gusoperas alicubi, Tagewerck/ alicubi, Frohnwerck/ adpellaat; ipſi verò nomi- matur, Handfroͤhner/ Soͤllner/ Koͤtner/ Gaͤrtner/ Rotſaſſen/ laré& pulchré Hu- rzc ſeäi n inalegat. tract. Xoppen. A. Aeciſnum. I. Knich. lib. 2. de inveſtit pact. cap.; nu 31. Ge 4 zKect Rben lahe s quæ operæ, quo ad quantitarem diſtribuunturiterum in dererminatas,& inde- beißunzagitßh, mrnatas in geſatzte Dienſt/ gemeſſene Frohnen vnd Dien ſte/ vnnd vngemeſſene Tunes Dienſte/ videl cet quod in menſe, vel ſeptima ſemel, velr- Dleln Gemang nind.
— — —— —— — — — — — —
sties in anno Domino 5b krundin l ſctylre& operas præſtare deb cant, benambte Frohntage/ Schnitt/ Meyhetage/ dahm fewtage/1 quories 24. ffde operis libert. Matth. Srephan. A lib. 119. Weh ner. obſerv.
1— Ananſaen go. mu0,verb. Dingnottel/ Moller. z. Semeſtr. cap.;2. Maulide Homag. cap. 4 Ziegl. in s 3 achttih nſit nüils encl1 numer. 56. Et de his rara eſt diſce ptatio, cum ultra eas fubditi gravari euutgbihi lonpoffint, ne- debeant, c. dileczo, exer. de offic. Archidiae! peuult.§. caveant, C. deagrit.
I eileyrimmnbtéuni heene K ſenth. de Feud. cap. 5. concluſ. r num. 3. V ultej, vol. z. conſ. Marpurg. con).
2 unie myniguud amm. 110. Knichen. de pact. veſtit. libr. z. cap. num. 26.& ſeq; untus enim ſer vitii „ dl agignerbtt teſio eſt aliorum excluſio, I. 12. F.de iudic. Gothofr. Auton. diſput feud. 7. eoncluſ..
X ſchlaaoiis. a 4, Weſemb. part. 1 onſ 4 ½. 2um.14. Ubitamen adhuc quærere lubet, ſiex con- Au obera
1hae:.... 3. an ſenttma femioneruſtici loco ſer vItlorum annuatim pecuniam rel frumentum pendant no ruſticorum ubente ſerviria præ- præſcriptio-
r un wſhäſwinadaſt, übos, an elapſis 30. annis nililom nus Domino volente&j 8 Huſanus, cap. z num.; 2. Idꝗue expreſsè cavit Elector nemutari
wühimudgnt eteneantur? Affirmat hoc — panriiuägehe Ranleburgicus, non obſtante præſcriptione, in ſais Conſtitutionibus, Anno 1550. poſſint? 2umn, I2.13. Qlodin Cam Imper approbatum refert. Mynſ. cent.
) un(brigtieelics vopp rari. deciſ.3.
— neaühtig 1 Gail 20⁶ ſ.7 31n. 2. Coler. 2de auditi extr. de præ ſeripr. n. 1 2. 6 ſeqq. Roſenth. 2— enfüinzclu iſtaabzcap. 8.conel. 2 1. 2um. 3. Knichen. de pPact in veſtit. par. 2 cap. 3 num. 7. Aliæ ſunt 2 IJructan n. uienminatæ& indefinitæ operæ, vn gemeſſene Frohnen/ quæ exarbitrio&reli⸗
2 J,ronadtpaſ 3 dat tominorum dependent, quin& eonſuerudinc regionis, voͤllige Eanduͤbliche 4 46 u glag h 33 lſte Treutl. 115.2. vot T. th. 4.lit. h. Et toties præſtari deben t⸗quoties exiguntur entrumbehn b 3 Jacta curialia, vulgariter Dingnottek. Gail. 2.0. 6 1. num. 1 2. Matth. Stephan. e eddwerwhhnf 5 udd 6,2 1 2. 7.2um. 19 Cavendum autem eſt, ne illud] berum Domiai r a u nf um Vinum in ryrannidem& eyclo
1 asea picam ſæviriam abear, ſed reducatur ad arbitr um rülkelhulben 5 ſithangum. llibertus, 30‚M de operus libert. Gail. A loco. Beuſt. in Rtsbr de iureiur. zemm aunſa 9 41. Dann es wileine ſolche Noderation gehalten ſeyn/ daß die Vnterthanen
— ade Gebüßr mit Frohndienſten nicht dermaſſen beſchweret/ daß hierdurch
.e jeot.! jiſols inlan,ſ 2. 1 12 3lp tWeib vnd inder/ an jhrer taͤglichen Nahrung verkuͤrtzet/ vnd darneben ren Feld vnd
.
88 Kqmn fehu Haußgeſchaͤfft en der Notturfft nach/ nicht abwarten koͤnnen/ Hu-
puni 1au*— mtHsbuss propriis, quaſt. 4 num. 68. Thom. Maul. alleg. loco 1². De h(ce oim Annn d uffe natiserrits,von vngemeſſenen Frohndienſten, vid vot. in cauſa, Pfuͤl⸗
ur Coer n Zollern/ Anno 155 8.& in caſa der vier Dorffer in Hatgaw/ centra
h laa En un— 4' 53 Roſenth. de feud cap.) con 7f 1 Man.*“ 1 8 ₰ 4 0 2 lir So* nc Aehſähug 6 Wand. deciſ. 2. Vide etiam hac dere conſtit. Elet. Brandeb. æp. Scheplirs

Penſionet.
occupandi. A. trat. c. 7. n. 9z.& ſeqq. Koſenth. de feudis c..concl. 74. num. 5 Bo
984 De ſuperioritate territoriali& ejuſdem juribus adfinibus,
80. benſiones Ruſticorum, ut plurimùm hæ ſunt: quõdnimirumilli nobi- libusac dominis ſuis velex conſtitutione, velregionis conſuetudine annuatim da. re cogantur aliquot a odios feumenti, Kornpacht/ vel etiam Geldpacht/ diedritte oder vierdte Garb/ Abzug/ ltem: Silberzinß/ Schatzung/ Ziußgeld/ Sack/ Ze⸗ hend/ Wach/ Faſtnachtseyer/ Pſingſttkaͤſe/ Keller. æe afhio.iuri din polit lib. ⁊ tap.lo. fol 3 60. Ziegl. ads nobiles, concl. I. num. 183. Item Gallos& Gallinas, Rauchhuͤner Faſtnachthuͤner/ Pfingſthuͤner/ Herbſthuͤner/ 3 inßhuͤner/ Sömer huͤner/ Leibhi⸗ ner/ Haupthuͤner/ ltem Naphanen/ Moller. ad conſt. Elect. Sax. 3 9 ½. 2. ubi refert ſenant. L pſ.de An. 1548. Plura vid. ap. Wehner. pract. obſ. verb Faſtnachthuͤner in nonnüllis Germaviæ locis adhuc habentur homines feré propri oder halbeigene/ Wel con. 18, num. 27. Gail. de pignorat obſer. 7. num. 3. Cothm. con/ 40-num. 24 voll. Wehn. verb. Leibeigenſchafft/ Hinon tantum ſolvunt Leibhennen/ reſpecta der Leibei⸗ genſchafft/ verum etiam nobilibus ſuis emolumenra ſucceſſoria debent, als Erd⸗ recht/ Hauptrecht/ Hauptfaͤlle/ Weydemahlals ein Haupt Miehe/ beſtes Rleiddas ſie nach jhrem Abſcheid dem Herꝛen verfallen vnd laſſen muͤſſen: kere tamener⸗⸗ quitate folvunt pro hiſce certam pecuniæ ſummam, Goldaſt. Rer. Alaman. tom; fal- 78. Vehner) in verb. Weidemahl/ Totfaͤll. Meichſaer. om.!.deci/ 20. ubi integrum votum von Curmuͤndigen Guͤtern. la Marchia Brandeburgenſi Ruſtici nobilium prædia, quæ detinent, non ſibi ſed dominis poſſident, nud que ac ſimplices ſuntco- loui, tantumque abeſt, ut proprietarii fint, vel bona cenſitica poſſideant, ut etiam pro arbitrio& voluntate dominotum expelli poſſint, quamvis 30.40. vel ſo. annos cont nuos uniformem canonem ſolverint, Matth Stephan. de jurisdiction. lih a part 2. Cap. 7. num. 206. Huſan. c. 2. num. 3 1. Quæ conſuetudo etiam in juditio conttadi torio obtinuit, Cothm. conſ. 41. num. ↄ4 fol. 3 49. Huſan. A.c. 2. num. 28. Iuſupetſub- diti dejure Saxonico obſtricti ſunt ſuis nobilib. ad extructionem caſtri, zuden Ge⸗ bewden der Ritterguͤter Bawfuͤhren zu thun: Cands Ordnung/ àe Anno 1 jo t . Bawfahren/ Berl ch concl 6 5 par 2. per tot. Moller lib. 2 c. 3·& ſeã Quod ſccuseſ An ruſtici de jure communi Bech diſp. de ſalvo condudt conel ½. Ziegl. d. nobiles nu. 106. ltemm caſtra domi ad caſtti refectionem tempore neceſſitatis Guid. Pap. quaſt. 31. Gylman, omyſtum; norum eu f.32 7. Becht. d. concl 5². An verò ruſtici teneantur Caſtta dominorum cuſtodire rid ſtodirete- Berlich. part. 2 concl. 64. Ut& remiſſi vè de effectib. huj us juris. late Huſanan na neanturère propriis hominibus. Ziegl. in nobiles num. 0.& multis ſeqq. M atih. Stephan, deiuni miſive. Re- lib. ⁊ 11c. 2. /. 19 2. G ſequant. Remedia, quibus ſubditi refractarii ad opetasytæſtaa- media qui- das compelli poſſunt, moribus Germaniæ ſunt hæc, mulcta, Arreſtatio bonorum
Extrucio Caftrorum.
bus ſubditi pignoratio fructuum, carcer. Aadr. Gail. r. ohſ. 17.nu. 8. E depac publih erne ad operas Knich. de padt. veſtit. I.2.c. 3.n. 5. Huſ. c. 7 Maull. de homagio tit. 4.2 25 6 gf Bun 2
praſtandas et am nobiles in ſuos ſubdiros& ruſticos jus leviter caſtigandi, quod ad plagasu boſſunt cöõ extendit Huſan c. 8. /. 18. Kirchner. de Republ. diſp. 1 coral 7 per. c. dus Iſta.25 2uaſt4. pelli. Ius ru-& iſciplina diſtinc& 4 5. videatur Becht. d diſp de ſalvo vondud concl. 246. Dejute,quo ſticos levi- nobiles ex ſingulari principis conceſſione, velloci conſuetudine uſurpantie bon⸗ ter caſtigà vacantibus in Erbloſen Guͤttern/ agitSchurff. conſ. 83 num-7. cent.2. Sutin dt-aa di. Ius bona lib. 2,c.9 nu. 60. Wehn. praci. ohſ. verb. Roͤnigslente/ Huſan. Aer. veum y Gft vacantia Kaich. depad Inveſt. part. 2.c. i.u. 146. De contributionibus extraordinariis Hulan-
cer. de collct::. ſ.ns- Contribu- 7. De acceſlu& receſſu, auffnahm Geld vnd abſchoß/ Wehner. venz Hachſtawen riones extraordinaria. 1 Knich-

1- UAa 9 ſau ſn nu 1O darhxüim fäm T4oune, ſen A ſennnnzſalin en elecelliite 6, e upeDaiſa Alches 3 cnmſt nirnar. erltt n m 1 mm ujutiumm B8 beduxe Kohti Mhlha a e adäauuaftlana
a D eallagtla, neim dr ume on s 2 den Ainiky uhn d= oermuſtädnnt Auauun dliherb P ruiaratiin, 22 Oanhähn ſtn Wiemet — ier im ha us1Gſwenn 2 atanüamaltien K cjpßrilutſane AvI.N nünn d8 refacaniuntun— zulcke) Atebul aaoce
hu 3 Ghzunalb nn * chutaußeſin 1leruüſud Ilgu
Haus ths dos
————
—
D. Chriſtophori Mingii. 9⁸⁷
Piich. A. 2.c. 4./. 24 5 Matth. Steph. l.z. part.⁊ c. 7.„. 21 3. Ziegl d. 5 n. 117. //⁄. De Auff⸗
udis, quibus jus exigendi operas& penſiones amittatur, tractat Huſan us, d. tr. c. 7. nahm
laull A.tit. /ẽ. 2 7. G /½22l᷑. De obſequio, reverentia& obedientia magiſtratui etiam Geld vnd
npio â ſabditis præſtanda agit, Dn. D. Reinkingt/4.tr. L. cl. 1.c. 3.4.5. Et hæc cum Abſchloß.
Di dejure nobilium. amiſſio ope- 81. Alterum jus adfine ſuperioritati noſtre territoriali eſtjus, quod habent rarum&
is diritates provinciales in ſuo diſtrictu& civitate, dum aliqaando juris dictione rO- penſioni; re UnSias pfan
nuimoda, aliquando mixto tantúm imperio exgratia principis peculiari, velalio miſſveé. Ktulo,nim: cmptionis aut præſcriptionis ſunt con decoratæ, Matth. Steph. de iuri/d. Obſequium 11..c. 2 2u. 17. Gc. 7. num F1.& ſeq. Brunnin g. de var. uni verſitat. ſpeciebuus.:5. 2 5.&reveren- Hd.Ziegl, comm. concl. civitas. num. 4. Quo reſpectu ſenatus juramentum obſequii tia. Iura Ci den Buͤrgereyd/ ab omnibus novellis civibus ex git, ubi debitam obedientiam& vitaribu⸗ notem ſegeſturos pollicentur Knich. A iur terr. c. 3.n. 16a. Ziegl. in d§ ci vitas. n. 9. provinciali- ln Steph A..2 ½. I.c. 7. num. 2 12. Quod æqué in filio matrimonium contrahen. Lu⸗ in ſua tſelpatre defuncto obſervatur, a quo im Jahr vnd Tag/ fit renovatio, deß Buͤr⸗ ciwitate&s gaendts⸗ Wehn. in verb. Buͤrger. Wiillius juramanti cives ſenatui ſuo ad reyeren- diſtrictu cs- im onorem& obſequium præſtandum ſunt obſtricti Rom. 1 3. Verſ. i. lib. pr. fide petentia. Iu imimmunirat Becht. diſp. Ae ſalv. conduct.:h. 162. G ſ2³a. Poſſunt quoque ejuſmodi riſdictio. lu- malſttatus ſtaruta municipalia, circa ea, quæ pertinent ad rerum ſingularium ad- zamentum ninſtrationem quoque negotia univerſitatis lius concernunt, item de rebus, quę obſe quis. eulesin foro ſuat propoſitæ ac proponendæcondere, Roll. à. Vall. vol. 2. conſ. 59. Filius con- lirtatd. vonſcfeud..nu.;.& ſeda. talia ſunt illa, daß frembde Handwercksleute jhre trabens ma abereittete Wahr vnd Arbeit nicht in jhrer Statt verkauffen vnd feill haben doͤrf⸗ trimonium, delicey Ordnung/ wie es bey Hochzeiten/ R indtauffẽ/ Ceichbegaͤngnuß/ Rlei⸗ vel patre de ung ſell gehalten werden/ verfertig en/ Match. Steph. li 2:p. 2. C. J. n. 45.& ſeqd. Au- fundlo cogi- rrdeßgruͤndlichen Berichts von der Stat Fri edeberg/ c. 2.2. 33 confultat. J. Sax. tur im Jar attman.10. ipſisque pœrnam quo ad tranſgreſſores adjicere, per. fin. Cde decret. ab vnd Tag mia M Steph. d. n 116. Imõ talia ſtatuta, quæ adjuriſdictionis ſeu litis deciden- ienonſaltem admianiſtrandarũ rerum materiam ſpectant,.. pr. ibi lex municipii. Vare. Statu ualcaiuſeungq, uni verſitat. nominel. Pr. G. de emanc. lib. l. 22 fadmuncip. Ziegl. ad ta munici- ſana.28. An autem abſq; ſupecioris conſenſu ac confirmatione? diſputat Co- palia. lrikpneceſ Execut, p..c. 3. nu. 1 2.& ſeq. Bocer. de Regal. c.2. nu. 62.& ſe*a. Heig„. 1. ſuſas. ubi conſultius ac tutius eſſe dicit, municipales ſuper ſtatutis requirere ad- alum& confirmationem ſui Principis, Coler. iridem d. lo. Gail. 1³de pac. publ. c ⁰. nu. do. Quomodo etiam plerumq́; videmus, ſolere civitates,& eorum magiſtratus o- maſtatuta Principi ſus offerre,&, ſi quid durius aut levius conſtirutum, illi corri- ndum permittere‚ tumä, confirmationem eorum perperuam petere, Col.& Heig. Ius mul- uu.h. 33. Poſſunt inſuper mulctandi jus exercere Bocer. de Regal c. 3. n. 19 Brun iie var. univer ſitat. ſpeciebus concl. 3 2. Knich. d. iur. Sax. prov.. 7. n. 31. cum hodié
illud reno-
Thom Michael, de iurisd. concl. 56: lit. a. 82
llaluperioris concedere Bua — dur. Bull. concluſ.9 9 lit. E. Laurent. Ohm/ de iur. Epiſcop. concl. 1 3.lit. c. der 34 dhodié certã pecunię taxa comparatur, Buͤrgerrecht/ ſo in Buͤrgerlicher Frey⸗gerrecht.
2 2 22 22

Srhols tri- 8 31 Scholarum trivialium erectio, tanquam ſequela jurisdictiohls,
986 De ſuperioritate territoriall& ejuſdem jurlbus adfinibus,
heit vnnd Buͤrden beſtehet/ ut ſupr. concl. 3 5. cirea fn. diximus. Idque in Germanis
uſitatiſſimum, ut illud incolæ civitatum intra annum redimant, alias diutius non
feruntur, muͤſſen das Buͤrgerꝛecht in Jahr vnnd Tagempfahen/ Gail.2. 06 3. n.
g. vix enim alias incola pro cive habetur, niſi veniens taxam præſcriptam magiſtta⸗ tui ſolverit, er hab dann zuvor vmbs Buͤrgerꝛecht angeſucht/ vnd daſſelbeemyfan⸗ Nundinz gen oder gewonnen/ Vehner. in verb. Buͤrgerꝛecht/ Koppen. deciſ.. uu. 45. Nun- dinas vulgares vel hebdomadales inſtituere poſſunt, Wochenmaͤrckte anſtellen Bocer de Regal. cap. 2 num. 239. Matth. Stephaun. 145. 2. †. 1.c. 1 membr. 2.1. 104¼, coqpue Eee a nomine pecuniam forenſem exigere, das Marckgelt/ Standtgelt/ Bodenzinß voß den Rraͤmern vnnd Buden vor den Haͤuſern fordern/ Cylman, 1om. 11ſ17. Collec We ſemb. conſ. 1 2. nu. 67 ꝓl. Engelbrecht. concl. 160.1Iit. c. Thom. Michatl.cenck 7. ollecta& C4 1. gze 11.. zoel. ra e Eodemjure Pofſunt, ad ſuſtinenda onera univerſiratis, collectas, quas rurxales adet . lant, Veſem b. conſ. 27. num. 26. Tefſaur. deciſ. 2 54. nu. 1.( ſeqd. gabellas dacias quo- tannis per domos,vel adfumum, uti loquuntur, von jeglicher Fewerſtaͤtt/ möin- terdum, von allen beweglichen vnd vnbeweglichen Guͤtern/ Schoß vnd Stewer
exigere, Bocer. de Regal. cap 3. num. 222. ſeqg. Item acciſas vini& cereviſiæ, Vn⸗
gelt/ Bierſtewer/ Weinſtewer/ Teibſtewer/ Bodenzinß/ Abzug vnd Nachſtewer⸗
Erid. Mind. de mandat. lib. z. cap. 4 z. nu. 15. G 16. Caſpari Glocke, de tontribut unl
82 43. Thom. Michatl. concl 137. Item ob neceſſitatem, puta, pro totius communitatis
lite, pro ære alieno diſſolvendo, pro refectione murorum collectas in dicere,Cℳs operib. publ. Rol.a. Vall. v. 3. conſ. 179 n. 3 O. Loſæus, deiur. univerſ,p. 3 97.1 e
Ziegl. inę civitas. n. 42. etiam in conſulto Principe velDomino territoriali, Menoch
con). 28. num 3 4. Goœden. confil. I. ²um. 9. Weſemb. con/.4 1. nu. 10.& quidem invm
pacti, conventionis,& conſuetudinis Gœden. d loc. Bruning. in alleg. di,. 1unel6).
Thom. Mich. concluſ. 13 7. Item muris, valtis, ac foſſis civitatem munire,& etela
colla pſa reficere poſſunt acdebent, Roſenth. de feud. cap. 3concl. 74 infn. Bioning. Operz. A diſp. concl. 49: Matth. Steph. zip. ² 6. 2.7. 126. Ziegl. Seiviras, n.33&Er ſes. Bodemqde modo operas membris ſdis imponere valent, quæ nim. conſiltunt in repanstione-
extru Ktione, excubiis, cuftodia operum publicorum muri, valli, fe ſfæ, portæ ciſita-
tis ſeu urbis, ltem templi, curiæ, plateæ, viæ, pontis, flaminis pul liei
que publicorum operum, Althuſ. Polit. c. 6. n. 37.
Vulgares.
jci, molæ aliorum-
compe.
Viales. tit cuivis magiſtratui etiam oppidano, Muſcul. de confratern. corollar. 2. lannn 5 phan. de iurisa lit. 3.par. z c. 2 num. 2 8. Laurent. Ohm/ de zur. Epiſcop. Con e16. Marl me, ſi jus patronatus ſuper Eccleſiam ejus loci habeat, Ziegl. A.§ ciwitasnsc6qan MHis tribuunt, Mynſ. Reſp. 16. aum 4 5. Ma th. Stephan. d. radt l4b. 2p2dk an P.n
tatis pertincat,Vicd.
Cwra Eccle g., g. 4.— tnf aen Eccleſfaſtica, quatenus& Magiſt: atum provincialis civi
ſaßica 5 1 4 Da.D. J44 ler. diſput. d. de cura Magiſtrac. th.3 9.&ſeqa. Hœnon diſp pol. 5.75. 4 Gr ef3 pum! (; 44. 24 4* 1 8 4 jit. 8. 7 † Reinkingt/ J.tract lib. 3,cl. 1. cap. 9. C othman. Reſp. 5 z. per tot. Althuſ.poli Aumeſtlo⸗
Occupatio&r ſeqq e, 3 7 um. 5/& ſedd. Auctor. de iur principat az.22. Quicquiddict bonorum pra in jure nobilium de jure ſuccedendi in bonis vacantibus, Mlud hucqunu, pre-
feratur,& ad clvitates provinciales ad plicetur, Sixtin. lib. 2 4² Regal 2apduſi. ſerrim de jure Saxon. Candrecht/ lib. 1 art. 28. cum& ibi jos prælationis,ad
Fenen Schoß
12—. 2 8 4 2 3 ASH pſose zel 4 tudinem fiſci,& racitam hypothecam in bonis civium, in dem verſeſfene 15 4— CIO ¹*
trans-
„ 2 DArant iu.
Hun e. n14. g 8 2„. 2.EX OH vnnd Zinſen/ habezeintelligantur, Schurff-volum. 2. com- 8 3,7. 24E19 rein

T hauin 1 Ju.
4 Uhznisäin
8 Sema 6
T/Gwam 1 8 terThunltiag 1 11 colecafun a
— r0 nzasm
* xgliheagnh 23 hitetn eißa eie, * Iccilsſübeniia,h D iinſ dleaſatſee paiiGlck zatruuam — puesyyonnwarrnäiid
rrumcglecwuder,,
r in miutuhe b „Doniworeimi en
m asokgiering
. Jrui aalr an
KWataomcnk Iun as walnuße n
un — duinzial ee 3 aim arnntätfetdn. Simriinlilet nam rlmmiaiyt
— 8 4 nſegreuſpicn aßam ulaii 1
chun tn 1
1 40 Tiegl iſain 3ℳ 3
* 4 9! 1
.Ar unun 4
d ritalisyer'-i 1 5 clr 1 7
atwlſ tich n luuſi 2ℳ 1 ji gad
—=z —
1
Oucquit’n, h pir
iäa eabne
2
D. Chriſtophorl Mingil 58,
an delinquentes poſſunt, non obſtante proverbio, wo kein Klaͤger iſt/ da iſt anch patriam 22
uin Richter/ conſult. Saxon,. 47 4 per rol. H eig. p. 1. quæſt. 3 9. per ror. Nic. Reufn.¹ib. trid ci vita. auniſ.25. fiquidem ſunt magiſtratus; Kom. 13.V. 12. Mentionem ſupra fecimus, der em civira- Nachſtewer vnd Abzug Geldes/ ubi inſu per notaadum, omninòô hodis licere patrid te hodis ma uria, ivitatem civitate mutare, Aur. Bull. tir. 1 6. R. l. de Anno 155.§ Wo aber vn⸗ tare licet. ſre/Ga l. z,“6 ſer. 36. Buxtorff. ad. A tit. 16. Aur. Bull. lit f Bruning Ae var. ani ver/ ſpe. Nach ſte⸗ uhth.9. dummo do pro migratione ſolvatur debita& ordinata loci pecunia, die wer/ Ab⸗ Nachſtewer/ Abſchoß/ Abefahrt/ oder Abeloͤſung/ R. A. de Ann. 1 555.§ Wo aber zug. igſere/ Gr de Anno159 5.§ Vnund ſo viel die vngleiche/ Gail. A. loco, nu.1 0O. Koppen: de- 4 G11. Rauchbar/p. 1.4.15. ld́; in omnibus feré Germaniæ locis rece ptum elle tſtatut Koppen. A. loc. 2uæn. 1. ubi hoc in ſpecie de Marchia Bandeburg. refert, ut& ſaach Scheplitz adconſuctudin. March part. 3. tit. 8.§.1E ſeqg. Pruckm. conſil. 48en. 1.Eſ2a. quod locum etiam obriact, ſi foreuſis bona hereditaria extra territorium masferat, wann man an frembden Orten erbt/ vnnd ſolche Erbſchafft auß dem Undeoder Gebietebringen wil/ muß man Abſchoß darvon erlegen: Eſtq́; in Mar- iahrandeburgenſi decima quinta pars hereditatis, Koppen, deci].⸗ Scheplitz alleg. uel. In Palatinaru& Electeratu Rheni eſt decima pars hæted tatis, Chur Pfaltz: Landsordnung/ tit. 7. vid. de hoc jure Berlichium bare3 concluſ pradl concl.; z. Kop- ea1,uaſt. f. G. I. Andr. Rauchbar/p. 1: quæſ. 15. 16. Corhmaun. lib. ſing. comſault. Aadtm conſil 19. Maull de Homag rit. 10 n. 8. C ½l. Plura adfinia, vid. ap. Dd. Kai- dlen vract de ſubl.& reg. err. iur. Matth. Sreph. A. tr.1. z. 1. G 2 1. 3.& paſſim.
84. Contraria quodatrinet, ſciendum eſt, Exemptionem ab Imperio deſtrue- Contrarim. tjusterritorii, quamvis reſpectu eximentis ſe non in deterius; de cujus cauſſis vid. Exemplio wicämé Zachar. Vietor. in uaæſt. de cauſis Exempr. Imper. Arniſæ. tr. de Exempr. Dein- ⁵ Imperio. ecoattariatur mediata in Imperio ſubiectio per ea quæ ſupr. 3. concl. 30. Zachar. Viet. Mediata Anuaſt 23. Ita eriam uni verſalis iurisdictio ſecialis intuitu in ſuſpenſo hæſitat& ad. Subi⸗ Klio. tingtur joach. Kopp. quaſt. 48 n. 18. Knichen. A. er. c. 4. nu. 21. Abuſiss inſuper tollit Particulare ümsdtjura: quando nim: Dominus territorialis nimiæ crudrlitate& ſævitià erga ferritorium ſihdias& Landſaſfios ſuos utitur, adminiſtrationem juſtitiæ denegat&recuſatc. reeduu- inaluſdam. 12. acri verſ. de pænis argumento ſed hoc tempore Inſt. de his qui ſui vel ni ver ſalis. Ala,f Eod. Myaſ. cent. 5,05.8. Gail. 1.6 17 n 2.& ſe*ᷣ. E& tr de pac. publ c. z. nu. 2. Abuſus. lhẽt aeci304 per tot., Cravetta 95§.59 7. nu. z. Thom. Michael. tr. de iurisdl. coucl 135. lnaſn. di inluper Dominusterritorrialis jura ſua& eorundem uſum per negligen- iam& ſegniter omittat, ac eadem occupandi viam aliis præbeat& exhibeat, qui il-
4 egeitimo modo ac tempore præſcribunt& fibi acquirunt, amirtitur territorialis ſursdictio per ea, quæ ſupra c. 2 concl. 26. G& à‿ V eſemb. paratit. A de iurisd. num. 14 in Hine dicuntur. 85. Actiones pro ſuperioritate territoriali competentes variæ ſunt ex va- Acliones. oftæ; hodié contra violatorem territorii alieni Criminaliter agitur ex one pacis publicæ, Anno 1495. Wormartiæ, Anno1 500. Auguſtæ, Aane 1ſtI. Worm. 2. Norim. 48.& 51. Aug 55. ibid. 57 Ratisb. 59. Auguſt. 6⅛ ibid. 70. tüsbonx edita& confirmata de qua vid. laté Gail. tot. erac. de pac. publ. Heaning. 2 baenſ,u de rerritor. Saxonic. Weſembec paratit. Me iurisdiction. numero 1 3. hun lnen a illius poſſeſſione interdicto uecili uti poſſideris, cam ſuperiorita- aletens expetiri poteſt, c. leet auſſam. extr. de probat. Ferrar. in form. libel. ſiisii 2 gua
coaltituti

988 De ſuperioritate territoriali& ejusdem juribus adfinibus,
atorem in continenti propriâ autoritate expellere poteſt, l. 1. G t.:. C. Quando liceat 5 b V unicuique ſine iud ſe vind.. ut vim ffde I. G I. l. ſcientiam& qui cum aliter f. A4 l. A. quil. l. 1. Svim vi ff. de vi arm. Weſemb. conſ. 3.n.1. Menoc h. conſ. 2 30.:½ 84. ſpoliatus
a. interdicto, unde vi, vellocuplerioribus juris Canonici remediis, J. z.& tit. C. Vnde „ vi c. redintegranda 3 1.(. ſæpè extr. de Reſtit. pol. Ferrar. in form libel. in cauſa golglis coram. Vobis. n. 13. M noch. Recupand. r.&, 15&& /244. aut etiam injuriatum gerepo-
* teſt, argumenro l. 1 3§ in ffde iniur. Menoch. Remed. 3 Re.. 606 Malſc. deprobat. un- 6. cl. 1190.,28. Gail I. de pac publ. obſer. 27.& 29. Datur etiam utilis actioconfeſſoria&
Negatoria pro jure vel ſibi vindicando, vel alteri denegando, argum.Iſi:ylures..94.
„ ffde aArbor. furt cæſel hoc amplius. 9.§ 2 frde damn. infec.&ibi Gorhoff. lit.*l⁊ Hdedr. borib. cadend. ½ 4 qué. Inſt. de Act. ibi Schneidw. num 10.& DdA comm. Suarez. in theſaur. comm opin. Verb. Aclis. n. 3 3. Welemb paratit ff de iuri d n. 13 utilis act o deſtatali- ½ berearis hodié etiam dari poteſt, Principibus, comitibus, nobilibus& reliquis do- minis territoriorum ac caſtrorum adverſus ſubditos, ruſticos, colonos,& teliquos
homines quaſi proprios, in quibus hodiê ſecundum diverſam Germaniæ conſuetu- dinem jus aliquodfervitutis habere videntur, Oldendorp. claſ 3 2d. 9. Lalaus Inſt. de Ad. nu. 14& Schneidw. nu. 1 5 Harprecht n. 5. Hœnon. 4i ½. Inſt 19 16.ſrli Quomodo aliâs cuiliber magiſtratui ſuperior tatem& juris dictionem ſaam pæra- li juditio, miſſione in poſſeſſtonem bonorum, captis pignoribus, indictà mulciaco-
„. tra inobedientes defendere ſit permiſſum multis probat ex Dd. Thom. Michaelds 4 1* iurisd. concl 149 lit. e ℳ/. Incideatibus contro verſiis circa Ducatus, Principatus- Iudex con- Comitatus,&c. ſo einem Theilgaͤntzlich vnd endlich abgeſprochen werdenſolten⸗
troverſia- judex ſolus eſt Imperator, in cæteris ſuperioritatis controverſiis vel camera, velju- rum Feudo- dex cujuſvis rei ordinatius ord cam p. 2 tit. 7. Zaſ de feud p. 1 i: num 2. Dvaratſeus. rum maio- c. 20. Schrad.. 10§ um 77. Probationes hujusjuris ſumuntut ut plurimumex 22ee. actibus, de quibus ſuprac..& Schonborn. pol 5. c. 30. Sufficientem in hac matetia procedendi ac probandi modum pete à primo juris enodatore ac concinnatofe, Andr Knich rract. de ſubl.&ꝙ reg. rerr. iur. cap. 2. num. 1 2& ſeq«. cap. 3. num 9. num 11;. & ſeq. pleniſſe, cap.. num. 90., uſq; au ſin. Hæc pro exercitio Academico, quantum pertemporis anguſtiam fieripotuit, de jure ſuperioritatis territorialis colli- gere& examini diſputantium ſubjicere volui, relinquens unicuique jus ſalvum, ſalvum itidem juditium, in primis TRIBUENS A
2
quo ag. pro turb. poſ. Gl I. coram vVobis nu. 3. ſpeculat. de eau/ poſſ.& propriet.6 num. 16. 4 Gail. de pignor. obſ. ult. n 8 Menoch. Remea 3. retinend., 1 ½ 5. G/247 Aut, ſimaliu tur.

y
1 d 1imlhagie „ Pdeſe ſin 1 eramigjetne
4 6d
1 an oslegnean, * Amulhahae 22 mih nae Siii Gotrit fa
OdDd amaſaa Iägl marn. Paehn. 1 A jvühsdeb e aliim alunzui Em etir emund uil
1= mM, Alaln.
lem ifg”
en ⸗ jatlädherndnn ar 2n vrordanrti. a aterda n lemnt 2= citaadvehung ar übgegneren ſn 2 troſeditlanr ue
Ih mnu Mn ſa 2 L farwurne * Foeierauh uu
heſ
lut
D vodutokes un
1„ ſaf t n usl clio labtin un dirisenn a leltueuwaft a. in fünt
989
SS SSgSe D SSSRed gAS,;SN 888,38 RSc Scche Sec e Sere es 88588 88 88SSSSSSSSS 8888S SS e S
1 X IP.
DE CONTRIBuTIONIBUSIN
IMPERIO USITATIS D. CASPARI Glocken.
ianum illud: Turpe eſt difficiles habere nugas, Et ſtultus labor eſt ineptiarum. 8i etiam, quæ quotidiana, pleniũs ob utilitatem ſuntattingen da, 4 (equenotabi liter fiunt, ne neglecta videantur, ſpeciali ſunt deſignanda tractatu: nn primis in perplexa, æ&pfrequentiſſima d materia Contri-
IIjuxta Catull
zationum, quibus auguſtiora judicum ſubſellia undiq; perſonari diurna& diutur- nhaudfine ſuſpiriis ſolventium teſtatur experientia, quædam vitæ Civili idonea koponere operæ præcium eſt. „4 Vu. 25 pr. Fde laber-leg. 9. in ſff de precar. 5) J.15.8 26. ff de iniur. Cile deproceſſ Execur in bræfat. nu. 6. Nevizan. in ſylva Nupt. lib 4. num. 169. 4) Nilardz con. 134.2 4. ubi de inrricato Receſſum Imperiigraviter conqueritur. d) imn Philip. Monriſpel con/. 1. in Prin. Petr. Heig. 1 quaſt iur, 1 7.n. 17. 2) Non tamen ierquittam Logicorum Methodum, ſcd, ut cum Cicerone loquamur 2 de Fin. Fra- giodem potiüs, quàm Diviſionem pollicemur. Et gratia commodioris allegationis Khenactationis Ordinem potiüs, quàm Merhodum(ſi licet inter hæc dus diſtin- bels Dart Keckerman lib. 3 Wſtem. Log p. z.:radtat. de Method. cap. Umirati Pbatrem- knllis qui dividit fundum gratia commodioris culturæ, quæ non inducit rerum Mhaltatem, laſon. in Ire coniundii, col 29. Verſic: non obſtat de leg. 3. Sicque Ordinem launenaräre potiũs, quàm ex cognoſcen di modo deſumendum 3 author eſt Fr. dnen n omir pag. Fol99 2 Ut alias ſolet reduci ordo verborum acliterarum nem intellectus, libr. 77.§ dei tua Fde leg.z. Patr. Ant. de hideicom. quaſtion..
S —
J.
Uo veré nihil antiquitatis ignorerur, ſciendum eſt, penſitatio- num 4 publicarum præſtandarum obligationem& nece ſlariam &veruſtiſſimam eſſe. 5 Quam ſimul cum Imperiis emerſiſſe ad aoc, ut tam pacis, quâm belli tempore res& perſonæ Civium in
dto ſ5... 3 2* eſſe poſſent, omnium temporum docet Hiſtoria.
4 112. 2 4 di De variis penſitationum, Tributi, Cenſus, Col Uum nominibus ac
CoNxcLusto
„ 9„ 2 o⸗
4.173

990 De Contriburionibus in Imperlo Uſitatis, 4 in verb. Indire, impoſer. verſ. Adverte itaq fol 1 14.& ſog. Ludo vic. Molin. Ieſwita â Tributis diſbuta. 601. ꝙ 602. 5) Origo illarum repeti poteſt, ex Poyyd. yirg d⸗ rer invens. lib. 2. tit. de:riplici regiminis genere, Renat. Chop. de Domanio lib. itit. j num. 4 69 5.& tit. 9. num. 2.& ſeq. Bod. 1 de Republic. cap. 10.& libr. õ. c2p. 1.& in Reſponſio ad parodoxa Maleſtrotii, pag 756. 5 ignon. de iur. Civ Rom.. lib. 1.. 16 Richard. Dinoth de reb.& factis memorabilib. lib. 2. tit. de Magnis Vedigalib. fol. 5 1. G /e. ¹) Finis enim harum præſtationum primæ vus eſt Utilitas Rigublicæ, pulehré Heig. 49,1„ num. 3. E ſeqq. Non, ut Potentiores Plebem medullitus exſugant. Quodtamen arcanis adnumerat, Arnold. Clap lib. z. de Arcan. Imp. c. 18. Sed mancat hoc arcanum ſepultum.
2. Verüm enimvero ur ex ſalutaribus Inſtitutis omniamalex- empla nata ſunt; ita neceſſaria tantüm& moderata Exactionum pobic- rum initia poſtea in immenſum excrevere,& magis pro utilitateimpe. rantium, 4 quam parentium invaluere, ac in ſequentis ævi irrepſete pet- niciem. ⁵b Quæ noſtra ætas in hunc uſq; diem malo more, malojutele⸗
*
qui didicit,& novos ſecundum Tacitum ſubinde exquiſivit ſinus, zcia- ria prædandi vocabula, diverſas q; Collationum ſpecies excogitavit¹ a) Cum tamen Regalis Dignitas magis in ut litarem ſubditorum, quämi- pfius Principis dignoſcatur fuiſſe in venta poſt Vaſq. Gar⁊ ia⸗ de Expenſ.c.21.n. 12. Han. 1 l.. 1 Guil. Benedii. in. c. Raynutiues, verb. condidit, de teſt. 1 Jfol. 1 42. nu.4. tirca. met. ubi dicit, quod nulla poteſtas ac regimen ulli propter ſeipſum ab immortali Deo conce ſſum ſit, ſed propter eos, qui ab eo regendi fovendiq; ſunt, Caldas in curan- rem verb. per quodpriſtinum ius nu. 34. C. de reſtit. in integ minor. ubi ait, Principis te- ctitudini nihil magis convenire, quam ſubditos non lædere, v eleganter ey latelsialis in Conſuet. Pariſ.tit. 1.5 3,g. 3 in verb. la bouche num. S. Pet Foller. in Conſt reg.t. nuina num. 13 fol. 56. 5) Hinc ſuper indictum, II. C. de Superind. verò cum ſpeciem tyrannidis referret, ſublatam eſt à Cæſaribus Indictione ſeu Canone is ejuſdem l- cum ſubrogato, Greg. 3 yntagm. c. 7. num.; Auram Coronarium, I. C.deaur Coran Auriargenteum pulcro nomine fœdiſſimum, Niceph. lib. 6. Hiſt. Ecc 6. 49. Centeſi- mæ, Quadrageſimæ, Quinquageſimæ, Tacit. 1 3. Annal. Viceſimæ Hæreditarum R. C. de Edict. D. Hadr. 1 I.(quam legem uri optimam, æquam& tolerabilem o- Stur mius, lib. de bego Turcico fol. 147.& ſeq non nullos in uſum Rei publicæ revocant 4. duiſſe mutatis nominib. putatBod. 4. 1i5. 6. c. 2. fol. 6 56.) Et pro funeris tranſrectione, pro umbra platani pro ære, Greg. d. li 3.c. 10. in fin. Cuia. 1 O. obſor.: Heig. 44.1 2 vun 12.& ad Et quidem nu. 19. l. de RD. Clapem. d. Lc. 14. pro nive ren dita. 2unlas,unn quotid. c. 3.§2 nu. 14. Vectigal ſolutum legitur. Imò pro vitiis idem acceptumaue Gilpert. Cognat, l. 1. Narrat. Quid miraris? Cum& urinarium vectigal Caisa Veſpaſianus acceperinr, Sueton. in Veſpaſ-c. 2z3. Impurum verõ ſæcundum Wuehn & deteſtabile, Deoque inviſum eſt portorium, quod ELupanari compilatat,s— le à Lenonibus Alexander Severus accepit, v. Danæ. 2. Et hic. c. 12 · Meadicisctu 4 tributo exigendo Veſpaſianus parcere noluit,& de divinis humaniſque 6 deim cuniam fecit, Dio ex Xiphilinol. 66. in Veſpaſiano; Deniq; de Sepulchris mortlon carè venditis factam exactionem Chriſtianis objici eò magis dolendum ch rh nian. 3. de orig. Camiter, c.. quod& hoc ſimoniam quandam redolcat, Eau

XI nlegu 3 naudtatane — 3 las
Aersung, wf. 4 lseliän a 3 1 1
Rem
1 d
1. Heüdnan
erltmiun.
1e iabuttm zan D uerablenn 1 reoörin
e lecxalom Mims
(i eengüittts. ſpeckaint, 1n rtareal ogun is Alminnt 1 1 luun uni ds crſeplnin ude a iizlun lisms a minnait unie en cdren an 8. et vanaishééem 1. ezuwuſttrſii zeſeo crrtide dlhenem
69 . iatcian 1 amredoba, andanl
ped 1
D. Caſpari Glocken. b 9
1m 374 n,um. 1.v. Didac. Spinoà Carceres in Speru. Teſtam gl. I prinoipalis rub. de Elecy. pulnu. 35. Sednonne indignum Principeer qualibet re lucrum adorari, aon at- eoto, an unguentum ſit, an corium? Et, quod vetus verum eſt zæ» 2π„exeε ενen, vel ldefuncto abferre, Ariſtoreles z. Rhetoric. Gregor del. 3.C. 6. 2. 49 luſtus Lip ſius 4. Polin. 1f260. c) De quib th ſeq.
z. Ecqua hodie novorum tributorum, Ilias non excogitata, wonadinyenra? Quorum tamen injuſta Exactio authoribus? ſemper hernicioſa fuit.
4) Reichsſtewer/ Tandtſtewer/ Rreißſtewer/ Frewlinſtewer/ Abzug and Nachſtewer/ Abfahrt/ Abſchoß/ Aufloͤſung/ etiam dicimus, Gail. 2.05/5⁄3 5. n8. Dauib de teſtam. num. 59. Sich. conſ.-feud. num. 1. Andr Rauchb. 1:e. iur. J. 5.num. 4. er rlacob. Curt l.coniec. c. 5. hopp.x.de LL. Andium(c. 9. nu. 5.) Ceibſtewer/(Aven- in Riſ. Beior f 59 5. nu. 90. E ſeg.) Beeth/ Bodenzinß Weingelt oder etliche Faß en Wein/ F ruchtgelt/ Bergkgelt/ Schlaͤgelſchatz/ Froſtgelt/ Maſtgelt/ Laſtgelt/ Saldatengelt/ Balckengelt/ Maſtbaumgebt/ Weinkauff/ Todtfell/ Weidtmall⸗ derdas beſte Haupt auß dem Viehe) Awene. d f.9 5,/. 30 Andr. Knich. 2. de Veſtit. tad ,3.nu. 24 G /%4. Quod jus Luctuoſum appellari& in plurib. locis Hiſpaniæ à Dominis juris dictioné habentibus exerceri teſtis eſt Gartz. de Expenſ. c. 9:/. 1.&E ſeq. Umeminis Guttirrez. 2. Can.. Q. 11.2. u ⁶.) Erbzinß Pfluggelt/ Rodtgelt/ Trifft⸗ git Jehenden vom Fleiſch/ Wein/ Korn/ Erbſen/ Flachß/ Kraut/ Vieheſchatz/ Scheffelſchatz/ Hufengelt/ Bawholfuhrt/ Tranckſtewer/ Schornſtein/ oder Ca⸗ dingelt/ Sparrengelt/ Marckgelt/ Schutzgelt/ Piſt. 1. conſ 19. Raißgelt/ Avent. Laſß277. Aeciß/(Crantz. 13 Sax. 1 4. Handt lohn/ Willkomſchatz /Cumill. Bo- lanſInu. 61. in f.) Betteſchatz/ uͤchenſchatz/ Taffelſchatz/ Freygelt/ Bruͤckgelt/ Waggelt/ Vngelt/ gemeſſene vnd ohngemeßene Frondienſt/ ꝛc& ſexcenta alia. Sic ſehgelconfecti aluminis, Aflict 321 Salis, Robert. Gaguin. l1b. 8 f 143, Bodin. d. lib. dehngoum& Corii, Brneiz. Brotutrſ.l. 1. c. 4. Lanarum. Vua⸗ qu. 2. de ſusceſſ. creat. 1741o: f. 180. Litinm Carta tum, Hoſpitiorum, Greg. d. 3.c. 10,n. 7. Gentiletus ad- unle Machia vell,. 2. theor. I. fol. 16 1. Et de ſingulis regulis in Gallia, Turnek adver- 36.20. Confer. Greg. z de Rep. c. 4./[43. KRatione quoq; matrimoaii& Dotis in lali Roſaefeud e S.⸗Concl. 3 4 n. 3.†. 1 3z.tributum exigi ſcribunt. Etin quibuſdam 10- Gomibutum in Iofantes, qui non à Carholicis baptizantur, imperari dignoſcitur, un genera referre, inquit y Sianus, otiosũ eſt. Addo ego Et odioſum, v lateGreg. za publie cap 6 Bodin d. 1.6. 2. Scipio Admiral. in Taveit. le 3. c. 8. fol. 113. ubi erudité bsQurpacdo& arte Pecuniatum acervus cogeri poffit. ⁶) qui novos colle- faueaer C. indagantes Prin cipibus(qui& ſæpe ipfimet exterarum Nationum in
V ontributionum Novitate parturiunda, pernicioſé ingenioſarum mores
fetegtinando imbibunt, ur ae quodam Daniæ Rege memorat. Cranix 13 Vana.c. 14.)
ltärnt olleckas inſtitui poſle ſine injuria ‚ſine damno ſubdirorum& nullum 1s tore: qui non hilari vultu& ſummo cum gaudio impoſitum tfibutum ſol- nomen fede⸗ omni ſeculo ertiterunt, Cæſa de bello Civil 13. Cuju: modõ re lin atConn periri poterat, hoc ſatis eſſe ad cogendas pecunias videbatur, Sant larii& ſubditi primi& antecedentis gradus debẽt apud Principes lacru-
Mas“
nat lſti homin ain

—
4
992 De Contributionibus in Imperio Uſitatis, 99.
mas& gemitus ſubditorum parvi; endentes in tribute non neceſſario ignominiam, 2 4 4 82 am,
& in ceuſu conficiendo paupertatis publicæ& privatæ confeſſionem deprecari, ne
excogitatum ſolvatur, Buchanan 16. Hiſt. Soc. fol. 178. c) De quibus Gregor.z de Republ. c. 9 nuns 17 Georg. Fabric. 1. Origin, Saxonic fol. 5. Bernh. de Girard. 4e. Eſtat E& fuccez. des affaires ae F rance. lib. 2. f. 124 Crantz. 10, Vand. 6 8. ubi. Uratis laviæ ple⸗ bem Conſules recens àa ſe creatos ob collectionem indictam trucidaſſe refer:, Et
coſdem Tartareis pœnis perpetuo cruciando ait Rebuff- in l. ad eum de V.§. alegan illudi u. Maccab. Et cu, qui inventor omnis malitiæ factus es, non effugies manum Domini.
4. Quodad jus noſtrum Civile attinet, Munera in tripliclſunt differentia, 2 Pecſonalia, 5 Mixta,&& Kealia. Realia rurſus in dupli-
ci: Alia meré realia, d alia modo quodam. e Sunt inſuper ex his aliqua ordinaria, aliqua extraordinaria:
a) Inumerum ffde numer tum ſimil. Weſenb. con 40. Gail. 2. O. 2. ample ber- taxxol. trad. clau, 21 g1. 5. rum ſex ſeda. 56) Quæ loluͤm perſonis imponuntut abſque patrimounli confideratione,& doæ ſolum conſiſtunt in labore perſonæſne ſumptu pecuniæ c) Qur in labore perſonæ,& ſumptu pecuniæ conliſtunt, d. munerum. Bari inl. un. CQ. de mulier.& c. Greg. p. 1. l. 1 8. ſyntagm. c. 12. G c. 10,1.1.*. & 3, Ethæc numera, cum maximum rigorem ſapiant, à Repub. Chriſtianapenéabo- lita eſſe teſtatur Florez. Diaz de Mena pract. quaſt. 21./. 5,9. d) ipſi pattimo- nio imponi ſolita. e) Indicta perſonæ ob res& patrimonium. Qr à Lege& Principe conſtituta certam annuamq́ præſtationem habent, Heig. de quaſ. 17.. 15. Veluti ſant indictiones ſive Tributa, in quibus nervos eſſe Reipub nsſtatuj Fpp. in I 1. in cauſa f de quaſt. Petra de poteſt. Princ. ẽ. 4.§ Liber. n.)7 1. Et in illam civita- tem levanda ſunt, in cujus territorio poſſidentur agri, I forma. ſi vero f de canſ lf. G. ſine Cenſu.&c eum ſimilib. Vulò Beeth/ ſchoß oder ſchatzung/ appellant, Reſmh- c.. concl. 73.. 4. De Tributi appellatione doctiſſimèé diſſerit Monter. deciſ. Arragan. 1319. 46.& eq. Gigas de Crim. laſ. Mai. J.9 5.& ſeq. g) Quæ non niſi pu lica Ne⸗ ceſſitate vel utiditate poſtulante extra Ordinem indicuntur, lib. 1. C. de yatat publ. mun poſt. Bart. Bald.& alios Nic. Reuſner. 1. conſ. 2.7. 1 1.& ſeqq. ubi ex A ſcanihæc o- mnia breviter in tria Penſirationum genera redegit, Canonem ſc. Oblationem,& ln- dictionem. Primi generis ſunt vectigalia,& Portoria; alterius Subſidia; poſtremt
autem Col latio ſive Collectæ. Collecta Quid?
5. Hiiſce ita loco Evidentalium præmiſſis, etſi rectè finiatut Cor- LrOTA a Onus Reale Extraordinarium: Attamen inſpecta hodier- na Conſuetudine d indigitari conſuevit, Onus mixtum ordinarium,? quod perſonis pro rebus imponitur. f Eſtꝗ; Publica, vel Privata. 4
0„..,„/ 6. 4) Olim Donum dicebatur& erat volantatium, Vincent, de Frächw de7 54 . 3„ nu. 117. 5) Quodam modo ut ſupra dictum eſt Cum non de labore pet d ſed ſolũm de Expenſa Patrimonii partieipet, prolixé& elegante Florez 4rueh 11, 44 4—ld)
5.& ſe*d. Reuſn. d conſ. 2. num. 9. c) ſt enim Collecta incerta:irtcgi nando ſecundum caſus& occurentes neceſſitates Rei public. aliquando major,a id igor
. AMkot!
aunnum
1 96,
4 4 Vhh ſeß
77
Wann 7
m Ae¹
„. S,Gail
unüns,
1Mod A
h. 10. 6 rlo NM
alb.&
l, delg.; 4 94
ſAn Mone
P hrg.

1 Uin 9 drealin
12 nian
4 8. Wnne
8 119 1a
21 lmrann 7 7 Relaasatn 1 e rricherän
89
1-. 40 Ralgehn
P lolinfaumnn 1. Anatälegtbuln 11 unynas X Zmanah an 17 TReyu inmnice =5o Uurw A. Atimu 4 Sionenlidi tu Tsner e 1n iacn. d
n
7
hehnn ¹ b 1
dnue
X Klmunkn 19 dade P jotor, Tuuu
₰ onenſilt 4 Dalteiusn
8 Crbetll '
f K
Fäh he
4 6 1
uramei
1 8. 8
— aliqoin oll
dſ 1
u 1
I kavra
D. Caſpari Glocken. 993
linot iadicitur,.reſcripto 6.5 In rde muner ubi glo in verb. incolisl in honoribis S Pa- nimum, verſ qui muneris ubi Bart. num. de Vacat. mun. lib qui ſf. eod. Ruyn. 4. conſ.
u6 nu.). Surd. Conſ.46 n. 19. Franc. Ae Claperiis in Cent. Cauſarum fiſcal. cauſ. 4 2.q. 1.„ 16 34 f.16 5. Petrad. c. 4./. 79. ſe2l᷑‿†. 74. Cacheran. deci/.9 5.2. 4. Gail. 1.,0 4. 87 nc teſtatur 2ſe ommunem Veſ. conſ.2 7. num. 2 4. tom. 5-German. reſpon 15 2.7 77 8 Quaut alias in im penendis oneribus operat ur etiam contra regalas juris a. nunis, 1un. ubs Barr. C. de auro Coron. Ita maximé hujuſmodi Confietude& obſer- nitain Collectis atrendenda venit, a.l. 1. ubiRebuff. C. de ſuperind. Ber:rad. con 12 5 9. 1119. I. Craver. o⁵ſ.705.„. 5. Grconſ.I11 nu. 10. Anguſ 7. conſ. 5.n. Simon. de Pe ac23 1 umſ4 ½. 14. Paciam conſ. 7. n. 8. Bertaz. conj. crim. 2 85./n. 1. Peregrinwus 1 onſ. 10 2.„— Tumin. de Rubeis 1. conſ. I. num. 16. G 65. Surd. conſ. 2 8. n. 13 Weſaa conſ 7 24 2 3 C2 uan deciſ. 8 3 in fin. Ioſeph. Ludo vici l. com. concl.3 8./. 14 5. Valaſ. de iur. Emp 9 4 17, Ma. Gaild. 0. z. nu. 1 8. Florez. n. 59. e) Afflict. tit. ua ſint regal. in verb. Er ew. naudinaris Collatio n. 23. Pariſ. 1. conſ. 25.„. 74. ſeq. Thomat. tr. de Munerik.5 Exadki⸗ nar. Mod. iſt. 1. cenſ. 4.. 1 3. Simon. Piſ. conſ. 2. nu. 22.& ſeJ. Fab. de Anna conſ.60.2. z. uhar A deciſ.9 Snu. 44. Hæig. d. J. 17. n. 31. G ſeᷣa. Quo loci improbat. Gailium. a. 0.52. um. 10. G alioram ſententiam, Collectas eo, quod prætermorem& legem cxtraor- ſinario Magiſtratus imperio imponaatur,& varient ſingulis anuis pro neceſſitate Neipub.& fortunis adextraordinaria munera referentium. Er arguitur etiam Gail. a5 a Hag 37. G /½d. Qu a verônuaus extraordinarium Lege, Confuetudine, P x ſiptione, Scatuto Ordinarium fieri poſſit, dabitandum non eſt, Chaſſan, in Con- ſa Burg. /ub. I. Des iuſtices§ 4. in Verb. Indire c⸗ impoſer. n. 44. Gail 4.2.0. n. 8. E 9. N4, Haragn 7.7.n.. Sicindictio fuit olim extraordinariũ munus, ſed cum uni- kormis yerperg⸗ C... 1
hms herpetUa er J. 1.C. 1e lndict facta eſſet„Ordinarii numero haberi juſſa eft. Iaaavter Franc. de Claperiis de cauſ. 42.7. 1.n. 32. †]) Imponitur enim pria- dheterperſonæ contemplationererum. Quia obligatio in perſonam d rigitun li- et caula final's ſir ipſa res, Bald in! un. num.; 3. C. de ſent quæ pro eo quod intereſt, Eyc. lieniſi-in auth Defuncto v. modo quare,&c. C. ad Tertill. ubi tradidit. QuodinCol- ſaglantitas impoſitionis reſpicit rem d recto,& ejus æltimationem. Sed obli- A rinculum ſolvendi reſpicit perſonam. Et in! propter inj. C. qui bona eod. pof lodmater al ter Collectæ ſuat onc a rerum; ſed formaliter perſonarum ſubje- Katum. Ir quoniam Materia& Forma faciunt unum totum, iccirco dicunturone-
nmirta N mta, Natta comſ. 105. num. 7. Roland. 1. Conſ.3 2 n 6. 14. PAcian. con] 5,n.) Erneſt.
luhman eon 1..n. 1. Roſenth. d, c.§. concl. 80. n. 3. ubi ſub lit. b. alios cumulat. HincO- emmimpoſitionem pendere à ſubj ectione dixit Flam de Rubei⸗ d. conſ. n. 6 21. De uoinftaplaniüs& pleniuũs, 9) loh. Bapt. Coſta de Rat. Rata. J. 27.n. 5.
Quibus jus Collectandi competat? 6. Collecta publica Superioritatis& Regalium, a vel Jurisdi-
onis rarione in dictur.
4) d. lLun ubi Bart. not. 2. C. de ſuperind.! placet C. de excuſ. muner. c. un. ibid ex- 4 Collatio 2. F. 5 6 Tiraq de iure primog. quaſt 69 num. 7. Stringon. ſing. 23. in 4 7:Br.? 12.64 Petra de fideic.. 12. n. 164. 16 8. 392. 495. cum ſoj. Chopp.
ib. ariit.; f. 108. Borcholi. de feud. c.de Reg num.] 3. Roſenth. d. cap. 3. concl. 74, KkAkkhkkk num.
ſoa-
*

27
994 De Contributlonibus in Imperlo Iſitatis,
num. I ubi receptiorem teſtatur. Et quamplurimos congerit Nic. Loſaus de iure Vni veyſiz. 5. 3.c. 9. nuem.. Florez. d. q. 21.n. 1 1. Et ita reſponderunt Menoch. conſ.; 2:u. 30. G 70.0 gonſ.98 3. 26. Crawett conſ. 19 5. /um. 1. Natta. conſ. 18 5. 4. Anguſola conſ. num. l. vol. 7. Schurff 1. conſ. 59./n. 26. Mod. Piſt. 1. conſ. 1. 2. conſ. 9 n. 18. Weſ. conſ. 27.72.24. e cos4. 8. E paſſim. Mynſ-decad. 11 reſp. 1. 97 Vulte. inter conſ. Marpurg.3 5.a4. 3 8. vol. 3. Idem or feud, 1. e. 5.. 7. 5) Civilis& Ordinariæ, Gorn. i. con. 333:9. 2. Natra. conſ 6 3 6. /. 78. Cothm. onſ 1 1.2. 43 ubi ex Dec. 1. conſ. 41 au, 41. urisdictio- nem vocat fundamentum Onerum& Collectarum: Eodem modo, quo ex Exactio- ne Collectarum deprehendi locum vel villam ſolventem Collectas eſſe de tertitotio ſeu jurisdictione Civitat s, cui ſolvit, reſpondit, Alex. 4. conſ. 5 5.. 4. Thomat atr n n. Guttirre 3. quaſt. Qivil. 15. 2. 20. Diſſ. Bald in.l. etiam n. 1 3. C. de Executt rei iudi. fi. hard. z. con ⁊0*um. 8.( 9.(ub. malé in hanc ſententiam ad vocat. Alex.& Craveit.) qui jus Collectandi mero Imperio der Fraißlichen Obrigkeit/ adſcribum. Quonm opinio in cauſa T. contra D. 10. Marrii Anno 563. rejecta eſt. Et laté notatumia cauſa S. contra S. Itẽ T. contra H. Ideoque in materia Aqjutorii ſeu ſubventionis jurisdictionis criminalem nihil operari*⅓ Cap.& Freciam ſenfit. Vinc. de Frauchit dec. 13 num. 3. Quæ ipſa eo in caſu potiſſimum accipienda ſunt, ſi poſſeſſio Colle- æ ſit vacans, necaliusiſtic loci Regalia poſſideat, l. 3 Fde acq, poſſ Zaſrconſiou. & 2. conſ. 106. 2um. 2z. Puncenim habens juris dictionem ſolus Colledas implicite poſſidere videtur.
7. Imperator itaque,& quiliber alius, Superiorem non reco- gnoſcens ν' pin Collectam ſuperindicere poſſint, hæſitationem non patitur. c
a) Hodie tamen pauci vel nu'li reperiuntur, quorum Poſtes Capitulationi- bus certis non fit valde circumceiſa. Sic in Imperatorum Electione pactionibusca- veti ſoler, ne abſque Statuum conſenſu urgente etiam Neceſſitate licea: nov im⸗ ponere tributa, Ab. adadta Pa ißtz. Colonienſ. Anno 79.4. Maii inſtituta. Unde Clau- ſula in Imperii Receſſibus fles uens& uſicata. Daruͤber wir vns mit hnen/ bndſie hinwiderumbmit vns vergleichen ldemꝗque in Galliæ, Bod. 4 1. 6,c. Hiſpaniæ, Par- lad. 1 rer quotid. c. 3 f. 17. Hungariæ, Angliæ, Daniæ, Poloniæ, Heig. d. 4. 189§. Re⸗ gnisfrequentari conſtat, Nec. abſque Procerum& Ordinum adprobationeno tributa imponantur. Imô ccquis in Orbe terrarum Rexaut Priacepseſt, cvijus ſit tributum unius teruarii ſabditis ſuis ſine ipſorum con ſenſu& võluntate imponere, niſi violentia& tyrannide uti velit? Cominæ us l.; Haſt. c. 13. Unde blandis vocabaſi Subfidii Subventionis Auxilii, Adjutorii, Adoæ, Ralevii Nos Staͤuren/ volglo- quim ur)imperrari non durioribus iſtis Vectigalium. Tributorum, Impoſitionum, &e. Collectas paſſim imperari videmus, Gentiller aaverſus Machiav in pr. hen.1 32. Heig. A J. 18:1n. 3. Actantüm abeſt, ut Status ob eam cauſam coacti quidquam de- negenrt Regibus, ur longé plus ſæpé illis commodent ac ac conferant, quàm vel pe- tere vel ſperare auſi ſiat. Adeo quælibet Gens in ſui Regis Regia poteſtate nonabu- tentis obſequium& vencrationem ptona eſt. Abſit itaque Violentia,& Sualoo ia Principe principem locum obtineat. Quanquam& Suaſio abeo, qui jubere poteſt, vim Neceſſitatis adfert, Tacit. 16. Annal Et rogando cogit, iuxta publicum Afinn,
„*—..*.7. 4. qui rogat, potenrior. Weſ. conf 4 5.2. 1I. LEP„,4., Fol.c. 11.,9. 29 Frach. 1.de Prin. 6.14 4 3 Fas
mi 5 athdkn witr dernh. eclve terittt avodc 14eCi lte ee
6 laastit
; (ull. 11
Rle digt 9
derh dor. digan) ſdüstig dnd äml
de g.

„dlllua
cünunea
1 m ngande Geamunn a 3 Mcltiue 4 Nenſſigkaitn A 1.Iéata aan, Naduna keſorn rigitttuig aa S jecuacttund a= iia Aojttltan R wunklan ieauh d S ienalw mlde r 1 Fungf binin ea aluGei whln
5 smmanttr Sofllot, Ktem mh
12 ſuonallf lun a um Fedteſeröe ai Nettlhi onic 4. riututullu — äberrtutzotn Buuliounn 62 polorietu — Ortisurarin eraut-n Troleaſokéhsn 1ol. Urdeha
deddh
— ——
ltac accht
zuclod T i UaatsP a cogit, 6 hnch
5
D. Chriſtophori Mingif. 995
8. Parratione, qui ex ſingulari Imperatoris privilegio, vel cum ſegalibus inveſtiti ſunt, puta Principes inferiores, Duces, Marchio-
4... 7 e 4 esComites, Barones b jus Collectandi recté ſibi vendicant.
4) Vicem enim Imperatoris in territoriis ſuis obtinent, Caſtren. quem fers unes ſecuti, 2. conſ. 34. num. z.& 4. Grav. conſ. 13 5 n. 2. conſ. 404./. 15 ,& conſ. 41 1. num. 46. G conſ.9 8 3./I. Dec. I. con] z. uum. 16 5.(ubi loquitur etiam in Nob.)& conſ.. 917. G 18. vol. 4. Menoch. conſ 60 1. n. Paneirol. conſ. 1 1 9.3. 40. Cacheran. con]. 9. nu. 2.
bPeregr. 2. c59⁄3. 4 4. Facian conſ. 49./. 3& ſeqq. Farinac. in prax. crim. q. 19. /. 110.
liq; brincipibus German iæ(quos Bald. pro Reg bus haber inl. fin. C. de teſt. milit.) in termin s poſuit, Mod. Piſtor. 1. conſi. 2 4 n.]1 Zaſ 2 conſ. I. nu. zI. Weſ. conſ. 2 7. num. 29. Dauth de teſta. n. 3 6. Burch. d. c. n. 7. ubi hanc communem& ad brobatam, magno tameꝝ uroreintrodudtam ex Iacobino teſtatur. Et iure non ca veri reſpondit Corn. I. conſ. 200.n. 1 Deruh. Muſcatell in prax. Ciwil p.7 gl. in Verb. Sententiam n. 66. Quo loci idipſum mectivé,& non abſoluté intelligendum,& veré illud per pompam dici& proce- deeeriſtmavit quoad conceſſa in privilegiis eorum, non autem quoad ea, quæ pri- ſganon concludunt. Prour quoque hanc ſententiam inEffectu explicat, Pereg · Ian- mmIde Civitat, realib. c. 1. num 773 Nat. conſ.§ 3 1.n. 29: in fin. Menock canſ. z o nu. ſol ate Petra. d. tr. c. 2 1.. 1 9, †ol. 277. Gn 29 fol. 28 2. Et rectiũs de hoc Axiomate ſulicant ii qui arcana& ſtarum Imperii norunt. ed manum de tabula. 5) ut- fote, quiin Germaaia non minüs, quàm Duces& Comites dignitatem Regalem here dignoſcuntur, Roſensh A. er rap. 2 conel. z. Erc. 9. conel. 5.& ibi ſus lit. b. relati vimad de feud p. 10. ſedt. 1. n. 22 Fria Pruck man conſ. 2 7. /n. 17 Ande Knich, de iur. ter- Nte n. 00. Paur m. de iurisd. Imper. l. 2.8, 10*. 40. c) in pr. Weſ.d. conſ 2 7.„.
Keſenth. Ac. 5. concl 74.7/, 6.
9. Hæc Collecta Provincialis Landſtewr/ vocitatur, 4A& ab Im- petnliomniné diſcernitur.5
) Qur non audèé in ſignum gubjectianis& Superioritatis, ſed etiam pro kudibus& emolumentis jurisdictionis: Item pro curis& laboribus, nec non recom- Ralaione Expenſarum, quas Domiui facere& bati debent pro pace& quiete te- aead jater ſubditos, pro ſua dignitate ſetvanda, pro Solariis Officialium ad juſti- emadmiaiſtrandam exigitur, prout ferè loquitur, Simon de pratis 3. Ccnſ. 100 nu. I. Ne. Pwerh. lunior I. conſ. I0 n. 28. 5) Hæc enim ex Regalibus ipſiuſmet Im- hetatoris& Imperii indicta ex ſpeciali conceſſione Imperiali fubdicis ſuis in ſubſi- üanaJtat bus imponitur- Illam etiam inferiores vigore propriorum Regaliuma dhlitis exiguat. Ica ut inter utramque non modô quoad authoritatem, ſed etiam Mfectum diſcrepant a ſit. Cum Im perialis ſive ſit Turcica vel alia Contributio ad
diltatem lmperii ex conſenſu Imperatoris vel à Statibus debitam ideog; non infe-
ut die Landtsfuͤrſtliche Obrigkeit; Provin cialis Collecta petatur jure proprio& aum. Quemamodum hoc conſideratum in cauſa H. contra P. 10. Civitares quoque Imperiales jure Collectandi minimé de- taudari debent.. Non minü: enim hæ in civitatibus ac Principes in ſuis Ditionibus jura Su-
rioritaris(quæ vulgòô Cand⸗Ober⸗vnd Herꝛlichkeit/ appellant) habere,& Rega- Kkkkkk 2 lium

996 De Contriburionibus in Imperio Uſitatis,
lium capaces eſſe intelliguntur, tex. in lib. de pace Conſtantis verſ. Nos Romanorum,v Volumus. Diſſentire videtur, Curt. Senior. conſ. 68. nu. verſ. Et minus& n. ſeg. qui te. quirit habitum alicujus Dignitatis, ut qualis eſt Ducalis, Marchionalis, Comitialis, &c. ut quis caꝑax ſic Regalium per c.1 poſtpr. 1. F..c.j Vrrb. aliqua Regali dignitate 1.F. ra. Et eſt demente Petr. à. tr. de Poteſt Pr. c. 2 2. /.. 140. fol. 308. Andr. Knichen. tr.. 1.n. 14.& feqq.& rurſus in ſua Velitatione Apologetica, nu. 13.& 120.G. ſeqq. ubi nonali- gato nomine Curtii.& Petræ hoc ipſum ſibi ex profeſſo propugnandum ſumpſit, e& indt in- itis altis non infmæ notæ Ctis. infert, Civitates Imperiales jura territorialia nonhs-
Bere, ſed ea penes Imperatorem reſidere,& plerumq́; Electores& Principes vicinon
cain diftrictu Civitatum la perialium ſibi quæſiviſie; Quod ib ſum prius ind tradins. 116. E5 ſeqq. noræuir,& noviſſimé in ſua Encyclapadia per tot execut us eſt. Valcant au- rem, qui ita Mundum vellmperium regnare moliuntur Crav. conſ.6 3 uu.inf v. Quod maximò. Decia. i. conſ. 8. u. 124. Petra de fideic. ꝗ. 13.11. 574.:Circa med Alex. Kau- denſide Analog. c.3 8. /.9 3. Et ſané ſi Civitatibus Italiæ, quæ ſe Imperatorem nonteco- gnoſcere profitentur, vel de facto à ſe recognoſcendo ſubrraxerunt jutatertitoti concedit Knichen. in d. Velit. Apolog num. 3 1. 9 ſeqa. nihil vetat iis, quæ Imperato- rem recognoſcunt, non obſtante præfata Recognitione cundem Rabitum Regalia Poſſidendi tribuamus. Cumilla recognitio non alteret vel immuter habilitatem perſonæ poſſidentis. Quemadmodum in ſimilibus terminis Duces& Marchioncs Imperatorem recognoſeentes non debere eſſe Inferioris gradus aut conditionis il- L,qui lmperarorem non recognoſcunt, eleganter eſtendit Ant. Sola in Oonſtit. Sulaud in prvcm. Decet gl. 3. /n. 12. v. Secundo& ſ. Unde has Civitates cum hiſce Rebus⸗ pub. Italiæ jure compa tari ſcripſit Scip. Gentilis de iuriad. lib. 3. cap. 22. Fatit,qptum Barr. J. con].7 2. nu. 3: Decian. d. conſ. z. num. 16 5. Vol. 1. Vultei. de feud cap. numer.).v Aliis etiam.
11. Quid dicendum de Provincialibus Civitatibus, 4& Oppi⸗ dis Municipahbus Imperio mediaté per Principes ſabjectis? Hæ etiam, K R galia, 5 veljurisdictionem exercent, Collectas abſque Superlotis couſenſu imponere poflunt.
*2) Quemadmodum olim quædam Civitates maximé, quædam mas Aedam patvæ. Erillæ maximæ dicebantur, in quibus erat forum Cauſarum, cul betant eciam mulctæ aliæ Civitares habentes merum Imperium, quæ habebant merum 1mperium, non tamen habebancakias Civitates ſub ſe. Parvæ autem iocν baytur, quæ nonmhabebant merum Imperium, ſed ſalrem jurisdictionem, quæ dae Defenforibus Civitatum, l 6.§ Eſt aurem, Ver] Decer. Fae Excuſtutor. Mara deu, 156. éunn. VE rimo p. 1. Gregor. 2. de Repabl. cap. 1, naum. 5. G 13 Loſe: de iuruditun We, Mtat p.I. ap. 2. numer. vigeſimo Decian. I. conſ.I9. num. vigeſimo primo Tumm Aee 3 7 225 4 8 4 Penue 2 2,5 elſ. Rugo. conſ.; 4.2u. 37 ver. ramiito Bur anfae, 25ian. z. Ae robat. cap. 4 3 num 15.Ita& hodie in Imperio Romauo. nico reperitur tertium genus Civitarum& qaidem anomalarum, maximéin§aro- nia, alios immediatos Status pro Superioribus quoa d quid recogn oſcentium, ſede- Bregia& ſæpe civiratum Imperialium privilegnis f non potiora, ſaltem patia liec- tatis veſtigia præ ſe ferent ium, per ea, 7 aæ laré deducuntur in con. ⁰ pra Ci vitaie Ea
re Airp er ene, 3 ⸗/— Rrin cauſa M-conta no vicenſt adito. ver. pulchrs& bundtualiter Mynſ conſ. 1 3,1u, 10. Arin cauſa M. c⁰¹ E. primæ
næ,
lrinxc
Kirdd
eiveſc tools,C neiman. ſeu he palia
wonc inenſ 84 We leceſtal tuatur, n Grat, naje Tyärat., iped
Win

luu,
6** mtdnn 11 g ,2.
Wwum gi ue S urrnme u 1⸗ dtsrngian uühnnanaan Xereruuus ſaan eCmulig an r 74 nanan la 12 ſeldranearrrn. 12 dobrnumani Xhlraiwern * tennäakännchan 1ar ſelunrrbälharn 1 ikdeabräüne t Sentm an t 4n Aunanf baae . CMriiaxsutAbr 4 ud chulichm
khei tuia aarin
u cDiriei 0p
cr jes(iſtitm „Aasthbipeirt — edsoilfänt
ſati 1lle, e . 1
— pairi ſu
el 1M
1SIM ferin a 9 ae iiſüble luma
1 3 ppriskciregſ I jurüte 2;
L. Peuen, lſ
as Civibus indicere poſſint, extra dubium eſt. eit, ut ſcilicet apud Civitates Regalia ſint abſque præjuditio Univerſalis juris di- donis, Crav. conſ. 67 3. num. 1 5. Surd. dæci. 2 8 8, e; Rolando i Valle 2 conſ 1. num. 14 2.
21 an Domin Aah Wiatalis Pr A l pennt ,„ T
h Kelhenult. n f C. J2
Tüh
D. Caſpari Glocken. 997
Itimæ conreationis conſideratum fuir. Hæ igitur Ciritates quin Collectam in 5) Id quod ſæpiuſculé nſu-
urkman. de Regalibus c. 5. nunn.. ut proinde præſcriptis Regalibus jura Superiori- nisſeu Supremas jurisdictiones præſcri ptas non eſſe recté docuerit Borchole. A.c. ARegalibus n. 20.
1. Quo minus etiam quælibet alia Univerſitas,& Villa Regali- dus,&jurisdictionalibus deſtituta a pro neceſſitate inevitabili 5 ſine Uicentia Superioris c convocatis omnibus Civibus, d ſemet ad volun- alam Collationem obſtringere pofſit, nulla im pedit ratio. e
4) Tumenim Collecta, uti vi Pacti, Convcationis& Conſuetudinis fubfi- ſess, non cen ſetur de Regalibus, ut confideratum in d. cauſa M. contra E. ex doctrina dattn, conſi. I. de auri& argenti fodin. n. 9. Petrad. c. 4 princip. nu 3 0. Menoch, sonſ. 2 8. um 4 Weſenb. conſ. 4 5 num. 10. Pancirol conſ. 1 19./. 64. 5) Secus ſi ex cauſa manzeceſlaria, puta pro donando Principi, vel pro utilitate Imperii talis Collatio tecetuatur, Ruin. 5.Conſil. 107. nearn. 8. Ge lib. 4. conſ II6. num. 20& ſeq. Loſæ d. tr.ꝓ. 3. c. Iuum, Gratian. deciſ. 217. n. 11. cum eo caſu non conſentientes neutiquam öbligen- utzetli major pars conſenſi ſſet, leg. ambitio ſa ff.de decret. ab. ora fac Natt. conνm. 1 1 5.hu. ehurat. conſ- 438. num. 84. ſubdens, quod in iſtis actibus voluntariis una faba inimpedit actum, Gregorius A lib; Hntagm. c. J. num. 10 Ant. Faber in Cod. deciſ. haſub.9. rir. 29. Aeffnit. 1 8. 2um. 1. c) Sitamen Conſuerudo in contrarium ſigen, ut ſcllicet nulla ex canſa civitas Colleckas inconſulto Principi imponere ſteit eaſeryanda eſt, poſt Alex. Er Boer. Loſaus A. uu.; prout jure Regio in H ſpania Uafeütates ultra tria millia Marapetinorum etiam ad cauſas neceflarias non poſ- alecaam imponere abquc expteſſa licentis Regis teſtarur Florez. d. 7. 2 1. ,um. 1 eInjanus apud Fliniuma lib 1 O. Epi. ↄ&. illas non niſi ex pri vilegio in oppida- isatmiſt, Gregor. A cap. 7. num. I0 in fin. Anx. Faber in d. Cod. libr. 4 titis. 3 9. Lſinit. Tnumer. 4 5. 4) Cawal deciſ. 2 2 num. 4 4 ſ*2½ ½.. e) T.1§ fin. ubs
₰ —
ze TrunCd” Whin uerb Procon ul. in f. fr. uodeuiuqe, VnivVerſitat etr. de V'baldis de Colled numer. r S erattorlae 94 7
Tran Lucan. de bri vileg fiſc pr. num. 3. Teſſaur. deciſ. 1 57. Roſenthal. d. cap.;. concluſi.
i um. l r. coubi plures Conportavit. Lojæ. A. c.9. num, I. Florez d q. 21. n. 1 2. Heig A J.
MAum. 45.
B. lta vicini pro communi puteo- fonte, rivo, aggerum con ſtru- tone ſeptis ædificandis, re ficiendiſvé, ſibi invicem conferre poſſunt, 4 aleo ut nec aliis invitis commoditari putei,&c. renunciari poſſit. 5
4) KI. Vicinales ffr ae quid in loc publ. Unde etiam ſubditos habentes litem
o poſſe corgregarionem facere pro parandis pecuniis pro defenſione
nterventu judicis reſpondir Rolan. 3. conſ.I7.& ſe. 65) Tum,
aſtatio eſt onus in rem;tum, quia majoris partis aſſenſus ipſum adſtrin- , 2 2„.,„
16 88 U ſe g, nes, nud Reeene. 1. /2. 17. fol. 369.& ſeãa. Pacian. conſ.) un.
.ſtald. A. 2u 4/7. 27.„, 8.
KkEæEX; 14. Am-

„98 De ſuperioritate territoriali& ejuſdem jurlbus adfinibus-
14. Amplius, ſi Univerſitas debitrix nihil poſſideat,& collectas imponere recuſaverit, Officio judicis cogi. aQuod ſtadhucnolit juder ipe CofleGris interätcer⸗ poterit. ⁶ Qua in hyporheſi major pats UUni Verſitatis ſingulos ad Collectæ ſolutionem arctat. c Quod ſi Uaiveri- tas bona habeat in communi, tum ante omnia excuriendam iei communem deinde mobilia, immobilia,& nomina Debitorum eſſedi-
ſttahenda, anrequam veniatur ad burſam ſingularum perſonatum, yro
ditum eſt. 4 d) d. I. 1. 8 2uod ſi nemo M. Ant, de Amatis deciſ. 1 30 n. 5. Florez. 4.„,1,nA.14.
Gail. de Arreſt.g. 9. num. 19. 95) Cirata tamen prius eadem Untverütate, Lſe d. c.ꝰ n Gratiam d. deciſ. 17. n.. c) Gratian. J. loco nu. 4. qui etiam inf itapro. nunciatum refert, Mod. piſt. conſ. 2.n. 4 5. 85 ſeq. u. Guid. Pap. deciſ.6 19, uru tat. d) Natta conſ. 15o n. 1 E ſeda. Loſa. d. c 9 qui alios laudant. De hus,quibus Coleeteimponipoſfint,G peo quibus honls.
15. Cæterum cum Impoſitio Collectæ juris dictionem, jursd io verò ſubjectionem neceſſarié præſupponat, con ſectarium huicelt Collectis non niſi ſubditos gravari poſſe.
text. in d. l. keſeripto& in. ubi Bart.! numerum patrimonio: um, ff denumerlun C. qe mulier&. Burſ. I. conſ I6 nu 31. ubi innumeres congeſſit; Quibus addi eoſſuntTh. mat. Natt. Crau Rol. Rimin. Bec. quos recenſet Surd. conſ. 2 5:nu. 13 Guttitrer. ral. 774 15.2. 20 † 8 3. GailA O 5z. n. 13,
16. Subditus autem proprié& veré quis dicitur ratione Domi- cilii. a Quid verò juris, ſi quis duplex 5 do micilium habeatelltuobiqus Collectæ onus ſubire cogendus erit. c
a) 1.20. ffad municip. cum ſimil. Natta onſ. 4. num 1. Mrenoeh. onſ⸗a. uu. Cacheran, conſ.9.n. 18. Surd. conſ. 5 1 5. nu. 66. Petr. Iohan. Ancherav. 1. q fam. 1I.9. 16. Gail 2. O. 3 5. n. 2. Coler. d. rradt. part. 2 c. 1./. 22. Et ita quotide obſetvari in Camet: teſtatur Roſenthal. c. 6. concl 8 ſub lit. m. Et quidem novi, non veteis de miclülo-
-.*..— cus ſpectabitur; niſi in fraudem ea muratio facta proponitur,. 34 Ufin. fam nic. l. 1. f.de Dezur. 5) Id enim fieri poſſe conſtat. ex notat Boerii, detiſ. 13.6:2.
3 2 2„.„. 2 ua. e) Sed hoc ita, ſi æquè utroque loco inſtructus fuit, ut utrumqve domic bi rnun ntius& ta
li jare habeat Alioqui in eo ſolo coutribuere debebit, in quo freque 79 2 rius domicilium habet, text. in! eius qui 27. 8 Celſus 2 S. ad Municip Florex. 6 10. 97. Sicq́; tractatum in Senatu Jabaudie refett, Ant. Fab. in Cod. I.9.lit. 29. definit lo v. Natt. conſ. 1 3 9.u. 16.
17. Nee tanrúm Incolæ pro his, quæ poſſi 2¹
lii, ſed etiam pro bonis in alieno territorio ſitis Collectam ſaſtinebun⸗
d. l. Reſer ipto& fin. d. l. munerum patrimonium!. 1. C de mulier. Ec. KR), mua 19 5. num. I. Afflict in e. un. 2. F. 5 6. Verſ. Et plauſtrorum n. 6. Gabr. tit. de imun, auſan 1,. 1.& 2. ubimagis communs dicit, Tiraq. de promog. a. 46:7. 19. FT ana.As Clae 33
dent in loco Domicl-
herla laulad
7cantl
kront arlata- ochu icelte 718.ll iptoc äare lmkant Nele gl.
d. Dowic 4V
4) atilha femunh don 1 ladez dlot, diſub Receſf
eaer ſditi

2 KMdi
— — —
3 4as
ddig
4. 1 l. Unle 13 tsaanal
AImj p 1
1 erbes an
& imninſtmii 1 lgrzaehun
ſu jn na
Zis twauchg.
lungeheins
k hen
2 oaitut 1 ol.— gnn
ſtſa U
104 wcobläabuduech
htereſle ver
Korum ter „A nx part
neauſa Teutſchmeiſters/ contra Donawerda in Can era deciſum tefert Roſenth. e.concl 8. ſub lit. b. inf. Ant. Fabr. in Cod. A. 111. 2 9 definit. z. Et hanc conſulendo te- netunt Cephal. conſ. 3 17. n. 2 7.& conſ.; 58.2. 3. Crav. conſ. 872. /. 9. Natt. conſ.103.n. hurſat. on.16. n. 3 Everh. præ ſes conſ. 30./. 24.& conſ.4 2./. 58. Roland. 4. conſ. 80. osehurſt I.wn„44.n.11.(G 3 conſ.26,„. 3. Fab. de Anna eonſ.39. Diſl.Rimal.& Ufdeliter relati é Cothmano, A conſ. 1 t. d n. 66. uſq; ad num 8 8. Frid. de Mandat. l.z.
d. 1) 7. 8. Utram que Dd. opinionem diſtinctionis fœdere vulgé conciliant. Ira, ur
imaproccdat, quando Superior imponit Collectam. gecunda veròé, quando ab
etiore, qui non habet jurisdictionem in omniloco uniformem, Collecta exigitur
limitant priorem ſententiam, ſi in alio loco Collecta ſolata fit; Ne qnia ita dupli-
doncte gravetur, per all infra th. 37 ub. lit. a. verſ. Imo etſe.
18. Quid ſtatuendum de Contributionibus Turcicis ‚An in lo- vDomicilit pro omnibus bonis ubicun q; ſitis levandæ, ardua eſt quæ- o Vix forenſes onus illas præſtandi à ſe poſſe excutere videntur. ⁵
2) Quæ& tempore Myaſ.quod Eccleſiaſtici Principes Affirmativægraviter tkcariſint, nec dum fuit dez iſa, ux. O⁶ 2 2 num. z. cent. f. 5) Inde quidem ngismuneribus perſonalibus ſive mixtis, quâm patrimonalib. accenſeri poffunt, Suodaon modòô Receſſib. Imperii caurum ſit, in loco Domicilii Collectas inferen- i adearundem preſtationem ſubditos à Magiſtraribus urgendes; Sed etiam in- tmelnt, quæ Neceſlſitate exigente extra ordinem imponantur. Extraordinariis deb loli ſubgitis Onetatr. Gail. 2.0. 52. nu. 13. Rurſum non defuntin pluribus Im- lei Kæceſſibus fundamenta, quibus cas Realtbus aggregandas eſſe ſua deatur. Idq́ ereoapparet, quod Clerici velalias exemprio folvendi necefſitatem non effu- ſen Dequo infrath. 43. Qonſtat quoque poſſeſfores terriroriorum immediaté ab Inpeio dependentium iis fubjugarizut non tam per ſonarum, quam rerum ipſa um ſisſegin conſiderationem veniat. Reichsabſcheidt/ Je Aano 1194.§ Demnach damg. Hinc Comites Baroneſque recens dignitate aucti, utcunque al:is fubſint Katdun, bonorum ab Imperio immediaté dependentium vel in eo ſitorum nomi- teſſtonttibuunt, magis pro modo rei vel prædii, ut in Tributis, quam faculta- um glſcheidt,4e Anno 1548.§ Wiewol auchs Aber. Juvat& hanc opinionem, uodob publicam Utili atem Contributiones fiant, quo ipſo rurſum merè patrimo- talius pariſitc antur, Natta conſ. I6G. num.z 6. Bur ſat. conf 1 6. num. ⁊ 1. G ſeq. maxi- ni, cum cas poriüs tuitionem prædiorum, quãm civium& locolarum commo- wmrelhicere Receſſus Imperii arguant. Inſuper& hoc ponderandum. Status Im- tleguinitüs anteriorihus 4e Anuo r3j. nach dem emeinen Pfennig/ delibe⸗
e quem in loco Domicilii de tota ſubſtantia ubicunque ſita eſſe colle-
ln la Conrridutionibus verò juxta Imperii Matriculam poſtmodum intro- ere non ſine cauſa omiſſum videtur. Er quo in priori ſpecie nullius
nne tebatur, quo loco æſtimatio reram iniretur ſolvereturque Cum lmme- mperit Contributio fieret. In poſteriori vel maximéè Statuum interceat, ne ritoria ex magnitudine fucrunt pluris æſtimata, ii emolumentis
hoh tis ſui territorii carerent, poſſeſſoribus fuadorum ni hil i,ſis, ſed is lor. micili
iduntaxat contributionibus. Ut velhinc liqucar, paſſu in hunc ſatis
anci⸗
D. Caſpari Glocken. 999 rha tat. Gaild. O.13.n 10. Mynſßng. O.12 nu2. Gr 3. Flortz A q.21,7. 15. Pro qua

1000 De ſuperioritate territoriali& ejuſdem juribus adfinibus, ancipitem;in cujus dijudicatione quid ab uno, vel altero poffeſſum præſcriptum ſit, ſi quis expeaderit, noa faciléà ſcopo aberraverit, v. quæ ſupra de Obſerxantia in Collectis attendeuda dicta ſunt th. lit. d. 19. Er quidem de omnibus bonis a tam mobilibus, bquam im. mobilibus, quæ fructificant, ſive fructum proferunt; Collecta péditur Adeo ut ne Principis poſfeſfiones& prædia incorporata fiſco ex mantura
*
Collectis pro communi Uütilitate indictis, arg. I fin. C. de Collat. fund. fiſc. Pacian un
7. n. 11. 5) I forma ff de Cenſib l fin. C. I immunit. nem conced. Thom in qſubii. siunt n. 31. f. 2 55. Idem in& pauperts n. 9 1.4 61&§ vendentes num 6.&ſeq.663, Gſes.
(ubi loquitur in animalis.)& in& Expoſisimus num. 4. E ſeq. Petr. Antibol 2 dediui mun n. 40& ſex. Dec. 3 conſ. 69,/. 1. Mynſ.decad 5 rε5. 1,. 30. Cot hm. A. conſ. 1. num. 16. Florez. d. J. 2 1 n. 58. v. R A. de A. 1542.§ Doch ſollen ibi Eines jeglichen Klei⸗ bergeſchirrvnd ander Haußrath/ lrem Hohen StandtspPerſo⸗
der Kleynoten/ Sil
8 344 F1 4 Aug 3“ AS 4 5 1 4 5 ℳ; nen denen vom Adel jhre Pferde/ dergleichen anch andere Wehr vnd Harniſch w. quod iisdem Ver bis reperitur in Abſcheidt ae Anno 1544.S Doch ſollen/ t) lta
Cofledam aou imponi racione prædiorum ſter lium teſponderunt Socis. jus.). conſ.3 3./. 1 2. Mat. conſ.4 1 8./. 7. Mynſ. d 5. 1./ 30. Et de pecunia otioſa, catenis& annulis aureis, margaritis, Japidibus precioſis, ornamentis utilibus& mulierib.er quibus ſola pompa&inanis gloria quæritur, nec ulla commoditas percipitur, Whn/ d. loc. n 29. G /½2. Verſ. attamen. 20. De rebus etiam dotalibus, a de juribus,?& Nominibus, ſecluſa Conſuetudine; A Collecta de betur. a) Intellige, in loco Domicilii Mariti, Guid. pap. deciſ. 396.n. 2 pergl&y Bann in I. C. demul. CE&c Ant. Fab. in Cod. l. 9. tit. 29. de ſin. 1. ita Senatum cen ſuiſſe refereno di- cut& Multrer ibidem de paraphernalibus Collectam ſolvit cum domic lium mari. ti ſui ſequatur, I. ſin. 3 ad Mun icip. Guid de deciſ.n. 3. Etiam, cum vidua eſt viſiad ſecundas conzolet auprias, 1. 22.§ vidua ff eodl pen. ſ. de iurisd. Pab. d. loc. n. 2. 1 Ht ſic pro Cenſidus redimibilibus, quos quis haber, aut perpetuis, quis collectat p teſt. post alios Floreæ d.. 21.2. 6 7. Et depenſionibus domorum notas. Roland 1tunſ 66./. 12. ACtionem tamen pesſonalem habeas ad rem aliquam conſe quendam) nech iſtam rem in Cataftro adſignare, neq; racione illius Collectas, vel alia oneta tei in- cumbentia ſolverentur, Schrad. ae feud. ꝓ. 10./.60 ·n. 70. 4) Niſi Nomina int incerta vel exigibilia, Rota Genua deciſ. 1 56. Quaratione hujnſmodi nomina non facilis Exactionis habentem non ſolvendo dix. r Coler. A.'r, p. 1.c,6. num.146. Hæc enim ſervanda eſt, Florez. n. 5 9, G 67, Er antea inculcavimus. 21. An& pro mercibus Mercatorum exigi poſſit; liſlieils tel lutionis eſt articulus. Affirmativam veritati propiorem eſſe judicamus. Per l. filii& fin.. ad Municip. d l. munerum patrimonium lfirma s in ſervs fa Cen ſib. l. ſin. C. de imm. nem conced. l. negoriatores C. de Excuſ. mun, plur imò itans Aſe- noch. conſ o pertut. ubi communem dicit Elæganter Molinæ deTribut. Aiſß. 667,5.7.Galh 669 num. z. ubi tales Collectas non tam in Mercatorum, quãm in Imptorum graud men redundare demonſtrar. Diſſ. Mandell. con. 3 8 Per rot. Borell. conſ. 6 3. 06,23. anf
6 18 iaspan dfarse lexcatot
dllesk

lerun
cüg ſe m(ld
E E 8 S
miäß ang m em en Nang.
1 uun 4 1
ih0 7 ₰ kar.Ki a j- h ¹1 rü baga
2 Im Rasa 1
¹ 4 1
„ſar tehrnahgl a 1 ezſenunai en
m enrärbaöäldlerde
1e Tmraeedtu h
1 los lchebs
X Auij gaan öi
5
— 1 Senaa thhhge
zf
e oliit ewnel dlal
Etar,Wihädn 8 71A 1 1 urus MD al
A l feleul 4 morunxalic 8— lcunaatze lecan ſans irun
142Ä0 P ¹) Nh
. 4 3 4 14 aredükut u 1 E 4 Amp 166 3
22 aläum. nn L, W n.. verſ. Quinto ubi ideo purar merces Mercator m non æ
5
2—
1
zmis BWyt — ml 1 † declnſih,
D. Caſpari Glocken. 1001 un148.ℳ.6. QMorum opinio licet quandam æquitatem præ ſe ferat, maximé, cum es patrimonii Mercatoris plerumque in incertis nomibus conſiſtant, nec in pun-
futis defendi poteſt, nec in praxi ſervatu r, Florez d. J. 1. num. 6.(dicens, quod alias
4o
lentores qui ut in pluribus locis non habent alia bona, quãm merces, de facili
ſobiles fiereut,& defraudaretur F. ſcus à ſuis Collectis& Tributis) Cravett. conſ. qué oneribus premi,
walia bona ſtabilia, quod ſint obnox æ multis cafibus belli
endii ac debitorum foro cedentium.
22. Cumque munus Collectarum ratione poſſeſſionis&perce-
lonis fructuum apotiſſimum expediatur, conſequens eſt, illud ad Iſu- inctuarium omninô pertinere.
4) Lfruclus Verb fundtionum C. de at. empt. l. 1. C. de annon.&e tribut/ fin. a bi N& Say. ſine cenſu.& c. cum ſimil. Curt iun conſ. 4 2. unm. 1 poſt Alex. 4 conſ. 35. ni Cacher. A loc. n. 6. Garz. de Expenſ. c. 1 1.n. 45 plures glomerans Valaſc de iur. Emph. g. HRs. Florez. A.. 21.. 82. Gratian. deciſ. 20./. 4. Crav conſ.8 7 2.n. 6. Cep. l. conſ. 637. 1E S.Surd. conſ. 146./. 6. Bor. conſ. 6 3. /. 23. Hinc Colle Kam metiendam eſſe ex- aloreditu potiũs, quàm valore rei, text. eſt in lib. 2. ubi Bart. E alii C. de præd.&& aliis mnavicul. Alex. in Apoſt. ad Barr. in d.! Reſeripto fin. lut. h. rde muner. Thom.. F Re- intan.9 8. Martin. Laudenſ. de Nſco q. 75. Crav. conſ. 49 7. nu. J. Pancirol. conſ. 1 53. Ni. Ant. Fab. A!. 9 tit. 29 defin. 21.ubs ita in§enatu Sabaud 3. Dec. An. 1594. judi- tumefers Diſſ. Fulv. Pacian. conſ j. num. 21. Prædicha tamen intellige, ſi fructus omiail velg. poſſideantur; Secus, ſi quis ex fundis perciperet certam quantitatem tetemporali puta adillius viram pro annuo legato, aut pro alimentis. Huic enim untitasilla mmunis deberetur, Pereg:. de fideic. art. 4.2. 6.. ⁵) Hxpenſas enim tenpotales tenctur ſubire fruct uarius, non proprierarius, I. haclena, 7.l ſi pendentes d7heitelocarit 3. Frde uſufr facit Iquæro ubi Bart ff.de uſufr leg. Pinel. in l. l. p. 2. n. 72. de Tnletimo. C. de bon mae. Cacher. d. deciſ. 83 num. 4. Ca valcan, de uſufr.. 16 0. Verſ. ſi4& deciſ. 44 num. 54·& ſeq p. Garz d. tr c. 1r. n. 47. Mud. Molin. dæ primog. H 17.2. 8. Peer. Aug Morla in Empor iur. 1. c. 2. g. 2. n. 10. Vinc. Caroc de Locat. gral accidentium J. 16, per rot. f. 81.& ſeq. Peregr. d tr. art. o nu. 20. Surd. de alim rit. Is uum. 11.& ſeg. dem conſ. 16 1. num. 2 5. Gratia. d. dec. 20. 2um. 1 8. loh. del Caſtil- aruuff c, J6. num. 74 Difl. Rebuff. in l. 1. C. de annon. trib.(qui q̃. reſcribit, Oaus hende Collectæ dividi inter Proprietarium& uſufructuarium) Non tamen u- Ainckurrius pro ſolutione onerum Præteriti temporis validé conveniri poteſt. lmris ex vt hypothecæ bonorum poſſiat exigi poſſeſſores ab his, qui huic mu- frefecti ſunt. Exacta verrecu peranturab hæredibus proprietariis, A⁴frid deciſ. Inum. 4 late Gartz. lic. II nu. 50 gum ſeq. Bapt. Coſta de Rat. Ratæ, q.) 8. in fin. Illud nöbéotandum ſi fructuarii perſona Immunitatis privilegium aliquod habeat, aobid minus eé Saudere debeat quod& proprietarii perſona& bonorum coa-
noptivilegium aullum mereatur, Ant. Fab. A tit. 20. definit. 2 z. ubi& ita Senatum
tealuille teſtatur. 33. Sequitur& illud, Creditorem, a Venditorem annui reditus.
ſinptorem Vectigalis, cLocatorem d huic oneri allegari.
4) bulchré Rauch. 1. 7uæſt. iur. 18./. 4. ubi refert, hoc ita in Elect. Jax. Ditionib. LIIIII ſerva-
„peſtis, Illationum, in-

1662 De Contributionibus in Imperlo Uſitatis,
ſervatur. Quinimo Creditori non injuſté Collectas imponi arbitramut, etſ alteti
in alia regione habiranti mutuò dederit pecuniam, ſi ex mutuo lucrum ſentiat, vel ſeditus annuos emerit. Sedan pactio injuſta ſit, qua Debitor præter uſuras. Colle- ctarum ſolutionem in ſe recepit, non inelegantercontrovertitur. Et eam Uluram
ſapere probé evincunt Molin. de uſur. quæſt. 6, num. 129. Borell. conſ. 63, num 14,6
ſeqq. Kauchb. d J. 18 ver. fot. 5) fuſé Surd. conſ. 16 2. um 26. et 27. iſl. Butſat. conſ. 56. /. 16. Felician. de Solis z. de Cenſib e. 6. /. 2. Roderic. z. de annuis reditihuus;. nu. 1. et 2. er l. debet Fde ædil. edict. qui tamen propriè in Gabellis ex contractu debitis loquuntur. c) Is enim cum emptore Uſufructus æquiparatur, Hier Pantſh- man de Locat q. 18. unum. 1I. Raque onera, Eventum& adverſam fortunamſuſtinct, lneceſſario& fin f. de perie. et com. rei vend licet forcunam conduxerit, ſ. ſ iatum ſ de act. empt. Ut nil niſi nomen tranſeuntium emerit, l.creditor ſ. de act. emyr. aum pluras
frlocat. d) Cacheran. A. deciſ. 8 3,n. 6. Vinc de Franciſ. 107. n. 1. 1mô Conductor,
iolvens Collectas pro Locatore, repetit ab eo prolixé Caroc. de Locat..⁊. tit.de Coles
et Iaſ.conſ. 109:· in f. l. 1.
24. Emphyteutæ quoque Eccleſiarum a ſolutioni Colledeatun
obnoxii ſunt. Quod ad Colonos partiarios extendatur, in diſquiſiio-
nem venit. Hoſq́; pro Rata fructuum ac coloniæ portionis, deductis im- pen ſis ad Collectas com pelli verius eſt. 5
a) Roland. I. conſ. 6 6. num.; 4. Gartisd. tr. c. 12. n. 69. Men. de A. 1.Aca, 180,„ 809 e caſ. 6 2 um. 22. et 23. Valaſ. d. q. 1 7. num. 1 1. et ſeq. Petr de poteſt Princt 4in. 88⸗ er ſeqq.f.7 1. Grc. f. 2§. num. 9 6. ubi etiam loquitur in Vaſallis Eccleſtarum) Ant. Soliin Conſt. Sabuud. de iur. Emphyt. 3 g gl. 2. num. 26. Surd. con/ 328. 1. 1 2. et ſeqq. Ures 4„½ 21.n. 6a. Difſ. a Bart. et alios Sylvan conſ. 9. communiter reprobatus Fachina I. on:ov. 5 1. Aliter Brun relatus à Menoch. d. caſ 56 1 z. 30. 8) Burſat. conſ.2 1n.3. Luss n. G. alii er vi ſies ſit ſentire et conſ. 42 n˖um. 14 et feqq ubi melius diRinguit, Rolandd un, 66. n. 29 ex 4. conſ. 6. n. 1 5. Menoch. d. caſ. 1 80.2. 3 er 9. er caſ. S6 2 num 37. Ant. Theſ dec ſ. 11 6. n. 81et deciſ. 4 2. Caroc. d. tit. de Collecꝛi 8 Florez à 7. 1 1. /. 6 5. Oifl. Natta cnſ 409- nu. Thomat d tr. videndunrnu. 8. et 9. er Alii addii dt Menoch d. caſié 2 uum 46. Quando tamen bonalmphyteutica Eccleſiæ revertuntur ad cam jute dominii,ceſ. ſare quoq; debent onerum Hxactiones, boſt Bars. Boer. Mandoel et alio⸗ Bapt Cflalds Rat. Rora q. 1 5 8 /1. 132
25. Non minus hoc contribuen di debitum ad Depoſitarium,⸗ Eegatarium, 5 Fidecommiſſerium, Fſcum, Creditorem peſſiderem pet primum& ſecundum Decretum,& alios omnes, qui quodammodoſus in re haben t,& pro ſuo poſſident, porrigamus. c A2) Florex A J.2 1. num. 65. 5) modôo collecta poſt mortemteſtatolis indictaſt Puncenim ad legatarium, non ad hæredem pertinct. Præterita verò one- Ia, quæ vivo teſtatore impoſita ſunt, licer eorum dies vel termiaus ſolutionis poft mortemn teſtaroriser legatum traditum demum Fenerit, hæres exolvit, lahud luli. num. 39 Reres. Ffde leg 8, Surd conſ. 14 6:7. 13,e4 23, Ac licet Legatarius poſſeſlartei leBalepro prxtertti quoq; temporis oneribus conveniii poſſit, ImperatortnuhiD.
2—... 2 di F. de public. etc, tamen quicquid hoc nomine impendit, id omne ab hærede geſsne
adkia Munes 3 eyto wer dlep. 1 lob a hn anrgo boons tüba an in ſ2 1Gn anc

uadhur. Srum codäe in 4
ze hreünn fuug raainm fuig m lun
raniſ lennczendan amalaſtaoh 1m altan clehr * Sentacam trigaün
Donla maibteuhen.
—
*. nagglaas ge = der mandan n EAlAgnem)lu n 2 Len ala uahi h itennien un’ umn
väaman lun
1ulin aiſa aleim, 4 z4u um nl. lnat uaſidläeum, rituti Wndn tuun erruntrdengtollſe chy Naunulhli Reldutw
„ deb tonal
.Credtuengi ttuſs
alcdcccſ mnes güigu 1
4
1au ſa 8
aus.7
Jo colledaznlch 19 dem yenitet matt dies nltem
Kaschäbdin
r.J S
.„ NtiDAnt fedeti heri
6
. 1. obe 4 leleetlezuun g
e. en nahe rvolt!In73 neune lhak
dit, itonse⸗ y
3
— —
D. Caſpari Klocken.
106
Mit leumpoffſ,ff de cenſib Ahio decii.9,„.3, Tiraa de Retra Conſang. 5 6 g1. Iu.7*laté Garz. d. c. I 1 n. ſt et /*2. Decian. 2, conſ. 37,. 14, er 15, 2)
Florez.
Tertitorii tamen inter plures cõ munis onera poſſeſſor Domus gentilitiæ præ-
Conſortibus parte, viriles per actionem in Camera repoſcit, Abſcheidt/ de An.
16§102. Bey Beratſchlagung. Id quod in ardua quadam cauſa H. conira H. mum ſopita graviter diſceptari ſcimus.
De hus qui Liberi& exempti ſant à Collectarum ſolutione.
146. Quoniam veròSunprros onus Contributionum agnol-
aedicimus, hinc eluceſcit, FokRENSES A ab eodem regulariter eſle immunes. 9
*) Erpoſſideant mobilia vel immobilia in loco, ubi Co Netrpto§1. a. prarerea g Patrimonium, ſde muner. llibertui 7,9 ſola 13. f ad Muuiv. amnec C. de Incol. Tum, Qia Collecta imponitur ratione jurisdictionis in perſo- unquæprincipaliter rarione rerum obligata eſt, competentis: Actus verõ jurisdi- ſin nos poteſt in forenſem& non ſubditum exerceri, Cravet. conſ 19 5, num. 1. Muund. conſ.. um. 8. Tum, qu'a forenſes nec honores nec commoda loci perci- lun Urgonec Collectis onerari debent. Q naturalis ratio unicé placet Nattæ, m 150.nu.. et 8. quem poſt Alexandrum inter Reſpondentes de jure primas obri- retatthapt. Aymus, 2. de Alluvion. c. 18 prin. 5) ſta poſt alios tenwerun: Be- ewnſ1 jo. uum. 1 2. Flamin. de Rubꝰ. 1. con. 1. num. 21 Bertax, conſ. Civ. 27. nu, 12. Bnlan 2.n. 13. Beretta conſ. 88. Fab. de Anna conſ.5 9.n. 2. Everh praſes conſ 30. 2. t tnt Gabriel d.! 6. concl. z. nu. I Roſent d e. ,conel 81. lit a Florez d. 2.21. num. 90, Vauetranch. deeiſ. 2 2. Perra d.c 4 pPart. de gratuto, n. 16. 7. Unde pro Caurela alieniatio immobilium in forenſes ſtatu- nalim prohiberi ſolet. Ae reſpectu publ cæ utilitatis ſubſiſtere aſſerunt Dd. Per l. un C. non lit ha- mum b. 11. poſt Bald. Tiraq. Zaſ. Gail. ² 0. 19. nu. 3. ut hac ratione bona a pud ſub- däalid ſurisdictione ſtatuentium remancant„X ab iis Collectarum exactio faci- lus eri hoſſit, quàm à forenſibus, Decian. 1 conſ.3 3n. 2. Surd. conſ. 276z. 9, Simon de ileonſ.8. 2. 37. ohan. Vine- Honded 2. conſ.z n. 1.
. Iaterim non diffitemur, forenſes aliquando Collectarum autonem vix poſſe declinare, maximé ſi conſuetudo, à Statutum, 4 tilegium ceorum ſubſidia expoſcant.
2¹)] Pariſ de conſ. 2 5.21. 16. E feld. Socin. iun. 1 ouſ. 40,1. 29. Rolan. 1. conſ.; 1.2. 1 a vett. conſil'n. 10.& conſ. 8 1.n. 14. G de antiq temp p. 4§materia iſta num. 33, lts cenſ21.7. ⁊. inf. Decian. 4 conſ44. num. 102. Bur ſat. de conſ. 16. n. 13. G, 37. Fla- utsRab,z en-, 2 10. Pacian. con/ 7. n. 89. Teſſaur deciſ. z2 57.n. 1 E& deci/ 149. 22. 2, tguorumD 4. Jicta tamen non probari gencralem Conſuetudinem oſtenditBer- Ma4nanam 15. Loſæ. A.·tr,. 3.c. 10.2.28. Quoinclinarunt Domiai Aſſeſſo- 6 au Augſpurg/ contra commiſſarios vnd Außſchuß gemeiner Newburgi⸗
Landſchafft. Hocque in caſu vel ex unico actu q. pofleſſionem qaæri in “ LIII 11 2 SSIL-
Hecta imponitur, a.

1004 De Contributionibus in Imperio Uſitatis,
terminis probarunt Maſcard. de probat. concl. 1 180.. 12. Roſenth. de.) conel,S.. 6) Pari.d. conſ. 2 5. num. 77& ſeq. Natta conſ. 1 57. nu. 9. G 10. Rolan 4. conſ.Jo num. 10. 40. Verſ. Similiter Cothman d. conſ 1 1 num. 1 5. Gail. 2. 0. 5. 22. 0 O.[z. uum.
24. Myn. 5.0. 22.17. 10. Roſenth. A c. 5. consl. 82.2. 3. G4. ubi contrarium de vetitateju- ris non mprobabiliter defendi poſſe, aſſerit per l. ambitioſa ſ de decrer, abora fac. An autem lege municipali caveri poſſit, ut forenſes pro onere meréè perſonali in locorei ſitæ Collectam ſolvant? A ff. Pariſd. conl. 2 5. 2.§. Rol. 1. conſ. 3 2./.9. Neg Nattadanſ 157.2. 10. G 6oſ. 15 8. /. 1.&*†‿.᷑ Pac. d. conſ. 5. u. 51. c)) Alex.. conſ. 68, uu,7. Pari. J. conſ. 25. 94& paſſim Gail. d. O. 53 n. 23, Mynſd. O. 2 2,2. 6. 29. Sicut& Cataſtrum, a vel publica utilitas b forenſes Colle- ctationi quandoq; ſubjugant. a) Per Cataſtrationem enim q. contrahitur& inducitur Obligauio petlo⸗ nalis, tex. A. nullo allegatus in l. 4. C. de agric. Socin. Sen. 1. conſ. 14 2.7. 1. Natta con,, 26 8,h. 6. Burſat. conſ i7. ,um. 1 3* Nis. Balb in conſ. ſubiuncto 98 Aeciſioni Cacher. nu, Gaz. Surd. conſ. 6 z num. 0 Veſ. conſ. 72 n 12. inf. Thomut. Exadtis num. 36. G 17l7). Gail. d O. 5 hum. 24.. 5) Pablica enim utilitas ex æquitate Collectus ült- net. Nam ideo ã ſubditis pro rebus Collectæ exiguntur, quod ſabditi, corumq́ bo- na Magiſtratus præſidio incolumia ſint, ac in tuto, Bertran conſ. 133 num.; p. volz. Cumque hæc defenſio etiam forenſium bona(quiterrę pinguedine fruuntut)con- cernat, merité ipſorum agris onera non minüs, quàm ſubditorum impoui pollunt, arg. l. ad inſtructionem C. de S§. Eecl. Pariſ.d. conſ. 23.„. 6.& 7. Burſat d. conſ. 16 uum 24. Natta conſ. 1 5 7†n. 12: Gail d. O. 5a. E. 1§. G 16.„„ 30. Adeo, ut immunis 4Collectis vel datis, ſi is ſemel ſciat ſe de- ſeriꝑtum in communi æſtimo,& infra decem dies non appellet, inell gitur renunciaſſe ſuo privilegio& Collectis ſe ſubjeciſſe. a Sicut Weyer- ſa per Regiſtrationis defectum ſeu omiſſionem probatur liberatio ſeu exemptio. 5 a) arg l. bi qui 7 ibi ſi appellationis auxilio non utantur, conſesſa ſuo con- firmant nominationem cum. 4. C. de appell. Angel inl. 1.§ quis tutorpr. uand- 4p- pel. ſit ſubiungens, hoc eſſe menti tenendum quia pauci ſciunt practicare. laſin e3.2 59 N. Conſt. Princip.& in Ifalſo uum. 3. C. de de ver/ reſcript. Alex. 1. conſ 1O1.7, 10ver. Tertio.& 2. conſ. 336. num. 11. Bertrand con 22 7.n. 201. Nono vol. 3 p. Cravett. con). 193 num. 12. Burſat. d. conſi 1 6. num. 7 3. Pacian I.conſo num. 34 Caubmanddanſna, 178: Cacheran deciſ.9 1. num. 5. G 9. M. Ant. de Amatis deciſ. 1 59. ˖umer. 9. Vug It Jucceſſ. reſol S.num. 23. ſeh. Lancellot. de Attentat. p. 2. c. 4 limit. 2 Senum. 4Maranls de Ord. iudici.. 6. tit de appell. num. 3 14. Florez d. q 2 1*nu. 8. Coler aeroui Tur4 1.8, 225 3. 5) poſt Barr. Pac. conſi. 7: nu. ↄ. ſeq. Marc. Cala. de modi artitu 6 hroban n. 125 5. Florex n. 108. Surd. conſz 34 ·nu. 8. Solain Conſtit. Sabaud de iut. En¹ glo. 2,5. 3. fol. 109,1 9, circa fn. 3 31. Clericis etiam, cum 4 Laicorum jurisdictione de jure exem- pti ſint,«Eccleſiæ& Monaſteriis b pro poſſeſſionibus in territorio Cen- ſitorum ſitis ſocuritas in contribuendo indulgetur.«
8... Aate But at. 4 une ore in! ꝓlacet C. de Epiſ& er. Nic Balb. Aconſnum. 2 latt ¹ r
Co].
k
1 1. hünka 12 1 a aalain iimp dil anm. lhar Mlo ai t. nddet
40 po⸗ )
/ Num.
11
7 Wlrl.,
dut(
m. 10 nte. ke us yreſ dA luna
4

6 4 Oaug. ei dlta 1 4 11 4
8; ntuän n 1erdlnggan 8 üninunnng d kaaana ee
1
11 rarnintelk AT ſrelö ausg 1. hun an n 15 rmrän uen e a lcemm ayiſnle D ſttmibamt
*
ablkorlale = hanäyelt Nal- 2 J lchelkber ens
On Tinnbi 4
rru en
— an 4 JHbmaunn a⸗
6c(rurtyechasfäne ol own, 1 Alat.1aN 3
Hanm. ¾ Nnnuul highann
a run.t(nlasli d ui
44lmit an uss CMu“, Ahar(udnii
1 weh 2„Cniiueteh
1
. fhe 1
19 1 1 4 Isbebeckſ
7 urbsuerin „
7 en,„en * viumſun R.
4 3
rIA 1unn, hlt
=
r lutiſimé Gegor. 3. de Republ. c.7 per tos.
D. Caſpari Glocken. 1005
anſa2 num. I. Vaug illuſt. 7 105 num. 4 5. G ſeq—. Borell. conſ.74.7. 1.6 ſed⁴. ubi. in. ſritor eumulans loquitur in Collectis. Fran. Perſonal. dæ Gabell n. 78. Parlad. 1. rer. quorid.
5) Florez d. 21. 2u. 174. ſea. lbiin Hofpitalib.& /. 182. i dem in Confraternitatibus procedere probat,& L2
dalia inferr. c) Itudioſé interim obſervandum eſt, ut, quoties Collecta Cle- ſis imponitur, toties Clerici deliberatio præce dere debear, quem etiam abſque auſa diſlentientem Epiſcopus cogere poteft, Caſtren.& alii indl ad inſtrucdtionem lmurm. inc. non minus, col fn. de immun. Eecleſ. Schurf. conſ. 4 4 num. 19. refert.& ſe- huinn Mlodoſ. Piſtor d. conſ. num. 42. Et antequam illis imponatur Collecta debent Eian, aradſiſtant diſtributioni, vel quod unus pro Clero nominatus adſiſtat, vel
gnoddeturilli ſua pars,& ipſi diſtribuant inter ſe, poft Thom. Floreæ. d. q. 2 1. numer. 914. b
abeneficlis Eccleſiaſticis, 5h& pro bonis emptis 4 Laicis& prius alli- lunts Collectationi ſubjaceant? Negat. Licet converſo prædia ab Ec- iilapoſſeſſa colle ctari poſſi- t, quando tranſiverunt ad Laicos. A
4) Surſ. deciſ. 20. num. I O. Difl. Pariſ. 3. conſ. 20./. 24. Iin fin. Thomat. ſubii- tin uum 13. EEr ſeq. fol. 206. Gre⸗.) Borell. J conſ.74 n. 29. c) Ruyn. ſemſtzt um. 9. Borell. J. conſ. 7 4 num. 41. 6⸗ ſq. Vincenz. de Anna allegat. 1 3„˖um. II. O err Choppin de Domanio lib. 1 rit.1 4 Florez. A J. 2 1. num 20 8. Diſſ- Bur/at. d. conſ. linum. 10. G alii ſcienter omiſſi. Tenentur tamen Eccleſiæ& Clerici ad Tributum kanerarealia, qui bus obligatæ fuerunt poſſeſſiones, an tequam ad Eccleſiam velmi- iſtosejus Pervenerunt, Barbat. 3. conſ 1 num. 9.& 23 Bero. 3. conſ. 1§ O. num 10. Nic. huerh yreſes conſ. 30. num. 2 5. ubi ita exaudit. c. tributum 1 1. I.& eltributum 1 3. J. 8. lalua C4§§. Eccleſ. Tirag iur. primog q. 4 3 num. 9. Molin. de Tribut diſp. 6 7 2. num. In etundus eventus Surd. d. deci 20 um. 11. Andr. Knichen. de Ve ſtit pact. p. 21c. 3. nu. . 4) oſt Bart. Caſtren. 2. conſ. 433 nu. 4. circa in. Surd. conſ.; 2 5 um 5. Eo- iem nodo Prædia à plebeis compalata deſinunt Contributioni eſſe obnoxia, ſiia nohi& immunis Viri poteſtatem pervenetint, Rerumq; conditionem ex perſona ung glaäm petſonæ ex rebus immutari conveniens eſt, 790§1 Fdeacq. vel omits. 3 af. C. de inoft teſtam. Ant. Fab. in C. l. 9. ti. 29. definit. 3. ubi ita Senatum ſaæ piſſfimẽ jadicalle refert.
33. Hinc quoq; Prudentiores prędio, reſvè immobiles in Eccle- ſälicosalienari paſſim vetant. aQuæ Decreta etſi quodammodo liber- unccleſieadverſar! videantur, tamen quia juſta ſubeſt cauſa publice lültatis, 6 eomnia bona tandem venlant, ad Eccleſiaſticos, d& ita cnes gerat publica, e ea, ut exorbitantia, neutiquam improbe-
§. be 3 Beain. F.4e Rep ub. 2. P olyd. Virg l.7 Hiſt-An 22 Gallo. Franc in Epiſt. ad. Phi⸗= Hghne v,NReh 1 2ner⸗ †½ Pulchréd nnæ. Roberr. 2 rer iudicat. 2.1 luſtris præ ſes Iacob lerte 7 3. Häſtor. fol 79:lit. b in fn. ubi teſtatur, Lege Regui Gal. Sa cerdotum ause 0& immobiles poſſiderc prohiberi.— Ica Statutum Juliacenſe quo utur ſubditi bona ſua immobilia den Geiſtlichen zu verſchreiben/ ad pro- LIIIII 3 tum
32. An veré Clerici pro patrimonialibns, a pro bonis quæſitis

2 S. ——— 8— 4 1 4 3 —““ 1 — * 7
1006 De Contributlonibus in Impèerio Uſitatis,
batum in Camera 3. Od⁴o 6. An. 1560. 5) Iprivilegia& Author. Caſſa. C. de s. tild Eceleſ.&ᷣ) Ob quam Princeps ſubdito cuivis ſui territorii privilegium eri. unf pere poteſt, Menoch 1,de A. l. AM: numer. J. Covarr. 3. Var. reſol'b. numer.5. 4) V Quod erat ante tanté facilius, quantò difficilius ſemel acquiſita alienari potuerunt, one
4 I.14.C. d.⁊ cum ſimil Novel. 20, Quamobrem§. Rom. Imper. Status Laici Reipub. Germanorum urtile& neceſſarium exiſtimarunt, ſiomnia bona immobilia, quæ 8 pofthac quocunque tan dem titula à Laicis, quorum Ditioni prædia hæc ſubſecte ülim „ forent, tandem ab Kccleſiaſticis redimi, liceat; atque juſto precio vindicari. Uteſt N V V inter gravamina 100 German. Nationis adverſus ſedem Rom. Oratori Pontifeio tts . Comitiis Noricis, Anno 1523. propoſita gravam. 40. Alter Reichs Abſchied/ Am. mn 6 bergæ edit pag.318. e) luculente Annæ. Robert. 4. c. z. f) MKolin in Con- 1z4 ſuet. Bariſ. S 5 1 gl. 2. in verb. Gover. de ſon. num. 8 9. G ſeq. Coler. de proceſſ. Exes.. 1.c. z. ſtcens „ V num. 15 6 Gail. z. O. 3 2 nu..& ſeqq. Tiraq. de iure retract.§ 1. glo. 13. num. 19. Hieron de iihſ † V Ca vallspract. quaſt.3 6. n. 26. Hæc Quæſtio accuraté examinataà Petro beckass. abur mortizat. konor. c. 6. Clericis ea in re patrocinante. Er in cauſa Veneta adverſuslnter. inoM *½ dictum cum Excommunicatione Pontif. Pauli V. conjun ctum ſuperioribus annis ſitte, vehementer diſceptata fuit,& ex Venetorum ſcriptis Apologeticis illuſtrati poſſet ujn.
ni ubettas ſuſceptæ Materiæ nos progredi juberet. Relationi de hac cauſa Tob. iiuc
Paurmeiſteri, lib. z. de iurisdici. cap. 3. in fin. ſcribentis Venetos conditionibusiadi. iaper
— gniſſimis non ſine aperto pudore in gratiam Pontiſicis pro tempore ſimulatamte- daati
8 Septos eſſe, uti præpoſteræ fidem derogamus: libertatem carpendi forſan imitatio- ſth
neBodini ſibi ſumplit, li?. 6. de Repub num. 69. Venetos obid iniqué reprehenden. itas
tis, eoſque beſtiis imbellibus, Cervis, Columbis& Leporibus conferentis,quodbel. 36.
lorum omnes cauſas ſtudioſſimé declinent quod illara difficilimè ſuſcipiant ſuſce
pta verò finire& pacem omnibus modis, magnoque ſæpius cum detrimeatoitite conentur,
7 9 6 8 9 2 1 96 34. Adreparationem nihilomins murorum, viarum, pontium at
fontium, pro litè termini,&paſtus,& ſimilium, quæ in Bonum Commu-
ne, Utile,& Neceſſarium cedunt, Eccleſiaſtici ſubſidia jure conferunt. tex inl ad inſtrudionem.(quam I. putant nonnulli ſublatam, per Auth item aul- 8
la communitas Caſtren. conſ. 423. num. 2. verſ. quadam vol. 2. Borell. ⁊. A. conſ. 4 uim. iiſe
4 5. Vinc. de Anna allegat. 13 num. 3 p. 1. Contrarium tamen ſervatur. Caſt. ibid.d.nu. 1 2. etiam Petra de poteſt. Princip. e. νum. 2 1. fol. 95.)l. iubemus l. neminem O.de Ss ali tdalt ¹.de his, C. de Epiſ.& Cler. cum ſimil. Natta conſ. 311. num. 4. G 5.& conſ. 28 0. num. ubi hanc communem dicit,& plures caſus neceiſitatis enumerat, Borel. d. conſ. 74 7.18. Surs. Lided conſ.5 24. num. 27. Schurff conſ. 44. cent. 1. E conſ. 5 5. cent. 3. Molinaus conſ.Il Gn. ait qui in cauſa Francofurdienſis Civitatis contra Clericos ibidem conſuluit, Nie Eurr. har. conſ. 4 2. num. 40.& ſeqq. Idem in loco à veriſimili num. d.& ſeg Mar. atti 68 Sen then tot.& deciſ.4A 60. unum. 26. Cacher. deciſ. 68. ubi nuns. 4. de communi& magis commu·
ni, teſtatur. Vasq. de ſucceſſ. lib. 3.limit. ⸗ num. 1 8 0. Teſſaur deciſ. 234. 2um. 10. Nic. Boer. n tract. de cuſtodia Clavium, num. 48. Floreã. d. q. 21. num. 2 3. Roſenthal d.t.· conc.4,81. num. ⁊. Annæ Robert. A. lib. 2. c. 3. ubi ita iudicatum refert. Fria. Huſan. de propriu 3. minib. c. 8. num. 127.& ſeqq. Vinc Carot. de Locat. zit. de Colledlis, uum. 11. Verſt- Der ddi
vatur ſecundo. mihi. 13 il. A2, ur nat, quod Cle- atur ſecundo f. mihi. 13 3. Diſl. Gutrierrez, prad. 27,3. qui laté æropugnat,q lciaes cde

Illias
2 lacpüidin 4 lm el
de ker Räbl omdi duu Althn
6 1
aich 2- 0h Cuir mf ſahun
aA 1lan an.
12 eanidanſan,
7
in caul ſeruntune orjuccen pen u a
1 is uhratilln dr Nüun Sekr a dis ſarurmäin Bune e Aheh mneinienne I narnaaliahintn ꝛetschiüütnnän
e eporhwenkeen gunde
1
O lataikämedijuslle
2 deli marnuruir
curorum un l
rm gurtönam
Dcilcbläujrnian
6
h
— 1 111 71 ACduisum Mi8
igon teneantur, nifi conſulto Romano 1 d unn nin ven i.
Ra ut ibi proallodialibus, poſſident,
alltimamus.
Rmmen ontrarium tenuit Alexan. 2. conſ. 145
D. Caſpari Klocken.
1007 oPontifice,& quando Laicorum non ſup- etunt facultates.
35. Porto eadem ratione Domin
ne os habentes in loco jurisdi- Uonem 4 Communitate ſibi ſubjecta no
n poſſe in partem onerum tra- munera agnoſcanr, plauſibilius
Natta conſ. 5. num. 11 Brun. conſ. 9 1. latius conſſil. 103 per tor. ubi dici:
. 21„ Pro- ccdete etiam, quando bona nunc à Dominis
oſſeſſa alias forent regiſtrata.(n quo Gor. 4. conſ 19 4. Guid Pap. dec.3 8 4. Surd.
S. num. 4. ubi ex Bertrando 4. con /.2. referr. ſubditis admittantur Domini. Difſen-
1234.2.[2. Fapt. Coſta deRat. Rata, quaſſ
timo Ec,3.z. 13. Sola d. titu. de iur Emphyt p.; gl 2 n. 9. E ſeo. fol. 109. Quorum ſententia apitatem quan dam ſapere videtur, ſi Colletæ; nepem ſolent, à Principe ipſo, nonàâ ſubditis imponantur. Cum eo ddanatio, nimirum abſurdam rem videri, Superiori onera ab Inferiorib ijclet illud demum agatur, ut particep Umneteonſ. 643./, 11. v. Terrium. 1 S8 36. Occaſione præcedentium non inconcinne quæritur, An, an pecialiter indultum ſit Prin cipibus& Staribus Im perii ſubditos rin ſubſidium collectare, a ipſi etiam Status Contributiones Pur= tenluſtinere debeant de bonis ſuis contribuendo pro Rato? 5 *1¹) Rationem v. in Receſſu do Anno 1812.§ Nach dem Churfuͤrſten 7fol. 51. 6] ſaauem innuere viderur particula Allein in Receſſu deæ Auno 76.& Anno 82.§ Au uach dem/ quatenus dicitur, Daß den Staͤnden ſolche beharrliche Huͤlff auß tanagnen R ammerguͤtern vnd eykommen allein zu leiſten ohnerſchwindlich fal⸗ ſanilFerüm cum in Receſſu ae An. 66.5 Dieweil/ non tantùm claré exprimatur. Daßden Staͤnden die hiebevor mercklich vnd kuͤndtlich beſchwert(ita ſonant ver- akormalia) ohnerſchwinglich dieſe Huͤlff auß jhren Kammerguͤtern vndgefellen itu ſtrecken§ed criam d. Receſſus de Anne 66.76.82.92.& 603. modum Cenſus nu tlibant. Daß ſie hoͤher vnd weiter nit/ dann ſo fern jeder Obrigkeit gepuͤhrende ulagſi Uriquc hæ Contriburiones
us impera- sin oneribus agnoſcendis Dominus fiat,
gſich erſtrecken thut/ mit Stewer belegen ſollen.
lübeitis in ſo dum jure poſtulantur. Et ita de obſervantia& Conſuerudine apud liacipes& Status Imperii practicatur. Quæ obſcrvantia declarat, ad quid tencan. nuſt diti paſt Bart Menoch conſ. 748. vum. 1 9. G. 21 Surd. conſ. 4. num. 37. Pereg. 3. 134.2.6. ub plures ex modernioribus congerit.
37. Vaſalli a etiam ignobiles bratione feudorum, davon ſie jhre
anndienſt ei ſten/ contra exactionem Contributionum libertati re- 1 aiter innituntur.
2 Natte-

1008 De Contributionibus in Imperlo IIſitatis,
(a Natta couſ. 460. num. 16. Mod. piſtor. 2. conſ. 2 1. nu. 30. Alb. Brus conſ. 10z. 2. 2. G inſinuat. Cravot. conſ. 49 7 num. 3. Verſ. Quinto Surd. conſ. 13 5,2 11.12. Gn.3:. & 83. G couſ. 23 4·/. 8. ubi plures ſubminiſtrant authoritates, Cothman. d. conſ. 1n 31. Bon. de Curtili d. Nobil... num. 45.& ſeq. Jus Vaſallagii enim non operatur lubſe- ionem c. cæterum de iud. Natta conſ. 445 num. 9.& conſ.3 13. /1. 4. Cravet. conſ.911. num. 1 5. Menoch. conſ. 72 1.,2, 40. Weſ. conſ. 1. 2. †7. verſ.sa; Molinæ in Conſuet. Pari 33. gl. i. verb. droict. n. 10 5 Sola in Conſtit. Sabaud. in proœæm. Decret. gl. 2.5. 15. Biſia- Ia lus Domino feudi Collectas indebitas ſolverit, præſumitur ſolutio perimpteſſo. nem velcrrorem velanimo execrandi lites facta eſſe, nequc ea præſtatio poſters præjudicat, Schrad de feud p. 10 ſed. 5. num. 117.118. G 119.,ℳ:4 plurimos comporisuis, Garz. de Expenſc. 9. num. 3 Heig. d. q. 18 n. 19. Vide infra theſ-ult. Imo etſſ ſubjutisdi. dione Domini Domicilium foveat, Gollectam Vaſallus neuriquam pendetneda- plici onere gravetur, I. Titia q qui in vita fr de legat. ⁊. cum ſimil Tiraq. 44 Nobilit c. 10. mum. 170. Valaſ. de iur. Emph. g. 17. num 21 circa med. Vinc. de Franchis dociſ. a2 numz. Mynſ.decad. 1 5. reſp. 1. num. 1& ſeqq. Gail. d. 0 5 3. num.z Roſenthal. d.c. 3. conal,78 ir. & Et in Collectis in ſpecie, Rupyn.. conſ- 1 20 nu. 10. Fab. de Anna conſ.9./ 70,0 ſeg. poſt Cravet.& alios. Quæ ratio facit, ut nec ab Ordinario loci Vaſallis Collectaiadi. ci poſſit, Natta con/ 460. num. 16. Cothman. A. cenſ. I1. num 32. 5) Tirag.Ac. 20 n. 164. c) per reg. l eum qui fide iureiur. Iac. de 8 Gvorg. de hoag n..Tiral. d. c. 20. r. 160. Frid. Mind. lib. 2.c. 46. n. 5. 1 38. Nobiles tamen, a licet de generali multarum Nationum Conſuetudine contrarium ſervetur, b ab onere Collectarum haudqut-
quam excuſantur.
20) lque in tantum verum eſt, ut quamvis concurrat qual nis, Bapt. Coſta d. tr. q. 86. num. 6. vel Nobiles in Aulis Principum verſentur, anlulo- mnium C. de teſtam. Ioh. Maurit. in l. un. C. de mulier.&c. Mod. Piſt. 2. conſ. 9 num, 44.0 ſeqq. nihilominus ab hoc munere non videantur eſſe immun es, d.l munerum Satis- moniorum, ubi Bart. ff.de muner.l. ei qui origionem ½ 1. eod: Tiraq. d. c. 20·num. 159 ih d. conſ. 9. num. 43 G SO-& conſ. z 1. num. ² 2. vol 2. Hart. Hartmanni tit. Ae feus 31. num. 1. G. 3. Florez d q. z 1. num 245, Diſl Guid. Pap. deciſ. 3 84. ſed malé. Quia nullibi in jure reperitur, Nobiles in omnibus bonis eſſe privilegiatos, ſed quntaxat fatione feudorum pro quibus ſervitia præſtant, ut in theſi praced, dillum eſt Mynſing dedas. 15. reſp. j. num.3 3. O ſe Atque ita moribus Germaniæ iuoleuit, ut non mo¹ο obi⸗ les Statibus Imperii ſubjecti, ſed eriam immediati, von der Freyen Ritterſchafftim Franckiſchen/ Schwabiſchen vnd Rheinlandiſchen Kraiß/ in partem Onerum 9 centur: Non quidem, ut cæteri Status denen jhr gewiſſer Anſchlag aufferlegt/ e requiruntur à Cæſ. Majeſtate vmb eine mit leidenliche Huͤlff ohn einigengewiſtn Anſchlag. Id quod paſſim Receſſus Imperii inculcant, vomnind Abſcheidt/ deuh⸗
1500,§5 Wir oder der/ ſo an vnſer ſtatt/ ꝛc. 5) De qua Thomat.§Exaluh tot. fol.33 1.& ſeq. Gregor. 3 pyntag. cap. 8. Gartz. de Nobilit. go 6. Inum. 8. Molinal. primog. Hiſp. cap. 19. num. 44. Vinc. de Franch. dec. 1 28. Bod. 1. de Repub..6 fol.7 1, Heg. 4 7. 8., num.; 8.
.39. Quid dicendum de Militibus,& Graduatis? His plenam ſe⸗ curitatem à Collectis tribuimus, a illis denegamus. 5 Jnue
itas jurisdictis-
n4 1.46
b fentes ag⸗ umun najſs venen.
ütae ead. UAna .hp llat 1 Da aideb la do. ſettat m 4. 41 detis — aunn dhFra

Klliri
6 — negun dün. . wwüarhnn deta. „. 1 1 deglee ani 1
I9 alle e , magenns
a, Brlahans.
V u deuiganann
uun ſauuuliun
rin ithuütg a ℳ J K attaa ga i iezumsadh
1
R ndg S riohiſllllgeän
Dmt) luu
81 18Gmust lin b
maum ſeicmn * ulram d
2 a(dlmnugn.
Er corraulas ulch DiWrkan e Kuhunin0 — imarsäleunn hen. 2 aumtaniſi . 1 Bmanssu — rai eklnt gu S ilezunzl 6
laat dilenol ſa
zeutes, Mynſcde reſp. I. nu.; 7. ubiplures eon vebir. Florezd. e1 1 u ma. 79. I. 22 5er tot. Arcalibus tamen oneribus TA noa lib
Aronuhe 3
cum ſimil.
utn reſpectu? Neg. per l. Archiaros. C. de metat. Lhoming. A. dec. amen
D. Caſparl Klocken.
1009 4) I. Medicos ubi Bare.& in Dd. C. deæ profeſſ& Med. Er
ſi illi non fintactu le- 722. 2 2. Guttierrex. 1. erantur, ſu Weſ40. um 12. Thoming. dea. per tot. 5) per l.fin. patrimoniorum iundto Sab huiuf nifrAs..II de VLacat l. 2. C.de muner. Patr. Tiraq. A c. 201/ 16 5. G. /. Chofpin. I. de Dunen.5,14.7.9. Heig. 4.9. 18./. 37. D:ſſ. Geoꝛg. Acac. Enenbel Baro de priv:l milit.!.2 riuil.39:n. 6..„
40. Inſuper habentes duodecim Liberos, a& Pauperes, 5 qui einduſtria& labore manuum victum quæritant, nec aliunde habent, undeſezlant, Collectarum onus deprecantur,
4) Lhi quis Decurio 2 4. C. dæ Decurion ſimil, Surd. conſ. 49. 2. 16. 5) tet. in Curs. nopes f. de muner.!. C qui mum liber. Neichs Aſbſcheidt/ ae Anno d. Undnach dem/ in ſin.& paſſim. Rom. conſ. 369 a0. 32. Afonriſt cnſ. I. nam. ſ. Flam. d⸗ Wubeud conſ. I. num. 77. Pacian, conſi7; num. z6. Naſ. 1. ill. quæſt. 4. nu. 4. Alex. Raud. Anahg.e 40 num. 1 1. Flrez. d 7. 2 1:num. 12 9.& ſeq.& Hu⁵. 260. Loſæus d. tr. p. tr. eyaum. 23. Gail,de Arreſt. c.9. num. 20. ubi poſt Bald aur hoc extendi adillos, gui wplluntfacultatibus. Non entis enim nullæ ſunt qualitates. Unde Germanis tri- um. Danichts iſt/ da verlieret der Nayſer ſein Recht. moõ, ſipauperes inſer ipti, laigebent de æſtimo:hoff Bal. Ge laſ. Srdua de aliment tie è prn.y1,mum d ſetn hoc caſu alii tencantur pro pau peribus? vide Loſæ. d. nu. 23. Ceflante tamen Kupettate, pauperes rurſus conferre tencntur, A.l. cura deficientium. Punpurat. conſ. Anum. 4.
41+ P civilegia,& Immunitates à datæ, Vacatlonem 5 huj us nunetis non minus præſtant.
3) Quæ ſaltem ex obſer vantia& poſſeſſione æſtimantur, Bart r. eonſ. 59.. mm canſ89. num. 8 Fertaz conſ. Civ. 1 24-Qum. 9. Hondede, 2. conſ. 8 4. numer. 7. Iinade Franchis deciſ.3 9 7. ,2˙um. 12. n eque exteaduntur ad bona futura, Natta conſ. o landell. 2 conſ. 3 36. um. 1 1. Cacher. Aec. 36. Niſi forté obſtaret taxus jam decla- ntan egitimé formatus& rerminatus, exigi palam ſolitus ad as& libram à Pri nci- fein,oltus: Tüc de immanitate privilegiatorum non curandum pro bonis poſtea reguiſtis,poſs Albb. Anch. Soc. Cravet. Bertand. Burſar. Coſta de Rat. de Ratæs quæſt. 80. dum. ſ. 5) rext. in! vacuaris C. de Decur. Idque in immunitatibus à Supremo liicipe conceſſis dubitationem non recipit, per l.un. C. de his, qui à Princip. Vac. a9- Qid de aliis Principibus Superiorem recognoſcentibus ſtatuen- mileem. An corum hæredes obligentur? Et, An& qvando Immunitas concefſa
teülis pel berſonalis ſic? v Roſenth. d... conel. 8, per tot. ubi Dd. turmatim adduxit. Sed
ſidua gaudeat poſt mortem mariti Immunitate& privilegio, qua viri fruebatur
S 5.ur. 28(qui
Adeoneribus realibus loquitur.) Caſſ par Teflaur. lib. ſingulari 7. foren.. 9 Ser
du butatumque fuit in cauſa Grimeyſens Wittib contra Speyer. 6 Neo a.
3 onerum Solutio privilegium vel immunitatem conceſſam tollit, Triviſan. 1. 1 ener. 15.„. 2 2. 4 2
44. Immunitatem tamen alicui concefſam a Collectis& Oneri- AMmmmmm bus,

10010 De Contributionibus in Imperio Tſitatis,
bus, ordinariis& extraordinariis, ſolitis& inſolitis, non dictendimusad ea, quæ ratione belli vel alterius publicæ Utilitatis, de qua abicitio non fuit ſimiliter cogitatum, exiguntur.
Alex. in l ſi ex toto ubi e tiam Iaſ.de lagat, 1. Marc. deciſ. 45 8. num. 12. Os. Cach. dec. 36 Teſſaur. dec. 13 4. n. 1 0. Mand covſ.i. Plot de in lit. iurand. 12. 17 Lehas, 4, 10/6d2. 1.n. 30 Raſensb. A.g. 5 concl. 36.n. 3ltera d. Gail d. O½ſ.2. num. 26. Lani; ſententiam nou modö Cameralis juditii uſum, ſed& Conſuctudinem Getmanig eomprobaſſe refert Myuſing. 4. 06/. 70.inde ſubjiciens A Colle ctis Imperii obpubli- cam neceſſtatem indictis Bullos Ordines excu ſari. Heig. d. 6. 18./. 26. Abipluyssabe- gat. Florez d. q. 2 1. num. 263. ubi in fin. icit, haſce exemptiones eſſe odioſas, ideoque reſtringendas..
43. Ob Turcicam planè Expeditionem& Contributionem ne- minem excipi;imõ omnes, quantumvis privilegiaros tributjs onetathex Decretis Comiriorum celebratorum æ liquidò adparet. ⁵
2) Anno 1 49 5. Prin. Anno 1500 paſſim. Anno r 4 2.5 Dnd nemlich ſollen. Es ſollen auch alle Churfuͤrſten. Anno 1544.5 Vnd nemlich ſollen alle. Ann 1776. Pnd nach dem dieſe. Anno 1582.§ nd demnach ſollen die Dnderthanen. Anme 194.5 Demnach ſollen. Anno 1598 5 Dieweil dann/& ſeq. An. 1603. Nachdem &ſeg ubi diſerté notandum derogari omnibus; Conventionibus& Erewptionibus in conrrarium facientibus. Et hoc Imperatorem poſſe patet ex I homat. 7e Coled; geſcienter. 8. fol. 371. 5) EFacit hus Decian. 4. conſ. 44:2. 142.u i ait, quodéta- tutum generale imponcns aliquod onus poſt Immuaitatem alicui conceſſam nos indiget immunem, nifi etiam ſit adpoſita Clauſula Nor OPSTANTE) Knil
ſpecialis mentio fiat de Immunitate.
44. Deniq; Præſcriptione-immunitatem 4 Colleccis juſte dquls zcquirit. 5
4) Quaado enim quis ſciens non folvit onera, ſolventibus: rum immemorfiali temporeſin quibus terminis conſuluit Mandell. 2. conſ. ⁊50.Hun 4 ſed& 40.(Fab de Anna conſ. 9. n. 7ubi alios agminatim glomerat. in o.30. ravti. sonſ. 11 1.9. 1*, Cep 5. conſ. 52 8./. 5 1. Natrta. conſ. 649:2.;3 Borel. con/ 74 2.5 3,, 10.9 10.(Fab. do Anua. 59. G ſege.)annorum ſpatio non ſolvendi libertatem præſciibit, & ſcientia ac patientia adverfarii hoc caſu traditionem operabitur. IIlud hic annc- Ktendam; Quod ſi quis præſcribit legitimo tempore, ut nom tencatur 46 Collectas, poſtmodum ipſe aliquando ſolvit, ſibi non præjudicat. Quia licerunicus actus iu- terrumpat præſcriptionem, dum eſt in fieri, non tamen ubi eſt completa. Inpun 3 Abb conſ. 94 Vol. I. Natta conſ. 446. 2um. 16. ³) Quæ tamen conckulio 105 procedit in Tributis debitis Imperatori in ſiguum re cognitionis uni verfalis do- minii, quæ contra ĩpſum Imperatorem non præſcribuntur,? gmyetit. C. arpruſer:]— annor Alevandr. 3. conſ. 30num.*. Balb. de praſcript. p. 2 5princip. 7 7. Natts eanſ. 226. num. G. Menoch, conſfl. 187, um. 34. Ias. de Annad conſil. j Sum. 65. Furuad.
AI.245 1334, S Num
liis, zon tan-
brer
ii⸗ E 16ℳ3 huna ſmlt m0n, dunl. go

Ullaii
1 Snoacha 22 4 tegac
un ga H Rinad [2. 40un 4 Lanitnin an 1mn dalehiati
RA 1hnatna
r dttstlttn
13KConnern. A ncsihäee 18 iidpen
.= 4 Ust 1&nlaſdlakklann anau 8 1r.5 e loſſäh an arorbullenenen 1e parra hau ddd 12..4n atuuit un ari db TINerlnun tü
rm 0l3ſe
ci, lrauni nu Aaalamseet
in glneu ui i
34
0) Bmim zui „ lhennae biaar 1 rnunteeu Klietont
ett ant 6
.*
n u pin7,— ims van
69
eat uterpellatio, pugna vehemens eſt inter Dd. Negativæ ſubſcribimus. lonoa
tig-tamp. 4.p. 5 Circa pramiſſa nu. 36.& ſey. Natra conſ. 406. num. 21& con,/
6 /e29.
3
D. Caſpari Klocken.
163I F. Num veèrò ad præſcribendam hanc libertatemn neceſſaria ſit
Per not. Menoch. conſ. 748. num. 7& conſ. 3 87„um. 84. Crav d. conſ.III. G A⸗ fi 446.7.
conſil 649 num. 3. Roland. conſ. num. Cephal. conſ. 1 77. num. 43. Surd. conſcl. 4 um. 34. Fab. de Anna d. conſ. 19 Su. 67
ui nuncupatim Alexandrum contrarium mantem reprehendunt. Florez. q. 1 1. num. 266. Quo etiam facit Anguſola 4. conſ. 13. Gum.12. G 7. conſ. ſ. num.9 amnin Videndus. Diſſ poſt. Alexand. z. conſil. 36. Chaſſana. inonſuet. Burg. rubr. 1.9 4. verb. Novelle he valerio. num. 1 5. Burſat. co
4 nſ. 87. num.12. Niul Everh. iun. I. conſ. 10. num. 15. G 16 Roſenth. d. c. 3. concl, 8 4. lir. e
6. concl. 82 nts.
De Legitima Collectarum cauſa.
46. Neutiquam ſilentio pretereundum eſt, in Impolſitione Col. lcharum ad ſolam Neceſſitatem vel IItilitatem publicam eſſe reſpe zumhabendum.
Cacher, conſ. 3 I. num. 26. fusè Molina di ſpur. 66 J. numer. 1. ms.la tancum autem juſta Gauſa ad Collectæ indictionem requiritur, ur ne qui- iem zupremo Principi pro effrænata voluntate& beneplacito ſubditos Collectis ganate liccat. Etſi enim ſoluta poteſtate præditus ſit,& Deus diſerté edicac, Reges ltacliticipopuli in bona& perſonas ſubditorum jus habituros, 1. Samwe! 8. tamen Uarelolaram potcſtatem Civilis cemperat,& tantuùm abeſt, ut Principem velut pro inſeteabuti Deus jubeat, ut ae Clientem quidem velit à Principe cogi, ut illi præ- iimſuum veadat. Quod Nabothierem Plo perſpicuum eſt, 1. Reg. z1. Irita o- mnesiqui non liberam, ſed Givilem Princi Pi poreſtatem attribuunt, neq; belli in- rendi neque tributi imperaadi poreſtatem eidem concedunt, niſi ex populi Con- lali aeceſſitate urgeate publics, quos adlongum retulit Heig. d. 7. 18. num. 6.v. nian Gregor. lib. 9de Republ. cap. 1. num. 11. Non ignoramus, quàm in d. c. 8. Samuel, lteoexplicaado i næqualiter remj udicant Theologi, ICti,& Politici, in quo eth naaemalimus, quàm falcem in alienam meſſem(ſecun da tabula Decalogi ad Poli- teathertinente, Alb. Gentil de Nupe. lib. 1. cap. 10.& rr.) mittere: Attamen veritas lscogit patrocinati illis, quiibi non declarati jus Regium er divina Inſtitutione,
Nonded. conſ. 86.
tdmagis per Prophetam pronunciari ex eorum tyraunica uſurpatione, qui poſt- lum Regesſunt, jus iniquum conſtituunt, in tyrannidem degenerantes, fubditos
ppelmentes& ſine cauſa deprædantes. Ita poſt ſern. Gail. de Bened in c. Raynutius
verl. Condidit num.3 3,5. 1. de teſtam. Molina ad conſuet Parsſ.. gl. ſ. num. 6 E& jeg. hwrit Geneil de borejt. Regis abſolura, diſput. I. fol. 8. Quæx opinio non modõ plauſibi- ſedaquitatis plena cft, ita, ue ii, qui contrarium mordicus tuentur.& principibus ſihenas nimis laxant, ſive adulationis, ſive metus, ſive odii, five obligationis iaſi- ilcatar a Bodino„16. 1. de Rep. c. 1 O:pr. magis Placentiam, quàm Veronam iter di- gentes. 47 leet ubi cal 4
Tuncq́; demumad extraordinariam Collationemdeveniri
culus ordinariorum Principis redituum non ſufficit. 5
Ante omnia enim Princeps proprium debet exeucere marſupium& Mmämmmm 2 tributs

10012 De Contributlonibus in Imperio Uſitatis,
tributa ſua alioſque reditus expendere, priuſquam deglubat& taliet ſubditos, Re⸗ buff in l.i. C. de Exact. V ribut Soc. iun. 3. couſ. 98.· num. 10.& ſe Roland.2. conſ. 1.,67 Natta conſ. 18 5. num. 11 Burſut. I. conſ. 6 num. 76. Weſ.conſ 4 5 nu. 16.& ſeqi Franc. Munoz d. Eſce bar de Ratiocin. in c. 2 5. num. 2 3. G ſeq. Argumentum præbet qnodia ſimil caſu Epiſ⸗opus charitativum ſubſidium exigere non poſſir niſit in defectum ſuorum redituum, Menoch. de d. I. Mcaſ.178. nu.I 3. G 14. Idem con. 7 5*n. 86. G. e2 uando veròô Princeps non dicatur habere de ſuo tradunt de Iſern. inc. num. 9,6 Afict in verb. extraordinaria n. 1. 2. F. 56. ubi dicunt tum Prineipem ſuo facete pot ſe, ſi pecunias in veſtes aut delirias ſupe flua exponat. Qualis cauſa hodie rariisoc. curreret u Fleganter Moliua diſ. 66 7 a. 4. G 5. 5) Au autem circa hancad. ſertioni Collectandis ſtandum, an verôalio modo conſtare debeat, 1. Roland.2 con 1 n. 189. G 42. n. 19 3. G n. 59. G /⁴2.
48. Summa tamen imminente Neceſſitate non crederemuseſſe exſpectandam Collectam, ſed quod per manus injectionem a pollem divites Compelli ad mutuandas pecunias Principi. 5
4) Post alios Vaſq. I. de ſuccsſ creat.§ 5, /. 2 2.1 ill. cantrov. e. 6. uu.) G S ubi
expreſſe dicit, quod ſimilt urgente neceſſitate Civitates, Oppida& Villæ, diyitelqu:
& opulentiVaſalli Regi mutuare compelluntur, itatameo, ut ſi poſtea princefs ido- neos reditus ex Regno habeat, reddat integram pecuniam muraatam cum modera- to intereſſe:(In mutuo enim Coactolicit é recipiuntur Uſuræ mo deratæ. Gail2 0,3 aum. 17. Maſc. conol. 9 3 3. n. 41. Vaſq. d.§ 6. num. z. G 1.111. 6.n. 8. Surd. det,34 514.16 Heig. 2.,9. iur. l. num. 140.]) Quod ſiidoneos reditus non habcat, reddatintegtampe- cutiam mutuatam, acru fus Intereſſe moderatum ex univerſotum cirium eoll⸗ tione, detracta ca particula, quæ ad civem muruantem(habita bonofum ratione) s ſæpiſſim èobſervs & aliis ab lado-
*
pecabat tanquam uni de populo. Et ita in Hiſpaniarum Regai tum fuiſſe teſtatur, cum bellis ſævientibus ab Hiſpaleaſibus civibus,& ali rum Regais venientibus argentum& aurum mutuò acciperetur- 3) Quod arbitrium eſſe juſtiſſimê introductum diſputat Bobadilla, K4b. F. Polit.e.) peran.Mo- ÜUn. di ut. 315 pr..
49. EX quo veré Neceſſitatis vel Utilitaris publicæ gratis tan. tum ad Collectationem progrediendum ſupra monuimus, iade facilé colligitur, quid ſentiendum ſit de extraordinariis illis caſibus, ut Novæꝝ militiæ,«Redemptionis Domini à captivitate, 5 Transferationis ultta marinæ, Acquiſitionis novi territorii,& extruendi Fortalitii, Inaugu- rationis,& quæſitæ Equeſtris Dignitatis, e& ſimilibus ab interpp. pal⸗ ſim relatis. Niſt enim inveterata Conſuetudine, vel fin gulari pacto hilſ⸗ ce in terminis jus Collectandi ſuffulciatur, ſubditos de jure ad eas non obligari vero verius eſt. b
a) Cum enim hæc ſolam privatam Domini Urilitatem, non autem cn mune patriæ Commodum reſpic at, ſubditos ſuper Iaftipe b premii jun,— horret, poſt alios Brun. conſ. 3 2. u. 7. Zaſ de feud.. 7. n. 51 Dif. Veſtconſ4 5.na. 22 Ei
Mindan de Mand. lib. 2. c. 44. n0. 10. à) Sini mirum ob maleficiume nuu
Rtli allam dpl 2 nellaa ſalo 12 rh. ners ffätr eir ieh 1. ſ0 43 zerre
inte
tr.
2 1 Fri 1 in 1 telas abus ſcjur aner⸗

Arolllan,
er lubar 3 ½ 4 diag 1 G ggdan, 4
rrunprächat
c.ulsean ix. .1 aurse a,n ultnt entle
* lrnrmnten Erus iſectmn glr enepi
= J lunn. 913 giäll nngr * meoaüebaltat f asiamerummatrelen at llidanrkan 0, r lil(ag ni a 2 on Ndanräantanenr
1
. 1 e 7 ervötommenat⸗
ter üuiiumdnir V arunlaötäitiin d ealbochgigiih rd atciet. U Audlh da ufpulr
1 riltnb gäe dr dprawonüm tn rcufis lbadt b T ale,! Tanit
arrxea8 fanäils 4& üalductunf
pezi trgaunt
1 lübdlto tejor
Ar;
li h
D. Caipari Klocken. 1005
nluam culpam in mafts hoſtium incideret. Quo caſu cum videatur verſari Pie- Kpublica Neceſſiras, Collectam licité inj ungi nemo dubitar, arg c. cum Apo ſto⸗
pulo penſa funt, Gentillet adverſ. Macbiav fol. 42. c) Veſenb.& Frideric. h. ⁴) Niſ utilitas publica hoc ſuaderet, v. Menosh. caſ. 178. n. 8. e) HtNdl. O. ib. 4.kit. 42. definit. 5. 6 Sic ſubditi Imperii contribuun: Imperatori zu nunerzug/ ſo die Kay. May. zu holung jhrer Cron/ in Iralia bewilligt/ vnd ein Fülfiſt von 4000: 3u Roß/ 20000.: zu Fueß/ Abſcheidt/ Ae Ann.1 12 1. I. 80§ Pud ſawwir/de Anno 22. in pr. f. 8 0O. Author. different. iur. Civ. e&& Sax. l.2 P. 3.diff. 23 f. 197. l. J) Quæ conſuetudo& Conveutio, uti facti, præciſé probanda eſt, c. de Daſt nindiuiduo Pariſ. d. conſ. 2 5.2. 17. Burſat. d. conſ. 16./. 34.G 37. Maſc. de probat. mn413. E ſega. Gail. O. I. 3 6. /. 16.
ſo. Qua occaſione ſubditos pro maritanda Domini filia de jure inketre non teneri concludimus: Licet notorio Germaniæ uſu con- mium decidi haud ignoremus. 5
Vaſq. Boer. Brun-Clar. Pariſ relati à Roſenthalio d c. 5. concl. 77. n. 4 ſublit e e mier conſilia Marpurg conſ.3 5. Vol. Heig. d. 7.18. nuum. 1 6. Ioh. Kæpen. ill. quæſt. dec- itertnt uLi diſtindté& dodé explicuit. 5) Greg. d lib. Gyntagm. c. 4. n. 11. M onſ⸗ Duu.4 Kirchov. comm. opin. cent.. concl. 77. Huſan. de propriis hominibus« 6. quæſt. is Trider. d. c. 4 4. 7. 12. Everh.ã Weybetr de regn. fabſid. O. 4 num. 1 3, addens, nom muimig clocanda Principis, ſed eriam Nobilis filia hoc jure multas Germanie mwiincias uti, Kapen. A. loc. num 17. 18. Aicens, ex Iacob de§. Georg.& Boerio, idem eidus locis Aquiraniæ& ltaliæ ſervari. Non tamen hæc Conſuetudo general's Kadſuris neceſſitatem trahenda, ſicut patet ex præjuditio obtento in cauſa Ha⸗ deogra Hatgaw/ Anno 90. Ut multorum Ducum ſubditos ſolũm precariò con- iis gſlque rei Principes illis teſtimonium ſub ſigillo præbere oportere teſtis eſt Wokental. Aconcluſion. 77. ſub lit. 5. Inillis igitur locis, in quibus talis Corſue- tuoiiget,ſepé dubitationem recipit.. An, quæ deferendis pro elocanda filia Col- asddaſunt, obtineant tantüm in una? Id quidem putat Guid. dec. 17. Et de Cou- endine Burgundiæ fervari ait Chaſſan. in Conſuet. Burg. Rubr. 1. 4. 2num S in fin. i Adverte& in verb. Mariage d. uns fille. Sed in contrarium eſt veritas, Man/ver. tad Pr.rit. Ae calliis ſeu Colledt. excub num 6. Papon. de droſt. de tallie lib. 13. Tiraq. de ſntg queſf. Jo. num.. It uſus Germanorum non admittit. Sicut nec illud, ut pro fi- hngediente Monaſterium Collectæ inſtituan ur, Diſſ. Felin, in c. in Eccleſia, de Con-
e dnobtineat in filia Spuria? Neg. Frider. d. loc. num. 1 33 An in Sorore patre de- b Koä lict Frideric. d. loc. De illo convenit, quod ſtante hac conſuetudine Domi- meihil petere poſſit pro nuptiis filii. Quia co caſu Detem non exponit, fed ait Roſenth d concl. 79. num. 5. Licut& pro fecundis filiæ nuptiis hanc Colle tam
1 Kapeberi ſcribunt, Guid. A. deci 57.inſin. Menoch. caſ. 181./.4.
De modo diſtributionis Collectarum. b Mmmmmm 3 51. Sum-
luumm aut culpa ſua Daminus captus detinetur: Secus ſipugnan do pro patria ci-
errohibemus de cenſibus cum ſimil. Ita pro JoHANNIS Regis Galliæ in prælio Herlum Anglos ſuſcepto capti Redemptionis tricies centena Francorum millia à³

1001 De Contributlonibus in Impetlo TIſitatis,
51. Summa inſuper ope niti decet, ꝑt form a in Impoſitione& Diſtributione? Collectæ debita non tranſiliatur, ſed ad unguem ſetve- tur. Hæc ut rectè fiat, nominari debent per equatores, 4qui boſtquamſe officium ſuum fideliter exercituros juraverint, 7 Eſtimum« ſeuKegi. ſtrum de omnibus bonis fpoſſeſſorum g conficiunt.
2) Udeſt, Equalitas K&Commeaſuratio, non ſolũm per Compatationem 14 Cuuſam ita videlicet, ut non excedat quod necefſarium eſt ad id, ob quodimpoui- tur,&ut commenſaratum viribus eorum, quibus imponmitur, nec ſtt impoſſibile,Iu⁰ Molin leſuita de Tribut. diſput᷑. 66 num. 8. 5) Quæ Collectarum itünd non eſt jurisdictionis;ldeoque fieri poteſt ab Wniverſiraribus,Cwabes aie b noch. conſ. 2 8. uum 23. In huncetiam finem. Vnd ſolche Huͤlff vmd zulegen/ idetut in Recefſibus Imperii diſpoſitum. Das den Vnterthanen dieſelbe zu derdrſtes gentlich vnd außdruͤcklich kundtbar vnd namhafft gemacht werden ſoll.*)
ez d. quæſt) Hiolim Cen. laté Eeſtaſ de TEſtémop 1.c. I per tot Florez d. quæſt. 2 1.7. 1056. 4) lltdn6 8 ſitores dicti, Hiſpani Ripartidores vocant. e) Ita Librum Cenſualem blilf
..]
Libro de lapeckeria, Itali Cataſtrum, vulgò Saalbuch/ appellantUlfiannaausf 7 Trnm as proie toaemm& i e i ewm denden cautam addicem dind ſchande OQuæ aucem ſolennitates obſervari debeant ad hoc ut Eſtimam prober⸗ 9 3 Fran de Claperiis in Cent. Cauſ. Eſcal cau. 36.7.2: ne fi ngula tranſeribere eu 1 Iu aliquibus tamen locis Ceaſores inſpiciunt groſſo modo facultates cuſt dn 95 pro cis diſtribuunt, quæ Conſuetudo ſervanda eſt, Bare. in Iin. G. ae* eme⸗ Wic. Feſt. d eract. c. 2 nu. 38 part. 1. 9) ai bona ſua tenentur manl kan dio juramento,& debent citari poſſeſſores ad faciendum æſtimum. lra 2J4, beſc 1.
2. 1 num. 3 9. m ſeqq. Alias non reeognoſcentibus& his, qui aon conteruns 5 prioni, liber Eſtimi non præjudicat, poſt Rom. conſ. 275, Alex.4 runsone I. conſ.10 4. in fin. ubi de communi Cacheran. conſ. 34 num. 16. Et hoc bu düſe
pti ab ipſis Cenſoribus licité erigete poſſunt, Gail. de Arreſt. 99. 1on 7 der Fae
an unus ſit magis graratus, quam alter. Caval. dec. 68 num. 4 G e4. Lubon
num. 7. G d..
14 4. ræs& libram id
2. FEfſtimo rité erecto, Collectæ plerunqueper æs ten lors eſt, ſecundum vires patrimonii«cujuſque imponi; 5 ſemper 44 oß-
& æſtimationis bonorum ratio de præſenti iniri, tempulque lmp tionis, non ſolutionis vel Exactionis attendi d ſolet.
4) Habito tamen reſpectu potius ad fructus, quàm ad ſupra theſ 211.lit. a. 5) lea, ut qui plus haber, plus ſolvat, Surd eenſ Ieci n. 1 2. vorſ.in dubis autem Cravet conſ. 87 2. num. 1. Montiſß. conſ.— 2.1.G*
525,9. 1. Pacian conſ.7. n. 1 2. 6 1. E ſaq.& conſ.7 3 n. 21. Fab de ͤͤ Imò in dubio, quando uon conſtat, quod debeat imponi per Chnde 4. g.41.7,119. per ſolidum& libram, Cavalcan. deci. 6 3. 533 in adait num. 8 29 20aſu,quus & ſaaa. Et quam vis, n. 113. limitet hanc Goncluſionein, contendcns, rum do pro Salario poteſtatis, Medici, Magiſtri ſcholarum,]: ke⸗ aliorum officialium Colle da imponitur, imponi percaita,& nonp Nobis
i, per dids valorem tei, ſeràâ Detr. de Vhali d Col
aunciorum publicot
chl 8 t toat Alhtgy lniße
Rlan)
3
athur
ye
1 1 Vnuun
ia
un.
une: 3 4 4 tha feri⸗ au, 91. wac ubos Nuan.
cic

1
u uihn
10n poraz n
Krel
fa 4ika anen am dünrle
mebuge am. a ſiw rli liren
1 1
emaate. ek los. J Hant.
a lulhm(aunäin e eupprlanhiuna ſm a a llüimärz mhe u ut Aüan wie aſ * zuunutäero enn ae moth ughesalpun. = 3n alhdentbm alumeuuiite
dereKreni in e Kül rnauenii.
. Ka an n n 17 imu lmäktnilt d⸗ Awißzuufü X. ttnn 6ilnen
1. 1 chhh
⸗hl
r uruia ig l exinn ſa93 KIose g hereh
tu nern Vhetrang
4,
D. Caſpari Klocken. b 10015 Nobistamen conctraria apri det opinio, Natta conſ, 188„ 1. Licet ad eandem foren- non teneri haud inficiemur. e) In puno Bald. 3. conſ. 397. Quod& eleganten
lalas tamen non relato, tenuit Cravso. Conſ. 19 f. per tot. Simon.. prat. con²ſ. 100. conſ.3.
mtiſßel A. conſ. 1. n.4. Florez. a. q.*1./. 169. G /* 2. omniné videnas d) egregis
unonſ.46.,7. 10. G /2ã4.
Deficientia igitur facultatum ſuperveniens juſtam cauſam leminutionis Collectarum merité inducit: 4 Et vice verſa, aucto terri- urio, vel patrimonio cujuſque augmenti" forma pariter conſideranda
fenit. e
4) tnt. in kforma. 4,§ 1 f. de cenſib. I cura g deſcientum, Fde iur immun l.2. C. uilavion. Rom. conſ. 396./. 32. Corn. 3. conſ. 24.7. 16. inf. Dec. conſ.3 3 5. pr..I. Craver. anſto.6. Montiſpel. d. conſ.. nu. a.& ſeqq. Simon. de Praris I. conſ. 34. nu.; Thomar. ſ Nanan. 7 f. 56. Ceſta de Rat. Rata, q 103.n. 7. Gail. 1.O. 21. n. 1 8. Myn/. 3.0.34. ubs er- um nunet, quod Moderationum caufæ Ringerungs Handlung/ ut appellantur in uſſe ac Anno 1548.5 Dieweil/ non pertincantad Cameram, ſed ſuos peculiares ſultes habeant, ſecundum Receſſum Wormat. Qua de re v. qua compendioſc ex Receſ- ſilnerii congeſſie Excellentiſſ. C. D. Denaiſius, auguſt. Tribunali Imperii Adſeſſor mo- iſims, in rubr. Moderationuꝶ Cauſa c. 191. 5) A. 10. 57 G ſed. Crauet. A. 19,195,. 6. loh. Vinc. de Aunl1 allegat 6 1,7. z. Itonera Collectarum habentia re- ſedumadreditus gravati debere minui, vel augeri ſecuadum reditos auctos rel dicinutosoſt A6b. voluit eriam Pacian. conſ. 7. /. 13 5. Ir debita eſſe detrahenda ſcri- ilucan. Aeprivil.Fſc.. 3.7. 9. 6) Erin hoc differt Collecta à Tributo pro- nitlc dicto, quod certam annuamque præſtationem habet, Gail. 4.0. 52. 8u. 5 Ps- 6444,5.71.Ideoque per capita imponitur, Florex d. q. 21. 2. 11 3.& augeri nequit TmdKRezenræ n. 3.f. 518. Differt etiam à Vectigali, quod auctionem non recipit, uJpſcheid/ de Annoi 676.§ Weiter ſeint. D. Denaiſc. 32 1. in jurs Cam. Rol. A Palle 3. 1n41. 4. Weſ.conſ 45,„.45.
4. Collecta veròô, ſi univerſitati imperari eonſueverit, easdem ula ſeldiminuta augeri vel diminui nequit.
Unirerfitas enim non creſeit, neque decreſcit, ſed ſemper manet, 1ꝓroponeba- nſfas iud Coſtal in!.1 Nde Evidi per texr. ib. citat,& poteſtate reduci ad unum, Borel. unſon. 27. Loſaus de iure VniVerſit ꝓ. 1.c. 1.7. 3 0. Secutus eſt in Tributo præſtando iirgularib. perſonis pro modo eorum patrimonii, ſieut reſpondit Simon de Prær. lanſoo. 2um. 8. Quod&ſenſit Montiſpel. 4 conf I. num. 1 0. ubi ſcripſit. Quod indi- tpopulo, aut Univerfitati cuipiam munere aliquo patrimoniali vel Collecta, ſi fäosimmunes ſieri oporteat, ea de cauſa, quod agri ſteriles, aridi, vel omniné in- tilesfacti fnt, non propterea Principi quicquam deperibit, nec minus Univerſtas.
lolvet, ſed deficientium portionem reliqui Cives pendent; cæteriſq́ue indicitur,
innsC, CenſRt id ſcundam Montiſp. u. 1 1. procedit, quando Civitati alicui& Vjerlitati, ut corpori aliquid indicitur. Quod fi perſonis ſingularibus,& carum
aiatantüm, tunc unus pro alio non tenetur, poſt Barr. in! 2. C. Äs Apoc publ. Accs-
nen 4. Ketenta vumey, II Fol 16 1. Ans, Fabric, in Cod. lib. 3, 1s. 1 2. defnir. 4.
—
B.Sem⸗

100h De Contributionibus la Imperlo Uſitatis,
5F. Semper etiam origo& cauſa Collectæ inſpicitur, ita ut quil
per eſtã cauſa, etiam ab Effectu liber eſſe dignoſcatur. a Unde ſi loco muneris meré perſonalis, ut Cuſtodiæ,&c. Collecta indicta ſit, imponi. rur per capita eorum, qui tenebantur munus illud ſubire, 5 nec pecunie ſubrogatio cauſam mutabit, aut etiam forenſes adſtringet. c
4) Aug. Berous 3 con/. 1 50:/ 5O. Natta 3. conſ. 1 50. nu. ſ. Surd conſ.289 I. Sim Piſt conſ. z2./. 38.&& ſeg. Gail. 2. O. 5 2:11. 16. Ethanc in Materia Munetum unam Maximam eſle diecit Montiſp. conſ. I1. numn. 17.„) Ita Bart. in 4 Saltor f Ar iudic.& inl§ 30. Verſ. Quæro ergo col.4. C.dde mulier.&c. Rald. 1. conſ.I1 2zum z. Per. de Vbald. de Collect. n. 0 ◻☛φ 11. Petr. Greg. 3 Sntagm. c.7.n 2. Socin iun. I. con. 49,9. 28, Natta conſ. 157:n. 5. Crav. conſ. 18 3 n. 16 Bertaxz. conſ. Ciwil. 27.1n. 5. Pacian.à lac.) Niſi ratio Oneris reſpieiat etiam forenſes. Tunc enim& onus Collectæ abüsſufti⸗ neri debet, Surd. Aeci). 2 57:1/. 8. Roſenth d. c. ĩ. concl. An autem Statuto vel Conſuetudi- ne induci pofſit, ut forenſibus in loco rei ſitæ onus perſonale vel Collecta ytoonee merè perſonali indicatur? Neg. Natta, conſ. 158. n.12.
56. Qua ratione quando Collecta imponitur pro Hoſpitio, velexpenſa Militum, duntaxat conſtringuntur, quibus neceſſitas incum. bit hoſpitium præbendi, vel ad bellum abeundi. 5
a) Hæc Hoſpitatio oneribus realibus accenſetur, 13. 5 munus Roſpituslſfe § pen.. de muner. Coſſa. de Rat. Rata, q. 159.n. 8. à quibus regulariter nemo excuſatur I. ſunt mun. ff. de vacat.& excuſ. muner. Weſ. conſ. 49.1/. 11. Casher. deciſ9 5.2u.44Et eſt antiquitus militibus tribui ſolita modeſté& temperanter, non(ut nunc ſit tradendo omnes ſumptus& cibaria equis, famulis,& illorum meretricibus,)ſed in expeditio- nem euntibus velhybernantib. dabatur ſola Hoſpitatione. Imò nec à voſentibus hoſpitibus milites capere poterant, I uni. C. de Si hoſpit. non preſtant Roland jam 66 um..& 10. v. noviſſimèé&& pulchré Caſpar. Thaſſaur.¹ ſingulari quaſſ. foren 49 ⸗ Diverſum ab hoc jure hoſpitandi eſt Jus Albergariæ der Atzung/ de quo lins hts⸗ terea de iur patron. quod juri Superioritatis cohærer, ut poteſt colligi eriis quæ ns- tat Menoch conſ. 3 02. num. 2 6. S0le. d. tit de iur. Emph p. 1. g 4. num.; Quoloci tradi- dit, Jus Albergariæ fuiſſe onus conſuetum præſtari Comiti Provinciæ eusti ad ca- ſtra& loca Provinciæ ad audiendum quærelas ſubditorum contra ſuos Offciales, Quodetiam reſpondit Oldrand. conſ. 9 8. pr. Bertr. 3. conſ. 179πηᷣum. z. Quemadmo. dum& jus hoſpitandi Kegalibus accenſet, poſt Bald. Motius Surgens, in annot tract. Matt. Ant. Surg de Praf. Prat. ſ. 40.2 G ſegg. Videtur hocjus der Atzung /adlmi⸗ litudinem procurationis Epiſcopis Diæceſis viſitantibus, intuitu cujuſdam ſobje⸗ Kionis debitæ, Dd. in c. I. de cenſib. in 6. Phil. Portius conſ. 194./. 41. à Laicis, uchcii re deterioris eſſent conditionis, quam Eccleſiaſtici, fortẽ introductum. 1 el(quo vero ſimilius eſt) à inter erigendi tabernas velhoſpitandi, quodin Sueria pertinet vnder ſunderbar Phafften/ prout etiam inculcat Addirionatorad Martin. UIan, conſ. 2 I. num. 6. lit. z. vol. z. Quod& mixto Imperio non malẽ adſigaatur, Sedqh ſum in hæc prærupta ruimus? 5) Pet. de Vbald. A tra princ. Gu. 1/ Lhhn Verb. Des iuffices rub. 1.§ 4' verb. Et fur. n. 4 5. Florez. d.. 2L.nu. 11 4. Nec enim du 1 3 tur, quin ſub ditos ad militandum cogere, velad præliandum ducereait jas finfe

Grlanege
„I enan, 9 —₰ Caünag 1 ae ün kurkasejin emanrſanl ac erigh na.
.. 1 S wpeudem bgän, D. ur une hum 4 erſeu ſeauiſtuli = Uüidenantweldin — ul Cun iſn chi 8Qſſſ e Aeriêxäſal Gair EAitun i dain 1uhunhaltahſa — laur n th ir der hatian Tcet ut werdaljgä —hiltuih nn e ii Comiiluni 6 4 Pdiorun an t * urin. ae jAsuerh,NSn aale. Nodl 1 6 1 „
derorborſee n
Fdit
1. 2 An
Kutibcs,ndſ 13l
1
geb
Ne auutun eus ſg
felul
2 9!
„
D. Caſpari Klocken. 10017
peratotis,per ea, quæfrmat. Pancirol conſ. 119, num. 1.& ſeq. Etde Conſuetudine amaniæ Sequela& Luſtratio. Folg/ Reiß/ vnd Muſterung/ Superioritati cohæ-
nAnt Knich. in Comment. ad pri vil. Sax provoe. neſc-c. 5 Fol 15 1.& deiure territ. c. 3./.
ſd, Pruckm. conſ. 27.n. 37.
J7. Clerici ergo, Doctores Legum,& Medici, quos Lex ab ho-
. hlatiönibus eximit, a ad hanc Colle ctam neutiquam teneantur. 5 m
4) k. 1. C. de Epiſc.& Cler l. Medicos de proceſſ.& Medic fortaſſe ideo, nein eo- umſtudiis,& exercicio turbentur,& quod onus ho cperſonalem quaadam inferat ſernionem, quæ recipientis verecundiam ipſam pulſareaclædere,! 8. C. de metac. G'inde hoſpitalis ſeu ſus: alis legunt)hoſpitalitatis moleſtia, appellatur, Ant. Fab. in 1019 29. deſin. 2 6 num.. G per tot. 5) Florez. d. a. 21.nu. 17. Idque ſi de loſpitatione aatiquitus præitar ſolita loquamur, expeditum ſt. Quod ſi quæra- undeerpenſis cibariis, quas hodié præſtant Incolæ militibus tranicuntibos, pro gubuselt acceſſaria Collecia, tunc dicendum videtur, Medicos& Dd. teneri con- thuere, Caſpar. Theſſaur 4 3 9. 7. 9. ita indicatum refercns. Et num. 1 0.& II ubita- namoderatam taxam eſſe faciendam, nec extorſiones milirum volentium fibi lipullos gallinaceos, aliaſque res conira prohibitionem Principis,& legis præ- thn exportanrium in conſiderationem venire ſubminuit„allegans Purpurat. 19/428.
8. Ex eodem fundamento deducitur, ſi contribuendum ſit pro lhendo Jalario cuſtodibus meſſium, paſtuum, aut animalium in loco, dproſolvenda pœna, quam delinquendo incurrit Iniverſitas, eos tan- ünteneri, qui cuſtodiuntur, a& qui deliquerunt: 5 non etiam alios. o Quadetiam conſimilibus caſibus pro contingentia multifariè quis re- Rachicaverit.
3) Florez d. J. 2 1.„. 116. G 119.) Bart. in L.aut factas nonnunquam uum 8Gefin ff. de pœn. ubi aicit, quod quando Univerſitas condemnatur pro aliquo
₰*
Kelchoab Untverſitarc commi o,illi, qui non deliquerunt, non debent contribue- neejure in ſolutione Collectæ pro hac cauſa impoſitæ. Et ait Bart. ibi, ſe hoc vidiſ-
mu beinquadam ſententia Imp Henric. Natra conſ. 1 57. num. j. Cacher. n. deciſ. 90., um.o.
lin,exiſ z 7.h. 6. G /ſeq. Loſæ de iure Vniverſit p. 3.. 9./. 20. G. 4.c. 1. n. 34. Cota. de Rara, 7„.n. 12. Florez d. q. 1.u. 8 5.“mniné videndus. 5) puta minores 25.
au lulteres, Clericos, Senes, Iufirmos& Abſentes, Ca val. deciſ. 6 8. nu. 1 2. ⁵e 1 3 f. A anſ 719, 1—
. Itubi Univerſitas imponit Collectam pro delicto per ipſam commiſſo, velut tmatione damni dati in ejus territorio, certé ſi is, qui damaum paſſus ſit de eadem direrſitate, contribuet etiam ipſe ad ſolutionem Collectæ pro Rata. Et idem ge- ealiter dicendum eſt in quovis Creditore Reipublieæ, poſt Barr. Bald& Caſtren.
Uſtuad.lor. n 21 E p. 4.c. i. inf. Coſt. de Ratæa. Ratæ, J. 8 6.. 3. Florez. d. J. 21. u. 17 2. per!.
mnd S Titio ff. de Legat. i. no viter& buchré Ant. Fab. d lib. 9. tit. 29. defnit. 27. per 4 Im& Litis Prpeaſas contribuunt pro Rata Domini bonorum acquiſitorum, heFab.4. c.n. 2. Coſt. 4 80.. 1. b
Nnnnnn. 59. Illud
————

10018 De Contributionibus in Imperio Uſitatis, o⸗ Alud obiter hic indagare liber: Ad inſtaurationem& refe- Kionem aEccleſiæ quinam contribuant? Er fanè ſi Con ſuetudoeſt, quod Populus eadem reficiat, valet,& liberat Rectorem, ſive Curatum Parechialem, b Ubi de C onſuetudine non adparet, Reparatio Eccleſia Reri debet de portione Fabricæ Eccleſiæ deputata.«Si cadem nonſilſ ciat, tunc Rector& ben ficiati Eccleſiæ, ſecundum quodibi percipiunt conferre debent. 4 Ubiveré deilla portione rediruum Repatatio ſ- rinequiverit, Parochiani, qui ibidem divina petcipiunt, in ſubſidiumte. nentur. e„
a) Quam tam ad ſecularem Principem, quàm Pontificem pertinere voluit Guiſ. de Benedit. in c. Ruynutius Verb ſi abſqh liberis num. 33. Ac teſtam. per text ilia. al. legat. Matt: Boyff. ad Aufrer. depoteſt ſecul. in Eæcleſ.reg. 2 limir. 16. ubi Aufterias cou- tendi eo caſu, quo agitur de reperatione Bccleſiarum, Clexicos cogi in ſeculatijusi- tio reſpondere, Farit. 4 Reg. 1 2. G 24. Paralip. 24. 5) Abb.imc. In. 3A' Ld. edific. Specul. in tit de Eccl.«dific in pr. Bertrand a. conſ. 4¼ viſo. uum. à6. In tantum ut eriam adevitandum hoc Onus uſui Eccleſiæ non poffintrenun ciate Aà55,ieeehag,
Bart. d. conſ A☚̈ ½.. 19. c) c. unic. 3 0.g. 3-G'e. Aacernimus 10. Alid. 0. 1.n.. Bertrand. A. uu. 26. sonſ. 181.. 2 V04. 7. d⸗..& ede his utmlig Ald
Eccl, adific, fin. de his, quæ fiunt à mei pari. cap. ſi monachua, 1 6,„. 1 I bi ctiag Canodici com pelluntur, licer ad eos non ſpectet Ecclefie cura, vel Regimcn, Seerd dsconſijtn Bertrand. d. conſ Aεν um. 26. Ed. conſ. 18 1,/. 3, qui etiam authoritate Rpſcopis contribuendum compelli debent, Surd. A gonſ. 61.15,1 b 8) 466 in 40 14, Dertrand A conſ-Aν Surd.A. conſ 62 u26, Vidè in iur inſuper N lcoh Buerhun a conſ 3 5 lacob, Philip. Portius conſ. 99 1n. 14. E ſeq.&conſ. 19 5 penton, zu vet ianſ 16. Dexian, 25 fouſr 4 n. 36 Pagian çonſ.7 u. 9 ſeqq. Bor el. conſ. 2um.i ner fasrbenr Greg. a ntagm unu.a. Gl. IS ,24 nu. 4.& fuſiſſimé Kala 3. deciſ-17 9 Se tetan omnesplena manu hanc materiam pertractant, Bertrand senfcla⁵ nuMxx voi4. Natra conſ. z-. Jin fin. verſ En quo infra, Theſſaur deciſ.-1 4 νμνν polteriores eo- renſesab hac Contributionceximunr. 1. M
De EFxaclione ſeu Excuſatione Collectarum. 60. CorlkorA ita legitimé impoſita& diſtributa paratath Erlecurionem meretur ain tantum, ut pendente lite, P' vel Appellatio⸗ nea cabſque metu Attentatorum ad ejuſdem ſolutionem quis adigipo-
lit. d
2) l miſ. 7. C. de Exact. Tribut.I publicas 3. C. de færiis! abſtinendum( Tun appell non †ecip. Nov. 1 7. 8. laté Cravett conſ. 11 1.n. 19. Menoch. conſ. 7 Judos— lana.j. con. 31... Cothm. A conſ 1 1. 187 G 52 T heſſtdesi 2162 nu. 2. Thom 48 1 2e. n.. 30 † 527 8-& ſe2h Parlador. 2. rer. qustid. c. in. Fnu. 1.5. 1 Er Citationem non quin in Tributis, Datis, Collectis ait ſoh. Bapt. Aſinibs,1*7ur§7, ,mi in kamen execurio 1lia debet fieri ex abru pto, Bala. 3, conſ. ult. 2.) Ros 1 oν⁵ Cra vrr. A.cAf. II.n. 19. Sed præcedente cognitione ac Desiε0,e, 2
6
1 mit 1 uu⸗ dunſt ls anb arkas meag v rfe

aäe ana igät
1 t a Lean ag.
3 anndh wahed
dan
eruüm loulkätg rnit Dum ſyi dhe 2eg. ina ideaen. Ra m Clainzaſääf hmaa ähn auntecumng c offa anaaaat una 13umasuft ig, —)hthu g wehs, 1lAeh eurdi * in dejenemane
aaieianaainustſiet
Ka ffn en untgeluicemne 3 vonſ mißan e Srd ie g
afllinelsuinen . dihnunaßun G
b aein derdkbtd' 3 mauiſ hhtn 4 3
1 4 5
a1n J9. M 1) 4
1 9
ahle
73
15 2. 644 — vuIp hatswm ,eh
.
D.Caſpari Klocken 10815 HMpane²9,„ 2. Es terminus aliquis debitoribus ad ſe præparandum&folven- mindulgeri debet, Flore A.J.2I.24 Baſt Feſtaſ. i 5) Bald T. ronfe ca N. n. tuſar.T anſ, 15 nu& Cacteran deciſ. 164,2 6ne e) Robet.(ankelos As 26,4 Mmr. ,.. 4) Nonitadue Clericos, No bilesaliolgé re- latptivilegia velimmunteatemà Collectis obtendant, cum Superior hoc caſa maquam procedat revocande Attentata ob favore m Collectarum, niſi conftet a- udgemaljtia Exactorum, aurdenortoria injuſtitia, Florez. d. 7. z1.n. 24. Tamerß Mwittztur interceſſio, poſtmodum ad repetitionem profutura, ſi ex poſtfacto ju⸗ eflléapParHerit, Auk Pabor.4.1.9. ritu 27 efeit. 18 num, z.apnonzuche-
3
um neſerens. 61. Qudd tamen non ita crudé, ſed cum grano ſalis,& de eo po- numcaluexaudiendum eſl- putamus; Quando ſœilicet collectan- Wocle veros debitores, neque aliqu⸗ Exceptione legitima ſolvendi tattatem declinare poſſe evidenter, li quidoq́; conſtirerit. o ba. Oravost A. con/.1 1112. 19. Casberan. deciſ 86. n. 4. G2 79. Flyres. Agu Rs. Mveure Tniver ſit p. 3 6.9. num. 29. Magon. deciſ. Florent. G. nu. 2 8. Parlador. G.Ar Hheatmii, videlice: Cotbman. conſ. I I. num. 190. Lanrellortlimir 2 5e.T. Jus Sna en nauahe kimirarionemut Exſecutio tum demam lite pendeste fat iusdo ſet- enagictüede Eract one Collectarum præſenrium,& quæ, ftune hon Erigeren⸗ retanduod dam aum publicuch: Secus ſi ageretur de Collectisjam præ- t Cacheran A.deti Enum. 8. Corhman a. eon, 1. nu 192 Surd be,,I58 num mm b dem, Lancelloc. hane addit limitationem, ut non procedat, quàando Lis erſaperhocquod diccretur Bxactorem plus ſolito ſub ditum ptalate Qao. Kutieltte pendente, Debito non cogetetur adistegram ſolutionen, fed tantum ſuablitum, i,C de cenſib. Br ratio videturin promptu: Quin eo, in quo exa- tetatetitzillenon debitor, Hac Lancellot. Ita etiam Exactor Collectæ non poteſt bonhelere Emptorem, alicujus rei ad ſolvendas Collectas pteteritas, debitasà ſegttateniſtſolüm fatione fei, illam pignorando, nec poteſt confugetcad alias hasipſius emproris,"ihis aui C. de prad.& omn. reb. navic. L.ſin. C. debitor hidaul libr. ⁊. O. ſine cenſu,&c. Confer l. vectigalus frde pign. v. ſupra Seſufe. 3— K
. Omni autem cum modeſtia,& mititate, ſine flagitio, ſine riſtneinfuria 5Collecta exigatur,& Princeps non acerbum ſe Exa- bien, nec contumelioſum præbeat, ſed moderatum,& cum efficacia ignun,& cum inſtantinhumanum Et Exactores habeant ſe pater- ulmodo, ne ærarium fiat ſi poliarium, cruentarumque prædarum rece-
8. 3
heulum. E.⸗. larumstcce Vliolenta enim Exactio multis nominibus nocet, Clapmar. A. Arcan. Imp. ilſe 11o. 5) Bari Phil, in rracs del Conſiglio& de Conſiglieri Aiſcurſ. 13 3. 9) Ar de Creditore loqu itur Vlpian. in! bene 33 de„ſurp poſt 2 46. As Penn. ahn A deei.66. 15. Sed hoc(proh dolor)contra pauperes Ruſticos vix ſervatur,³ wusimmanis& leonina ſit Hxactio, 4) ur loquitur Alihuſiua iu Poliz. G.8 Erd a2.v.2 3-Iemo C4 Ex Tyribus. 3* 444
Nannan 2
63. Idq́;

10020 De Contributionibus in Imperio Uſitatis,
63. Idq; vel maximé, ne ob immoderatam Exactorum licentiam ad ſeditiones populus excitetur; quas ſæpé graves inde extitiſſeCti,& Hiſtorici memorant.
Ber. trac. de ſeditioſn.; 1.& ſeq · Damhouder in prax. Crim.&.9 9. num. 10. Oſe. Georg. Buchanan. lib. 13. Hiſtor. Scot fol. 465. præſertim brevi die ſolutioni deninito, Buchan. lib. 10. in Rege 102. Bernard. de Girard. del. Eſtat& ſuccez des affuires ds Franu lib. 2. fol. 1 24. ubi ingentem ſeditionem ob Exactionem unius obuli àmuliere natio- ne herbarum factam exortam fuiſſe narrat. Sic motuum Belgicorum non minimam cauſam fuiſſexactionem centeſimi numi, omnium bonorum mobilium& immo- bilium, decimi omnium mobilium, quæ venderentur, liquet ex Meterano lib.4. Hiſtor. Belg. fol. 8 9. 8 Mox Civitates in An 72. llluſtri praſide D. Iacob. Aug. Thuand lit.4. Hi. ſtoriarum ſui rempor fol. 1 5. Et Suſatum celebrem Weſtphaliæ urbem ob immodera- tam Collectarum exactionem ab Archiepiſcopo Colonieaſi ad Ducem Clirenſem
deci viſſe ſcibit Georg. Fabrie. de orig Saxon, fol. 47. Quam hiſtoriam etiam teferunt KÆneas Picolomineus Senenſis Cardinal s, poſtmodum Pontifex ele Kus,& Piusll. nominatus in tract. de Europæ ſtatu ſub Friderico III. c. 29. de N Feſtphalia, zui mſenu eß diwerſis ſeriptorib. Germaniæ editis ã Marquardo Frebero in Edit Francof de Ann 602. tom. 2 J⁴.74.& Trithemius in Chron. Sponheimenſscirciter annum 1444. dimültter Tr burorum acerbitatem Vandalos à Religione amplectanda der erruille tekert Crantz. lib. 4. Pandal c. 6.& c. 35 J. 93.&e lib.; Metrop. c.z 1. 39.43. Qu modoctiam Carolo V. in Algiram proficiſcente duo Reges Cuch& Tramazinus fidel Chriſtia⸗ næ avidiſſi mi ob tributum in finitum deterriti in avita ſuperſtitione manſiſſe ex ſti- mautur. Qua it⸗que cautione Princeps uti debeat, ne propter impofta Tributa oriatur ſed tio, eleganter docet Cyro Spontonc, del Governo di Strato Ibr. 9. tup. 4. fol. 249. 64. Moroſi tamen, refractarii& renitentes Debitores perſam pignorationis, a ſequeſtrationis fructuum, 5 ſubhaſtationis, præcèpti & mulctæ d ad ſolutionem Collectarum cogi poſlunt. a4) Videantur omninõ Florez d.. 2 1. numer. 157. 5) Qux ridetot eſſe Ordinaria, ibi. qui C. de wonv. fſc. debit. cum Collecta proprié ſit correſpect a i- ctuam: Bapt. Coſta de Rar. Ratæ q. 1 57. num. 4.& dictum eſt ſupra theſ 1 literaa. 4, Sicänon ſolvente Collectus poſſe rem allibratam, velin&ſtimum redactam aufetti & vendi, voluit, Relaud. 4. conſ. 79. num. 3& 4 ubi alios citat. petrad. c, 4 num. 40 NVlig 9⁄ per tex. in! f. C. ſine conſ.&c. poſt Bart. A fflict in c. 1. verb Vedtigalia, num. 14,4ℳ4 6 Regal.(qui tamen loquitur in Tributo. Florez d z1 num. 143. Sont esim bonataclté obligata pro muneribus in communi neceſſitate, II. ubigls Barr.& ælii C. in quisus aauſ. pign. Vel, hyporh. l. 1. Cod. ſi propꝛ publ penſit. Thomat. d. 5.πεiciunt, num.; rfi 23 3 Surd. conſe 46. num. I.(qui tamen nu. 2 1. in noſtris terminis diſſentire videtur.) N 663 Acnſ A5.:num 4. Molinade Tribut- dißßut. 7-inprin. Gaild, O1, an, a1. Raucai 1.Ar. S. 72422. 4. d) Gail.d Oi2. num. 10. Ita B. ſubdiis in O.& conia bus fub mulcta ſolutionem Kreißſteuer/ præcepit, qui tergiverſuntes in pnn declarati& poſtmodum per Mandatum Executorialc in Camera 4 Magiſran. Petratum& injuntam ibidem paritionem tam ad mulctæ, quam Collectæ ſolutis nem condemnati ſunt, An. 98. 3. Februarii.“ 91. Ve-

1
47. iltainn en iO n kerteh n
III. L ſephauſen
Frad an danſe alt nenſ ae muls n one ruk Kemteah letra E J9 Wehte
Cuc*= mwämttſtul. 127 ⁵ hrenbllet
D. Caſpari Klocken. 10021
65. Verum an Status vel Civitas Imperii Statutum inducere oſſitnt bona ipſo fæcto in commiſſum cadant ob non ſolutas, vel non ncté ſolutas Collectas? Id quidem quoſdam ex imios ICtos prudenter awilſos, in puncto præſuppoſuiſſe videmus. Sed nos id, uti ambitio- um non valere æquius& tutius arbitramur.
Nam præterquam, quod diſeeptari boſſit; An Superiorem recognoſcentes dabeant jus Confiſcandi(quod tamen in præſenti, reclamante potiſſimum quoti- iana Eiperienria, in caſibus de jure expreſſis non firmamus, ok ea. quæ dicta ſuns ſu-
arh. certum eſt, Confiſcationem tantum in illis caſibus locum habere, in quib.
ledt jKice n e4 Smahu n.
:re—„Dennf n
zm 51 akrud gti
1 7 4 unt. ner Eſen
1. au le e rilrcnt
zurhut
Süimm
1 ſninniimn 1173
ſuueCommuni pœna Confiſcationis eſt præſtitura. Quotieſcunq́; enimà Lege non unenitur expreſſé generaliter ſive ſpecialiter impoſita ob delictum pœna Confiſca- ionsnon poſſunt gubernatores& alii judices, qui non ſunt poſiti in Su prema po- tltteac Magiſtratu ſine Principis juffu contta juris communis depo fitionem hu- ſmodi Statuta concedere,!. un. ubi Ang. C. ne ſine juſſ. Frinc.& c. Angel. de malefic in un Eius bona publicamus, n. II ey ibi Arimin. in addit. Chaſſan. in Conſue: Burg. rubr. 1ſIa I. Lancellot. Conrad. de off. Prat. in C riminalib tit. de publicat. bonor n.1 Jol. 738. C64 78,2 5.*. quaro. Farinas. in prax. Crim. q.2 F.n. 19. Bertaz. conſ crim 34 71 ſkegencraliter Gubernatores ac Præſides Provinciæ contra jus Commune ſtatue- nnonpoſfunt, Farinac. d. num. 19. Cum Statuta condere contra diſpoſitionem juris tboptemæ jurisd Ctionis, Carol de Graſſis de Except. ad mater. Staruet. ex e.. n. 6. G ⁷. unumers laudans. At ve 6 Confiſcatio in paucis caſibus, ut in Or mine jæſæ Ma- ſiktKaliis nonnullis locum haberé inter quos præſens caſusnon reperitur EigoAd- equod Contributiones Turcicas(quæ tamen maximè privilegiatæ ſunt.& à qui- unemo immunis eſt) in totum non ſolventes ultra Pœnam Duplicanvemri ne- Wueuutper dicen da infra:h. 68. lit. b.
66, Itz quoque manu militari, Captura,& Carcere b fruſtran- tesgeinobdurata nequitia non ſolvendi perſeverantes, uſque dum obe- danncoercentur.
4) Qui modus non omninòé extra periculum eſt. UItur ſit quoſdam Prinei- ſeseopias, imo& interdum hoſtes in propria regione conſcribere&alere videmus- ſiileper exactiones à Subditis extorqucant: qui Exactores impignorationibus,& iendiis ea de cauſa ipſis deb tis, occaſonem longé majorum fumprnum, mole- ntum ac inquierudinem conc liant. Et quid inde mali expectandum fir, et am Ru- eierplicare poterunt: Odium oritut: Con temptus ex odio: Contemprus Conlſpi-
ntiones gigoit: advocantur& invocantur Potentiorum auxilia, iis vocatis vaſtan-
tagti, viciexuruntur, oppida evertuntur, commercia impediu ntur, ſubditi ad Mlpertatem redgunrur, virtute clari repelluntur, juventuris flos é medio tollitur, ieti in ſetvitutem& perpetuam miſeriam abducuntur. 5) L. nemo carce-
* 4 85 7 2* 2* 7 4. 7 in Cde Exad. Trabut lib 10*& ibid. Dd. Afenach. de ar bitr. 1., 88 numer.. Burſat.
70..— 8 4 e 24 ſ.nnm. 351ℳM. Ant. Peregrin de iure ſi,ci, lib. S. tit,. num. 7. Florez. A. J. 2 1.- 3£— 7 f
dha hes Aliss ibidem relatos intelligit, ſciheet quod pofſfint debitores 19, c2.
ſs 4, 1 vrainon in carcere clauſo, tex. in d..nemo. Forenſes tamen,, As B 2 2, 55
Wa aäm. Gail.de Obſ. 2.„um. 22. hut necmulier.(Peregrin d. oc. nun. 9 der 9 Nannannn 3 e. t.

„†
100221 De Contribuútlonbus in Impetio Uſitatis, per rex. in 1.tC. Ae off.Aiver,indic Florezd.] 21 um. 15. de iure Regio H'ſpanis Lquen! Nubilis& impubes cateerari nequeudt, poſt Baexam Florex. A loc. n. 1 2 ſen. No Ih' captura pro Collectis Conſuerudinem potiſſimum attendendam in memorjam revocamus. b 8 ADä 18N N Rat e7. Eccleſiaſtici per ſuos Epiſco pos& Superiotes cogenl ſunt, 4 Qui ſi in exigendo to rpeſcant, Principi ſeculari Ljure brachilſe- cularis quodammodo manum adponendi vi aperitur. Balad. 3. ronſ. 26 4, inf. Natta conſ. 280. Mandel. on&, nu.. Sund un 39. n. 10. ſeq. Petra d. c. 4 Jub tit de validitate Statuti, n.; 4. †ol. 89. Difl. Thomatt. Anu. 3. G 11. 9) Ahi deci 8 5,n. 2. E& deciſ. 2 4. Cacheran. deliſ ba i2G4T Nic. Bulb in eonſ⸗d deoiſioni ſukiecto nu. 29. ee feo—. Petrad c.4 uu.; 6. n fin. Alev.Rau- denſ.a. lib. I.de Analog o 39. 147. Florez d. q. 21,1n. 2 25 wbi eriam ExaGorespiſept⸗ gnora er eorum domibus ſumere ſcrisſit. Ethæcin Oueribus mintis& extiaor- din ariis indubiraté obeinent. In ordinariis verò& realibus Olericis cotamjudiei- bus ſæcvlaribus immdiaté cônveniri poffunt, Gabriel Sarayna in Apoſtil ad Manke fiſimg. 160,.3a Petrade. 4.2. 18,(qui tamen proprié loquunturin pacrimopialibü¹ Clericorum. jldem Steph. Aufrer. de poteſt ſecul. in Ectleſiaſt. reg. fuleut v) leastde cenſib& tributis quatenus tes Clericorum corum nominc fntaffcctæ,&eſulmodi onera fuerint invariabilia. 110i3811e nn la 68. Hodie ſi quando Subdiri 4 partes ſuas yiriles monitiaddi- em non inferunt, Mandata ad pœnam Dupli bin Camera decerpuntur. a) Sire Clerici ſint, Reichs Abſcheidt/ mavimé de Anno94§ Daruͤber 6 de Auno 8 Dagegen aber/ ubi diſerté cautum eſt. Wie Churfuͤrſten⸗Fuͤrſtinbad Staͤnde Dorgeſetzter! id eſt, ſo wol Geyſtlich: als Weltliche⸗ unpote quoruminſte ced. expreſſe mentio facta fuit) jhrer Vnderthanen DVerw eigerung oder widerſebli⸗
„*
chen Ohngehorſambs halben gegen dieſelben am Nayſ. Lammergericht zu Lyn⸗ bringung der aufferlegten vnd auffgeſetzten Anlag vnnd verwürckten Pon. Dnl Mandata pœnalia ad ſolvendum, Ec. zuerlangen/ Cum dictionis Vorgeſetzter¹ lelt pradictorum, narura ſit repetere præcidentia cum omnibus ſuis quali atibos Dn fin. C. de hared. inſtit Cravett conſil 9 8 num 8, Decian. 1 cen. Si. num. Cum t rox Relativa& repetitiva præcedentis, Deciau. I. conf. I7 num 1 0. Ralund.3. con, J,h. 27. Surd conſ. 1 6 3 num. 14 conſ. 131um. 40/Sive Laici Reichs Abſcheidt uean 66.§ Vnd nach dem/& /*½2. 1§Darwider auch/ Co Ae Anno 8 2. Vnd nach dem ſeq.& ½ Dieweil dan/&r /eq.& de Anno 94. 98. ad ſupra 5 5)* Nontebu acfraudantes Vectigalia tenentur Duplum folvere efus, quod vectigalis Sominee- rat pendendum, Iifn. Diu f de public.& vedtig Roland 3. conſ 42. num. 13 Foub conſ. 164. num. 4. Peragr. Ve iure fiſci lib.. ti. 5.2um.; 5. Videtur autem hæc pclna Pu- pli primum introducta, Anno 66.5 Derwegen haben. 2) Idque quozddo 5 tributiones Turcieas indubitatum eſt, permodé dicta. Sed an talia Mandata etiam Pro Kractionib-in Circulis factis decernuntur? Omninb Sive Status expreſia 6 otione(qualem in Juevico Cifculo Anno 1600. Menſe 4 Aguſto factam memi mus caſu meræ& negligentiæ ad pœnam dupli ſo obligarint, ſVve 208. Quic 3 20 dge Itatus in Contributionem conſentire nolint aumajor hars kuche A. Labiom AOnad hunc Bffectum, ut Mandata impetfrari poſſint Quod inttey ſtrui⸗
„

5 Ii. Wlm lu
1 9
dll.
übuxlädaaabe K darzun aäuhant 14 1 eeh A huig äutfſit 1tmeitiand
en uar ang 1TCeäon 1 niatuuicuet . bebrtiaug Albfchgnen eruexiwhntit e aſenni e e urd aantaſeh * SaGiurdantn a dddis lſe 5 1 aann Aunun ioſta
eKerh0 0s Kn e
— ☛ —— —— — —— 5= —— — — —
— 29 2* 7 „ rlpo
ei 5 aa maſot) lnohut anme
ſi Cu V
zuimus de ſubſidiis in Comitiis Imperii indictis. De Contribucionibus in dem ſaaz verwilligt/ res eſt ancipitis deciſionis cum vix Status Statui, vel par pari prę- Mcäte poſſit,. ·amen Reichs Abſcheidt/ Ae An. 1555§ Ynvd damit die Oberſten.
mAm. de Repub.. 3.c. 7. fol, 533. G ſeqa. Illad notandum, quod interdum mandata et- umprohibitiva cmanant, ne Collectæ à Privilegiata perſona exigantur, prout fa- unmcauſa G.contra S. 69. Ipſi Status ſi in ſolvendo moram fecerint, Imperii Regali- dus Priyilegiiſq; reſpectivé proſcribuntur, privanturq;: 44 Fiſcali ad vi- endum ſe declarari in pœnam citantur. 5 Cauſa levato velo celeriter ad inem perdueitur. 5 4 Reichs Abſcheidt/ à2 Anno 94.5 15. Da aber einiger. Eæçellentiſ. Dn. Pe- tu Denaiſ C. in iure ſuo Camerali, num. 99. tit. C ontributiones Turcicæ. Poteſt autem luſcriptionem privationemyé Camera, ſi videbitur, in pecuniar am pœnam con- kenenea..H 17. Darneben ſollen. ³) Citationi primæ fequentium omnium eminiinſerugtur caque, prout unnfuiſque dies ceflerit, repetita porro procedi- 396R 16. Vnd damit. c) Praiuditia allegat Compilator Cymphoremaris in un Türckenhuͤlff 344. ie 21 d 278 mn, bm 105311510 go Quid, fi Statui cuipiam, quoad Contributionem pro Ca- nereſuſtentatione paritio injuncta ſit,& is Reviſionem petendo adhuc eredettecket; Aune Revifio Excurionem fuſpender? Neg. 86 (umhæcſit Alimentorum cauſa inquaRevifio effecfumerecutionis ſuſpen- humon opetarur. Deputation Abſcheidt/ 4e Auno 1600.Dn. Denniſ in verb. Re. ibatcorum 2)i. inf ldem quoad Contributiones Tureicas judtrinm eſtorut co ſspüäs ebviam veniri pofftt periculo- imminenticxir uptione Turcx, prout kaulkin Roceffibus lmperii expreſſa eſt.[LRNANNNAhRJN 848,c8( Hs
NVim horum proceſſuum a Exceptiòne Impoſfſibilitatis& lyopieirem Compenlätionis,»& aliis. ſi non elidere, ſaltem enervare ngulll plerunq; adlaborant.“ 0 Quæ exceptio etſi relevans eſſe reſpectu Colle ctarum videatur, iuætal. Anaſalfcientium ff deinre Immunit. Keman. onſ. 56 9,„. 32(Facit buc Mynſ3 O. 3,2 da,O2 num. 18)gon modo priacipaliter peremptoria, ſed& potentialiter di-
hlelt, itz,arinops juditium pati non cogarur, prour Aixit Bald. inc. paſtoralu nu,
teEaseprion. ramen in Camera Imper. non attenditur, cam Moderationem reſpi- angujus cogoi tio ad eandem non ſpectat, Mynſ. d, O. 34. numer. ſupra rbeſ, ze u5. 5). Ae quua fuſé& pulchré Petr. Barboſa in l. di vortio 8. ob donatianes f 6* metzim Zange de Excepa 5.3.c. 6., pPer tot. latiſims Carol. de Graſſ. d.! Excępr. 16. Re- lanterverô, licut Hxceprio Compenſationis in Excntione Fributi pponi non nelt, laafertur ᷓ Compenſatis ſde iure f. Lucan de pri vileg: ſiſe p. i, num. 3. Itanec in glone Collectarum favore Rei public. admittitur, I. in ea, C. de Compenſat.Iſi 2x 8. dium ſimil. Peregr. Al. 6 tit. 7. num. 3,verſ. Ceſſut eziam Compenſario. m Expoſuimus numer. 19 fol.6 11. Niſi debitum Collectan di æquc ſit ri vile⸗ 4 1 prout conſideratum in cauſa J. contra F. 4)(Quidamex Sra⸗ umperij ante paucos annos oppoſucrunt Fiſco in Cameralmper. Exeeptinues 14— v“ CO

10024 De Contributionibus in Imperio Uiſttatis,
exeo capite, quod majora vota in cauſa Religionis& contributionis diſlentientes non obitringant. Ia qua opinione etiam Ma uritium Electorem fuſiſſe patet exiis, uæ ſcribit Sleid. lib.z 4. Tum etiam nondum definitum ſit, quæ dicantur majo-
ra. Cujus deciſio ad priratos non pertinet, v. ramen, quæ ſupra th. 68. lilera e, diui-
mus. 72. An verô hoc caſu ab Actore, vel Reo Paupertas probanda veniat: non inconcinnè difquiritur.
Et quidem paupertatem præ umi, donec de divitiis aon conſtet, ürmam Mal- caid. probat. concl. 1 5 59. num. 1.& ſe⸗dνε ibidem alleg qui& num. 7. in terminuaher- te ſtatuit. Quod co caſu, quando contra aliquem agitur, tanquam contta Diri- tem,& ille ex- ipiat de p.upertate, non habcat n ceſle candem probare. Cumpau- pertas ſatis probata dica ur, ex quo excipiendo deducitur concçomitante legis ptæ- ſumptione, iuccta Bertaz, con, Crim. 2z4 9,,am. 1. De quo tamen videri poteſt Covant 2. Variar. reſolut c. 6. per tor. Pacian. I de probat. c. 36 nan. 3 3.. 2 Sc. 14 pertot. Ut ut ſit, quoad halce Contributiones, quæ ob publicam im perii UtHtatem communi ſtaruum voto determinatæ ſunt, aliud dicendum videtur, per notat. Bald in lſ veri qui pro rei nεν. 3 Verſ. Vnde ſi villa ſ qui ſatis d. cog. Alict. deciſ. 3 77. uum.; 12 6 Pers- grin. 3 conſ.9 8. num. 3. Pacian. d. c 54. num. 13:(ubi loq itur in Villa, quzæ petit ſe exi⸗ mi ab æſtimo ratione paupertatis) Guteierex de iur. conſi: m. p. 1.6 1.n. 12. G/677. Wis autem Pauper dicatur arbitrio judicis reliaquitur. Maſcard. d. conel.11 59 7.3. Ghar tot. Menoch de A. l. Qcaſ. 65. n. 7. Floreãd J. 21./. 130 surd. conſ.49 1.n 11 Etn34. num 2 3·0l. 4.
73. Illud quoq; meminiſſe oportet, Exactores intra antum ad fi aiendam ſuam Exactionem,& redditionem rationum obſting; nec cum pecunia Collectarum lucrari poſſe. o
a) Hodie à Penſitationis cujuſque die intra tertiam vel quartam ſeptima- nam quod à quibus illatum ſit, ad Rationalem defertur, Reichs Abſcheidt/ Äe ane
94.§ 13.Vnnd damit/ 5) v.omninô Florez d. 21. 4) Quodſi ſuckaa- tur, totum lucrum eſt Reip. Quia ſemper debent eam paratam haberc uſibus Reip.
ex l.un. Cod. de aur public. perſecut, poſt Bart. Dec.& alios Florez d. loc numer. 52.C4. ubi in fin. hanc opinionem malé in praxi ſervari, ais Confer. Perogrin. 3am 9497 74. Tandem magnopere cavendum eſt, ne Contributiones in alium uſum, quãm in quem principaliter deſtinatæ ſunt, vertantur 4 A ut cauſa Exactionis ceſſante etiam onera removeantur. 5 V a) Poſt Bart.& Foſtaſ. recté adductos Flore d. quæſt. ⁊ 1. nu. 161. Molinsde 3 biut.diſp. 66 7. num. 2. Idque pragmatica Im perii ſanctio, de Annor/94. difeltẽ innd his verbis: Gleich wie obgeſetzte Huͤlff von jhnen den Staͤnden zur Beſchauung der Chriſtlichen Wolfahrt gantz treulich vnnd wolgemeint/ daß auch dieſelb— vns zu keinem andern Ende noch Nutzen gebraucht/ ſ ondern allerdings nuehn vnnd auffrichtig vmbgegangen werden ſoll. l1mo ſæpius Receſſibus Ime nkei tum eſt. Daß einem jeden Stande daß ſeine ſoll wider zu geſtattet werden, wen ne Huͤlffe gethan. Ia quo Conſuetudo Barbarica quidem ſeu Turcica, zrugſam ſi rectè intucaris, Chriſtianis imitanda meritò proponitur, qua iidem fe pro
np lſeh pink nl Ag 96 atat ätii Tuls
1 ung. hrue ida e. diate teiet ſ aibo det
4
1

P ſis eat 91 uGun uang, 4 due apnole li ¹ e utm alag ig H u ramag, eunananälna 1Sdlau ¹ Scperülans arrui n J zenualalm 4 ☛ laeſ mu oin 3e arra iheſtita 1A unlauageg & unimung
11 Ha uan
’ 19 5*
1
0
t. SKhrh r, te iamumati =
7 ve Condht lam un ſ b
aan b A A
D. Caſpari Klocken. 10p
publieis Neceſfitatibus exactam& ſepoſiram SAckuM Popur SANeuINEM,
Re harain agonii Cain appellaat, ac non magis ſibi collatam ita pecuniam, in turpes 4 Kiahoneltos ufus, quãm ipſum ſanguinem effundere licere putant, Poſtell. de Re-
al Turcar!.3. C hopp'de Doman. 1. 1.c. 1./. 1 3. Prut. in Vind. contra Drann. 7.; f.122. leufacki fide vulg. um ſimil. Vaſqu. de ſuct. progr. in prav. J.I. Molin. A. d β 66 7. n.I. G6 Nam recté Imp. in l. vn. C de CGad. toll. quod belli calamitas introduxerat, pacis
laitatem ſopire conſtituit. Unde ob Neceſſiratem inſolitam impoſitum non tecté
iciuihurum adſerit. Ant. de Gamma decsſ Luſit. z01,„ 3 eirca fin.
7f. Quiequid ſit, eadem magno cum ſubditorum damno nihilo- ninus plerunq; continuari,& durare videntur. 4 2) Vin. Caroc. d.er. de Locat. Vellig. q 1.n. 10&e 72422. Parlador. I. rer. quotid. s. Stgubtextraordinaria plerunq; in neceſſariam Legis aurhoritatem tranſire ſeri- ndrudentius illi, qur Romanorum& aliorum exemplo pro re nata, puta, ob re- fennnas clades, ob merita ſubditorum, ad bonitatis famam adquirendam, in remiſ- ſohe Tributorum humanitatem exercent. Greg. 3 de Repub. e. 9. nu 1 2. Co ſea. Qul nitatenö fuit preditus Imp. Peſcenninus Niger, qui rogatus, ne nova tributa im- etetvel augeret, reſpondit Non tanrüm terre, verum etiam libenter aëtri& ven- ulectgalimponerem. Et Leofricus Merciorum Comes nulla alia lege Conven- tenſbas fectigalia, quibus eos ſuppreſſir, relaxari volait, Godius uxorè obnixé in- titeiente, niſt ipſa nuda frequent ſſimam urbis partem obeqairtaret, quod promiſ- lnllis obtccta præſtitit à nemine viſa Cambd. Hiſt. Angl.†449.
De MAdtionibus Collectarum nomine compe- tentibus.
76. Hactenus de Remediis Collectarum in modum Execu- that competentibus; Reliquum eſt, ut ea, quæ in modum Actionis peintar breviter percurramus, Acrion8[Es autem ſunt Perſo-
is vel Reales. Illæ omnes innominatæ,& Conditiones vocan-
) I. Ro caſu, quo infra de Poſſeſſoriis dicetur, agiex Lege vel Canone. II. legelen Conſtitutione Imperii ratione Collectarum cum Fiſco, Gail 1. O. 20. 1G enz. IIi. Nonnunquam etiam datur ex privilegio Gondictio. Si regalia vi- wiepiiellegii competant Pręjudicia apud Meichſaer,& Compilat. Symphorema- iidprompruſunt. Quinimo& Condict one lndebiti id, quod plus debito ſolu- lneltrecte etipirac 1s qui 4 5. in fin f. de Cond. indeb. Et facit l. ſi non ſortem 26. 5. ſeenum,lii⸗ Tui plus 3 qui Exceprionem 40. 5.⁄ pars ff. eod. Oldendorp. claſſ. 6 act. Moxz. imvas eit de Condict. indeb.l. cum amplius 8 4. ubi Petr. Fab. ff. de R. I. Quomodo ditos in Collecta Turcica ultra modum debitum gravatos Dominis territorii aantoverſſam moviſſe aliquoties in facto meminimus. Prædicto ramen caſu et am läbldium oicium judicis datur. Specular, li. 4. rubr. 100,de Cenſib§. z.*. 2.(ubi&ꝙ Nuan Libellir oboſuit) Anar de Barulo inl ultra fin. u. 1. C. quemad. Ci vil. mun ju- tw raſe Fdemuner. Et facit. l. Illicitas é prin. de oic. Praſid. Schrad. de feud. 107.9. 19. Gn. 113. 01 aicit, Dominum feucii ‚vel Superiorem exigentem Col-
00000 lectas

„
1026 De Contributionibus, in Imperio Uſitatis lectas infolitas cogi poſſe, ut ab hoc dehſtat. Amplius, ſi fubditis ultra modum& vi. res Collectæ extorqucaututr. Cametam Imperialem per Mandata pœualia contra Magiſtratus ſubveniſſe, piæjudiciis poteſt recentibus doceri, utin cauſa E. contta 20. H. contra H. V. ltem H contra H. C. 9) Mlad hic notandum, Quodſ qu’s iniqua Peræquarione Collectæ lælum ſe dicat ſupra modum facultatum, no gyndicos Uni verfitatis, ſed Peiæquatores eo nomine convenire debet. Dequoo- mnino videndus Anrt. Faber. in 4. C.. 9.ti 29 per tot. vei hæc Senatum tracqalſe nſin. 77. Keales dividuntur in Pofleſſoria, vel Peritoria judicia. Poſ- f ſſoria rurſum duplicis generis ſunt: Momentanea, a vel Ordin-
ria. 5 a) Inpundo Gail 1. O. 5.u. i. in ſn Quæ etiam eo cafu locum habent quando alter ſerviturtis, alter verò libettaris poſſeſſionem, vel q. prætendit, l liberu In f 4e liber. cauſ. cap cum weniſſent. de Inſtir Cowarr. pract quæſt. 17. num. 1. ltain cauſa I. coatra A. rarione Collectarum& libertatis in Summariiſſimo actum, Jenten- tia lata 16. Martii Auno 1581. De Summariiſſimo actum v. late Alvar. Valaſt a- ciſ.„) velut interdictam Uule, vel q. Uti poſſidetis, cum quis Colledas ab alio petit, quæ non debentur. Quia hoc proomnibus juridus Incorporalidus& ita pro jure Collectandi comperit in rerminis Guid. Pancirol conſ19 nu. 1+ Deke- quiſitis hujus judicii po ſſeſſorii v. Virgin. de Bocat. de Manurent in poſſeſſ.149 nu.2. KAfenach. 3. Rerinead.n. 45 6. Mynſ-conſ. 16... G conſ. 25 u 10. Gail de pignor.,0h ,12,. p. qui duo ponant, Poſſeſſionẽ ex parte Actotis, Turbationem ex parte Reipub. Gr bus tamen in præſenti& juſtificatio tituli pro tertio addenda eſt, cum eo non pto- bato in ejuſmodi poſſeſſorio judicio, reſpectu jur ſdictoais vel Reg'ſium, poſſ- bens obtinere non poſſit, arg ſ. z.§ Hoc autem Interdictum verſ- Itaq Fdentin adtuq; privil. 1. 8 ½. de aqua cotid.& æſtiu: c. 1. de præſc. in 6. Menos h. A bc.n. 590.E Necupe. 15./ 469 Contard. de moment poſſeſſ. limit. z. ratioue mixtura§. 7./. 5. G ſ22.G Lb. 25. G 27 Burſat. conſ. 190 n. 2. 3. Bertazol. conſ.) 1. n. 8. G 3 7.& ſeq. in Civilib.be- regr conſ. z. n. 2.& ſρς2l. n. 1 2.&& conſ. 3 n. 1 7. E ſegJ. vol. 1.& conſ. 102. nu 8.vol Achilles de Graſſic in deciſ. Rotæ Rom. 2 46.: nu. 1. Ioh. Lupo. de Balat. Rubeus in Reeilis: per veſtras&. ſed ei pulchran. 45 verſ. imo ultra f. 303. ae donat. int. vir.& unuB. 78. Hodierna praxi frequentiſſimè Proceſſus ſupet Conſtitu- tione pignoratis Collectarum nomine inſtituuntur. 4 Si tamen de Col⸗ lecta non amplius, qtuàm ea cauſa deberi dicatur, citra perſonæ ipſius m juriam ademptum ſit, pignorarioni locus non eſt. ⁵ a) Gail de tr de pign.«bſ. 1.n.1. Quod innumaris præjadiciis ſtabiliibe 88 . b) Deputat. Albſchied/ de Anno 1 600.§. Wann zwiſchen zweyen Mauniſtus 1 Nenaiſ.iꝝ jure Camer. Rubr. Mandata ſuper conſtitutione Pignorationum 2 25. 1— reſpectu Colle tarum tantum frumenti,&c. ablatum, cujus precium non exce0. quantitatem debitæ Colletæ, an Mandara ſuper pignoratione decernenda 1. ſitum fuit. Et in cauſa B. gontra C. P in rerministamen vectigalis,7. Iuhi An- paritionem injunctamdn facto meminimus.
3 2„ 12 lo⸗ 79. Quod ſi quis planè negat Collectas deberi, tanccela
quæ-
terdictum Uti poſſidetis,&(quod ſecundum eſt) luterdictum Ula 451

ee e dbamigſan den larrül i 28 d um liau Sia mnriſtno zh en ici 3e 1olu unni 9.Las eis angdldie wot indubmnnaint Gui a elamugla Secd vumugfſfl gu GA aGultma „TI m erapmegefüde ote Oatekabemag ut E arwKn ℳ „ 1 1 Ra fam an 41¼)1r Tüthnſetsnn riun w uſthht 4 can. rEeuone 6 vimmm 4 d e kurliasbei
1
f atan bu 11
. 3 ⸗ li i zelsi
D. Caſpari Klocken. 1027
a„Sicut& tertio Officlum judicis; 5 Et actio in factum utilis c in locum
anscompetit. A
1 mmejursincorporalis. Ferrar in forma Libel..in cauſa ſpolis. vo⸗
—
uteix Rubr. n. 12.& ſe
„) ber notatum in cauſa F. contra B.& ARA. 5) Expulſio à poſſeſ-
am vobis n. 1. Da u& hoc caſu condictio ex Legs vel Can. Redintegrand.;3. 1. Quod Remedium o- nͦum Recuperandæ leni ſſimum& tutiſſimum cſt. Ga umad.7 5. G in Reſpon. Cauſæ Finarx art. 2 n. 1.-) Contara in d.! un num. g. d) quæ datur, ſi quis tatione ſolutions Col ctæ.&c. Fiſcum vel O- talem Imperii in quietat ſeu turbat in f lvendo illi, nec piæſtando ſibi pacificẽ,& itur, neipium turbet, ſed ut ſolvat in faturum, Specul. in zit de Cau ſ poſſeſſ& pro-
9 N. 80. PDetitoria judicia ſunt Rei Vindicati Mcio Confeſſoria,& Negatoria.
4) Quatum actionum requiſita not ſſima ſunt. de Ackon. Et in dividuo reſponderunt. Tib. Decian. conſ.41 (anſ119.„. 14.
0,& Hypothecaria,
5) Ber tot. D. n.§. 4qμε
Coxorr. 8 Coronidis loco adnectendum eſt; In dubio prolmmunitate contra Collecarum Onera judicari.
Cornel. 4. conſ. 4 9,„. 8. Becius con⸗.7 3 in f. Surd. conſ. 134. 20. Fab. de Anna 19,.33. Cacher. deri 4. n. 5. 6. Cunm& Libertas inprimis favorabilis exiſti- netun cui plus eſſe favendum, quãm pupillo vel Reipub. dixit Neyizan. conſ. 2„. lisinter conſilia Alb. Bruni,I dd; vel maximè in Collectis obtinet, quod hæ vi& me- einæ& ira violentum intrium habere præſumantur, Pariſ. I. conſ. 2 5,5 22. Ro- nahale; con 13 n. 46 M aſc. de proba. concluſ. 116.n. 9. Roſen. diſtin&.;. concl. 2 3 n. T Eedidkum est ſupr 15.37. lit. a. Verſ. Et ſi Vaſallus; adeo, Vs tacita ſubditorum mur- mmais omnem præ ſeriptionem interrumpat. In pundo Cæſ. Vrſilluss in addit. ad Aplick. 4 182.2.12. lob. Bapr. Coſta. de fadti ſcient. e& Ign. A. 2 7:/. 7.& ſeq. cent. 2. Petr. Auguſt. Nurla, in Emporio jur p.. tit de Jervitut. 4. n. 24. G 7 4. Quo etiam inclinare viderur
ns conn. 106. /. 12. Quemadmodum generaliter, q andoinferior vel mbecil.
1 Brn b atitura iquidin rem luamn committi à Potentiore, id potius ex reverearia& 1 n cinfelu lartare tolerstum, aut certé magis per Superioris impreſſionem, quâm ex in- h nars ut minuüs Potentis volu: taria liberalitare& ſpontaneo aſſenſu factum per.
De a klemq; enſeter ur proinde potentiori ejuſmodi imbecillioris taciturnits ae pa. Gwnals 8 neq in poſſefſorio quaidquam proficiat, Ant. de Padill. in Iaqua 2 37. 6 39. danuuui Neſervit.& ag ubi communem teſta ur. Craver. conſ. 64 3, n. 9 69 10. conſ. 6ſ8 nu.
dskecon
2 J . r4t 6
— 5 Wiiinla
43
age Kettu
Garzlus de Expenſ.c. 9. 7. 3. G n.; 5. G ſeq. Petr. Andr. de Petra de fideicam q. 12. n. ſ GV ſq 2,il Contr. c. 2 3.2 27. Ver,. Contrariam. qui& hanc communem fate- tn z2 nfe Falv. Pa cian. 1. I.de probat. c. 30. 80. qui veltacitum murmura-
tionem imbecilliorum omnem Præſcriptionem impe- dire ſcripit.
000000
il 2. oLſ. 7. 2. 10. Menoch, a
7. Er ica notatum in d. cauſa F. contra B.& R.& A. can-
n. 4 2. Vol. 2. Guid. Panc.

XXV. DISCEPTATIO DE JuRE VECTI
GALIIIM, D. HENRICI Klocken.
CoxcLuslo I.
UM Rempub ſine ærario perpetuo vix ſtare poſſe à prudentioti- bus creditum ſit, ejus conſtituendi variæ initæ ſunt rationes, qui- bus inter cæteras moderata vectigalium exactio recté adnumeratur. Ut corpus Phyßcum non eſt, quod mutationi non ſubjacet,& morbis quando concutitur: ita fieri non poreſt, ut Reſpub. quæ ſub motu cœli perpetuo gu- bernatur, in eodem ſtatu permaneat, æteraumqꝗ́; pace fruatur Peir Gregor. Thuliſds repub. lib. 3.c. 9. n. 10. E6 namque, ceſſant bus Saturniis ſceptris in ferreo hocſecu- lores rediir, ut neque quies gentium ſine armis. neque arma iine tributis habetipob- ſint. Cornel. Tacit. Hif. lib. 4. led bello ſalus imperii ſivs ſub unius dom naru, ſiye a-
8 1
ali⸗
lia Reipub. forma vivas, quærenda, adeoque pecunia exigenda ſit Mecanind Augu-
ſtum apud Dion. lib. 5 2. Inde namque militares copiæ ſalatio percepto hoſtibus tel⸗ ſtunt,& collatores Abarbarorum incurſion ibus& truculentia vindicant, denique gros& civitates àlatronum, aliorumque incompofitam vitam ſcctantium ittuptio- nibus agendis excubiis defenduut: exi la civitates& muri itidem inſtautaatut, 1 T2 in Novel. 49.6. 2§ ac ſanẽ ut qui pe cuniam nervos Reipub. kC. yhimi kI.§. 20,. de quæſt. Plutarch. in Cleomen. Cic. proL. Manil Mucian. apud Dion in'e Paſ. vitalemq; eiuſdem ſpiritum dixerant, Iaſt. Lipſ. ci vil dodꝰ. lib. 1.. 6. Franc. Patri. de inſtit. Reipub. lib. 3. tit. 9.& de Reg.& regn. inſtis. lib. 7.tit. 6. 5. 4 19. recté rem expli⸗ caſſ⸗ videantur. Quemadmodum enim nervi Lcundüm Medicorum doctrinamer cap te humano manantes, pertorum corpus diffunduntun ‚rim roburque eidem rribuunt exr Gal. 115. 8 de adminiſt. anat. G. Tholoſ. in yntag jur un. lib.;.2. num..üf quoque plenitudine ſua& inanitate periculoſiſſimas Son vulſiones creant: Hiypos. lib. 2. de loc. aff. Tholoſ. d. lo. ta pecunia ſolida Imperiorum compages,& opus funto- pes, nec ſine eis fier quod opus, ex Demoſt h. Lipſ.civil. doctr. lib. 4.6. 9. Expertiid ſunt Lacedæmonii, ſed exemplo ſibiipſis funeſto. Cum enim præceptorum Lycurgi ob- liti(qui propterea civibus auri& argenti uſum ademerat, ne pereę tiuos lmperila cedæmoniorum,& Lacedæmonios Imperii peregrinorum ſaceileret cupiditas)la allenas poſfeſiones converrerent oculos, deficiente rerum gerendarum netlo he- cunia, Reges exteros ſollicitare non ceſſat unt, quoadamicorum ope de ituta Re- ſpubl. corcueret. Bodin in Repub. lib. 6. c. 2. At que Annibalem jam Romanorum Inpe- rlim bedibus conculcantem, hoc ipſo quòd ſapplementum& in ſtipend um ei he⸗ cunia mitti à Carthaginenſibus denegaretur ex Italia, revocatum teſtatur L'vann- hiſt. 0.& ita. Imperio, quod ſine magna opum vi ingredi non licuit, uao monas to excidiſſe Sepiis Amiratas diſert oli. ij. 18 diſcur, 3. Aclalium iEade hbenqad

ri regian uir fuaneiſ ſan otedtman
6
ſiw inon lietwt
Ghe
A* ludaunamengr cuanrkae hn3 ar blcenuitmmla. mieeehtehe . ſob rüsauder a. erpnuübauhe A darvoxaniltunt eleuteqa he: D am imläanuin Kmummülruc — rerub 9 han AX Fnllaappihiole vil Käbſälhehn 7t3 ſwhrttnan⸗ der üm lelamdmne iem nschron ar unnlhahe
07„ 9 I coavülli
et ce
:rerunge Mrulr
amicos bencfic-Shltringeie, indiges u i Diogen. apud Stobæ. Iacob Simanca de Repub. lib. 3. 6.15. Quanta autem ejus au- b fudi locupletandi ve priſcis illis temporibus cura!§. Gens aliqua armis ſuperare- womacas,aurum&argentusin ærarium ea vincentium,& triumphantium in-
14orum a9 anſe
2
— 4 14. 2 4 dotnamentum Pacis de bell.- ſur ſid uer ſis Cic pro L Manil ex quo poſſit Prin- Lale,& inimicos jure ul-
ttitate inferebatur, ur nefas ex his vel minimum attigiſſe arbitrarentur, Valer. lurim. 1b. 4.c. 3. nu 5. G d. ne pecul tus jud cium, veltantillum ſubripu ſſe crimi-
moseffug ebat. Furius Camillus, quòd ærario quindecim millia æris Trihunus babeſſe querebatur, in ex lium miſſus. Plutarch. in vit. ejuſd.& Scipio African. ſuiconruſim& confractam belli Panici armis Rem publ. jam penéexanguem&
auientem Africæ dominam reddidit, voluntario ſeipſum mulctavit exilio, quod
Quo ttulo Regnum Burgundionum, ſeu Arelatenſe CoNRA DO Salico datum, bemnan co Im perio ace eſſit Pesecer. Chron lib. 4. in Vit. Conr. Salic. temerario auſu à Culoly Imp. in Delphinum Galliæ alienatum. Neſcio autem an ſolidius nutri- nentum arario quæſitum fuerit, quàm cùm VECTIGALIA certa perpetuaq́; ei- tenckeſtinarentur, Gregor. de Repub lib. 3.c. 3./. 3.
2. Etſi veré in Romani Im perii ortu anguſtis ea fuerint conclu-
lnidus, 2ramenauctis paulatim Reipub. nece ſſitatibus dilatari,& æ-
uroye a!. morectigalia portus, 5ᷣ& rerum venalium c inferri cœperunt.
412„ 3. 8. 1 7 Triplicis generis tantſm numerabantur: nam nunc hos, nunc illos po- es laperando, partem agri eis auferebant, parte decim à fructuum publico re
enn n agris ariuig ine!. ¹. 2 dnagtis ſativis, in plantari s& arboretis quintà: Ia paſtionibus etiam definie-
ſaat 1 8 2„ 2 2 2 2* 0 9 certum pretium in capita minoris pecoris majoriſvé, ex Appian Lipſ de Magnit.
Uman„.—... 4. A. lib 2. cap. r. Tum quoque ex invectione mercium& evectione earundem
tempendebatur pecunia: quæ vectigalia omnia Decuma, Scriptura,& porto- ocabantur. Cic pro L. Manil. Renar. Choppin. de doman. lib. 1. tit. i. u. 4. Tholoſ. dæ
Ihub. 1, 3 6F, z h.;.
loban. Roſinus de antiq. Roman. li5.10. c. ⁊2. verſ.provincia. Donifae. 00 3 44
—
D. Henrici Klocken. 18 29

1030 Diſceptatio de Jure Vectigalium,
de furt.&. frauduloſa n. 21 Martha. in add. ad dociſ. G. Pap. 4. 5) ig eſt mercium, uæ in portumn vehuntur& evehuntur Audr. de Iſern inc. un Verb. portus, qua ſutte. gal. locus ipſe regale non eſt, ſed reditus. Petr Rebuff in l. 17.§. vedigalportusfde y.
S. Cardin. Thuſc. prad. concl. lit. P. concl. 3 83. Cujac.& Hotom in d. c. un. Regner. Sixtin. A:
Veftig. lib. z. c. 4.n. 10. Gregor. de Cabedo deciſ. 46.:n. 6,†. 2. D. lohan. Gœæda in d..17 n,8. de V. S. ex quo receptum eſt, ut ſimpliciter portucon ceſſo, reditus nuſi in ſpecie ex- primantur, haud er ſt mertur tra nslat, Camill. Borell. de praſtant. Reg. Catholis gnu. 62. Huc refero riaatigumlap. Frid. I. in d. c. un. quæ ſint regal vect gal, quodralioe ripæ, ſeu aggeris in ea con ſtructi itsm frajectus ſolvitur. Petr. Ravennas in unpend. feud. tit. quæ ſint regal loan. Ferrar. M ontan. de faud. lib. 5.¹. 7. Verſ. ſuns& riparum Fr. Bruſat. conſ.1 4 2. n. i. Flam. de Rub. con/. 49./. 3 6. Vol. l. Peregriu. de jure fiſc. lih.tit.1n. 23. Petr. Gilken. in§. ribarum n. 15½.I. de rer. diviſ. Vim autem hujus vocabuli non per- cipientes Domini terrarum, ipſas ripas ſu jurs fecerant, Matubh. de Ajict in è.c un. vVerb. ripatica num. 1. quæ tamen, uti& arbores in ea natæ, privatorum ſunt, 78 /Hha. rum. Inſi. de R. D. Vvi fluminis illatz arbores& trabcsaon juxta ripas fa 105 haben- tibus cedunt; ſed veris daminis reſtituendæ veniunt, I.1.& 3 f. A³ incend. ruin. nau- frag. niſi poſt publicam denunciationem ea tollere neglex. rit, Ered. de Sen conſ. 10⁷. 2) Quamyis aliàs cuilibet libetũ, ſine onere, emere& vendere Axo in ſum. Cdsun. trab empt. maximèé ca, ſine quibus vivere nequit, quæ qui tollit aut facit ut cu is vend ntur, necare videtur, l. necare 4 ff. de lib. agnaſc. Rebuff. in d. ¹.17 ̃ ſed qusriturde v S. ſumma tamen neceſſitas venditis etiam alimentis onus impoſuit: Qumtum verõ fucrit hocrerum vænalium vectigal, diſtincté explicare videntur lac. Cujatiib 6. O5/+28. Lipſ. ad Tacit. lib. 13 ihiſt. D. Gæda. ad d. l.17 n. 8. de V.§. le. ex venditis ma- cipiis quin quageſimam, aliis rebus vænalibus centeſimam, ducenteſimem, mercl- bus autem, ſi exportandæ eſſent, octavam pretii pattem appenſam fuiſſe. 1expreſfa- tiaue. 7. cum I. ſeq. C. de vectig& commiſſ. 3. Nec minus hoc jus ad ſalinarum a, metallorum ˙& pilca⸗ norum c vectigal porrectum fuit. A
a) Id vectigal primò inſti uiſſe Lyſmachum Kegem Thraciæ, ſedf Giitur- pitudine benignam rerum naturam indignatam ben eficium poſtea denegaddeer 4- thenao refert Cujac. 3. obſcc. 31. Chopp. de doman c.TS. 2. 15 lib. 1. Alii in entum Auco Martio Kegi Romanorum ob id ſalinatote dicto,tribunnt, Liv. lib hiſtor. 1. Brquo ſignum ſupremæ juriſdict: onis ſ.linarum vectigal eſſe concludit. Iac. Ant. Mattade juriſd. p..c. 45. num.; ad. Dec. conſ.z 92 n. 1. Reuat. Chophin. de qoman lib I:tit funum. 15. hodie Principes monopolium in ſalinis exercent, cum elisno q am tbidem na- to, vel codo ſale uon liceat ſubditis uti, 1.1 C de vectigal.Cujac 3.06131.0, kuna ideò injuſtum, illictumvé exiſtimare oportet, privatos enim, qot Principes! 4 C. de monop. ligat. Rypp. Riminald. conſ 8 1,1/.1 2. 1o%. Petr. Surd. conſ. 3 2 1.5. 31 Andr. 7. chin. conſ. 6. n. 1 1.1ib. 1. qui in terminis ſalarii monopolii lnquuntur. Alc con13 15 Vol. 8. Greg. Cabed. deciſ. 8I. nu. ². p. 2 ubi tamen Chriſtianos Principes a5 ejuſmodi velli galis impoſitione dehortatur. In Gallia majus vectigal Francigenis qvãm exteiis hn⸗ dendum eſt: abſurdiſſimo, ut Bodinus de repub. lib 2.c. 2 ag. 65¹. putat, eremle 5. jus occaſione quæro, an Gallus condiendæ cernis cauſa extra anciamſ ee mons, jure civium vel peregrinorum cenſeri debeat? poſterlus ex mente ſubint 2

ſech ka, 0,/
1. 4.. ele Aim lüta
Rebn i ſen r Aufin
alma 1 ag;
faud. 2 u,
. 100 Sutzaft.
ſ en bglwmau Steſ de lathushaen sin as iuum Lh tjanllts fenid A fänamu ollen 2⁹ rohuughen ewe ge lere uagsan quit e lkawan 4-“ A utnſühanms alin e s wxun lum rc 13 fiämulhns 1!Fkam tar 1C en autir. ur- tig 1= ven
elieg nach rrzurräaiie um amxkänfie ee1 Wri Ursen I ar 1 u 3 MWr alhi aig N⸗ aodted
T nu Htn 1ujaai, 1 1 4 1osg n 2
V zauahon 1
niais ſoperioriht
n lunic. C. dethe aur ſcrutati licerert: ſed qu
u ipublice atle cſty maralla effodere, Barbo. in d.§. ſi vir. num. ꝛ 2. Caſtrenſ.conſ.
D. Hentici Klocken. 1031 auptineipis, extra terrirorium non volentis, nec valentis ftatuere, concludendum iIfin f.dejurisd.& quia ſibi ipſi obeſſe non creditu.: quippe civis iacumbente ne- alitate lolreadi auct us pretium ne gleco ſale Francico aliunde id petitum irer. Aliat. conſ. 152 per tos. vol.5. 5) Hujus appellatione, quæcuaq; mineralia ex enz argenti, auriq́; fodinis, Iapidicinis,&c. e. uta veniunt J. ſed ſ pecunia 3. 5. ſin ff. hnah. eor.! 1.²2.& ſeq. Cde metallar.& metall. lib. 1 1. Caſtrenſ. conſ. 3 3 0. lib. z. Andr. wiich de Sax. non prov. jur. verb. Duc. Sax. c. 5. nu. I19. Max imé autem abutuntur hoc
eruu, qui privatis in fa adis inlentas fodinas, domiao praprictaris detrahendo.do-
icant Quisenim tetloca au-
hotitatet, quæ mctallorum fodinaa pligatar Headſtraunt, d.¹. 3.§. fn. ff. de reb. ilmagis puto r. eod.! ſi cufus rei. 1 3.§. inde ſde uſufvuct,& quem l. vendit. 1 3.§. 1. ff. unmun prad.! divortio§. ſi vir. ff. ſol. matr.! generaliter 32.§. 3 fde uſis& uſufr. leg. l. uasi quoſdam. C. de metal Dec. conſ. 29 2. Zaſ. conſ. 16. nua. 6. lib. 2. Da Marpurg. conſ. 9. 1 vol,1. Mynſ. conſ. 39. n. 11. Alex. Raudenſ. Var. reſol. c. 72. n. 1.& 3.& de ſalinis in pri- unu lcis repertis Rebuaſf in d. l. 17,§. quædam ſunt pri vata. de V. S. Fr. Marc. deciſ. 3 9. per t vul.. Cabed. Aeiſ. 5 3 n. 2,p. z. unico hujus legis argumento correcta crediderit? ſeum quidem eſt, in bulia aurea Caro IV. c.9. Ectoribus permitti in principati- iullisrepertas mineras tene e,& legitimé poſſidere: attamen eò uſque id exten- iete, ut privati à fodinis in propriis fund s inventis ſecludantur, efſet peregrinam nentem Imperatoriæ conſtirurioni afingere; quæ in verbis ſequentibu:: prant eæ zollunt& conſuexernnt peſfideri,&c. ad j s cmmuse ſe accommo dat, animad- imnte Gerlac. Buxtor fratre meo in diſſert. add. aur. bull. concluſ. 89. lit. g. ut conclu- leudum ſit ad dominos territorii regalibus inveſtitos, fodinarum pablicis inven- nm red tus omnes omnino ſpectare per tex. in a.1. 17 ff. de V. s. Cæterũm ex priva- is ſodibis nihil allud, quamanonem olitum decimam partem luerari d.! cundi HaGoden. conſ. 2.& conſ. 3 nu. 8. Mynſing. reſp. 9., num. 15. Choppin de doman. lib. i. tit. n.& de jurisd. Andr. lib. 1.c. 61 num. 1. Xnich. de Saxon. non pro voc. jur. d. c. 5. nw. n nproprio autem fadere metalla jure civili licitum eſſe eõ minũs dubii habet, hereodem jure in alienꝰ. d. I. 3z. G l. 6. C. de merall. Roman. ſingular. 6 11.& in fun- eijus uſimfr Ctum quis tantum habet J. divorrio. alids 7.7.§. 14. ff. ſol. matrim. 69421 de uſufruç fodinas inſtituere conced tur, etiamſi dominus fundi relucte- lit keth. Barboſtin! 8.§. ſi vir n. 21. ff. ſol. matr. Bur ſut. conſ. 209. num. 10.(quem ni- lilomiaus ratione majo is ſ ijuris præferri arb tratur Caſ. Vrſill. in addit. ad Afflicl. eiſzer num. 6.) non ca ratione, quòd occultai 4 aum venx Pars Eladi eſſe dicuntur A.I. 7.§ 1 vir. ff ſol. matr.& pꝑriari ratione admiſ- chelaurum, qui par fandinaneſt,!. 3. J. Neratius. de acquir poſſeſſ. in alieno cou-
inde ca-
22 8
num. Nlib. 2. Buſat. A. conſil. 209./. 10. in fin. Capol. de§. R. P. c. 22 nu. 4. facultas in- ſcligandi ca in alienoconceditur: aliam rationem ſuppeditat Ca' renſ. conſil. 140. ſm. 2. l15 z. Præſt adum auremhoc vectigal cſti ficato, onmetAl pofk loh. Platea in d. l. cunci. pofi princip. C. de metall. Barboſ. d.§. ſi Vir. um. ꝛ0 ff ſolut. matrim. c) all legunt: picariarum, quæ lectio Florentino acie fotté con veni ntior& melior eſt. Dn. Gæda. in d. l. 17. n 12. de V. S. ubi quid atpicarix explicat: ſuſtineritamen poteſt, ſi legatur piſcariorum, vel Plleana.
4*

10² Diſceptatlo de ure Vectigalium. aum. Sixtin. de regalib. lib. 2.e.18. n. 3. Ucunque enim piſcari in flumine omnibus o- lim permittebatur,& umina. Inſt. de rer. iviſl nemo igitur. 4, ½ eod. loan Faberind;.
flumina. nec jus piſcandi privativé longiſſimo tempore præſcriberetur. Ifin. inpr ff
de uſucap. Chaſſan. in conſ. Burg tit. des foreſts, paſtures.&§. 2. gl.! onns peut, num.. Quando tamen flumina de regalibus eſſe cœperunt, cap. un. qua ſint rgal tum qaoquej us piſcandi in illis Principes ſibi in totum vin dicarunt, Knich. de Savon. 2u3 provoc. jur. verb Ducum Saxonia. c. 5./I. 172. nec deinceps aliquem, quam ſoluto ye. ctigali piſcari permiſerunt. Ioan. Papon. in conſ. Bourbon. tit.3 3§. 54 3 in pr.poſt Aflic. in d. cap un. Verb. piſcationum. Alciatt in d. c.l. 17 de V. S. Cabedo deciſ. 14.2.1 uubi in fin. generali conſuetudine per totum Chriſtianum orbem, decimam illam quæ ex lacro perſonali capitur, eliminatam ſcribit; eam autem, quæ ex piſcatione fumi- num& marium percipitur, talem eſſe, ut hoc vect gal, tan quam canonicadecima, amplius non debeatur. d) ſapius allegata l. 17. F. de V. S.
4. Cavendum autem ſummo principi eſt, ne vectigali aliter, quàm juſtiſſimà caus, ſummaque neceſſitate urgente, abſque ſubdito- rum, quantum fieri poteſt, injuriâ, imperet.
Rem eòd deveniſſe, ut quivis pro libitu anctoritatem novis vecigalibus ſte- mendi tranſeuntes uſurpet, vetus querimonia eſt:& omnes civitates ltal ænCaſtel- lanoſq́; cam licentiam arripere lamentatur Ant. Quettæ conſ. 3.nu. 2.& veteri ſe ait Ioan. Sich. in rubr. C. vect. nov inſtit. ne tita lus ille pejüsin Germanid, quàm alibi ſer⸗ vetur: Inde publici ah omni tempori exauditi funt peregrinantium gemitus, qui prudeatiſſimum Imperatorem D. Frid. III. cô impulerunt, ut in re formation lmye- rii ſtatibus in Comitiis Moguntiacis Anno 1441. exhibita, art. 8. vectigalium, ope- rumvè quorumlibet dimittendorum, exceptis his, quæ ſumma neceſſitas tolelati ſuaderet, conſilium dederit: verũm tarda eſſe, quæ in commune poſtulantur ptæci- puè ſi de privato commodo quidquam decerptum eat, poſteriora ſecula, quibus l immenſum ea oncra excre vère, ſatis demonſtrarunt. Satius igituc fuerit ralcenti malo occurrere, quàm poſtvulaeratam cauſam remedium quærere: id quod fiet,
Princeps non niſi juſta ex cauſa adhanc oneris impoſitionem deſcendar, Aphlidt in c. un. qua ſint regal. verb. vectigalia. n. 3. Paris de Put. de redint feud. C. 4.nu..An 06. 29. cent. 4. loan Parlador. rer. quorid. lib. 1. c. 3. n.. Boer tr. de ſeditioſ. 1.52. Irem- pli cauſa, ſi viæ neceſſario inſtruendæ, I ad inſtructionem. C. de§S. Eccleſ. Reſormar— polit Kayſ. Sigiſmundi c. z2.2 1. Rol. d Vall. conſ. 91. n. 24. vol.2. Sixtin. ds ragali li. 6. 6. 2. 47. periculum in via avertendum Bt. arg. l.§ 1 fde his qui dejec. Signor. d he mod. conſ. 10 8,2. 10. quemadmodm cum claſſis adverſus piraticas excurſiones pa. randa eſſet, ut merces per mare Erythreum ex India& Arabia in Europam mutb/eni Poſſent, vectigal Erythrei Maris inftitutum refert Plin. natur. hiſt lib. 19,.4. Chhp. doman. lib. l. tit. 9. n. 2. Defen ſio quoq; fidei Rol. dà Vall. d. con/.91.4. 2 5. patliæ bae⸗ tra hoſtes Sixtin d. loc. adeò relevantes Carolo M. imponendi vectigalis cauſæ ri 2 ſuat, ut in capita corum, qui ipſi bellum detrectarent, vel obmorbum, aliamyecau- ſam bello inutiles eſſent, quinq; denarios& modium frumenti conſtitueret, quoe vectigal Ronigſteura/ Herꝛſchuld/ Heertrandt/ Raiſegeltin appellabarun⸗ i ne Pe Apiſcopi qu dem, quorum facultates deſcriptas habebat, immunes Eran⸗d tin. in annalib. Bojor. lib. 4 277. de ſimili vectigali vid. Paul, Aemylide reb glTr„

eeni Seinan . idlh 2 laen e„ ühn 46 a
kandaa, 3t ſaf Tde hp. 1
Kre als auameunn e 4arr Piit ic wnha
ccllſ 42 eate ägeli per
21ng a in vof thinn
lh An. m ur c ill 2r Sernaui a lii a grwimma 7. 1n bim lruürima
ailt eſinuth
4
141 Tanmlnchait
A rrrzatduster
,Su a mernil
rpud S ohremickg u b
at u tiu mmxei 2 e r urig 21 Goben binkaſt 42 1ad lr aien ARA vAläiſunee 5 C4d3 la udäne 4 „r tuu miihtl h ee 84 1
1 kume, 1 d unguün 1 1 1 langl3 Tam t ſecigubdt 1. 4 orerhun netticanſine 4 r lis finm ens incuuesess ab ln 19
„ dus;
Atiacipi ad. la gi ſint reditus, ut
rnetzelas
D. Henrici Klocken. 103 mvits Caroli vII. pag. 472. Breviter, eam nece ſſitatem doceat Princeps, Uomues nrelligant, ſi ſalxn ärari ſſe. Cie. lib. 2.˙f. Quid ſi enim
ipſe ſolus ferendo oneri par ſit? certè cũm ideò aospertcipiat, ut in ca uſas publicas e oget, c. cüm ab omni. de Vit.& honeſt. Cleric. Rol. Tal. conſ. 1.n. 4. lib. 2. prilis proprium excutiat marſupium, antequam manus ad
poꝛa ſubditorum admovea.l. neminem ubi Cyn. C. de§§. Eceleſ. G. Pap. deciſ. 113. Bur- b ſ enſ. I. um. 1 6. 1 7. Rimin. jun. conſ 10. 1. z. Natt. conſ. 185. n. 1 2. Ioan. Bapt. Coſta
19 49.218. Fr. Aunoz. Eſcobar. de ratiocin. c. 2 5. 2. 2 3. Camil. Borel de Reg. Cathol pra- ſunt,s. 2. uu. 38. Evacuato illo ad vectigalis im poſitionem admitritur. Cabea. deciſ. 97749.1. Præterea in modoia ouendi ſolers Principis eluceſcat prudentia, ut ex nbus qaibus lucrum ſenciunt ſubd kiesius. quam his-quæxictui& al menris de- ſianæ ſunt, ſum atur. Tholoſ. de repub. lib 3. c. 4. n. 3. Ideò olim vigeſima h reditatis tepetta eſttributum tolerab le,& facile herecibus extrane s Plin. in Pane) ad Tra- in Ceſar. cum gladio ſemper& ftuctuconjunctum. Mirum autem cùm am multa urtantut, odioſa magis, fructuoſa minlis, hoctam bromptum,& obvium uſq; ne- ledum, Lipſein nor. ad d. panogyr. n. 327. im prorſus abolitum. I. ult. C. de edict Div. ha tallend. ibiq; Gorhof. Alex. ab Alex. genial dier. lib. 4. c. Io. ut ne quide m poſtlimi- aihteduci poſſit, Aocente Caſtren/ in d..fin. n. 4. cim tamen revocari expediret, Wa- mund ab Erenberg. de ſusbſid. c.; 54. piout mutato nomine à Valent.& Theodoſ. inlan.C. ae iwpon. lucrat. deſoript. f. ctum cre dit Bodin. de repubb. lib. 6. c. 2. Grave quo q; tos ſidetu portorium, ex isrebus quæ ad exteros deferuntnr. N. m judaicæ gen- it ofes, ex vectigal Opobalſami crevère, quod in ca provincia cüm gig eretur, dincadal os ideutidem deferebatur. Iuſtin. hiſt lib. 3 6, Choppin. de jurisd. Andr. lib. 1. S. Matth. in aqdit. ad deciſ Pap. 4. Turcarum Imp. à portu ſolventibus decimas, ſihitsvigeſimas capit, Bodin. A c. 2. mitior in eo Francotum Rege, cui ſubditi gra- itlieniger is vectigalia pendunt. I4. A. loc. Utili ſsim m verò amnium eſſe vccti- z ltegutat rebn dcivirm weres uæ ad luxum Klbiduem ſpectant, Warem. ab Erenb de ſul ſid. d. c.;. nu 60. Parthen. litigioſ. lib. 2.c. IIMl Chriſt. Beſold. de«rar. c. 4 nu. 1 5. 1deò Rom ani aromata,& id genus merces tanes rix uſui humas Harias vectgales eſſe juſſerunt, Kult.§. 17. Ff.de publ.& igal Nec meliüs conſuli potuifſe ærariiafflictis opibus opinatur Bodin ſap A. c. z. ſimcüm Carol IX. Galliæ Rex licium prurigini vectigal indiceret, modé gravius lullet in grandia& ve tera illa mala, Lipſ. in monit.& exempl. polit. lib. 2. c. 1 Onu. 4.& diotarnum; quia paulò poͤſt legibus Regii, ſublatum fuit. Chopp. de ll. And. de comm.
dalla cunſuet pracepi.n.;3.
J. Pariter quoq́; eidem danda opera eſt, ne quæ ſemel juſta ra-
hercogitavit, temeré diſſipet: a rarò enim ſit, ut ſucceſſores ejuſmodi
jenatlones ratas habeant,& adhuc inter Politicos acerrimé contro-
b ſetiitur,poſſint,& debeantné, vectigalia, quæ Carolus IV. oppignora-
ſtab Eleccoribus repeti? quicquid de jure ſit, vix eſſe ut hodie revocari dollint, hdicerem.
a) Caulam dixi, ſine vectigalibus namque Imperium retineri nullo modo
kteſt, Cic in Epiſt. ad Quint. Er. ut rectẽ Neronis daubitantis, an cuncta vectigslia
omitti
PppPPpP;

8**— * b
8 4
„
—
X
3
1034 Dlſceptatio de Jure Vecxigalium,
omittijaberer, ia pulcherrimum doyum generi mortslium datet, i jimpetum: atti- dd; L” 42*
ſſolutenemlmpe rii qacendo, d.icdao ai,e cſhad. ſaſti. nererus, dim Sintenru. Cornel. Tacir. annal.lib. 1 3. Fontes inſu wer rbenignitatis, qai del Regio pat trimonio latgiunturprofutiũ 4--exhaufiunt, atie qu ui in r eguol ſuccedunt, vittutem debitis præmiis ornare nequeaut. Oſor. li½.7 2,de Eehiie Reg. lac. Siman. de le- puꝰ. lib. 3. c. 15.n. 16. 5) Extat gravi 8 querela apud A vent. ann al Boſor. lu.7. pag. Ss. Majeſtate! Imperatoria privatis s ſedition bus in ordinem redacks, privatos quoſque peculatores, prozima prædia Regia, ætar. i pub'ici vect g llia, z3m ſirare &c. oc cupaſlæ, ut ne obulus qu dem ordi nario Jure ad Imperato em hodie tedeat. Merité igitur de vectigalium oppignoratione, quam Carolus IV. Vuticus In pe⸗ i MaxiwilianqLappellat us Spiegel ad ub. 5. Gunther) Principibus Electoribus fe- ſe ille dici ur, quxritur„an revoc ari poſſit? Pr. ncepe cum Refilh-Wetrims niam contraxiſle eredtitur,& ſim uli. qua marilus in Donisueis Aoruhe bus, lege teaeri Cabede deciſ.40 7. 16%. 2 Gregor. Tholeſ. de Repub lib. 3. c. 8. uu. 4. Qu a bosotum xc- giæcor tonxes licacorum, propriet as elt Imperii, ꝛdainiſt atio penes myento. rem, e. iate! eas à, neau, qdare corum al lienatio 1 t ſius ahi trio pon eſt commil- ſa. c. monemus.1§. q¼eſt. 2. 1l. 7.. 3 ipro empt. G. Pap ders 239. Vaſq de ſucceſ.reſol§.3.. 1 2. ſe— Pergiin de jure fft. lib. 1. tit. 3, per tot. Car. Tap. in l.ſin&. 9.u. 33 5.2h. Ffdeconſt.
princ. Octav. Cacher. deciſ. IOi.n 12 nod lic pl ericea ac ip zuue ſi lienatio nma- gaam vergat Imperii dimiautionem, Vaſa ill quaſt. c. 3.. 8. e6. 4 1..& 4. Covarrr in c. qsaνm Vts 2 Han:§ 2.3.34. degid. Boſſ pr x. it. de regali 15..3 2. Natta conſ. 6 40 num. 8.
„„
Lude vic. Molin. de Hiſpan, primogen. lib. 1.9. 3.2. 18. Thom. Aais. hael. diſp.d peis concl. 1 5 lit.. Gravis autem diminutio Imperiit um ſeri repetatur, i ſuptemal almperi jm
1
riſdictio in ex eros, Menoch. de arbitr. caf. 559:n7. 4. Fr. Zoannet de lznperin. 169., Crav. con,.89 4 n. z. vel quota Imperii, non fires modicæ æſtimati qnis utnote eCaltru.& . 4* 1. Sr dcivitas allenetur, Natta d. conſ. 6 40:n. 8. Sed tale damnum ex hujuM[uodi Fectigel um
8 1
oppignor. atione fenſifſe I nperium v X dici pe tet 8 cum in Piiscipes Impei loſubje. Ctostranslata fint neque AalibnsKeipuh iceæ ſervi de deſigant. Henuing. Arni de jure Majeſt. lib. 3.c I. num. 14. Verendum tamea eſt, ne hoc fuadames tum quidquam ju- vet. S. enim Impp. hauc Aegationem ratam habere coguntur, ex eoh ferl necelle cſt: quôd pacta conttactus auteceſſorum, ſucceſſores w. 1. robat. ibidi Canoniſßa. la- Jſona cenſrl 3 9. lib. I. Fr. Vi v. com. opin.2 23, 3 lib. z. Matth. Weſenb-conſil. 109 num, 27 iam perelectionis viam venienres, obligent. Thom. Grammat. conſaic 00. n. 64.0 67. NAtt. con/ 1 121. 3. Fr. Pece. cor 140. 2. 1 3. Menoc! 5.canſ. 8 1.72 n.60. Dn. Hern.. Vvle ad
3 5 ½. 116 zu † Con). Ma: PA vol⸗ Fa vecse 4 I. 2. 8. Leri dehe are ePula uls eale n invenit ,fih-res-dig eit enn § Rin. ff. Twod quiſg; uni ver wn Serian Cae Mes 51.7 11, tima æ⸗ auſa alicqatum ſit P. Gregor. de repub. lib. 3. c. 8.2. 8. Urpote do bc⸗ 4 35 kadi
am, velpropter benemerita infeudarit, dederit,&c. Rol à Val. con/. 11 Au. 36 de z Tulvi Patian. onſ a9. n.2um.73. Aur Bero eonſ.13 8,n.9.Er ſe.v0 3.n n a conſ. 26.2. 5. Modust. biſtor. conſ. 63. n. 2. v. 1. Hiſtorici autem, quo: un 14 oner 3 loleteſſe iu jun enoſtco, Natta conſ.*⁷σ4. n. 1 3. Carolum telonea bes, ie
5
juralmperitoppignot aſſe no Otant, quod centum millia aurcorum a lng
8
ign 1 2 Sn NV ſig arent 0! 1 E6 1
ut fllium de egene ers Weaceslaum ſibi ſucceſſorem deſignatent⸗ Nruu„. Dubrud
Nauel gen ner 46. Cr antz lib S. Vandal,. 44. Aen Silv'in haheme. 2Kee a.
traum 4 gGdittl
1 99 a
aucib ioc
„ ohtt aa bel
hi
ine 6
dirſehue 1 1 66 aganſt
alhp hh d dond li

aet ga luan 2S
kictn 1 dh ſag.
. L el e, Kjpüt 1, -.l ece 8— 3 alan 1 16 4½
6: 1enrkol, 6 ¾ 1 9' 1 6 8 ünejüulke uk. 1 m alllaa
1 eoezat
18
14 4 au. dälzan. ienmarna.
21 t dAubahiat ernl
21eisngtaa
(+1☛ I üggguftun „ cczunbala me 3u g Ithane 46*n)1 Jäum n 2.1 T Htalizieün. 1— ur iinrußf 3
(
2QAnhtnnt d* Arieöegelt 3 r aulſ n ot e inlürhälue 9 1 1 1 8 6 a lran kan ag 1 eldotanauii — 8 daagut 3 uc 19ah n3 18 zanAae r 3f 1 —„d
amara Dah,3 . 1 J140. 3..
ain ianſ Gn locon
4
mb
8
77„ V 2 u 3
2 39„7.s 10 Kngeom
190 K kue A 49 8 ulumah
1 4 en
1
6
aat, Uriliege d d con 4p utilicaciacaa fara Atur, leg. A Anrincih. 1. co
Kcklichs eintragen/ als Fuͤrſt enthumb/ ꝛc⸗daß die niemand verliehen/ ſondern zu
. 1035 iüiffor Bohens lih. 12. Ioh. Avent annal. Bojor. lib. 6. †2g 639. Peueer. in vita Carol. Iy. (uxc uſarelevans non eſt: quando enim nondum electus, ut conſequatur digni- em,Ha it expenſas, eas uteunquealiquo modo utiles videantur Imperio, non re- ſeiiquia Pripci baliter ſuo nomine facr. l. œreditur. 6 8.1. Verſ. item ff. mandat.&
— 8„. 28 5 PerLnnn A 4 †. Sz,
uifacit negoriun affetat
D. Henrici Klocken
rr eXPSRfaS, An.! padonem. * 8— 8 1. 83„„ 2 84 HſIS. As excuat tut. Dom. S. Gemin. iuer e⁶ν⁴†CaA Z. Calder tit Ae ſolitt, co /. 2. C*rc.
.
nud. dcIgo A Imperlo ſtipulata Pecu nlAa nOon Potunt
△4*
Peti, malé ejus bana hoc no- niae hy othecx data. or. rit. C. ſi res Aliε2. pign. Aer. C 3 4— 82— 3422 4 8 1 1 1 H
u füffragium ferat ratio jam Goscmrevcar Pofle, quæ oteſt, ſed judex pr. dens er aſ. 8 8.7. 1. ey raf; 59 n. 2. diſtis tione modica fir ma. Dr, ea fevocationi ſub' accat. ex A fflict. 2.6.9. 2.. 36.) Inormem hanc fuiſſe alie- non ſapereſt, nemo ur credo, iaficiabi- 1 nt eſſe damnoſa, lcvocalionem ad.
2. 2. qua ratione ſola Michael. Coccin.
ducta: Iücaet.
regsula
. 3. 6 miscircumſtantiis arbitrabit r, Aezseh a ſicet, nt obiret hoc moneam, quoad ſucc enatione ſe
⸗
8 8 2 ** LA e. 5 Q
mieemnueio, quæ ex ali Ipa. r B. Tap. in! fin. de mionem, qua aliud q
nir zonſtit. Princip p. uodobligari poſſit, m Porto quando ꝑrariæ& prix-l⸗ 5
Mihnt,. ſuggeſt. 9. de decina. Cabed decz. 19. Ghelb Nral Maximil. I. relaxari
4½ ½ 4
4.
onem veckh galium Electo ibus perſuadere nit' tur. Deniquevi pacti jurati in coronatione; Er ſoll
gätstingeben/ verſchreiben/ verpfaͤnden/ ꝛc ſo
lle vnd wolle dem H. Roeͤm Reich sjengeſo davon kommen/ vnd zum theil(not
dern ſich auffs hoͤchſte bearteiten, 3 ta& eam ahenationem, quæ in Im- feinſubditos facta eſt, com prehendi) in frembder Narion haͤnde vngebuͤrlich ge⸗ V naſen zumfuͤrderlichſten widerumb dazu bringen. AMelch. Goldaſt. in conſſit. Imp. à Omnlpiad Rodolpb. II p. 2. tom. I. Imperatorad revocationem compellitur, à qua prę- ſailionis exceptionc ſummoveri non poteſt: cum c isata Mdihactioni pign gratirie re-i de L AcLMillc anI rſcribi imrad. Ca Lrenſ. conſ. 3O6. n. 5.9r6. 1. Weſenb. conf. 2.2. 9. 116. Decian. con/ 10.. 56. Taneiol con/ 3 8.: 7. 5. Aynſ. docad. 4 re/⁵. 3 1. per r0t. C acher. deciſ. 69 n. 12. Hier a Taw- men aaſ 1 29.2. 2 Hier de Cæv'all. com. opin. J. 0 uu. 14. Cboppin. do jur. Aud. 1i5. 1.c. Wis Hartm. Piſtor lib. 2.9. jur. p. 1 7. 8. 2. 61. Dan. Moller. lib. emeſtr. c. 19 n. 7 Sag. 2. CihTaluſe. Jejure Emphys. J. 11. n. 1 6. in fin. adeo ut bactum incoatrario factum, de waluendo Pigsore tanq aam repuguans contre ctuinon valcat, perbelle Neſ. d cauſ. 1n.10. Etliverô hæ rationes, ſi ſummum jus ſpectes, jus momenti ſint, ut faciie e- lütaan poſſint, ſubdito nihilominus an Cæl. Maj. ex illis quidquam obtinuerit, co idPb RE Die pfandſch afften ſo ſie vom H. Reich jnnhaben a⸗ tempus regimi- Wba quolibet Imperatore confirmentur,& hac ratione Cæſares à cura reluit onis otemmodo eximantur. Si quæſieris, an cautela illa ſubſi dat Dicam, me igno- nier quis enim arcana hæc Imperii ſcrutabitur: Purare nihilominus æquzlitatem um hodiernam lmperii compagem eſſe, cam rigoroſa illa reperttione d ſ- itum iri. A nod. C lapmar de arcan Reipub. lib. 5. cap. 1 2. Beſold. de ar 45,16. nec novum eſſe, ut i— LA
pPEE r0- l. creditores. f. de
54 4 24 Ae Brærier
r A 1 4 ³
Qrar. CAp. I. n ⁵⁵ε.
⸗ 1öäO
ieerntarrree b 1— 3. F. de eff. Prator. Ant. Fab. jurispr. Papin.:it. 2ſ. I. præcipuè cum reſt
Was Lehn
de n aurandi domanii Imperatorii inventa fit 3 dem Reich eroͤffnet/ vnd lediglich heimfallen werden/ ſo etwas
Pppppp ij vnder⸗

I 1035 Diſceptatio de jure Vectigalium. onterhaltung deß Reichs vnd der Reyſer behalten ſollen werden/ biß daſſelb zum alktha ſ v weſen vnd auffn ehmen kompt A. cap Car. V. ars.2 3 Apud Goldaſt alleg. loc. ut ad reme- 6h"n d. um illud periculoſiſsimum, convolare non ſit opus. 4* 3.72 5 3 n e 6. Ubi enim ea, quæ præmiſimus, exorbitando tranſiliverit: du 1.— 5... ſel⸗ ſubverendum, ne nominis famam,& Rempub. maximo diſcrimini ſub. 40 jiciat. d Bn Oesꝑoſsideas, ait geneca de beat. vit. c. 23. ſed nulli derractas, necalienoſan- rters R JMiaerleen. ſine cajuſquam odio partas, ſiae ſordidis quæſtibus, quorum tam üit itus, quàm introitus, quibus nemo inge miſeat niſi malignus. Regu. Auail
la,omnium quidem ordinum hominibus communis, ad quem tamen id vectiga- OhjrAà ͤͤͤ lium ex ictione Principi maximéreſpiciendum: Multi enim ægré laturi ſunt ecti- unguit b galia& tributa inſtitui, quia non facilè patimur nos defraudari re noſtra, unum- Mldot quemq; paturà d ſui conſer rationem compe lente: Mecæn. ad Auguſt. apud Dion. qut'ola lb. 52. multiq́ Principes pecuniis acerhi Arendi in vidiæ ſibi quàm vi- innaſſ riumaddidere: Tacit. lib. 3. Hiſtor.(vide hoſtile penitus conſil un, abamico quo dam Tx. Regiaæ Scotiæ datum, ut eam inviſam populo redderet, apud lac. Auger. Thuan. lib. anheslae hiſtor. 17. in pr.) adde& infamiæ. V get adhuc æternumò; vigebit Veſpaſiani Sueton. aroltr — in vita ejuſdem.& Alfonſi Aragonum Regis lovian. Pontan. G.; 8. de liberalit. urpiſsi- Wadyn ma memoria, exlorio, fœ dum dicta, Caligulæ, ex litibus ubicunq́; cœßtis, veletiam uie ias traafzctione ſopitis, quæſtibus diurnis gerulorum,& meretricum vectigal corra. undiy dentis, Sueton. in vit. Caligula Alex. ab Alex genial. dier. lib. 4.c. 10.alioram éer um- aulit bra Plin. lib. 12. natur. hilor.& atre Cujac. lib. 10.25/.7. com pendium quæritantium? lepye Nec publica n 1 er chfa vectigaltobnoxiaredde- dethin dr. Ho ſpin de cæmit. l. 3.c. 1. Warem ab Erenb meditam pro fader. lib 2.6,1 n.III. Gya. hüyeg vam. Princip. German. ad verſ. ſed Roman An. 15 23 legato Pontificio exbibitast 69 cuh ainag tamen ratione terræ, ne quidem conſuctudine exiſtente, exigeadum aliquid f A. abma bolenda de ſepult. contra cuju, clariſsimam diſpoſitrionem mirum, qut teſpondennt. bbega Caſtrenſ conſ. 346. lib. 1. Dec. conſ. 215. In digniſsi rinc paltfr u cinus, lucrum exomai causAndorari. Ammon. Marcel. lib. 22. Sedaxaritia Kindigen- aii tia novosſuhinde- ſiaus,& prædandi xncabula exquirit. Tacit. lib.4. Hiſtor. Imo& exempla peregrina, ad domeſticas exactiones principes interdum invitant: quem⸗- 4 admo dum Chriſtiernũ Danorum Regem, Crantz. lib. Vand. 13 6,1 4. lib. 8. Damte. at c.9.ex peregrir atione ltalica hoc commodi retuliſſe, ſcribit, ut Daniam novis ecti galibus premere didicerit. Quam inj urii autem in ſeipſos& Rempub. ſunt, qui Lu- daſr ruriam,& Avsritiam, duas peſtes, quæ omnia Imperia eve tunt, ex orat. ℳ Aure dene Quirit ꝓro ſedand. Motib. Er Patric. enenſ.de Reg.& regn. inſt. 1.4 fit.9. fovent. Et 9 enaah. nim pia& vera ſit ſententia, ſuhditi. 4 leg ncret,& malt Relfu 4 / Prallr, nomliccere arma induere, Martin. Luther. in lib. de ef Auas EraſmNaunr u- 7 i g raphr. 1. Petr. 2 Martin. Chemn in harmon. Evangel.c.9 1.7 13 Corſet de pote 3 7 1 1. quaſt. 3. P. Gregor. de Repub. lib. 26.c. 5.n 25. r%. 7.n. 8. G 9. eod. lib. L5ſein 494 dislie lib. 6. c. 5. Bodin. de Repub. c. 5. n. 252 Reſiaur. Caſtald. de Imp. 4.8 2. Toan. Caſ. O 9 24 ſa c. 10. Erenb. de ſubſid. c. 11. ampliſſimé Barclai integr tra contr. Aonomarchosne co lh / ind ctaxect galia- 4 rrare, Boer. de ſeditioſ. 5 1 nu. 2. in ſn. la
7„ 1 1. belles, 1 qu'iln eit plus permis auu ſubjesta d un Prince, de murmurer conle les datus&g4 s
—

a Ratslui r m 8 len Araſehn. n.M a iungutnta 1 i rtniral un de len A ülgitehn epenit 2(1ntanfa ored 2= Mlkgeaa teti e ilthu rwiun aen lüteuun djerli ue iann aen lorudt e Wteämni an enia ſsudag an 1d02 e imſalane 418 Sspanes maus 1 einzult
(1 Knnnphciutn
wn nit eeu jgerämünt zeen t achaas 4 dobt e räuln 1h —
bia Mr MA Lei 9
.“/ M „A e
81 12 7.
1 7
4
D. Henrici Klocken. 1037
lmtilles charge, Aue contre les gresles, les pluyes,& les tempeſtes du ciel Serrts en hiſtoire prance, tom. 2. liv. 7. n. 8. Quiatamen.
Eſt deforme malum& ſosleri procli vis ege ſtas; ſk Poët. ſæpius plebs veſana& cxanguis, Principes qui in extinguibili ſiti,& appe- murerum privatarum flagrarunt, Imperio indignosj udicat. Bocer. de polit. Iluſtr. lib. dr 1.& ob vectigalium exactiones funeſtas ſeditiones excitat.§. Weiters. R. I. „Anno 1576. P. Denaiſ. lur. Cam. verb. vecti galium. AReheboamo Rege lfraëélita-
undecem tribus ob tributorum gravitatem deſciverunt,& vitæ diſceimen Rexi-
ſeſubiit Paralip. lib. 2. c. 10. alia commemorant exempla Iacob? Meyer. lib. 1 5. aunal. Nande in vit. Ioh. Burg. P. Gregor. in pyntagm. jur. lib. 3 9. c. 1. n. 1 3. G& de Repub. lib. 3. c. 9.
n. Chopp. de doman. lib 1.c. 9. u. 5. Fr. Patric de Regn.& Reg. inſtit. lib. 4.tir.. Vectiga-
ſuommagaitudine preſſi Pariſiani imperante Gallis Carol. VI. abolitionem eorun- tenſediciosé flagitando, ædes Publicanotum perfregére, cæſisq́;; Regiis minĩſtris, ibros rattonum diſcer ſére. Boer. d. tr. de ſeditioſ.. 1./. 30.6% 3 1. Gandavenſes paulõ ut joanne Leone duce cadem de caaſa maxi mas turbas excitarunt. Paul. Aemyl. de ngeſt. Frnnc. in Carol. V. pag. 472. Regnante Carol. VII. norum vectigal ſalis iidem balavenſes correptis arm s remo vere niſi ſu t. Id Aemyl. in Carol. VII. pag. 472. Pa- in noſtrorum memoria cùm Galliæ Rex Franciſeus I. Romiaum quorundam,
busadperniciem publicam ingenioſa induſtria eſt, ſuaſionibus inductus in A-
guinni lalinis ectigal ſupra modum aucto pretio capi juberet, conſtitutis eam in emplaribus præfectis; Proviaciales irritati, ſalis in proprio ſolo nati liberum com- neicium ſibi adem ptum, q 1oſiam ex Præfect s occidere; creſcente indies audacia imacapere,horreos ſalis deripere,& nefanda quævis perpetrari. Ex agris hoc ma- ſmmiacivitates,& ipſam Burdegalam, provincie caput, irrepſit, quod exitioſum qui- imipüs perduellibus, aliter tamen, quãm litaro multorum innocentium ſangui- zeſclari non potuit H ſtor. plené def rib. Iacob. Auger. Thuan. hiſtor. lib. 5. pag. 421. Durdbanos rigoroſa decimæ, centeſimæ exactione ThuanN hiſſ.lib. 30,p. 726. fune- ſodell Belgium jnvolvit, quod eo ſucceſſu hactenus geſtum eſt, ut nobiles aliquot
Dwiinciæ H ſpan co Imperio excuſſo in libertatem ſe vindicarinr. Petr. Mateh. con- tiuliſtor. ib. 5.n. 10. 3
7. Eſtautem vectigala, preſſé ſtricte ꝗ; ſumpto vocabulo,?⁵ 0.
austeale, cquod ob vecturam mercium fiſco penditur. d
4) à vehendo derivat Roſenth. de feud. c.. concl.; 3./. 4. cui ſynonyma ſunt,
fottorium, portarium, quia in porta ex gebatur, Lipſ. de magnit. Rom lib. 2. c. 1. telo- ii
1
Girea vorſit ſtationem Anſurum, ubi vectigal capiunt, denotans; qua ſcriptores
hath ſtwipſo rect gali uruntur. Horoman. in a.c. un. n. Dacium, Pedagium, Guidagium,
ndelle, Joll/ Nauth/ Weggeld/ Bruggengeld/ Vmbgeld/ Aceiß/ Licenten/ pea⸗
betraicte foraine, Pontenage, gabelle, Alcarala, barra, vigeſima, quia quageſima,
aact
Sa luün. A 4
Aet „Amamghn 4
eateſima vænalium,& quæ ejus generis alia ſunt: quorum notationem ſedulò in- ſeſigat P. Frid. de mandat. lib.. 6. 4 2,/1. 2. G 3. 5) Analoga vox eſt vectigal. Sudr Kniap. de Saxon. non pro voc. jur. verb. ducum Saxon. c. 5. u. 78. in genere omnem taſum& proventum, ut ap. Cic. 6 paradox. O Dii non intelligunt homines, quàm ma-
P 3 S
um feſtivxvocem eam à tollo Accurſ. Afflict.& Alvarot. in e. un. qua ſint regal.& Amerbach. à Saxonico tholl/ derivant. P. Gregor. in Syntag lib. 3. cap. 9. uum. 7. cùm

1038 Dilceptatio de Jure Vectigalium,
gnum vedigal ſit parſimonia:& paulo poft: Ex tenai meo Vecligali detra dtis ſumhti. bus cupiditatis aliquid redundabit, Tiraquel. de retrai&. li nag.5.1 44 6. n. z. Darlodor. rer. quotid lib. 1 c. 3.n. 1. Bened. Curt. in arreſt. amor. 7. Verb. ni conſtituti n des renicip. 197. frequentiis tamea reditus ex locatione; vel alia quacunque te fiſco illatos deno- tans. I. I.. his titulus ff. de ublican& vecligalib lun. F. de ae3 pu bf nen qui obid pub- lica vectigalia appellabantur.? 17.§. inter enas ſ Ff. de k. 8 Spar. im cencl.3 exylicata Ad ea an referri debent, quelmpiin fe udum d dedit? Siiap erptm um co eedanrurn 9. men publicorum»ectig galium amittere concludit Rebuſf. deſinante stegalia⸗ a?. quæ in infra dicentar. les nomin⸗ bastit qui ita locati conlaererant, ut conductori 10 2. depri v d u9 lib. æ. c. 2 quoa 1penſfc ſoner A Re eipub. olpee tel m perpetuum utendi frueudij.
z0t. eit ff. ſaager Vect. Veâ Lanpy:. Bapt. Aymo dés Alluuν. 1152.C. 3ue u 4 Ald ar haln as jur. Erupkiyr.g.; 31. Tods. 2 P apo in n conſues. Pourbon tit 2 825 3 39 2. Terb. fonci⸗ 3 denſ. de analog lib. 1. 9. 13.u. 23.& in communi dividusdo judie
ur per regiones dividere drur ſed uni pecu ia, Iteri fun dus, cauſa effugi- ndæ coa- fufionis præſtationum,a dju icabatur l. com muni 7. in ꝓrinc. com. divid N atr anf 480. n. 5. lacob. Curt. lib„eonjec 2. /. 3 2. an fin Franc de Caldas des Amphyt. exeind 4 14. c) Munerisa appellztis ine vectigalia nou comprebendi auGorekD R. ap. Tilem de Benign. ſytag 1. deciſ. 2. vet. 9 nu. 11. quo odden iis, quæ fiſcus ex bonis pro- priis, puta fodinis publicis, non privatorum Ihon s per cipit. de eum arbitror. Sed non una omnium ſenteptia, quibus muneribus adg: egan da alii perſonalibus Bart. in!. 1.§. 1.2. 5 f de publ.& vedtig Bertachin. de gabs l.n pralud n. 16. Ferret. Gefeße 7.191. alii mixtis adſcribunt, Aegid. Thomat., de collect pag 22 nu.; Fr. Suares de legibet lib.ſ e. 13,2. 2. Verior eorum ſentcutia eli, qu. munusreale vectigal dicunt, Bart. 1n. 1.2. 3o. C. de mulier. lib. 10. AMict: in e un qua ſint regal. verb. Vedi: jgal n. 10 1. Chuſan in cos nſuet. Burg. rubr. 1.§. 4. Verb. indire.. 28. Parlador rer. quotid. c.3§. 1. 2 26 Cujac. in farat. Col.
P
tit. le vecrig Thom. Grammat conſ 69 n. 6 Bart. Bertaz- con crim. 4 3'„n. 7. loan. Bal en. conſ. 1 n. 12 2. verſaſi igitur ubi rationem re lahs. Schõner. aiß feudal.a. theſias it. b. Ge. facir arg§. Wann zwiſchen zweyen Partheyen in Aeput. Ab. de Arnno 160 bae ordi-
BertdA.
dinarium vel extraordiuarium ſit, non CoRVeR t inter Natt. conſ.1 3 1 conſ.crim. 176. n. 29. Ultordiaarium⸗ aliquod pofſit dici munus,ttia tequ onrin,ſ quod ab Im; eratore(²) ob cauſam ordin riaw,& ſuct eſſivam I. Petr. Surd, unſe 146.2.19.(3)& usiform ter imponatur. Alex. Rauden/ de analog lib. 11. 40,0. 656.81 igitur ab bIanperacots vectgal certum, ob cauſam perpetsam, viarum ſc. Lhortium refectionem„impe onatur, quare ord nariis muner bus accenleri non debeat, ratio pro hibens vir apparet. Civitatum autem gabellæ,& quæ ob imminentem aliquam neceſfitarem imperantur, adertraordinaria referen da ſunt poſt Bero. Rau- denſid. 9.40.n/. 57.Singularem hic ſubtexo cautelam loan. Cephal. eonſ. 5 53,1.6.7.
74. qui ut exem Ptum ab omnibus„& quibufſyis oneribus g abelle 3 quæ utione conirac 418 dependi tur, obnox um redde ret, non munns ſedlolennitatem contia ctus eam eſſe tradidit: ſequuntur Alder. Maſcard. de interpret. flatut. concluſ.b. Rum. 7. Petr. Caballus canſil. 24 uu. 10. Vslum. z. Onus eſt, ſi pe erlonas, quæ liberẽ hienn⸗ trahere poterant, ſpectes, Natta, Bertaz.& Dd. pauls an neé cit. loc. ut tamer ſolemn tas contractus eſſe non deſin at. 4) Hincvect igalia? 12aνQν& eimu⸗1ug
Srrab. lib. J. Chopp. de doman, lib. 1. c. 9. n. 1. Sixtin. Ae regalis. lib. 226.. in princ. 44
0 en
alts i
it uheſ
um 697 934 20 et ur 0. 1u.n3,
UInp e
nel)n himd⸗
had deng

1 4
4 d nufen n 4id irunnnan le ae aulike en aun] fem aaen rac. ue and e henducn0 1éc Se ſeiwalen. 751, S wunehanan 32 ,% ℳ iieilbalu Ung e km g 1a,& Rumhh terla F= icean Vnan
auati& ülieahen
Berd n AAprredeg i hmlöwthe
S 1ledh8 1 4
—
t
191 e Wuln
4
14 59
64 60!
u ſat an
dolenskeuede
7 X 41 3
W„ u9 M He„ 1 Ns auluul un S„ u tn 1s6e,
asran K 4
D. Henrici Klocketct. 1039
quoder mercibus, quæ inveherentur& exportarentur, ſolvantur: quamv's ſtrictiſ
4 1
lma ſit definitio, quæ pleraq; vect galia non comprehen dit Salic. in l. veciigalix.n.r
cov vedig. Berrucain. degabell. in Frajud. Roſenthal de feud lib. 5. conclu)].; 3 1i oc ärributo, cesſu, collecta,& reliqais oneribus differt, Zaſ in l. cm ſer vus.& heres na Hdelogar. 1. P. Gregor ſHpyntug. jur. lib. 3.. 4,n. 9. loan. Coraſin l. illicita⸗&. ne porentis- un. 13 Ffae of reſ. Ioan. Gurier. de gabell. 7u2/7. 3./. 8.
4 2
8. Imperatori ſoli a& ſuperiorem non recognoſcenti k ejus imponendi, augendic minuendivé d jus eſt. 1
4) Ia Romanâ Repub. ſub Coss. Acdiles ex hauſto xrario nova vectigalia lnſtituebant. Alex ab Alex genial dier. lib. 4˙6. 4.5. 187. Idem cenſores poterant, Alex. Ain 1i.;c. 13. Tribunis tamen plebis aſſentientibus, Iac. Ans. Marz. de jurisd pag. 1. ragin. 3.5. Gregor. in ſyntag jur. lib. 3.& 2. num, 5. translara autem populi poreſtate in Dacipé, 7. 1.§. cum auter. O. de Jur. Vet. eæucl§. ſed quod Principi. Iuſt. de jur. Nar. G. e Ghcultas hec quoq; in illum tranſiit 1.1 0. de pub.& vecr.! 3. C. nov. vet. c. 10. A⸗ inſiic ſuper quibusdam.§. præterea de y.§. poſt plurimos dà ſe alleg atos Farin. Ae furt.. Tunum. 68. Trentacinq. Var. reſol. lib. 1. iit. de jur Fſc. reſol. 9.n. I. Parlador. rer. quorid. W12,3.n. z. Lancell. Conrad. in templ. om. jud. lib. 1.c. 1.§. 4. Verb. collecta⸗& gabellas n. onſes depot reg. in 4 Part. J. 48. Horat. Carpan ad ſtat Mediolan p. 2. c. 328.n. 3. Ioan. Niydes o. n.; Corn. conſ. 199.n. 11. vol. 1. Hier Gabriel. conſ.15 6. n. 7. Knich. de Sax. non y jur. verb. ducunm, Saax. c. 5,n. 6 8. Chopp. de dorwan. lib. I, tit. 1.2. 6.& hanc ob caufam kdlImp. rectigalinter regalia c. un. quæ ſint regal. collo ca vit. Henr. Roſenth. de feud. t ſanel.33.. 1.& gl. lt. A. Schrad. de feud. p. 3.. 4,7. 3 8. ſeq. Sixtin. de reg al. lib. 2.c. nis.Peregr. anin. de citat real lib. 1.c. 1.v. 18 8. Cardin. Thuſſc. prac conel. lit. G. concl. 1Gt.P. cencl. 204.22 6. I. Cravet. conſ. 701.1. 30. Weſ.conſ. 109.y2. 4; Alciat. conſ. 136. 1l. Pet. Ant. Anguſol, conſ. 3./. 3 3 lib. z. Vber. Zuchar, conſil 7 n. 26. An⸗. Quent.
—
unſ†n. 1. Henr. Bocer. juriſd. c. 1. n. 43. Matth. Stephan. de jurisdit. lib. x. ⁵. 1.c. 1. memb. 1n3 huo facit text. im Schwabenſpiegel Tandrecht. c. 1 2.num 4. Allle Zoll/ vnd„ Minten/ die im Roͤmiſchen Reich ſeynd/ die ſeynd eins Roͤmiſchen Koͤnigs/ vnd 8 werſſehaben will/ er ſey Pfaff oder Ley/ der muß ſie haben vom Roͤmiſchen Reich/ 5
indden Roͤm. Roͤnig/ vnd wer das nicht thut/ der frevelt am Roͤm. Reich.&n. 3
entarz. Wir verbieten allen/ die in vnſerm Reich ſeynd/ daß ſie keinen Zoll
nemen ohn vnſer vrlaub. Non ſolüm autem vectigakum imponendorum jus, ſed
lames, qux jam inſtitura ſunt, inter regalia referuatur: quia indiſtincté A.. un.
b ſue ſint regal loquitur,& ram nora, quàm jam inſtituta complectitur. Ergo nec no-
dltiaguendum eſt. Sixtin. a. c. 6. n. 40. ubi ex mente Feud Karum contra Alc. Rol. 4. ‿.*
a.G 5. Gregor. verera à novis ſeparantes diſputat. Fatendum tamen eſt vectiga- novaiaſtituere excellentius quid eſie, quam jam inſtitata exigere vid. concl. 2 5.
1 dei ſahe quibusdam§. praterea, ib. Regum de V.§. idque Galliæ Regi tribuunt tnr. 3
E
1 oic. in c cum re. de re Jud. Furinac. de furt. a 7. 172.n. 78. Choppin de doman. lib. 1. uune I. P. Gregor. de Repub. 115.9. ö.I. num. 30. denegant ii„quos citat Hyppol. Ri- w d we dane 1 Hiſpaniæ Monarcham candem ſacultatem habere. Abbas inc. hlr2 9,— 5 Mel. ae po. reg part 4,7. 49:1.13. A honſ. Azeved. ad conſt. Regn. lib. 9. tit. hi unn 6. Earlador rer. quotid. lib. 1.c. 3. Sum. z. ta ratione demonſtrari, pu- eBaumer faucibus infidelium eripuerit,& propterea ſäperioremt do9
abeat;
* 5 K. †.& in

1040 Diſceptarlo de Jure Vectigalium,
habeat; quæ non ſatisfacit Schrad. in repetit. l. un. C. de covd. ex L. n. 66. nam Hiſpania antequam à Mauris invaderetur, Romani Imperii faſces agnovit: pulſis ergo inde hoſtibus poſtliminiò vetera jura Imperii revixere arg. l. ſi capti vus§̃ 1. ff. de capt.& oſtlim. reverſ. Summum Pontificem(de cajus calamo in ore omnium eſſ', dicebar Legatus Venetus, nullum eo in toto terrarum orbe eſſe opulentius rectigal utpote cujus ſimplex ductus quãtumvis immenſam pecuniæ vim momerto parlat. Thaan. lib. hiſt. 49. pag. mihi 600.) quatenus Dominus ſupremus eſt in ſuo territorio directo, Fr. Suares de lI. lib. 5.c. 14. n. 3. in aliis autem regnis ad ſpiritualem finem, proerſtir. patione hæreticorum per is directum vectigalia indicere poſſeidem Suaresd ſoc au- ctor eſt. Cujus aſſertionis prius caput, ſi vera eſt Salic. in l. vectigalia nu.. verſ-veum &c. C. de vectigal. doctrina: ſc. non recognoſcentem de facto ſuperiorem, portoria inſtituere poſle, parum dubii habet. Sed quia fando vix auditam Sammum bontif-. cem in alieno territorio eam licentiam ulſurpaſſe: vec etiam Principes tertaum pal- ſuri ſint eam ſerritutem ab alio imp oni: anju i ea poteſtas innitsatur, meriiò dubi- tes. Eccleſiaſtica ſiquidem poteſtas à ſeculari ſeparata eſt, ut quam vis amboà Des ſint, Rom. 13. tamen in alterius fines neutri Imperium. c. duo ſunt. 10.c. 6. Aiſtind 96˙8. novit. 1 3. de jud. c.;er venerabilem. qui fil ſint legitim Neque fs eſt Eccleſiæ in terris Imperium tenere, neq, Imperatori Thymiamatum,& ſacro um poteſtatem habe- re, Hoſiin Epiſt, ad Conſtant. Arrian. Bernbard. ad Eugen. Pap. lib 1 de conſider. 5. 446 ut ne quidem ſine ſubord nentur. Illius enim æterna ſalos, hujus felicitas huchana finis eſt. Paul. t. ad Timoth. 2. Navar. in o. cum novit n. ↄ0 de jud. Guil Batclai dee hoteſt. Pap. c. 14. Henning. Arn. de diſtind dupl. poteſt. c. 1. n 3. Deficiente g tur Papa is tete. na regna imperio, facultas quoq; imperandunova vect galia d ficit: deinde, quan- do Eccleſiaſtica poteſtas ſufficiens eſt in ordine ſooad finem ſuum, non debetme. dia, ſuæ condit oni inconvenientia, co. qu rere. Reb. Bellarmin. lib.. de Rem. Pontif c. 7. Verſ. z. ratio. roger. VN igriton apol pro jure Princip. n 203.&ꝙ /ε Sefliciens autem eſt in ordine ad ſuum finem, ſi gladioſpirituali houes fidei enecct, alivm nos habet, nec enim occidit, ſed viv ficat, c. inter 33.g. z. arguit, obſecrat, im perat 2 Timotbe4. nec verberib. cxegit fidem, c. 1. diſt. 54. fiait crefecerc z zania, afaue 2dm ſſem d mini. Matt. 13. quid ergo veKigali unde mill ti truci ſtipendis olvzpturopusi 3. ra dici poſſent, ſed alii leget m hanc demetant, quos ad Barclai de poteſt. Pap Emuus 1 Richer. de Eccleſ. poteſt. Ioan. Barclai. vindicias,& alios antiquiores ſummo] ulinha Melch. Goldaſt. Monarch. tom. 3. congejlos, able gn. c). Etſi augmentum. ram ſui principalis ſequatur, I. ſi ex roto. I. quod in rerum§. P quid poſt. ff. de Mgat.- 4 iam C. de jur. dot l. ſi funduæ. in crin l. Paulus ð ſidomuu ff de pignor.& Lyenn,nentmen poſſidens antiqua rectigala ea augere eüttn is illamatcr a omnis innond tio ErQAoxe Xctigalirenuretur, locario 9.§ 8 Fde publ.& vectig.& naLor eei tuti 38 lihira-fit rot. tit. C.nova vediig. inſtir R. J. de Anno 1 236 ero.u ſetzen vnd bieten/ daß all omit vnrecht eun- unaß oll erſt auffgeſetzt ſeynd/ daß die hebung ab ſeu/ vnd der Zoll bleibe als er zun fol. Goldaſt. in conſtitut. Imp. Carol. Magn. u/„ ad Car. V. e9- R. I. de Anno I5 whru Pndte ſeynd wir/ ꝛc. Dann Zollſteigern gehoret zu Xayſ Maj⸗ ſonder ho 1, ,n. ſervaten. Ioſeph. Ludov. com concl. 1 5.2 4. Aug. Bero. conſ.; 7. lib. z. San 6.„„ uu n. 70. Knich. de Saxon. non prow jur. Verb. ducum Saxonia c. 5.n. 64. Val. orſter. de]
lib. i. tom.l. dick Roman. 2.,1,4. n. 4 z. Veſenb. conſ. 4 5 n. 45 Frder. Scot. reſponſ. 1./.131. 2
Uhmia- Mltaum geinonee azuat rerumau aco bon.
9„ 1 Uhlre WDle km nih Tenot nlyar idas aet num giender! Uelng ſzollbeg dnd anle iheſc Kerraril 141.24 hukcnn ulfn.
menti
—
—— —
— — —
———— ——— ——. — * — —
— — = —½ —

doeag n
ur 21 dinenden d. uleie u Hi kinun g 19 Mi diguun n en b vlteenne . i lam mſei e lthemaean
ept m ungannaals de ſannatlauie gin sckka lrr atu umprekna a d EI H ruaian:0 er B bljaiäaratur
aro e tu bulad n 11 Sarepulkaite 0141 Hdr n,. delue mlun nuten. reILe na l. u. neſ nSimand do R dxabnht in 1g„mirfcuran
A enh hels t ezus detän el
11 1. üülthauwch l b V uli Inl— 4 anluunahst
b zaun' un i 1* AAaiyumus 4 Rijumm ae
2 ats
puua 8 puh K
Arnlazt
A 14 u
9
b 99 4 jſäbeab an
„ inn 6)se 96 8 hnnb in 1
5 V lauwnie
1 66! Wß 1—
D. Caſpari Klocken. 1041 Mid imitat. in vectigali, quod præſtari ad tempus deſitum, nondum verò uſu ca- uum ſit, nam poſtliminio revacare, cũm non ſit prohibitum, appellatio novi vecti- gls einon congruit, Alev. conſ. 34 n. 1. lib. 1. d) I.Vectigalia 10 Ri. de publ. Cu- min parat. C. nov. vect. Sed de vectigalibus, quæ in publicum ærarium infeuntur,
u dorerum autamo, cur eten m, quæ privati juris funt facta, diminuere, vel tollere ublico bono non liceat?
9 Hodie quidem Cæſ. Mij. ante coronationem, hæc poteſtas onnihilreſtringitur, ita ut aliter quâma pprobantibus,& conſentienti- usDP.Eleckoribus ejus exercitium non habeat; unde tamen Majeſtati uſem nihil detrahitur, nec alteris adjicitur.
Tenor capi tul ztionis refertur apud G„ldaſt. Reichsſatzung. 2 5. 183. in Ca- ſCanol..art. 8. Wir ſollen vnd wollen auch inſonder heit/ dieweil Teutſche Na- imtnddas H. Roͤm. Reich zu Waſſer vnd zu Land/ zum hoͤchſten vor damitbe⸗ ſhweret/ nun hinfuͤro keinen Zoll/ von newem geben/ noch einigen alten erhoͤhen/ dirbeſonder raht/ wiſſen vnd zulaſſen der bemeldten ſechs Churfuͤrſten.& in pactis ier Din.Imp. Rodolphum II.& PP. EE. initum, Vnd damit jemand bey vns vmb inse Zollbegnadigung/ oder erhoͤhung der alten vnd vor erlangten Zoͤllen ſuppli- um ond anlangen wuͤrd/ ſo ſollen wir jhme keine vertroͤſtung/ Piomororiales oder totbittliche ſchreiben nit geben oder außgehen laſſen. Tob. Paurmeiſt. Ir de jurud. c.4. 16,errari hanc coaventionem, cùm vim cofftra ctus habeat, juris ratio, Boer. der. 107, 4². Zaſ-con]f 10.„. 6. VoOI. 2. loan. Bologn. con³ſ. 6. /. 27. Myn/ conſ. 24. u⁴. 19. Hier. dausgnol.conſ.deciſ 2 3. 8 5. I. Gail. 514 1. n. 4. 115. I. in in termini⸗ Capitulationis Ca- ſtaſin fn. /. 2. C. de transact. Nic. Rucke⸗ conſ. 14./. 23. inter conſ. Claud. Cantiuncula. Eſumentireligio, contra quam Principes venire non debent, poſtulat, Rol. vall. anſsi g. vol. 2. Bellug in ſpec. Princip. rubr 7. uu. 4. Atq; ſepoſita jam allegata con- ſenene quitatis norma Imperatorem ad El Ctorum conſilium deliberstionem- dacd duceret. Cui ſiqnidem incogn tum, Principem ſià juſta cauſa impones di ve- Cigtis aberret graviter in Deum& ſubditos ſuos peceare, Roland. à Vall. conſ. 3 4. u. 16,ul.z. Azeved ad conſt. Regn. lib. 6. 1it. 1 1. feg. 1.2 3. Vect galibus Imperium jam n eplus equum gravarum, A Capitulat. rum exactione omnes forenſes etiam pre-
Faſg.de ſucceſ prog reſſ inpraf lib. I. n. 11 5. ut merltò diffieulter concedi,& inter ar- Uinegotia referri debeat, ar-g. auth quæ res. C. commun de legat. Sed atdua cum Pro- um K Magnatum conſilio ſunt expedienda, Iaſon. in I placet. nu. 10. C. de S8. Eceleſ. Mride Pute. de Syndic. tit. de Reg exceſſ.n. 18. Knich. de Saxon non prov jur verb. Eledz.
aum. 33. Sich. conſ. feud 6. n. 3 1. oan. Neviz, ins. conſ. Brun. 1 2. 2. 116. Ferdin. Vaſq. ill.
nov.2. 7. 20. Indignumq; Principe Chriſiano abſoluta poteſtate operari velle, Cuurr. 3. var. reſol, c. 6.. 8. ALeved. ad conſt Regn. liq. 4. tit. I. leg. 1. u. 24. Ant. Fab ju- itud Roman rit. 2,prinoip 8. confut. 8. aNae Ioan. Daurh. in!. 3„2. 2. C. 42 teſtam. Im6 eui Electores in partem Curarum la peratoriarum vocati, Aur. Bull. zit. Von cleeenen eongarc u,hendechanſel vehnonweerd ſ 25 Im erator 4 8. ne 2nilt 1† d eT 1 1 1lla ſtti— 5 b no unn aon minuitur, urjuſta& l Hitima illa exiſtimetur, quæ viribus Ponit. Suares de ll. lib. cap. 17. Pontificum Romanorum, quibus immen- zuoniſtis tribuitur Potentia, in gravioribas negotiis, ſemotis Cardinali-
Qdqd. Pbus,
———

——
———““
34⁸ 1
1 4 9. 4 6 Diſceptatio de Jure Vectigalium, bus, acta geſta rata non habentur, Nicol. Everhard. jun. conſ. 1. n11. vol. 1. Hiſpanica lege, li5. 6. nov. recopil. tit. 6. leg. r. Rex non convocatis Regni procuratoribus, illis
8
conſenrientibus& acceprantibus, novum vectigal imponere prohibetur, Girondde ell in pralud. n. 25. Parlador rer quotid. lib. 1.c. 3. 2, 1 3. Azeved. æd canſt.*2⁹. ib 9. iit. 7. leg.. num. 2 4 Suares d. c. 1 7. cm Rex Philipp-HI. non ſalutatis Regai proceribus 558. Ianis& velleribus in exteras Regiones devehendis ved gal in dixiſſet, on valuiſſe legem, donec ex communi placito robur acciperet, teſtatum reliquit, Vaſa. eſucceſſ. ereat. lib. z.§. 17./. 102. Ita Galliæ, Froſſart. vol. 1. c. 15 5. Bedin. de Rqpub. lib. 6. c. 2. 656. Gerhard. Maynard. deciſ.5 38.2. 1 lib. z. Hungariæ, Angliæ, Hein 4. 18:n. 7. I. Regum, potentia, quoad hoconus certis finibus inclufa: Sicliæ Rexquatuor caſibus vectig:lia imponit, eaqueannua ſolũm, alia ſi emergat neceſſitas, abdica- ta ei eſt hæe facultas. Ioan. Bologuet. conſ. 11. n. 11. G 13. Nemo autem exſſtimet, ex quo vectigalia ſine PP. EE. conlenſu,& approbatione inſtitui nequeunt, jas eadem impanendi his communieatum eſſe, ut enim juriſdictionis ſupremæ EE. capaces non ſunt, ita nec eff. Ctus ejufdem inſeparabilis, vect g lium c.impouendorum jus, in cos cadit. Fa⸗it text. in R. A de anno 1576.§. Weiters/ ꝛc. ibi. ſondern weil anch das alles/ zu vnſer Tay. Maj beſondern(not⸗ particulam exel fivam hochheit vnd Reſervaten, ſo wol auch zu vnſer Kayſer: vnd der Churfuͤrſten reputatian, ver⸗ acht/ vnd ſchmelerung de faclo durchbracht werden will.&§. Derhalben. Imperatot ſupremam poreſtatem ſibi reſervat. Regner. Sixtin de regal lib. 1.c. 2. n. 43. G'ſeg. Dils- Tob. Paurmeiſt in tr. de jurisdict. C. 4 ma G. E ſeq. nowiſſ edit. In auctione vect galis quo ad conſenſum Electorum idem jus eſſe ſcrib.t Henric. Roſenth. de feud.«.concluſ.44. lit. G. An verõ præciſé omnium Electorum conſenſus reqyuiratur, velmajoris par- tis ſufficiat? Dubium reddunt verba in ſupr. alleg. Capitul. Mit raht/ wiſſen vnd zu⸗ laſſen der ſechs Churfuͤrſten: uno diſſentiente, non dicitur interf- n ſe conlenlſus ſex Electorum, prout in ſfimili arge mentatur poſt Alex. conſ. 84. Rℳ. 2. 2. Sreph. Gra. tian deciſ. 18 3. 13. Verlus nihilominus eſt contrarium: Qu ajaute communi itſpe. dolmp-non indiget conſilio Electorum; ſed qaicquid ejus rei jam eſt neceſſit t s id ex Capitulatione deſcendit, quam, non ut ſin guli, ſed totum Im legium eſt, Iacob. de Aiel. de jure adbo.& ſubſid. n. 3 8. ſicut quo que Du natus pro collegiis reputantur. Dom. Cardin. T huſo pract. concluſ.lit. R concl 7,27] repraſentantes Michael Vicurriniu de regim. mund p. 2.4. 2·prin. 2. 10 33 100.0. 4 3. princ. num. 7 9. Nicol. Quſan. de concord. Cathol. lib 3. c. 4. Propoſuerunt. Co. ſeuſam itaque eorum, non ut fingulorum, ſed tanquam collegii req irere 4 ne ob qualitatis prmævæ defectum, una eademque obligatio contra 114.2 fer, cum aajecit. ff. de ꝰ O. Steph. Gratian. diſcept. forenſ.3 3 5. n. 16. diverſo jure cenſeatur-
e is con- aediti eft in actihus co. arum& un verſitar s mzjei patisc
laefarn ſufficere. I. quod major. 19. F. ad lmunicipI.A quod quui B2 A leeh decur. Ajflict. deciſ. 1 n. 4. Steph. Gratian. diſcept forenſ. 184.7. 17 Vill le camm. opmm. 3 M. num. 10. Alphonſ. Aeved. conſ. 9. num. z. ctiamſi omnius voulen lusIcq arud⸗ Lum idiin malari.atre.xe lcarpr, Gratian. d deciſ. 18 3 num. II. 4 4, mnia feré Electores, in publicum, collegialiter peragurr- Exempjur naſt⸗ ctione. Gerlac. Buxtorff. ad Aur. Bull. concluſ. 3 5. lit. c. Hine dicimus, das hachh 1 lichſt Churfuͤrſtlich Collegium, Archiepiſcopum Moguntinum Decanum e]
dem. 3 10. Duci-
40 1 Ron V
nnAc pe⸗tiumquod col⸗ 1 4
catus, Marchlo-
4 r. ceſe habeti;
7 4⸗—
† 8„ 1
4*— A.M
1 1 aiceole
tolma † Adle ta, Iim⸗ hw Uüc
deadem Aeur, N.
amorel „
eiau Vhtl atza uetae dühe ag dhai 9 Nag

. „ Ang 7 4 — Walihan
8 Aa 1,, ig. oll a 1
T eteyn daur—) 16 4 34 1 1. linic
dah
479.
8
—
10 kg 21 1 mrg 1 4 feltäön 12,N nn
21 lreaäk a.
†
11 Dnadia, 5 at 2 1 lur Keh nt Kll, exa dee 1 da
11ns lemoaurnd den S nüdgen e it us lhredean s,1 ſcirzen
A
nota raaan ehn ſa
:vn a ufttſanpanung erde ndal reen irrin e Ms u Gl3 1ne d auterewihahgn 1E.D n u autg conl 22) miau wäci uſ Ä MMebuſta te, an wornaman 3 K ln huc dn
anl⸗ aun'ebde dor e Litrcenm
16 dörmduchte— leg f Rr n
„ W rebacnal
u, 1
8 2.1 ennehtA0 I4 anali-t3 5 *„ l 6 un. Ffnd
ſ
48 worolternehe 1 Sleg rera 1Moitch! d1s 1I 12 P laubo 1 3 dfecbttch 11 1 4 M itesuiiaſt, 1
4
atum iſtum
D, Henrici Klocken. 1043 10. Ducibus, Principibus,& aliis ſuperiorem recognoſcentibus
une poteſtatem circa vectigslium impoſitionem, etſi ſint qui tribuant; non incoloraté tamen contraria opinio propugnari poteſt.
Per text ſupr. conel..lit. a. alleg. quam communem dicunt Claud. Bertaz in ad. dt ad con] patr. crim. 2 8 1. lit a Eman. Suud‿eᷣz com. opin. lit. V. nu. 4. Roſenth. de feud. c.5. ncl.44. lit b. Haben Weltliche Herꝛen Zoͤll jnnen/ die ſollen ſie bekennen/ daß ſie jh⸗
ueLehaweiß empfohlen ſenn/ ſie mogen mit recht nicht ſprechen/ daß ſie jhr ſeyn⸗
Watl. Reformat Nayſ. 8g /m. c. 2 n.; Golaaſt. romn. 1 Imper. conſtit p. 188. Cum Im- Su oum abſentts,& connirentia Præfecti provinciarum remotiorum, pablica iazaſerapetc-luidh juris facctc ccrpiſſent, non defuerunr, quijus mponéii vecki. Hlazin Duces, March ones, regalibus inveſtitostranslatum eſffe defenſitarent. Idd; ehelphi o Gell x Kipa conſ. 2 3. lib.z. Rebuff. in bulla cœn. Dom. art. 3. Verſ. Secundo ſiiEs. Duc- Allobregum gignor. Homod. onſ. 108, nn. 3. ſ*a. Dec. conſ. 53 4. Ca- er deci5 ꝓer tor. Duce Ferrariæ Natt. conſ. 6GI. n. 1 I. Menoch. conſ.9 01. n. 5 0.& ſeg. necaut apporet primafronte, fine ratione affirmarunt. Perinveſtituram ſiquidem Womnia regalia,& n ſpecie vectigalis jus con ceditur, facultatem ergo imęo-
andieadem conſecuti ſant. Ra eaim, quæ inſtituta ſunt, inter Regalia non connu- netagtur, Natt. d. μ 6 6 1./. 1 2. a t
f eé referenda; exeorum numero, quæ Princi- ſlunmorefervantur, aon ſunt, Quman. conſil. 16 2. in fin. Deinde Duces, Marchio- a8 Kc. Vicarii Imperarorum pergerui appellantur,& plenitudine poteſtatis urun. ut, Cravett. conſ. 9 58. nu. 4. poft Bald. canſ. 26 2. n. 1. in fin Cacher conſ. 9. num. 5. Natt. 1u719.7. 14. Surd. con/ I. n. 11. Thom. Michael. diſp. de jurisd:ct. concluſ. 29. lit. c. E aq ſao tetritoro quæ Imperatar in Imperio poſſunt, Cravet. conſ 35 n. 2. Menoch. anſ5o1.n.) Pacian con] 149. n. 13 G. Pancirol conſ. 190. n. 40. M. Ant. Peregrin. con/. 116. vol. 2. Zaſ.conſ.I. n. 21. Vol. 2 Weſ. cons/. 27. 2. 2 9. Modeſt. Eiftor. con] 24.z/. 1. nOva pnectigalia imperarc quruar, P. Ant. de Petr. de poteſt. Princip. c. 8. n. 2 6. Boſſ tit qui iſuast 1mpom. n. 10. Rol. Vad. conſ 9 1 108. vol.; Farin. de furt. q. 172. num. 80. tum uenegari nequicterrirorium, ejuſque utile dominium, iiſdem competere: ſed Iiio e ſoll,& territorii vecti galia imponuntur,l. 1 S. Fde publ. ibiq; Bart. Bald conſ. iſt uerpeteſt enim&rc vol. 2& urile dominium habens in ſe ſua facere poteſt, quæ ſh proſunt. I. Feuui.§. 5. ſ ſerwit. vind. I..§. deinde. ff de ao pluv. arc. qua rat ione poſt norald. onſ1O8. num. 11. Menoch. d. conſil. 901. n. 3 2. Anton. Quett. conſil.; num. Mamun Sed frag li fun damento hanc opinioaem inniti, quivis facilé intellig
Ja .3 ⸗ —
ao enm, pleroſque hotum vicarios Perpetuos conſtitutos, an propterea ad re- mata Principis manus admovebunt é minimé gentium. Bald. 457. nu.; lib.. Ae. lis Baſf qe Principe n. 88. Alex. Raudenſ.de analog. lib. I.c. 28. 2. 10. Surd. conſ.z 10.n. 48. ße.Farinac in prax. crim. 19 num. 91. niſi fortẽ mandatum ſpeciale eam in rem ſolacereoſſinr. Narra conſ. 40. n. 18 Ludolph. Schrader. conſ.; 7. 2. 19. lb. 2. Id veròô, oder regalium,& in ſpecie vectigalium conceſſione, colligitur, generalius eſt, uamut exinded⸗ jure cadem impone di conſtare poſſit; ut interea ſileam vica- perpetuum, à Cæſarc vel Poatifice conſtitutum, per ſe ad digni- „neque nobilitandum vicarium efficacem, Fald. conſid 353 num. z. Volum 1. ereo Pacian. de probat. lib. z. cap. 27. u. 12 1. debilioremque eſſe titulo Dacis. Alex. VuudenA⸗ analog A.lig,1,7,2 3-nm. 9. G 10tum q noque dubiam pleriq; regulam il-
Q1d14141 2 lam,
tatem
3 * 4 1 4 1

*
ͤͤ
4 o ö v 1 6 4 8 3 4 4 6 4 88
M. ⸗
1044 Diſceptatio de Jure Vectigalium,
lam, qua laxa Principum inferiorum in territoriis ſuis poteſtas ſtabilitur, magno- que errore introductam I. Phil. Corn. conſ. 200./. 19. lib. 1 Borcholdt de feud. 7. 5.2,37. magis q́; ad pompam dict exiſtimarunt, Muſcatel. in prax. ci vil prim. inſtant.) gloſtin mach Scheedeh l 6.& rectiũs de ea Dec. in e paſtor alis. nu. 2 4. ibiq́; adait. Ae appellat. Bon. de Curtil. de nobil p. 3./. 218. Chaſſan in catalog glor mund.. conſid 14 nu. 164. Pacian. de probar. lib. 2. c. 28.u. 21. Val. Forſter. deſucceſſ. ab inteſt. lib. 6. c. 34 n. z2. ſcus. re. Proindeq́; Duci Allobrogum, uti beneficiario Imperatoris hauc poteſtatem de- negat Choppin. de doman. lib. I. tit. 9. ꝛ. 3. Julius II. Pontifex, Alphonſo Fetrariæ Duci, hauc licentiam ſine ipſius conſenſu ufurpanti, bellum m inatus eſt, niſi propediem Pado impoſita vectigalia tolleret, Franciſe. Guicciard. lib. 9. Hiſtor pag 823. Et quam- vis Vicecomites Mediolani, Imperatorum vicarii perpetui fuennt; Galeatus ta. men Vicecomes Majeſtatis accuſatus, quòd vectigalia nova abſa; Cæſaris volua- tate impera ſſet, Clapmar. de arcan. lib. 1. 6.=1. In Germania de hac ſententia ambigen dum non eſſe teſtatar D. Henr. Roſenth de feud. d. cap. 5. concluſ- 4 4. num 2. Exem- plum exhibet Melchior Heimsf Goldaſt pag 2 conſtitut. linper. pag. 325. Cũevim l.H. Z. B.novum Weg:& Stetgeld impoſuiſſet, reſcritum ei à Cæſ. Rodolgh-II. daß
jhm od er niemands anders im H. Reich zu jhrer ſelbſt nutzung/ ſolchs ohne enſems vnd verwilligung Kayf. Maj anzurichten gebuͤre. Mulra Cameræ præjudicia in medium producere poſſem, verũm res adeò clara eſt ut ulteriori confirmarione non egeat..„ Ir. Quodautem aliquando civitates, aliævê communitates a ob neceſſariamb,& communem cauſame, publica pecunia de ficiente dci- tatis omnibus e gabellas, acciſias, ſeu vngeld/ imponere conſuevetunt, longèé ſeparatam rationem habet.
a) Non agnoſcentes ſuperiorem, jura Principum quoad vecti;alium indi- ctionem habere in confeſſo eſt. Des couſ.·34:ibic, Molin. in addit Rol. A al'eonſ b. nu. 4. vol. 3. Alex. Trentacinq. variar. reſol. lib. z. tit de jur. fiſc. reſol 5.n. 2. aliis verd 4 jectionis vinculam impedimenro eſt neilla myonere queant, Salyc. in? L0iGat 3 veci.& commiſ. Bonifac. de furt. S. frauduloſa.n. 3. Petr. Ant. de Petr depoteſt. dcee 78.G. Pancirol conſ.z 3.n. 5. At civitats magnas poſſe facere ſtatutum, ut tettino ur vn vi diſputationis I. exceptis C. de vectigal. ipſis adſignata, a tranſeuntibus boee Bald ſecuti Rob. Marant. conſ. 28 2. 11. Ioan. Sichar. in C d. tit. de vecR a.) ſtatuuntene rũm ratio eorum ex l. 1.& 2 C. nov. vect. omnino enervatur. 4) Namfron 4 taria cauſa exiſtente oneribus non niſi conſentientes obl gantur, Andr Barlat 85 in hn. lib.I. Cravet, on. 9 2.n. 20. Burſ-conſ7 1.2.7. Celſ Hugo conſos νzRhai
. 4. quod le- 93. 2. 14. Natta conſ.2 15.. 4A Camil. Borell. de Reg. Cathol. praſt.c 10,um. 24,9 lariſ. 8 alris rilihne Ant 2 ILir zars maiozmino m, Teſſaur Mer2,
4 Wce e e Peee g der92 n. 8. Gaf Msſtil. Cc 257: n. 4. Gylm deciſ. 1.n. 211. Capyc dec. 1z. Vinc. de Frane. Aeciſ 192 38. GAr 8
ſ. cundũm Vinc. de Tranch- c) Non quæ ſip alis eosmcduape 5. 10.1 Vn Cem nem. conced eod. lib. Aldovin. Aldowini conſ. 59.n. 10. Pl. Aut. Perégr. anf 10 8 4 5 4) Audiendos eſſe civa, qui bona communia prius executi deind. Dnefah ctionem fieri poſtulant, Rebuff in Ifin. C quib muner. velpraſt. lſa 9. Lud. 4
aa zmind M chr./ 71 61 jufa u il mi,;,
iufca aalt off ln heſ teguu. niolle duge⸗ gdibus minus li int dien,e denbe dijde 5 148. iaulee, allatz h ſaa asemen dünone dauen udeat

ſec 1. drüs 3 bts
u1n 1 lütze
1 ve 9„ 1 4.△ hah n haſten Kha Tähſa
—
— —
— — —— — 4
Geg 3i. ltrruin ead 4 ad uſ um l iia egaimalh „reer mr(erfäaala drer ſ 47 T ezsogemn gchiſ annemtii Lra 2 a dReicane
—
itate atl cowmwin
,pul ae maceſten nged a ereculernr.
beſ ruehpimid zii e 1Mlchäangt d llaulhmi ü 4 27 mngſazilt 33 P4 VVitaiu
335 50 taurawatrus.
1,. Gadl aar tulanein
Auin tuunt
— rbar
Vmn
1e utinnn 4 1 2 40” yhhlul 1 P.
D. Henrtici Klocken. 1045
anI. Arg.12. C. deprad. decur ſine decret. non alien. Loſa. de jure univerſit. part. 3.e. 9.
46,G9. Id tamen recipit ſanum intellectum, Khabeant de reditibus bonorum, pe-
uuiam in burſa communi, vel nomina deb torum poſt Naut.& Cavalcan. noviſſimé
mr. Boter. tr. de contrib. c. 5.62. 18. non quod teneantur vendere fundos& proprieta- ts arg.l. cum ib. not. ſf de ceſſ. bonor. Alber Brun. conſ. 209, per tot. ½) lae uno- nug 47 Ndere jud. /j. 39 ff.de adopt. Ioſepb. Ludo. d. deciſ. 31. 7. f) l.2.. Viar. ſuuquidt in loc. pub. 1. 1.§. atodſi nemo ff quode ujuaq; uni verſ.nom. Fr. Lucan. tr. do fſe. Smrwiln 3 ⁵rincip.n. 3 Bolüt. deprinei-², 5.E. Gregor. Syntag. li.3.7.7.n. 1o. Borch. aun qua ſiut regal.n. 5 1.& ſeq Leſa. d c. 9./. 1.& ſed. Coler. de proceſſib execut, p. 2.6. 3⸗ 1ſe G ſeg Florex. de Men pradt quaſf. 21. nu. 72. lib. 2. Axeued ad conſtit. lib. 5.tit. 2z. HIn 27. Ioh. Baßt. Coſta de quæſt.& rat 7.· 27. nu. Dom. Cardin- Thuſce praci. concl. lit. Vunl 33.n. 9. Gail. e arreſt. c. 9. /. 19. Cawalcan. deciſ. 22.2 4. lib. 2 loh. Kopp. deciſ. 6. n. 10 18. Steph. Gratian. deciſ 217.n. 1. 6 2 M. Ant. de Amat. deciſ. 1 30:n. 6. Ruin. conſ. 1147.13. vol.4. Pariſ. conſ. 21. 3. ſ8. E& ſeq. Natr. conſ. o5.n. 6. Var. Germ' conſ.l. nu. 43. uli Sehuf conſ. 27.. 2 6. Col. canſ. 42.h. 21 Celſ. Hug. conſ.9 2.. 3 Adeé ur ſicas impo- aenolit officio judicis, vel per ſuperiorem cogi poſſinr, Chaſſ.in conſ. Burg. rubr. I. tauddesjuſtices.. 47 Steph Berrrand. conſ.4.n. 8. GI. vol. 1. 1. Petr. Greg. a. c. 7. Nlo.Aegid. Thomat. de collec. Verb. fuprà expoſuimus. n. 2z. 9) Vixonera hæc inponipoſſe, ut nõ etiam forenſes, qui ad eivitates mercatum,& contra ctum eunt, arentur oft᷑ Firmian.& Vbala. notat- Weſ-conſ.rs 9.72. 1 Ceꝙ. generalium autem le-
num, quibus forenſes& exteri ligentur, ferendarum poteſtatem illæ non habent, ur
nluterminis concludit D. R. in cauſa M. contra E. Symph. tom. I. tit. z. vol. 1.n. 101 Verſ.
dehu intellige;&c. unde extorſiones gabellas vocavit, Bald. in l. vedtigal n. 20 ff de Oudig quæ civitates jura Principis non habentes inſtituere non poſſint. Nicol. E-
nlahſen. o„. 42 ag. 7J. in fin Capyo. Aeciſ 14 8.nu. 9. Veruutamem ratione contra-
Augueml bet forum ſortiri,& conſuetudinibus loci obligari, expediti juris eſt.¹.
ſmdu dee vicl. Bar:. in de quib n. 27. Fde legib. Chaſſ. conſ. Burg. rub. 4.§. 2. gl ou
luahen 3.& gl. ſelon. n. 10. Ant. Gabriel com. opin. lib. 6. 1it. de conſuet. concl. 2.n. 4. Capyc.
lanſ14 Be.7.& Acciſiæ, ſeu vngeld onera conſecutiva contractus ſunt Dec. conſ.
4Caval omn. opin. contr. eomm 7.7 33. Garſ. Maſtril. deci] 87. /. 14. Thom. Zanchez. Ie-
nin e Matrim. lib. 3. ½. 18. num. 12. de quibus idem judicatur quod de contra-
Ctuipſo. Iſiquis heres. 35 Rde acquir. hered Petr. Caball conſ. 1 24. n. 7. vol 2. ubi quod
tenſesementes& vendentes in civitate aliena, lege illius ci vitatis circa empriones
trenäitiones ligentur, demonſtrat exc. 1. G notat. ibid. per Anchor. de empt. vendit.
(uodautem hic modo quodam gravantur forenſes, ex accidente fit, quia ſcilicet
d foluntarie contrahunt; ſed ftatutum quod per accidens etiam clericis nocet,
lüacipalterinodium corum non feratur, ſuſtineri aj unt Natt. conſ. 500./. 6. Ruin.
inſlrr n. 15 fib. 5. E alii quos infrã allegabo. Velaliter tuendo jam Dd. gabellas, dici litelt; eas nihil aliud eſſe, quàm pretium paulõ auctius rect laudans Caſtrenſ. conſ⸗ 10 2. Compil. Symp h. d. tom, 1. Vort. 1.5. 100. Magiſtratus verbmunicipalis pretium thusxnalibus ſtatuere poteſt, I. 1.§.cura carnis ff. de of praf urb.
1. Ejuſmodi enim onera interdum vi Regalium& juriſdictio- diaaliquando vi pacti& conventionis indicunturb, ur collectis quàm ctigalibus propius accedere dixeris.- b Rr
21

*
1046 Diſceptatlo de jure Vectigallum,
) Collectationem acciſiæ eſſe regale& competere ei, qui Regalia exlm peratoris bencficio poffider, tradir Mynſ. decad. 1I. reſp. I. n. 87: jund. num 99. G 90. Welcher die Reichs: vnd Landſtewr einnimpt Gylman. deci 3 7—. 23. Daul Wfeb- ner. in prat. obſerut. verb. Schatzung eo verb. Pngeld. Anonym. Adwoe. in eanſ zn Fuggeris contra Mexelrein edito, c. 4.tit.9. Adminiſtratores quoq́; civitarum, Gyimd deciſ.3 7. u. 2 3.& qui juriſdictionem Peur Frider. deæ mandat lib. 2 c. 4.n.3 eli Len d9 rumq; rabernarum(mixti Imperii teſſeram Thom. Mich. diſp de jurud. ceucl. 10 3u 5 idem jus habent. Wehner. d. loc.in verb. Vngeld b) I.r.S vicin itas ſfne qui in loc. pub. l.omnes 1 2. C. de oper pub.1I. 1.. de imm. nem. conced. Bart& Da. in 11,§. us quod quisq; uni verſ. nom. Matth. Sreph. de juriad. lib. ⁊ pag. 2.c.2 2um. 40 Aliij racea. concl. lit. f notati,& in ſpecie Vngeld a acciſtam eo, quo diximu:, modo mponv ſcxi. poére Compil. gymphor.tom.I. tit. 2. d. vot. 1. n. 60. Rurg. Anland. in dec jur. vntrou claſ. 2.9. 1 8. c) Collectæ ſiquidem aliquando vi Regalium c. un. ibi, extraordina- ria collatio&. quæa ſinr regal. I placet. 8. C. de excuſ. mun lib 10. Menoch. con].3 2.nu.30. Weſ.conſ. 27.2. 10. Modeſtin. Piſt. conſ.9. n. 18. vol. 2 Knich de Sax. non provoe. ur. venh Ducum Saxon. c. 5.. 2 80. Loſa. dej ur. univerſit. p. 3.c. 9. z. Florez de Men. prad. quuſl. 21 n. 11. aliquandojuriſdictionis indicuntur. Weſemb. A. conſ.*⁷. n. 20. Renr Roſenth. de feud. c.; concl. 74 ſub lit f. loan. Gutiereſ. lib. 3. quaſt. prad. 1 5r nu. z0. Erneſt, Cothm. conſ 1. num 4 3. lib. 1. Quôd verò in cauſa Teutſchmeiſter contta Branden bapud Meichſmer tom I lib. 1. deci. 48:n. 7. das Vngeld diverſum à collectatione ſtamitur, id de modo impoſitionis acciperem: regulariter quippe ſi onus reale incumbar, per æs& libram, Loſæ. Ae jur uniwerſ.d. c. 9 n. 16. 8i perſonaie in capita collecta dſtii- buit ur. Weſemb conſ. ro 3. n. 1 3. Fr- Afarc. dec. 803. n. 4 p. 1. Anonym. Ad vocat. conſ. pir, impreſſ-conſ. 4 3. 27 5⸗col. 2. Inter Var. Germ. conſ. 1. n. 4 5. 8ol. I Everhard praſ.con 4z. n. 3.Inſtar tamen vectigalium exigere collectam valdé utile eſſe exiſtimat, Trenta- einq. var. reſol lib. 1. tit. de jur. fiſc. reſol.. n. 5. modõ fraus forenſi non hat, Nupetts annis Cæſarea Maj-dem R. S. B. privilegium deß Vngelds/ haud adhibito Ele- ctorum confilio, conceſſit, ut vectigalium, de quibus nodis hic potiſſimum leimo eſt, ſpeciem non conſtituere has gabellas penè perſuadear. Der Marcktzoll 3 eum pertinet cujus forum eſt. S fin. I nſtit de contrah. Enpt,& uni verſitas. de rer. divi.. Veſenb. conſ. 6 2. 7. 6 7. in Symphor.. tit. 2.d. vot. I.2. 6 8.
13. Proinde ex jure conventionis manantes ac on ꝗ omnium a ſed majoris partis 5 collegisliter« requiſito conſenſu impo- nendæ. d
a) Cuiquam tame erari ideri poſſet veri am ab omnibus& ſin-
. quam tamen contrariam videri poſſet verius, cù dug.
gulis ſemel decreta collecta ſolvatur,& id ſuper quo ſtatuitur, non ſit comm 1 luribus uti collegio, ſed potius divifum. l. venditor 13.§. 1com prad. Lus:ue pens. in L. 1 3„ get ir,ab ombibus 45.fin. q. 24, C. de quib muner. ſenon lic. exeuſ. Qiod ergo omnes taneν e gi-
debet probari a. quod omnes. de R. I. in 6. In. C.de auct preſt.& minus Pals man 4 norem poteſt ligare l. per fundum. 1. If.de ſer vit. ruſt. Sigim Lofred. conſ.5-n 4 ſeq. Fr. Marc. deciſ. 4 5. Vincent. de Franch. deciſ. z. um 4. Surd. conſ.6 5,n 1 Suan 1. parem, in quo ei nullum imperium eſt, I. ille 13.§. 4 frad Trebels. 4 de 9 Pn enſar de elect. G. Pap. deciſ. 424. Loſæ. de jur. uni verſit. p. 3c. 9.7.Il. Borgnin. Cavaltan. 53 2. 4 F. 2. Alphonſ. Villag. de reb, Eccleſ. recuper lib. 1.6. 122,9
ciſiæ, non quidem
oler. con w1,7.235. G 4 Sohein Meichſr
4 4
uihtn rün ne mn b. sotaae am ot au ro ur-um xipi lleareu Anmmn deſide, 7119. aaſde Ghego dIſaunc ſg.). tilt eſt N.dbr Ruom. legial 482. iS hde as dar ar dee 4.
dinei nlem
A lec 4 n far 3
6 11
däoh

Aa, e 5' 4 naneo el aa. p 31 e 1oo 5 8 mtinapa 4ncoſ iunenamm.
eren3e lo.Maſan,
dol:axum 1h) .) 34 ☛ Plnauibiij
1V Auſnun
1. 1,=AIIſuk
b 9 T ben
1 e dnn
1 4 9
1 1
Tent ae it omim geld da a coltber lurite i e doustech 16. 1 2 busiaa 303, 1 Lrunmcanſ an h
1n ül- A
1 1 8 1 „
im Ke ltile ckauin Im. mod e Hreuini 1 1: gehds iihott
. 4 44 enſood 6Ot ⁸α dbS lrh an
49 Medär pene A ear. M Thh
L
R aerwa T Vr ſ unm
1.5,6 6 ag mit arres arlen 9 2„ 2In ne aißto coh uit m dilo
„ 7 3 4 a jusclwä ur Erprim, de fanma uns N. 70 12 4 2
——
wnun Cunu
xX 1
3 E Cn ue 1
4 1 W
D. Heuricl Klockent. b 1047 Heichſm. tom. I. deci. 2⁷. n.2² 0. Braun. Hiſtor. Hand. Tom. 2 72. r.† 6 28. in quam ſen= tatiam nonnullos Imperii ſlatus conceſſiſſe refert Varem. ab Erenb. de ur.& ſub- Nragn. 7. 6.n.53. Quæréno viſſimis Imperii Comitiis in hac quæſtione tractata fue-
lut aota adeo ſun:, ut hicre ferre non expeciat. 5) finis& cauſa contribu-- ioaum potiſſimũm ſpectanda venirt,& ſi talis aliqua appareat, quæ publicê, ut u-
iierſis proſit, ad onus, quod exinde ſingulis imminet, non reſpicitur, Modeſtin. Piſt. mnſi. num, 3 5. lib. z. quia ſecundarò, non principaliter commodum,& diſpen- ium rei privatæ in quæſtionem venit, Peer. Surd. conſal 6 7. num. 31. Publica igitur ceſitate urgente, quod majorihns-xoti Indirur, minera-difercpanti ligat. kIdeannol 5 12. Es ſollen eo de anno 1155.5. Vnd damit/ ꝛc. Ioban. Calderin, conſ. 6. ſnut zit. de his quæ fiunt à maj part. cap. Alex conſ. 68 n. 7 lib. z. Cravet. conſ. 27, in fin. Hemſ. 19 5./. 8. Elbert. Leonin, conſ 2 4. u. 1.& conſ. 7 1.n. 3. G 8. Schurf. conſ. 95. cent. 1. Nu Teßaſ. de æſtim p..c. 2.n. 2 1. Fr. Marc. dec. 885. n. 4,pf. 2. Thomat. de collec.§. retenta. uI PGregor, ſntag jur. lib. 3.c. 4. n. 10. Steph. Gratian. deoiſ. 217.n. 3. Henr. Roſenth. de fu,.concl. 75. uu 1. Petr. Bellug. in ſpec. Princ. rubr. 45 S. quam wis. n. 6. Garſ. Maſtril. 149.7. 7. G 8. el ipſorum colle garum conſenſum in collegio interveni-
uneceſſe eſt, alioquin non profecerit collegas omnes ſeorfim conſentire, lohan. hin C. de reſcind. vendit. n. 4. arg. 1.2. C. de decurion. lib. 10. l. nulli 4. quod quisq, u- nſinom. adeo ut non ſufficiat ratificatio, cũm à priacipio nullum fit: niſi illa
in eollegialiter. Bald. nov. in tr. de ſtatut. ver b. uni verſir. n. 1. Nie. Loſa. de jur. univerſ. le3,n 82. Villagut. de reb. Eccl. recuper. lib. 2 c. 5.n. 104 Ioan. Bolognet: in l. omnes po-
uln, F.de jur. GCæwal. in ſpec. com. opin. contr. com J7. 436. d) Cüm ratio di-
ſaltetis darinon poſſit, meritõ idem jus obſervabitur. l illud. ad l. Aquil. 10. Con-
ude diſt. I. M. An. de Amat. deci. 77. uu. 13 Sreph. Gratian. diſcept forenſ. 21 3.n. 22-
Ca Barz deciſ. 20. /. 31.
14. Fideliter impoſitæ gabellæ ſolvendæ ſunt, a& ſiex cereviſia
uinoin civitate epotis debeantur, ſtatutum fieri poteſt, b quo civibus
fundem cgabellæ alio, etiam extra territorium ſtatuentium potan- diank ſecedentibus pœna imponatur.
11) Fab. Je Mont. de Empt. vend. ag 4. rinc. n. 51. Petr. de Vbald. de collect. n. 3 7. Wmuiſde fart. g. frandoloſa. n. 3 1. Bertach. de gabell.p 9. in pr. Iohan. Gutierrez. de Gabel. q. em. ⁹) Ordinstiones& ſtatuta circa gabellas fieri poſſe tradidit, Toan. de Anit cnſ. 1 10.2. 1 2. quod ita accipiendum eſt, ſi ſolemnitates, quæ aliâs in conden- isſtatutis requiruntur, ut videlicet ublicé con gregetur populus, propoſitio in ejus Reſentia fiat,& deſupet omninm velmajoris partis conſenſus interponatur.§. lex.§. lhelitum. Inſtis. de l. N. G. G C.l. 2§ eodem tempore ff. de orig. jur.l fin. C. de legat. lib. Cnber deproceſſ. execut, p. 1.c. 3.2. 10. intervenlant c) cui occurrendum eſt.
ln ſend 39 J.de R. I. z. iner I ſol. mutr.!ſi cui. 9. ff. de ſerwit.& æquum eſt, eos quĩ
euuſmodi acciſiarum folutionem, ab liis impoſitionibus,& gabellis, quæ ca- Matm pro neceſſitate Reipub mponi poffent, lib eri ſunt, bona fide& ſine dolo ſol- ſitWverh.praſ.conſ. 4§. n. 3. Minimé verô i lud ſtatutum exaudiendum eſt, quaſi e-
tttebibere cives quoloci velint prohibeantur: ſunt enim ſtatuta ſtrici juris. Ut P—
lndi caufa eos alié abiiſſe probandum ſit: nam ſi aliter inteill gatur, ſpe- u monopolii J. anic. C. de monopol. tale ſtatutum præ ſe feret. vide aliam ratione 22 3. Apl 1
)
X
S

7
— 1048 Diſceptatio de Jure Vectigalium, apiid Boer. deciſ, 12 5. 4 in fin. Ideo in non diſſimil bus terminis, ſtatutum, quo fab. diti ad molendinum civitatis, relictis aliis, tantum accedere jubentur, non valete concludunt, Villalob in comm. opin. Verb. Dominus n. 114 Boër. A. deciſ. 1 25. uhi in fn it judicatum reſert. Co var. in e. poſſeſſor§ 4. n.7 de R. J. ia 6. ubi communem& veriorem ap- pellat. Bertax conſ. crim. 419.n. 7. ibiq́;, Claud in addit. Menoch. de arbitr. caſ. 169.h, 18. Gratian. diſcept forenſ. 89. 2. 14. G 15. ubi tamen n. 16 Aiſtindtioem Baldi conſ 4lo li. 1 defenſam â Cravet. de antiq. temp ꝓ. 4§. circa pramiſſa. n. 6, probat. d) Ur ita ſta- tui poſſit imp:dire videtur, quòd imperium eju:, qui extra territorium legum dcit, impuné ſpernatur. I.fin. de jurisd. c in. de conſtit. in 6. tum in ſpecie ſtatutum pœna- le non liget ſubditum extra territorium ſtatuentis delinquentem. Aeconſtitin 6. ibiq́; Canoniſta. etiamſi ſtatuentes velint, quòd ſubditus extra territorium delin- quens teneatur. Abb. in c. ã nobis de ſentent. excommun. His tamen non attentis ſen-
— renutiam affirmativam veriorem judico. S enim ex ertore Canoniſt. proceſſit 4.c fn.
Aaconſtit. uti Anar. Barbatiam docuiſſe refert Ewerh. præſ. conſ. 4 5 13. pro deciſionis fundamento id allegari nequit aut, ſi rarionem habet, de merè extranco istelligide- bet. Id. d. conſ n. 24. nam ſubdito extia territerium in legem ſupe ioris del uquentiſ ita cautum ſit) pœnam irrogari poſſe tex. eſt expreſſ. in! fin ff.de aecret. ab ord fas Bali- in l. de quib. de legib. Burſat. conſil. 77. num.. de quo in materia præſentis ſtatuti eo minũs dubitandum eſt, quod cives delictum, egrediendo territorium inchocnt Sed inchoatum hic, alibi verô conſummatum delictum judex utriuſque tetiito- rii punire poteſt. cap. I. de præſumption. junct. e. fin. de for, compet. quam communem eſſe opinionem, quicquid in contrarium argumentetur, Felin. in d. c. ſin. num 14. G ſez. teſtimonio Addit. ad ennd evincitur, Clar. in§. fn. quall. 3. Veri. lem pono. Farinac. conſ. 4 8 num. 6.& 37. lib. 1. Bertaz. conſil. ci vil 3 6.n. 42.& in termunw F Verh. d. conſ. 4 5- per tot..
15. jInferioribus tamen à Principe ſupremo exigendi perdpien- divè vectigalis facultas beneficio Principis a& præſcriptione hominum memoriam ſuperante 5 competere porteſt.
a) c. ſuper quibusdam§. praterea. de y. S. Spec tit de cau poſſeſſionis& yropries,ſ 1. verſ. quid de colligentib. Bertachin de gabel. p. 1. q.9.* 23. Robert. Marant. conſ. 183,1,5. Azeved. ad conſt. regn. lib. 6. tit. 1 1L.I. nu. 6. G 7. quod adeò verum exiſtimatur, ut ne quidem ab ec, cui conceſſum eſt exactionis jus revocari poſſit. c. in noſtra. deinſur- I. quod ſemel. ubi Bart. f.de decret. ab ordin. Lud. Molin. de H ſpan. primugen. lib 3 9eh n. 16. An autem ita cejus, cui conceditur, ſit, ut in commercio ip ſius cxiſtat, vend que poſſit? Juriſdictionalis ex hodierna conſuetudine vendi poſſe notant Caaha in rubr. c. 4. 2.. 19.de conſlit Princip Petr. Ant. Petr. de jur. quaſit. non te 1.4. 19 3 Pe. Aym. de alluv. lib. 2:c. 6.. 24 Fr. Viv. deciſ. 126. n 6. eſſeque in patrimonio domine rum loei ſicut aſinus in bonis ruſtici ex lacob. Aurel. 1o. Dhilip. Monſbel. conſ. o, 37¹ facetè refert, quod tamen de jure exigendi vectig lis ſi feudi titulo datum Niaun mare non auſim, ſed domini licentiam exigendam eſſe, Bart in diem— Fde aq pluw. arcend. Bertachin. de gabell.p. 1„. 3 9. cum ſeq. niſi eſſet in bonelun 5 ſe,& heredibus quibuſcuaq;. Gutier. de gabell. q. 4 μ. 15.. ⁵) vis ennale i c) necverendum eſtboc privilegium ex defectu poteſiatis, quaſi Regi veh hna. gnitatem,& qaæ esadhaærent, alienare non liceat, loan. Lap.depal:rub,i ehe, 2.nol.
20IA.
7
7ge. aaläd 4* Alelaa!- imom! 16, jonae
plle
flln! 1 ſete Güdat9 — 0 denita ſgye.. 122 Muc! 7 90. minq. ud aac mum ne hee. C.; tevel. 38e.D eutile dlum gabeo, tum dt tarho⸗ adcay därer, lzece nii zuns 1 nſ düt teſ fajudi nädha

A
mn. D aha. 3— terxind
61 3 Kmh 19 3 ünſean
mi 1Tlentema dod ☚ Jelt tar ml 1.r unraai . Caanrän de m aa
h
u
dals 11ſ 4
a nh e xettenw 1n g rlxiabea yr d 2 Fkunudl
aldalans
e5 artun e 1, Hoio tnwolehn mſ ä n tenmigt In d amm gadien 1t a ar hanllhm 1r KSn uiſan A Miüſsaucumt
WM
zabonee 7 Tnoaigin d relartanun le JA zunſrlhat J, kulent Anaau 1 1öfennatat .. Tr. 2wshty vi eolrunn iißu yui Ducr o il 9 jpolſeonu 3 ddi pellen 1
en
1 wuſtuntlal V 42 de täfinlb 4 dulub n eutulauns illeltui ohé e an 8■. 6 b . uisqul Reyin
31/ ℳ 8 hnhc
4 - f
4
2——
D. Henrici Klocken. 1049 1707§.n. 40. de donat. int. Vir.&r uxοr. Vaſq. de ſucceſſ creat.§. 26. num. 82. Azeved. ad anſt.:eg.lib. 4.fit. 15. I. 1.2. 47. impugnarum iri: quia allud eſt ſupremam juriſdictio- gen, aliud perzipiendi vectigalis poteſtatem tribuere, Gutier. d J. 4.n. 2 1.illam, niſi lomicida fuiipſius eſſe velit, concedere nequit, at bene hanc poſtremam, ſi inde
marimum lmperio decrimentum uon creetur, juxt. trad. concl.. 16. Quoties Princeps privilegii hujus cauſa aditur, libello ſup- lcl omnes circumſtantiæ negotii, etiam quæ in contrariam eum mo- ſere pollent ſententiam, inſerendæ ſunt a,&, ſi res ita exigat, commiſſa-
Ab qutin rem præſentem veniendo loca omnia diligenter oculis ſubji-
cant, petendi ſuntb, hos, ſi partem adverſam citare negligant, nulliter demandatum munus peragerec, juri conſonum eſt.
a]) Omnia reſcripra Principis conditionem eam tacitè in ſe habent, ſi preces etitate nitan ur,& modicum jus partis, quod noa exprimitur, vitiat gratiam, e, pen. reſtript. I. 1.§. I.f. de appellat.. 2. C. ſi contra jus.& util. pub. Bapt. Leonel. trat. de ſub- nt.reſcript q. 1 2. art. i. in pr. Georg. Acac. Enenk. de privil. lib. 1. c. 6. per tot. Maſcard. de jrabat, concl 1 123. 5. Natt. conſ. 6 36, 21. Menoeh de arbitrat. caſ.z01.2. 10. G. Pan- diral conſ90. 2. 9. Gratian. diſcepit forenſ. 2 8 3. n. 20. Propterea exprimenda ſunt onera corum, in quorum præjudicium vectigel imponi petitur, Albert de Roſat. in rubr. C. nwv. vect adeoq́, na ra adumlocum bi vect galis jus d r poſtulatur, aliis pedsgiis graratam non eſſe, Mynſ. 5. bſ. 3 1.n. 1. Roſenth. de feud. c.. concl. 44.7. 6. Sixtin. de re- SAllib. 2.c. 6. n. 3. Villalob. com. opin. lit. P.. 297. Sichard. in rubr. C. nov. vect. nou inſt. a. Axeved. ad conſt. regn lib. 6. tit. 11.I. 1. n. 10. G. Pancir. conſ. 16 1. 7. 13. verſ. ſed quod eſt hrtius,&rc. Diſſ. aid. Natt. conſ. 3 40. /. 7. b) arg. l. ſi irruprione.§. 1. ſf fin. regund. Knldéutile eſſe contendit Roſenth d. concl. 44./2. 7. ad ò ut prævi à hac inſpectione cosceſſum privilegium à vicinis impugnari non poſſe arbitretur, cui facilè ſſen- ſumpræbeo, ſiomnia bona fide& legiti peracta, cauſa illæ, quæ aliàs adImpe- nationem neceſſariæ ſunt, concurranr. Si cnim obreptionis vitium demonſtrari poſſit cur hoc privileginm eodem modo, quoalia enervaretur, Cacher conſ. 9. n. 43 Kjam dicam. c) Regulariter quofies commiſſio ad ocularem inſpectonem decernitur, Commiſſarii partis citati itteren-.&& Zaſ. Ruland de comm p. L.Aib. 3.6. 7. n. I. Hec. Felic. de ſocietat c 3 9. n. 32& ſeq. qui notabili- ter ſcribit, locorum uſitationes ita eſſe deſcribendus, ut juaicis voluntas& animus non de- laratur: quod ante ſententiam illi fucera non licet,& cavendum ipſi eſſe, ne ſcribat parte adverſa praſente,& conſentiente eſſe factam viſitationem, ſi veré non fuit praſens,& in eramine teſtium ad perpetuam rei memoriam, aliisque probationibus faciend s, luæ præjudicium alteri pariunt, pars adverſa citari debet, Gail. 1.25/-94. 2. 4. An non
autem ab hac regula caſus privilegiorum excipiendus erit? Conceſſio enim eotun-
dem actus ſuprem= Ma eſtstis eſt, quem contradicendo nemo impedire poteſt, Natra conſ. 6 3 6.n. 1 53-&☛ conſ. 509.n. 10.& donum, ſeu liberalitas ſuperioris c. ſi cui Wde prabend. in. cui f ænum injici nou debet, Bald. in I. nam ita Divua. ff. de adopr. Alert. Brun. conſil. I. num. 7 1. Ciratio ergo partis adverſæ minimé neceſſaria vide- tur, P. Rebuf. in tr. de lit dilator. gl. n. 8&x traci. de evocat in praſat. n. 76. Toan. Bapt. A-
Mn in prax.jua.§. 7. C. 3 lim. 3.n. 1. Pet. Ant. Petr. de poteſt. Princ. in clauſ. de plenit, poteſt.
Rrrrr-⸗ 2. 3.
3 1 3
———
———

4 h 4 14 6 7 8 1050 Diſeeptatio de Jure Vectigalium, 4„ 4«2 4* 82 4 4 n. 3. fol 6 2. Courad. Lancell de off prætor. in ei vil. tit. de citat. limit. 3.n. 66. G Gy. Suyd. Nll . conſ. 55z. n. 10. Andr. Knich. Entyclopad. c. 9.. 3. loan. Bapt. Coſta conſ. 9. n. II. Seraphin. uumi 1 1 Oliv. Raz. deciſ. 104.n.1. Iu propoſita ſeparanda mihi videntur privilegia, quæ Drinci. asiil pem abſolata poteſtate concedere velle apparet, ab aliis quæ cum cauſæ cognitione eri * 4 tribuuntar, de prioribus vera elle poffunrt quæ jam recitavimus, vix ac nevix qui- tiinc dem de aliis, d. J.3 8. e 3 9 f. de adopt. 1. 4. C. de emancipat. liberor. l.2. in jin ffdenatalis. m. lu reſtit. l.fin. C. de aut hor. ꝓræſt. Aug. Bero. conſ. 72. nu. 2. ib. 3. Zaſ. conſ. 16./. 3. 18.10,2. 1 Albert. Brun. d. conſ.1. n. 74. Ant. Galeac. Malvaſia conſ. 1 16./. 42. vol. 1. Georg. Acas. B 4 ͤ nenk. de privil. lib. 1.c. 6. n. 8 Hodise autem ablſoluta poteſtas Imperaroris citca vecti- Allo- ..—. 1. 3.,, adir V galium inſtitutionem reſtricta eſt, ut concl. 9. dixi. Im ò cũm ad ocularem inſpectio- Mcditt ... 47.. 1 2 nem commiſſarii depurantur, cerriſſimo indicio eſt, beneficium non niſi caula bene bus te ͤͤ cognità conceſſum iri,locum erge invenient que poſt Tiraquel. Aſin. d. c.;. lim 3,7.4. ecig 4... 71...... Kie notat. Præ erea in omni actu judiciali& extraj udiciali hi, quos res tangit,& quorum intereſt, citandi ſunt, Natt. conſ. ⁊ 42. in ſ& conſ. 204. num. 7. Bertaxz oonſ erim.316.) num. 3 Fr. Monald. conſ. 7. n. 1 2. vol. z. idem quoque in juris in priv legiis tertium auire gravantibus, Caſtrenſ.in! ².2. 4. C. de temp. appel. Rol. A vall. conſ. 3.n. 149. vol. I. Afnd. Ad lim. 3. u. 4. Iac. Thoming. conſ.; 4. n 53. Sed vectigallum exigendorum privilegiaſem. imiaa per cum damno alterius conjuncta ſunt, præcipué verò vic norum intereſſe in cis mbà. verſatur. ella, u drri, — 17. Per inveſtituram a ſi quis ſibi ab Imperatore b, unã cum ter- 14 6 1 5 1„ 4 4 4 4 2 2— 2 4 4— 47. Hue. ritorio vectigalia illic exiſtentia conceſſa contendat, in ſpecie de iis in rer 2 4- 4 1— 8„ 8 4 ,5 3 * 4 inveſtitura dictumc, aut omnium d vel quorundam regalium cum adje-· uu,, F. ctione clauſulæ generalis e conceſſionem ſibi factam, ut demonſtret ne- uſnn ceſle eſt. a 4 1 9 Thl, m a) Per eam regalia feré omnia, Roſenth. de feud. e.. concl. 10& vectigalia is uni b cl. 33. 2. 6. inferioribus commun cantur. 5 Hunc ſolum nomino, aan;
5
1* 4. 8 t 4. 8 1 j. hss dirione vectigalium(quam decennio quovis faciendam butsvit 3 dahrum Imp. in Welt. Reform. c. 2. /. 5. ut animadvetti poſſet, an ex uſu Keipub. apun
2.„* 4. 6 ere vel minuere) velnova conceſſione eorum, quæ Imperio aperta ſuns
ea au Riga
PP. ER. conſesſum non exigo. uodenim in rebus Eceleliaſt cis lcat tinfen Nioin.
ri ſolitis receptum, ur denuo locari, Seraph Olivar. deciſ.1490.n. 1.& exeiſ 6 6 auni „ 0. 9 1. 1.
cleſiam ſine ullz ſolemnitate rurſum in feudam darl poſſint, c.i. in princ I. Feu dund
Guid. Pap. deriſ. 100.& ibi Ferrer. Iuſon conſ. 15 5.lib. z. Covarr lib. z. Var nſaleiy us ain, Guil. Redoan. de reb. Eccleſ.non alien.:it 1.§. ſimiliter dare in Empbyt.. 23. N att tonſ 9 ina n. 2 Bertaæz. conſ. ci vil. 0§5§. n. 18. Mynſ. decad. 1 1. reſp. 9.:n. 1. Fr. Monald con eaf. 1
Galeac. Malvaſ. conſ. 116.2.I.& 2.id meritò hoc caſu obſervatur. N E venn nh. Kal. 2. 1 3. V0l. 1. c) In generali ſiquidem jurium conce ſſione regalia non 4 s. KFhhi Hahaud veniunt, c. 4. de off deleg. e. 1. de capitan. qui cur. vend. e. fin. 2eoff vitan. itgg
2 4 7. 9.7. Jts Natt. conſ. 6 6 1. n. 7. Rol. à Vall. conſ. 4 2. 7. vol. 2. Weſ. conſ. 46 Q u.2 1 ℳM 297 6 3. äiu 2. M. Ant. Peregr. con.. n. 3. vol 4. Schrader. de feua.&. 1. 2.27. deueg(48,7. lin ſpoſitio omnes caſus includit, Sign. Homod conſ. 9. n. 26. Dec. conſ.5. n. 2. G Conſ,
;.— 1;„,de zul. 1.& Regalium omnium appellatio comprehendit quoq́ rectigalia, Roſenu 4 ib. k.

6 82 g 2. helrae
in Araauig, 5 9⸗ tau e e manan Suoot he Pynlgn AT aa u a
d- 1
dal ſanoäula cp. d mauene diab. 1o uhmicr. Rcd a gent quot HutalMads
mid S Wdmukee
1,41. Aulatniil tt. umnn, ernd wacia k uin Wkeualte
2 aee rn elefehian
3
„Bo ald icbletält
3
uur Kut 3
„eerurulu dl Soclüfalst,
1 WsMammmdn „d Sitt Nne 1 I. mulan,9 *(Tuunaht 21 Aame
4/½ Rn 5 ¹
1 .
1 1 1160 waliN7t 54 palu 1
4
4
D. Henrici Klockelt. 1051 Vrcnel.14 n 4.& gI. in lit. d. Odlav. Cacher conſ. 31.n. J. Boſſtit. de regalib. /. 23 Ro la
pulconſ.l. n. 17.& ſeq. vol. 2. I. Cephal conſ.·3 9. 2um. 17. E ſeq. 4) cüm primöm Næcedit ſpecialis enumerati o,generalis ſubſequens clauſula ea complectitur, quæ
lint ſpecialiter expreſſis ſimilia, licet non majora, c.ſedes. 15. de reſcript.! fin.§. r. de
ni.vin.& leg. Roman, conſil. 271:n. 2. Peregr.de jur feſc. rubr. 2.n. 100 lib. 1. Molin in
anſuet. Paril§. I gl. 5.n 60. Mozz. de natural. feud. n. 25.
18. Etenim ex territorii cum juriſdictionea, jurium omnium 5, Kpertinentiarum e conceſſione tale nihil evincitur: niſi perſonæ cui conceditur qualitas I& conſuetudo concedentis, qui fortè cum vecti- nlibus territorium concedere ſit ſolitus, e id ſuadeat; aut alia jura præ- tet vectigal ibi dominus non habeat./
2) Contrarium Sohrau. de feud. p.; c. 4. n. 38. hac ratione peiſaadere cona- tunquod vectigalia inter juriſdictiones, feudo cohærentes referantur, Bald ia l. f⁰- fandia. O. de execut. rei jud. neq; infrequens ſit, ut cum territorie nonnulla alia rega- lſumina videlicet& bona damnatorum transferantur, Alex. conſ.3 5. lib.. Cui re- ceptam Dd. ſententiam oppono, Regaliasc D.incipi TeſcrY- rquæcunqi verba generala,& gencraliſſimanon cenſeri tcanslata, Boſſ tit. de regal n. 25. Molin, in con- ſt Pari. 1 g1. 5.. 53.& S5. Rol. A Vall. conſ. 4 ½./ 7. Vol z. D. Herm. Vult. de feua lib.r. 1n-. Qwetta conſ. ſ.n. 3 qui feréẽ omnes de communi ſententia atteſtantur.& in ſpecie drodingenerali& generaliſfima conceſſione non veniant vectigalia, Bald. ſibi ipſi untrarius docet conſ. 2 38. Verſ. in contrarium. vol. 4. Roman. conſ. ⁊z7 1./. 1. Ioh. Vincent. dedana ſingul. 5 8 7. Tap. in I.fin. p. 1. c. 2.. 5⁊ ffde conſcir. Princip. Cacher. conſ.3 1.n. 16. G19. Bertaz conſ. crim. 2 81 n. 5.&& ante hos Bertachain. da gabel.p. 1. /. 14. Rot. Ronn. dec. Warhaa. in noviſſ. Camil Borel.de præftant. Reg. Catb c. 11.n. 47. Er quo fit, ut exem- adefuminibus,& banis damnatorum adductis tutò credere no liceat, quinimé uttarium in fluminibus ex Cæpoll.& Boſſ. Sixtin. de regal. lib. 2. cap. 3.n. 22& bonis dannatorum ſtatuendum erit, Id Sixtin. A. lib. 2, c.) 2.2. 9. e5 9 7. b) perautbo-
iintes prac. conel lit. c. aAdeõut ex tali conventione, ne titulũ quidem ad præſcriben- dun vegigalta habilem naſci dixerit, Steph. Bertr. conſ. 130. n. 1. ul. 4. c) Ber- lax conſcrim. 28 1. n. 6. recté laudans Ferrar. in form. libel. ad revocat, feud in gl. cum o- mnibs juribuus& pertinentiis. Obſervatu quoq́; dignum, ſi ædes vectigali deſtinatæ, lteudum dentur, jus exigendi vectigalis minimè tranſire, Afflict in rubr de capit. qui uir vend.7. 7. Henning. Gõd couſ. En. n 18. Molin in conſ. Pariſ.§. 1 gl. 5.2. 45. E his bene duu Sebrad. de feud,. 3.0. 4.n. 16. Cüm jus vectigalis de tertitorio ſir univerlſaliter, von deloco particulari ſecundum Bart. in! fin. ſ. de uriud. Quomodo itaq; intelligen- um ſir quod Anonym. Ad vot. in conſ pro F. contra M. c. 4 tit. 3./. 4. adſtruit, die Zoll⸗ 65 ozu jmmerwehrendem gebrauch der Zoͤll erbawt ſeynd/ werden fuͤr ein Re⸗ lilſtuck gehalten. cuivis patet. Rationi autem conveniens eſt, ut dominus, ſiædi- dosin feudum datis uti velit, juſtum pretium vaſallo rependat. d) urtpote fi ſlattiperlonæ conccdatur territorium, tum regalia aliqua venire, docuerunt alleg. taſenth. defeu, d c./. onel.14. in lit. b. Et in individuo devectigalibus idem deter- ninarit, Rot. Roman. d. dec. 331n. 15. J. in noviſſ. e) Roſenth. de feud d,c. 5. concl. 44.
Rrrrrr 2 num. g.
¹

*
„„“ ⅓☛⅛“.““—
eee e
—
1051 Diſceptatio de Jure Vectigalium,
um. 8. f) arg. l.fundus. 24 ff. de fund. in r. Zaſ.de foud„ag. 5. num. 11. ver.. Sousbec. de feud ꝓ. 8. /.. 18. Si dominus in feudo vectigalis colligendi jus non habeat, ſed id à vaſallo præſcriptione, vel alio titulo acquiratur, dubium ſuboriri ſolennum apertio feudo jus illud ad dominum tranſeat? ſi ratione feudi acquiſitum ſit, vecti. al ad dominum pervenire, ſi alio reſpectu, reſoluto jure vaſalli evansſcerę, eum Molin. de Hiſpan, primogen. lib. 1.6. 26. num. 6 lIohan Gutier practic. quaſt. 70. n.3 1.19,3. affirmarem. 3
19. Abſq; ſolo ſive territorio proventus vect gslium in fendum dari, tralatitium eſta, cæterm non exiguam controverſiam patitus, u-
0
trüm quis vectigalis colligendi jus in alieno territorio, renitente Do- mino ejuſdem, 4 Cæſar. Majeſt. im petrare, deq́; eo inveſtiri poſſurꝛinne- gantium caſtra ttanſire, forté tutius fuerit.⸗
a) Resmobiles in feudum dari non poſſunt, nam dire ctum doaminium pe- nes concedentem manere debet, quod iis datis fieri non poteſ, Zaſ. de feud,.8 nu. 21. nam aut uſu con ſumuntur,& feudum expirat: aut ſi ſerv antur, nullam utilitatem Domino adferunt, Schrad. de feud p. 3.. z. n.5 9. at reditus vectigalis perennes ſunt,& renaſcuntur, quare immobilium loco habentur, Vivc. Caroc. de eæcuſſ. bonor. 44,1.I. 5. 2. Fr. Milanenſ.deciſ. 10.n. 16. lib. I. Peregrin. conſ 4 3 n.] 2. lib. I. in iiſque dominium diectum abut li diſcerni poteſt, ut ratio prohibens ceſſet, Sons ech. de feud. 8.7.. 5) fruſtra de hoc quæri dicat aliquis, cùm jam afferuerim, non infrequens eſſe vectigal abſque territorio in feudum concedi: ſed qai intelligit, aliud eſſe vectiga- lis reditus in feudum dare, ſeu beneficium ex Camera& Cavena conſtituere,aliud teitiõ colligendi pedagii facultatem in alieno tetritorio elargiri, d ſerimen facile animadvertet-In hemate autem proyoſito vix videtur ambiguitati locus eſſe: Cum ex abſolutapoteſtate, Imperator jus quæſitum alteri tollere, Natt. conſ. 6. nu. 10,&◻ conſ 160 1.. Berraz. conſ. crim. 4 76. nu. 22. nedum ergo quærendum, vel quodnun- quam ſperaturauferre poſſit, Thoming. conſ. C. nu. 104. præcipué ratione uni verlalis domini, quod Imperator in toto Imperio habet, I deprecatio. ff. ad IRhod dtjadl.non videtur prohibendus eſſe arbitrum& moderamen, quodcunque velit rei ſux adhi- bere l. in re mandata Cod. mand. ſervitutemq́ne eidem im ponere, L.1 om eraaiſ deo Inſt. de ſervit. Cum& allàs non inconxeaire videamE.n aus Nominus terti-
torii fit, alius juriſd-ionerfmeahahcat, Bald. in caß 1.§.„coutrario de nueſen alin. fact. Abb. conſ. 2.. 4 lib. 1. Rol. à Vall conſil. 1.. 1 4 2. Vol z. ru- km. tr. de regal rubr. quæ ſint regal. c. 5./. 8. Borch. c. de regal n. 20. P. Caball. on]. 98.24. vol.2. 8 1 105 dividuo, at ſit juriſdictio penes unum,& beneficio Principis vel præſcriptiono ectigalispenes alium, Cravet. conſ. 6⁷ 3./n. 16. Capyc. dec. 96:7. 9.8
t. de regul. ¹I.6.4 Ihiin ifficu 19 ima; au um. 82. Mihi in hac difficultate duæ videntur ocurrete qyuæſtiones, primaza
tꝛ alrera; an vecti non exin- do princl⸗
unus rerritorium, alter jus recipiendi vectigali⸗ habere poſfi ter gal ſine terr torio ſit& conſiſtat: ad primam ſiaffrmativè reſponderis, de deciſio alterius quæſtionis dependebit: quia prioris dabitationis car haichn paliter in eo verſatur, an territorii jura, juriſdictiones,& vectigalia in beria omni⸗ perſonas dividi poſſint, ut interim non negetur, ſed ræſupponatur, ca) n
5 ritotf de3 de9ſ 16.G ſeq. nõ tertitorio cohærere, ut poft Capyc. perpendit Gratian. diſcept forenſ. 396.7.I Lere.
fenini agxea ferlmds miny Rrnds ardndi lahquus zalom: ttrxga nteq 1zG. aut a rnnioin nuude g7: na,ch däbheßh
äalr)
ſſendi hanz lper grnn ſgent, znend, adert Re de crit wiote fite keiter igu derrio. et A . uddt 9 ſole däir ſhte 1 0 Nan. lan mada
d

124 3gs 6. 4g a aaaltn
4 dit duüſetnte d. M n Tolu 1 aät gg.— olu lne * ennzu 4
Dreg e Fluath
* 1O ſlmn. leng rrri tah. di o0 eitinchan rt.)
oln anreaamuntane, büe ach 2äfa, 1. 1 Krred r aullöfermen- rTiu un kuſimn 41 a4an litlgwein den Memtaaas 1n aar atng ſed 5 Ilgt thſch (Cin 1E aifeuarinN teit iac miilinte rist u agruthie
Itet To. Nsgane un O ruinftu we niaKu dl
M d 94
14 4 ocud 2 b Jrutinle ummb
1 ☛ Md
7„ 1 14
1
1 1.
3
;
*
mr, l oalia l tütl 5
poranke, 4„n 1 3 Jran g„ 7
D. Henrici Klocken. 1055
Cæterüm in eaſu noſtro, ſi lmperatorum reluctante Domino territorii directo, ter- ium quendam nihil juris in eo habentem de jure vectigalium inveſtire poſſe alr.
urerimus, aut ex plenitudine poteſtatis rem tertio auferre, ſeu rei alienæ ſervi-
utem imponere, aut vectigalia ſine territorio concedere eum poſſe neceſſariò latuerimus. Priori diſtinctionis membro, ſepoſità causà publicæ urilitatis, omnia ſora mundi reclamare, docent Innocent. in c. innotuit de eled. Angel. in l. bené à Zeno-
uC.de quadr. præſcript. G. Pap. conſ. 19 5. n. 4. Natt. conſ 26 8. nu. 4. ut ne quidem utile
tominium auferre, Bart. Socin. conſ. 10./. 22.& quod longè debilius eſt, juriſdictio- umm& regalia à ſe conceſſa ſupprimere aut alio modo ex plenitudine poteſtatis de- nriorare queat, Alciat. de præſ.reg. 3 præſ. 8. n. 9. in fin. Coler. de proceſ. executiv. 5. 2.c. 2. um 38. G. Pancirol. conſ. 18 5. 14. Lancellot. in templ om. jud. lib. 1. c. 1.§. 4. verb. feæud. umrevut. vum. 10. Poſterius quoq; manifeſtæ Iuterpp. traditioni, quando vectigalia
enitorio inefe, Bald. conſ. 289./. 2. vel. 4.& in c. I. qua ſint regal. A flict. in c 1. 5 ſeen-
uum n. de feud. cognit. Iaſon. conſ. 8 1. 2. 16. vol. 3. Er. Becc. in addit. ihid. lit. i. Tiraquel. de narpgI.7.n. 36. Menoch conſ.901.2. ½ ½. Dom. Cardinal. Thuſc pract conel lit. p. concl. 1031. 2. Schrad. de feud. 3.c. 4./.z 8 eiq́; coherere, täquam nebulam paludi, tradunt, Galiu tph. Gratian. d. iſcepr. 396. /. 17. 6diametro adverfetur: Coarctanda itaque
Hpoteſas Imperatoris hoc caſu eſt. Eamq́; fententiam deciſione, quæreperitur bey
derheſtendigen außfuͤhrung/ vnd bericht/ auß was vrſachen M. H. J. B. die F. Erbſch anzunemen bewegt/ lub. N. 3. confirmo: Conſulti enim Cæſ. Majeſt. conſi- lani ſuper hac ipſa quæſtione, reſponderunt, daß die Zollgerechtigkeit kein li⸗ gender grund vnd gut/ beſondern ein jus vnd herꝛlichkeit/ welche von dem grund ind eigenthumb gar nicht/ oder nicht ohn ſonders hohe præjudicium, auch jm⸗ nerwerend gezaͤnck/ vnd vneinigkeit/ der eigenthumbs junhaber/ vnd der belehnend ageſondert werden moͤge? A q; ut ex co fundamento vectigalia, quæ in der herꝛ⸗ ſcaft M. dominio alioquin allodiali Im perio aperta fuerunt, F. A. A. in feudandum noneſſe exiſtimantes, ſi de his quempiam inveſt ri oporteat, Dominorum proprie- nts potiorem rationem habendam, via. ind außfuhrung ſub. n. 4.§. vibeuſ.Vicecan- allm. literas quæ ejuſdem feré ſunt argumenti. Sic ex vetuſto more Andium, non li- tete Regiterris Baronum nova vect galia, ſine conſenſu corundem impov ere, ſeri- krum teliquit Choppin. de jurisd. And. lib. 1.c. 49.n/. 2. Ius tamen vecti galis dividuum lled tertitorio, ficur chordam à palæſtra ait Perr. de fdeicommiſſ. 7. 1 3·nu. 486. quo laln, exhactenus dictis liquet.
20. Inveſtitus autem de vectigalibus, ab imperio eorum re ſpe- du ſubditus immediatus cenſetur a„& commodum ea percipiendi
4 4 3. 5 r 4 47. 2. ene ſolus nanciſcitur: 5ita ur juris Saxonici diſpoſitio Landr. lib. 3 art.
s. Daß in welche Statt der Keyſer komme/ da ſey jhm ledig Muͤntz vnd
ol jure evilusrit, c
2) Gail. 1.05/-21. num. 9 Ver. 2 Noé Meurer in proceſſꝓ. 20 rubr. item ein Fuͤrſt nheaane in terminis vectigalis Gruͤndl. bericht der H. Reichs Statt Fridb„.2 L 3 3 Jatis nota quorundam, als jñhaber der Reichs regalien der Herꝛſchafft M.
Somitia Imperial'a evoc-tio eſt. R. I. de Anno 1594.& ſequentium anxorum. zeluat, qur otat Cravet. conſ9 2.u. 7. 4) Pro regula tradicur. Valallos, qui
Krrrrr 3 feuda
——
———

1074 Diſceptatio de Jure Vectlgalium,
3 feuda titulo oneroſo, ob ſervitia dominis inde præſtanda, haberé efeduntur, pria-""99- tivé, non cumu ativè cenſeri inveſtitos, Surd. conſ. 15 2.n. 2 Cacher Aeciſ. 29 aum, aius! Teſſuur. deciſ. 1 32. n. 2. Grammuat. deoiſ. 30:num. 11I. Perra de jur. quæſit non tollend e.8. 1 ⁵ 1ͤͤ num. 6 1. Marcabr. ab Anguil. conſ. 1 3. n. 12 5. Bero. conſ. 47 u 8 E 11. lib. 1. Aegid.Boſſ. 7. iit de Principn. 218. in terminis vect galis, Roland. Qavagnolius deriſſeonſult j. e i „ 10.1ib. 1. quod licer de omnibus vectigalibus dici nequeat, poft Rol. à Vall. Roſenthde Kcone faud. c. 5. concl. 15.. f. de his tamen quæ dom inium urile in accipientem transferunt, anmud & quorum uſus per uſum Principis impediretur, ut in Fectigalib. nullum poiſus an * dubium remanert, Bertach. de gabell 1.n/. 4. Schrad. de feud, p. 10 ſect 5.2. 176. Roſenth. un d. loc n. 2. Regulare enim eſt, dominium utile directo quoad fructus, præferti. Cra-
1 vet. con/ſ 4 1I. n. 36. c2) Romanorum Impp. ante Carol. Magnum temponb. 1 „ 1 quibus Comites, Præſides& alii Status erant nud officiarii, jur fdictionemq́; ao-! b mine Imperatoris exercebant, arg. c. 1.§.& quia widemus. de his qui feud. Aar peſſ.c. a 10. unic. in fin. de alien. feud. Imperatore præſente juriſdictiones patebant, arg.¹ jadt. ijxſi cium ſolvitur 58 fde jud. Reſtaur. Caſtald. de Imp. q 105. nu. 7. Sebaſt. Vant. de nullit.ex non er ³ defedt jurisd. n. 138. Ahict. ad conſtit reg. lib. 1 rubr. 3 7./. 34 Coler. de proceſſ. ⁊ec. i. nu., anigi 140. Bodiv. de Repubc. 10.7. 182. Thom. Treviſun. deciſ. 1 1. n. 4. lib. 2. gloſ'in ſupr aleg. ijx. text. jur. Saxon. Ex quo autem ſciſſum imperium, juraq́; ſupetioritatis communi. augn cata fuòre, longé alia facies Imperii apparuit, gloſ. in rubr. C de ſtud lib urb. Rom. in lib. 1 1. loh. Dauth. de teſtam. in pr. n. 8 6. Verſ. hac ad Princtipes AjRict in coni regn. lib.i. 943 in pralud. 7. 2. n. 7. Nic. Boër. tract. de enſtod clav n 69. nec manuales amplids ſuntju- umo riſdictiones,& revocabiles ad nutum, ut adulatores aulici,& forenſes quæſtuaii aog blateraur ſecundum Molin. in conſ. Pariſ.§. 1 ã1 5.in Verb. le fiefin 49. G 59. ſſer.
21. Sed hi effectus tum ſequuntur, ſi veré aliquis inveſtiturm
iri 3 Gui„eoſoalia mWemc accepit; nam recognitio nuda, quà quis in feudum ſe tenere vectigilia üm fatetur, titulam legitimum exigendt eadem non ſubminiſtrat. 8 qeſtiturus, 6 foli recogni- islu,
Beneficio Principis& præſcriptione immemoriali recogt es res inter Do- ium
tioni innitatur, audiri non debet. Licet enim in necem vaſalli, quoti 0o
miaum,& illum agitatur, inde feudale eſſe vectigal aſiquand probetur, l publica uiſ 26.§. ult. ff. depoſ. Tiraquel. de retr. convent.§.1. ſeront preferez n.7 Flamin. de Rube. tonſ. yaſc 67 1/. 48.Cravet. conſ. 1000.h/. 431 G. Pap. deciſ. 27 2. per tot. Boer deciſ z211. 23:anh ikie P. Ant. de Petr. de fideicommiſ. q. 1 3./. 301.& ſeq Peregr. conſ. 26 Vol. 1Meitu]uey. zum. Aae 3 deciſ. 18. n. 5 5. Seraph. Olivar. Rax. deciſ 869 n.². P. Caball. conſ. 5.n. 26 vol. 1.d 4 wanm con/124. num. 1 1. Jus tamen vaſallo quo ad tertium, quem oneri vectigalis wijn han gare co natur, I. qua quisq; 6 4. ff.de acquir. rer dom. l.cenſualis 7. C. de donat. Andr 9. didag conſ. 0-col. 10 Mb. I. Brun. conſ. 1 17.in 12 probatione.& conſ. 184. Ver/ quæ vero? 6; mnr item ex quo. Cacher. conſil. 6. n. 48 P. Caball. d. conſ.9 5. n. 25. non adijcit, eneini n. Alex. conſ. 68. n. 3 vobz. Hotom. conſ. 1I. n. 9. non enim probat feudi conceſhoee Nd
*
— 1 keuddt nec novam ejus dationem, Nare. conſ. 63 4 1.1 1 Sed jus quod upeviteana vers dan⸗ in. in conf Pariſ. tit. Aes ſeê. aiti
Laur. Sylvan. tract. de feud recog. J. 34. 2.1. e ſeq Mo 1.gI.5. in Verb. le ßef.n. 26,§. 5 1 gI. I.n.9& trall. de uſur n. 203.12 lib. 3.0.6. n. 4.& actũ executionis, ſeu poſſeſſionis feudalis tantum d Dutionis eeſ. conj. 147. in fin. lib. z. Seraphin. Olivar. deciſ. 138 7. 2.7. nuda autem p 5 3 bat. 152. Ludu ſeſſionis in materia privilegii vectigalium nihil juvat, Fulvi. Patian.Sef ene. das
lic de Sol.de cenſib. hen emonſtrat, Caßr. d
1.

. hekuu 3 1 iähnd Kut an, drs litagtt, 9, Sllgun teud a ſaliann hinf buan tſit Sisszru „, e. agjadunn b. t.h umſtnn a 4,1. ulhtſuan umHa pennanbema
r20 A Cuahlnmn 4e ſäam ma,
1, G e nnsml u lucn 2iAnassg e geg
tur üöüntmm
in ae. emth det H bü
5
„
1 r 7 4 Dainè 47 4
4
am ex auditu& Straditione ſuorum anteceſſorum
alitas ſftatus incujas peſteſlion incfle llr. N. Everb. Præſ. con, 3. n. z.& vectigalium XtoI Kt, Garz. Maſtril. bri S7. n. 26. Fab. de Anna ſing. 661. Gratian. diſcepe foren] 18. num. 7. Craver. conſ. u, inſinRimin. jun. conſ. 2 6.2. 16. Fr. Bec. con/ 96. n. 19. in qo odioſo argumento, ſi ſlobationes luge meridianà clariores deſint 1.4 C. und. cognat. c. in praſentia 8. de ꝓro- wimmuaitaß Lauſa potior eſt, Hor. Rowat. deciſ. Lucenſ. 94. Verſ. quodautem ſumus.
443. 0. quin imõ abſq; titulo vitioſa eſſe cenſetur, c. a⸗ decimas. de reſtit. ol. Clum
abe oſ. ...
.
22. Præſcriptionem a mortalium memoriam excedentem b,
Rterum vectigalis acquirendi modum eſſe c ſuprà dicere antever- timus. 1
²) Potentiores ſi titulum juris exigendi probaturi ad præſcriptionem con- Met,on Lidentet adiendi; cüm tempus 54 7— Eium jmeelohhe⸗ Guodpræſumitur quoties inferior Patitur aliqui Lim Ee nfuam com Hiti 8 3
kem gon excuſet poſſidentem, vel ei. 5 2 mladminicula prohihentur, Vaſq. illuſt. controv. c. 8 3.2. 37. Coler. in repet. c 4./. 32. htaſtript. Papa conſ. 91 n. 4.& conſ. 150.n. 4. in fin. lo. Bapt. Coſta de fact ſcient.& ignor. iilinc 29. n.5& ſeq. Anr. Padil. in liſi aquam. n. 30. C. de ſer vit.& aq. P. Ant. de'etr. de ſaiomm. 7. 12. 238. Pacian. de Probat. lib. 1.c. 30.n. 8 0. Aug. Morl. in empor jur tit. de Hvit.7†. 4. 2. 24. 10 ͤh. Vincent. Honded. conſ. 100. n. 72. vol 2. quæ tamen de præſcriprio- mimm moriali accipi non poſſunt, illa ſiquidem vi iuni ritnlie is Kertorſionis Eræ ſium ꝑrio-ceſſat, in pundlo G. Papa conſ.6. in pr.& conſ.. n. 0. Cov. it huſſeſor, 2.§. 4.2.5 Burg. de Paz. conſ. 1ſ, n. 3 1. 33. Gutier prad. qua ſt. lib. 1. quaſt. 944.z. 5) non convenit inter interpretes noſtros, quanti temporis dica-
—
ummemorialis præſcriptio: Aliqui certum annorum ſpacium illi præfiniunt; a-
li paulô majori tem pore eam includunt, Farin. in praux erim. q. 4. /. 112. Cavalcan. muiſaſ in adait. P. I.& deciſ. 29./n. 27. p 2. ubi communem dicit ententiam. A flit. deciſ- iſn. 4.· Burſat. conſ. 17. n. 6.&r ſeq. Sim. de Prat. de interpret. ult. voluni. lib.. dub 4 n. i1Gconſ.7„ n 3. vol. 1. Ane Gabriel. cum opin. tit. de praſcr. onel. 1. n. 71. 7 3. Molin.
Hnun Pari/§. 5,n. 6 3: Cra Vet. de antiq. remp. 4.§. abſolutis. n 2&. materia iſta. n. 42.
uodin praſcriptionc vectigalium quoq́; ſufficere arbitratur Mod. Piſtor. conſ12,1n. 34,16,1. ſed centenaria præſeriptio, ſi ei jus adverſetur, tituli probarionem requirit,
Uum me poſſeſſp. 2.§. 3.2. 8. de R.I.in 6 Lua Molin. de Hiſpan primogen lib 2. 0. 6.n. 4 5.
ſrodinimmemoriali ſecus eſt, ſecundũm communem, Cravett d§. abſolutis. n. 49.
lude quam plurimi arbitrati ſunt, ſi in infinitum ſurſum verſum ita obſervatum
obari nequcat, quia per inſtrumenta, per literas,& alia documenta contrarium net immemorialem non dici Præſcriprionem, I. iarbitr. 28 de prob. Olrad onſ. it num. 18. Franc. in c. 1.n. 1 J. de præſcript. in 6. Alex. conſ. 16. num. 17. lib.;, Corn. conſ. iinum.5lib. 1. Garz. de Expen. c. 9 n. 34. Molin. d. e. 6. u. 64. Bertax conſ. crim. 3 66.n.
a Natt onſ.6 36„. 06. Quostamen redatguit Weſenb. conſ. 2./. 82. quia ea ratione
emundus, nec diluvium nobis eflet immemoriale. Ideos Molin. jeſuit, de Iuſt.&
ur g,. 3 1 4 ajßut.76. non impediri immemorialem ait, ex co, quòd conſtert poſſeſſionem
aü. duem cœpiſle poſt longiſſima quædam tempora, ut ducenrorum, ſexcen-
en norum modé initium ilhus, memoriam num., qui mada ſunt, Mum exgedat, vid. quid ad hoc reon-
elia
————————

“
1056 Diſſceptatio de Jure Vectigalium,
reſbondeat Ludo v. Molin. de Hiſpan primog. c. 6.2. 6 1. G ſeq. e) e. ſuper quihuu- dam; praterea. de V. S.. innovamus. de cenſ. ubi Cc. Stephan. Berir. conſ. 76. au.1. verſqus ſuppoſito feré. vol. ² ⁰. z. Roland. à Vall. conſ.9 1. n. 12. vol. 2. Dec. conſ 5 38 in pr. G conſ 638. in pr. Alex. conſ. 6. n. I. vol. 1. Natt. conſ. 65 5, per tot. Er. Purpurat. conſ. 4 2.7. 19. Guid. Pancirol. conſ 23 1n. 3. Tob. Non. conſ. 47. n. 8. Claud. Bertazz in addit. ad con/ patr. erim. 28 1. lit. a. Mynſ. 1.05/. 3 0.Chopp. de Iurisd. And. lib. 1. c. 91/. 2. Capyc. decſ. 148 n. 2 Gylm. de c. 14.1u. 3 2. lib. 2. Cardin. Thuſſc. in pradl. concl. lit. c. conel. 8 40. num.. quod adeo a- liqui ampliant, ut etiam ſi quis aliquando privilegio de exigendis pedagiis renun- ciaſſet, adhuc immemorialttempote jus cxigen di rectigalia recuperari poſſit, Alex. conſ 7.n. I. vol. 1I. Boſſ tit qui vect. impon. impon. poſſ.n. 3.& 5. Mod. Piſtor. Sonſ. 12,.2z. Tob. Non. conſ. 4 7. nu. z.& 5. ratio quare minoti tempore præſcribi non poſiint, ha- dtenus relata eſt: aliam, quòch vectigalia ſint inſtar ſervitutum, diſcontinuamcau- ſam habentium, Bald conſ. 370 num. 1. vol 3. recenſer: diſcontinuæ autem ſervitutes non præſcribuaturaliter, quàm tempore im nemoriali, Aug. Morl. in Empor.1 tit 6. de ſer vit ꝗ 4· per tot. Flam. de Rube. conſ. 13. n 55. 1. duam non probo: Jervitutes e- nim reales difcontinuam tanrüm cauſam habere dicuntur, Weſ in parat. f. de ſeru. n. 5. Sed gabellarum exactio eſtj as, quod perſonæ à perſona debetur,& animo per- petuò retinetur, Lipſenſ in reſol. quaſt. inſig. ꝗ.3 6. n.1.& 2. Roſenth. de feud. ⁷.. cencl. 17. n 3, dſcontinuam ergo non habet cauſam. Non ſemper autem immenſum hoctem- pus exigitur, quid ſi enim vectigalia privilegio vel præſcriptione quæſita ſint, ma- joris evtiatervallo, ad acquiſitionemj uris alteri, quam Imperatori competentis non eſt opus, Henr. Bover. ſingul. jur. Verb. præſoriptio. n. 5. Pariſ. conſ. 25 vol. 4. Thom Gram. deci/ 10 5. /. 24. A Var. Valaſc. dec. 132 n.; 3.Petr. Gilten. de praſcript p. 36. 8.2.4. Deco verò, Andr. Knich. de jure territor. c.*n. 148 E in Velit. ſua apol n. 15. ⁵ 120. calamum in civitates ſtringens, anſam quæreadi præbuit, an& illæ præſcriptione vectigalis jus acquirere poſſint; Sienim privatorum loco habeatur, Beoër. de cuſtod. clav. nu.38. ſeq. Capel. Tholoſ.deci,. 34 4. Gail 1.o ſ. 7.8. 8. Loſa. de jure uni verſit. lib. l.6. 2.2. 34. Kre⸗ galium quæ ſine regalt aliqua dignitare poſſideri nequeuat. I. poſt prine ic his Au⸗ 4— feud. March. omnino incapaces, nec
pud. dar poſſ e. in verb als qua:egali dignitate de⸗ immemori:lis eræſcriptioinganaces crav dt antig tenp 45 — 18.Ber-
ria ſingularitatis.93. Cawalc. de 27 · 32. M. Ant. Peregr. de jur. fiſc. lib. ü·tit.8.n 18. taz. eonſ.civ. 46,2. 44 Er de Clap. Aeci ,35:1 2.n. 7. Surd. conſ. 301. n. arolde Ga de except. ad mater. ſtat except. 4 n. Ledhu c argumentationi tanta visrtibuendane eſt, ut non eontrarium tanquam verius amplectendum: Quicquid enim olim— rit, ho die Civitates, quæ propriam juriſdictionem& merum Imperium rrern jur a Principis habere, gl.in l. fin. C. de praſcript. long. temp. M. Ant. Amat. aeeif1,t Vant de nullit ex def. jurisd.& provin ciam een ſiituere ſæparata antur, 3 4 de Hiſp primogen lib. 1. c. 1 3. n. 5 5. Nic. Loſæ. de jur. Vniverſ. Bart. Novel.de Fur. van 5 in pr. 72. G /ſeq. Nos ergo privari, nec ulla incapacitas;& quod de—— ſcriptione dicitur, eam incapacibus uon eſſe profſcuam, tum obtinet, ſi t 5 eans citas ſisr quæ nullo unqsam tempore ſanari oſfit- qualem Hiicis in præ beni 1 ſtæ adſcribunt, Vaſq illu r controv. 3 jas alcavalus contrà el Rey. loan.G5 eates non ſust, cumm& bilitet, Bald conſ 189 1. I. 23
2 3
decimis Eccleſiaſticis, cominuniter Qand 91 n. 6.& ſ& lege H' ſpanieâ prĩ vatis depræſcribir tierrez de gabellis q. 5. 6. Sed hoc modo inhabiles civita
tos quoſvis ad jura hæc publica tempns immemoriale ha vol. 4. omncsin hoc concordare aditruens.
e40.3 Nio- m yin dn f. Ilädht ras: ar. d Aff inc. lun, d Ri“

e ns, ne
1 dom den 2 t dliuln tigrlurenett, 9 lthenun
E re-rattänh ad
3 8
anium ltann en älonimun ein er Auhieu A um ogaalae 2 2:daenn ſhu 4m d c etlou huünn * r Lheriau mig 22 Heraurncuaieuemn. * mlanxuegalrln *. Alrxxraümagentbla 1 anlan nelun he uu'manke eh A — Luſi unn 1 4₰ lerrirtoxn üſ — r belrtäte 2 uureuinläntus s 3 eqteul ajftdn 8! leimünn, 9 l vn uenein 9,
ww,ſehewtrdce 1-1 vuyeſt o0
On
ie 27eNa 4 6 5 eulhunr en l1dc nun dils Vn
. umaun, Ice
1s”
atereadiii, qu.
üücui ob regu am, qud affi rmantibus duobus plus, quam mille negantihus, creden-
b D. Henrici Klocken. 105 23. Quæ inſtrumentis& teſtibus, betiam ex univerſitate jus
wct galis percipiendi ſibi adſerente, productis, c qui, quòd ipſi vide-
int, Raudiverint â ſenioribus, vectigalia illic loci citra cujuſquam con- mdictionem exigi,& exacta faiſſe ſemper, de eoq; fuiſſe communem
mam, nec contrarium obſervatum unquam, deponunt, evidenter gobatur. b
a) Acquiſitio poſfeſſionis inſtrumentis probatur, Albert. inl. cum res. C. de
pulat Maſcard. deprobat. concl. 1 184.1. 30.l. Capt. Coſt conſ. 7 8. uu. 5. Weſenb. conſ.124.
nio præſcriptio e go indé demonſtratur, cum de præterito præſumatur in præſens, Ilenoch.3.praſ.9 3 num. 7. imò in auriquis plus inſtrumento quãm teſtibus creditur, Ogvet con 4.. 1. Ferrer. in not. ud G. Pap. deciſ.ʒ 5ᷣ 7. 5) Si veròô teſtibus ea hbillesda eſt, ætatis in his habetur ratio, ut ſenes ſinr ad minimum ¼. annorum, lide 40. annis atteſtari queant, Chaſſan. in conſuet Burg rubr. 13. f. z ad fin. Cravet.
Nhantig zemp.. 4. 5. ab/5lutus. num. 20.Covar. in reg poſſeſſor. 2 pag.§. z. num. 7. Molin. de
ſihan primog. lib. 2.c. 6.2 40. Viv. com. opin. 8 98.n. 19. Rot. Rom. deciſ. 13 28. p. 3.lib. 3. ex Nauc inc. i.de præſer. Paul. Aemil Verall. deciſ. 7 1.n. 2 2. c) Tritàâ tamen,& walädiſtinctione adhibità, utruům-x teltimonio ut ſingulis, an verò ut univer- butltas accedat, priori caſu meritò repulſam ferunt, Menoch.de arbitr. cuſ 106. n. ICiſer Barz. deciſ. 140:/. 24. Ant Gal. Malv. conſ. 4 5.n. 4. Sed poſteriori admitten- titnat Ati deciſ 400.& ibi in adait. Caſ. Vrjil G. Pap. dec. 19 3. Capyc. deciſ.15 2. /n. 4. man inc. Honded. conſ. 17 n. 30. vol. I.& conſ. 29.,7. 39.& ſæq. eod. volum. non ſolum in ſildun, ſed etiam direct, Covar. pradt. quaſt. 1 8.. 4. Marcabr. ab Anguil. conſ. 28. TG Rim. Sen. conſ. 313 in fin. Boneton. in nor. ad G Pap. deciſ. 573.& cum ex vecti- Miquod Civitatibus dependitur, c ves non fentiant commodum particulare, pro dituendojure uni verſirati co mpetente, eos in ſpecie noſtra admittunt, Rimin. Iun. 11 16,n. 39. G 40. Mod. Piſtor. conſ. 6,. 29. vol. z. Guid. Pancir. conſ. 23.2. 8. ubi tamen unlkit mni exceptione majores non eſſe. Iaſon. conſ. 8r. n. 1 9 lib. 2 quod in concurſu alio- mnKparium non exiſtent um, in ciritate verum eſſe poteſt, Burſar conſil. 23 5·n. ct. wam cum exactiopedagii in plurium notitiam veniat, non modò ex civitate& ſtieiaſ daliuadéteſtes peti poſſunt, Nicol. Everh. jun conſ. 3 9. /. 14. G 15. vol. 1.IA ſintatetamen teſtimoniorum deponentium provectigalis jure& contra id ipſum, nt, I Iulia patronia 24. ff. de manumiſſ. quòd ſi
dam elle diſp anitur, mirum videat ur, co gitet, regulade negat va non coalctata lo- Hlempore, conceptam Sſſe, Iaſon. d. conſ. 81. num. 28. G 30. d) Lſiarbi- ia8 f.deproba: N. in c.j. depraſcript. in 6. Alex. conſ. 13 6, nu. 1 3. Vol. 2. Ferrar. in form.
dlagin. vonfeſſ. in verb. ſer vitiu. n. 20. in fin. Pariſ. conſ.ꝛ 7. 2. 22. vol.1. atque de his
zuſisut hdem faciant conjunctim, neceſſe eſt; ut ſi teſtis depoſuiſſet, quod ſem- ſei derit& audiverit dici à ſenioribus,& quod ſit publica vox, de immemorisali ſnpore vou concludat quia non dicit, quod unquam viderit, velaudiverit con- tium,& quod com manis ſi: vox& fem, nec dicit quod memoria non extet in
„, contratium, Cacher. coꝛiſ. i. num 9 3. Rebuff de decim quaſt. 3. num. 99. Rimin. lun.
ma6, nun. 46 Balb. de praſcript. 2 † ˙. 5 ꝓrinc.;. 7.n. A. Boër. deciſ. 64. num. 19. Natt.
S conſ.

1058 Diſceptatio de Jure Vectigalium,
conſ. 226. n. 7. Iacob. Marchi ſell. recolle6..12 2. n. 13. Molin. de Hiſpan. rimogen. lib. Le. 6 n. 3 1. Joan. Vinc. Honded conſ. 29./. 3 6. vol.1 Garz. de expenſ. c.9. num. 9. Gabriel com.
opin lib..de praſcripe concl.1 Seraph. Razal. deciſ. 1 102.& dec:. 1 367 n. 1, Georg. de Ca-
bed deciſ. 109.n/. 6, p. 2. in terminis pedagii G. Pap. coxſ. 150 n. 4. Et quam vis quilibeter teſtibus non depona omnia illa requiſita, ſufficit tamen quòd unitèé omnes de il- listeRificentur, Molin. d. c. S. n. 34. G 3 1. loan. de Anna ſing. 26. Zaſ. conſ. ö. pertor. vol. 2. Jam o im cũm Bojorum univerſi Epiſcopi, Prælati, Præſules, Proceres, Nobi- les& Cives, publicanorum rapacitate eivitates& vicos expilari quererentur, Im- perator Ludovicus IV. Arnolphi fiſius, hune probandi vectig lis modum elegit,Aà- riboni Auſtriaci limitis præfecto aegotium dan do, ut à ſenioribus, qua pactopor- roria tempore Caroli& Ludovici exacta fuiſſent, inquiteret, qui quadraginta am- phüs nobiles jurare fecit, Ioan. Aventin. Annal. Bojor. lib. 4 5. 372.
24. In qua præſcriptione ſcientiam a Principis, ejuſque Offi- cialium, b aut bonam fidem, c cum vice privilegii d& legitimi titu- lie talis uſucapio fungatur, minimé neceflariam plerique arbittan- tur.
a) In incor ihn paticntia loco poſſeſſionis eſt, J. guoties. in'ſede ſur. vit. I.. in fin ffde aq. pluv. arcend. l. 3. 5. ſi iter. ff de act. emt. l. 1§&ᷣ in. f de ſervit prad cul de proceſſ. execut p 1.6. 3.n. 9 1. Burſat. conſ.277. n. z. P. Gilk. de uſucap pag 1.9.6,7. 20.5. Ant de Petr. de fideicom. J. 1 2. 132 Joan. Caſtill. de uſusfr. c. 12,1/. 27. Datientiam auiem ſine ſcient'a præſtare quis nequit. Ergo in immemoriali præſcriptione ſcientia pro- banda eſt, Cacher. deciſ 401. n. 1 9. niſi abſq́; poſſeſſione præſcriptionem ſubſittere poſſe, concludere malimus, uti in hacmateria ratiocinati funt, laſ. conſ.d 1.2,5.vol z. Steph. Bertr conſ. 24 n 7 p. 1. vol I. Corne. conſ. 33 3./. 4 2. vol. I Farin- de furt quaſta7z. n. 9 2, Iaceb. Put. in alleg pro comm. Valent. n 40. Petra d. 4. 12 n.276. Chaſſun’in emſtur Burg. rubr. I.§. 2. verb.& la preve. n. 14. Car. Ruin. conſ. 163. 6. vol. 3. Fr. Viv com Si 692 m. 7. in ſin. 6) Principis autem ipfius ſcientià opus eſſe autumanbqua non domino patientia præſtita nullius momentt eſt, 1.2. C. de ſerv.& aa Bertal 46 gabel Inu. 28 Uade officialium, qui& alias rem dominorum deteriorem facete non poſſunt, l. 1. C. de paſe privat. lib. 11. Aur. Corſet. ſing. 31. Verſ. conſuetudo 6 1 ſcentiaparũm obeſt, nam quodl. 3:C. nov. vedl. ad curam judicis ſpeear⸗en quid in debitum exigatur, ſie ertendendum eſt, quaſi ejus ſcientia Principio 5 erius quis invito domiuo ei prietario cat, agat, ducat, ſcientia ſervitutem in prædio alieno contra 4.2.C. e ſer⸗
-5 1.vol.6. 4) Ma. 26 61 oet
con/. 28·n. 69. Myn ſconſ. a8.n. 17. Cacher. conſ. 2.2. 11. Fr. Bec. conſ. 22 5,7 2 59 lynſ 1/. 4 7’. 711. Cov. inc poſeſf.
tegr. reſt. minor. Molin. de Hiſpan primog. lib. 2.c 6 ,1. 6 7. Ferd. Vaſa I Memuh. num. 20. ſed qui eam objicit, probationis onus ſubire tenetur, Aerifa9„.E duer præſumpt 3 1. 43. Molin. de Hiſpan. primog. lib. 2.c. 6. n. 13. Cacher. baizaua 30.n. 15. Hart. Piſtor quaſt feud. lib. 2. 4.46:mu. 22. Hier â Laurenflus eciſ. S
ſur Naluüa aan2 149, raupit nat.4 1C aadt ſipz Konc üth. glitz heri duon

4 dſbunan 6
p 6nnaC. erätag haer
elteag. eniiimn ſeciglbuag 0 jſeneini
4
4.
4 4 1 1 ulleles g dea n. 4 n . iichägh dh riſgl te 2 aaam lam ra
nuäüch
Wu ſiea ul
fruanmamug
r ulerlrairnüf A ore ralinunn. ſie d a Rülr Kahta 1= ul Imnannein 42A a unsllifu 2 eal lh'n ſa 1e nr cybanm Ki chl1(Ane u” Pri⸗ 4 21 aer a a iomitonn n Tanau un. ,l 1nn ran uinsh u * Paranjtesſit „jertttlh Aufejeskmi . earodd ra tetius quüunm u lio al R1,L”3, ar lo alerochin
¹
Wrajtaan 84
r. ℳ eireteell, zſ 4 lu an Diu
J. 1, Iℳh1A „, 7 ni
1 lateni r ſer;
4ſiiſa G
D. Henrici Klocken. 1059 Nant tonſ.2 82.n.; Caſpar Ant. Teſſaur quæſt forenſſilib. 2. 7. 27./. 17. e) I. hoο ure.. ductus aquæ ffde aq quotid.& æſti v. c. 1. de præſer. Mynſ.conſ. 48 n. 13. ſeq. Pac. 3 nſ.20,1. 59. 10. Garz. de expenſ.c. 9. 2a. 1 6. Ioh. Philip Monſpel. conſ.[O.n. 40. Fr. Bec. conſ 180 7. 28. Nic. Everh jun. conſ.9 n. 6. G& conſ.4 1./. 19. Im æquipollet quoq; veritati, camil. Borel. conſ.3 2. nau. 6. Zaſ.conſ. 16 n.1 3.lib. z. Maſcard. concl, 121 4. 2. 51. rantum ſoteſt, quantum Imperator cum cauſa, Burſat. conſ. 1 50. num 30. Garz de expenſ.c. Jnum. 19. mutat quadrata rotund’s, M. Anton de Amatis deciſ. 169. num. 26.& in cadebona vel mala fide non curatur, Caſp. Ant. Teſſaur. quæſt. forenſ. lib. 19. G 10. de effectibus immemorialis præſcriptionis plena JC. reſponſa, quæ cum atidio deſcribere non libet, nec licet. f) Atque hactenus adducta in mera gurleriptione quidem obtinent, ſed in immemoriali, quæ terminos fim plicis uſuca- ſionis notorié egreditur,& vim conſtituti,& privilegii, ut mox dicerur, habe t, non follunt non eſſe falla, quemadmodum in pfiſſimis noſtris terminis, ex communio- iba. ſufftagio retulerunt, Alex. quens patrem veritatis nominant, conſ. 6 n. 4 VOl. I. Oacher. deciſ.101. /. 22. Crav. de antiq. temp. p. 4§. abſolutis differentiis, n. 4. 1 Ml. in c. un. Gua ſiut regal. Verb. vectig n. 5. Alex. Trentacinq. Var, reſlib. 1. tit. dæ jur. fiſc. reſol. 5. n. 2. imſali ver. Coſta de fadr ſciens.&r ignor inſp. 6 7ꝙ1½(. 9. Er. Bec. conſ. 1 5.. 7. b ſeq. Rim. lncon. z 6. 2. 17. Capyc. deciſ. 14 8. n. z. Iacob. Ant. Rube. conſ. 21. /. 6. Azeved. ad conſt. Nihu 4rir. 1 5 leg. I1n. 5 2. qui plures hujus communis opinionis rationes inveſti- guecupit, ad Balb. de præ ſeript. 2 Part, Part.. princ. verſ. 4 n. 4. E Alex. d con/. 6. /n. 4. aumat. Aliqu cautelã evitandæ hujus controverſiæ, quam Salyc. in l. 2:/. 6. Verſ pu- lanem.C. nov. vectig. propoſuit, commendant, ut ſe. allegeturtitulus, ad eundem que nohaadum inducatur tempus immemoriale, tün enim quæſtionem de ſcientia Mincipis non inventuram locum: ſed ea equaquam opus, Rob. Marant conſ. 103. unt Concutrente autem ſcientia Principis, quad aginta annis præſcribi vectigalia,
ignor. d. inſpec. 56 7,.
tadidit Peregr. de jur. fiſc. lib. G. tit. 8.n 1 4. Coſta de fadli ſcient.& Mduodita demum admittitur, ſi titulus aliquis concurrat, nam cùm malæ fidei præ- lmtio erigentes Prægravet: certé ſola ſciencia Principis, abſq; alio titulo, bonam
ldem non tribuet, Azeved. ad conſt. reg. lib. G. tit I1. leg. 1.2. 1I.
2ſ. Jucundæ autem indaginis quæſtio eſt, An, quemadmodum
la, ita pariter jus eadem imponen-
14 jascolligendi percipiendivé vectigal preſcriprione acquiratur:
Non parùm enim differre videntur, conſuetudinem immemorialem, erigen- utum,& conſuetudinem imponendi noya habere, hæc poteſtas dominat va 2ad plures actus,& novas impofitiones faciendas porrigitut: altera jus eſt erpetuandi percęptionem vectigalis. Præſcriprionem tamen urrumquse jus tribue- n, iade videtur concludendum:(1) Quoôd ratio impediens jus imponendi ve- lgalis uſucapi, ſi qua eſt, hanc eſſe oporreat, quòd Principi in ſigaum diganitacis nleryata non præſcribantur, ſed ea aon im pedit, quin jus exigendi, quod non mi- nus elt reſervatum Principi, in ſignum digunitaris, ber trad concluſ. 8. lit. a. in fin. raſcribi queat, e. ſuper quibusdam., de V.§. Covarr inc poſſeſſor. p. 1.§. 2. num. 10. ue Rl n6.Anton. Corſee,ſingl, 26 5. Za/ conſil. 1 6. 2. lib. 1 Balb. de præſcript in 2. 5. p. 5. itga:Ceual om pin.7.46 n.a 10 m.I Farinas alci RotRom San ne, 12) Quæ sfffff 2z Privi-
di trib e qu
2.4 27.
————

]
ſ —
R non poreſt Princepsafe- irare, Covar. prac quaſt. c4* 1. Molin.
d teidem judigetur, quod detoto. D. R. in vot. Wcontra O. wand. der P
1060 Diſceptatio de Jure Vectlgalium,
privilegio ſunt eransmiſſibilia, præſcriptione immemoriali quoq́; transferri poſ-
ſunt, concl. prac. lut. J. jus veré imonendi vectigalis priv legio, licet rarò fiat, com- municari poteſt: quia ex poteſtate, in qua conſiſtit eſſentia Majeſtatis, non proſluit, ſed ad fiſcum augendum refertur,& Imperator ſibi inſtitutionem vectigalium; uta. varitiæ multorum magiſtratuum repagulum objiceret, reſervavit, non quõderſus natura ſeparabile non ſit, Henn. Arniſ. de jur. Majeſt. lib. 2,. 7. n. 7. cire ſi.(3) lacam ſententiam qs àm plurimi] Cti deſcenderunt, quorum catalogum videre lcetapud Farin oper crim. crim. pag. 4 quæſt. 17 3.n.9 z. Rob. Marant. conſ. ⁊ 8. num. 3. lacob. Phili. Port. conſ. 28. n. 2/. Burſat. conſ. 1 38.1n. 3. Bertaz. conſcrim. 2z8 1.n. 3.(apyc dec 148. Conn. conſ. 1 9 9num. 2. vol. 1.(4) Nec exempla deſunt. Carol. IV. Imp. cum in Delph aum Galliæ Regnum Arelatenſe tranſtuliſſet, adjecit infuper f cultatem indicendi nova vectigalia, Bodin. de Repub. lib... 81/. 12 8.& in confirmat. ſtat. Reg Bohem. Idem Imp. R giBohemiz, ut telonea â præterito inſtituta ſeu in dicta pereipere,& novara io- nabiliter iaſtituere poſſit, ſingulari privilegio indulſit, Goldaſt. conſt. Im tom. J.ag. 3 50. Sic in coafirmatione priv. l. domus Auſttiacæ à Carol. V. facta, art. 3z cautum, daß die Ertzh. in jhren Fuͤrſtenthumben Maut ond Zoͤll zu gleicher weiß/ als die Roͤm. Reyſer vnd Roͤnig im Reich/ machen ond auffſetzen moͤgen. laem Goldaßt Reich sſatzung p. 2 pag. 195. Si quis tamen præſcriptioni, circa jus imponen li ve- ctigalia, locum non eſſe contendere malit, rationibus ſequent bus id poterit:(1) Quia vectigalia prædia reſpectu direct dominii adverſus Principem, nonpoſfunt ufucapi, Ieum ſpon ſus. 12§ 2. If de Public in rem. act. ibiq; Gotof. in not. Bertach. de 3a- bell part.. n. 1. Azeved. ad conſt. reg lib. 9.tit. 17. leg 1.n. 66. laſon. in â ediſta num.13. lnſt. de alion. Aſim liigi ur ducendo argumentum, necjus imponendi telonea præ- ſcribi poterit, quia hoc modo directum dominium corundem tranſiret.(²) Jus nora vectigalia imponen di quandocunque libet, expreſſis ſeu nomivat s, d.c ſuper quibusdam, tantùm, non ⸗liis competit, Sed conſuerudini ſeu præſcriptioni imme- m oriali, in d. c. ſuper quibusdam. non tribuitur facultas imponendi,ſed exigendi tan- rum, quæ inſtituta jam ſunrt, ait enim, illa eſſe legitima pedagia, quæ apparen, mperato-
velita formando argumenrũ; Præſcriprio eſt odioſa,& iniquiſſimum hra
fim liradine rartionis, A. c. ſuper quibusdam. dicit, præſcriptione acquiri poſſe tan-
thn facultatem vectigalis percipiendi: ergo non debet exten di ad jus inltſden 1 rin-
arr. ind. legii
„p r in conſuet. Pari.
.. 4 4 4 10 e rit.⁊§. 1½. 17 G18, Gregor. Cabed. deciſ. 40,1. 8.. 2. cüm nan fint in ejus marſoh 7.
„. ℳ* 4. 9— Balao Pereg rin. conſ. 1. 2. 8. vol. 1. nec ſuperiarem in Er vYely aen anrseha⸗ —„„ 2 11 re ote 8 cul ſit, Rol. Ä Vall. conſ. I. n. 11 5. vol. 2. Imõô nec partem ejusa ienaré p fn.z3 Puerh
7 dnn r vedligal. in top.in loc. ã tot.adpart. Sed vectigalia à ſolo Principe inſtituuntur, I.1,. Veeltg 85
¹ ant. rb auten 1 11. Alema 1 2 hijel
lene
uuan h.i netian aülica ecdig adich ſaion
danati ein, dünat rgs W.—. daih

Ven
ſdlnn
. 1 Har inj Maale . aaperaſethann 1 Gluhn gau Vhaan 13 jilateinzh 1G fſezag räu = oagelt iimenün. . ſuealein rles mim auneſw Suz ufaumaay sgualil unn esjuiwywadicheeme 1E auim nuſe 2 xbaumänit, rüunnaſtt unr . Irriti 3 aA malzagumma a un irunanu niät 8⁴ ugelemfeic 2 à Caumign lIcaliaddhan 6 a ixſyioeue 1 ddet ersiuſti Se. K
ma jerllerd
... feunn 1
wcauut je 91 rinn 1 0 . un vanlriteſlè de d. 9„ ajem — arjack 9
1 5 weueias p Aobaru” g 2!
—
—
D, Henrici Klocken. 1061
lablnt.C uov. vecl. gehoͤren zu Rayſerlicher hochheit vnd Reſervaten. R. A. 4e an⸗
176.§. dadurch.& Majeſtatis propria ſunt. Bodin. de Repub. lib. 1. c. 10. pPag. 170. mundem erectio eſt maximi Imperii, Cardin. Thuſc. in pradl. concluſ. Verb. vectigalia 2.n. 1. concl.3 3./. 6. Effectus univerſalis juriſdictionis, Thom. Michael. de mus concl. 11. lit. c. Lex generalis, quæ etiam ad non ſubditos porrigitur, D. Refiin contra E apud Compil. Symphor. 0m. 1.⁰. 1. tit. 2. uu. 10 1. v. atq, referuntur ad ulajeſtatis, non quòd Reſpublica ſine rectigali bus ſtare non poſſit, ſed quòd nente necefſitate non niſi à ſummo Principe inſtitui queant, Dn. Rich. Dieter. nune ſeſor Cam. digniſſ de ſumma ſummi Imp. poteſt. concluſ. 1 3 7. A quibus inſtituendis ſincipes jnferiones arcentur ſecundũùm magis communem& veram opinionem, im crim,. 4.7.17 2. numn. 6 9. Ioſeph. Ludo vic com. concluſ. 1 5./. 3. G 5 Thob. Non. uſ4 um. 8. ac quoties eam ſibi uſurpant licentiam, Majeſtatis læſæ rei fiunt, ⁰. NaAnno 1576.d.§. dadurch. Arniſ.de jur. Majeſt. lib. z. c. 7. n. 6. Quemadmodum agoeffectus nondum in actum deductus, ſine cauſa non eſt: ita ſine Majeſtate, tan- umſubſtantiali fundamenrto, jus vecti galis imponendi eſſe nequit.(4) Jus exi- ſndörum, n gali 1s j 1 ipoteſt, Ca- manſ1. num 5ů6. Verſ.& primõ. Claud. Seiſel. in ſpec. feud. tit. qui feudum dare poſſ. lquadam verö. Zaſ. de feud p. 5.2. 13. Schneid. de feud.. 2. n. 77. Rot. Rom. deciſ. 34. n. Up in noviſſ. Sed ſi præſcriptione jus imponendi acquiri poreſt, quid vetat,
sfublica, nein perniciem Reipub. admiſſa præſcriptione circa jus imponendi, wuigalia ubivis inſtituantur, Suarez. de legib. d. c. 14./. 11. Plura in utramque ſuendici poſſent, ſed hic ſubſiſto; in congreſſu diſputationis, an diſcrepantes hudnes fœdere diſtinctionis conciliari poſſiat, vel quæ ſit veriot, inquirenti Ctus.
36. De perſonis porrõô, quibus onus ſolvendi vectigalis incum- ii üllerendum eſt; ubi regulam affirmativam conſtituo, omnes ad
Reiionem ejuſdem teneri, A niſi qui ſpecialiter reperiuntur exem- mu Clerici, b quorum exemptio tamen juri divino c accepta ferri aon poteſt.
4) Lomnium 9. I. ſeq. C de vedl.& comm tot. tit. C. de immunit. nem. conced, Radigaliaimpe anda omnibus. Juſtum enim, æquumꝗ; eſt, neminem horum, ne- ſieptinatum hominem, neq; populum immunem eſſe, cũm ex æquo ad omnes u- dlias corum quæ inſumuntur, redeat, Dion. lib hiſt. 5 a. Cicer. Offic, lib. z.& benefi- nm quibuſd.m. is iniuria eſt, immi qciecsdre fui, I.9. C. Theodoeſ. ſhſal collat. Guil Forner ſelect. lib. 1. c. 20. Peregrin. de jur. fiſc. lib. 6. tit.;en. 18. Sixtin. dMMali.1h. 2.2. 6. num.„ g.& ſeq. 5) Quia tamen ſingulare jus inrerd am, arationem jurs authoritate conſtituentium, propter aliquam utilitatem in- inärcitur, 1.16. ff. de leg. ideò factum eſt, ut Eccleſiaſticæ perſonæ huic oneri quo- le labtraherentur, auth. item nulla communitas. C. de Epiſc.& Cler. lplace: C. de S8. uhſe uanquam. 4. de cenſib. in 6. Clem. fin. eod. tit. e.. de immun. Eccl. Rol. à yall. conſ. aam:-vnla Fr. Burſat. conſ. 42:. 3. Iacob. Ant. Marta de jurisd. 4:·cent.J. 2aſ 3.1n.
am in annis probationis exiſtentes, c. relig.§. 1. de ſent. excom. in 6. Ioh. Parlador.
S 3 rer.
1 4
nanetiam inveſtiturà concedatur?() Hanc opinionem ſuadere videtur utili-
——————

V 6 4 ℳ 9h⸗( 6 — 4 1 M 8 eerl AAE 4— 2 — * 33 3 ¹ 1 1 3 1
V 3„. A; 3.
1062² Dllceptatio de Jure Vectigalium,
rer. quotid. c.3.§. 1. n. 1. quibus Splendidiſſimum Ordinem Equeſttem 8. Johannis in Hieruſalem, qni egregiã operam Chriſtianæ Reipub. contra Turcas ſtrenué aa⸗ vat, recté adſcripſeris, cum Equites verè religioſi ſint, Papon en ſon recueil tit, au Che valiers de Hieruſul. 10. lib. I. Azeved. ad conſt. reg lib. 3. tit.; u. 1. G 2. Gratian di- ſcept. forenſ. 3 63 n. 22 Gerh. Maynard. deciſ. 17. n. 1 Lib. I. quicquia de eare apud Yſg ds ſucceſſ. creat. lib. 3. n. 3 96. in contrarium diſpuretur quamvis etiam vigore priviſegii Friderici I. de Anno 1185. nemo(ut verba privilegii fonant) ia pontium, navium, aut portarum tranſitu vectigab aut in foris teloneum ab illis capere poſſit-TPeuto- nicos milites eodem privilegio gaudere, ex Meichſ. tom. 2. lib. I. deciſ. 6. n.5. Sirtin.. c. 6..115. teſt⸗tur. Clerici autem canjugati, cum præter privilegium foni canonis nihil habean t, gabellarum ſolutioni ſunt obnox i, c«. un. de Cler, conj. in 6. Guia. Pap. deciſ. 383& ibi. Matth. in adait. Co var prac. quaſt. 3 1.u. 9. Toan. Gutier, de galel quaſt. 91. 2. 4. Axeved ad conſt. regn. lib. I. tit. 4. eg. 2. n.z. Rationi autem conntariacſt opi- nio, quæ ne quidem à volentibus,& ſponté offerent bus, vect gal accipete petmit- tit, ex c. 2. ibi: à volente. de cenſib. iu 6. Natt. conſ. 203./ 8. clun quil bet favori ſuorc. nunciare poſſit, ut meritõò cont arium, per c. dilectus. 30. in fin. de dimon Bertach. às gabell. p. 7. /.2 3. Fr. Perſonal. eod. tract. n. 86. amplexi ſint. ¹) In terminis yecti⸗ galis, Bertach. de gabell.p. 7.2.. 8. G 11, poft Abbat. in c. non minus. n. 17. de immunit. Ee- cleſ. Aevs ad conſt. reg. lib. 1. tit.3 leg. 5. u. 6. Burſat. conſ 4 2:n. 2. loan. Gutier de gabel. 9 ½ per tot.& n. 20: ubi communem ſententiam eſſe ſcribit.& forté in Canoniſias non reè- peritur diſſentiens. d) Carain. Bellarm. tom. I. coutrov. lib,„.de C leric.c. 28. Cs- varr pradt. quaſt. lib. 3 1.2.. Boër. deciſ s9 in pr. Amad. de Ponte tr. quis ſit jude feudm. 132. M. Ant. Peregrin. in reſponſ.pro decret. Reipub. Ven. in deciſ. 3. ari. S'nam licet in cau ſis ppiritualib. Hieron. Cævall. com. opin. q. 550. in fin. qui adeò in ſactis literis hujus exemptionis veſtigium reperiri negant, ut potius ſubjectionis aperrifſmé exent argumenta,I. Reg. c. 1.& c. z. Matth. 17. c. magnum quidem. 11.9. 1. Acdtor. 23. verſ. I. I1. Petr. c. 2. ad Rom c. 14. Netamen erroris Bonif VIII. qui inc. quanquam de Cenſib in
6. humano& divino jure Clericos exemptos eſſe dixit, arguatut,(quam ris ejus di⸗
tum Bellurm. d. c. 2 8. aliter excuſet, de exemplo in jure divino expreſſo ſentire eum, vel referre ſententiam Canoniſtarum, noa certi quid deſinire) cxemplum er Geneſ. 9. 47. Dictum Salvatoris noſtri ad Pet um, Matth. 17. edictum Ahallreri, Eſdra. 1.c.7. immunitatem à vect galibus, Sacerdotibus, Levitis, janitoribus&c. largien- tis,& alia in medium producunt, quæ ſin gula referre& refellere mei non eſtinſti⸗ tuti; hoc indicâſſe ſuHciat: abſurdé Clericalis libertat s principium ad Sacerdo- tes Ægyptiacos Ethnicos,& Idololatras referri, qui immunes ab oneribus impoltis non crant, ſed annona, quam fundis propriis alii redimere cogebantur ‚his—— dabatur, quõd prædia, quæ vice pretii Joſepho tradenda erant, non jure propnoole beneficio Pharaonis poſſidebant, P. Molin. ae Monarch. tempor. abI 8. tum quoqac valdé detorto ſenſu immunitatem à didrachmæ ſolutione ad Eceleliaſticos 6 plicari. Cuùm de jure ſuo Salsator illic loci diſſerat, ſi filium ete:ni eſſe,&Nega conſtitutum ſuper Sion: minimè veròô de Petro, ejuſque ſucceſſoribus,— chré hec exponentem Chemnit. in barmon. Evangelic. cap. 91. 2un,. 2. P tnaafo. jure divino, minimè quicquid in ſcripturis contiaetur, ſed quod à divina 18 Uulhg ne profluit exiſtimandum eſt, Henning. Arniſ. in eracdar. de exempt. cleric g., 3ies
adpropoſit. 27. Cæte-
mne⸗ di de ercu dtal ilege ſotct, deld dalos. thor 7. dg
83
Vhu.

12 41 dalüis 1 h n.
lcledde A aaaann
1 3 11r J. 8 12 malitaiſ 1 à r rernigaa da Maua aA uam an
1 8. 4 e hnnGnsa
„ Oni aIben, e. 14„onlzmagung.
0 ae zetle u — Wn ſeteugtenn
2- ngän ia
t. ☛ 3dn Rtias mase
7ds at. HMähn
e mnnafana r ae 41 r Ha, 4 3 töimn run ung .n= rennli arau L dunnmuſfea a uduj uju una X jzu thuhache 1 2 ubeebutnit en 3 uütmn rceu en quin uml hn 3 a run gaſäb⸗ & e Hrqtr 1 1 1 gh Ja i dlehi anlla altuc
edGmüühn h E erits unitt i Se Kreblterth n —. aeeslan Nu e
12 aertat In, danche ſbua
4L
4 zuzunntann
193
47 9
iio ei,
D. Henrici Klocken. 10G3 27. Cæterum idem Clerici â præſtatione ve cʒtigalium, quæ pro epatatione murorum, viarum, pontium a exiguntur, immunitate von donantur, quemadmodum& ſi ob ſummam neceſſitatem Rei- ablicæ collectam vel gabellam Princeps indicat, 5 privilegio in- Mtuntur;& quid vetat, ut id modificari vel tolli non poſſit o- Inino?c
a) Lad inſtrudlionem. C. de§8. Eccl. l. ad portus. C. de oper. pub. l. abſit.&. de privil. um. Aag.fin. C. de quib. mun. nem ſe lic. excuſ. Cùm enim hac de re utilitatem ca- ſust par tatio ſuadet: ferant, In. S. ſed cum C. de furt. l. ſecundum naru- um fde R.. fin. Cde auth præſt Er. Perſon. de gabell. n. 89. qui communem dicit. Flo- i Diaz. de Men. Var. quaſt. lib. 2.. 1. num. 2 20. latiſſimé Fulv. Pacian. conſ. 71n. 8. Nana eonſ 280. in fin. Surd. conſ 5 5.n. 27. Corn. conſ. 7 2. lib. 3. Carol. Ruin. conſ. 219:,u. lulh.I. Rim. Iun. con/ 10.2. 13. G ſeq. Carol. Molin. conſ.I n. 3. Inter Var. Germ conſ.3 7. 139 bb.I.ubi n. 42. aſſeritur, quöd à tempore Maximil. I. uſq; ad hac tempara, in gemeinen aalagen Eeelekaftseis nunquã parcitum ſit. De ri patica, ſeu pontium vectigali tractans Wnſemſ42.n2u. 3.& quòd privilegium& præſcriptio immemotialis, in pontibus nitil operetur, I1dem d. loco. n.. Ferrer. addit. ad G. Pap. dec. 78 inculcant, cujus rei in onte argentinenſi obvium exemplum: texe. in Sax. Landrecht art. 27.lib. 2. E in Schwab. Candrecht c. 214. n. 4. Pfaffen vndj br Geſinde ſollen zollfren ſeyn/ ſie fihrenreiten oder gehen/ wo ſie Schiffa vnd Brucken nitbeduͤrffen. Ut in ſpecie bon Weggeld/ quod pro refectione viarum penditur, Bald. in tit. de pac Conſt. verſ. munitimms civitatis, n. 29. Caſp. Cald. de cenſib. conſ. 2. al. 44 3. Verſ quandoq; fit conſtrudi. Ne Nlare dec. 4 57. n. 2 8. vol I. Ant. Gal. Malvaſ. conſ 26.n. 9. quia cauſa publicæ utilita- isad ercubias,& perſonalia munia tenentur, c. pervenit. de immun. quantò magis egpadrealia, Diſ. Abbas in e. nô minus de immun. Eœcleſ. qui per illum text. e c. adverſ. ulii leges civjles correctas arbitratur. Sed in cauſis merè profanis, qualis hæcer- engtoeſt, Bellarm. A. lih de Cler. c. 28. Sacri GCanones non dedignantur imitari leges diits Ide oper nov. nunc.& communis opinio tenet contr. Abbat.&s Felin in c. Ec- diſſn,106. de conſt. ſecundum Ripam de Peſt. rubr, pe remed. ad conſervan. n. 2 3 4. Natt. lanſa30. in f. Vaſq. de ſucceſſ- reat lib.;§. 21. lim. 7.u. 18. Vinc. Caroc. de locat, p. z. tit. etallea. n. 11. verſ. declaratur. 6) 1.. as non habet, I. ut
Nadatim.S. ff.de muner.& honor l. Rut. Polla 69. de contrah. empt. l. un. C. ut nem lic. ſe 1 demt ſec. excuſ. l 10. C. de§s. Ecel l.z. C. de patr. qui fin. diſtrax. 6. diſcipulos de conſecr.
clin 3.&ad opera pia Eccleſiæ bona deputata ſunt, c. ſacrorum. ſicut. c. aurum. 12. I.Chaſ in conſuet Burg rubr. 1.§. 4.7. 2 3. Molin conſ. 1 1. 12. Med. tr. de caſ. fort.p. 2. T.6. ubi commun. Villalob. com. opin. lit. e. n. 3. Caſp. Baet. de inop. debit. cred. ad dic. c. 18. I,G 13. Cacher. dec. 68 per tot. A⁊ed ad conſt. reg. lib.. tit.3 l. 1 1. n. 2. aeò, ut ſi ob e- ſumodi cauſam civitas debitum contraxiſſet. Clerici ad diſſolutionẽé ejus pro rato ldeantur Comp. Symph„. 1.. 2. Vol. I. n. 208. Natt. conſ, 203.n. 1. Trentac. vat..tit. de he⸗. nin.14. ver ratio eſt. Dura autem. e. aaver ſuas.& e. non minus. de imm. Eocl diſpo- quando Epiſcopis& Clericis arbitrium contribuendi cõmittit,& ampliũs atiarum actionem laicis, ſi per Clericos ipſis aliquid conferatur, injungit; quaſi mad proprio jure,& non beneficio laicorum, exemptionem,& bona omnia, quibus
. gau-

ſſſ“
* 4 ¹ — 8 1
Pergeſ 8
E ls en
Mne
ae
1064 Diſceptatlo de Jure Vectigalium,
gaudent, poſſideant,& non ipſi, ſi hæc onera recuſent, maximam ingratitudinis notam incurrant; ut meritò, propter abſurdam conſequentiam(nunquam enim Clerici, ſi liberum eis foret arbitrium, onus ſubirent) horum cc. authoritatem ia dubium revocet,& contraria obſervantia in deſuetudinem abiiſſe exiſtimet, Nicol- Bald. in conſ. ſuo. n. 34. 39. poſt deciſ.& Cacher. 68. impreſſo. Sané in caſu ſummæ ae⸗ ceſſitatis& utilitatis communis, Epiſcopi arbitrio& recurſu ad Rom. Pontif o- pus non eſt, Cacher. d. deciſ nu. 2 1· ꝓoſt Luc. de Penn. in l. cum ad feliciſſimam, C. de quib. muner. nem. ſelic. Azeved. d. I. 1 1./. 16 Florez. Diez. de Men, pr. quaſt. lib. z. quaſt.al num. 21 4. Ioan. Gutier, pr. quaſt. lib. l. quaſt. 3.n. 4.( 5. Iac. Ant. Marta de jurud pag. 4 tent.l. caſ. 10. per tot. ubi tamen in diverſam ſecedit ſententiam. c) Dubii fiquidem expers, Principem conceſſum à ſe privilegium tollere poſſe, l. qui fundos. Coa. deomv. agr. deſert. e. in noſtra. de injur. etiam ſine cauſa, Covarr p. 3. Var. reſol. c. 6. n. 1. Molin. de Hiſpan, primog. lib. 4.c. 3.u. 8. 16. G 17. Guer. Piſon. Soac. in pralud feud. C. 1 nu.j. Natt. conſ. 12. n. 16.& inferius latius confirmabitur. nedum ſi juſta adſit cauſa, utpotè in- gens Clericorum numetus, quem ipſi Canones pro legirima diſſolvendiprisilegii immunitatis ratione repurarunt, e. ſuggeſtum 9. de decim. Ferrar. in libell:de hered. div. verb. omnis commun. Guil. Bened. in c. Raynut. verb. uxorem nomine Adelaſiam. n.z z0. Rutg. Rul. de invocat. utriusq brachii. c. 13. n. 29 in terminis immunitatis ã vedig. ver ſantes. Rol à Vall conſ.. 17 2. vol. 1. Fulv. Pacian conſ. 7:n. 125 cum ſeqã. Sigijm. Loffrea. conſ. 7. n. 60. Aug. Bero. conſ. 76.n. 7. vol 3. Fr. Mare. deciſ. 28 ·um.&.1ib. I. unde Natts conſ.66 n. 1. privilegium Dd. fortius quàm Clericorum uſſerere non em veritus. Kaliâs apetti juris eum, qui cauſam beneficii negat, beneficium perdere,I.ſed hoc ita 12.1- & ibi Bart de rejud. Georg. Acac. Enenck deprivil.. 17:n 45.lib. z.
28. Cuͤm etiam Clericis tam per ſe,« quàm alios? negoclaticſt vetitum, quoties res negociandi causà vehunt, d nulla præcedente mo-
* 6 2 4 4 4„ 3 lere e v 0 nitione, e vectigalis ſolutioni obnoxii fiunt, f adeò, ut ob retardatam K ſolutionem, vel fraudem circa vectigal commiſſam, etiam in foro ſecu- NJ⸗
hri conveniri poſſit. g
2) chin. de vit.& honeſt. Oler. 5) Id aou adeõ inhibitum eſle Cleti⸗ cis, dicat quiſpiam, c« ſſante ſiquidem ratione prohibition s, ipſa ceſſat prohibitio, &. ceſſante, de R. J. in 6. Negotiatio autem ideò interdicitur Clerico, ne animum ejus occupet.& quia ſine peccato xix eſt, c. qualitas. de pœn. aiſtindt.· Natt. conſ.[30 1. ſ2. Si autem peralium expediatur, nec ipſe diſtrahitur, nec alterius peccata ci impu tantur, ex Modin. de reſtit. q. 30. art. 2. Ioan. Gurierr. de gabell. g.93:12. 29,& qdamus venari non liecat Monacho, tor. tit. de Cler. venat. per alioi tamea enarionem eT. ercers poreſt. Recté nihilominus contrarium Gutier. d. loco. n. 30.&x vulgati axio- mate: Quod meonomine exercere non poſfum, id neg; per ſabjectam petſonam, 1.2.§. I. de adminiſtr. rer. ad civit. pertin. adſtruit, nam in Clerico omnis lucri anciis turpis eſt, atq; qui per alium mercimonia gerit, fœdo quæſtui inhiat, Molin. 6 de juſt.& jur. dip 342. in 1. conel. nec fieri poteſt, quin ejus animus cogitationi eventus,& lucri aliò ducatur, Gutier. d. loco. /. 35. c) Negotiari quis dieitu qnot es rem emit, ut integram lucrando revendat, c. ejiciens. 83. diſt. c. Cleric 91.
ſKindt. Abb. con). S. cire fin lib. 1. Axeved. ad conſt. reg. lib. 9.tit. 17.ſeg. 7·n.4· Bertds 2n
e,We
mm fatt ſmc lan gchela N mi glhn bunie ihtor aad,⸗ 1Ma deus rlich ſact
) Mae ſ 9

7 1 3 lun lin
lchen. aas „E anhe julaitean dn d tdiinetünig „1 H☛ m Femnalllau 9& um unauiuna A☚ Jinu immiin a liſanſijr f 11àα„2ann.A lasgen „— a ſerusänaü 3= um ferke n a. N7A 3,
1 duamasbegiit
it dullnand
1., facksthhimm [. niſim Gnlhee
[ 0n rdchuin 2 bition ſckun icitor(keinen e V nikud une r., pecalte mah 1g
Dide gehal. 9 18 rl 1 Du dbasſon
pel ühſ 1 en lardrnees
,„ 7 4 U⸗un g7at
— 1
D. Caſpari Klocken. 1065
rim. 216:7. 7. Burſat. conſ. 42. /. 9. Ioh. Parlador. rer. quotid.lib. 1.9. 3.§. r. n. 8. G 9. non ſemit rem, ut ei ſit materia operandi,& quam ſua opera mutatam ven dat, d. e. eji- iens quemadmodum Paulum Apoſtolum feciſſe, ex Ackis Apoſtol. c.20. patet. Marcabrun.
A Anguil. conſ. 1 8./. 60. Vid. tamen Kôpp. deciſ. o. num. 3 6. Unde, ſi res patri dalcs Iecleſiæ, frumentum, vina,& ſimilia, in fundis Eccleſiaſticis nata vendant nego-
ian minimé dicuntur,& â ſolutione pedagii liheri ſunt, ℳ M inc un quæ ſint regal. verb. vectigal. n.9 3. Rol. Val covſ. 7 1. n. 10. Vol. 4 Rebuff. ad l. eum qui vectigal. verſ.ve- ſigul propriẽ ff. de V.§. AVar. Valaſc. deciſ. 1 311/. 8. Marta dejurud p. 4. cent. 1I. taſ. 3.4. Gutier. d. J.9 3. 2. 37. 4) Mercator quidem ex uno actu negotiationis non licitur, I.§.i.& ibil f. de eribur. act. Chaſſ. in conſ. Burg. rubr. 4.§. 1. ſielle n eſt mar- hande.n. 3. Caſtr. conſ. 28 5.. vol. 1. Corn conſ. 30. lib. 3. Ant. Ciofius conſ. 104 per tax. aul,I. Marq Freher. de exiſtim. lib 2.c. 3.n. 17. Marcabrun. ab Anguil. conſ. 1 8./. 25 2. At Cſericus ſi femel negotietur, vectigal ſolvit, quia omnis negotiatio, etiam licita, ei atekdicta eſt, c. I. ne Cler. Vel atomass ſe ſec. e. fin. de vit.& honeſt. Cler.& negotiatio ex uico actu dicitur, ut denorat generalit. d. c. ejiciens. 8 8. diſtict. Gutier. d 7.93./. 43.ubi Nunu de ynd. Azev.& alios confutat. poft Laſarte& Salzed. Flor. de Men. lib. z. 7. 2 1.2. .„) Ter monitum eſſe oportere Clericum, antequam ad ſolutionem ſctigalis cogi poſſit, primo aſpectu innuere viderur, A. fin. de vit.& honeſt. Cleric. guemſenſum cjus eſſe crediderunt Dd. communiter, Natr. conſ- 49 5./. 18. Marcabr. d Anguil. d. conſ.r8 n. 245. G n. 247. Sed in puncto jur s xer üs ctediderim, etiam ine monitione gabellam à Clerico negoriante deberi: tantum enim abeſt, uts. fin. uing& boneſt. Cleric. defendat negotiatores à ſtatutis gabellarum, ut etiam adji- dininliper, ſiter monitus non deſiſtat, pririlegium Clexicale in totum, quoad tri- tuninbonis reliquis amittat, ex Molin. joan. Gutier. degabell. d. 2.9 3 num. 10.& ſe. Thnade Men. lib. z.. 11.. 23 2. Axeved. ad Conſt. reg lib. 9. tit. 17. leg.. in quam ſen- aniam feré Hiſpani omnes, ſuffulti inſuper lege patrià, deſcendunt. f) c. quan- ſuam de cenſib. Clem praſenti. eod. tit. d. c. fin. de vit.& hen. Cler. Bertachin. de gabell.. 7. us Perſonal. de gabell. n. 87. Rol. Vall. conſ. 72·n. 10. vol. 4. Car. Ruin. con] 1 12. n. 6. ul Barſconſ. 42./. 9. Simon. P ſtor. conſ. 3 n. 1 2. inter conſ Modeſt.& Modeſt. ipſe conſ. NA1wol.z. Gutier. 4 J. 93 n. z. Mart. de luriad p. 4. cent. I. caſ. 3. per tor. Caſpar. Baet. de-, lanhe debitor credit addicend. c. 16.n. 38. ſecigalin commiſſum cecidit, à publicano per rei viadicationem. ubicunq; loco-
umtepera fuerit, axacari ꝑoteſt, ue infra dicemus, quæ actio cuim Tealis ſit, Clericus e. e 1, 2. 4 ⸗—„ 1 hritivilegium allegare non poteſt, ſecundùm cam opinionem, quæ Germaniæ&
balll conſuetudine recepta eſt, Carol. Mol. conſ 1 2. nu. 8. Gail. 1. 4/. 37.n. 4. Mynſ.1. ℳ 44,& 4. 0. 97. Ioan. de Amic. conſ. 14.n. 11. Borch. de feud. c. 10. n. 2 1. Schon diſput. a.th.4. Farinac. quaſt. erim. 8. n. 21. Gratian. diſcept. for. 16. 2. 24. qui tamen frigidis tnnibus eam conſuetudinem infringere conatur. Imõô ſi condictione er privilegio ſäſtatuto, ab eo veci gal petatur, ne tum quidem fori privilegio gaudet Clericus, rumſ perſonalis videatur actio: nam propter negaciationis dclictum, Iccleſia mma juriſdictione ſecularium non defendit, a. fin. de vit.& honeſt. cler. Gutier. de del94 n4 6. Struch. de mercat p. 3. tit. quom proced. ſit in cauſ.- mercat. n. 9. Ioh. Par- — 3§. J.n. 12. in f. Azeved. ad conſt reg. li 9. tir. 17. leg. 712. 13. ubi con- — evolentem defendere clericos Judisatum refert. Trentacingq. Var. reſol. iib. i. tit. de jur. aſo.n g. Nlorez. de Men. d. 7. 21.2,232,—
Ttettt Abu-
g) res quæ ob non ſolutum à Clerico reen
„
9₰
A — 4
v 4 4 — ‿ „ H—„4 .„ u e 4 He Ae⸗ G é„. e e

—““ 8
“
— 2 —
4 i 1 1 3 1 4. D 8 3 E1 6 G 1 3 11 1 6 6
„„ AA„ 4. Co
22A=
ul
1066 Diſceptatio de Jure Vectigalium,
29. Abutuntur hoc privilegio, qulad emptores ſractuum, item colonos Eccleſiæ immunitatem exrendunt; a tum, ſi ab his perſonis quidquam exigatur, judicem Eccleſiaſticum, qusſi libertas Eccleſiæ peſſum detur, officium ſuum interponere poſſe contendunt.² a) Perſonæ enim mutatio trahit ſecum mutationem ſtatus rei, I.. Cdeim- ponend. lucrat. deſcript. Ripade Peſt. tit. de remed. ad conſerv. ubert. num. 128.& privile- gium perſonale non egreditur perſonam ejus cui conceſſum eſt, l. quia tale 13 ff ol. matrim. Clericorum autem privilegium perſoaale eſt; deo eis datum, utin cultu Dei frequentiores ſint, æ. non minus. de immun. Rol. à Val. conſ. 6 1. num. 13. volum. 4. Fr. Burſat. conſil. 2 58. num. 2 4. Gutierr. de gabel. quaſt. 87. num. 1. Mod. Piſtor uu,il.48. num. 7. Et in dubio omnia privilegia perſonalia creduntur,! ſemper 3. 9.4 fdejur. immun. Carol. Bardell, conſ. 31. num. 1². Realia tantum ad emptotes tranſeunt, I dblia 76.§. 1. de contrah. Empt. Sic ementes à fiſco vel Principe immunes non ſunt, 19. §. 1. Ff. de publican. arg. l. 34:&x& quib. cauſ-major. Persgrin. de jur. fiſc. lib. 6. tit. S. num. 16. Gratian. diſcept. forenſ. 1 8 2. n. 39. Neque à collectis coloni Eccleſiæ liberi, Natt. conſ 114:num 18. idem ergo in vectigalibus concludendum: cùum hæcenera ructuum ſint,& fructus à ſolo ſeparati in dominio coloni ſunt, I. 1. C. 3e Agric,& cenſiu.” ſiu- dus 44. ff. de R. V.& ubiq; terrarum hanc opinionem ſervari pluribus allegatis ſcri- bit, Tiraquel. de retr. lignag.§. gloſſil achapteur. 13.2. 12. G. Pap. conſil. I. num 3 Ral ä Vall. d. conſil. 6. per tot. Pacian. conſ. 9 8 num. 14 1 5. Martab. ab Anguil wonſ..n. 17. Mod. Piſtor. conſ.;z. n˖um. 3. Vol. 1. Aar. Valaſc. deciſ. 13 1. num. 16. P. Aut. Anguſ conſ. z. in fin. lib. 7. Burſat conſ. ⁊ 5./. 3. E conſ. 42. nu. 14. Anonym. Adv. tonſ. Spir. zAn. reſp. 4 5. †. 27 8 col 1. Tap in] fin p. 2.c 3. /. 73. Petr. Ravenn. jing. 8 I. Renat. Chohyin de priwil. ruſt. lib 1. c. 12. Aemyl. Ferret. sonſ. 6. num. 1. Parlador. rer quotid lib.. 5 H.n. 14. Nec refert, quõd chm ad vectigalia penſi anda coguntur emptotes, cl nicl ir- lius fructus ſuos veadant, l. i venditor. 6.§. I fde ſerv. export Bald con. 496,7,1. Wot. 4.& per indirectum non debeat admitti ratio, qua Eccleſiæ libertas imm iouatuy, 1.P. Szird. conſ. 301-n. 30. G deciſ. 10 1. n. 10. velipſi clerici, bon orumq́; Rcclefaſtico· rum adminiſtratores, reddantur timidiores, Rol. 4 Val. conſ. 29. num. 16 vo4 2. Nam
-
8
8....„ 1— Ee- gravamen Eccleſiæ hic coufiſtit in ma oriluero, quam dæmae quoties autem
/
Defia perindikcctum lucrnm amitrit, id non atrenditur, Bal. d. conſ496,2.3 Ks a remed. de conſerw, ubert. n. 128.& valer flarutum officienuclericis io qerena urpore nebosaimmobilia in eos alienari poſfiant, Natt. conſ 801n.3.poſt quanp 3 rimos, Bardel. d conſ. z 1. ,um. 16 Peregrin. in reſponſſpro decret. Reipub. Venéê un 6 6 ration decid per tot. ubi ex edict. Prar. quod quis q; jur. ejus modi ſtatuta atfendi. Lhs ha land de inwocat ut rius q, Prachr c. r3. /. 5.6. 17.& ſeq Nonm clar⸗t quorundamns controverfia diſtinguentium opin o: Emptorem quidem privilegi ene e vectiga! immediate cum clerico geſto contractui imponatvr, fiui; min ut 21 tum, ſi ob actum ſeparatum à primo contractui exigatur, Bald. conſ.z 1nen A, Ga- Brun. ab Anguil d. conſ. 8. u. 3 1. Bardel d. conſ. 31.„. 20.& ultra allegatos a asg 42 9, briel conſ. 6 1. 7. Menoch. conſ. 1 12.2. 19. Tap. ad! fin p. 2.4.6. 3. 2.7 4. Teadem ut- fſe it. 6,tit.5 n,a6 ſed ſabti em magis, d am veram eſſe hanc diſtioe d ſam pote quæ text.& gloſſ. in l. I. G z. C. de privileg. dom. Aug lib. 1.6 411,9.
„ bell .. 1 1 rſonal dtgabeb. tradidit Ioan. de Amic. conſil. 1 8. /n. 15. Miuſq́ue placet conſilium, Per/ num.
„
1.3 ſaad dſom.
lleis
uieri ha⸗ Tnu ihnat alzt
un, ttd att

d r müdesnaln
2 5³⁴ ſeh a.
dnnig an bearennala
les do lelbenan Adene kAcrenh ea h d hi Gat node ta füudo algin
r.1 N. an im. 4&. uS amun aua. N un..
6120 e. In ha er.KA 2 Nunlh
m. K N xuüh d
44
1
aud nenmdt
„ „ 4
* 8 Fl. BMM
7 8 4 4 0, s B uheuGhe
loias daghailie
— 1 71 1n Lll s(wnndik d 4 rauete:
1ul wicheh 2 uclsiu 1 uf aygpettät: I 107Fh! Rn
wasſinane hes K erujelann Den 5 8 hur 21 W uuunn O eragrnin, Dreunlunen 4 umiian 49 1 auk Lli 4 3„BuAmſzun. 1 dnalhzan tud
1ℳ L 1 1
*„ II. en 4 1 6 G 4 1 fun e
21n n 4 beu jitioche
D. Henrici Klocken.
num. 32. Burſat. 20nſ.42.n. 21 Roland. Vall conſ. 6 1.n. 20. uandoemptori ſuadent, ut cum clericis de
uem tes tangir, nil conſentiar, l. 2. fn. C. de reb. alien. non alien. l cum A matre. 14.
ent, Bald conſ. 241.1/. 2. vol. 4. Mod. Piſtor. loan. Kopp. deciſ. 50. ictionem, inter Kc- Jorem authoritatem, ju- r. bract. quæſt. c.; 3 num. 1. Farinae. que imminui, quando Privilegium ravet. de anriq. 1emp.. 4§. circa præ- deſt, ſed de re meré profanà agitur,
m in alienam meſſem, Bardel..
9.
aum. 20. /e. 5) Si de libertate Eccleſiæ quoad juriſd deſiaſt cum,& ſecularem content o
30 Principibus, Comitibus,& Illuſtribus Germaniæ aliqui im- munitatem à vectigali tribuunt; duam tamen nec ex jure communi, zutconſuetudine derivari poſle, opinor.
Quôodenimjure communi Reſpub. Romana& Imperator 3 vect gali exem- hü ſuat, 7,9.§. 8.ff. Je public.& veck ad alias civira res, Bertachin. de gabell.. 8. n. 2 5. G 6 Signor. 4e Homod. in I. vecligal. C. de nov. veir& Principes inferiores extendi nou dedet, Burſat. onſ. 335 n. 7. Neq conſuetudiaem Germaniæ his immunitatem dare, cllgoex Ordin deß Regim zu Augſp. rubr&y tis alle ſoin deß H. Reichs Regim. obilmperator Principibus ad Regimen Imperii felectis hoc priv legium dat, ut ſine eigal nottuͤrfftigen proviant advehere poſſint. Fruſtra autem id factum fuiſſet, ſi cealuetudo generalis eos jam anté exemiſſet: Deinde in Br. Hiſt. hand. p. 2. rubr. Gegr. vnd vnwiderleg. vrſ. verſ. Wiewol p. 1587. 8. 5. 2 6. 1. pag. 114. Verſ. daß heren vnd Fuͤrſten/ hæc im munitasadca mercimonia, ſo zu Fuͤrltl. Hoffhaltun⸗ gen/ond Tafeln gefuͤhrt werden/ reſtringitur. Id verõ privilegium,& jus ſingulare noneſt: nam quivis privatus„fi res uſus neceſſarii cauſa com Paret, à vect galiliber hluniverſis. C. Je veckig.&r ommiſſ. Quòd autem certa quantitas vini aliquibus, marimé in Rheno flumiac, liberé d mittitur, id ex curis litate, ut ita loquar, ſeu in- dulgentia quadam fit, ſi reciprocé eãdem immunita te in alteri ſincia frui queant:& memini ali quando del beratum fu ſſe, an imm unitas 8& pten- tionalib. Pb.& Comitib. ſexvari debear? Im 5 quibuſdam prorſus den egatam: quod teri non potuiſſet ſi generali conſuetudini dicta libertas inniteretur: ut mihi in Noſttil.& Illuſtres Germaniæ, quod de Italiæ Princip. Bur. d. conſ. 335. n. 9. dixit, us eorum, ſi per ci vitates e& provincias ſibi non ſubditas ducantur, nulla gaudere immuni- Iale,niſi ſpeciali reſcripto ad tempas Rant immunes, opt mo quadrare videatur. Penitus Verô dubio caret, eos Vectigal ſolvere ſi negocientur, 1.7. C. de vect. quia Imperator ali caſu viderur munificus, 7. 1. C. de commerc& ibi Salyc.& de Galliæ Rege idem re- ſpondit Ripa reſb. 175. Ant. Sol, ad conſt. Subaud, decret. Carol gl. 2. adde Bri hiſt. han d.
Titter 2 F. 2.
us ditione, vel pro-

*. —
1068 Diſceptatio de Jure Vectigalium, 5 2.S4g. 11 16.§.vnd iſt vors dritte.& pag. 1588. Res tamen eorum, ebomiſſam pro-
feſſionem in teloniis civitatum ſibi ſubditarum, commiſſi pœna non afiici, arg. d.11.
ℳ 86 C. de commers. videtur affirmandum.
31. Nobiles tamen Imperii immediati, deß Reichs freye Ritter⸗
ſchafft/ ex conſuetudine a& privilegiis DD. Impp. ⁵ exemptionem ha-
ces⸗ e bent:& cùm non ita diu extenſionem& declarationem eorundemob- 9 Korinuiſſent, controverti cœpit; an Dominis, teloneorum privilegia eri IA—
gendi vectigalis ab unoquoque antiquiora habentibus, ea extenſio ob-
ſit? c Quod affirmo.
a) Exmilitia privilegium obtendere nequeunt. Quodenim Neto cuiit, ut militibus immunitas à vectigali ſervaretur, niſi in his, quæ væno cxercetent, breſi ſervatum, deinde fruſtra habitum eſt, Cornel. Tacit. annal. lib. 13 poſteaq́; muniſicis adſcripti ſunt, I. 3.1 7. in f. C. de vectig.& multorum opinio eſt, militas omnibusone- ribus fubjugari, Bertachin. de gabell.. 7./. 58. Ferret. de gabell. n. 187. Menoch conſ. 609. feré per tot. Petr. Gregor. Tholoſ. ſyntag jur. uni verſ.lib. 19,c. 16.2. 19. P. Anribol demun..
4 3.7. 7 8. P. de Vine. lib..epiſt. 113. Fr. Marc deciſ.a 40. n. 2. vol.z. quamvis ſpecies aliqua ͤͤ veteris libertatis in eo remanſerit, ut à vectigali, quod in aundinis penditut, üibe-
rentur, I.1. C. de Veteran. lib 1 2. ibiq́; Luc. de Penna.& pœnam commiſſi ob ſolam pro- feionis omiſſionem non patiantur, A. 13. C. de vedlig. Ir conſuetudine autem im- munitatem ſuam Nobiles ſtabiliunt, Mind de Mand. lib 20(. 4 2,7. 6. loan. Koppen das. 61.2. 5. oan Bidenbach. 7a. nob. 1 8. /. 1. facit text. in Sachſ Landrecht artis. 27. Ein Schwahen Landrecht c. 124.7. 4. Weltl. Reform. Kayſ Sigiſm. c.2. 2 4. quã tamen
pluribus in locis eviluiſſe conſtat. De conſuetudine, qua liberi ſunt à ſolutioneve
ctigalis Nobiles immediati, fidem, facit ſequens privilegium Carolinum. 5) Rhe- nani& Wedderavici circuli Nobilibus immediatis à Carolo V. Anno 1947. 3. De⸗ cembr. conceſſum, daß ſie alle jhre eigne Fruͤcht vnnd Wein/ vnd was jhnen auff jhren Guͤtern/ Zinſen/ Guͤlten vnd Zehnden erwechſt/ oder gefelt/ oder ſie zu jrer Haußhaltung erkauffen/ an allen Mauth vnd Zollſtaͤtten freyvnbeſchwert werden. iiſdem confirmatum à Rodolpho II. Anno 91. declaratum& ertenſum an- no 1603. 9. Jul. daß ſolche Freyheiten/ von allen andern zu jhrer Haußhaltung ynd Bawgehoͤrigen nottuͤrfften/ ſo ſie auß andern Herꝛſchafften/ zu Waſſer oder Cand/ durch jhre ſelbſt eigne Ceuth/ Roß/ Fuhr/ vnd Nann/ oder auch andere fuͤh⸗ ren laſſen/ verſtanden/ vnd ſie dieſer jetztgehoͤrten ſachen eben ſo wenig/ als wegen Wein/ Getraids/ mit einige Zoll/ Mauth/ auffſchlag/ beſchwert werden ſollen /ie Similia privilegia Nobiles Fraͤnckiſch: vnd Schwaͤbiſchen Rraiß tenẽt. Quid opus autem fuit, ſy eciali privilegio Clericos& Nobiles é numero munificum cximere, cùm mercatorias artes exercere prohibeantur? I. milites..ult. C. de locat.1 3. C.de om- nerc. tot. tit. X. ne Cler. vel Mon. ſecul.& carum rerum, quas-quis propru uſus caula * vehit, veigal non folritur, I. 5. C. de Ved. Latius eſt horum privilegi um, quod non certo genere mercis circumſcribitur: pri vatorum immunitas, ad fruges ex prop tlis fundis anauatim perceptas, domumq́; daductas,& alia quæad fam liam alen dam coëmerunt, tantum extenditur, Choppin. de jurud. And. lib. 1.7. z. alios pririlegübu- jus effectus recitant, Fr. Mare. deciſ. z 8 6./. 3. vol. I. Ruin. con.11 2.7. 8. l 5. videlicet
conſue-
*
en-
Um4 Ttud
Iſin finci
ſtig
ddoa deriei Nobi deju d py 1ℳ, 2 The Tä mn cc ſyſä iy f 1, f. ſaa hhm
M leat
ſtinym

AWe
* deum ilet
edtdesaaa
ef Wanan 2n leſanr den lmn uulli 1 zt uiin Ciid etmilendähe. 8 hel Alh) Mann o, .16 Aaallan) 8. u gumihesimn H linauuinite 2S aan emnailänine e8 Ir errleeteua A 4aun lalhak a iſahrenin hi ae Kahjſchintaszguimn 2 zur hihetcliu leginluhm hühr
2 Cach angbe „unnd Dausim dr eratſenftten dzellttnfmnäen 1 ecunnntanded ernſt jer ſuüch veäin hi „Mnutgutaſt cchencia ſnt Fanteſteneie Fſcherzrl leae3
Kulanl 1 1 a⸗ Tüed AlMl⸗hamn t
42 3
D. Hentici Klocken. 1069
ulletudine& ſtatuto fieri non poſſe, ut hi exemti ad gabellas teneantur, nec pro- nieos res vectas neceſſe habere, quæ, an ita ſehabeant, inf à latiis excutiam.
Nunquam enim eſt de intentione Principis præjud care tertio,!. 2.§. ſi quis à ntye fas quid in loc. pub. c. ſuper eod. de off. deleg. Abb. conſ. 7 ·Verſ. ſed his non obſtant. u ſed privilegium præjudicium tertii tangens, quantumis ſpecie pietatis con- lun ſtrict eſt inrerꝑterandum, Iacob. Marchiſell. recolleci. lib. 2. 7. 59.. 2. cap. I. de tubi Dec. n. 46. G 52. adeô, ut non cenſeatur ſublatum prius, niſi in poſteriori ſsmentio Hiat. Roder. Suareæꝝ. alleg. 9. /. 8.& alleg. 2 8. n. 1 O. Seipio Rendina in prompt. tar: ſentent. tom. I. xit᷑. 9 2. n. l. non quidem in genere ſed ſpecie, ex Caſtrenſ. conſil. Tiem de Benign. deciſCamer. Syntag. i. decad. ⁊. n. 4. G Syntag. lib.; decad. 1. vol. 7. .Viv.deciſ. 207./. 4. Alex. conſ. 125./. 3. G I1. vol. 2. Aug. Bero. conſ. 14 8. 7. 6. Vol. Jllai'hin. Piſtor.conſ.12. n. 18. vol. 1. Hoc modo autem in ſpecie ſeu nominatim, Du- unptincipum, aliorumque ſtatuum privilegia, quorum vigore à quocunq; tranſ- muteeigal exigere poflunt, in his novioribus Nobilium immunitatibus ſublata anſaanin quam ſententiam præjudicia, apud Chopp de doman. lib. r. c. 9, num. 7. ac- unmodari poſſunt; cùm enim de vera interpretatione immunitatum Mercatori- äligetim amnem frequentantibus à Rege conceſſarum, quæreretur, coneluſit mamentum, Dominis inferioribus legitimum exercendorum rectigalium titu- ſalemoncraaribus, ea prixilegia nihiloheſſe. Æquiorem nihilominus Nobilium almeriſiimo: privilegium ſi quidem conceſſum ſuꝑer eo, quad alias compete- dagttNobillbus conſuetu dine jam præſcripta immunitas à vectigalibus) valet et- miaprejudicium alterius, nes poteſt conqueri is, qui ſentit damnum,!. 3.§. pen. ff. ein aprivat. Bellon. conſ. 2. n. 16. Colleg. Peruſ inter conſ. Nonii. 72.„. 27. Menoch.
nn. 27. Sigiſm. Loffred. conſ. 14.n. 63. Seraphin. Seraphin. de privil. juram. privil. Wnd Tiher. Decian. conſ. 74. n. 54. vol. z. G reſpon. 23 n. 77. vol. I. Brun. conſ. I. 2um.
. Tüm quoq; maximèé differunt, habere jus in re,& ad rem, cui privilegio ſe altem conceſſum, illi privilegio poſteriori, etiam non faciente mentionem ioisitipſum in totum auferri poteſt, I. ſ ſponſus.. q.maritus. H. de donat. int. vir.& ulsiny f qu in fraud. credit. Dec. conſ. 14 7... Inter var. German. conſ. 8. u. 6. Vol. Gih dei 10./. 39. lib. I. Menoch. conſ. 3 6.. 4. Exmagis recepta Dd. opinione Scip. Ren- iiui ſrompt. recepe. ſentent. tom. 1.tit. 9 2.. 1. Sed Domini vectigalium non nifi jus ſelabeat, neq; par ratio eſt, dchiza amietere Se lucra capere,l fn. C. de Codicil.!. MCcimponend. lucrat. deſcripr. Nobiles agunt de damna vitando, alii de non o- littadalucro: porior autem in privile giatorum hujuſmodi concurſu, ejus cauſa, ſitedamno virando agit, per doctrinam Barth. in auth. quas actiones. C. de SS. Eecleſ- lunfalihili creditur à Dec. d. conſ. 14. /. 5. Gutier pradl. quaſt. lib. 4. J. 3.n. 7. cùm ea nreatioprivilegiorum, non vergere in alterius injuriam, I. impuberi 40. ſ. de ad- tuſßtur Leum flius 28 ff. de teſtam. mil. M. Mant. ſing. 54. Et ultima declaratio ig Nobilium Anno 1605. annexa,§. der geſtalt/ ꝛc. tollit omnia privilegia&
mationes in contrarium, q æ jam con ceſſa ſunt,& in futurum concedentur,
nuiluckcit ad enervandum privilegium antetius clauſulam derogativam ha-
darieCavall com. opin. contr com. 7. 6 1 1. Modeſt. Piſtor. coſ. 12. u. 53. qui in ve- Rüloquitur. di 32. Eädem prærogativa Cameræ Imperialis Senatores integer- & Camerales reliqui a perfruuntur, ampliſſimæ autem immu-
Ttitttt z nita-
Canen Af ꝓ5. lei den
Se f

4*
*
———
₰ ◻ ½„ 2 686 2Las 1 —
1070 Diſceptatlo de Jure Vectlgallum, nitatis, his ab Imperio conceſſæ, occaſione, controverſiam nondum ſo-
pitam, attingere libet: an- Magiſtratus loci, ubi jam Qamera domici. lium fixit, honis ad Camerales develutis nova vel auctiora tributa ia- dicere poſſit? Negarivæ ſubſcribere juris ratio me cogit. b b a2) Papon. de arreſt lib.. tit. 1 1.n. 13. Frider. de Mandat lib. ⁊(. 42,12.6. Rulde Commi 5. 4. lib 2.1, 5. n. 28:·tes in Cammerg Ord. p.. tit. 49. Vnd ſollen Camerrich. ter/ Vrtheiler/ Advocaten/ Redner/ Schreiber/ vnd alle andere Perſonen/ zum Cammergericht gehoͤrend/ ſo lang ſie jhr heußlich anweſen bey/ vnd an dem Kanſ. Cammergericht haben/ ſampt allem jrem Haußgeſind/ auch jhren verlaſſenen Wi⸗ wen/ Vngelds/ Datz/ Zolls/ vnd aller beſchwerung frey ſeyn.& ablq; ſpecitica illa expreſſione verba aller beſchwerung/ quæ tãm realia, quam pe ſonalia oners,&o- mnlü oncrum ſpecies includunt, poſt Alex. Natt.& Rol. Pet. Denai in ad ſert. ur. Qam. p. 5. loan. Ceph. conſ.[53 2, 1. GIz. immunicatem à vect gali importareat, Senatui Pa- riſienſi Ioannes Gallix Rex plenam tribuic à rectigalibas immuniratem, Cbopbin de doman lib. 2 rit. 15./. 7. Exaſſefſores, qui dignitatem alia ex cauſa quam erimine de- poſuerunt, non excludo: quia Aſſeſſotes Senatoribus ſimiles, Gylm. deciſ. Camer. 46. n.156. qui deꝑofira dignitate gaudentimmualitatc& Prixllegio dignitatis un. C. de Com. qui prov. reg. lib. 12 l. eam lægem 14:C. de excuſ. mun. lib 10.1.2. C. ut dignit. und. ſervit. P. Gregor. Syntag. lib. 3.6.8./ 9. Et non ita dudum cũm D. 1. W. D. abdicato al. ſeſſoratu patriam repeteret, literas, quibus carebarur, ut à nemine iu teloneis, quæ traaſiturus eſſer, moleſtaretur, ex Cancellaria haud difhculter obtinuit. Nec oihr- ciunt verba illa, ſo lang ſie jhr heußlich weſen bey/ vnd an der Cammer haben aun cum in aliis ibi enarratis perſanis verum fenlum aſſequantur, interpretanda non ſunt, ut jaris commuais correctio ſequarur. De viquis quad adjc ctumeſt, ſummam habet æquitatem: ſi enim inhoneßtè non-ixerint,. quæ adulterium. ꝛ9. C. al adulter retinent d gnitatem viri, icm te. 10. C. de nupt. I vmina. S de ſenator Guia. Dpap deuiſ 379. Guil. Bened, in c. Raynutius. verb. qui cum aliu. n. 140 de teſtam. vid. conc 88. infra. 5) Non novum iaterpretum noſtrorum litigium eſt, an ſtatuto ciy tates cavete poſfint, ut bona in iplorum territorio ſita, futuris conttibutionibus fubjacean, ſed ut uno verbo efferam, triburtaria fieri prædia; nonnulli, quose tar; probaiq; Ca. ro. Ruin. conſ. 117./. 4. vol 4. ideo negarunt: qud Imperatotis ſolins in poteſtate it, munus extraordinarinmin ordinalium conxertere: quos tutoſ ſequi liceat ia herba, quod ajuat, qaæſtio propoſita opprimetur. Sed bonaà, ni fallonjam olim fa- tione his, Caſp. Calder. tit. de cenſib. conſ. 7.§. potuit enim. occurrit, pacto intet bnrs. tos tale onus perpetuum poſſeſſionibus imponi poteſt, qnid nie go 2b hi ghe riſdictionem habent, atq; eum ſequuntur Bald. conſ. 208. vol. 2. Curt. lun. unſ 64, 1. col. Iohan. Ceph. conſ. 15. num. 1 8. MarLabrun. ab Auguil con/il 4:7.61 1E/41. Luu⸗ inium ä me vifis in hac quaſtione uberrimus eſt, Sim. Piſt. conſil. 2 num. 14 ina en. Modeſt. P iſt. vol. z. int. var. German. conſ. 4 4 num. 1 3. vol. 4. hac tamen adjecta t 1 Ktione, ſi, quæ ſunt in territorio prædia, reverà ju iſdictioni ſtatuensiu ſehſe gun ſi enim ideò onus injungatur fundis, ut huic legi exemtæ poſſeſſiones lu i0, tur, nihil valere ſtatutum, cenſuir Calderin, conſil 443: circ fin, Amgel enſihztn 4 1. Quid juris autem, ſi ad Camtrales bona illa tributaria devolvantur anus hof cta manent,& num volente Magiſtratu tributa eis impoſita de noro aupen,
ati
1 Katnbi 2
an el
pſtol alld er
agoc dird adt nte, 5 ghe. 1400 utej inn⸗ hanſe gher der 1 iſie i9 h ſloac dunſas Kttad eled uye dai d Nle d d aeune 9n, Külal dali dütt t cn a0. 1 ehm. ) er- ldir
Al N

r
d ane
L 4 11 1lumle —
eea orn,,
9 LLdu ſol
1 AAthanthn,,
5,1“
Gdh,
däm⸗
d 1 la
de Kelan 3 e 4 1 A oͤbraud 4 der Krenn hya mt di amelna
3 0.
d
7 Deuai ha p
7h hs 9 6
t ioporun annn d. is Icalkqänaine
h
keimmuunn
1e e l Gſh aa
E ul wean 4e. loltGaan 1 4 2 ¹ 1 md.Flänan
1 acnleaſen E dekrctians
ads edr leweit n 1ut N uns frg n de n dolttmnikem rit a- ahübanplbne zt. iurtüf t 1. Wrtaau a 1 er, zsluchcfmtan
lh
l 24: Kritormüülhſ
3 T ouczcrasös
2 1 llbune 1 f 1
3 1 1
5 1
-
1, 8
Jamait
— dorä Rut 1 hlt
e Scclll gü Ad uc: 6 1 Su Cmla⸗ 1 d 4 „8 dlauſe d lauli un
h *
5. 4 9 2 o ktdetch 1
4
— — —: — —½ —2 — —
Sg anini
f 4 1 derolfasdl, r 2
4 „
wolu Ke-o h,
4
atuinulla hac de cauſa infertur injuria,
Mä
D. Henrici Klocken. 1071 unt Evaneſcere onera eo ipſo, quo Cameralibus accedunt bona, hinc concludi ollet:(r) Qudordinatio utatur verbis, aller beſchwerung. quo caſu liberatio bomaibus on ibus contingit, per allog. ſupr. lit. a.(2)& Princeps ex certa ſcien- ia per viam legisgeneralis, llam immuniratem dederit, dubium autem nonceſt, uncipem, etiam ah anerc reali in præ judicium terrii aliquem eximere poſſe, De- niſind. adſert. p. j. Ant. ã Glauburg inter Var. Garman. conſ.4 S 7. 9. vol. 4.(3) Magi-=
utpete qui ſcivit, Cameræ ejuſque per- bais taem immunitatem competere,& nihilominus eam ad ſe transferri inſtan- ur poſtulavit.(4) Maximé tüm conquerendi cauſam legirimam non habet, fi metoſo emtionis titulo, bona tributo obnoxia ad Camerales tranſcant, prerium im, qyodfine onere erat apud liberam perſonam, rediens ad civem cenlſui iafer- un wwuͤrd ſchoßbar/ quam rationem Poſt Iaſonem in l. placet. num. 2 1. C. Ae 58. Eceleſ. feipendit Vaſqu de ſueceſſ.§. 10. num. 6 5§6.& ſeq. lib. 1.(G½) Multi Dd. in ea ſunt o- pilone, boaa mus eribus realibus ſubjecta, per interrentum ſacerdotii fieri li= bela, Sfec. in tit de cenſib.§. nunc digendum. 1 3.§. in. de eenſib, I. 3.§. I Ae mu- nnl. A06. conſ. 9. verſ. nec apparer. lib. 1. Vaſqu. d.§. 10. num. 654. poſt alios plures uns de jurisd. pag. 4. cent. 1. caſi1.num. 28, G 19. Verüm transactione hoc nego- num Anno 1568. a Vifitaroribus ita ſopitum, daß die Cammergerichts Perſonen ſterenſer vnd Guͤter halber/ die ſie jetzt haben/ vnd kuͤ nfftig bekommen/ mit ſtew⸗ te höher vnd ferner nicht/ als von alters herkommen/ beſchwert werden& cla- lis iuter ipſas partes Anno 1585, daß die Cam ergerichts Perſonen/ auß den Guͤ⸗ tamſoſteauß Buͤrger vñ vngefreyeter hand an ſich erkauffen/ dem erſten Kauff⸗ ſchulng nach/ vnd allein in Reichs: vnd Rrayhhuͤlffen/ die ſtewr erlegen ſollen: go guoad onera, quæ jam rei incumbunt, litem reſuſcitate non oporter, l. cauſ. 16. Oenanſach. Id nihilominus ex prædictis recté evincitur, nova& auctiora tributa, dquettansactione minimé ſe devinx runt Camerales„boais illorum Senatum inponere non poſſe: quod inſuper ex eo manifeſtum fit, bona ſequi conditionem Alaum perſonarum, llliſq; cohærere, arg lin pecudum. 28. ff. de uſur.& minus di- prum ſequi majus dignum, c. quod in dubiis. de conſecrar. Eccleſ. 8 ergo perſonis non Falunt imponcre onus, conſequenter idem videtur dicendum de bonis: ne una ademque res diverſo jure cenſcatur, l. rerum mixtura 3 0. ff de uſurpat. Deinde ſi unbutum deber prædiis imponi, citandi Iunt hi quorum inte eeſt,& legitimus eo- um adeundus eſt magiſtratus, per authoritates, quas cita- Erneſt. Cothm. onſ. Aca- m17 9.87. Magiſtratus autem illegi imus perfonarum Cam ralium judex, imò iiltta citarentur, qui comparere neceſſe non habent, ut idem Cot h. d. conſ. 27. vum. O exaliis probat. Un de Bald. inl. ad fin. C. de mulier. quo in loc lib. 10. de Clericis nquöd tum munus reale& patrimoniale poteſt ab eis exigi, quando res ad eos lit cum onere, ſi autem pervenit liberé, non poteſt eis ampliüs imponi,& in mnes C. ſine cenſ. vel. reliq. patrimonialia munera non poſſe indici niſi ſubditis, ſet um.& ſequitur Simon Piſtor conſ. 1. num. z 7. Anonym. Advocat. in conſil. pir. e- ft 277,c0 2 irc fin. Plures conſentientes refert Cothm. d. conſil. 27,1/ 49. qui cùm tminterminis ſimilibus ampliſſimè decidat, non eſt opus tranſcribes di oaus mo- eltü labire. Quid ſi autem Camerales munus debito tempore non inferant cenſui, M giſtratus bona debiti nomine prehendere ac immiſſionem iu ea decernere
—
latelt quod arg.l. de hi. 3. C. de Ep.& Oler. videretur adſtruendum, niſi ejus legis alia
planẽ

107² Diſceptatio de Jure Vectigallum,
lans ratio,& communis omnium Doctorum opinio eſſet, Clericos ſeu exemptas perſonas, etiam ſi in publicum aliquid conferre debeant de rebus ſuis, per ſuum ju- dicem cogendos eſſe: auth. item nulla communitas. C. de§s. Eceleſ adverſur o minus. de imm. Eccleſ. Alber · de Roſat. in l. ad contributionem. n. 3.0 de§S. Eccleſ, Covarr. ras quaſt. 3 3. n.⁊. verſ. Clericus verõ. Proſber Caravit. ſup. rit. mag. Cur. rit. 6, n.I. Farinat. quaſt. erim. 8. ½. 17. nec in actione reali ſortiri forum judicis, ubi res ſita eſt quæ iti- dem communis eſt opinio, teſte Coth. ſapẽ alleg. conſ. 27. u. 34. à qua licet coaſuetudi- ne, quoad Clericos, receſſum ſit, in aliis tamen exemtis perſonis, quinadhuc ntio, quã Dd. ananimiter ducuntur, militet, ambigendum nihil. 23. Huc referendi Legati exterarum gentium, a Doctores, Scholares c& navicularii. d a) I. 4legatis. 8. C. dÄe vectigal. quorum immunitas ita reſtringitur, ut quidem nihil ſolvant pro rebus, quas exportant: de iis verò, quæ de proptiis locis unde ve- niunt deportant, octaviarii vectigal acci riunt- Eeer. de Vinea lib..&piſt. 1 5. Amba- ſiatores hoſtiam ab immunitate hac excluſi ſunt, Trenracinq. var. xeſol:tit. dejur ſiſe reſ.l.en. 20. b) Lmedicos 6. C. de profeſſor.& med. b. 10 gui tex. in munerereal loquitur, ſecundum communem. Andr. Fach, conſ 3 2./. 3. eE fe. lib. 1 arg.decuriunib.j C. de ſilentiar. lib. 1z. Poſtquam enim pro ſetvitio Reipub. laborant, debet onus cum ſerv tio compenſari, l. in rebus. 18.§. poſſunt ff. commod In terminis vectigalis, lo. Papt. Coſt. de facl. ſcient.& ignor. inſpect. 9 8. n. 7. loan. P. Surd. conſ.32 5.n. 8. Caſp. Baés. de ino. debit. addic. c. 16.1n. 144. Guod non tantum verum eſt de Doctoribus actu legentibus, ſed etiam Advocatis, quia& ipſi inſtruendo Clientules ſatis docere intelligantur, arg. I. z. S. juuris ci Vilis.f.de orig. jur.&§. fin. in proæm. Inſt.& tant ò majori honore di- ni ſunt, quõdhi rem ad praxin deducant,& in ipſo opere,& veris,& fictis quæ- Kionibus verſentur, M. A. Natt. conſ. 1. n. z2. ubi SC. Pariſtenſe& Taurinum allegat. G gonſ. 6ᷓ per tot. Scip. Rendina in prompt. recept. ſentent. tit. de miſcellan. n. 2. qui commu nem contrv. Bart. adſtruit. Baet. d. tr. n. 14 8. Flor. de Men. lib. 2. q.2 1.n.25 2. Ut tamen toga- ti vultures, juridici illi canes& rabulæ exeludantur, Baèt. A. 70. /. 147. 0 ho. rum privilegium aliqui, ex l. univerſ. C. de ved. q uaſi ibi expreſſus ſit textus.deducũt; ſed aon conveniunt Codices. quidã pro juris, ruris legunt, quæ fortẽ meliot& cot- rectior eſt lectio, ut privilegium agriculturę referatur; atgumento tamenillins text. ſententiam hanc probari poſſe, Sixt, de regal. lib. 2. cap.§. 2.117. demonſtrat: rechs privilegium, in auth. habita. G. ne fil. pro patre. fundatur, quod enim ibi dicitur ve- niant& habitent ſecuré, operari aliquid debet, ultra communem ſenſum, arg 1 ad municip.ſi quando 109 ff. de legat. 1. Joan. Sich in A auth. n. 7, C naflropans P.e buff in tr de priv. Scholaſt. pri vil. 14 6 faciunt qua notat. Signor. de Homad. con,. 70.S.ll⸗ Aegid. Boſſ. tit. qui vect ſolv. ten. n. 6. Aug. Bero. conſ. 24.2.14 lib. z, reſtringenda ume immunitas tant um ad eos, qui ſtudiis incumbunrt,? ſub pratexia. 9. C. de 8 8 7 4 un. C. de Tyron. l. ſcriniarios. C. de teſt. Acac. Enenk. de priu lb. 3c. 72.47 Suph, zn diſcept forenſ.18 6.„. 7. Quòd ſi negent aliquem Scholarem Publicanl, ſe talem 15 literis matriculæ probare debet, Chaſſ.in conſ. Burg. rubr. des juſtites. in Er hnehes 4 6. Præſumitur quoque talis, ſi in habitu Scholarium deprchend:turse ift 5* de ſent. excom. in 6. liitem apud.§.1 5 ff de injur. unde honeſté& decoreè veſtiatu
— d juramestum quam artem profiteatur, exinde cogaoſcatur, Rebuff dir. priui9 4.2d; quoque
cohl mlef
Wnte
Al! udg dlakt. . 4 Riij
Klel.l
Anna danſi döel dha darn Auur. d gu au

44.
0.
W; d an ühe du dhſeſu ic, nag 1 ananch
tu d letpan um hu, u
un r rhizntſi 7a anp ropublaen 17 A t at ee un nuageg 6 w umm
11s 5 Ttün hn, b
1111H. 11lAg aain doI Kkdesea
1
A ausſcäguie
3411 WScAha m 1. ddchakn 1e T ddacxun. e1 hn unezerm
9 A 1
ia S tw“Kür
„O a bluianelh un' dn Hndimnn 4,. unühnn 3 K. 143ℳ 1 rrkobreit 4 = r itaunte 1 ar uresdenäl
1 5n
1w„„ia ibh’“ aidainte-
rrabett
nuuen(altch
D. Henrici Klocken.
quoque aſſerendæ hujas qualitatis cauſa admittitur, Id. A. tr. priv. 14 7.§. fn. N nmreyertens in patriam cum libris, ſolutioni vectigalis fit obnoxius, niſi perlon- gum tempus ſtudium deſeruerit, aut ad aliud muaus animum applicuerit, Claud. hnaz in addit. ad conſpatr. crim. 1 79. lit.. Fr. Perſon. de gabel. n.7 5. d) 1. 6. C. devedig& hocideò, qia annonæ urbis magno periculo& labore ſerviebant, quos hottari præmiis placuit,/ ſemper 5§. z. F. de jur immun. Guil. Foruer. ſelect. lib. 1. c. 20. Cujac. in parat. C. de ve Peregr de jur. fiſc. lib. 6. tit.§./. 2 3. Fr. Mare. deciſ. 4 1. n. 4. Vol. 2. Hisc Ludoviei X.& Franciſci I. Galliæ Regum Kdictis mercatores, qui urbis Lure- innæa nonam juvant, vectigslibus exemti,& ſtatutis urbis Romæ, ut annonam ue lberé deferre liceart, cavetur, Chopp. de doman. lib I. tir. 9 2. 8. Societas quoque Imporiorum Hanſiaticorum ob utilem, quam pleriſq; regnis navant, operam, im- munitatem multis in locis meruére. In Gallia autem nova Vectigalia folyere non tegentur, Idem A. lib. I. tit. 1 1./. 22.
1073
ec ſta-⸗
34. Domini quoq́;, qui in feudum conceſs ère vectigalis perci-
4
liendi ſus, aAltlocaxerunt, Ha ſolutione ejuſdem immunes ſunt.
4) Deterrima ſané dominolum foret conditio,ſi vectigal, à quo, antequam heneſicium conferrent, exempti erant, Vaſallo ſolvere cogerentur:& ſic beneficio in iejadicium ejus, à quo habuit, contra manifeſta jura, Vinc. Caroc. de excuſſ.bo- ur quaſt 10 princ. 10. /n. 27. vaſallus uteretur,& licet Fectigalis jus, non tamen bene- ſclodomini, poſſi deat, adhuc domiaum immunem crederem, idq́; ex vi juramenti hdelitatis, quod eum ad poffibile, utile& facile obſtringit, cui haclicentia conceſ- contravenire videretur, Ant. Quert conſil. 3. n. 8.& ejuſdem juramenti poteſtate Dominum per ſundum feudalem tranſeuntem tecto& hoſpitio ſuſcipere gratis te- etut Aſkici. deciſ. 26 num.I1. Hrgo& rebus devectis liberum præſtet tranſitum, Tehras de feud part. 6. c. 6 n. 124. 9) Non mediocriter controverti ſolet, an locansgabellas, ab iiſdem immunis ſit, in qua lite Bart. ſibi ipſi non conſtat. Diſtin- guendo tem clariorem reddi pofſe arbitror. Si Princeps vel fiſcus locet gabellas, im- münis eſt, Ilocatio.9§. fſcuis Ae pub.& Vedl. Si alius Jus fiſci non habens, cadem vi- daureſſe ratio, quia à ſe ipſo nemo exigere poteſt, cüm nemo ſibi ipſi ſerviat, Iot. Phulij. Monſpel con/ 17:. 9. Bald. conſ.23. /. 3. vol. 4.& in generali ſermone non com- preheaditur perſona loquentis, Iobligatione generali, 6. ff de pignor. l. 30. S.fin. ff. de loc. Gaand: in uiſitio C. de ſolut. Gabriel. com. concl. lib.&. de regal. concl. 9. Rol. à Tall. couſil. 86.7. 42.lib. I. Peregr. de jure fiſc lib. 6. tit. 5. n. 24. verſ. Boér. deciſ 2 1 3. /um. 1. ubi ve- turem Schrad. de feud p.⁊ Part pr. 9. ſect. 3./. 147. Scip. Rendin. in prompt. recept. ſentent. vom. I. tit. 1 20. /. 3. Alex. Trentacinq. var. reſ.lib. 1 tit de jur. ſci. ref. 5. n. 23 qui veram
tommunem ait, ſive locator jura fiſci habeant, ſive non. Non incongrué tamen his dunt conſil 226. replicuit, ſi fiſ us hac ſola ex cauſa, quòd alii locavit gabellas, im- nunis eſt, quid opus fair diſpoſitione illius§. us; Cum autem ſpecialiter fiſcus krew ptus ſit, relis quitur, alios privatos locantes teneri, Bertachin. de gabel. 71nu. 16 Ioan. Parlador. rer. quotid. lib. 1 2.3. 3 ⁄. Petr. de Raven. ſingul. 80. Aegid. Boſſtit. de vuck.n. 4. qu6 facit quòd contra eum, qui legem potuit dicere, apertius c. contra eum ereg jur. in 6.& ad erſus ſii pulaterem, quia verba laté non concepit, fiat interpre- uatio, Iquicquid adſtringendæ 99 ff. de V. O. l in contrahenda 172 ff de R. I. Nec hie- tetragatur ratio, quòd nemo à ſe pſo vectigalexigat. Etſi enim mihi ipſi non lim. Vuuuuu- obli-

e
15 4 3 6 1074 Diſceptatio de Jure Veckigalium, obligatus, tamen poſſum me alteti obl'gare, Bart. d. conſ. 226 in fin tüm quoq; uon ti eſt uſquequaq; vera regula, in generalt ſermone non venire perſonam loquentis, iux
eujus gantrarium adſtruit Barz. in IPauluca. fin. ſ. de pig. Boër. deciſ.21 3. /. 18. ubi u. ll
. ſum ejus monſtrat. Parlador. d. c. 3,n. 35. Quia tamen à receptis ſemelſententiis facile Wie non eſtreceden dum, me à cammuni opinione ideò divelli non patiar; quòd ratio dd.
d.§.Rſcus. non ea ſit quam Baut. notat ſed hæc, quòd-aemo contri ſe ipſum poſſit no
cedere actionem, Gutier. de gabell. J. 85. n. 3. actio enim.-&⅜ κᷣi non compatiuntur di
LeIuviceI, Jſt uxror. 7. C. de bon auth jud poſſid. nec in ceſſinne aliud jus venit, quaum it
A. quod cedens habuit, l. venditor ff. de hered. vel acl. vend. ſed contta ſe isſom cedens Kädet jus non habet, per jur. alleg. Largiendum Bart. eſt, poſſe quem alteri ſe obligare, eiſff inus
Hibi ipfi non obl getur: veruim id contractu vel ſtipulatione al qua fieri neceſſe, ſm- ate
„ plici ceſſione actionis jam naræ, in qua de obligatione perſonæ cedeutisnihil er-% 4 primitur fieri non poteſt Limitanda aihilominus hæc cemmanis opinio eſturin ulr
domis is, jure proprietar s vel utilis dominii vectigalia poffidentibus,& poſtea a. s. 4 liis elocantibus procedat, Si verò s, qui jus gabellarum locat, non eſt vetus domi- äln „† nus illius juris, ſed ab alio conductum habet,& id ſut locet alii, prout fieri poteſ, an. 8 nec ſibi pacto aliquo de exemptionecaveat, certé is ducendo rem veigali obno. a.
izm nullo munitus eſt privilegio, Garier. d. 4. u. 18. quam uti veriorem commendat, dim 8 ſth. Azeved. ad conſt. reg lib. 9.1t. 17:leg. 3.n. 8. in ſin, cujus rationem cum obviaſt, un
— non exprimo. ſa,
4 ⁴ 4 9 4 Aal
4 35. Præter hos Princeps& aliis,licét regulariter non ſoleat; aa
1„H ex certa ſcientia b immunitatem largitur: Quod& Publicanis, c pro ar.
tempore A quo actioni præſunt, licet: ita tamen, ut ſimpliciterab his au ₰. 5 8 14—.— 5 4„
conceſſa liberé tranſeundifacultas, ad reditum non extendatut.? ur
1ll. n
a) Lomnium. C. de veitigal.& commiſſ. nam ſubept tia cenſentur teſctipta iiy
fſco damnſa,! 3 G., de precib. Imp. offer. c. nec damnoſa. 25. quæſt. z. f.1. G 2. C.4e peti..
8 88 4 4 4 ſingul. 21. num. 10 Er. Mare deui 4 baum. b. an
₰
hon. ſublat. lib. 10. Iac. Concenat. quaſt jur
Eb. z& dezi, 219. nurn. 1 4. esd. Petr. Greg. T holo de Repub. li. 3&.9. num. 2 Cat. Tap. än in rubr c. 4 n. 108 ff. de conſtit Princip. Claud. Bertaz ad conſ.crim patr.33 1 lit.5 Rim e
4 1.. 6. 4„.„) jun. ton, 29 n. 20 Loan. Sich. in tit. C. de vectig. n. 9. Garſ Maſtril deciſ.16. au. 4., dn,
— 8„.. 4.. ,6. 31 4. 9, dem eſt fi alins ex privilegio Principis jus exigendi vectigalis habeat,! ejua milüut. i
1 .„ 2.)—.. 24 1 r-
34.§. I Ff. de reſt. mil. Guid. Pap conſ. 6 5. n. 5. maximé tüm fi conceſſit lmhe zu te
—„ 2—. 7. m⸗ 5
crigal, ut à quibuſcunq; poſſit exigi, laté Men. conſ. 312,1. 3. 0 ſeh. Hinc PP. EE 2 daco
peratore ſtipulati confueverunt: Demnach die Churfuͤrſten am heiu mtanaſen nuh vnd vielen Zollbefreyungen/ vber jre freyheit/ vnd herkommen oftmala dus 1j dan derung vnd brief/ vnd in ander weg erſucht vnd beſchwert worden⸗ daß jhr9⸗ 1 an
2 C. 7 5 6 9 ſolchs/ als vntraͤglich/ abſt ellen/ vnd zumal nicht verhengen⸗ vnd aſßn u 3 G leyſ
fuͤrter mehr zu vben vnd zu geſchehen. in Capit Carol. V. art. 1. Fu iß ſ gabell,. 7.n. 2 8. Peregrin. de jur fiſc. lib 6 tit. 5./. 19. Molin. de juſſ. E jur. 4t: ibut alt 8
44 4 rogatoriage 66 2,„. 12 Cacher. Aeciſ.39. n. 11.1 2.& ſd. adeõ ut ſufficiat clauſula dexpge hiahe 1 neralis, quia exactio odioſa eſt,& contra jus commune; immunitas ⸗u
47,.—— ,„ Privilegumm di bilis, Guid Pap. Iconſ. 6. num. 17. Bereaz. in addit. ad A w*mf.351. bibene 6 öe autem immunitatis verbis his[Damus licentiam eundi navigandl- omni

— — — —— —— 8 —
1 inu 4 2 Wla 5 wunnag ciu m a A9 anmaliſtt
bR ubdiiei
tul ae garteim g Sel S)ärcctan u e rnisojügn dig llemaet dat l aadehna. ic 2Oli nun a tei n ten räg n
18 rrn etonnemat
aſa Etioremiaznt
4 1
lc S ktem,
k. KMe
13 r Mirai
din? cüdhn
4
daf F tuckauſſin
mu r 1 1deeh u en P llnanga
41 n. jezungt
9 Aaanunat
9 e 1— 9 1 gxränn
akusut linguli, oft 4 H5b. in e. fin. col.9 Verſ. S. deconſue: perbells Bero. con/.
ulu bauge 7 itis Uen
D. Henrici Klocken. omni moleſtià] eonceſſum intelligitur, Signor. de Homod e⸗ velnig ſolv. enentur. n. 7. Lancell. Gall. conſ.94. nam. 2 6. quia mlllaſtac diſpoſitivé, Aug. Bero, conſ. ⁊ 43 uum. 14:116.,3, niſi tamen ſtaruto eſſet pro- hibta mefcium certarum extractio, obtenta ſiquidem licentia cas liberé extra- hend à vectigali immunitas obtenta non cenſetur, Corn. conffl. 9. namn, 11 Vol. t. Dotrò in notitian ejus, cui conceſſum eſt privilegium, veniſſe oporter, aliàs nihil radeſt, Natt. conſ. 2 42. 2. 7.c. 1.§. ex parte de conce ſſ. ſti,& ignor. diſt. 86. n. I. cent. 1. c) Oflicialis liei debitum remittere, Iomnes 4. C de annon EE krib. lib. 10. l.praſes 12. C. ae rran]. Im perarores. 37 de pafl. ut diſtinguendum ſit, an pu blicanus exactor ad ſui utilita- tem& commadum ſit, quia vec galconduxit, ut cum remirtere non prohibeatur, 7. fag.ſquis profeiſus. fde public. Maſcard de Brob. conelu] 8; 4.2.13. Alick. dec. 119.7. 9. Sund deriſ. I4 8. 4. G Aeci]. 181.7. 2.Oe con/. 4 70. /. 24. Bero. conſ. 74 n. 26. VoI I. Mar- aahr. ab Angutl. con] 10. n. 1 2. Secus ſi nu dum tantuͤm præſtet miniſterium, jam dd. uril. mandato generali, 6O ff.de procur. Ferret ae gabell. num. 163. Bald. conſ. 79. num. 601a. Ceph conſ. 515. n. 27. Quòôdft autem ejuſmodi exactor veniam tranſeundi erit, dominus ad pœnam commiſ agere nequit: in bona fide enim per kanc li- centiam conſtituitur debitor, qui aliasſolvere Patatus erat: Excla ſio autem doli waam commiſſi ceſſare facit, Surd A deciſ. 14 8. in ſin. Farinas. de furt. g. ⁊ 7², 40. ni resallegat. Card. Thuſc. in verb Gabella conc/ 23. num. 3& Bald. con). 1 1 1. Vol 3. dh Bald. conſ. 137. vol. 3. Bero. A. gonſ. 13 7 n. 4.& 7.6l.3. Bur/at. doſ.3 29. num. 9. Gr 612. G 3. Surd. A. deciſ18 1.n. 2. oan. Bapt. Coſt. de fact ſci.& ign. inſped. 4z num, c adtbut ſi læpius ab iphs fiat immunitas conceſſio, ne qudem vi confuetudinis no- ceatzeaenim non introducitur ab his, qui jus univerfitatis non habent;& faciunt
1075 nſ. o num. 11. Boff. lit qui Verbum OMNI inter fi-
xtra officium ſuum non poteſt
17 2. 6Gn. nec ctiam a priore gabellario, pro tempore ſecundi, data immunitas, vlla- tumeſt virium, I„ 1. ff. pro„ 1 68. de leg. 2 melior text. iu 1. 33§. J. ff. Ae locat. Caſeren/ canſg ro eire: fin. lib 2. Georg de Cabed deciſ. 1 37. Ver’ ,5 adaicebatur. †. 1. e) In laho conductu quidem reditus includitur, 7.1. C. de navic./ utimur..
Fde ſepul. vio- rcim plena fecuritas non videatur dari, ſi quis non poſſit eo modo, quo acceſſit,
ſtesdere, arg. l.ſ ira Kipulatus III Hde V.O.I. 2] de jurisd. Menoch. de arbitr. caſ. 335 n.
11 Sed male inde colligir, idem d. cuſ.n. 1 2. Plivilegium conceſſum euntibusad nua
dinas,ne gabellas ſolvant, intelligi quoque pro redeuntibis, Nam effedu non ca ..—.
e hoc privilegium, etfi tantlum de prima vice inte
ligatur, Alex. con ſi 46 n. 9 2K in conrentionibus caſus omiffus haberur bro non expreſſo, ſi cum dotem z2
118 * 7
.440
hut matr.!, quis quia adſtringende ffde V. O.lrum inter. 26.5 2 Sdepadt. Farin. d g 17;
u4L nonexpreſſo autem cetto tempore, immunitas ſeprem dicbus tantiin durat 4ℳ 2 9. 5 f 4—„ 38 7* fhi mcun. Juæ ſint reg. Verb Ved. 106. Bertach. de gabe P.H.2. 4. Maſcard. de pr 5
analg 14,2 17. Ant. Corſe: Jingul. 1 304 Guaxz. Je conſeſc. bon. concl. 1 3:ampl. 2 nuus, dih Perſonal de Gabell n. 58. 36. Undé eò minus dubitandum, civitates, quæ exigendi vecti-
bäls lus privilegio, vel præſcriptione quæſiveruut, immunitatem ab Hoelargirt poſſe: a quæritur autem, ſi molendina plura in flumine a- uo, quorum unum ad civitatem, alia ad alios pertineant, ſita ſint,
V Uuuuu„ civi-
Præb. in 6. Ioan Bapt. Coſt. de fad.
——ò—

———————
1076 Diſceptatlo de Jure Vectigalium, civitas autem à quibuſcunq; molendi causà portâ frumentum educen- tibus, gabellam, quam Acciß dicimus, accipiat: an his, qui ad ſuumacct- dunt, remittere poſſit? b Affirmantibus rationes non deeſſe relevantes,
audiemus.
a) Nam qui immunitatis dationem de reſcrvatis Principum eſſe docent, per texxt. in l. 1. 2. C. de decret. ab ord fac l ambitioſa ff eod l. vacuatis. 19. Cod de deaur. lib. 10,1. 1. C. de imm. nem. conced. Tap. in rubr. c. 4 n. 30 fde conſtit. Prine. loſeph Ludou- deciſ. Peru 3 n. 4 lib. 1. Ruin. conſ. 0 5. n. l. lib. 3. Peregr. de jur. fiſc. lib. 6. tit. 5. Matth,èis- phun. de jur iad. lib. 1 F. 1. c. I. membr. 2 ·/. 1 50. Henr. Bocer. eod tr. c.1. n. 43. ita exaudien- di ſunt: Si ab onere, in quo ipſis jus nullum eſt, in præjjudicium P incipis libetare vellent, in ſui præjudicium, immunitate donare cur non poſſent? Loſe- de ur ani. 3C. 10.7. 6. G 7. Natt. conſ. 4 31.17.22. Chaſſ.in conſuet. Burg. rubr. 9.§. 18. verb. taila- gles haut&r bas. n.17.& ante eos Abbas conſ. 6 1. Verſ.ſicut. vol ⁊. maximè ſijulta cansà- ob benemerita ſc. Pancir con/. 15 8.Roll A Vall. conſ. 5.n. 8. vol 1:ad id faciendum mo- veantur, vel in longiſſima coaſuetudine eximendi reperiantur, Cacher. deciſ.. n. 1 3. G ſeq. Loſa. d. cC. 10,2. 13. b) Immusitatem ceuntibus ad moles dina civi- taris tantũm dari poſſe, hinc videtur negandum, quõd indéèé aliorum molendinorü introitus, cùm perpauci eo accefſuri ſint, reddantur deteriores; maliriis autem ho- minum non eſt indulgendum, J. 1.§. deniq, Marcell f. de aq pluu. arsend. in fundi,fdt rei wind. l. ſed& qui data opera fex quib cauſ. maj.& ſtatutum el conſtitutio debet eſle generalis non concepta in aliquorum odium, Crav. de antiq.:emp 4. ver cins pramiſſa. num 1 2. Verſ.& tenendo. ſecus ſi fiat, ab eo appellatut,& exceptlone doli Iuccurritur,I I. in fn. ffrde except. In odium autem conceptumeſt: qu a ſial amolen- dina non eſſent nunquam data fu ſſet immunitas, Iaſon. in lquõminus num. 17
flumin. ubi pofi Aller. in 2 part ſtat. quaſt. ⁊. E alios dicit communem ſeguilan Beer. 26t/. 1 25.Au⁄⁰. 4. à qua tamen opinione, ſaniore confilio ductus, receſſit laſou con- ſil. 39 in ſn. l0. 3. Curt. Iun conſil. 147 in fin. hos& alios reſerens. Cravet. A. H.&itaa pre-
7 6
A 2
miſſu. n. 8. Ferdinand. Paſ;«ontrov uſufreq. c. 4. num. 1. lieitum nar que eſ in igilate proprio commodo, licèt exeo damnum aliis in feratur, modõ non fi:tan mono- cen di aliis, d. I. 1§. denique.. de aq plu v.& charitas incipit à ſe ipſa.§. 1. Mist. u0 donat
alit. —* 2 2. 2 41&- I. pra ſes. S. C. de ſervit.&r aq. c. non licet. 2 3. quæſt. 5. Hinc receptumn, ê- un
mulationem alterius æd ſicare liceat, ſi principal ter comm
odum noſtrum, 1
.. 1 CGetl. non autem alterius damnum reſpiciamus, Capol. de§. V. Prad. cap. 62.um.7 6 obſerv 69: um. 1 8. Craver. conſil&76 num. 7. Menoch. de arlitrar. Caſ[6,2
*
um. o. PA
cian. conſil. 21i. num. 14. Honded. conſ. So num. 8 Aldovin Aldovin. conſ.IOnen Genit Borel conſ. 3 40. conſ. 1 30 n. 15.lib. 1. Vaſqu d c. 4. u. 2.& ſi quæ in han uſmolim um nitatis conceſſione iniquitas forté ex eo eſt, quõd cives ab aliorum emoleudi din abſtinent; ſed molendiaum adire, res liberæ facultaris eſt, eui nullou quane pore præſcribitur, l. 2, fde via public. l. Proculus, ff. de damn. infedt. N oadi ladan datâ a gabell's immunitate contra cives, ad civitatis molendidum en eelia erat proditaactio. Ergonunc quoque actione deſtituuntur, Veſ2u,d 1e nun ex conceſſione hujaſmodi immunitatis plurium commodum, Sp auſa ublica conſequitur. Sed in concurſu damni privati& utilitatis communb, caula
potior eſt. 37 Er
nes bag n laus nen 66 dern a ddel
ni

1 1 luuu
0„„ unſu an
An
1 diiannu.aaii 3 ue untidu auarach⸗ P lindkalanagalni er teiiore nlünen v
X AIuanllfeuft
³. arune elaon
rn ienijmnin 1 ipe eu daunaeri 2= eruni ahätts malbeimn de Aruürnn i e 2= li uihakäl m. — reim Guud püht a leitmnrrii A au raltafit nn . Kuiiäkfttine 1.Huun u2
2 alt
Aba tr artunn
D. Henrici Klocken.— 1077 37. Quæ privilegii, eadem& præſcriptionis 4 quadragenariæ 5
denacquiſitionem libertatis à vecti gali poreſtas eſt: quæ etiam abſque
gentia ejus contra quem præſcribitur, procedit, c
4) Eô quorundam proceſſit ſuperſt tio, cùm non ſolvere dacium, mortale ſepeccatam perci perent, Bertaa. con cεm.7 6. 7. 3 3. G adait. lit fut preſcriprionem amin hac favorabili libertatis cauſa, tanquam publicæ utilitati, obedientiæque
.„ 2. 4 2. nattariam, I comperit. C. de praſeripr.& nutritivam peccati admittere verereatur,
ſasin Conſt. Subaud. antiq gl. in. au. 1 1. Carol. Bardel conſ. 9 6. n. 0. quos vel hæc ſola nioredarguit, qnd contrariorum cadem fit diſciplina,§. 1. Iuſt. de his, qui ſunt ſui ttlaben jur. Exactio autem veCtigalis, quæ odioſa eſt, præſcr ptione quæritur, ſs- unum communem, de qua concluſ. 2 2. Viu com. opin. 6 34.n 1. Ergo& libertas, quia isfacliüs redit ad primæ vam naturam, c. ab eccordio diſtinct 3 3. lſi unus. 27.§. z. in rfaepacl. nechomines ut vect gal pendant, Anz. Rub. conſ. 2 1 um. z. naſcuntur, Numt. innovamus. de cenſib Naut. conſ. 48 6. num. 3. Nicol. Ewerhard. Praſ conſ.3 n. 17. Ganſgt.n. 16. Steph Betr conſ. 130./. 10. vol. 4. Caſtrenſ.conſ. 314. n. 2. vol. 1. Flam. de Whan99 n. 36. vol. 2. Menoch canſ. 887 n. 3 3. Modeſtin. Piſtor conſ. 4. ½. 28. vol. 2. Pe- Tarie ar Eſc. uib. 6.=it. 5. n. 23. Et hoc eò uſq; Rub d. conſ. 21. n. 3. in jin. extendit, ut tam ſige bona flde, favore libertatis, præſcriprionem currere crediderit: quod li- erematenon aufim; cüm demonſtrata mala fide, centenaria vel immemoria-
oralcrigrio. deiure Qanoaumduedm
1* 3
12 e 1
—
1
luar Peniſconſil 2 6./ 31. vol. z. Ruin. conſ.I ſO n. 13, vol. 4. Pancir. conſ. 7⁷9:/. 12. Surd. 1n 287,69. Fab. Turret conſ. 59 n. 9. Fr. Becc. conſ. z 25. n.18. ita ux exceprio malæ fi- ℳ 111 311.*/
deiaddecem millia- Millin„Laur. Calcan. conſ. 6./. 9. Illud tamen a-
kudomnes in coufeſſo, ex lapfu quadraginta annorum, in incorporalibus juribus, . 22
dundosgitur de libertate- pr da. 46 laſemper præſumi, Nanuch in recup poſſ. rem. 13. 7. 7 2. ubi ex Pariſ. in e. ſi diligenti n. 2 4. de praſcript. commu- um uſtatun Ant. Padill. in l. 1. n. 37. C. de ſervit.& a. Gurier pr. q9 lib. 3.9. 14. nu. 19. Aetamentraditio ſecundum Rim. jun conſ. 89.n. 33. Curt. jun. conſ. 6O0 /. 17. Lancel. Gilanſ25.7. 55. reſtringendaerit, ut non obtineat locum, quan do ſtatuto expreſ- ſigalium folutic uaicuiq; injungitur;, cum enim ſtatutum cives omnes ſcire ceuut,r præſuman' ur. Ileges. E de legib prætendentes præſcriptionem non poſ- lintaon eſſe in mala fide. ada. Cravet. conſ. 34.,2.16. 6) Tempus immemo- tale, cüm inter regalia numerentur vectigalia, xigunt Cyn. in 1.2. C. nov vectig n. 21.
h onſ ſ28 n. 45. E con. 176.,/. 26. Alex conſ. 6 lil. 1I. Dec. conſ. 85. n. 1. Bero. conſ. 2.
aul. Burſat. conſ. 14 2. 2.19. loh Philipp. Monſpel. conſ.z 1.n 21. Hyppol. Rem. in ad- tNim. ſen. conſc 3 1. lir. i. quadrag na annos ſufficere ve ius eſt,? fin. C. de feua,patr.
II Sieph Bertr d conſ 1 30.n. 9. Vol. 4. conſ. 95 u 3. Vol 3. Balb. de praſoripr. 2 †.. 3.
Mg Craver. con/; IIn. 1 2. Csph. conſ, 1 29 5. Casr. con 3 14. n. 2.116.2. Corn. conſ. 5 19.vol 4. Petr. Raven ſing. 8 49.& regulsrirer immunitas 40. annis præſcribi- ſii Jertaz conſ.civ. 2 1.n. 31. Fab. de Anna conſ. 9.59. e Ordinarié quidem
iurium;—— clEe miam iacorporalium piæſcriptone earequ ritur, obrationem, quam concl. 24. Ateddidi: ſed, quod mirum in libertaris pPræſcriptione, patientia adverſarii non
neceſl ria, per text in lſipartem. 18.§ fin f. quemadm. ſerv. Covar. in e. poſſeſſor part.
i 3
uprafar. n. 10, ubi communem ait.
8— 1 Vuuuuu 3 3 8. Nec
it icquimur, Gail. 2. 5/18. num. 10. coOr-

Er
6 b b 1078 Diſceptatio de Jure Vectigalium,
— 38. Nectituli allegationem, a vel ſi quis allegatus ſit, ejuſdem vn b ö editionem 5 requirit, prout& teſtes, ſi in certo initio& fine conve. 4 3 1 4 9* 2 1 5 d niant, e negativam, non eſſe ſolutum vect gal, A probare haud te- ir „„„„ nentur. V ua a) poſt plures alios Burſat conſ. 13 8.n, 43. Ut à mala fide ſeliberet, immuni. v.. 4.*. 5 1. 6 tatem prætendens, titu allegationem exigit, ſed in præſcriprione longifimi tem- poris titulo non eſt opus, I. cmnes, C de pr feript dong temt. Lancell. Gallcenſſamte. Ple K ſufficitq́; jus commune, quo ſatis tituli præſtat, Myuſing. reſt. 19.n. 29:tum quoque aba bona fides faese libertatis præſumitur, ue præced concl. lit. a. dixi, quss ergoallega. qoſt 9Ha tde FE 2*—„ G tionis eff ctus faturus ſit, non video, Gylm Aeciſ. 17,½ 160:lib. I poft Oravet deautiZ. i 11111 temp part. 4.§. a4bſolutis. n. 49. 6) laktrum ntorum productorum copiainjt-. „ b dicio danda eſt parti adverſæ, ut defenfiones fuas contraà parare poſſit, t. catera;. Mi
quaſt.. fiunt enim pars actorum communium, Aſin. in prax.§. 22·0.8n.3. Kinſttu- un
menta non ſolum ratione proprietatis, 1.ſ uæa cautiones 4 H fam. herciſc.& negotii, aiſu 4 Gratian. diſcept forenſ. 1 88. /. 33 Sed quoq; tarione util taris communia edenda lutt, gi b Ruig. Rul.in t heſaur. jur. Emphyt. 8. /n. 5. adeò, ut ſecundùm quoſdam pait culæ, quæ uli
ad rem facere videtur, editio non ſufficiat, de quo vuid. apud Caſar. Bars deciſ.d9 her hjſe tot. quod amen non eſt extendendum ad inſtrumenta quæ nudè tantüm in judicio au,
— allegantur: his enim uri quem velle, non ſtarim exiſlimandum eſt, Cagnol in 11.E. Nu⸗ 57. 58, C. de edend. Quemadmodum igitur ſuper jorec. lligendi pedagii coutro- ana 1 verfiam patiens ſi privilegio id ſibi competere aſſerat,& ad Mad probaudum tem. uyr öͤ pus immemoriale deduest, ad ed tionem privilegii amphius coginon poteſt, Rof 272
— rea. quaſt. Sabbathin. 3 2. uum. 26. Dec. conſ. ⁊71 num. 6. cun tempus ſac at, ut ſit quod un aliquando eſſe potuit, Barbatia conſ. 10. 2. 4. Menockh. 3 preſumpt. 21 nu.7 Aüaeand.
5 5 ½ 4 de pro bat. concl. 1 372. num. 3 3. Rol. al. conſ. 66. num. 49. vol.. Burſat tanſ117, 29. ag Frde Claß- ner
Iacob. Pute. deciſ. 46 6·:n. 6 lib. z. Ferdin. Vaſqu. ill. gontr e. 8I. num 12.— 15.E per. cauſ. 22. J. 2. num. 3& 4. Gutierr pradl. quaſt. lib 3.& 4 414 v. 9. Ita patite prr iäng vilegium immunitatis in judicio allegatum, ſtatim edi non oportet nam cümtam a9 ex vero, quàm præſumpto titulo ſeu piæſcriptione, libertasà ſolutione zcquirarun, dun alterutrum præſtitiſſe fufficit, Caſbar. Ant. Teſtaur. 29 forenſ. Joum.I0 du Benahun lau Pedem ita judicãſſe refert. c) Singulates quidem keſtes Polelllonetm Pie in 8 bant, cüm pofleſfio generis 1Lcc fungarir Quæ ex Pluribus ſpecicbus tanſtu, lit tur, Sravet, de anlia temp. 4 8 ſiquidem. num. 11 Be ta conſ. civils1a3 2.36. Pta 85 ptienem autem non probant, quia eſt acTmis 0dominii Per contiunationad km. aic ſeilonis temporis lege definiti,§. I. laſtit. de uſucap. in cetto ergaih tjoa 1u ni poris ces convenire oportet, Rim jun conſ. 2 6 n. 4 5. koan. Vinc Handed senſid 9. danh 45. vol 1. Bardell. conſ-94 n. 11. Lancell. Gall. conſ. 25 h. 4 3 in pPundle B atſat.2n 13 er. n 17. niſi al qai de majori, quam 40. annorum ſpatio deyouereat, cumin Tepr be. k iam minus inſit, Ruin. conſ.9 2 n. 8. lib. 4. 2) quis nonelt adeo 6 d bine⸗ 4 tionis l. actor. C. de probat. c. quoniam contra. eod. tit.& ex libris pubhjcnaaru de non reperiantur immunes de ſcr pti, oſtenditur 1.1 O. de exadi. nib Ahis hugg. u. reb- cred. Natt. conſ. 486 n. 4 Menoch cowſ,7 5 n. I. Fab.de Annd conſ.5 9,1. 46. 1 Gal. 57 n. 9. Surd. conſ. asen 11. Dec. ronſ. 496:/. 7. G 8. And cylm. dee. 10.2is in f9 3 Ff conſ. 9 4. u. 2 7. Bur/ conſ. 138,„ 48. Item per pu blicam vocem& famam, a*.) 74, hn,

tw 1 1en, ta
„ imabie
at Alcha Se u. 4 ahſienn 1e alh aign n rm waüem nan 2 woanfungs an i n un Kuke
8 vna faatra
rr lans enmnntauit da mdüngulaäteidg ae. il.u Galnuihh uu gemtwinje 1= dliran mgean 1. juree larireglenn
akau Hühnten
T ianlGepaeri- Ai curnta ig — 3 Slnt tau ht “ „ ralmad alt
B; Gu ſaän 2 rectwemal nn 1e lderithun an q3 im innaſina a LDi Arrm 2. ehölrät n 2 Ja 3SA
nac nlrAh n V 1
oiai äouile mlank ilhs
- ſc
— uuhkn on
D. Caſpari Klocken. b 1079
—
num redderetur ſuſpectum vectigalium ſiquidem ſolutio, actus reiterabilis eſt, cui eies ſemper nec adſun t, nec adeſſe poſſunt, ut ſit negativa non coarctata loco& empore veroſimili, Corn. onſ. I0 5. num. 14. vol.; Rim. Iun. conſ. 189.8. 36. G 31. G 26.2. 9. E ſeq. ubi plures accumulat. 9
2 7 2«. 4 8 39. Miaxiiné autem controverſum inter juris interpretes, num
meterei teſtes de interpellatione Domini, ſubſecutaq; denegatione fi- em facere cogantur? Diſſentientes ex utraq; parte communi Dd. ſuf- lcgio ſe ſuffulciri credunt; ego tamen negantium opinioni, urpotè re- eptiort& veriori, accedere non dubitarem.
2 or-
Mbas Fr Bec. conſ. 7.. 2 7. Bur ſat. con). 360./. 2. Ideoq́; aliquibus ſolventibus non
minit. Natt. A. canſ. ntt. 6.& ſi de negativra hoc caſu deponerent, eor um teſtimo-

— —
1080 Dilceptatio de Jure Vectigalium,
in hanc ſententiam prolapſos tantos viros, qui fundamentorum, quibus innitun- tur, vix expenderit, facilé animad vertet; quod enim de conſer atione juris erigen. di, adrerſus omnes, per exactionem ab aliquibus factam ad pergitur, ita intelligen⸗ dum, ſi juriumillorum poſfeſſionem nemo imercipiat, ſed quando poſſeſſio ecra⸗ cans, poſt Dec. conſ. 271.n.17. Ferd. Vaſq illuſt. contr. c. 2. 6. Verſ& Accur ſius.& ſumus in individuu. Ex quo autem nihil ab aliquo exigitur, ſtarim favore libertats pol. ſeſſio domini, ſine aliquo facto interrumpitur, concl. 37. lit c. quin ergo tempore à lege definito ea confirmari qucat, ut deinceps domino exigendi jus in fututum no competat, dubium uon patitur: Idq́; ratio ab abſardo petita ſuadet; forer ſiquidem hacadmiffa regula, ut nunquam privatus onera im poſita uſu caperet, domiais ah- quos à quibus exigerent, ſemper retinentibus: vndé dictum Barual poſt Angel Natt. conſ. 431. num. 24. explicat de nondum completa præſcriptione, non autem quando aliquis ceſſaſſet ſolvere tanto tempore, quoad præſcripſiſſet, yer bon.fein Lolim cauſam. de cenſib. c. quarta. de præſcript. ubi non aitenta ratione jam alegatavs- ſcriptio admittitur. Pariter cùm hic non ag tur de jvre quæres do publ co, ſed pri- vato:& ita in terminis præſcriptionis nudæ verſemur, Rol.& Val. conſ..*.76. val 1) non poteſt in dilcrepantia actuum, q æ conſuetudinem, non præſcriptionem im pedit, fundamentum poni: ut reliqua maneat difficultas, quomodo iateliigen-
dum ſit, quòdin actibus voluntariis non admittatur præſcriptio, niſi facta contia-
dictione. Et quidem aſſertio hæc in actibus meiæ facultaris, non in iis quæ excou- traau deſcendunt, Albert. Brun. conſ.9 ſin. 8. Vel cum quibus actio naſcitut, Crau 4 antiq. tempor. 4§ circa præmiſſa. n.; 5. vera putarur-Pro ſolutione antem vectigalis contra detrectantes eandem dependere domino, condictio exlege, velprivilegio, quemadmodum infrà firmabimus, competit. Conſequens etgò eſt, ut 30 40 49- norum jugi ſilentio ab eadem petitione excludatur, l. ſcut.!. onmes. C. do traſeriht. jo. vel. 40. anuor. Quod unicum argumentum tantæ efficaeiæ eſt ut plerolq́ a jam ci⸗ tatis divell at, Id. Cravet. conſ. 1 1 1. Ruin. conſ. 117./ 13. vol. 1 Covar. in c. 2 52.2.n. 3 Ceph. conſ. 28·n. 1. Rol.d Vall. conſ. 5.u. 61. vol. 1. Renat. Chopp dejjuruad. And Ion3 Ioſeph. Ludov. dec. Pęruſ. 3.n. i. lib.. Pancir. conſ. 2 3 n. 10. Surd. conſ. 25.1..& 19. Po. rez. de Men pradt quaſt. 2 1. n. 266. Menoch. conſ. 8 8 3z3. Gn.[4. ubi triginta Da yro hae ſententia adducit. adde Gratian. diſcept forenſ. 89.·1. 21. Sim. de Pras. cen ,79,9. 3. & ſeq. Corh. conſ. 1 1. n. 97. Ant Sola ad conſt. Subaud tit. de jure Empbyt y. ſ znin. Gabriel com. opin lib. i:de probat. conel. 6. n. 3 8 Iacob. Marchi ſell-lib. recoled. 7422.*9. P. Gilken. in auth. quas actiones. n. 1. C. de SS. Eceleſ. In primis verò uurerpellatione tum mimmè opus, ſi aliquis ab immemoriali tempore non ſolyit vectig l. Cygvs conſ. 111. num. 25. Mynſ. reſp 6. decad. 15, num. 68. aut titulum aliquem ller ai ſum oſtendat, Rol. ã Vall. conſ. 3. num. S2. vol. Modeſſ. Piſtor. conſ. 4. 2.. 4:115 8 nis, Caſtr. conſ.3 14:. 2. ſpec ficé tamen in rem loquentem, non divetſam, Rimmn, has.
1 conſ. 258„. 40 Gallia conſ. 25 2. 61.62. 80. 40. Privilegia immunitatis in favorem jmmunium la
2 m⸗ pretanda ſunt, unde pro ſe, heredibus,& deſcendentibus d m.
té inter⸗ .— munitas, non ſolum ad primum, ſed& ad ſequentem gradu
dum,? tam maſculos, quàm fœminas porrigitur. Micremer- 4) lean, Parlador. rer. quorid. lib.+18, 3. n. z0. inprinc. diſtin ctione plicate

Khmn,
11 Uentyn ſar u
21 85 1 Nali Amnan R§ uamttunait 1 b n Prntzſäſ. 2 u Kilda Sega ten vänm auminn 1Æ Riclt eat ine rNrchhyitenn aneifeu 2 Ingriuitawar em
* oo tiaeunt u
— ovdii rie lu * Hſeqatnithg) Su. A 7almnlam
2 Raarabuêtis int
gf ſern- 3J ultaazaß ſint A uurGigträhnn k 1o Sana iße h
2 2 Se tanenen
au Hthus 0 am iit i nbußn 4 e Warhitann e Warchhenueh
& rekerti dkwenungi
ru, s 4 8 run üitidae 1 — n
Madiad
ut. cont
D. Henrici Klocken. 1081
ſicare ſatagit: aut civitas aliqua, vel Priaceps vectigalia indicit: hoc caſu odioſa on ſunt,l. 1 Ae loc. pub fruen ibi: tuetur enim vedligalia.& imponunturut regalia,
dlhe. a brncep iade victum ſumat, juſtitiamq́; adminiſtrer, Rim. lun. conſ. 72. /.3 4. G
G illo ve 5 coatrarium aſſerendum, Parlador.& Rim. ad. loc. Gallia conſ. 2 5. n. 96.
3
Wandall. onſtl. 94 1. z.& ſeq. Abſque tamen limitatiouc illa, verius eft: vectis ia,
Cuoad perlonas qubus imponuntur, odioſa eſſe: continent enim diminutionem MeH
airimonti, libe umq́; erum commercium, contra jus gent. nonnihil impediunt: Dmais autem receſſas à jure communi eſt odioſus, Post Tiraquel. de retr. lignag. Gu- tur. de gabel q. 6 n. 4. G 7. Angel. conſ. 33 5. u. 1. Rol. à Vall. conſ. 4 2. /. 2 5lib. 3. Cacher. lajſa.n.7. Surd. Aeaiſ 305./ 4 5. ubi mirum eſſe ait, quõd Rim. Auſus fuerit contrarium
atteutare cantra omanes Bd. Gratian. diſcept. forenſ. 1⁷ 5. 17.& ſeq. ex R tradens, cau- umquiaem vedligalium favorabilem eſſe, cum Fat ob utilitatem publicam; ſed actualens
inpeſtvnem nunquam. Qlaud. Bertaz. in adair. ad Patr. conſ.crim 6. lir. b. hodie omne ulum ceſſure aſſerens, Paciun. conſ. 13 1. n. 3 5. Kopp. deci]ſ. 50. n. 1. Perſonal. de gabell.n. dor Rovat. deciſ. Lucenſ. 94. verſ. quod autem ſumus. Maſſril. deciſ. 87. 2. 26 Unde hmaelicitur conclülio, Immunitatem à vectigali in dubio latiſſimé interpretand di eſervitium 18. 4. 2. Surd. d. deciſ. n. 45. in pr. Natt con] 274 n. 8 Bertaz conſ. erim. HrMlo. Alciat. conſ.18. n. 5. vol. 4. Rol. 4. Vall. ouſ. 42 n, 2 2. Vol.. Bero conſ. o n. 30. . 5) Vox heredis ſubſe quentes quovis denotat, l.heredis appellasione 170. fuy Sein puncto, Bertran. conſ. 9. /. 1 G 3. vol. z.& generalem Acac. Euenk. de pri- dili1.. 4. 7. 6. poſt Bart. notat regulam, nomen heredis, ſi non apponatur tali maeie, quæ ſui naturacohæreat perſonæ, omnes ſequentes comptehendere:& dinemcté privilegiam ima unitatis à vectigali, clauſuiam pro ſe. eorum heredibus, G ſanſoribus continens, ad emprores& ſucceſſores Particulares per! ffuminum 24. ifdedam in,ect extendit Alciat. conſ.I8 n. 2. lib. äA. c) c. T. in pr. Novel. 1 19. 1h.Cde ſu. G legit. hered. in terminis Claud. Bertaz. in addit, ad conſ. 19 1. lit. c. ubi non bümadfœminas ſed eriam ex iis natos extendit, Natr. conſ. 6 4./. 8. Diſſ. Bardel d. u4m. 3 citans. Alciat, conſ. 7. n. 77. M Brun. ab Anguil conſ 54 n. 2 7 er!..de jur. immen. Verum his reſpondetur, immunitatem non ſemper eſſe contra utilitatem ſicam, 1un. C. de impon. lucrat. deſcripr maximéè ſi Princeps non contra, ſed præter ſesde bonis Bſcalib. largiatur, arg. l.2. C.de bon. vacant. G. Pap. leciſ.4 8 9. Ver/& quiæ
dengſeinm. Ar. Pinel. in!. 3. C. de bon. marern n. 3 1. Verſ.hoc autem addendum. 41. Civibus aconceſſa immunitas ad cives futuros, b'[non tamen egotiatores illius loci c] tum quoq́; ad augmentum vectigalis d ex-
aditur: quemadmodum quoq; à vectigalibus, Principis alicujus ter-
torio impoſitis exemptus, ab his, quæ in terris noviter acquiſitis ſol- aada ſunt, liber cenſetur. e
39) Iiatell ge de his, qui domicilium in civitate fovent, non nudum nomen ginis, quod non atten ditur,-. 2.§ Jed hi ſunt.. ad§C. Tertyt. jactantibus: cum noa nchrit te, qui perpetuà conſueradine ſeab illa ſeparavit l. ex fadio 35.§. 3 ff de he-
b afi. Koriginarius, qui onera non ſuſinet, habetur pro forenſi, Caſtrenſ. conſil. 4 hum.; lib.
1. Rol à Val conſil. 79. num. 2 9.& 3 0. lib. 3. Be. raz. conſ.crim. 109. num. conſil, 39 num. 14 quamvis multa ex Bertaz. conſ. civil 55. G conſil 6. per ra argui poſſent. Originarius, qui in loco originis,& alibi domicilium fo-
XIXYXTY Vvet,
14. Natt.
L.. 2 C 1 OCa. 5 I. ans
—————

1982 Diſceptatio de Jure Vectigalium, vet, priv legio utriufq; loci gaudet, Berer. conſ. 15o. per tot. vol.3 p.. 5) l nna 6.§. 3 Nde genſ.! ſigrege 2-. de lag. 1 1.3.de R.D. Anchoran. conſ. 204, 1 8. 4) Cur cexcludis, ſi immunirtatis privilegia largam interpretarionem recipiunt Piirilegia ita interpretan da eſſe, ne abſurdus inde ſequasur ſenſus penè tritiſſimum: ded cie- rici ſi negocieatur ctigaliimmunes non ſunt, c. quanquam. de cenſib in 6. Dein. de indeflaita oratio non æquipollet univerſali. quando omaium in in deſinito com- 1, e. prehenſo um non eſt par ratio: diverſa autem ratio eſt non concedendi immuni. 2 H Sre(ratem negoriatoribus, ſicut reliquis: quia illi de lucro non omitrendo, hi damuo A- virtando agunt, unde illi facilius gravari poſſant, Nasta comſ. 139. n. 4.5, Gi. Nec „MWad effectu privilegium, negoriatorum reſpectu caret: quia nata in prædiis, etſuſus FeZe Tbeee eauſa non portentur, vectigali non ſubjiciuntur. 4) Cuüm augmemum ſequa. tur ns ruram ſui principalis, l. inter 26.§. 2. F. de pact. dotal. qui immunis eſt ab ipſa impoſitione, ab auctione quoq; immunitatem meretur, ne per indirectum admitta- tur, quod ob eandem rationem directo fieri prohibetur, Menock conſ. 105,8.8& ve- ctigalusiverſum quid eſt, q od cum aug nento& diminutione tranſit; ſemelitaq; data ab eodem immunitare, augmentum, cujus non extat principale, cxig nono- ten, Menoch d. conſ.n. 27.& ſeq. e) Indefiniti ſermonis ne lu winibus officia. tur, hic effectus eſt, uc luminibus, quæx nunc ſunt,& poſtea fuerint offici nequeat hſi ſervitus 23 de S. V. P.& quæ de toto regno dicuntur, inrelliguatur quoque de Vills& caſtris, c.cum inpariib. de V.§. eiſi per augmentum accedant, Pr. Mart. Aeriſ 425.1. 8. lib. Tap. in!.n. p. 1 c. 4.n. 7 If. de conſtit. princ. Tib Decian conſ. 123 n..dol 3. Horat. Carpan. ad ſtat. Mediolan, p. 2.. 66. lit b. Sixtin. inter conſ. Manpiconſ. 4.7,98. Natr. conſ. 340./. 15. Menoch. conſ. 20 1. /. 14 8. E conſ. 110 5. n. 8. Fab: de Aun conſ.s
n. 1 8. Vid. tamen Burſat. conſ. 13 8.n. 12.
4²½. Quin autem Princeps, ex pacto familiæ jus ſuccedendi in alterius Ducatu habens, qui futuris ſubditis contra eorum immunita- tes non facturum, neq; nova onera ſe impoſtturum promiſit in proprio ſuo Ducatu, in quo illi ſubditi liberé negotiari conſueverant⸗ permit- tente Cæſar. Majeſt. nova vectigalia exigere poſſit, a non eſt hæſitan. dum. Veré quoq, ſubditi ex privilegio immunitatis; in caſu inopinati belli, 5 niſi illud ex contractu oneroſo acquiſitum ſit,& verba am- Pliſſima yel negativa complectantur, à haud tueri ſe poterunt
a) Pacta enim& obligationes conditionales non perfieinntur aiß impleta conditione, I. hec venditio ſ. de contrah emptil cedere diem 4 13 Fde V. S. Inae henſ n 6. Anst Teſſaur deci,.9 6. num 4. Fr. Milan. deciſ. 4. num.; 8 115 2. Mart. Vot. Kell,„ num. 6. Caball. conſ.14 1. n. 29 1. Vol. 1. Monald. conſ. 77. u. 2 vol. z. Gal Malva conſi 7 n. 2 8. Rol. Cavagnol deciſ. ⁊. num. 4 lib. I. Hic autem ſub incerta die, qua in D 5
alcerius ſuccedet, ſe non impoſiturum nova onera promiſit, quod idem eſtec di conditione promiſfiſſet, I ſub condirione 16. ff de cond. indeb. F1. de vndi One Thoming. conſ.; 9. /. 49. Unde ſubditi ex obligatione no ndum in e 3,re duanuus actioneagentes à limine judicii, Alex. Ambroſ. deciſ. 3 num. 4. Baul Duran deen
. ui- . 5 3.. einde licitum eu 44 mod impoſſ pag. 5.6. 1.2.6 Barx. deciſ.9o. num. 7. repelluntur; Deiac zieß

A M Panh 5 ar unminn u. 1g aamum dd enen nes marüdiäm dhüe A when unga bK4 ai utuiit
510 n deikahag daii aen deluunln 1, Ao leu käte
Adic wa tllpumgge
augt a cet
Di id una ann
3,§. un leneh Safin luang
a d penbi
düt dr tmmn npc un zrnüäxhi ug, Nlranet de ve bntt h errüüf 4 Air l chtnt ul en efati
02 wafimmin
uc furs 18
4
11 8*
8
9
ſ M un
D. Henrici Klocken. 108; weltlucro ſuo inhiare, I. 1.§. denique r dea bluv damniq́; infecti actio non com- petit t jure tuo aquam mihi abducas 4 maximé enim intereſt, utrum damnum quis putiatut, an lüero quod adhuc facicbat pro hib catur, 1 Proculus ꝛ 6. ff. de damn infec. gubditi autem ducatus, ia quo Principi jus in ſpe eß, negociando liberè in territo- ii quod ipfius proprium eſt, pro lacro reputare id ipſum debent, cum omncs ne- otlati ni intereſſe volentes ad præſtationem vectigalis obligenrur, l. ex praſtatio- nalomnium. C.de vedtigal.& çommiſſ. Unde ſi, Cæſateà benignirare favente, Prin- ceps vectig lia ex gat, non pro novo onere& dminutionc patrimonii, ſed amiſ- ſone lueriiatelligere id debenr, Thoming. A eonſ.9. num 5.& /2. b) Lunix. C. ut nem. lit. ſe ab empt. pec. Marc, deciſ. 4 8. uum. 19. bag. z. Natt. conſil.&; num. I. iya de heſt remed preſer vat. 2um. 23. Gail 2.06/7,3 2. num.: 7. Mynſ4.0b770. in pr. Se- Baſt. Medic. de caſib fortuit p. 2.T. I. uum. 4. 10% de jur. uni verſ p. 3.c. 10./ 28. Plot. de in itjur. l.n. 17.1. BHelip. Port. con. 143.n. 7. Caſ. Vr ſil. in adait ad A Mic. deciſ.1 2 5.„˖um. Alex. Rauden)ſ.de aualog. b 1.c. 2 2. num. 30. e) In conrracdihn buhn ſabauditur regula TrhHs ita ſtantibus,& qud in iis amifſum eſt, pronon appo- lto habetur, 7. ſt repetendi 7. C. de cond. ob cauſ. Menoch. conſ. 156. /. 3 3.& in terminis unſaoß. um. 14. Roll. Vall. onſ. 7 6.„um. 2 3. lib. z. S-³ ſecd. I. num.
Ho. Caſar Manent. conſ. 84. num. 1. Lancell. Gall. con/11. 44. num. 37. d2) ue-
Poteſab omnibus onetibus tam cogitatis, quàm in cogitatis daretur, Cacher. de-
9 1n. 12. Natr. conſ. 3 10. nu. 2. quia in genere de caſu neceſſitatis cogitatum eſt,
qui ure milit. ff. de teſt mil. Petr Fonzanella de padt. nupt. clauſ. 3 gl.z:n. I1. qui ia au-
dentia Cathaloniæ ita judicatum refert:& verbau niverſalia in materia odioſa non
teltixguntur, 1 35 Ae pact maxié igirur in mmuniratis materia favorab li cö.
nicheadent ſimilia,& majora expreſſis, Rol. 4 Vall. conſ. 5. n. 4 5. vol. 1. Cepbal con/. 6her tor. Alciat conſ. 3.n. 1&& 2. lib. 4 Ripa in heredes. n. 1 f ſol matrim. Dec. con/. IIper tor. vol. I. Gall. conſ. 44. n. 17. in immunitate 4 vedligaliloquens Bur con /.138,„. 27. hptimis autem hæc locum ſibi vindicant, ſi verba adſtat negativa, quæ non verifi. eantarin primo actu, ſedi infiaitum extenduntur, 1 oves. 89.§. I. de V. S. 1 ſt is qui du- Ania 13 S. 2.& 3 f.de reb. dub poſt quàm plures Menooh d. conſ. 1105 n. 12. iamen asceſſitasranta ſit, ut nul atenus ci provideri poſſit, niſi exemti conferant, ceſſabit iſilegium, 1. 11§. quoties ff demun.& honor. Fontanel. d. clauſ. 3 gloſ. 2. n. 13.& ante um Roland. A Vall. couſ. zen./ 2. vol. I. E conſ. 80.7. 27. von 3.
4. Perduntur hæc immunitatis privilegia per actus contra- llos,«& abutendo. 5
4) Non ut
2 A
inckidepriv.lib.; c. 11.n. 27. A. Fab in C. lib. 7.*. ⁊ 3. defin. 10 n. 1. P. Benriquez. con. 6 5. 3 quodin his quæ faciendo confiſtunt, uti privilegio exigendi Fechigal, quàm ve- i 3 1g
maz modétamen oluntaré uſus non ſit, nam ſi occaſie utentii aofferar,
in nemine timorc helli peſtis, velalia ex cauſa ad locum exaieai deftinxtUnracec- 1 Ba p ndd 4 3„ 4— 4 4.
— Lln— 79⁄ ninpeeäine 4 2 e jal Deiuäelo
nicnonamitti apparet, arg. l. Ee Arilicinius. 35 e§. P. R. Bald. de præſcript. in 4. ay par.; Pr. quaſt. 4 n. z. Aut Padil in. falſo n. 4 C dediv reſcrip. Decian. conſ. 6 6. 6s. uulz. Paſqu gua u/ufr. c. z. n. 1. ne quidem mille annis, Malvaſ conſ. 92.n. 80. Berab. 8- ev rad. concluſ.lib, z, concl. s O. conſid. 2. num, 2. quemadmodum quoque non uſu
XIIIxXX 2 mini-
1— riter damittit, ¹ 1. de nund. Boſſ di princn.; 9. Gail. 2. 5/.(60. n. I. Fab. de Ann. conſ. 9„ 75. Malv conſ. 60., 23. E-

1084 Diſceptatio de Jure Vectigalium,
minimé perditur, quando facultas utendi, in arbitrium privileg' ati formalitet col. lata eſt; aut. ut alii explicant, facultas utendi tempus, non ipſum privilegium reſpi. ciat, Tap. in! fin. ꝓ. 2.c. 1.n. 13 ff. de conſtit. Maſtril. deciſ. 9 6. n. 7. Balb. de praſeript. 4, †4. n.z. Quia autem privilegia immunitatis in non faciendo conſiſtunt, ex actu coatra⸗ rio horum amiſſio,& reaunciatio inducitur, c. cum acseſſiſſent. 8.& c. ſeq de conſfit.l. eommiſſa. 4. C. de padt. int. empt. l. z. C. de jur. dom. impet. Brun. conſ. 99,n. 8. Meichſ.des.. n. 4. fom. 3. Enenck. de priv lib. 3.c. 15./. 14. Grat. diſcept. forenſ. 302:1n. 2z. non quidemu. nico, ſed plu ibus Juridica enim,& commun s Dd. diſtinctio eſt, aut priviſegia con- rinent actum momentancum, aut ſucceſſivum. Priori quidem caſu uno actu coatra- rio perduntur, Bart. in! ult. ff. de conſtit. Sed immunitas à vectigali continet actm ſucceſſirum, ut ira ad abolit onem ejuſdem plures actus requirantur, 12. 3.0.4 his qui ſpont. mun. ſubier. I. voluntariæ 12 C. de excuſ-muner.& demum ſi 30.l40.au⸗ nis onus ſabieric privilegiatus tenetur, c. accedent. C. de terra. de privil. G. Pap de.387. 2. I. Sol. adnov. conſt. Subauul tit. de jur. emphyt gl. decretorum. n. 2. loh. Phil Monſe. conſ. 31. 3. Teſſaur. dec. 29 3.n. 3. Flor. da Men. quaſt. Var. 2 1.2. 260. Tap. in l.fin.*. 2.5,2,9. 29. ae conſt. Princ. P. Fontan. de pact. nupt. d. clauſ. 3 gl z n. 1 7. Bertaz. conſ-crim. 3 4.2. 4. in individuo, Alex. conſ 3 3.. 2. vol. 5. Perſonal. de gabell. n. 74 Fran. Pfeil conſ. 196 1h,27. Burſiconſ. 2 5.7. 17. Corſcſing. 26 8. ratio eſt. quia ut prirdegium petdatur, actus debet eſſfe omnino contrarius,& incompatibilis cum eo, Enend. d.c. 15 ·„.19. Gylm. des. 14.9. 48 l5. z. Sed immunitatis privileg um eſt generale, quod adomnes exaction s caſus ertenditur,&e qui ſemel ſ(leit vectigal, facttactum in particulari, Tiber Des canſi. 29. vol. 3. In poſſefſorio tamen, ſi decennio ſolvat, quem fibi præjudicate tr dit, Feſtaj de æſtim. 4.c. 4. n. 3 1. Quòd ſi clauſulam irtitantem,& annulantem adjectam habeat privilegium: iasci aunt pofſ- one n cjus, qui contra libertatem præſeri- bete niritur, Menoch. con].; 48.2. 48. Verall. deciſ.1 34 /. 4. Ror Gen. deciſ. 18.2.5G 6 quos tongerit Grav. d. concl. 6 O. conſid. 5.n. 6. Univerſitati, eui immunitas A rectigali competit, non nocenr ſoluationes Äà particularibus perſonis factæ, immunitas enim ad plures, dt uni verſos, non ſingulos pertinet;& quod eſt univetſitatis, non eſtlin⸗ guſorum,§. univerſitas. J. de rer. diviſ. l. in tantum. 6.§. 1 N ead. nec quod cujuſquam eſt, ſine fa cto ſuo illi deber adimi, l. quod noſtrum y de RI. Iaſ. conſ.d 1 2. 3.vol; Nat -1. 174. 1.13. Mynſ.reſp 19.2.30. Modeſt. Piſtor conſ. 1 2. nu. 2.vol, 1. Fortanel de;add. aε. A clauſ.3 gl. 2.2.18. Gail 2.0⁶]/ 6O.n. 10.& ſeq. Rimin. jun conſ. 26. num. 10. OI1. Gram. deciſ tO0 n. 24. Sed hanc doctrinam notabiliter limitat, 406 cunſt6 verſta⸗ majorem. vol.z. ut tum non inveniat locum, fi pluries ſolverint rect galprirasht verofim liter in noritiam omaium civium, velmajoris partis venerit, tum impa conſuerudinem conttariam videri receſſam A privilegio, Bertaz conſcrim 33e Mod. Piftor. d. comππ.1 2.u. 18. Neceſſe antem eſt infoper non interven. ſſe actus ib mes, id eſt, aliquos tranſiſſe ſine ſolutione pedagii: quia ex illis non nttoditein conſuetudo, in pundto Ruin conſ. 2 17./. 8. Vol. 1 Dec. conſ. 1 5 1. 8. actus hlutes- 6 factos,&alia Wuiſita interveniſſe, de quibus ap. Dec. A. l0s. Alex. conſ. 7 3. Vo 6 1 Dd. paſſim. b) c. ut privilegia. c. cum& plantare. de bri vil. ſic— qui ſine uſuris 3 8 ff de negoc geſt. l. Chriſtianu.. C.de pagan. Ideoq; ſi immani, ar. cie ſuarum rerum, alterius bonavectige li obnoxia deferat, privilegium 2 venl. Iſi ſub pratextu. O. de SS. Eccleſ. P. Duenn. in reg in verb. gabel.n. Toleaa Mius Gac. 2. 3z. Ant. Corſet fingul. 127. Verb gabell. Pfeil. conſ. 196.7. 28 ·Tula contrahnae ſam

u. 4 2 2 1 14 5 Ngülre
1 dn s, de 1 h 3,
3Colſt ruütda un 3 lan arnen⸗
diirchaan, un iaciane J anr wec na ü regonan 1 Lceauſ 4. nunilha 1 nnr ih ¹1 bo Thnau . rnu mmnp a 1 ha-aan 4m rar ,᷑ M4I7ancen *1*.= Rdrionubt zut
T1 Tnce ehn,
( u ſraliirgunene — i een Knlaen ei- orxang r = 4 Nek unl,3
w„eanihsſedin
IIn et! ürnwliſg 1= ſorbhat al „— letuitumi
1 afuunigfe 1„I Q — 1 hähh 5 “ z Ahel 90
4 Iin en 4 Klloim an, . ſolteiit chn 8 e 15s adsttrilit- , io, det 4
¹.
1 nosa t 1 1. b
„er WBNGN” — naeri v 28 Nu5 3
ſ 1
AJh. A3h
1 1 ¹
1 4 14 2 4 nulthei u tenö imn 1
N 1 1
D. Henrici Klocken. 108 am pt vilegii agunt, quæ eſt, ut ipſi ſoli, non alii, hoc jure utan tus, I fn. C. deſec. Ladeos I1. C. de Iuoa. Malvaſ couſ 3 5.12.
44. Generali quidem novorum vectigalium impoſitione pri- Ilegia libertaris non tolluntur: expreſséè tamen, h ſi præcedens con- uactuse non impediat, ea revocare Princeps non prohibetur.
2
a) Tralatirium eſt, legem generalem erſiprepeerspublieas-ferarur Utilita-
tm,nunqua—(.1.§ 4. C. de Iuſti- Iimn. Cod, confir. Ca 1renſ.ibid n. 5.‧. erit lex. 4. diſtenct. P. Barboſ. inl. 1. pag. 1.n. 5. verſ& muad primam f. ſol. matr. quia conſuetudines& privilegia particularia Imp. ignora- Iae,1 de conſtit. in 6. ideo nec eis derogare intelligitur, J.cum Aquiliana 5. de tranſ.
Haakez alleg. 28. /um. 10. Gabriel. eom. conel. de R. I. concluſ. 9. num. 6. iisdem bene citatis
Warbaſdloc. Sitamen privilegia corpori juris ſint incluſa, Princeps ea ſcire,& lege contraria tollere creditu, A. c. 1. d8e conſtit. Inter generalem autem impoſitionem no-
votum yectgalium,& quibuſdam datam immunitatem talis non reperitur con-
eunietasz ut ſimul ſtare nequeant, Sim. de Prat. conſ. 69. n. 1. vol. I. Menoch. de recuper. ſram. 14 n. 13. Port. conſ. 28. /. 40. Viv. deciſ. 207./. 5. ut recté placuerir, civem, qui digali per ſpeciale privilegium immunis eſt, adhuc exemptum cenſeri, quam- naovum vedigal omnibus indicarur, 1. 3. C. de ſilent. Bart. in! placet. n. 6. C. de SS. Nark Vaſg. de ſucceſſ.reſol. lib. 1.§.9 Verſ.infertur. Scip Rendin. in prompt. recept ſent. tom. Init a. 7. 6. inindividuo verſantes Caſtrenſ. sonſ. 3 13 n. 5. lib. 1. Burſat, conſ. 13 81u. 72. Nans onſ.274.2.2. G,10. ⁵) Princeps ex pacto obligatur, I. donariones. 3. C. de iumat int vir.& uxor. nec donationem ſimplicem, pro quà non intervenir prerium,
poteſt retrectare, c. int ellecto. de jurejur. Fr. Card. Mantica de tacit.& ambig. convent.
z ris. 40.:n. 5.& ſeq. At in immunitatibus, quæ ſtant in rerminis privaræ legis, ſernon ligat concedentem, Natr. con/. 5 12. n. 16. nam jus civile ſeu poſitivum 34 cauſa Brun. conſ. I..3 3. Dec. sonſ. 390·,n/. 13. Craves. conſ. 1 19. n. 2. Ein tr. de antigq. mpp tinpr. n.3 8. Alex. conſ. 2. in fin. vol. I. Petr. de poteſt. princ. c. 24.7. 7. ergo& privi- lgabtinceps tollere poreſt, Alex conſ. 101. in pr. vol. 2. Lancel. Conrad in templ. om. ſudlih 1.6.1.§.4. Verb privilegia revocare. num. 1. Maximé autem hæc immnaitatis hiirilegia, cum non veré, ſed ſictè, Guer. Piſon, in pralud feud. c. 1 5. /. 7. Natt. d. conſil.
I 9. 16. eb actum ſucceſſivum, dominium tribuant; vel, ut planiũs dicam, in con-
inctum juris gentium non tranſeant, Felin. in c. nowit. n. 8. de jud. Viv. deciſ. 2 07. u. 6.
Molin. de Hiſpan primogen. lib. 2. cap 3 n. 21. c) Contractus qui juris gentium
luat non poſſunt aliqua rarione immutari,§ ſed hac naturalia Inſt. de I. N. G.& C. quibus, fi ſe lubjecerit Princeps, conreniens eſt, ut ex iis obligetur, I. eſt receptum. iHde jarisd Cum nihil ſi quod lumine clarius præfulgeat in Principe, quàm recta tes,Hinter claras. C. de ſum. Trin. ſecundum communem, Gabriel com. concl. lib. concl. num. 5. Rol& Vall. conſ. 5. n. 8. Vol. 1. Bertaz. conſ.crim. 3 3 1 n.s ubi Claud. in addit. lit. loa Piſtor. conſ. z.. 47. vol. 1. Malvaſ. conſ. 35.. 13. Natt. conſ. 310,m. 1.& conſ 397. .i0 Thomiug. conſ. 24.4.2./. 4. Hier. Maril. in repetit. I. auoties. n. 15. C. de R. V. Cæſ. Ma- nent, conſ. 84./n. 54. Aeved conſ. 17. n. 8. Rim jun conſ. 23. 23. Obiter hic artingere lbet, quomodo intelligendutn Et, quod Bald. inl. Ai ſe patris. n 14. C. und. liber. valdé ngulariter limitando jam dictam regulam dſtruit: Principem privilegio oneroſo oncellam juriſdictionem, non ſolüm ſingularium perſonarum ſed etiam com-
XXXXXX 3 muni-

1085 Djſceptario de Jure Vectigalium,
muntratum, ſupprimere poſſe, Boſj in tit. de regalib. n. 31&; 4. Bellug in ſeer Prinei rubr. 2 1.§. quia. n. 31. Nartt. conſ. 6 3 6:/. 54. Cont arium ſiquidem hoè ipſum hadenus
traditæ afſertioni: Principem pactis conventis obligar,, Camil. Borell. in addu ad
—
Bellug. in ſpes. rubr. 1. n 1 2. Men. conſ. 264.n. 2 16. Cravet conſ.z 41./, 12.& prinilegis quæ ſui na tura ſunt rexocabilia ſpecunia interveait, Reola Nal-go 21. 13.7. 32.6 In. vol 3. Cephal. conſ. 25 4 n. 21.& in ſpecie juriſd ctionem, per pactum, velpecun ame. diante, conceſfam, non paffit revocare. Qraett. onſ. 9 2 Per tot. Menooh. Gon 10⁄. per tot. Vort nihilominüs locutum fuiſſe Baldum ex co anmadyertere lilet, qobd non de juriſdictione, cujus dominium utile vel directum trauslatum ſit, Boſ Atut. de regal num. 3 2. Natt d. conſ. num. ĩ4.in fin. vel pactum de non fresocando ſur ſdicio- nem adjectum ſit, diſſerat, in quo recté Menoch.& Cra vetr. proximé a legatis con- filiis reſponderunt, Principem circa revocationem nihl! poſſe: verum in eaſpecic
verſetut, qua conventie fit ſuper ſolo exercitio juriſdict onis, nec detevocatione quippiam exprimitur, cum enita juriſdictio ſui narurà, hanc habea innatam pro-
prietatem, ur à concedentis volantate dependeat, ab coq; poſſit quandocunquere- vocari, l judicium ſolvitur. ⁷88 If. de jud.¹I un. C. de Metrop. Bery lib. 1 1. Menoch. ⁊ ta- ſumpt. 10.n. 14. Natt. d. conſ. 6 36.n. 52. Si ergò pactam de non tevocando jur ſdictio- nem omittatur, iatelligitur juxta ſubjectam materiam,& naturam ſuam conceſſa. Suprà tradita autem regula catenus vera eſt, quatenus Princeps julta rerocandi causà deſtituitur; namn fi t litas publ ca. u. fimilisalau id er get, etiam immuniratis Privilegiaquæincoertra aſivéce, tolleie non vetatur, aſig- geſtum. de decim. l. quod ſemel.. de decret. ab ord. laſon. conſ. 3 6. vol. I. Natia canſi’ jg. num. 2. Lantell. in templ om. jud. lib. 1. c. 1.§. 4. verb. ꝓriwilegia poreſt revocaren.3.& ⁸. ſoq. num. 6. Thom. Gramm conſ. 100 num. 100. latiſ Barz deciſ 1 18 num 10 quo calu tamen juſtum pretium refundendum, arg. I.ſt quando. 9. ff. de oper publl.venduor. 13. §. i. fœom prad. ¹2. C. Quib. ex cauſſ. ſerv pro pram. lib. Tap. in! ſfin, pag 2.e. fn.n.3 3 † e conſt. Princ.& hactenus dicta in ſummo Priucipe procedunt: inferioresaheo fri- legia, qaæin contractum tranſixdte, revocare nullo pacto queuuit, Cacher.Aec. 139. aum. 7². b 45. Idem de privilegio immunitatis ob merita indulto dicen- dum, ut à concedente, ne quidem ex cauſa ingraritudinis revocarl pali ſit: a malé autem exinde vulgus interpretum collgit, hæc ptivilega deſcendentes in perperuum propagari. ⁵ Contraventum eſſe privilegio, & aliquem immunitate cecidiſſe, Principi, qui eam conceſſit, non a- liis, d comperit opponere. b 4) quia terminos ſimplicis donationis notiſſimè egredit 2 dam permatationis cenſctur, I. ſed etſi lege. 2 5. 8. conſuluit ff aepetit hered. An 2 27. Sde donat I.ſi pater. 34.§ Jin. f-eod. I.ſi verõ non emunerandi. 1⁴ Imand.1 huo 29. tem. S.ſi vir de donat int. vir& uxor. Gratian. diſc forenſ. 202 2 2. Tiraq in 1ß 4 quam. Verb. donarione. n. II. Er Perſonal. de cabel.n. 71. Fr. Viv. deciſ141 Buramſ 4 n. 3 4. Communem atteſtarur Fr Curd. Mant desas.& ambig. convent lib. z.t. 2,⁄9 41 muner. toriam autem non dici immunitatem, ſi ſub dito conceſſa ſit, ex P Haine. *3 numn, 6;. Verſ.infertur 14. C.de bon. maferz. tradunt Tap. in A,Iin.n. 0ℳ 42 rin.
ur.& genus quod-

316 am Mnus hu
üen ag dan
. Dwtt th 1 4 in Kedae ig dg 4
hant.
—— — —
— 3 retmtan.
1
M
1
— —— —
B* Cnennan
ſa 8 4 2
dehne. d ühhgeane . rula karr benaan ze
db o- aüultunn
. Dlurnaylupaatn em e mamgju i an criam audaftn * aarezsjlirf a
L= üue em a. heie wherm tann 9 —im m oalba ah
nvihe mun,
X Ln hlmmf aa 85 nau, fiſhlnan
8 A. Tnbuui 1 fa
* S'jocrinratsterfit = lo nünzeäbhee
e ut's ooTtnbt- le
e-i ogersädnel um alaufiim Sontrrad
ſiſte
„„ uun uun Äy 1
2 naiimnf 17 r. obtüo anccletn 4
duat Ihi dlun 9 1
b
D. Henrici Klocken. 1087
vif Oard Mant A lib. 1 3,· f. 15.2. 22. quia ratione officii ſervire Principi jubentur,
cisex obligatione efficaci adagendum remunerare tenetur, A. deciſ. 307. n. 5.
um cüm dubium non fit, quin fubditi, qui Reipublicæ,& Principibus ſerviunt,
—
emer naturali inſtinctu debeant remunerari,? ſemper 5§. negociatores. f. de jur.
—
kenemerita, jam dixi: non conveniens igitur videtur illud dicere reale, cũm con-
tnnendum eſt, prir legium conceſſum hmerita dari ob tenyeloaæ. quæ in hæredibus cefſat. I. ſordidorun 1 3. C. de excuſat. muner. I. i allio-
un 4C.de pal.& ſi perſona eſt cauſa imme diata conceſſionis privilegium repu- an pe lon le, Crav. conſ. 2 39 1/., 4 Pacian. conſ. 4 2:/. 6. 7. 8& gon. 143,7. 1. 1ac.
Ansitarua vot deciſ. 66. n. 9. 12. Gratian. diſcept. forenſ. 276.2. 68. In contractum ſacmptivilegium trauſire negari neꝗuit, ſedin taler qui feſtrictus ſit ad perfo- uum cuicchæreur be emerita, J. 26.§. parſonale ff. de pad.& quia remunęratio nos Noceditex aiquo juris pręcepto. ſedinſtinctu naturaliut ita propriæ obligationis nonen gon meteatür non poteſt ad heredes transmitti, Barboſ in l. quia rale n. 9 f. ſaman feteor nihilominus, ſi meritum perꝑetua commenfuratione ihuumef⸗ ſt puta quia ut alter ſubveniret, n mortis periculum incidiſſet, I. ſi Pater. 34.,8 6 italiquem d latrun culis ff de donat. Aſllict. deciſ. 3 70,. 16. Boër. deciſ. 228. n. 12. ad dlegcs privilegium transmitti, Barboſ. a. loc. uti de Aaton. Garſia refertur, quod Ngem ex præſcati mortis periculo eripiendo, à vectię li,& reliquis muneribus e us fit: idque previlegium deſeendentibus aufer non poſſe, couſtans apud hhnoginio eſt, uid. Aeved. conſ.1y.n 9. G10. c) Ad quem etiam, ſi dire- 6 ſeptivilegio controverſia incidat, cognitio pertinet, 1, †n. C. de legiꝰ. arg. c. ut no- ſumak appellas. Alciat. conſ. 1.n. lib 4. Gutier pradi. quaſt. b. 3.7 28,nu. 3. Incidenter ſsuder ordinarius de co cognoſcere poteſtin terminis, Elbert. Leonin. conſ. 64. 4) Quia, ſi Vaſallus ipſo jure feudo cecidit, privabitur eo, ſi dominus ſoluotatem ſuaam declararit; ea veré noa apparente, terrius de Snnilforoppns. knon po ſt, Bart. inl. 1.4 1.C. de jur. Emphyt. Ita quoque obſervabitur hoc caſu, ut ubiicani, vel alii de amiſſo priy ilegio immunitats nihil opponere queant: cùm ſaillud cohærcat perfonæ concedentis, Narr. couſ.2 74. n. 14.& ſed. qui 8 1 unda⸗
—
4

1088 Diſceptatio de Jure Vectigalium,
fundamentale commendat. Illud den que circa amiſſionem privileg i immunitatis ad inſtar notandum, quòd non cenſeatür revocatum, revocato privileg o kelato Afflict in e. un. verb portus. n. 1 9. quæ ſint regal. ſi per modum cauſæ factæ, non fieadz conceſſum ſit, Azeved. conſ.3 6./. 4 in fin.
46. Exactioni vectigalis præpoſitas perſonas publicanos⸗ appellamus, genus hominum olim rapaciſſimum, 5 quorum im- probitatem ſingulari edicto refrænare neceſſum fuit? c hodic au- tem integræ exiſtimationis d ſunt,& vel nudum preæſtant minl. ſterium in collectione ejuſdem, e aut 4 Republ. vel Dominis es con- ducunt.
a) à publico ſic d cti, qoia à Populo Romano vectigalia conducebant
1 2.§. fin. f. de publican.& mnes, qui à fiſco conducunt, eo nom ne poſfunt appellati-
1.1.§. 1.f. eod. Hos autem, qui à municipiis conducta habent, impropriè pablicanos dici, arg. I. 3.§. I. f3am d. t. nec d rectum. ſed ut le edictum in his locum habere, exi- ſtimat Bertach. de gabel. in præl. num. 3 8. Erant q oq, publicani equeſtris ordinis, qui principem apud eos locum obtinebant& quorom ordine flos Equitum Romano- rum continebataur, Cicer pro Planc. Alex. ab Alex. genial dier lib. 2.c,2 9. pag. 107 qugs malé redemtores vectigal um fuiſſe, Alciat in I. 1.n. 19. C. de edend. loan. Ferrar dt feud. lib..1. 7. verb. vectigal, opinati ſunt:& aliis nominibus redemptotes yectigs- lium nuncupabantur: Mancupes, quòd manu leva à ſe empturos ſign ficarent- Cujac. in tit. O. de vectigal.& Feſt. Pomp. Guil. Forner ſolect lib. 1.6.20. Aaſuri, q orum devominationem inveſtigat, Laxius de repub. Roman. c. 13. Alabarchæ, qui 2KRom. Cæſ.officio publicanorum& exigendo vectig li àpecuariis, in Ægyptumer Ata
bia devectis, præficichantur,! uſurpationem. C de vect.& com. Alciat. pratermiſib.
verb. Arabarches. Choßp. de doman. lib. 3. tit. 24.& Autonium M. Tull. Cic. ad Attic.
lepidé Alabarchen dixit, quôd nimiũm vectigalibus Ægyptios premeret,& eſlet
quaſi propoſitus exactioni, Cujac. tit. de vectig. G lib. 8. 26/37. Gallick femius d
Roy, Arrendatores, Daciarii, Gabellarii, Octaviarii, Viceſimari, Dec marii, Melin in
conſ. Pariſ.tit. 2. de cenſ.§.7 3./. 26. Telonæ, Valaſc. de jur. Emph 4. 31. Zollnner/ Mant⸗
ner/ munus eorum te oſphoria, 1fin. patrimonior. fde mun.& honor. 5) Cpas⸗ tæ audaciæ& temeritatis ſiut publicanorum factiones, nemo eſt, qui neſciat, Aus fds publ. Ixem plum M. Poſthumi publicani vid. ap. Liv lib. 25.:unde publici caneo Farinac. de furt. q. 173 u. 1. Ioh. Ludov. om. conel 1 5. /. 24 · Latrones publici,de dit ã nocte furantes, appellantut, Ferret, de gabell. n. 216. Straceh. de naur p.3's qu Mee catores pacis, prout milites belli tempore, exuaat, Petr. Matth. Hiſtor. neneus 199. Deo hominibuſq; inviſi, Euc. de Penna in tr. de priv fiſc.. ult. Rebuſf Jerun. Quanta audaciæ. de E.§. ut Salvator noſter apud Judæos gentem luper ſtitio 0. commercium, quod ipſi cum publicanis,& peccator bus intercedebat, malé ur. dit et, Marth. 9. Hinc quoq; factum, ur perſonas non ſolsentes vectigabcarcer m gi. cipare non poſſint, quia nulli concedenda eſt incarceratio, quam ugleldve eu geratis, Ianin. de citar. real. lib. 1.c. 2./. 11, c) eujus verba in ringf 19 & weclig ref runtur, de quo ſuo loco fuſius. 5d) factiones enim P uben bus
lex odioſas habet: cum boni conveniunt, cutia eſt, Teriul in apoleges,& olliis

Mhm Tocs 1 Nalag, 1 Gr a 1 0
R den naa
3 9 etin d
b 8 Mun nedeu. 1 AI lMalhau
— un veciglüal d ar aanuh nnißi
b⸗ mirdölengenn ¹ lenichzun 1 lr len on 4 α in uungeng
1 iSltalaeene.
1
1
—
Ne iinbunnem 1 1 nikamin
1*dMlauuhgw . t, uaglu
b t casa gane Om beun v
., A oainlderine.
17 Eruarn dät Alt fnnn t a ietlufj nhhas
7 EmA7 Se
1 4 7. tin tmuN O S
8†8 renatfü A& lw tſubn
1
2os ereiflt 3 Nrbsnelin ff leain Dleuue ſch 5 „ uan luche jdin ſ cerad ſ lun
g'
1
mj eh t 1 dre enin 1
acbo Mhzt at vuli-has g
aut
56O
D. Henrici Klocken. 1089 noſttis honeſtum cenſeri ordinem Publicanorum„teſtis eſt Alciat. in d. I.. num. 9. Cdeedend. ey Quemadmodum hodiè ferè in Germania Principes,& ſtatus telo- niahabentes, à Publicanis accepti rationemexigunrt, raré eas elocant, Italo tamen cuidam legato in relatione ſua viſum, plus lucri eos elocando captaturos, cui non repugno, ſi modõ addidiſſet,& plus lirium habituros. F) Vectigalia Pop. Rom menſe Martio publicanis à Cenſoribüs locati ſolebantex Macrob. lib. 1. Satur- nal Paul. Pitha. adv ſubſe. lib. 2. c. 4. accito tamen POpulo. Barnab. Briſon. de formul. 1. 6. pag. 21. G /q. M. Ant. Surgens de præf prator. c. 16. num. 1 9. Cuiac. in tit. Cod. de veit. ut Guil. Forner. ſelect. lib. 1 cap. 2 5. inl. 1 5. do pub. pro Cæſar, Cenſor reponen- dum exiſtimaverit. Sine peccato autem conduei& exigi vectigalia poſſe non eſt dabitandum; ſi enim Principi ex juſta cauſa imponere, cur non alii eadem exige- telicet?gl. in Candrecht lib. 2. art 27. nec exactor tenetur ſcrupulosé inq uirere, ju- ſäneſint, velinjuſta. Ijflick. in c. un. quæ ſint regal. verb. vect. uum. 4. Ans Querr. conſz num 4. Quod ſi tamen notorié de iniquitatevectigalis conſtat, ad id extorquenduũ nemo miniſterium præbeat, Andr. de iſern. d.. un. quæ ſint regal.& Arfl d. loc. In Em- Mhyteuſm autem dari vectigal non poſſe, certiſſima, Alvær. Valaſc. de Emp hyt. J. 12. i verſ. Caterum in pradicti, ſententia eſt, quia Emphyteuſis non niſi in rebus ſoli tonfiſtit,7.I. z. G 3. C. de iur. Emphyt.§. eden. Inſt. locat. Dd. in c. potuit. delocat. nec licet fendo, quod non ſolum in rebus ſoli,& ſolo cohærentibus; ſed& juribus incor- foralius conſtituitur, Curt. de feud.. 6 num. 10,%. 1. ad Em phyteufim argumenrtari: dmenim expreſſum habeamus textum de jure communi loquentem in matepia Emphyteuſis, non neceſſe eſt ad feudi leges recurrere, gl. in c. I undk rex. de feud. co- ugnſtideoq́; ſi Emphyteufis, ſuper talibus juribus conſtituatur, reſtitui quem poſſe tadit, Avar. d. 7. 1 2. /. 8. 1 47. Antiquis moribus obſervabatur hæc ſolemnitas, ut non ni- Hſob haſta plus offerenti locaretur, 2 quæ uti& multæ aliæ, jam in de- lueradinem ferè abierunt: ex quo infero, publicanum ab offieialibus mandatum de eo non niſi cum caurione fid juſſor:à recipiendo haben- tibas, ſine ulla cautione admiſfam, pro legitimo conductore haben- dum. 5 14.Ode ved. 1. 9. f. depubl& quidem ſub conſpectu& præſentid officia- lum Principis, in publico,? 4. C. uov. veciig. pluraq́; alia ad hoc req uirebantur, quæ ſingula, ſ quis curioſius rimari velit, ad integr. rr. Dambhoeuder. de ſubhaſtat, Bertach. de gabell. 5. 2. u. 17. G ſeq. A⁊e ved. ad conſt. Hiſpan. 1¹5. 9. tit. ⁊ 1. leg. 2. pertot. Gutier de, SaLel. 133. recutrat; illud tamen in concurlu licitantium urilem habet indagatio- dem, an per ſecundum majorem ſumm am offerétem liberetur primus?& non libe- rari dicendum videtur, quia venditori, qui rem in diem addixit, meliorem cõditio- nem abjicere,& primam quaſi meliorem ſequi licet, l. Sabinus. 9. ff. de in diem adaici. unde idem ſtatuendum eſt hoc caſ u, Bart. in l. licitatio qua‿,⁵l. If de publ. C. om. Salyc. in penes, num. I. O.Ae Vectigal. Dambhozud. d. tr. c. 4.n 8 quib. adde Capol. cautel. 37 Vinc. Caroc. de locat.. tit. de Vectig. n. 1. Sed omninòô eum liberari verius eſt„quia in cõtra- ctu addictionis in diem, venditio cum priori facta, perfed aeſt, quare inconveniens non debet videri, ſi non oblara conditione meliore, velallata, que tamem non pla- cet, contractus perfiſtat: in lieitatione autem contractus manet in ſuſpenſo,& ex Lyyyy] qua.
—————

——
109 0 Diſceptatio de Jure Vectigalium, qualitate& conſuetudine ſemper acceptari videtur is, qui plus offert, à.) penes, A Pinel. in l.2 ꝓ. z. c. 2, num. 3 1. C. de reſc. vend. Per ſecundum igitur actum rem perfe- ctam videruldiſceſſum à primo, I. Valerianus, 10 ff. de braætor ſtip.I. ſtipulatus eſt, 44. ffde hideiuſſor. l. cum plures, 60.§. lege, 3.de locat. Fr. Cremenſ. ſingul 4l. num. 1.quem auctorem ſuæ opinionis diſſimulat, Pinel. iam alleg. loc. Fab. de Monte empt. vend. verſ. de forma ſubhaſtar.. 93. Ioan. Sich. in tit. C. de vecligal. nu. gutier. de gabel. a. 1 4.211. ubi receptiorem dicit, vid. Aſin. de execut.§. 6:6. 11. per tot. 5) quod enim non. nulli, arg 1. I. C. de paſc pub.& pri vat. lib. 11. tradunt, officiales, ſipræter morem ſoli. tum datia locent, contractum peragere nullum; Felin. in c. M. Ferrarienſ:n. b. deconb. Corſee ſingul. 1·Verb. conſuetudo. n. 1. id intelligere oportet, ſi ultra morem ſolitum cadem augeant, quippeanctio xecti dieitur ini imponere ſi-
* necxpreſſo conſenſu Principis, licet, Bart. in d. l. Cod. de paſc priv. Obloletis autem
Plerifque in locando vectigali adhibitis ſolemnibus,& fidejuſſionis exactionem penè eyanuiſſe; vel ſtaliquibus adhuc opus, certé pro forma contractus locationis non requiri, concludendum eſt. Nam J.locatio, in pr. fde public. in concurſulicitato- rum fidejuſſionem exegit; ubi ergoò talis concurſus non eſt, ceſſare videtur legis diſ- poſitio: deinde in eaſubaudiri debet, quod im omnibus aliis locis, ubi cautio neceſ- ſariò præſtanda eſt, ſabintelligitur: ut non aliter præſtare cautionem quis coga- tur, quàm ſi perita fuerit, Gail. ⁊. obſer 46. num. 9 per text. in l. 2§. quod ait yratatſ quod leg. 11.§. hon exigit, ſ ut in poſſeſſ. leg. nom. Bardel. sonſ.39. num. 4. Si itaq; omilla fuerit fidejuſſionis exactio, hoc fraudi non erit conductori, ne ſub publico nomine decipiatur;& Principi contra officiales, ſi ex facto eorum lædatur, competitordi- naria actio, l.fn.§. 4 deadminiſtr. rer. ad civ qu utatur, hocq́; eõ fortius obunet tuim, ſi conductor vectigal aliquorties exegerit,& à Principe pro conductore habi- tus fuerit, per erad Bardellon. d. conſ. 39:n. 11.& ſeq. vel alis co ntractus Drincipi non ſit inutilis, quia tm mandatum ad unguem ſervandum non eſt, J 1. C. Ae ſolus debi- tor. civ. lib. 1 1. 48. Ad conducenda fiſci vect galia, omnes, qui nonimeniun- tur expreſsé prohibiti, ut Clerici, a Turore, à minores, cJudæi dse limi- les e admittuntur. f† a) c. 1. Mé oblig. ad ratiocin. c.i. de poſtulando, Bertachin de gabell.* 3,7:2. Gutisf dé gabell. q,13 2.7, 8. adeò, ut ne quidem fidejubere poſſit, Bertach.d doc. Si igitut men- tiendo ſe laicum, ad conductionem admiſſus fuerit, coram judice ſeculari non ſe- cus, ac Clericus negotiator convenitur, per addudt Caſp. Bast. de inop. deb itore cred. adaic. c. 17. /. 15. 6), I. cond peregrin. de jur. fiſc. lib. 6 tit. 5.n. 12. Fr. Munsz. de Eſcob. de ratione in dn A ved. ad conſt.· 2. lib. 9.tit. 10.leg 6. u. 14. Gutierr. deturel.p.:c. 20. 2r17:In dun wen de facto conducat, in pœnam falſi, ed, quòd bona in ſolidum pluribus 0b 184 4 incidat, quòd ſingularg eſt in hac materia, cuimaliâs crimen ſtellionatus cömidu Gutierr. d. pc. n. 19. quando autem jam conductores ſunt, non prohibentur uin ſuſcipere, tex. in d,l. un. C. ne tutor. rect. concl. legitimam tamen eis hec conductio b ſtat à ſuſcipienda tutela excuſationem l. in honorib. 8.§..de vaca mane na Konori id eis datum ſit, ſed ne facultates, quæ fiſco tacito jure ſunt obligat;
2 en. res, fde jur. r„. Spadonem, I pen.& oκᷣudεores II de jur. immun. imminuantur„Cujac. in Com 2444, extuſaue.
un. C. ne tut. vel aur vectigal. one inc. 4in fin Azs-
a, concl. 2 8.&in carcere detinetur.
ni not
3— 11 - 3
717. hin
znſtr alno
Monl
3,,3

5 339 aann.
T An. UInaa,
9 21 1 5 An lünaim
b laaunre. 11H aſen laran ai Sütkelltiaänna ¹1 a rm enrhaän
1 ubkauulunn. ar nen halruneaat 1 isvcgane, 5 h aläsbamaxiore. 1 atcuiantu 0 m Ralſniceman,
ul
4 1A GBanggitzant
it e i wäddhh un.
4* maum atu. 1*. n aginunr 1 urmuudtnäi 7 üarrtnemehed 1M unhuin.
1e n
1uen ſäh
1 Huhuuuh bn
KS 1= corS
— t Brulebütute b „enalckecbed'ot
— —
Te en Wbe cdh
— — — — — — —
taclt ſ a e
D. Henrici Klocken. 189 axcuſat. tutor. Undè civitatum vectigalia conducentes, qaia bona tacitè non ha- bent obligata, ab onere curæ& tutelæ non excuſantur, per texr. in d. l. ſ. ibiq; Gotho
ad ffde excuſat. Patr. Vander. de privil. cered. c. 8. n. 6. vinc. Caroc. de locat.. i. rit. de ve- Ai n.7. c) l. ein raudem, 45.§ An ff.de ur. Iiſc. Aze ved. ad conſt reg lib. tit 10.l. 6 n. .yeregrin. J. trat.& tit. nu. 8. idq́; propter metum reſtiturtionis in integrum, lohan. Gurier. 4 7.13 2. numm. 17. Si tamen de facto admittantur, non ſunt omniné inhabi- s ſed obligantur prout de jure obligari poſſunt, l. ſcuratorem, 3. C. Ae in integr.re- ſir minor. Tutius autem fuerit eos cum ſacramento accipere, quia non reſtituen- tur, autb. ſacramenta puber. l. ſi adverſ- endic. Axeved. d.l 5 Jn. 4. Gatierr. d. q. 132:·n. 18.
ußſn. Obiter noto: jure Canon. per juramentum confirmari actum nullum„c. cum antingat. dejurejur. c. quam vis, de pall in 6. Covar. ind e. quam vis, de pad. p. 2§. 1.7. 7. Curt lun. conſ. 47. num. 4. ubi communem dicit. Sedjure civili actus nullus jura-
mento non eonfirmatur, præterquam ſi actus üit nullus ob minorennitatem, l. non lubium,. Cod. 3e legib. Prævalere juri civili, diſpoſitionem juris Canonici egregié ſemonſtrat, P. Barboſ. in I. I. part. um. 74 f. ſol. matr. Porrò ne quidem admirtti de- betminor, ut deponat conducentem eſſe idoneum: Cum enimarmare aliquen
ddtemefle icem fideiuffianis ohtincat, I. 4.§. fν. de fidejuſſor. certé minor, ob re- ſitationis beneficium, jure repellitur, Axeved. Al. ⁰. num. 3. Gutierr. li. I.prack.p.132. num. 9. Beneficio tamen reſtitutionis non gaudet, ſi mentiendo ſe majorem dicat, 12Gl3. C. ſ min. ſe major. Sfort. Oddo de reſtit. in 1 art. J. 24. art. 1. ⁵ 6. In dubio, ſi non conſtat de dolo, actor probabit, eum ſciviſſe ſe minorem eſſe, Oad. d. J. 24.2p7t. 8. aum. 56. d) c pen. de luda.& Saracen. officium quippe publicum gerere non hoſtint, Ifn. C. do Iude.& Cælic. quamis alii inter ipſos jadæos hoc fieri pofſe ad- mittant, l.. F. n ff. ae decur. Vincent. Caroc. de locat. ꝓ 1. tie. de vecdtig. nu. 9. nihiltamen obeſſe,quin peralios vectigalia conducere poſſint, ait Azeved. ad conſt. lib. 9. tit. 18. 1ja.1& remiſſi vé Gutierr. d 132 n. 6.*) Magiſttatus, cujus præfentia in locatione vectigalium requiritur, Nov. 1 20.§.&conomi I. 5. C. de contrah empt. Aze- 14 4 116. 9. rit. 10.1. 4. 2. 12. ratione officii enim non licet ei em ere, l. non licet, 4 6. l. qui iſßtin, 62, f. de contrab. l.pen. C. ſicert. per. quæ jura in perpetuo Magiſtratu ceſſant, 4. escert pet. nec attenduntur ſi ſit in loco originis, Bertachin. qe gabel p z num. 10. Dealis prohibitis canducere vectigal, peregr. d. lit. 6. tit. 5.4 n. 8. a4 14. E Sixt. de reg. 10, 16,6. n. 9 I. videantur.
49. Pœnæ fraudantium vectigal his conductoribus, a& qui- dem ſtatim quando commiſſæ ſunt, licèt deinde ſententia? deſuper fera- innapplicantur; eodem tamen jure, quo fiſcus, c niſi expreſs é dictum A lirin exigendis pœnis uti nequeunt: augmentum e quoq; ſicut& da- mnum ad eos ſpectar. 42) ſi qun, 11. in fin. C. de vecig.! jin.§. Divi, 10 fr.de publ.& com. ſunt enim hu- julmodi pœnæ in fructu, Bald. in l. 1. C. de fruct& lit. ewpen. licèt in contractu loca- tonis nihil de eo dictũ fuerit, Bald. conſ. ⁊2 56./. 1. vol. 4. Bald. Nov. de ſtat. verb exige- te,n 1. Rebuff in Iſenatus ſf.de edend. Ioh. de Amic. conſ. 110. n. 20.& 21. Dec. conſ. 4. /. 9 laan Sich. in C. 1it. de Veclig in ſin. Chaſſan. in conſ. Burg. rubr a§. I. in fin. Surd. conſ. 57. 5 22. Boſrrit de fraudantib. vedtig. n. 17.& quoad hos jura fiſci habere ait Peregr. de fur. Eed tit.; n. 33. Loſa. de jur. uni Ver/ p. 3.c. 8. n. 3. Chopp. de iuriſd. And. lib. 1.c. 0. n. loh. y 2 52en

1092 Diſceptario de Jure Vectigalium, Jaiſon in conſ. Turon.rit. 7⁷. art. 1. ubi tamen ſtylo Curiarum in ſede Turonenſi contnarium receptum tradit. Emyl. Ferret, in l. ſi ex toto, n. 2 1. f. de leg. 1. 5) Si famoſts adio.
nibus conventus provocavit, pendente judicio inter famoſos non habetur; injuſta autem ſi ejus appellatio viſa ſit, hodie non retrò notatur, I furti, 6.§. 1 de hu qui not. infam. ex quo Peregrin. d. tit. 5. in fn. pœnas inter fructus pendentes tefere non dubitavit, quæ conductori à die ſententiæ tan tum debeantur, ideoq́; primum cu-
“
jus tempore caſus commiſſi extitit, à poſteriori publicano, cujus tempore ſententia b lata eſt;ex cludi. G. Pap. dec. 535 Ferrar. in addit. ibid. Verum hæc juraad præſentem caſum nõ quadrare, inde manifeſtum edditur, qudfadtà fraude vectigali tesſta. tim, iplaqq jurc cammirrantur, quare priorl conductori-ao dh orusfuitqurſtum, Ant. Marta de clauſ.p. I. clauſ. 21 3. /nu 3. Etiamſi igiturſententid declarativärequira-
Sele e 4 Ld. it;tamen ca jus denaronn tribuit. ſeddquodauré fuirexßlicat;911 i ſadii. Lr Ae e pii. l.hęæredes palam, 21.§ 1.ibi:& buto poſſe, ſ qui teſtam fac. Kfertar„nouutguniatu, —& condemnetur ſed urt d Cel um jam fu demnatum, in terminu Bero.
conſ. 20.. 19. vol 3. lab. de Amic. conſ. I1O. num 2 5.tum quande tsishaber necelſa.
riam conſequentiamacDprircipium 5 reſpi. iſum non finis, 1.3. Hs ſ de minor. l. 3. C. 2d SC. Maced. l. 1. C. de impon. lucrat. deſer. Cbaſſan. in conſ. Bur. ſubr. àts iuſzices,§.). num. 7. qui bis contra G. Pap. d. deciſ.pronunciatum refert. Simile praiud. vi- dere eſt ap. Surd. conſ.§7. nu. 19, in fn. Parlador. rer. quotid. lib. 1.6.3§. 3. num. 3z.Sl tit. Vedtig, quo loc: ſolvend. num. 6 ſequitur in lademiis A. Fab. decad. 10. error. 4 di autem inter dominos duos territorii juriſdictio diviſa ſitſ quam quoad admini- ſtrarion em dividi poſſe expediti juris eſt, arg.¹ ſer vitutes, 14. in ſin. cum!. ſin Fdeſe. vitut.) emolumenta quidem ad eum, qui pro tempore juri dicundo præeſt, pent- nent: quiaveròô juriſdictione divisa, vectigalis percipiendi jus divilum non intelli gitur;commodum ex vectigali proveniens, commune ambobus judicandum eſt. 4) Debitorum prehenfione& detruſione in carcerem, Iohan. Imbert. Rupellan in Enchyr jur. Gall. verb. condustores vectigalium, p. 47. lohan. Sai/ in conſuer. Turon. iut. 7.Art. 3. inf. conſeq uuntur enim jus perfonæ, quod illi competit in re commilla, non alia quę perſonæ locantis coherent, Marcabriab Anguil. conſ 18,*:14. Mulche rum quoque juriſdictionalium redempto res nihil juris ſibivindicant, in pœnis pe ciali provißone Principis impoſitis, Boer. deciſ. 180. numm. 8 in fin.&r1o. Ranchin. bo neton& Ferrer. in addit. ad G. Pap. d. deciſ. 208. d) id eſt, emiſſent, ut umm privilegio, qua fiſcus, gauderent, l.ſi eum, 10.§ quiinjuriarum Si quiscaut Rehufen A.I. ſenatus, ſf. de edend. e) Vulgariter ita diſtinguereſolent: aut ipſarum mer- cium fit auctio, quia hee quæ vetite erant extrahi, jam liberé evehuntur;& lurcun pertinetadconductorem;cum propriè vectigalis, ſed commerciiſit auctio, Rqau de feud. c. 5. conel. 40 n z. aut ipſum vectigal augetur. ut pro anté ſolutus eſt forenus, jam duo folvuntur:& tum ſubdiſtinguitur, an ſub certa formàâ; vel limpliciter rene ditum ſit datium; priori caſu augmentum pertinere ad fiſcumaaltero, 28 ouu- rem, Boër. dec. Peregr& alii quos citat Roſent h. d. loc. f). qui ſentit. de R. I. in 6.6 ken. in ſi quis à non domino, c 4.. 26. J.de R. D. 70. Cærerum quæ de augmento& diminutione dirinhn. rectiuùs percipientur, ſiadverterimus, an emerit, vel conduxerit Pubſies nus vectigal:« nam priori caſu commodum,&
ita
damnum indiſtinctè ad eum

R epu 2;elud „mhrſmug
1 pam
1. 11. 36 1 1”
ener k. I er . 14
1 un ma 2 an ule
—
Kzace 2= s 1 KS uſauusMheh A iniſeallu 71, 1 9,un,5 lt gen lü zutucng
—
1 8 anr zun unte.
1
Whnm
Te ijujtanb n i e aüinarr a
wabe leh p a r emäniteme 1 MA h 3 a kliuninlunt
1 oneübcel
A Ani aal
1 fäünanpent
1 4 e 8 nguſäbnd ü ſet le3 1 1 1 4 2„ 1 1g runn unli
1' 7' M
1 fbetccubh
9 13
„—.—..„ udov des. Peraſ.n 5.n. 3. Coler. deci-. 7. /. 12. Marta vor. Adeciſ. 8. n. 3. e)
D. Henrici Klocken. 1993 um ſpectat: ⁵ poſteriori, damnum notabile clocatori adſcribitur, a pro- ur& commodum. e—
a) Utid cognoſci queat, axiomata quædam Bart. in quæſt. 4. incipit, publica- u Ey'e. preſeribit: Si hoc agitur, ut dominium rei vel uſucapiendi conditio tranſ- Raturpro certo pretio, emptio eſt, I. 65½. 7. 80.§. fn. f. de cantrah. empt. ſi, ut aliquid erſeloperetur locario conductio, 1. 22.§. ff. de locat. Interdum agitur hoc, ut Uquid præſtet vel det; tum ſi dare venit principaliter, emptionis-vendit. contractus enletur celebratus, d. 7. 6 5. Aliquando dubium eſt, an dare, vel præſtare patientiam principale, tum in dubio pręſumitur locatio: Boër. deciſ. 249.. 11. Alciat. conſ. 13. 11. Beſde remiſſ-mere. maximè ſi vectigal, quod verbum magis dereditu, quam do-
ninio&jure intelligitur, J. 1.§. 1.Fde public. Ripa depri vil. cauſ peſt. num. 64. pretio in
ngulos annos conſtitutio, transferatur, Iacob. Concenat. quaſt. ſingul. 13./. 5. Angel. oTbal conſ. 6. v. z. Burſat son. II. n. 4. Cravett. conſ. 214. n. 3. Bero. conſ. 14 3.n/. 1 1. vol. ieſd.lc. n. J. Menoch.. praſ.104 n. 6.& conſ. 2 7. nu. 4 2. Rendin. in prompt, ſent. tom. 1. .110.7. 1. Gerh. ſing 94.n. 2. Saiſ. in conſ. Turon tit. 7. art. 7. Verb. poches harnois. Horat. Luppan. ad ſtat. Aedtolan, p. 1. c. 394./. 303. Chaſſ.in conſ. Burg. rubr. de gabell. in yin. oper. dith. Cous les ſeaux. n. 3 2. 9) l. id quod. 7. l. ſeq. in pr ff. de peric. e&; com. re. vend. l.i. C. eod. ſietur enim fururum eventum emiſſe, 1. adtum, 12 ff. de adt. empt. Ripa d. loc. nu. 46. thaſ. Medic. de caſib fortuit p. 2 7. 10./. 3 2. adeò ſi venditum fit vectigal, quod poſt- nejincatur, emptor non poſſit ratione evictionis agere, l ſi nomen, 4. ff de hered. vel iR vend. Barr. in d. J. 4. ver/ ſecundé jufficit, Ber. conſ. 1O5. num 13. Caſp. Roder. de cenſib. Wrg 21. num. 9. Surd deciſ. 3 26. n. 4 2. G ſeq. Pacian. conſ. 50. n. z. Niſibonum jus ve- digalis facere promittat: bonum namque non eſt, quod exigibile non eſt, ¹. 1. in fin. ſa Mated Roderic. d. loc. n. 21 poſt Magon.& Celſ. Hugon. Barz. dec. 1 10.n. 3 G /24. Dominus vectigalis non ſit,l. ſer vus quem, 3 0.§. ſin. de act empt. aut dolus ipſius ergui poſſit,7. ſilu 74 in fin. ff. de evid. Cacher. deci,. 24 n. 4. Surd. couſ. 13.2. 16. ꝓ 17. Cubus cafibus vendirorem de evictione teneri verius eſt. c) Non propter omne damnum, quod contingit, remiſſionem conſequitur conducter: quia con- tactusbonaf. eſt locatio, in qua, uri& emptfone, ſe licetnaturaliter circumſcri- bete,litemſi, 22.§. 3 locat. Sichard inl. licet certis, n. 3. C. eod. Sed tale eſſe debet, Tuodablorbeat ita fructus, ut dimidium juſtæ penſionis non ſuperſit, ¹ ſi merces, 2 5. ſ frlcat. Covarr pract. quæſt. c. 30. /n. 1. Bero conſ. 14 3.n. 14: vol. 2. Pac. con/ 100:1/. 26. Sura. conſ. 0⁷. u. 8. G conſ. 4 n.. quæ hodie communis e Vaſit opinio. Boſſ. de remiſſ. mer-
al n. 1, G 2. loſeph. Ludow. deciſ. Peruſ. O. nu. 8 111b. 1. Kopp. deciſ. 27.n. 9. Fr. de Clapper.
auſ.44, 7. un. num. 5. unde æſtimationem ex lucro ceſſante ineundam non eſſe ap-
ret, Surd. A. onſ. 34 z. 6. G 8. Ratio autem nulla habetur ejus damni, quod fructi-
busſam perceptis accidit, nam id conductorem, tanquam dominum, tantum ſe. Tuitur, Naer. conſ. 284:1n. 10. Paris. conſ. 40. n. 1 1. vol. 1. Quod verô advenientem cjul- nodi neceſſitatem, Rim.) un. conſ. 40. num. 3 2. Burſat. conſ. 11. n 29. domino denun- candam exiſtimant; id conſilii magis, quàm obligationis eſt, Gall. conſ.z 2 num. 16. 6 9. d) l. ex condu⅜o, 15.§. I. 2.d. l. 25.§. 6.transfertur enim uſus ipſius rei, quiſtnon præſtatur, periculum pertinet ad locatorem, Clapper. cauſ. 43 J 1.uu. t. G Matientia debet eſſe lucceſſiva, Bec conſ. 4 5. nz. 19. Vrſil. in addit. ad Aflic. deciſ. 258. uti tedargucudo, Bald. in d. l.licet, Sich. ibid. n. 1. bellé demonſtrat, Natt. conſ. 44 2·nu. 8.
VWE; Surd.

7 34
1094 gurd conſ 4 58. n. 15. Gail. 2. b. 13 n. 27. Viv. com. vpin. 133. Pontibus ergo vicinis vi fuminis dejectis, ſi publicanus in illo, qui furorem fluminis fuſtinuit, inſolité lu-
—
Diſceptatio de Jure Vectigalium,
cretur, commodum ei auferetur, Bertach de gabell,p. 3. n. 39. 4 2* 1. Damnum tamen, caſusq́; fortuiti pacto in conductorem
pofſunt derivari; atq; eos præſtabit, fialiquos in ſpecie enumerayit, aut
eneralirer omnes ſuſcepir. 5 4) Quod impoſſibile, quaſi mens humana cafibus fortuitis obviare nequcat, l. quæ fortuitis, 6. C. de pign. act l. 1. 8. ſi eo tem ff. de adminiſt tut. non continet; quia be- neficiis, quę ob caſus fortuitos concedi ſolent, quis renunciare intelligitur, 14.9. 4 ff ſi quis caur jud. cauſ.. 9.§. lulianus, fflocat. Gall. conſ. II.. 3. Magon. dec. Florent. 67,n. 5. Surd. conſ.3z39.n.17.() In eo parificari ſpecialem,& generalem caſuum fortai- torum ſuſceptionem, ut quemadmodum is, qui in ſpecie ſe ad certos adſtrinxit, illis advenientib. non excuſatur: ita quoque qui in genere ad univerſos ſe obligayit, d.§Iulianus. Neq; à promiſſionibus judicialibus ſpecialem renunciationem, 4. 1.4. §.4. Ob æquitatem prætoriam,& ne ſub involucro verborum quis decipiatur, ſcum Aquiliana,. de trauſaci. exigentibus, ad contractum locationis licet argumentũ ducere, laſ in d./ 4.§. 4.7. 14. Finel. in!. 2 p. 1.·c. 3,1. 16. C. de reſe. vend. Vaſq. iluuſſ. con- trov. 6. 54.n. 7-:Valaſc. de jur. Empl,. 27.n.34. Et generali renunciarione ita pro ſuff- cienti admiſsâ, conſequenter illud concedendum erit, exprefſis quibuſdam cali- bus, fubnexaq; clauſula renunciationis generali, ſimiles caſus,& minores exprel. ſis comprehen di, c ad agendum, 4. de proc. in 6. Clem. non poteſt. eod. tit. Ppil Port. con. 143,/ℳ. 15.Sané juramentum contractui locationis adjectum, non efficit ut ad ca- ſus fortuitos quiſpiam teneatur, quippe confirmat, non verò ampliat conſenſum jucantis, Ifin. C. de non num pec.& conſenſus ſuſcipientis periculum non extenditur ad caſus fortuitos, l. 1.§.5. depoſ Il. inter ſtipulantem, 83.§.· ver. ſed hac diſſimilia, ffde 7. O. Alex. conſ. 78.n. 9. vol. 1. Fort. conſ. 144.n. 9. Ancharan. Nov. 36. nu. 7. G 9. lib. 3. Aſin. de execut.§. 5. c. 319.n. 3. M. Ant. d⸗ Amat.141.2. 5.. 52. Utnihilominus valdé inſoliti, a& qui culpaà, occaſioneve locantis contingunt, 5b vel rei locatæ ſubſtantiam in totum auferunt, excipiantur. ae) Lfiſtulam, 83§. umenta, ff.de contrah empr. Alex. conſ28.2. 4.ll.ä Ripade Peſt. tit. de priv. cauſ peſt. n. 108. Crav conſ. 9 2. n. 2. Gail. 2.05/.23.2. 8. Cavall. com. opin. 3.702./. 4. G de conductore vectigalus tractãtes. Corne. conſ. 2 8. /. 12 lib. 2. Colleeg Mant. ap. Surd. dec. 3 26. n. 52. Surd. conſ. 61./. 65 Cabell. conſ. 102. n. 1I. vol. 2. Gra. iiſcept for. 195 n. 8. Valaſc. de jur. Emph.; 27 n. 3. Köpp. dec. 27 n. 14. Diſſ. Bald. dec. laſ. allegatia fa. china. I. contr. 86. Pinel. in l. 2, ⁵. 1. 2. 34. Gutier. de jur. confirm p. 1.c. 24. quos rulgo ita conciliari videmus, ut negantium opinio in caſu inſolito, de quo nec in genete ve 2 ſpecis fuit cogitatum, affirmativa in caſu horum modorum aliquo cogitatio hro cedat. Quam conciliationem optimam dicit Corn. conſ. 1 2 lib. 4. Ripa deerivir eu3, peſt. num. 99. Bec. conſ. 8 2. num. 13 Gallia conſ. 11.n. 1 1. Valaſc. d. J. 27. AMu.; F. ver ſe illud. Grav. concl. 24. conſid. 4. n. 6. Raudenſ. Var. reſol. c. 26.:/. 2. Quis autem dicatur ca- ſus inſolitus, apud interpp. maximè controvertitur? Arbitrio judicis res äeſnien da erit, Bec. d. conſ.&2. num. 1 3. Ludov. comm. concl. 21n. 76. Menoch. de arb taſ S0.:,3.
.—„..:.7. t Burſat. Gratian. d. di*εpt. 19 5 n.I, Inopinatum calum eſſe belli ab amico illati dicit, hu 1no0 4
Arelliere eolg Mlan aupoſälim, H1o7zo 5, uelenond ußſen 61.) Irirun utmſepublic illstame musetutqu⸗ unuder4l Altgeupe, 7 lh. Menoc aſmub alicuj uulis nloliti 11 8. 6,1. aenſ1972 lan. 8,6, ärtigalan rntprꝛcept eine judican zſecigal caß dns Marc.g eiorisc hſa z. M umen den öngula drediem hainfatau nnöalt heſlone. allaner erinyrfe irtim Gbiga 1 hfura
5
id n 1

14
1u— d 1 ... 6e un ta t un cn
454 3 dauh
dc Er gentaladn
1:3 dintltg 2» Vmtenwit 11. ungüütaäu m A locxnauirämei D unit ulh e etg e nui, 4
eu a Er eyt Güines
*
—.
1— —
ers a E Scdls Bn en
.&. tAtzſean hna cinh a ſechn ancbinat 1i a wa anlün
u e derdumg 4 a0 S. 2hhan cheah,4 4₰A A2 j..
11 uen am lLelEL”’
6
gunt h anln3
1 Aerc
e a. 5 astautach
dein ll
. dih d Jzüuuue
4
lco declobein dorun algd- V
n M Whad mauit,uu ¹ CÄbaulen, no jodiben 4 1„ Alaul. dh 3 n äwixiln 1
1
D. Henrici Klocken. 1695
109 1 1.n. 6. vel ſ Peregrinus, ut Turca in faucibus Italie, rupto pacis fœdere bellũ
concitet, Colleg. Mant. d. loc. n. 54. Qui autem tempore belli conducit, non auditur,
ſealum improviſum,& inſolitum allegare velit, Pariſ conſ. 3 8. n. 11. lib. 1. Lndov de- uſPeruſ. 106.:1· 30. Barz deciſ. 110.7. 10.niſi pacto remiſſionem fibi ſtipuletur: quod Inecffectu eſſe non debet, Fr. de Clapper. dec. cauſ. 43. n. · ubi res iudicata. 6) 1.2. Caenaut. fœn. 1 62.§ n. ff. de contrah. empr. quas leges Roman. ſingul. 43 5. oclo ducatis uundidiſſe gloriatur, l.2 2§. culpa, f locat. Ideoq́; ſi bellum moveat locator, tenetur ad omneintereſſe publicano, P. Ant. Anguſol. conſ. 8. n. 3 lib. 2. Imé ſiomni prorſus cul-
nacareat, ipſius tamen reſpectu inferatur bellum, adhucten ebitur: maxima ſiqui-
tem equitas eſt, ut quod propter te ſentio damnum, tu reſarcire cogaris, I. I.§ ſi reus,
fyer quem fact. er. a. l.2. Cod de naut, fœn.!.ſi ſer uus, 64.§ 5 ſf de furt. l. 1. C. de lib. cauſ.
Caſtrenſin d.§. culpa, n. 2, ff. locat᷑. Ripa de peſt. tit. 4e priv. cau peſt. nu. 89. Corn. conſ. 2 3. 78. G 1I. lib. 2. Menoch. conſ.67 1.n. 5. Bonifac. Ruger. conſ. 7. nu. 1. 71. vol. 1.«) Uipote ſi pontis alicujus, qui fluminis rapacitate auferarur, conductum ſit vecti-
gal: nam caſus inſoliti ſuſceptio nocet quoad damnum datum in fructibus, Rol. 4
all conſ. 13.. 8. lib. 1. non ſi ſubſtantia rei conductę pereat, l. ex conducto, 1 6. ad fin. flbat. Surd. conſ. 197 n. 16. Caroc. de locat p. z. 1it. de reb. dub.. 8. Herc. Mareſcot. var. niſllib. 2. c. 3 2. u. 18. Gratian. d. aiſcept. 19 5.„. 3. Ut Parlam. Delphin. apud Marc. deciſ. ſſu ei, qui vectigal annonæ extrahendæ, cum renuntiatione caſuum fortuitorum, edemerat, ob præceptum fuperioris annonam evehi vetantis, remiſſionem facien-
lmrectiſſimé judicarit; quippe forma vivificans locationis-conductionis, ipſa-
teser qua vectigal capi debebat, aberat, Raudenſ. Var. reſol. c. 26./. 41. ubi aliapræju- dtia Quamvis Marc. d. deciſ.non hanc, ſed aliam decidendi rationem adferat, præ- ceptum ſc. ſuperioris caſui inſolito adnumerandum eſſe, l. ſi fundus, 3 in fin. ff locat. Craueti. coνſ.9 5./. 5. Menoch. conſ. 27./n. 3 1 Ajflict dec. 5 5. nu. 2. ibiq Vrſil. Gallia conſ. 143.13. vid. tamen Bero. conſ. 14 3. num. 2 1. vol. 1.
B. Singulari jure in conductoribus vectigalium fiſcalium rece- Ptum, ut ante diem ceſfæ ſolutionis, neceſſitate aliqua fiſcum urgente
conveniri,« in futurum ea reconducere cogi queant: 5 ſocietas ſi inter
Nures contracta ſit, ea morte focii non ſolvatur, cquilibetvè in ſolidum, aiſ ex conceſſione fiſci diviſiſſent, teneatur. A
4) Regulariter debitor in diem, ante ceſſam diem non poteſt conveniri, 1* naadavero, z22. in pr.f- mana.! eum qui, fde ꝑ O.§. plures Inſt. de adt. Sed debitor fiſci idincommodi patitur, ut occurrente neceſſitate fiſci poſſit ab eodem flagitari, l. 1. C.decond ex E.& ibi Salyc. n. 2 Frequenter eam l. contra conductores gabellarũ pra- cticari lcribit, Alick. in c. un. verb. vectig. n. 20 qua ſint regal. Iaſ. in&. ſed hæc quidem, m.
laſt. de adt.& ibi Surd. in addit. Marſil. ſing. 35 5. Ant. Trigon ſingul. 7. n 3. Steph. Daoyſ-
mindite ur civ. verb gabella ut tamem inter uſurium medii temporis publicano ſol- Natur, Aſin. de execui.§. 6. c. 4.zu. 3. 5) Olim in quinquennium fiebant locatio- nes,. ½.§. eum, Rade jur fiſc. quia tanto tempore cenſura durabat; Cuj. in l.4. G. de ve- Nial.poſtea triennium conductioni præfinicbatur, A.l. 4. Boer. deciſ. 249. nus 1.ho- ie id arbitrium eſſe Principi puto. Invitus autem tribus his concHfrentibus ad nconductionem cogi poteſt: ſi in præteritum conduxit, maximſos fructus per-
egpit in fururum non reperiatur conductor, I. cotem, 11.§. En.. 40 Ppublic. 6 dued.
——

1096 Diſceptatfa de Jure Vectigalium, ved. ubi horum unicum deeſt, invitus cogi non debet, Nate. conſ. 100. 2um. 7. G8- Peregrin. de jur. fiſe. lib. 6. tit..un. 6. Choppin. de doman. libr. 3. tit. 13. Fr. Card. Mant. de tacit.& ambbig. con v. lib. 5. tit. 3. num. 30. Præterea, ſ propria induſtria majores fru- ctus feciſſet, Afflict in d. verb. vecligal. n. 6 1. aut privatum vectigal eſſet, Roman. ind. I. contem. redemptor juſtam haberert excuſationem. c) Collegiaà Principe& Senatu confirmantur, I.1.& 2. ff. de colleg.& ſociis vectigalium corpus habere per- mittitur, I. 1. quod qui/—; univ. Bertachin. de gabell.. 3. num. 11. cujus ſocietatis jura ſunt, communem arcam habere, ſyndicum creare, d. I.1. quæ aliis, qui contractum ſocietatisinire valent, non recté accommodatur, Eguin. Baro add.¹. 1. Maximéau- tem differre ſocietatem vectigalium à natura ſimplicis ſocietatis, inde patet, quòd morte unius ſocii regulariter finiatur ſocietas, I. adtione, 65.§ 9 pro ſoc. G ſolvi. Inſ. eod. adeò ut ne quidem pacto liceat eam in hæredes derivare, l. 59. Fd.t. Cuf. conſ. o. „.,2 vol. 2 Rationem reddit Mantic. de tac& ambig. lib. 6. tit. 24. n. 12. quamfis ratio- ne lucri, ante mortem quæſiti ſocius ad hæredes tranſmittat actionem, 7. 63 5.8 f. ſap d. tit. Thoming deciſ. 4. Alvar. Valaſc. deciſ. 63. in fn. In ſocietatibus autem veci- galium contrarium receptum eſt, ut poſſit, ſiita conveniatur, ad heredes tranſmit. ti, I. 57 pro ſoc. Plura verò ad hoc requiruntur:(1.) Ur expreſsé ita conventum ſit, Vala ſc. d. deciſ.n. 5,29. E ſeq. Ruin. conſ.ↄ0:n. 8.lib. 1. Curr. de arreſt. amor. 1 3. verb. dif oit outre,p. 311.(2.) Ut contineat pro majori parte publicam utilitatem, Dec. conſ.212. nu. 1. 3.) Ut quoque cum domino vectigalis de tranſmittenda ſocietate ad heredes conventum ſit, Ruin. d. conſ. O. n. II. Dec.. conſ. 21 2. n. 7. Surd. conſ. z0. nu. 5. Ldeod; ſ unus conducat, dein ſuper vectigali jam condudo cum aliis ſocietatem ineat, he- redes, quamvis dictum ſit, non admittuntur, Mantic. d. tit. 24. num. 27. 4) h dubio plures conducentes vectigal in ſolidum tenentur, niſi de conſenſu domini adminiſtrationem diviſerint, argum. l.7 ff. ommun. di vid. P. de Vbalq. de 4uebfratr. 13. in 1. p. pr Ferret. de gabel. n. 140. Burſat. conſ. 1 90. num 10, probabiliorem vocans qi- nionem, Vinc. Caroc. de locut. tit. de duob. reis, num. 6. p. I. Gratian. diſcept foranſ 276 au. 27 à quib. divertit ſibi contrarius, Carec tr. de excuſ. bonor. q. 2 5. 2. num 1. herl.11·5. I.. de duob. reis. l. ⁊ C. ſi plur. un. ſent. De eo non oportet ambigere, ſi ſociorum aliqui non ſint ſolyendo, pro non idoneis idoneos conveniri, 7. aufertur, 46: Inil de jur. fiſc. Peregrin. de jur fiſc. lib. 6.. 6. n. 38.& ſiunus pecuniam ſolus recipiat, à Domino exceptionem alterius, ut ſuis ſumptib. recipientem excutiat, admittendameſfe, 3 65.§. 14 pro ſoc. arg. l.z. C. ſi tut. Caroc. d. 2. 2. n. 5.
4. Poſt tractatum de perſonis, quæ
dum eſt:& eæ, quæ commercii causà, loco aliquo cvehuntur, huntur, 5 huic oneri obnoxiæ ſunt.&
a) Cuilibet Domino, etiam magiſtratui inferiori, ſtatutum ſum, ne frumentum, aliævéè res ex ipſis territorio ad exteros devehantur, carnis, ff de off. præf urb. t.t Cod. qua res expor. non poſſ. l. 2. lic ey⸗Ordnung/ Ae Anno 1577. /ubr. 22. fi ejus intentio fit, avert tem,& providere ne ſub diti indigeant, Rip. de remed præſerv.§. de venio nunt, uu 4 ². Burſ.-conſ. 13 8. nu. 9. Alciat. conſ. 14 per tot. vol. 4. Cravet. conſ. 97;3 n. 45. Me 106 1. num. 20. Bertaz conſ crim. 8 7.n. 4. Rim. lun. conſ. 8.2. 18. Loffred. co
vectigal dependere tenen: uu- tur,& quæ exactioni ejuſdem præficiuntur, ad res vectigales devenien. a aut iInVe- facere permiſ⸗ I. 1. Jcura 4. de commerc. tex. in Po⸗
ere annonæ cafita- a
2ſa4—*. 10.6. 1 PAp.
ga. 4* Aunnk der. aunſEe. vichoc tatut Ma.an wlegem e cütum del iaantra Vnes 46. M⸗ liclores ea: ritet, dice Vumſlſr col euum f Ri 9g. atarſeſ delütracc. 1 dwealteriu iaeäpe fene 9 V. zuu eurjdem Aeue rthn imſ h Mlrr nl „
lungh goleratu
ſenerien 1 digrn leiſiu 1 anrdiea,

4 dttan erp darc hair
Los e Khet
1 K aaithe 1 Roa,
dra 4 ur n dr 8 lnue n i9 2 Gerdun 3 1% i ſoggau 89 ℳ r.ſgfüla tasnnna
tedd n tart, 1
7 id ockeuiatan Lit oumaühagun. drer. meamunt 1s umſan ant art Ki nünnaeni dd en r renReläas e „11&. Arlaſan lin
5
ond e naubermaa
„1 Artumy 1
6„ ann 3
⁵ aM ufckcmaläen
*„ 1
„ Ahtſukutn, 19
2- Aenhttbmuau. D uhann.„ un A mas rin
1 All (☛ vis 13 1 anen,
1aeht J3, 6 —.* v Ulaimnae.
m olbstG'in 1A mlibe du rcuunEnitas-e,
3 3
1+ talbt hh
* = — — — —— —½ —— — —
—
p 188
21 14
—
4
—
B
—
Ihake
D. Henrici Klocken. 1097
Da; Ateiſ. 373.2. 1. Cdcher. dec. 71. 8. 8. Gramen. dec. 100. n. 7. Marc. deciſ. 23 6. n. 1. vol. 2. Hier de Laurent. dec. 40. uu. 4. Maſtrill. dec. 1/7. num. 1.& ſeq. Petra de Poreſſ.;rine. c. 6. 9. ſrvitutes, n. 8. G c. 13 n. 17. Chopp. de iuriſd. And. lib. 1. c. 9.2. 1. Viv. com. opin. 765.) 3. aforenſes hoc ſtatutũ, ſi originaliter extrahant, ligat, adhibita tamen diſtinctione, Marc. dec. 32 8. p. 2. an videlicet prohibitio, in perſonã, velrẽ dirigatur, ut priori caſu non ſtringatur lege municipali, ſequitur Rauchin. ad A. deciſ. G. Pap. 37 3. Ad farinam
quoque ſtarutum debet extendi, etiamſi de frumento loquatur, l. in venditionib.
n. G 5 ſep. de contrah. empe. l.item,⸗ 5. 3ad SC. Maced. l.nominis, 6. de ꝰ§. Ripa, 4..
tvenio nunc n. 46. Marc. deciſ. 39. Vol. I. E deciſ. 162 nu. 6. M alvVaſ. conſ.; 5. num. 20. Lubdüinferiores ea intentioneſtatutum facerent, ut pro licentià extrahendi ali- qud acciperent, dicendum eſſert, prohibitionem ſapere vectigalis novi inſtitutio- dein Brun. conſ.1 51. col. z2. v. nec eſt dicendum. 5) Statuto quoq;, Invectionem mer- cum peregrinarum, frumenti, vini, prout evectionem earum prohiberi poſſe, in cõ- ſeloeſt, Bald. c5 ⁄*19 8. lib. 2. Boér. dec. 177 1/1. 9. Crot. in Iilia f. 114.§. Di i. 14. col. 24 ffde MrCovarr. in c. poſſeſſ p. 2.§ 4. /. 7. Mod. Piſt. 10. q.c. 132. n. 3. Viv. a. J. 755.J/. 6. Menoch. 1u 890,/. 29. Seracch. de mercat. 4. n. 49. Imô valere ſtatutũ, ſi homines municipii confeniant, nealterius municipii deferant frumentum in mercatum, donec Do-
ninus loci, vel ipſi vendiderint, AMict. in conſt. regn. lib. 1. rubs. 85. nu. 1. G 2. Burſat.
anſ42.7. 18. aſ7. quaſt. uſufreq. 4.2. 17. Sed cautè hic verſandum, ne virium mono- policontrahatur, id enim ſi apparet, nullius eſt momentiſtatutum, Socin. conſ.2 72. 03. uerſ. 4. lib. 2. Aeved. ad conſt. Hi /⁵. lib. 8. tit. 14.1. 4.. 2 2. c) I.6. C. de vedν. Seanm Chaſſ in conſ. Burg. nbr. 1.§. 4. Verb indire& impoſer. n. 4. Sixtin. de regal. lib. ac.Sin prin. ſupr. concl. 7. lit. d. 1ſ. Utccunque verò pro rebus, quæ invehuntur, vel tranſitum iucuntat, mo ieratum vectigal exigi poſſit; injurium tamen foret mer- ces omninõò aditu prohibere 5 aut dominum cogere, ut invitus illic eas ſenumdaret. e 4) Intervenientib usrequiſitis illis„us majori ex parte hactenus explica- - 5) Siquidem innoxius cranſitus unicuique præſtandus, c. ult. 23. ſuaſt.⁊ ubi Auguſtinus Ifraelitas contra A morrhæosæranſitum deneg ante, jure pugnaãſſe ſeuis,1r. C. de navicul- lib. 11 ua ſecundum Mezoch. 9OI. num. 8. non mad de pri va- luſta ſummo quoq Principe acipienda eſt. l. 11. C. de ſer vit.&s aq. I. ⁊2§. Iem Var. 9. f. de- aluv. arcend Nart. con/ 13 9. numn. 8. Choppin. de iuriſd. And. c. o. num. 1. Licêéti gitur ominiterritorii prohibere poſſins, ne quis frumenta ac merces extrahatsRen ta-
wen per Srint, I. uis, 5. C. de adif privat. Ber-
Vmu
rbin de gabellin P. 8. num. ⁊. Alber. de Roſat. de ſtatut p. 2. quaſt. 3.& ſeq. Rip. de Peſt.
itde rem praſcript§. devenio, num. 114. Boer. deciſ. 178. num. 12. G 13. Bertaz. onſ.
trimin.;8 8. num.) lib. 2. Cornax. deciſ. Lucenſ. 1 27 ·(¶um. 9. Menoch. d. conſ. 9O01. uum. II. Alberic. Gentil. Hiſpan. Advocat. lib. z. cap. 6. in pr. Elb. Ceonin. conſil. 6. Caball. mIIInam. 12. volum. z. ubibené Bald. Alvarot. Ruin. Principis poteſtatem eò tendentes, ut tranſitum extero omninò denegare queant, explicat, intelligen- los ſcilicet eſſe de eo caſu, quo peregrini territorium ingredi volunt, utin eo in- ommodo ſubditorum negocientur„Now. 39.(c. I. Decian. conſ. 25 n. 6 2. lib. I. Stracohb.
tmercatur. in 2,Part. u. 13. Innoxiug autem tranſitus unicuiq; præſtandus hocape-
Z22222 ratur,
—————————

——
“ 4* “ 5—
1098 Diſceptatio de Jure Vectigalium, rarur, ut jure municipali impoſitæ acciſæ à tranſeunte ideò peti nequeant, quod vanè leges rebus& perſonis non ſubjectis imponantur, l. fin. ff. de iuri ſdidt.! fin. ff.de offc. proconſ. Caſar. Surd. deciſ. 1 60: num. 8. Gail. 2. /bſerv. 124. num. 5. Afflici. in c. un. verb. vectigalia, num. 1 2. 7u4 ſint regal. in terminis Ruin. conſ. 1 12.n. 4. lib. 5. Tranſiens autem non eſt in loco propter celerem motum, I. fin. C. de ad. priv. cui non obeſt di- ctum, Alex. conſ. 5 2. 6. lib. ſ. relatum à Symphor. Compil. tom. 1. tit. z. vot.. num. 100. circ. fin quia de alio quàm ſummo Principe intelligi haud poteſt, prohibente preci-
u6 R. I. de Anno 1576.§. derhalben damit/ inferiores ſub prætextu Vngelds/ Auff⸗ ſchlags/ Bruggengelds/ Weggelds/ vectigalia exigere. c) Gravis cenſetur injuria, quæ inani honeſtatis colore velatur ut homines inviti derebus ſuis facere aliquid cogantur, quod ſecta noſtrorum temporum non patitur,.fin. G. de pad 1. 11.
& 14 ffde contrah. empt. I. nec quaſi, O de R. V. Valaſc. deciſ. ⁊2 n. 1. Covar. var reſol. 0. 14: num. 1. Molin. de iuſt. tom. 2 diſp. 341.7. 3 Vaſq. ill. controv. c. 17.n. 4. Morlin Em- por jur. tit. 9, q 1. num. 2. Cabed. deciſ. 2. nu. 2 ⁵. 2.
56. Niſi forté ſumma annonæ caritas adeſſet; 4 aut Cæſareo
privilegio, 5 præſcriptione que immemoriali c jus Emporii, ſeu ſtapulæ,
die Staffelgerechtigkeit/ oder Niderlaglis, cujus territorium tranſitun ac- quiſiviſſet.
a) I. 1. G 2. C. ut nem. lie. ſe ab empt. ſbec. l.1. C. de Ep. aud. l. 12. in yr ff de ralg.
& ſump: fun.&in ea neceſſitate egeni poſſunt divites ſpoliare,. ſi quis propter de furt.
e. diſcipulos de conſeer. diſt.. Aflict. in pralud ad conſt. J.* nu.§. addit ad Capel. Tholoſ.
44 6. Mard. deciſ. 539. /u. 20:11b. 1. Menoch. conſ. 106 1.n. 19. Viv. com. opin. 1027.5.2.1.
P hilip. Monſp. conſ. 7.2. 4. Cabed. J. deciſ. 92. in In. †.z. Gutier, praci. au. lib. 4 4,49.2,2.
gi tamen habeat, quo ſe& familiam tantum ſuſtentare queat, id nonc
ea neceſſitate vendere, l praſes, C. de ſerv. Menoch. d. conſ. 10 G1. n. 24.*½) jusgen-
tium abImperatore aliquo modo reſtringi- li⁊τ ꝓ. de flum. 1.14. f Ktin)ur. in pr. Ffcom, prad. Ioan. Bologn. in loomnes pop uli, num. 89 f.de juſt E jur.&in ſpecie ne quis
certa loca cum victualibus preternavigare, ſed ea vænum exponere cogatur, indul-
geri poteſt, Mynſ-conſ. 19:7.4* 32 Leonin. conſ 67. num. 1. ſ8a. N. Everhraſtonſ 2.h. 3 4. Aze ved. ad conſt. Hiſp. lib 7.tit. 10,l. 2. n.3 poſt Iaſ. conſ. 16 1.n. ². lib. z. Gutitr. pr.
27.119 4.4.34,2. 1. Thom. Michael. Aiſp. de juriſa.. th. 1 2. lit. a. videant autem Principes, c) De.
ne hoc modo dirando unum, alios ſubjectos deſtruant, Gutier. d. loc. nu. 2. effectu immemorialis præſcriptionis jam anté diſſerui, videlicet, eam obtinere vim legitimi tituli, Bec. conſ. 180:ꝑ/. 29. Chaſſan conſ. 54. n. 5I. habere poteſtatem privlle gil, c ſuper quibu dam, de V.S. ut miran dumnon ftt, ſi quoq; jus ſtapulæ conferat, EF ver h. d. conſ.9 n 4. Gutier. d. 7.3 4 u. 8& Dd. jam anté citari, ita tamen,
prout quoq; privilegium, adalias quàm conſuetas,& nominatas mer
ces non ertè-
datur, Georg Obr. diſp. de regal.:h. 295. G ſea. Advertantautem hi, qui non niſim emo- riam hominum ſuperanti præſcriptioni innituntur, ne præſcriptionem tantum in nudis actibus depoſitionis fundent;ſunt enim hi volun tarii, in mera facultate acce⸗ dentium,& deponentium confiſtentes, ex quibus actus poſſeſſorius elici nequit,“ 1.§. deniq ſ de aq pluv are. Covar. in? poſſeſſ..§ 4.n. 6. de R. I. Tiſſaur. dec. 16 ⁸unn 2. Craver. de antiq. temp. 4 ½. S. materia iſta, n.9 8. Surd. conſ. 127.71. 21. Sed inſuper actum
7. 8„, e 7. 14⸗ prohibiriy ũ demonſtrare neceſſe habent, c. ſignificante, de appell. Gutier. d. 1 t.
0 gituf aliis in
rivile-
ut aræſcriptio⸗
utenali araiCrn AMotmislit dnn rilt, rtr buiiekd hieun,Mo
itema Alb
adäßgdtulisg 1 Resc uutenpro, aincdsa, Acippate Nesnm non Cuue Nepcehu 1 aarga dadi h n, Gecon daſnm 10 nſun. u tyna1, 3 a ſi in 4 numm.⸗ dapeguis,, llbgug ul ller eei Idlenon eliluger h catione Kedus Guu⸗ 3 Lenſen 7 dhſätelige dttauh dettgu m tkunſt, 13 1jo e 4u.,
4 1
9p 160
—

„1 8. un lann 141 unul h.:. b
rat ilt alun
vort a eapdn
1 eeinimrahnr
de„Dullunfan
dr 2 ſrananr
den guhdc
m K. Jamaurn
ie D uhutu l r Kümnagiiht dech, Keuh. 1 lha
l1 Ku thn han ,39 2 halththt
8 gſ. 14 G den Kmeensc a u, H. 1 1 lunma 2 usnn ,1KI'34We 14, 4„uemurrh 1* 3dd aumdhn
——
22 trienenlten
z quare ob far
— D. Henrlci Klocken. prehibitionem aliquibus factam ſufficit, dummodo ver itiam venerit, Cra vet. d.§. mareria, n. 8⁰. Everh d. conſ. 9. (O. ſeu 40. annis litem motam præceſſit, probetur; ſeriptio incepiſſe, Cov. d.§. 4. n. 6. dummodo fama deducatur, Gutier. d q. in fin. Jus hoc ſtapulæ in Imp lonia Ubiorum, Moguntia, Spira: Danubium, Ratis vilurgim Brema, Albim„Magdeburgum, Hamburgum,& aliæ nonnullæ civitates erjam dictis titulis quæſiverun t, eoque adhuc utuntur.
77. KRes, quæ in uſus proprios devehuntur, immunes ſunt. a Di. cantur autem proprii uſus causà vehi, quæ victus, h aut corporis tuendi colendivé c causà, quamvis mutato conſilio vendantur„d comparatæ at:ex quo apparet, eas, quæ reparandi ædificii gratia adducuntur, ſimi leptivilegium non habere. e
4) I5. C. de vedt.& commiſſ-l. 4.§. 1.de pub.& vec. tex. in capirul Ladov- is. 36lt. Nemo dehis, qui ſubſtantiam de unà domo in aliam vehunt, nullatenus te- Loneum exigat, Rol. 4 Val. conſ.3 4. nu. 15.& conſ. 42. n. 28. vol.;& conſ. ZI. n. 15. Vol. 4. Gera conſ. 41.7. 3.& conſ. 307. n. 1. Idem tr. de alimen, tit. 8. priv 91. n.3. Burſat. con†. 42. n. dertaz. conſ. crim. 207. n. 4. Claud. in addit. ad conſ.; 6. lit. a. forom. conſ, 1I. nu. 7. 8. N Bverh. jun. onſ. 2. n. 24. Fr. Marg. dec. 21 †. 2. †. 2. E dec. 2 85. nu. 3.lib. I. Ant Sol, in tſt ſabaud. in pros gl.5. n. 1 3 Peregrin. dejur fſc. lib. 6. rit.. n. 2 3. Perſonal. de gabell., oj. Paul Fuſcus ſing. in utr. iur lit. G. u. z. Mart, Benenkd. in addit ad Seraph pri vil. 14. n.1 yilalob. in comm. opin. verb. gabella. Ideoque privilegium de ſo
lvendo vectigali profrumentis, equis,&c. ſimpliciter loquens recipit interpretationemã jure com-
nuai, urpro iis, quę uſus broprii cauſa ducuntur, nihil ſolvatur, Rol. a Vall. conſ.7 1. 1u 16,vol. 4. Marc. deci. 1 4.2. 4. ꝓ. 2. Ald. Maſcard. de ſatui. interpret. concl. 2. nu. 11.L9 41 3) Ulus nomen quãàm latiſſimé patert, r.:. de uſ e& babit, Sed quia publi- eanorum generi illudere,& inſidiari palmarium plerique purent, ſi uſum privatum ampliore lgnificatione caperemus, verendum erat, ne vectigalium proventum ina- nentedderemus, Guil. Forner. lib. Kelect. cap. 20. Ideoque]C. Alfen. interrogatus, Quomodo L. Cenſoria portu Sicilis ſeripta(ſervos quos ducit ſuo uſu, pro his porto- num ne dato) in telligenda eſſet, in l.in L. Cenſoria, 20 3 f. de V. S. reſpondit; Uſu ſuo ellequõd victus caufa paratũ ſit. Uſus autem proprius&ſum familie includit, aliis unon concedit qui ſimul cũ ipſis utitur, ²plenum, 12.§ ſi uſus, ſf. de uſ.& hab. l. pen. dæ Nauar. Chopp. de iu riſd. And. c. 5 7. n. 2. in fin. P. Greg. Syntag. lib. 3.c. 9. nu.. R. Sixtin. de 1b. 2.c. 6. n. 1 30. Cui lI. ab ip ſo allegatæ non adſtipulantur, Boer. dec. 2 13. nu. 8& 13. Mr de 1F. lib. 6. tir.. n. 2 1T. 2) A. l.z03, F.de V.§. ibi: qui ad eiu⸗ corpris Rebuff. ilin g. item ſervi, Azeved ad couſt. Reg. lib. ẽ. tir. 11. l.7. n. 3. ubi uſus grat ia Velii dicit, mucquid pro uotidi ano uſu,& cultu perſona,& familia defertur, ut eſculenta, powulenta duuſtes Aſin Ae exec§̃ 9. C. 5.2.I. P. Duenn in reg. iur verb gabella, n. 6. Alc. in d. l2 03.
dellum& valiſſam, quam quis ſecum ducit, non ſolvitur vectigal;
1899 oſimiliter in omnium no- u. 70.& ſi prohibitio, quæ preſumitur à prohibirtione præ- antiquior prohibitionum ſimul erio Romano ad Rhen um, Co- bona, In golſtadium ‚„Patavium,
dol. Vall con.
7I.n. 19. vol. 4 Trétacinq. var. reſ. lib. i. tit. de J. F. reſol. 5. 7. 18. Steph, Daoyſ. verb gabella. Ald. Maſcard. d. concl. 2. n. 25. nec ob annulos, armillasd;
otnatus cauſa geſtas, Caſtrenſ. in!. 2.§. cum eadem, nu. 3 Radl. Rhod. Ranchi. in addir. 44G. ⁵ ap. dec
i inai jur. civ
1ſ.4. Ex quibus facili negotio diſcernere licet, an duplex ſingularitas Z22222 2 con-

1 I 4 2 3 “ A „
———— 1„—
ereRu er neer ee
ſͤ —
*
1100 Diſceptatio de Jure VeCtigallum,
concurrat, ſi quis in proprio fundo nata domum deducat, ut annotarit, Gytm deciſ 3. num. 5. in fin. lib.. d) I. 1.§.9 frde exereitor. act.l. cætera, 418 ſed ſi pararuit f de log. 1. Rol. à Vall. d. conſ. 71.7. 19. vol. 4. Clar.§. fin. J. 82. ſtat. 7. ver ſed ons. Fr. Mare. Aeeif 283.n. 3.1ib. 1. Ald. Maſcard. de ſtatut. interpr. d. concl. 2. /. 26. quia femelincidit in per- fectum caſum im munitatis, à quorecedere non poteſt, Surd. conſ.4 1.. 4. Gym.4. 46. ciſ. 8. x. 15„perſonal. de gabel. uu. 104. Sed ita vera, ſi de primo propoſito conſteteo ſi- uidem non apparente, ex proximiori actu id præſumitur, L. item. 7.§. 12. f. ad 5C. Maced. Alb. de ſtatut. p. 1. 4. 79. Ripa, d.. de venio nunc, n. 113. Chopp. d. c. 17. 2u. 2. ⁴ Nihil domeſticis uſibus verius applicatur, quam quod in fulturam ædium habita- tionemꝗ; confertur, proindeq; à vectigali immunes has res exiſtimarunt, Sich. in 1it. C. de vec. n. 10 Ranchin. d. dec. in fin. Fuſc. ſingul. in utr. jur. lit. G. n. ⁊. qui id æquitati valdè propinquũ arbitratur, quod de creberrimailla, de qua Ant. Fab. in jurupr. Ro- man. tit. 1. pr. z illat. 6 concedi poteſt: fanéd l. in l. Cenſoria, aliud præſcribit, ideoq́; in Parlam. Delph. olim munifica habita, G. Pap. d. dec. 4. Chopp.a.c. 57*nu. a. Fr. Marc. deciſ. 2 8 5. lib. i. Viv. com. opin. 76§. n. 15. 58. Uſus proprii cauſa duci, rem juramento, a ſiꝛliæ præſum- ptiones id non impediant, b probatur. Quare de eo, qui Principis, vel A- terius immunis nomine ſe merces vehere profeſlus eſt, arq; in eam tem literas re quiſitoriales Principis, einen Paß ⸗oder frey Zettul produeit, oſtmodum verò in aliis teloneis, ut ſuas eas profitetur,& vendit quæ- ſtio ſuboritur; num ſialia vice reverſus fuerit, haud attentis literis jam dictis, 4 domino vectigalis juramentum, quo ſuas non eſſe merces adle veret, eidem de ferri poſſit? c a) gl. in clem un. do cenſib. Bal. inl.; C. de naut fæn. Ferrar: in form libel pro ſol- pedag in v panni n. j. Ferrat. de gabell n.1 2 8.&ſeq. Seraph. Seraph. de priv. jur. r.a4..3. Aſin. de exæε 9.6. 55. 2. I. 4 ffl. in k. un. verb. vectigalia, n.10. Fr. Marc. dec. 286, 1 vol. I. & dec. 16 2./ 2. Vol 2. Viv: com. oꝑin. 765.·2.13 2.ꝙ14. ⁶) forté quia ea quantitas mer- cium ſit, ut veroſimiliter plurium uſui ſu Hiciat, vel perſone qualitas,& tẽporis ratio
contrarium ſuadeat, Sich in C. de vect.& com. N. Pueh zun 72nſ 2.u. 15.val: t, non admittetur jura- eiur nu. 1 1* Me-
conſ 9 4. num.38 Imõ ſi contrarium quis probareniſus fueri re paratus ad ſacramentum retrectabile, Weſemb. inparatit deiur nu. E. le
noch. de arbitr. caſ. d6 in fin. loh. Wammeſ. oon]. 137:1n. 5. in in. 0) Autin rimjura- menti litis deciſivi, aut purgationis hoc jurament. gefertur& neutro caſu præſtan- dum videtur. Non in vim litis decifivi: quia etiamſi id in omnib. caufis, ſreinrem, ſive perſonam dirigatu: actio, ſtatim initio litis, l. 3§. 1 Fde jureiur! maniſaſto, 39 eod. quando ab Actore nihil probatum eſt, deferrt Rimin Sen. conſ. 4 13 /n. 1& 2. Peregrin conl. 21.n. 1I vol. z. Boer. dec. 9 5. u. 5. Cacher. deeiſ. 97. per ꝛot. Surd. conſ. III.nu. I. conſ 45.n. 2 5. vol. z. tamen id tum demum obtinet, ſijuramentum vum, quando enim finem controverſiæ non imponeret, licité recuſatur, Imanifeſtæ, nu. 6. Weſemb. conſ. 13 1 nau. 127. Utcunq; autem juramentumans- 0112, ces devchit, præſter; litem, quæ in eo verſarur, an merces vectigali üntobnors ncc ne, haud dirimet: cũm elisà fide literarum Principis, Po
19 2. Blam. de Rub. conſ. 722,5.14.
ſint eſſe alterius mu- nifici,
„ vol. 2. Gall.
poſfit, Iaſ.ind.! manifeſtaiper ar. a
G 5. Madeſt. Piſtor 4 eré ſit litis deci. Kä „Alau in d. uimer-
uuxdig aurwkium nſcralgl vi nul f4 eree, utſt u1a¹ mngelllran lea, bonael eurDüneip zucpobetur. danicli, dcu, Ey) Saenl1 Tol uatris, g Vingnyma, 1 164. onſeoncar Hatthumn merante fach 1 Tationi nlacin den Untgarnn. rneilaſſe dugxrpoll Klaaue 9 hlojac Künosau 167 dir congt ſemmele 35 nan elanp ae
6
1
—4
dfe geun ueyoltg menikali t ſarni ,266 3 terrum 4 tinon 8
1
¹ ümiur,,
1 4 b menta Khe
ſat aut ra

adaaa- 1 umaa dg In t lin,
3 Sua eenn ttmanäaan.
m e matu h;
ns wKdhififen er ss luraina 4 u allrai
d Ahhn til
tem mim ülhen.
rS wgcp ehet clueiuenn e Stiw ltu
n S ⸗ickrubang.
usI x lan c un E SeKca
—
†
-4 dm in hann 5³1* mhant 6, An akMn L rt un u 14 4 rhsſärie
4 4 r3; H1A
lope 4 9.2 uan 59„denunk 1ee Tuuneet 14 8 nuu unndn uh ne 9 b— r: feutkleih3
In 1† 4„2. mel aßiireul
3 * N
◻ 4 I Äee relcks ſedlg ,69” 1 5
die
9
¹ ranedblh
D. Henrici Klocken. nor rniſci,& ita vectigali ſuppoſitæ, Proſp. F arinac. deciſ.; 23. nu. 1. Nec quoque juramen- tumpurgatorium videtur obtrudi poſſe, cùm id reo deferri haud queat, antequam probatio, quæ aliquam ſuſpicionem contra eum pariat, præceſſerit, Bologn. in l. ad- mnendi, nu. 1 8.de jurejur. Daro verò, ex eo aliquam præſumptionem oriri, quod aübimerces, ut ſuas profeſſus fuerit, vendideritq́;, nihilominus fortiorem preſum- ſtionem& eliſivam alterius videntur gignere iirera 1lle.(QupreKprincepsvel Reraſſerat, bona eſſe ſue coronæ, ei credendum eſt Valaſc. deciſ. conſul. 1 6 7. Quod minferiore Principe eatenus verum eſt, quatenus contrarium,& rem aliter ſe ha- bere haud probetur. Ruin. conſ. 1 75. nu. 5. vol. 1.& dominium difficilis probationis, quodconjecturis, Ror. Rom. dec. 611.2. 4. z. in nowiſſ maximéê ſi per viam exceptio- nis deducatur, Rmyl. Veral. dec. 280.n. 4.⁰. l. Ant. de Pratovet. conſ. var. Italor. con/ 70. „19, G 28. vol. 1. Tob. Non. conſ. 7 3 per tot. demonſtratur: magisq́; ad ſpeciem, quòd apodixa& literis, quas aurigæ ſecum ferunt, probetur dominium mercium poſt Sa- e in cum preponas, nu. 5. C. de naut fœn. tradit Milanenſ. deciſ. 1 1.n. 3 lib. 1. Mod. Pi- ſar conſ 48. 7. 3. G 4. Maſcard de prob. concl. 105 1.n. 1. Flam. de Rub. conſ. 37. nu. ⁊1. vol. amarimé ſi concurrat, quòd merces ex fodinis Principis erutæ ſunt, Elb. Leonin. un.[5. verſ.Lis omnibus. In contrarium, præſuppoſito in facto fraudem aliàs vecti- milä mercatore factam, militare videtur. Quòd reo ſuſpicionibus gravato jura- mentum purgationis deferri poſſit. J.! admonendi, 3 1. auth. novo jure, Cod. de pœn. jud.
humal iud. c. fin. de iureiur. Caſtrenſ.in A.l. admonendi, n. 3. Marant. in Spec p. de iurej. na. Conſult. Saxon. in contro v. lib. 1 J. 6. /. 7.& in terminis non diſſimilibus: Siquis
ſuſpicione aliqua, ſe ducere rem contra prohibitionem,& devetum, ut a unt, grave- rur huic ſemper poſſe deferri juramentum, perl. un. C. de lit.& itiner cuſtod. adſtruit han de Plate. ibid.& eum referens Everh. praſconſ. 4 5.u. 7. Si exceptis, hæc vera eſſe ſi
in judicio ab ipſo judice deferatur juramentum, Iohan. Bolognet. in d. l. admonendi, num. 18. dominos autem vectigalium, ſemper non eſſe judices in cauſa fraudati ve-
Kipalisznonin congruè forté replicabitur, contrarium in hac materia, ob perieulũ: quod in mora eſt, ſi res judicis arbitrio ordinariè definiẽda foret, ſtatui debere, asg. tbun. G& 13. C. de nancler. lib. 11 qua non ad iudicem, ſed cuſtodes,& ſtationarios littoruũ iincuntur, Chopp. de iuriſd. i nd. c. 0.,/n. 2. Tum verò conſuetudinem Germaniæ(de majidem infra faciemus) hoc dominis vectigalium tribuere ur propria autſioritate teicommiſſæ poſſeſſionem apprehendere poſſint. Competere itaq;& illis delatio- nemjuramenti& alia, ſine quibus apprehenſio illa legitim é ſieri nonporteſt, dicen- dum eſt,. Fde iuriſd. appoſité Fran. Pfeil conſ. 196. /. 25. Verſ.ſive igitur fuc. qua notät
Surd conſ. 46 5.2. 6. Gratian. diſcept. foren] 4 n. 28. ut reliqua maneat difficultas, quæ
in tobore literarum collocatur. Sed cui non obrepitur?& queę fraus circa literas ta-
ſes committi non ſoletꝰ Qui ſemel illis inſtructus decepit, incodem generefemper
maluspræſumitur, Menoch’ conſ. 1 108.n. 6. 59. Adeô autem, quas quis uſus gratià ducis res, Avectigali non-
nullieximunt, ut ne quidem conſuetudine contrarium induc pe ſſe, ac
tam, ſi qua extet, exterminandam eſſe, contendat 4 quibus rectéè divor-
tium feceris.
kgem vincat, aur rationem, 1. 2. C. quaæ ſit long. con ſeset. Cacher. dec. 22.2 u 3 Ant. Eab. Zz=iLe 3 222
Fundamenra eorum breviter recenſebo.(1.) Conſuetudinis ea non eſt vis, ut

1102 Diſceptatio de Jure Vectigalium, in Cod. lib.. tit. 30. defin. 14. n. 5.& in iuriepr. Roman tit. 2. pr. 11. cire. init. Cavals. dte. 11.7. 47 †. z. Abverſatur autem hæc conſuetudo, l. uni verſ. C. de vet.& comm.& diſ- poſitioni juris Canon. Clem praſenti, de cen ſib. Rol. à Pall. con/ 3 4. nu. 20. vol.3. 2. A., univ. pœnalis eſt, capitaliter plectens milites& ſtationarios: contra ejuſmodi leges
non admirti conſuetudinem in contrarinm, Eætννn νn e. 1. Mereg. G par. Twaq. in!. Runrenme, Verb.=εεαμντ. 3 50. C. de re voo. donat. Alphonſ.de Caſtr. de leg pœn lib. 2.9.
12. in pr. relati à Claud. Bertaz. in ada. ad conſ. patr. crim. 267. affirmant.[3.) Conſue- tudinem ratio ſuſtinet, quæ mala inventa eſt, nomen conſuetudinis amittit, I quod non ratione, 3 9. ff. de ll. c. 1. 4. diſt. 11I. Novel. 13 4.c.I. ibiq; Angel. Malvaſ.conſ.2.n. 36. Impoſitio autem onere rebus, quæ uſus neceſſarii causà vehuntur, non ſervatur juſta diſtributio oneris, inter divitem& pauperem, per rationem, quam ex Caiet re- fert Suares de I. lib.. c. 19. n. z.(4.) Ac ſi quæ fortè ratio aut æquitas huic conſuetu- dini affingi poteſt, nemo tamen inficias ibit, legem res proprii uſus causa vectas eximentem, æquiorem eſſe. Sed ſi conſuetudo non ſit rationabilior lege, eam non tollit, ut poſt Andr. de Iſern. arguit Rob. Marant. conſ. 71. nu. 3.(z.) Eruſu compettum eſt, ſubditos& peregrinantes metu ac vi ad ſolvenda vectigalia utplurimm cogi: exactu autem meticuloſo non inducitur conſuetudo, Natt. conſ. 179. nu. 20. imò murmuratione ſubdirorum interrumpitur conſuetudo, Mynſ. 4. 5/. 6. E ſupr. Aixi. Cui nonnulli adſpergunt pro(.) Conſuetudinem ex actibus difformibus nonin- duci, Cavalc. deciſ. 10. /n. 8 2 p. 3. Mynſ.reſp. O. nu. 1 Menoch. con]ſ 246.7. 44. Peregrin. deci/ 7 8./n. 2. Maſtril. deciſ. 21./. 3 1. Actus verò uniformes hic non adeſſe. Sed, ut ſta- tim moneam, argumentum hoc quæſtioni juris commodé adhiberi nequit, niſt in- ſuper diſcrepantia actuum demonſtretur, idq́; ob præſumptionem uniformitatis, quæ in conſuetudine ſubeſſe intelligitur, Baræz. dec. 95. u. 7. Olivar. Rax. Aec.624,h.4. Ex his rarionibus ſuffultam hanc opinionem defendére, Hoſt. in e ſuper quibus dey. §. Boic. in c. innovamus, n, 4. de cenſib. Marſil ſingul. 8 1. NNatt. conſ. 6 5. n.. ubicommuns Rol. d. conſ.34. 2. 20.& ſeq. Ludo v. tom. concl. ³5. /n.58. ſola in conſt. Subaud in proam. decr. gl..& ult. n. 1 3. Saiſon in conſ. Turon. tit. 7. art. 2 in pr. Nigr. in conſ Andegav. Ade droicis des chaſſes, p. I. art. 4 3,2 3. qui eõ prorumpit, ut Diabolicam cötrariam appellet, Surd. conſ. 41. n. 3.& conſ. 307.n. 2. Gall. conſ.9 4. /. 6. Bec. conſ. 96 nu. 9. Fær inac in frag eim. verb. bannimentum, num. 5 6. Vr v. com. opin. 76 5. n. 1 5. Trentacinq. I. var. reſol:it. de jur. yſt. reſol.. n. 2 5. Marc. dec. 41. u. 3. vol. 1. perſonal. de gabell. n. 105. Marchiſ recol. 4.7.2u.2.
Pro faciliori reſolutione hujus ambigui paſſus notandum, argumenta ex defectu
facultatis imponendorum vectigalium, cauſe finalis, item abuſu petita, huc conge- renda non eſſe, monente Rol. à Pall. A. conſ.3 4./n. 28. Deinde premittendum, conſue- tudinem quidem in genere ſuo non vincere legem,& majorem ea ipsà poteſtatem habere, d. l.2. C. qua ſir long. Puar. tit. de legib. c. 1 2. verſ. verum, Donel comm 1ur. Ci2 1i5. 1. c. 10. e. fin. ſe 41 1 amulſtare non poſſint, à te- iori iquierem legem rolli; l. de quib. 32. ibiq; Ans. Fab. de 1. Crave:. conſ. 3 8. n. 6. Surd. deciſ. 34 n. 11. Rim. Iun. conſ. 1.n. 3. Montér. A Cuev de- ciſ. 15. /. 29. Grarian. Aiſcept for. 1 5 3, ,um. 14. ne jus Canon, adeò fixum,& immobi- le, ut conſuetudine non tollatur, c. fin. de conſuet. Cravet. de antiq. temp.p. 4. Ltraufer nunc. n. 10. niſi in jure naturali,& divino fundatũ ſit, Dom. ã Soro. lib. 1. dejuſt ojur. 7 art. z. Verſ. ad primum, Caroc. deciſ. 1II.n. 12. Cabal. conſ 177in. 7. vol. 1. Imô quex15
3 iorẽ lex ſcripta, eriam pœnalis, Claud. Bertaz. conſ. in add. add. couſ. 267 ſecundum 1, uig.
Muuthai aattgatem aröobali guetCrrd irun ahoc uüruionabi da uenbil Mhere, Keli nerathtipau wilk ltent talinponer geiaropisce nprtiojin lüsloſere.( Undlenfe aum inec rerrquscom 1i 0n74,G rehili Maran din,ue. lac aogzpri Rſtenei adeGehiet aneſihft hehngetra⸗
regnch
ſeeuone alatum a 4 Nun.

uper* za 1 unra ma 4 8n en taguigta gg. ü m donriuneagen tudot 1 1 rerälltgea mr 1ku
bun un m guar coal r Ängaoma ddln ee üeme un 2X1dA 1K ugenn r ut ar e lczautkehla ſung er kabta n. io,e Mira me u„Uur aAen, mde d Rl'rzin à-
anal de igt immn
, 4Salaphenn
Hu äntane Du innunghia 2 6 8„Pruunfthenm
u 5 1 hliun ha 41 Bsc Anmaſian
Tn oremeal
1u1 dlolſ aumunnan 40 gttnng
menact
207.
7 9 8 D. Henrici Klocken. 1103 ſuidquid in tontrarium argumèétetur Cuſtro jam cit. loc. Gratian. diſc. 14. n. 12. niſiclau- lulam derogantem conſuetudiniannexam habeat, Gratian. dec. 16.y/. 9. per eam vin- ctur; nec bona fide, aut tituſi alicuj us allegatione, ob mutuum omnium conſen- ſum, opus eſt, Cravet. a.§. franſeo, n. 16. Omnis ergo apparatus argumentorum jam
aductorum in hoc ſolo puncto reſidet; an ratione materiæ hæc conſuetudo ini- qua, ſeu irrationabilis ſit 2 Et ſanè in veteri teſtamento Deo O. M. iniquum viſum
non fuit, ut tenuiſſimus quifvis ex fructibus agelli in proprium ufum ſaris deci-
nam ſolveret, Molina. de juſt.& jur. diſp. de tribur. 669.nu. z. Nec iniquum judicant
ges, mercatori pauperi,& diviti idem vectigal indicere, ciim tamen hic lucri& .1 8 4.. 4... quæſtus; ille ſuſtentandæ vitæ ergò negocietur. Quid ergo verat rebus victui para-
rectigal imponere? Suares de ll. A c. 16. n. 7. in fn. In aperto quoque eſt, etiamſi re-
bus negociationis causâ devectis imponatur, pauperes eas à negociatoribus refu- ſoauctiori pretio, in uſus fuos neceffarios emere,& ita in effectu vectigal ex rebus eceffatiis folvere. Quod itaqueper indirectum fit, cur directo fieri non admitte- tur: MHolin. A. loc. in fin.& hac Dd. Scholaſt. communis eſt opinio, ut videre eſt ap. Suar. Cuis. num. 3. Hinc confequens eſt, Germanie noſtræ conſuerudinem, quæ indif- ſetenter exrebus commercii& uſus necefſarii causâ tranſvectis portorium exigit, Nydeciſ. S0. u. 34. Cylm. deciſ. 8.n.. lib. 1. optimo jure inniti, Eamq; decennio tam dejure civili, Maranr. d. conſ. 71. /. 8. Natt. conſ. 98,1n. 6 Oli v. Raz. deciſ. 11 59. /n.; quàm (monico, ut nuper Mareſcot. 2. Var. reſol. c. 100. u. 3 1. egregis demon ſtravit, introduci polle. Hinc quoq; privilegium EE, Palatinis à D. Maximiliano I. Anno 1718. con=⸗ tellam, daß ſie von einem jeden Fuder Wein/ ſo durch oder auß jhren Fuͤrſtenthum̃/ Landen/ vnd Gebieten der Pfaltz/ auch den Flecken/ vnd Gebiethen/ ſo ſie mit an⸗ dermingemeinſchafft haben/ zu eignem gebrauch/ od auch zum verkauffen gefuͤhrt/ geſchleifft/ oder getragen wuͤrdt/ einen gulden/ oder wz des minder oder mehr/ dañ ein zuder were/ nach viel oder anzahl des Weins/ auff vnnd abzuſteigen/ zu Zoll⸗ geldt zu Waſſer vnd zu Landt auffheben/ oder einnehmen moͤgen/ vires capere in- teligitur. An ad alia loca, que Palatinatui poſt impetratum privilegium acceſſerũt, benehcium hocextendi debeat, alterius loci quæſtio eſt. Primo aſpectu videtur ſicendum, duorum ſpecialium concurſum circa idem admittendum, I. 1. C. de dor. hmiſſ laſ. in!. ſi quss pro emprore, num. 33 6.de uſucap. P hilip. Monſpel. conſ. 3 nu. 10. anſ.20. n. 10.& privilegia multiplicanda non eſſe, Pacian. conſ. 34.2u, 46. 60. De pecunia ſæpiũs agitata quæſtio, Sitné ea vectigalis cen- ſada,nec ne? Immunem eam exiſtimo. Cuùm Anno 1568. inſtitores quidam Itali ſpecie liberi commercii magnam
nonetæ ſummam ad A. ſecundo Rheno exportarent, P. contra Imperii decretum 2** ·* N 2 n0 1559. de moneta non importanda, nec vexita invehendà hæc facta, tum ve-
An
digaldefraudatum arguens, M. navim inhiberi curavit; quæ res graves contentio-
espeperit, Thuan. hiſtor. lib. 4 3. nec ita diu ſimiles, ob pecuniam minimê profeſ- m, ſubortæ fuerunt controverſiæ. I n priori facti ſpecie conſultus Leonin, conſ. 56. tecte quidem reſpondit, in legem monetariam Imperii de Anno 1559.§. Auff daß⸗ abidiſponitur: Im fall aber ein er oder mehr uͤber diß vnſer Gebott die einfuͤhrung monete ſc. reprobatæ) thun wird/ der os dieſelben ſollen nicht allein dz eingefuͤhr⸗ Geld/ ſondern auch jhr Ceib vñ Gut/ nach geſtalten dingen/ verwuͤrckt vnd er⸗ allen haben⸗ peccatũ non fuiſſe: cum conſtitutie cos tantum comprehendat caſus,
. quan-

1104 Diſcceptatlo de Jure Vectigalium,
quando quis parvam monetam invehit, ut bonam rurſum evehit; aut deſtinetur ia in Germaniam, ut ibi expendatur;vel argentea moneta corrumpatur,. R. J.§ nach dem& R. I. de Anno 1566.§. dieweil aber. Pecuniam autem illam veniſſe in Germa- niam, ut per eam ad loca, quæ edictum monetarium non obligat, tranſmitteretur: & ſtatum de non importando, vel extrahendo frumento, non comprehendere id, quod ducitur per tranſitum, per notataconæl. 5 35. In eo tamen labitur, Leonin. canſ. quòd edictum monerarium nunquam uſu receprum alt. Firmiter enim ſummum Imp. Trib unal ei inhærere teſtis eſt, Sixtin. conſ. Marp. 12, n. 161. Vol. 2.& ſtatus Impe- rii pecuniam in Camers ſuſtentationem ordinatam ſecundum valorem in edido taxatum, in groben vnverbottenen Sorten ſolvere coguntur: imò& intaxatione expenſarum eum valorem ſervãdum;obſtinatè quoſdam contendiſſe memini. Nec refert, quòd pœna confiſcationis ibidem præſcripta uſu hodierno rarò frequente- tur: nam quod Monter. aeciſ. 1 5. num. 29.& ſeq. in quæſtione haud diſpari(utrumnê ad pœnam jure civili adulterio indictam in Regno Aragoniæ agi poſſit, eb, quòd ibi nunquam auditum fir, adulterum pœnà juris punitum fuiſſe?) reſpondet; ſi præter deſuetudinem allegari nihil, nec actus implicité contrarius, ex qua con- ſuectudo contraria elici poſſit, demonſtretur, intrepidè jus commune ſervandum eſſe, id ego hic replicari poſſepurarem. Quid ſi autem,(ut ad principalem quæ- ſtionem digrediar) pecuniam quis profeſſus non fuerit, an ea inſtar reliquarum mercium in commiſſum cadet? Duo hic occurrunt dubia:(1.) An pecunia immu- nis habeatur?(z.) An ob omiſſam profeſſionem rei immunis, pœnæ commiſſi locus ſit? Paſteriori ad locum ſuum reſervato; in primo videtur affirmativè concluden- dum, quòd de omnibusrebus, quæ commercio ſubjacent, ſolvatur vectigal,. 6. Cod. de veclig. Sub rerum& quidem mobilium appellatione comprehenditur pe- cunia, N. 2 2. c. 5. verſ. Sa veré Grarian. dec 9 5. num. 8. maximè ſi ad mercaturam da- ta ſit, Pinel in 1 1. nu. 44. C. de bon. mater. Mantic. de conj. ult. vol lib. 9.tit.37.2 in. & ſufficit ut deſtinatione cum ea negocietur, licèt expenſa nondum ftt, Ghil Redon. de reb. Eccleſ. non alien. rubr. 1§. num. S. Deinde, à pari procedunt collecta& vectigal. Alciat. conſ. 84. n. 1. G 2. lib. 5. Burſat. conſ. 151.2. 3 8. Pecunia auté collectationi ſub- jacet, otioſa non ſit, Flor. de Men.. 21. 7. S. Sixt. Ie regal. lib. z. 6.14. n. 140. Caſp. Klock patru elis meus diſp. de cantribut. concl. 1 9. litc. Præterea, domini territoriorum, ſipe- cunia tranſeunti auferatur, non minmus adxeſtitutionem tenentur, acſi in liis mer- cibus vectigal obnoxiis damnum paſſus fuiſſet: Utrobiq; autem militante eadéra- tione, idem jus ſervandum quoq; I. illud, f. adl. Aquil. Specioſa hæc quisem fun- damenta: ſed ſi ad regulam in materia vectigalium receptam, portiorum ſcilicet ex iis rebus exigi tantum, ex quibus conſuetum eſt, 14 in fn.I. 9.§. 6. de pub. G vech Bec. conſ.9 6./. 6G. Maſtril. deciſ.& 7. n.2 5. Pacian. deproLat. lib. 1 4. 34.1. 10. conferandm, ſunt apparentia magis quàm concludentia. Nam de pec unia non ſolvitur vectigal- Aſſertio hæc negativa eſt, a cujus probatione me natura negationis,. 0. C. de non num pec. tum quoq; præſumptio juris, quæ prolibertate militat, I altiäs, C.e ſerv. & aa. Surd. conſ. 74. excuſat.(Nec audiendi ſunt qui exactionem de genere per- miſſorum aſſerunt: quorſum enim] Cti in! fn.§. Pecies Fdepublic.&r vecl. opero⸗ ſa ſpecierum ad vectigal pertinentium enumeratio tenderet, ſi omnes omnin merces vedigali eſſent ſuppoſitæ?) Si tamen moleſtum probarionus onus ſubeun
dum mihi fuerit, rem literis Cæſareæ Majeſt. ad C. D. K⸗X.Y. 25. Noremb⸗Atatos
adthat nultrlcine, anlotudine uftis M. alntarid leuotial aixollaite fer.0 zudlegene yedtitihal dhlan cever 1.)mand waorekin eib, c ſruinong inalergende erautſtint dodepit lii e ra Uutaluuaaag
Ge Katen
66 1
dühe. Jo anhags e 4 leſeaen anſäf d ennzto
dK

ern cg aüll aa
actusl a eiſe 6
aur, iut cammm
Gal atamn
gem to a T eumlin inpicg ae dimneatn dercio fa anne lum Srennäaürn H.aun t..Klulnande
Nanti 2 ahaun, ar lct Ta uinibiuu le, madthbeel ,
13.] 8& utinne 1* urhn Prr 8e rnnnſt kti aearalültn Tt- WDr aLerl
ukade oäre-3 tul ar kl h
heh rüons ee
faln amu dus 1 aeraalhulien xccurd a hnuhm
D. Henrkei Klocken. ſeriptis, daß man vom Geld nirgende im gantzen Reich Teutſcher Nation ei
B6 2„elt nigen Zollzu bezahlen pflege/ optimé abſolviſſevidebor. Si enim Doctori illuſtri aſteen
2/.55 é. 27. lib. 4. pręſertim
leconſuetudine, ſaltem pręſumptivé& in dubiis, Alex. co ſde conſuetudine loci& curiæ, in qua verſatur, atteſtetur, Hercul de probat. neg. nu. 103. in j. reſtrict. M. Ant. de Amat. dec. 11.². 36. Cravet. conſ. 32 5. n. 1 Weſemb. conſ. 13. 7100. Maſcard. de probat. concl. 42./. 12 Monald. conſ. I. n. 8.& ſeq. vol. 1. quantõ for- ius Imperatori aſſerenti conſuerudinem ſe ita habere credendum eſt, cùm ejus aſ- ſertioni regulariter ſtetur, Capyc. deciſ. 86. nus. 2. præcipuè ſi in verbis enunciativis ſe fundet, 4. dec. 305 num. 14. 6 16. Hic autem Imperatori credendum eſt, quod de tonſuetudine generali totius Imperii, quæ vice legis generalis eſt, deponat, leges in ſerinio pectoris habere& conſuetudines vulgatas ſcire præſumatur, Natt. conſ. 98. 7. Nis de lan. de verb. enunciat. lib. 2.. 2. num. 5. Eadem conſuetudo, cuùm in cauſa N.
contra P. L. P. mand. de relax. arreſt. Anno 1̃95. pro N definita allegaretur
adeo eam D Neus non eſt inficiatus, ut potiſſima inde decidendi ratio petita fuerit. Ratio-
nemſipetiveris, cur pecunia magis exempta ſit, quàm merces ‚eam hanc dabo: quodpecunia nunquam commercio eximatur. Si itag; derectigaldependen dum eſt, paulatim tanquam hamo ad ſe omnem pecuniam inhent, aut facient ut ipſa commercia tollantur. Conſuetudo autem exigendinon nlet quod ita capitur vectigal, ut annis ducentis res annihilerur, Gõden. conſ. 7.. 2. uenſdenig, eamq́; rationem moviſſe Hiſp.ut nov. recopil reg lib.ↄ. rit. uſepague alcavala de la moneda amonedada, veroſimile eſt.
6I. Eadem libertate navis viventorum& tempeſtatis in portum
ta a item ruris exercendi cauſa,5& ad exercitum devectæ res c fru- aatur.
4) L.Cæſar, 15 depubl.& com.] fin.§. 8 Feod peregr. de jur. fiſc. lib. 6. tie 5.2. 3. lemnin conſ.. /. 1. qui n. II. illam de navi vi tempeſtatis in portum delata, non de ea, luoccaſionem tempeſtatis approbans in Portu remanet, intelligendam putat, Mlarc. 4e 1ſ. 424.zu. 1.(5 2. lib.. Plura autem ex A.l. 15. inferunt Dd. ſed pauca hæc an- notäſſe ſufiiciat. Eos, qui hoſtium metu ad vicinam urbem confugiunt, nihil pro ebus convaſatis vectigalis nomine dependere, etiamſi publicani ampliſſimam erigendi facultatem prætendant; ſuccurrendum enim his, qui ex neceſſitate actum faciunt, 17.§.1 Ff. qui ſatiſd. cog. l. 1. C. de patr. qui fil diſtrax. effrenisq́; poteſtas æqui- libtio rationis cohiben da, ut excipiantur hi, quos leges ipſæ ſingulari miſericordià ignantur,& ex quorum calamitate luctuosà compendium ſectari vetant,!. 1.C. de Nauſpag lib. II. Hier de Laur. dec. Avinion. ult nu. ſ.& ſeq. Eadem ratione vicini à pe- gio, ſiob nimiam inundationem fluminis,& hoſtium inſidias molendina noſtra ſiltent, excuſantur, Saiſon in conſ. Turon. tit. des droits des peages. art. 3. circ. med.& ſic equovis animali intrante civitatem vigore ſtatuti ſolvenda gabella eſt, immmunis dadit Dominus, à quo equus aufugit, Rol ã Pall. conſ. 60. n. 13 vol. 2. 5)! uni verſi, 2 vect. eę com. Ferret. de gabel. n. 129. G n. 534 Berraz. conſ. erim. 256. /. 6. ubi adrota⸗ ſotexꝛendit, Guil Forner. ſolert. lib. 1. c. 20. comprehenduntur quoq; fructus ad ſemi- nandum,& quęvis inſtrumenta ruſtica, Chopp. de pri vil. ruſt. lib. 2.c. 3. Verſ.eſt Er alia ſiferentia Sixt de Regal. 2.6. 6. numn. 127.%) l. locatio,§. res. exercitui, fr depublic.& vadlig. refert Goldaſf. in collect. conſuet.& conſſit. Imper p. 119. ex Lothar. I. Capitulari,
Aaaaaaa art. 13.
Dominis teloneorum exin-
8. eaverit, ue
1105

—
1
3 1
—
—
—
.——————— 4 oöoöoöo————’————.“ ———————————— 4 ———.—————— 8 — 1— 1———— 3—’— 2 4—. — 5—————ööö—
2 ——
106 Diſcepratio de Jure Vectigalium, art. 13. Caroli Magni legem, quà cavetur, ut nullus de his, qui ſubſtantiam ſuam ad Palatium, aut exercitum ducunt, teloneum exigat, queę in R. J.de A.15 39.5. Herꝛner auch/ his verbis repetitur, daß mit dem Proviandt ein freyer Marck/ wie Rriegs gebrauch vnd herkommen/ gehalten/ vnnd daß ſolch Proviandt/ Zoll vnd Mauth frey an allen Staͤtten/ Zoͤllen vnd Orthen/ gelaſſen werden ſoll/ Fr. perſonal dega- bel n. 7 5. Peregrin. d. it. enu. 23. libello tamen hi, qui exercitibus præſunt, id quod tranſiturum eſt, ſignificare debent, ut ſi quid amplius quàm mandatum ſit, transfe- ratur, munificum ſit, l. ſi Publicani, 4.§ 1. ff.d. tit. eæ qua Bald. conſ. 496. Vol.. Menoch. conſ. 312 ². 9. Boſſ d. tit. pro quib. reb. ſolvas. vect. n.z& Burſat. con. 3 35 2.I. colligunt, ſi quis ſponte ad exercitum annonam& vectualia ferat, ea non eſſe immunia:nota quoq;, hæc procederein rebus ad exercitum Roman, per loca Imperiiadiectis; ſi enim per provinciam non ſubditam eundem eſſet, legis diſpoſitio haud obtineret, Burſ. d. conſ. n. 1 3. verſ ſecundo. 652. Poſt rerum mobilium, commercii causà ductarum, ablo- Iutam explicationem, de vectigali hereditatum, quod nonnullis locis adhuc in uſu eſſe videmus, occurrit diſquiſitio, an id ex hereditate à pa- rentibus filiis,& econtrãâ delatis, debeatur? Et de legatis ſi ſolvendum, an heres vel legatarius id præſtare teneatur? In priori quæſtione verba taturi inſpicienda exiſtimo, quæ, ſi in ſpecie paternam hereditatem non deſignent, filii erunt immunes. aln poſteriori æquum eſt, ut Legatarius onus ſentiat. 5 a) Devaliditate ſtatuti, quo hereditatibus à parentibus filio delatis onus imponitur, dubitare non oportet: quamvis enim hæc ſucceſſio juris naturalis, gen- rium vel civilis ſit, ita ut in totum ſilii ab ea excludi non poſſint„per ea qus remtſtve Polognet. in l. amnes populi, num.? 9. verſ. quarté quærit, ſ de legib. quin tamen à ſtatuto onus eiimponi queat; cuùm in genere receptum jus genrium per Civile corrigi& re- ſtringi, argum. c. 6. ff dejuſt.& jur. Alphonſ. Modit. var. aubitat. S. lex dub it. 74 um. 23. non convenit ambigere, imò, chm in nondum delatis ſucceſſionibus heredibus jus quæſitum non ſir, ſtatutum fieri poteſt, quo in totum eæ auferantur, Vaſqu. 40 ſucceſſ. lib.. de teſtatoris potenzia,§. I. num. 3. 14. E poſt Dec. con/.3 3n. 1. Alciat:in 1 nihil aliud circ. fin f. e V. S. Rauchbar. quaſt.] ur. civil. e Saxon. 1 5* ᷣum 8. EX quibus defenditur juſtitiaſtatuti Suſatenſis, quod vicini Epiſcopatus ſubditos à ſucceſſio- nibus civium excludit: neſcio tamen, an non majorijuſtitià, legitimo ſc. xetorfionis zure, cives Suſatenſes viciſſim à ſucceſſionibus in d. Epiſcopatu ſibi abvenientibue arceantur? Sicſtatuto legitima liberorum min ui poteſt, Teſfaur ded.2⁶ 3. 2e0, con]. 10. n. 44. Suarez. com. opin lit. L. Surd. conſ. 3 57 · /um. z. Curnon ieirur l lca gabella hereditati paternę ad eos devolutæ imponi: Quõd ſiautem indefinitéſtatu- tum de hereditatibus loquatur, non exprimendo in ſpeciehereditates paternas, æ- quius eſt, ut liberi hereditatem liberé& ſine onere percipiant, cüm non tam 4 ditatem, quâm liberam bonorum adminiſtrationem conſequi, 1.1 1.F e ahe, 1 poſth. retinere hereditatem, non acquirere, hun in pr. C. de imponend. lucrut, deſcrip & unam eandemq́; perſonam cum defuncto repræſentare
dicantur, Raus ens 9. 2* 4... 2 5 gtr. nen. 15. num. 27.G& quamplurimi ab eo allegati, quib. addo Der. xonſ. 262. n. 6. in reg.
duatant,i
81
bar. A.4.
p unſud junuuiux inumue 1356 nui ſane iorem fer
geleketedit gu tribun tgerineipi ddenültam
RMaanſs gu
zfetrgent,, Rauilgerrur rols ega ber gbelgnonl
buuiinſurs Deincéjöl lliſbelr 1 Slhaam. den eum utee
aaaha
undgeare 1la.
4

läaht
nng Marrlec eag
3
nclt e lhalindue amt Nr asacli„. rei ann ucäml lt Kr uiemätn. eir I Selegrslün dag Rrioiqute pe„ Wanbrem
e
oſte 1 Ccuunekulbe
cat 2 T Tacuthch mn
eni 2n irsannas er
erc eryrußnn
6, 4 kleuwmad änn 12 unnaleaniln
45 △ uaapaäegune du e 5 Lcchucöuhkrt — carcdeMo Ju aamg 3 1 8 Der an3- 4 en eBAl 47' ban jan e 4 c ne dhltotalleeeh ct Optos Moh 88 ra kochobekeb! Se aa
aedic V +☚ 11 nunlati 180
1 8
ing jur verb gabela n.8. Gomez. ad l. Tauri. 4 5. nu.‚ 5.in fin. Guil. Bened ine. d,. veyh. mortuo itaq; teſtarore, 2. n.52 ubi id quoq, ſi turbato mortalitatis ordine parentes li- derui ſucedant, verü opinatur, Alc. in.in. ſuis, n. 12 S de lib. E poſth. Molin. in conſ. Pariſ.
iit.§.z Ll. 1. 2. z.& ante hos Rim. Sen. conſ. ſ66. num. z. Kopp. dec. 6.. 4. Scip. Rendina in
ypompt. recept ſentent. com. I. tit. 1 20. n. 6. Detrahitur etiam hecgabella ex rebus, quæ i collationem veniunt;cùm enim communio illa ſit realis, recté dicitur, rem col- utam eſſe hereditatem, I. ror. 8. C. de collat. Kopp. dec. 6. per tot.& n. 9. 5) Qux ectigalia& tributa tempore teſtatoris impoſita ſunt, quamvis poſt mortem pri- num deberi incipiant, rectè tamen à Legatario petuntur, l. Imperatores, 7.& ibi gl. de hbl quicquid tamen hoc nomine ſolvit, id omne ab herede defuncti repetit, l.cum nſeſſ.j. decenſib. quę poſt mortem teſtatoris imponuntur, ad Legatarium, non he- edem,pertinent,( uaro, z 8 f de uſuf legat.!. hactenus, 8.&l.; 3.§. Cloacarii, f de uſu- fus& qui lucratur, ex contractu dependet vectigal, ut hic legatarius. Et poſt mor-
tem teſtatoris legatarius ſtatim dominus efficitur rei legatæ; I. 64. in fin de furt. Nuchb. q. 16, per tot. ubi contrariis reſpondet, ſi tamen pro pia cauſa quis legaret res,
onetigabellæe non ſubjaceret, Parlad. rer. quorid. c. 3.§. 1. n. 17. ratio eſt, quia in piis
auſs tantüm juris divini& naturalis ratio habetur: ſed nulloj ure imponitur ga-
dell Deinde, ejuſmodi legata non admittunt deductionem Trebellianicæ.I 49.§.
10de Epiſc.& Cler. auth. ſimiliter, C. de Cler. Nowell. 1 3 1.c. 12. Boſſ.rit. vectigal. pro
leihreb. ſolv. num. 19. Eodem modo pro maleè ablatis legata libera ſunt, clim non
reſtetbeneficium qui debitum reddit, Tira. ial. ſ unqu am, n. 8 8. C. de revoc. donae.
Guil Bened. ind. c. Raynurius, Verb. ſi abſque liberis moreretur ſect. 1. uum. 29 P. I. junçls
ten in! ſiſer vo, 8 4. in pr. f. de hered. inſtit.
63. Decima quoq; illa bonorum, der Abzug/ oder die Nachſtewr/ Pfahrt/ Abſchoß/ Äſubditis alio migrantibus, Magiſtratui vi ſtatuti vel cwuluetudinis penſitanda, ſpeciem vectigalis habet:- qualia ſtatuta juri conſentanea, b& ad omnia diſcedenris c túm etiam ejus bona, qui reli- gionisamore lares patrios relinquit, d extendiarbitror.
4) Erneſt. Cothm. conſ. Academ 19./.13. 6b) Domicilium originis neminem mutatepoſſe conſtat, l. aſumprio, 6. in pr. l. ordine, 15. S. fin f; ad municip. de incol. Rom. anſ9 ire.fin.& conſ. 6 9m. 9. Alev. conſ.3 4.n. 3. vol z ut ſi ſe alié eonferat habitatum. non deſinat eſſe civis ſuæ civitatis, ſed apud utraſq; civitates munera ſubire coga- tut, tex. in lI. C. de mun.& orig. lib. 10. cuum quaſi hypothecarius ſuæ civitatis naſca- tutpoſt loan. Crot. ad rubr. ſol. matr. n. 3. Bertaz. conſ ci vil.; 6. nu. 14.& /q. More Ro- mano olim non licuit ex una civitate in aliam injuſſu Principis commeare, Faneg yr. Nuav. ad conſtant. Imperatorem,& bona Metœcorum colonorum, qui fine reſcripto ſedem mutabant, fiſco vindicabantur, I. certa, 4. de jur fiſc. Hinc promanàſſe legem depfalburgeris, plurib. locis domicilium foventibus, veroſimile fit, de quib Henr. Nom. Rexin Conſtitutione Wormat. Anno 123 2. publicat, ut refertur in Conſtit. Im. collect per Goldaſtum tom. 1. fol. 79.c. 6. edicit, die do Pfalburger genandt ſind/
ſollent gantz abgelegt werden, ε.6. Der Fuͤrſten/ der Edlen/ vnnd der Kirchen Leut/ ſollent in vnſern Staͤtten nit angenom̃ en werden. Qua Carol I V. in aur. bull. elé, renovans, vertétes ſollim non aliter quàm ſi realiter domicilium figant, onera Qullineant,& dominis integrum in perſonas& bonajus ſervetur, recipi verat. Atq; Aaaaaaa 2 ideò
D. Henrlci Klocken. 187
—
—o—

1108 Diſceptatio de Jure Vectigalium, adeò ſtatutum fieri poſſe, quo ſubditi emigrare prohibeantur, arg.14. C. de commere: &l.fin. f.de decret. ab ord. fac. tenent Abbas conſ 17. in ſecundo dub. vol. z. Rom. sonſ. 59. n 1. ibiq́; Mandoſ.in addit. lit. a. Bertaz. conſ.civ. 6. num. 18. Petr. Cabal. conſ.209 per tot. vol. z. ubi inſuper in fin pœnam cõfiſcationis bonorum,& aliam maximam pœnam imponi poſſe, ſtatuit. Quamvis ſepoſito ſtatuto de jure cõmuni ſubdito liberé, quo velit, abire licitum, I.poſtliminii,§. fin. ff. de capt. E poſtl G in R. I. de An. 15 5½. 7. Wo aber/ quos textus cum allegatis ſuprà jurib. ita conciliat peſt Honded., conſ.nu 43. Græv. concl. 36. n..& ſeq lib. 2. ut quidem qualitas ariginaria mutatione domicilii minimé, ſed effectus ex naturali mgenita illa civilitate xacreatus benè tolli poſ-
Ex prædictis colligitur, de viribus ſtaturorum, quo liber abitus non impeditur, ſed ſolum ſolutione decimæ reſtringitur, dubitandum haudâ eſſe, quæ& inſpecie comprobantur, à Zaſ.in I. 2. f. de orig. jur. Gail.z. obſ. 3 6.. 9. Thoming. deciſ. 27:nu 37.
& ſe. Kdpp. deciſ. 1 1./. 3. G ſeqq. Chopp. de doman. lib.i. it. 1 1. nu. 29: Erneſt. Cothman. d. conſ. 1 9. Tilem. de Benig. deciſ. Camer. Syntag. 4. decad. 3. vot. 2. n.1z. e) Si veram præſupponas Doctorum opinionem, ſubditum non tantũm pro bonis indomicilii loco, ſed etiam alieno territorio ſitis collectari poſſe ‚de qua Ant. Fab. in Cod. lib.9. tit.3 8. de f. 2. n. 4. Floreæ. de Mena prali. a, 21.2. 55. Gail. 2. o5ſ. z3.n. 10. Vilalob. tom.qpin. Verb. collectari,& in hac decima res exp edita erit, eam ex mobili ſive immobilire ex- tra territorium ſtatuentium poſtita, ſolvendam; cũm etymon vocab uli Nachſtewr collectæ acceſſorium eam eſſe, Anonym. Advocat. in conſ pro Sugg: contra Mexel⸗ rein/ c. 4.1it. i. num. 16. proindeq́; eodem jure cum illa cenſendam eſſe evincatl qui ades, ff. de uſurpat. ſed quia prior ſententia ſine contradictione adeò non procedit,, ut etiam à contraria in conſulendo& judicando recedere non oporteat ſacundàm Dec.conſ. 314. n. 7.& omnia judicia& Curiæ in ſententiis ferendis eam obſervent, ut poſt Pariſ. Molin.& alios atteſtatur Cothm. conſ. i. n. 12 2.& ſeqi. per rationes n.36. plur. ſeq. adductas, in omnibus bonis territorio ſtatuentium ſubjectis concluſionem veram intelligimus. Admiſſa autem poſteriori opinione, der al no territorio exiſtentibus dubium ſuboritur, an ex his detractio fieri queat? Et bre-
viter reſpondendo, ſi alibi repoſitæ, non ut ibi perpetuò maneant, nen ejus loci pa⸗
trimonio, quò translata ſunt, ſed ubi paterfam. domicilium fovet, annumeran- tur, I. ex fado, 35.§. rerum autem de hered. inſtit. I. Hares abſens, 19 32 Fde pign. ideoq́; defalcatio nulla competit, Rauchb. J. 17: per tor. ubi contra ſondet. In eo autem non poſſumaſſentiri Rauchbario, quòd in 4.„.1z. decimã hane de annuis rediribus alibi exiſtentibus, eò quòd immobilium loc b non poſſe tradit; nam hi reditus ex ſui natura propriéè non computantur interim⸗ mobilia&mobilia, ſed tertium genus conſtituun t, L. â divo Pio, 1 5.4 2. d2 rejudU qua ruberonis, 7.§.pen. ff de pecul. J.3 ff pro ſoc. Er proptereà, ſi non ſimus in caſu ubi necel⸗ ſariò ad mobilia velimmobilia bona ea referre ne ceſſe ſit, non co immobilia, Tiraquell. retract. lign.§. gl. 7. uu. 9. qui communem uerefene; verſamur in caſu, in quo cogamur iſtos reditus ad mobilia vel immobilia re krs⸗ ſed tantum queritur ad effectum illos collectandi, ſeu decimandi,& Propweeu manent ſub tertia ſpecie, Steph. Gratian. diſcept. 29.. 33. ſed. Juraautem Kaue nes dicuntur eſſe de loee, de qug eſt ꝑerſana creditoris ‚ cujus oſlbus fun⸗ 72 †. proꝑter effectum exactionis, I. fin. verſ quid enim prodeſt O. de long.? emp. Pr⁴ 2 f euſch. pro ſoc.l. quis ergo caſus, 16 f. de pecul. ibiq Gotof·lit:n pulchré Felitian. 4e Sol 7.
eb. mobilibus in alie-
§. 2 de iud. I debitor.
trariis re-
o habeantur, pett
mputantur inter dicit, nos autem non
lerpeüble
ſavolten vvaris ug deganslnhe r Cpel T.
tire lyyhme uueſtun unn latenſgen zibefeliſu 44, Sn Krcitlo iamnesr dlelthere (päno
maälunpen aroplltari laanaian emagti Tri reanuorun Whuon megorane anfontrac dltſectida

tien. ludit nelea. I 84.1 ¹¹ 1 2 n 9 n. u h.
1
4 1 4 14-40 un a tam ünnhraga
4
drip ie Iu Aulh, 1G hh. derit, a rudlkniin b ln; Mr monwiſſe levue es/n gnſg ne cu T I fenäemii
laech eradone a cand 2 ere adcenſ
a tffe
um iskeradhe ee
e iori n tera ran. keructoifän dig marean n d Ee iclm esann un giſtulte 7* 2, H 2] 4
1
V. untia
N auc e udc Ha 1 no ilſ,
it., ae P3 ſn 4 Inhe nu liunbo 4 1, 1e or conjanl 2r2 1 711 1 K Aü N
Dnonimnn,
11 e cj 1 H„ 4 ung tij
8
boikua
D. Henrici Klocken. 1109
4 6. 6.. 12. verſ. tertium argumentum. 4) R. I. de Anno 1555.§. Woaber önſer/ib denn ſolcher Ab⸗vnd Zuzug/ auch verkan ffung jhrer Haab vnd Guͤter/ ge⸗ genzimlichen Abtrag& Leibeigenſchafft vnd Nachſtewr/ wie es eins jeden Orts/ von Alter her uͤblich herbracht/ vnverhindert maͤnniglich zugelaſſen vnd bewilligt worden/ ſed cum pax Religionis, unicum hodierni Imperii fulcrum, undiq; labefa- gtetur,& contra ſalutarem illam conſtitutionem„ quæ emigrationem in arbitrium non ſuperiorum, ſed ſubditorũ clariſſimis§. verbis. n andere Orthziehen/ vñ ſich iderlaſſen wolten/(nota verbum non Prærepti, ſed merę facultatis)confert, ſubdi- iledibus avitis lugubri exemplo pellantur, æquum eſt, eos onere der Nachſtewr ninimé gravari, per ea uæ concl. 6. lit. a. Aixi, quibus addo Iaſonem in! fin. n. 17. C. de jn emphyt. Capel. Tholoſſ. q. 75 Chaſſan. in conſ. Furg. rubr. 10.§.9. nu. 3. Cald. Peyer. de Rnbit lib. 4.c. 16. n. 61. qui Emphyteutam ex neceſſitate rem Emphyreuticam alienantem, umyerdere Emphyreuſin docent. Parlador: rer quotidian lib 1.c. 3.§. 2. n. 18. qui venden- iemexneceſſitate non teneri ad gubellam tradit,& in terminis Iob Kõpp. d. J. 1 Inum. 1 5. gemelautem figen di, refigendiq́; conſtitutionum publicarum poteſtate arreptà, nonmitabere ſi à juris beneficio,& hac in parte excludaris.
64. Sic multorum locorum conſuetudinibus& ſtatutis 4 Em- ſiones-venditiones rerum immobilium 4 gabella vectigalis quadam hecle immunes non ſunt, quæ im loco contractus eciam 4 forenſi 5 non umen deſtinatæ ſolutionis, c ſolvenda eſt.
4) Quod novum commentum non eſt, nam olim Romæ ducenteſima pars
trum venalium pen debatur, Dion Caſſ. lib. 58. quam Tiber. ad centeſimam reſtrin- 3Kerario militari inferri jufſit: de ea extat reſponſam, Vp. inl. debet, 27. ff de V. S. Aiunſ Axev. ad conſſ. reg. lib. 9.rit. 17.1eg. 1.2.10. Spiræ Nemetum, ubi ſummum Im- peni Germanici Tribunal, facta venditionererum immobilium„tum quoq; con- ſitutioneannuorum cenſuum„ Magiſtratus civitatis ex ſingulis pretii florentis. iesnummos, quorum unum venditor, reliquos duos emptor dependit, a tempo- Wcujus memoria non exiſtit in contrarium, gabellæ nomine exigere conſuevit; cijus, cim contractus coram Senatu actis inſinuatur, ſolvendi neceſſitas immi-
nen ae ſimile vectigal fori Marcktzoll in illuſtrioribus Germaniæ urbibus debetur. katione enim con tractus quilibet forum ſorritur, etiam extraneus, I. 19. ff de ſuſffundus, 6 ffde euid. Bart. in! de guib. n. 2 7 f.de legib. Corn. conſ. 64 vol.; Chaſſan.
intanſ. Burg. rubr. 4.,§. 2 gl. ou duche. n. 3. Ge g. ſelon.„. 1 0. Capyc. dec. 14 8. u. 7. Gab. com.
Cncl lib. g. tit. de conſuet. concl. 2. n. 4. Gabella autem acceſſorium eſt, ſeu onus conſe-
eutivum contractus, Bald. inl. 1.2 3. 4. C. de contrab empt Ferret. de gabell. nu. 377. Neman ſing. 478. Quod autem judicatur de contractu, idem quoque de acceſſorio llius judicandum eſt Vaſ: q. uſufreq 2ν. 1I. Caball. conſ. 1 24:uu. 7.& ſeq. vol.2.«) ſast in 6. ihi: ex conſuetudine eius regionis, in qua negotium geſtum eſt, pro evictione ca- WWioporter, ſf de evici 1. 2.§. 4 J. 8. fide iud. ex quibus apparer, omnes, ubi contra- derunt recté conveniri, necrevocandi domum jus habere,& ne quidem legatum datante legatione con trahentem. Sed ſi in legatione conſtituit ſolvere, quod ante ſegationem debebat, in loco deſtinatæ ſolutionis conveniri non poteſt. Ergo. Felin. me. itet ratione, n. 18. de for compet. Deinde, gabella eſt onus contractus,& ſolenni- us ejuſdem„Ceph. conſ.5 8. n.; 3. E conſ. 53. u. 9. confirmatio contractus, A F. in c. un. Aasaaaa z verb.

rIIo Diſceptatlo de jure Vectigalium, verb. vecigalia, n. 18. quæ ſint regal. Confirmatio autem novi nihil tribuit, I. Aurelius, 28.§. 1 f. de lib. legat. Rol. 4 Val, conſ. 100./ 14. lib. 3. Dec. conſ. 45 7:n. 1. Alex. con. 143.2.. 11⁶. 6. Morl in Empor. de contrah. empi. tit. 8.n. 4. Coler. de proceſſ. execut,. ⁊.c. l. u. 75. Ca- val. com. opin. q. 73 3. Barbo ſ. in I. heres abſens, S. pro inde, n. 77 F. de jud. Ant. Anguſol. conſ. 30:n. 24. lib. z Felic. de Sol. de cen/ lib. 2.c. 6. Mantic. de tacit.& ambig. lib. 1. tit. 13.2. 54. Caball conſ. 1 24. 2. 1& ſeq. vol. 2. Maſtril. dec. 87. /n. 14. Diſſ. poſt Bald. Bertach. Parlad. rer quotid. p. 1 c. 4 n.50. Claud. in ada. ad oonſ patr. crim. ſ 9. lit. b. Limit. communem illam, ſi ſtatutum in rem loquatur, tum enim nihil obeſt, ſi contractus alibi ſiat, Alc. con/ 28en. 2. lib. 1. Diſſ Naut. in addit ad Alex. conſ. 1 6. lit. a. in verb. non aliis, vol. i. tue- tur Alc. Claud. Bertaz. d. loc lit. a. n. 1 2. Burſat. conſ. 307:/. 58.(2.) Lim. Si in fraudem abelle contractus allbi celebretur, M. Brun. ab Auguil. conſ.& 9. in ſin. queę fraus facta præſumitur, quoties ſub ditus cum ſubdito contrahit, Bertaz d. loc. Ver*limn 65. Ex venditione, quâm primùúm de re& pre tio inter partes convenit, debetur:« neq; ut traditio ſubſe quatur neceſſe eſt: Sed hocad promiſſionem de vendendo extendi non poteſt: 5. Ea venditio, quæ ſub conditione celebrata eſt, pendente conditione, c& quæ nullltatis vitio laborat, d à gabella omninò immunis eſt.
a) Eſſentialiter enim perfecta eſt, in pr. Inſt. de empt. pr. Inſt. de oblig. qu ex con- ſenſ.§. perficiutur. J. de donat. 1...§. fin. ffde contrah. empt. l. alienatio, 6⁷ de.5 Quoties igitur ſtatuta ſimplicem actum véditionis requirunt, traditione non eſt opus, ALe- ved. ad conſt. reg. lib. 9. tit. 17.1.1. u. 28 Gutier. de gabel q. 7.n. 1 8. Eaq́; ad emptiones an- nuorum redituum quoq; extendenda ſunt, poſt alios Felic. de Sol. de cenſib, lih. ⁊c..n. 1. plurima enim cõtractui emptionis fimilia habent, Sail 2.0b/.7. In eo tamen diffe- runt à ſimplici ven ditione, quòd non niſi interveniente prerio perficiantur. le fe- Iic. d tr. lib. l. 2. n. 9. quem ſecutus eſt D. R. in cauſ. N. contra L. Quare antetraditionem gabellà non deberi exiſtimarem. 5) In his gabellis ſtrictiſſima adſumi debet inter- pretatio, ut non extendantur de uno contractu ad alium:maximé a. differunt pro- miſſio de vendendo& ipſa venditiozhæc contractus bonæf. eſt, l. I.§ 1 Fde am empr. illa ſtricti juris, Ludo v. com. opin. concl. 15.7. 3 6. Rol. à Val. conſ. 69. nu. 20. vol. z. Marſßl. ſingul. 469:n.; Azeved. conſ.3 2. n. 7 Hor. Carpan. ad ſtatut. Mediolau. 6.3 28. nu.7. Præ-
ſumitur promiſſio de vendendo facta, ſi pretium ſtatim non ſolutum, nec certum
tempus folutioni præfixum, nec res incontinenti tradita, Mantic. de tacit. lib. 4. tit. 2.
n. l. in in. o) I. qui promiſit, 48 de cond indeb. Rimin. Iun. conſ. 16'num. 2. A2eue
conſ. 32. n. 2. G ad conſt. reg. lib. 9. tit. 17.1.1. n.9 6. Fr. de Cald queſt. forenſ. 1 2. 26. Aſn. de execur.§, 6..; 5. num. 3. G§. 7. c. 269.n.5. Pendente itaque conditione,ſi hattes 4 contractu reſiliant, nulla debebitur gabella, Gutier. de gabell. 8. /. 3. 4) I erin enim eſt ac ſi nunquam celebrata fuſſſet venditio, I. z. C. de Eunuch. Rimin Sen eonf 56 5. n. 1. Rimin. Iun. conſ. 61 6. n. 7. Garſ. de expenſ.c. 1 8. nu. 47 perſonal de gabel nu. 1 77 Cald. in lſi curatorem, verb. infra legitimum, nu. 14. O. de in inregr.reft minor Canss Thol. c. 9 6. Chaſſ. in conſ. Burg. de gabel. in fin oper. verb. ſous les ſeaux. nu. 3. Senns uit. 74.lib. 1.7. 129.n. z. Fiſcus itaq; ex venditione nulla perceptam gabellam re ſnc. adeò quidem, ut ſi quæſtio nullitatis contractus moveatur, cum citare Foalt. ceſſe, chm legitimus contradictor non exiſtat, Molin. in conſ. Pariſ. tit. 42* 2 154. quamvis adfiſtere,& videre poſſit, ne litigantes colludant, Cald. Ae Empyy fens
A70 ¹6 gauumcor aahuntn.. mainiud tentaadi 6 I migle 4 orbitdier erſctgr Weenditau ¹Ilnore nanadenpo ls tf. etirqnonen ewiar. weleüicoſo twrurgetitu⸗ un fCod dnuſtuugg aherſameo orchiocam hlojtereol aha a Rufte nondega aaasti Küm Kc üaan T 9l4,n.

(So h a. 44„ zainn Eoate 4 2 mka,
anu ee Kgrun
lables rtkät nong de Amiad
geſt.
dodti SrKquahſn
1
ljagan.
4
¹ eqcirt I llohenn s ef
e Kebed
S
babe 2 1Mlan nter I= tersein d
9 llte
1
nat S rnan n uri dadt Klnistä o:ca= atekl int 1 vrnlhaus 1 .1 emn.. 3 1 JNauau-he 4 2⸗ en eudf ollr nel Ser Aaain anel 1 nan n 1 ußßgun Sen Delari D- 2 1nen 1 1 el. 1IN 64 84 Lua 8 fwult 91* K7n 95 2 ninugr n 4. 1 9 77 29 lukuun 92 4 A ccchu 3 — un ealll, m 14 inan uinßs — un. lA 2
D. Henrici Klocken. IIIT
4 2 2 5. e16⸗nu. 70. Quòd ſi venditio contractus ex eo fundamento annulfari peratur, quia
dolus cauſam contractui dedit, gabellam doloſum repetere non poſſe poſt Paadil ꝛn luranſactione, n.. C. de tranſact. Gutier. de gabel. 7. 9. n. 9. G 10. arg. 1. 1 3.§. 29, fde ad. mmpt.l non eõ minus. 14. Cod. deprocur. inſinuat: de marito vendente prædium dotale uworis, idem tradit Parlad. rer. quot. c. 3.§. 3.n. 6.
66. In venditionibus, quæ revocationi ſubjacent„diſtinguitur, mtex his, quę per beneficium reſtiturionis in integrum, a aut pactum ad- ictionis in diem, legisq́; commiſſoriæ, reſolutæ ſunt,¹b fiſcus petere, aut etinere vectigal non poſſit: quod ſecus fuerit, ſi bene ficio l. 2. C. de re- ſind. vendit. aut per redhibitoriam ccontractus reſcindatur.
a) Minor etiamſi læſus ſit in hoc, quod vendidit, cum magis ei expediret rẽ haberezattamen poſtquã vendidit, ſolvendo gabellam læſus non eſt, cuùm jure com- muni uſus ſit,.ſin. C. de in integr. reſt. Sed verendum eſt, ut hoc fundamentum ſubſi- Hatſireſtitutionem adjura, tertio immediatè ex cauſa reſolutà quæſita, cum Molin. incunſ. Pariſ.tit. i.§. 2 2. /. 3. Gurier. de gabel. J. 13 n. 8. porrigamus,& quid ni ita fiet, cum gabella fiſco ſoluta, revocabiliter quæſita ſit,& reſtitutione conceſsà omnia unntegrum reſtituantur, Ioan. Mar. Rimin. Rimin. eonſ. 306 poſt Bald.& communiter ſauhentes, in I. I. C. de reſcind, vend. 5) Singularem cautelam poſt Rom. conſ. 78 no- nt Rain. Corſ. indag. libr. z. c. 10. ur ſub pactis hujuſmo di reſolutoriis venditio inea- un ſemper enim eo modo fiſcum illuſum iri: de qua diſſerendi occaſio alibi ſe of- fetet. Hoc dubio caret, pactum legis commiſſoriæ,& addictionis in diem, contra- dum ipſo jure reſolvere, facereq́; ut gabella non debeatur, Rim. Sen. eonſ. 86. num. 8. Dinulin.z. c. 2. p. 2. c. 3. /. 3 6. C. de reſe. Vendit. Parlador rer quotid. lib. 1.c. 3§. 4. n. 6. G Gumez. Var. reſol. lib. 2. c.z. Pacta tamen deretrovendendo non ſunt reſolutiva cõ- tactus, proinde gabella ex contractu, cui illa adjiciuntur, debetur Parlador A. 5.4.
us. Pelic. de cenſib. lib. 1.6. 6. 5. 4. Exretraxenditione verãnon debetur, quia pactum
correſpectixum,& can exumeſtcum priori contractu, Rim. d. onſ. 8 6. nu. 14. G con). 167,2. I. Molin. in conſ. Pariſ.d.§, 2 2.n. 1§. Caldas de Emphyt. lib. 4.6. 16./. 3 5. Morla. in Unpor.tit 9.. 14.n. 11 Verſ. quare) His caſibus non fit reſcifſio ipſo jure, ſed a- Gione propoſità,& jus fiſco ſemel perfedté quæſitum, quod à partibus tolli am- pllus non poteſt, Afl. in c. un. verb. vectig. u. 26 quæ ſint regal. Patlador. d. c. 3.§. 5. uu. 2. 63.Ladow' dec. Peruſ. 113:y/. 2. Grutian. diſcept. for. 34 3. num. 22. 24. Vaſq. de ſueceſ. Maat. I. 1ib. 3.§. 25.2. 5. Gutier. de gabel. g. 12.2/, 3.
65. Gabellæ hujus ſolutio jure communi emptori incumbit; a ſdconſuetudine diverſum ſæpjuùs diſponitur. Abſurdum autem fuerit, emptori,de onere contractui inhærente, non certiorato reſtitutionem Aclauſula generali concedere.
a) L. debet, 27.. de Tail. edid. P.de Greg. de conceſſcfeud. p. 8. 16. nu. 2 5. Roman. Han. 88. Capel. Tholaſ. dec. 4 52. 2. 1. Acquirens enim commodum habetex contra-
nex quo nemo niſi neceſſitate compulſus intelligitur vendere, Surd. de alim. rit. 1. 186.7.. A6n. de exec.§. 4.c. 72./. 2. Gozad. conſ. 65. nu. 2. Thomaing. conſ. 39./. 56 Burſat. unſ. 6. n. 16. Peregr. conſ. 101./. 2. G 3. Saiſon. in conſ. Turon. 1it. 7. des droics des peages. C. 7. verb. poches, in med. Koãpp. deciſ. O. num. 15. Peregrinum tamen eſſe d. l. ſen-
ſum,

1¹12² Diſcepratlo de Jure Vectigalium, ſum, cum facti relationem, non juris neceſſitatem, contineat, tradid ète Cæpol inlæ in z. notab. C. de reſe. vend. Molin. in conſ. Pariſ.tit..§ 23. 2. 7. Duenn. in reg. jur. verb ga. bel. n. 1. Pinel. in d. l. 2 ⁵. z. c. 3./. 40 Axev. ad conſt. regn. lib. 9. tit. 17.11.n. 72. ⁶) Nam qui camin rem th eoricà Innoc. in rub. X. de conſuet.(quà docet, forenſem quidẽ cogi contractui cum cive inito ſtare, verum ſi ex conſuetudine ſibi non notificatã læſus ſit, reſtitui in integrum ex generali edicto prætor, ſi qua mihi, Ec) abutuntur, rem haud videnturbenè percipere: reſtitutio enim non conceditur aliter, quam ſiquis enormiter læſus ſit, I. 2. C. de reſc. vend. Alex. conſ. 37. nu. 20. lib. 2. Vix autem eſſ, ut ex gabellæ ſolutione ita quis lædi poſſit, peregr. d. conſ. 101. nu. 1I.& 12. Neq;etiam ex empto actionem habet, quia latentia vitia emptori à venditore edicenda ſunt, 1. quaro, 39.de act. empti. l. quaritur, 14 S.9 ff.de Ædil edict. De vitiis autem manifeſtis, quale eſt onus gabellarum, cum commonefacere haud tenetur, d. I. 14.§. 9.
68. Vectigalis nomine olim octava pars 4 pendebatur, hodie luantum ſolvi oporteat, ex cujuſcunque regionis conſuerudine addi- ſcendum eſt. b Nonautem in ipſis mercibus, ſed pecunià numeratà ve-
ctigal ſolvitur. Ex quo fit, ut jure exigendi ve&. inter duos lmpe- ril ſtatus controverſo, precia ablats quæ quantitatem vectigalis non er- edunt, conſtitutioni ꝑignorationis locum non faciant. d Irrationabilis quoq; cenſetur conſuetudo illa, quando ex vaſis vivariis Publicanino- mine aliquid depromunt. e a) L.ex praſtatione, 7. C. de ved.& commiſ.l. 2. C. de Eunuch l. ſicum Hermes,7 C. de locat. Conductores olim Octavarii appellabantur I. à legatis, C. de veltig. Sed u- niformis omnium vectigalium preſtatio non fuit: Ex mancipiis enim venalibus quinquageſima, Tacit." 5. 3. annal, ibiq in not. Iuſt. Lipſ. Dion. hiſt. lib. z.reliquis ve- nalibus rebus ducenteſima, centeſima, Tacit. Annal. lib.. G 2. hereditatibus viceſi⸗ ma, Plin. in Paneg. Trojan. litib. quadrageſima pars ſummæ de qua litigabatur, Tran- quil. in Calig. c. 40. de jure ſcripto decima, qui temerè litigaſſe convincebatur,§. hac autem, Inſt. de pœn. temer. litig. Nov. 112:·c. 2. Cabed. deciſ. 16. n. 2 †. I. Dividebatur olim ita hæc octava, ut duæ partes fiſco inferrentur, tertia in ditione urbium, munici- pumque remaneret, ¹1 fin. C. de vect. ſed eam legem vacante Imperio obtinere, Albg. ibid. dixit,& ſtultos fore Principes, ſi eam attendant, Ioh. Sich. in rubr. C. de vedl. n. 7. ob fiſci avaritiã malè ſervari, ex Luc. de Penna inſinuat Rol. à Vall. eonſ. 84n. 3-vol 2. ) I.locatio, 9. earum rerum, l. ſi publicanus,& fin. ff. de publ.! pen. C. nov. vedl. Goden. conſ. 8. n. 1 Ex conſ. 7. n. 18. in fin. Burſat. conſ. 13 8 n. 4 2. Rol. 4 Vall. conſ. 79 nu. 80,vol.z. Bertaz. conſ. crim. 256.n. 8. Crav. conſ.9 6. 2. 4. Bec. conſ. 9 6. in pr.& nu. 6. Menoehenn 178.n. 28. Fred. Scor. reſp. 1 3. in flib.; tom. 1. Iul. Ferret. de gabell n. 236. C happ de iuriſd. And. c. 8. u. 6. Guib. Coſtan. quaſt. jur. lib.. c. 17. /. 26. Garſ. Gaſtril. dec. 87. num. 2 ſ.uec
4„. 3 8 2 n on mutatur hoc jus ex eo, quòd auctionem vectigalis conſuetudine introduci 20 . r igalis, non ni-
poſſe, concl. 8 in fin. firmarim: jus enim exigendi 2. 1* 2 2«ℳ 1 3.*„ ne 9 Gimmemoriali, ſed dec 6 ennali conftetuc, 4
. 1 5„—.. Ver/¹ 4 (auducitur, Alciat. conſ. 22. uu. 5. 6. lib.) per teæ. in l.uni verſi, C Alua⸗
ubi dicitur, pro reb præſtari debere, aliud igitur quà res ipſa ſolvitur, gl ind. lſih F
aus,§ 1. Verb. munificu,h; de publ. tum ob non ſolutum vectigal mercesi mzunt
ncommi um
bkal lig adem aulhe uten aula ldenm s Ge tatuscont ulooſ. Vo lmeaz aullerD0. Hon emen Um ataent numaſru dagjollt Kuwdvediin molcionem Radtäilz abuett.acc dnices, nef ii falhar ldo, douusc
un ei aace pllin niergonac clari 91 vautim qu duuiprodel durier äenteyr Wn galc 99,p.
9e daneloh ellaqui uiniste dhltolol taüirt 4 an v Kaälüles. durlor
34 ir 1 ofosäll dar guöd mote
1a C.

— e d i tian x 1 46
a Nitünun daces aetu,
69 wata
nqut ü corenet zercſ a lperuimni
macaun b
lled nräae ocut a rican e ado J truiläütur
mn a lInul am, dellah a aahes läah
on! x nrüestäht un. A Da liſrihn . 1 Kr rnneie naps etegulian in uitg r gäktemtneſi CaAd n 61 9! Nüwun 4 2s AN9, 8 1 ehun,uu atut döln 1 :90 d v telrrewn 5s e unnl4d a8ubuntel
A Al mem A rulunne
,115
1 1 1
1 9 4 Ma
7 „
aaltenn 1
4 efalAn
ka
ls 4
1
8 vnt ul 29⸗ aultur, M ig
dgdmasar Füch 9 ¹ 1 1
D. Henrici Klocken. 113 eadunt:ali ad igitur&cſcparatum quid eſtrcctigalã mercibus ipſis, Sixt. de regal lib. 1,6.6.5. 8 2. Schn. in apoſtil. ad l. uni Verſi, C. de vel. Chopp. de juriſd. And. c. 74.2. 4. Con- ſuetudine autem diverſum interdum ſervari exemplis comprobart; Six. d. loc. d) In- piatur pro alia,& quidem
ter alia ſiquidem conſtitutio illa requirit, quòd res alia ca
innocens, Gail. de pignor. c. 1 n.; 0obſ3. num.. at gui.er d
inter ſtatus controvertitur Fesnocens, mandatum vigore receſſ. Dep. de Anno 1600.§. Von zwiſchen zweyen Partheyen/ decerni non poteſt, vid. Denasſ.in
ſir, Camer:it. 13 8.§. 25. ac licet in dubiis, poſtjam d. receſſum, à Camera exhibitis, quo aliud quidem loco pecuniæ vecti-
nonnulli ex DD. AA. quoque eum caſum, gilis, non tamen quantitatem ejus excedens, pignoratum acceptumvé eſſer, d. R. leciſum putarent; majoribus tamen votis his contradictum eſt, ut hodié, ſi cere- nia, vinum,& frumentum vectigali obnoxia auferantur, ex pragmaticà conſt. pi- anorat. agi poſſit. e) Communis utilitas in vectigalibus attendi ſolet, Salyc. li. C. nov. ved. inſt. Ideoque ſi vectigal ita exigatur, ut inde contrarium ſequatur, eam impoſitionem non valere in aperta eſt: tum quoque omnes leges& conſue- tuänes ad tria illa juris præcepra(honeſté vivere: neminem lædere: jus ſuum cui- quettibuere:) accommodari debent, God. conſ.. nu. 8 4·& officio prætoris incum- hiprovidere, ne fiant, quæ in perniciem& periculum corporum tendunt, J.1.§. uravit ff. de Cloac. Sed in conſuetudine prædictà contraria eveniunt, fit cnim cdu- to vino, ut potus concuſſionam ac fractionem ad latera vaſis patiatur, aut mixtu- umalieni liquoris ſuſcipiat, ex quo naturalis vinibonitas corrumpitur, ſed ſi res commodé dividi non poſſet, aut ex diviſione ſequatur ejus corruptio, judex divi- lonem fieri non admittar,§ 6. Iuſt. de offjud. Deinde ne vaſa aperiantur, in eo magna nilitas ducentis, nulla autem vel ſaltem modicum in commodum publicani, qui delucro tantum, quod ei abeſt, certat, verſatur. Quando autem duæ rationes ſunt, quatum una pro deſt,& altera nocet, aſſumenda eſt illa, que prodeſt, Gõden. d conſ.. Ois pertos. ubi ex pluribus contra irrationabilitatem jam dictæ conſuetudinis di- putant,& eam reprobant, Schmeid.§. capite 3. nu. 13. Inſt. ad l. Aquil. Sixt. de reg. d.c. G. Nsl. Bocer. de regal. c. 2. uu. 196. „ 1.„12...
69. Hic pertutilis incidit quæſtio, ſi certa aliqua moneta vecti-
guls nomine ſolvenda ſit, quam in bonitate intrinſecà mutari contin-
gian valor qui tempore impoſitionis ejus monetæ erat, an veré, qui
am ſolutionis tempore exiſtit, attendendus ſit? Jaxta priorem æſtima-
tionem puto ſolutionem faciendam eſſe.
Exhereditate in M. B. ad extraneum devoluta, ex lege provinciæ illius, ad ex- um Romane viceſimæ, 4. groſſi Magiſtratui,& 12. groſſi judici ſolvendi ſunt, ovi æroſiores facti, ut 18. vix ad valorem 12. veterum groſſorum aſcendant, cu- ſus igitur valoris ratio ineunda: Valorem, qui tempore ſolutionis currit inſpicien-
um, ſeu novos illos groſſos ſolven dos eſſe, ex eo fundamento, loh. Kop. dec. H.Ars. Kadſtruit, quòd hic in diſpoſitione legis verſemur, in qua debet attendi pecunia Pto tempore currens, ſeu quandp legi cõtravenitur, nec reduci ad tempus quo diſ- poſitio edita eſt, c. fin. in fin. de malvd. c. olim, J. de inj. Bald. in l!. iludn. 13. C. de S§. Eccl. 84 ul. 7.n. 4. C. comm. de læg. Rom. conſ. 123 n. I. qui ad ſtatuta& privilegia illud Oxke ait. Caſtr in. 3:n. 3. C. com. de leg. Brun. in tr. de monet part. 1 2 nu. 2. 9 3. 6 eſt or ginalit 7
B6b656565˙b5b opinss
empl ſedn
——————

— öͤ 3 3— 2 — ꝛꝛVmõʒʒWÿ—*——
Ee e,eirMer er n e 1
—
b Diſceptatlo de ure Vectigalium, opinio Specul. in§. nunc aliqua verſ. fin. de ſolut. quam communem plurimis allegatis adl ſe verat. Surd. conſ.33 5. nuumm.1 6. Curt. jun de monst. nu 19. Rener. Budel. de re num. c. 19. num. 4. qui Camèeram Imperialem ita udicaſſe refert, Caſp. Ant. Teſſaur. in tract. de au- gment. monet p. 2.. 7 5.& ratio eſt, quia lex dat formam negorio non ſecundüm prę- rerita, ſed furura,& ſemper lo quitur, quando caſus venit, de quo lex diſponit, Myn- ſing. Theſſ d. loc. reti alleg. vel lex debet eſſe æqualis,& clara, qualis noneſſet, ſi ad pecuniam veterem& jam mutatam eſſer facien da æſtimatio, Gratian. diſcept forenſ. FI. num. 6.& 7. ac licet interdum in diſpoſitionibus legalibus aurei, quihodièſunt minores, reducantur ad æſtimationem veterum l. quotie ſcunq,. C. de ſuſcept.& ar eay libr. 10.1.1. Cod. de veter. numiſmar, poteſt. toll. ramen hoc in ſolemnitaubus, ſeu quando lex eo ipſo quod conſtituitur, obligationem format, verum eſt.(Exempli causa, donationem quingentos ſolidos excedentem, inſinuatione egere, ex an- eimus, C. de donat. apertum eſt, ſed cum aurei hodiè in bonitate intrinſecaita decre- verint, ut 72. qui olim in libram comp utabantur, l.. Cod. de ſuſcept. ex notiſſimã Im- m, que ſemis libræ eſt, tantum conſtituant, donationẽé quæ quingentos aureos excedit, ſine inſinuatione, cuim ad legales aureos æſtimatio& 0b/.39·n. 3. 10⁰. Aquil. de monet, poteſt. c.2.v. atam adſerit Gruav. in ſuu notis ad d.0b conſid. 2...) Secis ſi mediante contractu& actu aliquo, obligationem producat od. tr. nu. 1 9. quos probête- tulit, Teſſaur. d. tr.. z. n 76. Nos autem verſari in poſteriore caſu, cum medianteactu extractionis mercium, ſeu aditionis hereditatis, legis diſpoſitia eveniat, exiſtimat, Kopp. d. deciſ. 5. u. 9. In eadem quæſtione conſultus, S 2r 2o2AS Kcontratium reſpõ⸗ dit, fundamentum in generali 8 a Dd opinione callocans- qudd mufaro Fa- lorc monetæ intrinfecoolutio facienda ſit de antiquâ velde A um va- 2 10réanfigue Bart. in l. Paulus, n. 6 frde ſolut. Cavalc. 4ac. 16.nu. 46,.z.Mjnſio r. MUAndr Khich. de Sax. non prou jur. Verb. Ducum Sax. 6. 5.n. 40 3. 4
1114
aſtril.dec. 7.n. I. Mars-
ſcot. lib. j. var: reſol. c. 94. u. 7. S ſeq. Petr. Cavall. conſ. 103 1.11. 2. vol z. quæ non ſo-
lum in contractu, ultimis voluntatibus, Surd. d. conſ.nu. 8.& 9. ſed etiam in diſpoſ- tione legis obrinet, c. conquerente cum g1. ¹
non poflunrintelligi de pecunia ex contractu debita, cum loquantus de cathe- dratico, quod ex diſpoſitione legis debetur, d.l quotieſcunque, 5. de ſuſcept n.0 10. quæ generalis eſt ſecundum, Abbat. conſ. 56. verſ.tertiõ videtur, lib. 2. Ergotam de contractu quàm lege intelligenda, Iaſon. in l.cum quid, num. 2 9. f. jicert pet. Saiſ 44 conſ. Turon. tit. 3 6. de crimin ar. i. col 4. ratio inevitabilis,&cui non reſponderi po- teſt ſecundũm Surd. d. conſ. n. 13. quia conditor legis, ſtatuti,& privilegii intelligitur
4 ſemper ſenſifſfe de moneta, quæ tunc curtebar, cäm intellectus verborum ſumatur
2 44. 14..— F-. 4.. Ff. a,. ſecundlimtempus prolationis, non ſecundum id, quod poſtea contingit I ſtitann ſt. lib. 1,⁰. 2. theorem. 4.
Raa aur arg leg l. fin.§. 1 fde leg. 2. Iohan. Aquil de monst pote Ker Deindéſi de alia cam ſenſiſſe dixeris, fiet, ut ſtatuta vel privilegia unr ibeette iur 2
is& ſtatutorum adver
fururo eventu dependeant, quod directéò naturæ legi ttun- Surd. d. loc. nts. 14.& quòd in delictis, quæ poſt conſtitutionem editam comm
ratione 4⁹ ontra tur, pœna ſecundtim valorem legalem debeatur, ex bona ratione ab Abbat. c 5* legislatorem ſtatuen
Spec Aitonſ.Verſ praterei contra adducta evincitur; Ait enim do pœnam delicto, ga commenſuraſſe invicem, IperſPiciendum, 11.
— 1* 9 1 3 6 e bid. de off. ordin.&o o. olim. de cenſi quæ ce.
ungi
de paxn at ſi va- 1. 10 G
aru eust nund vebe zein watel ttelripto molgat arentadit rrarer l aiuren ide ralreatte AAa
fe *
arur ic racpött ſun gaide dum tmenc mät ſemon him ha anelſlerion ſkgieslnn
ulunlan
d. hel
dlatt ſiti dl 1
4
um. 3 dlln e muht ltneedun
4
inn a auneect lt onn Ban. 7 4 6 en. 43 ſzanun

lda. .. l lad “ wadt gs anan eru 1 g K. ul a 40
d
ln uenn guad KR aralhn Icetendſ 1. auine elhoc ad rrrutn daatr AS ranu ectnd aer tnun lcei one, 1 de Aesarniärnt 66,3921 maaau gae aatam au unalh Kactd a ohlerianper „ anm henti daring e dbcdtkhean
— 46* 1 Ian tloesedena, dirars, 2r hpetee ulu e alalat Lhuan
1 0a d.nds Se lll
Luulr-
„02 ſ2 Lteh g. läarnt ln
un 4 K2 3 1lud d brWagpennt uri 4& Hrbcemnn 4 1e an aad ue 1uu. 44 euus 3 1 A fend d 440 1G ahh 441„ 1 bn Kalhe 1 mu hmn 12 gcükurfu ¹r e ahh 5 1,Krrlleg 44 touu”. * Mfaumi rui hunte nil 2 r vülkgul 9 Ri tub
lorintrinſecus non attendatur, poteſt in tantũ imminui moneta, ut audaciam de. linquendi præbeat, aut in tantum a ageri, ut debitam vindictam excedat, qualis ab- ſurqitas in materia pœnali viranda eſt; Et proindè ſi certa monete ſpecies ſtatuto, lege, elreſcripto expreſſa ſit, ram in cauſis pœnalibus quàm fiſcalibus aliis, non at- tento, an obligatio ſtatim, vel poſtea naſcatur, hanc poſteriorem obſervandam eſſe opinionem tradit Teſaur Aaxr. de mèenét. P. 2. num. 6. eoć; jure Senat. Pedem. uti. Admiſ- ſautem priori illa ſententia in noſtro themate„vectigal ſecundum veterem mone- wbonitatem ideõ ſolvi deber, quêd in contrarium citati Dd. tum ctiam intrinſe- cum valorem attendẽdum dicant, quando lex tempore promulgationis habeat quẽ obliget, Abb. A. conſ. 56. Verſ. pratereâ praſuppoſito quod dictum ſpec. obligatio autem oriridicitur, ſi cum lex emanat, habeat quem fibi obliget; ſed vectigali inſtituro ſaſſus Principis ſtatim afficit totum populum, Surd. a. conſnu. ⁊.EGratian. d. diſcept. ferenſ 1r. n. 8. adde Theſſ. dec. 214. ubi nu. 2. in eam ſententiam tranſi viſſe ſenatum teſta- inQuam tamen cum eodem limito, non procedere, ſi ita diu per longum tempus ſolutum ſit de moneta currente, ut generi ſolvendi ſub ea forma prælcriptum re- fetiatur, c. olim de cenſib. res judicatas flius Theſſ in adait. ibid adducit,& latèé de pre- leiptione ſolutionis in certa aliqua ſpecie tractat, Fr. Bec. conſ. 15 i. num. 10.& conſ. Culeg. Papienſ. in tr. væriorum de monet. editio Taurini. Anno 1609, n. 5. requiſita ſup- feditat Surd. d. conſ. 4§ 4 n. 37.&r ſegg.
70. De loco, cui vectigal imponi ſolet, ſciendum, terræ, flumi- nam marisque uſum jure gentium eſſe liberrimum: a ob publicam ta- men cauſam à Princi pe, ⁵& præſcriptione immemoriali c uſum prohi- beri, quanté fortius vectigalia iiſdem imponi poſſe, d in tantum, ut ſi natitimum quis habeat vectigal, intra centeſimum millliare, id ã præter- myigantibus exigi queat.
4) Hriparum Inſt. dejur. N. G.& C. l. un. fr ut in flum pub navig. lice.l.4.&rl. SF. de er diviſ. Boer. conſ. 24.n. 3. Menoch. conſ. 909. n. 27. Marc. deciſ. 85.1/. 1 †. I. EVerb' jun. unſ. 2. lib. 1. Cothm. conſ. 3 4. n. 2. G ſæq. lib 1. Gylm. dec. Cam. 33. n. 2 lib. 1. Bertr. conſ. 14. 7.I. Vol.. 1. Flam. de rub. conſ. 49 7. 54. Elb. Leonin conſ.9. n. 4. Roſenth. de feud. c.. ncl 2I.n..& concl. 23. /n. 3 peregr. de iur fiſc. lib. 1. tit. 1. n. 2 2. in fin. adeò ut Principes, quiflumina territoria eorum interlaben tia, ad ſe jure regalium pertinere adſerunt, interdic ff. ut in flum. publ. na vig. lic. ſi uſum& navigationem impediant, conveni- 1,&exhodierno Imperii ſtylo mandata ſine clauſula, contra eos decerni queant, dixtin. de regalib. lib. 2. c. 3. num. 42. quod mirum alicui videri non debet, quaſi per t.un. qua ſine regal. Principib. Humina in tor indicari cœperinr iniis conſi- deranda ſun t,proprietas⸗ jurifdictio,& uſus. Duo priora Principis&populi ſunn ſed alis communis, loan. Bapr. Aym. de alluv c. 15. 2. 1 1.12 nec inconvenit, ut in iis, quæ. rincipi conceduntur, populo,& Reipub. adhuc quædam reliqua maneant, poſt Bo- iin& Hotom. recté allegates Heig. quaſt. 40. n. 95. 5) Adeò Hixum& immutabile ſus gentium eſt, ut à Principe ſummo explenitudine poteſtatis, ſine juſta cauſa tol- Unon poſſit, Cravet. conſ. 103.2. 15. Cov. in c. peccatum, p. z.§. 1 1. nu. 3. Tiber. Dec. conſ. 1.49. Vol. 1 Vaſq illuſtr. contr verſ. 5.num. 15.& ſeq. Molin. de Hiſp primogen. lib. 1. c. 8. 2 31. G ſeq. Ant. de Petr. de pot princ. c. 6. nu, 6. Si verò publica prohibendi cauſa eum moreat, totum fluminis& maris uſum interdicere poteſt, l. Venditor. 13 ffr cam. prad.
BBbAbbs 2 7.15.
D. Henrici Klocken. n

““
——
1116 Diſceptatlo de Jute Vectigalium, 1.15.§ 2 de R.VI. Lucius, II S.de evid poſe Men. Narr. Cep h.& alios Caball. conſ. 11. n. 25. 30. vol. 2. publica utilitate deficiente qui obſtinatè contra Principem, fumi- nis uſum publicũ impedientem, interdictum, ur in flum pub. navig. lic. dandum non eſſe contendunt, Iaſ.in I. ex hoc jure, n. 27 Ffde iuſt.& iur. Boſſ. de aq.& flum. n.37. Tho- ming. con/ 39./. 88. duram,]j uriq; contraria videntur effingere propoſitionem, peregr.
de iur. fiſc. lib. c. I. Heig. d. 7. 40.1. 25. ubi ex Boſſ refert, Phllippum Mediolenſium du- cem, omnium fluminum uſam ad ſetrahere volentem, iniquiſſimis Edictis propo- fitis, coactum fuiſſe ea tollere, Roſenth. de feud. c. concl. 24:· in fin. c) Ordinaria prę- ſcriptione uſum maris, prohiben do alios, quis ſoli ſibi adquirere nequit, Iſin.f. àe ſuo. I. diligent. 9inf.C. de aquædudt. lib. 11 ſed benè immemoriali, I. ſané ſimari, 14. fde inꝛur. Co var. in? Peccatum, p̃. 2.§ 8./. 10F. de R. J.in 6. Cravet. de antiq temp.4.9. materia, Surd. couſ.127·n. 16. Everh. iun. conſ 9,/u. 36 lib. I. e& ante eos Salyc. in 1 3.n.5. C. de naut fœæn Ang. conſ. 290:n.; Azeved ad conſt. Hiſp. lib. 7.tit. 20. 1. 2.2. 3. Cabal conſ. 1 1 E. n. 17·& ſe Mynſ. decad. 11. reſp. I. ². 16 5. Sed Principi eam poteſtatem, ſine publica& legitima causânõ largimur; Ergonè major poteſtas taciti quàm exprel ſi& pręſcriptio plus ipſo Principe, lege animata in terris, operatur? 4) Nonenim ex eo impeditur uſus, ſed libertati aliquatenus detrahitur, Fr. Horo. con/. 93.n.3 eſtq́; vectigal juriſdictionis& proprietatis(quas) uregentium hodiè communes non el ſe dixi)fructus, quos ſummi Principes in ſuo percipere non vetantun, ideò in mariid indici ab iiſdem poſſe volucre, Capol. de§. R. P. c. ⁊ 6. nu. 20. Aff in c. un. qua ſint. regal. verb. ve*. n. 0. Fr. Mare. deciſ.3 9. n. 3. vol. 2. Heig d. q. 40./. 124. Giné.& quidem na- turali nu. 16, Iaſt. de rer. diviſ. Cabeds deciſ. 46:nuu 4. G 5.p. 1. conſtitutione tamen Carol. Magniin capitulari, quod ſub Lotharii nomine circumfertur, libr. 4. 47: 47. telonea in media via, ubinec aqua, nec palus, necaliquid tale fuerit, unde juſtus cenſus exigi queat,& in flumine, ubi nullum obſtaculum eſt, auferri jubentur. 3
in terminis Casher. deciſ. 15 7. nu. 4. Ravenn ſingular. 854 chim Princeps, qui juri di-
ctionem habert in terra, eam in mari quoq; terræ adjacenti lL.un. C. de Cla ſſi. Capole
§. R. P. tit. de mari, n. 12. e9 1 3. Roder. Suarez. conſ. de uſu mar: ¼ cat. n. 1. Petr. Gerhard. ſingul. 5. r. 2. Er. Caldas con)ſ. 23. nu. 7. Gar).de Expen).C. 21 nu. 34. uſq; ad centeſimum miliare habeat, Caſtrenſis inl Caſar. n. 5. de pu
Alber. Gentil. Hiſß. Ad vocat. c. 8.
71. Qun autem certo loco circumſcribuntur, a non deberi ante-
quam ad eum perveniatur rationi conveniens eſt. ⁰ Si tamen privilegio cautum ſit, ut territorium ingreſſus ad ſolutionem vectigalis teneatur, emanens in vla limitropha Domino territorii, inde ad vieinum territorium, in quo ſine onere com ctens, privilegio ſe obnoxium minimè reddidit. d„ſer a) jus exigendi vectigal ſervitutis realis, cim prædium ſerviens, quod In Coun. vitute requiritur,§ 3. Inſilde ſerw. non adſit, uti nec perſonalis, cum in per ona ſeri⸗ norum exigentiũ, illud emorinon velint, l. 8.§ 3 R. de lib. leg. aut etià in benete eol. tutis nomine, cujus non eſt agere, ſed pati, l. 2uoties, I 5. sn. de ſer vis. enirah, 4 landa, Capoll de ſerv c. 48: ust,. Afl. in d c. un. qua ſint reg al. verb. vedtig n. 824 ne m. inſtar ſervitutum, Bald. conſ. 3 70. nu. 1. vol. 5. vel rectilis, men
meare licet, defle-
eſſe juriſdictione ſcriptam
aſt tract. Stracch- de mer-
bl. Hier. de Mon- te de fin. regund c. 71n. 12. arg. l. 14. C. de Ep.& Cler. Forſt d⸗ iuriſd. Rom. 2 leg 4, nu.)8.
cum alio communi,&de-
anlecod yinn ul duunomal hieamde
atohlife taenen unn riugrellls lmfzpin nmpter ti tun,!ſ alamod tus K inp asidppſtu Tonhad 74.Cund: 46 fA ſrona db,. u,g.. 6 ſum cuoc um domir uddichis mim nuni
Kanen eon demnpide hn Ane l. 1) Kadt aem: aia,7 Kedel.

Na n..
pued Ran, a un& f um. 40 nü dentur unafn Tnſp: le lnlea, Volen 4 dnaa. olent dälaatge— läde
ucz 4 R lu Ot r. 6 guslal 8 lneer. dddene ul an „n K cülllagng 122u.] Wieanauke danſ! A. Rnluſä 2,6.1 ☛☚ pienhäase
m. n arsdes a 1 N. Basgſa.
opetch 3 ſetanraunt
P28 r Asfusa.
Nes. tbigite
46 1 N p.larima
3
rinol reunerhr
1lus, 1 dntäna- um od Schafnn
3 1 4
1
enl S mnene terre, a Vlalht
2 Diekican
„ 2m r akau uen. n Ms ☛ ftu 1
Cr. Drüluuh 1
en A uu
n? connens dͤAI. t I Enieaöil ch lnin
1 5 91 auenf 6
„„,7.. 3 4 1 und vili 3,
„
14
W
6
. f. 3 jumuſ 1
1l. qicioler 4 t uli;
1
D. Henrici Klocken. 1117 riptam loco dixère, Chaſſ. in conſ. Burg. tit. 1. 5 4. Verb. indire impoſ.n. 7.& Dd. Lipſ.in nbl inſign. quaſt. q.z 6.2. 1. G 2. Thom. conſ.i8. nu. 54.& alii ſupr. concl. 19. lit. b. allegati.
Quia omnia loca naturaliter libera ſunt, ubi ergo impoſita non reperitur ga-
bella bi eam non deberi ratio ipſa dictitat, 1 ſi locus, 14.§ fn. ff. quemad ſer vit. amatt.
Dex conſ. 95. n. 5. Gall. conſ. 94. /. ⁊.& ſi privilegio inſerta ſint verba, Durch oder Auß/
Kusconſummationem ſignificant, l. urbana, 166.§. 1. f.de V.§. oportetꝗ; pro mini- noadlocum exactioni deſtinatum perventum fuiſſe, D. R.in cauſa S. contra P. ap. lm. deciſ. 8. n. I. in fin. lib. l. c) in porta, ſi debeaturvectigal, ſi eam ſolum in- tarerit, obligatio contrahitur, arg l. in leg. Cenſoria, 283. l.pen.§ 1. f. locat. Guazzin.
unffſc. bonor. concl. 33. ampl. 8 2. n. 3.& qui unum ceſpitem terre, ubi gabella ſolvenda, luerit ingreſſus, totam terram ingreſſus fuiſſe cenſerur, arg. l. 3.§ 1. deacquir, poſſ. Jali conſ.; 7 2. /. 6. Vol. 1. d) Nam utcunq; in legaris, in quibus larga fieri ſo- letinterpretatio, l.in reſtamentis, 1 2 de R. I. quod commune eſt, interdum dicatur ptoprium, 7.. F. I. ſi domus, 71.§§.ff. de leg. 1. vix tamen& ne vix quidem in materia rettigalium odioſa, l. vectigalia, C. de vectig. c. ſuper quibuſdam,& praterea, de§. ſen- lsietus& imperfectus, I.3.§. hec autem verbas ff. de negoc. geſt. qui tum veritati, ubi equitas id poſtulat, ſoliim equiparatur, Seraph. Olivar. Raz. dec. 82 7./. 8. Cæſar Barz. Atiſ7O n. 68. admittetur, Nast. cen/.z3 9. n. 9. Bero. conſ. 1 5.. 7. vol. I. Rimin. Iun. conſ. do0.n. 4. Quod autem commune eſt, propriê non eſt meum, I pupillus, 239.§.†.de V. Wlilud, 46. ff. de rit. nupt. ſi videl. res communis ſit dividua, non ſi ſit individua, ut ſuspatronatus,& ſervitus quæ jura totaliter funt in toto,& qua libet ejus parte, 1 ſ¹ ſuu duas, 6.§. ſi quis partem, ſf. com prad. Fr. Ripa in l. Labeo ait, n. 10. fde leg. i. Dec. conſ. 169. Tum quoq; poteſtartis defectus impedit, ne vectigal in via communi debeatur: Hreenim dominus imponendi pedagii jus in ſuo territorio habeat, ſive ab Impera- oreexactionis facultatem conſequatur, ea tamen ad loca communia non porrige- tur, cum immunitas conceſſa caſtris, non extendatur ad caſtra communia, Bart. in gatu uxori, de legat. 2.& unus ex dominis communibus non poſſit diſponere de re aduſum non deſtinatum, I. per fundum, 1 1 εde S. R. P. prout in individuo formaliter fere ſcribit Nic. de Tudeſc: conſ& 3 8er tot. vol 2.
72. Ex eodem principio deducitur, ſi in ponte ſolvi conſueve- ieo deſtructo amphüs exigi non poſſe, b& eundo per vadum vectigal eyitari. G
4) Pontium conſtructio in flumine publico ad Principem ſpectat, l.2.§. merito; fre quid in loc. pub. peregr. de iur. ſc. lib. itit. I. Aze v. ad conſtit. regn. lib. 6. tit. 17.1.9.n. nubitamen contrarium legibus Regni receptum ait Grat. diſcep forenſ. 84. n. 24.& hodie cum Principes flumina ſua feeerint, puto non ſolum ex interdictis. Ne quid in loc.publ.& ne quid in flum. publ. ſed etiam ex Edicto novi operis nũciationis eos Wete poſſe. ⁶) Clim enim extinctum ſit principale, omnia acceſſoria, juriſdictio- nes, merum& mixtum Imperium& fimilia intereunt, I. uſiusfructus, 21. f, quib. mod. ſußh. ami:rat, l. ervitutes, 20.§. ſi ſublatum, F.de S. P. V. prout in deſtructo caſtro argu-
mentantur, Alex. conſ. 43.n. 2. lib. I. Pariſ.conſ. 01.nu. 32. vol. 1. Gail. 2. 6ſer vat. 6 1. in
r. Car. Tap. in fin p. 2. c. 4. /. 2 8. Hde conſt princip. Schrader. de feud p. 2.ꝓ,p. 9. n. 74. Af- ciede onre auſtruct qudd in eo jus exigendi vedligalis pereat. Bald. in! ſi plures, num. 14. B b656b655b6b 3 C. de:
lict in c. un. verb. bortus, n. 10. quæ ſint regal. quo loci de portues deſtructione agit,& in ſpe-
———

— —y ʒ—
☚☛ 757·] 8 2
I18 Diſceptatlo de Jure Vectigalium, C. de condit. infert Capol in l. 3. in fin. C. de priv. fſo. Bertachin. de gabell ½. 6.n. I. Fr. Ripa Hülconte in l. quò minus, n. 106. ff. de flum. quæ vera ſunt, ſi caſtrum, pons,&c. ob delictum de- kus mumenlh
ſtruantur, ſecus ſi vi hoſtium devaſtentur, chaſmate incendio aut inundatione per- eant;nam hæ calamitates titulum& nomen non auferunt, Bald. in ſua margar. verb. lusnulb ci vitas, in fin probè relatus à Sixtin. de regal. lib. 1.6. 6. 72.§1.& ideò ponte refecto, vecti- ſun quar gal, ut ante deſtructionem exigi poteſt, 1.14. Fquem ſerv. amitt.! proponebatur, 76 ſfde digorum Iad. Bald. in d.!. ſi plures, n. 14 in fin. Rebuſf. in l. 16.§. Item ſi Frinceps, de V.. Molin conſ. letranlt 13. n. 5. Gratian. d. diſcepr. 84. n. 14. Notandum hoc loco, ſi conſtet de deſtrudione, ggeelle, non tamen ex quâ causaà illa provenerit, ſemper cenſeri amiſſam juriſdictionem, ut lmamted aſſerenti non adeſſe cauſam amiſſionis, incumbat onus probandi, non hac ratione, tluadench quaſi in dubio ex cauſa delicti deſtructio facta præſumatur; ſed quia iuriſdictio,& tin emdh jus exigendi pedagii loco tanquam nebula paludi inhæreant, ideõ deſtructopon- üominſg te, tanquam principali, jus exigendi pedagii, tanquam adjunctum ejus inſeparabi- ikanalug leregulariter conſiderari nequeat, poſt Olrad. de ponte conſ 121. n. 15. Eier de Mont, de ſetiat dbr fin. regun.. 24. 2. 15. Gratian. diſcept. forenſ. 3 86.n. 6. G ſeq. Quõd ſi pons in totum de- terentt ſtructus reædificetur, pontenagium non reviviſcere, exinde videtur arguendum, Kere, qu quòd in operis novi nunciatione, quando quæritur an vetus ædificium reficienti ljolid ti nunciari poſſit, creberrimè diſtinguatur, an ex toto corruerit, vel non: priori caſu niheſeſſ nunciationem impuné, non autem poſteriori caſu, ob hanc rationem ſperni poſſe, nuilimat, quòd ædificium non dicatur idem, ſed novum, l. inter ſtipulantem, 83 S 5. ver ſed hac Acogadtu diſſimilia, ffde V. O. Caſtrenſ. in l. 1.. opus novum facere, n.3 ffde nov. op. nuntiat, Gra:. iantai d. diſcept. 84. n. 16. ubi id pontibus applicat. Quid dicendum an ſeparara ratio in o- ule hyce peris novi nunciationelan Imperator, ut in novum pontem vetera jura transferat, dubdübit adeundus eſt? c) de quo in Capitul. Lorhar. lib. 4. art. 31. ſingularis prodita lex detur, ünn eſt, ut nemo cogi debeat pontem tranſire, ſi juxta põtem vado flumen tranſire velit: wperjac & dejure communi, Bald. conſ. 140. n. 4. vol. 5. lacobin. in in veſtitura, verh mere inn dut cam Schneid, p. 2. de feud n. 114 Boſſi tit quo loc. vectig. ſolvena. nu. 1. R. Chopp. de jur. And,.49. iu m, n. 3. in marg. id verum putant. utſactic
5 73. Deinde ex eodem fundamento inxertur, Principes quoq;&& maußhi
44.. 4— 44 doorelc 1 6 Katus Imperii exun- out lihnerit, locum A IIansferendite- 1* madl lüt
lönei facultate deſtitutl. 5 rid len
. a) Mutato ſiquidem loco, privilegiũ conceſſum loco variatur, c. 2.de lude. ag. aiN J 1. Inſt. de excuſ-rutor. Boſſ. tit: quo loc.& temp: ſit ſol. vect. n. 1. Mynſ.dec. 11 reſp. 1.nu.78. Ctenn
Gylm. dec. 8. nu. 1. vol. 1. Cum ergo in Parlamento Delphinatenſi quæſtio de eo, qul a- coinal
4
exigendi vectigalis jus in flumine habeat, movererur, an etiam in novo alveo;quem ägnneo ... 1 1 ne nn idem flumen relicto veteri quæſierat, habere putaretur, recté ex hoc fundamento Nattrrfra
concluſum fuit, ei non competere, per tradita Petr. de ybald. de ſociet. 5. part. Guaſt. ha ſer de.
4 6. 1*. 8 tra 28. Fr. Marc. deciſ. 1 10.n/. 1.p. I. Et ſi per alluvionem tantum adjicere flumen, ut Pe dentem ... 1 duci poſſet, quod anteâ navigio vehere oportebat, certé facultas percipien martii
haud extenderetur, cum alluvio non operetur circa ea, quæ ſunt publici juris, digakirn altius, 3 8 ffde acquir. rer. dom Iaſon. conſ. 146:/. 16. vol. z. Corn. conſ. 287* 4·0 ro adul 3. qui pro ſtabili fundamento hoc commendat, facit, J.16, fd.t. quæ in agris limita 4 tis juri alluvionis locum non eſſe ait, Rim. Sen. conſ. 460.u.. 5. Vectigali autema au d
8. ·. 3*— 1 m 5 ſcriptus locus limitatus eſt. 9) Adeé, ut ſitale quidtentent, man dacuugſal⸗

ſeäi i e
nücdl an 1 t *½ 1
Rawat Kwde. anona— dan 14,64 dulen
ag g fum mWin eihfc.
tn rrnümta 4)09 1l.n la
4 4 6 8 35 K lüxenanat. ennich a. ce itnaann
„ 9 e,. rrr u ttsatüunin mert n cn ängi
oricaſ u caunan
um, lit ummw
uunft. 2fumamade dre aimteea nnorf Se mſerſcenta atkar, e Jlgmte
1it 22 SunarnK Luch dewiammin
4 1e m☛ ACftKane
neru EeL d3t Tübn weihi
ucelſ 1 eim uui 74 8 hxachu
. 1a ſauatobet ment 8ORle
unumoine
e ar has 4 1 alichſan, 4 ulſeexims
4 4½ adlesſebe 8 elurs . da manſatfat ltquenngh
7
D. Henrici Klocken. 119
clauſula contra eos decerni poſſit, ut in cauſa Co⅝ͤln contra Churfuͤrſten zu C. An⸗ 70 1586.9. Decemb. factum eſſe, Frid. de mand. lib. 2. c. 42. nu. 4. teſtatur, ſecundm quem tamen hæc ita crudè accipienda non ſunt, quaſi intereſſe vicinorum exiguo zelplané nullo, in mutarione telonei verſante(fortè quia de alio conqueri non poffunt, quãm quòd mercatores, qui portorii exſolvendi cauſa per civitatem ma- imo ipſorum incolarum commodo tranſire ſolebant, facta translatione peda- gijillac tranſire deſinant) ſtatim mandatum pœnale decerni poffit. Atrendendum umque eſſe, vectigalium conceſſionem beneficium ſummi principis eſſe, quod Mtiſſimam recipit interpretationem, In. f de conſtit. princ. ut beneficiarius pro uti- ltate ſua beneficio, eo loci, quo velit, uti poſſit.(2.) Commodum vicinorum dece- dere& in emulationem eorum loco ſolito vectigal moveri puratur, ſi d nullo com-
modo domini mutantis fiat, Cæpol. de ſerv. V. P. c. 6 2.7. 2. Padill. in l. altius, n. 22. C.de
ſervit. Honded. conſ. 80. ½. 8. lib. 1. Gail. 2.*‧69. nu. 8. ſecus ſi aliquale emolumentum undeſentiat dominus, Vaſqu. J. uſufreq. c. 4 num. 4.(3.) Siita facilé mandata pœnalia concederentur, præſupponeretur vicinos ſervitutem negativam in alieno terriro-
tiohabere, quæ tamen in actu facultatis(qualis eſt translatio vectigalium) non
nilä prohibitione concurrente intervallo temporis immemorialis præſcribitur, cruar. in peſſeſſor p. 2.§. 4·2. 6. Ae R. J. in 6. Weſenb. conſ. 67. nu. 19. Ideoque attenden- dum exiſtimat, an majore velprolixiore via in loco mutato præſtare vectigal tranſ-
euntes cogantur, vel ea fit locorum conditio, ut periculum ſolutionis immineat
nis, qui antea immunes erant, quibus concurrentibus locum fore mandato pœ- nali,quale Bocer. de regal. c. 2. num,. 19 5. ad petit. C. contr. A. G. in Cam. Imp. decretum cfett. Subdubito tamen, cum omnia loca libera ſint naturâ niſi ſervitus iis impoſi- taprobetur, tiim mutato loco privilegia murentur, at h. concl. lit. a. Aictum eſt,& Sta- tuum Imperii adeò circa vectigalium impoſitionem& innovationem coarctata ſit poteſtas, ut eam ſub nullo prætextu uſurpare poſſint, R. I. Anno 1576.§. Weiters/ Denaiſqjur. Camer. tit. 22 1. Annon ob ſolam uſurpationem poteſtatis illicitæ, quæ kajute& fanctionibus Imperii prohibita eſt, ut ſtatim, citra cauſæ cognitioné, pœ- nam mereatur, vi Ord. Cam 5. 2.:it. 23. mandatum§. Clauſ. decerni queat Plané ita mutatio telonei exoſa eſt, ut in Parlamento Pariſ. translatio ex reſcripto Principis permiſſa, in dubium revocaretur, nec prius quàm ſuper commodo,& incommodo informatio plena ſuſciperetur, procuratorq; Regius aſſentirer, alio licité transferri potuerit, R. Chop. de juriſdict. And lib. 1. cG. 5 8. n. I. in not. margin.& ab E. P. contra D. B. mand.§. C. den newen auffgerichten Zoll betr. Anno 1595. 18. Jan. impetratũ, quod euno loco in alium vectigal tranſtuliſſe;& licet ex parte D. B. in except. ſub.& obr. hoc factum eo fundamento excuſaretur, quòd non novi telonei exigendi cauſa, ſed utobviaretur fraudibus, quas tranſeunrtes in loco priori communiter ſolebant, mu- ratio facta eſſet;non improbabiliter tamen Advocatus P. replicuit paucorum deli- dum relevantem cauſam eſſe, ut in loco libero inauditum vectigal exigeretur, in
eam rem antiquiſſtimum laudum de Anno 1435. quo D. B. eadem attentanti remiſ-
fovectigalis injuncta fuit, producens. Simile mandatum E. M. contr. C. O. obti- auit, cui D. C. ultré paruit. 74. Modus, qui in exactione ſervandus ſit, ex conſuetudine ad- iicciur.„ Dominos autem porroriorum ordinationes particulares- =—= quibus⸗

———
—ͤͤͤͤͤſ-⸗--
—
3
——y——— ——— 1 — ͤͤ ₰△
5 pub Domini tamen ſiꝑrohihuerint 3
„₰
1120 Diſce pratio de Jure Vectigalium,
quibus utilitati vectigalis contra fraudatores ſuccurratur, condere poſ- ſe,b juris ratio ſuggerit; verũm cautéè in iis verſandum, ne qua innovatio,
& reformatio vectigalis introducatur. c
a) 14.§. eurum rerum f depub! pen. C. de vect.& jam pluribus confirmavi,& is
pro diverſitate locorum varié obſervatur. Spire P ublicanus non in civitate, ſed ſub- urbiis, den Jagzoll petere poteſt: quòd ſi portorium illic dependere aurigænnolint, cogitur cos R. ſequi, ubi præter vectigalun& d mi bacios viatici nomine tecipit, Chron. Spir. lib. 4.c. 24. rubr. Von des Zoͤllers Eydt. Et publicanus colligensibidem den Pfundzoll/ cavere ſibi debet ab ædibus mercatoriis, ne eas intret, alias acceptũ vectigal perdit, Chron. d. loc. Similis feré conſuetudo§. in B. viget: nam D. ibi præter- navigantes, fadlà profeſſione, in loco telonei non appellant, ſed P. uſq;, ſine impe- dimento navigant, ubibublicanus eos ſequitur& vectigal inſpectis mercibus, quas prætervexére, accipit. Et chim in ea conſuetudine à D. B. turbarentur, E. P. manda- tum ſine clauſula contra D. de non impediendo libero tranſitu impetrarit, cuiau- dito hinc indé negocio Anno 1601. 29. Abrilis, D. B. parere juſſus eſt. 5) er Alex. conſ. 7. vol. 3. Dec. conſ. 6 60. Elbert. Leon. conſ. 7.n. 8. in fin. Ioan. de Amic. conſ.Io. n. 12 Domini terrarum, civitatesꝗ́; per ſe regentes non ſolum in loco conſueto, ſed in introitu Regni, ſeu territorii per ſt⸗ tionarios illud colligere poſſunt, Angel. con/ 290. Lud. Fachj. inter conſ. Mod. Piſt. 11.n. 6. vol 2. Gylm, dec. I. nu. 6. lib 3. cumexigen- di modo non novetur vectigal, ſecundum Bald in§. con ventiuncula, q. ult. v ſolutio,& quamvis actus eundi meræ facultatis ſit, cui præſcribi nequeat, I. 2 i⸗ quil in loc. tranſeuntes-eempendiofiore viR uti, Klongo tempore ita obtinsesas raliò euntes non ſecus, ac ſi fraudaſſent veGigal, punite (Poſlent, I.ſi quis, 10,:f. ſiſer vit. vind. 1. hac autem, 6. de§. P. V. lL.Aivus, 16 de⁶..R. Fachſ. d. eonſ.n. 6 1. Ex quo optimẽé defendi poteſt conſuetudo P. quæ non permuttit, ut mercatores F. tendentes alià quàm regià vià, auff der Tand⸗vnd Glaidſtraſſen/ incedant,& ſecus facientibus gravem pœnam imponit, cujus præteradductam, hancrarionem reddere poſſumus, quòd iis locis milites, qui viam& mercatores ab omnibus inſultibus tueãtur, diſpoſiti ſint, ut ſi publicà ſecuritate gaudere elint mercatorem, ad devia deflectere non debeant. c) Vectigal n. ſine conſenſu Impe- ratoris reformari, illi addi, aut detrahi nequit, l. vectigalia,ſf. de publ. Gylm. à. dec. 8.5. 12. adeò ut de aliis rebus quàm olim conſueviſſet, exigi non poſſit, mutaretur enim exactionis forma, Fr. Scot. rep 1.2. 13 1. lib. I. tom. 1. Hincinferunt, habentem priile- gium lerandirelonei in pluribus locis territoxii ſui, ſi longo temporeu ſusſi tin cer⸗ toloco, quoad reliqua ꝑrivilegium amitrere, arg. l. nam ſatis, 6.§. verſ caterumſii 1 ⁵ conſtitutumsff quemad ſerwit. amitt. Everhb, praſ-conſ.3. n.3 5. 0 ſq. Uenr, Bocer.dere;⸗ c. 2. /. 19. Verſ. Et licet. Item exigentem nis mi igaL, quãm ei ex pruvi- legio çomgterer quoad reliquum exclufus eſſe, c. z. de Capell. Monach.u unad, l.placet, ⁊5 ſde uſufr.l. qui ſemiſſes, 13. ff. de uſur. nam modus⸗qu quis uſus eſtprinn- egio-longo— erligat privi egia m paſte m aon poſlit aliter uti, cum dilectus de conſ. Elber. Leonin conſ. 64. n. 2. Verſ.& ad confrmationem, Burſat onſ 1 84 n. 14. Alex. conſ. 3 5. Vol. 5. Balb. de praſcript. 4. part, p. p. 4. J. 4.3. 1§. Neohic naletrch la, quòd utens juriſdictione in ꝑarte, canſerxet eam intotum Aaſ. in l. Imperuunse
23 rdejuriſd. Molin. de Hiſh ꝓrimogen. lib. 2.c. 6./. 18. P. Ant. Anguſol. conſ. enun
₰*
2
2
2
2R
Ghün gu aagif 61. daleo andnotelt F 8 dergj eb (Tia4, Hur Vonſ Irh. den Ral aus conmur a dortinu lhunſt an Wionitlolh abellubec Tlſha. dlngllsc degk gſehr dinilfas dodenmod ien ſipa deuſes Mh dlrereur iugchel dadfcdig. . 78 mägfnder dim guog: dewoone adjijars fnge
5
Adenrn do klati
N. Ve deotlo
ünlm de dness,n di ettrac aneter
1 aid 1 48 tſe 8s
Pulas
dbemſ 1

at. grunn, erunnze.
lhn
en a bn dran ea dencolh d oiumaan
3
egentes dn niinlamui
1
i
1
1 aros i ge dej hin
34% Mh.
1nd ütüna
.10l 9 5b wälhten
2adm ae ruulaet
cuitr t Rcen ufana e ur um
cu, t Krie 1m, 5. S lmsgftnn potec wmrn
ii, whräſe cun t Aong nman lis bcl uimbnätmn ln. 9 d ara cant 7 3 alorkuhe
ri 3 ma Se Man wul 3 meS oiw un
*) 371 e, e err V
„ Nerr Whnn 8. gge
1 e e eie
.
run tun hni⸗
anm,“, 9* 1 Nce 1n Mlu
1.z. Gutisr. quæſt. Cauon. lib. 2·7. 21. nu. 108. quiailla in individui it; Eaſqu Quiſt. uſufr C. 2.2. 6&r ſeg. vel ſinemo eſt, qui partem vacantem occupet, Hoc caſa quaſi poſſeſſio libertatis apud tranſeuntem fuit& permanſit, ergo de conſervando eo quod non eſt, fruitrà quæritur. Evorh. d. conſ.;. n.35.
75. Semel ſi præſtitum ſit vect gal, nemo ad iteratam ſolutio-
nem cogi debet. JTitia,34.. qui in vita, f. de legat. 2. e. bona fdes, de R. J. in 6. I.pen. in fn. C. de con-
3 fullib. 12. Rom. ſing. 230. Ioh. Hapt. Aſin de æxec§. 7. c. 269. Caſtr. coyſ. 45 7.8. 3. 115.1. Alex.
1uſ143 n. 6. lib. 6. Corn. conſ. 1O6. n. 4. vol. 3. Gõd. conſ. 7. n. 2. Fab. de Anna conſ. 59./nu. 7o.& ſeq. Er. Calda⸗ ꝗ. forenſ. 1 2. /. 4. lib. I. Aeved. conſ.3 3. n. 6. unde ſi quis per viam duobus communem tranſeat, tenetur ad gabellam unicam, dividendam inter u- trumq; dominum, Bertach. de gabel p. 5. num. 23.&&. 6. num. 10. Alex. conſ. 14 8 in fin. uol6. Burſat couſ. 190. n. 54. Bertaz. conſ. crim 207. n. 3.& ſi de contractu emtionis- ſenditionis ſolvatur gabella,& plures res in groſſo, ut ajunt, emtæ ſint, debetur u- nica gabella, nec de rebus ſingulis nova exigi poteſt, Steph. Aufrer. in addit. ad deciſ.
Copel. Tholoſ 451 Fr. Marc. deciſ. 70 n. 6. vol. 1. multum tamen intereſt, an in univer-
asvel ſingulas conſtitutum ſit prerium: priore nam que caſu una, poſteriore plures cenſentur celebratæ venditiones, l.cum eſuſdem,34. 1I.ſi plura, 36. ff. de adil ed. l. quod ſa- 56,3z.H. in iw, ff. de contrah. empt. Fr. Cardin. Mant. de tacit.& anbig. con vent. rit. 3.„. 13. W. Eodem modo ſi de promiſſionede vendendo depenſum ſit vectigal, non debe- tur poſtea de ipſa venditione, Boëér. dec. 48./. 9. Claud. Bertaz. in addit. ad conſ. crim. n. i9 lit c. loſeph. Ludo v. com. concl. 1 5.. 36 Et ſecundum jam dicta regulam I. P. Anck. Qſam. 70. lib. 3. ſtatutum Rhegii, quo cavebarur, ut ex omnibusrebus in introitu pottg folveretur gabella, explicans, fabrum ferrarium, qui æs, pro quo jam ſolverat inintroitu gabellam, rurſum evehir ad laborandum,& in diverſis formis vaſorum educit, advectigal pro vaſis invectis non teneri, cum in rudi materià jam antèpor- totium dependerit, nec una res duplici præſtarioni fit obnoxia; idq́ eò ſecurius aſ- ſerendum, quod alio ſtatuto ejuſdem loci diſponatur, frumentum in farinà reve- Kum, ne bino onere eadem res gravetur, eſſe à vectigali immunc. Quamvis autem ſatuta ſtricti juris ſint, c. Rodolphus de reſcr. I. I§ ſi is qui navem, ſf. de execut l. 3.§. hec autem f de neg geſt. tamen cuum eadem ſit hoc caſu, quæ eſt in alio ratio, ſtatuti faci- endam eſſe extenflionem ad caſum non expreſſum, quamris exinde ſequatur legum cortectio, ut latilis per Anchor, d.;. per tot.
76. Vectigalia autem eo potiſſimùm fine inſtituuntur, ut Do- miniterritoriorum peregrinantes eo mel üs ab injurià latronorum„& gaſſatorum defendere, 4& vias 5 publicas& conſtruere valeant, ad quos teſiciendas, ſi nemo vectigal percipiat, in ipsâ civitate vicinas ædes ha-
bentes, dextra ciyitatem omnes de univerſitate, impoſita collecta per æs
&libram, e tenentur.
0. 4 ⸗* 2 0 a 8 0 3 8 4 3 3 a) Ratione juriſdictionis ſuſtineri ouera illa pacto nullo poſſunt, cum cer-
tiſſimum ſit, leges& ſtatuta non ligare res& perſonas extra juriſdictionem ſtatuen- tium poſitas, poſt Alber. de Roſat. de ſtatut, p. 2. 3. Cavalc. dex. ⁊ n. 13, p. 1. Surd. dec. 160. hum. S. G cenſ. 2 57. 1u. 2 3. Valaſc. deciſ. 1 5 2. nu. 7.& ne quidem ab Imperatore leges
b Ccccccc ferri
D. Henriel Klocken. 21

Aee
—— —
ſͤſſſ“ ——
1I22
3 4. 0 Diſceptatio de Jure Vectigalium, ferri poffunt, que ligent non ſubditos, 1.. C. de ſum. Trin. Ceph. onſ. 662. nu.14 15.j. Gail. 2.06b/12 4:„. 5.maximé ſi in præjudicium tertii tendant, Bero. conſ. 65 n. 99 lib.l. Tranſeuntes veré adeò non ſiunt ſubditi, ut ne quidem forum in alieno territorio, niſi ibi contrahant vel delinquant, ſortiantur, Soc. in&. liceat ratione, n. 4 5.de for com-
pet. Gail 2. ob/ 3 6. n. 10. Hart. de Epp in pracl. lib. z. tit. 0. ob, 6. n. 3. Ideoque publicam utilitatem eſſe oportet, que vectigalis impoſitionem tueatur, proindejure ſecura
via tranſeuntibus præſtan da eſt, Reb. in Bull. Cæz. Dom. Paul. 3. art. 13. P. de Audlo de amp. Rom. lib. 2rc. 18. Axe ved ad conſt. Reg. lib.&rt. 9.1 fin n. 1.
Patrium vectigal ſolvere gaudet
Immunis qui clade fuit. Claud. Poët.
1 Alle die Zoͤlle nemmend/ auff Waſſer oder Landt/ die ſollen den Wegen vñ Praͤ⸗
cken jhr recht halten/ mit machen/ vnndmit beſſerung/ vnnd von denen ſie die Zoͤlle
nemendt ſollen ſie belenten nach jhr macht/ als fern jhr gewalt gehet/ daßſie nichts
verlieren. R. I. Frider. I I. de Anno 1 236. c. 10-·n. 3. Goldaſt. conſtit. Imper. tom. 1½ 82. G
pœna adjicitur: Wer diß dreymahlbricht/ der Zoll ſoll dem Reich ledig ſeyn⸗ vis.
Goldaſt. Reichsſatzung/ 2. par. 19.& p. 27. ubi à ſucceſſoribus hanc conſtitutionẽ
4„.... 3 2 repetitam invenies. Quòd ſi in portu exigatur vectigal, Regi, non expectatã adjacẽ- tium vicinorum cõtributione, navigantium defenſio ineumbit, etiamſi claſſis con-
tra piratas paranda foret, loan. Garſ. de expenſ c. ⁊ 1 n.; 5. Fr. Munoz. Eſcob de ratiocin. c. 25:/. 22. ubi tamen ſub ditos non excuſat, ſi Regii ſumptus minimè ſufſiciant, P. Ant. de Petrade poreſt. prine. c. 4. /. 41. b) per tex. a. conſt. Frider Capoll dt ſeruit. R. P.c. 3. 2. 5O.& c. 4. /. 9 1. Chopp. de juriſd. And lib. 1.6. 9. nu. 1.& de doman lib. 1.tit. 7. num. 7. Concilio Gallicano Anno 15 60. coacto legem renovatam, ut quibus vectigalium jus ſit, terreſtres vias reficiant,& ad inſtantiam Mercatorum ligerim frequentantium dominis teloneorum injunctum, ex vectigalib us perceptis agge- res fluminis fulcire,& curare ne navigatio deterior fiat, Chop. d. c. 9. in notu margis. ſumptibusq́; percipientis vectigal portus purgandos eſſe tradit, Ruin. conſ. 16.n.I7. vol. 4 Quòôd autem Anonym. ille in conſ. ed t. in cauſa F. contra M. c. 4 tit. 3. num. 7. ſæq. pro amico, ut ajunt, reſpondendo domino telonei proxim éadſtantes arbores, refuſo pretio carundem cædere licere ait, ratio ab eo adducta, dieweil die Erbaw⸗ ung der Zollſtraſſen/ dem gemeinen Nutzen zugutem gereicht/ non arguit: ngu⸗ lari fiquidem jure receptum, ut Princeps ſummus ex juſta cauſa ob publicam utili⸗ tatem rem invito tertio eripere queat, P. Gilken. in l. cauſas, uu. 11.. de tranſatt. 4fen. de urbitr jud caſ 48. n. 9. Gail. 2./ 56./. 1. quod ad inferiores ipſo& quoſyis domi- cellos beneficiario jure jus percipiendi vectigalis habentes non debet appl Gabr. omn. concl. ib. 3: rit. de jur. quæſit. non tollen. conel. z.u Il. Boſſ.tit. 1. de printipe, Princeps ſoluss in pr. Si tamen generalis conſuetudo, de qua ibid. Anonym probati po. ſet, de quo valdé dubito, ex alio capite d- aſſertio vires caperet. 2) Publicavia ur . dicatur, requiritur quòd ſolum ꝑubli ſit relictu. i ihus diſtinct um 5222. aheo, qui jus publicädi habuit, Berraz. conſ. crim. 4701n. 3.Aus ublicè ea- lafta A F aSeelTr e Dee ene 7ee i De pabl Idem d heaum, 3 3 tur, ad civitatem ducar, l. 2.§. viam publi am, ſf ne quid in loc. publ. Hem d. lol. 1 Er ſea. Cawalc. dec.; n. 65. Knich. de Sax. non provoc. jur. verb. Ducum Saxon. 6.] vnea 180, Surd. deciſ. 4 z. nu. 3. E 4. Ce Barz dec, 1 56./u. 1. Liberaantemmita la- 1 ü 88 relinquenda cſt, ut nemini ſnecanſenſn Principisinea al quid ædificare, auta
upare ſit licitum Caſt 2, it de via ubln. 3. ut net plæ- Qceupargſit licitum Caſtrenſ. in! in.de uſucup. Boſ tit Ae Viarut. k ſcriis.
g
licari,
ahxili ult zen. n en la 1 na aauſſzg lertlter I(exid direobi luas.z rneakesin lrandti seuuſtar 4 fu 4 dcotmilla ns mäialin liggßu⸗ d lhſen llaila: h M dlhee, ützazin Venpent, uz n mn, dierlamin 9'
dtim ueyi oeges letpor uezegut d dwpar iamunin a tunui 9 nyr. Vt.
nype 6
d dehe

*
an u
— bu ers KKeaplhis
ieduſe 1Ldenmainn
absf euigän 43. 6 Niraa a da J an lgtgga 7 i ehulaclne urre uurra mactet at codieuli mſe ul 1: Lunanm
4
1, 1KS lun,
5) zer K. ac inlaln
434,1 1lb ta 0. coa 1, t, K räulkaum n und üuxena deteci a Hhlg'dn
da 2 utunn
nes RA un nino t E cHrbätendn 1 0le a Srkacſ
1 1I S. * 1aLubſule 1 m e h dr n untkänal 6 eraalkldolt'en 4 otoplädt 1 1 nmue 5 4 1 WpRläf n 8 7 arh
A us
42 *
9 Trkrabhnine 4 78 2 Durum Gi
. 11— 1
concludit Barz. d. dec. 156. u. 2.) eam lib ertatem m
cinus ſervitutem tranſeundi debet, cujus do
D. Henrici Klockeft.
D. Henr n8 ſeriptio longiſſimi temporis[ſecus enim de immemoriali Boſt Bero. eonſ. 138.
It B4 ,d. 2.) SEa utare poſſit, Bertaz. conſ. crim uum. 7. cum viæ in commercio privatorum non fint, arg. lpraſer. C. de oper. pub. hinc guoq fit, ut ab univerſitare vendi non poſſit,
Fr. Bec. vonſ. 1 per tor. Claud. in aadit aa iBertaz. con,. 393 lir. b. Alex. Raudenſ.dec. 11 n. 17. G 26. fi tamen deſtructa ſit, ager
tel minus invitus cogi poreſt, Natt. conſ- Gu.n. 6. Bara A. dec. 156. nu. 17. hoc tamen adhibito moderamine, ſi alibi via com. noda licet prolixior non pateat, Boeër. deciſ.; 22 1n. 11.& domino pretium ſolvatur, Odedo deciſ. 10 5. uu. 7. p. 1. àA!) Florente Repub. cenſorum ea functio erat, ut nuasſternendas in urbe ſilice, glarea curarent, extra urbem lubſtruendas, margina Ksfélocarent, Liv. lib.. decad. 5. P. Greg. Syntag. 3. c. 13. uu. 4.& olim propriis magi- l⸗ 22 S 62 149 tatibuscura viarum, qui obinde curatores carundem diceb atuf, L. ad curatoris, 46.
—
₰
ui vias, I. F.de damn. inf. 1 2.§. ſed es/ curatores, ff. ad municin commiſſa fuit: poſt- nodum totam illam cognitionem& curam Prin cipes ſui juris fecére, e. 1. uæ ſine-
ni 2 S AhrBehde
nantib
be obligatio
nal Bologn. onſ.5z. nu. 2. Camil Borel. de reg. cat hol. præſtant. c.7 nu. 10. quia nullo ex- lente rectigali, in urbe, quilibet ſecundam Propriam domum reficere viam com- felſtur, 71I.H.; FrAe vin pub. Bart. in! per Bythiniam C. de imm. nem. conced. Gæ. de§. K. 1n. 46. Chaſſan. in conſuet. Burg. rubr. i. verb. Arotòs icelles, nu. 8. Horat. Carpan. luſtat. Mediolan ¼. 2 c. 271. n. 8. Saiſ. in conſ. Turon. tit. 7. art. 4. circ. priuc. Rmyl. Ferret. mſ7.n.4. Gerh. Maynard. deciſ. 59. nu. 1. lib. 4 4 quo onere nec Eecleſia, l. ad inſtru- imem, C. Ae§§. Eecl. Novel. 1; 1.c. 5. nec prædia Prin cipis, l. a⁵ſtt. C. de priv. dom. Aug. tm teale ſt, Sarz. in A.l ad inſtructionem, per tex. in l. ſi pendentes, 27.§. 3 ide uſufs im- nanitatem habent, ideoq; uſufructuarius, d. 1.27. Emphyteuta, l. z. ib:: publicarum funcinaum, C. ejur. Emphyt. Maritus qui ædes dotales juxta viam habet, l. 5 de- inpenſin remdotal. fact.& conductores ædium, qui tamen diſpendium hic factum amercedem domino computant, 7. 1.§.. verſ. quandocunq frde via pub. non merẽ- iutercuſationem,& ſi proprierarius tantà laboret inopi, ut oneri refectionis im- natſit, domum capi& arreſtari poſſe ſcribit, Chopp. de juriſd. And. lib. I. c. 9. circ fin. In ſckectione pontis à C⸗ Ahe.2. ſic diſtinguitur: aut pons talis eſt, qui debet cuſtodirià Toparcha civitatis, Kconfeniens eſt ut ſumptibus Toparchæ reficiatur: aut in viatorum commodum, hetundwe comparatus eſt, tunc, ſi omnes eo utantur, omnium impenſis reficien- Us elt; ſ
38 feret, I. ſecundum natur am, r. de R. I. e) l. fs. C. de imm nen. concea. Chop- Im. A.c.
ibusin territorio ipſorum illatum eſt, obligant.(1.) Quxcunq; obligatio jure filiprodita eſt, ea pro valida& ad producendam actionem habili reputatur. Ta- „ qua Domini adrefuſionem damni tranſeuntib ds pereurumter-
222* Ceccccc 2 4 rito-
vol. 3. 393.

“
1124 Diſcepratio de Jure Vectigalium,
xitorium illati adftringuntur. Minor propoſitio inde probatur, quoͤd eæ obligatſo- nes firmæ fint, quæ ad aliquam quatuor cauſarum ab Imp in§. ſequens diviſp, Inſt. e opl enumeratarum referri poſſunt. Sed hæc ex quaſi delicto promanat. Ad quã obli. gationem inducen dam duo conjunctim requiruntur: 1. Negligentia. z. Quderea negligentiaaà jure civili ſit introducta obligatio,tot. rit. Inſt. 4e obl. qua q. ex del naſc. illam, 19. C. de collat. Bocer de regal c. 2. n. 7. Negligentiam committunt domini, qui latrones&prædones impunè graſſari ſinũt, l.;3 ff de off præſ. l... in ſummasſf de hu qui dejec.& diligenter invigilandum Ducibus,& militibus, ur provinciæ,& lubdinl in ſecuritate& pace ſerventur illæſi, 7. 2.§. 3. G 4. C. de off praf. prat. Afr. l.l. C. delin. G itin. cuſt..i. C. de falſ. mon. Heęc culpa omiſſionis adeò in jure noſtro exoſa eſt, ut de- linquentes ad reſtitutionem damni occaſione culpe illius illati obligentur, é domi- nus, 23. J. 2.. ne quid, 7 de incend. Et quamyvis ad textum 4.. 7. reſpondeni poſſit:ibi ob delictum non in omittendo, ſed committendo, quia ſcil. poſſeſſores naves diri- puerint, puniri: velideò poſſeſſores obligari, quòd expreſsé ita jure cautum reperia- tur. Obicẽ tamen hunc facilé removebimus trità illà Interpp-regulà: Omnes inad- miniſtratione publicà delinquentes omittendo teneri parti leſæ adintereſſe, 1.2.C. de admin. rer pub. lib. 11.1l. quemadmodum, 29. 5 fin. ad E. Aquil.l. un. f. furt. adv naus.
caup.!.En. f.de Lar.& extraord. cogn. Soc. ſen. conſ. 273.u. 6 Vol. 2. Burſ.tonſ. 13 3 2..Do-
0
mini autem territorii ratione officii ad tuitionem territorii devinciuntur, jam d jur. quadrat itaque in illos jam memorata regula.(2z.) Qui non facit id, ad quodra- ratione officii tenetur, in dolo eſſe putatur, 7. dolus, 44 f. mand. c.. diſtin. 6. Cra- vet. conſ. 13 2 1. 4. Dolus autemn emini patrocinari deber.(z.) 81 non tenentur Domi- ni reſarcire damnum, non datur ab eis plena ſecuritas, utpote quæ- in caſu ſpolia⸗ tionis omninòé inutilis eſt, Anonym. in conſ. 75.111 col. I. Spir. impreſſ. Qui autem e- curitatem promittit, efficere debet ut omnininò à læſione ſecurus quis reddatur, Ann. Corſet. ſingul. 333.& imperfecta diſpoſitio àjure abhorrer, 1 4.9. hul in executio- ne. 8 5,in pr.&§. 4.de V. O. 1.4. f.ſiex noxal. cauſ.agat. Zaſ. 15. num. 1 9.(4.) Equitatis norma ubiq; ſervanda, nec pœna delicto gravior imponenda eſt, Deui t.25. Chaſſin
conſ. Burg rubr. 4.§. 8. Verb. ſera ramené,& reduict. n.4. Pœna autem commijſſſi, quã o-
mnes merces tranſeunti ob factam fraudem circa minimũ vectigal auferuntur, gra- vior eſt delicto, niſi domini hoc incõmodo afficerentur, ut in caſu ſpoliationis pere- grinantibus prerium rei ablatæ reſtituere cogerentur.(5., n, conductum dedit, ad reſtitutionem damni tenetur, aut id ex eo fit, quöd ſtipulato eam promiſitaut ob non ſervatam ſecuritatem eapœna & eum der dz Gelaidt nimbt/ de rependendo damno nihil tatem non præſtitam cödemnatur Dominus. Securitatem autem præ nd iamſi ea in pactum deducta non ſit, A.. 1. f.in ſumma, Zaſcd conſf15. n.38-iͦbun 9. tior faltem cautela eſt, clim peritur ſalvus conductus.(&.) Huc facit com, aſſertio, Dominiũ ob receptum vectigal ad reſtitutionem condemnans, Bart.¹n 5 ne quid Bald. in c. I. 8 March. de his qui feud. dar. poſſ. Cæpol. de ſerv. R. P. tit. de via.².— 2 Chaſſ in conſ. Burg. rub. des juſtices,§ 4. Verb. indire. n. 1 2. Saiſ. in conſ. Turun tit.22 Paris de Puc. de ęynd. verb. robaria nu 2. Coler de proteſſ. exec:. 1.C. 2. 2. 29 5. Schnei 4 apoſtil. ad tit. C. de vec.& comm. Petr. de poteſt prin. c. 10.1/.38& er. Ae ſi 2er an June 44 583.P. Gregor. Syntag. lib. 3.6. 3.2. 7. Forſt. de iuri/d. Reman, p. 2.54. 54 Celn uſ 34. Reg Cat hol praſi. c. 11:n. 55. G. Pap. conſ.6 hu.3. Brun, onſ. 127 fol. 23. Derde
„erur. Ioitur ob ſecuri- agitur. Igitur
Im. 6.
) Si Jominus, quiſalyum afficitur. Sedinter Dominu
ſtare debet, et-
Vom p b gumal. dulaſ unſt vna nunin unlun an ſaur At 1 dominosac lganſer Agarn wantesin enhir Ajemahd u. Gdet h Gered tertattun loscalas! decondüti Sed qlon dum 4 zon gaaf a ducen 1 78 s ndn bavlln mecitdo dugugdt ddnetr 1 Inpol Ät tind. euuie dcondr go daneratio 1 nuubte

1,
818 unmt fer Aquad äln Murunt 1 A 3 dn 4⁴.)— 8 an an
— —
—
M 6 abl tet M
—
— ——
na
1
Luün 1e wonae
1 8 à 54C,4 A uu hl ſ boabatt nüfnat
one alg al ailgg
vundig n freat
ürrenco ai plühnz 7,Jodd eer ujuteagerr ustiti I degitinun tendo tel agf i Haba l SLf dluſzttu aan:7 D 1rſsgun irionem itentam o ltegul(untmahebr
lah.
.
1.ld alah
rocinai d unban cna ſecl&n ewidn „t hanat auinnd ersgtn, ddoiid rA ſäbtna. 1 4ℳ ager errior Be utn naui auenari d3- 8„ 2 chuans
mmdtc. 1 K6mm 6 deelet 2 dhräu * auigt 4 3 A* Fetukt 9 me Kerkel „ † 8 l 1 0 1 9 m bn 6 3 5 1 S 4 nad
1.4 1 lret 20 in 1 nuthu 1r bM 4 A 1 am n nilr 3 331 39 3 „u“! 8„A M prul. C 4 14. g
4).
„ u,
b DP. Henrici Klocken. 1225 n5.Cern. conſ. 81.u. 15. vol 3. Zaſ. conſ. 14. ⁰. 8. Tmyl. Ferret. con. 2.2. 5.6. Pap. dee. 413.
211. Gram. dec. 89 3.n. I. vol. 2. Cacher. dec. r3 8.2, 24. Wurmb/ rit fin. ob/. 6. Mynſ. 5 obſ.
Jo Gail. 2.06. 64. n. 4. ubi hanc opinionem, ſi vedigal ſolutum,& ſal vus conductus peti-
us non ſit, veram exiſtimat, Henr. Roſenth. de feud. a.. concl. 2 2. qui ait, ſe meminiſſe ſe- undum eam in Camerãâ Imperiali ſæpius judicatums, Chopp. de iuriſd. And. lib.1. e. 59. n. 1.
Miatreſtum antiquiſſimum Parlamenti Pariſ. refere,& Imp. Frider. III. in Reform. Mogunt. An. 1441. Statibus exhibita in declar. 4. art. 9. non pręvià ſolutione vectiga- ls, dominos ad damni reſtirutionem condemnandos cẽſuit, Diſ. latiſemé Henr. Bo- ar eleganriſſ.tr. de regal-. 2. /. 15 6. C& ſeq. quem, licet ſubobſcuré, ſequi videtur Andr. Nich. de Sax non prov jur. verb. Ducii Sax. c. 5.. 18 5. G ſeq. fundamentum præcipuũ collocantes in R. IJ. de An. 1 159.§. Damit dann die Obrigkeit/ ubi diſponitur: Wo
ferrvon Churfuͤrſten/ Fuͤrſten/ Staͤnden/ oder einiger Obrigkeit/ die ſey wer ſie
woͤlle/ jemands Geleid gegeben/ vnnd der jenig daruͤber auff derſelbigen Thurfuͤr⸗ ſten/ꝛc. Geleidſtraſſen thaͤtlich ergriffen/ vnnd beſch edigt wuͤrdt/ daß der Standt/ ſoſolch Geleidt gegeben/ nach geſtalt ſolchs Geleits/ dem beſchedigten ſeines ſcha⸗
dens erſtattung zu thun ſchuldig ſeyn ſoll Conſtitutionem hanc novam, proindeq́;
Adalios caſus haud extendendam eſſe ajunt, maximèê cm condirionaliter conce- ftaſit, conditioneq́; deficiente, amplis non ſubſiſtat, l. quib. 40.§. 2 ff. de cond.&de- nan. Sed quomodo nova conſtitutio eſt, quæ jus commune repetit? ex quâ argu-
mentum à contrario ſenſu, ad correctionem alterius juris, nectere non licet, Da. in li fde off ei. cui mana eſt juriſd. Corn. conſ. 42 1n. 15, vol. 2. G conſ.13 3. num. 14. vol. eod.
Malvaſ. conſ. 52.·„. 53.
7 8. Indifferenter tamen Dominus ad reſtitutionem condem- mndus non eſt. Quid ſi enim ea ſit potentia latronum, ut iis reſiſti nõ poſſit, avel mercator viam inſolitam tempore inſolito capeſſat?£- quum erit dominum ſervare indemnem; licet recepto vectigsli igno- nantia, qud neſcivit deprædationes illic loci fieri conſueviſſe, ei parüm
patrocinetur.
4) Impoſſibilium enim nulla obligatio, 1.185 F.de R.ILBala. in l. ſideò, G. de his muil ut indign. Parus de Put. de Synd. verb: robaria, n. 1. l.1. 1. ff ſi fann. furt feciſſ. dic. idꝗ́;
sommuniter probari ex Panor. docet Colér. de proceſſ. Iic. 2.n. 297:unde tépore belli actio contra dominum ſilet, Carpan. ad ſtat. Mediolan. c. 37 5ο νu 8 5 †. z.nihilominus adexoneratio nem conſcientiarum Domino omni vi adnitendum eſt, ut reſiſtat ir- ruptionib. prædonum, aliâs de damno tenetur, Perſon de gabel.n. 51. 5) Maſcard. 4eprobat concl. 473. n. 3. G concl. 834 nu. 23 1.1.§. 1. fde his qui dejes indeque deciſam ftiſle controverſam Florentinorum,& Ubaldinorum, qui promiſerant vias ſecu- tastenere, ut de damno in viis inſolitis illato non poſſit ea promiſſio intelligi,
Wyn6.70. lib. 5. Gail. z. ol,ſ, 6 4. 1I. Marcel. Cal. de mod. art. gl. un.§. 2.2 659. Aſin. de
grecut.§. 9. c. 55. n. 3.-.) Nihil intereſſe, an de die, vel nocte damnum patiatur, 419.7. 2.§. 4. C. de off.praf. Afr. adſtruere conati ſunt, Ripa de peſt. tit. de praſerv. remed. ver accedo nunc. n. 46. Corn. conſ. 1.n.. vol. z. Marſil. de bannit. verb. Villis, n. 10. G 4 Sed benignior videtur ſentétia dominis territoriorũ favens, arg. l. 1.§ 18. ff. ad C. Lilan. 1.3.9. 6. Pariſ. in d. verb. Robaria. n. 4. Rom. conſ. 7. n. 5. G 6. Cacher. dec. 8 8, nu. 11. ahs Barbat. Dec.& alios videre licet. Horat. Carp. ad ſtatut. Mediolan, p. 2. d. c. 37 5. n. 20.
. Ceccccce 3 G77.

4
asz6 Diſceptatlo de Jure Vectigaltum, e 77. de ſe enim queri debet, qui nocte obſcurâ ſe latronum inſidiis exponit: vetu- ſtiſſimum rei judicate exemplum videre eſt apud Chopp. de iuriſd. And. lib. 1.4,c,59. „. 2. ubi Curia Parifienſ. determinavit, Comitem non teneri mercatori, qui poſt oc- caſum Solis ſe viæ commiſiſſet, ablatam reſtituere pecuniam, idq́; congruerejuris authoritati ex Bart.&& Capol. ibid. alleg, probat. d) De eo qui ſcivit, nec prohi- Puit, cum facultatem prohibendi haberet, res eſt expeditiſſima: is enim prædones fovere,& culpæ eorum particeps eſſe videtur, c. dilecio filio de ſent. excom. in 6. 1.v. domus verõ, G. de falſ-monet. Novell. 13 4.c. 4 Bocer. de regal. c. 2. uu. 1 59. ver.eſt& alius Boſſ. de dam. dat. num. 6 Axze ved. ad conſt. Regn. lib. 8. tit. 9. l. fin. n. 8. Coler. dec. 189,7.4. Cæterlim ſi ignoravit ibi committi rapinas, excuſationem meretur, non percipiens vectigal, poſt Antibol. Schur conſ. 2. n. 2. cent. 2. Veſconſ 17 0. nu.. Hoc ſoluto, culpæ ſuæ adſcribat, qui vias regias diligentiuis tutatus nõ eſt, ex Parid. A. tr. àe Gna verb.
robaria, n. 2. Schneid.§. item ſi num. 4. Inſt. de oblig. qua ex delict. loh. Kopp. dec. 37. num. 9.
quam æquiorem dicit, Coler. deproceſſ. exec. p. i. c. 2. n. 29 7. Advocat. Anonym..n7.73.
col 2,5. 532. Ideoq; ad fines finia territorii cuſtodes mittendi ſunt, Axeved A-lor.
num. 14.
8
mitis,& Status Imperii ditione damnum paſſus ad reſtitutionem ablati contra dominum territorii agat, antequam verò ſententia feratur, aut quæ lata eſt, executioni mandetur, Keus in fata relictis agnatis ſucceſ⸗ ſoribus concedat; ubi graviſſima movetur dubitatio, an inſtantia inſuc- ceſſores tranſmittatur, vel contra ipſos executio fieri poſſit? Et licet ne- gativa opinio æquitatem præ ſe ferat, affirmativæ tamen quamplutes fa-
tiones adſtipulantur. 1 Lucem quæſtioni noſtræ præferet, ſi pauciſſimis, quatenus heres ex delicto defuncti teneatur, recenſuero. Jure civili heres regulariter non tenetur ex delicto defuncti, c. un. C. ex del. Jefunc. niſi ipſo jure à lege viventi ſit impoſita pœna,§. quod a. ait, f. quod quiſq jur. vel ex dolo defuncti ad eum aliquid pervenerit, dun. I. ſi ipſa res, 18 ff. quod met. cauſ. Cæſ. Bargal. de dal lib. 2. c. 1. di viſ. 7. /.. 14. G ſer aut lis cũ defuncto conteſtata ſit: quæ enim morte vel tempore pereunt actiones, udicis in- cluſæ perpetuæ fiunt, l.omner actiones, 13 9. l. non ſolet, à 6. de R.I, Bargal. d. lo. n.17„JPiv. dec. 6. n. 8. In publicis aurem judiciis ſi lis conteſtata cum defuncto,& condemna- tio ſecuta ſit, heres defuncti obligatur, exceptis Majeſtatis,& tepetundatum u ciis, quas etiam mortuis reis, cũ quibus nihil actum, in heredes exerceri placuit, 1 judicioru, z0o fde accuſ. us Canonicũ heredẽ, licet ad eum nihil pervenerit, ad reſti- rutionem compellit, c fin. de ſepult. ẽ. literis, de raptoribus, c tua nos de uſur non tamen ultra vires hereditatis, Viv. d. dec 6. n. 1. Cav com. contr. com. 7. 64 6. v. ſed contrarium,
Grat, diſcept forenſ.3 4. n. 8. Cow. lib. 3. var. reſol. c. 3 n. 8. verſ. ſed nthilominus,& manl-
feſtẽ hic à jure civili diſcrepat, quicquid in cõtrarium poſt Molina. tra dit Covar. 8 3 nu. 7. verſ. Vel quod forſan verius eſt, quem reprehendit P. Barboſ. in I15.na.g2 f 6 jud. Et in terris Imperii jus Canonicum civili hac in parte præferendum eriftiaie Ioan. Fab. in. ꝓœnales, n. 8 Inſt. de perpet.& tempor. alt. i 8. Fr. yiv dec.· 6.2. 4, G8 77 rax. conſ. crim. 363. n.3. cuim tangat animam& liberarionem illius, Vaſqu. ill cetro u.
79, Aliquando in facto contingere ſolet, ut in Principis, Co-
19 6. B.
Faunlnt alherr edmon wan fe 1 Lec ruliget lienprou radtzalien aasſen. aülamſuc woyſuidct agatlngu iielocor merpdä eſt mntame ahrstadau udſerwjir inn gia.u Deriaſ,0 dnſu, acltemo 1 ſnjſin deuſtemoli hdatan ar üfae aſt quc
n, 1 Wp l. 1
4 18 a Perlal A
5
diltar b auttſe uhtbus

1lm put 0np) A uan 1
4 4 1 0 41 nictt er Ai nl.
n R a , 3. 3 1 4
erculanon a m
„* ₰ bnn e 1Vhen 1 1 te d 1 4 420 el 44 dag
8
nua 1 auug
e 068s n Danan, tan
43
. gett loh rr um nl V ubentlxeuat ouamye al mfen
— —
eusinfd e hend.
eturdudi abinknna
1
Sexecuti a2 N/Mee
dirmatiſ e
paucifmj ap ettekee
eresregdl e Allultir
N
4 ug unciat er rctala Aze Swgb lt tempote 95 dnsjnr an lr,. TlMsn
ara Senle
41 ateltat?
weis Mluie 21 ruten. ous. Laer Irreiclan en eregertd Wetad 1 7 nuru ntbenu 1 m nhn Keämme 91f IdT lmuu
5 1 4. 1 ¹ 4 1343 P mtOu raruunj e, 1 2 ſaltn
pteden 1 Gom er
1 relnlel uen uſeutf er 47 Sha Dea e g
ei lge iarGum
4
meosadſtringer .◻
D. Henrici Klocken. 16:h. 27. Inthemate igirur propoſito, ſiconſtarer ‚ſucceſſores Principum, Comi tum,&c.heredes defunctorum eſſe, ad reſtirutionem ablatorum obhgaremAecſen in heredem omnia jura& actiones defuncti tam activé„quam paſſivè tranſeant,? dim heres,12 S. ded. Verſ.& tempor. l. heredita⸗, 6 2 de R. I. l. Veteru, 13. C. de contrah 6 tomm ſtip. Sed ſi in bona feudalia tantum ſuccedant, reſtitutio damni quod 8 i. nere paſſus eſt mercator, tanquam onus hereditatis, non pertiner ad ſucceſſorem feudalem, prourt in puncto determinat, Iacob. Thoming. conſ. ·1 8./. 90. neq; etiam te- netur ad ęs alienum defuncti,! ſi certarum, 7. S. Iulianus ſf de teſt. milit. A hich in c. 1 nui ſucceſſ. ten. n.⁊ 4. Peregrin. conſ. 9. /. 6. Marta de iuriſa, p. 1.6. 29. num. 25.( ubi tamen norabilem in ſucceſſore Regis ſubjicit limitationem, eum teneri, ſi antecefſor cum lummo Pontifice contraxerit, ob fuccefſſionis jus, quod Papain regnis vacantibus habet, quæ ſingularis doctrina non carebit effectu, modé edictum prætoris, quo
hec ſucceſſio continetur, integritati reſtituatur.) Fri autem alieno hæc reſtiturio anumeranda eſt. In diverſam ſententiam, ſi in Principatu, Comitatu& Baronatu quifpiam etiam ex pacto& providentia majorum ſuccedat, concedere, ex fubſe- quentibus fun damenrtis quiſpiam poſſet.(t.) Quòôd communis doctrina fit, ſucceſ- borẽ in Ducatu, imõ Caſtro& villa eſſe univerſalem ſuccefſorem, Bald. inc I. u. Ae (apitan. ui cur vend.& conſ. 202. verſ. amplius eſt ſubditus, vol z. Rom conſ. 444./. 7. 98. Boer. deciſ. z 04. hum. 4 5. Capyc. deciſ. 20. num. 29. Petra de fdeicom. J. 1 3.u. 3 86. Tuerh pra/ conſ. 3,n.31 in fin. Tiraq. de jur, primog q. 3 5. 7.17.& 18.In univerſalem au- temſucceſſorem omnes actiones, tâm activéè, quàm paſſivé tranſeunt, Guid. Pap dec. 631 Petr. Barboſ. in! 25.§ fin. num. 8 F ol. matr. Et quamyvis everſionem hujus funda- menti exinde moliatur, Thoming. A conſ. 18,1/. 86 qud Andr. de Iſern in c. I. in fin. pr. micſſe Inwect. Matth de Aſl. in pralua. Ffeud. n. 155. Caſtrum& villam eſſe quidem uni- zerſtatem, ſed facti, non juris tradant; tamen, ut videre eſt, pauci hujus doctrinæ funtallertores, quos contra communem ſequi haud licet: tum expreſsé ea eonfu- tatur per texr. in c. 1. de ſolur. ubi Pontifex ſucceſſorem Prælati comparat filio, qui ſolvere tenetur; filium autem non ſingularem ſucceſſorem, aut ſuc- uyerſalem facti, ſed juris eſſe, quam expeditum eſt. Quòôd verò ea de- bita qugin utilitatem Eccleſiæ non lunt converſa, minimêé obligent ſucceſſorem, non ed fir, quòd ſucceſſor univerſalis non ſit ‚ſed quia anteceſſor nudum tantum ulum in fructibus habet, quos nec per directum vel indirectum obligare poteſt, Al- diat reſ. 14 n. 7. eo 8. lib. 1. tum quôd anteceſſoris contractus nocivus Eccleſiæ, fi- neauthoritate fuperioris, non valeat, e. de catero, 5.de tranſact. Sed dicere, Princi- pes, Comites nudum tantüm uſum in territoriis habere, eorumq́; contractus nul- ſtatis vitio fubjacere, omninò fuerit abſurdum.(2.) Quàâ, quæſo, ratione Princi- des per electionis viam in Imperio,& Regnis ſuccedentes, conventa& capitula- nones Anteceſſorum ſervare coguntur? Fr. Fec. conſ. 140./. 18. Menoch. con 181,1/. g. Nim jun. conſ.102./. 30. de Principibus, Comitibus,& Dominis caſtrorum loquens, Tirchov. com, opin tom 2. cene.) concl. 96 eumq́ referens Bertaz. conſ. crim. 420. nu. 17. Certé ſiuniverfales ſucceſſores non ſun t, quomodo jura obligariones prædeceſfo-
Magisq.
2
epoterunt?( z.) qul ſub— 44 leatis deli um ſf. Ae ds ordin. cognit c. delictum, de R. J. in 6, demonſtratur, Pald. in!. ffde privat. Pdelict. Aare, des.7 6 z. I. Ruin, conſ. 2 1. num. 7 vl. 4, Fr. Cald in l. un. C. ex delict. Aefunct “ Kinter⸗
Antecefſoris factum, K Lore per texr. in c. Jile-

1 4 1 *¾ 3 8 4 1 1 4
1128 Diſceptatlo de Jure Vectigallum, &interdiqum de vi, etiamſi nihil pervenerit ad ſucceſſorem in dignitate, mover contta eum poſſe, tradir e 4 bhat. in d. c cuùm dilectus ‚n. 57. Menoch. in recup. remed.l. n. 160⸗Verſ. limit atur tertiõ, ex Hoſtienſ. in A. 6. tum dilectus, nu 17. 18„Jeraph. Olv. Raxaldec. 1 314,1. 6. quæ opinio in Cam. Imp. in cauſa K. contra B.[polii, An. 1608. 24. Novemb. confirmata fuit. Et in curia Franciæ ſi cum Prælato lis conteſtata üt, cogi ſucceſſorem procedere ex Fabr. in S. Pœænaler, Inſt. de perpet.& temp. ſctiptum re-
Aruunie,
3 algentla 4 9
9 im AhH! Aucn. 0. 1, 9 f Vr⸗ tſag. 84
maunemc-
liquit Marc. A. dec 76 5.Sub nomine autem dignitatis delinquere eum, qui ttanſeũ- ir ung tibus ſecuritatem non præſtat, dicen dum eſt, cum ipſa ſecuritas pro connexo jure H. N Landsfuͤrſtlichen vnd Oberherllichkeit repurerur.(4.) Pro hac ſententia erpreſſus ulenonc eſt tex. in e,ad verſus, 7. de imm. Eocl. ubi Pontifex interminatur conſulibus&rectori- mmaum ſe bus civitatum, ne Eccleſias& Eccleſiaſticos viros taliis& exactionibus grarare ad- Kobligeit nirantur; quôd ſi contraâ fecerint, fucceſſores in regimine ad ſatisfactionem com- Hdeindt, pellit, optimà additâ ratione, quõd cum in honere fubſtituantur, inanere quoque utepin mcriré luccedant, add. Affl. in c. 1. qui ſucceſſ. ten. num 4.. erſ 30. Edicta& proclamara, quæ Dominiterrarum quibuſdam in uu.
locis promulgare ſolent, ut communitates damna in eorum copfinibus ennn data reſarcire sogantur, juri conſentanea eſſe, partim ex jam dictis con- nce ſicitur. 4 Sed damnum hic quemadmodum, etiamſi contra Dominum, auen qui vectigal percepit, agatur, clarè probandum eſt, nec juramentumin naili litem ſufficit. en a2) Eaquorundam habitantium in municipiis,& vicis præciput ruſtieo- nanj rum ſolet eſſe malitia,& rapacitas, ut manus furaces in viatores innocuos eorum- Miecqu que bona ſæpius injiciant: interdum innato odio ita vicinos perſequuntur, urnul- ai urſur lum non offenſionis genus in eos prætermittant. Quorum improbitatem ſilupe- nuix riores eo pacto, ut dictum eſt, retuſum eant, iniquo edicto ſe gravari querunturpœ- a., nam imponi communitati ſine culpa, contra c. z. de conſtit.& alienum delictum eam uum Kri luere, cum divini humanique juris ſit, patrem non portare iniquitatem filii,& ant- degicge mam, quæ peccavit mori debere, Deut c. 24.v. 8. G Exech. c. 18. V.I71. C.ns hatee nadlan, fil, C ne uxor. pro mar. C. ut null. ex vican. pro alien. vican. deb. lib. I1. tum verò progra ſinauſ, matibus hujuſmodi ſaluberrimam juris ſanctionẽ, quæ delictum non imputat um- O verſitati, niſi deliberato,& communicato co nſilio,& convocatis ſolemniter omni- ufn— bus, id perpetret, Guil. z. dep. pub. c. 9. u. 4. Mynſ 4.06. 79. Ca valcan. des. 1.27. 4 4 4 Dudle lib. j. Bertax conſ. crim. 45. nu. z. ⁵ 4. Tob. Non. conſ. 46.,1. 10. Quæ ſingula non Llen Aseauſt, injuſtitiæ videntur continere ſpeciem, niſi certum eſſet, utilitatis ſecuriralc 9(uo publicæ cauſa ita potiſſimùm ſtatui: tantus autem favot eſt publici arhe ec.alai commodo& incommodo ſemper præferatur, quemadmodum defen len diſb. dunelme edicta ratiocinatur, Caſtrenſ.in I. omnes pop. in fin. f. de Juſt.& jur tum certè, 8 far. darlcc mel malus, ſemper præſumitur talis,& ex quo incolæ alicujus com mynien Llunt dee an tis, rapinis,&c. ſemel ſe dedère, mala præſumtio contra eos generatur, 5 b 19 2.. dar ten tivé aliquem delinquentem puniri poſſe in terminis docet Cacher. oeciſ. ubic⸗⸗ Ting quemadmodum& in alia quæſtione occiſum quem præſumimus à vicims Jhan däu ſat daver reperitur, Menoch. de arbitrar. caſ. 394. 2um. 54. Gomez. ad I. Taun iaas il. tecei 56. Gutier. prad. quaſt. lib. 4. J. 27: num. ſ.& ſuprà aſſeruimus, aliquem e,imum ſa- huane, Iato puniri, ſi ſciat,& nõ prohibear, add. Clar. inprax. erim I 4. 33. 2 tutum a

7 mr. 1 1 baaai anterug cmnuhe 8 GRaniuga doresinte atn lann dar 4* 6 1 162 1an 4₰
mozt
A4
uehod Wiam gürt tutned mneomnan enenel agiaſalim
ſmodun abcomhum
erodand anrtſchnd
n manit eittein i
usfurat MImuee
4 0 Odioſ y EfSn,a.
mttaat ☚ näurnl he
— rjuice Imßm.
auac4 un men arem ac wo umaiih 4 428 1 aealsutemin mi de Auud 3 wzrunne Kuan lauüluert 5 ua w ui n 44 1 Venun⸗ ulau e uncel rtruis 1 4 1 Ir Wm Bsli⸗ jrin 1 un
mni S haite
nted ei, du, b N
1' Tnmulw „. 2 Mr w 4.7 baltua
3: 7 pühis wtha 1 7.
meage
ueru
D. Henrici Klocken.
nutum, inpr. ſed damnum ab ipſis habitantibus datum cenſetur, C. de Fabric. lib. It. ‧.fin. Cad. de nawvie. sod. lab. Kim. Sen. conſ.3 91. n. 1 3. Velſaltem ipſorũ negligentia contigiſſe ex Calcan. conſ. 6 3. 3. Menoch. caſ.3 4 5.u. 15. cim curæ habi- tantium committatur ſecuritatem loci ſervare, per Bart. in l.ne quid ſf. de incend. ruin. naufrag.& valere ſtatuta, de quibus nobis ſermo eſt„pluribuß adductis probant,& communem dicũt, Iaſ.in l. de quibus, nu. 5 6. G ſeq ff. de legib.& alii, quos allegat& ſe- uitur Cacher. d des. 8 8.2,1 8 Bero. conſ. 213. 1. 28 vol.3. Menoch. de arbitr. d. caſ. 34 5,2. 14.&ꝙ /*. Horat. Carpan. d ſtat. Mediolan, p. 2 caſ.37 5. 1 1. 1². Quia tamen rigo- vola eſſe non deſinunt, Menoch. d. loc. num. 1 7. ideoque ſtricté interpretanda ſunt, ut addamnum reſarciendum abſentes,& quibus negligentia imputari non poteſt, mi- nimé obligentur, 3. C. de tabular lib. 1 0. I. 40, f. de pœn. l. 1. C. de falſ. Rom. conſ. 7. n. 9. Glo. Deinde, ſi ſpecialiter quis cuſtodiri faciat in quo damnum con tingit, nõ po- tetillud repeti ab ipſa communitate, qui enim tenetur ad cuſtodiam rei aliene, re- leatur per ſpecialem cuſtodiam domini, Bald. in rubr. O. de poſ.l. in. C. de pat. conu l. naitus, 2 1. C. de procur. unde ſiviator deponat valiſiam apud hoſpitem, civitas non tenetur pro ablata ea, Marant conſ. 42. num. 10. quem benòé ad propoſitum citat Oswalsan. deciſ. 2 1. num. 12. lib. 5. 5) Idque propter culpam omiſſionis, quæ nntumhis imputari poteſt: juramentum autem in litem affectionis tum, quando dolus concurrit, locum habet, l. I Fex fact. tut. adeòë ut ſi in libello non exprimatur, dolusomniné exigi nequeat, Plot. de in lit. /ur.§. 50. n. 64. Schurff. conſ. z. nu 4. cent. 2. Gail. 1.,06/G4. /. 8. 9. Ioh. Köõpp. 7. 37. nu. 14. ubi communem profitetur, G& Anonym. il gyir. onſ. 7 5. 53. col z. Contrarium tamen ſidamnum inferriſciat, nec prohi- beat recté cum Bocer. de regal. c.2. nu. 160. aſſerueris eſt enim tali caſu quaſi ſocius ctiminis, ut juramento probare poſlis, ac ſi contra ipſos prædones ageres, ſi quan- 4Cand. vi.& niſi ita diceremus, delictum domini impunirum maneret contra, 1.7 ungian 8.§. 1. ff. de jud. Quod ſi vi ſtatuti probatio hæc irregularis damni; contra tominum& civitatem admirtatur, nonadmittuntur adjurandum, niſi qui ſint o- nniexceptione maj ores, poſt Iaſ. in l. admonendi, n. 109. ff de iureiur. Hyp. Mar/ ſingul. S39. vid. ad hanc mater. Carp. ad ſtat. Mediol. d.. 2. c. 371. u. 1. Bero. conſ. 213.2. 6. Vol. 3. Aſn deexecur§. 9. e. 55. num. 65.
81. Circa cauſam finalem vectigalium hoc deniq; obſervandũ, nonniſi publicæ utilitatis ergò inſtitui,«& ceſſante, ſeu remota impo- ſitionis cauſa, ipſum quoq; vectigal removeri debere. 5
a) Quod jam antè in principio hujus diſput. concl. 4. inſinuavi: hoc adjiciẽ-
„₰
dum, ectigalia injuſta non cenſeri, etiamſi ad ſummi Principis utilitatem ſalté in-
11²9 l. iurepro viſum,;.
. 84..„.471*.„ 4„„ 7z) ſituantur;cum enim nemo propriis ſumptibus militare tenetur, c. ita nu ac illud,§. 6,28 s. I.& ſecundum naturam ſit, onerum faſtidium, alicujus commo di fruitio- nelenire, l. un. g pro ſecundo, C. de cad toll lib. 10. l.in.. 3. de furt.& eum qui pro omni- ¹.. 4......„../ 55 dus vigilat, præmii loco ab omnibus ali quid accipere, e. cum ex oſſic ii ſui de præſcript. **.«* 3*„* 5. 7 ·* 5 7 Greg. Syntag. lib. 3.c. 3.n. 1. ubi dicit Principem ſponſum eſſe KReipublice, qui me- ⸗. 72; In Ir Aa titè fructus dotis lucretur, I. prooneribus C. de iur. dot. nec minus ob publicam cau- .„„„ 2 N; 1. am hoc vectigal, quàm ſi ob cauſas, d. concl. 4. recenſitas ſolveretur, inſtitutum di- eitur, Suarez. de legib c. 1 5 n. 2. lib. 5. Mut. Surg. in annor. ad M. Aut. Surg. de praf prat. 6.16. nu m. 15. 5. 340.& quod notandum eſt, hujus vectigalis juſtitia non pendetex +„ /21 7 2 Ddddddd uſu,

13G Diſcepratio de Jure Vectigalium, ufu, ut ſi malè expendat id Princeps, peccet, quamvis ea, quæ ad opera communia deſtinantur, debeant converti in talia opera, aliàs in acceptione&retentione com- mittetur injuſtitia, Idem Suar. d. loc. num. 5. 5) Cauſa legitima omninò requiritur ad eſſentiam vectigalis,& quidem que ex indigẽtia profluat, proportio n. inter quã- titatem vectigalis,& ipſius cauſæ exigentiam, juſtitia vectigalis eſt, ut ſi neceſſitas t, ipſum vectigal, utpote cujusjnſtitia in proportione ad canſam conſiſtit, ceſ-
ceſſe ſit, c. cum ceſfante de appell. Tiraquel. integr: tr. ceſſante cauſa, Dd. in! cum pater, S. dulciſſimi, ſ de legat. 2. in terminis Gu. Pap. conſ. 150 n.. Bonif. de furt. ſraudu- boſa,n. 28. Paul. Fuſc. fingul- in utroq jur lit. T. n. 145 Acac. Enenk. de priv. lib. 3.c. 11n. 7.
₰
unde Gapitul. Loth. art. 13. apud Haimafeld. collect. conſ.& conſt. Imp. p. 119. Nora& in-
juſta telonea appellantur, ubi funes tenduntur,& cum navibus ſub pontibustran- ſitur, ſeu his ſimilia, in quibus nullum adjutorium itinerantibus præſtatur. Wann einer Zoll ander swo hin thut/ dañ er von Rechtswegen gehoͤrt/ der geneuſt Wu⸗ cher/ vnd wann man ſeiner nicht bedarff/ ſoll man jhn abthun. Welt. Reform. Rayſ. Sigiſm. c.. n. l. Gz. Ne quis autem generalitate regulæ hujus decipiatur, planius pe- gocium explicandum eſt, interdum vectigal ad determinatà cauſam, ut exſtructio- nem pontis, imponitur,& tum ſi ad Principem ſummum illud pertineat,& alia cau- fa legitima ſubintret, non dicitur vectigal deſiiſſe, quia poſſet de novo aliud ob illa caufam inſtituere, Fr. Suarez. d. c. 15./. 7. Sed fiinferior ab eo ad actum unicum exi- gendi poteſtatem habeat, abſoluta cauſa ceſſare debet effectus: Quemadmodum
1 1] 1. 74 2 3 4. 4 A ray 5
Adolphus, Comes Holſatiæ, cum v ectigal Henrico Leoni Sax D. in oſtio Travene, „ T t, recte
ceſſe
1* 4*.* 8..„*. quoad oſtium pararet, Cæſareo beneficio indultum, licentius continuare ab Imperatore exactionem remitterej aſſus eſt, Kranz. Hifior. Wandal lib. 6. c. 26. Interdum cauſa permanentior, cum tamen actualis neceſſiras pro aliquo tempore
3—.„ 1.....—.„. z3— ceſſet, ut ſi cauſa imꝑonẽdi fuit ſec uritas itineris,& viarum Tefaclio, à qua licet ali.
1... 8. 27 4. vron-⸗ ) quamdiu cefletur tamen qull a periculum fubeſt ut atOccaſio cirérenaſcatut, ex con 74- 7
UnHafiefeaekierali5 injuſtitia nulla-refultat, ſed ſubintrat regula, quò- ceſſante cau ſaingommuni ceſſet diſꝑoſitioznon aut em fiex aceidenti, verrnherlona! f culari cſſcr, arg.l. nam ad ea, ff. de ll. l.ſ frater& ibi Caſtrenſ. C. qui teſtam. ac. pol.
ſola de iuſt. 2& jur. lib. 4 J. 5.art.; Suar. d. c. 1 5. /. 7. Tiraq in tr. ceſſan
var. in e. Poſſeſſ.3 †§. z n. 2 de R. l. in 6. Vaſqus. ill. cont rov ⁹.⁄½ 7.1. 23, Aliquando notum eſt cauſam primam ceſſaviſſa, ſed ignoratur, ob tempus longiſimum, velultrame- moriale, utrum legitima cauſa rurſus fubrogata ſit,& tlim æquius eſt ecligalma nere, utcunque cauùſa non appareat, quæ cenſetur fuiſſe legitima: e. ſuper qus uſ
Aam, 5 praterea, de F. S. Tboming conſ.z 9./. 94. Bonifuc. di. fraudulo /a, n. 3 2. Sutν‿do
Loc. n. 9.& ſeo. qui ple niſſimé hæc examinat.
82. RKité autem recteq́; a conſtitutum vectigal
quiſquis ad ſolutionem ejuſdem obl getur,& in foro co
defcaudare adnitatur, graviter peccet. 5
4) Hocided exprimo, ne conſcientias tranſeuntium, quando apert& uiti, alia injuſta eſſe deprehendunt, ligaſſe videar. Eraudace enim ecdlg. digal pern
ze cau/ lim. 12·0³.
Roc operatur, ut nſcientiæ, qul ich
G. S. 2.. 2 uod pro tur flimponaturab eo, quijus imperan di non habel, G. P ap. fingular. 726. qu0 P W — 1 T— 1,42 ectiga- nando a laicis vectld
... 3... clericis notari jubet, A ⁶. in c. inno vamuts, aum.: Ae cenſib. ſi quan m d 81 A 1 1 r] 8 2— 31 8 4( 71I1I uUt potills 111 extorfione lbus premantur, deinde quando nimis eſt exceflivum, utotrssee uct,
Plurhu rieli aulam ſe rdomitu dhrinch Keftaucat Gamnlm minu hiat Valk au denn,, Th in is. n. Wyjtae un nußan nieiuſt mektä ff. polle ſier ctum ite ytrulc torem qluc n verhe ulorena n vid at dor inte deeen ln hamenn le ie, ſin hi hes naDp
.. Cm
ateläht ſa gg aler zcac Ah 2 lchetzre 1491. 1
1
dalem

14 bumi aalazin b 1 1 enain. (at e m.
duul nten⸗ dühe 5 ſalla
— mm A thiuge
1 3. 1 1 tenlg e zuke lö nrne Kom lut putm
Nadtou ad daxuch.
elma ne ucbläiie narexir aanf jur ar⸗ aladdeten ast marki⸗ penlunnl i enure.
.
deüiſſe, a ewwrau V Led hintecd ad aumuh n.
ceſſatecch Ke CEemee UHenricoſ ic)nctlhr, dindaltan aei eihen
as ck, IM K. Jause!
en actuals So ahmene “ HIners, ln cl.nd Kalln A dlakim tt ſet am Wlenn 47 1 3Selähel 1 zurbi d eus 9 27,139. tnKtah R 8. 127,14 1 . uaxacovoric ila. iuut
8
ä
oakall 3 1 n mu sg
4
A
1 ,GSul
en Caueh— 14,† 1 9
* M, 1 4 Daus 2—
ü aliunde pu
D. Henrici Klocken,;r Net, P. de Pbald. de duob fratr in, par pr num. 37. Raudenſ.Var. peſol e. 23. u.) 9. vel ſine cauſa exigatur, A5b. in proœm decretal. Verb. Rer paciſicis, num. ob cauſam, veluti cuſtodiam itinerum„reparationem viarum
parte dominus non adimpleat, Felin. in c. 1 2. 41. quod Princeps injuſtè extorquendo vectiga que defraudare conetur, fraudem autem fraude repellere licet, ſi intentio ſimulan- is ſit damnum evitare, l. cum pater. 77,§31 Fde leg. 2. Bargol. de dol lib. I, e..n. 49.6 nterminis, prater jam allegatos, loquentes Fab. de Mont. de empt. vend. q. 4 princ num, 5. Dde Vbald. de collec. n.3 7. Everb praſ. conſ 4 5 n. 11. Sosin. in regul. jur Verb gabella. Sai- Imin conſ. Turon. tit. 7. art. 2. in fin. Cacher. des. 31. 2. 22. Thoming onſ 93. nu. 10. Dec. mstim. lib. l. c. 5. n. 15. Farin quaſt. erim. 17 2. n. 9. Tiraq. de retr. lignag. in prafn. 69.& ſa Bonif. de furt. frauduloſa n.3 1 ubi ait, Chriſtianum eſſe, ſi ſcandalum timeatur, ve- Aigaliniuſtum ſolvere, cui conentit Gutier. de gabelq. 2. n. 27, per rext. Marth. c. 5.v. 40. Martade iuriſd p. 1. c. 24. /. 48. Rend. in prompt. recep. ſent. tom. 1. tir. 1 10 1. 4. Cavendu tamen eſt ĩ Fr. Mar. Plot. in addit. ad conſ. Mart. Laudenſ. 3 9 nu. 8.a jentevectigal frau- daripoſſe, ſi ex rebus uſus proprii cauſa ductis exigatur: Si enim conſuetudine in- toductum ſit ex ejuſmodi rebus vectigalpetere, ſané conſcientiam decipientes le- dent per trad concl. 29. Nec in foro conſcientiæ tutus eſt, qui mentiendo iniquum eractorem eludere præſumit, Gurier. d. q. 2. n. 26. 5) Novum planè dogma Ang.
iſumm. verb. pedagium, inculcat: quaſi lex vectigalis non obligarer in conſcientia;
indecolorem abſurdæ opinioni mutuans: quòd legislator addendo pœnam tem-
poralem videatur excludere æternam, e. nonne. de præſumpt. tum quòd in pœnalibus humanior interpretatio adſumenda ſit: Benigniorem autem eſſe ſententiam, ſi ſta- tuaturlegem in foro animæ non ligare, Suar. de legib. lib. 5.. 3./.. ſequuntur Angel. Des ine nam concupiſcentiam, de conſtit. laſ. in l.2. nu. 14 3. C. de iur. Emphjyt. aliivé, quos alegat. Cov. in c. peccatum,. 2.§. 5.n. z. Paſg. de ſucceſſ crear.§. ꝛ8. n. 228. qui tamen pe- dm non ſgit in ea opinione. Sed in evitabilis argumenti loco nobis ſit, hamanam po- teſtatem à Divina ordinatione bendere, omnemq́; animam ſubjectam eſſe poreſta- t,& qui reſiſtit poteſtati, eum reſiſtere ordinationi Dei, ad Rom. c. 1 3. v. 1. G 2. Inſu- perq, dato Ang. ſequaciumvé opinionem veram eſſe, tota legum vis facili negocio pellum iret;ac adjectio pœnæ, que ideò fit ut majus robur legibus concilietur, con-
tratium operaretur,& redderet eas imbecilliores, prout rejectà jam dictã opinione Amente Theologorum Cov. 4.§. 5. per tot. Canoniſtarum Suar. A. loc. n. 6. uriſtarum
5. vel deniq; exigatur „quam tamen ex ſua de eonſtit. Ratio horum omniũ eſt, Iin ſubditos ſuos graviter peccet, eoſ-
Gutier. 4. J. 2.22. 2 2. i= fin. atteſtantur, adde Parlador. y. quotid. c. 3. in pr Caroc. de fo-
„. 3 4 2*.„ las. cond. ved. ꝓuaſt. 1. Marchiſel. recollect. quæſt. 7. num. I. quib. iungi poſſunt Da. paul ants citari per inductionem A contrario Ex quo elicitur, benè dici à quibuſdam, frau- datores vectigalium committere furtum; quod tamen gl. in Sachſ. Candr. art. 27.
Num. 4. lib. z eatenus intelligit verum, ut ſuſpendio necari non poſſint: cui non aſ- entior.
83. Ideoq́; non admonitus viator ad ſolutionem paratum ſe o-
4 7
ſendat, a mercesq́;, quas ducit, profiteatur; 5 cuùm autem profeſſio eõ 5 4 4
tendat, ut cognoſcatur quantum vectigalis nomine pendendum ſit, ſané
blicanus mercium quantitatem noverit, ſcrupulosà profeſ-
lonis ſolemnitate ampliũs non eſt opus. c Ddddddd 2
A Non

1132 Diſceptatio de Jure Vectigalium,
a) Non petita vectigalia an quis ſolvere cogatur, inter Canoniſtas,& Theo- logos Scholaſticos non convenit: uttres diſcrepantes inde extiterint opiniones: quarum prior minimèê petita haud deberi ſtatuit; eamq́; Iaſ.& Angel. a fortiori te- nent, dum legem pœnalem circa vectigalium ſolutionẽ omninò non obligare con- tendunt. Altera inter antiqua,& nova diſtinguit pedagia, prioris generis cum juſta præſumantur, ab omnibus ſolvenda efſe, arg. c. ſuper quibuſdam,§. praterea de V.9.In novis ſi notorié juſta ſint, idem eſſe ſervandum; ſed quando nec dejuſtitia, nec in- juſtitia eorum certi q uid conſtat, quilibet poteſt preſumere de injuſtiria,& non pe- tita, haud folvere, cum in dubio melior ſit conditio poſſidentis. Tertia opinio,ſine diſtinctione concludit legem vectigalem obligare ad ſolutionem, etiamſi nihil exi- gatur, quam reprobatà medià opinione ſequitur Hoſt. in ſum. tit. de cenſib. S. ex quib. cauſis in in Bertach. de gabel... I. eE 3. Covar. in c. peccatum, z. part§ 5:n. de raſer. Suur. de legib. lib.. c. 18. n. 6. ubi magis communem 0 c. opinionem aſſerit,& magis recepia, inq; foro anima magis jecuriorem Gutier. de gabel. q. 3. nu. 6. in fin. Quam communem
tamen limito non procedere:(I. Si certé injuſtam eſſelegem conftet. Cum enim lex
minimèé obliget, necipſa petitio, quæ lege fortior non eſt, obligare poteſt. 2.) Lim. Si conſuetudine contrarium introductum ſit, ut ſc. publicanus tra ſeuntem admo- nere cogatur, tum enimin anime judicio non obligatur viator, antequam interpel. letur, Gurier. 4. J. 3. Kaudenſ var. reſ-c. 23. n. 7. Ratio dependet ex traditis Gram deciſ. 50.n. 3. Menoch. conſ.9 8. n. 4. Bertaz. conſ. crim. 263.7. 19. aliæ limitationes videri pof- ſunt apud Gutier d. J. 3 per tot. 5) Profiteri, eſt deſignare publicano, quidquan- tumq́; vehatur, Rebuff. in l. 1 6.§. profiteri, ffde V. S. Quare in loco exactioni deſtinato publicanum eſſe oportet, ut ei deſignatio fieri poſlit, Alex. con/. 17 2. nu. 1. Vol. z. Ber. tach. de gabel. à p. 9. n. 3.& 2 2. Ioſeph. Ludov. com. concl. 1 5.nu. 2⁷ Maſſcard deprob toncl 834 n. 12. Guaz. de conffiſc. bon. ampl. 8 2. /n. 3. aliãs res non cadit in commiſlum. Dura autem videtur conditio, tranſeuntibus in Sechwaͤb Landr c. 214. præſcripta: Iſt niemandt da/ der den Zoll fordert/ der Kauffman ſoll drey Stundt ruffen nach de Foͤller/ ſo er aller lauteſt mag/ vnd iſt niemands da/ ſo ſoll ers Gott ergeben/ vnnd ſeine Straß fahren: quamvis veré ibidem diſponarur, obligationem debe adi, ex abſenriâ redemptoris vectigalium miniméê tolli. c) Quando denunciatio ad ob⸗ ligationem, liberationemꝗ; inducendam requiritur, vaga rei notitia non ſuffeit,9 denunciaſſ, 7 fde adult. Chopp. de iuriſd. And. c. 9. uu. 4. quod terminis noſtris appli- cans, Accurſ. nihil prodeſſe putavit, ſipublicanus aliunde mercium quantitatem,
qualitatemvè ſciat. Verum ex denunciatione non contrahi obligationem ſolvendi
vectigal notum eſt, ſed eo fine fit, ut quid quantumq; debeatur cognoſci queat un-
de ſi femel ſciat, neceſſe non eſt amplius ei in memoriam revocarè, lrin ſn frdtad-
empt l.fin. f.de tranſadꝛ. I. 1. 5 6. ff. de 2dil ed. Bero. conſ.16 4. nu 14. vol.3. Gutier. ibne 1
38.& ſi præſente publicano merces redæ, aut navi impoſitæ ſint,& eas ſingulas Vr
dit, ampliũs ei non ſignificandas eſſe dixit Raud. var. reſol A. g. 23 ,1. 3..
84. Tam peralium quâm ſe ipſum quis mercium detignaulo-
nem expedire poteſt, 4 easque in genere, 5 factâ relatione ad metces profeſſum fuiſſe ſatis eſt; ut publicanus minus vectigal petens; quoc poſtea ex inſpectione mercium majusa pparet, ad commiſſi pœnam:8⸗
re non poſſit. 4 4ℳ
7
1, dbe als0 4)
9 I pnr Uim
1ul)
glufgur aufueta umantut. ugtobti Mcile no ugfu rit Ecce mſcbjac Ulirupr aidebeat uem here umateria anomag lcanus i abrun.à 1966,24 um merq auk; jun miliqul lctuml
K pœn. dnarar.,
1 N dlt ex Ba- ichona Anaciend 11 o u5:
onon dülema;
Wht ap 7

. 1. ne Cu. tien Ke dteen h
mſol o mni Vuut nont 8 6 de Heuſim 2 Am a üim 5* iyntid ere delhte ton ltens dn
odug nensae eun ſan u län
D. Henrici Klocken. 1133 a) Eſtenim onus reale vectigal, ut nihil interſit, à quo ſolvatur, dummodé lvatur, l. Imperauores, 7 If. de pub.& Vedt l ſi fideicommiſſum. 0.& 1f de jud.. qui fun- aum, 12 ff. quemad. ſervit amit. Affl. in c. un. qua ſint reg. verb. veciig n.; 3. 5) Gene- nliconſuetudine Italiæ obtinuiſſe, ut non ſpecificẽ omnes merces, ſed in genere aprimantur, tradit Crav. conſ.9 6 9. num. z. Et in Germania, ubi exacté& odiosé o- maia,prout in aliis Regnis, hæc non rimantur, ſimilem obſervantiam demonſtra- edifiiccile non foret. Imô jure communi inſpecto genericam ſufficere profeſſioné, 1II.§ 3.de agnoſcend. lib. l.; de reb ered. Crav. conſ.971n. z.concludit. c) ut ſi luerit Ecce merces, quas veho: cum enim relatio fiat ad merces, quæ ſenſui ocu- brum ſubjacent, omnium clariſſima fieri reputatur deſignatio, I minor, 3 2 ffde mi- nr,Iſtirruptione, 8.§. i.. fin. reg l. 3. C. eod. Sic licèt nominatim heres inſtitui&exhe-
r Se, den,l... 3. ſm n adaridebeat, Ijubemus, 29. C. de teſt. ſufficit tamen per relationem ad ſcripturam
nen nun ſggen Jas. Lun ganmn un e eexemehräidinkt bors er eddohlreteln nüt, 10 blienuütane don f rfumxmen „NW enllearöſhaa
m. R allelmastin. . Aah.
—
— nareylan 9
„ aa Tus kemlbocisda
died e Ala ualeh ann uer.Ma Hhiia
3 Se n eatintök mn G ☛ Landrh unff 2 ldoeehü ma! 2 hſlntreen ndſ 2dr, Gum a (mctaun,
A. M .
Uh
c9.
*. Phh „„ 1— raotätndend Te e naobeuſt anehätentl 4 (al O 4. Golc— 1 1 wn Ig nt.
1. m 2 unde ne 1ͤ
he
1719 1 3 1
lquem heredem nominari, I. inſtitutio, 10. ff. de cond. inſtir. Crav. d. conſ.9 69.n. 19. Aumateria exheredationis odioſa, relativa expreſſio pro ſufficienti admittitur, guanté magis in hoc negocio, ubi de liberatione à pœna agitur?& paria ſunt, quod publicanus intellexerit, vel intelligere potuerit, I. qui ci aliquo, ff dæ R. I. in terminis Nrzabrun. ab Anguil. conſ. 10:1/. 3. G ſeq.& Signor. de Homod. Corſet. Ruin. à Cravet. lanſ966./. 6. allegats. 4A) Per publicanum enim ſtetit, quò minuês deſignatio o- anium mercium fieret ſpecifica, ciim ei oblata fuerit; pro facta igitur in odium ejus tabetur;l. jure ciwili, 24. de cond. e& demonſt Crav. ſæpé d. conſ 969. n. 20. nec pœnâ eommiſſi quiſpiam affici poreſt, qui dolo caret; abeſſe eſſe is præſumitur, quoties quis factum ſuum paratus eſt defen dere, quamvis res morã patiatur, 1.3§ 10. ff. quod uiaut clam.& ſané publicanus, qui vectigal exigit antequam merces introſpexit,& poſteainſpectionem urget, ut in exitium præcipitem daret tranſeuntem, id facere intelligitur, Caſtrenſ. inl dolum, in prif. de dol. Crav. d. loc.&d. onſ. 971. nu. 6.& ſeq. 85. In ipſo autem actu deportationis quem profiteri oportet, a quod ſiomninò non profitendo, locum ubi eum profiteri oportuit præ- tergreſſus fuerit, vel falsé rem unam pro alia deſignarit, 5moræ purga- io,& pœnitentia nihil opitulantur, c ſed merces fiſco ipſo jure com- mittuntur. d a) Non deberi antequam res in locum, ubi vectigal dependendum, pervẽ- tumſit, ex Bald. conſ. 3 72 nℳ. 2. vol.I. ſupr. notavi: cujus ſequela eſt, jus publicano in actu deportationis,& cuim res loco movetur, primim queri,& profeſſionẽ tum pri- müm faciendam eſſe, arg.I fn. 5. divus, 9. ubi: duxiſſet ff. de publ.& vecl. Rim. iun. con 616.5.20. ubs Bertach. authoritate id comprobat.§5) Vitioſa namque profeſſio habe- tüt pro non factàâ. l. quot ies, 6. ff. qui ſatud. cog.& falſa res, actus falſus, rei,& actus no- men, quemadmodum nec nummi, falſus nummus, merentur, Hypp. Marſil. l. un. uu. 12. C. de rapt. virg.& in terminis, quòd non ſit differentia inter nõ profiteri,& pro- kteri, falsé docet Pald. coε.34.n. 1 1. vol.. Bertaz. conſ erim 94 n. z1. G 22. quodno- biliter limitatur. Pone enim cuprum, pro ſtanno,& plumbo; pannos ex lino, pro pannis ex lana confectis deſignatos, ex quibus ſingulis æquale vectigal ſolvitur,
Dœna falſilocum non habet; quia ut ea detur. tria requiruntur: I. Dolus, I. nec exem 4
l N cxX ME △₰‿
0— Nlum, O. de fal]. Narr conſ 314.2. 10. Luad. Pegner. dec. 80. 7. 16. Bec. conſ. 78. nu. 16. Gramm.+ C&. 2σmε8.
.....„„ 1 5 dnſ.30.7. 8. in crim. 2. Mutatio veritatis, Ioſeph. Ludov. dec. Luz. 13./. 5. 3.& quo dal-
Ddddddd 3 teri
—
—

.“
nos congerit. Ne tamen in he . 4
cui,] 9 F.de leg. z l. abud Aufidiu„20. F a opt. leg l. qui ob rem, 35 de cond. indeb Aſn dt exec.§ 6. c. 32. n. 17. Hier. Magon. dec. Lucenſ. 2 5.. 17. Cæp. con. 3·n. 15. Farin. Inpt
„—— 531 Diſceptatlo de Jure Vectigalium, reri exinde damnum inferatur, Cacher. conſ. 6 6, /. 8. Marant. conſ. 8.. 7. G*8. ged don Aus hic nullus, Crav. conſ. 75. n. 16. G& 17. Rol. à Vall. conſ. 15. n. τ3. vol. 3. nec quiquam fiſco ex erronea hac deſignatione decedit; ldeoq́;& commiſſi pœna ceſſare videtur, foſt Cra v. cenſ. 3.2. 25. Bertaz. conſ.crim. 5. n. 24. Nec moramur falſitatem quæ actua- liter nõ nocet, ſi potentia nocere poſſit, extra ordinem ſaltem puniri, Men, de arbitr. caſ. 306./.15. hec enim falſitas ne quidem potentiâ nocere poſſe videtur, unde pœna ceſſat, Ludov. dec. Luceſ. 93. u. 47.& fortè in puncto juris verior eſt opinio, ut falſitas, que potentiâ nocere poteſt, extraordinariè non puniatur, Rol. Val. conſ. 33, 2u.12. 44.115. 4. Vinc. Caroc. dec. 66. nu. 2 7. ubi nuncupatim Menoch.& Clar. contrarium aſſerentes, perſtringit. c) Similis feré controverſia eſt, quan do ſtatuto fru- mentum territorio evehere prohibitum eſt: an repertus in via puniri poſſit, acſt jam delictum conſummaſſet? in quâ variantes occurrunt Interpp. opiniones; aliqui eum non aliter quàm ſi egreſſus fuiſſet, puniri debere arbitrantur, eò quòd fraus non facilis ſit probationis, ut præſumptivê eam probàſſe ſufficiat, Ajflili 4ec. 44 n. 4.& ubi ipſo jure imponitur pœna, delictum inchoatum habetur pro perfecto, Paul Fuſc ſingul. 1 4 5. Clar. in pr. crim. ꝗ. 82. ſtat.. ver/ ſed pone quod ille. Sed fortiſſimè huic refragatur, quòd in atrocioribus delictis tantum conatus puniatur pro effectu, i item apud, 1 5.§. icuraverit, c. 10 ff. de injur. I. ſi quis non dicam, /. Cod. de Ep. e&r Cler. quas tamen leges propter acerbitatem in uſu ampliũs non eſſe, poſt Gramm deciſ⸗⁷4. num. 9.& ſeq. tradit Farinac. conſ. 6. n. 1. vol. 1. Alii itaque verba ſtatuti attendenda eſſe monent, ut ſi loquantur de actu perfecto, deprehenſus in itinere non punia- tur, vel ſaltem leviter arbitrio judicis, Perſonal. de gabel. n. 129. poſt Seracch. de mercat. Suar. alleg. 8. Alber. Gent. Hiſpan. Ad vocat. lib. 1. c. 20.. 76. Farinas. de furt. g. 17R. Si autem in actum inchoatum ſonent, puniendum repertum in via, Nic. Everb'praſ conſ. 45. /. 5. G G. Perſon. d tr. n. 130. Sed hanc diſtinctionem ex conſuetudine hodier- nà non ſervari dixit Ripa de Peſt. de præ ſerv. remed.§. de venio nunc. n. 75. verſ ego. Imò poſterius diſtinctionis membrum prorſus iniquum arbitratur, Gutier. pr. 47.ib. 4.f. 37:n/. 18. clim ita ſæpiſſimê puniretur, qui animum exeundi non habet: undeille ad
4 ₰
circumſtantias alias primariò reſpiciendum eſſe ait. Verim queſtio hæc, ab illa, an moreé purgatio, fraude circa vectigal commiſsâ, locum habeati differre videtur: cum ibi de delicto nondum conſummato, hic de perfecto diſquiratur: niſià majoritate rationis argumentum ſumere, inſuperq́; illi& hanc rarionem ſubtexere— uis vel- let, quòd pœnitentia in delictis conſummatis non admittatur, Menoch de arbittar. caſ. 360. n. 9. G ſeq. Bertach. de gabel.p. 4. /n. 13. Ceph. conſ. 57.n 8. aliac fdelitera Fariz. eract. crim. ꝗ. 3 1. num. 6 5.& S6. congeſti. M. Aut. de Amat. deciſ. 103. num..& ſe quæ traditio in delictis in faciendo conſiſtentibus, actumvè momentaneum, non ſuc- ceſſivum habentibus, procedit, Barr. in l. ſi inſulam, nu. 2 1. ff de v. O. Menoch. recuper poſſ. remed. 9. n. 246. veruim hic in non faciendo confiſtit, in quo facilius, qum alii delictis, moram purgari dixit idem Bart. in l. ſi ſer vum,§. ſequitur videre, n. 2de 9 O. aadit. ad Bart. ind.! ſi inſulam, d. num, 21. lit. F. Cacher. deciſ. 7⁊. num.; 3. ui yluri-
ictain omittendoconſiſtente morapht garlpo It, facit-nAd raudatoxcctigali, lex dominium mercium inajurcfiſco abiqsnllän ditisre cribuat: quoties a. lex execurionem facit⸗more ꝑurgatianon dantttituf, us
.
crin.
4.11.
llo e- funliß
A an ub4
Mon ncul Mnzt neeccal
dleeirrah
wdy myert ninbur acldiser⸗ uer5, 1t it mm linite nlulmmig 19, n. buurez, imnuCdëy treruſal
iscotbres
eng, näna ranſigere
1 wut,
19
11½
bedan
deye Wocdun

1. de ge ſach,a h
. 4*. da d ehum 1 1 c an loregy n mm 1n e g ¹ tas lg dan ndirman een A lelug 1: ia9 mil nlbenazu . vn Nalan ¹n 1d malsääri dan a uöprunncn. .1 Tralät ua ackezienin *r gremuukamat münirh a&,34. uhlbt n 414& beanuztgnun icn r jenmain Khn ri rerrlenirele. mns meumr ofte n 9l birrranfgha.— did u emdanuabee ncl ain tin ihan 30 uberidGeittehn ul Nadesedl.. 2D tigarrrünſnn 1 n trioler ſe ar 1 Mlbtallh, . nitrru, Handkätge an C u 4 zuiun in S rn z— ae md 1 a PA
8
—
1 n reln1”- eworfade
24 Mfe 5 1 11 annmia
e. nauu Gek r ivinglo lunle 4 uir uni lnu Ra 42 heruſungg, . s
1p * At 3
4.„ B 2 4 1* 7 3
II S aunt
1 74 4 to 4 Jalſmn X 1
4 *
Fül-
D. Henrici Klocken. 1155 II.2. 10 2. Verſampl hanc quintam in terminis Rim. jun. conſ. 7 2. nu. 5 8. Vol. 1 Modeſt. yiſ conſ. 48:n.z 3. G ſ*a. vol. 2. Nicol, EvVerh. jun. conſ. z. n. 40. Vol. 2. cum quib. tranſeo, lud cum Eiſtor. d. oc. addens, diverſam rationem habere, quòd in emphyteuſi ipſo ſue commiſsâ, Emphyteuta celeri ſatis factione moram purgare poſſit; nam cadu- dtas non incurritur per ſolam moram niſi-dominus animum ſuum declararir, Be- conſ. 98. n. 32. 1ib. 1. Cravet. conſ. 2 12. /. 1. Rota deciſ. 2 8, p. 2. in noviſſ Sed tali decla- atione hoc caſus opus non eſt, Piſtor. d. loc. Tum quoq; minũs recté applicatur, uiod de extrahente contra prohibitionem ſtatuti aliqui tradunt, eum, pœnitear,
ponteq́; reverratur, eftugere pœnam, Boér. dec. 178. 2. 32. Rip. de Peſt.§. devenio nunc.
n7 infin. Gutier. pr. 9J. lib. 4. 4.; 7. n. 1 1. Bero conſ. 16 4. n. 1z. lib. z. hc enin picn- autmitits ex æqui udici illo agi nofl 3 2,e e Pe 4 aganen 13. 2 r S aomunuef. 145.s,G. 10 ff. de publ. Bald.
†
n216: n. 2. vol. 4. Fr. Mare. dec. 5 28. /. 2. lib. I. Rim jun. conſ. 8. n. 3 2. Cuiac. in parat. C. aued G commiſſ. Hart. Hartm, pr. ob ſervat. tit. 48. ob. 1. Coler. deciſ. 190. n. 1. Val. For- . ſur de juriſd. Rom. lib. 2. leg. 14. n. 41. Guaxz. de confiſc. Sonor. concl. 13. ampl. 82 num. 1.
&dominium ipſol Hffeum tranfit, lo⁸. Sich. in C. de vect. num. 1 1. Schoner. diſp. fudh.[9. it. b. quodtanquam ſingulare in vectigalibus notandum monet P. Ra- unſingular. 852. cuim aliâs traditionibus, non pactis rerum dominia tranſeãt,! maditionib. C. de pact unde fiſcus deiis, ut propriis rebus diſponere, Crav. conſ. 115. 6&tertius ſalvà conſcientiâ rem à fiſco emere poteſt, Fab. de Mont. a 4 pr. nu. 5o- Inöis cujus res commiſſa fuit, eam redimere, eæx Matrha. de Affl. in c. un. qua ſint reg: vn.vecig n. 5 1. Alb. Gentil. Hiſpan. Ad voc. lib. 1.c. 13%. 48.&fiſcus&tertio poſſeſſo- weim vindicare non prohibentur, Sich. A.loc. n. 11. vel, quod fortius eſt, ſi poſſeſſor tem ſendiderint, pretium ab eo condici poſſe, arg l. ſi me& Titium, 32. ff. ſi cert. per. ſena.8. f. quod met. cauſ tradit Modeſt. illuſt 7 156.n. 2. quod infräà dilucidius explica- imn ita tamen, ſi dominium reverà ejus fuit, cui ob omiſfam profeſſionem res ab- lrafuit. Quid ſienim fur rem furtivam non profiteatur:in concurſu à domino ve- dpublicanum vinci æquum eſt, Quinvil. decl.3 41. Chopp de iuriſd. And. lib. 1. c. 53.1. Iif depoſ Jure Hiſp. mitior pœna in mercatores improfeffis mercibus tranſeuntes comitutaeſt, ut quadruplicatum vectigal ſolvant, Azev adconſt. reg. lib. 6. Lit. II. leg. 729.& jure Saxon. Wer Brucken oder Waſſerzoll entfuͤhrt/ der ſoll jhr vierfaͤltig bergelten/ Sachſ. Tandr. li. 2. tit. 27. n pr. G& Schw. Landr. c. 214. Col. de pr oceſſ. exe⸗ une,g. 3.z.. h0dié tamen in Saxonia jus commune obſervari teſtatur Köpp. decii on.. Mod. Piſt. d. conſ. 4 8. n. 16 vol z. Fidem non meretur A ſfl. in d. verb. vectig n. 5 2. quando Præterpœnam commiſſi, etiam ipſum vectigal ſolvendum exiſtimat: nam? umproponas O. de naut. fœn.& alii, quosconglomerat, textus hoc non dicunt,&b e- ugntus eſt graviſſimæ huic mercium confiſcationi etiam ipſum vectigal includi,§. maleffcio,§. quadrupli. Inſt. de act. Coler. d. c. 3. /. 69. Atq; hec vera ſunt, ſiomninò nõ
tenuncientur merces; qui enim eas profitetur, quamvis vectigal non folvat, com- niſſ pœnam haud ſuſtinet,! hin.§. 1 2. ff. de publ. Rom. à Vall. con] 4 2.n. 8 L1b. z. Hartm. Vai 02’.rit. 4 8.06/1.n. 1 Farin. d. q. 17 2. n.z 1. Trentacinq. Var. reſol. I. de jur fiſc. reſol.. 1.KOPp. d. dec. 50,1/. 7. Steph. Daoys in ind. jur. verb. vectigad in. 5.
86. Quod quidem de dominio ipſatum mercium verum;cæte- um quòd publicano ſine authoritate judicis, rem propriâ authoritate occu⸗

1136 b Diſceptatio de Jure Vectigalium, b 3
occupare non liceat, communis Interpp. eſt concluſio; a4 qua hodic per unulc I generalem conſuetudinem Germaniæ receſſimus: b quam conſuetudi- hu nem optimo maximo juri inniti certum eſt. e täer a) Nemo ſuà poſſeſſione privandus, qui citatus non eſt c. licèt Euſcopus, d1e aeteiil prab. in 6. l. defenſionis facultas, 7. C. de jur. fiſc. l.fin. C. de bon. Vvac. lib. 10. etiamſi prædo atlona „ ſit, c. redintegranda,; q. i. vel crimen læſæ Majeſt. commiſerit, c. cum ſecundum de har. aangen in 6. Simile itaque judicium in hac quæſtione ferendum, ne fruſtrã rei xindicatio glsimpo l publicano in calu commiſſi applicata videatur, ſi paſſim ſine judice ipſe ſbiſenten- ditem X 1 w I tiam dicere poteſt, Bald. conſ. 25 6.2. 1. Vol. 4. Berrach. de gabel p. 4 2.16:Dn. 29. Perrei. eod. ſlione, ͤ tr. n. 193 Rol à Val. conſ. 42.n..6. lib. 3. Gram dec. 105./. 56. Trentuacinq. var. reſollib.-. ijudi tit. de jur. fiſc. reſol. 5. in fin. Coler. de broceſſ.&xec. p. l. 3.2. 84. Ludov com. concl. 15·1.75. Als.Men „ Borch. in c. un. qua ſint regal.n. 45 Schon. diſp. feud. 4. 5. 5 3. lit. c. Steph. s iuriſt.1.7. 1450).
mem br. 1. z. 2 50. Perſon. de gabel. n. 2z. Sixt. de regal. lib. 2. c. 6. nu. 17 I. I. Bapt. Coſt. de fau.
4 I ſcient.& ignor. cent. 1 diſtinct. 46./. 5. Quòôd autem Bari. in d.l. 7. C. Aejur. Ilt.n 4.6 7.
/ 5Iaſ in!l 2.2. 7 de iuri d. hoc eò uſq; extendunt, ut ne quic em ſequeſtratis ni lo- deriptio cus ſit, id recté in dubium revo cat, Coler. de proceſ. a. c. 3./. 8 4. E dec. 199 nu. j. G bellẽ perlt Gentil. Hiſp. Ad vocat. lab. 1. c. 13,5. 52. explicat, ut ſi alibi recté conveniri poſſintde- ubbusie fraudantes portorium, in loco ubi commiſſum factum proponitur, non cogantut uctuler — ſe defendere. Sed quia plerumq; advenæ ſunt, timorque ſubeſt ne res mobiles alo lbs elt tranſportentur& perſone aufugiant, quas ſuſpectas præſumimus, quando im- 8 ₰ 1ͤͤ mobilia non poſſident, extranei ſunt,& pedes in ſtapedio habent, Coler. 4 5. 1. ou. non! 86. ſequeſtrum recté decernitur. Datis autem vadibus hoc ſequeſtrum ſolvitur Be. uèhoru nenkd. in adait. ad Seraphin. de priv. juram priv.14. num.; vid. Gratt diſcept forenſ.98. uitam!
n. 23. 5) de qua atteſtantur Hartm. Hart. pr. ob. lib. 2. tit. 48.2. 14. Mod. biſt vnſ,48 vones it n. 18. vol. 2. Köpp. dec O. n. 1 1. Sixt de regal. lib. 2. c. 6. nu. 17 3, N. Evérh. jun. con.2 hE. tlt.CA 41 Claud in adait. ad Bertaz conſ. crim. 7. lit. a. c) Vulgate eſt, conſtitutionem, qua- iiubl do loquitur per verba præteriti temporis, aut per dictionem,(Mox, ipſo facko, n8 Vnd requirere ſententiam declaratoriam, nec miniſterium hominis,«. hoc con ſulilimo Alaſtatt Lr Ae reb Ecel. in 6. Bart. in J. Imperator, ff. de jur. ic. Rol. ã Val. conſ. ↄ6 1n. 251lib. 4. Idem Cl aunagr M. 22(2 ‿¶. fi in futuro loquatur, addendo verbum Mox. Mattheſ. ſingul. 111. in lcommiſſa, 14. Kaeſn
.( „ ew. AX · cEAor
4 2;; ſe inducit privatio- uama
S. ffde publ.] C. uritur verb. præſentis temporis, deſinit, quod per ſe inducit pr 1 damé: 4.„ 2. 4 2 2.: rane verbun 1
nem ipſo jure, Fr. Crem. ſing. 7. n. i. relatus à Coler. loc. jam citanao, adjicitque verba ns⸗
ſtatim, quam geminationem hoc operari convenit, ut ſine judice bonorun bo c dlonig, ſio à publicano apprehendi poſſit, Coler. conſ. 42./. 37. Sententia autem dec 22utos arpvſt tum minimé opus, ſi circa rem ipſam delinquatur, Gentil. Hiſpan. Ad vocat lib- p ſaddſer 13: hic circa rem ipſam delinquitur, Coler. d. loc. Tralatitium quoq; eſt, kutem 4 33 an 47. bus noſtris aufugientem nos perſeq ui, remq́; ab eo recuperare poſſe, iſ ens Prom miri §..fadl. Aquil. Furi autem non difſimilis eſt, qui fraudandi vectigalis Dratia, wmu lnit mercibus ſubducit, Fr. Pfeil conſ. 196 nu. 25. Neque in contrarium facit enu haa nis illa Dd. opinio, etiam in caſu, quo ipſo jure dominium in aliquem transtettut- iy
.. t1⸗ 1 4„ 3. ntum 0b the ſententià declaratorid ad avocandam poſſeſſionem opus eſſe: ea enn angjfas⸗ Wb .. 1 g 1 net, quando dubium eſt, an caſus legis evenerit, aſt aliquo reperto 8 Pſcurlus eo daf b dis delicto, nulla ſupereſt dubitatio, Coler. d. conſ A 2. num. 48. Ethicd En 7. 69 3 ne in ofalm. 4 d9!
.. 1. 5A 7 iſdi conducit, ut in Cam. Imp. mandatum ſine clauſ. fundatà juriſdictio fi1.33 1.

8 reht nut asT ln 1i d
5
7e unma n
7
dautem aal, ean nendun 12 ditmem 4nct 4 15 bua bM lca, u l rteturut iiſun Ma maragar elunt, t gar clldettantta
uas(ug er elun t-
ddes nſ e cholalſ
tem fadſ 2 legkämmiir.
t
I; w il Gu
4
4 1 3 r., A..1aet
, c.] NEMahn
4. ¹) ul chanGe 9
6“ 199
aut der olna ſ
miaid x ns 1n
Adlas ie MA,S sat
1
or. M Wanl aa 91.* 1
an dwm.
Cur wufe 1 cfäbriuch confcf eakabn 349 xnuuatäe dan DBkeats auacl 4 1 tsff lle⸗ 3 4 d lendel. 4 l umce ſaha 22 eruen uim
20 4. 7 ent el 4 7 diſettau 4 8* conted nin ſpan u 2 delte dall lell orpedeo 6 1. Au
eommercii, ſecuritatisq́; quam p nerité non attendatur. Facit bon. rext. in R. l. 4e A. 1594§. Vnd ſo viel die vngleiche meinungen/ ubi arreſta ex juſta cauſa privilegii, conſuetudinis, der nachſtewr/&ve-
4
äusactis judicii,& ſententià de dominio¹
4
D. Henrici Klocken. 1137
1i1,23 vel citationis proceſſ. ex interd. unde vi impetraturi, diligenter caveat, ne tale
fui natrent, ex quo defraudatio vectigalis colligi poſſit. Apprehenſio enim poſſeſ-
onis, vectigalis domino permiſſa, ergo pro facto omni jure illicito non debet cen- ſeri;& intereſt Reipub. delicta non manere impunita, ut conſideratio illa libertatis leriq; ſupplicationibus inſerere ſolent, in hoc caſu
digalis impoſita;locum conſtitutioni Arreſſorum non facere dicuntur. Tum, quod implicem ſpolii proceſſumattinet, expediti juris eſt, ſpoliatũ, quoties vel ex ipſius
confeſſione, Menoch. recup. rern d.. n. z12. Grat. diſcept. 142 nu.. inſtrumentis publi-
82
poliantis conſtat, non audiri, Coler. d. conſ.
614.86. Menoch. d. remed. n. 33 2. Capyc. dec. 77. n. 4. Natt. conſ. 563.2. 30. Cavalc. deciſ. 6n.2. 460. 2. Lancel. de attent, p. 3.c. 24. 7. 1·n. 66.
87. Sæpiuús autem in quæſtionem venit, an pœna commiſſi,& roſeriptionis mercium, fraudatori vectigalium â lege impoſita, ad alios alus per ſtaturum extendi queat; vigent enim in multis Germaniæ ci-
matibus leges particulares, municipum bona, quæ in cenſum dolosé
nonretulére, fiſco tanquam commiſſi ad judicantes, quas aliqui uti am- bitloſas eliminandas eſſe e Rutant;cum quibus, ſi civitatib. jus fiſci com- petat, non ſentio.
Qui horum ſtatrutorum vim infringere conantur, oggerunt, ſeveritatem legib us incognitam meritõ odio haberi. Nullibi a. cõmiſſi pœna ob non recté ſolutas con- ributiones indicitur, ſed detectus competenti Principis indignationi tantùm ſub- ſacet, 1 1. C. de cenſib.& cenſitor. lib. i.& in contributionibus Turcicis favorabilibus aldé,& publicé Chriſtiano orbi utilibus, pœna dupli non exceditur, R. I. de Anno 1144 5. Vnd damit ſolche anlangen. Inferiores ergo hanc metam ne tran ſgredian- du Qujaſtatuta condere ſupremæ juriſdictionis effectus, quem civitatibus noſtris Imperium agnoſcentibus adſcribere non poſſumus, ut noviſſimé reſpondendo ad lomnes ff de juſt.& jur. concludit Paurmeiſt tr de iuriſd lib. 1.c. 8. nu. 12. Verſ. ſed hiſce, brmaximé autem, ſi jus commune evertere tentarent, Carl de Graſſ ad mater. ſta-
tus..I.n 6. G 7.&in ſpecie magis propinqua, quotieſcunq; à lege expreſsé, vel gene
taliter non invenitur pœna ob delictum impoſita, gubernatotes,& aliij udices, qui nonfunt poſiti in ſupremo magiſtratu, ſine juſſu Principis contra juris diſpoſitio-
nem,confiſcationis pœnam inducere nequeunt, l. un. Cod. ne ſin. iuſſ. prine. Berraæ. anſcrim.; 4 7 n. 3. Lancet. Conrad. de off. prator. in crim. tit. de public. bonor nu. 1. eumq;
teferens Farinac. in prax. crim. q. 25. num. 19. Lubrico tamen fundamento eam opi- nionem inniti ‚ex eo manifeſtum redditur, quòd quaſi per manus traditum ſit, t incipes Lomites;& Civitates ſuperiorem recognoſcentes ſtatuta, contraria eriã ſuri ſexiꝑto, condere poſſe, rex in ord. Cam. p. 2. t. I. in pr.&& p. I. tit. 1 3 in pr. 1.I. C. de e- mantipat lib. fin. in fin. f.de decret. ab ord. fac.!, Antiochenſium, 3 7 f de reb. auth iud.. haſf.3. 4. quod vi aut clam. d. l. omnes populi& ibi Ioh. Bologn. qui contrariu abunde
eeonder, e quem ſanior& communis Dd ſchola tuetur, Caſtr in d l.omnes nu. 4. 1mol.
an4. vol. 1. Maſcard. de prob. concl. 946. n8u. 2 3. Natt. conſ. 12. ο⁴. 1 Bero- conſ. 28.n. 32. Eecccece vol.z.
F

“
“
———
——
——
1138 Diſceptatlo de Jure Vectigalium, vol. 3. Dec. conſ. 19. 2. 95. vol.3. Caſp. Ant. Put. in conſ. u. poſt Odd. conſ.u. 100. Bes conſ. 231. n. 24. Feder. Scot. con/ 11.. 18. lib. 4. om. 1. loh. Gutier. lib. 1. Can. J. c. 4.n. 7. Tap. in jin.9. 1.c. 1n. 5.fde conſt princ. Horat. Carp. ad ſtat. Mediol.in præalud. p. i. nu. 16. Malvaſ con/. 10,/. 12.—ꝙ conſ. 7./. 12, Cabal. conſ. 1 28.n/.. Vol. 2. Monald. conſ. 83.. 7. vol.l. Ex quo fir- ma, meo judicio, naſcitur concluſio, Civitates ſtatutum ſuprà memoratum conde- re poſſe, ſi præterea jus fiſci ipſius competat, nam rum materia, de qua diſponunt, non eſt extra commercium ipſorum, ut evenire ſolet quando de reſervatis brinci- pis ſtatuere intendunt, Ioh. Bolog d. l.omnes ponuli, n. 105. Nec officiunt quę ex Farin. & Lancel. paulò anté adducta fuére, ea enim intelligenda ſunt ſecundum à. un.C. ne ſin juſſ princ. ab ipſis allegatam: ibi judices inferiores proſcriptione totius ſub- ſtanti aliquem percellere vetantur, majores excipiuntur. Civitates autem Impe- riales,& eæ, quæ jus fiſci habent, minoribus judicibus conferri non poſſunt, ſed majoribus, cum ſuperiorem tantlim Cæſarem,&j uriſdictionem propriam habeãt. Deinde d.!intelligunt Dd. ſi contra leges alicujus bona confiſcare velint: contrale- ges fieri dicitur, quod fit lege prohibente: n ullibi autem lege confiſcatio bonorum in caſu, quo quis falsò ſua bona profeſſus ſit, prohibetur Imò indignatiobrincipis, de qua inl. 2. Cod. de cenſib.& cenſ. gravior eſſe poteſt confiſcatione bonorum,&in auxilium prohibitionis ſuperioris inferior, apponendo ei pœnam jure communi non expreſſam, ſtatuere, Crawet. conſ. 314. uu. 2.& extra caſus legis bona aliquando confiſcare poteſt, Alb. in3 ſtat. J. 18. totum mundum ita ſer varé aſſerens Rol à Tal. conſ. 97. n. 2. Vol. z. Lancel. d. loc. nu. 1. E in terminis laquentes Anonym. in conſ. Gir. im- preſſ.43 p. 26 1, col. 1. Coler, eonſ. 4 2. /. 47.
88. De eo quoque dubitari ſolet, num rei immuniis omiſſa pro- feſſio commiſſo locum faciat: quod plures affirmant, communiter ve- rõ ita diſpungunt, ut rem notoriè immunem abſque periculo improfel⸗ ſam tranſvehere liceat, non eam de cujus libertate certé haud conſtat,/ annon rect us dicetur, publicanum in poſſeſſione vel quaſi denunciandi exiſtentem, per immunem tu rbandum non eſſe, cut tamen interim, ſi d fiat,turbans commiſſi nullam ſuſtineat pœnam. d
a) tex. in! in.§. quotios, ff. de publ. fraus n. appoſitis mercibus muniſteis fieri pof ſer, ideoq́; gravi pœna cohibendus tranſiens, ne fraudem committere tentent, Zab. in clenm. fin. de cenſib. Maſcard. de probat. concl. 834 n. 5(2.) Privilegia non proſunt ni- 6 allegentur, s. ult. de praſcr.. 1. in er. ff de vacar mun. Atac Enenk-deprivil-b. 3·6. 17.
n. 31. unde improfeſſus abiens cenſebitur jure reliquòrum munificorum, EÆny Hen- ret. conſ. 2 3. /. 1.(3. An res immunis, vel vectigali obnoxia ſit, indiget aliqua inqui- Hitione. d. clem. fin. de cenſib. imõ ipſis apodixis, ſeu bullettis non creditur, ſed portan- tes eas verificare debent, Fr. Marc. dec. 1 2 8. lib. I. per sot. Profeſſio igitur ne quidem ab immuni prætermitten da eſt, Ewerh iun, conſ. 2. 7 30. vol. 2.(4. Ipficlerici qulam- pliſſima in jure noſtro habent privilegia, fub periculo, ne bona perdant, ea 9 gnare tenentur, Ferret. de gabell. n. 209. Petr. de poteſt. princ. e. 5n. 4 Trentacinq. van ſol. 1. tit. de iur fiſc. reſol. n. 9. cur igitur eadem pœna aliis immunibus haud inni ncars(5.) Domini vectigalium ‚tam ad rei vectigalis præſtationi obnoriæe o
zmmunis reſtirutionem obligati ſunt, f ca viato ribus à prædonibus eriplatar ie
mSeautü ryxrion Kal 2u.) nan „lindan. aniu N48.9; 16,12.0 m tqui nind ſellarci azeximen o fecti dlonen apublic mmunit⸗ dlatticot tcunia, dem novi Ns Berta mait. 4⁴ ſt. Tlore. baſl tn. aa N. c anis den küicarei iar, 4 Mcrim. 1 dckare, G. hjüdicin elarep
onelde
daum hie gann
Kala auten
docppe 42 iftky

ende tenag eum at ei
amt 12 lun end
Idies 1 Jä 1 dcn atrnlnen Wotescl M ct(hprnn
raicerjd ao nülcerdtr
anl hen b enulih au legerninen
8
3t,pt e lnöulre
dreleg anelenwiami r, i aa diErngunn 4,2u 1e autagan
1n
a ns an ſmuein MA
urniu u unnah.
4
Ip oe t rRaun
4
mn„eurusiniudt
eal] r.!
1 räremn,whhe 99, 7 öruig urr, KEM2
4 82* evor, Rih
uti 11Mie
t Cnmal. Ades t conſenun. dan Kto emmmma leren, In loram
lſoles a rä unn- olurl t.& W nma
1
nmut a deruutnat” eujnt ferldhni
D. Henrici Klocken. 833 ateò cautius invigilent„omnia manifeſtanda ſunt:& ut fiat periculi& commodi preportio, res fiſco addicenda eſt, Bald. conſ. 79. n. 4. vol. Petr. Rav. ſing. 8 6 2. Marc. I. 114. nu. 3. lib. z. Saiſon. in eonſ. Turoni tit. des droits des peages, art. 3.circ prin. Ludov.
am. concl. 15. n.. Kopp. dec. 50.n. 13. Gratian. dec. 14 8:2. 2 1.& ſeq.& diſcept forenſ. 17. m. Mindan. de proceſ. lib. 2.c. 43 11. 10. Guaz. de confeſc. bon. concl. 13 ampl. 8 1. n. 2. Loſa. 'iur univ 5. 4.c. I. n. 90. Ruin. conſ. 2 5./ 9. vol. j. Rol. à Val. conſ. 79.n. 81. lib. 2.09 15
07. 48. lib. 3. con. 71. /. 22. vol. 4. Rim. iun. conſ.5 7.y/. 1.& conſ. 8. n. 37. Pacian. conſ. S8n. 8. 12. G 13. Men conſ. 961. 7. 4. Steph. Daoys in ind. iur. verb. vect. n. 4. quorum opr- Hunem ſequi videtur D. R. in cauſ. M. contra E. Symphor p. 1.t. 2.⁰. 12 1.col. I. G 2. 0) Cum in d.fn. quories, uſualia mancipia, ſi profeſſa non fuiſſent, in commiſſum ce- adiſſe Marcian.]C. dixiſſet,& tamen veterana mancipia non profeſſa, à commiſſi ſœna eximeret, Bar ib. duos caſus diſtinguendos putavit: an videlicet liquear pu- Hucano vectigalſolvendum non eſſe, vel liquidõnon conſtet, priori caſu omiſſam loofeſſionem nihil, ſed poſteriori præjudicare, Bertachin. de gabel.p. 9. nu. 32.Liquer anem publicano, ſi res ſui natura immunis ſit, non ſiex accidenti, ratione perſo- mimmunitatem habeat, Iob. Cephal. conſ 451.n. 259. exemplum adferunt in libris Kholaſticorum, Peregrin. de iur. fſc. lib. 6. tit.. addere poſſumus hodiernis moribus upecunia, ſupr concl. 60.& perſona, quam publicanus cum omnibus ſuis bonis im- nunem novit, Grat. ad d. Aeci. 148. /. 7. Caſtrenſ. in d.§. quoties, Rol. à Vall. con ⁷ 9. uu. Huul, 3. Bertaz. conſ. crim. 6. num. 1. E conſ. 191. nu. 1. abi Claud ita judicatum refere. artm.tit. 48 5/,1:. 9. Perſonal. de gabel. n. 107. Steph. de iuriſd lib. 1 p. 1.t.. mend 1. Maſz. Flores de Aen var J. z. 7. 21. u. 210.hanc diſtinctionem in praxi obſervari di- cens, Boſ.trt. Aefraud. vectig. num. 10. Menoch. d. conſ. 106 1. 2um. 1 2. E /e. quæ etiam incaula N. contr. P. L. P. conſiderata fuit.«) In qua conſtituitur, ſi voluntarié immunis denunciarit. Quod enim de immuni dicitur, eum, ſi decennio ſolvat, ſibi erajudicare in poſſeſſorio, Feſtaſde aſtim ꝓ. 4. c. 4. /n. z. G 30. annis in petitorio per no- Gat concl 43: lit. a. id pluribus citatis huic caſui applicat, Claud. in adait. ad conſ. patr. Nertaz. crim. 191 lit.. ubi tamen rectè monet, coactè denunciantẽ ſibi præjudicium non creare, G. Pap. conſ. 91. n. 3. Nat. Rol. Cov. ib. citat. locis. Et in hoc caſu veré loqui- tut præjudicium illud Camerale. Nam cm E. immunes à vectigalibus cõſueviſſent denunciare publicano M.& poſtea id facere deſinerent, rectèé deciſum fuit, A. M. in poſſeſſione ſuã vel q. denunciandi turbandum non eſſe, ſondern daß ein Raht ſeine Jronwagen gebuͤrlicher weiß den Zoͤllnern ſolle anmelden laſſen. De pœna com- miſſ negry quidem dicitur. d) Quodhut manifeſtius evadar, notan dum man- eipiavenalia, ideé muniſica fuiſſe, quia commercii cauſa ducebantur, nec uſu- alia huic oneri indiſtincté ſubtrahebantur, ſed veteranis ſaltem ôb peritiam,& u- lumrerum hic honor trib uebatur, Cujac. 14.06/. 3. velut rectils idem Cui ſub tit. C. ie ve.& comm. ſentit: uſualia mancipia ad cultum agrorum partim nutriebantur, ſeterana autem, que in urbe ſerviebant, magis ad uſum,&cultum corporis familis- quecomparata erant, ideoq́; hæc ε vectigalis præſtatione eximebantur, 3 in L. cen- ſria f. de V. S. Si autem opinio Dd iit. a. allegatorum vera eſt, argumentari poteſt: 9- mnia mancipia etiã libera à vectigali, profitenda ſunt,& ſi non profiteantur, in cõ- miſlum cadunt: veterana autem nomine man cipiorum continentur. Ergo. Sed ita manifeſtæ jC. in d.l fin.§. quoties, mendacii argueremus;, qui ob omiflam profeſſio- nem veterani ſervi immunis, locum non eſſe commiſſo dixit. Si autem diſtinctio — Ececcee 2 Bart.

146 Diſceptatlo de Jure Vectigalium,
Bart.& aſſeclarum ejus vera eſt, liquidõò conſtitiſſe publicanis, aliquem veteranum, non novitium ſervum fuiſſe, concludendum eſt. Verũm de eo text. ſidem non facit: neque etiam veteranus ex facie, aut ſpacio ſerviendi, ſed genere& cauſa, id eſt, mi- niſterio, cui præponebatur, nomen accipiebat, ita ut novitius, quàm primumex ve- nalitio emptus,& alicui miniſterio præfectus eſſer, veteranus diceretur, fn. §. fin f de adil ed. Magis itaq; juris rationi convenit, rem ſive notoriè, ſwe obſcu- rêimmunem, ſi profeſſa non ſit, minimè committi, Æumyl. Ferret. d. conſ ⁊23 uum 4. Quæ ſententia& exinde corroboratur, quòôd ſine dolo commiſſi pœna non poſſit infſigi. Quomodo autem dolus in non profitente rem immunem conſideraipo- teſt ut rejiciendo diſtinctionem ſuprà poſitam, argumentantur, Bee. con.96,9 1o. Bertaz. conſ. crim. 336. nu. 8.& conſ. 19 3.3. 1. G 8. eosq́; referens Grat. d. dec. 148, in fin. M. A. de Amat. dec.3 5.per tot. qui majoribus votis hanc ſententiam approbatam fuiſ- ſeteſtatur. Argumenta in contrarium allegara facili negocio refutantur: manmà enim ex parte eõ tendunt, æquum eſſe ob periculum fraudis, rem quoq́; ſiberam deſignari;verum inepté inde concludetur æquum eſſe, ſi non fiat profeſſio, ut res committatur. Et quæ de privilegio dicta ſunt, ita demum obtinent, ſi privilegium omninò non allegetur: quis enim contra receptam Dd. opinionem, quæ probatio- nes⸗privilegia, inſtrumenta, teſtes uſq; ad ſententiam excluſiyc produci permittit, dAſin in pr. iud. S. 13. lim. 9. ſublim. 1.n. 2. affirmaverit, inſtrumentum, ſt in liminejudi- cii non allegetur, poſtea produci, aut ex eo litis deciſionem peti non poſſe.
89. Profeſſio,& vectigalis ſolutio Domino incumbit. ldeoc; ſi nauta, auriga, aut mulio, qui mercium vehendarum,& vectigalis ſol- vendi negocium in ſe ſuſcepit, negli gentius hoc adminiſtret, culpa ejus domino oberit: 5b qui tamen vectore non exiſtente ſolvendo in integruũ reſtitui ſolet. c Pendente mãdati judicio inter aurigam,& domivum;, cu- jus culpa pœna commiſſi acciderit, inſpicitur; d ſiuterque in culpa ſit, damnum dominus ſolus ferat. e
a) l. cum in plures 60.§. 8. f-locat. arg. l. 27.§. 3 Ff. de uſufr. Bertach. dt gabellip 7 n. 3 nifi conſuerudo aliud diſponart, Ferret. de gabel. e. 87. 89. Rip. in tr.depeſt. it. 4 praſ.§. de uenio nunc. n. 13 2. Boer dec. 17 3. nu. 24. Marc. dec. 18 5, u. 1 lib.. Rurſat con, 331,n. 56 Bertaz conſ.crim. 93. /um. 11. G conſ.32 5* nu. 1. loſeph. Ludov. Aeciſ. Peru⸗.3 n. 7. Stracch.q de naut.& navig. n. 3. Daoys in indis. iur. verb mulio. adeò, ut ex folutio- ne vectigalis dominus mercium quis præſumatur, Elb. Leonin. conſ. 5 verſcquib ar. cedit. 5) Cui tamen aſſertioni objicitur, culpam unius in perniciem alterius non trahi, l. non debet, 74. F.de R. I arg. l. ex duob. ff. de negoc. geſt. cum concord. Fiapden dominus proſcriptione merciũ mulctetur, culpa vectoris ei imputatut, imo rector rem non ſuam contra æquitatis dictamen onere aliquo afficere poteſt, Al wi4 nu. 1 lib. 2& ſocius quo ad partem ſuam pœnà non afficitur, ſiin ſolutione vec 6 lis pro re communi ſocius fraudem commiſſit, I. fraudati, 8 ·§. 1,f. de publ durior, go erit domini, quàm ſocii conditio, Alciat. d loc. n. 3.& in ſpecie hanc opinnee probari, l. coꝰẽ ferro, 1I. 2. 1fin.§ 4.& II ffde publ. G vedtig teſtatur Crav cnſ,ss 5 pro ea judicatum referens ex Bertach. p. 9. 2. 14. Verſ⸗ Quin imò nec unquam quem
FE* A 7 3151⸗ 2 ͦ..—..—1 1 elt opl piam ſe legiſſe ait, qui cõtarium defenderit: unde procul dubio communns 44
8
duun
alrſß laruſ ähſten Mo;) 7 Aono! tachenes ſullen/d zithen erius vid iadſolu iit rectc ſinza tugebat ſjcam bfeilcon 7 Gail. Kegu.- igi Seus
vcurato di Meno erelt re ut.qocri
amm. cc on injt
l. 2.4.) dedreſcin
anus cot e1..
olkcitr.
mneillun
85
lan
, 1
19 ac.
Nippon
hna te Vellpan düen
hVIA. Aomi uum

ln. e dan dokkrie 2 redran tht n m aütu dremn b n n 4* 6
mncan 1lnana ecommit K lEm
wüiſt Obonnia Naäten e m Mian, urr untn a⸗ 101⸗ T e Kuöcnig duwti 9 llegrat 1Iocianitn Dpeng erum u,2od de i utum alunt näirten arrcehd T Junmamia üſenter ärmare 1. mern. coltit t= unmat,
ſolast inintſ ccium I Kmm tgi
geuti d aninaun e dot
—
te not ta tnltatttgi ſcioſ Emlütm up Ellneidhi,
434. 6 Mh ſ
4 1 kuſrulhann
1,9 i 1011 ahs 41
A
9 10 nai imannn J3
2 rartana.
zear b
auferri
ha 4L
D. Henrici Klocken.
1141 nio, G. Pap ſing. 21. Ale. dÄ onſ per tot poſt Affl. Angel. Forret. Rip. e* Banoceſf. Caſß Aat. iet Teſlaur. dec forenſ.2 n. I. lib. 2. Vinc. Caroc. de locat p. 2, tit fraud gabell. n
62. 2. 225 2. 1. ubi conmana. nem profitetur, Bocer. de regal. c. 2. n. 2 11I. Steph. de iuri/d. lib. 2.. 1. c. 7). membr. 1. nu.: 68½
Iam quoq́; præjudicio Camerali in cauſ. N.& conſ. contr. B. appellationis 10. De- eemb. Anno 1604. publicato, daß A.§. Rinder Vormuͤnder/ die von vorbell agten äbergebene Taution/ des vmbgefahrnen Zolls/ wuͤrcklich zu voll enziehen ſchuldig en ſollen/ doch daß dieſelbe auff den Fuhrman allein/ vnd nit der Nauffleut Guůͤ⸗ terzuziehen ſey/ confirmatam arbitrantur. Maturiſis tamen re dcliberata contra- füverius videtur. Hoc enim probavimus non vectorem ‚ſed domin um, de jure c5- nuniad ſolutionem vectigalis teneri: quotieſcungq; igitur negocium ſolven di in ſe
ſſcipit vector, procuratorem ſe pro domino mercium conſtituit, I. 1 de procura-
m, Veſ in parat ff. eod. n.l. Procuratores autem omittendo id, ad quod mandatũ eos
obſtringebat, domino nocent, l.cum mandato, 23, in fin. de minor. I.fin.§ 4. fnaut.
auupo.ſi compromiſſarius, 3 7. in pr. de elect. in 6. Alex. conſ. 93. n.11. vol.I. Natt. con1.564. nij. Pfeil conſ. 17 7.n. 3. Honded. conſ. 19. n.2§,lib. 1. Monald. conſ. 4.n. 3.lib. 1. Cach. dec.
1nn7. Gail.I.25/. 45. 2. 1. Surd. deciſ. 8 1./ 3. Gratian. diſcepe forenſ 357. n. 16 Reb uff. in imſt Regn. ir. de contumacia. in praf. n. 24. Lancel. de attenr. 2. c. 12. lim. 50. nu. 96. G N sigiſ. Scace. de appellat.. 12. num. 118. Mareſcot. I. Var. reſol. c. 87. num.; 7. qui licèt iprocuratore judiciali loquantur, eadem tamen ratio eſt in procuratore extraju-
iiciali, Menoch..præſ. 38. in fin. Deinde quàmplures Dd. quando ductor mercium
mauper eſt, reſtitutionem in integrum largiuntur domino, poſt Imol. Roman. Alexan. Turinac. G crim. 172. num. 50. Fetret. de gabel. num. 57. Rol. à Vall. conſ. 42. nu. 3 0. lib.. ludcomm. concl. 15.num. 74. Bertaz. in addit. ad conſ.patr. crim. 3 7. lit. a. Reſtitutio au- tem non injuſtitiam ſententiæ, ſed venie petitionem erroris proprii continet, Gail. ppli. z. 1.18. n. 2 2. Odao de reſtit J. 9. n. 34.p. 1. G 4. 7 2.2. 61. non ſententiam nul- am ſedreſcindendam arguit, Oda. d. loc. q. 35. n. 77. nulla autem eſſet ſententia, qua dominus condemnaretur ob culpam vectoris, quia manifeſtum errorem juris con- ineret, 1I.§. 2.ff. quæ ſent. ſin. appel. reſc.& ita reſtiturione minimê foret opus. Huc quoq; facit ratio ab abfurdo: ſi culpa aurige non obeſt Domino, ſequitur pactis in- terhunc illum initis fiſcum obligari, contra 1. 17.§ ſi actus, ſr.de pact.& jus quæſitũ ei
poſſe, Kõpp. dec. 50.n. 22. Porré poſterioris partis tit ff. de publ.& ved.&? com.
aullus hodié uſus eſſet, cuim rarõô ipſi domini merces vehant, ſed aliorum operâ u-
iantur. Quam opinionem tuentur Henr. Roſenth. de fend. c. 5. concl.;39. lit. d. Mindan. de mand. lib. 2. 7.43./. 8. Sixt. de regal. lib. 2. c. 6. n. 16 5. Kopp d. a. 50./. 22. quibus ego cal- culum apponere mallem; tum quòd in Imperiali Camerâ, cum hæc quæſtio inci-
enter moveretur, in poſteriorem hanc opinionem Dominos Judices inclinaſſe,
de digna relatione acceperim: tum quòd ad contraria,& quidem regulam illam, unius culpam non obeſſe alii, facilé reſponderi poſſit, eam verãà eſſe, ſi huic, qui cul-
„„.. 1 N△ 3„ 7 A.. e omninô expers eſt,imputetur: dominus autem mercium culpa non omninòô va
tat, ſuæ enim levitati adſcribat, cur non potiüs ipſe duxerit merces, vel fideliori
2 1 4. Q* 1 2...* 2 aprã allegatæ à noſtra facti ſpecie differunt: ibi
ommiſerit, aut in eventum fraudis, cautione ſibi proſpexerit, Mind d. loc. Gail. d.ob.
1.num. 2. Ita quoque, I. 1.§ z. eo d.
₰
nim faciendo ultrà quàm mandatum ſervis erat, nocere domino non poterant, quamvis omitrtendo potuiſſent, Sura. a. deciſ. 181. num. 16. Rebuff. d. tr. de contumNin 8— abpofite
Nrefat num.: 2. Veſemb. conſ.77. 2.. 8. Mareſcos. I. Var. veſol. c. 8 6. num.; 5.& appoſitè,
5 a ren/ Eeeeeee z Caſtrenſ.

3 1 4 4 4 8 3 4 3 3 4 2* 4 3 1 8 2* ͤ p 4 1 1 ½ 4 4 3 1 3 3 8½ W* 1 3
lpe ee. 129 1 d .‿⸗. E W O= n. 28. vol. 2. De ſocia vitæ uxore expeditum eſt, eam gaùde — Ma, 2
1472 Dlſceprtatlo de Jure Vectigalium, Cuſtrenſtin I. 7. n. 4. C. de tranſad. d. loc. magis Prælatum negligendo, quam contrahè- do Eccleſiæ nocere ait. Præjudicium à Cravetta d. loc. malè allegatur, quiain aliis terminis loquitur, nec in eo de negligentia circa mandatum unquam quæſtio mo- ta fuit. Sententiæ verô illius Cameralis deciſio non ex erronea illa opinione peti- ta fuit, quaſi fraus yectoris non obſit domino; ſed ex tranſactione inter§. N.& B. N. mediatore F. C. P. Anno 1386. celebratâ, cujus vigore D. B in loco, ubi vectigal commiſſum prætendebatur, pro equis aucto minurové pretio, pro diverftate mer- cium, quas trabunt, tantum portorium exigere licuit,& ſic vectigal, quod frauda- tum prætendebatur, erat ein Roßzoll. Lege autem vectigalis ita diſtinct, urprore- bus portatis ſolvatur, tum tenetur dominus mercium; ſi pro animalibusportanti- bus, rum onus incumbit domino eorundem, A. l. 60.,§. 8. Flocat. Vinc. Caroc. de locat. p.2. tit. ve vedigal. inpr. proin de cautio de ſiſtendo,& judicatum ſolvi, ad bona mer- catorum, quæ erantimmunia, contra jus non debuit extendi. æ) litaqh fullo, 12. frde furt. Gail d. o9. 45. /. 6. Farin.& alii ſupra eitati. vid ſing. dec. Mart. Yot. deciſtlor. n.3., 4. d) Duo actionis mandati requiſita: Mandatum non impletum; aut ex tra fines perperàm, dolo, culpâ, aur negligen tia aliquid commiſſum eſſe,'ſiproeu- ratorem, 8.. fin. frmand.& ibi in parat. Neſen. 1O.) arg.l. videamus, 11.4 pen. f.lo⸗ cat. Bald. conſ. 4 1 7. vol. 1. Bertaz. conſ. crim. 94 per tot.
90. Socius verõô, ſine voluntate ſocii rem communem celans, eam pro ſuà tantüm parte committit:& qui plures res vehit, quatum aliquæ ſunt immunes, aliquæ vectigali obnoxiæ,& quaſi immunes o- mnes profitetur, munificas tantum amittit. ⁵
a) I fraudati, 8.§. 1.ff. de pub.& com. Ferret. de gabel n.182. 6⁹ 241. Farin 4. 4 172. n.3 4. Novum hic planè dogma obtrudir Frid. de mand. d. c. 43 n. 8. Culpam ſociiot- ficere ſocio, ita tamen, ut hoc caſu, innocenti omnem cauſam præſtet, ſ. ci duobus, 52.§. z2. G& 3 pro ſoc. quod certé contra expreſſum text. d..8. eſt, u rectẽ Bocer. de re- galib. c. 2. n. 2 10. diverſas eſſe queſtiones dixerit, an pars ſocii committatur,& an 0b damnũ hoc culpoſus ſocio ſuo teneatur? cui poſteriori locus eſſe nequit, niſi prius ex jure eam committi demoſtretur. Quidni autem eadem mihi cum Fride eunda alea eſt, qui paulò anté domino, cujus merces auriga profeſtus non cſt,
damnum adſcripſerim? Alia ratio in utroque eſt, dominus mercium ſ mandatum denunciandi, ſolvendique vectigal non dedit, in culpa eſt; ſi diligentinon commi ſit, itidem culpa non caret. Verſim ſocio, qui alteri rem profiteri non mandayit, ta- lis culpa imputari non poreſt, eò, quòd ratione dominii communis on us profiten- di ſocio incũbat. Occaſione hujus quæri poſſer, an immunitas conceſſa ſocio 8 ſit alteri ſocio: quod affirmat, gl. in!fn. fratribus,&. de mun.& bonor. olj3 ha tempor. noctur. c. 4.n. 102. Sed gl. in rebus individuis tantum defendi poſſe, poſt Pad.
vi* con/. 2. in l. 1.n. 5. C. de diverſ. reſer. ſcribunt Gutier pr. quaſt. ih.1 4. 6,nu. 12 Nis Everh 117 re privilegio maflt!, Ferret. conſ. 167. bet,&
r. lub-
, 83 3 li 2 18 im munita 4 et. 4 ¹
eodem privilegio fruetur uxor vidua, cuim nobilitas mariti commumc uſug⸗ muleres, 13. C. de dignit. aut privilegium datur viro ob adminiftrationem, 45 2 Col. ctam habet dignitatem, tunc quoad vivit maritus, eo utetur fœmina,7. 2u, F.
hol nuüllor ullipe n.
encom naped alne re resnon dAlber. uin. haim.) 79. lolatio allicitis heat.e 2 Uaus fu vrediſ 178,2. iſ dauſta mittunt geillic antte umiſlu di poſſ Kauten dadit G us ta aſei 1 arma ar,5 diraer

*
zuntr enta:
6 210. luuun ſe 9.94O6Oäuß 4
ntute(d ar iamamtn
itaK Wian
globt Hacquim amictit
fentdt 1eaumabn Tut un.K allhnta- centiol Err mkeläiha
rptedlun an rrwr“n.
lilerit, s mmmni lcuipel See aul au0 8 niimſtt cues 14 thnätnn que cli reuun 1aud-
—
- 11„clenadenen decitWh de.
4 4 4 dele el, lrun e g ims urn Auuuu
. jone. nui, 1 7l naob 84 auanene, rl 4 TvI
n ¹ 1 GEn i Se
leae op& eler. Milanenſ deciſ. n. 9.& ſeg. ib I. Si adminiſtratio dignitate caret, nulla-
auusadſuperius caput, ubi de imm
1 hon ra
D. Henrici Klocken. 143 renus uxor immunitate gaudebit, Barboſtin!.14.n. 31. F. ſol. matr. Sed forté hic tracta- unitatum interpretarione dictum eſt, rectiſs re- 5) Gravis hac de realtercatio, quibufdam omnia, aliquibus munifica aaltem committi meiltimätibus Aho vem diſtinctione, Salyc. in. cum proponas, C. ſol. matr expediri poſſe puto. Aut verſamur in rebus, qus licité portari poſſunt, non ta- nen ſine vectigalis ſolutione,& tum certà quantitate profeſſa, ſi quædam celentur, merces non profeſſe in commiſſum cadunt, J. 4.§. I.F. de publ l. 1.§15 de aq. quor.&
4. iſiv. Alber. de Roſat. 2. part: ſtat. 3. 4. Bertachin. gabel. 9. n. 14. Bertaz. conſ. crim. 6./. 4. eanſß.n 10. Afl. in c. 1. Verb. vect.n.4 9. quæ ſint reg. Sich in O. tit. de ved.. 13. Farin.
ueſt. crim.1 7².2. 34. Everh. iuv. conſ. 2.u. 26. vol. 2. Trentacinq. 1. var. re ſol tit. de iur. M.re.3.E. Fach. I. contr. ‧. 98. Aut res non poſſunt portari licité, etiam cum vecti- alis ſolutione,& ſi domino licitarum merciũ inſcio ea illicitis conjunctæ fuerint, aumillicitis non acficiuntur commiſſo, a. 2. 11.§. Aominus, ff de public. Alb. Gent. Hiſp. Avocat./ 20. a4d. Trentacinq. d. reſol. 3. Verſ.primus eſt, Gutier. pr. a. lib. 4. 4. 4 1.n.2 Aut
dominus fuit cõſcius,& propter dolum licitis quoq; mulctatur, Coſta de fadt ſcient. O' gnor. diſt. 46. /. 1.& 2. in quo ſenſu vera ſunt quæ ſcripsêre, G. Pap. deci 72. Boer. 1178./. 24. Perſon. de gabel. u. 14 5. Guaz. de confſc. concl. 13. ampl. 8 1. 2. 3. Vid. Clar. Sſu 82. ſtar. 7. 2. 9. Crav. conſ. 6. n. 97. Animalia quoq;,& navis, que alterius ſunt, eommittuntur, ſi ſcienter ad uſum illum accommodantur, Gutier. 7. 2. Et hęc quo- ieslege illicità exportarivetantur, procedere dicunt: cæterum ſ jure municipali il- leitæ ant res aliquę, etiamſi ſcienter licitis admiſceantur, non faciunt eas cadere incommiſſum, Affl. in d. verb. vect. nu. 6. ubi veritatem appellat, ſi modò commodè Eparari poſſint, Axev ad conſt. lib. õ. tit. 8. l. 25. nu. 21. Chopp. de iuriſd. And c. 14 in fin. Hodic autem leges illas de quarundam rerum prohibita evectione non ſervari, ex alis tradit Gent. Hiſp. 44v. d. c. z0. 91. De Actionibus poſtrema ſupereſt diſquiſitio. Aliquando in- erduos ſtatus Imperii de jure exi gendi vectigalis zcontrovertitur: quòd ſuterq; ſe in ejus poſſeſſione vel quaſi eſſe contendat, b tim orq́;, ne par- tesad arma deveniant, fubſit; c judex ex officio, velad inſtantiã partis, d
lummarié,& ſine forma judicii, euter interes, dum poſſe ſſorii cauſa ple- né definiatur, f poſſidere debeat, interdicit.
4) Neq; de hoc tantum, ſed& amplitts, ſ unus libertatis, alter ſervitutis poſ-
eſlonem, vel q. prætendat, I. lieris, 7.§. fin ff. de liber cauſ. Cov pradt. 17./. 1.ita ob- eryatum in Camera Imp in cauſ. Augſpurg con tr Augſpurg in terminis collecta- um 16. Mart. An, 153 1. definita: adde 1ul. Ruginel. de appel. 2.c. 3.n. 69 2.&E ſeq. Por- momentario poſſeſſorio etiam locus eſt, ſi lis incepta ſit, Barz. dec. 47. n. 6. vel in
icunda inſtantia ventilerur, Capyc. dec. 96. num. 10. eE deciſ. 209. n. 1. Menoch. remed. uhrxtin. n. I. Caſß. Roder. de an. redit lib. 1 J. 17. nu.3 2. Seraphin, Oli var. Raz. deciſ. 299. um.2. 9) Cavendum eſſe in hoc interdicto, ne quis adſeveret, ſe ſpoliatum fu- ile monet Cov. d. 7. 7. n. z. Nam ſimile eſt inter dicto Uti pofſideris, Bec. conſ. 2 1 nu.
Amoræ, Cornaz, dec. 43,n, 16. ſufficit probare ſolam inſiſtentiam,& detenta
.—.. 9S. o. Dotta conſ.)6 num.; ut non detur niſi poſſidenti, I..§. z.& 4*ues poſſid.& cùm non tam reſpiciat veram poſſeſſionem, quam illum ſtatum rei, qui erat tempore li- tionẽ,
Rol.

———— 8
1144 Diſceptatlo de Jure Vectigalium, Rol. A Val conſ. 8.. 28. G*. lib. 4. Fab. de Anna conſ. 20. n. 33.& in eo præferrur poſſi-
dens naturaliter, poſſidenri civiliter, Corna. A. dec. 4 3. n. 3 1. Barz. A. des. 4) n. 3. ſi tamẽ
nullus naturaliter poſſideat, ſed ſuper jure aliquo incorporali controverſiaſit, da-
tür hoc momentaneum civiliter tantum poſſidentibus, Raxzal. d. 4ec. 299./. 9. Quéd
autem naturaliter poſſidentem præferri diximus intelligendum eſt, ſinonagatad. verslis eum, à quo de recenti, vi, clàm, aut precariõô habet, Plor. dein lit. jur.z./.;o. verſ.fallit tamen. Vrſil. ad A ſl dec. 35 1./. 2. in fn. Achil. perſon. de adipiſe poſſenu. 4u0, G 49. Cornaz dec. 7./. 1. Vinc. Caroc. de ſequeſt. p.J. 4. 6.n. 3. quãvis adversſis alium ob- tineret, Ferſonal. d. loc n. 41. Milanen ſ d. dec. 3 1. 197. p. 1. c) Ord. Cam p. 2,1it. au in yr. &§. Ob auch in Conſult. Cam. de An. 15 76. dub. ⁊z 6 Denaiſ jur. Cam. rit. 229 S.Phor 4§ 3.7. 28. Contard inl. un O. ſi ã moment poſſ. in 5. rat. dubit. num. 10. Vinc. Garoci de ſe- queſtr ꝓ.. q. 6. n. 63. qui in caſu decernendi ſequeſtri loquuntur. Rota enim lineti- more ſcandali dat ſummariiſmum, Oliwar. d. dec. 299:n. 12. An, ut informatio ſuper rixa,& ſcandalo haberi queat, citario partium requiritur?: In praxi Impetiiinsa- luit, non requiri: vid. Perſon. d. loc.. 2 4. Pec. de Benintend. dec. Bonon 37. num. 14.in fin. Vrſil. ad Affl. dec. 351. nu. 5. d) Ord. Cam. d. tät. 21 in pr. d.§. Ob auch in. loh. Botta eon 76.n. 2. Bec. conſ. ⁊1.nu. 18. e) e. cum veniſſent, de Inſtit. d. l. liberisiſſ de lib. cauſ.Inde quam plurima deducuntur; in hoc judicio non dari libellum, nec admitti capitu- la, interrogationes,& poſitiones, Ca valc. deciſ. 2 3. num. 105, p. 2. item probationes plenas non requiti, Iacob. Menoch. rem. itin. ult. n. 32. fidem teſtibus, ſtante tetgiver- fatione adverfarii, nulliter examinatis, tribui, Oliv. Raz. deciſ. 1 144 num a. neque articulos, aut probatorialia communicari parti adverſæ, ſed obſignata judicialiter produci, And. Gail. 0b/.(6.nu. 3.& procuratoribus communicationem petentibus perſententiam reſpondeti ſolet. Iſt D. G. ſeyn/ wegen der probational Articul be⸗ ſchehen begehren/ abgeſchlagen! ati factum in cauſ. N. cont. M. Z. B. litig. poſſ. Anno 1598. 7. Febr. In ſumma ſententia pręcipitanter fertur, hoc eſt, intra breve tempus; Cavalc. d. deciſ. 2 3 /. 105.& dec. 19. nus. 4.. 1. nec admirttitur appellatio ad effectum devolutivum, nedum ſuſpenſivum, Contard. in d.! un. in intellmum A. C. ſide moment.
poſſ. Perepr. de fidetcomm art. 46 num. ꝓ4. ex receptiori HRonded conſ. 22 2um. 4 Erſes. vol. 2 Gail. 1.0b/.,7. n. I. G oſ. 14 7.n. 9. Myn/. 6. o4ſ. 3,nu. 6. Serapb. Raze des:129 5,.,
Barzides. 71. u. 1. Fed. Scot. conſ. 1 I. num. 6. lib. 6. tom. I. Scae de appell. C. 17 im é memb 2,n. 2. nec quoq; reſtitutio inintegrum minoribus conceditur, Cevar. d. 4.17,214 verſ Seasum. Contard. in! un. lim. 8. u. 2 2. C. ſi. de mom. appel. M enoch d rem lsaug 3 54. f) in eoque differtã plenario poſſeſſorio, ibi enim ſententia effectum ſor⸗ titur, donec in proprietatis cauſa aliter pronunciatum ſit. Differunt& aliter hæc duo poſſefſoria. In ſummario ſententia eſt interlocutoria, in plenario definitiraiib lud expeditur officio judicis, hoc jure actionis vel interdicti: in illo requiriturſum- maria cognitio, in hoc plena, Bec. d. conſ. 201/. 10. Caſtad con). 76. num. 4· Auos conſs 7 9) Formulæ ſententiarum in ſummario poſſeſſorio latarum ex ſent. Barthi 5 deri poſſunt: præcipué eæ, quæ Anno 1552. ult. Jun. in cauſ. Churpf. contra die w. Speyr.& Anno 1584. 18. Novemb. in cauſ. Ottingen contta Brandenbuigt z. mulgateé ſunt. Digna autem mihi viſa eſt ſententia illa, quæ nonita pridem Statt Febr. Anno 1615. publicata fuit, ut hic inſereretur. In ſachen B. vnd A dar pfan⸗ N. contra G. F. jetzo I. E. M. Z. B. lirigioſæ poſſeſſ. das entgegen reiten vndeun 3e, gen frembder Her:ſchafft betr. Iſt allem fuͤrbringen nach zu recht erkent een
dae rſtaff ätenb aotio eit en v. 92 ftutis, bavel alüun 66.D. rerdlct quam 5G di, We llupeti tlit,.4 lte Can t. on alaberi wis. h iun: G uia dpollid dum u dienda
dt ine
äita eti Alls exig atem, 5 ſaz detar D dllum pr utem im durſerrit driom co
kan

reriguoi u d
ia e,
D. Henrici Klocken. 1145
dachten Clagern/ die poſſeſſion vel q. des zu/oder von gemeldter Statt reiſender herꝛſchafft entgegen reitens/ empfangens/ belegtens⸗ jedoch/ ꝛc. einzug eben/ vnnd heruͤhrten beklagten/ ſie daran nicht zu turbiren biß in poſſeſſorio ordinario, oder fetirorio ein anders erkennet werde) zu inhibiren ſey/ als wir ſie hiemit reſpective ingeben/ vnd inhibiren, compenſat. expenſ.
92. Ceſſante armorum periculo, inter duos de poſſeſſione vel etvitutis, vel libertatis à vectigali contendentes interdictum IIti poſſi-
ſeae... (cis, velacbio confe ſſoria,& negatoria, dari ſolent, b in quibus actlo-
eai ubus ſi unus ex univerſitate ſuccumbat, ſententiam jas facere quoad o-
2 tean h. aüil 6 muſar 4 Kimſthe
dnd
da 1ehn α 9
1
1
cio nond l u, Räbn
4ut: a htinh 1na.2 br. dutem. ubda, O4 A Ii a n ariparia(ee tiae turatoridi Seremjanm in mn m 4 2. lLluuſ iranterc u iiniernd 1 nec Sen HEhteit ndine. Hlitims er nan AX injunzt 3163, Am ülatehſ 3Aun 1 M e 19,4d ae Shn
mmaua gertucfärne
vomagn,
annes G. Pap. docuit, c cujus opinioni abſoluté adhærere non peſſum. 98
llaterdickum quoq; IInde vi,& ſimilia recuperandæ poſleſſionis reme- Maaliquando competunt. e
ſellarii, Weſ.in paratit. ff. uti poſſid. nu. 5. Menoch. 3. remed. retin. n. 556.& jure quidem ciſuperior in hoc interdicto exiſtit, qui tempore turbationis& litis conteſtatæ polledit,§. 4. Ver/ quorum, Inſt. de interd. Menoch. d. rem. n. 714. Cacher. dec. 4 3 per tor. iſure Canonico ſufficit probatio antiquioris poſſeſſionis, c licer de prob. Maſcard. yrabat. concl. 1193 er tor. Cacher. dec. Ʒ5, per rot.& quia ſine titulo jus exigendi pe- dagiahaberi nequit, maximé à privatis, ideõ titulus unà deducendus eſt, e fin. de re- ſi ſhol in 6. Burſat. conſ. 90 n. z. Everh. praſ. conſ.3. n. 3. vid. tam. Rim. iun. conſ. 2 6. nu. 33,Our iun conſ. 124. num. 9. Dublicanis autem litigantibus hoc interdictum dene- Hamus, quia nudo derentatori, arg. 1.3§. 8 ff. uti poſſid.I. 1.§. 9. de vi,& viarmat.& jeno poſſidenti non datur, Cuſac in paratit. Cuti poſſid. Menoch. d. remed. 3.². 46. 6) edagium jus eſſe, quod ſolo cohærear, ſuprà diximus: quemadmodum igitur pro ielendenda juriſdictione ſolo cohærente actio confeſſoria,& negatoria competit, mmaxent. in c. conquerente, 16. If de off. ordin, Ferrar. in form. lib. al. eonfeſſ.. plenam, vam. 7. ita etiam pro adſtruen do jure vecti galis, Modeſt. Piſtor. conſ. num. 44. Vol. 2. Küquis exigat ab eo, qui anteà non ſolvit, huic competit negatoria utilis contra Gigentem, Symphor p.l. tit. z. de reconvent. vot. 1. n. 19. Thoming. conſ. 3 9. nu. 108. Go- nes in§. qué. num. 1 2. Inſt. de acr. Bertr. coſ. 76. in pr. vol.; p. 2. Qua actione autem erperierur Dominus, ſi vaſallus in ejus feudo pedagium exercere præſumat: Nega- toria illum prohiberen equit; ſiquidem illa locum habet, quando quis meo prædio ſeryitutem imponit, I. 2. in pr. f. ſi ſervit. vin. ſed per collectionem pedagii non im- ponitur ſervitus prædio. Eoque minũs actio hæc competit, quando in via publica
2) Cajus requiſita: poſſeſſio ex parte producentis,& turbatio ex parte ad-
pottorium colligitur, ob defectum dominii, l. 2.§. ait prator, f ne quid in loc publ&
Ucet negatoria interdum detur, quando per indirectum ſervitus imponitur predio neo, fſtulas, 13, ff ſi ſer v. vind. tamen nec reſpectu predii, nechominum vectigalibi lxentium, domini quicquam intereſt. Ex interdict. ne quid in loc. pub. vel itin. agere
hequit, quia edictum requirit opus manufactum, quod tranſeuntibus noceat, 71. upr.F. d.cit. Utile tamen interdictum eidem dari putat, Repred. quaſt. Sabbarp. 32. 116. vid. Bald. conſ. 3 40.„. 3 vol.). mõ nec denegabuntur actiones, de quibus mox licemus. c) Aeciſ. 549. nu. 3. Marth. in addit. ibid. Rationes ſunt: quia prohibere deerigatur vectigal, eſt tueri jus publicum, Marcabr. Ad Anguill. conſ. 28. num. 6. Fffffff Bertaz.
4

1146 Diſceptatio de Jure Vectigalium,
Bertax conſ. crim. 476.n. 9. In populari autem actioneleam dicimus quæ jus popul
defendit, I. 1. ff. depop. adl.) recepti juris eſt, quòd ſentenria pro verirate habeatur,&
jus faciat quoad omnes," eum qui, 30§.) F de jurej I. ſf. de pop. act. 145. 5.1ifr deproc. Deinde hæc ſuper ſtatu quodammodõ fertur, Bertaz. d. conſ. 476. nu. 6. G 7. Dekni- tio autem quæſtionis ſtatus, nocet aliis, l. ingenuum, 25. de ſtat. hom.]) Namin populari actione juris, ut utilitas, quam quis proſequirur, ſit publica,nonpatticu- laris, Gotofr. in I. ſin. ſf. de pop. aci. lit. s. Bart. in l. n. 26:1 ſol. matr. Sed utlibetéper viam publicam ire, agere, ducere liceat, primariò utilitatem privatam, ſecundano utili- tarem publicam reſpicit, I. Perr. Anchar. q fam. 27. n. 5. lig.3. Poſito autem, hocfun- damentum Papæ& aliorum opinionem non evertere, tamen ut in populatiactiione ſententia omnibus obſit, requiritur. I. Ut actor non tanquam priyatus led ut quili- ber de populo agat, perendo prohiberi, nec exactor à tranſeuntibus quicquam ex- igat, Spec. in tit. de cauſ.propr. E poſſ. I. ver quid de colligentib. Anch d. J.2. 2.Ut agat ad vindictam,& pœnam ſibi applicandam, 11. ff.de iur. Rſc. Donel adtit. de aat inrin. 12. 3. Ut judex qui ſententiam fert, poteſtatem imponendi nova vectigaliahabeat, ea enim ſi deſtitueretur, ferret ſententiam ex defectujuriſdictionis nullam, quært nunquam in rem judicatam tranſiret, Bero. conſ.137. num. 16. 0l 3 ubi plur. ad tee Non obeſt quòd ſuper ſtatu quodammodò feratur; nam ibi ſententia non nocet jus æquale habentibus, I. Papinsanas, 8.§. 16 II. de inoff. teſt. l. eum quob. 13. Cod eud. Berraz, conſ.crim. 5 2 3. uum. 3. Sed in hoc caſu æquè principaliter intereſt cujuslibet privari, Anch. d. q. 27. num. 9. e) Dantur enim pro recuperatione q. poſſeſionis jurium incorporalium, I. 3.§. unde ui, 13 G 17. ff. de vi& vi arm.l. 1 inpr uiipoſ. ſid c. querelam de elect. unde non eſt mirum, ſi& hoc caſu concedantur, poſt Bertach. Menoch I. recup. rem uu. 8 z. Coraſ. in l. naturaliter,&. nihil commune, in 2, 5.2.1 8. Mod. Piſt d. vonſ. 6. uum. 24. V.2.
93. lIaſtituentes, exigentes que nova vectigalia, in erimenex incur-
IJulia de ambitu, a de vi publica, ⁵& in alias graviſſimas pœhas runt.
a) Non ſemper in orimen ambitus incidit inſtituens, eiat, ut conmplacendo Principi extorqueat dignitates,.1. 3, à Dex. in tr. crim. lub. 8.6.2 2. n. 17, aut ut hoc modo ditando fiſcum, aurambrincihisca ptet. Idem Decian. d. lib. 8.c. 23. /n. z.& actio ex d.l. Iul. de ambit. delcendens, contrain- ſtiruentes competit, eriam exegerint nihil Gram conſ. 6 9. num. 12. Stepb. Daosinins jur, verb. vectigalia, nu.. ⁶) IIt hanc legem quis violaſſe dicatur, oportet vecig cum armis, l.§ 1.ad Iul. de vi pub convocatisq; hominibus,! gui dole, leren— eod à tranſeunte captũ fuiſſe, ex Cæpol. con/. 63. Gram. d conſ. 69,2.21. Armatucd a ac- ceſſiſſe ſufficit, licet arma non extrahat, I.3.§ 5 f. de vi& vi armat. vela projiclat Honded. conſ. 10. n. 4. vol. I. Pœna l. Iul. de vi publ. deportatio& confiſcatio bonorum eſt, d.I. o.§ in. Quid ergo juris, ſi vaſallus in feudo novũ vectigalinſtituat, id a
7.. 8. 8 77 r⸗ iu. gatian a Domino eo privari poteſt? Ita videtur, ard. c. ad Apoſtolisz, de ſens. 9 e lé tractat ſubditos
ſed tum ſt eo fine fa⸗ dI. Iul. d amb. Tib.
ati ald ben taleeſt ¹ 1 ſanld lrete Muv. ſlal g Neyg. aumun brellio olày hauet. 1* en dire 94. atam! ſerll m. (aut e tum. Nob. pferd
,.]
9 Gol⸗ ſ6.co ſtrech lu„ umag Kluntu lagar motus duma dilenal aäkhe
1ſ 1

aerend as ſeun 19 a mwid dl an 71n4 aanaget ,if relmaubin tetnemn oi donnte amer ich f1 duinia a den eni un 11n h aodd tera ag ibiona an ſis † eilwtisla dcaluxq aruninh. aututeniſ a penegel n umli un, 1&&e uttannigim
11
taraliur, Ka n ulle
tesque Weigbbchdnt 1 3 „Ku 2 dtäbl
“
n 1n—„ 7T es de een ucale— 1 3 1 nci”ſ as kran . 24 1 8. wlcselde α 4„Vut dun mna 3 u feine 47 nwqädk’n 1 legem Aas W 4 f. 1' hhe 14 Dnd dets 1** e aatalch 54 h! 69 Aduud9 812 DKolil 115 uid ehxu zu te aa Ait detur, 4 rubtainie ral.l r Ja ud eimWn udu- Mnele d
16
D. Henrici Klockeft. 92
47 tam, Killa publicationis bonorum per auth. bona damnatorum, C. de bon. ppyſer. dit⸗ Rta ſits Bertaz. conſ. crim. 281. n. 10. qui id latiſimé diſcutit e] l. ſin. C. de ved nov in-
quæ eſt exilii, Farinac. a. crim. 173.n/. 84. Perſonal. de gabel. n. 31. item in pœna con- tuſſionis& falſi, I.i.& ibi gl. C. de exaci.tribut lib. 19. Anribol de mun;§. I.n. 44. cA- jitis, ſ veteris confuetudinis in exactione limites prætergreſſi fuerint,!. uni Verſi,. (vett. nov. Farin. A.. /. 5 6. Gram. A. conſ. 69. /. 2 5. combuſtionis l uni verſi, 9. O. ubi auſjſcal. quas prnas tamen Rebuſf.tr. de priv. Schol priv. 149. nonnihil mitigandas Jutat, arg. ſ praſes,; 2 Sde bæn. Quià religioſis viris exi gunt pedagia, ſi privati ſunt, communicantur;univerſitati aurem interdicitur, donec exacta reſtituerin t& de nanlgreſſione ſatisfecerint, clem. fin. de cenſib.&. quia pleriq, de im. BEecl. Farin. d. q. 173. 760. Rol. à Val. conſ. 7 1. nu. 27.& quidem nulla præcedente monitione, e. quanquam mſi. quæ tamen: ſi imponantur collectæ, requiritur, c. non minus, Ae imm. Eccleſ.ra- vonem diverfitatis teddit, Zabar. conſ. 12. n. 6.
94. Tum quoque præcedenribus ſeculis, in uſurpantes jam me- notatam licentiam ſeveré animadverſum fuit: a Hodic ex conſtitutione Inperii mandata pœnalia contra eos decernuntur.?In publicanos, ſi vel
plic aut eorum familia aliquid extorqueant, A ſingulare proditum eſt eickum. e b
4) Nobilis, qui inſcio Imperatore vectigalia nova impéſuerat, mit dem wuͤrdt nbs Pferdt turntert/ vnd auff die Schrancken geſetzt Turnier Ord. Henr. Aucu- an g. Goldaſt. Reichsſatz. 1om. 1 p. s. maximũ olim nobilitatis dedecus. R. Imp. de 4.1236.c10. 4b. Gold. conſt. Imp p. 8 2. diſponitur, daß niemandt keinen Zoll nehme/ wannzurecht/ wer das breche/ den ſoll man halten fuͤr einen Straſſenrauber/& Weltl. eform. Keyſ. Sig ſ c. 2. n. 2. Wer den Foll mit gewalt nehmon wolt/ iſt er ein herſo mag jhn jederman angreiffen Item bona ipſius privilegiis, immuniratibuſ- ſueexuuntur, Refor. A.loc An 1379. Wenceslaus, ignavus alio quin Imperator, Ar- thiep. Moguntinenſis Adolphi novũ vectigal in pago Hoͤchſt inſtituentis, temerita- ecommotus, Civitarib. Moguntiæ, Wormatie, Spiræ, Francofurto& aliis, his ex- actotibus maturé occurrendi,& nõ obſtante honore,& qualitate inſtituentis, por- torlatollendi poteſtatem dedit, Chron. Spir. lib. 7. e. 8 in fin. Ob vectigalia, quę Ele-
coresad Rhenum propria authoritate impoſuiſſent, Alb. Imp. arma induit,& cum
ptecibus, monirisq; non licerer, vieoſdem, exactiones remittere coëgit, Munſter. in 52 4.* 3—„. 5 8 Comagraph.lib.; in Vit. Albert. Ipſæ civitates quo q; has novitates aliquoties amo-
ereaduixi ſunt. Cum enim Car. IV. ad complacendum Pfincipibus Rheni, quorũ
luragio ad Imperii faſtigium conſcenderat, nova vectigalia pofuifſet. Argenti- nenſes Rhenum catenis& lignis ita clauſerunt, ut naves neq́; aſcendere, neq; de-
cendere potuerint: vidétes itaq; Principes, ſe tam novi, quàm veteris porrorii pro-
entibus ſpoliari, concordiam cum Argentinenſibus inierunt,& veteribus contéti nvis renunciaru nt, Trithem. in Chron Spanheim. Anno 1351.3 24. Non multo poſt ans Wenceslai tempore, ſexaginta Civitates Rheno contiguæ fœdus inivère, ut Tova Nectigalia, quæ Dynaſtæ Khenani commenti erant, ab rumperent, Ioh. Avent. 46.7. Annal. Boſor. pag. 178. Et cum Luneburgenſes aliquando ab Imper inſolitum
ectigal obtin uiſſent, grave id aliis civitaribus viſum fuit,& ſuos ſale Luneb. uti ve- — 4(
arunt, unde factum eſt, ut cité evaneſceret, K raniz Hiſt. Wand. lib. 13. 6,6. Simili Fffffff 2 cautelà

“
—
1148
ligendis impendens.
Diſceptatio de Jure Vectigalium, cautelà Gallus adverſus Regem Hiſpan. uſus. Quia enim Hiſp. omnigenis merei- bus vectigalinſolens impofuiſſet, Gallus ſuis cum Belgis commercium intetdixit, fururum fciens, cuim frumento, aliisque mercibus Gallicanis diu carete non pof- ſent,* ectigalbrevi dimiſſum iri, Ioh. Botor. H iſtoriopoliticograph Iib. 39Etdejure ciyitatem iniqua Vecti galia inſtituentem; ab alia civitate umpofito civibus graviſ- ſimo Fectigah, in ordiné cogi poſſe tradit Thom Gram con/ſ 6 9.1n. 16 E ſeg elun do- lus contra dolum ſolertia ſit, I.. ide dol l. cum Pater, 77. S. Titio. 31. Fdelegtn H n. i auadr paup.& delicta mutua compenfſatione tollantur. ſi ambo, 1074a fi ne coipesſar. Quod conſilium ego civitatibus Im perio noſtroſubditis non datem Re- prellaliæ enim pro odioſo& lubſidiario remedio habentur, c. dominus noſter, u, ga. & in defetum juüſtitiæ, ſi ſuperior eam facere recuſet, eonceduntut, Busſat cenſ1z8. nu. 17. G&r ſegq accedente authoritate ejus, qui alids bellum indicere poteſt Covanc. peccatum,§. 9. nunm, 4 verſthinc deniq, in fin. de R. I. Si itaque neglectis ſalutanbuslm- perii ſfanctionibus eo modo ſevindicaret, non minds ac illæ, quæ occaſonempræ- buerunt, delinquerent, fiſcoque Imperiali in utrasque animadyvertendi jus eſſet, cum in puplicis Selictisnon admittatur compenſatio, ſed urrumque fontem fua pœuna maneat, 7. 1.§. qut hot ditit, 4l ſi uxor, 1 3.§. ad L. lul. de adult. Abt ing in- Tellexim us de Adulter. 5) EtiamfElectotes ünt; Roſenth. de feud c. cpnck.1z.
num. 2 Idem eſt ſi Vetera augeant, M ynſing 6 obſ.2 9.611 Pjufimis præjusiciis id evineere poſſem, ſed res adenota, ut noctuas Arlienas deferret operaminbiscol- . ec) Impublicanos primüm Prætòres e edicto Neronis extra ordinem jusreddidéere, ex Tacit. Cujue, in patutts Fde pubh Deindehretorest. Pft ordinariam actionem dederunt,& quidem in duplumejus quod ademitintra annu i.1.. in pr p. Ae publ. poſt ann ũ in ſimplum. In duplo rem ipſam coheineci pu- 10, 1,5.§. 1. A..J. ult. C. de ſponſal Duaren. in tit de publ.«. Multis autem delinquenti- bus nonm ultiphicaturpœna, ſed quod ab uns folvi non poteſt ab aliisptæſtavit/ hmultib. Na zit. Concurrit Hæc ackio cum furti,& vi bonor. rapt actio-e,ſ ſcienter ultra debitüm quis exegit, d.I. 1.§. 2.& 4. Marec der. ε uν 1. Vol.. Martabe ab An. guil conf 10 n ſin. De jut. Sax. publicanus centùm ſlotenos extot quensſulpenditun contit. Aug. 1i¹. 41. Qui xem reſtituit, ex Edickampliüs conveniri neqvid71.Hinpe. de publ. 4) Gravisin to videtur actio de edicto, ur ſi uon exhibeant publicsnita- niha, ipſiteneantur, ſine noxæ deditione, A.t in En hve poteſtatem eihibendiha- beant, fve non:ratio eſt, quia publicant bonos ſervos adminiſterium adhibete te. nentur,.3 fd. it. de public.& vedl.& colludere cum furibus quobin familiahaben, plerumque creduntur, Eguin. Baro ad l.7 naut caußp ſtabul. nan tamen omnes ſen vos debere, cogipublicanum ait, Duar. ad d. 1it. de pab. O.1. in in. 2) d., e publ. & vecl.& comans. 134 2 ls 95. De jure exigendi ſi controverſia non ſit, ſed agatur ſequendo vectigali, quod prætervehens res ſe debere conf ſſus fult 5 rur condictio ex lege, vel privilegio, a in quo] udicio ſi debicum lquen ſit executivè proceditur, 5& debirores in carcere detinentur, gua moleſtam cedendo bonis aliquando evitant. Aà1I e am lege, 2) Quoties lex nova obligationem introducit, nec cautum ſiteatense quo genete actionis experiamur, ex lege agendum eſt, Lun. fr de condic, e 3 4
pro con⸗
rtttoto⸗ glt, para Madiuim rranfe ahra2 a9 wapa Aunſ arcere Mtoreni duil, Ee phnde areEcel rum de idus, Reba- aquoti ühctes lnmit 1090 trr mulie 5,38 ndob
4 3 94
dauſa. emfech diidus C dih4rg 9 h.
96. l 66 ldce 11 dim lod ge KarR unmi 169 duudi n

)
aru M e
bein. cn 4 echu 1e heun e blid 4 8 l weher e e na lam kun e an
1
, enanonet nen lgane 8 1
GtemetiyN rre Pe 1
kaccdee. 6.
urqujcis rüüegse 143 4P er nonnii kän enak i un käta d. reompen Ewunu er, 1 e MWcga
Skkedotes anahuhaeg
13 Mami
Guss r Ss emebn.
ainosid er Hiahu
Ue B3 R Khähn
Tgeigenn it t duptn
ſwylom. ae at
antu lhanüm änold Sn itun
4
HtR natäln
inn ufn.
erſtaruto& conſuetudine municipali ſolvenda ſit gabella, actio in factum naſci- tur Coſtal,ind. un. Hde cond.ex k. 9) Conductores, etiamſi eis reſcribatur, A Ptin- tipe, ut debitores ad ſolvendum omni cocërcitione, qua ipſis videbitur, compellat, nemddilm executivum non habent, Aſf in c. un qua ſint regal. verb. Veckig. n. 39 nili
Ho usl Perege de pri Ieſc. li. 7. zit. 7. n. 5. ut ne quidem ſub fidejuſſoribus relaxen-
cdendo bonis nihil commodi cõſequitur: cum regula ſi lctovelg. non admittaturad! um ceſlionem ſedpee. terurin corꝑQralem 1. 4. 2. quod eumm eo qui in alien por.. 6 het Aeci 349. 2. B.⸗Pyfrh. Englebre incon] Aurel tit, de sxec, in
her aaaſa 9. rumn, u. 1. Aliud eſt, ſi ꝑxofeffus mTes.& niliusüit, poſteagueoh. hereditare adita debeatur, caque de- bioribus cum mnibus bonis heredis ob non confectüm invenrarium addicen- Käſit, argum.d. 2⁄,de exactor. I. 1. Cod de ceſſ. bon. G. Pap conſ. 6 1. Fr. de Clater. A..
96. Si præterea merces commiſſis arguat publicanus, rei vindi-
atio ei competit, 4 quæ nonl exiſtente re, nec dolo ſuppreſſa, britem
quinquennii lapſu« perit. e a) Fraude circa vectigal commiſſa dominium mercium ad publicanum, do- .9. 8 16C— 4 2..—..„ ⸗„ 3 24 4 2.7 minlumyé vectigalis ipſo jure devolvi, concl. 87. lit. d. pluribus authoritatibus dem- D P 2. 5—.
ratum; quæ ergo pro recuperanda re ſua domino vero datur actic, publica no quo- Tenon denegabitur, Mare. Cal. de mod. art. 1324. Capyc. Aeciſ. 7/ nu.. Marc. deci- 414*.1.& ita actionem commiſſi induere naturam realis actionis, ut ubicunq;ires
mrenitur, intentari poſſit, ex Alex. conſ. I13. 100, 4.& conſ.16 3. 2. 5 Lal.5 ſeri êi Bar/ar an 649,5.10. 5) l.4. C. de vect.&o com. ibiq Gorofr. lit.o. G. Modeſt. Pſtor. conſ. 48.
nal ubimerceatorem, quiſciens vinum non fuerat profeſſus, ratione pretii con-
Fffffff 3 veiri.
2

( ber. in l.1.§. quies quoq, num. 1. de off. præy. urb. maxi mé ſicompendium vec
Nʒo Diſceptatio de Jure Vectigallum, veniri poſſe ait, quia ad ejus alienationemn ſine dolo non potuerit procedere. Hinè in ferrur, ſiꝑluries quis eaſdem merees ſine profeſſione tranftulit ſemelpræſtando rem libcrari, Ubin Pœna conſiſtirin certa ſgecie, uon datux elusmultißlleatio arg I. Lucius. 88.,§ impuberem, 7. H. de leg. z.& ejuſdem criminis iteratio ante prioris Aus 4 lege, vel jadice factam puuitio em circa ean Arem., quantum ad pynitronemss publicam vindictam, unur seidem dclich um geuſetur, Cov. 2.var rTeſol. c. 10.2. 8 ver. quintum eſt hoc, Gomeæ.; Var. reſol. c. 5. n. 9. Gutier. pr. quaſt. 4.7,41 „ 9 In heredes actio commiſſi tranſit, ſi res ad eos pervenit; Bertacbin. delabel.a. n. 39. Perſonal. n. 7 Guazz de confiſc. bonor. concl. 1 3. ampl 82.„. 8. c) A..2. G.bay ſng. 875. Bov. in ſingul. Verb. præſcriptio, n. 9. Oldend. tr. de præſcr. it de tommi in yt. Choyp. de doman. lib. 3.tit. 9. n. 7. Imò& tacité tollitur hæc actio, fipoſt commiſſum püblica- nus recipiat portorium, aut admittat profeſſionem, l. milius, 3 8. ibi: Alrelam ff. de minor. Bald. conſ. 2· 6. /. 4. vol. 6. Sed ut ad preſcriprionem redeam, quomodo edſe tueri poreſt, qui vectigal defraudavit, clim in malâ fide ſit, quæ omnem præſcriptio- nem excludit de jure Canonico? c. poſſeſſ. de R. I. in 6. In pœr alibus actionibus ptæ- ſcriptioni locus eſt etiam cum mala fide arg. c. fraternitatis, 12.4. 2 0. ſuam, 9 depen. quia præſcriptio cum mala fide prohibita eſt ex cauſa peccari; enimverò peccatum remitti non poteſt; niſt reſtituatur ablatum; ſed id quod pœnèę loco imponitut, ab- latum non eſt: vel Princeps in rebus fiſcalibus certam obligationem inducere,& ſpacio certo conſtituto eandem abolere poteſt, P. Gilk. depreſeripr or mamor. 1,.3. n. 3 4. E ſeq. ubi contrariu reſpondet.
97. Cum autem in rei vindicatione dominium ab Actore pro- bandum ſit, axectigalis ſibi jus competere, remq́; non fuiſſe profeſſim, oſtendere debet: 5aſſertio quoq; ſola publicani aliquem in legem vecti-
alis peccãſſe, ſi compendium ex pœna percipiat, non relevat. cQuod& de libro illius sffererem: d quamvis non iguorem, magnam ei fidemaliãs
tribui. e
a) Duo fiquidem requiſita hujus actionis, dominium ex patte actoris,&epoſ. ſeſſio ex parte rei.l. z. de probat. l. ũficium, 9 ff de R. V. l. ult. C. de alien jud mut..omniuũ Inſt. de act. adeò ut ſialterutrum non prober actor, reus etiam nihilpreſtans abſolya- tur, 1. 4. C. de edend.! fn. C. de R. V. 5) Ur non ſuffciat quaſi poſle ſionem pet ali- quor actus exactionis probaſſe, facultas etenim exigendi hine permillu principis haberi nequit, neq; lex ſine titulo de poſſeſſione ſola bené præſumit, Men tone 6I. n. 18. Curt, jun. conſ.90./. 2. Men. conſ. 11 25./. 17. Cala dæ mod art. 4.n. 1324 GCAp. d. deciſ. 77. num. 7. G 8. c) Quòd enim dicitur, officiali credi in pertinentibus ad ejus officium, I. magis puro,. 8 ne tamen, 1 3 ff. de reb eor./ fin. C. de ponder. G. au7.5l- lat. Ruin. conſ. 56. n. 3. vol. 1. limitationem videtur recipere, ut aon procedatſ publi-
canus actor ſit, cuum grave reputetur, aliquem actoris,& teſtis partibns de fu 8 9 Jigalis
iga
t, Inullus, 10. vol. 2. EVerh. lidem ali⸗ bitur ejus 3,7 vol.z. d) Ob
) eum pertincar fatio enim commodi c uilibetatteſtanfi fidem adimi : de teſtib. I. 10. C. eod. Pacian. de probat. lib. 1.9. 48,1/. 4. Alex. conſ. 2 8. n. 2. Ve
jun. conſ. z. u. 33 vol. 2. forté ſi res tora fiſco applicatur, aſſertio pablicami quamm erebitur, Bald. in I. ictuss fuſtium, n.; H.de his qui not. in fam, aut ſta dicto ad inqmrendum, nonut ſuper eo fiat condemnatio, Bald. conſ. 34,7
9 hhe biguu. Vm y Ttualg Chr c0) rinyye Katum!
num. tas, wlolib Noif ummin gum.: nodiur Jſi,Bal 6 tit. daſtrayn ds calu Akiat.
dorecht dm dtantia Un„e
Aocum: Ran, arabe ode lern
du

nn nal 1
nd ena 1 mul. damn Tadn u
dur axcacnt
-. keſlonen,
4
2 8 14 NKelcndtt
4 4„ nin mast
A Lhg 2
m letido 4
albes cer
potet,7.
crrione petere.
k pudlc rna petci von 5
4
ds agwit. awſbt unrtültnit
— 3
4) Obeandemrationem, qué utrobiq militat, l.ilud radl. Aquil.
D. Renrici Klocken.
115,1 . e) Quan- do igitur libero ej us, qul publica authoritate electus eſt, l. quædam, 9§. z..de edend. Harim pr obſer. tit. 7. 9/. 4. in n tum in ſpecie publicani libro fides adſcribitur, Perſonal: de gabel. n. 3 6. Tilem. de Benig. Syntag. 2. decad. 4. vot. 1. n. 18. Farin. dec. 618. 7. 2, Corn. conſ.; 3 3 n. 34.416.J. Mod. Piſt conſ. 6.n. 3 O. Vol. z. Anonym. conſ. 43 †. 268. c01. 1
gRir. impreſſ.ſuperior diſtinctio in memoriam revocanda erit. Porrô regula illa quo-
adactum ſolutionis procedit, adversus tertium nihil probat, Menoch. de arbitr ca. 91 num. 25. Bertaz, conſ. crim. 1 5. nu 13. Ideoq́; ſi quifris in collegium Lanificorum receptus, pro licentia texen dotum pannorum certum vectigal dependat, deſcri- ptus in libro publicani quõdillud folverit, non proptereà probatur efſe de collegio-
Aut. Coif. conſ. 10 3, /. 1. vol. 1.& ab eo alleg. Alex. conſ. 36. vol. 5. Fides quoque dicti li-
briimminuitur, ſi error in eo commiſſus ſit, poſt Ferrei. de gabel nu. 13 9. Bertaz. d. con/. 152um. 23. Obiter noto, Publicanos cogi edere libros rationum ſuarum, non pro- pter odium ipſorum,& ne fraudes illicitas committant, ut arg l.z.§. illicit as, fr. de off.
yiſid. Bala in l. diſſoluta, C. de cond ea L. Felin. in c. l. nu. 21. de probat. Peregr. de iur. fiſc.
16, 6. tit. 5. nu. 17. arbitrati ſunt, honeſtus enim eſt publicanorum ordo, ut fuprà de-
monſtravi,& ſingulari jure in uſurariis receptum, ut ipſi cogantur edere, quod ad
b. 1 ir
alios caſus non eſt extendendum, Æmyl. Ferret. in rubr. C. de edend. u. 4 8. Iaſ. in l. 1./. 13. Alciat, n. 19. C. d. tit. Pacian. de probat. lib. i.c. 63 n 90. Raud. var. reſol. c. 23. n. 15. An
autem publicano agenti viciſſim egi oportet? EFiſcus quidem privxilegium habetz ut
quilibet ei teneatur edere, I.2.§. di vus, ff. de iur fiſc. ſi cixillter non auté criminallter
agat,d. divus, quem ſenf xeriſſimum, reſtantur Marcabr. ab Anguil. con18./. 198.& ſeq. Everh. jun. conſ. 5 1.2. 28. vol. 1. Sed privilegium illud perſonale non videtur tribuendum publicano, Pacian. d. c. 63. 2u. S2. tum ad publicam vindi- Kaam videtur ſpectare illa pœna, ſeu judicium commiſſſi eſſe criminale, Bart in!n. 2. de priv. delid. Iaſ. in rubr. C. de iud. n. z. 98. Prærerea cùm pœna commiſſi fraudem perpetratam præ- ſupponat,« amplius ſciviſſe tranſeuntem illic loci vectigal dependen- dum fuiſſe, publicanus probabit. 5 re 4) IFaudati, S. H.de pub.& ved. R. I. de A.15 30.§. Wiewol auch der Abſchied/ ibi: fuͤrſetzlich vnd muhrwuͤllig verfahren/ A66, co„ſ 68./. 2. verſ ſed its non obſtant. vol. 1. Crav con,.96 9. 2. 1. Rol. Vall. con- 42. n. 10. vol. 3. Ang con. 33 7. 2 4. Bero. canſ. 164:2. 4. vol. 3. Bec. conſ. 96. 2. 5. Menoch. conſts 8. n. 22. Gall. conſ. 10. n. 5. 5) C um ſcien- i eſt de ſubſtantia delicti, ea probanda eſt cum ſuis qualitatibus, Iaſ. in ſiper erro-
tem, n. 10, f de juriſd. om. jud. in[pecie, non in genere, Nart. conſ. 22 5./. 4.& alids præ-
ſumptio ignorantie fortior eſt præſumptione ſcientiæ, Cacher. deciſ. 72. n.; 5. Quod 7—..... 5.., ut ed rectius intelligatur, duos caſus diſtinguamus: An videlicet civis, aut forenfis
t, qui ignorantiam prætendit. Priori caſu, ſi vigore ſtatuti gabella ſolvenda fit i-
gnorantiæ allegatio non transfert regulariter onus probandi ſcientiam in adver- 1
ariü, cum ſtatuta quiſyis ſcite teneatur,& præſumatur, Iaſ in! zs poteſt. n. 72.de ae-
quir hered. Ceph. conſ. 7 20:1⁄. 7. Burſat. con] 2 22.. 4. Rol. 4 Val. sonſ. 3.n. 101. lib. 1. Per- ſon de gabel.n. 1 8. Aſin. de exec.§. 6.c. 38. Bec. onſ. 9. nu. l. Ee 2. Gal. conſ. 36. num. 1 8. G 19 quod etiam in forenſi quidam verum eſſe volunt, ſi frequenter in loco ſtatuti cõ- verletur, Rim jun, conſ.z 2 3, num. 1. ſed mica ſalis hic adhibenda, ſi continuò 4 Hes
. 19u.

* cenchhtümee eee d
de conſuerudine portus& loci, quem quis accedit, ſe non informet, gline
1152 Diſceptatio de Jure Vectigalium, Viv. com. opin. ꝙ ſiattsta probibensn.13. Marcel. Galade mod. art gl. un.§ 2. n. 1 40. nam oceaſtone certarum nundinarũ biennio in loco verſans, ſtatutorum ignarus credi- tur, ex ore onnium Racian conſ. 75,2. 3. Ignorantia tamen preſumitur, ſi temporepu- blicationis civis gra, i mrbo detineatur, vel abſens ſit, poſt Affl. 4ec. 90. n. 30. Serap. Seraphin. Ade privhur su 4,½,174. congrua dilatio ſtatuto data, Affn. 4.c. 3t.. II. aur volumini Katutorum ihſertum non ſit, Sær aph d. priv. 4. z2u. 177. Item ſi cinisno iſſi- mé ad locum habitahdi causâ venerit, Bec. conſ. 60 uu 9.& 10. Poſteriorem catum quodattinet, notum eſt, forenſem non ligari ſtatutis locorum quæ rranſit, cum nõ dicarur in illis cõmoran, l. quaſitum, 7 6. S. fn. ff. de leg. 3.l. 84. f. eod. c. nam es ego, ubi gl. de V. S. Spec. in rubr de conſt. nu. 7. Elb. Lesnin. conſ.7. in pr. ver/ primo. Sanchez. de matr. lib. 3 diſp. 18. n. 4. E ſeq. Dicendum igitur videtur, parlim intereſſe ſiveſeiſetit, yel ignorarit, cum utroq; caſu non teneatur. Verlim indiſtind ea non proceduntinau in delictis, etiam forenſis extra domicilium ſuum forum ſortitur, neq; ignorantia ei quidpiam opitulatur, per not. inc. ut animarum, de conſt in 6. Socin in e poſtulaſtinn. 16. de for. compet. Alb. de Roſat. de ſtatut q. 1. Farin. crim. 4. 24.8. 164. maximè ſi lex loci illius puniat, quod de jure communi punibile eſt, poſt quamplures lohan. Gutier lib. 4.pr. quæſt. 19. num. z. 15. 24.& ſd Farinac. 4., 24. nu. 164. Communis autem con- ſuetudo eſt, ut omnibus territorii dominis vectigal ſolvatur,& ſecus facientibus pœna imponatur, Gatier. d. lib. 4.7. 4 1um. 1. Craſſa ergo& ſupina ignorantia eſt, illa autem, verb. veneris, i 2. Aiſtinct. arg. I. ult. di vi qaoq;; If. de publit.& ignoret ea quꝝ publicẽ nota ſunt, Bec. d. conſ0 per ²ot.& conſ96./.z Rol. à Val. conſ.3 h. 3.lib. 1.P t ſon. de gabel. u. 9. Seb. Guaz. de confc. bonor. concl. 1 3 ampl. 8 2./. 9. Kopp. dec. 0,⁷. 26. 4 ciunt quæ notat Cravet. conſ.3 46 num. 1. 2. Bargal. de dol. C. 3.num. 12. G ſe.10.1. quæ eò magis ruum obtinent, ſiin loco vicino eadem conſuetudo vigeat, Rimin. ſen. conſ. 16 1 um. 9. Rim jun. conſ. 26. num. 19. Limita autem hæc, ſi conſuetudine lo- ci folvarur de iis rebus vectigal, de quibus jure communi nonſolvitur, utrebus, quas uſus proprii causà coẽmimus, Rol. A Vall. conſ. 4 2. num. 26. vol. 3. Alber de Ro/Af. d. q. 1. n. 15.lib. 2. Cravet. conſ. 115, /. 4. Bec. A. conſ. 96. nu. 11. Lancell Gall conſ94.2u.8. Alex. Raudenſ. Var. reſol. c. 23.n. 33, velnovum prorſus exigatur vectigal nodomni- bus notum eſſe non poſlit, Gail. 2. b). 48. nu 23. Hujus autem diſputationis præca- vendæ causà domini vectigalium tabulas ſuſpendere ſolent, que viatores officii ad- monent,& edicto Senatus Paril. poſtulante Procuratore Regio ſancitum, que tous les Se:gneurs peagiers ſeroyenr tenuæ faire chaſcun un tableau,&) metire ce qus laur ap partient tant pour le regard des denrèes,& marchandiſes ſubjedts aux peages,qu ats— mes, que leur ſont deuèés. Choppin. de iuri/d. And. c. 43, num. 6. Aſt Caligula Imp. vectl- galia, quæ indicebat nova, minimè proponebar, ut per ignorantiam ſcripturæ mul- ta commiſſa fierent. Sueton. in efsss vit. Ignorantia autem per juramentum ptohatne cum conſcientia aliter probari non poſſit, quàm indiciis, 6. 4. rerccpt. Anain. § 9.n. 57. Ioh. Petr. Anch. J. 63./ 3. Perſon. de gab. n. 28. Cala de mod art. n. 600. O44. ſci. ſtit in integr. a 38. art. 6. /n. 2. quod tamen eatenus verum, quatenus freſimfti entie contra jurare paratum non militat, Menoch. de arbꝛt. aſ. 186. 2.7. verſ. 1. Ami⸗ cupsr. remed. 16. n. 6. Raudenſ. Var. reſol. d. c. 23. nu. 11. utpote ſi gnorantiavete lis non ſit, Cacher. deciſ.7 1. nu. 2. E 3. Saiſon. in conſ. Turon.tit..ars. 1 vat aihets
la dite igneranse. Quin imò ſi infamia laborert, debet expurgatores ſec 46n
dotur. gum f heirec an. ruzſach det pre ſeillac adum, ruerep uſa.
Wahof Fr. 4 vin ar 17,493 bp.Is. laber th Vyrat dunyn andej Mlalig nu Auii Cach lnel- un S agener Vnmen ü delle m 8,6. leurhe heln. dalr rec dftle te ü d 8 m

nſed A.
Alco er
n. 1. M ai
Rug gge gu ! 6 InIadl Mug in n,n 1 uan
— dr wmcet 1 1 Ktena, b mm uun 1
anſumß m. 1 nann à d düaa 6 le am* Krn abllech, 4 unll 4,4 114 0 1d nanma aus fectigt lch klatene 2n 1 Cut Pn. duit acced Iülan,l
[4u zu 1A he V
n 36 1] de lan.
aac IA. Ram.
2 1es e
* 4 eno eader 1 th haks
limit an ſer. 3ne ers
as ſute c er Güllnt Talu. 1 1u 35 t nalGan
uu 4 4 ühurunde
bend tunlti 4
aamn eanan, urdad A un 134 74 1 ei u im mn mce. umane aenaf 8. launehi 1. amäga 1 muuſe nenn o luucl Iiamu 14,1 17hl 18 1n.u prole ſeel
.. 3 j dr reth wi b
D. Henrici Klocken. us Aßu.d.e. 7. v ſacunds limitasur, quod notandum, nemercatotes ſuvenes& rudos ahac innocentiæ probatione ercludantur, Raudenſd.2 5.,9.36. 29. Verum enimyveròô cùm dolus& fraus directo ſemper pro- dari non poſſint,« ad conjecturas recurritur, 5& inter præcipuas eſ- ſelolet illa, quæ ex conditione perſonæ deſumitur.« Vice versà autem Linnocentiæ præſumptiones inde depromi ſolent, d fi minores, e mi- ltes, f mulleres, ruſticique g ſint, qui vectigal dolo defraudaſſe ar- muntur. b 40) kit autem interdum, ut directé probentur: nam ſi dominus, vel vector nercium fateatur, quòd ſne ſolutione pedagii cerritorium tranſterit, licér ſciverit, eoloci vectigal ſolven dum eſſe, res expedita eſt, c. conſtitutus de reſer. Cal de mod. art.
Nun§. 2,1n. 6 18. Crav. conſ. 11 5:/. 1. uLi clariorem probandi modum vix eſſe dicit. Quod kextrajudicialiter fateatur, illa confeſſio ſemiplenam, ſæpius autem iterata plenam
uducit probationem, mareriam voſtrom tractans Menoch. conſ. 1108. num. z.& Deilla confeſſione, ſe Portorium non ſolyiſſe, ſed eum licentia publicani, quid litendum, an ea pro negartiva habenda, vel dividenda eſt: Dividi eam debere, cum ugenere prohibitorum verſemur„oſt Bald. conſ. 79. num. z. Vol. 2. tradis Pacian con/ Fafn.§½) Quiper allegantem dolum probandum eſſeſtatuunt, J. quoties, 18. aui dolo,ff. de probas. Iob. Vinc. Fonded conſ 1 03. nu. 19. E 20. Farin, queſt. crim, 89, nu. (G Fr. Mant. Ae conj. ult. voſunt. lib. 2. rir. 2.n. 1. ita ſe explicant, ut, cum dolus quid
reasinanimo ſit, eriam pro æonjecturas,& Præſumpriones hæc probatid perfi-
ciatut! dolum, 6. C. de dol-. c. z. de renuve. l. non omnes, j Sa barbaris ffde re milit. Farin.
45 89. 1. Iacob. Phil. Port, conſ. 95. nu. 9.& in ſpecie hoc privilegium ex jure com- nusihabere datiarios, ut poſſint per conjecturam fraudem yectigalis probare, do- eent E. Marſil ſingul. 16ᷣ3 e; Alex conſ.18 8. n. 2. vol. 7.& conſ. 14. nunn. 7. Voluns. S. ſim depres onſ. 5. num.. Vol.. Viv. deciſ. ⁊ 67. n. 11. Marcabr. ab Anguil conſ. 1 8.n.
Hi. Anonym. conſ. 43 p. 2 6 8. col 1. Spir. impreſſ. Quid? Criminale eſt hoc judicium,&
auidem dejure Canon, publicum, Peregr. Ianin. inter conſ. Farinac. 8, num. 40. vol. T. Eigoné aliæ quàm luce meridianà clariores probationes recipientur: Famian. Cev- uin in addit. ad conſ. Farin. 19. lit. a. Ita ſanè, cum ad pœnam corporis afflictivam nõ Pitur, Cacher. dec. 117.n. 7. Natt. conſ. 6 3 3,/. 8. Farinat. d. conſ.num. 2. c) Qut enim ſemel fraudavit gabellas, in poſterũ idem feciſſe creditur, Tirag. de pœæn cauſ. 1, EMm. 6. Maſcard. de probar. oncl. 131. num. 118.& malus præſumitur non ſolum in eodem genere delicti, ſed& in alio connexitatem cum eo habente, Ripa de Peſt.. Je- ienio nunc. nu. 96.& eum referens Menoch. 1108. nu. s. A) In homine bonæ con- diionis& famæ tollitar omnis ſuſpicio,& errore potius, quàm mala intentione inpegiſſe in legem vectigalis creditur, Caſtrenſ. conſ. 412 nu. 3. vol. 2. Rol. a Pal. conſ. iau. 45. 7 5. Vol.; Bec. conſ. 6 O. nu. 2 5. G con/ſ. 96. num. 18. Farinac d. quæſt. 9 8 nu. 44 Menoch. de arbitr. caſ. 309. num. 10. Bero. conſ. t 64. num. 7. vol. 3. Rimin, iun. conſ. (16,nu. 17, quæ preęſumptio coadjuvatur, ſi à domino, cujus vectigal defraudälſſe tguitur, recenter beneficio affectus ſit, Menoch. conſ. 98. num.; 3. nam malam gra- tiam velle rependere non putatur. e) L.ſi ex cauſa, 9.§.—. de mivor. Ideo que teſtitui ſolet in in tegrum, Beſrit. de fraud Vedtigal num. 298. Rim.jun. conſ. 26 A. 1 4. derſon. de gabel. num. 6 9. Maurit. de reſtit. in integr. c. 248. at minori in delictis non 6S8888 fas.

4 8 8 b 4 4 3 3 4 4 1 X 8 8 2 8 6 „ 4 1 „† 8 .„—„·
1154 Diſceptario de Jure Vectigalium, b
ſuccurritur, tot, tit. Cadver.delict. Vectigalia autem non ſolvere, delic ũ eſt, conel.
S2. Placet diſtinctio Odd. dereſtit a. 8 2. art. 4. nu. 3 8. aut delictum conſiſtit penirlisin
omittendo, aut penitüs in committendo. Priori caſu minori fuccurritur non po- ſteriori, ſi deliquerit circa ea, quæ communiter jure gentium prohibentur. Sed non profiteri, velvectigalnon ſolvere, delicta omiſſionis ſunt. Ipſo tamen jure tutum eſſe minorem puravit, Alber. in 4.1. 9.8. 5 Rebuff. de reſtit. in integr. art. gI.z. quia cut- rit quædam præſcriptio temporalis, ſ. Imperatores,7, in Hin. ff. depub.& vet. Præſeri- 5. 3 2 7. 3.7 4„ 3 ptiones autem contra minores ipſo jure non currunt, l. ſin. in quib. cauſ. reſtit in in- tegr Reſpondet Oda. d. oc. n. o. Communem ſententiam Dd. his adverſari, nec ſem- per verum eſſe, præſcriptionem temporalem dormire minori ætati, vid. Oda. A loc. 94 culpa turoris incidar in pœnà, rutor minori ad intereſſe tenetur, Burſat. conſ.8.n.4.
&ę conſ- 6I. num.. Rol. à Vall. conſ. 10:1/. 22.15. 1. f) quibus proſpectum eſt, ne
ob omiſſam promiſſionem pœnâ commiſſi tenerentur, ¹.3. C. de vecl. E& com. quia er.- rore juris magis, quam negligentiâ cam neglexiſſe creduntur, l. quod adhibitus, 9. C. de his qui ſib. ad ſoripſ. Farin. d. q 89.n/. 54. g) Bald. conſ. 2 29.n.I. vol. ſ. Perſonal. 5... 5..„ 5. de gabel. n. 65. quare ad juramentum doli purgandi causâ admittuntut, Bero.à on- 164.1. 8. De pufticis tamen ſagacibus adeò bené lex non prælumit, Ceph. covſ. 108. n. 1 2. Hier. Cæ val. coꝛn. opin. ꝙ. 8. nu. 5. .. 6 3 1½.—. a. 100. Qui in via inſolitàa deprehenditur, animo fraudandi vecti. galis eam ingrellus fuiſſe præſumitur„a ſi juſtam cauſam diyertendi i recto itinere non habeat. ⁵ Similes conjecturæ, extempore,& Md38 d deferendi merces, præcedeuti tractatu, e& aliis circumſtantis f colli- guutur: non unà autem, ſed pluribus conjecturis g dolus convincitur, quæ probationem in contrarium reci pitur, ſeu fortioribus præſumptio- 4 4 nibus eliduntur. h a) I. qui fiſcales, 7. C. de navic. J.. l. 4. C. de cur. pub. lih. 2.1fin ffderer. éiul:. 3 P 3„ I mnc un. Ius O. de vauet fæn. Ripa de Peſt d.§. devenio nunc. n. 90. Crav. conſ. 115 n.z. A. inc dn. 9. ſint regal. verb. ve. v. 2. Maſcard. deprobat. concl. 47 3,7. 3.& concl. 8 34,23,Klhh. f+7]. 5 4 5 49 Anoul. oiſ. O.. 2 5. Elb. Leonin. con]. 2 3 n. 5. N. EVerh præſ. conſ. 4 5. uu. J. Marcso. a— gu — f.. hibito multotie oonſ. 18. /. 183. quę preſumptio plurimm adgravatur, ſi in loco prohibito mulfe 4 — 2. 8— 4 5. 10 2 viſus ſir, Grammat. conſ. 4 5. n. 7 in fin. ſrtamen in loco fuſpecto in rematur, de qu 4 8 7.. J riserpon plura loca,& ad locum non prohibitum declinare poteſt, judex relmitigere velinſpectis perſonæ qualitatibus, aliis circumſtantiis reum abſolrat Mae ado 5. 4. ae N 1 40- ea.39 2.5. 8. Guaa. de couffſc. bon. concl. 13 ampl. 8. n. 6. 5) Si enim hoſtess eu .*—... 2 8 2.— 21 re all- nes viam obſedifſent, aquis illa inundata eſſet, yeckor juſtam recedẽdi habe ei pra ſam, urg. 2. in fin. Inſt. de juſt.& iur l. 2§ 3: ſi quis caut in jud dih Sſrher 1enp S publ. Maſc. d. concl. 4 73./. 4. Marcel. Cal de mod. art gl. un.§. 2.. 659. Sauſ in con na g tit. 7. art. 3. in med. Ripa, d.§. devenio, n. 8 7. Laur. de Pinu. conſ. 141. 2.10. Gurie ,a nidenocke inventus füeclt, lib. 4.7.3 7.2. 8. Rauden ſ.de anal. lib.1. e. 30. n. 284. w) Oiden Cie e S 7s Men. contra illum præſumitur ad malum, o conſul ib. ne verõ de f&poteſtrju 5 nlen. 5 larn; 3. 4 Irur animo frau conſ. 98. nu. 35.& econtrã qui palam ingreditur, non præſumitur Lnimne nues Nem to voluiſſe delinquere, ² noz exiſtimo, 54 f. de adminiſt. W2 E, n 7 s„ Iz. 22 9 4 7, /,. 1½3. Pec. con³˙⁷ο 4³ſ4 8.Lanc. Gal. conſ.94. n. 10. Joſeph. Ludou concl..n.S9. inſt ⸗Bte. en epach.
memht
aut,et. Sconſe dlodes lchlan Itar. u5
hr fWälo. 1

dc n dulun dt
Aanen ede⸗ 1a n
rn 1e AM — 4 dor... all. 5 dola 11 ARlain
leptehene IIkoss
lur, 1 culntt
corſech tenya
n n lib. 4 Faria. conſ. 0.. 4 1.lib. I. velcerré modicum, Farin. 4,7. 35 n. z2 cel-
anur, Bec. d. conſ.96. n. 15. clum negardo omnem moleſtiam evitare potuiſſer. g)
b D. Henrici Klocken. rIy Aenveh. d. onſ.& n. Bertaz. conſerim. 19 3,2. 1 Bero. conſ. 6 4.2. 7. vol z. àd) utpote ſi vector habeat ſocios armatos ſecũ, tum enim pręſumptio oritur, quod voluerit re- ſſtere publicano, poſſeſſionem mercium ob omiſſam profeſſionem apprehenſuro. uſonal. Ae gabel n. 108. Gutier. A. J. n. 16. ubi in fin. dicit, in ruſticis, quibus arma de- errevetirum, hanc præſumptionem maximèé urgere, quod ante eum docuit Ki½. a. venio nundc n.99. e) Crav. conſ. 115. n. 6. quia nemo præſumitur dicere, quod non velit exequi, I.3 f.de probat.1 Labeo, 7.§ 2. ib. id Tubero, ſf. de ſuppellect. leg. R*pAd.. tumin, 2.9 3. Gurier. 4. 6 37:7. 12. Parinas onſ.3O.n.3. Leonin. ε0n,, 23. num. 3. f) puta, ſi aliquis vir bonus tranſeunti dixiſſet, non ſolvi gabellam: alchré Bez. con/. 60. 1i4 couſ.9 6.. 16. Curt. iun. conſ. 9./n. 5. Item A caula deficeret,& exgegitari nõ pollet, ex qua ad fraudem perpetrandam commotus fuiſſet viator, Farinach. A ½. 89. 7ſ.Ideoq́; ubi lucrum& commodum noneſt, Maſc. de prob. concl. 13 1. uu. 4 Ruin.
at doli præſumptio, Rauden]. Var. reſol. c. 23. /. 24. Menoch. con.9 3. num. 27. Præſum-
puonem innocentiæ quoq; gignere ajvat, ſi quis ultrò ſe non folviſſe vectigal fa-
4
Dusconjecturas ſufficere tradit, Dæ. conſ.3 2. n. 4. lib. 3. Crav conſ. 15 3. 2. 1. in f.&e n. Ia quod eatenus admittit Farin. 4 7. 89. /. 23. f1 præſumptiones graves, non leviuſ- tale dolum, C. de dol. adſint. H) Cra v. conſ. 8. 2. 9. Hier. Atagon. dec. Lucenſ3 3.7. 6. Turd dec. 216,7. 4 4. dem conſ. 3 c. nu. 5. G 6. M. Brun. ab Ançuil. conſ. 18. /. 1 8 9 ειι n
materia juris Vectigalis Ver/atur.
1 1 1. h We) r.— S 2 M⁸NSDN e nen e dmt Feggree Ss v““ .— 88* kr K Deen 383 62 3 123 4* 4— 8— 98.43 2 3 das cnſ Lan ö rr naA 8 ecpltun, tonblgi, 1 X V7. . 5 8 2. DE CAusls EXEMPTIONuM IM 44 ⁶ 4 nih D E C A U X E P NU N 1 VIL- 2 mne. 7.90. II7Gd u nae n Faukes PERII, D. ZACHARICE VIETORIS. 1— 3 3 n n* uning- uam b b CoNCLuSIo I. porarat 1. Ocof 9 1 5 1*— ug 1 A nant Uicquid hicvel alter orbis complectitur, Romani quondam Im- amenm E„ — zeelun o judel d 4 perli faſcvs am plexum eſt. V 4 — 1 e m alhudt Sic ait Cæſar: Summa Reip. tuitio ſtirpe duarum rerum, armorum Klegum,. wlh Keanſi Kauiens, vimque ſuam exinde muniens, felix Romanorum genus omnibus antepo- ] Acamnrtlie ninationibus, omnibusq; gentibus dominari, tam præteritis effecit temporibus, ₰ eullulſe näm Deo propitio in æternum eRciet, I.1. in pr. C. de luſt. C. conſir. Niſi enim his bi- 374 4 16hr iſ ais ſubvecti Rom ulide, quis credidiſſe eos ex parvis adeoq́; minutiſſimis prin cipiis r„O 3.... 1 rannN aput mundo dare, totum; terrarum orbem ſibi adj ungere, premere,& tueri Impe-— Lan— enocrus no potuiſſe: idem u prafar. Nowell. 24. Quoduniverſum ne immenſum eſſet& vel- 134 4 Graſu ut Navigium ſine modo apud medullam eloquentiæ Curtium libr. 4. hiſtor. verſu- 4 5 minr une tiimus Imperatorum Tiberius limitibus poſt D. Auguſtum lignare conſtituit Eu- aditu IIwuds phrate& Iſtro, lulian. in ſatyr. Menipp. de Cæſ. Tabis. 2z. annal& ibi Lipfius, Scipio A- fu⁴ 5r unn hich mirat. 15. 2 Ai cur/. 6. Clap. lib. 3. de arcan. Rerumpubl.c. 16 cui poſtea Rhenus& uterq; 1a GggS888 2 Ocea- —

1156 De cauſis exemptionum Imperii,
Oceanus acceſſere, Iuſt, praf Nov II.& Nov. 30.c. 12. Ioſeph. 3. ell. lud. c.3 Seneca praf kib. 1. J. nat. Pancirol. in comm. ad notit. utr. utz. Imp. Lazius lib. I. comm. reip. Rom. Li- pfius d. loc. Quieſcere enim citius victrix aquila nõ potuit, quin armis aut armorum terrore percelleret quantũ ad Orientem eſt,& quantum Occidens reſpicit,&quan- tum ex utriſq; lateribus eſt, Nov. 9. in praf. Nov. 2 6. c. z. Veget. ltb. r. de re milit c. 1. G 8. Pacian. lib. z. de probat. c. 26. /. 24.& conſ. 149 /. 2. Bald. conſ. 3 59.lib.z. Dones tandem ominoſa impoſterum victorià cum ſalute generis humani totius humani generis pax aut pactio adfulgeret, cum victo Marte, pulſa Bellona, ancilibus repofitistem- plum Jani claudererur, anno V. C. 700. Florus lib. A c. ult. Dio lib. 5 3. Unde effedqum ut non ſolum Roma caput orbis, Urds æterna, Domus æternabilis, orbis epitome,¹z. C. de Ceſſ. l. 1. C. de priv. corp. urb. lib. 11 1. 3.& 5. C. Theod. de condit. donat. Citero;Ca. iilin. Hier. Magius lib. 4. Miſcell. c. j. Muret. 17. Variar. lection. c. 12. Pithaus lib a adv. e. 18. ſed& Imperator totius orbis dominus& arbiter diceretur, I. depretatio, ff ad l. Rhod. l. 4. C. de quadr præſer. l. 2. in pr. Cod. Ae iurej prop. calum. dand. Iuſtin draf Novo. Leo Nov. 59. e. in apibhus. 7.. 1. c. futuram, 12J. I. Synechdoche certe nõ nimis hyper- bolicâ, quà de re vide Dionem. lib. 5 3. Senec.? de benef. c. 4. 5.6 Lipſium in admirand. Iib. 1. c. 2. G. Steuchum de Imp. Rom. Cuſanum lib.; concord. cath. v. 6. Dantem Aligb. lib. 2. de monarch. Sylvium e ort.& aut. Imp. C. 8. Hubert. Goltz in theſ.res antia.&u.ſ Petr. de Andlo lib I. de Rom. Imp. c. 10˙15. lib. z.. 8. 1. Hier. Balb. de Coron Car.i Ca- ſtal. Aum de lmp q. 12. 52. Guerrer. in ſpec, ꝓr. c. 55. Zoaunit. de Rom. Imp:n. 149 Mich.7 curan. de reg. mund. q. 3 part. ⁊. ut ſileam alios omnes. Hiac inter ſacra Imperii Katennte globus præfulget aureus velut teſſara, Principem notrum mundi dominumolim fuiſſe, hodie ipſo jure eſſe, Petr. de Audlo lib. 2. c. 8. Freher. 1. de orig. palat cap. 15. Hier. Balb de Coron. Carol. V. ritu ab ævo Auguſti retento, cujus ſtatua Romæ cum pomo vifitur, Codin. n orig. Glab. Rodol lib. 1. hiſt. Franc. c. ult. cui Chriſtiani ſalutare lignum impoſuerunt Lipſius 3. de cruce, c.. Gret ſer. lib. 1. eod. c.20. quod Juſtinianoacceptum fettur à Procopio de ædif. luſtin. lib. 1. orat. 1. P. Gregor. 6. de rep. 9p. 13. num. 14. Knich. comm. de non provoc. c. 1. /. 146. Coc=uslo II. Fatiſcere cepit iſta majeſtas, cum Aquild divisà nobilia ſæpè mem- bra avolſa ſunt. In Parcarum adamante ſculptum eſt. In ſe magna ruunt-⸗, Summisq; negatum ſtare diu.— Ad finem enim properant, quæ ad invidiam perducta ſunt: ut merito lamen⸗ rari poſſimus cum Poëta vetere Claudian. de bell. Gild. verſ.44.& 2. Rufin. v.ſo. Hei mihi quo Latia Vires, rbisq́; poteſtas Decidit? 4 Cecidit autem cum relictis auſpiciis, relicto æternante Palladio ſedes Imje— toria Byzantium transferretur, luſt. pref. Nov. 4 3. Aug z. dscivit. Dei,.a· 8 4 act. inclin. Imp. Chalcondyl. lib. 1. de reb. Ture. Andlo lib. i. c.. Sibran. ae Sicamal 4. tumv jud. Erye. Putean. lib. I. hiſt. Inſubr„. 18. quę propterea nova urds no⸗ ahns lioribus auguriis condita Roma, eccleſiarum& orbis caput paſſim. actaeh ar. de Ver. iur. enucl.l.. qwod ß, C. de nat. lib l. 24. C. e 8. eccl.l.) C. de conſul- 6 Nvv.o-
f-og. ausipt aruoc a leir 40 vn ſudud 90. 1 dali.3 emcer 114.4! aHla
lrlitr jur. e uAq aſaliis etotc lalleuti itdea Tnes NThrc.7 7' utan häl mo aa ani daubia Ir 1 dofäciol 4 onſe Waaa. aa
1824 dhnaig, du erach dii i 49 aehui um,

4nan di aas rhällun 2 8.,14 duung wsdn ucman N. g,Lns a aalmal beman hit d dankräha
Drncipem ae muütun
1,1sAE Snuunhn Mlüreten:q W ulnu kFranct es llattan „4.1ud d unKnn 11.,Gng B.Aundlh 1uSd
zum Aga b mübhae
4 nett.—
2444,G. ferufe
e 4 de th
11. 1* 1. MA e nani⸗ 18. or Talr eir, um Ko
e epelr 9 Sen,
miures
—ü
D. Zachariæ Vietoris. 157I
Wv. 70.c. I. Nov.13 1.c. 2. 1.z. C. de oper publ. Murius Surg. adtr. Ant. Surg de praf prat. c. 21.7. 14. ipfaq; Thracia Romania dicta, Iornan. in Get. c. 2 5.45.50. Sub quod ipſum iempus Aquila biceps facta perhibetur, cum Conſtantinus M. ſacroſanctum Impe- nium diſcinderet trifariamq́; inter filios diſpertiretur, Niceph. g. hiſt. Eccl. 5 3. Euſeb. 1h. 4. de vit. Conſtant. Zoſimus p.2 hiſt. Socrates I11 iHiſt. Eccl. c. ult. Naucl. vol. 2. gen. 1 1.
Cußin de diviſ. Imp. Chopp. lib. 2. de doman. Franc. tit. 2. n I. P. Greg. VI. de Rep. c. 13. nu.
18. 19. 19. 25:S. I.y. J. idq́; factũ An 311. aliis 3 31. vide pre aliis ubertim decus literarũ, u.Scalig. lib. 5.de emend. temp. quamyvis iſtã diviſione iſſam Aquilæ imaginem vetu-
ſiorem cenſeat Lipſius in analit. ad lib. de milit. Rom. Freher in nobis ad Andlo lib. 2.0.
„G. 14. aliiisH Diſparatis ſic provinciis vires diſperſæ ſunt, faciliorq́; ruinæ via pre-
ructa. Hàc enim ſpe allecti Cimbri, Hunni, Gothi, Vandali, ipſum regni pectus I-
nliam aggreſſi ſunt tanto cruore tamq́; dubio Marte, ut non minus difficile fuerit deſttuirem Romanam quãm cvectam eſſe: de erruptione videantur media atatis hiſto- ieiomnes. Et ſanéè quãtum barbara arma præſtiterint, horridum illud Tyranni pro- gramma patefacit: Africã, Iberiam, Gallie non minimam parrem, quæ omniaRom. parebant Imperio, nunc hoſtis habet, Pannonia, Myſia, Thracia, Macedonia, Illy- iaacaliæ orientis regiones Romanis adempræ barbario nune parent imperio: At-
Hlaſtagelum Dei metuus orbis, extat apud Nicolaum in Attila, c. 13. Goldaſt. iom 3. conſt.
ſalor. Toleranda tamen iſta adhuc fuiſſet interruptio(nam paulatim barbarum ſtad jugum gemens Italia reliquusq́ue Orbis ſenſim depoſuit Juſtiniano auſpiciis
helliſarii triumphum ultimum ducente, de quibus paſſim in praæfat. inſtit. 1.2. G 3. C. ie ves jur. enucl. l.1. inpr. C. deoſic. praf prat. Aff. Procopius de bello Fandal. Cedrenus, Paulus Aquilienſis,&c.) niſi haut ira pridem immanis iſte hoſtis Anno Chriſtiano 1420.(aliis 55 43. ſedem Graji Imperii Byzantium crudeliſſimo exirio populatus ex
oriente toto duodecim regna, pluſquam 200. urbes in eternam ſervitutem manci- Sna, 8 6
paſſet: ſicuti hoc plangunt Andlo lib. 1. c. II. Ligurinus 3. Auſtriad. Joſ. Scal.; de emend.
temp.rit Ae anno Conſt. Mahom. capt. Marſil. Patav. de transl. imp. c. 5. 6. 7. Guido Papa Kr. 34. Eneus Sylv. Epiſt. 130. 1 5 5. Rodulph. de Colum. tr. de transl. imp. Chalcondyl. lib.
.rer. Turc. Leonclav in pand. Turc. Theod. Zygomala de clad. Conſtant. Oc. Corporis
gitur, ut ante retuli, rimas eximiorum deinde artuum ruina ſecura& grandis iſta
Imperii moles fruſtillatim diſcerpta velut Pentheus à Bacchis. Irruptione enim batbara inviratus impatiens orbis ad vindictam conſurrexit,& velut humani gene-
rismanubias à Cæſaribus repopoſcit.
IrAL IAMRomanus Pontifex ſibi vindicavit, donationis, ſi ullius certè val- da inofficioſæ prætextu, c. Conſtantinus, diſt. 96. Sreuchus& Albanus tradt. de donat. Cunſt. Corſettus de poteſt. reg. quaſt. 4. Bullup. in ſpecul princ. rubr. 9. num. J. Baronius vom. 3. annal. Anno 3 23. Pzevedo lib. 1. Conſt. Hiſp.tit. 2. leg. 5.& late Marta de juri/dict. hart. I. cap. 30. 31.
HISPANIAM primo invaſerunt Gothi pro libertate contra Romanos, Parlad. Trer. quotid. cap. 3. Gy lib. 2.c. 21. A phonſ. Moditius in§. Principum placita dub.. nu. 12. quibus exactis ſibi ſuæq́; ſtirpi arripuit Alaricus. Sanchus memorabili Maurorum erterminatione, Anno 714. Roder. Toletan. lib. 2. rer. Hiſp. Franciſc. Tarafa lib. 9. de
nagn. Hiſb. Aponſus Cartbag. anaceph. regn. Hiſp. c. t. Mariana lib. 9. ver. Hiſp. cap. 5.
loh. Garſia de nob. Hiſp. Bod. 1. rep. cap. 1 0. Corſættus de excel. /r.g. Cathol.. 104. Covatr.
ec. ,⁰. rel.§. 9. u. 9. G q7 Prall. c. 1. Cabedo des. 7. n.z p. 2. Petra ae iur..5. 4 num. 1 z.
Ggggggg 3 Alalur.

2158 Dè cauſis exemptionum Imperii, quamvishoôe Ceſaris Honorii juſſu& gratia factum inficiari nemo pofſit, Vaſqulas I. controv. c. ⁊ 2. /. 15. Carol. de Graſſal. lib. 2. reg. Franc. quos fruſtra menducn inſimulut, Gutierrez. in 4J.
(GaAIILIA M Caroli nepotes retinuere, cum familię herciſcundæ judicio cul- tiſſimorum regnorum triàda ſecerneret: quæ Caroli M. conſtitutio extat in Gol- Aalterom ena 145. Krantz. 3. Sax. metrop. c3 5. Babenberg. de jur. imp c. 2.) Choxp.z. de domanio, tit. 2. n. 11. ipſamque Galliæ exemptionem tuentur, Bodin. 1. rey. cay. 8. G 9. Carol de Graſſal. 1 reg. Franc. c. 6. Piſardus ad dec. Papa 114 239. Cuiat. 1. feud. r. l. Chaſſ.cat glor. p. 5. c. 30.
Britannia à Claudio primum Imperio juncta, Suet. Claud. Sen in Medea. Sem- perq́; Imperarorem feudartaria ſalutavit, Cujac. zit. 1. lib. I. de feud. Steuchus libr. ⁊. de don. Conſt..189. hæſitq́; firmiter cum à Ludovico Bavaro Edvard. II I. Imperü vica- rius ordinaretur, itemq́; cum Conſtantes, Gratiani, Aurelii ex Britannorum ſan, guine creti Cæſares conſtituerentur, P. Dzvæaus in hiſt. Brab. Bodin. 1.6.9 7. 12 9. Froſ-
Jardus I. c. 33. donec Gallorum regis metu Innocentio III. oſcitante Cæſare tribu- taria obferretur, Pol. Virg. lib. 1&.&13 hiſt. Angl. Blondus lib. s. derad. z. Ant. For..3. biſt tit. 9.§. 1 5. Gilken. de præſer p. 3.c. 6. n. 56. Caſtaldus q.]) 3./n 14.
HuNGARIA quoq; à rege Stephano in papæ clientelam delata eſt, S'euch
lib. 2z. donat. p. 186. DaANTA, Norwegia reliquaq; ſeptentrionis regna ab Otthone Imperio ſub- jecta, Adam Bremen ſ-lib. 1. c. 2. Knich. p. z. de veſt pac. c. 5.2. 77. permanſetunt in ſide ad tempora Loctharii, cui Canutus Dux Daniæ fidelitatis obſequium præſtitit, Her- moldus lib. 1. hiſt. Scla. c.§0. 91. Trirhem. c. 17.& Friderici I. qui Petrum Danie regem eſſe juſſit, Trithem d. l. Bod. 1. rep. c. 9„. 111. Cujac. init feud fol. 654. Chopp. 3. doman. tit.
26.y/. 5. temporis tandem progreſſu paulatim diverterunt, Ottho Friſing.7 Chron. c. 19. Bodin. Kranzz. 6. Daniæ, c. 17.
PoLoNIA fuberar lmperio, cum Carolus M. victrices inferrer aquilas& in extremam uſq; Scythiam faſces propagarer, Bodin. I. rep. c. 9. /. 112. cum OtchoIII. Boleslaum regis titulo augerer, Carion.. chron. Guaginus. lib. rer. Polon. poſtea cum Lakoldus relicto Ludovico Imp. à Papa Johanne coronam poſceret, Cromerus; hi-
Nor. Polon. Krantz. 8. Vandal. c. 2. tacite Imperio repudium mifir, Friſing lib. 1. cup. 17. Royzius 3. dec. Lit Van. n. 3.
NEAPOILIS& Sicilia ſimiliter adempta, Borellus de compromil S.; gl. Inum. 47. Matth. Affl. dec. 128 nu 4. cum ultimus Suevorum Conradinus innoxiam cetyt- cem infando ſcelere carnifici porrigeret, Münſter in coſmogr de Ital. 6. 23. heod. Niem
depriv. imp. rit. de reg: Sicil. Colinius hiſt. Neap. ol. 186 Cæſar Caracius hiſt. Neapol-roma. Thuanus lib. 1. hiſt. Coccinus de imp. transl. Marta de iuriſd.ꝓ. 1.c. 26.n. 28. Bodnn. 1. rep. 5. in fin. K. BoRussAMyellicavit Sarmata, cum ei Albertus Brandeburgicus inito Cæſare clientelare præſtaret obſequium, etiamnum ob id proſcriptus; Sſeidan.7 5 Bod. 1. cG. 9. n. 130. Schonb. 5, †el. c. 7. R. A An. 1500.§. von wegen des Hochmeiſt. zu culos capitulationis Polonicæ recitat Muünſterus lib.3 coſmogr tit: de Boruſſ QpE de prædatio Dantiſcum etia& Elbingam involvit, quan tumvis oratorl poloncaue Anno 48 in comitiis reſponſum fuerit, Imperii albo relinqui debere, vide Goldaſt.
oaas 2. conſt fel. 241. ꝙ capite ad calcem in ejuſdem Reichsſatzu agen Livo-
1 rap ſeryu i Sgur
IS lgatar nbaun alohe mhen.
04 m tern ulppe
M ate,Thu
H2 raten
duncu
12,K
V
deſta . Bz:
lodai arlam D18
hdt,
8 N WL. FLo ponia
luc
dnao.,

tre e h 4 3
1n, eaiie. uns
dero ſenat 1 Cver tt. Tdonicoh 0 tes, Ctati
Dmu in!
nij dde
1 lnocer
lallu, haaom 81 ehm d
3
—
renrione We Ochma. ruuſ- henu Daniride te egumm 17. K rid rn ilenalese Cuer ini e tſe Cinfat nim diret 2 Nthnayh
Cmalusl ültnt rer, Buim tumtl
„,ehren. d 8 umaufben
obanne— er iwni
petiore dn l trug V 1
132, Auun Ausfr W A
2n Bing Nwusui lirus etun
* Nandäcl n ofehns „ vo 9 destn 3 1 2„ idhne 4 atmn oraoli 4
—
4 4
d„ 4 D.Zachariæ Vietoris. 1359 LIV 0NN A à Libone Rom. copiarum ductore ſic vocata, Cromerus; rer. Po- La. tempore Frider. I. ad Chriſtianum cultum traducta, Krantx. 7. Sax c. 1 4. Chopp. z / 4 8 3 3 ·ℳ..* 8 s ſaer polit:it, 4.. 17. eadem nuper inundatione Polonis accrevit, Chytraus lib. z0.
Sar, Paurm. 2 juriſd. c. 4 n. 28.
INSuBRIæA ciyitates tremebant Imperium, cum pace Conſtantiæ rebellio-
nis gratuita venia in gratiam reciperentur, ſicuri e tranſactione deducere proclive eſt
am Paurm. 2.6. 5. n. 55. hodie tamen lenta iterum libertate tumeſcunt, Sigon. 4.d lial Boterua lis. 2. Coſmog. a. Boxius lib. 3.de ſtar. Ital- Vantius de null. ex def. juriſd. G unde n. 37. Marta p. 1. 6.3 3 3—ñ 1
—
(CaMk RACuM contra pactum cum Clodio II. Franc. Rege initum. Ne quio-
uam terum Iimperii attingeret aut viſceraret, ereptum eſt, Froſſard. 1. hiſt. c. 33. poſtea
Philippo Valefio, Bod. 1. rep. nu. 129. nunc Belgio irerum unitum.
MzTIM, TurruM, VzRPDuNuM codem numero habe, vulnere ſatis re- cente, Thuanaas lib. 9. aliiq, Bodin.„rep. n.[84. Schonb. 5, polit. c. 7.
HELVETI& Rheti cum feri ac ferini præfecti inſolentiam ferre non poſſent,
ſbertatem(quam ne beſtias quigem i Lnorare natura voluit)fortiter inclamârunt&
adhunc uſq; diem animoſe tutati ſunt„Lavaterus& Simler. lib. I. de repub. Helu. Li-
jſs 2. de con/t. c. 9. Bodin I. repub. c. 9. 2. 12 5.&.c. 5. n.§8. VrNETICaroli M. Nicephoriq; ævo indultis privilegiis exempros ſejacti- uut, Faſtaſ: de aſtimo c. 4.,2. 30. Alb. de Roſat. l. I. C. deſum. Trin. Conrarenus tr de repe
Tenet Boxziue deſtatu Ital. 3.c. 3 n. 1 5. Petra de jur quæſ.c. 3 ·7.4:n.34. Marrap. 1 de juriſd.
z. Moditius§. plebiſcitum dub. 34./. 6. ubi addit, niſi obſtaret præſcriptio, revocari
Ptecariam iſtam libertatem ab Impp. poſſe.
DIsARuMdominatus 1 2000. aureorum Gambacurta væniit à Carolo IV. Naria de juri /⁴.1. c. 3 3. /. 108. 3 NENSESIOOGO3. coronatorum ab Henrico V. libertarem compararunt, Daain, 1,c.9„. 15. 1 EIORENTINIGSOOO. A Rodolpho, Plarina in vita Honor. Natta conſ. 6 3 7. /. 23,Sigonius lib. 20. de regn. Ital. 1
LuONSES 12000. vel, ut Choppinus, 2z500O.aureorum nummüm ab eodé, Dutinad.i. Caſtaldus h.[4. n. 12 Decius conſ. 5 28. Eulgoſ. conſ. 212. Cæſarum hac incu- na vel deſidia abuſ reliqui domicelli ſenſim Imperatorem agro Italico exuerunt: ut Lcalæ Verona, Gonzage Mantua, Bentivolii Bononia, Fregoſi& Doriæ Genua, a-
1
.— 6.... lisq; id genus dynaſtiis. Et quis omnes numeret? qui partim vi aur dolo, partim cõ-
actu aut pacto, partim preſcriptione aut privilegio redempros vel exempros ſeja-
(titant: ita ut hanc alienationem(qualis qualis tandem ſit)& violentam exemptio- nem veré dicamus cauſam conciſæ noſtræ Monarchiæ, cum Onuphrio Panvinio de comitliu Iimperat. Horom quæſt. ill. 1. Mich. Coccinnio lib. de imp. tranſ. Zoannetton. 120. Krantz. 10. Lax. c. 3. G 1 1.c. 1. Choppino 2. Jdoman. tit. 1.& 14. Petra de Jjur. quaſ. c. 3 g.
42. 15. Cothmanno conſ. 2.n. 380. vol.z. Quis abnuaricum de 90. gradibus Roman.
lmper. in longitudinem& 45. in latitudinem ab æquinoctiali Septentrionem ver- ſus, hodie vix 10,tam in longitudinem quàâm latitudinem reſtent: ſicuti docte hunc
calculum ponit Marq. Freherus in not. ad lib. 2. Petr. de Analo c. 1 8. adde Bodin. 1. c. 9.
. 129. Difficilius nimirum eſt provincias obtinere quam facere: viribus parantur,
Mueretinentur, Florus 4. hiſt. c. 12, e 22 C ON=⸗
4 ——
——

De cauſis exemptionum Imperll.
Conctusio III. 15 110 A
1 3 1 4 4„ 1 nn Manſit tamen aliquod adhuc Imperii ſchema, velut improbis pla. un * ceam, ſceloton in modicis eriamnum reliquiis reliquo Orbi formidabi- br. 4„ 3„3. AA. le: idque quõò cohæreret tenacius, varii ſtatus utriuſque ordinis&ſexus anl „ conſtituti ſunt. 34 Quamvis aquilæ plurimæ plumæ evulſæ, Albert. Kranx. 10. Saxon. a 8. P. uri A Gregor I5. de rep. c. I. num. 1 5. Andlo lib. 2. de Rom. Imper c. 18. Munſterus ſapias libr. 2. Kki & 3. Coſmograph. Imperiumq; hodie non ſit niſitenuis magni eorporis umbra§ſti. ſli i danus li. 3. de 4. Monarch.& palea é pingui culmo, maufit tamen manebirque(fi- is4. denter dicam) propitio fato quamdiu hic Orbis: cum Tertullian. 1ib. a4 Scap. †ues lu „ Sylvio de ort.& auth. imper c. 8. Andlo 1. c. 7. G 2.c. 20. Quid enim eſt quod carilla- ſälnal ripoſſitis? Principis ſummi ſumma poteſtas, in ſumma humani faſtigii dignitate u- ſaul⸗ ’ nitas, ſuprema provocatio, jus privatum& publicum, contra hoſtes& ſuos inricta i henn „ ſemper authoritas, ſplendor præ regibus exteris, juſſa, imperia, interdictiones ba- lun, ſilicæ, aliaque omnia Cæſari noſtro ſuppetunt, quibus non niſi ſumma imperiame- iſe. tiri ſolemus; ſicuti hanc Monarchiam Romano- Germanicei Imperii ſatis lectain- uã ¹0 genia adſeruère, Dreſſerus orat. de 4. Monarch. Paulus Merula a. Coſm. läbr. 1. cap.5. iing. — Raud. de anal cup.i j. un. 56. Monſ.de la Nove diſc. 12. Andlo lib. 1.6. 4. 5. 6.). Barclay 4., HuJ contra Monarchom. 13. Elias Reuſnerus libr. 1. IYag. de aquila Roman. Sturcius de imp. co — Ger. c. I. Puteanus lib. 6. hiſt. Inſ.in f. Quis ergo improbos iſtos patienter audiat, qua- a ir
los ſunt Andius ſine Bono lib. I. reip. c. 8. n. 87. c. 9. /. 122. lib. 2.c.6. nu. 223.1b 4.5 2. cir- rund ca fin.& in meth hiſtor. xap. 6. 7. P. Gregorius 6. reip. cap. 1 3& lib. 11. P. Coſtalius lib... aut⸗ adu, p. 1:ad l. 2. Fde l. qui non modo authoritatem Imperii furcillant, ſes& eodem hyal quo cadaver loco habent. Hic enim impurus Fernandi Vaſquii vomitus eſt, dum K Rom. Imperium emortuo Otlandi furioſi jumento æquiparare ſuſtinuit. in hrafat. lib. 1. 74. ill. 2. 6:. Ignoſce tamen, pulcerrimum Imperiorum,& lureos pedes intu-. lull ens ruinam Orbis cum tua lamentator. Urbs cum Urbe, Princeps cum Principe, hi cum iſtis capita arietant ur nemo dubitet ex his diſcordiarũ favillis breri orturum iſim tremendum iſtud incendium, quo omne hoc quod oculis uſurpamus in perpetuos fultz: ignes iturum eſt. Interim in aliquali unione ordinũ ſalus conſiſtit, qua ruptaſhuma- 117 5 nitus loquendo) univerſum collabaſcat, ſicuti no vansominatuseſt Carol. 17. m preh 1 ülen Aur. Bulla. Coite ſolum, viri Principes,& trepidabunt vires veſtras exterl, quib. ob lanpes inteſtinas liticulas vileſcere cepiſtis. Tollite Thuſca illa jurgia, Kridebitis neq; ter- uſs rarum orbem neq; cunctas gentes conglobatas movere, aut contundere imperium iinte, hoc poſſe, veluti Criſpus orat. ad Caſ. vero augurio praſagiit. Quinàm Vero 3 quot- urm nam imperii ſtatus ſint, omnes politicorũ libri farti ſunt, tenorque matriculę cuj le rpin hodie in manu. Origo talis: Sicuti libera& florente Kep. pop ulus Roman!regem— hyſa ſejubebat, ſic poſteriore evo Princeps, Dux, Comes exritit; quem Celärralem e
cit, Schonborn. polit. cap. 1 5. Choppinus; doman. Franc. iit. 2 6. Cra verta euns252 ae
11. cum enim tituli iſti adminiſtrationis primitus eſſent, vertente ſeculo hal. nomina effecta ſunt, juriſdictioque ipſa patrimonialis, Toach. Srephani lib.1. dict. cap.; num. 3 7. Colerus de proceſſ. execut. 2. c. l. num. 140. Mattb. Stephani 14 129. A 1 dAit cap. 3 8. num. 40. Knichen de ſubl. jur. terr. c. 1. num.] 4. G 2 de veſt palr.s.).n. 3
quo

„
ana N rheild
tennlke 4 14 dun. n 9 ſtrſnc kpuculmo,
le Ordis ca
prorum conllaſus eſt„maluiſle certas dare provinci
3 jurud. Cujasilib. rde feud. tit. i. fol. 6z8. Status autem if celeliaſtici& ſecalares, Knich de non provoc. c. ⁊. num. 1
exel dinon debuit, e6 quod utraq; qualiras eidem fimul& ſeme ineſſe
K uücum o. S erteris julſ is
Dderent Anp; 4
2
Romd. GC Walupat
Urbsconl
5. er erhbdt
zchoc quod ie n lonseräniſ r ſit am
. Kanini u ueen 4rid Sr tan ne Thr 3 ubiten 1 00 4 8 3„ 7
d Quuin e
.
s en Pariſ,rit 1 in princ n. 7I. Weuta conſ. 7 1.1/. 2. Zaßus conſ. 14 n. 114.119.1. M. Ant. R.IA u e aa ergo impro r ⸗ Kianra 9 2san em ns
Kae
Maspu=f e u a agen 1. Mynſ. dec. 4. conſ. 3 2,1u. 10. Oldend. conſil. S.n. 1 05. vol. 2. uter Marp.
ea aeielf dusd er zul 2. hyhn—
1161 putat. d. a I.. 104. vide Helmold. 1 Chron. Sclau. 6.16. verius Carolo Magno, quem conſtaas ſcri-
In as, ut ſibi magis devincirer, quamnis retinendo ſemper de ſumma Imperii periclitari, Vulteius prafat. lib Ae
D. Zachariæ Vietorls. uod idem Knichen Ottoni III. im 4,10. Kransx. 1i6.. Sax. c. 29 lib 4.
K anæ polit æ præſidia ſunt Sacerdotium& regnum
Choppin. 3. doman. tit 29 num. 3, m. ximad Deidona, No vell. 6. in princ. ido à ſac
ri Imperii regimine ſacer ordo poffit, Rex
Adius idemque ſacerdos, Sregor lib. z. hiſt. Rom. fol. 191. P. Aerodius libr. 1 rerum
ludict. 4:c... Minadouts in conſtit. regn. Verbo, comitum. n. 4 8 Raudenſ. de analog c.z. A. Koberfuslib; rerum judisc. c. I. Gail 1. 0. 0. e 7 3
igius 1. 9. 4 nu. 57. Hen Goden. on/. 30./. 16. Mod Piſt. on] 49. Vol 2. Surdu⸗ conſ. 2 75.& præacipué Bertrandus de orig. urisd ecol. rſecul 4. 3. non ſecus ac Franciæ Patritii(les Paits vocans) ex eadem mixtura at- te perantur, de quibus vide Choppinum lib. z. de ſacra politia, tit. 1. /. 9. G 2. 6.„. 19. 116. Medoman. tit. 7.& 8. Tilium lib. 2. de reb. Gall. Sotom in Francogall. c. I7. Lupanum de magiſts Franc. lib. 1. Paſqurer. lib. 2. des recherc. Guag in. lib 4 hiſtor. c. 1. c. coafideran- tutq; non uc puré eccl ſiaſtici ſed ur principes Imperii, Gail..O. 3.& 1. 5. P.c. 8.2. 7. Wynſing. 5.. 58. Joach. Steph. 4. de urisd g. 2. n. 5 5. Choppin. 2. de VIacr polit, tit. 1. 7. Mo-
Feregr conſ.l per tor Sooër. deciſ. 26 ½. /. 4. Hinc onera Im perii portant& collectas fol- Fünt, Sixtin. 2. regal c. 14.2. 12 7. Chaſſan, cat glor. muna p.. conſ. 24. n. 16.& ad conſ. Burgund. tit. de juſtic. n. 8. Cæa los eommun 415. 576. AMolin. conſ. 1 1. 6 12. homa- Siumut alii Imperatoris veſalli præſtant, c ſi epiſcopus. diſt. 1 8. Gail. 1 5P.c. 8. num. 8. Abv. Valaſco conſult. 00.n. 6. Schurff conſ. 72. Vol. 1 Chopp. 2. doman. tit. 10.*. 9. conve- niant& conveniuntur in Camera, Gail. 1.0. 30,2 2.., 3 7:1. 10 lib. 1.4 p.c. 8. /.*. Mynſ. 5.0. 58. ibidem ad œnam ſanguinis& vindictam agere poſſunt, Mynſ.2. O. TI. Gail. 1 ½ 5. c. S. n. 12. appellaturq́; ab iis ad Cameram, non Romam iadicta ali-
quoties 100. marcarum auri mulcta, Ord. Cam. p. 2. zit. 1.& 7. Gail. 1.0.30. Myu/. 5.
—
0,9 3. Sympb tom 6 fol. 242.2 53. Cacheran. deciſ. 30. M. Ant. Eugen. conſ. 40. n. 1 5. aſon. aunſ. 123 Vol. J. Ruekerus inter cenſ. Cantiunc. 14. Quetta conſ. 71.. 2. Natta conſ. 487. num 37. Benbellona lib: i. de pace relig. c. 15 pag. 169. Guilh. Scipio lib. I. deciſ cam. 59.60. Tilde Benig. pentec.i. 1. O. 39. Ordini ſacro ſexum fœmineum adde, quia antiſtitæ Principes pro ſtaribus Imperii vigore matriculæ habeatur, late Hering. de Teiuſſ. 6.7.n. 8. Ruland de commiſſ. p. 1. 1. 1.c. 29. n. 6. nec deſunt magni numeri& nominis ſcriptores& ſequioris hujus ſexus capacitatem eriam in ſummo dominatu decore
tu ntur, Caſus 1 h. civ. c. 3. G 8. Greg. 7. Rep. c. 11.I. Rolbach. de ſex fœæmin. c. 16. Tiraq.
de jur prim. J. 15 Chopp. 3. doman tit I. Camill. Borellus de comprom.§. 2 gloſ. 4.n.1 3. 14.
Coczuslo IV. 3— 9 3 3 b 12 Hl enim quamvis in ſuo territorio ſumma vi polleant, decore
tsmen ab eodem capite diſpenſantur velut magni corporis invicti artus.—
Hh hhhhh Digni-
ti dnorum ordinum ſunt, ec- Etenim quia firmiſſima Chri-
—
oöſ

1162² De cauſis exemptlonum Imperii,
Dijgnitas cette lmperii procerum ingens eſ,& quor ſtatus torgemmas ini. ſtalmperil purpura habes. Circumſident nimirum medium ſunm Soſem adiantia iſta lumina velut per ſingulos orbes ſiggillatim diſperſa. Hinc frequentes iſtæ& pa- rietariæ formulæ Principes, Comites, Civitates rantum poſſe in iuo quant Caæ-
ſar in uniserſo, Alph. Modizius§, lex dub. 10 ¼. 2. 16. Borell. de compromaſ.13. galſl nu.
45. Scipio Genttlis 3 Ae juriedit. c. 1 8. Rauchbard..2. 1 1. u. 28. Nis. Faſtaſede aſtim 2.
num.; 7. Anton. Sola ad conſ. Sab in proæm gloſſ; num, 9, Paucir canſ. 9. naà a. Menoch.
conſ.75. 256, 302. 395. 604. Surdus conſil. 127. num. 4. Barbat conſil 34 vol.. Natta conſil. 179.454. 587. Cacheranus deciſ. 88. 139. 1 55. M. de Ajflict. deciſ 61 n.5 dalva
tamen majetate& reſervatis Imperatoris, ohne Schmaͤlerung der Kanſ. Hoheit vnd Reſervaten. R. A. anno 76.§. dadurch denn. Arniſaus de jur majet Laez uam. 20. Sixtin. I. de regal. c.. n. 121. Forſter. de ſucceſſ. ab inteſt. c. 34. num. 3 2. Rauden. t. I. num. 26 3 l1b. z. Parlador. z. rerun: quotid. c. 1, num. 17.& ſeq P. Ant de Petra de jar. quæſ.c. 21.. 29. 36 Bonus A Curtil denob p. 3.u. 21 8. Schonborn. 5. polit. a cap 1 1144 18. Paurmeiſt. 2 jurésdict c. I. num. 3 8. Vide Reſponſum 1. in cauſ Finar n. 14. Reſonſz, Reſpon] 4 num. 46. Reſponſum 3 3. Superioritas enim iſta eſt quat in stus chara. ter,& ablmperaio is poteſfate ut inſeparabilis ſic incommun e bil's, Carolede Gruſſal lib. z ⁊gal Franc. c. 14. Tapia de conſt princ, rubr'g. 4.,n.&. Covarr ptad4 ag. num 1.Chopp. 2. de doman. tit 9,1/. 1.& lib. 1. de lI. Andium c. 3.n. 14, Petra de jun. quaſer. 17.22.,3 2. Arniſ. 2 jur. major. cap. z. Roland à Valle conſil. a num. 9 7,uo¹ 1.& Gaſi Z0⸗ n. 2 dol 2. Anchuran. conſil.; 10. Cabedo deciſ. 11.12.40.41%. 2. quodyvel inde liquen quod perinfeudarionem pleraq; habent quæ habent,& ſie nomine& auſpiciis Co- ſarem exercent, perl probigere.§. plane ff quod vi aut clam. Iohan Vine de Anna alleg. 44 n. 6. Modilius§. Senatuſc. dub.. nuan. 3, Crav. conſ. 2 0416 15. Menacb. gonſ.37 398. n.6 6. Unde ſuæ ſe majeſtatis ſ bjectiſſimos nuncupant. Sitin. Teg alacisipiq́ Ve- lut pia membra ſuo capiti congeniculant, als deß H. Roͤmiſchen Reſches obern Haupt/ deß Reichs wachenden Haupt/ Aur. Bul rit. z. R. Al Anno 66.8 demnach in anno 76.§. was dann den erſten Erenim ficuti Juſtinianus viros illaſtfes ſenato- reſq; partem ſui corporis aguovit, I. auisquis C. ad leg. Iul. majeſtz its Cælanproserum conventum, dum ait: Haben vns mit den Reichsſtaͤnden gleich als ein Chriſtlich corpus vereinigt vnd vertragen. R. A. anuo 1 5 12. in princ pulchié Thuanses in etaf. lib. 2z biſt. Cur autem prin ceps comparetur capiti; vide Plutarch. ib de doc'r princ G
Ant Gue var. lib. I. Horol. ꝓrinc c. 36. Conczusro V. 1 Definio eos qui Imperii matricula comprehenſi ut Cæſaride ul
Imperil in comitiis diſſerenti, conſilio conſenſu pro temporum Natle⸗ tate adſiſtant. Finitionem ſcripfi ex Gailio 1.0. 21,2. 2. Paurm. 2 jurisd c. 6.2. 2. 3. M. Freph.
p. 1.g, 4,. 27. Knich. de Sax. non prov. c. 2. u I. Spring. de pacs relig c. 10. Schurin, 228 num. 22,Vol.I. Quiſquis enim tabulis imperii publicis comprehenditat, Pass k19, iſtius ſenatus cenſetur Plane ſicur marricula m litem aut cahortalem,! zujun,d. C. de hortal. l 2 3. C. de commeatu. 1. 3. C. de ſalgam. itemq; civem& ſtudiolum, Ba & Bald.! Ain. C de rebus crtd. Decianus con)ſ. 6 6. u. 5z.Vo 3. Maſcardus een duis.
eſar lum u⸗ aa Dh . den
11 leiit dherin de ean 11gAn h dätala attat, adee Kado 1
e dibett
8 lopte
dhh 4 Haodi
daletn
h, d, 4 1.

uen Trw esan ad unh 16I, zun.]⸗
4an 1 ih auu,
Tontas eaim„ ³ nans.
naudistc i Ko rea! 7. ne nuir A 1nau, 14 L4alan 8 Wnaa
daTal l r Talat
iI 4 Wlhin qar badent 1iuksc,
naud ti ut&.a h'ua
us d Mn. 08 Anncupa- An Behiann ie, 46 der alt dar halu AHuh b
„
1 e l ah a feut jal uees 3s CAM K uehh
Sſtah zeacn Nacaſd b kehasin
cmu
24* 1 11¹ 5 1 ain uſ n
* * 4
*
4
4 e
1
. K1
— 3. 10 Ku Hush itar 1 1n Sm a aup nlalem 1 4 D— Gad fuh — au ugn anustu
——
4ehe 6,1,1 ni Len 1d uüaan,
Sann 1. G hnt. z dec. 4. v. 1.n. 14. Sed tu
Moguntina, ſicuti hujus præjudicia& teſt
c poſtea tempore Ftiderici conſignatim anno I3 97.& tur
àquibus fata ſi
D. Zacharlæ Vietoris. 116 ½ gie hic imperii coder terreſtrium numinum nomina ſigu at, vide P. Fiderum 2. de proceſſ o. 67:n. 4. M. Srephant libz P. 1. C. 4..;3 7. 45. Til. de Ben
deum inter fori peritos adhuc diſcepteto
modo fug tiva aliqua matricula imperi geuti plau flfime de hac re loquitur Corhmannuas conſ. dum breviter, quænam ſit Vvera matricula,& cjus ſluat, ut ſcriptura publica& authentica, Speculat, eiv. de inſtrumen edit,. reſtat. Tilem. de Benign. decad. 4 vor r. n.z2 1. ut ordinum aut ſuperiorum authoritate con- facta, Denaiſ. tit. 191,§. 9. Alciata⸗ reg. 3. præſ. 17. n. 5. Maſcard. conc! 10 37 11. 6. Meichſ tom. 3. Aeciſ. 6 u. 1 1.ꝙ 13 ut ex archivo publico deprompta, ⁰. ad audientiam. de pra- ſcript. ieron. de Monte er Rn. regund c. 62 num 3. Decizs conſil. 46 8, Rom gs⸗
2/.16 5. e⸗ 344 115. 1. Nicol. de Paſſerib lib. I Prin ſcript. 7.; /. 6. veluti in imperio ex Canccllaria
imonia in caula exemptionis allegat Ruland. de commiſſar. lib. 5 S. 2. C. 4.. 11. 1 2.(& c. 8 n. 10.4c. 24.2·7. Til. de Benign ſynt. 2. ies. 4. Vot. I. num. 24. Hæc ſi concurrant praæſumptionem pro ſe haber on aſqj pro- baadi in adverſarium amolitur, Barrol. I. Marriculam C. de agent, in reb. Laſon in. Darbarius. n. 6 Nde off, prat. Gail. 1.0. 21 num 9. W int ler. de collectis. o5. 9 Maſcard. anucl 10 3 7 1½. 1. T8. de Benig. de dec. 4. Vor. 1. n.- 5. Gilman rom 1.. z. arz. r 1.Vot 4, 2. 14. Gtom. 2 p. 1.v.7.n. 4. Prôceſſu q́ tade in camera decernuntut, Hdem ron. 1,p, 1 145. 3. 13.u. I. Meichſnerus tom. 3 v. 6.2, 12 pluraq; refeit judicia Gilman. tonn., 3. Verb. Ma. hiaula. fol. 48 Vbraddit anno SO.. Oob. in pleno ſenalu effe concluſum hujaimo- dideſcriptionibus ſtacaum à HRſcali productis flandum eſſe contra eum qui ſe im- petio eximere conatur,& mandatis fine clabfula coercendum: nec opus eſſe ut ad omnes cauſas repetatur, ſufficere ſeme toductam, ſicuti idem repetit, ². 1, p. 2. zir. II.v. 4. 2um. 2 5. eh; tom. 2. r. V. 7 mn. 9. Meithſn rom.; V. 6. num 76 Guil Scipis lib. 3. deriſSpir.z ubi pluta Præjudicia, Tilde Benign. A Aec. 4393. 2§,Variantesautem video macriculas, necejuſdem dündequaque tenoris. Nan qui verd fiſimas deſcriptiones ſus anno 1462. Nocin- berge, 2uno 1471. Ratisbonæ, anno 1486. Francofürti, anno 1488. Noxinber. r anno 150 5. Coloniæ, auno 1510. Auguſtæ, anno 1521. Wormacix, cxteraſque uter ſe contulerit in novum orbem veniſſe, novam geatem ſe iu veniſſe putabit. Quapropter utin iſto labytincho procurator fiſci,& judices Imperii, reliquiq́; lo⸗ gographi certa ducerentur via, lla demum(quæ anno 1521. elaborara) velut mes hor, conſilio conſenſ que Ordinum facta,& unice fequenda commendata eſt, do- nec moderatorum judicio emendctur, R. A. anno 1551.§. Nach dem auch. anno 66. aune„6. 5. Wann auch. anuno 82.§. Wann auch. anno 94.§. Wann auch. ꝛc. Denaiſius:it. 191.§. 9. Knichen in Epopſin. 305. Extat& adhuc alia ſtatuum per qua- ternas f. milias diviſ„quæ quia crebrius in vitris quam libris cernitur, quando& t Pef temporum nebulam arbitrari non licet, viqe Munſterum 3. camogr c. 19. Golda,tum tom. l. conſtitut. fol.; 5. Knichen. I jur. territ nu. 104. Cnuphr. tracl de comit. Im per. Andlo lib. 1.9,16. Paurmeiſt. lib. 2.e. 10. num. 24. Sicuti au em ca ad pompam& oft eatatio sem Imperii facta, ſic recentior iſta ſtaruum in Cicu- los redact o, expeditiòr eſt apriorq́; ad ſabitum uſum: de qua circulorum inſtitu- tlone, onere,& opete vide R A. aννο 1500.§. der erſte. ann⸗ 1512§. darauff Aens 1521.9. die andern, annoz 22 tub. hernach folgen. anno 42.§ dieweil aber. Denaif. Hbhhhbh 2 114
4 1½
r. guo-
acad. 47. num 50. inquiten- qu. dnam ut prober, requiratur. Notæ
ign. Aeci/. camn. ſynt. x. dec.x.
iã nativa, germana, juſta, diſtingui deb. at,

1164 De cauſis exemptionum Imperil,
rir. 6z. Ruland. de commiſſ. J. lib. 5.6. 4 u. ſ4. M. Stephani lib. z. de jurisd.1.e. 4,„. 46.65. Paurmeiſt. lib 2 c. 2. n. 8. Knich. de Saxon non prov.c. z n. 2.§ecundum matriculæigi- tur tenorem ad Com'tia Imperii circulorumq́; con ventus evocantur,& qui in iſto ſacro conſeſſu pedem figere audet, fupra profanum vulzus eſt& pro ſtatu haben- dus, Gail. 1. 0. 2 1:n 9. Meichſn. tom. 3. Vot. 6. nu. 2. M. Steph. z. p. 1. c. 4.2, 4 5. Ruland de commiſſ li.p. z.c. 44,:2, 55. Fichardus conſ.7 7 n. 10. f0m. 1. adeò us unico actu com- parendi& conſultandi in comitiis, quaſ polleſſio ſtatus Imperii acquiratur, ſicuti hanc materiam ex profeſſo tractat Anonym. Cameræ ad ocatus conſ. Cõ itemq́; Gremp. & zum Lambin conſil von der Erbarn Reichsſtaͤtt Seſſton vnd Stim/ Knich. de ur. territ c. 3 n. 164. ex Decian conſ. 8 4. n. 2 7. vol. 5. Finis iſtius conventus eſt, ut uon ſolum ſummo principi adſiſtant, ſed etiam conſenſum ſuff agentur, ſicuti liqutt ex conſtit. Frid. de incendiar. anno 1 187.& communi ſubſequentium distarum ſtylo, wir mit jhnen/ vnd ſie mit vns/&c. His enim verbis evocari ſolent, Ihr woͤllet erſchei⸗ nen neben vnd mit andern Reichsſtaͤnden/ helffen handhaben/ rhaten vnd be⸗
ſchlieſſen Neq; hoc Bodine, Imperatoris noſtri maſeſtatem imminutumit Nelori
uidem ſuum conſil um ſatis eſſe ſine Nemeſt, ſine Themide voluerunt cœli ci⸗ Ves, Seneecs nat. quaſt. edit. Lip feol. 70x. Magna negotia magnis adjutoribus egent. neque vitio datum Atlanti, quod Herculem in laboris communionem admiſerit: Nonagamemnoni, quod Neſtorem: nec Eneæ, quod Palinurum. Verba Henrici IV. Imperat. ad Elector. Colon. pulchra ſunt, decora,& intexenda: In maximisse- gotiis maximotum opus eſt conſil is: qui& fzculcatem habent exterius& volun- retem interius, u reicui bene cupiunt, conſulere& velint& poſfint: refert Reubet. tom. vn. rer. German fol. 19 5. Tempore Theodoſij& Valentini cum ſine dubio Ro- mana noſtra monarchia orbem in Triumpho frrret, Humanum tanreu ſanxerunt Impp. ut nulla lex generalis recitaretar priuſquam tum Proceribus Palatij;tum u- niverſo patrum conſcript cœrui probaretur, J. 8. C. de legib. Clapmar. i. de arean&ap 14. Iaſon ad! placet. de SS. eccleſ. Padill. in l. ſi univerſ. C do div. reſcript. Et quid con⸗ tendimus: Num quid toto jure civili ab omni Rom. ævo Pragmatieas ſanctiones, hoc eſt, conſilii conſenſu facta reſcripta legimus quibus ſacra affatus, purpufeæ annorationes,& privata proprie Principum motu indulta opponebantur, 16. G7. C. de diverſ reſer.. ult. Q. de proæ. ſerinl! jubemus, C. de 88. Eecleſ.. fin. C. ſi cont. jus Au- 2ica. C. de monopol. l. meminimus. C. de præd. tamiauis. 1.4 C. de domeſlicis. l. non aliter. C. de parr. ſacr. largit. Nunquid antequam Senatufconſulta impetrarentur, orationes in Senatu ſuadelæ cauſa Principes habuiſſe palam eſt? Briſon 1. ſelecl. anti ruis z. annal. Gor hofred. ad l. 16. de ritu nuptiar. lit.b. Omnium regaorum conſuetu- dine paril firmari goſſet mos noſter, niſi aliorum ſchedia exipilate vetecundarer- Firmiſimum certé Imperium eſt, quo obedientes gaudent. Quid enlu defais Im 3 perium? an abſolutam iſtam Belgici incendiarii tyrannidem, Per barbam hancju- ro, fiet? Vcniet tibi in mentem Franciæ tuæ, ubi ſimula infelix adoleſcens enihe ſuæ dicebat, le veux eſtre obei, quot laaienas, quot parricidia„quotiens undänten per compita ſanguinem ipſemet tremuiſti? Inverto igitur& Imperii noſtti mn, ſtatem inde corroboro, ubi Princeps tanto illuſtrior, quanto Iiberioribus&mello
b gi 1224 1 io Ami- ribus præeſt, Novella 15.§. nos igitur En. Olvius in deſer German. fap.3 Sp2 3 de jurud. q. I. Knichen- de]ur.
ratus lib. z. diſc. 8. Vaſquius praf. contr. 2.u. 26. Arumduts 7482 10. territ. tap. 1. G non prov. verbo, Ducum e-in. 27. Natt. conſ. 637 unn3 5.0 63 veu
2. C.16. Taci-
btytas
eoto⸗ lüha eunrunn dene meud acoae aie wit 64,0p AkT mM Mar Gitrevi lauygu ih: üe iaa A 449 Alcere m hu. mautt danſz. eba a lnga axcollec ſge, S0mn, zalder Rau- dud n edidte 1 9 1 äas adhce tam. laurs

D. Zachariæ Vieroris,
. 1 1165 mata Nevizanas inter conſ. Bruni 12.n. 58. Quo Marimiliani I. E'ogium ſpectat, Impeta- orem Getmanix eſſe regem regum; H ſpaniæ hominum: Gal
au verô cou ſe aſus iſte majori ſtaruum Pafte mentiendus ſit, ſæpe diſputatum fuit, ſcd diflipato ſemper conſeſſu. Vetus equidem Comitiorum formula erat, Nuwe- usenatum, itemque Hæc pars major viderur, Cic. 8. famil. 8. Fabius declam. 3 8z. Liv. NO. Seneca de vita beata, cap 2. nec immerito, propter naturalem homiaum ad
liæ, noſiri reliqua.
ällentiendum facilitatem, l. ‧tem ſi unus. S. 6. ffide recept. arbit. quę ſperanda eſſet un-
F Tüag Nnam concordia, niſi parte(præſertim collegii aut univerſitatis, de quo loquimur)
nni hn mend. mjote minor vinceretur? 1.7. S En.de pactu. 1.17.§. Vlt. E&k.18 ff. de arbitr!.; Nae m aaeald d diſante Krtet. a6 Ord.1.4 4 f quod cujuc; univ l. quod major. fad munis. 1. 15. C. de decurion. I.
i emuſag, go Ae R. J.. 6. C. de muner patrim. Coraſ. 1. Miſcell. 1 5. A. Faber. lib. 1.C. tir. 7. defin. 2. 3. Autan. Maria C orat. lib. a. com, opin: tit. 8.2.26. Vanius de null. ex def. mand. n. 1 11. Ben- aAnus de re viſ. concl. 4. /. 69. Wintæl de collec. O. 6. Bern. Diaz. reg. Majfor pars. Macagna-
ſienp nus Aæzoguid. 3, comin. opin. c. 6. n.5. c. J. n. 21.9. 10. n. 16.17.1 8. 19. Azevedo ad conſtit.
mnuri u.
u Aeiſ. 49./. 7. Cacher. deciſ.; 5./.2. Teſſauru⸗ deciſ. 1.u. 8 F. Marc. deci’ 489./. 4. lib.
laguunegot Eueu IGaledo deci/. 6.1. 4. 1. Vine. de Franch. deciſ. 179. Capic. deci 4 148. 15 2. Guid. Papa . A hI Aeciſ.r. n 4. G'e. Nec generatim hor ullus abnuit: ſaniorem enimpartem mum ichre Hoc faciunt ſtulti,in ſchola Caronis: id ſolum confœderati conſide-
unt decor, uen dluht.
nudum humillime rogarunt, An in actibus puri puti arbirril voluntas noſtra a- d lorum nutu ſtringi debat? gl.cum omnes. de conſt Moditius S lebeſcitum dub. 54.n. 4. aſäletek 1a c kue. Ciauconſ. 379,2 7. 592.1n 20. Natta conſ. z15. 2.. Ceph. conſ. 176. 7. 41. An promiſſio- deosofj K wlieatt M ues alienæ antfacti alieni tertium ligenr— Felinus ũ. cum omnes. de conſt. gl. in l. 2. C. apho firet e mmha us ſu long conſ. Gremp.& Agnin. d. con de ſeſione& vor. civ. Imper. An imponendo 55 1 diabt oner⸗ collectas, gravamen, iaopiæ noſtræ pr æ] udicium crear poffit; Erenberg de r, 1cs da weiut n ſubſeq. c. 5. n. 5 3. Crav. conſ 379:D/. 3.38 8.2,1 9. Loſaus de jur. univ. 3.0.9.2. 11. A- lSene cnteige mauym. Cam. adv./. 6 6. Beſolduas de ærario c. 4. z. z. An majore parte contra utilita- Nn O mäsbs tem aut libertatem pub:icam ſtatuentem minoris ſententia repudianda: I. 1. C. de Duni Ro Deu a i jur. enuel. Ladtant. lib. 2.. 20. Senec. de Vii. beat. cap. z. Plinius 2. epiſt. 12. Marza p. 4. cna⸗ el renlt jurud. cent.. caſ. 8. n. 7. Ripa 5. 2.*. Nevizan. conſ. 1 2. /. 16. Bald. conſ3 18. vo! 3. umnorni alſe annon in re communi potior conditio prohibentis? l. Sabinues, ſſ. Je comm. divid.
i Khcdba. nren.
140
1 Hißan lib. rit. 4.leg. 7 n.. E. Soarez liv. M. n. 10. Pacian. 2 probat c. 4 3./. 72 Maſtril-
K n
9 4 bu
— u. denum 4 1 unſc dtb lu ta
oaſta tr. de quota& rata quaſt. 5./. 8. Bodin.; rep cap. 6. n. 317. Marta p. 4. cent. 1. 1 5. I7.Oſdrad. conſil. 3 4, Schurſf conſ. 8.7. 6. ol. z. An denique in juſtitiæ& religionis negocio certa ſuffragiorum mult tudine tollendum, quod tam tranſactione Pafla- ſica, quam aliis receſſuum beneficiis indultum eſfet? veluti olim conqueſtus e- ector Mauririus, Sleidan. 24. cum fraus legis ſit, per indirectum adimete quod dire-
uid jeiuh do conceſſum, Knich. de nonprovic. 2. n.S1. ſed ſatis. Qu⸗ enim ſan ctiſſimo orbis eljentes, Jruhus oncilio definiri non potucre, quis profeſſo ſtilo prohxius ventilet Pro tempo- a e un nm Yarietare, in theſi addidi. Cum enim natura novitatis avida ſit, omniſq́; ſta- ur, ubi K aresu tus noſter in perpetuo motu conſiſtat, gon erubeſci mus cofrechiorem Lriorides u8 0o 4 erirl mhanec legem? Novella 22 prafat& Nedee2Noes, 39-·ꝛ prafat. Nove J54. Inren raiduy ovell. 69,6. 4§. 2. Nowell. S.prafat Nowell. 1 27 praj. Nove 114 5 Præf ut ſic humanæ lokbos he 3G aturæ incertum certi⸗ regulis concl datur, I. 8edit§.]/ 8.Ae confi. digeſt. I. 12.§ n. auhi„ Ode reb. ered. 1.3 7. C. de inoſſic teſt. 113. G 16. C. de uſufr. Sileat ergo viperea Lipfii truusn e na ictio, dum Germanorum Comitia jam viperas, jam inf. uctuoſa molimina appel- 6. 5 Ben p 3 Hhhhhnh 3 litat, 17e
—
——

1166 De cauſis exemptionum Imperll,
litat, in not ad lib.; caAp. 5. polit.& cent. 3. ad Belgas epiſt. 7 3. adde Krantv. I. Pundal. aaß 7.3 5 Quamris cuim daſputent ſapientes, An fas ſit abrogare leges„Ariſtor.. Ezhic cap.. Patrisius lib.. inſtit. reipub tit. 5. tamen cum cvidens urilitas poftolat, quis prohibeſſit antiquatis veterum ſtatutis meliora aprare ad præſentem uſum I2. F de legib l. 2. f de conſtit. princ. l.. f de deeret. ab ord. L.13⁷. ff. de verb obligar. Rauchbard. lib 2 huaſt. II. num. 119. Eneas Sylvius de ert. E auth Imter.c. I. Nec ta- men, audire ſerpentes Epidaurei, legem Imperii toſttl centeſima parte æquant Gallorum ceur mille loix, Monſ. Monta gu« li6. 3. des eſſaiis, cap. 3. nec Hiſpanotum Parrita aut Tauriaas, neq; Placgeten van de Ordon ance in Beigio tuo. dic præce- denti ſpectatur mantica rergo. 99 b
Coc=uslo VI. Floridum Corpus!& quale futurum niſi pleriq; obediendi te- dio plane ſe abſtraxiſſent, aut etiamnum ſtatuum potentiores reliquos deglutirent ac exemptum irent.
Magna regna magsa latrocinia ſunt, ait Hipponen ſis præſul lub, 4 deeiu Dei. Petra de jur. quæſt. c. z.. 5. Martaà p. 1. c. 4.z. 28. quia inſita morralibus domiaandi cu⸗ pido eſts& in ſummà fortuna æquius, quod validius: Sua defende e privatorum: de alicuis cettarc regia laus cluit, videris Tacitum 15. aunal. Ius ibi violandum ſi violandum, Sueton. in Iul. Dio lib. 2. Senec in Theb Hincaon ſolum piſoes ſæpe mi- nutos maguus comeſt, ex Varrone Lipſius rde canſt. ſed& contra Leo quandoq; minimarum arium fit pabulum, in Curtio lib. 4 adeo ut hodie verius in Aioſdam urereris voce iſtà vetere, Si aliena reddere cogantur, ad caſas eſſe reeundum. Nam Leo ubi pedes figit, cetera animalia quieſcunt, Arian. 3. Aiſſertat. cap.r Catiuntuls cn).: n. 19. Kuiaoh. de jur terr. c. 4.** 3 7. Reinh. Co ſ.de priuat. reconu. c. 7.§. 2 24 Capicius leciſ. 27. n.3 5. Finium ſcilicet regandorum actioneminſtituere quandoque lolent Ge ryoues; ſed, ne videantur cauſidici, ſine decempeda Solonis. Coaqueſtus cajun- ctim eſt Imperator, Daß das H. Reich an ſeinen Gliedernnicht allein vonfremb⸗ den Potentaten mercklich geſchwaͤcht/ ſondern daß ſich auch etliche ſelbſt davon abſuͤndern/ viel Prælaturn/ Graff vnd Herꝛſchafften/ auch Fuͤrſtenthumben durch allerley mittel dovon entwendet/ zertheilet vnd dermaſſen zertrennt/ daß man 15 rer anſchlaͤg nicht habig ſeyn kan/ ja auch gantz auß der Matricul verlohren wer⸗ den. R. A. Anno 1570.§. als wir dann weiters⸗& Auno 54844. diewell auch et⸗ liche, Hæc priacipatuum veuααν Poëta intellexit, Et fluvios cogunt vndaâ cosunte minores. In nomen transferre ſuum. Claudian in bell. Getic. Quttempore& aquà turbidà uti poteſt, ſapiens pol audit: nec grihus cottinà prodiit oraculum cireumſpectius iſto OQathonis, Tranßitus retum con bhu eportunes eſſe. Quocirca Politicorum ſancta inſttuctio oſt, ſempet vicinos Puein⸗ tes occultiſſime odiorum ſemina ſpargenda, ut ipfis bellorun clade ztieie wuun. terea rerum tuarum ſatagas, ſi non adpo eutiam, ſaltem ad ſecuritatem: Vi anum num ʒarep. cap. 6. ꝛn. 18 8. Clupmar. 4. de arcan. c. 11.& lib. j&I. Scipionem Al 9 Iib. 20. diſcur/.10. Talis animi& in dolis Philippus Macedo, qui velut& ife
..2....—-. 1— ſeriotibus maium libertati iuſidians civitatũ contententiones alendo,auxilium intente an.
2 Phœbi
—
ttäde krin ſorts 677 a eled maänt N Güme tlore ilui⸗ atam
Dt dalſ
Lis Kom h tgion ayer tlo a ue.z. dlle, 4 dunlig,
Uagtis Sak Uauing, r
4, 4, P ac eän iſth dhont dihir ttter
4 üßo, täq 6 3” dihe 1

4 nas hidia 3a Na laptui l Uett
u 1. 4 dmt
3 g 2 1 1r VN2
4
amuum la m axrrinaa, b
lſun aill 2 nadan 41s qra t t Kultbau quod ralitin 1e. Aüubaana. era Dacitun um luitg. aeri Thui H aM. S lmunn piut unue caa sru 60,4 1 12 üemange recantur, 5 mnului ar.drian. ahtln Cn ⁴ πκα khu
1G ontmit 2r Sunttae
ac decemy 2 uCarana an ſcigen 82
ſeudern d 3n uhcns Heriſchft ſtisi
4 dauns 1 e mdttt uchg weit nats ar ſahdan da atelerch
iun e, n ſan 1
ue fucuun e.
D. Zachariæ Vietoris. 1167 ſetendo, victos parirer victoresq́; regiam ſubite ſervitutem cob git, Iuffin. lib.&. hißt inprins Et utinam hodie non idem conatus in herbà! Sed quia factionibus iſtis non ſolim res publica læditur, 1.2 1,§. 1 Fde captiv.& Boſtlim. Schönborn 7, polit. s. 1 1. Ei- phius E. polit c. 3. Camer medit. hiſt. e. 84. Scipio Amiratus lib. 20. diſe. 6. Monſcde la Nove ijt z. Clasmar z. arcan. c. 1 2. P. Greg. 2 3. de rep. Cap. 3.4. elegantet Poerius er de ſedi- toſs⸗ ſedctiam fama domiuautis, ſi vel minimorum curam feponeret; hinc noa
oumant quitus proviſum, Ne potentiores reliquos iajuria adficiant aut oppri-
mant, 1.2 scetas,§. 2 ff. de offic præſid. 1.9.§. ¶ Rde offic proconſ. ſed& Cæſar optimus au- zuſtiſhmo prætorio mandarit, ut ſtatus inferiores in poſſeſſione libertatis defende- nt& ſprerà ſubiectionis exceptione pro libertate audacter pronunciarer: extat a- pud Galman. rom. 3. verbo, Nobilitas.§. der Fraͤnckiſchen fol. 235. Imitatus aurcam Divi ſui anteceſſoris vocem, Tam nobis curæ eſt eorum ‚qui reguntur libertas, quatum& benevolentia ac obedienria corum, J. Imperator. 2 3. de appellat.
Coxctusro VII.
De prioribus nihil dicam, utpote, qui Imperii habenis excuſſis, non niſi Imperii ſtimulis& armis ad obſe quium redigi poſſunt.
lLis hæc eſt qualis olim Corbis& Corſuæ in Livio 38. quæ nullum alium
Deorum hominumiéjudicem quam Martem ferre poterit. Qud ibilegibus opus, ub legionibus res futanda? Venien dam ad arma, ubi locum invenire jaſtitia a- pudadverſarium non poreſt, cum Caſſiodoro lib.; var 117. Veruntamen cum inju⸗
ſ bello nil fœdius,. 23 3.. Arüſt. z ethic, o.. Lipſius ʒ polit. 6. 1.1. P. Faber 2. ſeme- ſrism. z. Bellinaus de re milit. p. 2. rit. 1,8. 11. Morudus de verit c. 6. hoſteſq́ imperii, tempore, quodmemoriam fuperat, in poſſeſſione libertatis extirerint, pium ne erit kemerariis cos ſtimulare armis, qui tam diuturna quiete contra imperium præſcri- pſerunt? Sieamus perleges& annalium ætates, inveniemus nullum bellorum di⸗ eiſuſtins quam quod pro rebus reputandis ſuſcipitur, c. 1. z. cauſ. 2 3,93 20l. 2. CAe hi⸗ muiaron ti qua reſtituere f de rei windic. Gail.I. P. P.c. 3: 4. Moxius tit. er quib cauſ. ftud amui. n. 89. Covarr. o ꝓsccatum p. 2.§. 9. n. 20. Lipſ.5 pol. c.4. In Mavortio populo
ebus raptis per clarigationem repetiris pi ma vaxerat- Rem Fop. Rom. redde, fi-
a nibus egredere fieuti hanr faꝛcaalium farmulam videbi in Varron. lib. 4. de E. L. Liuie
ih Ralizarn ib. z Plur in Numa. Gellio 16. nodtium c. 4. Stephano Pig hia in faſt con- hal ſelO. 3 4.39.40.90. edit. prioris. Aler. ab Alexand.. genial. c. 26.& lib. 5.c. 3. Cote vao lib.; de jur. milit c. 2 3. Farneſio lik. 3 de ſimular reip. c. 6 Ayala lib I. de jur. bellilc.
TCarolo Paſc halio in legat. c. 5 6. Alb Gentil 2 jur. bell e. I. Baſio lib. 3. de repub. c.3. Nec ntereſt an mox an ex inter vallo, Weſenb in par ff uti poſſd. n. 6 Cujacius barat. C. de hraſeript. 3o. annor. Quotta con/ 12.„. 4. quia nop deſerta ob id belli cauſa, ſed ſuſpen-
kſolü non tempus: cum tem bello anuſſum bello repetere merę facultatis, cui nulla
reſcriptio, ne Platonis quidem anuo, opponi pëteſt. Hinc lege Julia& Plautia cau-
um ne rerum vi poſſeſſarum ulla unquam uſucapio detur,§. 2. Iuſt. de uſuc 1.33.§. 2 ff. eRfin ff. v. bonor. rapt. cui conformis creberrima r gula quod malæ fidei boffeſſor nallo unquam tempore præſczibar, ctiam quo anuorum myria das poſſediſſet, e.
ail. Er e, fin. exer. de praſoribt. c. poſſeſſor. à R. I. in 6. Nee juvat quod fucceffores in
hona fide videantur eſſe, cum vitia poſfeſftonum à majoribus contracta perdu- rent⸗

—“ “
öZöoͤſͤſͤſͤſſſͤ
1168 De cauſis exemptionum Imperll,
rent, eoſq; autoris ſui culpa comitetur, l. cum hares. f. de div.& temp praſ.l. vitia. O. d⸗ acq. ꝓo*ſſ. l. ſi ego§. partus. f.de Publician. Fachin. lib. i. contr.§ G. lib. 8.. 29. 27. Tiraq dere- tradt. conſ.§.3 5 0 4. num. 5 Cowarr. c.poſſeſſor p. 2.§.9. Cantiuncula conſ a2 n.3. Capra. conſ. 40. Calcan. conſ. 46 in ſin Gozad. conſ. 1. cire. ſin. Menoch. conſ 2 31. n. 32. Aſflict dac. 140. Accedir quod ipſo jure civili in turbat one con inua& durante nulacur- rat præſcriptio, ſed ſemper poſſit agi, quia ſemper durat& præſens eſt turbalio, et- iam contra eum ad quem pervenit, l.prohibere§. ilud. f. quod vi. Cujac..Obſerv. z0. Weſ.d. l. Bar. l. 1 inprinc. n. 10. G 11. uti peſſid. Sed quæ vanitas eſt, piæſeriptionem pro Imp. ſalutem invenram imperii holtibus in peſtem imperii ſubſternere? zer J. amiſſione.& qui deficiunt f de capti v. D. Dieterua de ſumun. inap pot concl 201. Zoannet de Rom. imp. n. 1 14. 128. A Oh. Caſtren). de poteſt. leg pœn. lib. 2.c. 14. ꝓ. 7 5 2.& Jeg Ur præ- teream veriſſimas iſtas, von qoidem in Platonis politia ſed Romuli hodie fæce ſententias, Omne utile honeſtum, Pri vatas injurias publica utilitate penſari, Licilam
eſſe vim in ticis& manipulis, ut bonum pleno inde horreo protuberet Concludo igitut
ſicuti in ſexvum fugiti vum, ſtigmatiam, ſubverbuſtum, manus injectio ſemp teraa eſt, Bartol. ad! ult. ſol. matr. laſon.! imte rium u 4 ff. de jurisdidlion. ita quoq́; in o- mne ævum D'V s Auguſtis ſuas ab incub toribus vindicaadi provincias jus erit, Felinus c. IOεεαm non liceat. extr. de ræſer. D. Dieterus conl 206. Zan. ds imh. u. 148,. Gorichius de bell. juſt. prop.9 Fridericus II. proceſſ. c. 67.n. 4. Schonbarn.. polit..7. Bo⸗ dinus 1. de rep. c.9. num. 1 2 5 Herm. Kirchnerus lib. i. legati, cap. ult. conera A. Gentilem lib. I. de jur. Bell. c. 23.& tr. de vet. cauſ. non reſuſc. Calefarus de equeſt dign. n. 138 Teua de jur. quæſ.c. 3. 7,4 n 13. Ferrarienſtit 2. gl. 10. u. 48. G P. Iasob in ejusd append. ubr. 34.3. 19. Sixeis conſil. 9o. Marp. n. 11. οl. 1, Gothi Hunni, Vandalt licet Romam lon- giſſimo ſcculo tenuiſſent, à Juſtinano tandem i erom exact ſunt, 7.1 C. de qit. præf. præv. Nowella 8.6. 10 Procopius de bell. Vandalic. lib. 11. Eadem cauſæ benitate confiſus idem Im perator, Bonam, air, ſpem habemus, quo Deus nobis annuat, ut cæteras gentes quas ſocordia ſua am ſerunt Romani, cum ad utriuſque Occani terminos tenerent, iterum dirioni noſtræ adjungamus, Novell. 30.6.12. Hoc e- xemplo fanctus Magnus ejuſque ſucc flores, Mauros& Sarracenos poſt 700,de- mum annum beria expulerunt, priſtinæ q́; mperi Roman. liberiati reſtituerust, Bouin. I. rep:c. 8. n. 48. Vaſqius z.illaſtr c. 8 2. /n. 19 Nec ceſſavit æternæ famæ heros Gothofridus Bull onæ s, qut diutuno veterno preſf. Chriſt anorum arma exa- cuit& in media Paleſtina ovans collocavit: Theedor. 4 Niem de priv.& jur. imper. rit de exped. Hieroſol, Chopp. lib. 1. de priv. ruſt. c. 10.& lib. 3. de ſacra politia,t..⁊· n. II. e& lib. 1. de ll. Andiuan, tit. 1. num. z. Quod bellum utinam ſepoſita æn ulatiuncula commuui Chriſtiani nominigope relfauraretur contra animorua fimul& cotfo- rum hoſtem! uti Iu J. ait 1. 1. C. de offic praf prat de qus Bello vide ſapientiſſime M, 4 la Nove. d. ſc. 21. Achill. Traduc. zum in Turc Vincib Siurm tr de ell. urc. Valeſcocon 3 0.. 8. Cabedo deciſ. 44 /. 1 5. F. 2. Cacheranum ai/. unic. in fin. deciſ. Eriſtimuler te. Imperator fortiſſime, Divi Juſtiniaai c! aſſicum; Quc uſq; diminutam Rom Ma2 rerram conſpici concediris? Novel 8. c. 10. Audiit hoc& audicns fuit Barbarols credens omne id perdete tempus, Quo nihil adjectum regni proventibus eſſet. Quid enim rationi convenientius, qvàm ut Gæaſaris acriperet Caſar, Romamq teneret?
fetiner gſteit
4 heat!
9,0.D jontus An comit eni eamb Loii he S wide amog hetinn

2 Nator ,-..
LKA rn dun
un hu 1.1n s 59(an u ndt iund rühg
dnabetan An ſtlui
erun 241 4 munz
d.ndar Ie mußa
7.D. Dieterus as Driiy 11 ,7 1 Ae S ana deras 1e.1b, a mlltin
2 Md.(a 1ad Pagſin 3 I Klo⁴⁶σνoχoQά Ue t,Gochi Huod, Es Galmnb ptanden i erc der u u.
1 71 Tanda i d äaſeu.
pem kdench Sitälnt erunt on- Pan haendt il doee IT 1 42814 1.—
dores. Nan 2— wöpkut Ih mpen a urlhreur
63 1.7. .
4 Gkutttal
3o u 106 be* Sote
* 1 9
eunat 1) an äd
1½ ha
D. Zachariæ Vietoris, 1169
Decujus magnanimitate vide Ligurin um lib. 3. Otebon. Friſing. lib de geſt. Freder. c. 28 Goldaſtinm tom. I. conſt. imper f 261. 2 53.264. 26. Audiit Conſtant. 1 V. qui Rom ami ſioi reddi popoſcit, noran'te Sabellico unead 8. lib. 8. Audierunt ſtatus imperii, dam Pont. /ugum excutere& à viliſſimi mancipi tyrannide liberare ſe concluſerunr a- pud Avent. 7. annal. Boi. Goldaſt am tom.; conſtit. f 4 14 E& in replicis pro imperio cap. 20. 31 Audiit Maxim. I. dum non ſemel in animo habuit jura imperii pontificatum q; e0 pertinentem vindicare, quemadmodum circumfertur epiſtola ad Baronem de Ciech⸗ tenſtein/ annoiſrI. 16. Sepr. Erenberg de regi ſub ſ.c. 1 n. 22. neq́; ipſa, quod Italia non habeat regem niſi Cæſarem, c mpfobare: Bodints I.z 9. M. Steph l. z2 pag. 1.c. 1..1.n. 29. D. Dieterus cιι⁶ 2ο. Nec plane obſurduit Carolus, dum Electorum literis in- ſiigatus ut caput im perii recuperaret, Facerem, reſpondit, niſi me relligio deterrerert, vide Anamneſin de pontif- mut conf p.3 4. Parthenium lib z c. 3./. 9. Paulo fottius cum in comitiis conſuleret idem i ſe, Wie dem Reich zu ehren die Kron zu holen/ vnd dasjenige ſo dem Reich entzogen vnd lange zeit in frembden handen geweſen/ wi⸗ derumb zu erobern vnd zum Reich zu bringen/ R. A. anno 1521.§. vnd als wir Quod ipſum deliberavit ſæpiuſcuie Maximil. II. durch was fuͤgliche mittel anſehn⸗ liche Staͤnde/ Tand ond Zeute von frembden Potentaten entzogen vnd entfremb⸗ detwider herzu gebracht/ auch weitern anſchlaͤgen ond practicken begegnet wer⸗ den moͤge/ R. A. a2vo 6*.§. nach obgeſetzten. anno 76.§. wir haben auch ferners: abi etiam Principes ein alte tentſche vertrewliche zuſammenſetzung zu leiſten ſich erbotten. Jequutus patris exemplam Rodolphus, ferio cenſendom ordinibus pro- poluit, daß noch andere mehr Lande jhrer Maj vnd dem H. Reich mit der that vorenthalten werden/ R. A. anno 82. 5. wann nur neben. Viget vera in Capitula- tione religio, daß die Guter/ ſo in anderer frembder Nation haͤnde vngepuͤrlicher weiſe gewachſen/ zum fuͤrderlichſten wider darzu gebracht werden ſollen/ 8. zu dem ond inſonderheit. Arma tenent omn a dat qutjufta negat. Quod problema for- tius arbitror praxiarcharum eliſivo articulo, Non oportere revangare mundum. Qui enim ab im perio deficiunt, imperii hoſtes fiunt, L.1 4. ex quib. cauſ. maior, 1.3§. fr. Fadl. Corn. de ſicar. Bartol.! hoſtes. 2. 15. de captiv. Zoannet. de Rom. imper. n. 8. Roſenth. Sap. 10. concl. 3 5./. 72. Adverſus hoſtem autem æterna autoriras eſto.
Coxctuslo VIII. De poſteriori ordine quia in grave imperii præiudicium cedit&
fingula ferme Comitia fatigat, rodam ungues ut eruam.
I. Quid ſit exemprio? II. Anu poſſint dari exemptionis cauſæ? III. Quænam illæ:
IV. Quoniam articulatim probentur? V. Et viciſſim quomodo ſiſcus vindicias ire conſuerit.
Dixi paucis, quomodo exterorum atrocitate imperii purpura lacerata f. Peæxcipua dicendi ſeges jam naſcitur, quo inteſtino ſcelere reſiduus pannus mutile- tut. Dum enim privatis quiſq; commodis inhiat, liberaſque provincias ab imperio eximere aut opprimere ſtuder, verendum eſt, ne quod univerſis nulla vi humana
2 5„ 0.
fieri
.——yʒ———————— —

1 6 4 1 4 8 4 1 1 1 1 5 4 1 1 1 5 . 1 1 4 4 1 4 1 3 8* 8 1 8 1— 3 3 “ 11 1 3 3 5 * * * ¹ 6
1170 De cauſis exemptionum Imperii,
fieri poſſet, ſngulis propria culpa cont ngat, ut ſe ſuoſq; prædæ alienæ lancinan- dos exponant, veluti hosgrapbhice conamemoras Geldaſtus in prafat. rom. 3. conſlit. im- per. ad regem Anglum. Optim Imperatoris querelam audiamus, qui deplorat, Exem- ptiones increbeſcere ſanctumq; imperium diſcergi magno ſuffragi orum& ſupfi- diorum, virorum& vitium damno acpeſte: Die Exempriones wurden zu gar ge⸗ mein/ damit dem H. Reich an ſeinen Gliedern/ ſeſſion, ſtimm/ vermoͤgen vnd huͤlf⸗ fen groſſe zerꝛuͤttung vnd angang erfolgen thue/ R. A. anno 1570⸗§. als wir dann weiters. Ubi præjudicium imperio duplex ex exemptionum fonte ſtatuniens con- junx t. Primo, quod auguſta imperii celſitudo tritis illuſtrium fundorum invaho- nibus depreſſa foœde evileſcat, Zaſisis de feud, pag. 9. Choppinus 1. de morib Dariſ tit.. n fin fol 116. Secun do, daß die anſchlaͤge abnemen/ quod fiſcus contta ſui naturam tabeſcat, quo nil pernicioſus, cum neque quies gentiuam fine armis, neque arma fine ſtipendiis, neque hæc ſine tributis haberi queant, in Tacit. 4. Hiſtoriar. Unde Divi olim Auguſti non modo decorum cenſuerunt, ne quid fiſcus ſentiret diſpen- dii, Novel. 27 c. 1. G 17. c. I. ſed& im poſſibile judica unt, ut ſacris tributis velut nervis non illatis Reſp. conſer vetur, I. 1.§. 20. ff. de quaſtion. No vell. 8.Cap.) 0. Novel 149. Cap. z. Nowell. 16 1. c. z. Leo Nowell.) 2. Hinc ſcvera iſta interdicta: Publicus ac noſter inimicus diverfis immunitatem dederat, 1.1. C. Theodoſ. lib. 11 tit. 12.& alibi,
Tabulariis Hamma erit ſupplicium, ſi cujuſquam ambitu immunitatem injuſtam
profiſcantur, I. 1. C. de immun. nemin cenced. Quam aptis noſtro inſtiruta verbis, li- cet alio ſenſu, Juſtinianus! Lædi Remp. exemptionum multitudine tem ipſaman- gaſtis admodum terminis concludente, ut pauciſſimi exitimane qui publica n. nia ſuſtincant& agnoſs ant, in prafat. Nov.4 3. Päucitatem hanc Cæſsres propo-
rio poſtremis comirtiis ſatis decuda vit, Daß avno 1521. in Wormbs zudem Aa merzug angeſchlagenen 4000 zu Roß vnd 20600 zu Fuß nicht der halbe thei der zeit von den Staͤnden deß Reichs richtig vertretten worden/ a770 1613. 13. Aug.§. 3um 4 Jure ergo ſingula comitia fatigat, quando de reſtauratione Marrſo læ tractatur, wie deß Reichs Matrical an ſeinen entzogenen Gliedern/ Land vnd Ceuten ergaͤntzet/ vnd alſo die gemeine obligende Buͤrden deſto mehr erlercheer werden moͤchten/ R A. anno 1541.§ vnd wiewol jhr. D. A anno 71§ vnd wiewol⸗ R. A. auno 70.8. als wir denn. anno 71.§. weiters. anno 76.§. ſolchemn nach. a⸗ 20 82.§. 3. 51- 2. 56. Anuo 49.8§. demnach wir auch zum 5. Ec. Quibus verbisf uctede ſtaurationis matriculæ attingitur, ut ſcilicet imperii onera faciliora ſint: ir Juſtiniano relicta: Quodin multitudinem dividirut, onus inſenſibile* erf. dum facit qui ſuſtinent: quando autem per partes quidem ſe Sepekünta db⸗ mere& occaſiones quærere quomodo liberi efficerentur, hiachabte dache hao. lica imminuta, reſp. denique plena defectibus, plena injuſtitia eſt, praſat.
. ſita fuere. vell. 3 8. l. 1. Cod. de immun. nem. conced. Media ad hunc finem duo hroh aiie alibas
Primo, ut quidam quæſitores ſacramento ſoluti in conventibus proviac übi 511..-. zulor b bliteratæ provinciæ; ſedulo diſcutetent, quænam ſint iſtæ ſeculorum nube o iP dan, 3. ſitæ& in cujus poteſtatem relapſæ, R. A. anno 44.§. damit nun dieſem erſt en. als auch durch anno 76§. darumb ſetzen. anno 82§. 53. 74. Anno 94 Sein in lus un Secundo, ut repertæ aut vindicentur& ſecundum veteris cenlus e 112.
retrahantur, juata auram l. fin. C. ne rei dominica: aut cum onere
eximentiadi 4 . 2 8 ur 7* centur, R. Nanno 66.§. Wir ſetzen/ ordnen/ vnd woͤllen. nno 48,9 nd oſem
—
—— ——
— ——
—=— —
n
=
. o modu lesl dOde: 343. nidus ai dlicis, nun! lemn r hach lſcere texim dn A. L darec Manti hannn

ee us zenti ühndeii gbeat cenſtetu nt oldie fuca er inden
T pen sknth
Kaa f ³. lne ſeſen lede luc.
aſaiqran m el. in 3
erem uodun ,et naneiſimi du 4z. Paucit
e unubii
i mmiſta wortuaſt A ipeöha iarr(tunyi
ſruha
11 44
1 4* aub cunden rainat 1 h
Uuina
L.agah mi dh luim
Au amſt
3 cusl rhhe aula. M Bxie
.
ond nach dem etliche.
tentanti reſiſterent& fiſcum
D. Zacharlæ Vietoris. anno 67·§. es ſollen auch. anno 70.§. auff daß au
1171 ch. anno 76.§. wenn auch in die⸗ ſerꝛc Et merito! Si enim exempti cenſum minui 1
vellent, eximentes augeri nol- lent, quo res reditura eſſet, ubi certumimperii detrimentum, increm cntuin aliun-
de nullum ſperarerur: R. A. anno 70.§. als wir dann. quod nervoſe tradat Ioban. Papen. lib. S'arreſtor. tit. 11. arreſt. 10. Quo demum peracto moderatio ex æquo& bono juxta arbftrium boni viri Permifia& promiſſa eſt, R. Q. anuo 152 4.§. item wiewol. an 41.§. vnd nach dem wir auff dem. aun⸗ 44. aber den Staͤnden an- 79 48. 8. dieweil aber. 6§. wenn denn die. anno 70.§. als wir denn. anno 76.§ zum dritten& 74. Mquitas nimiram juber, ut diminuto tereirorio minuantur exa- ctiones,& contra, R. A. auno 41.§. vnd wlewol jhr bitt. l.2. C. de alluvion. 1.1.. C ſine cenſ. vel reliq. fund. Iaſon I.& ſicontra ffde vulgari Coſta eract de quora& rata, Aueſt. 103 n. 7. Mynſing.; O34 Gail. 1.0 21. n. 14.18, Cra ver. conſ. 19 5. nu. 6. Quem- admodum enim ia Provinciali jugations collecta indicitur pro modo facultatum ad æs& libram, 1.3. C. de annon. l.8 O. de exact. trib, Bart ad J. 1. 2.. de ſi perind.&.l. 1.n. 26. C. de mulier. Fach. conſ. 1 1./. 34 Vol. 1. R. I. Valle comſ.§'G. n. 11. Vo!. 1 Tap id in rubr. c. 4 ½, 43. Fr. de Clapperiis cent Riſc. cauſ. 4.7. 1. nu. 4. ita quoq; in publicis his contribu- tionibus proportione Geqmetrica nihil juſtius eſſe poteſt, Alph. Azeved. lib. 9. con. ſhit. Hiſp. zit. 17. leg. 1. n. 31. Ezmq; ob cau am ſolli cire Cæſar vetuir, ne quis ultra fas publicis tabulis cenſus ſiet, R. Al. anno 48§. dteweil aber Ifn. C. quemadmodum ci. vil mun l. 5. C, de cenſit( per aq l. I. C. de i:mmun. nem. Denaiſiuss tit. 19 1.§. l. neve e. julltem rei cauſa bis concutiatur, R. A. anno 48.F. wenn auch ein.& auuo 41. S. Ne autem gangtæna aut herpes exemptionis impoſterum depaſceret reſiduum corpus, ſalutare aäeuaron præſcriptum eſt, ut contra eum? gui ſeeximere vult, juriſdictione imperii ia Camera mandara ſinc clauſula denon ſabmittendo extraneo rerritorio ac perfiſtendo in obedientia imperii decernan- tun R. A. anuo 1512.§. nemblich welche Staͤnde Gilman tom. 3. rer. jad fol 209.9. 6.7. Guil. Scipio lib. deciſ. tot. Spir. 3. Til. Benign. pentec. z. 0. 2 7. CaroL.V. idem anti- dea ſanxerat, ut ſtatus ſuperioritatem Imperatoris, impetii limites conſervarent, um tempeſtive ejus admonerent: ſub dato Bruxell. 3 OMtob. anno 1548. Extat in Scipisne 4. deziſ. 13 9. Gilman. tom. 3 Jol 147. Ruding lib. 1. jerv. Benign. pent. 2. O. 2 5. Ordinum tam eximeatium quam exemptorum ſylla- bum. Prout editcus eſt é Cancellaria Moguntina, ſi quis videre volet, oſtiatim ex- emplar inveniet: cxtatque expartetypis exſcriptus, part. 2. ſesr. 2. cap 3. num. 187. Iil, 1084. renat. Brunov. Ubi jueundus expatiandi foret campus per hiftoriarum mpe, quando plerique(omnes enim ſpondere non audeo) exempti aut exi- mendi adhuc ſub imperio,& quando quaſlari cœpti: ſed formulam verior, Hoc A.
Cocruslo IX. Eſt autem exemprio hæc noſtra nihil aliud quam vindicatio ſtatus ab immediata imperii ſubjectione. KCquivoca cum definiri nequeant, Panorm in rubr. exer. de jndic Ripa de peſte 7. I. Baldass ad Inegaieguam I de offie proconſul. æquum eſt ad vitandam nominum
tetumq; coufuſionem, L. fin. C. dæ legit. tur. explicare ambigunm, ut quid velimus di-
eete pateſcat„Da. inl, in ambig fde reb. dub. Cagnol. ad l. 9. de R.J. Sicuti ergo verbum 4 8 cximen.
22„„
liiiii 2

—
3
———yj—
m.neee —.
1172 De cauſis exemptionum Imperii,
eximendi fuo ſenſu generale dicebat Pomponius, I. 4. ne quis eum qus in iuu. Ee non minus exemptionis nomen, teſte Gilmanno tom. 2. ſymph.p. l. vot.§.5 44. Knich. in Epopſi, ſect. 7. n. 133 In jure G anonico exemptio eccleſiaſtica eſt ſacerdotibus in- dulta, qua juridicis principum ſedibus, tributis, captura, regimine, muneribus exi. muntur, de qua c. 1 de pri vil in 6.. ſi imperator. diſt. 96. cau. 1 1..1.l. 2. G 7. C. deepiſt. G cler. Nov. 1 2 3. Bellar. tom. I. cont. 5.6. 18. Fr. Suarez. lib. 4 G 5. de immun eccleſ. Vaſq.de ſucc. creat.§. 22./.(8. lim. 17. Papon. lib.I. arroſt. tit.& 6. Almay. de poteſt. eocl. 8. Tapia in I. 1 Rin. p. 1.6. 6. de conſt. princ. Echim. in Enchir c. 2 1 3 Medin. de reſtit. 6. 15. loan. Lup. de libert. eccl. 1. J. 12. p. 2 4. 11. Franciſ. de Clapperiis cent. /.cauſ. 4 2. I. Marta tota part. 4. de jurud. Cov ꝓp 47.². 11.4. J. Gecap. 31. 32. in reg. poſſeſ.p. z. inpr. n. 9. Chofp. 2. fe dom. Frant. tit 8.& lib. I. de ſacra polit. tit..arr. 7. 9. Nic. Reuſ.ib. I. conſ. 2. Fach, conſ.ſ. 56.57. vol. 1.Boer. dec. 69. Grillenz. conſ. z. conſ. 40. conſ. 71. Ge. Secundo, in jure Ci- vili ſæpius occurrit exemptio, velut immunitas à muneribus, oneribus, operis, col- lectis, I fin. S. 2.fde mun.& bonortit. f. de jur. immun-tit f. de immun nem. conc ti Ffde vacat mun I.1. C. de veteran.l.2. C. de re milit.! ſin. C. de his qaui non implet. tit. Cde mu- ner. patrim tit. Q. de quib. mun. nemo. tit. C. de pri vil. dom. aug⸗ ſt. tit. C. de priv. eor. qui in ſacr. Palat. milit. tit. C. de prof.& medic.&c. ſicuti in Im perie Rom, multæ civitates ptæ al is à tributis exemptæ& liberatæ ſunt, Ruland. de commiſ. lib.; p. ⁊. ⁊ 4.2. 41 die da exempt vnd gefreyet ſeyn/ R. A auno /1.§. ſolche der ſtaͤnde; item die freye vnd vn⸗ ſteurbaxe Guͤter haben/ R. A. anno 48.§. deßgleichen ſind auch. aue diei poſl ſo- nevel ꝗ libertatis ſeyen/ R. A. anno 57§. damit auch dieſe anno 59. 8. vnd damit ge⸗ meine. anno 66.§. wir ſetzen. anno 76.§. wenn auch in dieſer/ ic. Etiam quibuſdam data eſt exemptio ratione fori& certorum delictorum, Car Tapia adl fn de conſt. 1. c. 5. Roman ſing. 486. 513. Aevedo ad conſtit. Hiſp. lib&r tit. 16 I 1. 2. 117. Eſ42d. De- naiſ. in aſſert. p. 151. Ia Francia vigent exemptionis privilegia, quæ rocantur Exem priones ab appellatione, ubi Rex cognitione con troverſiarum renunciarit, ſionâ defaui de faire droict, ou de mu Vais jugement, oud autre cas Abpennas ä la ſouvetaunt᷑ e lu Roy, niſi per cauſam negati juris, provocarionis a ſententia nulla, aut eximi ca- ſus Kegiæ dignitatis, Renat. Chopp. 1 de doman zit. 8 n. 4. E lib. 1. de leg. Andium t. 67. 68.69. Cui ſimillima eſt in Conſtitutionibus imperii exemptio ordinum quorun- dam à Cameræ judicio, qua ſubditi ad alliud tribanal quam ſui principis tiacti de- clinatoria fori ſe tueatur? D. Dieterus concluſ. 20 5. Treutl. I. dif..th. 12. li.h.LZan- gerus de exeption. c. 1.p. n. 357. qu: le privilegium impetrarunt principes Eleckors Saxo& Brandeburgieus, Aur. Balla tit. 11. Symphor lib. 6.c I. nu,. b. apiaſilim hhane :radi. 3e non prov. Sax. Bohemia, Symphluor. d I cap. 1.§ 4. Goldaſtus tom. J. oyſtit. foi. 310. Auſtriaci, Gilman. tom. ů. pag. ⁊ tit. 1 1. vot. 6. rom. 6. cap. 2. num. Ruland. de commuè.
5. 1. l1. 5.c. 3. num. 2 3. Friſia ſi ſ les habenda compil. Sympb tom. 3. fol3 6. E& tom.4 l.
130.14 2.Lothariagus, Symph. tom. 6 cap. 2.§. 3. 7. il de Benign. apoſpaſ de 4 D a ſerv. a. Burgundus, Mynſing. 3. ob/ S8. Til. de Benign Aid. obſerv. 4. Er cent. I. 0J 64. exerté Goldaſt in Reichsſatzungen/& ner voſe de iis omnibus Denaiſhu 8 4 ferr. jurudict. cam. imp. pag 39 quo Brabantia ſpectat, Gilbuſen in arb. uai en en ram. 1.5. 13. Trajectumq; ad Moſam non ita pridem codem fundamento 8 noftii judicio exemptum, P. Divaus lib. I. rer. Brabant. cap11. 13:ut P Tterean d. tas imperii urbes, Gail. 1. O. 1. u. 10. Rodingus lib. 1 pand. cam.ſit. 4.2. 13-Cum Aoelt- gnationem habet exemptio quibuſdam indulta, ne ad Rottr'ilenſia roſtra phalica
ula gfirn um 5 giatt glemt glbe I p hyßh Cud ni fac iie dit Tri
em Au ſa dtaten datem allcr mul ab. Mtem. l1 9; ntla,, pioce da grig
1 1
ione

naaieu iman m mnuni an mari leaC 4s M äan vrninad ad. tmani
icrninlne Ataiun
„Lad: 2 4. 1GI h ſelche der 1 43. dhnewer Refgleicenff ed ahnh. damtauchd a*. ziche
empr oasn. 1e na
, donecortton nna rnsiſini
mt ud aune* dinum dcnriotii i 1mbäd.
dhlum
. ma ti. 1 zaidos impen Ladebn
1
f ac.* 10ſ. 4
uüuah
1 On)enr-
1e1 veln,
oua Sgtn
2. 7 R 3 i4 Hah 2 6,1 42. enel 1
14ag, 82“ Nusst 9
ru heku S Wen-
en 9 aiaiih Wmass, Vud. 11zl
„ e t e
an Uisgut
Aubll ne msltn inlegium n A viſabi
aßain
ſumn-
A aduas 8
D. Zachariæ Vletorls. 1173 halica aut alia judicia obtorto collo trahantur, R. A. anuo 70.§. vnd nach dem vns furkommen. Bocer. de jurisdict. s. 7. u. 50. Gail.* O. 40. 7. 5. Symph. r 1. p. 2 fol. 246.
G tom. 6.6. 3.§. l.. 4.§. 12. Scipio lib. 4. deg. Spir. 28. Hæ ut& aliæ adhuc innumeræ ſpe-
cies inſtituto noſtro ineptæ ſunt, nec eis, ne arenam ſine calce miſceam, vel verbo quidem tangam Illam unicam perſequimur, quando prin ceps provinciam aut ur- dem libertate imperii nudatam ſuæ juriſdictioni ſubjicit& cohercere ſtudet: ſie- mi res nota, lites crebræ, verba finitionis perſpicua: quam ſumpſi ex Gail.. O. 21. Knich. in Fpopſi, n. 14 2. M. Steph. dejurisdic. 1. lib. 2. c. 3 n. 40. Rodingo I, pand. cam. tir. 8.§. 6. Oc. Quotquot enim in Orbe Romano ſunt, ex conſtiturione Antonini cives Ro- mani facti ſunt, 7. 6.. II. ff.de excuſ.tut. l. 1 3 I. de ſtat. hom.!.3 3 Fadmunicip. ſed iſto hodie diſcrimine, ut alii mediati, alii immediati æſtimentur„Meis hſnerus tom. z. 1h.. deciſ. 8. n. 60.
Coxctusto X.
Hanc ergo qui volentes contra imperium, neſciunt revera quam injurii in ſuam& poſteritatem& libertatem ſienr.
Vitium mortalitatis eſt prurire nova, ac nauſeare præſentem, qualiſcunque tandem ſit, ſtatum& conditionem: vide quæ diviniſſimsé ſcripſit Pierre Charon. lib.
. dela ſageſſe cap. 38. 52. Qui in libertate vivunt, regnum expetunt: qui in regno,
lbettatem. Turbulenta nimirum hominibus data ingenia ſunt, qui plenam nec li-
wan achin apatin bertatem neé ſerritutem pati poſſunt. Ex horum numero eos cenſco, qui ut publi- an deldoma ea ualeh,
e Hi.ℳ” G u ngh häbus.
eum fiſcum defraudent, igaobilem domicello ſuo ſtipem conferre gaudent: con- tia ſimul ac provinciali onere premuntur, inclamant l bertatem ſtolidé amiſſam. Ftuſtràã Phryges! Nam qua fottuna eximi ſe paſſi ſint, reipſa experiuntur, dum li-
dertatem ſub ſacro& mitiſfimo Imperio cum æterna ſervitute commutà tunrt, Frid.
Eb.z. de proceſſ. c. 6 7. n. 4. Schonborner 5. politic. c. 7. in fin. Poſt jus amiſſum, ſera pœ- nitentia, ajebat Baldus c. I. zit. quod jueris poſt alien. feud. Curt. jun. conſil. 26./n. 4. Qua ergo voce utar, quam illa Tibeii, O homines ad ſervitutem natos es deſtinatos! Quo- nam primo ſplendorem amittunt: quanto enim honorius colla fubdere princi-
pum principi, quam minutulo cuipiam tytanno? nam primus titulus quem infe-
noor dominus iis dat, eſt quod appellet eos ruſticos ſuos, ſicuti acerbo joco ſcripſit Rolandus ã Valle conſil. 1. n. 3 8. vol.. Secus do, ſed& rem ſuam. Simul ac Imperio pa- gis ſpes adfulget, immunitatis quoq́; ſpes ſupereſt, Regimentsordn. auno 1500. ꝛubr. Wo dem Reich Gluͤck zuſtuͤnde. Sed macilenti iſti ſemper egent famentq́;, nec mittit cutem niſi plena cruoris hirudo. Tertio, etiam ſecuritatem. Unde enim
ſeditiones; niſi quod princeps minor eſſet contemptior? unde perſecutiones, niſi quod eſſer im becillior? Craver. conſ.9 4 3:1/u. 17. Deniq; libertatem: dum clariſſimas
olim Imperii urbes exterorum præſidio, militum Coloniis, arcium molibus veluti ſerzitutis compedibus& clauſtris cont neri videmus. Quæ cum ita fint, evellite Krriles animo capillos, uti docté Plato in Alibiade,& Imperium ſequamini, ui ſervire ſumma libertas eſt; Pet. Anton. de Petra de jure quaſ. non rollend. c. 15 n, 98.
liiiiii z Cor-

11724 De cauſis exemptionum Imperii, CoxcLtuslo XI.
Quod enim antiqua privilegia retinere confidant, immane quan- tum ſpe& opinione ſuà falſi ſunt.
Quaſdam urbes& ſtatus Imperii olim fuiſſe, non eſſe noriſſimum eſt, poſt- quam reſapſæ volentes nolentes in arbitrium potentioris; quæritur ergo nullum- nè veſtigium retineant primævæ libertaris: Et cexte, licet videri poſſet manere ſub- ditorum jura, præſertim ſe unionis form la ſic actum, per J. z. C. de di ver ꝓrad lib. 1r. lL.municeps Hf ad municip. Choppinas 1. doman. 6. n. 19. Caſtrenſ.conſil. 307 lib. z. Angelus conſil 35 1. Alexand. conſil. 3 2. nu. 1 6. lib. 5. Cacheranuss deciſ. 139. veluti Carolus IV. Hamburgum comitibus parere juſſit ſalva libertate quam ab imperiali culmiac promeruerat, Krantz 10. Saxoniæ. cap. 2. tamen cum privilegia conceſſa intelligan- tur, rebus ſic ſtantibus, metuendum eſt ne redacta ſub Principis poteſtatem Rep. ejus foro& roſtris uti cogatur: vide quæ ubertm in utramꝗq; partem ſeripſit, Co. varr. pp. q7. C.37. n. 7.([Quod ne temere& ſine fructu dictum videatur, præcavebo infra; concluſ. 3 5.) Quamvis cauſæ jam peudentes non obſtante ſupervenieate exemptione, incœpto ſemel judicio expediantur, per J. 19. f. de jurisdidl. 1. 7. f. de judicius l.in.§. I. C. de in jus voc. I. in. C. de Veteran. Mindanus 3 de cont. cauſ.c..n. 6. 0u. jacius lib. 1 3, bſerv. 1 1. Nec nos ab opinione deturber, quod deprehendimus ciri- tates quaſdam exemptas adhuc directo provocare ad Cameram, Gilmannuu fom. 3 Jol.75, quia hoc obtinent non tam ratione autiquæ libertatis, quam ratione ptæ- ſcriptonis, quod forſan in initio ſtatus eximens paulatim(Tiberii vafrities hæc erat) Principem egerit, nihilque de verere judicii forma immutando liberiora nô ritiis hoſpitibus fræna reliquerit; quod veluti acanum dominationis inſtillat Clapmarius lib 6. arcan. cap. 5. qua novitate deterſa credibile eſt eas eandem cum te- liquis municipiis fortunam luicuras, non ſecus ac inter domeſticas olim ga linas ſolivaga perdix.„
CocLuslo XII.
Licet veré multl prodiderint, fieri non poſſe, ut quis ab Imperio eximatur, noſtro tamen ſenſu uſus ævi& exemplorum frequentia con- trarium ſuadent.
Ut ſocietas humani generis conſiſteret, neceſſaria fuit eonjunctio ſubdi. torum& imperantum. Quicunq; igitur ultimum hoc regnorum majeſtas provi- dentia numiniſq́; fato coaluiſſe conſiderant, fierinon poſſe rentur, ut privato los- lere aut contumacia nexas iſte diſſipetur, divinituſq́; conſtitu: um impettum 6 licetur, vide P. Friderum lib. z. de proceſſ c. 67. nu. 4.& Zoannettum in interpr. Veree de acquir num. 3 3. Hinc nata communis iſta regula, Neminem ullo juris præ- textu ab imperio eximi poſſe, neas Syluius de ort.& autorit, imper. Cap. I1 3 3z. Andlo lib. ⁊. de Rom. Impc. 8. Bald I.z. ff de operis libert. Tiraquel. de conſt⁊. amp 9 4 2. 3. Cæ val. 7. 46./. 6. Tgid Boſſ.tit. de priv Cov pp 74.c. 4 n. 1. Treutl. F.3 1h.7. 4 7. Marp. conſ.7.n. 18. vol. 1. Zaſ. conſ. 16.7n. 12.lib. z. Bellamera dec 9. Cabedo dec. 40. 3 P. 2. Et adſtipulamur dummodo loquantur de exemptione, quæ aairerſuinfe rii jugum(quod agaoviſic olim omnes adverſariis præſtruo hexcutit, per 65 9
ſect
4 37.: Rihlt p Kiat
ſeecoht
omm un d dtiobt alheg.

lunn Uderat.. Lmea cnn.
4 lann ddde kecac l P telde
Jndennis eK ene kaa lan peadeltes extiannu.) Tunu Nliuai iaioae detu-: do prondcut toncant! Belineds). ctere jodci aod velati 4 ac deretl cie aa ſecui aciu
ernui dnt
St taumaaj
110 XlI 4
t feriten. Mlwx . Käcor
eri& een meth
lirun lhuſs „
d rhan
1ahe ag9
mni ſäuu m nnumam. mn ütüum marrtablin um täutt aslam.
Augima
D. Zachariæ Vietorls. n5
nalem, ili, nulla temporis praſcript. de prohib. feud alien. per Fred. adde c. Volumus. eauj.
11. 4. 1. M. Sreph lib. 2,p. 1.e.7. /. 16. Daut. in hypotypoſ.jedt. 3 n. 3. Covar. c. poſſeſſor. 5.. n. 10. Tilem. de Benign. ſynt 2. dec. 4. vot. 2./. 17. Mandellue⸗ conſ. 62. 1, 25.64.n. 91, De- tius conſ. 307. G. Papa deciſ. 4 16. uu. 7. Omuimoda enim libertas& ſuprema juriſdi- dio inæternum præſcribi non poteſt, per I. fn. C. ne rei domin. 1.6. C. de oper publ. 1 6. O. de praſcr 30 annor. Bodin lib. 1 c. 9. n. 129.6,10.n. 149. Acacius Enenck. lib. 2. de priv. 6,5.,2. 6 8. Calefatus de equeſt. dign. num. 1 39. Purpuratus l. Imperium. de jurisdict gix- un. I. rægal. c. ſ. num. 14 5. Roſenth. 5. concl · 16. num. 1. Rgid. Boſſ. tr. de fiſc. num. 56. Gil- man.:it.. z. tit. 1 1. vot. n. 17.& tom. 2, p. 1. Vot. 8.2. 24. Marc. Mantua lib. 1. loc. cam. el2. Bald. de præſcript. z. p. 5. 79. 2. G 115 Molinaus in conſil. Pariſttit. 1.§. 3. gl. 4. Parla- durius lib. ⁊. rer. quorid. J. 1. n. 15. Papon. lib. 5. 1it. 10. arreſt. I. Pruckm. conſ. 27. n. 1 3. lib. I.Roman. conſ. 3 71. Narta conſ. 179./. 24.6 36„. 51.540 n. 16. Cabedo deciſ.3 3.82. 2. p. 2. G. Papa deliſ-416. n. 1.& ibi Firrerius. Veruntamen quia in præſenti cauſa cxemptio intelligitur ſalva fuprema juriſdictione Cæſaris, provinctaque exempta manert pats eximentis ſtatus ſub Imperii fide, tolerabilis quodammodo eſt, nec cum
alco magna devorionis publicæ fraude conjuncta, Gilman. tit. 1. p. z. tit. 11. Vor. 4.
v112. G tom. 2.5. I. Vot. 7. nu. 37. G Vot, 8. Bodinus 1. rep. c. 9. n. 125. Vaſquius 2. ꝗ. ilaſtr. 87. num. 11. 1 2. Natta conſ. 6 40 num. 16.& Rep. 4. Finarienſ n. 50. citius enim tes aliqualem diminutionem quam uaiverſalem interitum patitur, Corneus ad I.
aum quæſtio. C. de legatis. Imago quædam ſimilis exemprionis in Imperii quoque pri-
mordus erat. Cum Apameæ, inquit Plinius, vellem reditus cognoſcere, reſponde- bant Habuiſſe privilegium&vetuſtiſſimũ morem arbitrio ſuo Kemp, sdminiſtran- di ih.Io epiſt. 47. Ratio, quia Romani prorincias vel æquo fœdere recipiebant vilyectigales& ſtipendiarias vel plane liberas efficiebanr, Caſar. 5. bell. Gall. Aſco- nius ad or. in Piſ. Gellius 16 noctium c. 13. Hotom. ad Cæſar. lib. 1. Gall. hell.c. 10. Cum enim unius regionis populi ac civitates, non eodem pacto omnes rractatæ ſunt, verum pro meritis leges acceperunt, late Roſinus lib. 10. antiquit. Roman. cap. 22. die lubacti B tavi manſéère collectis exempti& triburorum expertes, Tacito teſte ſih. 4. Hiſtor.& lib. de moribus German. Sic Ilienſes, l. non tantum.. lienſif de excuſ. Livius lib. 37. 38. Tacitus 4. annal. Plinius g. hiſtor. cap. 30. Cujac. 10. 0. 5. Cælarien-
ſes, ultim. f. de cenſ. Novell. 103, Plinius 5. hiſtor. cap. 3. Achæi, Plinius 4 hiſtor. nar. c.
1.& innumeri alii quibus data immunitas, qui nihilominus æquiſſfime Imperio Paruerunt, Zoannettus num. 162. Proinde novum videri non debet qued he- die commoda Cæſareæ juriſd ctionis præſcribanrur, quia exemptio iſta ſubal- ternum ſolummodo dominium mutilat, cæteras verò Cæſareæ authoritatis notas illuſtriores non abdicat, non enervat, vide Nattam conſ. 6 40 num. 16. ex Baldo in inauthent. quas actiones. a. 3. C. de§§. Eccleſ.
Conc=usio XIII.
Quòd verò Imperator pro ſuâ id authoritate hodie non poſſit, vel, ut mitius& mollius loquar, non velit, cauta cum ſeptemviris& excepta prohibent. b
Qux vis olim legis Regiæ, quæ poteſtas Auguſtorum veterum fuerit er 2— oratio-

——— ———
“ — .— a
1176 De cauſis exemptlonum Imperit,
oratione iſta in ſenatu orbis habita claret, Ego ex omnibus mortalibus placus, qui in terru Deorum vice fungerer: ego vitæ neci; gentium arbiter, qualem quuque ſortem ſtatumq́; habeat, in mauu mea fostum tſt: quas nationes funditus exeindi quas tran- portari, quibus libertatem dari, quibus eripi, quos reges mancipia fieri, quorumg capiui regium circumdari decus oporteat, que ruant urbes, quæ otiantur, mea jurisdichu emm Er- tat in Seneca: de clementia cuap. 1. Exinde cum appareat Cæſares liber. integrarum provinciarum habu ſſe comme cia, dubium noa eſt exemptioni hod ernæ locum eſſe potu ſſe: ſubſequeaſq; provinciarum diviſio ſatis acclamat. Ia vetultiſſmis ctiam multarum urbium privilegiis legimus: Hanc urbein pro nobis& Imperio du- ximus retinendam: Hanc urbem àA nobis& lmperio nullatenus ſepurare, alienare. agpi- gnorare promittim us: Hos oppidum immediate nobis& Imperio reſervare volumus, Ert. Et quamris lacrilegium cuipiam videatur divinis hodie obviare beueficis, 15.C. de di verſ. reſeript! 5. C. de paganis, aut dub tare de ejus judicio, conſilio, potes tia, 13. C. de erimin ſacril. Gæphalus cenſ. 13 3./. 104. lib. I. Craverta conſ. 24 1.h. z. ⁵ 296. n. 3. Rubkerus inter Cantiuncul. conſ. 2. /. 2 1.&ꝙ 1 5. num. 12. tamen quia domanium coronæ dos reg a eſt, Papon. lib.. arreſt. tis. 10. Ayala lib I. de jur. bell.. 6. num 9. P. Gregor 3. rep. c. ⁊. 10. Gothofr. ad leg. omnia. lit. V. C. de paganis& ſacrif. 4. Faber lib z. Cod. de tit. 2 2. deſin. 1 1. num. 4. Chopp. lib. 2. de doman. tit. 1 n. 2.& thamiaca bona ſan⸗ da ſanctorum ſant; oſſibus cohærentia, coronæ annexa, cxtra marſupium priu- cipis pofta, ſicuti familiariſſimæ Dd. formulæ ſunt, ex c. intellecto, de jurejut. Hoto- mann. quaſt. I. Par. de Puteo de Syndie. c I. num. 13. Pruckman. conſal. ⸗ num. vul 1. Mynſanger. deciſ. 12. reſponſ. 4. Burſatus sonſil160. nu. 18. Menoch. coni. 604. num. 15. Gacheran. deciſ. 139. num. z. Capicius deciſ. 121. jam generale plebeleitum ek. Principem fammum in grave Imper i præjudicium quicquam alienare, ſegregate, aut ab omni jariſdictione eximere nequaquam poſſe, Mantica 7ib. 1z. d eas.
con v tit. 17. /n. 17. Vaſquius 1. illuſt q. 4. Knich. de non prouoc. c. 1·n. 14. Longoval in l. m.
perium n. 2 5 6. de jurud. Molin conſuet. Pariſ.tit. 1. gloſf-5. 3. Alb. Gentilu 3,44 jure bellic. 22. Acacius Enenck. 2 de priwil. c. 5. n 67. Marta p. 1.(, 29. num.;. Daut in hypot. ſect. 3. n. 3. Tapia I. fn.. 2.c.9./ 3 3. Tilem. de Benign. ſynt. z2.dec 4. vor. 2. num. 12. G 26. Gilman t. 1 p. 2. vot. 5. u. 20. 28. G t. 2 p. 1. vot. 8. ut aon immerito æquo& vero diſ fimilis videatur Conſtantini prodigalitas, erim pueris hodie ridenda fabella, Dan- tes Aligher. li 3. de monarch Kraniz. z. Saxan. c. 1. Contius 2 ſucciſ lad e.10: loan de Pariſ.tr. de poteſt. reg. c. 1 z. Eberh loc. I 15. Zoaunes. n. 185. Cu ſanus 3. concord. cap. 2. Alciat.. Parerg. c. 19. Accurſius gl. Novel. 6. verb. conferens. Idem de Venctorum,Flo- renrinorum, aliorumque exemptione cenſeto. Cum en m jurs majeſtatis auro vE- nalia non fint, per ſpicuum eſt a ienationes iſtas immodicas à ſucceſſore reoenn qudvis opurtunitat⸗ poſſe, Hippolyt. à Collibus qeprinc., 33. Eyid Beſſnd, a, n. 3 4. Boainss I. u. 1 2 5. Goldaſtus in replic pro Imper cap. 20. 31. 32. Clapmar. Aealaen. 12.13. Ferrarien)ſ. tit. 4 gl. 20. num. z 3. Etit.; 0. gloſſ. 7 Valle con/. 1 num. 97. Geuee n. 9 †. vol. 1. Iaſ. conſ. 7. ib. z. Multorum quoq;, vox eſt nundinat ones iſtas Felerwai⸗ Imperii ſuperio itate& recognitione factas eſſe, ſicuti ex Fed. Scoto 16,18,2 e lib. 6. Gerhard. de Roo lib. 1 annal. Auſtr. Iovio lib. 29. refert Kunichen. in velit Apo Sa. 45. Quomodo enim alias donando aur vendendo ca, ad quæ quærenda tent IV tur, remittere potuiſſent? Bartol. inproæm. in it. n.14. Nec alio nomine Leat f Cæſaris cætela laudabil s, liberaliras labem conttaxit, quam quod ſtolido Kli
6 l. otic⸗ m Au-
eleru
hem.

Murm
Nami 9 Tunn n uuima 87 ſu nn 1 4
ne: Anen
1hnu za 4 pä.
nliatsuiu
„** 4 een dnndin 14 104 unC
1.1 4 mann , corohz un lotma x(ua,a e zun.z. n 2 1m 60 Ai ll. rxjadicium i canqun ſo
1944 uunna 2ui.Sℳ d .2 67. 41na; 2.74 Jeng 1.uet. I. cao ane i nper
—
ceolera(un loaes iſtuir ( ollido 4 Ieer 10! r 9 at.z0 M.
2 4 ele
adus dhelc. mun ul nnu M3
2 Auſiat
al un,
12 ft ih etniß A Knan ar.auagl
euu,h
4 funmnab 5 an emammä
Lunu
1 ner tht
1 2 9 19' 8e. nus
1e thjinn e ijieän. e üuan
A. aien
3 A ela0. AANuoba
9 Haundi 1 ſcxaum aekuüu! daſcxenu
““
ſmicſäer ꝛmperij licita æſtimabatur, Gail. 2.O. 58. 2. 6. Zoanner. n. .dun 1s ſtann. . iam
D. Zachariæ Vietoris. 1177
fili adfectu captus, urbes& vectigalia Imperii oppignoravit, Coler. de Braſcript. ad cp. placuit num. 18. lul. Pflug. orat. de Rom. Imp. Naucler. gener. 4 6. anno 127 0. Munfir lib. 3. Coſmogr. in vita Caroli& Wencesl. ubi ſparſim urbes alienatas recenſet, quod ipſum docte p:æſtitit, Nicol. Reuſner. lib. I. de vrbib. Rom. Imper: fol. 24.& ſa. quo tra. dtatu eleganter diſſerit, q arum urbium recuperatio videatur imp oſſibilis. Ita ut à Mexim. I. Imperii vitricus juſto titulo aominatus ſit; Spigel. ad lib.. Ligurini. Eren- lerg. de reg. ſubſid. c. 5.. 42. Cui incommodo ut iretur obviam, à ſeptem viris jam ad- ſtringuntur Cæſares, ut non modo abſtineant à pignoratione fundorum Imperia- liumſed eciam evocent diſtrados, daß ſie nichts hingeben/ verſchreiben/ verpfen⸗ den/ verſetzen/ oder in andere wege vereuſſern woͤllen/ ſondern ſich auffs hoͤchſte bearbeiten/ das entkommene herzu zubringeu. in capitulationc.. zu dem vnd inſon⸗ derheit Choppin. z. doman tit. νᷓ Reſbonſum 4. Finarienſe n. s. Sub hac alienatione initio prohibita non=rat In feudario, ſicuti recte diſtinguit ea Gilm. t. 2. p. r. Vor.&. num. 3. Nattz ³1.636 n. 48. Cacher. conſ. 27. n. 12. Sed potius Utpote ſalvo directo 169. Petra de poteſt. riww: C. 8. n. 26. Cacher. conſ. 3.. 6. Alex. nu. 1 8. ol. 5. Benign. ſynt. 2. dec. 4. Vot. 2.n. 28. Mantica lib. 13. de tacit. conwent tit. 17. n. 18. Eoq jure uſi Impp. auguſtiſſimi Duca- uum Auſtriæ à tenuibus priucipiis ad inviden dum iſtud f. ſtigium proſpero conatu erexerunt, Rodolphus cnim primus Comes Habſpurgenſis Auſtriam ab Ottocaro Bohem. Rege velut Imperii feudum morte Frideri Ducis Auſtriæ ſine maſculà ſo- bole defuncti yindicavit,& ſibi ipſi dedit, vide Schardium aeæ elect. ↄrig. c. 19. Cujac. de feud. lib I. tit. 1. Æ 60. cui(Auſtriam puto) conſilio, uti ajunt,& conſenſu ordinum tenporibus Friderici II. pleniſſima libertas velur cordi& clypeo Rom. Imperij data ſeribitur, anno 124 5. Verba conſtiturionis extant in Goldaſto rom. 1. Conſtit. Imperial. z02. E/ea. Acacio Enenk. lib. i. depriv. c. 10./. 10. e li. 3 0. 20.2. 29. Munſter. 3.Co/ mogr. c. 399·rectene nec neultra privata hominis cenſuram eſt. Carinthiam itidem morte Henrici Duci àrνενᷣαννν Lúdovicus Cæſar Auſtriis cõceſſit, fruſtra repugnan- te Joanne Rege Bohemo, qui gener dicti Henrici. Igitur nejoannes planeexhæres eſſet, Tyrolam pro bolo devorat, quo(fatis ſic volentibus) abeunte ad plures, Al- berto Auſtrio ctiam illud ſyrma acceſſit. Mediolanum Carolus V. ſuo 5ilio„Gel- dtiam Fridericus III. ſuo nepori, Belgium Garolo audace cæſo ſuo gnato, Imperii jure donarunt. Vetuntamun cum largitionibus iſtis nimium glabreſceret Aquila, communi tandem conſilio proviſum eſt, ut œconomia Imperii ſtrictioribus legi- bus arctaretur. Nam cum olim de feudis vacantibus Cæſar pro arbitrio diſponeret, Vigore Aureæ Ballæ rit. 7. circa fnem: hodie mutata formàâ velut in Neceſſitatis æde
ſacramento recipit, ſe bona caduca prædiis Imperii ad ſcripturam priſtinoq́; æra-
rio connexurum
2₰ D d
3 dr MNan
ay. woͤlle die ledig heimgefallene Cehen zu vnterhal⸗ ond incorporiren, biß ſo lang daſſelbe zu weſen vnd mme/ in gapit latione§. was auch fuͤr Tehen:D. Dieterus concluſ. 122. SVeidan. lib. 1. Roſenzl.g. 10. Condl. 1 1. n. 11.& concl.;3 8.n. 32. Chopp. 2. de doman. rit. 1,5 9. Sera nimirum,&c.
— 6 & G*
9*
tung deß Reichs einzlehr 7 7 ₰
r
Multo

4 4 4 ¹’ 8 ⸗ 3 1 1 * 3 1 1 3 44 4 M 1 F 3 3 6
“
grege excubet, H. Albanus de pot. Pap p. 1. n. 4 3. Mod. Piſtor onſ. 9.umm.
De cauſis exemprionum Imperii,
Indomitum animal homo eſt, aullamq; quod melioti arte gubernari velit. Hodem euim ſtercore, eodem etiam æthete orti omnes, curn mium pro paucorum lubidine calcemur? Hine per omues humanæ ſocictatis gradus velita eR ſævitia, vetita eſt abuſio poteſtatis. Patranus ſi clienti fraudem faceret, cenſoriâ notaà ſacer eſſet, Halicarnaſſ. lib. 2. Cic. de Divinat, In her' li poteſtate in vifa fait Iovi ſevitia domini, Livio teſte, proptereaq́ ſervus ſævitià, fame, obſceuitate preflus ænite juſ- ſus eſt, I 1. G. de his qui ſui vel alieni. l. 1§. 8 de offic pra fect. urb. l. 4 f eluto.1.1. Ci de emend. ſervor Pater etſi vitam quam filio dederat eripete quondam impune porerat, I. 11.de liber.& poſthum! fin. C. de patr. poteſt. poſtmodum tamen ob fero- ciam emancipare OHedeee a ſ ĩ quis à patr. manum 1.„§ fin Hide lib, exhib.1.) f. ad l. Pomp. de Paric. l. un. C. de emmen Propin⸗ 7 3 4. C. de patr. poteſt. ¹ſilenonts C. dee- piſe. audienr. Præceptoris animorum parentis, I. A 7ππ de donat. ſævitia culpæ adnu- merarur,.5. 5. ſmagiſter. l. 6. ad Aquil. l. item quæritur.§. Iuunn fflocat. Maſcard. tun- cluſ. 9 99:In matrimonii viaculo thotus propter aſperitatem ſcindimt, nulſo alio- quin enſe ſolvendus, c. literas ubi Panorm reſtit. ſpol. Borcholt. conſ. 16. Fackin 42. vol.
1. Naut, con]. 6 16. Degianus 2 6. Vol. 4. Græu. lib. 1. soncl. 17 conſid. 3. Laurentius deciſ. 4A- Vr. 13 1. Ipfis judicibus immodice ferocient bus fiæni tem peries achibita eſt, 1. C de cuſtodia reorum, Vaſallus quoq; ob violenra ludibria patronali Imperio ſolli- tur, Papon lib, 1 3 tit. I. arr. 1 3. 21. G l1b. 2 3. tit. 5. arr. 4. Bolius tit, de princ.. 7. Zoan- ner, de dupl. venat. n. 75. Beuſt. adl admonendi. n. 1114. Chopp. ⁊. doman tir. 3.7. 10 Ludow- Fachſ.con. r.n. 20. Hartm. tit. 54 O.4 3. Maſtrillus decsſ. 1 3 n. 18. Vrſikaddit ad AMhi Aoc³*lν 3 1. 17. Grammaticus deciſ. 104.n. 1 3. Quautò magis ergò ſabditi obſequio, Kde Sacramentiq́; vinclo liberabuntur, ſi Princepscon ceſſo domin atu ad ſævitiam aut proterviam præpoſtere abutatur? per c. ſcelus. 2 I. Luc. de Penna I. ſicolni. 2.3. de agric Bar?& Bald. ad!. 20 ff de his qui ſui. Frider. de proc 2.6.,13. Myuſ.] O.8. Gaul. 1.0. 17. Mandoſeus de inhibit. g. 10 3.104. H. Hartm, tit. 4. 0.4 3 Iac. de Arelo de, ut. 4. a⁴⁴. 2 3. Ant. Faber. 3.C. tst. 18, def. 1. A pb. Modit ius 6 magiſtratuum dub.. Puru de Put. tit. de exceſ. Imper. n. 12.& de exceſereg. I.& 2. Ae vedo lib. 4 ad sonſt. Hiſp tit. 1eg 6.
4
n. 5.& lib&. tit. 4. leg. 2.7. 8. Petra de jur quaſ.c. 8. n. 76. Huſanus de propr. hom.. 8. n. 27. 2 8. Lud. Rom. conſ. 2 3. Marpurg. con.& 113. vol. 3. Curt. Iun conſ 1 37,n.2 hag 8
Grav. conſ. 59 7.. 3, Boër. deciſ. 5 5. 304. G. Papa deciſ. 6 2. Aſflilt deciſ. 26 5n.72. Cabou⸗ deciſ. 8,2. 1. 2. Unde laudabile Pariſianæ Curiæ edictum, Le desgeut qus abuſe de ſa juſtice, en doit eſtre privé, abutens Imperio, privator: Papon lis. 1 3. arroſt.lir zw622. 5. G lib 23 rit. 5o. arr. 1. 2. Ioan. Gallus quaſt. 3 40 Chopp. 2. de soman. tit. 3. A7t: 0. Cha- rondus lib. 2 r 17. Ratio& vox gentium, Salus Populi ſuprema lea ſſto. Non enim populus eſt propter Principem, ſed Princeps propter populam, ejaſqueurilitatem⸗ cap. ecce, cap I. quaſt. 1. Cic. I. offic. Ariſtot. 3 polit. 11. Celſ. Mancinus libi4 de jur princa. Ludov. Molin tom.;. 1. de trib diſp. 66 n. 1. Heigius lib. 1. 9 19. Garflade renln. 2. 21,n. 3 z. Par de Pluteo de exceſſ. Baron. c. 1.n. 21. Molin. conſus. Pariſ.lit.§.1 g128 4 Faſa. 1.74. cCap 8 2 n.. Princeps eſt factus propter bonum non ut obfit ſec eepro. ſit, Alph Modit.§. magiſt. dub. J. vum.. malumq; in principe non poteſtas ſed eaye ſtas eſt, Pa/q. I. contr. cap. 1. num. 20. lib. 2. cap. Sl. num 6 5. Princeps paſtor eehhe 0. 115.2. 5te
communis eſt, qui filios placido ſinu foveat, Bald. conſ. 4 10mm⁷ 3 lib. 5. Natta nſa
. 7 ib. Hun. 6, Cra vett. onſ 33. 15, velut Deus in tetris eſt, Bsdaus.Prinode IA⁴ 4. F
*
ne.2. apol

1„ dedhe B er pot er ken
a 4 4 4 n n, mnafme.
— —
, han, Mſa A dea
Lun lotieg a⸗ 8 204 e
Lur u 34 8 ſ henaue fh
13,04,04 lin
aeraus 149. ün. 4,⁷* „ el k un roptet ahet a
Grn 4 7 legagg. mm cke En hg a 14 un, Ne a? macl.
Dldena ait S a ln 1IM. an4] ilhpuns
aanda C A. itlul.
ddiah.
6] Prlamag. ocrat du lan en zuna.
Na in lus un n ſlatun 12.13. Cundt arylotn d,Driacenc a unhn arc enlus: 41 a. dunnann
pu u ruu 1 hlälä A. Matn it 1& K4nt Aeduusſnd nr dagſaig .40u0 da kAhuhet „241a Kerral 2 n tA, Snultpase
8 8„ 1 aausa Sluie
a git ar Cuic tidh de nfne
1 om. aa 3 uß la
48 rti“ aceys uohi e uar
1 un 2 d A4c
un ehe 1a 3r 41 uur a2 Nu robt d0n 2) roher 5 2. rluse uuct 91 1 ſtotci 1uancTf umon
4 109 2 Jiuun —& yuuſl„ Mistans; b
D. Zacharlæ Vietoris. Poer. try. de auctorit. mugn. conſ.n.128. cui nihil magis quam ſola er imitatio ſervatur, 1ν. O. de donar iur num. 11. Deumq; habiturus eſt ranto magis ben ius ſubd tos illæſos præ ſtar, Novella 149. in prafar. Cum ergo Principi legem ne- mo rog re auderet, Dzus& Natura ſanciebant, Imperia juſta ſunto: Hæc The- mis, hec Nemeſis eſt, quam cuilibet rerreno Jovi adſidere volebant Poutæ. Hoc fænum Koc vinculam, quo turgida ſummæ fortunæ vela contrahi debent. Sed ut tem tan zam: Si legititaus Prin ceps ſui oblit is tractat truculenter ſubditos, quis cos exmet, quis ſervitute eripiet? libertatisné)anua patebit, ut non ſolum ipſi ſponte exire, ſed& Tyrannio promiſeua manu perire poſſit? ficuti furiali dogmate voci- ferat ſunt Mariana 1. de reg. inſtir. Cap. G. Bonarſcius in amphit. hon. Boucher de juſta Hanr. III. abdic. Salisterienſ. in polycrat. lib. 8. cap. 19.20. Apage peſters! Non enim Kerpoſtulatur ut Medicus cujus Imperla duraat quamdin ęlacet ægroto. Qua de terere Imperatoria Valeriani verba ad Præroriandos: IIt mead Imperium
proprium quam humanitas per Vir. Moditius. principum. dub 1. gnum& propitium quo diligen-
88 ellgere-
3 tis, in veſtra elxat poteſtate: ſed poſtraun electus, quod peticis, in meo arbitrio eſt,
non alieno: parcatis: ego auracienda reſtant, ruminabo: Sozomenus 6. hiſtor. ec- ſ.c. 6. Nicephorus I1„kor. cap. 1. Ianuit nimitum, fubditos in poſſeſſionerns, dejicere vero rurius pro lubidine dominum non poſſe, Corſetu⸗ oteſt res· 3. T.3. M olinaus conſu. Pariſit. 1§.„I goſ.I. n 1 3. Tiraq. de conſt poſſ. pag. aanp 3 4:n. 5. eiiq propria ſe fubtrahere autoritate ſuiq; furtum facere non licere: per L.1.C. deſer V fug. Barboſa p. z. rubr. num. z. Ff. ſolut. matrim. Moditius.. plebiſc. dub. 100,Quid ergo? Si Glodius ad tribunal, Verres ad Præturam, Catilina ad conſula- tum, Pualaris ad ſceptrum, licebitne viro forti eſſe tam degeneri ut æquis oculis patri; calzmitatem intueatur? Ut injuriam avertas, jus publicum invoca& pote- ſiate ſaperiori pcæœditum adirto, qui vim pati prohibeſſit,.1 3. G 23. ff. quod meteas auſa, hoc eſt, conqueran ur ſubditi& ſupremi principis opes implorent, Pet. Gre- gyr. 16. he Rep. c. 7. n. 19. Fab. 3. C rit. 18. def 2. Zoanner num. 110. Mynſing. 5.0. 8.. 4. Paregr. conſ. 1. u. 44. Er. Marc. Aeciſ. 4 74. num. P. z. Simul ac enim(remediis leniori- bas ſraſtra tentatis) banni pœna pronunciatut, hoſtis Imperii fit amittitq́ omnia quæ juris civilis: Gail. 2.... 12.1 5. Zangeruts de exε i. 2.5. 8. 2. 17. Mynſ. 1. 0. 90.& 3,0.30. Scipio deciſrot. Spir 176. Menoch onſ.99./. 190. Tilm Ae Benign. in aſpoſ. na. ſ pr. 39. /. z. Ia Imperio noſtro Cæſarem habes, Cameram habes, Starus Imperii habes, ubi plaugas, Mynſ.O. 8 n. 12. Gail 1.0. 17. H. Hartm. tit. 4. 5/. 43 Horum ſoia autoritas eſt, ur aon modo à Principum ſubalternoram Imperio ſubditos exi- mere, Aynſ. 3,0.99.,„. 3. Vaſc. I. illuſtr e. 1.„ 18. ſed& fi opus plane Diony ſfios expel- lere, Neranes more majorum plectere, Wenceslaos auguſtalibus infulis exuere Poſint: vide Daut de reſtam. l. 3:n. 2. lit. H. fel. 398. Ayalam I. de jur. Sell c. 7. Grotium de antig Bat. e. Froſſardum lib. 4 e ult Avent. annal. Iun. Celtam de Iur. mag. J. 5.& s. in vindie. q. 2 e5 3 Chophp. z de legib. Andium e uli. in fin. P. Greg. lib. 6 ſyvr. c. 20. num 4. Capyc. Aeciſ. 69 n3 2z. Huſanum tr. de homin. propr. 9. 8./n. 3 8. Sic jure Timoleon fatri Nauno manus non abftinuit, nee Nero matri Aggrippinæ: an verô Rex in re- gem, Prisceps in principem capitis ſupplicium conäituere poſſit, vide ſapientiſſi- mo& ſine pari diſcurſu inter nobilem Gallum& Anglum de cæde Mariæ Stuatdæ lib, 2. hiſt des derniers, troaabl in Iin. Amiratuemn lib.) Aiſc. 17. D. Dieterum coneluſ. 216. Nos vero privatim ſubditos ad mitia confilia vocο& aureũ patientiæ numer, quod 4 Kkkkkkk z non
1179
quidem immittere
—

8 4 1 4 3* 3 4 4 1 ö 1 1 1 3 f 1 3 1
nun. 3 9.43. 72. Sic falſi prætoris auſpicio geſta, rata habita fuere;
n80 De cauſis exemptionum Imperli, non niſi ſeditionum furiæ conculcant. Cogitate ſaera iſta capita à Deo eſſe nec
profanà manu immolanda, vide A. Gentil. lib. de injuſt ſemper vi adu. reg Sci«. Genti- lem 2. de conjur, p. 219. Bodin. 2. rep. c. 5./. 2 12. Gregor. 26. ep. J.7 Schonborn. z Solhi can 40. Lipſium 1. polit, Caſum 4. ſph. civit. c. 10. Erenberg. de regn. ſubſ-c. II. M dela Nov diſc. 10. opin. 3. Barclayum cont. monarchom. lib. 6. c. 22. 24.& fuſiſſime Monſ Rouſſolin antimariana c. 13. 14. 15.16: lariſſime. Zoann. in tradt. defenſ.tripart, part,; Cag tane Principis rocem cœli vocem eſſe nec ejus decreta, modo non palam im proba m- probanda, Nov. 105. c. 2. in fin.«9 2.97.98. 101. cauſa II. quaſt. 3. Plaro inapol, Soc, Livius lib. 39. loſephus 1 8 antiquit. c. I. Althuſ. lib. 2. ei vil. conv. p. 276. Parlador 2,rer. quotid. c. fin, p. 1.§. 7. u. 7. Marta p. 1.c. 8. n. 13. ALevedo lib. 8.conſt. Hiſp. zit. ilog. In. le Cogitare igneas beroum mentes à Deo in poſfeſſionem miſſas, nec veſtro arbiera- tu expellendas: per l. 1. C. de ſerv fugit Nov. 8 2. cap. 4. Alber. ad l. bene. C. de quadrisn. praſer. Vaſq praf. q7. 1 luſi.“² 112.113. Curr. Iun. conſ. 174. /.38. Bodin. 2. ‧ep. ¹..n. 212. ubi Martinum Lutherum eruditiaam Theologum vocat, quod Germanorum Principes ab armis contra Cæſarem ſuſcepris 4horratus fuerit. Ferergo quisquis es,tempeſtatem iſtam ac imbrem:& ut melior aura aaft: ⸗et, cœlum implors. Quod ne ſie quidem emendatur, ad novercæ tumulum luge:& ut iu. Tiberio non niſi apud inferos locus ſit, Deos obteſtare, Romanorum exemplo apud du⸗top. in Tiber. t. penult. Interim ſolum verte; unicumq́; levamen mali, abſentiam à mass cenſe: E ασ ᷑τ, Cicer. 4 fam. z. Lipſius I. conſt. i. Seneca epiſt. 57. Erenberg. de ſubſid e.l. In patrid enim degit, quisquis cum Di s ſuis exulat, Durum quidem hoc? ſedler ita ſcripta, cum Ulpiano. 12.§. 1 f. aui quibus manum.
Coxctusto XV. Sed, eſto, durabitné ſub Tyranno hujuſmodi arrepta vel erepta exemptio?
Marcus Tullius ſcemma ze undud» vocat, fitne veniendum is confilium Tyranni, ſi dere bonà deliberaturus ſit; lib. 0. ad Attieum epiſt. · Non ſolum enim incertum quid decreturus: ſed& anceps, num ſueceſſor id ratum habiturus Gel⸗ lius coacludit, Si bonum induxerit, boni ſententia maneat, turpis autor mutetur. Nil uſitatius, aut Tullius, quam Tyrannorum acta valere, eorum tamen interfectores in cœlo collocari, 14. ad Atticum 16. vide Da. ad l. decernius. C.de§. Eccloſ. Gilkenius de præſcr p. ⁊membr. i. c. 7. num.[9. Mattb de Ajflict. deciſ. 77. Caſp. Guil Scipio 2. aetiſ. Cam. Imp. 2 10. In Codice Theodoſi legimus; Quæ Tyrannus contra jus teſcri⸗ pfit, non valere præcipimus legitimis ejus reſcriptis minime impugnandis, 1.).. 6 9. tit. 14. lib. 1 5. Acacius Enenck lib I. de pri vil. c. 4., nu. 2. Bartol. de tyrann. num 3.
„„*. 3 2 en, ne 2 4. Laudenſs de prinoip qua ſt. 64. Bodinus lib. 2.6.§.2. 2 1 4. Æugid. Boſſius ⁷ Princpè, Barbarius uli
H„„ 7 4„„ 0 4 1. ſtam. Zaſ.=um. ff. de offic. prat. Hotoman. illuſt. q. 17. Contius lib. diſp. cap. 2. Daut. de teſtan
n. 151.Cujac. 1 8. bſerv.33.Pacis& otii cauſà Cæſaris acta, quibus Perhetodmi 3 berâ Rep. dominatum acquiſierat, ſervata ſunt, ſuaſore Marco Cicerone reuif 1 contra in Imperio omnia Wenceslai reſcripta&c privilegis antiquata Myn 3, aecad. conſil. 19. num. 6. quod confirmat Laurentius Sylvanu⸗ quaſt. 1 de recosee
„....„,dixihorum n. 54·ubi generatim de Imp. depoſito loquitur. Anceps ergo dubiumq;, dn ur.

at n uma mddat, 1,, am „„ 7 thn Mn. ün hag, hna,
wwlen ifen
un e ulen 1u. N ubh
Qun u a ſ 15 un 7— 4 epun . 4„ T 4a, h
rzan
2 Thecbgu O gunn
wmalem leg 1 n Romaso e G lexamen I. ſentka,,
aſt Lu ⁴, miezäse
Nisſuserulat ur iquaki,
4 2u nant
as10 X
ranno huj SEr mui,
um Focat„ciiammint 39.10 44 wikrüaiae
98, aum ſuc 0 um üim b n 24 autrata
am acane 2e Alum. 94 4 Dduln un. 1 z 44Afb 4s 2 bn 1 San. emuna⸗ ciss relcuy ur 9 . eruil 1 nuldthya 1 150, 144 dersl 1n dagean 1. mDVud 1 Onaf hu kef u 5— Ceeeln 110! 141 inm 1 2 1 Phuul cripu K 1m 4; j
d,
ventilet,& adexemptionem noſtram aptet. 0
D. Zachariæ Vietoris. 1181
robur· Rem tamen ut finiam: Si libertatem& privilegia contra ſuäs extorſerit, reſti- tutionis beneficio ꝑars læſa ladabitur; Salicerus ad! reſpublica. C. ex quib cauſ. ma- jr. Baldus de praſ. 3. p. ¶., 5. J. z. Capolla de ſerv. urb prad. c. 2 2.n. 3. Ferrarienſis libell. a- Rionis confeſſ. Verbo, plenum. n. 11. Reuſn. lib. z.conſ. 12.& ut Paulus ait, Neceſſitate re- eum impeditis-fubxcnierur, 1. 16. f. ex quib. cauſ.major. non ſolum liget non contra- d xerint: quoniam tacito conſenſu non ap Probatur vis Tyranni cui reſiſti non po- teſt arg.&. cum dilectus. de relig. Nacea 22εεο.„.5. F. Gerburd. ſing.3 8. ſed etiam li- cet pacti quo dammodo fuerint, cum ad populationem& prædam avertendam im- pune fidelitas tæxanno promittatur: Nevizanus inter conſ. Bruzi conſ. z. /. 123. Natt. un 6 36 n. 1. nec tamen interca in urbe preſſa per vim ſuam quicquam acquirit ju- iszut jurisdictionis, quia per vim: Petra de fideicomm. quaſt. 12. z. 240. 2 51. T. Mi- uelis Cucl s. Alexand. conſ.9 4. vol.. Ferrarien’ tit. 30. gl. 7. num. 17. Lil. de Benigz. jtaf. eb+115. G 4 7. Caſk. Cuil cibio Li. z. Aeciſ. rot. Spir. 202.1 10. Hinc lex publica: ui ſub tyrannis ingenuitatem amiſerunt reſtitnantur: 7 1.777, G.716. 5. C. de Theodoſ. Ide ingen. manum. Cuj ac. 3 90 /*2. Borellus de eompromiſſ.. 1 gloſ. 1. /. 43. Græciæ ocellus Athenæ quotiens à pluribus tyrannis inſe ſſæ libertarem poſtliminio reci- ſeratunt? ut de Spartà, Corintho, nil dicam. Tquum cerre erat eritqi t priſtinæ bunæreddantur civitas, juraq; mediqtempore tyrannis parta convellantur. Cur ecdixctim, lugubria in Imperio exempla me permovent, quæ animoſior, ſi vult,
—
Coxctuslo XVI.
Idem judicli tulero de urbe alio translatà, aratrumvèe immeren- ter paſsa.
Cum urbed Senonibus captâ domicilium gentium, arx nationum, lumea Im- peri animam agerer, Vejos ituriebat agens Romula. Et migraſſent niſi Furii Ca- milli oratione rerracti, ne ſovis pulvinaria, ancilia, æternos Veſtæ ignes, Gradivum pattem, Terminum, Juventam, antiquiora urbis origine ſacra,& cum iis liberta- tem deſertum irent. Extat oratio ardoris& ſpirituum pleniſſima in Livio 5.V. C. Ix quorum verborum conſulto quæritur, Deſertã aut translatà aliorſum Imperii ur- be, an privil:gia Imyerii xetineat, ſecumq; velut raptos ex hoſte penates abducat? Qemadmodum janctim profugis deſerta urbs privilegia perdit, P. Faber lib. 1. ſe- meſtr. 8. Pruckm. c. ulr. n. 8. rubr. de regal ſic junctim novam ſedem alibi figentibus, hiisilegia recuperantur& uaſi rexixiſcunt, I. ſicur municipem.§. ⁊ quod cujuſ. u- nev.Hon, el in l.uſufr. f. quibus mod.uſufr. amitt Ruland de commiſſilib. 2. ⁵. 4 c. 2.n. 24. Aqpb. Moditinm, Principum placita dub. 23 7. Car. Tafia 1 n 20( 4. 25. Alew. conſil. 43:17. 2. vol. I. Idem a- urbe ſine culpà popuh depopulatàâ. A tyranno enim, hoſte, alidre calamitate everſa, ſi viram& ſpiritum recipit, redit una in priſcam privilegio- tum poſſeſſionem, Gail. 1.0. 6 1. Medirius§. plebeſcitum. dub 77. n. 6. Pruckm.§. ſoluta. 6.6,7. 20. Hotom. illuſt. q.. Ioh. Maur. de reſtit. in integr. c. 404. Sfort. Oddo 2. J. 1. art. z.
Sixtin.. regal.e. 6. n. 45. Roſenth. de feud. c. 10. concluſ. 4./. 14 lit. P. Alexand. conſ. 19 3,z7. 7, vol. 3. Laurent. deciſ. Avin. 12 8.2. 22. Secus ſi ſuà noxâ:
de quo infra ſeq.& 38.
Kkkkkkk;3 cox-

1182 De cauſis exemptionum Imperilj, Conctuslo XVII. 2
3 5 6 19f0 Ad veras exemptionis cauſas venio, quarum licet promilcuæ, as
præcipuæ tamen ſunt Principum mortalitas, merita publica, demum s præſcriptionis vetuſtas.
8 4 2 2 2 9 la
Ut rerum omaium, ſic& regnorum ſua mortalitas eſt; provinciæq́; velut pPi. an
Iæ datatim de manu in manum propelluntur. Quis cum Manilio, numerct 8 — lytoc
— everſas urbes regumq; ruinas? un
Inq; rogo Craſum, Priamum in litore truncum? um Omnis æri fata teſtantur, inclytas familias plane peſſum iiſſe, ac ſtemma nomenq́; un. avitum tumulis& æternæ nocti intuliſſe: Jul. Scaligerum in admirando poëmate de ine regnor.e verſion, ita ut hæc non minima cauſa ſit, quod malti Status Imperio avolſi, unq provinciæ exemptæ, regiones aliorum dominiis intextæ ſiat, nec face, nec viatico an inveſtigandæ. Volve, ſodes, vetera Imperii ſcrinia, ſabſcriptiones caſcas perlege, ao: reperies adurum Remmata& nomina non magis jam cognita quàm Fausorua& aun! Aborigenum gesealogiam. Cæſar ipſe comprobat, Daß etliche Staͤnde in deß ſaon heiligen Reichs Anſchlaͤgen befunden/ aber vnbewußt wer dieſelben oder welcher aij Ende ſie zufinden/ R A auno 48.§. als auch durch die. Prætes communem hanc o ſortem neceſſitatem que ineluctabilem, promiſcua Statuum facinora exemptio- lt) nem ſæpe procredrunt, prout ſcilicet bene vel male de Imperioepromeluete. w, Quemadmodum olim exemptio à penſtationibus publicis ob præmiumbenena. ih vatæ operæ concedebatur, I. cum naverchorum. C. de na viculariis. Romanus ad! ſ⁰o e vero.§. de Viro. ff. ſol. mat. fullent. 48. Cuj cius lib. 10,06/⁄3 5. Garſia de donat. remumnn. 00.
36. Barbat conſ. 11. G 44. lib. z. ſic ob præclara merita libertas amplior quibuldam nſ indulta eſt, late Rofinus lib 10. antiquirat. Roman. cap. z2. quales exemptiones pet ä 4 1
privilegia probandas deduxit Pariſius conſ. z22.. 7. Vol 4. Er qu fonte gatiam ube- qt
riorem nactos Principes finitimos Pannonas⸗Francos, Iberos, Satmatas, Britannos, iyt, Cimbros, ac Imperatoris nutu reges conſtirutos e à communi oldine cxemtos an multi interprerum arbitrantur, ut P. Friderus lib z. de praceſſ Cam. cap. 6 7. 4. Aliig. aing nec deſant ſcriptores numero quàm plurimi, autoritate graviſſi mi„quiuürbes ma- ritimas(quas Anſeaticas vocant) exem ptionem& immunitatem patum recepil ſe, partim rerinuiſſe ſcribunt: quol ferarum gentium incurſiones ſtrenua mand h velut obice& repagulo ſtitiſſent, de quarum ortu& incremento vide Cbytra lih. ²3. rnor
Sexon. Thuanus lib..biſt. Pohd.Vtrg. it. 16hiſt. Angl Erend de ferer. 2 n.44.,M, h
phani lib. z. jurisd p. 2.6. 3. Choppin. lib. I. de domau. tit. 11 num. 22. conf. Kranlz lei on xon c. ⁊ 2. 2 3. Helmolum lib. I, Chron. cap. 3. E cont ario; Uti miſſione aoman f. 1 exautorabantur quandoq; legiones integre, J. 2.§. 2 ff. de his aui aot inf. 4.1 5 alle de re milit. l. teſtam⸗ver. ſfde milit. teſt. Hirtius lib I. bell. te. Tatit lih.. Ennde 2 hwa hiſt. Dio ib. 4 2. Lamprid in Sever. Sueton. in Iul. c. 5. Briſſonus 2. ſeledt, antig. Ljas. a 6 ad l. 8 ff de eæcuſat. P. Faber 1. ſemeſt c. 17. Ereherus lib. 1 3 de in amia.9. 14 4 Au a, Enenckel lib. unic. de priv. veteran. n. 7. Lip ſius de milit. Rom, paſſim. fic multi per ints- e
2 3 nmt pter ſcelus, rebellionem aut
. 7 dde
* 2.. 2 5. 4 qua- dnt
perfdiam, etiam ob religionem nondum acto ſcculo(heu piam, ſed Pnkolge, ei 9 1* r 1; 3„1..*1.
rundam Conſtantiam, de qua 5leid, 21.) delentur& exterminantur; Gat 217. K.
mian ex matricula Imperii, numeroque ſtatuùm pro ₰

andamb o.
„
am ſurerah
4
ang aumna
abg rede t 1 tun hartfel ſam
Adonaauiu- M cg Arern lalau ſ ueg Klunn u dos aags un ouaſamt
te conjia ſ(ghah
a Da nächd den izeut 48 uuch durc aawol
12, Frouica ue masrh
helana Hut. as. B 4 rloaun
de krſa
ler derr 1 u 4 nnute. aitore Mi ama
1, ee mpebian C4 auhha
e araus 1e b 2. akn
——
pcec uus deit Mo tjispüllt uiras. unn Nas Selkhat A1
1nuAr k lugalt 1aaote Taach SGlSmatſan, coaticussk Wo Swäni
Jer: an che
* hutor
49* 1 d “ hn, uah 1ased 2n Wr rtzus wal W barn Lee h n
29..Ict Ktcflhil ae,ui: Wrhuau
aynu 34 dan asgln
Mis lse ar Gstg V „vrFFrd„, 1 ſ nntß 9 39 AnA 3 tel ekin er Aune 400 le r Kn e
Kdeacu
D. Zachariæ Vieroris. n85 2I.P. Friderus lib. z. de proceſ. cam. c. 67. n. 4. Hinc vidimus urbes proſcriptas, damna- tas, Fomere prefſas, privilegia honoremq́; quemliber perditum iiſſe, l.ſi uſuf. civ.. quib. mod. uſuf. Gomtſius 3. var. reſol c. 1.n. 53. Horom. 72ill. 5. Farinacius prad. crim. lib. Itit 3 24.7. 107.&ꝙ ſeqq. C. Tapia p. 2 c. 4./. 28. ad I fin. de conſt. Gail. 2. 0. 6 1.& 2. p.p. 69. v. 29. Ruland. de commiſ p. z. lib. 2.c. 2. ⁰. 24 Sixtin. z. regal. c. 1 3 Reuſn. tom 2. conſil. 12. Cacheran deciſ.9O. latiſſime Menoch. de arbitr. jud. lib... cent. 6. caſ. 498./. 25. Dea- lis exemptionum cauſis animi non an gar, quandoquidem unica ferme preſcriptio in proceſſu fiſcali jam attenditur,& ob id longiore verborum luce illuſtranda. Cum eaim non ita pridem in cele bri exemptionis cauſa omnes rariones rejicerentur, fola præſcriptionis exceptio, velut relevans ad probandum reſervata fuit, in cauſa axempt. fſci contra Holſurum& Hamb. referente Scipione lib. 4 deciſ. 126. Præſeri- prionem intell gelegirimam, cum patieatia& ſcientia ejus, contra quem intendi- tun factam: per 1 1. C. de ſer vit. Innscentt. in o. bona. Extr. de poſtul pral. Nam Imperio Ncante, aut Cæſare abſente vel in caſtris degente, nulla currit præſcriprio vel uſu- eapio: vide erudite hæc diſſerentem Matth. Colerum de praſer. ad&. placuit. n. 18. Agi- tatum hoc fuit acriter anno 13 70cum rebus ob diuturnum interregnum turbatis, Hlectores vectigalia urbeſq́; Imperii ad ſe traxiſſent, cecidiſſentq́; lite, niſi nimia Careli IV. indulgentia erga gnatum, geſta iſta confirmaſſet? de quo plenius concl. 3. Non reperam autem arduam Dd. controverſiam. An contra lm perium præſcribi poſſit? de qua late Mandellus con ſil. 62. nuum. 3 5. conſil. 64. 2 1. quandoquidem alia ntio, alia interpretatio eſt, quando de exemprione omnimoda actitatur, veluti tem theſi duodecima exegi. Noſter labor hic iſte: Quando& quomodo quis poſ- ſt præſcribere, ue Imperatori immediate non ſolvat, non ſubſic, ſed alteri: quod ſeti ſolere in confeſſo habemus, ficuti ex profefſo diſcuſſit Meichſnerus deciſ. GI. n. 7I1.72.lib. 3. Cra vert. de antiquit. temp pag. 4.§. materia. num. 74. Oldradus conſil. 172. 444. Maſtrillees deciſt14. num 20. Etenin Caſa- ipſe mandat, Daß das Cammer⸗ gericht erkenne/ ob ein Stand billich außgezogen/ vnd wider deß Reichs Anſchlaͤ⸗ gepreſeribiret: R. Alanno 48§. vnd ſoll vnſer Keyſ. Cam.&. wann auch. Sympho- ema tsm. part⁊. zzt 11. Vot. 4, n. 58&Me. Veruntamen cum non ſufficiat promiſcua Treſcriptio, quando de mutatione ſtatus& ſic de maximo præjudicio agitur, To- matus de colleclis Sexr altis- num 28. Balbus de præſcr. 2.. 3. J. 10/12 3 2. Freherus lib.I. de fama publi a.«1 n. 12 3. G. Papa deci 4 16. Huſanus er de propr. homin.. ult n. 43. ſtri- Ktius pefſcrutandum, quale tem pus contra Imperium deſideretur. Priſco fane ævo ſcuti omnes act ones fiſcales 30.& 40 annorum fpatio tollebantur, l.omnes.!. cum notiſimi. C. de præſor. 30.annor. Peregrin de jur iſc. lib 6. tit. 8. Maſuerius in prud 111.2 2. 1.2. Cujao. de præſcr. c. 28& 3I. Balbus de praſer. 2 F. 5. P. in priuc. Boer. deciſ.⁊ 64.71h 21. ita quoq́; exemptiones à ſolacion bus contra principem aut fiſcum iiidem annis, Wart. lictraris. S earum ff de ublican. Ferrarienſ.rit; 8 gl. 7.n. 3 Vaſqu. 2 3lluſtr. 64.n. Covar I. Var. re.. 17.n. 10 Pæariſius con 2]1 nu. 27. vol. 1. Laurenr. Sylv. conſ. 57.2. 34. Cavet. on/ III. n. 10. Corneus conſ. 268 /. 19. vol. 4 Narta conſil.3 Or.infin. Mynſing con- A.I. n. /4. dec. 15. Ob præſeatem Im perii uſum ſancitum, ne præſcriptio procederet, uſt memortam omnem excederet vetuſtas, Wann gegen jhn nicht dargethan werden koͤnte/ daß er je in Men ſchen gedaͤchtnuß in deß Reichs gemeinen vnd nicht privilegierten Huͤlffen contribuirt, R. A. auno 48.§. wann auch ein außge⸗ jogner Arniſaus z. de jur. majeſt. cap. ⁊ num. 6. Gail. de arreſt, imp. e. e. n. 24. Boſſtus 2i. 3

—
z * 4 1 1 5 f 3 6 4 1 4 4 ¹ 1 4 4 3 1 1 4 4 3 3 4 4 4
854 De cauſis exemptionum Imperil, de princ n. 160. Schurſſ. conſ. 7 2./. 22, Cent. l. Til.de Benign. ſynt. ⁊. dec. 4. vot. 17 83,36 114. Nam imm emoriale hoc tempus vim eonrractus, juſtæ cauſæ, tiuli, veritatis, legis, privilegii juris deniq; pleniſſimi obtinet, hin. de aqua plu v.. hoc jurs, fide a- qua quotid. Mynſ.. 0. 29. 30. Men. 2. arbit. cent. 1. Caſ. 4 3. G lib. 3, praſc. 130.131. Gabriel in comm. de praſc. 1it. Gutierreæ 3. prad. J. 54. n. 1. Tiraq. de nobil. c. 1 4, Axev, 1b.6. ad conſt. Hip. tit. 2. rubr. n. 1 8.& lib. 7. tit. 4.leg. 6. n. 3. Turettus conſ.7 1.n.33. Goxad. conſ. 8. n. 1 3. Ruinus conſsl. 11 5. Vol. 4. Grammat. deciſ. 64. /n. 3 4. Seraph. deci, 303,n.4. 707.n. 3. A fflict. Aeciſ. 114. n. 19. Koppen deciſ. 7. n. 11. Maſtrillus deciſ I14. 2.19. ita ut omnis jur fdictio Caccia lupus l. Imperium. n. 13 7 F.de jurisd. Peregr. 6. jur Eic tit. 8. 2 10. Co varr. c. poſſeſſor.§. 3. Pari] conſ. 16.. 28:lib. 4. Socin. jun. conſ.49.n. 23 110. 1.Fab. de Aundà conſil 60.2. 7. Papa dec. 514. omuia regalia& Imperium, Balbus ²§. 3, 9,6. n. 13. Mynſ. 1. O. 0. Paurm. I. c. 6. u. 1 2. Martæ p. 1. c. 32.n. 26. Crav. de antiq. temp., 4. z. 24 ·n. 20 1. Cephal conſ. 16. /. 2. Zaſ. conſ. 1 5./. 44. conſ. 1 6.. 22,l15. z. imo non præſeri- ptibilia iſto temporis ſuffragio acquirantur, Surdus conſil.12 7. n. 1 6. Valle con,il.19. num. 6. vol. 4. Cacher. conſil.; 4, 44. Mandellus conſil. 6 4. n. 91. Laur. Glu. conſil.5912. 9. Natta conſ. 2 22. 2. 2. 445. 2. 6. nec opus eſt poſſeſſori allegare titulum, tempore ipſo ſatis munito, c. 1. de præſcr. in 6. Guitierrez. lib. 3. 2q. pradl. 54. num. l. Fachin. 8. contr. 3 3. Bellon. conſil.i. n. 5. Signor. de Homod conſil. 70. n. 21. Koppen. deciſ. 7. num. 30. Teſſaur. deciſ. t 6. n. 4. Meichſu. ⁊ 3. dociſ. 1./. 30, eo quod ex longiſſimo tempote ſides præſumatur, Dd, in c. 2. de reſtit. in integr. Bart. lfn. C. uade vi. Cumanus conſ.;z. Alexand conſil. 7 1. n. I. vol. 1. 203 n. 12. vl. 6. conſil. 8. u2. 3. Vol. 7. favorq;& veneratio antiquitatis ſuppleat probation's defectum, Aut. Faber. lib. 4. Codicetit. 14. de63,7. 5- ε& AIIlict. aliuqh. Quoduam vero dicatur tempus immemoriale, non conſtat inter omnucs. Quidam cum præſcriptione centenaria perperam confundunt, ut Cæp olla de ſerv. urb. c. 19. Gabriel. 5. comm. tit de præj concl.a. num.7 1. Molin. conſu- Tari gb,1. §. 5*π.5 5. Curtius jun. Conſil. 90. n. z. Maſtrilus deciſ. 114. n. 46. quos iefatant ocula- riores, eo quod in jure ſpecies iſiæ ut diſtin&tæ pluries allegentur, Ballbuu de praſc. 1.F. 5 5%. in princ. n. 27. Covarruv, c poſſeſſor malaf.§. 3,. 6. Cra vett. de antiquis. 1emheh. 4 Verſ. abſolutis n. 5. Alii novo plane niſu perſuadere ſatagunt, Ima emoriale von dici cujus initium quocunq; modo poſſit oſtendi, Covarruvi& oſſa n,1 hært reledj §. tertius.. 8. Balbus 2. p. 3.. 7. 6.n. 2 6. Montanus fin regund. c.· 1. n3 tye per iaſtru⸗ menta, ſive per literas, ſive per alia quæcunque decumenra, Maſcardus consui 1043. Alexlconſ. 74. 2. 3 8. vol. 4. immen orialis enim ætas ſupponit& ſonat neicio quid infinitum, Azevedo lib. 6. conſt. Hiſpan. rit. 2. rubric. n. 14 3, e* Oldrado cnſ. 254. 22.18. adde Seraphinum deciſ-1 3 6 7. num. z. 4. quam ſentenriam laudabili ſtudio nu- per præ aliis ornare conatus eſt M. Stephani lib. 2 jurud.1·c. 7A. 204·GC. ſe2s qula tamen vulgo videtur Paradoxa, eo quod nec initium orbis, nec dilurium hac ra- tione ſuperaret vetuſtatis memor am, ſicuti lepide replicuit Weſenb conſila. 2un 82. nec ingeniolo noſtro par fit novitates venditare: excutere id prolixius 8 jurat. In foro ut probetur tempus carere memoria, ſuflicit teſtes lanare eaaii venerabiles, qui nec ſe vidiſſe nec homines qui viderint vid He, ſed majaxibus per contrarium aud. viſſe profireantur, de quo probandi modo vi deatur, ſhan 34 28. fr. de probar.& late Maſcardus concluſ. 104 2. Cbaſtan. conſil. Burgun. 1it, 6,sha flr §. z. Bertach, in repert. verbo, pra ſeraptio. Hercul. de mod. prob nog. n. 32 1. Gæden, conſilI.
3 4 6 1022.4. num. 12. lib. 7. Capicius deciſ. 19 3 Maſtrillus deciſ. 114,17.,47.Serap hinus des 1367. 7.

1. 4 199 dl ddede 5 p vin Su.. 1* m 1 7 18 6 M, terzu rn a Tln 1Sr 9en) 3 1 1 Rl. 1„— 7 ⸗ † 14 1 frn„» an 4 i a Terun Th fangar * 4.1I H„Vli Ma e o Nana „
Mern aail 7 Ie.
„ ,,
— 9 all ruuln an lrnu4 an 11 js eode dl em ag Lart 1in( de Cmaai 06. an 24 a mi u tun, A Fad Kn kunah
urtenpu in aa edmctin eot:aan het der uäuna
ra cundli u d 14na Ars dern.- 1 1S tiunn
—
üiſtinaa iu Al u uunt b r euf tntiſ
loraaudnt
ailu pecluucei
0 üt altrad⸗ 4 85 Jglaaunm.
deaub Leneaas h auxanqut an lu V danſan ithun laan. iu. uun s Lls 4r 5 dus lüüh 3 ie Wbu 4 1 7 411, 4 b2u ³ Aluniund 4 dann. Habauſu un 3* lce. 4 wüpolui
maai tskulunie
ers arrenſ gmiin, aussuna⸗ 15
mau i uain
1
evel alie aue uis Ae volutionum ſucceſſu erafata Leen, 5 neee augmen- L
D. Zachariæ Vietoris,
G 1367.n. 1. quæ demonſtran di ratio ſi vero ſimilis, non abſurde ſcripſit autor con- filii z. Farin. lmmemoriale tempus ſeculo minus eſſe poſſe, n. 74.& Crav. de antiq. 5.4 h. 2·2. z. Mynſ.. 9. 30. Alex. conſil. 208.n. 13. vol. z. Ad cauſas exemptionis ut ac. commodem, neceſſe eſt eximentem deducere, ſe longi ſſimo tempore ſuprema jura exercuiſſe, Schurff conſ. 7 2, n. 2 z. vol. 1. Til de Benign ſynt. z. decad. 4. Vot. 1. n. 1 12. ſta⸗ tumq́; eximendum ab Imperii rat, onalib. interpellatum non Im perio. ſed ipſi, tan- quam ordinario principi, tributa pendiſſe: Gilman. tom. 2. part. 1. vot. 5.& 7. Cowar. poſſeſſor part. 2. releck.§.2z. n. 9 ex Alex. Curt. Rubeo- quo deficiente ſalva Imperio a- Kio eſt, nec praſcriptio pro libertate allegari poteſt, Arniſ.lib. z. de jur majeſt.c. 2. 6. Nam qai ſolvere tenetur, criamſi ſeculon lexſolverit, hbertatem tamen uſu ce- bille non concludet, pulchre Bartol. ad l. 21.2 2. C. de agricolis 22 cenſit. Mynſing. con,. Fo. num. 4. decad. 8. Cæſaris enim proverb um eſt: Li necellitas non exigit, patria non remittit, l. in filils. 3 5. C. de decurionibuus, lib. 10. Forſterus conſil.23. num. 4. vol. 4.
1185
Marpurg.
CocL=zusro XIIX.
Præſcriptio tamen iſta quia Imperio inimica, ſic arctanda eſt, ne protinus quæ accedunt locis exemptis, exempta putentur.
Cum ex vulgatiſſimis regulis conſtet, Acceſſorium parilem ſapere naturam cum principali, Knichen z. veſtit pad. ¹. 3„. 9 2. Romanus conſ. 38 3. Boërius deciſ. 5e. n. 9.adhærenrtia ejuſdem conditionis eſſe, l. ua religioſis. de R. V.l.fin. de vin. trit. baleg. de connexis judicari æqualiter, Eſcobar de ratiocin c. 1 3. 8. A honſ. Modit. ſlex eſt. Aub. †5. augmentum ſua cre naturam ejus cui adixcitur, A. Brunduts er. de ausmen conc. ꝓrins. 5. 9. Nellus de Pandit p. I. temp. 2.9. 56. Contentum continentis ſu legibus æſtimari, Zaſius conſil. 1 1 lib. z. Cravet. conſil 8 76. Cotbman. conſil. 84. n. 10.vol. z2. haut importune quæx ꝑoteſt, an qiæ accedunt xemptis, exempta ha- beantur,& contra. Certe doctorum abunde eſt, qui cenſent immunitatem in dubio adbona ctiam poſtmodam quæſita referri, per.. beculium. ff de leg..I.ſi ex toto. ff de 19, 3. Rod. Soarex allag, 6 n. 8. Tapia de conſtit.! ulr.p. 1,6. 4. num, 1. Bart, conſil. 5 9. num. 4. vol. 1. Fabius de Anna conſal. 6 1. num. 18. 2 3. Alciaru⸗ reſp. 168. num. 7. Alb. Brun. cnſ.94. 103. Bald. comſil. 11 2. 1ib. 2. conſ. 2 36. 401.lib. 5. Alew. conſil. 17 8 /u. 17. vol. 3. Rol Vall. conſil. r. n. 170. vol. z. Narta conſ. 66.2. 13. cConſ. 1 60 num. 23. A. Faber lib. 5. C. nit. 28. deſin. 19. Franc. Marcus deciſ. 425. /, 8 lib. z. Cacher. deciſ. 3 6. G. Papa deciſ 218. 165.384.489.& in ſpecie privilegium exemptionis datum eccleſiæ cuipiam exten- diadomues adjacente: ſeu ſub ea comprehenſas; gl in aurh. ur ecel. Rom.& ihi Barr.
Loſaus dejur. univ p. 3.6. 13.n. 12. Marta p. 4 cent. 1. caſu 11. Unde itidem concludunt.
conceſſa caſtro cuipiam immunitate, ſi in civitatem aut villam excreſcat, quod ex- emptio totum comitatur, Bald. l.cum fundus ff. de leg. 2. Laudenſis tract. de saſtel. conel. 32. Alb Bev. d.tr. de augmento, concl 6. Narta conſ. 40.n.2 FSn dange ſſio ne enim prin- cipum etiam adjacentia& pertinentia comprehen duntur, I.ſi quanm.— Da- cant. Carolus Tapia! fin par. 1. cap. 2. de conſtit. ubi accurate diſputat quando in beneffciis
brincipum juri accreſcendi locus ſit. In privil. Friderici I. Auſtriacis dato legitur: Lols-
muus a eri le E dhde, daſei haeüas amplientur, hæreditate, danatione, emptia-—
IA

1186 De cauſis exemptionum Imperii, tum dominii Auſtriæ plenarié reſerantur. Refert Acacius Enenckel lib. z. de privil jur e. 4,2. 110. Vetuntamen cum in materia exorbitante semmiaus favorabili non fiat ex- tenfdSpr incigaliad-acceſſoriam, aſon in rubr. de re judic. Bberh. in to. loc. 79 Bart. in l. ſin. S. fin. f. de cond. indeb. Crav. conſ. 3 4 5 ,7. 4. multi æquius cenſuerant Exemptio- nem, velut odioſam& ſtricti juris, extra ſuam cauſam non eſſe extendendam, In- noc. cap dudum de priv Ferrar. tit. 15. gloſſ. 1 8. num.. I. Bidenbach. ꝗJ. nobil. 19. ,um. 1. Moditius§ plebeſcitum. dub. 7 2./. 4. Panormit. conſ. 101.lib. 1. Beroiuts conſ. 24.:n. 9. lib. 1. Craver. con/.8 11.2. 14. 8 51.2. 9. neque ad paſtmodam quæſita anplicandam; Mo- ditius principum placita. dub. 209.n. 1 1222 de jur univ p. 3.. 13. 2.202. Natta conſ. 340.n. 1. Hine cccleſiam profanoram honorum emprione dicatamaimmunitatem non mereri, c. ſitributum. 11. J. I.&. cap. 23:. 8. Bart. adl. munerum.. atrimon I de mun.& hon. Petra de jur. quaſ. cap. 4. n. 57.10 3. Meiſner. tom 2. lib. 2. deci, 3,5.21. item⸗ que aobilem plebeios agros comparantem ad priſtina onera reneii, per ſi quandd. O. de bon. vacant.! penult.& ult. O ſine cenſu l. his oneribus ff de mun.! jundi, f de contr. empt. pater. in fin. f quom ſerv amit. Feſtal. de æſtimao. f. 4 0. 3 2u*⁷ 17.1 8,19. Mauliua ir de bomug. tit 9.n 68. Gothofredus diſ. feud.. h. z. lir. A.& diſp 9 Modeſt. Piſt. conſ. 9. n. 3 6. 90. 2. Papon. lib„. zit. 1 1. arre 1.3 9. Koppen au*t. i44 61.nu. 10 Mei/ſner. tom.. lib. 1. dec. 8. 1 46, quin iplam divinam domum fanctiones agno rifle ceraimus, quas p ior dominus dependerart, 7. 8. C. de exad.:rib. J.. C. de prad.& omn. reb. na vic. TÆgid. Boſſ. iit, de princibe, num. 1 10. Ratio commu nis, Ne onos commun multis paucis imponstur, haclores. C. deexaci trib lib. 10. Quo ſcopo Gallici ſenatus decreto vetuftis privilegiis modus ftatutus, immuaitaſq; ad priſcæ lolum erars non ævi conſequentis indictiones reſtricta eſt; extat in Renaro Chpppino lib. 1dell.
42
Adium, c. 8. num. 7. In his& ſimilibus problematis ut utriq; diflentientjum parti placeamus, diſtin ctionis fœdere utrar. Primo videndum. Aa prineipale Kaccello.
rium ejuldem naturæ ſint. Si ejuſdem, certa eſt oꝑinio, quæ lic connexa funt utſe. parari non poſſint, cadem forruna gaudexe, pa⁵‿l.13 S. 2 If He Arkt liserss Alh. Moai. 1..„ 2 6 5, 3 8 3 3 2. 7. tiuus S. plebicitum, dubit. 74. Aze vedo lib.. conſlit. Hiſp. 1it. 7 leg. 6 n. 4. din gifere Pro
proc. g. 21.1
batione unius alrerum non in fertur; Maſcardus concl. 4 19, Fridertss I.706,6.2
3 5. 2 5 7 13 1 2 8 84A ₰ 1210 uls 25. Gall. 1 H c. 5.? 26. Crav. conſ. 506.2. 3 60 2.2.1 3 926.1 ſ. SecundO., L ualon * 2*. 4
3. 2— 4— S Sr ASerslone, innumeri modi ſinr, expendendum: an quoad protectionem& ubath elan ee
—*—.
T,„ 1.„ 7. 7,.,„ 22. A2 l5 6 ad conſtit Hi. tit. 2. ruο. a. 215.&xr Angelo con/. 2 4 7.& olin u*.—
1 ₰4 4 2
3 28 E Nnt eA. 21. an ur appendices vel ut res æque principales, Franr ae Clayperiss(e,Ue,, 1 3 4 2) 4 e, Lerar Jer J. 1. Carziuncula conſ. 4, /. 3 4. Alex. conſ. 14.2. 5.1415. 7. Brun, con,[4 n. 6.0.ℳℳ36103 1 T C. 6 2.3.3
ili, Chopp. lib, 1 de I. Aadium.
4
21.. I.an confufione revocabili velirrevocahb
7, 4„ 457, 9. 1- 5 & lib, 2 part. 3 g. I. rit. 1.2. 3. 4. an deniq; pei Pis imperium venerint, Peckius ad! in toro. de R
*& v— 72 ut
7.11. Sicnim ilta terriroria ad idem regimen& ſuperioritatem coufentut⸗ ar plane confundaatur, tunc illud quod extinguitur, non atrenditur, ſedu fui leges comigtat ente. in Nowell 8.c. z. ꝙ1. 20.§.*yranno.
de in ir 16 u 4 1 er. leε&L. At Appvlat in fin. Chopp. I. de doman. 1¹t 6. n. 12. Craveri ³ν 4μ⁴ Meiſn. 0m, 2. lib. I. deciſ. 9.& 14 Acuti ia exemplo Delphinatus ei omil alis, Lalenlir,
1 ,7 272. 914
fis firmat Guido Paba deciſ. 16 5. G exeun o Aucatus Aſteuſis Cachèranus déecaſ 4 vero natura, limiribus modo regiminis ita formatum fuerit, aus pacto NgS IIean
5 3 Tzep 110
. 7 5 α& placuerit, e aliter quam ſalvo priori jure coadunentur, certum eſte
12 Cravetta de antiquit, ent 4. dol. 8.
† 4
ſ 1 p atus prinel⸗ ſe vel per accideus ſub unius piihel „ „4.
44 Ka
1.„ e alt
Uex
40 adtu
ag.

Rüai zad dina haim K ur
ihru
I; San trun do ern, L8.C.Ae⸗ 111e. Anaan te eodula trid A.B e. Kln
—-, 3
ts, iman an eln ricact; an aeg zhy
ptodlenausr † rennie
drmoraid eV
an Ron der lni
dere r 1
† 1 4rrenn 3* iaciae din
Lanfr Bin 6 ta er hene 3 4 1 1 80 Mälan 11 401115346 s 4 ha 1 1Oe T e9ekii 1n uoudier an he, 1 7
411 47 f eee per e In
8
9'
catterue
Heſcitum. dub. 1 6 3. f ieron. de v
Alaxand. conſ. 14 9. lib. 1.& con, 1 5 1.M0
Iſſua,
Kuha 5 lor g.
Alla exem pla quotidiaus ſunt, In Parlamenro Burdegalenſi annO 1 590.7. Mart. de-
1 1 8— D. Zacharlæ Vietoris. ab uno adaliud non porrigi, vide wriliter Covar. prad. 2„.c. 2. 6 ℳ
1187 Ph. Moditium. ple-
,..— One 2 Nstern 76gund. c. 3. n. 5 nec juriſdictionem u-
7 7
W ter achectum prorogari, Brunus de augmento conuel. F. n. 3.& concl. 17. Cabedo dec. 1 11*7 F. 2 Illiuſvé ſtatutis illa queari, per l. quoniam. C. de appell Bart. ad! ſi con venerit S. ſ n ada. ſ de pignor. ai. Loſaus de ur. univ„.3 c. 14. a. 5.
.2. Pruckman. conſ. 27./. 1 1. Vol.I.& eleganter Cotbman. on.8 4 u³m. ſ1. vol1. quum enim eſtur leparara aut ſeparabil a diyerſo jute æſtimen ut, I. ult. ff de caluwmn.! ancimus C. de donas Partol. ad! græte. J. illud ffde Fae*us Cantiuncala con. 1O,n. 3. Grbi Nic. Ruckeꝝ conſ. 24 2 47. Laurenrt. decsſ.5 3./. 5. Iu comitiis Auguſtanis cum hæc quæſlio Burggravio Mifniæ moveretur, jufſe- tunt Oedines, So er ander Herꝛſchafften vnd Tande ſto jnnen hette oder kuͤnfftig⸗ lich an ſich bring en wuͤrde/ die ohne das in deß)o. Reichs Regiſtern vnd Anſchlaͤ⸗ gen begriffen/ daß er davon ſein Gebuͤhr auch tragen vnd richten ſolle/ R. A. anno
48. mit den Geſandten. In trausactione itidem Burgundica etſi variis caſibus& eauüs Be gium eximer tur, ntextum tamen concordiæ legitur: Doch ſoll dieſer
Dertrag vnd bewilligung dem H. Reich an denen Landen ſo denſelben hiebevor
verwand geweſt/ vnvorgreifflich vnd dardurch nichts benomien ſeyn. extat. in Gol- daſti Reichsſatzungen anno 48. Idem in comitatu Henrt enb. auper obferva um.
ctetum fuit; R'gis Navarræi dynaſtiass,acceſſione Franciei ſceptri tegni provinciis teiq; publicæ nexas non eſſe; fedpriſtinam ſortem conditionemq; liberam ſeorſim tetinuiſſe, ſicuti pra aliis graphice hoc reperit Chop. lib. I. de mortbus Pariſienſ tit. 1. n. I. De ducatu Tholoſauo quiſq novit, quodregits ſanctionibus non ſubdatur, ſed ſuisſtatutis gubernetur, Bare. add l ſt eonvenerit..de pignor. adt. Cantiuncula conſ.4.
n. 4. Corhman, 8 5. 1. 6. Vol. 2 Thoming. dec. 41.n. 3. vnde in iis Galliælocis jure civili
utuntur,& ſecundum ejus normam contractus aut teſtmenta fingunt, vide Ferron. adconſ. Burdeg& Renatum Choppin. lib. 3 de ſacra polit. tit. 8. /. 19. Ducatus Mediola- nenſis Galliæ quondam adjectus fuit, on hujus, ſed ſuis legibus regundus; uti vi- oe-e eſt in Franciſco Ripa lib I.reſponſ.c. 20,Idem de Sicilia ſua ait Matth. de Afflictis. ad conſtit. Neapol. 2 1. De Belgio ſuo P. Peck us, adl. in 1oto. n. 6. de R. J. in 6. De Baravia ſus Hago Grot. lib. Ae antiq. Reip. Bat. e..anno 1549 13. Mart. Non enim dignitatis adj Gtione mutarar in deterius rei conditio aut perſonarum ſtarus, I. ulr C. de nupr.!. I1 de ſenaror Chopp lib. 2 de doman. tit 9. u. 10. nec inducta ad augmentum, dimi- nurionem operari debent, Bart. Adl. ult. C. de præpo]. agent. in rubr. lib. 12. Cum in cau- ſaappellationis G. contra Ii allegarerur priv. Iegium Jaliacenſe, replicuit ille, comi-
tatum Maschia accefſiſſe fullaco propriamq; retinere naturam:& obtinuit. Extae
in Gilm. tom 3 det f. 27 5. 10m. 6,fI15. Quo facit, quod, ſi exempta dynaſtia accedat Principatui, provocerur adſuperiorem non principis, ſed dynaſtiæ, Bart. ad l. quan-
4o. G. de appell Chopp lib. I. de doman tit. 6. n. 12. Ex eodem generali fundamentoe colli-
gant feudalium conſuerudiaum interpretes, Vaſallos M fniæ non poſſe eſſe pares cutiæ in Thuringiallicet ſub eodem Rlectore, ob ſeparatam provinciarum qualita- tem, quæ in ipſa etiam unione non confunditur, Schrad. de feud. ½. 10..7.n. 24. Myn. 4.0.89./. 14. Goden. conſ. z. num.;3 3. l1b. 5. Quem uſum parergaiſta habeant, tum de- mum clarebir, ſi ſtatui exempto ratione acceſſionum, meliorationum, pertinentia- tum privilegiorum, familiæq́; herciſcundæ controverſia intentetur.
LIIIIII 2 CoR-
3 8* . 8
* B 1 4 D 3 6 8½ 1 3 5 8

n
—.
— ͤ“ēͤ△ͤͤͤͤͤ.²“
-““
1188 De cauſis exemptionum Imperii, CoNxcL=zuslo XIX. Salus enim publica fl⸗gitat, ut reciſa ſit exemptio, quam fieri poteſt maxime, onuſq; non imperio, ſed ſtatui eximenti accreſcat.
Quæſitum fuit ſepius in omni rep. Primo, an princeps immunitatem deinde, à quo onere,& demum, cujus malo elargiri poſſit. Primum affirmat,! meaitos Ci de
profeſſ.& med.l. I. C. de his qui à prin vac. 1. 2. 11. 12. C. de excuſ mun. Maulius de homag
tit. 9:n. 77. Roſenth. de feud.. J. 8 5. n. 1. Peregrin. de jur. fiſc. lib. 6.c.; n. 22. Natta tonſ. 160.n. 38. Quett. conſ. z6. n. 1. Ioſeph. Ludov part. 1. deciſ. Peruſ. 3 n. 4. Tilde Beningn. F'nt. 1. dec 2. vor. 9. ſicuti lumine lbertatis reddiro Afros à violenria tributariorum reſpirare jubet Imperator, I. i.§ epramus. C. de oſſic praf. ꝓrat. Afr. l. junt munera Cde vacat. mun.& in matricula imperii exemplorum abunde, Da etlichen Staͤnden entweder der drittheil/ oder auch auff ein gewiß anzahl Jahrejhr gantzer anſchlag nachgelaſſen quamyvis hodie reſtrictior iſta liberalitas, nec niſi ob arduas cauſas indulgeri poſſir, R. A anno 82§. 14. Gail. 2.0. 5 3. I. Mic haelis conel. 27 lit&. Bart. ad l. 6. fde jure immun. Tapia in rubr. de conſt.. 4. nu 31. Iacob. à§. Georg. de homagion. 60. Modeſt. Piſt. conſ. 4./.. Vol. 1. Barb. conſ. 26. lib. z. Alex. conſ. 30.n. 8. vol„. Pariſ.conſ. 68. 69.70 vol. 1. Cacher. dec.; 9.. 18. G 90.1n/. 7. Sed a quo onere? Frequentia ſane impe- ratorum jactaatur privilegia, Nec tibi aut poſteris tuis ullo tempore grauamen impona tur. Quæ tamen generalitas non extendenda ad publica, ad inſolita, quæq; necet- ſitatis cauſa imponatur, R. A. anno 44.5 vnd nemblich. anno 82.§. dieweil dann. 44. 5. 10. C. de annon.& trib. l. 8. C. de exact. l. 1. C. de inditt. Acac. Enenk. l. de privee. 5en.75 Gail. z. 0. 52. H. Hartm. tit. ½ 2. O. 6. Rulan. de commiſ.p. 4. 1.4·6. G. Mynſ. 40 Jo. Erlats conſ. 1. decad. 15. Natta conſ.6 3. 66 397 Schurff conſ. 4 4 n. 17 cent.1. Teſſaur Aac.1z 4,n. 10.Thoming. deciſ. 56. n. 22. Cacher. deciſ. 39.6 8 98,Fr. Marc dec. 458.12.A Faber. C. eit. 3.defin. 56. Da ſol ein jeder bezahlen geiſtlich oder weltlich/ exempt oder nichtes⸗ emps, gefreyet oder nicht gefreyet/ R. A. anno 11 5. ſolche der ſtaͤnde anno 66.. weil nun dieſe præſertim ſi neceſſitas tanta, ur ſuſtineri non poſſirsniſi perveniatur ad exempros. R⁰. A anno 94.98.603. Vuſq lib 4. contr. 6. Martade jurud p. 4 cent. taſ.9. n. 28 Socin ad! ſi ex toto. ſf. de leg. I. Tapia! fin 2 c. 8. n. 19.(5 c.9. 2.37. Bald.conſ.406. vol.. Curt. jun conſ. 61*n. 14. Natt. conſ. 27 5. 4. Rol. Yal conſ. 80.n. 23:vel Quodſ maxime conceſſam libertatem princeps tueri velit, cum in præjudiciam tertiünon poſſit, ipſemet non ferat onus quos alios levavit, AʃpL. Modit. Seplebiſe dub, 157. num. iſ9 n. 3. Ant. Gabr. lib. 6. tit. immun. concl. l.2. Frane. de Glapper. cent Hiſtc. cauſ.2z. q. 2. MaſVerius tit. de taliis. u. 25. Loſaus de jur univ ꝓart. 3.7.9. 1. 14 Cajar rem 3.249 Knich. in epopſin 1514. Marta p. 4. cent. 1. caſ.9 6. n. 11 Quei. conſ. 20:11,4. CrAb Gon, 9 85 n. 1.627.70.3 768.n. 2.811 1. 1 3.94 5. u. 1. Signor de Homsd conſ. 215 nusshalaſe conſ. 1 2. Purpur conſ. 146,u. 3]⁊Calcan. conſ. 10 1.. 4. Neviæz conſ. 66. n. 4. Myn,.Aer, II. reſh. I n. 128. G. PDapa deciſ 393. Boetrius dec. 2 13.n/. 3. Gabedo dec. 1 13.h.) D.2 Kene dec. 85 4 Meiſn 1. 2 lib. I. Adec. 6.n. 1u. Et hoc ſenſu, ut exemptionibus propre ne- ſtristheſin finiam, impetii comirtiis dec ſum eſt, ut in eximentis humeros onus 8 empti redun det, Daß der außgezogene dem gewinnenden außzieher u vftl nes anſchlags heimfallen ſollen R. A. anno 43.§. vnd ſoll§. doch ſoll s vndim 92 §. gleicher geſtalt anno 66§ wir ſetzen vnd woͤllen. 5. damit auch dieſe huͤlff Lrfutt §. wenn auch in dieſer. eo in ſeqq. eodem modo. Meiſu. in cauſa Maynts congi Er Lon- tom 2. lib. 1. deci*9 fol. 8 47.849..

441,0,5 I.4 rlnürn. Le4us zu lu n Mulunuu
adenda ai pud a. anut
Idadacnhlich ue mew. 11.C.ndd d. ilupmg nu n) a. ala
3Aarfus, 41 A& 1ſuug
u⁴ El He rntint aaettu r Ma me Aau 1it W ickestſel 3, uſoſtaen nüraml A n4 u1aa15. ſrulaſgh ,s A2 Wi
4361 1 3 5 a im d San Amna ae s ztn kn dr vhu fafe edeckeak uretose anekkang te vn
danie ä ſinn
— akſih
Sua Wanse
644
ua ui⸗ 1nu b
D. Zachariæ Vlietorls. CoNxctuslo X xX.
A cauſis exemptionum veris ad falſas aut ſaltem non neceſſarias patumper proſiliam, quas rixoſi eximentes quotidie comminiſcuntur. Ubi primo in celebri cauſa diſputatum fuit, An qui protectionis jure ateri ſubjacet, exemptus ob id dici mereatur?
1189
Roganté aviculas cuculo, Cur ſe fugerent? quia accipitrem te fore ſubrere- mur, apud Plutarch. 6. apoph. Vera fictio eſt clare edocens„quod optimorum princi-
pum animi dominationis licentia abripiantur in Pejus,& ex laudabili initio finis
acliuet, Plutarch. in Sull.& Pyrrho. Tacitus 1 5. annal. Cis. 1 3. Atticum 29. Lipſius 2.
⁶. J. Grotius de antiq. reip. c. 6. Æſopæi apologi documento ſunt, quomodo rex ſæ-
pius hoſte magis noceat, Sigonius lib. 18. de. regn. Ital. noſtrique æ vi calamitas ſug.
e grit multoties evenire, vt quos opis cauſa evocavimus, metuamus: ſicuti de Alen-
vvio Veraciſſime refert Lipſius lic. I. etiſt. miſcell. adde Bodinum /. reᷣp. C. 6.n. 515. Mori- banda& ex alio pectore Pompeji magni vox, Domum Tyranni quiſquis introiverit. Hautt liber exit, liber etſi venerit. Delicnloſum itaque cenſuere Polltici aliorum patrocinium ambire: ſive enim ſu- beas ſiye ſuſcipias conuerſio ſaltem, ſi non euerſio, alterutrius à tergo eſt, Bodinus repub. g. 6. ⁰.[87. Gail. 2. O. 54. n. 6. vel, ut P. Gregorius; Pr. mus poſt prote ctionem gradus, in vaſio, lib. 1 1. resp. cap. 11.7. 6. P. Frider, z. de proceſſ. cam. cap. 14 n.z. Lopgum ſoretexempla allegare pro teſtimoniis, ubi protectionis prætextu aurea libertas pellum iit, vade Maulium de homag. tit. 1 1. n. 6. Habemus præ oculis(ut recentiora Linſinu Germaniæ præteream) clariſſimarum urbinm fata, Cameraci, Tulli, Ve- oduni, quæ cum ſe in clienrelam olim dederint, nunc temporum vertente perio- doabimperio avulſæ ſunt vano advocatiæ colore, Choppinus in lib. de comm. Gal- aconſuet. part. 2.. 4.& lib. 2. Je Domanio tit. 8.n. 8. Hinc non ſolum legibus ſcriptis fetitum, ut nemo potentiorum patrocinium advocet, I. I. C. e licear porent. l illici- s ſ. ne potent. ff. de off praſid. I. 1. C. ut nemo ad ſuum patrocin. I. Faber.§. præjudiciales. Inſiit. 4e action Iaſon in! debitorum. C. de paclis. Bald. conſ. 13 5. vol 5. Surdus conſ 4A /. nu. 15. Verum eriam noviſEmis imperii receſſibus acriter interdictum, ne alterius pro- tectionem quis ambiat aut ſubeat, præſerrim contra magiſtratum; R. A. anno 1129. 8. Wir auch anno 41.§. vnd damit im auno 53.§. es ſoll auch kein Landfried anno 44. in pr. 5. doch ſol auch kein Stand. Denaiſ.tit. 211§.2. G hoc ſerio examinatur in cauſa ſecunda con ventisnis Manyntz contra Erffort/ in Gilman. t. 1,⁰. I. tit. ⁊. vot. r. 7143144. Ruland de commiſ⸗p. 4. lib. 2. cap. 3./. 12. E&c. ſed ut quiſq; ſuoſmet ſubdi- tos tegat& tueatur, Ferald. de priv.& jurib. regn. Franc. n. 40. Felinus c. Ailecti extr. de maj. Obrecht de jurusd. 8. n. 97.Natt. conſil. 6 3 6. n. 19. Alex. conſ. 94. /. 4. Vol.. Rol. à Vall. couſ.18. 8. 2 8. vol. 3. Boer. dec. 179. 304-·2 5. Capis. dec. 27./. 1, Quo decreto tam am- bitioni principum quam palantibus ſubditis(quos inde non inepte Pfalburgeros dictos quis conjecerit repagula ſtructa ſunt. Nec ſine ratione: non ſolum quia ſti- hendio, quod pro advocatia pen ditur, ſubditorum opes exinaniuntur; Bocer. de juris- id c. 8.7.97. Zaſius conſ. 7.n. lib. 3. ſed etiam quia paulatim prioris domini autori- tas deteritur, Paurmeiſt. lib. z. de jurisd. c, 6. n.19. Gail. 2. 0. 14. 2. 6. Verumtamen cum LIIIIII 3 hone-

——
s exemptlonum Imperll, honeftaſigor omnis ratio er pe 41 diende ſalntis. pri: ipeſ⸗ 30 b abſe Lentiamzimpotenti 3 neglige: atiam turari quand« 0g ſuos aut non velint aùrnon poflint, Felin. c cum lireat n. 12. 5 Sne Gigas aà fe leſ. 24 l1b. 1. 7 ſ6. M. Stephanz 2 pbi2 c. 2. num. 1 25. Aps. Modlitius§ pl ebeſtitum. dub. 3. n. 1. Azevedo tom 4. conſt. Hi ſp. tit. 3,1. 1. n. 9. Thomin. conſ. 1 3. n. 4 3 4 bradearilmas: imperarorm ot iii moftm 3 ellit, daß hiemit den jenigen ſo hieber vor vor alters 2f chutz vr ad ſch thirmß herꝛn aMzunen te gehabt /urchts be⸗ nommen ſet hy ſo IH/R. A. anno †z. es ſol auch per l. 2 met us uuſahe. fae his qui ſui. Friderus z. de proceſ. c. 14 E 16 Gail. 2.0.54 2, 48. 23 Ripa ton/. S. Socin. jun. co²ſ. 6.⁊ vol.l. Brun, con,(86.2 e Sous ſäae Marpurg con 18 n. C 2. lae præcipue locu liper is im perii uibi- wern bet rei ſauæ rbhe m& rem eſſe, I2*i.con- heær.I. 2 fui quis à par man. l. 1. 6.& magis.. quid in a haua pauma Com- pilat Iapheremnaris e0 nquam orbi manifef um dpecfunRoricin dicat Multas ur. bes, nob lefvei mper mmediate ſubjectos;, ſe in alterius princi 4 is lorsctüanim mit Leib vnd Gut d rrepo oſſe, iadetamenimperio ne hil lr quidem decege e, tom. 2. p. 3.tit. 3 ſupplic. 2½. 5
1190 De caul
33 Ma,pa'g conſ. 19.2.14.V 3. Mod. Piſtor. co n. 8. n.20. Si- mon Piſporio co19 1 u. 18. Prorect eenit m jut eiſd Gtiouem nuilim trihuir, c. ex parte tua. t recepimus de priwil. Petra de jur quæſ.c. 2 2 num. 9. P. Gregor de Ro 11,c. It n. 6. Conr. Brunus lib. 3 de legation. e. 10 Modir ins.§ Prtaei, am elhass ta. dubit. 2 39./. 4. Gail. 2.0.54 Mamtica lib. 2.de tac. con v. tit. 7 u. 1 3. Menoch. cent s arbitrar. er. 7.4. G conſ. 2 S. n. 2. Rol. ä Valle conſ. 1./. 47„ el z Raadenſis conſ. 271. 39. 46. 855 Prus- man. conſ. 17. /. 86. Vol. I. Veſiconſ. 48.. 30. A. Faber 145. 3. C. zitz. deftn. J. Meichſn. in cauſa Ingelheim eontea Pfaltz/ om.2 lib. 2. deciſ. 4. v. 176. Til de Een a0, Ht. 1 gec.4
voto 10,n. 3:nec ſuperioris sur: fdictioni eximit, Frider lab. 2 proceſſ c. 14 2 4. Ge. 6. n. 6. T. Michaelis concl. 5 5. lit. e.. Ferrarienſ.tis. 15 gl. 18. 2. 4 Marpurg. con/. 8. 2. 49.0 107. Vol. 3. Honded. conſ. 1 31 57. Vol. 1.aur priſc: am libertatem im minuit, Bodiz. kib. t. de rep. c. 9. num. 108. Erenb lib. 1. de fœder. c. 4,8. 1 3. Arni ſaus lib. I de jur. maſes. cap. 3. Natt. conſ.; O n. 1. Ruland lib. 2. part 4. de rommie c. 3 n. 12. ubi ait, von poſſe: inde die Landsfuͤrſtliche Obrigkeit in D2eu, lioet dicantur d eobe iſteſchirm heru quin po- tius evidens ſigaum non juriſdictionis eſt prote dio,i peculiaribus pachs impette- tur Ricuti ſubtiliter conſuluit Nau- con/. 63 6 n. I. G⅜ Sixrtin. conſ. 8. 4 1,0l. 3. Qun⸗ 2do- quidem autem ex defenſfione oritur ſæpe Pfe enſio cautio erir adhibenda his, qui
externi principis præſidia prenſant, ut capitula ſic com ponantur, Ne fübjr ctior ais
Potius quam pr rotectionis Orcaſio naſcatur,„ Gregorius lib. Inde Rep.L. II;n. 6 Cum enim quivi is legem rei ſuæ, quam voles figere que at, c verum de rona appo l.quon, es. C. de donat. quæ ſub modo. Pariſ. conſ. 3 2. /. 28 vol. 1.& contractus primordium nſpi⸗ cien dum ſit, l. ſ tantum f. au ſenat. Maced. ſi voluntate. C. de reſcind. vendit. unic in fin. C. de imßon. lucr. deſcript. curioſe ac attente ſignanda e unt capita, quomodo ſe ſubmiſ ſerint aliorum alis: P Greg. d. lib. 11. cap 1T.. 6. Frenberg. ſeder 1.7.4. 2. 13. Sixt. in 1. regal. c. 4.. 8 6. Ruland. de commi p. 2 lib. 5. c. 4.². 21. 22. M. reph. lib.⁊. jurna. c. 1·part. 2 n. 23.76. Gail. 2. O. 54. n. 10. Mynſ. reſp.I3 Aecad. 2. 2. 11 11 Crav eouſ2 41. 17 672.70212 43. Natta conſ. 301. Curtiua jun conſ. 12 4.n. 2 5. 2„Capitulis ilt beſedun ſignavit Bodinus duplicem: Vel r protectionis literæ à patrono dentur, qulbuͦ
teſtatum ſit jura priſtina ſalva& inregra clientibus futura? Vel patrocinia bre-
viore tanporum akerkane terminentur: quo partibus g grariora rilſa mutari: uell⸗.

5 ue s uin fai= em mrn
r ka
lein e un usif,g
1 Annan
MrN im näaalh
1h. 4 ☛ zem 9
an ürt ae
geR s 1— 1
uta, E cochen
4
ad quæ voluerint reneri, declarant ſe reliqur vinciri nol
( üpeaaien 142 Seinanide
a viu l M 5 1 nia3f 8M 2) 1 1
D. Zachariæ Vietoris.
2 I191 neſta& proficua continuari poſſint, lib 5. d⸗ Rep e. 6
n. 584.583. Sic certa exprimendo le: per l. queſitum 1 2.„
1 7— 3 fat inſtr.leg. eum de lanion. cum fundus. ſf eod. Choppin. lib. I. Äe doman. Franc. tit 5. 7.9. Manrica d. lib. 27 num. 17 Surd. conſ. 23 4.. 16. Nevizanus conſ. 66. n. 24. 52.
b Ruld Valle conſ. I. 2. 4. Vol. 2. Cacher degiſ. 13 9. Ad cauta ergo obſtrictus ſolum ero,
8/ 1...
non ulera: aut conditione tua non utat, Patrone: Vide Erenb. ¹5. 1. de fœd. c. 4. Natt 8* 4 8 4 4— 4.„ 3
uuſ 6 36,1. 33 Crav. conſ. 46 3 ,2. 1 3. M) nſing. conſ. 3.2. 10. dec. z. alioſq́, ſupra laudatos.
nyrimius Contar dum adl. vnic. C. ſi de mams poſſ. lim 3.7. 25.
Coctuslo XXI.
Quæ de protectione dixi, eadem de confœderatione intelligo. Si- ant eniin ibi ſpondet patronus, ſe rutelari præſidio clientes tecturum: iahicnilaliud fœderis arbirer, quam juſtis ſe ſociorum rebus conſilio Kopera adfururum!
Qui bonis maliſque ſuis bellare didicerunt, farentur dum finguli pugnant, minerſos vinci, Tacitus in vira Ag ricol&& ibi Lipſ-fol. 456.461.& conrra ſingulorum
peicula mutuis viribus propulſari, Iuſtinus lb. 34. hiſtor. De Germaniæ regulis ſcri-
htfovius kib. 32. biſtor. quod murua ope& ſanctiſſims liberalis amicitiæ jure ſci- Nos ab injuria& fuperbia potentiorum facile defendant. Auxilia enim humillimc iima confenſus facit, ur ait Publius,& vel Scyluri rela documento funt, quanta diicultate juncti faſces difrumpantur. Fœdera igitur recte inventa fuere omni ayoynt amicis armis hoſtes terrere, tuos tueri poſſit. vide Vbertum Foliettam eract. aſederib Celſ Mancinum lib. 6. de jur prineip. c. 1 3. Erenberg. lib. 1. de fœæder. ap. ⁊z.uu. a31 Alex. ab Alex. lib. 5 genial cap. 3z. Cameraria cent. 1 ucci/ cap. 6.& gent. 2, cap.78. Daainuas 5 reip. cap. G. P. Gregor. 11. reip. c. 11. Cominæum lib. 2, ραςρ3 60. Manticam lit. 17 Keacit, conwent.*. 7.2. 7. Conſpirationes equidem improbæ& coitiones turbu- len a jare vetantur, I. 3 F. adl. Iul de i publil conventicula. C. de Epiſc. Aureæa Bulla tir.
iEin bace publica de auno 1495. S. auch ſollen. Cataldinus de ſyndicatu, q. 26 6. Ru-
KAnd.de Chm—ms/ ,%. 3.li0.. cap. 10, n. 1. Meiſu. ner uινα deciſ. 2z. tom. 4. cum flagitioſæ re*
dulla ſocieras ſit, I. 57 ff pro ſocio. l.3 5,§. 2:f.Ae contr. empt. l.1§. 14,. Ae tutel.& rat.
aiſtr. tamen ſi pro libertate imperii, pro majeſtate Cæfaris, pro util tate focierum
fuot, quis ramen expets hamanitatis qui hanc anmorum concordiam damnatum
itet? wide auream bulam d. tit. 5. SSeculum Saxon. lib. 2. art. 1. Mynſ. 6. O. 2. Eberhard.
inthp. loc. 1 31. n. 3. Aevedon. lib. 8. ad conſt. Hiſp.tt. 1 4. leg. 1. n. 5. 6. 7. Fiunt autem fœde- . 2 5. 8.„.. 4 4 2.7
upelpari vel mpari jute, non aubito ff. de capti vis. Cujacius lib 1 1.,06⁄2 3& li5,27.
3 72, 1:* 5 4 r. Aa. oherv.; 3. Bodin. 5. reip, c. 6. n. 57 8.5 79. Gregor. I1. reip. c. 1u. 4. Manttca d. lib 27. de tac.
enatit. 7. n. r0. Moditiuc§. Principum placita. ub. 23 9. Barnabas Briſonius lib. 4 4 2for⸗ mulit. ol. 406. Pari, ubi communio cſt& æquartio dignitatis. Un ca bi lex, UIna ſa⸗ usambobus erit, vide Pellinum p. 10. de re milit. tit. Laudenſ. de coufaæder rint guæ ſt. 7 17. Hug. Grotium de autiq. Fatav cap. 3. Impati, ubi pars altera altexius msje- katem camirer oblervat, 1.7 de capiiv.& poſtlim. Arniſauus lib. 1. de ſur an] 1 G.8. Mlgaisius d.1 n. 7. quem textum aureis ſcribendum lireris ait Cagnolus in pr. praum. fa 6. revetentia ſcilicet, non obfequio, Grotius d. loc. Populus enim non deſinit dle liber, licet alcerius luperioris poteſtatem comiter obſervet: quam Gnen. — 8 AI

——
—
1192 De cauſisexemptionum Imperii, tiam ſcitu dignam liberis Imperii utbibus ait Gothofredus ad d.l.). lit.. cus udde B2- dinus lib. 1. reip. c,9.n. 108. Et quamvis caput fœderis eſſe praæſtet. nc exitiosà ducum multitudine optimi conatus retardentur, Erenberg. de fœd lib. 2. c. 1.n. 47. P. Gregor. 6. Reip. cap. i·libertati tamen hoc moderatore non derogatur, Machia vell.lib 1 diſtun in Liv. cap. 59. Arbert. Gent. lib. 3 de jur. belli, c. 16.17. 18. Cujac. lib. 2/. 0b/. 33. ſed po- tius libertatis ſignum eſt, cõ quòd ſubditi alterius nec armatangere, nec foduspan- gere auſint, Cujac. d.l. Laud. de confæd. art. 20. Ruland p. 4 lib. 2.6. 3.n. 2. Gilm 10m..l. tit. z. vot. 1. Hinc receptæ maximæ, Fœderibus neminem ab ordinaria juriſdidione eximi, Ruland. de commiſ.p. 4. lib. z. c. 3.n. z. nec ullam juriſdi tianem transfetri, lacob. à S. Georg. in in veſt feud. de aabær. verſ. ſubſequenter. Modit-&. Principum placita dub. 139.7. 3. G§. plebiſiitum. dub. 35. Bald conſ. 06. Vol. Brunus conſ.86.n. 3. Purpuratus conſ. 1 8. n. 63 ſed gentem liberam manere, A.I. 7.f. de captiv. Bodin 5. reiy e.6.n. 199. 58 1. Valer Max. 3. c. 2. Antimachiav. lib. l. c. 18. Hugo Goe. de antiq. Bat. cap. 5. P. Paber 1. ſemeſtriumc. 7. Caſtald. de optuno Imp. 7. 109. Roman. conſ. 444. col 2. Pariſ. conſ. 16n. 2 5.lib. 4. privilegia regimenque priſtinum retinere, Bodin. in meth. hiſt&. 6. Erenb. Ae de fœder. 1. c. 3, n. 9. e;x Bald. auth.& omnino. C. ue uxori. ita ut confœderatus brinceps in alterius orbe nil cenſere, Bodin. 5. Reip c. 6. n. 6 10. Modit.§. Principum dub 239. v. 25. Menoch. I. arbitr. quaſt. 100. non jus dicere nec collectas indicere poſſit, Budaus ad l. non dubito. f. de captiv. Mantica lib. 27. de tacit. con v tit. 7 n. 15. Manſil in prad. crim§. opportune. n. 3 6. Panor. conſ.§1. lib. 2. Wintæl. de colledlus obſ. z 1. Ad haac idæam ſua majores noſtri fœdera cum Romauis formarerant: Manebat geuti honos& an- tiquæ libertatis inſigne, apud Tacit. lib de mor. Germ. c ultra 50. fœdera Germaniæ Principum cum Fraucis cõmemorari poſſint, non ut ſervirent, ſed ne lereitent, vid. Bod.lib. x. de Rep c. 9. n. 118. Myſticum id intellexere Spartacidæ, qu Amoti ſacta fa⸗ ciebant, que Bleutheria vocitabautur: quo uiſi certo ſigno, om nem libertatem amo- ri& fœderibus mutuis adſeribendam? Cum autem ſæpenumero eveniat, ut locij valentiorum op bus atterantur, notante Tacito lib 4 hiſtor. ſanct ſſimoq; ſœderis ao- mine multi libertate multentur, exempla in Arenberg de fæd. 1. 4.7.4 ad iltis qui crebris perjuria miſcent Blanditiis: ſociant perituro fœædere dextras: 1 diligenter(ut theſi priore) verborum aucupia vitanda, formulæ examinandæ; hhe. viter pacta, conventa, fœderiſq́; forma intuenda, cum juriſdictio lis transeri poi ſit, Erenb. A. lib. 1.9. 4. /. 16. Roſenth. de feud. c. 4. concl, 1 4. n. 4. lit, d. lat Mantic.id 17 4 tacitit convent. tit. 7.2. 18. 19. 20. Hæc enim fœderum permaneatium una fultutasut ſine dolo, ſine fraude, ass BAu o Andans. Quæ ſi miſceas, amice, Pænus es: diror- te ſubito Reſq́; tuastibi habe. Coxctusto XXII. eal
Crebri uſus hæc quæſtio, An qui feudum ab alio aut bons feudalia obtinet, illius ilico exemptus dici mereatur.
Ut amore& diletione Princeps eſſet tutior, feuda viris fott zMde⸗ fruenda dedit, Cujac lib. 8. ⁴/.14. Choppin. lib. 2. de domantit. 14 2- Retom Eh 2, 26. Carol. Tapia in rubr. 4.7.. 21. de conſtit. Garſia de expenſis t. 10. ur iſto nexu d den citet, qui parati eſſent pro ipſo promiſcue ſanguinem fundere vel huuijeon vel petire: lib.⁊. feud. rit. 7,& 2 8·ibi; feudiſta. Conanus lib ⁊. Commeni. undh 2.
ibus utenda
uich.

15 1 16 1 lüſ, büc r.. jaeu 6 21 6— 6
Au dus uza 6
30. 17, K2 1 tr runlugtna . Na sha Rühbwalen astornaſ a lungutn.
mr G rüln ad Doll at,a a& Nienenbnten
diateles e. acka unkt’. So ni eoamünma.
*
4 Cum 1 r-peteataud ae
a Trrin! ruiiasdtnuh
ph in Ii ufuunsali 4 M cnt rr feurt A△!:
acupia.* kenkanuut,t
1 e:nd 1 ſrifthnnnn Alebuue
1
4.7.4 ℳ 4 in fe Aw erain um. a rie
1sto S.
ugu P Bbe Ana- 1 — 35 erer 1
6. ua el„ .— udi uub 72 neif S Huiis 9„,o Ur Ode hlo. 109, 7 lu ie Gan 8 fatert cha ſared N Cm, A4.
endbe*
4 anttli Kma 1r
De cauſis Exemption undn perit. 1193 Botrinius de Cavalcarapart. 1. cap. 1. Unde uπνμαάν cena νν vocantur ab Har- wenopolo lib. epit. kit. 16. Duaren. 2. de peneffc. cap. 3. Ex qua tamen recognitione ſi quispuram ſubjectionem concluderevolet, peccabit contra rationem& ſenſur communem. Primò: Non enim ſervitus perſonalis vel anonyma(uti in feudo) ſed domicilium.& habitatio ſub dirum facit, 7 domicilium ff. ad munirip. l. ſi in patria. C. de intolis, lib. 10aail.=.36 Erde pigaerc g.. num. 7. MxnL.L. 22/ 12. Iac. de§. Georg. de homag.n.32. Knichen. in Eneycl. c. 3.2. 29. 30. 52. Roſenthal-c. G. con- cluſ.8; n. 9. litam. Colerus derxaceſ. execut p. z.c. 1.n. 13. Pet. Ancharanus 11. I. 7. fa- mil.II.‧. 16 ubiait omnes ſic tenere. Alber. Gentil. 116. 1. f) 9. ad vocationis cap. 17, in In. Natta vonſ. 4B 1. Handeleus conſe6 n.3. Gr7. vol. 2. Jurdus conſtl. r5. n. 56. Ce- phalus conſ. z. num. 34. B urſatus conſi 6. 2um. I. Pariſius conſ.12. num. 14. Vol. 3. Me- noch. conſ. 692. num. 3.& pulcre Meiſncins in cauſa Teutſchmeiſter contra Oetin⸗ gen tom. 2. lib. I.deciſ. 6 n.129. diſtinctiſſima enim ca ſunt, Matth. Steph. de juri/dic. Jb.z.p 1 c. 7. /. 182.(9 c. 4. n. 6t. Pru ckm. conſ. 2 7. n. 1. vol 1. ſicuti vaſallagium& ho- magium, text us eſt in cap. qualiter jur. deb. vaſ. illud enim ratione feudalium bo- norum: Hoc ratione ſubjectionis& obedientiæ præſtatur, Bidenbach in nob. q.. n. n4. Bocer. deiννεſt. feua. c. 4 ½.). Roſenth c 6 concl. 85. Gail. dearreſtis c.7) n. 1o. Pruck- man. 4. conſ2. ⁷): z. 8. YVcſemb. conſ4:n. 0.ſ10. 1. Ant, Fab. lib. 7. C. tit 3. defin. 5. 6. Kaich. in Epopſin.I,1. Secundò: Extra terriroriũ nec juriſdictio nec ſubjectio per- mittitur, In ff do juräsdict. 1.5. C qui daretur. vel cur. Soſ.l. 4. C. ſidà non competent. l. I5.C. de decurion. Vantius rit. de def jurisdici. ordin. n. 100.107. Ant. de Anatis deci]. Son. Inveſticura autem poteſt fieriextra regaum& provinciolam uniuſcujuſque. Sylvran. de feud. recog J. 19. Knich. de jur. territ. c. 4. /n. 53.&E inu. pact. p.z. c.. n. iI. 141. Contiusc. 3. Ae feud. diwi Roſenth. V.. concl. 85.lit. m. Pariſius conf rol. nu. 15. ol. 1. Guido Papa Aeciſ-18 n. z. Capycius deczſ.=6 2. n 11. etiam haclibertatis imagine, ut ſidomini fundus in un, elientelaris in alid regione ſitus, ſerviens prædium regatur moretetritorii, cui ineſt, nonautem conſuerudine feudi dominantis, ſicuti hæc do- Kiſſime, ſicuti omnia ſua, claboravit Renatus Choppinus lib. f. de leg. Andium c. J. 7.3. G lib. ⁊ part. 3.. 1.tit 3.7 9. fol. 200. Deniq;; Major,— Iusltaxis ClE naleſt;(u bdituicſſanon poreſt, Hotom. illuſz. J. 33. Vult. I. de feud. 44*9 L.aſiu« p..ſeud. n. 73. Roſenth.. 3. concl. 5.lit. c. Vaſallus ergo& ſubdirus to- to genere diſtincti ſunt. Qail. do pign. c. 15./ 3. Weſemb. conſ.i. u. 17. vol. 1. Decianus nuſ. 18. n. 34. Vol. 1. qu aoppoſitum conſequentis ſtat cum veritate antecedentis, per Uvon hoc. C. unde cognati. Everhardi locoã ſeparatis. Quinimolon ge plus eſt eſſeſ ub- ditum, quam eſſe va allum. Hic enim feudi tantum reſpectu dominum cognoſcit; ile ſubjectionis onus ſuſtinet: hic certo tanrum ſervitiorum onere militari vel au- lleoligatur; iſte ſecus: ille capite, hic ſolã re obſtringitur, vide Schneidevv. g. præ- jud.n. 23. Inſt. de uction Matt. Steph Aejur lib. ⁊. J.c.7.7. 182. 337. Heigium li. 1. J. 13 7.5. z. 14.2 1. Choppinum kit. z. de ll. Andiume. 1.p. I. zit. 1. 2.3. Nattam conſil. 44.n. 9. Bberhard. Jun. conſil. 41. n.99. volum. I. unde ſubditus multo ſtrictius obligatur do- mino quam Vaſallus, Cujac. 2. feud. iit.. Freccia lib. z. auct. 4 n. 7. Burſ. conſ. 147. num.;3. Rol. à Valle conſ I. num. 30. vol. 3. Crau. conſ. 17. num. 3. id quod ex paucis effectis palam liquebit..„ Primò: Subditi ad collectas, Vaſalli, qua tales, non tenentur, Coppin. 1ib. r. 4edoman. Frane. c. 14. n. 0. Flor. Diaz. de Mena. lib. 2. quæſt. 21. Clarus§. feudum. q. 29. Mmmmmmm Num 2
—
b

. 8 ,. 1194 Zaachariæ Vietoris Quæſt. ftatin num. z. Knichen. de pact veſt. z. c. 5. num. 26. Mynſfing. conſ.I. dec. 15. n. 26. 39. Rolan. à Valle eonſ.sI. num 8.lib. 4. Burſat. conſ. 161.2. 15. Surdus conſ. 135, u. 12. lib. 1.& conſ. 234. 1i. 2. Fabius Arcas daciſ-feud. cuſu z29.& 30. adeout, ſi Vaſallus indebitaſetvi- tia præſtiterit, non præjudicer poſteris utpote quæ ræſumptione impreſſionis er- torta ſint: Heigius d. quaſt. I8. n. ⁊0. ubi plures. Garſia de expenſis cap.9. n. 3z. Ratio in
Promptu, Ne quis duplici onere gravetur, l. Titia§. qui in vita ff. ae leg. ⁊. 4. circa ſin.
Fadl. Rhodiam. R. A. anno 41.5.vnd nach dem Bertrand. conſ. 15. uu. z. vol.3. pag. 1. Alex. conſ. 13 8.„.13. vol. 6. Natta conſ. 460. u. 6. Fabius de Anna conſ. 6. u. 22. Caroci- us deciſ. 116./. 8.9. 12. Oneris autem ſatis eſt, quod Vaſallus periclitanti domino fuc- currere, ad nominareſpondere, equo& armis pro Principe pugnare teneatur. c. gu- erram faciente tit. hic finitur lex Cor: I. qui cum uno teſticulo.. gravius. ff. dere milit. Johan. Garſia de nobil gl.z. Borrinius p. 3. Cav alcatæ cap. z. Bellin. ꝓag. 2. de re mil. tit. 3. Antibold. demuner. p.z. Monſ. le Bret. playdey. 3. p. 3. Pettus Rat. comm. inleg. Pi- Fonum art. 289. Choppinus lib. 2. de leg. Andium p. 1. c.I. kit. 3. Henr. Boguetus in canf Burg rit. 2.§. nobles. facundiſſime Barnabas Bri ſonius in Baſil. lib. 6. tit.. art. Qu en neeeſſité de guerre tous gentils bommes ſont tenus de prendreles armes pour la neceſſits Au Roy.—
Fecundò: Subditus crimen majeſtatis committit, Vaſallus contra; Marta de ju⸗ 2iſdlici. 4. caſ- 133.:/. 12. Clarus§. laſæ majeſtas. n. 6. Roſenth. c.. concl. 69. lr g. Cacher- sonſ. 64 n. 11. Fabius de Anna onſ. 67. Capycius deciſ.6 x. 12.
Tertiò: Vaſallus dominum feudi, etiam in controverſia feudi, ſine veniã non modõ in jus voeare: Azevedo lib. 8. ad conſt. Hiſp t. 9. leg. 2.n.l. Mynſ. 4.⁰5/92. Gail. de pign. c. 15. /n. 4. H. Hartm. tit.54. 6/-44. Huſanus depropr. homin. c. S. nu. 9. Vult. de feud.c. 10: num. z2. Laur. Kirchovius com. conel. cent. 4. conel9. Clarus. feudum 4.29. Peregrinus de jur. fiſci lib. 7.tit. 3.². 2. Can tiuncula conſ.z. zn. 7. Natta conſ.449:!h. d. ſed etiam edicto, Unde vi adverſus eum experiri, larèV ultejus lib. feud&. 1 n.27. 16.2. 1. I. u. 15. Iſernia ad§. ſ vaſallus de milit. vaſal. Vigin. de Bocatiis de manuten.(ap.⁊ Mynſ. 4.5/. 91. Borcholt. defeud. c.9.2 18. Roſench. c. 10 concl. 23. E cap. na. concl.14. Symphorema tom. 3. fol.350. imò ſpoliantem deprædart, proſcriptionisq́; pœnam un- gere poteſt: Frane. Arias de bellon. 44. Treutl. tom.J. diſp 18. th. 7. lit. 5. Schrader. de feud. †.⸗-c. 3.2.37. pulcre Fabius de Anna conſil. 7.2 24. Marta deciſ. Piſan. voto 166,½.
6.& 8. Cur enim prætoriis edictis minus cautum clienti it in immemorem oſſicii patronum, quam in extraneum quemyis litigatorem: Choppin. lib.J. de morib. Pa- riſ.:. 2. num. 2.
Quartò: Subditus ipfemer in verba domini jurare tenetut:, nec alium mune-
ris Vicarium ſubſtituere: Vaſallus per procuratorem in fidem recipi poteſt, Biden. nob. q. 2. /. 14. Moller. 4. em. c. 20. Choppin. lib. z. de U. Andium p. D7.1.c. 2u.. Surd. deciſ. 159./. 17.
Huinto Princeps ſubditi fui Judex jure pfeniſſimo eſt, onem Mpræjudicium ordinarii prorogarelicet: Afinius de exerut. S:9·S. I7 3.l. 2 1.0.40. Vultejus adl.. n. 168. C. dejuri dict. omn. jud. Petra. de jur, quaſt. ci. Aum-. Muſcatellus in pradt. civ. 2. gl. com petentes n. 47. Raudenſis de æquivot. c. 4. nu.3 ot. Lancellot de attentatis inpræf. c.20. num.. Sola ad conſtit. Sabaud. rubr. de foro anf. adverb. Subditos noſtros. gloſſ. 1. n. 9. Laudenſ. de princ. 4.33 Surdus conſil. 47. num. 25:
nec iſtam juriſdicti⸗
.— 7. eat, re- Lacher. dociſ.78.n.3:alio quin mandatis poœnalibus, ne alienam curiam a aen 1

dA un Umd 4 a na, 1 Kaugha 4u gd
4
aictaàI a2 ſahuglu (xkiuas 11
1
1dh. Metb
n, enam tnr ftkeiwüte
uaaf KK. ulhaG,
penrlusd a gäht „uA AV B uünßans ht
KKoſca- An WSuum. Jrxun.
ntenderrt a df 3
Tren 1 Ankiſh
ags 4 1 un uimmuai 21 2 84
nrsldgc ee
jwwcwee
„anaräinn
19 9 ˖ 4 un Aclul
6 Hrim
dir 9 . 6 1 Ann in 2
A 4— 1 4 2 abejäre. er. e grelcct; nud un
au 24
5
2.Sola d Wanii —.
deal 6 a auu
d. 4 Hefänss, Bae V n andltar iliuſu 3 63 danuuncula N kunal t
lummig
4
b Pecauſis Exemptionum Imperii. 1195 Fpcaretur: Faber 5. ſerviana. Inſt. Aeacr. Cho Ppinus de leg. And. lib. I.cap. S;. num.).
Alp. Azevedo l13. wonſtit. Hiſt. tit. 9. leg. r.n. 1. 2. 3. Mandoſius tr. de inbhibit. c. 123. n. 5. Feudi vero dominus notionem habet feudalium litium ſeptis incluſam, nec egredi
6
audet. per clem. paſtoralis. de ſentent.& re jud. ubi Immola, Zabarell. Bonifac. de Vi-
cal. S cipio Genrtilis zi6. 3. de jurisd. c23. Bocerus de jurisd. c. 3. n. Sſ.ad n. 73. Paurmeiſt. 2, de jurisdic. c... 41. Acacius Rnenkel. lib. 2. deprivil. milit. c. nu. 17. Marra P. 4. caſu 33.z. J. ROſenthal. 5. voncl. Gę lit. H. Gail. depigéor.. jn. 3. Pacianus lib. 2. A2
yrobat. c.3 7.n. 36. 37. M. Stephani 15. z. †. I. c. 4. 7. 61. Fachinæus conſil. 8. nu. 23. Vol. 1.
eleganter& per mem bra Renatus Choppinus ib.I de legibus. Andium c. 3. nu. 2. hoc eſt in rebus quæ ad conſtitutionem, conſervationem, ac privationem feudi attinet. gkl.§. Fn. verb. ad aominum. de inveſt. in mar. fact. cap. I. an apud judic. Velcur. dom. Curtius defeudis. p. 7. 7. 8. H. Piftoris I. 7. 15. 2. 27. Paurmeiſt. 2. C. 8. nu. 46. 47. pulchre Marta de jurisd. p. 4:cent. J. caſ. 16. n. 12. 20. Alexand. conſil.1. nu. 1.vol. z. Ant. Fab ex liber 3. C.. 1z. def. 6. G. Papa deciſ. 42. ita ut ante omnia conſtare oporteat de iſta rei qualitate, Vantius tit. de defjurisd. n 13. Cravetta conſil. 6 33. num. 1. eleganter Pruck- mannus 7ib. I. conſ. I6.. 4. Mantica lib. 2z 3. de racit. convention, tit. 9. n. I. nam negata qualitate fundantejuriſdictionem, non poreſt juder iſte cognoſcere num ſua ſit ju- nſdictio nec ne, quod notandum, D. Marta dejurisd.. 4. aſu 14 5.. 8. Hinc regula Dominus vaſalli, qua vaſallus, judex, etiam inter perſonas illuſtres; ſicuti hoc acri- ter diſputatum in cauſa Schwartzenberg contra Seinßheim apud Meichſn. tom. 2. Il.2. deciſ.r. Gail. 1. O. 1. 54. Schraderus p. 10. de feud. ſed. 19. /.160. non vero quoad actiones perſonales ex contractibus aut delictis aliiſve ex caufis deſcendentes, A. clem. Paſtoralis. Socinus c. ex tranſmiſſa. n. 9. de for. comp. Mynſ. 5. O. ⁷ 5. u. 7. wutmbſ. Uib.I.O. 12. 22. 5. Curt. de feud. p. 7..z. Paurm. lib. 2. c. 8. n. 47. M. Stephan. I.2. p. 1. c. 7.8. 182. Gilman. tom. 5. fol. 210. Natta conſil. 301. num. z.& 313. num. 4. Prukman. conſ- 16 5. 4. E& conſ. 7.7. 84.ol.I. WVeſemb. conſ.1.². 57. Socin. con. 2 7. lib. 3. pulctè Al- eiatus ronſ. 13. 2. 6. lib. 7. Hoc jure Valallus etiam in feudalibus fundis religionem, politiam, cæteraque mutare poteſt non attento domini proprietatis permiſſu, aut juſſu, quia privilegia hæc perſonæ adhærent, non glebæ: P. Erid. Mind. lib.. de pro- eeſ. cam. cap. 32. nec in iſta juriſdictione perturbari debet, quo minus res pro lubitu vetſet,& in omnib. cauſis ſibi ſubjectis tã I. quã 2. inſtanria cognoſcat, Teſſaur. in- æer deciſ. in reſp pro vaſall. n. z. veluti pleniſſime agã conel. 2 7. Repeto igitur: Multum. referte, feudalisne rei an perſonæ intuitu ſub ditus quis alteri dicatur. Illic mota de beneficio lite patroni cenſura&lege homini aut domicilio præeſt: Renatus Chopp. lib.j. de morib. Pariſ.tit. ⁊ n. ſI. Ex quib. alijsve argumentis concorditer ab omnibus proditũ eſt ut Plebiſcitũ putes: Vaſallũ ratione feudi ſubditũ non eſſe; Feudi conceſ- ſionem ſubditũ non facere; Feuda Imperiũ& in capita juriſdictionẽ non dare; Gail. 2†5. c. 3. Oe de pign c. 15,n 3. Marta de jurisd. p. 4.c. 133. n. 13. Choppin. I. de morib. Pariſ- iit.z2.. 2. Koſenth. c. 5. concl. 7 n.. Paurm. lib... de jurisd. c. 8. n. 42. H. Piſtor. lib. I. q. 15. 213. Sola ad conſt. Sabaud. proœx'. gl. 2./.14. Hugo Grotius de anti;. Reip. c. 5.5⁵. 33. 34. M. Stephani lib. z. F. I. c. 7. num. 224. Natta conſil. 445. num. 9. Tib. Decianus conſil. 18:.340. vol.3 Weſemb. conſil.. num. 57. Alb. Brunus conſi. 157. infin. Pruck- mannus conſ. 27. /. J. vol. I. Menoch. conſ. 99. /. 99. Lancell. Gallia conſ. 70. n. 50. Ca- cheranus coν.9.n. 18. Fachin. conſ.[8. /n. 1. vol. I. G. Papa deciſ.518. Capicius deciſ. 16 ½ „.10.12. Neque nos turbetloquendi abuſus, quo vaſalli ſubditi dicuntur, Chaſſan, 6 Ammmmmm z de conſ⸗

e
4 5 4 4 1 1 — 4 4 8
1196 Zachariæ Vietoris Quæſt. Status
de conſ. Burg rubr. J.§. 4. ver.& ſur les hommes. n. 2. Bartolom. Socinus con. 272.7.1n. lib. 1 Myni. conſ. 7. n. 8. dec. II. Reſpectu enim fidelitatis& ſervitiorum irreplit iſta catachreſs, non ratione ſubjectionis; Friderus Mind: lib. I proc. c. 32.n 2. Pautmeiſt. 2. c. 8. /. 40. Rol. à Valleconſal. E num. 3. vol.3. Iatè& eleganter Marta. 4. cenr. z. cuſu 133 2.14. ubi inter ſubditum ratione feudi& tatione juriſdictionis diſtinguit. llem facit Choppinus lib. I. de morib. Pariſtir.. n. ſr. Quæ hactenus dixis denudis& alie- nigenis vaſallis dixi. Sicnim valalli& ſubditi ſimul ſint, formula fiduciæ& obſe- quii uberior ac ſanctior eſt, quia duplici obligatione devinciuntur; Bodinus. reip. c..II4. Cujac. 2. de feud. tit. 7. Vultejus conſ. 9. num. 9 vol. 3: Marp. atque tum 8. ne dubio coram codem domino, velut ordinario, forum ſortientur, M. Stephani lib. z. jur. p.i:c.=:num.1 8z. Accedit, quod inter vaſallum& dominum paritas quæ- dam eſt& obligationis reciprocatio, c. unic. in fin. de form. fidel. Intrigolius. feud. 62 n. I. z. 3: Marta p. 4.caſe 187. I. Zaſius de feud.p. 10.7. 8081. Eberh. in topic loc. 20. 2.10.11. Mantica lib. z: de racit. conwent: rit. 1.n. 2. Gail. 2. p, cap. 1ſ. num. 12.13. Hl. Hartmans rit. 54.0. 40⸗Vult. 1, de feud. c. 10:n/. 7. Choppinus lib. I. 4e mor. Pariſßenſ. tit. z. in fin.& lib. 2 de ll. Andium p. i. c. 1. tit. 4. /,um. 3. Natta conſil. 36— um.3. G 445. n. 10.636./.48. Cravett: conſil. Sy num. ²24. Symphor. rom 3. fol. 305. Matth. de Af- Hlict. deciſ.vε 5.392 396. iſtiusque rebellio dominii utilis, hujus vero iniquitas pri-
vatione directi punitur. c. un qualiter dom propr. privetur. Curt. jun.. 6. feud. num.
6. Mynſing. 4.0. 91. P. Gregor. lib. 6. ſyntagm. c.z O. num. I. 2. Knichen. lib. z. de veſtit.
act. c. · num. 154. Ferrarienſ. tit. 34. gl 7. num. 6, Grit. 47. gl.: num. 114. Choppinus lib. z. de l. Andium 3. c. z·tit. 4. Gozadinus conſ 9.21. Cantiuncula conſ ⁊ num. 6. Bald: conſ. 97. vol. 3z. Nevianus conſ. I2. num. 93. Menoch. conſ 99 num. jʒ. con. 226./:16 3:ꝛconſ. 26 4, 27: Sixrinus conſil. 7.n. 29. 33.vol. z. Marpurg. Boerius deciſ. z¹l. nec feudatarius ultra fidelitatis formam adſtringi poreſt; Baldus conſ.410⁄. 4. lib.ſ. Brunus conſil. 09 n.9 Cavet-conſal. 896,1/ 24: Capycius deciſ. 69. u. 34. Matth. de Af- fict. deciſ.; 20 n. 4. Hinc jure canonam& gentium præſcripta regula. Cur habeam
re ut principem ſi tu me non habes ut ſenatorem: Extat in cup. ſubuitus 4 kuun 9ſ. Cum autem perſona domini valallo ſacroſancta eſſe debeat, nimis libera& indomt
ta ſunt iſta Domitii verba prohoc ævo. C 6 N CIVS I O XXNIII.
Sed anne ultro ſuum offerens terrirorium in feudum principi, pet-
ſonam quoque ſuam ſubdere& imperio eximere videbitur?
1..„ 6.— Cum conſter apud omnes, quod qui ſque rei ſuæ onus legemq́ue, duam Ve
lit, imponere; Munoz de Eſcobar. de rariac. c 6. /. 33. Cavett. con IIII2 n.118,2 3.147: n. 4. Boerius conſil. 5O0.1 6. Cacher: deciſ100:n.I. Thomingius Aeciſ.i3:n. 27 ¹ 53. n. 19.& quæ allodii jure poſſidet, feudaria conditione fubjicere onidopoug. daß einer das ſeine zum Lehen machen koͤnne Ant. Gotfried. Iiſßutat:theſ lar dr Garzonius de fœæn ad foud. recip. num. 16 5. Marta dé jurisd,.1.⁊9m.)·8.Specu„ de feud.. quoniam verſ. quinso. Roſenthi. 2. de feud. concl. 24 Cantinneula ruu 4 3 1. Paucirolus conſ. 6311 25. quæti folet, An generali rerum ſuarum- ſubmi woeng. perſona ſubjecta cenſeatur? Incivile certe foret tam benignum adrenabens naxt. e tum erubeſcendæ præterea ſubjectionis horrore percellere: quę facit pulce
41,₰ itionem 8 rrdn IlJan ne k. s Hoteſt gravare conditio ex parte de cenſib. Equidem per ſtipulationem quivis pote 8 ſuan,
lyen

ce 4 md gen
tI 4 ℳ 1. amnifm . Sn er gſt elodomit I2 Miaäi in„(ux ſam Duuaſms ur alinllb,t, Nun K Amulhm nren S. Aurnun en, (un. 1. nn g
4
9.
rsI
M
etenit wit
eui
4 9 1 Quuman mdſeuii
— S vixe 79
ſamd
4 T. 9n
/ „
1064061 animbänn.
1„. 3
De cauſis Exemptionum Imperii. 1159 ſöam, M aſcard concl. 1405 alteriuſ ve ſehominem reddere, Azevedo adconſt. Hiſße- Em 4.715.3.Fe0. 2.3. Mandellus conſ ſz. 54. tamen ſi expreſſe nihilactum, nihil quo- que deiſto onere piæſumetur: Natta conſ. zoum. 2. E conſ. 69 4. Nam cum odioſa
....7.f.... 4 ſaobjectio ſtrictiquejuris, nihitptobabitur niſi quod manifefto conſenſu compro-
batum. per c: quam vis. de prabend. in é. aut ſubſequente aliquo actu juriſdi ctionali loboratum ſit rex iis quæ ſcribit Crav. conſer 8. 21T. e 425./. 4). Anton. de Amatis luiſ[. n. 0. ne videlicet homiaes liberi. ſolis confe ſſionibus aut ſcripturis ad de⸗
teriorem fortunam detrahantut ſicuti elega vs ter tus eſt in l. cum ſcimuus. 2 2 C. de agricolis& cenſitis. Ant. Fab. lib. 7. C. tit. 3: defn.. Nec verborum univerſalitas cau-
ſam prodere poteſt, cum univerfalis enunciatio ſit coercenda&temperanda ſecundũ qualitatem, natu à& aptitadinem perſonarun; de quo ſubtiliter Zaſius lib I. ſngul. mſponſ.c. 6. Dariſius conſil. 88. n.31 Volum 1. Carocius dexνſ. 59. n. 19. 21. 34. Quemad-
modum igitur in obligatione generalinon conrinen ur ca, quæ quis veriſimliter nõ elſetconceſſurus, c. in generali. de K I. in é. c. ſi in generali, ds oßir. Vicar, c. ſi epi ſcopus hyænitent: S&remiſſ. Zaſius de feudis,p.7 n. 61 Knich. in popſs. 7. 374 Peregrinus de
ieicommiſſ. art. 40 1mπo. Raudenſ. de æquiu c. 28. 129. Gorofr. adl. 6. ff. de pign. lit.
6. Cravetta conſil 3. num. 14. Alex. conſil 76,:7 4.l15. 4. ut in pignore, 6. 7. 8. Seff de ngnor I. I. C. qua respignori. Novella 39 c. I. in legatis, I. 41.§. 3. delegat.; in admini-
ſtratione rerum, I. 7 de donatio. in juramen6 c. I. cum ibi not de jurejur. in 6. in ſeudo, Mantica lib. 4. Ae tac. convent. tit. num. ⁊1.&r lib. II. tit- ꝗ νm. 20, ſie quo- que in hao conceſſione ſemper intelligetur excepta perfona loquentis, I.ſi merredem. Hultim.& ibi gl. Bart. ff de act. empt. Dn. Dieterus concl. 155. Raudenſis de æquiv c. ſil. 37 3: ν
a3. num. 63. Azevedo lib. ↄ: ad conffit. Hiſp. tit. 1 8. leg. z num. 4. Cravett: co
48,Caſalis Manent. conſil. 84 num. I. G ſeqqa. Nam qualitas per ubi mat generalitati ve 82 liter intelliguntur: Raudenſis nacutiſſtr.
dsunalogis C. 22. 203. ex Alvat ot. lib. I.de V. S. n. 48. Gallina lib. 10 de V.§. cap. 12. nec dauſula generalis extenditur niſ ad ſpecificata, L. 31. Cod- de tranſad. Zaſius adl. qui
Kms.§. Auo frarres. n. 2 2 ff. de V. O.& quæ notabiliter fiunt niſi ſpeciarim notentur,
quaſt neglecta videntur, 1.15.§. z26. ff. de injuriis. c: quam vis detrælend in 6. Menoch.
adipiſc. poſſeſſ. remed. 4. num. 83 4. Decius conſil. 2 72: Anchoranus conſil. 215.11. 4 ne a-
ctus voluntarii, ultra quam arbitrium ferat, extendantar, I. obligarionem.§. I. ff. de abg.& ack. l. non omnis. ff ſi cert: pet. l.is qui§. in. ff. commodati. Cæpol. de ſerv. ruſt. 9u.26. Achil. Perſonalis de adipzſc. poſſ.n. 413. Cacheran. conſ. 3. 7. 62. Meichfner. t. rlib.. Jeciſ. 4. /. 77. Ant. de Amartis deciſ.i. n.34 Carocius deciſ. 123:,„. 1. Seraphinus Ai.890:/. 7. Magonius deciſ. Luc. ⁊ 8:„. 28. Ad quam voluntatis demonſtrationem
teferenda eſt Doctorum regula: quod in ſimplici recognitione feudali, ſola res: res autem& perſona non niſt in feudo ligio obli getur, Choppinus lib. z. doman tit. 2.. 18. Pacianus lib. 2. de probat. c.37.n. 36. 374 P. Gregor. lib. 6. ſyntag. c.z. Garſia de expen- Ksciz n. 33. Curtius de feud. p. 1.c. 9‧n. 22. Clarus§. feud 4. 1I. Chaſſ. in conſ. Burg. rub.
3133. Rol. à Valle conſil. 44: n.13. vol a. Capycius deciſ. 1612. 13. Apte adrem Meno- chius; Jura oſfibus perſonæ cohærentia non poſſe in aliũtransferri,& obid Vaſal- lo fundum vendente, juriſdictionem& dignitatem perſonalem nonvænire, reli-
quit, lih. 3. preſumpr. 98. /. 43. 44 ex Bartol. Bal. Barba: Rom. adde Ruckerum inter Cantiuncul. conſ. 23. n. III. Aptius compilator Symphorematis: Solenz(ait) nobiles aloialia ſua à principib: in feudum recognoſcere, non quod velint præjudiciu ſibi crea-
Mmmmmmm 3 re, ſed
— ̈——— ·ä⅓ʒ ———

———“ — ſſſ8oöſſſ——— *— 2—— 4—.. .— 2.———
——— ꝛ——*————
——— 1—— 8—————
—. 1 1—————— —.—————’
— 5 8* 2 —
1198 Zachariæ Vietoris Quæſt. ſtatus re, ſed ut abundant iore cautela ſivi provideant, tom 1 p. I. tit. 4. fol. z0o.adde Kniehen. de jur. terr- c.. n. 226. Apriſſime Matt. StephaniStatus inquit) immediatus poreſt allodi- alias ſua àprincipe imperii in fendu recogno ſcere, quo tamen ipſo nulla conceditur ſuperio- ritas, aut juriſdictis in perſonam vaſulli, ejus bona ſubditoſve: lib. 2.de juri/dà...g. 7. n. 177. Sixt. lib. 1 regal. c. 4. n. 59 ·6 7. 6 8.1ujus Verbath. 27. dabo. Ex ſeparatis n. nihil in- fertur. Segtegariſſima a. ſunt feudalis recognirio, quæ patrimonii qualitas:& ſub- jectio, quæ fcio perſonæ eſtz pulcre Choppin. lib. I. de morib. Pariſ:tit. ⁊.2.⁊. Vetha Paurmeiſteri quia non minus ut ſuperiora, in terminis clara, diſerta, pulcra, pleni- oris lucis cauſa interponam. Aleud inquit) eſt, comitatum una cum juriſdictione u-
niverſa in ſubdirosper recognitionem principi ſubſternere; aliud vero, ſe ſuamque perſo-
nam ſimpliciter, tam ratione perſonalium actionum aliunde quam ex feudo deſcenden- tium, quam realinm, non en feudi legibus proficiſcentium, ordinaris ejus poteſtati at ju- riſdictioni ſubjicere: non ergo ſequitur, Comitem, Baronem, vel nobilem direc domi- ium tam cornitatus quam juriſdictionis in ſubditos per recognitionem feudalem inprin-
cipem transferentem perſoæam quoq; ſuam à juriſdictions immediata imperii eximere,dàt
ſimpliciter principi ſubjicere ſe voluiſſeʒ lib. 2. de juriſdict. c. 8. nu. 48. Quod etiam locũ habet in feudo ipfius domini ære redempto, vel empto, ob triplicem fiuctũ. Primo, propter ſpem ſugceiſionis in feudo caduco. c. I. de alien. feud. pat. Rol. à Val. cgſ. 100. 8. 6. vol. 4. Pariſ.conj. 13. n. 1.& conſ. 22. n. 2 5. vol. 1. Cephalus con. 133:/. 6 8. Soc. jun. conſ. 102. vol. 2. Sccundo, quia lacratur recognitionem rei alienæ in feudum Natta conſ. 649.n. 19. eac Iunoc. Pald. Caftr. Tertio, quia adipiſcitur onus annexum fidelitatis& ſervitiorum. Dd. in c. 1. per quos in veſt. Curr. p. 1.de feud. q. 8. Weſemb. onſ. 4. h. 3. lih.1 Mantic. lib. 23. de tacit. conv tit. 18. n.3. Cantiuncula conſ.:n. 146. Ut ubetes iſtos lau- demiorum proventus taceam, quibus domini ex perſonarum faro&c viciſſitudine rem ſuam quandoq; promovent& augent: de quibus ex profeſſo Amadeus de Ponte in quaſt. laudemialibus. Martap. 4. cent. 1. caſ.17 Chopp. 2. Andium p. 1 c. ⁊.tit. 1. Schra- derus p.6.c. 3 1n. 26. p 10.†2./. 49. Mantic. lib. 2 2. de tac. conv. tit.ſ. n. 4. Accedit ſu-
perioribus telum æque lerhale, quod vaſallus Cæſaris ſubjicere ſealter;, imperioque
eximere volens, non tamen poſſitt, elegans argumentum peti poteſt ex textu 7.7. C. Se
metallarils. Bruningus de var. univ. ſpec. concl. 16. Sixtis. I. reg.⁰. 4 meiſt. z. juriſd. c. 8. u. 48 Matt. Steph Ae juri/d.ib 2 p. c. 4.49. Ge.7n 180.vel, urA- zevedo ait, quod vaſallus ſe alicui alteri ſubmittens in præjudicium primi domini o- peram laudat nechilum agat: tom. 4: conſtit. Hiſp. xit. 3. rub n.2. Intereſtn Cæſaris o- muiumque ordinum ut ſtatus imperii integre conſerventur, c. I. de prob. feud. alien. per Frideric. ſemelque im imperii matriculam recepti non eximautur, Dn. Hermam- Aus]'ultejus ad l. 1. C. ubi cuuſæ fiſcal. n. 30. Idcircoſi habet ſuperiorem, etbi gfa- tia, Cæſatem, pactionata& ſpontanea iſta ſubjectio nil operabirur, etiam interys- niente juramento, text. in e. ea te credimus. c. Veniens de] urejur Knichen. in Epopſin. 177. Tacob. à S. Georg. de homag inpr. n. 1 plures in Maſcardo coné. 1405:0. 22. 23. Et- enim in obligatione quantumvisgeuerali non veniunt vel expteſſe vel tacite prohi- bita: l. 1.§ ui mandatum.& l.z de officio ejus cui. Bart. l. oo dicillis,& inſtit. f. de ler 3. Cagnolas ad l. 8I. n. 5.ſf. de R. I. Alex. conſ. 16:1 4. Vol.⁊ Crav. conſ.10 6.12 6.17 eu 200. n. 6. Milanenſis deciſ. 1.n. 142. lib. 2. Carocius deciſ. 117 ·n. 2. adſtrictaq́ʒ in tali calu fide, ad ea ſolum, quæ transferri poſſunt, voluntas data cenſetur, L. Lucius 1. ſ.hen-
ult. frad munic. Peregrin. de fideicommiſſ-urt. 6 n. pulcre Zounnsttus Aenein 27
num. 67.6 8. Paur-
Kgqu ob me Mruund. inte duerunt ut ve otfalet eala vIl. nangleget ſer2 n r. inCkpreri Auum, Hempe ematealiquc gihig Nex uekneßyulua un dellorz.De umn Damas. E 8ehuoibi teltais ſt.A um ànbibe, cuünl, 47hr. eatis voluntas
intue, gjraf.
mnenſideriſ. apellonäen ivocedtatu nlaujincal
diCehri aübjgelſe: Urüihade acte neepiſ drium infeli Nj empti
. gren 1,1
ſdurda qaide att igt ain⸗
—
1
Rah. hey
iaeu genn. ranmiiſkn idf ſus unſf un 9, linaezam Kreatten ihlegiaa igeyrate 11C22,1
— —
1

n,
¹Nulaid en Bunga — Iumästa.t h en
aun alaru n unnzann
aaneasſef 12 Atinann
50, 1. Lan Buaau dri
enco, nelet rchlatüiſ)
daco eLin u xhen Aa welnC A iall n
ccogrionen k⸗utbſeng.
0, anpiſ a ammit
HCur. 1 ½⅜⅔ mg
Cnrual e lällra a dorinicc rmtuchr
unge,d tanm aecs, C K eumfe. u 1 an uüra alsC de af.
rmenens a iptfunn za anclls aumt ndb:— vtnuse geriſdmitre ſa imm Lniu.3— nulrri 1 uinegech Wa utnu 4 8 eiaus D
4 3 1
1
Kn 6
da dihe 1 aim iub ii his 4 !* lnulin aursna nakrki b rrul don— auluſ lui 1 puen 1 2 daglniafte un aAnie, 4CPnus* bur lus. 1 1
A 1naa,
E
uan! 1 4 eſhean
Pe cauſis Exemptionum Imperil. 1199 In's. quia ob medium inhabile generalitas non opetatur niſi in quantum poteſt, ait Eberhard. in top. loc. 5. /. l. Viderunt hoc feudalium conſuetudinum conditores, &voluerunt ut vendito allodio imperialis juriſdictio vendira non præſumeretur, hctaq́; non valeret, c. umic. de allodiis. ubi Land. Bala. aliiq Ruckerus inter conſ. Can- iiuncul. 2 3. III. ne quidem ſi Cæſaris poſtea con ſenſus accedat, quia principis re- ſetiptum male geſta non confirmat, I. autoritate. C. unde vi. Peregrin. de fidetcom- miſtart. 2 n. 8 2. ſed potius ea, uti cætera omnia fiſco damnoſa, refutat, l. nec damno- — imp. off. nec damnoſ. ⁊ 0.9. ⁊. Duplex hoc concluſionis meæ funda- mentum,(nempe vaſallum perſonam ſuam ſubjicere nec voluiſſe nec potuiſſe) ut emblemate aliquo illuſtrem, luſtremus priſcum dedendi modum prout à Livio lib. Ndsſcribitur. Rex primum quærebat legatos, Miſſine ur vos populumq́; dederetis? Su-
mus. Eſtne populas iſte in poteſtate ſua? Eft. Deditiſne vos populumq́ urbem, agros, ter- minos, delubra. Deum enſilia divina humanaq, omnia in meam populiq; Romani di-
tionem? Damuts. Et ego accipio, veluti Faliſci, Liv. lib. 5. Campani, lib. 7. Samnites, 1h.8. Gc. Duo ibi ad ſubjectionem necellaria vides: Unum, ur ſuæ ſpontis, juris, &poteſtatis ſit. Alterum: ut expteſſim ſe& ſua ſubmittat, ſicuti acuratigime hoc no- atumdà nobili& ampliſimo Aſſeſſore Dn. Richardo Dietero dißh. de ſumma ſumm. imp. pm. concl. 145. 152.155. Ad perfectionem enim cujus liber actus duo req uiruntur, Cõ- cedentis voluntas& poteſtas, c. cum abbatia. in fin. de ε. de leg. Pet. Ant. Petra de
yur. prine. in præf. n. 4. Vultejus conſ.3 5. n. 180. vol. z. Marp. Menoch. conſ. 103. num. F.
Melanenſis deciſ. 8. n. 71. lib. I. Si ergo ſtatus imperii quis eſt ſemperque fuit: præterea ſaam perſonã expreſſe, nominatim, diſerte ac articulate non fubmiſit, maſcula Ul- piani voce utatur: Quid ad te? liberas ædes habeo. 4.§. competit fſiſervitus vindi- tetur, ſicuti in caſu non nimis diſſimili extat rajud camer. in Symph.3 ſolz0.
1 C0 NcCEFSIO XXIV.
Si Cæſar ipſe inveſtierit Principem de comitatu, comitiſne perſo- nam ſubjeciſſe: imperioque exemiſſe tacite credetur?
Rvici hactenus quod allodium alterivs clientelæ ſubjiciens, perſonæ liberta- tem tacite excepiſſe præſumatur. Idem procedet ſi Cæſarliberi comitis baroniſye tenitorium inferiori Principi in feudum dederit. Cæſar enim per infeudationem i- ſtam jus exemptionis comiti auferre, alteriuſve ſtatus ſubditum facere nequit, Matah. Sreph. lib. 2. de juri/d.*. 1.c. 7.n.12 8. Papa dec. 60. Heig. 19.quinimonecum dectoribus quidem formam pro ſtatu imperii conſtitutam mutare poteſt. vide Bald. cap. licet vitanda.§. fin.· extr. de elect. H eig. lib. 1. g..n. I. Innoc. Gentilet. in antima- chiav. con. I. rheor. I. verſ principi. Zaſium. conſ. 0, num. 2 6, lib. 2. Ruckerum inter Cantiuncula conſ. 14. Eberhard. jun conſ.i. E. 27. vol.i. Rationes pro concluſione no- tta communiſſimæ: primo, quod jus quæſitum princeps alteri invito nequit adi- mere: 7J.2.. ſi quis à princip. ff. ſi quid in loco publ. l.z. C. de precib. imp. Peregrin. de R- deicommiſſ art. 9. 119. Tapia in rubr c. ⁊.. 23. Signor. de Homod. conſ. Io. n. 4. 218. nal. Ronded. conſ. 14:n. 30·Vol. 2. G 39. n. 4 2 Vol. I. Quetta corſ. 72·n. 2. 74:7. II. 25. n. 8. Lancellor. de attentatisp. ⁊ c. 12.l. m. 52. 23. Azevedo lib. o. conſt. Hii:tit. 9. leg. 6. nu. 4. quod privilegia ad alienaã injurià non debeant porrigi, l. 40 ff. de adminiſt.& peric. tut. 8. fdepræror ſtipul. Paris del ureo rubr. officialis. c.. Prucman con)ſ. 39. u. 85.A. Fa-
ber lib.I. C. i.:, z. d8efin. 2z.& tit. 11. def. l. Cabede deciſ. 5.⁷. 6.1. Serapbin Aeei 3,4 2 2 quoꝰs
.—— —Vʒ—ñ 4.—

4200 Tachariæ Vietoris Quæſt. ſtatus
quod omnia imperatoris reſcripta, beneſicia, largitiones ‚hanc tacite habeatt clauſulam annexam, Saufen tout noſtre droict& d aurroy, ſalvo jure impetii& cu- juſque, BRodinus 1. Reip. cap. è. num. 104. Maunſtlius ſing ul. 4 83 Ar niſaris lib. I. de jure muajeſtatis. cap..num. ⁊ O. Gail.z. O.5 8.n. 6. Knichen. in Encyclop. 6.10. num. 16. Maran- æha cenſil 28. 2um. 2. Veſemb. conſa1. num. J. Gilman.².1.2.tit.1l. vor. 7)num.13 20. 44. Straphinus deciſ. 82 7.:n.I. Mantica lib z. A0 jAcieee Vent fee. 9 e. 23 qlod Princeps inſcium& invitum aſallum in dominum inferiorem alienate nequar, per I. invitus& ibi gl. deſideicomm M libert. Boſſius rubr. de prin num. 291. Dul- nas. reg. 215. Colerus ad e. cum non liceat. n. 9. de bræſcript. Marta F..⸗ Lap. 7 9—n th 42 31.32. G p. 4. cent. 2. caſ- 25. n. 16. Brumus conſ. 196. vol. I. Chophinzws lib. I. de morib- Pariſtenſ. tit. 2. n. 11. Matth. de Aſflictis deciſ. 265. n. 31. Moditius§. plebiſcitum. dub. 95. num. I. Ripa lib. ⁊. reſp. c.2 5. Surdus con 20 8.217 Val.2- Meéaah 2uſ, 16 4 vum. 27.337 7,um. 10. Burſatus conſ. 350. num. 1. l1. 4. Pariſius conſ. 2 2. n. 7.& con. 23:7. 92,pel. Cacheranus osſ.49 num.8. ubi addit, otnnes in eo conſentire, in inferiorem enns domino transferrinon poſſe; aut ſicut quæſtioni noſtræ accom nodate diſſerit Natta, quodimperator non poſfit mutare ſtarum aut minuete honotem veterum vaſallorum, conſ. 636. Cacheran. conſ. 49. num. 12. Baldass ronſ. 329. aum A Vol-h Ale- ganter Capycius deciſ. 162: num. 4. autagere dignitates cum injutia alorum, Ant. Faber lib. 6. C tit. 27. defin. 15. ſed quod ſemper illuſtres perſonas ob dignitatem& ſublimitatem in generali conceſſione comprehenſas eſſenolit, Raudenſi⸗ de&auiv. cap. 28 /um. 112. Knichen in Encyclop. cap. 10. nu. 156. ex Natta Schradero, Tacizmae adde Cacherauum qui ferme eꝝ pro eſſo teſin noſtram tractat. 4. auſ. 29 Per fos. qua Cælaris voluntas manifeſto colligitur, ſiillos impoſterum imperii comitesnom. narit,& welut tales ſempertractaverit. Subſequens enim obfervantia interptes cer- tiſſima perhibetur„Natta conſ. 406. num. 2 8. Crav. conſ. 118. 211. Rol.4 Valle conſ. 35 num. 9. vol. 4. Seraphinus dec. 696. num. 3.& Anton. de Amatis Aeciſ I. nun. 40. Atque hinc in terminis quæſtio noſtra concluditur, Cæſarem nonpoſſe invituma- liquem à juriſdictione imperii eximere ſubjicereque al erius poteſtati, a jJee aſe apud Gilmannum t. 1 p. tit. II. Vot..* 22&& tom 2. p 1. Vor 8. 7. 30. Taoa En, Ae Ee nign. ſynt. 2. deciſ. 4. Vot. z. nuαun. 1. adde Par.& Puteo de ſyndiit. rus'r. hcta 37. 9. num. I. ⁊. æleganter Capycius d. deciſ. 162 num. 4. cum ſcil. Principis ſaprem ofticlu Kt omnes omnium jar'ſdictioaes tueri, non turbare, Caritulariο§. 2. ibi. ein jeden Herꝛn vnd Standt beyjhreu Hoheiten/ Wuͤrden/ Rechten/ Mecht/ Gewalt/ Ge bleiben laſſen A. Faberlib. 3. C.tit. 12 def. 5. n. z. membra ſua non lupptimere; Pe natſius in adſert. juri/d. cam. pag. 284 necca à ſe velut à capite ar ellere, Cothunannus conſ. 28 num. 108. vol I. ſed uuumquemque imperii ſtatum in ea conditione in qua fuit à ſui principio& origine conſer vate, Vultejus conſ. 33. num 2dz u jen nei. Marp.& ut ordinum f.miliarumque dignitas ſalva ſit, ꝑro videte: 1,1. 5. ſea 6l. Vaos. ff de inſpic. ventre. Coraſ. 3. miſcell cap. 3. num. I. A ccedit quod Princeps a 3 ſare comitaru inxeſtitus noncenleturhrprinceps, fedutſimplercomes, MMas, dee phani de juriſd. lib... 1.c. ⁷⁊um. 133. Mynſing. con 72 num. 13, un de, prærer nenun feudalem, in comitis ſubvaſalli perſonam nihil imperii acquirit: Nam panm 14, rem quid juris?cap. innotuit.§. quam vis. de elect, l. 3. 8 4 ad ſenar. eaeherfa ar bitris. 114. ff de manumif ſicuri inſimili caſu de nohiliumper ſonus coneldit Amun
Faber z. C. tit. 12. defin. 17. CoN-
Cozgber metiem qla turga. runnn ipuarosbene innat e arem ſtaſcii
nodagnolay an ſanigeczalt s Drimo: M⸗ lauemſgze
Capyciuder. üreintoto!
5 7 3 Därt...C. A¹
Intun. Barzi hahu enſ.l Volſexero- itatuseſle. ellegitturn t,I Gi cun anarͦn duiltazſabr 1. Secun eroacſdamn zre Reu dn. e 9,7. Maoiten Th fl nudi n er erta ſ⸗ an, 1anf6. rläram o dein, Hinc ad Nuctun etett, d tels antig. tuur atſeeu em
uif. 72 hrnf
12 4 1dn4. apreca
1
4

1⸗ ancnn ncatarſäd Ar emadal nerateſtatn 2 kene,
Hrunn ms ragere dgnit n Elge Lgan ennag 4
od emper il 0 muhtne.
neconrdet 2isgt. 1
4 h 10. u.1 unſen urn *„
-er wird A4n pher
ent, lilosin icrräcnae 1*
nt. Jobſeques enunen
. e
1un 18. C«d A Kuk
aun. 56 aA Anttu w
hr coacluci— mmnn. ee ſubcceia ⸗Meti a1 Ghn a ldlhas .. a aAlde D. 24 328 tnßi aadrkesder 61 24.4. er nshch pe 1„urhehe n. von m 1 Anen hſ 12“ Mteöet a Wäde aN
4 vol! r. 1. Maamlch— mcaue. Barienlka
9
acceaz
anlüi wnareinh ie
6
4 4 d unſan,
„4
r oc ede 15 itrvo * noeicomes 1
rad
.. Nanp,
edaom
—
De cauſis Exemptionum Imperi.
4 6 120t CONGCLVSIO XNY
*
Quod multo magis tum procedet, ſi quis im peratori obrepſerit,&
quod à primordiofeudum imperii erat, ad exem ptionem poſtea facilius
ſomniandam, allodium fuiſſe ſimulaverit.
Conqueritur Imperator ſein verecunda petentium inhiatione adeo tonſtrin- gi, ut etiam quandoque non concedenda conce dat, 1 C. de petit. Son. ſubl c. cum in. depurgat. canon Cantiunculaconſ. 161/. I. Idem in inveſtituris accidit, ut ſæ pe Cæſar reiignarus bene ficium conferat, cujus naturam ſi caluiſſet, non conceſſiſſet, We-
famb in parat.& ibi Dd. C ſi contra jus& util. Quæritur an reticentia iſta contra ſe-
cularem præſcriptionem opponi poſſir? Et quidni poſſet? Cum enim fiſco& im- perio damnoſa popoſcerit, non modo nullum imperium in illuſtris vafalli perfo- nam(uti nec alias) meretur: ſed ne directo quidem feudalis fundi dominio dignan- dus. Primo: Malæ fidei poſſeſſor nullo ſeculorum decurſu præſcribit. c. fn. de preſc. Nubeus conſ. 3.n. 14. Goxadin. conſ S6.:/. 13. Valaſcoconſ.93./. 9.lib. 1. Calean. conſ. 6. n. Capycius dec. 4. /. 2 7. Beninrend. deciſ. 9. nu. 3. In mala autem ſide ſunt, qui alienæ ni ſive in toto ſive pro parte, notitiam habent, aut ſupine ignorant: c. ſi virgo. 34 4. 2 Bart. Ifin. C. unde vi. Gail. z. O. 48. /. 18. Maſcardus concl. 100 2.,n/. 36. Mynſ.conſ. 41.1. ortun. Garzia de ult fin jur.. 44. Pariſ.conſ. 49 n. 30. vol. 2. Cravetta con/ 116. n. 6. Ciphalus conſ. 16 1,7 31. Vol. 2. Anr. de Amatis deciſ.16 9.7/. z. Seraphinus deciſ. 1360. n. Ij. Noſſe vero quiſque debet ampliſſimos, in imperii meditullio comitatus, imperii eomitatus eſſe: utpote pro quo præſumprio totius orbis eſt, uti ſupra: propriam- qucallegat turpitudinem ſi quis ignarum ſe prætendit conditionis ejus qui cum cõ- ſtarit, I. qui cum alio ſf de R. I. Menoch. ⁊. arbitr. concl. 3. Eſcobar. de rariociniis c. 19. u. 43. Carocius deciſ.I. n. 2. Brunus conſ. 4 5 n. 2. Ioſ. Ludow. deciſ. Luc. 21. n. 10. nec igno- tantiaiſta à lübreptione excuſat: ſicuti hoc docte probat Olinarius Seraphinus deciſ. 1060. n. z. Secundo: Subreptitia conceſſio, gratia, vel inveſtitio, nemini emolu- mento aut damno erit: 13. C. qui legit. perſon. ſtan. Acacius Enenkel- lib. I. de priv jur. ,6,n. 32. 54. Reuſner. con] 1. /. 104. Fachin. conſ. 79 num. 19. vol. I. Schurf conſ. 7. cent.
Prucm. conſ. 9./. 61 Vol. I. Menoch. conſ. 03. 7. 61. Weſemb: conſ. 41. n. 104. adeo urne
diri quidem Thomæ Cautarienſis ſubrepritia valuerit, Laſio indice l. qui jurisdictioni o de jurisdict. Quod tam validum ut obreptionis vitium per clauſulas, Motu proprio, ex certa ſcientia, cæteraſque nequaquam purgertur, poft Bala Alex Imol Gor dadinus conſ. 6. n. 72. Mynſconſ. 19. dec.2. Nunc autem ſiimperii feudum celo, allo- diique laxvam loco cjus Cæſari objicio, quæ quæſo unquam obreptio erit, ſi hæc non erit? Hinc uriliter diſſerit argutus ſeriptor, ad ſubrerfugiendam ſubreptio- nem ne punctum quidem prætcreundum, quod prolartum forte principem, ne concederet, deterreret, Caballus zonſ. 24. col. z. num. 6. Evigilet ergò im- perii fiſcus, autiquioremq;( ubi fas Imperii poſſeſſionem prævalere doceat, c. licet de hrobar. Covar e. poſſeſſip z.§.*. n. 4. Weſ-conſ. z0,/. 2. Rol. Yalle conſ.9. /. 14. 11 5. z. Cacher. 4eci* z. ubſecutam velut clandeſtinam& vitioſam nullius valoris convincat, Virg. de Bacatiis tr. de Manuten. c. 21/. 93. Zäſius conſ.19.n. 6. lib.. Natta conſ. 338n. 5Ioſ. Lu- 4ov. Aeci, 20. n. 4 Juſſus enim imperatoris eſt, ur omne id quod cujuſque potentia aut furtiva precatio elicuit, actutum amoveaturl.I. C. de fund. limotroph. l.² 3. 4.5:C. Nannnnnun ſiĩ con-

1202 Zachariæ Vietoris Quæſt. ſtatus
ſicontrajus velutilit. Ant. Fab. I. C. tit. I1.& 12. defin. I. Mynſ. conſ. 19, quæque ab im- perii corpore avulſa ſuntreſtiruantur: cum nec diuturna incubatio, nec novella Profeſſio, proprietatis im peratoriæ privilegium abolere poſſit, auemadmodum au- rea verba graphice ſonant l. fin. C. ne rei dominisæ.
CONCLSIO XXVI.
Vaſallorum libertatem hactenus adſerui. Quid ſi ob circumſtantias quaſdam judicio exemptionis contradictorio ſuccumbant, feloniamne domiaus jure vociferabitur?
Iuter cauſas, quibus feudo privari curia cenſet, etiam hæc eſt: Si feudum aut aliquam ejus conditionem beneficiarius inficietur, ꝛz. de feud. tit. 26.§. vaſallus tit. 34.§. ult. P. Gregor-lib. 6.yntag. c. 9. n. ⁊2. Glarus§. feudum. 4. 59. 0 ujacius 3. feud. tit.ſ. Ferronus in eonſuet. Burdegal. de feud.§.. Mezius tit. quibus mod. feud. amitt. nu. 74. Molinaus conſ. Pariſ.t. 1.§. 30. /. 6. Roſenth. cap. 10. concl. 32. Rol. à Valle conſ. 88.:n. 6. vol. 4. Cacher. deciſ. 29. n. 10. aliumve pro domino agn oſcat, Ruin conj. 70.n. 13. vol. 5. Ri- minald. ſen. conf. 8I. n. 26. vol.1. Si tamen vaſallus, imperii ſe fiſco ob perſonæ liber- tatem contrario fucceſſu adſociarit, lege commiſſoria in eum agi non poteſt. Ut e⸗ nim præteteam, imperatorem& imperium in omni fide excipi, sap. imperialem. Ae proh. feud. alien per Frider. iremque ad damnoſam inficationem requiri dolum, ſci⸗ entiam, negationem feudi in ſpecie, veluti hac fuſiſſime tractat Schraderus de feud 9.c. 6. à n. 9. ad 8. Cacher. deciſ. 29. duriuſculam com miſſi pœnam ideo non incur- ret: quia haut inſolenter patroni directum dominium, nec ipſum feudum,. ſed qua- litatem ſolum& conditionem perſonæ probabili errore abnegavit„Chopp. lib. J. de legibus Andium c. 6. n. 8. cum etiam alias quælibet cauſa ab amiſſione negantem er- cuſert, c. non amitt. feudum, eum, qui ſine dolo. Marta p. l. de jurisd. c. 33,2Qu.] 36. Nam qui ſübjectionem negat, non ſtatim vaſallagium negat. In odioſis igitur nulla ex- tenſio: in ſeparabilibus nulla ſtertenda connexio. Sic Gallici regni conſuerudine laudabili; ſi Vafallus lite pendente regem patronum ſtatim profiteatur, ob præcipi- tem iſtam ſummi domini agnitionem commiſſo neutiquam multatur, ſicuti hoc db- cet graviter uir incomparabilis Renatus Chopp. A. lib. i.de l. And. ũ. 6.n.7.
C0NGCLVSIO XXVII. Problema aliud jam promo, magni in modernalite momenti zAn inalterius diſtrictu habitans, imperio ſtatim exemptus ſtatuetur?
Cum ſupra dictum ſit, domicilium facere ſubdirum, domicilium autema di⸗ ſtrictu& limite regionum menſuretur; quæri ſolet, an certum ſubjectionis argu⸗ mentum ſit, Terrirorio alterius incluſum eſſe. Approbata ſane re gula eſt, Quæcun- que intra territorii ſepta continentur, ea in fide& patrocinio domini iſtius ellé; o- Pinione præſumi; c. omnes baſilisæ. 17. 3.I. Canoniſtæ plerique in cap. nimis. de jurejur- Alciatus depraſumpt. eg. 2· praſ. ⁊0 num. ⁊. Hieron. de Mont. tr. fnium regund. t. 30⸗ 61. 32. 83. Gabriel lib. I. comm. tit. de prob. concl. 9. Menoch. 3. de præſ. 100. Maſcard. concl.2 70. 296. Egid. Boſſ. tit. de princip. n. 233. A Vendanus de exeq. mand. Iib.. cap·l· Franciſc. de Clapper. cent. fſc. cauſ. i5. q. 2. Valaſc. de jur. empl⸗.. 8. Cmppin. canm n.
SPb. ꝛ.rit, g.n.2. Lancell. in templ jud lib-T.c. 6. Axs vedo lib-&. conſt. Hiſ·tisas 1
2 —
₰
wucouf; Arlradeni dun l.o. Ma3 lſ.4. ſidxi 267 1Il6.3. Cabeabd 44.71.1. drad.4. da letarum t igympbm probaddi mſconſa6⸗ amher nade 11.Grrr. niusinlanite terculart.( alonibas rem contrat imæroſte ſa. Meiſnen vod matus nini fapet Inr. Boit ure W. AFal düin ejus to NNantimde dia en 36 gug Grli Rel, conlü
8
ber innrC⸗
9
umn. er ſ28
Dealu fani In' p. m In. 4. J. V
Wnich Cju, dumſaz a. u7aas oe, ahaiaſop dld:40 i veror Fäleindi aengkr. dan,.„ aan üff

1 1h 3 4 mif ihae 1Iro R b
AI.Oc naſte ai emuſſg hu 11lanan S(füas
1
nre cap.ld an r Nuane
Lmido:aſ X afnnaen. den ralallos, i e al a. 1* epn
eaecomailf i zixäpynlle Femmidomd Lit h
Mdemaoſmi nühn, 4 velsi lerfiſ Arülntalhui
rriuſcuhn ch Krramtaktcl.
tcam domini t arfMkaca. ax todadilt Rtgihlhle
an grelberq Krleret
Fredln. Mrg 8.1 nrſan ſa ulalagont 11 üe conoctio SekMnan pem patoot nirraäit 2 rommiſon a elhac uit ae Chap.An 373,
ℳ9 su⸗
1rae 8hg nuu Se,
b De cauſis Exemptionum Imperil. 6 Brunus couſ. 4. n.. Ruinuis con). z 2. lib. t.&conj. 3. n. 3. l.5. 4. Rol.a Valle conſ. 9r. n. 1. vol 2. Cravetta conſ. 615. 673. 882. 949. Marantha conſ. 105.„. 8. Natta con. 313. nu. 3.
zor.n. 31.5O8.. O. Olaradus conſ.176. Decius tonſ.z⁊8. Scurſeconſ. 26. n. 1. Vol.1. Mynſ. vonſ.16./. 35. Ancharan. conſ.14 2. Weſ-conſ. 42. n.. Pariſ.conſ. 15. n. 9. lib. I. Curt. jun. conſ. 18.1 4.(5 184.n. 8. Pacian. conſ. 3./. 4 7. Prucman. conſ. 27. n. 3. lib. 1. Marth. A² Af deriſ. 2 6 7./ Canycius deczſ. 80 n. 7. Fr. Marc. deciſ.542. n. 4. p. z. Ant. de Amaris
deciſ.II6 23. Cavalcan. deciſ. 28. n. 1p. 1. A. Fab. 3. C. tit. 12. def. 17.& 28. Boer deciſ. ſo. „.II. Cabedo deciſ. 9. ⁵ 10.p. 2. Laur. deciſ.12 8. n.1 9. Meichſn tom. 3. deciſ. 3. /. 20. deciſ- 33 n. 4. 71.8 I. tom. ⁊. lib. J. Jeciſ.&. n. 22. deciſ. ⁷. /. 22. lib. 4. Tilem. de Bening. Syntag. 2, decad. 4. Vot. 1.2. 49. niſi ſin gulari heneficio privilegii aut præſcriptionis libera eſ- ſeteſtarum ſit, c. dilectus. de capell. monuc h. Boul. I. de Rep. cap. 9. n. 129. Quetta conſ. Io- n ⁊. Symphor. tom. 5. relat. 9. fol. 2 8. Til. de Benign. ſyntag. I. decad. 2. Vot. 6,u. 21. ita ut o- nus probandi in reum exemptum rejiciatur, Matt Steph. lib.. juriſd ꝓ. z c. 7. nu. 76. Mynſconſ.16. 2.34. allegantiq́; libertatem probatio incumbat, c.ęx ore. 17, de priv. c. eum perſona de priv. in 6. Crav. ronſ 4en 9. Anchar. conſ. 42 11 1 Symph.x. 1. p. l. tit. 2. Vol. 1n135. Ert. 2. vot. 1. n. 113. Meiſn. 20m. ². lib. I. eciſ.9. n. 5. G 7. In quo argumento pro- lirius inſanice volui, quia pleriq; ſtatus ſuam cximendi væſania hoc unico palliant ercuſant. Quod tamen non adeo Itreniũ ac ſuave eſt, ac judicis aures reorũ de- ſenſionibus præcludi debeant. Primo: Præſumptio iſta haber præſumptionẽ forti-
orei contra ſe, tamque naturæ regolis ſuffultam, videl. Rem omnem eſſe liberam
Aptimævo ſtatu& jure, c. jus gentium diſt.. Hier. de Monte tr. de finib. regund. 96./n 5. Gu. Meiſnerast. 3. 4eci 6. u. 84. Præſumptio autem præſumptione tollitur; I. fin. Fauod metus cauſ. Menoch. i. preſ.0. Quetta conſ. 79.1/. 4. Secundo: Præſumtio iſta nemini favet niſi ſummo principi, ob generalem ejus juriſdictionem in omues; Henr. Boitius c. ſi dilig de præſcrip. Gabr. I. comm. tit. t. de prob. concl. 9. Cravett. conſſ 615. ².13. A. Fab.3 C. rit. 12. defin. 17. In inferioris vero principis diſtrictu facile fallit, cum in ejus toparchia locus exemprus eſſe queat, Gail. de arreſt. c. 6. Maſcard concl 227.Vantius de def. juriſd. ord. u. 10 8. Petrade jur. q. c. 22. u. 5l. Mynſ-conſ.16: n. 45. p. 1. Natta conſ. 636. n. 0. Soc. jun. conſ. 6 8. u. 7. vol. 1. Meiſn. rom. 3. deciſ. 6. Eꝙtom. 2. lib. I. de- ci 6. n.99. Erlib. z. doci, 4.2. 167.& alterius principis dominio interruptus, Schonb.r. polit. c. 12. conſtituirque tum territorium per ſe ac ſeparatum, Caſtrenſ. conſ- 79.n. 2. Rucker inrer Cant. con/ 2 3./n. 114. Crav. conſ. 6 7 2. in fin. Raudenſ. deciſ. feud.. nu. 6. Cacher. deciſ. 29. n. 6. Meiſn. tom. 2. lib. i. deciſ. 8. n. 43.in cauſa Hirnheim contra Pfaltz: Quo caſu pariaſunt, Eſſe extra territorium:&, Eſſe in territorio, ſed exemptum, Iaſonl. fin. n. 5. ff. de jurisd. M. Stephani de jurisd. 1. c. 33. n. 1. Vaneius tit. de def. ord. n. Ii8. Knich. de jur. territ c. 4. /. 8. Schrader. de feud. 2. p. 9.. p.§. 3. n. 1†7. Weſ.conſ. 33. 2. 40. conſ.88. n. 8. lib. 2. Magonius deciſ. Luc. 36.. 29. Köpen deciſ. 4 8. Cabed. deciſ. 10. n. 35.2. Surdus deciſ.119.n. 17. Præjudicia collegit Bidenbach. qq. nob. 1. u. 17. Sicuti ergo auud Philoſophos parriculæ IN& ITRA modo partẽ, modo accidens denotant, ita apud JCtos: docente Bart. l. quib. dieb.. Therm. ff. de cond&demonſt. Alb. de Roſut. in diction. Verbo IN Menochio cent.. arb. caſ. 495. Hinc paradoxa iſta, non tamen para- loga, Eſſe in dicœceſi, nec tamen de dicœceſi; in territorio, nec tamẽ de territorio: c. ſipropr. de reſer. R. I. Val cons 33.n. 35. vol. 3. Narra cons. 301.h. 2. Crav. conſ. 6 7 3.n I1. An- char. conſ. 43 7./. 3. Surd. decij. 12 9. n. 17. vel, ut idéẽ argumentũ tractant noſtrates, Eſſe maximam differentiam, Ineines Fuͤrſten Obrigkeit/ vnnd vnder eines Fuͤrſten Nnnnnnn 2 Obrig⸗

——— — ———%ſo⸗obſͤ
—
* 8 5 8 *—%.
1104 Zachariæ Vietoris Quæſt. ſtatus
Obrigkeit ſitzen/ Bidenbach. 47·nabil. 1.n. 16. Rudingerus lib 3,06 ſeru. 10. Quod fete perſpicuum ex comitiis Au guſtaniscontextum, Der ander Rrayß begreifft Fuͤr⸗ ſten/ Candgraffen/ Graffen/ Praͤlaten/ Hernn/ Frey: vnd Keichsſtaͤtte vnder vund bey jnen gelegen/ anno 1500§. Der ander Krayß. RegimentsOrdnung zu Worms anno 21.5. Der ander Circkel. Lunæ enim& Veneris orbes confuſi non ſunt, licet majoribus Solis& Jovis obumbrentur. In mediis Francici regni viſceribus non modo abſoluti principatus, quos ſouverain eteã appellant, ut Dombarum Mom; penſerii, Paradinus lib. z. annal. Sabaud. c. 9. Monſtrelętus lib. 1. hiſt. cap. SI. Sedanenſis Bullionæi, Choppinus I. doman. tit.II. n. 19. Auriacus Naflovii. Thuanus. lib. 31. hiſtor. Archenſis Niverſii, aliorumque: ſed etiam, quod fingulare magis, in provincia Normandiæ principatus d' Xverot à nexu regis Franciæ exemptus& in peculiare regnum ab Agapeto Pontif. erectus fuit: anno C.3 6. vide de hoc regulo Terrienum in comm jur. Norm. lib... ⁊. de feud. Choppinum doman. tit.. n. z.& lib. dell. Andium 1. c. 48.„. G. Ferrerium in addit. ad G. Papam deciſ. 6 2. Serres in Clotair. 7. Cui addatur lepidum exemplum Baronis de Klenckingen in libero ſuo ceſpite vix Cæſari tranſ- eunti adſurgentis, quod ex Cruſio p.⁊ annal. Suev-.lib. 11. c. 18. recenſet Knichen.. z. de veſtit pac. 6. 5.n. 15. In imperio itidem noſtro quor nobiles, quot prælaturæ, quot civitates undique principum oris velut palis circumſepiuntur, ſalva tamen imperi libertate? Paurmeiſt. lib. z. de jur. C. 8 27. M Sreph. z. juriſd p. 2. c. 7. /. 66. Knichen. dt territ. c. 4 n. 73. Mynſ. conſ. 16. /n. 45 Exempla habes in Meiſnero in cauſa Teutſchmeiſter contra Oetingen tom. ⁊. lib, i. deciſ. ũ n. S1.& in cauſa Hirnheim contra Pfaltz deci 8.n. 5O. adde tam. 3. deciſ. 6. n. 64. quin imo locus mœnibus& pomœrio inclu ſus liber eſ⸗ ſe poteſt, diſſerente Cothmanno conſ. 21. n. 103. Vol. I. quemadm odum KRatisbonæ eo- dem murorum ambitu quinque umperii ſtatus,& quidem liberos ſtatus oculis uſur- pamus, vide wier. Erenberg. de fœder. 2. c..². 6½. Territorium igitur non loco, non ſitu, ſed per actus juriſdicttionales deſignandum eſt. Hier. de Mou. er. fin. regund. 6. 6.
n. 10. Gilm. t1.p½. 2*. 4. nu. 14. Dieitur enim à terrendo, I papillus. 5. territorium. ff de Vorb. ſign. ita ut ipſe nomiuis ſonus indicet ſuperioritatem coercitionis; Chaſſan. des juſtic.& droicts.§.. Verb. auterritoire. ex Oldrado conſ. 17 6. Marp. con. 30. nu. 84: vol. 2. Meiſn. tom. ⁊. lib. 2. deciſ. ꝙ.2. 113. Uade definitur terræ ſpacium armatum ju⸗- riſdictione, à G. Papa deciſ. ¶77. Boerio deciſ. 217. Meiſnero tom. 2.lib. 1 deciſ.5„nu. 50. Quod ſi ergo princeps finitimus, non terrendi, non juris dicundi vim aliquotiens jure exeruit, de territorio ejus locus adjacens non eſt, Baldus l. data: n. 28. C. qui as- cuſ-non poſſ. Alciatus§. territorium. verſ ſed finge. de V. S. Catlman. conſ. d f.vol 2. Gil⸗ man. t. 1 p. ⁊.t. 1I. vot. 4./. 52. nec planeta ertra orbem ſuum regnabit: niſi(veluti di. xi) contrarium actibus juriſdictionalibus expreſſis in legitimis probaverit; Hier. dt Mont. J.1. c. 6 n. 10. A. Fab. C zit. 12. def.2 8. Quæ omnia nullum prorſus dubium ha: bent, ſi ditiones controverſæ finibus terminaræ, terminiſq; finitæ ſint. Certo enim certius eſt, diverſa eſſe territoria quæ fines limiteſque diverſos habent. per lofiu ff de ofic. præf urb. ubi Bartol.& adl I. 5,um urbemi ff eod. Loſaua de jur univ ⁹3.c. 16. 2.. Crawet. conſaII. n. 28. Knich. de territ. c. 3. Cacher. conſ. 34. 4. H ieron. de Mont. C. ⁊ n. I. Quomodo autem probentur fines diwerſi, vide Maſcar. Aconcl. 393.A4 403. Baliza conſ. 4 70Vol 1. Mynſ. 6. o. 25. Verrime Rulandi de commiſſ:p. ⁊. toto libro 6. Aevedon ad conſt. Hiſp.l.b. tit. 5. leg. 6:/. 1&⁹ lib. J. tit. 7. leg. 3,n.35. G. Papam deciſ. 193. huain. rorn. 2. lib. z. deciſ.4. n. 63. Hier. de Mont. ũ. 7.18. 53.6 2.66. finium regund. Pane eun tr. de fama c. 8. n. 8..
Lid ſier biet, ert
onolilin rjmnck Nam elbeostatu datiſpesabig ror mmumi raantqt.atere d6 la vent. runtecitſane hethufbor unn u.. It macconatus
1 p
tibegſerdoru dit esar,h anm3. wier durclii nequ ni u. din aci, ad einuuetſo, uürtamabiſ Dtandge delchjun ten none, au dardfondan aü ſigidẽſo au mutesren meapriuign themttioxun dua a comita uc ſezium uptn L. 6 adin ren Kapinperii ayteinm, ſec nnOrchet
denes Muau hli Kanodilid henaloinn

au Arin c A
arand höüeaa
aen dern Miruſ 4nna SJaeu... ulaa maoſtro urg al an
un fals ctcunl aun imni 2 L Ss 1 asb 1
1nabSn wu nagaſt
1.Guaaß„unijtatn
dlocum enbd whhae
5 fnzuban 4
1.ncp ul Ker Gulain eritam Kon n kni
acicet larer r xr 4
a. Ondt rlnehf
1
Uade deirſ en utamn
!
4 Maan, G nuulf 1 Pun er 14. umh ſat⸗
2 drulſit
IrT, 3 böen n 1 r us hwir rauuu 4 annien 2
De cauſis Exemptionum Imperit. CONCLFSIO XXVIII.
1105 Quid ſi ergo iſta concurrant ut feudum habens à Principe iniſto ſi-
mulhabitet, eritne neceſſario imperio exemptus judicandus:
Operoſiſſima hæc quæſtio eſt& cum plurium familiarium præluſtrium ſalu- zcconjuncta. Nam in diverſis comitiis ſudarunt Principes, ut Comites, Barones, a- loſe liberos ſtarus diſcingerenr, abje ctiſſimæq; ſubje ctionis nævo notarent, co quod ditiones ab ipſis in feudum recognoſcerentur. Cui acriter contradictum, nec acbittor ſummum imperii Caput permiſſurum, ut maſculi hi lacerti e corpore ſuo demerantut. Intereſt enim Reip. ut dignitas ordinum familiarum que ſalva ſiet;!.r. ſed eor ſi ffe de vent. inſp. Fabius de Anna conſ. z 9. /. 18. A Fab. 1. C tit. 3. defin. 30. u. 10. Teſtatum fecit ſane imperator, daß je May. der Graffen Beſchwerung halben/ ſo ſiejetzt vnd auff vorigem Reichsrag vorbracht/ oder noch haben/ handlen woͤlle/ R.
anno 1524.§. Item als etwan Tenratumq; id pluribus diætis, ſed fruſtra, dum Optimos conatus væcors ambitio abrupit. Quid ergo juris præſumendum ſit, bre- ſi& libero verborum compeudio pandam. Non autem diſſeram de renentinis. co- mitibus, qurkeri, hodie, aur nuꝑeloadflatu facti, ques itidem excipit imperator. R. A anno 48.§. wiewol auch in der risgerungs. nec de his qui regalibus majoribus noninveſtiti, neque in matriculam redacti, Matu h. Steph. 2 p. i. c. 7. n. 116. Ruland. de ummiſſ. p. z. lib J. c. 4. n. 29. ſed qui ſummo hactenus penes ſuos imperio gaviſi, ad comitia coacti, ad Circulos accerſiti, breviter in ſuo tantum auſi ſunt quantum
Caſar in univerſo; ſicuti ex Caſtrenſ. Curt. Alex. Crav. Ruin Brun. Obrechto, Gailio,
Valle, Scradero, aliiſq; docet, Sixt. 1. regal. c. 5, n. 121. utpote quorum nonminnsregia,
quam Ducum digartas ſit, teſte eodem Sixt. I. c. 4.. 53. Pacian. de probat. 2. C.3 6. num. 1. Knich. c. I. de jur territ. n 33. Chopp. ad l. Andium Pruem. conſ.⁊ 7. n. 142. lib. I. Are ne
abeam, ratione, autorirate, exem plis probabo, neq; clientelare ſacramentum nec
ſerrientem fundum quicquam poſſe decerpere perſonarum dignitati. Si n. ſonum
ſolum, ſi originẽ ſolam CoMrruu rumino, recto me iturum pede cerno. In imperii
notitia Comites rerii privatarii, comites ſucri palatii, ſacri patrimonii, ſacraru largiti- mi, comites principis,&c. legimus: Nullũ hic pro Duce inferiore ſatellitiũ: nullũ pro principe medioxumo ſetvitiũ aut famulatus: unius ſolius Auguſtæ domus fulgens i- ſa Pompa, comitatus, caterva eſt. Decomirum vero origine qui plura videre amat, videat Euſebium lib. 4 de vit. Conſtant. Vivem ad. Aug. de civ. Dei c. 6. Chriſt. Coler. inparerg. c. ⁊7. Legium 2. reip. Rom. c. 1I. Freher. de orig. Pal c...& ⁊. Leop. 4 Dick in Oe- con. tit. de act. in rem præjud. Pancirolum in Notit.&t. Ratio igitur univerſalis hæc L- ſto. Status imperii non feudariæ poſſeſſionis dignitas, ſed perſonæ celſitudo eſt: nõ glebæ precium, ſed ſummi principis præmium: quem ſc. ſedere dignatus eſt in co- mitiorum Orcheſtra: der Stimm vnd ſtandt in Reichsverſamlungen hat. R. A. anno 48.§. wann auch. Communis Dd. regula eſt, quod dignitas iſta non rei; ſed perſonæ adhæreat, Frid. lib. 1, de proceſſ.c. 19. n.1 1. Knich. de jur. territ. c. 1.n. ⁊ 21. Smph. in prajud. cam. fol. 32 5. ſ plendorq; provinciæ ex hominis dignitate, non di gnitas ho- minis ex provincia oriatur: Matt. Steph. lib. z. juri/d,ꝓ. 1. c. 6. nu. 31. G. ſ7. ubi quoad eceleſiaſticos hoc limitat cauſa mihi ignota: quo Gallorũ formula alludit, què la per- ſonne annobiliſt la choſe; Maſuerius in pract tit. de taliis, n. 9. Briſſon. in Baſilic. lib. 6. tit. 13. ars. 1. Molin. conſuet. Pariſ.§.. gl.·. Verb.lefief.n. 63. Chaſſ. in conſult. Burg. ult- de 4 Nnnnnnn 3 droidts

1206 Tachariæ Vietoris Quæſt. ſtatus droidts appart gens marie Hart. 19:1/ 17. Vaſallum a. eſſe non eſt ſtatus perſonæ, ſed patrimonii qu alitas, poſt Bald. Laſ. l. ſæpe. n. 8 ff. de re jud. e uſq; obli gatio(licet præ- ſtationes quaſdam perſonales producat) realis, non perſonalis cenietur, eleganter Manrtiea lib. 23. de tacit. conwent..3.n. 69. Chop. lib. I. Ae mor. Pariſ t.2.: n a. in marg. Ec- cur enim alias comites iſti vaſalli non adiguntur ad duplex juramentum: alterum ob rem feu dalẽ(uti moris, alterum ob perſonæ ſubjectionem, ſi qua ſabjectio eſſer: ex Roſent. c. 6 concl. 35:n. 7. Correferens in cauſ. 4. mandari, O. cent. B. incid. Submiſ ſum in punclo paritionis. n. 91. Bidenb. qJ. nobil. 1. n. 6. ex Io. Ferr. Mont. de uſib feud lib. 6.c.J. J. quod juſiur. Vere igitur cõcludo, nullũ hinc obſequiũ contra perſonæ imme- diatam imperii ſubjectionem effici poſle. Vel enim ratione regalium& ſummæ ju- riſdictionis, vel quod in diſtrictu habitent, vel quod vaſalli ſint, ſubjecti dicentur. Nihil horum. Non rartione regalium, juriſdictinis, aut dignitatis: Hæc n. aur præ- ſcriptione ultta ſeculorum memoriam; aut Cælſarum beneficio Comites iſti habét, non hodie primulum vel heri, ſed veneranda longaq; ſerie majorum. A Cæſare co- mites im perii ab omni vetuſtate temporum agnoſcuntaur: in matricula ſignati repe riuntur, ad comitia coguntur, reliquiſque Principibus permixti, in lucc, noninan- gulo conſpiciuntur. Deinde: nec etiam quod habitent in diſtrictu principum: quia comitatus iſti rem per ſe, rem ſeparatam, rem principalem, certam provinciam, cer- tum territorium, certum diſtrictum, hiſtoriis Geographorum tabulis, fama, ſanctis limitibus, uſu, albo, ſtiloq; imperii conſtituunt: de quo ſupra in fin th. ⁊7⁷: adde Roſen- t hal. 5.6.78:/, 8.§. majore. quod per ampliationem locum quoq; habere dicunt pra- gmatici, ſicomitatus dacarui olim junctus per infeudationem poſtea ſepatetur& & dividarur, Bald. onſ. 18 3. lib. z. Cravet. conſ. 40 1. Cabedo p. 2. deciſ. 10 ‧n. 2. idq; ſepa-
rationis jus non ſolum inveſtitura, ſed etiam præſcriptione acquiri& approbari,
.
Cravett. ibi n. 18. Deniq; nec ratione feudi, quaſi fundo feudali inhæreret ſubje⸗ ctio: partim quia vaſallagium ſubditum non architectatur;, ſicuti ſupra fuſiſſime concl ⁊2. partim quia notiſſimi juris eſt, dominum vaſallo, prælertim inluſtti, feu- dum ejuſq; connexa, juriſdictiones, regalia, non cumulative ſed privative conce- dere conſdeſſe: c imperialem.§. fin. de proh l. Menoch. 2. præſ. 18. n.. Marta de juriſa 4. caſu 190: Curt. de feud. p.1. q. 6. Bidenb q⁷. nob. 8. Dan. Moller. 4 ſemeſt. 46 ,1 10. Co- ler. de proc exec. p. z. c. 1.n. 141. H. Piſtor. q 45.2. 1. Roſenth. 5. c.j. Schrad de feud. 10 †2 n. I. Roland à Valle conſ. 48.& ʒ0. vol. z. conſ. ⁊1. n. 10. vol 4. Decian. couſ.j. Cravet. conſ 411. n. 18. Berous con. 4 7./ 8. lib I. Gratus conſ. 90.y/. 86. Surd. conſ. 1. nu. 6. 60. vol. 2. Curt. jun. conſ. z. n.. Curt ſen conſ.7 4. dub. 3. Cacher. deci„29. n. 8. Leciſ. 74.n. 2 4 Gram mat. deciſ.3 O. n. 11. Teſſaurus deciſ. 132 1in. z.& ibi ſubiecto reſp pro dif waſ. n. 1. eoõr. Gal- lorum hinc ſatum veriverbium: Quand le vaſſal veille, le Seigneur dert: Vivenee 8 vigilante vaſallo dominus obdormiſcit: ira ut dominus directus non habeat ampli- us facultatem exercendæ juriſd ionis in terra infeudata, Pet. Ant. Petra dejur.. c. 8. /. Gr. ex Pancirol. conſ. 185. Biretra conſ. 38. Marcabr ab Anguil conſ. 13. num. 125.
E conſ. 165. n. 6. nec vim diſponendi de rebus vaſalli, per c.un de feud. dat. in vic. leg.
69. lib. 2. Nattd
commiſſ. Menoch. cent. ⁊. arbit. c. ⁊ 00.& 3 præſ. 102 /. 16. Brunus conſ. I in ius vocandi,
conſ. 487. 580. Ajflict deciſ. z9⁰. Fr. Marc. deci. 91. n. 5. dequciis laruendi, Marra de juriſdi P p. 4. caſ. 190.n. 6. Colerus de proceſſ. 12.K.I.7.135 Rol. à'alle conſ. 48 7. 22. vol. z. conſ z1. conſ. 63. num. 7. vol. 4. Weſemb. conſo·. num.]) Curt. jun. conſ. ⁊.n. 1. Nevidan. conſ 61n. 1z. Brun. conſ.3. 27. zeneherinne, 9—
8 Dant 2 vials luſ weromlnter ne Chupjin. geteriitatii iuu.gg. Monte⸗ glellohe 76.427.Pe 4417. Gſen Aadationem aiatem ge 117107 8 ſege) liſden ichgaueu lün conſtet. dauſu on.I. Naſon y 6.2.N mmae jun g. anet& ſpec inveltie a. Valallu M.Harm:t duet; Soun n 4.Cathe malem ga anque(ua utm i. fſilmi qui lmanere dlbo. 24. den leryti⸗ tttiam ili uleadaute neſcs admit eoncl. ſahl vol-. N Nälichatgi diaatout tes lan lli, gui nadel Ba dunt Bang
aao 4

4
1n Fül 84* 1s n.
Manh
s,. 1 4
12 ,h, zr dehd
an ne 14 1 Vämnr
1 tatar 10 e. Wk.
et i So ſamn
Aiun a läha
fenerr 221100:, gen. 12 vn ann.
e düerisGec a ägult utumt:à firalhe nninnonen d er üaup. janctu eruß aalnfebrat rr an 4010. adatat 9
81 dädent ütm n n Se Fugiſſe R doninen Ta res
cgalia. d0 a rektrnuntie „0 Unr3 e Mmpt
„.
— 11I end 5 11.2011 4 n inuan
tßa
m1l2h? 2 lunsen
„4Abe Aaim
6 1u 4 — 1 Cuhr- au.
— —
Parmg Er nantm.
unn ea riach 3e mi
„Kletim yr⸗ u
. lm;
Ttch aaß,
b De cauſis Exemptionum Im perii. 1207 rn. Paneirol conſ. 83. Teſſuurus deciſ. 132. Nec ullus heic prærentiemtocusrit,
Cardinalis Tuſchus concl. 36.5½7.. 3. Surdus conſ. 56./. 20. quippe cum omnium do-
minorum interſit, cognitionis gradu ſerieque non privari: de quo fuſe& ſubtiliter
Renat. Choppinus lib. I.de l. Andium c. 5. /. 10. Parts. de Put. rubr. de exc. Baron. cap. z. Hincterritorii violationem vocant,& peccatum mortale, Axewedo lib. 8. conſtitut.
Hiß.tit. 13. leg. 13. /. 6. ex Navar. conſ.i. cum gravi animarum periculo conjunctum, Hier. Q Monte defin c. 7. n. 2 ex Fab. C& Zab. fl Princeps in comitis, juriſdictionem uſu &poſſeſſione quæſitam habentis, territorio imperium exercere moliatur, Gail. 1. Je pec. 16.. 27. Petra de ſideicom. q. 3./. 596. Corneus conſ. 159. vol. z. late Knich. de jur. ter.
2
94.2.2 7. G Q½2. Quod certo cerrius eſt in Principe ſub infeudanre, quia per ſib Q
infendationem omnia ea transfert,& abdicat quæ à Cæſare 2T. Lufupe. S
tiotitatem iſam, præcip Eerſonæ illuſtri conferarur: norerur elegan. Pruckman. unſ. 27 1m. 20. 72. 116. 1. MarkaA al-la2.. 5. Kario: quoniam infeudatio eadem pror- ſuslege, iiſdem prorſus ꝑactis fir aua infeudatio ipſa, in aller! Reich gangen⸗ Gotof. Antau. diſp. feud. 7. ‧heſ. 4. lit. b. Clarus§. feudum. q. 32 num. 4. Molin. conſuet. Par.§. 35.. 18. Sixtin. I. c. 4.§.)7. 18. Roſent h. c.9 c. 44. Claud. Cantiunc. incuſu con. I..poſtea.&. cæterum H Liſtar. a·4 4 4‧n. 4. Mxal.KVult. L. ECII. nl. Iaſon. conſ. 23 5 tom. 2. Pariſ. conſ. 23. num. 4. Vol. I. Cacher. conſ.38 num. 37. Quecrs unſ, 2. 2: Weſemb. Cgul. 73:n. 53. G. Papa deciſ. 16 2. cujus clauſulæ quæ vis ſit, vide Pe- namde jur. c. 22. num. 102. Afflict. ad conſt. Neap. 7. 21. col. 2. Facit huc quæ ele- aater& ſpeciatim diduxit Claugius- Cantiuaenla cauſ. i. a. 13. dum ait: Dominus fui in veſtiendo vaſallum retinet civilem poſſeſſionem, clientique naturalem tri- buit: Vaſallus ſte iterum ſubinfeudans nullam ꝑenitus poſſeſſionem reſervat:(ad- dH. Harm. tit. de E.4. O.48.) Non civilem& directam; hanc enim Cæſar infeudans tetinet; Socinus ad l. l. u. 160. f de aeq. poſſ. Rol. à Val. conſ. 8 59. 83. Vol 4. Weſemb conſ. 2 num. 34. Cacher. conſ. 2 7. num. 13. Meicſa. tomre-kubAeesſ. 6. num. 70. nec utilem aut naturalem, quia conſtituendo ſubvaſallum tranſmover in eum utile dominium, i- plamque(quam ſolam habuit) naturalem pofleſſionem: Roſenth. de F. c. 1. concluſ. 6. H. Harem tit. 5 4.obſer v. 1z. Curt. jun. conſ. 17 5. /. 23. G. Papa dec. 304. Ea propter re- ceptiſſimi quique JCti veraciter retulere, u iqni ſtigiu ilis do- minii manere pen infeudantem. Vultejus 1. F. cap. II. num. 84. Roſenthal. cap. 8- tonel. 60. Zaſ. ad l. ſi quis vi.§. differentia num. 24 ff. de acq.& am. poſſ. videl. fideli- iatem, ſervitia vaſalli, ſpem ſuccedendi, H. Har:. A tit. 54. 0. 3 8.2. 3. ſupra concluſ. 23. lude etiam uſu imperii cogaitiones aut appellationes non diriguntur ad vaſallum ſubinfeudantem: rum ob ſubvaſalli dignitatem, tum quod ei velut mandarario. o- mne jus adminiſtrandæ juſtitiæ tacits ceſſum ſit, velur hoc ner vosè explicuit Roſenth. cap.j. concl. ſ.num. 16.17. ubi cauſas feudales excipit. num. 18. ſupra concl. z à. adde Pariſ-
conſ.8. Vol. 1. Nattam conſ-4 08.n. 7. aliosq; in Biden b. 77. n0b. 9. Martam p. 4. caſ. 199. n.
4. T. Michaelis de jurisd. concl. 140. His ſimilibuſq; argumentis impulſi Prudentos noſtri, autoritate ſua reſponderunt; Comites, alioſve ſtatus libe ros. in ipſo feudo Larem fventes ſtatus liberos& immediatus imperii fuiſſe, eſſe: fore. Verba p eſtanticueni la ſix ICti, quique ſolus omnium mihi vice eſſe ſolet, Regneri Sixtini hæc ſunt. Sa Comes vel Baro, ur ſecurior eſſet, aliamve ob cauſam, ab aliquo principe inferiori Comi- tatu aut Baronati ſuum recognorit in feudum, hoc etiam caſu priori dignitas retinetur, ut quà à ſolo ſummo principe nacʒus eſt: lib. J. reg. c. 4./⁷ 19 ·(& poſt:) Vemaaman 57

—
1103 Zachariæ Vietoris Quęſt. Status
hujuſmodi prædictas feudationes& ſub infeudatienes non derogatur dignitati regalium, G jurib. regalibus Comitum vel Baronum imperii; ſic etiam libertatem, qua imperio
zmmnediard ſubjecti,& ſtatus imperii ſunt, non amittunt, nes domini feudalis juru-
dictioni ſub jiciuntur; sum omnino diverſa ſint juriſdiclio ordinaria e& feudalis: urqu⸗ maxime velint, non tumen poſſunt per hujusmodi tecognitionem feudalem perſonam ſuam aut bona imperio immediate ſubjecta ecimere. d. c. 4.§. 67. 68. Conſonat vir di- ligentiſſimus Matt. Steph. lib.. juriſd. p.. ‧7. n. 229. In Romano(inquit) imperis ſunt, qui ratione fendi tam regalis quam non regalis, principi juramentum preſtant: at ratione perſonæ ſuæ omnino liberi& neminem prater imperatorem recognoſcunt conſti- tutionibusq imperii, aque ut alii immediate imperio ſubjecti, tenentur. Conſonat An- dreas Knichen ſupremæj uriſdictionis alioquin(adfectus humanos ſegrego) rindex acerrimus, in Epopſi n. 141 ex p. z. de veſt. pact. c. 5. n. 13 8. Nobiles(infit) Rheni, Sus⸗
via, Franconis, imperatoris ſolummodo ſubditi ſunt: principibus vero, à quibus feuda
recognoſcunt, juramentum fidelitatis rei feudalitia exhibent. Conſonat Henr Roſen. thal interpres feudalium conſuetudinum celeberrimus, ſcriptorumque noſtri ævi in eo genere princeps, c. 5. concl. 78. n. 9. 10.& c. 5. q. 5. itemq́; q. 69. lit. H cirea finem. In mille Germaniæ locis(ait) videre licet, quod nobiles& eomites vaſalliprincitum etis ratione feudorum quæ as electoribus aliisq; principibus tenent, immodiate ſubſint impe- ratori& imperio, nec domini feudorum ullam in eos juriſdictionem exerceant: andem- que concludir, conſtirutionesprivilegiatas, etiam reſpeclu horum feudosrum, licet va- ſalli in iis habitent, competere ex ſtilo camera, modo aliunde vaſalli iſti ſint immediati;
vel ſalter in q. poſſeſſione exemptionus. Illuſtriora adſunt doctorum argumenta&te-
ſtimonia, quæ premere juvat, promere non vacat in ſubitanea hac thematũ thap- ſodia. Quid n. minoribus ſuffagiis his opus, cumranlactio Cadanica anno- ſub Carolo V.AEardinandoe Regerabelecdolibus& principibus confirmata, per-
ſonæ al
rfaudi ſaburra preſſam jubeat eſſe ſartam tectamq;, Daß die Hertzogen von W. ſo offt ſich der fall begibt/ ſelchs von dem Hauſe Oeſterꝛeich als zu Affterlehn z'rempfahen ſchuldig ſeyn: doch dem H. Reich ſeige Gerechtigkeit auch dem von W ſein Standt vnd Stiſſ im Reich/ wie er ſolche zuven ge abt aß
gemelt:m H ertzogthumb in allweg vorbehalten. Extat in Goldaſse part I. der Reichs⸗ mperio
4
5
ſatzungen fol 2711§. 19 Objecerint: Imperii ediclis promulgatum ut bona ab: habeant, quiſtatus eſſe volent? quanam autem iſtis Primo, non eſt neceſfarium: ſta- tus enim imperii& territorii jura valide diſtincta ſunt, Knich. in Velitat. 2pol. nu. 13. 120. ſubjectioque immediata ſine territorii jure ſubſiſtere poteſt- Knich. in ead. ve- lit. nu. 14. 15.110. 131. Appello infniſos comites, innumerosimperii nobiles, civi- tates ferme omnes liberas; qui imperi feudis exuti; accurare tramen, ve qua hel⸗ ſonarum libertati fraus frauſa ſiet, animadvertunt. Exennpla ey prejudicia in vo⸗ to Correferentis,(Submiſſum) num III. inter dociſ. à Suanem. 1olloctas pagin. 194: 195. Deinde, regia ab imperio habent, quod vel ſolas regalium ſonus docebit: ex quibus honor longe amplior, proventus etiam uberior, quam ex aſperis& aviis multorum vicorum dumetis: A7 incorporalia ea dixerint ey dere ſuſpenſa: vel, ut Franci, Sans terre& ſans domaine: Perinde eſt: cum vel minima-Oæſaris Imperiive benignitas,& gratioſa conceſſio, imo inveterata po eſſio, fufficiant ſtatus imperii conſtituendo: quod mille comitum(ſupra dixi,) quod urbi.
— 24 3. 2..„— a* um imperii, quod immediatorum nobiliorum libertas ac autoritas comh'ohas
ot, Perge dunnt: F biſollen u4. lkciat inal imznnite nwffterio; lo diiun ſay S P'er nu gcaligern bfulianam dsus iipe bolbviſtud culorum te eudum, eſte ühonores! s controye liatameal germanie r em? cumc ſetiar o önter dar us, non dad tettic tofferuntl
lr
gſectiouiis, aum ab alio mperato iſem/get Alum pynt deih Bofel 1199 Int oalum tnere 1 aeſttis cc
uetnyleni, Sjcd ſatu
dlen wani Aeum cg uſ diyeter

— 1 Ltere aa 1.„nanage dah ae 94 Hſa 4 5 ana s wenaa 1.. Küls nel 6 n 3 laagei maum ceieden i †
eune na de lſimee
p
2 3 8 4 a UUlottior d r rnnn
SAsopes cid er deuan
ee
areſin ju+ 5 mr un
ſal degöt ſeit Se teiüt ion dechd Qihlündt c dSnimach er üiget untt am † S ünulte a enual er 3“ 8 4 r. doekrrebl. 2rr nk. er ee f da*7 Auniu glh
4
* Seomes Dr.
3½ ſ
anel re M 7n
imadferrt 1 en
2 Mau ehehe
44 1 mlas
b 2 I mmun
dent, E ſ 6 „— k, obal 1 Hrenes vugm un le nlch, zerllo, M„eall 1 üi,
allle 8 anoras.
kenan
e 3
4 Ir 1 1 e y un. Irn ere Kartman
. i wrerlGhe
D. Zachariæ Vietoris. 1209
bunt, Pergent. Eceur ergo ad tributa Imperii adigantur, qua velut reale onus territoris adbarent? Forſan nec id deeſt, non A E Imperio quidem, immediatè: suß eo tamen: Sie ſollen Guͤter ohne Mittel/ von oder vnter/ oder in dem Reich haben: R. A. 2n70 48.§. Wiewol auch in der Ringerungs:&aber der Graffen: alterutrum ſufficiat in alternativis, juxta reguiam Eberhard in top. loc. 108. nu. 8. Nec eadem eſſe obgannire quis poterit, quia in orarione principis ne apex quidẽ ſuperfluus, aut N- nemyſterio poſitus eſſe perl. 1 uodmerus cauſ.& i igl. Crav. sonſ. 68 5. 7. ⁶9 8z. n. ſo diſiunctivaq́; vox in accurata Oratione non niſt inter diverſa ſeri ſolet, l 124.
Fdey. S. Eberhard. loc. 109. nu. 13. Denaiſ. in aaſert jurisd. cam pag. 19 7. ubi vir politiſſi-
mus Scaligerum ci:at lib. 11 d. c l..c. 170. Quocirca in re tam plananon cum Domi- tio ulianum, ſed infantem vix fantem conſulamus, qui ſtatim aliud A imperio, a- liud sus imperio, aliud Tx Imperio immediaté eſſe profitebitur: illud cauſam poſſeſ- Lonis, iſtud ſubjectionem, hoc ſitum depingit. Quæ cum ita, mittamus rationes&
oculorum teſtimoniis agamus. Comitatus M. ab Imperio non fuit, ſed Burgundi
feudum, teſte Oliverio Marchiano lib. 1 comm. c. 1 3. qua tamen ſub Imperio eſt, Impe- ri honores fert, illudq́; activé& paſſivèé agnoſcit: nec quiſquam Comiti incolæ ſta- tus controverſiam intentavit. Diſtrictum B. non Imperatorſed Bohemus confert: quia tamen ſub Imperio, maxumis Imperii regalibus præfulgert. Idem de V. conttat, Germaniæ viſcera non intro: oram ſoluùm vaſis cum vulpecula lambo: quo enim irem? cum omnes omninô principes, nullo dempto, collectis Imperii prægraven-
0 1 2 ⸗.47 1 tur, ſetiam ob glebas feudales, quas ab aliis ducibus habent, ſolt a- te, vnter dem. Keich/ ſuæ unt. Temeraria forſan hactenus dicta, ſed tamen vera: ſin
minus,(non enim eſffugio hoc opus) ſalvis cauſæ vexillis deleo& interpungo. Ve- nioad tertium probationis fundamentum, ubiexemplis batuendum. In quo limi- neofferunt ſe plurimi principes& reges Pontificis Rom. fiduciarii, ſine ullo ſenſu ſubjectionis, niſi quem pietatis error volentibus rarenter extorquet. Etſi enim re- gnum ab alio in feudum tenent, nihiloſecius in ipſo feudo ea poffunt, quæ in Impe- tio Imperator: diſerte& exert? Weſenb. in parat. C. de El. n. 3. ex Corſet. Ae por. reg. 7. 4 5. Chaſſ.conſuet. Burg. in pr. verb. ducum, n. 2 adae Petram dejur. quaſ.c. 1 5./. 101. Apulia feudum pontificis eſt; Scaccia de appell. q. 7. uu. 76. Rex ramen iſtius& in iſta, Monar- cha eſt Borell de rompromiſſ§3 gl. 1. n. 46. Idem de Neapoli ſua D. Marta, p. 4. de jurisd. caſ. 199. In terminis fimilibus concludit Cravetta, Sereniſſimum Ferrariæ ducem Alphonſum poteſtatis plenitudine& ſuperioritate gaudere, quam vis feudararius Cameræ Apoſtolicæ ſit: conſ 98 3 perotum. Docete jam argutuli, ſultis, num in to- picis veſtris compatibilia ſint, Vaſallum in feudo omnia poſſe, monarcham eſſe, poteſtati gLaudere pleni: udine,&s ſubditum eſſe? In Imperio noſtrollluſtriſſimus Dux Wirten- bergicus ſtatus Imperii erat, nemine oblatrante, quamvis Sueviam ſuam incoleret ut Auſtriæ aſallis: Cujcs cauſam eo originem vide in Cruſio p.3 annal Suev. lib.10:c. 9. G lib. 1 1.c. 9 Slaid.-b. 9 Quertam kan.K. ⁵ꝙ 7. Alciat lib. 3. reſp.. ſeu conſ. 45 I. Beroium eenſ.76. Acta O. contra B. fol. 1 13. anno demum 94. priſtino capite acceſſit, Kæic, e. ⁊ de veſt ad. Ln. 29 3. Obruerer exemplorum multitudine, ſiper minora ſubſellia va- garer. Aulmnéê proloqui: Si feudalis incolatus ſubjectionem argueret, ne electoris quidem maximi(hiſtoricé ſolum exhiſtoricis narro)libertas inconcuſſa foret. Utut ſit, cum cauſa nondum definies, gaudeant, quiin q. poſſeſſione libertatis ſu nt, quo- niam inveterata iſta poſſeſſio loco pacti, loco caufæ juſtæ, loco con venrionis, loco
OeooOoOo0 privi-
*— —ᷓᷓᷓᷓᷓᷓᷓ—

1210 De cauſis exemprionum Imperii, privilegii, loco veriratis, loco tituli, loco juris pleniſſimi eſt: ſupra concl. 17. Ad pe- ritorium ubi ventum, quid judicem ulterius remoretur, non video: quominus per- ſonarum qualitas, ſitus territorii, vetuſtus ſplendor familiæ, autoritas matricula- rum ad unam omnium, dicta, facta, geſta publica, ſtilus Cæſaris, fama, vox, opinio totius territorii, ipſi denique comitiorum parietes& Circulorum oculi pro lege
habeamus!
CoxcL=usie XXIX.
Quid ſi ſtatus Imperii præſtet homagium reale pro bonis in alte- rius principis regione ſitis, illorumnè reſpectu ſubditus& Imperio ex- emptus erit?
Jure publico triplicem nexum invenio, quo quis alteri devinctus. Primus ſubditum proprié tangit, qui ratione territorii& domicilii domino obſtringitur. Erhic nodorum maximus, quoniam in perſonas ac capita Imperium habet. Altero, vaſallus domino, cui fidelitas juratur, quamdiu res feudalis ab ipſo detin ebirur. Is mixtus dici poreſt, ſiquidem perſonam quodammodo afficit, quod miniſteria, quæ patrono deber, realis tamen magis quam perſonalis, ut ſupra. Tertius, qui pure realis, ratione fundorum fit, ac cenſus annuatim ex prædiis pendendi Hic mini- mus, quia perſonam planè non tangit; ſolius poſſeſſionis munus eſt, velut appelle- tur, I. n.§. 2 5 de mun.& honor vide terſiſſimum] Ctorum Renai. Choppin libr. z. dell. Andlum, c. 1,†. 1-t. 1 nu. 3. Ultima hæc ſpecies, theſin præſentem occurat: quæ cujus ſit pretii, ſubſequens regulis ſuggeret: Sola bonorum poſſeſſio ſubaitum confacit, L. libertaes,. ſolu, Fadmunit. Vult. 1. F. c. 6. nu. Jac. de S. Georg. verb. ui quidem, num. 9. Cra vett. conſ. ⁊01.9 12 u.1. Cujac. conſz Caſtr. conſ. 89.1n. 2.D0! 2. Rol. à Vall. conſ.t. n. 3 0. Vol 3. Met/ner tom. 2. lib. 1, dec. 6. /. S 8. Tileman de Bening ſynt. 2. dec. 3 vol. nu. 61. A4. O. contra B fol. 1 13 Rol. à Vall de luoro dotis, qu. 1 15. nu. 9. Primô, quia Res ſeu bona, ut acceſſorium, ſequuntur naturam perſonarum, infra conel ſeq. eaque com- munis, ram apud Pontificii quam civilis juris ſeriptores, opinio eſt, teſte Franciſc. de Clapperius in cont cauſ. fſcal c. 27.7. 31n. 2. 3. Deinde, quia quis quo loco haber bo- na, neq; originalis neq́; incola ſæpe eſt: I. 4. C. Ae incolis, H. Hartm lib. 2- tit. 52 ⁸ J. Cujac. 14 05/,12. Veruntamen cum præſtatio homagii ſubditum reddat, infra concl. 36. uſusq; ferat alicubi gentium, ut bonorum poſſeſſores etiam forenſes juramen- um præſtent, Jac. de S. Georg. in Verb. qui ita in veſt. n 9. ult. 1. F.e. 6. nu.] Veſ m. Leju- rej n. Maul. de homag: tit 1.17. 16. Crav. onſ 4 9 2 n. 11. non defuturi forſan ſunt, qui ſubjectionem hictenent. Attamen quo libertatem tueare diſtinctionem homagil, in Reale Perſonale,, oculis inconnexis intuerur, cum Chaſſ. in conſu. Bu'gir. des ſiefs. rub. 3.§ 4. Verb.& homag. n. 25. z. des mæins morts rub. 9.§18 Hoc forſan ſubditum facit, iſtud nequicquã. Etenim contractus ii ſtricti juris, odioſaq́; fervitus, néc prò- inde à bonorum ſubjectione realiq́; homagio ad ſubjectionem ſutela mutuanda; vide Paurm. lib. 2 jur iud. c. 8 n. 112.113.Experientia cernimus, etiam fubditos exeme Ptos, etiam perſonas eccleſiaſticas domino territorii in quo præ dia poſſident 2 juramentũ aſſecurationis compelſi, c. nimis de jurej. c. unid. verum, de ſtat. relig. in 6.
Jac. de Homag n. 1 3. 14. aliiq́; in Weſenb. æ. dejureſ. n. 5. excepta ſalvag; liberten hue
ſonæ ac ſtarus: ſicuri hocgraviter perpenſum in voto 4. Oiconita Bn. 39 4 4.4547: da
eluahen; lforum er 1pCubi j aufin ta luirbus di lnatus p
Ulte icpalibu vnubilat
Vicet ferimi A. 3O. vontna uper reſhone duentare, tibus pig raffen v) 1al.16. 5.4 ſatus enin hz 5. Sec 1ſcard. 4 ſHauuß: um 1,G4. zurratioae Reprobang diſick nun ntariart
„
dnltonis /5
A
duuus, ſätt nas, unid datusrein 5 Keteam Vheperſon natprem, 90 14h, M, it onig 1 6 1 4.4 dun qloac Rmngs lieconſet 1194, 94. z

Igno 11 XX rteromagin wumne uiſec Amneno gr ae ternoru K
1,uncmefe lrhem
an eronucca 4 2n Srimnode Ramenn
urjam im e peciet lein A e. Loladosema 5 64 αʃ◻ με ⁴ 6a Cahrun, 4urn u K uram perbar a
l4 uε*
8 — .douorun pelt
82. herlſut A 4u 4
mbeng
6
D. Zachariæ Vletoris 165 det. Suanem Bag.· 1.55.61 Ubi ſubtiliter homonymiam votis, Erbhuldigun Sexenterae. Adforum enim aſſignandum, non tam rei ſitæ ratioſactionis pure in rem rcie pen 12. 3. C. ubi in rem act.)q uã perſonæ qualitas attendi debet: Mar. Soc. in. ſane ſi Epiſe. n. 9. de for. comp. Mynſ.conſ 2 4:t. 1. in fin pulere Alciat. conſ. 2 4. /.. 13. lib. 8. Abſir ergo ut
illuſtribus dignitatibus emeriti ob cam peſtres aliquot ceſpires ad laqueos viliſſimi colonatus pertrahantur.
Coxorusio XX X.—
Ulterius. Si ſtatus Im perii Penates fixerit in bonis iſtiuſmodi mu- nicipalibus, habebiturnè ur ſubditus, an vero qualitas illuſtrior alteram obnubilabit? 3
Vicerat libertas auguſtiſſimi apud Nemetes prætorii calculo, donec viti inte-
gerrimi A. G. aliorumꝗ; ſententia reviſoria retuderetur: 2 7. Jun. anno 83 extat in a. dis O. contra B. itemꝗ, in Suanem. des pag. 97. Til. de benign. ſynt. 4. dec. 2. Vot. 6. pro qua
ußer repondit Petr. Weſemb. zonſil. 4 9 Jed ut hodiernum tacoéthes, pro amico, aus primo
aaventare. Rationes eorum præcipuæ hæ viſæ. Prima: Eadem perſona diverſis qua- ſitatibus prædita pro diverſis habetur, R. A. anno 48.§. nach dem auch/§ aber der Graffen von Tuͤbingen/ Gail de arreſt c. 6 Knichen de veſt. pacl. p. 2.c..num. 1 3 7. Ca- Vale. lib.. dec. 13 num. 13 EGilman. 1. 2.p 1. V. 3 1. num 5.& tom. 4.,†. 1.V. z0-um. 186. Status enim hominis dividuus eſt, diſtraction emq́; admittit, Daut dezeſtam n. 150.
ol.Iz z. Secunda:( Wlibert extra territorium ſuum cenſetur inſtar ſub diri, Aldaran. AMaſea, A. Ae ſtatut. interp. concluſ. s num. 5. alteriusvé priyati, quoad juriſdictionem,
I3 de offic. præſ. Acac. Enenkel. 3. depriv. cap. 1 9. num. 8. Knichen dejur territ cap. 4. num, 3 1. Gail. 1. P. P. cap. 16. uum 28. Tertia: Exemptus ratione loci certi non cen-
ſetut ratione alterius loci exemptus, cap. ex ore, de privil. cap. cum capell.&'. Quartò,
hocprobant exemplo CC. T. Gail. de arreſt. cap. 6. num. 16. CC. S Göden. conſil. 3 9. de ſuriſdict num. 7. DD. E.& P. conſulens in part. 2. ac. Bruno vic fol.98 Hæc argutiarum contrariarum ſylva: quam tam ſolide& perſpicué ſublucavit correferens in voto reviſtonis(Susmiſſam in punlo paritionis, 4, mand. O. contra B.) ut laternam Punicam eam putare poſſis. Nil ergo addam: reponam ſolum Kemeza totidem adverſa,
arbitrium æquiſſimo judici delaturus. Ridiculum enim foret& Panico terrore
tetrius, ſitotrerum judicatarum exemplis, tot annorum interſtitiis rata credita li-
. 4 5-.. · 8.,—. A. 4. bertas, unius jam Gailii numine ſine ulteriori luffragio ſubverteretur. Primô: Status reinon mutat conditionem perſonæ, l. unic. Cde impon. lucar. deſcript. nec afficit eam, quodlibertatem: gęymphorem. ¹. 3. prælud. fol. 120. ſed contra, muta-
tione perſonæ mutatur privilegium, qualitas, conditio, natura bonorum, I. per
euratorem 90. de acqu hæred. Martade jurisd p. 4 cent. I. caſ 1 1. nu. 29. G caſ. 12 5. u. 18. A h. Moditius,& princibum placita dubit. 6. num. 3.7. 8.9. Oldrad. conſ. 16 9:vum. 3. Natt. conſ. 160,1⁄2 10. Marcabr. ab Anguil. conſ. 40 1/. 5. Crav. conſ. 2 93 u. 10. Rol à Valle
caonſ.6 1.t. 4. Mod. Piſtor. conſ. 48. vol. z. Koppen dec. ½0. A. Faber. 5. Cttit. 9-def. 1 z. num. 4.
etiam quoad forum, Marta de juri A. 4 caſ. 25. nu. 19. Pars enim favorabilis attra- hit minus favorabi lem Joſ. Ludouic dec. Lucen] 26. nu. 22.& dignius minus dignum, . 1 de conſecr. ecel. vel altar. in 6. Jaſ. in Lduo jud au 17. de re jnd. Coff de—& ra- 14 7,94: nu.; majusque lumen minus obfuſcat, Alcacius Enenkel. libr. ⁊. de pra vil. c. 5.
Oo00000 2 nun.

*.
——
1212 De cauſis exemptionum Imperii,
nu. 20. Perſonæ verò digniores rebus aut ullis forrunæ bonis, lin pecudum, ffde uſu- ris, l ſancimus, C. de SS. eccl. gl in§. fin. ſfde jure N. G.& C. Hieron. Mont deſinib c. 71.n.1. Ruland. de commiſſ.p. 2 lb. 5.c. 4.2. 31. Vincent. de Auna in rep. conſt terminum vita, n.. Capic. dec. 162:. 3. Fas ergo, ut ſtatus nobilior trahat ad ſeignobiliorem, Bald. in!.a. C. communia, de legat fundiq́; qualitas& privilegium à perſonis menſuretut, Marta d. loc. nu.3 8. nec earum dignitas per maximam bonorum partem obfuſcetur, Publis. in conſuet. Auvern. tit. ⁊7 art. 1 n. 1. n. 1. Ruland.. commiſſ. part. 2.7. 4./. 31. Hinc re- gula: Si expluribus qualitatibus reſultare poteſt diverſus effectus, dignior potiorq́; qualitas attendenda: Sebaſt Sapia ad l.imperium,n. Ffde jurisd. jaſ. conſ.74. v. auinto, lib. z. Quo clypeo mori]Judices terræ Auguſtiſſimi proceſſus decreverunt ex conſti- tutionibus Imperii, non attenta exceptione ſubjectionis bonorum, Gail de pignor. c. 15.8. 10. 1.0. 8. nu. 9. Mynſing. 2. 0. 10. modo conſtiterit perſonas aliundeſtatus immediatos fuiſſe: ſicut ultra 30 præjudicia reperies in Meichſnero tom. 1. dec. 32. nu.l. Gilm. tom. 3. dec. fol. 1⁊ 0. 260. Mynſ. 1.0.11&☛ 3 0. 21 Roſenth. de feud. c. 5.eonſ. 69. 78. Guil. Scip· lib. i. dec. rot. Spir. 156. Svanem. dec. 6. n. 9.p. 79. 81. G aureo voro,(Submiſſum) n. 105. ibid. pag. 183 Etenim arreſtatio fit in ſolis fructibus, in rebus ſolis mobilibus: hæ autem nemini ſubſunt nec mediatè, nec immediaté, quia omnihora mobiles: ad in vidiam acutiſſime Correferens in vot. re viſ.(Submiſſum)a. 104 in Svanem. pεᷣ79. Quocirca cum conſtitutiones iſtæ Imperii perſonarum intuitu factæ ſint, Springerus de pac. relig. o. 0 ꝓag. 11 5. quis tàm pertinax, qui ex cauſa ea finali omnes has diſpo- ſitiones regendas, declarandas, extendendas odiosé obſtrepat& obclangat? per!. cum ejuad. S. interdum, de adil. edict. Amed tr. de ſyndic. n.1. Eberhin top. loc. 131. Decian. conſ. 41. u. 22. Vol. 2. SGuNDO-Rex, Princepsaliusvé Imperii heros ubicumq; eſt, ra- tione perſonæ ſuæ Princeps eſt, non ſubditus; etiamfi in alieno ſolo, vide de hoc Oogęnxq Aæso εαo inimitabilem diſcurſum lib. 2. des derniers troubles de Frante circa fin. Potus viris& virib. exutus, in hoſtico ſolo, in victoris ſolio, regie tamen tractari 9- rabat,&(nam æquum)exorabat. Invictus virtute, non fato, patrum annis Saxo(eu- jus fortitu dinẽ raro æxemplo admiratur homo Iralus Scipio Amiratu⸗ lib. 1 2. diſc. jintet hoſtium manus modo tamen Principe digno accipi tantü non jubebat. Exempla 19 hiſtoria omnigræca& larina? Quo iſta: Documẽto ſcil. politicis ſunt, in omni foro, in omni fortuna, perſonam& dignitatem ſtatus lluſtris perennare. Cottidie experi- mur, principes Imperii tranſeuntes per diverſæ confeſſionis territoria, religionis exercitio pro ſuo comiratu libere uti frui: quia millies dictum) beneficia Imperi perſonæ, non territorii reſpectu rogata ſunt, Springer.. 7. 10 pag. 115. TIRTIo: Pri⸗ vilegia exemptionesq́; ſtatuum fruſtra capellæ comparant: locis enim nonadfixa: nec patrim onio, ſed perſonis innexa& innata: Fridersa⸗ Mind. lib. 1 preceſſ extr. 6.19. nu. 1 1. Til de Benign ſyut. 4 dec. 2. Vot. 2. 4. perſonalia ſunt,& ob idſad dupondios Provoco] ſi ſeparabilia; ſequuntur ut umbra corpus. Unde nata ratio iterum inge⸗ niofiffima Correferentis, in ſapius ſed nunquam ſatis laudato voto reviſionis: quo Arreſtatio neceflario in loco& territorio alieno, vel ſaltem litigioſo fat, cum alio- qui in propria arreſtantis aut inaudita, aut nuda vis turbatiovè ſimplex ſit: Submiſ fum:nu 10. Apud Ssvaneman pag. 181.187. QuARToO:Adducta exemplanon mofa- mur, cauſis variis. Sub lite enim pendent ſieuti dicer memorubili Illuſtriſſimi Collgu ad Caſarem querela de has contro verſia, quid impoſterum Nin judicando ſequnturi 42 Ve
. 9 4 2 B. ruſtate roboratam, an novellam Gailii ſententiam' ſicut extat inter excuſa acla Qan,.
1ot. Kin. anlquaſit metroribt 4 Otimich gernere re- meipum te ilnus olin unilate cop ha2. f Haule A unſiequſt Aquos dt um lib.2.d mperlianin ieorum oh. ueſtioghin ishaben bi dert judit.
Net Niquaye im plant
di qu aot topar. umbomat! Gullarén lautforte nnam iſtor uis admo unu neg ſeham, qui nagnoſtam sGerman innfugun mingole 8 at. Urere, ain 1 an, tigannſtin itneſorann deutDa. muahaßte ſnhat. acorgin

. vatmntie utrrnidush Nauat,
perieroaſ r ünttuſchn ninar, qri eh r tfrübi
4
ndencasodi ih eteaubiaai
lnad m A 4 Ss. Wniashaha.
accysaliusſ an übenäm. ſedctss; de lrhuhs 29 M. 41 dn mänsi (dlo, inid 1e o Kferne Ans ritrus A-Odull 1
1-* nraſun 10” nü
racnpel d
it er jn* aau„ n wrunſas
1
D. Zachariæ Vietoris. 1213
2,608.& infinita extant exempla contraria eorum, qui ſunt& manẽt in poſſeſſio- ne rel quaſi exemtionis, Reſenth. de feud. c. 5. conel. 78. n. 10. nefasq́; ur rerum geſta- rum erroribus veritas vitietur, aut juri derogetur, l. 6.§. 1. de off præſ.l. 1.§. 1. ff. de fe-
2
uiu. Otimidum judicem-(Natte verba ſunt] qui exempla reſpiciens ſecundum jus decernere reformidat: conſ. z4 nu. 3. Concludam. Si clericorum perſonæ, etiam in
principum territor iis, exemptæ ſunt ſicuti ad hane materiam diſſerit in mortalitate di- gniſimus olim adſeſſor T. Michaelis de jurud. concl. 8. ſi am pliſſimi domini aſſeſſores, ſeuti late eonfirmat vir porennis memoria Denaiſius in adſert. jurud. cam. p. 5. 10.138. 239.2 2. H legati eorumq́; domus, teſte Augerio Busbequio oculari& experto epiſt. 3. G4 adde Alber Gentil. lib. 2. de legat. c. 18. G lib. I. advoc. Hiſp. c. 18. ſi nobiles imme-
diati, ſiequites Rhodii, ſi Ganerbii, ſi capitulares multi, ab ordinaria principum, a-
pud quos degant, juriſdictione& ſuperioritate exempti: vide inter alios Paurmeiſte-
fum lib. 2. de jurisd. c. 8. nu. 3 1. 8 2. 8 3. G ſeqa. annon iniquo iniquius foret, illuſtres-
Imperii animas(adpotentioris pauxillum domini nutum) confeſtim cum vili ru- ſtieorum obſequio ac lege jubere eſſe? Verumtamen cum reviſio iterum petita:
quæſtioq́; inter 8. imperii dubia rejecta, Reichs⸗Abſchied anno 94.& anno 600.§.
Es haben vns auch/ jurabo. NoN LIQu ERE, cum Pomponiol. 13 fde arlitr. 1.36. fdere judic. 3 8 ConcLzusto XXXI.
Ne tamen mirere, ſitheſis prior magis conrra exemptionem ſe obliquaverit: cum etiam maneant Imperii ſtatus, quorum ditiones in a- lam plane familiam translatæ ſunt.
7 Si quis ſcenicos duces videre geſſit, non Scachorum reges, ſed exteros ali-
quot toparchas contempletur, qui cum Plautino milite campis G urguſtidoniis, Dombomachide, aliisque ſeſquipedalibus titulis ſeipſos ludificant, quibus in lIto- pia, ullavé regione noctis vix locus. Quam vanitatem minus recté iis adſcripſeris, qui aut fortunæ injuria, aut naſcendiſerie ab avitis laribus arcentur: eo quod no- minum iſtorum uſurpartione tum juris ſuccedendi& recuperandi, tum gloriosé o- riginis admoneantur: vide Nattam onſ 638 n. 36.37.38. Damnabili igitur errore ge- nealagiæ negligent ius ſer vatæ ſunt, ſocordia lapſæ atutis. Ea olim indole Eumenes Rex bergam, qui fractis rebus ſolo caſtello reſiduo vix tutus; Neminem(ajebat) ſuperio- rm agnoſcam aut feram quamdiu ferrum in manu. Plutarch. in Eumen. Ea indole prin- ceps Germaniæ laudatiſſimus Maraboduus, qui ar eℳ Aεςα‿ Kcribebat non ut profugus, non ut ſuppleas, ſed ex memoria praterita fortuna, Tacitus 2. annalium. Ea- dem indole Rex Mithridates, qui regni expers& expes regie tamen regem compel- labat: Urere ut voles prole magni Achemenis, quod ſolum hoſtes mihi non al ſtu lerunt, in Tacit. 12 annal. Idem aptè in hac materia quæritur, Num manean: mperii ſtatus, juaq conſtitutionibus fuantur, qui in Imperio nil amplius poſſident prater titulos tumu-
bsch maforum? Et quamvis ſecundum Dd. Comes ſine comitatu ſit abuſivé comes,
&velur Dd. ſine legibus, eques ſine equo: Janninias de citat. real&. 1.2. 29 I.lib: Jaſ. Napud hoſtes. n. 1 1. de leg. ri. Knich. de non prou c. 3.2. 22 5. Zaſ. conſ. 20,2 7. lib. z. Facian. deprobat. 2. c. 36.n. 4. in Imperio tamen ſecus, Zoann. de Rom Immp.*. 8 5-dummo 80 Ia- tione originis ſint ſtatus, licet nulla bona immediatè ſub Imperio habeant, Gitman.
0O000000 3 tom.
— ———
4 —————

——
F Dae cauſis exemptionum Imperli,
chen e& Friderus dd. lI. Fabius de Anna conſ. 40 ·/. 4 3. imô tam tenaciter perſonæinfi-
minores perſonalibus Imperii privilegiis orbarer,& ad plebeja ſubſellia detrufum
irete Fortuna, quam naſcendo quis meruit, mutari, amitti, non poteſt; 14r. Cde de- cur. quæq́; à genere, à civitate, à rerum Natura tribuuntur, poſteris incolumia ma- nere fas eſt: per l.3 Fde interd.& releg. I. 1ff. de ſenator. Fab. de Ann conſ.17 n. 4. Chopp. lib. 1. de ll. Andium c. 63 n. 4. CoNxckusio X XXII.
Cui adfine eſt vægrande illud poſtulatum: Num proteſtantes E-
. 4 1 3 8 8 42.
piſcopi, qui nec à Pontit. necà Cælare adhuc dum confirmati lunt, pro Imperii ſtatibus haberi poſſint:
Antequam faſtus flaminum gliſceret, penes Imperatorem electio erat non modo epiſcoporum omniumque præſulum; Velut anuotant ventinu- lib. 4 annal.
.. 1— 12„.
Waltramus in opuſc. de in veſt. epiſcop. Kranrz. Sawen. c. 30. Sab'ellicus lib. 8. Eunead. 8. Viterbienſis in Chron, part. 17 in Henr. V. Aachiavell lib. Hiſt. Flor. Aràrnsis de ponkaf mutut. confir quem morem adhue dum Iberiæ Franciaq; reges, obſer Vant, te'e MEgid. MaA. giftr. tr, de regal. c. 3 4.5. Carol. de Graſſal. libr. 2. de regal Frans: 6.z Duaren. ib. Ae ſacr. miniſt c.11. Chaſſ. de glor. mund p.;. conſid. 24 n. 19 4. Chopp. lib. 2 d⁰ doman. tit. 1 eipuẽ Coſmus Guiſnier ſuper Pragm. Ludov ſandtion. Vaſq. 2 44,6.,91. Yalaſcus de emphyt J 8. Cabedo dec. 9,ꝓ. 3&y dec. 1 1. 2um.3 p. 2.&e ſed etiam Papæ ipſius: c. 11. 2,½ã 29 30. diſt. 6 3. Franciſc. de Zabarell. de ſchiſm pont. Inuocent. cap. 2 ext. de muſ dy, O obea. Lud. Babenberg. de Zelo ves. princ. cap 8.& libr. de jur Imp. cap 8. polyd. Virg. lib. 4 de in- vent cap. 10. Ferrarienſ.tit Ʒ0 gloſſ. 9. nun. 4. Onuphrius in vit Gregor. VI Auroritatemn iſtam maſcule vindicarunt Divi Henrici, Friderici, Otthones; donec tandem tranl-
4.. 3.... 62 Ir Imperator actione inter Frideric. III.& Nicol. V. facta jus iſtud ſic finderetur, ül ſmnpe 5 8 acro
ehsantift meret Gu iinygerm. midt jurus met, lact ank myer. oulecratus igiſcop. ca nentas.§. Hrdecitat. dot dixi, a ſeique rel telaticis n lil Giman ioſellores
ria ſint, n
, detrans
tarum ord
non agnl imarg. H hes, lepil 759.66.7 1h.2,ca8. d lib. Lan uaſetcum a fdedes igni K elulgur Kerin R. inkdereg, 1e9. Cur plo muh 1 6.46.1 iepur, in3 Ans civiſn
emquam ſt en Lrewe ſhes glleg, nemmini lnroaga de eumi fdeua(oli un lun 1e4 Cac
s g23

1 N rau a anen
m.(Wdtan aqremfepxcdilt
3 2L * —
4
dicctet, fencf riu 1,1KA
2 4 ASdn 8
„ atden
zadercas 3 n 3
frhruſls 2
D. Zachariæ Vietoris. 1215
ſacros antiſtites per ſceptrum juriſdictione, regalibus, aliisque Imperii faſcibus in-
ſigneret: Gunth. Ligur. lib. I. Naucl gener. 39. Krantz 5. Saxon. cap. 42. Chriſtoph. Sturix.
i Imp germ. cap. 4 3 Ottho Friſing. lib.. Chron. cap. 14.lib. 2. de geſt. Frid. c. S. loach. Ste- bani dejurisd eccleſ-c. 1 2. Scurſf. conſ. 7 2. num. 8. cent. 1. Papa veré inun geret, confir- maret, ſacraret: concordata hac nationis germanicæ exhibet inter alios Goldaſt tom. 1. conſt. Imper. fol. 409. G /½ᷣ. Unde fit, ut hodierno Canonum jure epiſcopus, nik conſecratus, exercitio aut adminiſtratione defungi nonpoſſit, c. licet, extr de trans- lat. ępiſcop. cap. nihil, c qualiter, extr. de elect. c. avaritia, de elect. in 6. Speculat. tit, de reſcr. yreſentat,§. ratione, verſ. item Vantius de nullit ex defect jurisd. deleg. num. 3 5. anninius ſib.. de citat. real. c.1. n. 904. Conſecrari autem nequirt, priuſquam à Cæſare trabeam. velut dixi, acceptaverit: Cujacium confer. lib. 3. de feud. cap. 1. Cauſam ſic cernis, cum plerique religionis reformatæ præſules aut adminiſtratoris pro ſtatib us Imperii ec- cleſiaſticis non habeamus, ad comitia non evocentur, principatu non inveltiantur, vide Gilmann tom.3 prajua fol. 325 edictis Cæſareis non epiſcopi, ſed detenrores& fabſeſſores oder Einhaber/ depingantur, in R. Al. auns 82.§. 2 1. alibiq ſemper, cum paria ſint, nullum habere epiſcopum,&, habere epiſcopum inutilem, c. 2.§. ſed ne.
ue, de translat epiſc. Guil. 1. 0. I. num. 45. In nuperis diplomatis E B. equeſtris Joan-
nitarum ordinis per Saxopiam magiſter haut vocabatur; utpore ab Imperatore ta- lisnon agnitus ob antipathiam confeſſionis: tangit Goldaſt. tom. 1. conſttt. fol. 584.
nmmarg. Hanc maculam cum acerbe ſemper tulerint Auguſtæ Confeſſionis prin-
cipes, ſæpius Cæſari juſtiſſimo dolore madentes literas exhibuere, ur anno 5§. 56.
57.59.66.75.82.89.94.6 13. Anonymus Camer. adverſ.reſponſ.z 5. Bexbellona de pac.
rell. 2. cap. 1 5. Springer. c. 8- Beſola. de ſucceſſ reg diſſ. 6. concl. 5. 16. præcipuè Fr. Burck-
hard lib. I. auton cap. 3. videlicet; Cur ſacris arcerentur officiis, quos pax religioſa æ-
quaſſetcum etiam judaicæ ſuperſtitioſæ infectis bonores divi Caſares non inuiderint,l 3. Sfn. fededecur. Cur diris devovetentur ob fidem quam Cæſar indulſiſſer? Cur apud aras igni& aqua iis interdiceretur, quos velut filios in ſocietatem adoptaſſet? Cur papæ fulgura timerentur, quorum vim Paſſavica pactio antiquafſer, vel ſuſpen-
diſſetꝛin R. A. anno 5 5.§. damit auch obberuͤhrte/ Friderus 1.e. 29 Knich encycl. c. 13.
Erenb. de reg ſubſ.c. 2./.17. Corhman. con/ 64. n. 65. Symph. tom. i fit, 3 ſobe& tom 3 fol. Fel.z09. Cur ad ſaniores uſus conformare diœceſes non poſſent, quas majores eo-
rum pio munere ſtruxiſſent? noretur elegam conſilium Scurffii 7 2.Cenl.I. Prud km. conſ. 13,1 36. lb. i. itemq; conſilium in cauſa epiſc. Cominenſ.apud M. Stephani& Suanem. Pa- ris de Put. indicat, ducibus Alemannia competere us patronatus iu epiſcopat. ſuà civita-
ti: rub. ci vilitas, c. ⁊ n. 3. Cur, non ſine infamiæ ſtigmate, nudarentur honore ob fi-
dem, quam ſtatus Imperii, bey Reyſ vñ Roͤn. Wuͤrden/ bey Fuͤrſt. BEhren/ in rechtẽ guten Trewen/ vnd in Wort der Warheit/ firmaſſent: R. A. ann. 5. Fvnd damit⸗§
ſolches alles vñ jedes/ cum eq unde decreiũ Camera, Proprer Aug. conſeſſionẽ feloniam non committi, nec honoré civilem wiolari: in Glim t. I. tit 3.v. 7. n. 1. Bidenb n00,, 4. 3.
Cur contra Imperii majeſtatem Quirinali ſepfariario faſces principatuum- ſubmit- terent, cum ipſi Cæſaresindignum purpura rati fint, ſicapite minuti paræ primum nutu in ſolium eveherentur uti videre eft in Avent.). Annal. Sigon Lb. 10. de reg. ltal. Gold. in Lud. 4 fol. conſt. 409. Marſil. Patav. in defen/ pac, 5. 2.6. 26. Cuſan.z concord cua thol. c.4 Coccin. de Imp. transl. Andl. lib. 2.. 5. krantz, 9. Sax. 14.1§. Bebenb. deur. imp. C&. 7.5,7.8. Querta conſ. I.nu,17 Lancel, de jur. per,.C.J.§ 1 n. 4. Chaſſ‚in catal 4rs a94

1216 De cauſis exemptionum Imperjil,
Maadell. conſ. 6 2.7. 3 1. Reſonat adhuc dum in auribus noſtris Rudolphil genereh æolvaς: Multos Germanorum Reges ltalia conſumpſit; Non ibo Romam. Rex ſum. Imperator ſum, nec minus pro utilitate Reip. faurum me confido, quam ſi homa fuiſem coronatus, extat in Gold. tom. 1. fol.; 11. Ecqua hodie foret impietas ‚ſi tandem cum Cæſare ſuo caneret antiphonam epiſcopus. Quia me veſtigia terrent. Epiſcopus non tenetur habere Papam pro Papa, ſi Papa Epiſcopum non habeat pro epiſcopo; uti inquit Ora vetta conſ. 24112 17. Eecleſiam regat ille ſuum, di vinaq; jura Temperet: Imperium nobis faſcesq́; relinquat. Quocirca, ſi Paſſæviana pactio, eamq́; fubſecuta religioſa pax debet generalis eſſe tranſactio, ſilex communis, ſi ſanctio pragmatica, quoj ure, quave injuria ad certa ſolum loca, ad certas ſolum perſonas arctabitur? cum Imperii iſtis receſſibus non modo præteritorum Axrnsla indicatur, ſed etiam ſimilium& futurarum cauſarum fata componantur. Unde fœdus inviolatum, in omnes cafus purum, ſactum, per- petuum, vocatur: ein beſtaͤndiger eharrlicher/ vnbedingter/ fuͤr vnnd fuͤr ewigwe⸗ render Fried/ R. Nanno55§. vnnd nach dem/ Denaiſius tit. 216.52 1. Nec eſt, quod verba iſta quempiam remorentur; Wo ein Ertzbiſchoff oder ein ander Pralat von vnſer alten Religion abtretten wuͤrde/ daß derſelbe ſein Ertzbiſthumb oder Prala⸗ tur alsbald ohn einige Widerung/ jedoch ſeinen Ehren ohnnachtheilig/ verlaſſen ſoll. R. A. anuo 55§. vnd nach dem bey Vergleichung: Jua pro deciſione adhibita ſunt in cauſ. C. M. cont. C. B Symph.t. 1 ⁰. ſuppl. 6.9 fol 192.19 46 incauſa G. A. C. Aiti. tit. 3. vot. 1o⸗· fol 250. cum invitis& contradicẽribus principibus clauſula iſta inſper- ſa ſit; ſuffraganteipſo contextu, ubi Cæſar ait: Welchs ſich aber bender Religion Staͤnde nicht haben vergleichen koͤnnen. Nulla ergo ſine conſenſu ſtatuum in hoc puncto facta tranſactio, nedum pragmatica ſanctio, vide Friderum lib. I. c.29. u. 3. Benbellon. p. 2. de pac. relig. c. ⁊ 3. Spring. c. 8. Anonymum Camer. ad voc. xeſp.; Linprimis Magnanimi principis I. C. P. apolog iam editam ſub auſpicius belli Colonienſis. Quod pa- rum dubii habebit iniſtis oris, ubi ſola Auguſtana confeſſio hominibus in ore, ob verba dicti receſſus, Daß den Capiteln eine Perſon der alten Religion verwand zu erwoͤhlen zug elaſſen ſey:A.§. Si ergo omnes ſub diti, ſi ſinguli regionis iſtius ordines. ſi capituli totius Vox unanimis eum poſtulet epiſcopum rem raram haberi cuja re- fert? Non pontiſicis, cujus Imperium in Imperio pridem eviluit. Non Imperaro- ris, cum Im periim embra permaneant& necefſitates communes ferant. Non col legii, aut populi, utpote quorum unanimi pſephiſmate deſideratus ſit. Quapro⸗ pter ad juſtitiam relaxandam, ad pacem ſervandam, ad libertatem Imperii rindi- candam, permitri rogant id, quod ſint æaeriæ aut majore malo retardari diutlus non poteſt. Coxctuslo XXXIII. Minoris immo nollius eſt dubii epiſcopatuum Aarurath ante pacem Paſſavicam facta exemptio; utpote quàm Cæſaris bemigni- tas, ſtatuum voluntas, rerum humanarum tranquillitas, pax orbis, quies ſeculi, ratam eſſe juſſeruut., an-
—„ T Cum Germania bello arderet,& theatrum eſſer d ulciſſima noſtra Marorlan 4
& prælaturarum
muolenti M vraladium ſie 5. don angratils, anecmen aunin!1. nwlecatur: M.I. Datass mu lißſües osda anit e2,7.17.C ddio ecclelt a4 Lnchin eatorinepr nn' 2ualam lunem indec ltarum aide ..Gregl. jeteritomum wllentio! eprælibav ſen Staͤnd ſs beſtaͤn rohalben woaen G. §. Dien Cauſe. bpoſtfetre ie conv ei 1I. Tr Kadinonc ecenv h III. R eardicum; IV. Go dauda;ex C. anianir aau 8 geclderur ſemmn n V. Po erer erempin eantut: a blate

aus acadit aarr, ſedecamt anotacun, mor
verche nn
rde dar daſtheſ Wich dechſenat! aeh de Varzlachun ae änä N1e3 ſ E. tttl Crſnan: W Hetehr. unm Nuluerg am uühan mancaſancic uälhn 111 40e e „uran unf Auh i Pha dertunn t S amna la aucPaſen ud Ken maes ſcbu
— d. u. Vacfen Stul ſua
1 man
lxeh Ar Mjch V
3 AMtuihäls
auubi epi r
D. Zachariæ Vietoris. 1²17 Feinclae Martis, repente Deus aliquis ex machina adſtitit, aureamq́; pacem, ve- lut Palladium, non ſperantibus projecit. Pacta hæc Paſſavii anno 52. renovata Au. guſtæ ꝗ 5. confir mata Ratusbona anno 57. 58.61 66.& in capitulat. Pro quo beneſicio quas gratias, quas laudes domino DE o noſtroj=Ssu CHRISro exhibere debea- mus, nec mens concipere, nec lingua proferre poteſt, merito utor heie juſtiniani hac pietate in l. 1,pr. C. de offic. praf prator. Fructus iſtius hi iſti: quo utraq; religio decen- ter toleratur: feri enim hoc ſimul poſſo, comprobant Bodin 3 de reip. c. 7. Gerhard. qæ put cent. I. Danauν 2. Et hic. c. 7. pracipue Alb. Genril lib. de Jure belli, ubi docte refellis argu- menta Lipſii ex lib. de una relig.& Pammel. conſult. de una fide, quod inter ſtatus& ſub- ditos fida animorum conjunctio ſtabilitur, R. A. anno(2.§ 5.56. Erenb. de regn. ſub- ſid c. 2. 7. 17. Cothm. conſ. 64. nu. o quod ſtatibus reformatis jus epiſcopale ſeu uriſ- dictio eccleſiaſtica permittitur, Aindan. lib. 1 Ae proceſſ.c. 2 9. Zang. de excepe. c. p. 2./. 424 Knich. in Ency l.g. 13. M. Sreph. lib. 1. 1.c.7.n. 47 5. Er lib. z.c. 1 5. 2. 6. adeò ut Im- peratori ne preces quidem primariæ, quas vocant, relictæ: ſicuti ventilatum in pru-
Aente quadam conſultatiuncula, quam exhiber M. Stepbani lib 3 juriſd.. 1. c. 4. nu. 2 1. G
guanem. in dec. pag. 100,& ſeq. adde Sixt. I. regal. c. z.n ſ6 Gail 2. 0. 15½ 9. De inſtirur:o- neearum Vide Sebaſt. Franc in Rod. I. Specul lib. 4: ibiq, addit Joh. And. titede prab.&. re- ſtat. P. Greg. 17. ſyntag c. 7 num.⁊ 1. Boer. dec.; 1. Pax iſta ut foret liquidior, Cam erina
præteritorum malorum moveri nõ debuir: ſed quod beilorum licentia peccaverar,
ido ſilentio ſepeliri. Hic fons iſtius exemptionis: quem poſtea Cæſar Dzo ſtatibus- queprælibavit: Dieweil etliche Staͤnde,/ Stiffte/ vnd Kloͤſter eingezogen/ ſollen die⸗ ſelben Staͤnde derenthalben/ weder in/ noch auſſerhalb des Kechteus zu Erhaltung anes deſtaͤndigen/ ewigen Friedens nicht beſprochen noch angefochten werden: Derohalben gebieten wir vnſerm Cammerrichter vñ Beyſitzern/ daß ſie dieſer ein⸗ gezognen Guͤter halben kein Proceß Aecerniren oder erkennen ſollen/ R. A. anno 5zz.§. Dieweil aber etliche. 5
Cauſæ. I. Rerum conventarum immutabilitas. Servare fœdera pacis, nec re-
gnis poſtferre fidem, ait Poeta, vide Canoniſt. ad tit. de treug& pace, Manticam lib. 27. de tac. con. tit· t.& ſeqa. II. Tranſactionum firmitas. His enim legitimè definita Imperiali reſcripto
reſcindi non oportet, nec ſine infamia poſſunt, I. 16. 19. 20. 4 1.59. C. detranſ. Mantica
de tac. con v. lib.3. tit. 4 3. n. 18. E& lib. 2 6 1it. 9./. 4§. Ec.
III. Rerum factarum neceſſitas, juxta verba Jufin. Novell 9 7. Notum iſtud bocardicum: Maulta facta tenent; quæ non facienda, Peckius de jure ſiſtend. c. 17. n. 5.
IV. Conſcientiarum libertas. Mentium rex DEus eſt; fides ſuadenda nõ im- peranda;ex Caſſiod. Auguſt. Lactant. Cujac, in O.& Lipſius; polit. ut merito damnetur ab omni ævo inaudita Hiſpanorum immanitas; dum toto à nobis orbe diviſos In- dos, regibus& legibus ſuis utentes, ob ſolam hanc animotum infelicitatem ſtirpi tus exciderunt: deploravtibus Lip] 2. conſt c. 22.& in tot. polit. Benzo. lib. 3. hiſt. uo. orb. 6. 3. Camer. J. medit. hiſſt. c. 8 3. Thuano præf operis Hiſtor.
V. Pontificum Jaν Qæννν rapacitas. Sienim ea rata habentur, quæ paparum ingluvies extra Imperium abliguriit, vorago abſorbuit: quantò magis hæc ptælatu- rarũ exemptio;cum corporis(licet mediaté) partes maneanr, onerad; pro iis annua ſuſtineantur? Apage ergo litium FÆolos, qui ad concilii folum tempora reſtrictam pacem blaterant! Refellit enim miſellos Cæſaris providenria, wo ſolche Perglei⸗
EPpPPPPpP chung
————— 2— 5————— ——————————— ——— ——

* d hn sceseeeese eereeeeee eeee
1218 De cauſis exemptionum Imperü,
chung durch die wege des general conciliums, national verſamlung/ Tolloguien oder Reichshandlungen nicht erfolgen wuͤrde⸗ ſo alsdann nichts deſtoweniger dieſer Friedſtandt in allen Puncten bey kraͤfften/ als einbeſtaͤndige/ beharrlichet/ vnbe⸗ dingter/ fuͤr vnd fuͤr ewigwehrender Fried ſeyn vnd bleiben/ R. A. Auno 5. vnnd nach dem ein Pergleichung. Viden impuro& fydereo hircoſi turbonis affatu re- ſcindi non pofle, quod lege pragmatica ſine fine victura prefinitum ac conſtitatum eſt?l. 4. C. de domeſt. li. 12. Stilum tinxeram, uttangerem diriones poſt pacem hanc exemptas: ſed ſublato me digito reſpexit Sigalion;&, ut Cybeles hæc ſacra Pprinci- cipib us noſtris ab una, Scriptoribusq; Turbati Imperii Status ab altera parte, sob- ganda linquerem, a uriculam vellicavit.
Coctuslo XXXIV.
sLeniori quæſti uncula exaſperato mulcebo animos: Anquitega- lia juriſdicbionemvé in aliena urbe velagro hactenus exercuit, exẽptio- nis inde prætextum ullo colore fucare poſſit: Senn Regnandi libido efficit, ut non terra ſolum ac mare dividantùr: ſed& eadem fœpe terrula infido plurium dominatu fatigetur. Alius ſummũ imperium, aliusju- riſdictionem ſimplicem, alius jus gladii, alia jura alius prætendit, vide Hier. deMont. ey de finib. 5, ⁷8& 0..14 Maulium de homag! tit. 1.n. 17. Ioh. Bidenb. 1έ⁵α. ◻ † Roſenth. ea. donc!.. n. 10, Knich. de jur.terr. c. 4 42. 43 Gilmit.t.i ꝓct.tit. 320 u. 2. u. z. Qapy euss desiνu 9. quilibet verodveszes elen inde ſibi colligit, exitiabilemq́ueil- lam imperii Hiſeg præro gativam⸗ GCujus ſpeivanitarem Guotidianæ rationem Kex-
emplorum farragines denudant Etenim, ſtatum imperii non Teherretel dan pronilcua cogrctio, fed fumma& A folo Cefare dependens peffonæ maſeſtas creat.
Multrparellarii dgmicelli in altęrius im Ii rai tarus diftietu dwum e6düctüm, jus parronatus, peditas, furras, ſimiliaqueju ra hbr'adleribünt, qti ſupertoritatem 1IINLIIES, AAö S[V2ILEIIELIASA 2* oder die hohen Candsobrigkeit/ ternum non piæ ſctibent: T. Mich elis de ſu, ton-
aubori. 47 hu.t. Mattb.
2lu1, 46:lit a. Knieh in Velit Abel au. 213, Frectta lib. z e f.: Sreh.n. lb 2 2uri A,p. 1.c 1,.24 Surdus conſ. 23.A u. 28 Gilm. 1.1 †.I. flt. 3. v. 11.13 Meich)neraus in cau. Ingelheim ontra Pfaltz tcmn. z 1uk. 2et Ain 1I. S e ubi ni Tnis Vee Z15, Principes int er dum uus conautendi, etiam in civitatibus Viluprorſs 174 kenu, adeoi igerialibus per ſas e nefas nſurpare conari; quod tamen Juti dictionem lli nnlam tribuat niſi aliunde probent quaſitamiibid. nu. 1 75 3 furiſdictionis enim diftin- imodi funtsnec ab una ſpeclea daliam edlli gere licet, laſen. in! imper tum, de ju- Tid. Gætl de pign, c. ult. 2. 7. Bertach. de gabell a. 11 5 1. Chaſſin conſuet Burg ru Aes,u⸗ hices er 5.& Aroεν,. 96. Zaſius conſ. 16. 2.z 8.13b. 2. Alex conſ. 68. n4. 1 9.ve/ 2. M)ynl. conſ.16. 11. dec. 2. Meichſn dec. 4.7. 170.f0. 2.15. 2. E dec. 1 7.2.19. deæci 17. num 18. 7o²n. 4 Vera, ſi ullibi, certe hic, vetus regula: Tantum præſcriptum; quantum PollFi. ſum, 1 8§.e acq poſſc. auditis,&. olim de præſcy. Gabr. lib 3. com. nit. de preſer. conet- a.. 24 2a o⁵ſl. 19:n. 36. lib. z. Gilman.:um.) relat. 34. †⁹⁰. 23 7. Quoniam ergo limita- tata poteſtas limitatum producit effectum, GCatnldin us de ſndit. ² 109. Za cnſ. 12-J. 46,f16,7 firmiter concludo, juriſdictionem ſpecialem Kimam gencrali Saltæ haut derogare, Bald conſ. 25 3.nu. 2. vol.. eumque, qui quoad quid dominium habet. ſu- perigriratem ſibi adſerere non poſſe, T. Michaelis concl. 56 lit. d.e* Caftr. con/. 44 2 3
Doh. L.
AISun⸗ enen nili atrp tz. ſaoricen waltbi n lanſuu.24 aGr iq uletlalem nteipiodt af leigen ura Octil Veriter,Lir nel.&xauu iptmeixtai tihtum net 4 acquiſa
Aiguag teg
Wsh zer Plar lchi eauſs orP. dp tanu o. Le mum 99100 194 3, ibgs aß— Amput 1 nanhta gar aegrega 1 Negje rbeſin Diraadire Wexiſtia ſea ga- ileaſſat uung rese. 8 9 dun danto cane nan:
1¹ ſin aa C Weaaajone.
Ularor 1 1toſtr
anttnn 10. 4 8
lutm f. Feunnd 66,3. ¾ 15
5

2 alegd 4 ahanag,
nrrlälrnien P Pkeh
7 4¹ 1 hn a hngrn Alus e lt
aen ma eaaig HAs 1. Gint „ ea ee dun . rim, kirun i b Celledede Uinmean d 6 Iaurjän i mam 108 lcr
Pnelt.
D. Zachariæ Vleroris. 11
wol. 1 Surdo conſ. 2 23. uu. 38. Colonia Aggrippina nobile imperii membrum eſt, nec tamen niſi jus carecris: yitę necisque præful Elector haber, Sleid. lib. 6. ſin. Wilh Ky riznderp.1z Aannal. de orig.& ſtatu Trever. fol. 146 S&mphor. ⁊. 6.fol. 6⁊. G OSlariæ Dúci Brunovicenſi: Aquiſgrani Burgundo& Juliacenſi: Spiræ& Wormacie Epiſcopis: aliis alibi multa jura, nectamen ideo exemptæ imperiò urbes: vide von, G. aHarum Brunſ.nu. 24. fol. 4y3. Knichen. in velir apol nu. z213. M. Stephan! lib t zuri d p. 1 e.T num 30. Gc. Et quis omnia omnium in oculis exempla confarciat, qux evincunt Alium univerſalem, alium ſpecialem juriſdictionem eadem ſede, inviden da lieet ſocietate. mancipio duxiſſe? pulcre Hier. de Monte tr fin. regund e. 94 n. 4. arg. l. duorum lihentus, Fo f. deoper libert. quod ſapius allegatum in nobiliſſimis zontro verſiis Teutſchmeiſter contra Oetingen /& Hiruheim contra Pfaltz apud Meiſnerum dec. 6& tom. 2 lib. Breviter, Limitata juriſdictiò ultra jus dicentis extendi non debet: Matth. Colerus de Proceſſ. execut. part. 4.c. 1.2. 21 5. Verbis Regneri Sixtini finiam. Ex eo infit) quod vici-
ni Prinecipesmerum vel mixtum imperium, vedligalia, ſal vum coniuttum ſimiliaq jura
in torum velex paurte in auvitatibus imperialibus ex praſcriptione, con ventione, aliò e mo- do acquiſita habent, liber Reip. ſtatus non aboletur, ſed eæ adbuc dum imperii ſtatus ſunt, religuaq; regalia illibata tenent: ex aureo tract. de rægal. lib, 116. 4.„n. 82. 1. 9
Aaa aad ehne S.0.N EFU t ONANV
noe Plurium ſupecerat ſcemmatum in mente ſtiloque fœdus, fed fa- Ktidli eauſa volans abortor& ſeponos Hacabibocoronides Gum Ele-
Ctot Poppigaorsta imperti Oppida redimere poffit, donect Cæfare re-
luantut Eigux nsurbes intertm exemptæ Villæ cenſebuntur?
Lalutis publicæ cauſa nilram juſtum, quod non liceat ſubverrere, niltam ar- znum quod gon eruere, niltam ſanctum quod non profanare, coufer. apoſtolicos,
12,2,&kauſ. 13: ſAnginm 2, C. Ae S& eccl. Nox ε No 129.9.,9. 10. Hinc factum glimut velpubliga calamitas vel hoſtium iniquitas imperarorem etiam invitum,
membra quædam abgicare age gerit, quo reliquum corpus adterxaretut. Netamen
eaſegregaret longius, à ſe proxumo Palatino jus reluendi conceſſit. Quæritur. An
he urbes imperio luhtractæ, morealiarum proyin cialiũ,o nera lub ire, korum inire, roſtra adire debeat an priſca liberrate uti, frui: Profundillimi judici vir R. Choppi- nus&xiſtimar in pari calu: nenticere creditori exigere à elientibuss Rdolitatis ſacramen- tum ſed ſoli red Aamfno pefuliare maueie, eo quod ereditort olunnidds Sro tempore do- minisa rei ᷣse fada dit, Aonec debiti Tor te ſsluta liberetur, ki9 3 de man. Franciæ tit, i9 nucn. 3, Uadein—εlinis oſtre terminis Keferens in puncto devolutio- nisbro cameraſe pronunciaturum feſtatus eſt, nili majorum veſligia obſtitiſſe„ Ap. Gilman. I, p. 20 tit. 1 1. Verſ.. num. zy. Cui famulantur iſtæ rationcs;quod pignus cum ſua caufa, privilegio& onere transfertur, 728,§.1 Ffrde pignor. act. quo din omni alienatione res ejusque eęauſa ſic ttaſit, qualis eſſet furura ſi 45 ud nos mehlleri. quergto jure civili ita ſe habet, nquit Pomponiussl. alienatio, 67 ff. de eont:ah. empt. 3 traadts³0, 29§. 1 J. deacq. rer dom. Nam translatum, adhuc idem eſſe intelligitur 51. hlio quem if. de lib& poſth. Azevedo lb. 9. conſtit. Hiſp tit. 17 leg. 2.nu 41. In hypothe- cis Auſtriacishoc cernimus, quarum appellationes camera recipit, MeidRſ. 10˙. 3. dec. 2 6,n. z. Gtlm. om. 2 5. 2:. 17 ſupp!-6.& tom. 2,†. I. vot 8./.7 8. 12. N ehner. tom. 6.
PpppS H 2 Vmph.

1220 De cauſis exemptionum Iiperij,
Sympb. c. 2 ½. 1 non obſtante privilegiorumA. exceprione, quæ tamen propalam op- pignoratarũ urbium meminerunr, dum generatim loquuntur, von den Herrſchaff⸗ ten die ſie Eigenthum̃s/ Cehens/ Pfandſchillings oder anderer Weiſe von dem H. Reich vnd ſonſt auff ewige Coſung/ oder in andere Wege jnnen haben. Utut hoc, Ht, licet Imperatormaneat dominus oppignoratæ urbis, quia pignus dominii cau- ſam non mutat, l generaliter. ſf. qui& à quib!. in noxal. de nonal. act.!.in quorum ff. A0 pignor. Chopp. lib. de morib. Pariſ. tit. 1.nu. 3 7.& lib.; doman tit. 19./. 3 Austta conſ.9. „ 6. cum tamen traditio inducat poſſeſſionis translationem: poſſeſſio autem trans- lata jus percipiendorum fructuum- fructus autem iſti præcipué ex juriſdictione cõ- ſtent, periculum certèé eſt, ne iſte urbes pendente nexu capite minutæ, vel ſaltem in alienam familiam adrogatæ fint. Qua de cauſa, cauſæ urbis O. à camera ad curiam electoralem rejectæ ſunt: vide S&ymph. tom. 6 fol. 219. Tilem. de Benign pentes. 3 05/‧28. Oppignorationes enim immobilium ſunt contractus ſtabiles, de jure ſc. emptionis
& venditionis cum pacto de retrovendendo: facit huc l. 16. 8 in f depignoralifn de
contr. empt. Chopp. lib.j. de Pariſ morrtit. 1. nu. 37. itaq in emproris arbitrio tamdiue- runt, donèc ad auguſtum dominium; velut ad originem ſuam, revocẽtut; reſciſſoq́; hypothecarum nexu ſervitutes ac cætera onera expirent: Chopp. lib. 3. dom. Frantis tit I. Papon. lib.„. arreſt. 10. tit. 1 1. ubi docte ait, que les chaſes reunies reprennent leur pre-
miere franchiſe, res conſolidatas ad priſtinam redire naturam. Accedit violenrius& relut decretorium telum. Pignus ſic obligatum, ut nulla ſolutionis ſpes ſit, aliena-
tum potius quam pignoratum cenſebitur: Suarez. inthe] comm opin lit, Pinu. 1a 3. ex Speino aliuq;. Inſeparabilis enim unio, confuſio quædam alteratq́; partium naturã; quemadmodum late diſſerui, concl. 18. Quæ autem reſtar libertatis expectatio cum Cæſar legi redhibitoriæ plané renunciarit? Confirmar in Imperii auſpiciis, ſenon lufturum pignora, electorumsé manibus extorſurum: Daß jhr Mayt woͤlle den Chur fuͤrſten jhre regalis, Freyheiten/ privilegien, Pfandtſchafften vnd Gerechtig⸗ feiten conßrmiren. in Capitulat. vnd in alle WMege. Quo contractu non ſolum ad- ſtringit ſeipfum, Acacists Enenkel. libr. 3.de pri vil. c. 11. Rol.à Vale conſ. 6 6. n. 3 3. vol 2. Quetca conſ. 12. ſed etiam(ut maxume ſtatum reditusq́; regales ad regni utiliratem obligarit) fucceſſorem devincit, Pereg 115.1 Hdejur fiſcie. ult· num.& Martadejurud. part I. cap 4 1-num. ſ. Ut merito abominemur perlidiæ magiſtellos, qui grunniunt, Non teneri principem capitulationibus, tanquam vi extortis, Parlador. 2. rer. quot. c. yin p. 1.§. 7. n. 4. Elor. Vening. inter Cant. conſ. 16,„. 19 7. Menoch. conſ- 003. Quæ enim (quæ ſo vos) vis, cum nec vita, necantiquusprincipis honos periclitetur quando hoecpollicetur: Hoc potius politicum lemma decidat qui valet&volet, Expediatnè Imperio(proutnunc ejus forma rerumque facies eſt) vectigalia& cætera pignora revocari? ſicuri ſuadere anbelar Julius Pflag. Naumb epi c. in celebri iſta oratione de Rep. Rom. Imp. Cuſanus lib. 3. de conrord. cath. cap. 30. Certè fi hac ſubſidiorum potentia exuerentur principes, periret Geomerrica ordinum æqualitas; in qua ſola Impe rii noſtri ſubſtrictio conſiſtit, vide Clapar. 5. de arcan. rerumpub. cap 2. E lib. 6. cap. 19.In principatu nil, quam æqualitas, pernicioſius: docte Papon. lib. j. tit. 1 I. arreſt. 10. non ſecus ac uniſonum mur- murin fidium concentu. 8
C0N
141
Duicau htn:eps IAND J.
rorrulan ioom 6l a.7.T. aunz Drdit Koueat exem
11. hamuduquie
aluufi gol.
lubenizm it. ous,g1Gln hmutfarnd ataticnisre ankechoghlu te. Nadig um„aſ79. ihatad tunſe ſaſuraent nt ptonarur dbergiſchenr dteRe fernel um aeha⸗ liheNLapel jd he delos zatr anri ſmun ekelpal. aerbma mgen
adeti
dinns fKlmter lll caluca uatara con Rancund. nh 2. dunt As,

— eAnh
doditut, melncd a8
am teinu edgman un ledm Lanann
o, coafuſoqud acinn Conim
dinalle Wen⸗
n depninenn.
das, nnen. 2nr un 14A57
m enmütrt
oxqee acue
Naäabut
D. Zachariæ Vietoris. 1²221
. Cocozuslo XXXVI. Dixi cauſas exemptionum quas volui: has ſi articulatim probare velit Princeps eximens, duplici expediet clauſula, PARENDI& COM- LARENODIT. 1&
Formulam demonſtrandæ exemptionis membratim delineavit, Noa Mau- rer lib. ⁊O orm. quibus agglomerentur aliæ notæ ex Gailio de arreſt. c. 7. M. Steph. z. Na.c. 1. nu. 77. T. Mich. concl. 52. 5 3. Maſcard. concl. 9 4 7. Knichen in Eneycl. Gilm. tom. 2. p.i. vot.;. Ordinis cauſa ad duo puncta revocari poſſunt; ſi Princeps eximens pro- bare queat, exemptum paruiſſe& comparuiſſe. In duobus his ſubjectio omnis. Pri-
„ 0.. 4— 4 3.. mo, Parendo: qui enim paret mandatis, ſubditus præſumitur, Innoc. c. cum olim, verſ.
itam de reſtit. ſpol. Pacian. lib. 2. de probat. c.3 5./. 16. G 21. Berous conſ. 16 5. 21. vol. 3. Vlde Benign. iit. z. dec. 2. v. 6.n. 21.& per obedientiam acquiritur q. poſſeſſio ſubje- jectionis, gl.& Innoc. d.! Alex. conſ. 43.n. 3. vol.⁊ Masth. de Affl dec. 265.n. 10. Obedien- tiaiſta multifariam elucet. I. Paret ſubditus præſtando homagium ſeu juramentum
aſlecurationis vel ſubjectionis, Erb⸗vnd Landthuldigung. Hæc enim prima agni- tio confeſſioq́; ſubjectionis eſt. T. Mich, concl. 57. Aſinius de euec§'9. c. z. n. 2. Gail. de arreſt. c. 7. Rudinger 2. 0 30. Knich. de ſubl jur. terr. e.3 n. 23 8:& Eneycld. 3. Menoch. re in rem. 3. n. 79. Coler. conſ. 5 6. n. 60. Alban. conſ. 64. n. 1 3 Natta conſ. 6 36. /. 65. Cothna. inreſß. acad. onſ. 4 7⁄/. 3 8. Meiſn. t. 2. lib 2. dec. 4./n. 122. Cum autem multiplex homa-, güſeujuramenti cauſa moduſq́; ſit, in ſubditis, vaſallis, domeſticis, confœderatis,
alüsvé, pro natura contractuum& obligationum, ſicuti videre eſt, im Bericht der
Friedbergiſchen regalien fol.⸗ 6. M. Steph. lib 2 Ade juriſd. αφee. 22 4,140 24 4 Roen Ihalde F.& 5.concl. 85.& ſeqq Laud de F. tit. 5. lib. 2. Vult. 1. de F. c. 6. n. 4. Cujac. 2. de F tit.
RHotom. de Fc. 24. Schenckiin c.1. qual. vaſall. iurar. Raud. de analogis c 11. 19.Aſin. Ae
erte. ſy e.&. Lupold. de Bebent. de jur, imp. c.9. Fachin eonſ. 8 nu. 2 5,vol.. Menoch, conſ.
825. n. 3 0Ceph. conſ. 17 6:n/. 34.3 5. conſ. 20 5 lib? 2. Gilm. ². 1 †. 1.rit. z. uot. 1.n. 116. au- tes oculosq́; arrigat, cui opus eſt, n eſubditi cum clientibus, hicum vaſallis, vaſalli cum utriſq́ ſimulmiſceantur; Bod. 1,‧eip. c. 9./. 108.109 Cujjao. d.! Bidenb nob. ꝗ4. 25 nu: 1 4. Rol. A Vall. conſil. ſæ per rot vot. vol. 3. Natta conſ. 67. /um. 1 9. Cacher cen/ 38. nu. 14. Pruckm. conſ 2 7 u.&. lib. 1. Marta p. 4. cauſ. 1 1/.43.2. 6. Juramentum enim,
quantumvis generali verborum ſerie conceptum, ad ea reſtringi debet ſolum jura,
quæhaberis, cui præſtatur, Fortunius Garſia de ult: ſf juris, n. 3 36 id quod exæmplus pro- bat Gilm. t.. p. 1I. t. z. Vot. 1. n. 9 5§. item& ſuram in liberis urbibus cernere eſt, quatu aliquot vicino principi præſtant fidelitatis ſacramentum, ſalva Imperil libertate, Til.de Benign. ſynt. 4. Aec I. vor. 10. nu. 28. Ubi τπαά diſcutiendavocis noſtratis Erbhuldigung amphibologia. Inrerdum enim perſonaleintelligitut, ut heic in exor. ſu Interdum reale, quod pro bonis fit, ſupra concl. ⁊ 9. Reſerens in vot. 4. O.contura B.
7.30.44.4 5. 57 quodexhibet Suanem in dec pag. 51.55. 61. Interdums quia cauſæ ſuc-
cedendi inter Illuſtres variæ ſunt, præſtatur ã fubditis alienis juramentum in calum mortis, caducævé hæreditatis hæredi futuro:& hoc Erbhuldigung/ quoq; voca- tur, à natura contractus, cui accedit. De priori illo theſis loquitur: ſtud& hoc nil tangit. SEcuNpô: Si parcant legibus, monitis,& ſtatutis, Pac. lib. z. de probar cap 35.
Raudenſis: ſp. 2.n. 241 Staturis enim, etiam invitum, ſubjici& ſorum fortiri, à pari
procedunt, Marta de jurisd. † 4.cens. 2.&aſ. 13 71.10. Vultej. conſ. 19,. 7. vol. 3. Marp. . Ppppppp 3 qula
—
—
4—

12*² De cauſis exemptionum Imperii,
Masp. quia extta territériumalias nolentem non ligant, in. F.dejuriſdidl. Rol& al. eae luciv dorts, q. 5,. Forrun. Garſia de ult. fin. n. 221. 222. Alex, conſ. 130. n. 3 g0nſ.2 l. n.5 vel.z eonſ Al n.3. vol. conſ. 44. 6 wvol. 6. conſ.13.n. 2 2. vol. 7. Nolentem dixi: quo- nia pacté vel ſpontealien 28 fanctiones imitare aut obſeryare poſſum, Alex. conſ.lo. n. rlib. à. veluti Romani, qui omniumpopulorum gurs iar libenter æmulabantur, Cuh in parat ff. ad kRhodiam Sic Hiſpani, ſic Galli, aliic; KRomanas amplectunturle- ges, non ut leges; ſed ut jus: ficuti ſubtiliter diſtinguit Bod. i reip e. g. nu. loa' dic Sar- matg utuntur jute Saxonico; teſie Petro Royzio in epiſt. pralmin. dec. Lituan,& quæ non hodie pars iſtius rractus? Tertio: Si pareant onera impoſita exequendo, Bald in 1.3.Cde nat. lib. Chaſſan conſ. Burg tit. desj uſtices,. primo n. 1 0. Mandell con/34,6 26 ſe⸗. Bart. conſ. 42. in fin. vol. 1. Schurff. conſ. 62. 21. 1. cent. 1. Cantiuneula conſ. 22,u. 1. Iex. con]. 23 m. 3. vol.. Meichſn. dec. 4. nu¹. 17 7.0. 2. lib 2. Qgarto: Si pareant multam dando, pœnaſyé luendo: Peregrin. lib. 4 de jur. Hſc. tit. 8. Sixtin 2.16½.6. 8. Gœda. adl. l. 1.§ 1. devs. Hæ enim ligna fructuſq;j uriidictionis funt; Car Taptat fin po 1Sie.nu. 48 de conſt prin. Alph. Moditites, 8 plebiſcitum dub 4 3.n. 2 Roſenth e. 1O.&uο⁵ ⁴ m 8, GuntON Si pareantappellationes admirtendo. Nam cum appellatio nompræcipiti Iaſtu, ſed gradatim fieri debeat: feſtinaraq́; provocatio, in præjudicium intermedil, mullius valoris, I. z 1. de appell. Nov. ² 3.c.3&& 4. Ord Cam p.2. Rartm. tit 29. Myn 1. O 6*ν0 4. 5†0.90 91.9 2. Gail. 1,0.1 19 ,. 2 Wurmſ tit 24. 0.7. Hart tit. 19,0,6.0 25. Ferrar it. 21 gl. 8. 2.5. Cheppin lib. 2. de deman. tit. 8. nu. 1. G, 2. Cr lub. I,As Knd l g. 65.7. 10 Scacvia de app. q 7. Surdus couſ. 106.1. 9. Naf t3 conſ,6 36,1, 3.1. Hlaut dtc. 18 nu.) Obſtanteexceptionenon devolutignis, Daß die Sache durch beſchehene appellation an diß Cammerg ericht noch nicht erwachſen/ Zaugerte e* Maranth. 6. d EMr guandoqn. 36 8, Neposde Montalb. de exεept. A1⁵. 4 ½. 13. niſi forté iuterwedins judex abutarunpoteſtatejuriſdieundi, p oſcentihus neget, caulæ conjuctus adteta- tur, aut alias inca exercendaoſcitantius verſetur: diuine Naov. 17 6. 3.inf.N.86. c. I. Choppin libaMe Andium l.e. I.in fin, e G. 42 1n. 23:(. 63 1. 1. plerig coneludun: appellationem juriſdictio nis teſſeram eſſesita urappellatio, udicis à qua labjectio: nem: judicis ad que m. füperioritatem deſignet, c Placuit, gau 2 4.6 didtr QWra Kdtr nique de appellat lã roseſſi præcipisus, Cide appell. Marrap. 1*srs yuss de exc. p. 1.9 1.2. 430. Foer ites de ſedit,& præ ν ν8 Cavarr pp. ga. Car Hu⁴. concl. 94 7./. 1 4 Mynſcconſ⸗ zan. G.7O. degc. 13 Metza cynſ ⁊*n. 2. Natta gon. 175,2.4. Cra v. conſ. 64.n. 8.Gr 209:1 9. Menoch conſ. 73 2. 23 Mandell, conſ6 4,64, Surs eon 28,1.4 9. Ant. Faber lib. 3. Gitit. 1 de fin. 174 Cacher. dec. 10 1,2. 9. Ft. Matei dec.3 66 nu. 2 parci. Quod tamen ſignum nonplaneom niexceptione majugeſtieo qugd Son⸗ ſuetudopoffit dévolvere appellationem ad ahum, uam quo lug jurec urluq; ten- derer x. Romana,§. debet de app in é. Alic: ontluſ Sa: Bat. Ae Pur. verb. inſtruméutum, G.1,91 3.4. Roding. lib 1. Pand. cam. tit. 20⸗n¹. 10. Natta conſ. 98§ ½ 2. Scaccia, A.2 Ae ap- pell. Hine multi prætereunt curias dominorum, quibus homagio obſtrici Tiem s Benign inparap p. atit 28. Maranrhap. 6 de app num. 37 4-ut in Italia, Hilpanla, Gal- lia, ad Papam& Reges, Ferxatiss cautel. 1.2. 7. Cuiac. 21. O. 33, Cav Sp. 24 6c3. Cbaßis. dom tit.& n. 2&E lib. 1de ſaer, pal.& lib.I. de And. 1.c.65,66, in imperio Hamburgum, Sufatü, Veſalia, Hervordia, Spiram, Symph. tom. 6 c.7.&. contra. Multi provoçanta aliorum tribunal, quibus nulla ex parte ſubjecti: Rulaudt, de comm p 4 b. S3 ſt⸗
18. Marcell Cala de modo artic“land, paſſim. ur Poloni olim Magdeburgum, Mea⸗
dici. cap. 4 r Angsé 6.Maſe.
Mhdl 2a un unfen aigugrin icete lif onem cor mhar am. dotrligiom de vinh Hn Mect, Bafer aaternl Nahd Cauher
Ater en npetioftäs:
Sodchti der namoe ak,9 ſeh der at ttio een 148 à keuta Ni⸗ 152g. dreſt, quie ſie Roehin 1 ſ. 1 2 T iRahfpfe amad da 16d. hnn. h. nn r itaultat dt hpynco dreheaph um d G9 ethentn nepah. dianſtre tntm hce Antr lm 26 rehle lutea terdeſ eſtuno
¹ 1
1

b rLprrnnarr⸗ azue 1 1 aaul denae d a
2 2 61 i A 4 3 27* 1 44 V 1 5 2 DMarder 844 ſtu ,h. 1* 7* 4 Kldala
1 enethonut 1 1 M.
euen ad,2 M ea
muce Nan e panm wnaag eoen i iie
1. 3 M 7114A,,4 an
uen u d ig,
6ℳ aa 196,ℳ 3.N4 W alat 4 hnsd nciench S kuh
at a di Hs,
nii Acratdanf a tuit
atnias ſciiern:d 4 gſtn 16,5 rii 4
1aT I Nn us
D. Z chariæ Vieroris. 1223 bild? art Il. Parthen litigioſus lib. 2. c. 2:/. 19. G c. 14:. 7. urbes Pomeraniæ Lubecam, Csthm sonſ 5 n. 2. vol.. Borcholr conſ. 5. Vol. z.& conſ. 24*½. 1§9. vol 6. Var. Germ. We- ſalia Aquigranum, Ruland d. c. 3. Nam volens alterius, ctiam inferioris, notioni ſe ſubjicere J.1 f. dejudic'l. 28 f ad SCtum Trebell. 11. C. Ae juriſdict prorogandoq́; juriſ- diclionem coram non ſuojadice lirigare poteſt, Mandoſtus de inhibit, quaſt. 12315b. 4. vympbor rom. Serelat. 9 ol. 2 8. Fachin. conſ. 15. n. 20.vol.I. Denique, ſi pareant in ne- gotio teli gionis. Nam cujus regio, ejus religio, Marth. Steph. lib a. de Juriſdl p. 1.6. 7. 7,474 vide H'mphit. 1 p. 1 tis.; Vot. 1 2. 1 3. nu. 29. reformatioq; ſuperioritatis ſe- quela eſt, Bidenbach q. nob. 4. Rnich. Encycl. c. 13. Herm E ſai. Roſenb in prac for., 29. infin. Cætera ſigna miſſa facio amorebrevitatis, quæ ſi non proſunt üngula,m ulta jurant, Cacher. conſ..n. 83.
CoNcGLuslo XXXVII.
Alter exemptionis probandæ apex CoMARITIoeſt. Quid enim imperioſius: I. VENI. STA. REDI. 8 SJubditiergo ſunt, qui comparentad conventus provinciales ſeu auff CLand⸗ tage: nam hoc certiſſimum exemptionis documentum, Gail. de arr. c 14Cothm. tinſ. acad. 47. 2. 33. Gilm. tom 2 p. 1. vot. 7 nu. 21. Tilm. de Benign. dec z. Vor. 5. νᷣu 4. Meich]. dec. z. tom.. Aec. 6. n. 2om.; Comparent, dico, cum effectu: ertero quin ſo- Reitatio five præceptúm aſſerti domini des angemaſten außztehers/ usi ſonas R.
AAℳn 48.§.ber ſolchs.) non præberet non probarerjuriſdictionem, niſobediétia
ſäblecuta, Ma ſcrcuel 4, 4. Azev lib. 8. conſt. Hiſpit, r. leg. O n.5 3.Brunue gouſ. ſauu. 4!u. M.Ae AMAec. 1656,„,9. Secundo: Sieemparentintribunaliodubditus
ehim eſt, qui cogitur pati judicium,& faperioris qutjadicat, e. licer in fin. de elect. Ant de Rpſell ir de imp pot& n. ν Ludo v. Rom coν/ ν,εenoc hi conſ. 21 n, 19. 2n7'n. 22. Tertio: Sieomparent eitatrad bellam excubias arcis, ſequslam deler gum, Rayßfolg vnd muſterung/ Netner, pp ob ver bofolge/ Bidenb J e. B44 lius de hom àg. fit. Sixtin. 2 e.I. num 197 18 Rl. Ae comm p. 4. 110. 2 1.2 340 hoppin lib 5— Aman Tir. 6 ᷣ‿ 9.&Mrlib I. Ae And Nlr. 43 n.I z Knich. de jar- serrl e. 3= nu, 3 Sa.de n prov. t. 5π. 310 n Ent cl aſim. Prueman. conſ. 27 m. 3 2.lib. 1. Gabedo decid 4 PAr. 1 Gim.I.k.I. MIe. 1 52. 1.2. G0. Meichſn. Aeciſ. 6. num. 64 rom 2 lib. l. Quamvis admi- niſtetia aulica nupriarum& funerum ſæpé valalli obſtringantur ſinc nota ſabje⸗- ions, ſupraconklu] 2 2. Quurto: Si comparent ſolvendo conttibutiones& col- Kas, cæomnis unima de tenibusI nulli Hohuedſtin unico, Cod. Ae epiſt. Bart. a44 un. num 25½ Codl. Ae multer Gail e aν. e. 7 um 14. Corſetus de poreſt reg. ⁊8: Heig. 117 18. Sehonbotn. 4 polir.c. 20* My2,4.O.14 5.O. 2 5. Tomat. As collect.g. 423. 19 Mgr An principum. Aub 3 6.n. 5. Renth. c. F.A concl. 7 3 ad 8 6. Tiraq. de iur prim. 4. 69 7.7. Frurf conſ. 59. Lent. f. Weſ. conſ 4 5n. 1. 78 17. 9 Pancir. conſ. 19,2 64. Fichard. con. 20,2. 8.1b. 1. Corhm conſ acad. 4 7 n. 31. Cach. conſ. 3 4 /u. 12. Alb conſ. 62. 2. 3. Mandell cvnſ. 6. loh de Amic. con/. 8 n. 3. Natta conſ. 6 72. n. 1. Crav conſ. 19.num. 1. 87 21n. 2. Nale enſ. 1.1om. 2. G. Pap. Aec. 3. 326.5 25.387 Mars. Monterus dec. 13. MMeichſp. des 9.
2 kibr. r. Collectas, dixi, quia cenſus citra ſübjectionem ex pacto velprotectionis
cauſa porrigi poreſt: H. Harim. lib. z. ti*. 52. O.2.3. P. Greg.lib. 3 Sntagm c. 3. hum. 4. Noſtus rie Ae fſso n 8. Ferray tit. 42 g112,„.10. Craver conſ.4 1. num. I. necſta-
Deeeir Ae hſao A 5 8. Fen 7IEN. O. Cradetee 9, Cade RgE tur lollæſtitio, ſedrequiritur ut realis ſolutio interceſſerit, I ſolemnibus, G- 46 K 1 Anlc.

e
1224 De cauſis exemptionum Imperjii,
Kuich. Encycl. c. 10:1n. 7 1. Hier. de Mont fin. reg. c. 6 4: uu.. In numero rurſus diſſenſus. Quidam unica uos lubjectionem proban t, Erenb. de regni ſubſ. c..2. 17. Veſcconſ. 27 n. 20. Pruckm. con). 27. u. 3 6. lib. I. Anguſol. conſ.*2. n.2 2. lib. 3. Maxzol. con). 6 1.n. 14.
Alii plures actus deſiderant: quod amplexamur, ex I ſi certis, C. de paclis, Alc 2. praſ.;. Maſcard. concl 79. n. 19. Meiſu in cauſa Hirnheim contra Pfaltz/ Jec. 8. /. ²9 30. 31.tom. 2. lib.iI. Et quidem 30. aur 40. annorum præſcriptione, Maſc. concl. 14 46. Alex. cenſ. 19 3.7. 8. vol 2. ccnſ. 33 vol. 5. Natta conſ. 446,2. 16. Papa dec. 387. Cacher. dec. 91. nu. 12. Noſtro caſu, ob Imperii legem eadem ſervãda, quæ ſupra concl. 17. de præſcriptione dixi. Deniq́;, quia ſtylus curiæ pro lege habetur, Eberh. loc. 10 5. n. 4. Rebuff.; comm. de conſ art. 2 g0 8 nu 18. Hypp. de Marſil. ſing 118. Pariſ. conſ. 44.ꝓ12 17. vol. 1. Boer. conſ. Teſſaur. dec. 1. uu. 9, Cabed. dec. 1. nu. 9 Cabed. dec. 2 11.na. 5.p. 1 Gamm. dec. 16.8. 7. qui- dam ex inſcriptionibus, Vuſern lieben gehorſamen/ lieben getrewo/ vnſerer Statt: er viciſim, Dnſerm gnaͤdigen Herꝛn/ vnſerm Landtherin/ Erbherꝛn/ lubjectionẽ collegerunt, M. Steph. 2 p. 1 c.7./. 248 Cothm. conſ. 17. n. 3 5. vol 2. Til. de Benigu ynt.4. dec. 2. Vot. 5. 17.29. Talia enim habentur ſubjecta, qualia prædicata demonſftrant, Bartol.l. fundum, n 1. f.de fund inſtr. Natta conſ. 460 1⁄. 16. Nevix. conſ.9 2 nu. 4. Bellon. conſ 49. num. 3. Attamen cum in grammatophylaciis Pprincipum hæc non adeo ſer- ventur, ſed eodem ſæpetitulo vaſallus& ſubditus inſigniantur, inſiſtendum huic myſterio ſcribarum vix eſt. Gail. de arreſt. c.7. num. 13, Ruding.) Obſerv. z6. Erenberg. 1. fœder. c. 4. num. 1 5. Vult. 1. F.c. 4 G 7. Fachin. conſ. 8. aum. 2. vol. 1. Etenim domi- nivocabulum tàm protectioni, quàm directo donninio, utiliq́; imò nuda præemi- nentiæ ſeu dignitati tribui ſolet: vide(haſſ in conſ. Burg. verb. Seigneur. ub. 13. v. 5. Cæpoll. de ſerv. urb. c. 4. Covarr. c pecc. 2.§9. 2. 8. Calcan. conſ. 3 2.n.) j. Capyc. dec. 25.2.. Gilm p. I. tit.z. Vot.. 79. 80. indieſq;, præſertim in epiſtolis, dominos vocamus eos- qui non ſanrx: ſicuti clariſſ. Haſſiæ Ctus reſpondit H. Vult. coꝶſ. 30.4.1· vol. 3. Marpurg. Cum itaq; verbahonoris aut curialitatis Hiſpani, Palabras de con plimiento, vocant) ailobligent, nil alterent, nil mutent, Zoannet. de Rem. mp n.? 7. Mantica lib. de tas. e ambig. con v. tit. 4.n. 48. Marpurg. conſ. 2 3./. 3. vol.z dann Titel koſt en kein Geldt/ Ruland. de commiſſp. 1. lib.j.. ſtolida foret ſui ipſius illuſo, ſi quis ventoſovocum pompaæ, ſplendidisq́; appellationibus potentiam ſuam fidere putaret, confer. Bodin. lib. 2. reip. c. 4 n. 19 9 Verba Parladorii pulcra& apta ſunt: Si quus aſ3icii aur urbanitatu cauſa omnin b na vel aureos mont es pollicetur, non obligatur, lib. 2. rer. Quotid., 3u.4z. ex c. cum veniſſet. de inſt. Nec minus Bòerii iſta: Verba ad complacentiam prolata ſer vi unt de ven to, nec ullam obligationè inducunt, dec. 15 3. n. 7 ex Card. Zabar. Impetil Ca- mera mature hoc perpendit, inſcriptionesq́; epiſtolarum, quia vel ad amicitiam ve
ad favorem accommodãtur, quarum ad rem conferrej udicavit, apud Giumn.i,4 hast I. vot. 3.2. 183. Urjam præteream: In Imperii aut alterius cuj usvis, etiam terti luc- ceſſoris damnum cõfeſſiones iſtas nil operari: c. ea te,&y ibi Panor, art.; dejréy. Inn. o. dilect un, de capell monach. Spec. tit. de jurisd. omn. ud. Vver/. illud etiam, Vant de nul tit. quaties&& intra, n 52. 5 3. 54. Pinell adl. C de bon. mat. p.; nu. 50. Joh. Garſde lat. fadeis. n 18. Pacian, I. de prob. c. 3 8. /. 18 Nate. conſ.6 36 n. 16. Milanenſ.dec. 9.. 92. ceræph dec. 19 2 ℳ. 2 ctiam erroneas, ne quidem in præjudicium co nfitentis, 1. I Fde conſeſter. ror. C de jur.& fact ign. I. 1. C. de err. calc. Maſcard. concluſ. 378. Ferrar. 1it. gl.7. Pard: conſ. 131.n. 3 3. 34. vol. 5. Mynſ.conſ.57. u. 15. dec. 6 Borch. conſ. 1 fol. 56 lib.1 Serapbin.
7—.—. dec. 4 17. aum. 6. ſed ad ejus favorem explicandas: Anton. de Amatu dec.· 12n en bar
eratorls ve rteliberi; Mt 10. 1 J.
Si vllt. kruſn ſar Brevi utam(ub mctuſeutt ememendh bebunt, ias de rt.G denwunſl 9.n. 114 tererentia H. 1I. Sih laringrat ir. Epcon. nuoolenli 4Gin.. 1. in guudſi uehhard i 132.10½.
elleript 141520( abadu regn S 8 urſ Nhararunt. aoſoguaſ nr deran fu ſrCujas
wecscht Acetur, lei 10 otat de
a Etai

dentu ſchje, Nrraen 1601 anaohäykcüt ale K odänwi vf. aun.).
Fhin e 1.anm en
lla. 4
pdoresch Nür nadtem chufe
— △— 6
uctn
D. Zachariæ Vletoris.
12²5.
Partim quia totus actus ex cauſis falſis corruit, utpote agentis voluntate deficien- te, Vultejus conſ.; 5./. 194. vol. 3. Marpurg. partim, quia nuda confeſſio non eſt titu- lus, quo dominus aut dominii cauſa mutatur; Knichen ia Epopſi, n. 171. Auream Im- peratoris vocem repeto: Sancimus ne ſolis ſcripruris aut confeſſionibus homines
forte liberi ad deteriorem fortunam detrahantur: I.cum ſcimus, 2 2. C. de agricol.& cenſit. lib. 1 1.
Coczuslo XXXVIII. Sic acquiritur exemptio! Eternanè illa, ut revocari non
poſſit? kruſtra eſſem impoſterum in diſſerendo, Qus cauſa exemptionem abolendi, niſi aſent. Breviter ergo convolvam, Num urbs, populusvè exemptus reduci in imme- diatam ſubjectionem à Cæſare poſſit. Sic ordiar. Aut privilegio ſeu gratia, aut con- tractu ſeu tranſactione ‚aut remuneratione, aut ſub conditione aliqua exemprio- nem emendicarunt. 5i pura, puta, graria, tamdiu durabit, quamdiu Cæſares ratum habebunt, ex Sueton. in Tiber. Bart. in eonſt. ad retrimendum, v. reges, nu. ⁊ 1. Rneas Syl- vius de ort.& autor. imper. c. 1 Martap. 1.c. 3 3.2. 10I. Enenkel de priv. 3.2.,6. n. 48. Ca- ſirenſconſ. 107. Rol. à Vall. conſ. 1 3./. 6. vol. 3. Olde conſ. 108. Natta conſ. 6 3 6. n. 52. Sixr. conſ. 9. n. 2 1. vol. I. Marp aut gratiam iſtam dignis obſequiis penſabunt: nam exempti areverentia liberati haut ſunt, C. Tapia in! fin. p. 1.6. 5.5. 20 4e conſt, prine. Quetta con/. Inu. z1. Sin jactantia aut contumacia cervicem erexerint, in ordinem rediguntor, velut ingrati liberi& liberti, l. 6. lde agnoſc. de alend. lib. l un. C. de ingr. liberis, I. z. C. de libert.&& eor. liber. Nov. 7 8.c. 2. Siex contractu aut tranſactione, idq́ ſtatuum unani- miconſenſu, tunc ſine offenſa turbare exemptos non poteſt, Frid. lib. z. roceſſ c. 67. 7.,4. Gilm t. 1 p. z kit. 1 1. Vot. 7. /. 8 3. G ſeqq quibus adde(à genere ad ſpeciem argumento iicito, quod ſemel hic ob naſutulos moneo) Pregrin. libr. 1. de ur. fiſc.. 3 8.72.79.85. 102.
KRauchbard. lib. 2 g. 1 1. Moditium, S plebiſc. Aub. 20. Tapiam!- fn. 2,6. 9.7. 1. Martamp.
14, 33 n. 104. Crav. conſ.93 3. nu. 1. 1. Nart. conſ.⁊6 9.:/. 57. Alex. conſ. ſ 4. u. 1 2. vol. 4. Nota cunctis de principe proverbia: Polus eſt: lapis angularis eſt: calamus, vox una: quod ſcripſi,&c. per 1.9 1. ff.de pæred. inſtit. Rol.à Vall. conſ. 2. n 1 3. vol, 1. Curt jun. cenſ. 70.2. 4 2,p. 2. Cabed. dec. 1 9.n. 12.5 2 Sic ducatus Sileſiæ, Luſatiæ, Doloniæ, Principũ conſenſu regno Bohemiæ inſerti leguntur, anno 13 3 5. apud Goldaſt. tem. I conſtit. mi- hifol. 34 8. ut ſileam alia centena exempla. Idem ſtatue, ũ donatione remun eratoria compararunt. Cum enim hæc non ſit mera liberalitas, ſed ob merita, aliové titulo oneroſo quæſita poſitio, retractari nequit, I. ſipater,§. fn. ſ de donat. l. Aquilius ib.
Eſcobar. de ratiocin. c. 2 4 n. 2 8. Garſia de don. remun. u. 3. Ægad. Boſſius tit. Aeprinc. n. 28.
151. 152. Cujac. 27.0. 40. Modit. principum, dub 211:y/. 4. 6. 7. Petra dejur quaſic. 24. 7.2 16. Tapiat fin p. 1. c. 7.7. 24.6. 9 u. 6. Tirag. ad liſi unquam, verb. don. larg.n.1 3274 5. conſ. 17. Pariſ conſ. d nu. 2. vol. 1. Cacher, conſ. 79 nu. 2. 3. 4. quibus adde paulo ſpecialiu Raudenſ.de anal. c.3 0. nu 70. Maulium de homag.iit. 9.:/. 106 Quettam con. 20, per tot. Barbellonum conſ.⁊ 2 per totum,&c. dummodo asride merita ipſa non nimis eno. miter excedat, Azeved. lib-. conſt. Hiſp.· tit.0. leg. 1.2u. 5. Unde Cæſarin aurcaß ulla pollicetur, ſe jus quæſitum Principibus non minuturum, tit. 13. quotienſq́; in co- mitiis orat de exemptionibus, clauſulam annectit, doch den exempten oder außzie⸗ henden Staͤnden an jhrer Gerechtigkeit nichts benommen/ R. A. anno 48. Lo⸗
1444a wo
1
—————

4 1 Y 1 4 1 4 ½ 1 4 3— „ 4 3 4 3 — 1 3 4 2 3 4 J 1 5 . 8 3 4 4 8 1 1 1 4 4
½ — 6 ½ 1 † 3 * ¹ n 3 ¹ 5 3 s * 5 3
— —„ ——— ————
—
——
——
7316 Pe cauſis exemptlonum Imperli.
wol auch/ anno 6. Sdamit auch dieſe/ anno 70. Sauff daß auch/ c. Deniq;, ſ data ſub & cum conditione aur cauſa, tum ceſſante cauſa ceſſabit exemprio Car. Tapial fin. p. z. c. 4. de conſtit princ. ſublatoq́; fundamento ipſa collabaſcer, Crav. aunſ.250,51 4 Jubet hoc favor Imperii, jubet ſpes, ut Aquila ſenium exuat, conciſasq́; pennas re- cuperet. Exemplorum via ſtrata 4 Lubeca, que Danorũ regis ſervituti weprann pro- tectionem Imperii recepta eſt, vide Helmold. lib. hiſt. c.ʒ 8 Krantaz. Vandal c.7. C. tra. 6. Saxon. in princ. Idem Ulmæ, quæ à Carolo Augiæ majoris Abbati data, Mutius chron germ. 9. Cujac.. de feud mihi fol. 771. libertatem rurſus inclamavit Cpaſia 6.z. amnal. Suæ v. lib. 4. cap. 1. Bodin. 2. reid arp. S. uum 227. Keutlinga& Eslinga Puneipi- bhus olim fubditæ, ab illorum obſequio in favorem Imperiil ſeexemerunt zcrede⸗ merunt, Gilman. tom. 3. præjud. cam fol. 14 3. adde tom. ʒ.xelat.. ol. 28. neluribus exemplis onerem lectoris cymbam. De Pannonieregno aCæfare Poſtularaurrdn cipes ut excuſſo barbarorum divinitus jugo, Imperio rurſas coadunetur— Se es durch Goͤttliche milte Gnad von den Feinden errettet zu kraͤfften kaͤme/ 3 5 H. Reich zugewandt/ verbunden/ vnd eingezogen werden ſolte/ R. A ann. 66,8. P⸗
ber vorigs. CoNncIzusro XXXIX.
. inri Qua ergo viciſſim ſpes pro Imperlo: IIt ſupra præſcriptionem& meritx fic caulas eaſdem ſtatuo; ut ſtatus exemptus in Im perii vincula FelaborT He ee n.e ee s n
4 K Lum membrad capitę ſeparanda n5 ſint, Moditius§'plebiſc. Aub., 96,1. 5 con. 965,5, 17 ·A gregara autem facile xedeant ad ſui naturam, 11 unus halluszf. 3
padlus, Cachsr. onſ.A.. 8. luſtrabo breviter, q ua promulſide emaciatum Imperium focilletur. Nam ſi langnidis& ſupleſtis ingeniis adverſus id ſophilm ata ſuppetunt; quanré facilius& æquiugerit, cauſis pro eodem comminiſci? quan doguidem re- dudio Katus li immediaré jam mediate ſuditi, ad ubijs tionemuattssesfaydta- bilis Imperio jure æſtumatur, per a, ak exordro, 4 5 3z. Knichen de wonpr oves.veyb h⸗ cun Sa.r, 3 1. 510, 512z,0). 9-n. 48.u93. 1. Mrihh H. Aee. 8, Hu., 69 u.1 folnd 13. Ln gitur ob bone merica quib uldam plena libertas con cedirur, ut exima mediart ſ tus vea ad Imperiipodium evebantur; ſteuri de Lubeca, Ulma, aliuqus late Lzichen in Eacycl. ca. I. num, 236, cum /*4†& in Zaronib us, Nobilihtas, aliusqus cottisis ei
—.—. 1 itate perimur. Econtrario etiam male meriti de imperio acquilſita generali immunut
orbantur,& in ordinem coguntur. Nam ob ingraritudinem, delicta, rebellionem⸗ indulta pririlegia recidi&reſcindi poſſunt, autbent. qua in groineia, Innei, Princip. dub. 109. num 2. Papo li. 1 3 vtit. 2 arreſt.. Tapial in p. ². cap. 4 um. 28. 244 ſtit. Alict. deciſ. 1 28. num. 1. Vivius deciſ ⁊08 part. 2. licuti de privilegio Reme nis& immunitatis ſuo ſenſu ſcribunt, Iaſon l. beneſ. num. 52. Ids conſtit Faua 1 privil. libr 3. cap. 17. num. 8. Loſaue dejur. univ ·. 3. cap. 1 3 nu. fin. Pariſius con/. 2 Lune 13 5.vol. 1. De Rhodiis prodidit Tacitus: Reddirur iis iiberius, adempta ſape 83 3 8 ta, prout bellis ewternis meruerant, aut domi ſeditione deliquerant, lib. 2 aunald bind⸗ Cycizenis Sueton- in Tib. Refero huc, quando ſtatus, urbsvê libera ob crimen hore. re, ſtatu, capite minuta, ſupr. concl. 16. Cæſaris indulgentia vitam, ſpiritum,i 2 5 f. guperat, priſtinaq́; ſed in Imperii pulvinaribus conlocatur. Reſtitutio eAlM 4 p
Kinum.
huan tan
lugen a0-
Rideuunn
thi auſt
dulp.
Ärru I6
nult tragi muuniuit NSSGR fciogh al. lſeſion⸗ N den Dririle e. Burgr. 11u. 4 tn ui,l fele ſin lit. 5ö8 1 2u.. inclegim alis ann) Cds hu vh Maſt. tm,5. 1.c.4 124. And. itte onu licumt aconfuett rl on, 1 dür. Sicut u Parhnn weritegt doCroru er.. Eth ender auß das R Namn 49 ſarerlapl dlduoin ued g3 drempit
Fenc

uste X
ftolperics ll.
do, Drtaros 5
A a d KHn 85
1tdeadene 3 4 wechatce s
ern, r 9 18s
4 3 r lcaa derden.
1* 5 umeubf .
vauiuean-
D. Zachariæ Vietoris. 1227 ſtinum ſtatum fieri ſolet, niſi quid expreſſim excipi de ſen 4 zunn!. quid exp piatur, I. 2. 6. 7. C. Ae ſent, paſſts, Fn. C 44 gen. abo l. Tapia ad rurb. uu. 3 de conſt. Peregrinuas lib.: de jur fiſc. tit. z. 1a. 1 1 1b.2 de comm p. 4 ⁶.IL.. 24. Pruckman. de regal.c. 6. nu. 20. Sixtin. 2.. 13 n. 70. Boſſteit. de reſtit qua ſiunt àp/ inc ſin. bell. Loſaus de univ ꝓ. 4.6.1. num. 40. Oddo dæ reſtit. p. 1 u. 98. Gail. ⁊.ꝓ p. c. 19. Chopp. lib. 1. de mor. Pariſ.tit. 2 nu. 41 Jaſon conſ.1 3 9. vol.; Alev. con).
102,1ℳ 16.19 3.2. 7. vol. 2. Boërius dec.s Aflict. dec. 6 7. 70. 116. Dolendas viderunt
multi tragi comœdias nondum oblireraras in memoriæ theatro. Sed hæc fulmina 2 Annenes 7 Iiundeed es Jouf. Cauſa„qua fiſcus hodie utitnt, præcipua KASCRIDTITOcft: quando videlicet Status exemptus pependit aliquoties, im- perioq́; ad poffeſſionem collectandi viam complanavit: daß ſie dem Reich/ ſo es in boſſeſſiove vel colledtandi befunden/ ſteuren muͤſſen: R. A. anno 76.§. damtt auch in dem Privilegium enim contrario actu, Rebuff adl. 1. O. de his qui ſponve, Chaſf ad eon- ſuer. Burg rub des juſtises§. 4. verſ. noviſſimé, nu. 1 6. Tapia ad! Fia.. z.,. Mesney dec. S. nu. ¹ 4. f07. 1. 115. 1imô non uſu amittitur, per I1. 7 quts in C. de pactiu l. 1. ff. ſi quis in jus Voc. I. 1 f. de nund. c ad audienr. Je praſer. Enentel lib 3. de prive. 15 nu. 1 ⁷. Villalob com. opin. lit. P.. 306. Bart. conſ. 189./. 10. vol I. Alexand. conſ. 16.nu. 2 3 Vol. 3. Cabed dec. 17. nu. 3. G 9 3, nu. 11. Maſtrillus dec. 96. nu. 1. Seraphin. deciſ. 104 3, nu. 3. 14 10„ℳ. 29. Hinc legimus immunem, ſinſcribi ſe in æſtimo aut caraſtro paſſus intra 10. dies laliis anno)non provocet, ſibi præjudicare: quia tacite renunciaſſe cogitatur, 1.r.&E 2. C. de his qui ſpont. Grogotius Lopez. lib. 24:tit. 1 8. part.; Werb.; O annds, orſet us ſing. 279Maſc. concl. 20. nu., Moditius§. principums dubl z n;, 206 nu 4 ancell. de ag- tent.p. z. c. 4. limit. 25. 2. 4. Metta conſ. 8. n. 6. Scutjf. conſ. 9 1/. 3 2. cent. 1. Gozad. conſ. z 3. n. 24. Ant. de Amat. dec. 159 1/1.9. Cacher. Aec.9 1./n. 5. Gilman. tom. 2. I. vor. 7. /n. 19. niſi forte onus ſuſceperit, patriæ utifiratibus ceſſerit, aur gloriæ cupiditate pauliſper jus
publicum relaxarit, ¹. 2,C dehts qui ſonte. Cum autem in indicendis collectis regi- na conſuerudo dominetur, Fetrade jur. qusſc 4 p. t. Flamin. Ae Rub. conſ. I. uu. 16. †. t.
Surd. conſ. 129 nu. 13. Bertaxz. conſervil. 27. num. 10. quid mos imperii ferat, ruſpe- mur. Sicutrin juribus incorporalibus adtuendam poſſeſſionem unicus ſuicit a- ctus, Paris de Put. rub uriſd c. I. nu. 4. Maſtrill. dec. 5 2. ſic unicà lolutionein favorem
lmperit extinguitur immunitas, ſemelq; folvendo privilegium antiqiatur, Gail.z. O0. 60. Crotus con/ 64. nu. 20. Alex. conſ. 13 6. /. 10.19 3. 2u. 1 1.116. 2. Scurſſius conſ 4 n. z.
cent. 1. Et hoc Imperii conſtitutio comprobavit, Sojnnerhalb Nenſchen geden⸗ cken der außgezogue Stand dem H. Reich eins/ zwey/ oder mehrmal geſteuret/ ond das Reich alſo in ehen were/ der ſoll nachmals vngeweigert ſteuren/ R.
Aann. 48.§ Hat aber/§ Wo aber/ anno 78.§. Wo aber. Qua inre coneinnum prærer lapſo anno præjudictum auditum eſt:ubi cum poſſeſſionis bonotum tuende
cauſa duo Imperio ſolverent, alterq́ poſſeſſione excideret, pendere hic impoſterum Juſſus eſt, Juia pependerat;nõ obſtante exceptione poſſeſſionis amiſſe Ratio, quòd exemptionis quæſtione pendente ſolvere tenetur, qui eſt in poſſeſſione ſol- vendi, donec in petitorio aliud decernatur: Æꝝgid. Boſſ. tit. de prin- cipe, num, 14 8. Bald. conſ. 3 8.vol. 1. Cauſæ vindiciarum 1 reſiduæ petantur ab experien- ria,& uſu.
Qdddadd ON.

122⁸ De cauſis exemptionum Imperii,
Coxctuslo XI.
8 Cæſarei ergo fiſci ſolertia ibi lucebit,& utrumq;, tam eximentem, quam eximendum juſta expeditaq́; lite flagellabit.
Mille annorum,& amplius, fortuna diſciplinaq́; compagia hæc Imperii co- aluit, quæ convelli ſine exitio convellentium non poteſt, ut le viter inflectam verba Taciti, quæ pulere ediſſerit Scipio Amiratus lib. 20. diſc. 10. Compages iſta quo conſi- ſteret, generali lege ſanctum eſt, ut fiſcus inquirerer in eos, qui eximunt Imperii membra, ſegetemꝗq́; publico exitio ſibi metunt: Wir haben vns verglichen/ daß vn⸗ ſerm Reyſ. Fiſcal. der außgezognen vnnd außziehenden Staͤnde ein Verzeichnuß durch die Maͤntziſche Cantzley zugeſchickt werden ſoll: vnd ſoll vnſ er Jaͤyſ. Fiſcal. hiemit Befelch haben wider die außgezogene zu procediren, auch die außziehenden vor jhr intereſſe darzu citiren, R. A. an. 15 48.§. Vtliche andere aber. Hicergo Acro8 eſt. Rzus uterq;, tàm eximens, quàm exemptus, ſi conſenſerint in Imperiidamnum,
e;..2 r ſo die außgezogene Staͤnde ſolches außziehens zu frieden/ ibid. anno 48.§ vnd als
durch.& ſeq. Gail. 1. Ob. 41. Pactis enim privatorum formam juris fiſcalis non placuit, leg. 42. ffde pactis, 1.4 1 ff. de oper. libert. Quocirca ſimultaneeinjus velut velut dictum, vocabuntur litium abbreviandarum cauſa: cum alioqui, ſolo exem pto ſuccumbente, petitor ſeu eximens litem reſtaurare poflet, per l. forma,& 4 ogo, ff de cenſibus, l. quæ quisq ſ de acqu, rer. dom. I cenſualis, C. de donat. quoniam len- tentia contra ſubditum lata Domino non obeſt, accurate Zaſ. ad! ſæpe, n. 9 dene jud. Gail. 1. 0. 70 nu. 28. 0. 1 25. E ſeqã. Sin exemptus non conſpiret, ſed reſtitet, in ſolos eximentes judicium dabitur: Wenn die andern nicht außgezogen ſeyn wol⸗ ten/ ſondern tragen jhre Anſchlaͤg ſelbs/ leiſt en auch dieſelben wuͤrcklich⸗ ſollen ſie billich darbey gelaſſen vnd vom H. Reĩch nicht getrungen werden. Rodem reueſſu,8. vber ſolchs aber. TRIBuNAI camera. Quamvis enim principes ordinatione Impern ſuas habeanr inſtantias, in fiſcalibus tamen cauſis moris notiſſimi eſt, ut reus cora fiſci judice vadimonium ſubire cogatur, t.t.. uki de fiſcal cauſl.1.44 npud heres: 13 C. quando fiſc velpriv. Ord. Cam p. 2 tit. 20.§.z Gail. 1.O. z0. Denaiſ tit. 16z K12. Chopp lib 3 doman:ir. 29,1/. 9. Laud. de ſiſc. q. 9I. Dec. cenſ ult:n 8. Gilm. tom. n ntiher vos. I. n. 3. tom. 2,p. 1. vot. 7. u. 1. ſpreta præventione aut interventione, Peteg.¹ 7 de jur. hiſc. iit. ¼ velut in ſpecie de exemptionũ cauſis Imperii lege promulgatum efi, R. A. an. 48 Svnd ſoll vnſer/ Swo aber in ſolchen/ an 76 Szum andern Ruaung. CQam. lib. 3. c. 4 3. Gail. 1. 0. 2 1. Symph. tom. 3 fol. 73. Til. de Bentgn. ſynt. 2.Lac. 4. vor..2-4. Mopus procedendi ſummarius eſt, de ſimplici& plano, in petitorio& poſeſſorio
Hmul, omnibus modis accelerandus, R A. an. 4 38.§ etliche andere an.76 Zanfang⸗ entur.
lich Nam utilitas Imperii poſtulat, ne lites finuoſo fori circuitu diu proto
Die Exemption Sachen ſoll man fa vore imperii befoͤrdern/ zum ſ chleunigſten darinn
procediren, vnd mit Abkuͤrtzung aller Verzuͤgligkeit dem Fiſcalzu recht verhelffen⸗ d. receſſ. an. 76. Janfaͤnglich/ per l miſſi, c. 6 7.§. z. Beregr. lib. 7 dejur Rſc. tit. 4·Sixt he ne gal 6. 14. n. 16 5. G. ſeqq. Cacher. dec. 8 6. Ratio à Juſtiniano præfuſa eſt, ubi ait: Mili 73 expenſaæ hoſtiumq́; incurſiones multa egent diligentia,& non poſſunt has„„. cauſ nullam recipiente citationem. Competens igitur eſt, ut à fiſco tributa ſine imm
6* 6 5 C. 1. tione& devore& ſecundum definita tempora exigantur. Novel. 8.6.1 0. Novel. 16 3 de
pand.
guedefini 246.. Hniorem ruuel. adtoffci- keare,qui umimper glltitaam ldafiſco lär jüſſa 112,16.4 11O. u ecundo,ne utk nom vcpeculia zrulascone ialh Laure itument: uaus lih. Nau. 1. Pr trlo fiſci guſtanis Nediren. 10,2. 74.7 Didamar Gachen tagten ci enverhine ſerey /nd rſihgebo lgatione malsden Gerichte darechelic ut eft ha tszu Re nhabet f Nte4 au. tn Maaun. 1)a.n. danpti
hrhe 1 1 0)9.2 Rl.gE läpolleſ
¹

grzagmt 7 5A— 2A Sig An
Serene ee eubnaang erenpte, c n unkan
rjxchcs i hüa ge 5— Purar Mrähd d 1e. lnt( cuümangn.
denadatum r dn hag enülrem teid 4= ietnah
e aAnlas AAtugst.
nou odcft, 4 AAlhu
Nachncdtget ee we eh Duumrisenn t. escltuets mustan he. u umen caui rlti
gur. I..C.1 Wuul 44
1 10 1 ao n
—y——
————
ei
aptr urreiuſ
mpuinicad— b
anfetch unan
ue 4 „X An 4 ds ecun
*
4 4. 9 rsind T dtrmni
2 a m. 1 A nſ d p
D. Zachariæ Vieroris.
Hinc definitum, ut biennio lites iſte terminentur„nec ultra protrahantur: R. A. anno 48.§. etliche andere aber, Quod tamen obſervari nequit; partim quia res iſta pleniorem quandoq́; requirit indaginem, Gail. 1. 0. 20.2. 5. G0. 21./.].M. Steph. 2. jurud,p. I.6. 3. auditiq́; debet ſi quis immunitate quadam ſe prætendat defendere, J. 2. C. de off: civ jud. Cach. dec. 86. n. 1. partim quia lieitum diſputare juriſdictione cum Cæſare, qui errare poteſt, ut homo, Eberh. loc. 129.,81 I. Alex. conſ. 2 16. n. 1 lib. 1 Mens enim imperatoris eſt, non ſolum ut publicum illæſum maneat, ſed etiam ut privati injuſtitiam paſſi adjuventur, Nov. 17.c. 1. PRIVIILEGIA quoq; in procedendi hoc mo- do ſua fiſco ſunt. Primò, juramentum calumniæ non præſtat; quoniam, quicquid facit, juſſu& mandato Ordinum vel Depuratorũ facit, Ant del Re Tiburt. de jur. cal. 6.18.n. 16. M„ſ.I. O. 74. Gail. 1 O. 90. Scip. liꝰ. 4. dec. Spir. 107. Ruland. 1. comm. lib. 2. 6.4.7. 0. Surd. dec. 18. u. 10. Gilm. rom. 2, p. 1 Vor..n. 48. 53. ubi ſententia in hunc ſenſum. Secundõô, nec ſatisdato cavet, utpote legum opinione prædives, I. 1. 8 ſi quis ad fiſcii, fut leg. nom. cau. l. 2.§1 f.de fund. dot. Chopp. 3.doman tit. 2 9. /. 15. Tertiò, habet etiam hocpeculiare, ut vindiciis abdictis nõ tamen(niſi ob evidentem calumniam) in ex- penſas condemnerur, Gilm. tom.; fol. 1 31.14 2.& tom. 2 p. 1. vor. 7./. 27. ex Bald. Boer. Gallo. Laurent. dec. Avin. 3 6./. 12. Quartò, Reum adigere poteſt, ut ipſi edar propria inſtrumenta in ſui ipſius peſtem, perl. 3 ff. de eden. 1. 2.§ I. Fde jur. fiſc. Boſſ. tit. de ſc n 11. Grevæus lib. I. concl 106. Tapia!.fn p. 2.c. 8 n. 2. de conſt. Chopp. lib. 3. doman. tit. 2. E tir. 29.:nu. 1. Præjudicia extant in Symph. tom. 1. 1. Vot. 3. nu. 49,& Scipione lib. 4. dec. 125. Acrio fiſci(ut ordinarias ex jure communi ſileam ſeſt condictio ex lege in comitiis Auguſtanis lata anno 48. da dem Fiſcal Befelch eriheilt wider die außgezogene zu procedir en. Gilm. tom. 1 p. ⁊ tit. 11. vot. 4.2. 10.& tom. 2. p. 1. vor. 7. n. 3. Knich. in Encycl. 7.10. /. 74. Tilem. de Benign. dec. cam. ſynt. 2. dec. 4. Vor. 1. n. 13. Cui quandoq́; citatio ex L.Diffamari præmittitur: Borcholt. conſ.II. circa fin. lib. i tumq; ſentẽtia ſic ferri ſolet. In Sachen des Reyſ. Fiſcals klaͤgers wider Herꝛn P. C Pfaltzgraffen bey Rhein beklagten citationes ex lege Diffamari, iſt ermeltem berlagten/ fuͤrgewendter einre⸗ de vnverhindert/ die angemaſte vñ beruͤmbte Landsfuͤrſtliche Obrigkeit vñ Land⸗ ſaſſeren/ vnd was derſelben mehr anhangen moͤchte/ an dieſem Reyſ Tam̃ergericht/ wie ſich geboͤrt/ vorzubringen vnnd außzufuͤhren Zeit acht Monat pro termino& progatione angeſetzt/ mit dem Anhang/ wo er dem alſo nit nachkommen wird/ daß jhme alsdenn ein ewiges ſtillſchweigen aufferlegt ſeyn ſoll/ gedachten beklagten in die Gerichtskoſten an dieſem Keyſ Cammergericht auffgelauffen/ jme dem klaͤger nach rechtlicher Ermaͤſſigung zu entrichten vnd zu bezahlen/ voͤllig ertheilent. Pu- blicata eſt hac interlocutoria 2 3. Odlob an. 1582. extatc; im kurtzen Bericht des Herꝛn Apts zu Keyſers heim/ pag 1e3. PRoOBATIONES Cæſarei fiſci quod attiner, Intentio- nem habet fundatam ubiq́;, Da. in! cunctos, C. de Trin. Caſtald. de imp. qr3 O. 53 Tapia rubr. c. 4. nu. 1 1. de conſtit. Gail. 1. O. 21. num. 24. Covarr. pp. q7. c. I. num 9. Peregr. lib. 1. As jur. fiſc. tit. z. n. 41.4 z. Menoch. conſ. 1 4.& reſp. I. Finar. nu. t 3. Alex. conſ. 24. Vol..
1229,
conſ. 87. n. 17. Vol. 6. Cacher conſ 13. Cephal. conſ. 3 69.n. 6 9. Pariſ. conſ.. n. 1 z. vol. z. Qui
exemptionem allegat, difficile probandi onus ſanè in ſe trahit, Innoc. e. ſolum, de ſent. excom. Bertach. de gabell. p. 1. q. 2. Gail. 1.0. 21.2. 4.11. Roſ. ſ. de F. concl. 4. u. 1. Boſſ.tit. de Principe, n. 2 35. Menoch. 2 †raſ. 14. Dec. conſ. 307. 113,u. 6. 529 n. 7. vol. 3. Alex. conſ. 87. in ſin. lib. 6 Florentius à Vennningen inter Cantiunc conſ. 16. /. 1 76. Ad colorandumn. quaſi poſſeſſionem Imperii ſufficit eximendum matriculæ inſcriptum: adeoq́ue ſe-
Q4d qd. 3 mel.

A8 1 t 1 4 4 1 4 1 4 4 8 1 1 11 4 v 1 ͤͤ 8 3 4 4 ⁄ 1 ö—* 4 1 4 4 ö 1 8 4 1. 4 5 4” 3 4 8 1 8 8 1 4 1 34 3 6 5 . 3 8* 8 * * 4 4 4 4
—. 3 2«· 2— 5—, K8* T 7. enltlvæ 41- 4 reſidui, quam Papiniani forme: Gondemnajudex. SENTENTIæ hujus de 1
1230 De cauſis exemptionum Imperii,
mel& antiquitus inſcriprum licet in poſteriorib us matriculis nomeh ejus non am. plius reperiatur: quid id Imperio fra udi aut nocumento eſſe nõ debet, niſ legitimé probatum ſit, eum Cæſaris ſtatuumq́; con ſenſu ex matricula expunctum 3 P. Prider. 2. proc. c. 6 7.2.4 Gail. 1.0. 21.ns. 11. refer huc quæ concl. 5 de aust hor itare matricule con- geſſi. Regula trita: Olim dominus, etià hodie præſumitur, ni facta mutatio Sole cla- rins monſtretur, gl.& Da. in! ſive poſſed. O. dæ probat. Bald 6 Hart. ad 4 1 C.Leconfel. Balb, de praſer. 4.†. J. 1. Covart. c. poſſeſſ.p. 2 Len. I.Eberhaloc. Aprater. ad praſ. Maſc. goncl. 5§51.874.1078.1 34 6.1446. Menoch. 1 præſ 48 2, Af. AMaufuaſing. 441 Graſſa comm. opin c. 20. J. z. Alex conſ. 4 7./ 12 ꝙ13 3 Vol. 1. Veu, us inter Cant. conſ. 33 nu. 10. Bor. dec. 4 2.n. 16. Quapropter ſi allegare poteſi h ſeus, Eximen dum reperiri in matricula,
ſupr. concl.. Gail 1.0. 1 n. II. Meiſn. tom. 3. vot. 6./. 1. Gilm, tom. ⁊ ⁵. J. vot. 7.n.z. colle-
ctas Imperio ſolviſſe, R. A. anno 48§ wenn auch/ M. Steph. 2 5. f.5,4,n 40. in comi⸗ riis comparuiſſe, R. A. 4.& 8. wenn auck/ ad conventus cirxculares,tanquam ei- romen comitiorum convocatum fuiſſe, Apin.:0m. 3 Vot.§. 2u. 30.,311 egalia ab im- peratore acquiſivi e, R. A. A.§ wenn au ch/ Veeen rs s 19 deniq; Eialee& 5 miter Imperio adhæſifle. VIvAT LIBERTAS Hieuti poſtiones has articulatim extendit Gail. 1.0.2 1.n. 9. Rodingus; pand. cam. 43 Boreholt. conſ. 1. in 1 deenCſdienin favor Imperii injuſto eorum propoſite: quiin hfcum injurn eſle volent, præ eruxun Novell. 14 9.c. 3. Favot iſte tantus, ut nõtolm in calu d ubio Sratwot pto lapen, fiſco pronuncietur, Gilm. rom. 1. z.fit. 11 u0r 4.2. 123 Gribald. ad inon putsif 55 re fiſci, AI. Creph. z. jur, ν.6. 1 ⁄2 3,9. Cowar.k. Var. xe' ol·9.4 6. Bereg dib. 7 4. 24 3 ra- Vet. conſ 3 8 8an. 20. fed& prorogata aut pendentgexe Mprionislite, vindiciæ Da ſecundum Imperii libertatem, donec alferutrum qltim 0 judicio definiatur 3 daß ſolcher Stand dem Reich biß zu Eroͤrterung der Sachen zu reichen ſchuldig ſen/ R. Aanuo 48 Fwo aber/ auno s. wo aber! lateus ict racedente, Haingarties 4 confert Imperio quaſp oſfeſfion em lubj eeti onis contra eximentom aiao in 7.Sicpenſior conditie iſci eſtuduxioe ſd: deber ſubire Partes, du Impesideene, ctum quid ixe volęt, Gorse† in Pot, 4 v.33 O. contra Binter dec. Suanem p.i2. dul um
4-
ctio ſtyluſq; ſicuti pro exemptione pronunciari folet audiebatut in caula 5 contra Regem D'ratiène ducatus Sléiwicenlist e*ν flitis late meminit Thasn. 1 2. hiſtor Vieillim pro Impetio contra exemprio nem praælecta eſt in—— 3 rantra B. ann. 73 extas q in actis excuſis O. ontra B. 8 etlero ſelas anten Nein- 3 3 Vot. G. ol. 100. REVISIONTP oſtea aut ulteriori contra fiſc um provocatlonl n 1 e 6 cus hucuſqi relictus eſt, nec per ſacrum judicium in his cauſis diſpofita An dsae. aliorum examinatione, retrackatione, cen fura, egent. Placitis obtempefa, ¹⁰ 3 8 4. G 8. C. qusrum appel. non es liuoniam, Ode appell Chopp 3doman kit. 3 3 2 le⸗ Ratio ert: sod in omnibuss cauſis de ſtaeu, conditione& qualitare perſonarum tentia jus facit per l. ingenuos f de ſiat. hom. Freber. lib. 3 Ae inſamzis,eisna0, e ſes id
MHes ſunt, quæ in geners de Exemptionibus profudiſſe volui: Taelunculas eſt, generalia axiomata ſunt, nec cyriæ ſed pulpito cufa.Specialez adnotas 1en rationes rariores, reſq; in auguſtiſſimo piætorio judicatas ſtudio ſepoſul cas ensg fA quam dixi. Cum Cajo enim aur Sejo nil miti litis. Quiſq; 1.„ duod NOlet, Haer an 3 Aεειαιν ⁶νς ε
1A els PIS8EK
RRuſch lorigine Multates turum ark atee däncunt, adLN laano! kandus ſas Don aroce ey Komi datibu h m Nite GApril. un Reir eetun hipög äladpr rrobj denteaur Roti Nee lharet ellijr to prol dar ur hir tü cape
„ 1

SSSSSSSSSS Se d 8 v
, 38 ₰ 2 2 3 3 3
8 SSSeSSc Scs LlSaM IE XXTVII.“ DISSERTATIO DE pPACE RE 1,4n ,6GIONIS., D. PETRISON.
SVYRINGII.
1 iz Bp K. 2 ia Aa u. 9z ulr lau er yoec ſaskun 1n wtsaee 4 41 ſrenkach a W V Tea anc acoa
t e, 36 Ihn*
r 4 tau Ln AA nn InIrt. Kaind Kes mabane
1
2
81 Coxcetusto. b 5 D Kiuſquam ipſam rem propoſitam aggrediar, ſi paucula quædam de b
origine ac præambulis pacis religionis pro majori totius operis per- ſpicuitate ex hiſtoricis commentarlis præmiſero, operæ pretium me fa- cturum arbitror. 8 135
—
“
2n.) 1tbit n Klohd
n A as e Iſtæ enim interpretationes& libentius nos ad lectionem propoſitæ materiæ as⸗ unlan producunt,&cum ibivenerimus, evidentiorem præſtant intellectum, inquit Cajus Mnt en a„D tuniſi lb.1. AdLexIT tab 71 eruni K 2. Ac primò ex Joh. Sleid. lib. I. de ſtatu relig.& Jacobo Auguſt. 4
Thuano hiſtor. lib. i. in memoriam revocandum eſt, a cum pius ac ve- nerandus Theologus D. MaRT. LurHERus contra impias acſor- didas Pontificiæ mercis nundinationes; quas Tecelius inſtitor ſtento- reavoce extollebat, ANNO SALuTIS REDEMTR G 10. XVII. inl Vi-.
1906 b A bltätt n Oraufu Sanckorum certas aliquot ex limpid ſſimis verbi divini p 98.n ontibus hauſtas poſitiones inſtinetu Spiritus S. ad indagandam verita- — Sr im iem Witebergæ diſpurandi gratia propoſuiſſet: tandem Wormatiæ 17.
1* oroaucaan
die April. Anni a1. auſpicio potent ſſimi Cæſaris D. Caroli V. a9 ſum- mum Reip. Chriſtianæ lavum non ita pridem evecti in frequentiſſim 0 Procerum Imperii conſeſlu inter Lutherum&e Pecium de agnoſcendis propugnandis hbris ab illo editis colloquium inſtitutum fuit: quo ni- hilaliud profectum eſt, quam quod Lutherus ſumma cum mode ſtigerr rorum obje ctorum demonſtrationẽé enixè ac perſeveranter urgens; pré- valente auroritate Pontificis, cui Carolus gratificari cupicbat, ut jura- menti Neapolirani gratiam ſibi faceret. Cæſaream inangurationem ad- probaret,& contra Gallum fœdus ſecum iniret, à Cæſare Adoleſcente 8. die Maij tanquam manifeſtus& pervicax hæreticus publico imperii de- creto proſcriptus fuerit, b eoq; edicto omnibus mandatum operam da- rent, ut finitis 21. diebuùs per ſalvi conductus codicillos ad reditum con-
ceſſis caperetur,& in Cæſaris poteſtatem redigeretur. 4 1 82) Hiſto- 6
Feſwitenisr
—

Diflertatio de Pace Religionis,
4) Hiſtoricos ſive Chronicorum ſcriptores rei dubię fidem facere apud no- ſtros receptum eſt, arg. l. 1 ff. de off. præf. præt.& c. cum cauſam, E. deprobar Maſc. de probat. vol. 1. concl. 287. Gylm. ſymph. ſuppl. tom. i. p. ⁊ rit. 6. fol. 161.n. 18. ⁵) Sleid. lib. 3. comm. pag. 66. Sam. à Remching. de pace rel. apud Goldaſt. p. 0. conſt. imp. Formula proſcriptionis habetur verbotenus apud Goldaſt. conſt. imper. tom.
2. fol. 143. n 3. Quæ proſcriptionis clauſula fiaalis proculdubio effectum
ſuum fortita fuiſſet, niſi Lutherus in tàm præſentaneo vitæ diſerimine juſſu Friderici Septemvirià Nobilibus quibuſdam fidis interceptus, ac in locum quendam ſolitarium ſecreto deductus fuiſſet: in quo cumali- quandiu delituiſſet, Vvitebergam ad rétundendos Carolſtadl fanati- co ſpiritu agitati furores inſcio Electore reverſus eſt, ibique varia ſeri- pra edidit, quibus indies magis magis que Pontificii regni auctoritatem deſtruebat, ac orthodoxæ religionis veritatem ex denſiſſimis errorum tenebris eruebat.
4. Quod tamen Cæſar ægerrimè ferens, ut Gallico bello diſten- tus hocin ſigno officio Pontifici ſibi demereretur, ac in poſterũ partibus ſuis magis propitium haberet, Ordinibus Imperii Noribergæ Ann. 23. Menſe Martio congregatis denuò ſeverè injunxit, ut edictũillud Wor- matienſe communi conſilio promulgatum in futurum magno ſtudio ſervari curarent. b
sleid. lib. 4. comm. pag.(mihi) 102. Sam. à Remching d.l.. 5. Eandem que leveritatem interjecto temporis intervallo ldi- bus Julii Anno 24. repetiit, datis ab Hiſpaniis ad Proceres Imperii li⸗ teris, quibus ipſorum in non ſervato Wormatienſi decreto ſive incu⸗ riam ſive conniventiam graviter incuſabat,& ut illi per ſingulas pro- vincias inviolata conſtaret auctoritas enixè& ſub comminatione per- cipiebat.
Sleid. d. lib. 4.pag. 107. Reichs Abſchied/ de Anno 1524.§. als auch vielge⸗ dachte vnſere Inſtruction/ c. 1
6. Verüm cum Ferdinandus Rex Cæſaris Legatus in Comitiis ſequenti Anno 26. Spiræ celebratis animadverteret, Cæſatis volunta- ti ſine magnis motibus iſto turbulento rerum ſtatu morem geri non poſſe, decretum illud Wormatienſe hoc temperamenti ſale conſper⸗ ſum fuit, ut interea dum Nationale vel Oecumenicum Concihum Cæ- ſaris inſtinctu brevi haberetur, ita ſeſe gererent omnes in ſua quisque provincia, quo facti ſui probabilem rationem Deo& Cælari reddere
poſſent.
1²23²
sleid.
bleig ghibbi: ft Eutvnd? 6 4 umix op ckeibulr keretum marecel 1494 ſ6 ubus bL untium⸗ dCelate ectam, s npugna Keid 8. am Vin gionis a t, X rinæ C publico eiiiplaci m Rom itunaru um imn Lleid eaano z0 9 mreituit tin cony ulam as dülque ndiinye datituta Uptale

wrenint
da ldicenenem t, Oecheida la enad ſeveteir
Rorugrur
1 1ar Sum ila
D. Petri Syringii. 8 1233
Sleidan comment. lib. 6. pag. 1 SO. receſſ. imp. de Anno 26. 9. Darnach haben
wir: ibi: fuͤr ſich alſo zu geleben/ zu regieren vnnd zu verhalten/ wie ein jeder gegen Gott vnd Keyſerl. Mayt. hoffet vnd vertrawet zu verantworten.
7. Quiaverò querimoniæ paſſim inaudiebantur, ſub hocauto- nomiæ operculo nova& omnis generis horrenda dogmata procreari ic latibulum quærere: in comirtiis Spirenſibus Anno XXIX. novum decretum factum eſt, cujus capita ad Sleidanum dict. lib. 16. pag.(mihi)
7.in receſſ. imp. Spir. de dicto Ann. poſt princip.& apud Goaldaſt. tom. 3.
fol. 494. ſeq. videre licet. Quodtamen à Principibus quibuſdam& clvi-
at ibus Suevicis per oppoſitam proteſtationem concrariam. quæ prote-
ſtantium appellarioni originem præbuit,& iaterpoſitam appellationẽ ad Ceſarem, ad Concilium, ad omnes deniq; judices minus ſuſpectos di- rectam,& Cæſari XII. die VIIbr. ejuſdem Anni Placentiæ exhibitam
b impugnatum ac ener vatum fuit.
Sleidan. d. lib. 16. pag. 173. Thuan hiſt. lib. x. fol. 6.& 17. 8. Calar verò ne officio ſuo deeſſe videretur, Comitia Augu- ſtam Vindelicorum Turcicæ expeditionis procurandæ,& diſſidii in re-
ligionis negotio exorri com ponendi gratia Anno XX X. ſolemnirer in- dixit,& poſtquam Proteſtantes frequentes eò convenerunt, ſuæ do-
Crinæ Confeſſionem ſcripto comprehenſam Cæſari exhibuere, eam ꝗß
in publico conſeſſu recitari tandem impetravere; quæ tamẽé publico im-
perii placito tum temporis minimé comprobata fuit; ſed decrerum; ſo- lam Romanam religionem eſſe amplectendam; pœna corporis, vitæ ac fortunarum in eos conſtituta, qui in lis, quæ ad fidem pertinent, quid-
quam immutare auſus fuerit.
sleid. lib. 7. comm. pag. 181. cum aliquot ſeq. Reichs Abſchied zu Augſpurg de Anno 30. Gold. tom. 3. fol. ſ⁸. Wolff. 2. memorab. fol. 33.& ſeqq. 9. A quo tamen rigore temporis progreſſu hoftili Turcarum
exercitu in Auſtriam magna vi irruente rwultum remiſit Cæſar, edicen-
do in conventu Noribergenſi Anno XXXII. ne cui propter religionis cauſam ad tempus uſque concilii crearetur moleſtia: vel eo deficiente, eo uſque donec unanimi Procerum conſilio alia diſſidii hujus compo- nendi inveniretur rario: gravi inſuper pœna in violatores hujus edicti
conſtituta. aQuod poſtea ſubſequentibus aliquot comitiis ac conventi-
bus, præſertim Spirenſi Ann. XLIV. menſe Majo fruſtra fremente Pon- tifice cum raſa cohorte confirmatum fuit. 5
a) Sleidan. libr. 8. comment. pagin. 227. Matth. Dreſſer. in orat. de D. Au-
guſt. Klectore Sax pag. 46. 4%) Reichs Abſchied /de Anno 44.,5. als wir aber Rrrrrrr in der

1434 Diſſertatio de Pace Keligionis, in der Handlung befunden/ daß zwiſchen jhnen/ ꝛc.& Perrus Frider libr. 1. de pro- ceſſ cap. 28. num. 1. Sleidan. libr. 1 5. comm. pag. 446. Jac. Aug. Thuan. libr. chiſtor. fol. 27. 10. Quod edictum ad Annum uſque quadrageſimum octavum illibatas vires habuit, quo novum aliquod doctrinæ monſtrum, quod Interim appellitarunt, Auguſtæ Vindelicorum in Comitiis armati cuſum, & à Carolo V. de profl gatæ Germaniæ libertate triumphante; a Prote- ſtantibus quantumvis invitis ac reluctantib. obtruſum, ac XV. die Maji in lucem editum fuit, ↄ cujus capita in corpore receſſuum Imperii de An. X L V. videre licet. c
a) Auctor du resveille matin, ſive temp. ſuſcit. part. 1. c. 1I. pag. 76.& ſeq. ⁰) Sleid. lib. z0. comm. pag. 620. c) ſub tit. der Roͤm Kaͤyſ. Mayt. Erklaͤrung/ wie es der Religion halber im H. Reich biß zum Außgang des gemeinen Concilnn gehalten werden ſoll..
11. Erſi vero mens Cæſaris fuit, quod decretum illud interimi- ſticum ad finem uſque pii& liberi, quod Pontficis juſſu Tridentini in- choatum eſſe jactabatur, concilti ſervari deberet: aunquam tamenin his terris reformatis plenaria ejus obſervautia obtineri potuit, atiex Sleida- ni lib. z1.& lib. 22.& receſſ. ug. de Anno LI S. vnd wir in keinem Zweiffel geſtelt/ ꝛc. ad oculum patet: donec tandem per Paſſavienſem tranſattionem 2 Anno LII. omnimodo ab eo receſſum cautur q́; fuit, me propter reii- gionem in poſterum euiquam inferretur moleſtia. 5
a) quæ verbotenus habeturapud Warem, de Erenb. in meditam. pag. ²23. feq.& pag. 61. 6) Sleid. d. lib. 24,pPag, 78+ Auctor du resveille matin. paft 2
C.1 2. pag. 85. 1. P 12. Cuſjus vigor daravit uſque adannum L. V. quo unanimi Pro⸗ cerum totias Imperu KRomani conſenſu, regnante adhuc inv cill Cæ- ſere Carolo V.& vices ipſius gerente fratre Ferdinando R. Kege inita eſt illa nunquam ſatis laudata religionis pacifcatio: quæ non inſcité Germanuc Palid uin dici poteſt, per quam hucuſq; viguit,& in fururum vi gebit ſa⸗ croſancti imperii noſtri Majeſtas; a in quam perſe quentia the Aremat⸗ pro ſolemni exercitio plenius inqnirere. 9 G&e quæ quondar ſub inverſo Ju- Ri Springeri nomine in tractatu dę pace religionis, veluti perſonstus cettas ob cauſas in ſcenam produxi, detracta larva in aprico nunc exponete con-
ſtitui.* 4) Joh. Dauth. im proleg. de teſtam. n. 8. verſ.& licet Eccleſiaſtici. pett Rrid de proceff. lib. 1 c. 28. nu. t. Qur³; unicum illud& adamantinam vinculumduo qualeſcunq; illæ Imperii noſtri reliquiæ& ferrolutei pedes utcunq; continentur, &a diſſolutione atque ruina hactenus conſervantur, uti de aur. bull. Caroli ein 9 anlli ſcribit Marq. Freh,& ex so Gerlacus Buxdorff in diſſ-ſuper, aur bul b 33 9
mäntit dsg preſt rero, dic ryellt epi umfaciati djoltarei minactis rinanimu antroverſſe dcheri ſp tldeexten erefi Cuj imam parz nt utpott wandata elt Umoth.u (ritlib. ts legan, deregrino 1 Du ken ſuspe pquanti de pr fer
H‿ ep
re fuit:
dicuit Ht nenonpat wiem in Komnian Kauütntrig
5 ie zemiſg deem fa
7
12 14, 7
mscert, Rabeines tahtiac p ddus conf eE g. ällugtr. 4) a 34 3 ſanftede, KtnsDe. Keeyincig. donri. 1 wentiſtin
aladz.
—

litis fut, n» nedn 3
lerraticed 12 gprnil 0dſeaui a ait de Acnoll Er ata
deceſſumcat ta tfuunen nfenerurm N had Vuen 1 ureaah — 5 ur. uſqnerhn i Naar- conlenſu,n E tatuis tenteftute a nal uns adſch iuss dacaſg e atrnſt
1— b D. Petri Syringli. 1335 Quodinſtirutum nemo, ſpero, improbaturus eſt, niſ qui ſacratiſſimo Imperatori allisq; præſtantb us ICtis, quorum veſtigia in tit. C. de ſumma Trinit.& ſeqᷓ. relicta premo, dicam ſcribere velit: quod ſuo periculo ipſi licet. Nec mihi mentem hanc expellit epigraphe dict. tit. ut nemo de fide cathol. publicé conten dere debeat, cum faciat injuriam reverendiſſimæ ſynodijudicio, ſi quis ſemel judicata ac recté diſpoſita revolvere, ac publicè diſputare contenderit, ut inquit l. 4. C. eod. quæ et- iam in actis conc.: Chalc. reperitur,j uxta Goldaſt. conſt. imp. tom. 3. fol. 60 3, Non enim animus meus eò intentus eſt, q. de ipſis fidei Chrift. articulis, utpote quorum controverſia non ad tribunal Prætoris ‚ſed Cathedram Petri; non ad forum ſoli,
ſed chori ſpectat, hoc in loco contendere velim, M. Steph. in C. ad h. t. num.;; ſeq.
ſed de externa acpolitica pace, qua fidei Chriſt. conf. merité munita eſt, diſſerere
nimam partic. ejus curæ complectitur, quæ ad magiſtratus politici officium perti-
decrevi. Cujuſmodi diſſ. velearatione à civ. foro non eſt aliena, quod hæcnon mi-
ner; utpote cui jure divino urriuſque tabulæ caſtodia graviſſimis verbis ſerié de-
mandata eſt, 1. Joſuæ cap. r.verſis Deuter. 17. verſ. 19. quo ſpectat illud Apoſtoli 1. Timorh. z. verſ. 1. Eſaiæ 49 ubi Reges appellantur Nutritii Eccleſiæ, Danæ. in polit. Chriſt. lib.. cap. 3. Dayid Paræus in epiſt. D. Pauli ad Roman. c. 1 3. dub. 5.& ex no- ſtris elegans auctor diſſertar. de jure Prin cip. concl. 1². in pr. Jam verò nemini, ni- ſ peregrino inj ure hoſpiti, ignotum eſt, Jurisprudentiæ cultores non minus circa Jus PußricuN, quod in ſacris, Sacerdotibus& Maglftraribus couſiſtit, quam citca jus privatum oteii patos eſſe debere: I. 1§. 1. Hde jaſt.& jur& quidem eõ ma- gis, quantò majori intervallo publica poſt ſe relinquunr pricaca;&c facra humanis
ſunt præferenda, Quod veréhoc cœptum crebris caret exemplis,& quodpaucis
curæ fuit: hæc ſapientia quon lam
publica privarus ſecernerè, ſacra prafanis: 8
ut inquit Hor. de art. P. id milit rurpè ſiſentiij ugum cõntra libertatem Acad. impo- nerenon poteſt. In libera enim civitate liberas linguas(non in Deum impiasenon in homigem injurias)& liberas mentes eſſe oportere, dixir olim Tiber. Imperator. Sed nec omniam, quæ à majorib. noſtris facta vel omiſſa ſunt, ratio reddipoteſt. Quod Hqui fint rigidiores conſores, illos ad Arn old Clapmar. de arcani rerump ub 1 lib. 5. .14, remi ſlos volo„ubi ait: Hoe jus turpiſim ab iis, qui Rempublicam adminiſatans, neglectui fasſe. 5.3
13. Eſt autem Pax keligionisa Senatuſconfultuw, quo civibus Ro- manis certæ religionis liberé colendæ facultas limitato modòè conceſſa eſta Principe, Electoribus, cæteriſvè§ S.R. Imperii Pro ceribus: ceu Pa- ttibus conſcriptis Auguſtæ Vindelicorum Anno Chriſti cio 10v. con-
3.* 82— 8 cordi ſuffragio factum promulgatumveè. 6
a) ad differentiam ſpeciei oppoſitæ, quæ dicitur PA 1 PuELICA der Pro⸗ phanfriede/ de qua plenifſimè And. Gail in tract. de pace publ. dicitur autem religio cultus Deo debitus à religando„quod per eam Deus hominum mentes ſbitehgan acdevinciat, Lact. lib. 4. div. inſt. c. 18.&Auguſt. de C. D. 0 c.1 5) Ns it ieos tiftoentiſſimo hic inſignitur erdo ab Imp. Severo in l. 1. ff. de reb. eor. qui ſub tut. Mynſ. ads. 5CTM. I. de J. N. G.& C.
RrrrIITIT 2 XI V. Ge-
—

8 . 4 4 4 1 4 3 4 1 ö 5 * 1 5 6 4 4 4 14 4 11 4 1 nl 1 4 v 2 8 8 4— — 8 4 4 4 * 8 4 . 1 5 †—
12363 Diflertatio de Pace Keligionis,
14. Generis loco ponitur SrNArusconsur run, nimi- rum jus, quod Senatus jubet atq; conſtituit, a inrerveniente ſcil. Princi- pe. 5 Neq; enim ambigendum eſt hodie, poſtquam Iaperium omne l. Regia in Principem, ceu ſummum caput translatum eſt, Senatum jus fa- cere poſſe. 453
a) licet talis hodie in Imperio noſtro Senatus non ſit, Guer. Piſo Soac. de Rom.& Venet. Magiſt. compar. num. 21. Senatum tamen Imperii Germanici er VIIviris& reliquis Proceribus collectum ei æquipollere cum Vultejo adtk Ciu- bi ſen. vel clariſſexiſtimo. Non ignoro, me antea in prælibato tr. de pace relig. alio
g P P g
genere uſum faiſſe. Verum quia illud vocab. Edicti SrAruM MoNAReH- euM propriè importat: de quo tamen multi non infimæ notæ viri præſentireipub. noſtræ facie inſpecta ſubdubitant; tutiorem viam ingredi, quam celſam arduamil. lamlitem meam facere malui. Militant ſané rationes contta MonARCHTAM
nrgentifſimæ; quas ut in tranſcurſu ſaltem& qui extremo digito attingam in con-
fefſo eſbinter REeALIA MAIORA, quæ ab antiquis jura Majeſtatis, jura ſummi Imperii, ſacraregni& ſacra ſacrorum vocentur, Arnold. Clapm. de arcan xet lib.. c. o' n pr à Noſtris Keyſerliche ſondere Hoheiten vnd Reſer vaten Receſſ. Imp. de Anno 76.5 dadurch denn/(quorum radiis decus illud ſublime ſplendotem ac præ- eminentiam ſuam haber, quæ non magis à Majeſtate ſeparari poſſunt; quâm radii Solisa Sole, inquit Thob- Paurm. de jurisd. lib. 1. c. z num. 1.& ſine quibus lumma Majeſtas mulacri umbratici nomine vertus indigitatur: quæque penitus eviſco- rans homicida ſuæ dignitatis eſt, ur ex Baldo refert Buxd. ad procœm. aur. bull. con- cluſ.z in fin. Undevulgatum Dd. brocardicum:hæc reſervata oſſibus Imperatorum itaadhætere, ured nullus à ſceptro Cæſareo divellere velullo temporeproſcribere qucat, DThom. Mich de juriſd. concli quodramen cum grano ſalis eſt inrelligen- dum) non minimums eſſe illud, quod as eo, qui ſummam& abſolutam poteſtatem hu- ber, ad alium ſuperisrem ueletiam parem non datur appellatio, cum ea ſemperfiat gra- datim ab intetioriad fuperiorem Donell. lib r. commenrt! cap.7. adeò urappella- rionisad huncvelilium interponendæ poreſtas faperioritatem regulariter arguat, c. ſi duob us S.deniq. C. doe appell. Bernh. Græ. p. f. concl.4 19.nu*9. Erneſt. Coth- man. reſpjur„. nu. 311.& reſp. Acad. 47. num. 48. Gylm fymph fupplip. rrtit:.de rEDIHH. 1αοã᷑¶ Hinc eſt, quod tllp. in l. 1.§. 1-ffià quib. appell cum proſtulto habet, qui admonerivelit, quod à Prineipe appellare fas non ſit, cum ipſe fir qui appelle- tur, Qu decaula Conradus Rex Romanor. Prajectenſes, quodaſsad Pontifteem
R. provocafſent, pro reis læſæ Majeſtatis hab uit Arnold-Glapm d.lib. 1.cap. 16. 8i.
quis nunccheſin hancadhypothelmn transferat,& Aſententiavel mandato ſab Im. peratorio nomine in Aula Cæſarca decreto noſtrà rempeſtate ſuperiorem vel lal⸗ tem parem appellari non poſſe contendat: numeroſam Pragmaticorum turbam in ſecohcitabir, eò, quod appe lationes à Caſare mald informato ad eundem mtlius iufar. mandum: ſquæ paſſim à Dd. admittuntur,& in vim ſupplicationis propiti furi prudentia admitti poſſunt, l. r.§r. de appellat. l. 1. in pr. verſ. quid ergo⸗ ff.qm appell.
Badinilib. v. de republ cap. 19. Matth. Steph. de jurisd. lib: r. part. cap. nmem br.⸗.
5. 5- r g 3 num. 200.& ſeq. Bocer. de Regal.c. z. n. 242. Heig. part. I. qu. 10. Obrecht-de Regal
th. 348. Dauth. de teſtam. fol. 3 7. in fin. Ayrer in proceſſ. hiſt: part. rea obſertsim
4
elolchc aler deju uioris dift uugut mil Rid Canc erlsadhu gecebnire! Il. uneumex fufacers; kgantilum umntamen äſh inau Wpdderte hanaguean letamen V e f adl mnelrgR. ero dejuri in 5 infe 1, Clarii ug,& Dr um poſte ane cont) gantum; drödetde üioft lel. 4.T Udeamb. b uüinzaflun tgricem 1 ſwner er wüt 4 mtihter 3 naahga, 6

me Kh nferu
nrincrir al den
D. Petri Syringii. 1237
fin. h eſold de app ell. c. 2. num. 4 8. Rich. Dieter. de ſumm- Imp. pot concl.126. Auctor diſſert. de jure princ. concl. 87. in fin. Thuan. hiſt. lib. z6. fol./ 29. quo ſenſu Dauthii
Junioris diſtinctio in appellationem regularem& irregularem, quam tradir in diſp.
.„. B 2* 21 11† maugur. miſcell. qu. z. ajure non abhorret:)& ad Status Imperii ſimul, aliquot vici- bus ad Cancellarium Mogürinum delatas fuiſſe compertum habemus. Verim quia hæc lis adhuc indeciſa pendet, mihi certi quidquam cum Dauthio Seniore citato hic definire religio eſt.
I1. Sic etiam non exiguum ſcrupulum injicit, quod Caſar vigore capitula-
lonis un externis Erincipibus de rebus Imperii nullum faœdus, niſi de Septemvirum ad-
ſenſu facere peteſt, Sleid. lib. 1. pag. 30. Thuan. lib. z. hiſt. fol. 27. Illuſtr. Dux Saxon. in elegantiſſima Orat. ſuper capitul. Rudolph. II. habita in hæc Salana Ann.*0 10 GIX. cum tamen fæderis pangendi poteſtas lImperii ſupremi ſit aia*α, Arnold-En gelbr.
in diſp. inaug: de juriſd. concl. 66. R.Ruland. de commiſſ. part. 4 lib. 2. c.z. n. 1. III.
Quod de rebus Imhærii inconſultis Proceribus intra vel extra fines Imperii bellum ſuſci- here nequeat, Sleid. Thuan. dd: loc. Illuſtriſſ. Orat. præf. loco. Heig. lib. 1.. 18. nu. 6. quæ tamen poteſtas infallibile ſignum eſt abſolutæ ac ſupremæ poteſtatis, l.3.v. ead.
lege, ff. ad L. Jul. Maj. Sixt. tr. de regal. lib. 2. c.. n 20. feq. Roſenth. ſy nopſ. feud. c. ·.
concl. 19. R. Rul.de commiſſ. p. 4:lib. z. c. 3. nu. 6. Bocer. de regal. c. 2. nu. 14.Arnold. Clapm. d. lib. 1. c. 20. adeò ut nulla ratione ab ea divelli queat; ſi credimus Paurmei- ſtero dejuriſd. c. 3.n. 31.& Arniſæo de jure Majeſt. lib. 2. c. 5.n. 10. Quo intuitu bel-
lum ab inferiori ſuſceptum regulariter præſumitur injuſtum, etſi Princeps lImperii
ſit, Clariſſimus Vir Dn. Hordled. de juſt. bell. Germ. Præter a. am periculum ſit in mora,& Principis copia haberi nequeat, quo caſu melius eſtin tempòreoceurrere, quãm poſt exitum ſerõ vindicare, I. 1. qu. ſine judice, l. ult C. in quib.c in integr. re- ſtit ne contingat id, quod olim Romanis exprobratum: dum Romæ conſultatur, Sfuntum expugnartur, vel iujuriam paſſus fruſtratoria dilatione deludatur, Elias Schrôder. delin. jur bellth. 2. vel deniq; belum à ſubditis geratur defenſivum: cum defenſio ſit juris naturalis, quàm jura civilia tollere non poſſunt; 1 3. de juſt.§. Kin.
I. deL. A. T. IV. Quad poreſtas conſtituendi Magiſtratus ſit dejure Ma eſtatis, l. ad L.
Jul. deamb- Hinc P. Valer. public. lege lata diſerté cavit, teſte Halic.lib. 5antiq ne quis injnſſu P. Rſub pœna mortis magiſtratum gereret: quæ tamen poteſtas hodie nequidem in ipfius Imperatoris Conſiſtorio Spirenſi ad ſolum Cæfarem ſpectat, Tammergerichts Ordnung/ de Ann. 149 5.150O0.in princ.& 1507. rubr. Die ſechs Churfuͤrſten ſollen ſechs Perſonen geben/& de Anno z1. titul, Benennung Cam⸗ merrichter s vnd Beyſitzers/&o.& de Anno 48 tit. 1.& ſeq. V. Quod poteſtas exigen- di vecligal ey erigendi telo nia ſit de Regalibus Imperii c: un. quæ ſint reg. 2. F. 36. l. 10 in pr. ff. de vectig.& t. t. Cod. vict. inſtitui non poſſe, Schrad. de feud. p. 3. c. 4. nu. 40. Arn. Clapm. d. lib. 1. c. 21. Quam tamen ſoli Imperatori exercere fas non eſt, Sleid. d. loc.
Bocer. de reg. c. z nu, 184: Paurm. d. lib. 1. c. 4 nu. 7. Buxd. ſuper A. B. concl. 9. in fin.
juxta receſſ. Imp. de Annoꝰ6 S. Weiters ſind wir auch/ cum 2. ſeqq. ibi: Auch ohne
Bewilligung onſerer vnd des H. Reichs Churfuͤrſten. Quod etiam in regno Hi-
ſpaniarum publica lege receptum eſt, teſte Parlad.. rer. quotid. 31n. 13:uti nec in re- gno Galliæ ſolus Rex illud jus habet, Bodin. de rep. 6, cap z. Heig. p. 1.. 181 num. 7. VI. Quod ſolus Ir perator leges uni ver ſales ferre non poſſit; quod non ſolum exre- ceſſibus Imperii, in quibus hæc ſolemnis repetitur formula: Haben wir vns mit
b Rrrrrrr 3 den

8½ 5 4 6 1
4 7338 Diſdertatlo de Pace Religlonis, den Staͤnden vnd ſie hinwiederumb mit vns verglichen/ ꝛe. ſed etiam ex Imperato- ria capitulatione his verbis concepta apparet: Wir wollen vnd ſollen zuwichtigen Sachen/ ſo das Reich betreffend/ bald anfangs der Chur fuͤrſten Rath vnnd Be⸗ denckens vns gebrauchen/ eleganter B uxd. d. diſſ. A. B Loncl. 6. quod tamen ſupre⸗ mæ Majeſt. proprium eſt. Paurm. 1. dej uris d. c. 4.n. 6 7 Knich. de non proy. Sax. priv- v. Electorum, c. 5, n. 82·Arniſ. de jure Maj. 1. c.3. per tot. Ant. Col. diſp. inaug. de ſure Imp. Rom. ſect. 18.& Joach. Clat: in ſua ſyll rer. quotid. conci.⁊1. VII. Quod lIm- perator coram Comite alatino con veniri quseat, laté& eleganter Buxd, concl. 6. quo ipſo ſatis evinci autumat. Bod. 1 derep. c. 6. Impera fupremam bteſtatem non ha- bere, cum is, qui jus dicit; ſuperior ſit eo. cui jus dicitur. VIII. quod ſolemni ura- mento novus Imperar. ſe ll.ſer vaturum obſtring re cogitur, capitulat. Kudolph. I. quæ habetur apud Goldaſtum diſcurſ. polit. p. 12. quod majeſtati è diametro contra- rium, quæ Ul vinculo ſoluta eſſe deber, l.; 1.de ll. Bod. 1 derepubl. c. 8. Dauthi ad 133 num. z. C. deteſtanſ. IX. Quod noſtrum impertum Turcico Vel Hiſpanico amplitudi. ne regionum' multitudine popalorum lovgè inferias eſt: Ejus enim Aquila ita deplu- maca eſt, ut cæteris animalibus ſit deſpectui, inquit Alb. Crantz. libr. 10 Sax c. 8.re- ferente Dn. Arumæo diſc. Acad. dejurepubl. 1. X. Denique ſi Imperium noſtrum eſſet Monarchia ultima, eſſet ila beſtia qua contra CHRIS rux pugnat, Dan. c 7. quod ad firmare non ſolum religio, fednefas omninò exiſtimandum, juxta Georg. Mart. in diſp. contra Gothof Ant-th 45. ſeqq. quæ habetur apud Goldaft. p. 13.(us igi. tur non videt ex his& ſimilibus argumentis de ſtatu Imperii Romani aliquid certi decidere admodut=wericuloſum: Etſi veré meum non ſit tantam componete l- tem: Sitamen mihi hac derejudicium aperiendum foret, mediam viam, utiin re dubia fieri ſolet, hic inſiſterem, eorumq́ ſententiæ ſubſcriberem, qui ſtatum mperii noſtri Monarchicum quidem, edariſtocraticè quodammado temperatum adſerunt, Go- thof. Ant. in diſp. Apolog. contta H. Vult. rh. ¶⁵ cimm vix aut difliculter talet pu- ram ac ſimplicem Monarchiam, quæ nonh abeat aliquid temperamenti riſtocra- tici apud Chriſtianas gentes reperire liceat, Atn. Clapm. d. lib.. c. 20. Eamque opi- norfuiſſe mentem Electoris Moguntini in Eledlione Carol V. cum in Otatione contra Galliæ Regem, nobls inprimis Ariſtocratiam retinendam eſſe ait. gfeid. lib. I. de ſtaturelig. pag⁊o Idemq; videtur innuere auctor noviſſimus des woͤlmennenden Diſcurs/ Warumb die Catholiſchen in Teutſchlandt ſich von den Jeſuiten vnd Spaniern abſondern ſollen/ ꝛc pag. 174. ubiait: Darumb muß man ja ſp hart micht auff eine ablolutam poteſtatem, vnnd als wenn Keyſ. Mapvtalles ohn einig Zu thun der Chur: Fuͤrſten vnd anderer Staͤndealleine zu verorduen bemaͤcheiget/i. gehen vnd dringeu/& pag. ſeq. inquit: Nec ipſos Imperatores ab immemorialitem⸗ pore talem poreſtatem abſolutam, qualem moderni quidam paraſitiillis trih tdn, ſibi unquam arrogaſſe ‚ut non immerito politiſſ. ICtus Dn. Hordled. quodam 1 loco ſcripſerit, illos, qui Cæſaris noſtri poteſtatem ad tenorem obſoletæ legis tegir perpendunt, non modo operam& oleum perdere, ſed etiam perinde facere atque Humano capite cer Vicem pictor equinam Jungere ſi velit.. Ratio quæ me movet, potiſſima hæc eſt: qui non habet ſolus jura Maj eſtatſe is q 55 que purè ac merèẽ Monarcha dici nequit. Atque Imperato ruoſter præſenti Lefa Karu perpenſojura Majeſtatis folus non habet; quod patet ex præcedenti diſcutfu.
Ergo
lgoſtatus ucolligo njetüadl inulosſe gumaliq
.
winconke ie deceſſ nulenten kndendis ulm cujt pürtariſt
9
ſocratic
4 nnicaput, etatis odti otpotiſſim donde do mngum li lum elle
5 44
dntral. 4., äpotier lhslmpe leat. Re enum.! latum fer Urcarum uquibus 9 ſcripſt ümenes, mmen Reg amdiu 8 1. 8 ſectiones enbitar aalem: alumeng ual.un. i kendirati tearur, et ubiab erlauqu
4
nsbontig ſedispot⸗ Kleltent d
dreipubl
lndo die
Leiplie

— 84 8.8.oyerr Eco cn ucen
ubnenanr
* ¹
e.Izn gell Joc.
bun mtrun 7 „
„* S 1 4 nſpand
“ 4 ui enA
4 adlt. X.I rr
1 ud ra(t
4
4
4“
Anecle
4 1
.
* 4 4 4 L wro em
aderer: derin Tarct
4 A 4 Dat.
1 3 Atoce 5
. D. Petri Syringii. 8239 Ergo ſtatus Imperii Germanici merèé Monarchicus dici nequit. Ex quo nunculte- rius colli 80-Ad quem jura illa Majeſtatis ex parte pervenerunthunc in conſorrium Imperii adicitum eſſe conſequens eſt. Aſt jura Majeſtatis ad Status Imperii, non ut
ſagolosjſta ut univerſos ex parte, eaq; non minima, pervenerunt: iiſq́; quaf Col- egium aliquod verẽ fruuntaur, quod in propatulo eſt. E. ſtatas Imper. ut Optima- tes, in conſortium Imp. adſcitos,& ſic quantum eis acceſſit, tantum Imp. Monar-
chiæ deceſſiſſe vix inficias ire licebit. Hunc ſcrupulum ſi quis mihi penitus exeme- rit 18 ſententiæ ſuæ adſtipulatorem me non invitum habebic. Neque enim ea in de- fendendis meis opinionibus ſum tenacitate ac pervicacia, ut veritati cederenon poſſim, cujus indagandæ gratia hic congreſſus inſtitutus eſt. Quod veré ſtatus il. lepuré ariſtocraticus non ſit, facilé quis conceſſerit, ſi perpenderit, illud Imperium Ariſtocraticum dici non poſſe„ubi non æqua facta eſt partitio: ſed unus ſolus, ve- luti caput, magnam partem, vel ut inquit Gothof. Ant. d. loc. ſemiffem jurium Ma- jeſtatis obtinet, Dn Arum. diſc. Acad. 1. Bod lib. z. c. 1. in pr. Solus autem impera- tor potiſſima ſummæ præeminentiæ jura exercet, uti exp erientia veritatis magiltra- abundé docet. Er quomodo quæſo Status Imperii etiam conjunctim conkiderati
Parisum Imperatore jure cenferi poſſunt, quem ſine ulla hæſiratione ſuperiorem
ſuum eſſe profitenrur?aut itaque parin parem(Cæſar in ſtatus) habebit Imperium contra J. 4. de rec. arb. aut dicendum eſt, eum, qui capitis vicem gerit, reliquis mem. bris potiorem ac ſuperiorè eſſe Nec moror Gallici obtrectatoris calumniam, qusd orbis Imperii longé anguſtiot ſit, quàm ut hunc Majeſtatis ritulum fſibi v endicare queat. Revocare enim ſibi in mentem debuiſſer id, quodipſius ſcribir de repdib. 12 G.. num. 10:ut elephas non magis animal dici poteſt, quam formica: Sic raguſia ei- vitatum fere omnium, quæ ſunt Europa, minima, non minus reſp. dici poteſt, quàm Turcarum aur Partarorum, aut etiam Hiſpanorum, quorum imperia iiſfdem fini- bus, quibus Solis cenſus, terminantur. Nec ipſum latere potuit, quod eòdem lib. c.9. ſcripſit, jura Majeſtatis locorum amplitudine non definiri, quemadmodum Eumenes, ctfi præter urbem, qua obſidebatur, nihil ipſi reliquum eſſet, Antigoni tamen Regis Aſiæ Legatis animosé reſpondit: ſuperiorem ſe nemninem agnirurum, quamdiu gladium exertum manu tenere poſſet, D. Arum. d. diſc. I. ubiad cæteras objectiones reſpondet. Certé quidquid obſtrepat Bodinusznemo tamen cordatus. inficiabitur temperamentum illud Ariſtocraticum veluti ſalatare antidotum con- ua facilem nimiæ potentiæ abuſum, optima ratione adinventum eſſe. Etſi enim Mæſumendum non eſt, Principem tot viris vitæ integritare ſpectatiſſimis ſtipatum, juxta l. un. in princ. ff. de off. præfect. prætor, quodà pietate, æquitate, velrecta im- Perandi ratione alienum fit, facilé quidquam admiſſurum eſſe: quia tamen res i-
Pla teſtarur, quàm difficile ſr in tanta omnium rerum licentia recto tramite ince-
dere, ubi ab incunabulis nihil aliud, quam aſſentationes audiuntur: aulici quippe. inter laudum& Placentiam, non autèẽ Veronam verſus ambulare ſolent, utolim- Pius Pontifex ad Ferrariæ Ducem ſcripſit teſte Dn. Arumæo d. loc. hæc immenſa&. effrenis potentia certis legibus quaſi quibuſdam cancellis circumſcribenda fuit;. ut ſcirent Principes, ea demum ipſis licere, quæ pia, quæ honeſta, quæq́ue er uſu reipubl. forenr. Quod invictiſſimus ille Heros Carolus V. gloriæ ſibi duxit, quando dicere ſolitus eſt- in Germania ſe Regibus, in aliis Regnis acprovinciis- mancipüsacſerlisimperitare. Quo cnim nobilins eſt ſuhjectum, ac Eoen 2b.
1

1240 Diſſertatio de Pace Religlonis,
ſubditizeò Princeps æftimatur illuſtrior, Afflict. in c. quis dic. dux.& Bart. in e intel- lecto, num. 5. C. de jurej. Eraſm. Rorerod. de inſtit. Princ. Chr. Pro qua Germanicæ libertatis gloria hic Zoilus ſe delectet alio Gallorũ encomio, quod in proverbium abiit: Que le Roy de France eſt un Roy des beſtes, A cauſe de la grande faeilitè du peuple Francols, qui ſe laiſſe emmener par les nez comme de beſtes, Guil. Paradin. del hiſtoire de Lyonfol 456. 5) 1.1. ff. de reb. eorum,&c juncta l. 7. C. de prædiis min. Duar. ad tit. de ll. c.3. unde tot. Orationes Principum in ſenatu habitæ, l. 16.deſponſl 16. nupt. D. Thom Mich. de jurifd. concl. 111. c) 1.9. ff. de II.I. un. C. de Senatuſc. Dn. Arum. Exerc Juſtin. I. th. 17. Gothf. ad d. l. 7. Da. Hillig. Amicus meus honoran- dus. Enuc. Don. lib. 1. c 8. lit. F. Quo ipſo Principis perſona non axcluditur, utpote qui ipſemet in ordine ſenatorio ſe numerat,& pars ejus habetur, l. 8. C. de dig. Non n optimi Principes florente adhuc S. R. auctoritate quidquã eo inconſulto in cau- ſis remp. concernentibus ſtatuebant, teſte Dione lib. 53 hiſt. KRom.
15. Cauſſa Ef;ciens hujus SCTI ſunt Cæſar, a veluti ſupremum
auguſtiſſimi hujus Senatus caput, Et poſt eum Blectores, Principes
ac uniyerſi S S. Imperi R. Status. Quorum unanimi ac libero d ſuffragio hæc
lex in Comitiis Auguſtanis præſidente ac Cæſaris vices cum pleno man- dato e gerente Ferdinando Rege promulgata, ac diſtinctis temporibus in ompnibus ferè publicis Imperii Conventibus religioſis verbis confir- mata eſt.
4) Non enim ſolus Imperator legem hane condidit, Receſl-Imper. de An- n6 55. J. Wiewol nun auff vorigen Reichstaͤgen/ ibi: Haben wir vnsmit den Churfuͤrſten/ vnnd ſie hinwieder ſich mit vns vergliechen: Sed ſuo laltem nomine promulgarit, ibid. in princ. Wir Ferdinand thun kundt vnd bekennen: quodnec civili R. Jure incognitum fuit, d. l. 7.& ibi not. à Dn Gothofredo Præceptore meo quondam nobilifl. C. de præd. min. 5) Receſſ Imp. de Anno 6⁰. Wir wol⸗ len auch/ ibi: Wie wir denn als das Oberhaupt im H. Reich/& de nno 70.5. Nach erledigten/ ibi: Haben wir als ein wachend Haupt des Roͤmiſchen Reyſer⸗ thumbs: imé totius orbis Chriſtiani, in Receſſ mnp de Anno 1513 in pr. Buxdorff. ad cap.z. A. B. concl. 29. quiinter omnes Reges eminet tanquam ſtella matutina, ut loquuntur Dd. quos citat Auctor de jure Princ. concl. 83. cujus eminentiam iple Turcarum Princeps quoque agnoſcit, Dn. Arum d. diſcurſ.I.& Reinh. Kæning. in diſp. pol. de Statu Imper. Rom. c) qui à debita ſollicitudine, in cujus pat- tem vetuſtis temperibus incerta origine adſciri ſunt. VIIVIRTIMPE RII Coru. MN ℳ, qui veluti alter Atlas ruinoſam Imp. molam gratiâ Dei ab interitu hucuſque vindicarunt, in præf. A. B. Carol. 1 V. appellantur, Buxdorff d. loc. concl.3. hæc vetba contra quoſdam ſycophantas ac publicæ tranquillitatis hoſtes in necem religionis noſtræ undique arma conclamantes inſerere neceſſarium quxi. Prodiit enim ex hoc hominũ manipulo primipilaris quidam Papicula ſub nomine FXAN- cISCI BukckxRARDI,(quem tamen Poſſevinus lib. 1. ſelect. biblioth. pag. 125·& Auctor Parthenii litig. lib. 1. cap. 6. num 9. vocant Andeam Erſtenberger) qui in ſua Auronomia oder Freyſtellung mehrerley Religion/ p. z. c. 13.& paſſim prohn-
gulari ſua patrheſia publicẽ vocifexari non veretur, hane relig ionis noftra 1 publig
au inj 4 hiwiium rentium a lab glac tngint hateſ.exſ nemhanc nntatotie deblatera ſiimpudt baütmetu ute demo ah Reyſe chAc.l.n. wrequirit rnlact. tan etantibus! robuſtiſſi atiumph neveraci guſtami misintre mexitu, dmpham ilematin yet part. lus Ferdin urpatrig: aclo clem mäepace Valgult U diradmir alis: K lib nperterri tat tecen: Uam timor elgrneto Walrior 4
lipeli.
acopigs dütum ſe te elg nentoru dum 1& 4

ndentec(rlun
ermugn, ni Drghend
tor lxr unt we. lr in Necaign
Kminns rait 2
kern 30 ſch
as Oderuen i rtetmg
in Neccityk! a ürbuls V
oe lewen Alruans 4 ure fnem„ urrrinn, D ummt ALenn 4 rnnnn
„de n I 8
e 1 an DD lr; a 1 V
7 4 neuuri a vokrzin⸗ ben om e3) 1m!
9 4 wennt
—
D. Petri Syringii. 1241 publico Imperii deereto Rabilitam, Caſari vi ferroq́; extortam fuiſſe, eum in modum quo ſub initium principatus R. cum Senatus poſtularo militum Auguſto Conſulatum petentium adn uere cunctaretur, Cornelius Centurio legationis princeps, rejecto ſagulo gladii capulum oſtentans, in Curia dixit: Hic facier„ſivos non feceritis, Tranq. in Aug.& ſoh. Paul. Windeckſut alios ſciens prudensvé prætereamjin delib. de hæreſ. exſtirp. Colon. im preſſa, pag. 324:ait: Cæſarem ſumma neceſſitate adactũ pacem hanc iniiſſe:& mirari ſe, inquit, vecordiam ſectariorum, qui pro Religione tuenda toties Comitiorum decreta contra nos( Papicolas) ſtultiſſimé detonare& & deblaterare ſolent, Aucter diſſ. de jure princ. concl. 27. Id quod mendacium eſt ſatis impudens, à veritate fidei hiſtoricæ prorſus alienum. Præterquam enim, quod vis aut metus in dubio non præſumitur, neque nudis adſertionibus, ſedfacti atro- citate demonſtratur„l. 9 C de his, qui vi met. præſertim ſi talis clauſula ſit adjecta, Bey Reyſerlichen Ehren/ wahren Worten/ ꝛc. quæ juramento æquipollet, Coth. reſp. Ac. 1. n. 437. quodq́; hic non quivis luffcir metus, ſed talis omnino vis ac me- tus requiritur, qui ſalutis periculum vel corporis cruciatum contineat, I. 1 3. C. de
tranſact. tantum abeſt, ut tempore noſtræ pacificationis editæ ulla vis hoſtilis à pro-
teſtantibus metuenda fuerit, ut etiam Cæſar potentiſſimus, iaciſis ac ferê proſtra- tis robuſti ſſimi Imperii nervis, ac reliquis panico terrore injecto de ſubacta Germa- nia tcriumphum agere viſus fuerit; veluti teſtatur Thuan. Kriptor omnium confeſ- ſione veraciſſimus lib. 4 hiſtor. fol 82.& ſeq.& fol. 8 5.ibi Cæſat triumphanti ſimilis Auguſtam ingreſſus: ſic etiam Paul. Jov. hiſt. lib. 45. ia fin. ſcribit, quod Germania omnis intra Danubium. Albim& Rhenum ſubacta Kerit, utroq́; Duce caprto, eo re- rum exitu, ut ipſis, vinctis atq; productis Cæſar nabiliſſimum de ſubacta Germania triumphum agere potuerit,&c. quod pluribus teſtimoniis confirmat Auctor du res veille matin. p. z. c. 1 1. circa fin. pag.79. ſeqq.a Sam. à Remching. apud Gold. polit. imper. part. 30. Deinde, quod ab hoc negotio coactio omnino abfuerit, reſtarut ipſius Ferdinandi Cæſarei Legati confeſſic, quæ ſæpè ſibi gratulatus eſt, quod tur- batæ patriæ tranquillitatem reſtituerit,& quodtolerantiæ formulam in religionis
diſſidio clementiſſimum Deus ſibi in mentem dederit: Competitor meus Dn. Ber-
tram de pace relig.th. 1. Sam. à Remching. de pace relig. diſp. 2. apud Goldaſt. Ter- tié arguit quoque id ipſum Caroli V. ingenium, de quo Thuan. libr. 21, fol. 428.
ſeribit: admirandam in eo fuiſſe conſtantiam in adverſis,& animi præſentiam in pe- riculis:& lib. 4. in deſcriptione caſtrorum Ingolſt. ait: ſummum heroicæ virtutis
&imperterriti animi ſpecimen eum exhibuiſſe, cum à fœderatorum numeroſis& adhuc recentibus copiis undique circumventus ac penéê oppreſſus non tantum nullam timoris ſignificationem daret; ſed muniendis caſtris intentus ſuos exem- plo& generoſis hortatibus confirmaret: Quantò majus periculum imminebat, tan- tõ alacriores ad extrema quæ ſe duce& teſte ſubeunda redderet. Quod etiam teſtatur Juſt. Lipſ. lib. 2. polit. monit. cap é circ. fin. his verb. Carol. V. Imperator cum in Ger- mania copias& caſtra ad Ingolſtadium haberet, cinxiſſentque eumingentinumse- ro militum fæderatihoſtes; nec illi viſum dimicare, vel quia ſui nondum conre- niſſent⸗ vel quia prævidebat tutam mox& ſine cæde victoriam: Ecce iſti æneorum tormentorum copiam validi, tantlim ferreæ grandinis in caſtra jac ulati ſun t, ut u- no die 6ooo globorum numerarent. Itaq́; omnia ictibus pervia, ipſum Ceſarisiten-
torium,& ad latus ejus,& tergum occiſi: cum ille nec locum, quid dice euan nec filll atun
k⸗
——
—
——— “
ſ
——

1242 Diflertatio de Pace Kellglonis, V 243 8
ſtatum, nec vultum mutavit, Quin etiam monenribus Amicis, ſibi atg; omnibus in 8 V ſe parceret, dixifle atridens fertur: Confiderent, neminem Imperarorem tormenti 3 8 4 ¹ 2. 4 3 4..— 4 5 2 2 1 6** 2.. ictu periiſſe. Atg; hec talus conſtantia in omni ejus reliqua vita fuit,&s. Qui ergo Burg⸗ — 1 1 4 G
haædus noſter tan ſubitaneam perſuadebit metamorphofin, qua ex generoſo Leo- ne tam celerrimé timidus factus ſit lepuſculus? In primis veré luculentus hujusrei teſti Phil, Melancht, in Chron, Car. in vita Caroli V. pag. 960: uhi ait; In periculis impa idus& morti contemtor fuit,& poſtea: cum de Mediolanenſi Ducatuaſociis deleruas,& ab omnibus oppugnatus certaret, nullis adverſariorum conditionibus, aut munix induci potuit, in dubia ſpe rerum ſtatu verſante, ut ditione illa ſe Franciſco Sfortiæ ceſſurum pollicerur, ne quid auguſta ſua Majeſtate indignum meiu aul necsſſi- ceſſitate impu ſus feciſſe videretur,&yc. Eſt enim cordati& magni Principis, nihil
6. 24. cœteris mortalium in eo ſtant conſilia, quid ſibrconducere arbitrentur: Prin- * cipum diverſa fars eſt, quibus præcipua rerum ad famam dirigenda, Tacit lib. 4.an. L nal. Quod parui confderans Vitellius, cujus animum, cum de Imperio perielita- retur, rata torpedoinvaſerar, ut ſi Principem eum fuiſſe cæterinõ meminiſſent ipſe oblitus fuiſſet, ut ſerbit Tacit. lib. 3. hiſt. Talis, inquam, animi molliries in Carolo noſtro non fuit, de qua verè dixit, quicunq; ſcripſit; 1 Carole moriales dubitant, homo ſisnè, Deu ve: 1 Sunt tua ſcenra homints: jedtua facta Dei. Malé itaq; iſti Nugatores indifſimi Principis exiſtimation confulunt, quos et- iam Gentiles nulla veri Dei cognitione imbuti fidei religione longè ſuperarunt; quod Attilii Reguli exemplum smonſirant, qui ad exquiſitiſſimoscruciatus quos apud Pœnos ſibi parari non ignorbar, redire maluit, guam fidem hoſti datam tur- piter violare, Val. Max lib.: rer. men, c. 1. ac nota eſtejuſdem Gæſaris reſponſo da- ra iis, qui adexemplum Hufſi Luthers ſalrum conductum non eiſe ſetuaudũ juxta decretum concilii Conſt. ipſi perlgaderegonabantur. Eriamü fides extotborbe ex- fularet: Imperatotem tamen Promiflis lunſtare debere, Fateor Teuronicumillum Achillem Mauritium Electerem ſuo merita immortali nomme dignum ut Lang gravium in cuſtodia contra fidem datam retsntum„R& Germaniamab imminenti ſervitute liberaret, ſita enim in quo dam ſeripté seſtarus eſt: Omnia conblia Cæla-
rianorum eo ſpectare, ut ſub durum ſerviruris jugum miſſa Germania, illam tadem
.— 8. Europæ totius Monarchiam pariant, quam jam toxannosparturiebant; referente Thuano libt. 7.hiſtor. fol. 772.) armis Cælarem fuiſſeinſecutum. Sed quæ eratilla vis contra tam potentem Priy cipem, quiomnibus E uropa Principib nominis ſui terrorem incuſſerat An veroſimile eſthuncà ſubdito ſuo iiribus longè impari coar ctam fuiſſe? ſed eſto; quid verb illud factum çum tempore noftræ pacificationis (quaã eo cuniculo ſubvertere conatur homo tenebricolus] cômune habetzquonon ſoluim omnis armorũ ſtrepitus quieſcebat: ſed etiam Mauritius ipſe ante biennium in præliv Brunovicenſi globuli ictu trajectus é vivis ſublatus fuetat: Sleid. ib. 15.5. O. Thuan. hiſt. lib. 11. fol 242. Sed etſi maximè coactio aliqua(& quidem malis, cui Cæfar totis viribus reſiſtere non potuiſſet, I. ⁊.& 3. ff. quod met cauf.)à partę Prote ſtantium interveniſſet, quo, quæſo, jure ratihabitionem ac confirmationem Néso- Ir illius PACrFICAroNII rot vicibus tantaq; verborum religione iteratam infrin⸗ gent contra l. ².& l. 4.C. dehis, qui vi met. Joh. Georg. Becht. in tr. de leeuxi thrut 8 Laclunk
committere quod ipſius dignitati& famæ detrahat, Arn. Clapm. de arc, rer. libr.z.
nuüunthu aulum rat klg Do hwhacte anen cone lile quoc almenit mmntontta Crſtianat aem e ul rmur,l. 4. equis int Teutſcht mtaber der Mohnehi lodie Chu Mndnach 16. en Roman comme
Maled f
10 tam ex g⸗
lijeſtatt ex
ſahäſig
1 ſatnuß richen de ffernerni teGod. Kadinando en Franc mnitüs dec dde. Qür ulu 9 glonisn recemide
In
lin Getm⸗ dhenditdr ſdliderie deum per 1 obler Vat nüem lib

(oate„ e
. du dunden
cane ne
unn 4 unn
dAmaCxallf 8 3 dus arantelth d
b 4
Un en. uan Audto enen Hmai
u,Zmam, Aen
1 ee 47 chen Aatall er
n
a Tais aaun 1 Vengun, an fula
ca noüt. 2 F 5 3 mn im Daenn 4 1„ 9 B& Aus ude A Mins ibr. V en à haczSeiind aeſut.
aae— e ar,
Aa una, aun ,:renale ac lung
4 R. 1.c acncie
* 4* eon odal
dha naüſe
1
keGadu un 1 r. 49 uanda anaee 8 alun 1n 4n
5.— 4 1 A Cufaef T Mabe v ktar ,Sum mn
44 3 ge Gun! artenadee 4„ 9 In eilgiri
V Mnlan
45 dan aun 3 uaa hoae mene 1 anban ant Kärn. gahi ma cdas EI5h denab-
Jauintcad lan
br ums 3 udiron ri anagß ichert e guneei aet 1 beT une
—
D. Petri Syringi. Faciunt huc ea, quæ de matrimonio coad inito& ſequ
., per ſubſequentem liberũ ſenſum rato habito ſctibunt Beza„Covarr. Cypræ.& Alb. Gen til. iratiz Pn Oſr
vim vel metum illum poſitum(non um) es, hoc eſt, contra pietatem illatum fuiſſe: quod tamen illis feu adſertoribus probandum incumbit, l. 3.§r. ff. quodmet. ca. Lin Sein religio noſtra Prophetatum&Apoſtoölorum ſcripris eſt conſentanca, Thaehhere Ros mäötes ſed pié& ſecundum præſcriprum verbi divini,&praxin Ehriſtianam, I. ac 1. 1 im is conſcienciæ libe Sellian an, a Tin r. v. z. fecit Cælar optimus, quod nobis conſcienciæ liber- conceſht integram, donec ab adverſa parte manifeſti errolis convin-
cemur, l. 4.§3. C de bhæret. Si enim accuſare, imò& inauditos condemnare fuß ce-
ret, quis innocens foret? Addatur Auctor noviſſimi diſcurſus, Ob die Catholiſchen 2. oliſchen in Teutſchlande ſichvon den Spantern vnd Jeſuiten abſondern ſollen/ꝛc. ²) Da⸗
mit aber deroſelbe/ ibi So haben jhre Ciebde/ in verb. Vnd vollmechtig/ abſolué
vnd ohne hinterſich bringen Gewalt gehen/ f) Receſſ-Ratisb,de Anno 57.§ Vnd als die Churfuͤrſten/ Receſſ.A ug. de Anno 59. 5 Dieweil aber daſſelbe/& deAbn. 66. Dnd nach dem dann nicht weniger/ꝛc. b
16. Quia verõ exactis Comitiorum Imperii non conſtac: Pontiß- cem Romanum cum purpurato ſuo ſatellitio in pacificationam noſtram contnſiſſes non incommodè hoc loco quæri poteſt: An ipſius coaſen/us aͦ paliduatem huius a= Aus aded fuerit næceſſarius, ut, eo defitiente, ipſa qucq, corruat pacificatorii negoiii au- Ctoritasi Id quod jeſuitæ rogati pto certo tenebunt: a ſed quod volunt, à nobis propter prægnantes rationes, non obtinebunt. ⁵
Quod hæc ſit jeluitarum opinio apudcordatiores omni dubio carer;& patet
etiam ex gravaminibus præſtantium in Comitlis Ratisb Anno ciο 1 XCIV. Cæſareæ
Majeſtati exhibitis, his verbis: Es wird offentlich(nemblich von den Jeſuiten vnd Friedhaͤſſigen) außgeben/ daß Weiland Koͤnig Ferdinanden hochloͤblichſt er Ge⸗ daͤchtnuß ohne Baͤpſtlichen Conſens nicht gebuͤhret habe/ einen Religionfrieden zwiſchen den Staͤnden im Reich zutreffen Jedoch ſey derſelbe nur ein Interim⸗
vñ ferner nicht biß auff das vollendete Tridentiniſche Coneilium kraͤfftig/ ꝛc Ben⸗
bel. de God. temp. ſuſcit. ꝓ 2. c. 1½. Idq́i non obſcuro indicio prodidit Pontifex, cum Ferdinando recens in Imperarorem electo ſtomachoſus exprobrarer, quodin çon- ventu Francof. juramento ſe adſtrinxerit ad ſeryandum omnia, quæ præteritis comitiis decreta ſit, inter quæ plura hæretica& damnata reperiãtur, Sam. à Remch. d.Ioc. Quæ ſive ſuperbia, ſive vana perluaſio ſpecioſo rationum fuco non deſtitui⸗ rur. I. Quia quod omnes tangit, ab omnibus quoq; approbari debet. Jam verò pax Religionis non minus tangit Pontificem, quâm exteros Imp. Status: agitur enim in ea de minuenda auctoritate Pontif. quam per multa ſecula à temporibus Caroli M. in Germania inviolatam obrinuit: juriſdictio ſiquidem Eccleſiaſtica per eam ſuſpenditur, poteſtas decernendi de controverſis fidei articulis per limitationem pii& liberi concilii ipſi adimitur:Coneilii Tridentini executiò infringitur: hære- ſes cum pernicic aliarum genrium; quæ hactenus ſedem R. devoto oblèg uio comi- ter obſervarunt, longé lateq́; propagantur: Theologis noſtris in pontitciam Reli- gionem liberé debachandi licentia conceditur:& quod maximêé Romanenſium
Sfffll 2 anir

m
—
1244 Diſſertatio de Pace Religionis,
animos pungit, ac inſtar omnium eſt, quod Pontificis culinaopimis illis proventi- bus, qui ex redemtione pallii, annatis,& vacantiis, gratiis exſpectativis, indulgen- tiis& mille aliis conflandæ pecuniæ ſtrophis barbaris noſtris Germanis ſubtili in- genio auferri Romamꝗ; abſportari ſolebant; magnam partem hactenus fuerit de- fraudata: conſtat enim ex gravaminib us Germanorum Maximil. I. Cæſarioblatis, quodſedes Moguntina(ut de aliis nihil dicam) olim pro confirmatione Epiſcopa- tus X. antm florenorum millia dederit, quæ cum electus quidam Epiſcopus præ-
ſtare nollet, ſucceſſor duplum ſolvere coactus eſt: eamq́; ſummam ab eotempore ad XX X. tandem aureorum millia excreviſſe auctor nobis eſt Sleid. lib. 3. p.76, ut
nõ ſine cauſa Jacobus Archiepiſcopus Magd. ſubditorum commiſeratione motus, cum extremam vitæ horam inſtare perſentiſceres, ſe de morte ſua non adeò dolere dixerit, quam ob id, quod ſubditi ſui pauperes iterum pro pallio redimendo gra-
vem exactionem dare cogerentur: adeò inſatiabile eſt aulæ Rom. barathrum, ut ve-
riſimẽè dictum ſit:
Roma manuzs rodit, quas rodere non valet, odit. 8 Vid. dial. philalerh. civis Utop. de facult. Rom. editus Ann. 1519. quod erſtat apud Gold. polit. Imp. part. 24. II. Ubi de ſalute ovium agitur, ibi cumptimis paſtoris re- quiritur præſentia, qui, bonus, vitam quoq; pro grege fibi commiſſo profundere Paratus eſt, Marth. 18.v. 2. joh. 10O.v. 11 Atqui Papa R. veluti ſucceſſor Petri& Vica-
rius Chriſti, c.z. E. de transl. Epiſc. Clem. unica, dej urej. Paſtor& caput eſt univerſæ
Eceleſiæ in his verris congregaræ, juxta præceprtum Chriſti, Paſce oves meas, Tu es Petrus,&c. Joh. 21.v. 17. Matth. 6. v. 18. 1.inter claras, 8. v. reddentes; in fin. C. de ſum. Trin. qui ſibi tribuit illud Prophetæ: Dominabitur à mari uſq; ad mareʒa flu- mine uſq; ad terminos orbis terrarun, referente Arn. Clapm. de arc. rer. lib.5 c. 11. Quis ergo b Hic fideliſſimo,( ſi Diis placet) Paſtori virio“ertet, quodde Ovibus luis tãm ſollicitus illam pacem ratã habere recuſar„quæ veluti hæreſeos nutricula gre- gem ſuæ curæ commiſſum peſtifera lue inscit: Valeat iraq; hic Politicorum ario- ma: Honeſtum bellum turpi paci eſſe præferendum. III. Quæ concernunt cul- tum divinum, non ad Laicos, ſed ad Eccleſiatucas perſonas pertinent. Hine Ozias
Rex populi Iſraelitici lepra fuit percuſſus. quod=ontradicente Clero templum Do-
MINI ingreſſus, incenſum ſuper altare adolere voriit ,2. Paralip 26 v. 16. EtSacer- dotium ac Imperium ſeparata DEI dona vocat Juſtinus in Novell. 6. in princip. At
negotium illud pacificatorium, de quo agitur, cultam divinum concernere, ne- mo fanus, opinor, negabit: quid enim Religio aliud, auàm cultus Dzo ritẽ præ- ſtandus 2 Auguſtin. de civit. DE, lib. 10. cap. 10. IV. Quemadmodum abſur- dum ac ridiculum eſt, ut ovis quidquam circa officium paſtoòris decernat: ita non minus deridendum ſe propinabit, qui dixerit, poſſe Laicos quidquamſtatuere in cauſis Religionis, cujus cura ad officium paſtoris unicè pertinet: omnes enim Lai- ci, quantumvis officio Magiſtratus fungantur ‚ ſunt oves reſpectu Clericorum, ſertim legitimé non citaris obeſſe non debet, Dd. in l. 47.& 63. dere jud. Atqui pa- cificatio noſtra abſente, imò& contradicente Pontifice Romano inita. Quin imõ Paulus III. graviter eo nomine cum Carol V. quod falcem in alienam meſfemmir- teret, expoſtulavit, War. de Erenb-. de ſubſid. Reg, pag. 17 uti ex ipſius admonitione,
quæ exſtat apud Gold. polit. Imp. ꝑ. 2. videre licet. V I. Vaſallus de feudo inuaj 14
Helfr. Ulr. Hunn. de auctorit. jur. c. 1. quæſt 7. V. Res inter alios acta, aliis præ-
iun don lttt eſtva muifulm. aundare mjininis anam Zec nim, Lleic lettores ſe meoque! nhpolit. hhaut leu
leus quam
ſonitaq;(
rilcatio:
t.VII a.dem:
ri queat,
1n. 14.in
duum duW heprim
lo procel datratant: tohabend uis Eccl eguo mit aitem pro ltluſpe leCælari 31 mum fu kerimere dil Daby ulemalian 333. 4b Ele ſdöſte haug Kaln gel. Aodor, attin za, tumazi d ünes 1 aiteri um abeptro

nA ah on tunu dn Pien
aurimmn A Rnint
m ae g 75
wesjjef Ke axind maper 48 ehh 1I.linechnt. Keaitch
derr Domund nuhi
xferemeärn Mr:xexigh
hre 2 Sarxuin, zm in lacmct. ſae 2
noſter eſt vaſallus ligius Ponrtificis Romani, 2. F. 100.& per ea, quæ tradit Auctox bruti fulm.p. 79. quæ cauſa eſt, quod in capitulatione illa ſolemni, ad cujus capita ſetranda religiosé Imperat ſe obſtringunt; diſertè cautum ſit; quod tempore ſui offeii & regiminis Rempubl. Chriſtian.& ſedem Roman. ſanctitatemq́; Pontificiam,& Chri-
ſianam Eccleſiam, ceu ejuſaem Advocati commendatam ſibi habere, tueri ac defendere
velint, Sleid. lib. 1. p. 82. c. ribi domino, diſt. 63.& Clem. un. de jurej. quamvis hodie
Electores ſeculares expreſs excipiant, ſe in id, quod de Pontifice dicitur, conſen-
iite, eoque nomine Imperatorem obligatum eſſe nolle, capitul. Rudolph. II. apud leg. part. feud. 1 Rex venit ante fores, jurat prius urbis honores, Sic homo ſit Papæs ſumit quo dante coronam. ſecus quàm alius habet vulgatus verſus: Sanguine Romanum ſibi Regnum Carolus apte Adſociat preprio: proprio quoq; ſanguine ſervat.
Gold polit. Imp. p. 12. pag. 608. Quo ſpectat verſic. ille, quem refert Rittersh. in pro-
Nonitaq; Carol. V, citra perjurii notam in grave ſedis R. præjudicium per noſtram pacificationem cliente lari ejuſdem Imperio de Religione quidquam ſtatuere po- tuit. VII. Papa eſt ſupereminens poteſtas ſuper omnes Reges& Principes, c. folici- tæ. E. de major.& obed. adeò ut Imperator reus coram Pontifice Romano conve- niri queat, per ea, quæ tradit Paurmeiſt. de jurisd. lib. z. c. 3. Beſold. de ſucceſſ. reg. c. n. 14.i mé per ſcalas equum adſcendenti ſtapham tenere,& peraliquod ſpatium equum ducere; in convivio ad lorionem manuum aquam præbere,& ad menſam
Papæ primum ferculum portare neceſſe habeat, uti refertur ex lib. 1. cerem. tit. 2.§.
ordo proceſſionis,&c. Quis ergo ex his omnibus non vider, illud ſtatutum, quod
contra tantam dignitatem& libertatem ſedis Rom. conditum eſt, pro craſſo& ir-
rito habendum eſſe: auth: caſſa. C. des§. Eccleſ. Nec eſt, quod hic ſuſpenſio juriſdi- Ktionis Ecclefiaſticæ objiciatur Pontifici, quaſi hujus vinculo iphus manus ligatæ imt, quo minus jure ſuo in Germania uti queat: Quid enim hoc aliud eſt, quam idẽ per idem probare velle, cum inter nos,dicant, non quæratur; An Pontificia juriſdi- ſtio ſit ſuſpenſa:ſed an in Pontificis perniciem ab aſiis ſuſpendi potuerit? Quod ne-
que Cæſari, neq; Epiſcopis juramenti religio permiſit, neq; reli quis Imperii Stutib. integrum fuit, in quorum poreſtate non conſiſtit, ſuperioris juriſdictione pro libi- tuſeeximere, arg. l.z. C. de his, qui ſui,& c. l.2 6. C. de pact. 5) Quod enim mere-
trix illa Babylonica cum ſacroſancto noſtro commune haber Imperio, cujus caput nullum alium, quàm ſolum Dzuu& enſem ſuperiorem recognoſcir, uti olim Ann. 1338, ab Electoribus& Statib. Imp. decretum: Daß das H. Roͤmiſche Reich das
hoͤchſte Haupt in der Welt/ vnd keines Menſchen Lehen vnterworffen ſen/ Georg. Sigilm. Seldius in pr. Bedencken an Keyſ. Ferdinand/ p. 112. ut pluribus demon-
ſtrat Auctor diſſ. de Jure Princ. concl. 1z.& Dn. Thom. Mich. dejuriſd. concl. z.& 3.
dunt enim Sacerdotium& Imperium dona DEI ſeparata quorum illud divinis miniſtrar;
hoe humanis praſidet, Nov. 6. in princip. c. quoniam, diſt. 9. c. cum ad verum, diſt.. hadkugen& lib. 25. conſid. Memineris tibi
Quid fines invadis alios? inquit Bern
miniſterium eſſe impoſitum; non dominium datum: Diſce tibi ſarculo opus eſſe, non ſceptro, ur facias opus Prophetæ:““ . sffffff 3 Aükla
D. Petri Syringii. 1245
. ⸗ 2 297 ⸗ 88.„.—.. dicium domini nihil omnind diſponere poteſt, c. imperialem, 1. F. 5 2. At Imperator

1246 Diſfſertatio de Pace Religionis,
Aula deget Reges: CHRISTI decet Ara miniſtros; Regnum cum CH RISTO non habet orbis idem. Beuſt.
Eecleſiam(igitur] regat, ille ſuam, divinaq jura Temperet; Imperium nobis faſcesq; relinquat: generosé olim reſpondit Frid. EÆnobarb. Legato Pontificis eumq́; in Germaniam, niſi vocatum venire yetuit, Clapm. z. de arcan rer. cap3. Rirtershuſ in Oration. Pri- der. I. Quod laudabile tuendæ Majeſtatis exemplum ſi noſtris temporibusin uſum
revocaretur, minus forſan turbarum in Imperio eſſet, ac priſtina animorum con-
junctio, fimultatibus fublatis, inter Proceres utriuſq; Religionis coaleſcetet: quod vix ſperandum, quandiu hujuſmodi juratis Romanæ ledis mancipiis ad lmp. Sacra liberum aditam habere, ac pomum Eridis in eo ſpargere permittetur Quodetiam prudenter monuerunt in proximis Comitiis Status correſpondentes in fuis graua- minibus: Weil die Baͤpſtlichen Nuncii in ſolchen Beſchwerden nicht geringen Porſchub thun/ werden E. K. M. aller vaterthaͤnigſt gebeten/ dem Bapſt zu
Rom vnnd ſeinen Nunciis keinen ſolchen Gewalt in dem Romiſchen Reich ferner zu geſtatten: Et paulò poſt: In gleichem wollen E. Majeſtatnicht zugeben/ daß durch gemelter Nunciorum Mittel Mißtrawen vnter den Staͤnden angeſtifftet vnd gepflantzt werde. Ad ea, quæ in contrarium adducta ſunt, reſponder ex parte potentiſſimus juxtàâ ac literatiſſimus ſecularis eminentiæ propugnatorj Acosus VI. MAGNR BRITANNIE RSx, in ſua Apolog.& poſt Georg. Sigiſmund Seld. in ſeinem Bedencken an Keyſer Ferdinanden/ D. Paræus intract. de jure Reg. pro Sereniſſimo Britanniæ Rege ſcripto: Cætera conflictui& Theologorum judicio reſervamus. 1
17. Continet autem noſtrum S C M. clauſulas a liquot valde ſa- lutares, veluti I. Adſeverationem religioſam, a quæ vero juramento ex te- cepta conſuetudine æquiparanda. 1I. Renunciarionem omnium bencſtiotum juris, adeò ut ne quidem ex plenirudine poteſtatis c Caæſar quidquam contrarium ſtatuere poſſit. d III. Clauſulam antiqui uris advaſi abrogu- Hanaue IV. Severam denique aœnam violatoribus hujus pautfitationu mſligen. dam.) 1
4) d. Receſſ. Aug. de Ann. 55.§. Vnd damit ſolcher Friede/ ibi⸗ Alles bey eyſerlichen vnd Roͤniglichen Wuͤrden/&§. Solches alles vnd jedes ibi: Sollen vnd wollen jhre Liebde vnd Keyſ. Mayt vnd wir bey jhrer Reyſ. vnd vnſeru Roͤ⸗ niglichen Wuͤrden vnnd Worten/ ꝛc.&§. leq ibi: Willigen vnnd verſprechen bey Fuͤrſtlichen Ehren vnd Wuͤrden in rechter guter Trewe vnndim Wort der War⸗ heit/ auch bey Trewen vnnd Glauben ſtaͤt/ feſt/ auffrichtig vnnd vnverbruͤchlich zu halten/ ꝛc. ²) Schönb. polit. lib. 4.& 6,p. 327. Matth- Berlich.p.a-concl pr.44. n u. 24. fei licet: quoad obſer vantiam contractus, per c. ad aures. E., de his, qui vi met:c. peryenit. E. de jurej& c. pervenit. X. de ſidej.licet aliud vulgò placeat ratione perju-
4 .*
rii, Gail. lib. 1.0bſerv. 49.& ibi Bernh. Græv.n. 14. Mynſ.1. obſ. 7. Webin har deju- rej. n. 6. Hering. de fidej. c. z7. Setzer. de juram. lib. 1. c. 16.& in terminis hiſce Mich.
Wendl.in diſſer. Cath. pag. 209.& ſe · vel ratione formalitatis 2 Aharunue 4 qu iti- 4
unuuryrs nrKlſes Kad lip vn Faucl hentam Wom. cu- ElLENA AHier.Cæ lnpr. Et utatem& merit Rex ayin pri ugar äue rulgente⸗ wnpoflit. ath reclius tian Cla iun Eyer tinc cap. b bnum.z KnentE' col Ber Mum, qu poſle gic alc dejt dan ab h dutrarium uw inqun salles, nereinige Arecel deſonſt mmſelben n ation/ ſäigegebe dohrdend thandelton dr,obl.y nlinege tam G 6l. capic adeung aulula S

den enci aſacha R dle aanzi
aontranan ac 1e. Kheta, 3
³ Krnnaa. waſent 1, alu Aaesd Mn admnden 5 1 10(nci
a
—
1 8* 4
b D. Petri Syringii. 8.6 1247 Quiritur pro forma l. 33. de jurej. Con(ult. Sax. to. i. p. 1. q. 4.n. 16.1 7. Græv. d. concl 9. in pr. n. 15.& 26. Matth. Berlich. d.p. z concl. 2 1.n 35 ubi præjudicium Facult. Jurid.
in Acad. Lipſ. allegat,& eleganter poſt plures alios Dn Hillig. Amicus meus lib. 24.
Don. Enucl. c. 13 lit. E. ej Cujus clauſulæ effectus recenſet Joh. Ruding cent. 1. obſ. Cam. Ji. Vulgòôn. Dd. in c. quæ in Eccleſiarum, E. de conſtit. poteſtatem Principis lipartitam faciunt. ORDINARIAM) qua ratione præeminentiæ ſuæ diſpenſar cdòntra jus com. cum modico parris incommodo, Theſſ. dec. ↄ t. nu. 2. ſeq.& AsSOtLuTAM, ſeu PIENAM; qua Princeps alicui ſuum non refuſo pretio aufert, juxta Dd. citatos ab Hier. Cæval. in ſpec. opin. com. quæſt. 577.& Bernh. Græv. lib. z. concl. 56. conſid. 1. iu pr. Et qua Princeps bonis ſubditorum non ad publicam urilitatem, ſed ad vo-
luntatem& voluptatem ſuam utitur, Warem. de Erenb. de ſubſid. Reg. cap. 1 t. ubi
quærit& excutit, An jus Regis d ſcribatur, Reg c. 8. quod poſt Bodin. lib. 1. de rep.
cap. 1.in prin.& alios negat Caſp. Glock. de contrib. concl. 46. quamvis id facilimé largiar Auctori diſſ. de jure princip. nihil in hoc eap. referri, quod publica neceſſita- teurgente& ſalute patriæ in diſcrimine verſante jure& bona conſcientia facere non pofſit. Cærerum poſterior hac poteſtas verè loquendo Tyrannis& plenitudo tempe- ſatis rectius appellatur, quàm poteſtatu, Beſold. deappell. c. 1. v. 3 5. diſputarioni⸗ Aa- sitium, Clapm. de arcan. 4 cap. 16. ideoq à ſanioribus] Cris pro genu na ſpecie nen alnv- Hitur, Everheâ Middelb. loc. leg. 1 29tit de plenit: pot Carol. Tapia adl. fin. de conſt. princ. cap. i num: 77. ſeq. Covarr. var.reſol- cap. 6 num. 7. Vaſq. 1. illuſtr controv. 26. num. 2 z. Theſſ d. deciſ.or. Pinell. ad rubr. 1.* C de ref. ven dit. cap.. num. 24. ſequent:Fachin. 8. conxrov. eap. 63. Georg. Enenkel. Bato deprivileg, libr.; cap. 5.
Nicol. Bett. de pact-fam illuſtr,&up. 8.p 4A. Hunn. de tranſact. cap. 4 exerc. 2. Et
eorum, Sa Principem pro libitu contra jus diſpenſare& quadrata rotundis muta- repoſſe dicunt, inſanientium magis, quàm jurisprudenrium loquelam appellat
Valaſc. dejure Emph. quæſt. 8. Et Warem, de Erenb. d.tract. cap. 1. num. 16. dubi- at, an ab homine, an diabolo ſint prolata illa plenitudinis jura: Etſi qui ſunt, qui. coöntrarium ſentiant, i magis mihi Placenriam tendere videntur, quam Vero-
nam, inquit Parladz rer: quotid, cap. Hnp. 1.§.). num. 10. 4) d.§ Sol- wes alles/ ibi: Vnd daruͤber jetzo oder kuͤnfftig/ weder auß Vollkommenheit oder vnter einigem andern Schein/ wie der Namen haben moͤchte nicht fuͤrnehmen/ ꝛc. *) d. receſſ. 5 Vnd ſoll alles das in hievorigen Reichs Abſchieden⸗ Ordnungen/ oder ſonſt begriffen vnnd verſehen/ ſo dieſem Friedsſtande zu wider ſeyn moͤchte/
demſelben nichts benehmen/ derogiren noch abbrechen/ auch dargegen keine De⸗
claration/ oder etwas anders/ ſo denſelben verhindern oder veraͤndern moͤchte/ nicht gegeben/ erlangt noch angenommen/ oder ob es ſchon gegeben/ dennoch von vnwuͤrden vnd vnkraͤfften ſeyn/ vnd darauff weder in: noch auſſer Rechtens nichts gehandelt oder geſprochen werden: de cujus clauſulæ efficacia, vid. P. Marthi: Weh- ner. pr. obſ. verſ. vnbuͤndig. Etſi enim§. hujus diſpoſitio ipſa natura huic pacifica- tioni ineſſe videtur, tum quod pacta novifſima derogent prioribus, I. 1². C. de
pact. tum quod lex poſterior priorem tollat, quatenus illi contraria eſt, I. 28 ff.
dell, cap. cum expediat, de elect. in 6. I. 102. Verb. Signif. Unde illud XII. tab.
quodcunque poſtremum populus juſſiſſer, jus ratumque eſſe, Liv. lib. 7.& 9. etiam-
Kclauſula derogatoria non ſit adjecta, Facliſ. inter conſ. Modeſt. Piſt libr. z. conſ. 3. b MAn 4 nil. 30

1248 Diſſertatio de Pace Religionis,
nu. z0. Et ob id ſupervacua illi videri poſſit, Br. in l. idem Ulpianus, 5. ſunt,& alii, de
de excuſ tut. prudenter tamen fecerunt laudatiſſimi illi Nomothetæ, quod omnem
cavillandi anſam turbulentis ac contentioſis ingeniis, quantum in ipſis fuit, præci- dereroluerunt, ut qui maturo judicio perpenderunt, quod Auctorvindic. contra tyr. q. 1. ſcribit,& Colleg.] C. Marp urg. cauſa B. contra B. apud Scheffer:p. 3G. 43,p. 367. quibus conſentit Vent. de Valent. Parth. litig. lib. 1. c. 8. n. 1 1. nibiltam ſirmum eſſe, quod non convelletur, nihil tam sertum, quod non controvertatur, nihil deniq; tam ſantium, quod non violatur. f) d.§. Vnd damit ſolcher Friede/ in fin. ibi: Alles ben Reyſer: vnd Koͤniglicher Wuͤrden/&§. ſeq. his verbis: Bey Vermey⸗ dung der Peen in dem auffgerichten Landfrieden begriffen/ ꝛc. Denaill de jure Ca- mer. rit. de pacerelig. Eft autem illa PorxA in SouAkRIBus delinquenti- bus BANNuM ſivepublica proſcriptio, qua viplatori aqua atque igni interdici- tur, ita ut à nemine in clientelam, fidem aut amicitiam recipi, ab omnibus verò tam in perſona quàm bonis impunè offendi queat, Gail.. de P. B. cap.9 num. l. EccLkEsIASrICI veròô turbatores non ordinaria pœna banni plectuntur: ſed Regalibus duntaxat privilegiis Imperii per declaratoriam ſenrentiamſtion ſub dio⸗
4
uti ſeculares) ſed in ipſo Conſiſtorio, judice pro tribunali ſedente, ptivantur, ju- zta notata Gail. d. cap.r. num. 13. cum juder laicus in perſonis E cleſiaſticis fun- datam juriſdictionem non habeat, ne quidem ex jurata earundem conventione, cap. ſicompetenti⸗ E. de for. comp. cap. at ſ Clerici, Elde judie. in tantum, ut Ma- rian. Jeſuira ſcribat, præſtare impunita relinqui ſcelera, quàm ex ſacro ordine ali- quem punire; quâm pié, ipſe viderit: Præterquam ſi feuda Dylideant ab mperio:
horum namque ratione laico foro ſubjiciuntur, ac Cæſarem tanquam lupremum caput(non folüm in prima, ſed etiam in ſecunda inſtantia, Pett. Frid. i. de ptoc. cap. Ii pertot. Bocer. de jurisdict. càp. 3. num. 52 Hillig. libr. 17. Don Enuclieap. 10. liter. X.) competentem judicem recogunoſcunt c. verum, c.ex tranfinifſa, Ede for. comp. Nehner pract obſerv. yerb. Standt des Reichs/ Hunn deauctor jur Part. 2. cap. 8. quæſt. 2. quod unicum extanto ſecularis poteſtatis in perſonas Egcleſia⸗ ſticas naufragio poſt tranſactionem Friſdderici III cum Pontifice Nicolao Vmitam Anno Chriſtit4 42 remanſit reliqquum; quod latius explicat Dn. Afn. Engolbr de ju⸗ risd concl. 67. Gail. 1. obſ.39.& ibi Græv.& concl 37, conſ. 4. ubin. 4. a1t: Si contta Clericum vaſallum principaliter agerstur ad privarionem feudi, quod lemper uder Fccleſiaſticus cognofeat;non verd feudi dominus, Sed quod pace Da, Gallii die volo, illa traditio juribus Imp. mihi non omnino conſona videtur, propter fecc de Anno 48. titr. Ob geiſtliche Perſonen/ verl. So ſetzen wir ſie hiermit zusbuſer vnd des Reichs Gnadevnd Schirm: Wollen ſie auch als Perhinderer des Friedens injhrer Widerwertigkeit nicht verſprechen noch verthaͤdigen/ Aque diſtttis ſe ee adfimat Mynf.I. obf.2 7.& 5. Obl. 85. ubi citappræjudicium Epilcobi Brem enſis,& noviſſimẽ Mich. Wendl. diſſ. Cath. p 158. ſeq. Atq; huc ſpectat elegans EpiſolaF rid. Imp ad Hadr. Pontificem, qui reprehendebat Imperatoré, quod nomenluum 9E ponerer,& ab Epiſcopis homagium exigeret: Quic quid papatus Veſter; gals Ba4e
dAiguoſcatur, inquit largitione Principum obtinet,& redle ab his homagium t* gims, 1½ regalia noſtra tenent: Aut igitur regalia noſtra dimitt ant, aus 7 b26 AtMis udeaun, quæ DEIDEO quæ Caſaris Cæſari perſolvant, Auctorjur. princ. concl. 12. Georg. S1-
giſm. Seldius i ſeinem Bedeucken an eyſer Ferdinand/ bag 39.. Eiß
lchulte. luu in pr (deſolut Deddam eiar.) Rinc con Luodege nnc reci Jbus, ine ſueg. ad lncipi ſ vinnin. 16 Kamh ſte tene kie K 11M voC dle. 2 —
elibi A.
63 loelt(in
ine c. ſeruſai 5
lätur no
natione dais caut dtlinrel ſum mo. de. quo alentinn
dit Koh

— A 1 ¹ ſatii — netnndiidgen dal —
27 8
1eeh pant kea K d
42 defenc gatn E. 1JA h ee don— ℳ 4 1 hlä veruper teclunort 84 uneag do aticepwde Ma t
cumfater uetsi M altt
Aeuten ertt uas atthtt 1tu rS Oeng E de ntan una einguſcdel dn falnabt
des dunee E ſtee
ce
( B gla ank R
uun ſikl N a ht
—
Fellu
vre
„Nächulet rg
z. in fin.
D. Petri Syringil.
1249 18. Etſi veto ſubtlli ratione juris Inſpecta lex ipſum legislato-
rem non obligat:« propterea quod nemo ſibi ipſi imperare queat: 5& quod in quavis oratione loquentis perſona excipiatur: quia tamen Princeps& Senatus declararunt,& quidem ſanctiſſimis ac religioſis ver-
bis, quod huic pacificationi parere velint: utiq; hoc ipſorum placitum legis inſtar erit. e
a) argum. l.; 1. d. lI.& Novell. 195.in fin Bocer. d. inveſt. c.z n. 86. Dn. Jac. Schultz. pract. quæſt. 70. nu. 104. 5) Lpenult. de rer. arbitr. l. 40.§. ult. defid. 1.22·in. prin. de leg. 3. Surd. dec. 13. n. 11 Arnilſ. de jure Maj. l. c.7.n.Z.«) 1.18. C. de lolut. Jac. Schultz. pr. quæſt. 3, num. 6. Menoch. 3. præſ. 44. d) derec. 9. ͤnd damit ſolcher Friede/ ꝛc. e) 1. 4. C. d. lI. l3. C. de teſtam.§. fin. I. quib. mod. telt in fir. Don. 1. com. 17. Duar. ad tit. de ll. cap. ſ. eleganter Hunnius de Auct. jur. princ. concl. 44. Buxdorf. ſap. A. B. concl. 7. Quo ſpectat præclara illa vox Trajani⸗ Quod ego nunc primum audio, nunc primum diſco: Non eſt Princeps ſupra leges. Hinc recté Apollonius Thyaneus ad Domitian. Imp. Hæc mihi dicta ſint de le- gibus, inquit, quas ſi tibi imperare non puraveris, ipſe non imperabis:& Plin. in paneg. ad Traj. In roſtris ſimili tute religione ipſe ll. ſubjeciſti Cæſar, quas nemo Principi ſcripſit, ſed tu nihil amplius tibi vis licere, quam nemo Gorh. ad d. N. cap.
4
19. Sed quid dicendum eſt de Succeſſore Majeſtætis hiperatoriæ; An
etiam hic pacem religionis ex pacto ſui Anteceſſoris- inviolatam ſer- vare tenerur? 5 Verius eſt eum non tàm ex alieno facto, quãm vipro-
priæ& quidem juratæ convemtionis, quam vulgo CapnirurATro-
NXM vocant, e ad religioſam ejus obſervantiam omni jure obſtrictum
2) Sæpe d.§. Solches alles/ ibi, Fuͤr vns vnd vnſere Nachkommen/&z. ſeq ibi: Auch fuͤr jhre Nachkommen vnd Erben, 5) Nobilis& vexata quæ- ſtio eſt,(in quit Alb. Gent, 3. de jure bell. c.2. ac gurges diſputationis teſte Hering. de fidej. c. 27. p. ult. n. 10t. An Succeſſor dignit atis ac in ſpeeiæ Imperator Romauus prde- eleis hir⸗ Nare eneatur; Multis negativa arrid etex eo, quod ille Imperi um adi. piſcitur non jure ſucceſſionis, ſed electionis, uti poſt Everhard. loc. leg. à plenit. por. 129.n,9. teſtutur Roſenth. de feud. c.. concl. 7. Vult. de feud.*. c.1 Cnu. 16 Bocer. 44 regal. c. 4.c. 16. v. licet, ideoq́; ex alterius facto velcontractu non tenetur, 1. 2 5 de 9. A§. Inſt. de act niſi talis ſucceſſio cum hereditate defuncti ſit conjuncta, 1.14,C. de R. V. I. 49. de O. A. Verum communior eſt Dd. opinio, ex contractu Principis off 4 cii ratione celebrato Succeſſorem quoque firmiter teneri, præſertim ſipublicæ uti- litatis cauſa ſubſir: quia non tam Imperator, quam Imperium per Imperatorem pa- eiſci intelligitur, Treurl. p.1 diſp. Pand. 6. th. 7: quemadmodum verò dignitas nun- quam moritur, Alciat. conf 4.n um. 51. vol. 4. Berlich p. concl. pract. 14:num. 25. per c. quoniam I. de off. deleg. ita nec obligatio, quæ ej us nomins contracta eſt. Ita ſentiunt ex multis Bodin. i. de repub. cap:. Arniſæ. de jur. Majeſt.i c. ult. in fin. Andr. Kohl, de ſubfeud. cap. ult. num. 61. Roſench E ſedd enhe5 concluſ. 8
Itttirt

n50 Diſſertatlo de Pace Keligionis,
lit. C. Gylmann. de rer. judic. 3. deciſ. Sr. humer. 30. Pruckman. z. conſil. 19. nu- mer. 24. Tapia adl. final. de conſtitut. prin. p. 2. cap. 9. numer. 11. ſequent. Gcorg. Enenk. B. de privil. libr. 3. capit. 8. numer. vigeſimo tertio& capit. 11. pertot. Beſold. de ſucceſſ. Regal. libr. 3. diſſert. 2. Buxdorff. ad A. B. coneluſ. 37.& Jo- ach. Cluten ſyllog. rer. quor. theſ. 18. liter. F. Unde notabiliter infert Klenr. Bru- ning. de vniverſ. coneluſ. 6z. Si privilegium concedatur ad Cæſareæ Majeſta- tis beneplacitum, quod morte concedentis privilegium non exſtinguatur, cum non tam contemplatione perſonæ, quàm Majeſtaris, quæ montris expers, in- tuitu indultum ſit. Ex quo fonte etiam promanat illa Dd. adſertio, quod Succeſ- ſor dignitatis illa donationes(vel exemtiones ab Imperio,) A Pradeceſſore in graue, reip. detrimentum fadta ſunt; illasä exiſtimatione re vocare queat, per c. fraternitatis. E. de donation c. intellecto. ubi CC. E. de jurejur. Papienſ-in pr. aur, tit. 15 gloſſ- 8. num. 3. Nicol. Reuſner. libr. 4. deciſ. 4. per diſc. Rich. Diet. de ſumm. Imp theſ3. Bocer. de inveſtit. c.z. num. 70. Thom. Mich. de juriſdict. concluſ. 15. fequ. ubi er Baldo ait, Imperium ſe habere inſtar corporis, cui ſi vel auricula amputetur, mon- ſtroſum efficietur. Et ſi enim inter regias virtutes non minima eſt LIBERALITAS, quæ Principi laudem& amorem conciliat: ea tamen ut cum delectu(& modo) fiat, neceſſe eſt, Suet. in Tit. Veſp. lib. 3. cap. 3 5. Non enim eſt liberalis, qui dat in- diperenter,(aliâs& prædo, qui uni aufert,& alteri largitur, liberalis eſſer)ſed qui .é diſcernit inter accipientes,& modum in largiendo obſervat. Fuly. Pacian.de ve- ro princip. cap. 3. num. 90. Neq; caret hecaſſertio, quantumvis apud aulicos quoſ- dam vultures odioſa, inſignibus exemplis. Sic enim Galba profuſas bis& vicies mille feſtertium largitione Neronis revocavit, decima parte liberalitatis apud quemque relictà, Arnold. Clapm. de arcan, rer. 5. cap. 15, Juſtiſſimum enim eſt hoc jure repeti, unde inopiæ cauſſa erar, inquit Pacit. Carolus VIII Rex Gal- liæ Ludovici Patris donariones immodiças reſcidic,& filco inferri curavit. Ita Franciſcus I. gratiam lupremi Imperii in Principatu Arauſienſi ſohanni Cabilo- noexſingulari benevolentia à Ludovico XI1, Anteceſſore factam revocavit, e- jusque filiam in idem rurſus adegit, pro ut laté ex Thuan. refert. Nic. Betſ. de pact. famil. ill. cap. 8. pagin. 3 11. ſeq. à qua tamen viciſſim Madritiana pacillca- tione ejus ſucceſſores liberatl ſunt. Idem fecit Fridericus I. in Italia,& Matthias Rexin Ungaria: ac digna eſt Imperatoria Majeſtare regnantis illa Zimiſci yox fe- vocantis id quod Nicephorus prædeceſſor cubiculario ſuo Baßllio immodice conceſſetat: Indignum eſſe, publicis poſſeſſiontbus multorum praſtantinm vinprumſu: doribus& ſanguine partis unum ſpadonem perfruiereferente Henr. Arnil de jur- Maj. d.. nlenum, 7. plura vid. apud Joach. Clurten. d. theſ. 11. c) quam apud Goldaſt. precit. loc. verbotenus& apud Sleidan. lib. x. comm, ſumm. videre licet: cujuſinodi conventionem publicam Imper. utilitatem concernentem, qui ſum- mæ Majeſtati contrariam eſſe dicunt, illis poſt Hoto. cum R. Dietero concl. 74. fe- ſpondeo: nullam gentem præter Turcicam, ita ſtupidam ac barbaram,& pecudum potius, quàm hominum fimilem eſſe arbitror, qui non in Rege inaugurando aliquam ab illo conſervandi regni fidem ac jusjurandum cxigantAuct. vind, cont tyr. q. 3. Bod. d. c. 8. Caſ. Caſpar. in ord. de jur. bell. Bel. Ant. Col. de Imp. Germ diſp. inaug. theſ. 3.& 34. Auct, des wolmeynenden Diſcurs/ warumb die Cauholſſhen
akeutſc NIäcob
jlteh. e tyaz lit nit.8.g.z ſchultese Ee Nihil dgatum der unam RC.6.h. 6. lppus H. uilgniele henteiner Alaätnil lepropr tidno mi d Keilla ationes! banl. z.01 bjüre be donttacku Kaatitiug rarit libet luun jCt kelb.5e lolas verb
dit diabe
Nheng aeiht 0
mntem di tüerudt,— ſe zidee dentep
titan Robdig. üßder X. demini t, G 68. ſcq ichg

4 her cle. Lch. a Mcd de ui
cogporis, culn
zumucgret
Kilar: ea taren 5 1h zz. Nn aker K Aua! un e,d ecino, au engls. Act
Irecam, is
te ru. llnnn
era naas 4* odca ecc. 1 d. rc — Ko X. 4. „Fwn le: 5* 4. à u ue 4 8 den Kes ſu-
u x
D. Petri Syringil. I251 en Teutſchland ſich von Spaniern vnd Jeſuitern abſondern ſollen/ p.I0. d) Da. Jacob. Schultz. pr. q. quæſt. 70. num. 120. non ſolum DrVvINO, Geneſ- 15. v. 18. Jer.31. v. 3 r. ſeq.& c. 34.v. 3. 2. Reg. 11.& 2. Paral. 22. v. 3. ſed etiam HuMæAO GEN- TIUMaccTVIII JukE: quia lex illa naturalis„quæ pacta ſervari jubet, l. 1, ff. de pact. l. I!de conſt. tut. pecun neq; populi conſenſu, neq; Senartus auctoritate ſolvi potuit,§. ſed naturalia, l. de j. G. C.§. fin. I. de leg. agn. tut. Duaren. ad 15, ff. de packh.
Matth. Stephan. d. membr. I. c. 1. num. 68½. ſequ. Dn. Oſvv. Hillig. libr. 12 Don. En.
cap. 22. lit. Z. Pruckman volum. r. conſ 17.Rum. 66. ſequ. Schepl. in conl. March. p 2 tit. 8.§. 3. Hering. de fidej. c. 5. n. 285. ſequ. D. Joh. Gethard dec. 3.pol. quæſt. 2 Jac. Schultes d. quæſt. 70.n. 106. ſeq.& in terminis Mich. Wendl. diſſ. Cathol. pag. z0 1. ſeq. Nihil enim eſt, duod magis præfulgeat, quàm recta fides in Principe Arade vulgatum illud Baldi, vol.z. conſ. z37. num. 3. Vox Principis Oraculi inſtar eſſe de- betzunum habetrss calamam,& unam linguam, Surd. dec. 234.n. 10. Setz. dejuram. 3:c. 6. n. 6. Arniſæ de jure Maj d. c. ult n. 8. Quod etiam invictiſſimus ille Heros Pphi. lippus Haſſie Landgtavius ex pectore vers Teutonico generosé teſtatus eſt hoc inſignieloquio, quod ipſi in ore frequens fuit: Einen Fuͤrſten ſoll man erkennen bey reiner Straſſe/ guter Muͤntze vnd Haltung beſchehener Zuſage/ Jixtin. de re- gal. Arniſæ. d. loc. War. de Erenberg. de ſubſ. reg. cap. 5. p. 8. ſit igitur promiſſionis lue proprius teſtis,& judex, qui alium non babet, coram quo conveniri pollit, ni- ſi ignominiam& vindicem Deum, Auctor. diſſ. de jure princip. concluſ. 72 in fin.
Sed&illad obirer hic notandum eſt, contractus Principum non admittere diſpu-
tationes ſubtiliores,& quæ ſunt de rigorejuris, Mod. Piſt. vol. z. conſ. 49 num. 57 Gail. z. 0bſ. 5 num 4. Sed omnis tractatio debet eſſe ex æquo& bono, Alb. Gentil. de jure bell lib.; cap. 14 ſcite Baro Enenkel. de priv. lib. 3. c. 8. num. 3. ſeq. cum& contractus omnes Principum ſint bonæ fidei ſecundum Hotoman. conl. 15. Ideé Maurirtius Elector§. Carolo V. fubtiles quaſdam interpretatiunculas contra Land- gravii liberationem nectenti exprobravit: At ego: ²tanquam lmperatorem non tan- Luam ICtum aut Legiſtam pactionts& fædera interpretari volo. Arnol d. Clapm. de arc. lib. 6. c. ult. Quod cumprimis norandum contra jeſuitarum cçallidas& mali-
tioſas verborum decipulas, quas æquivocationes, id eſt, prudentem(verilis di-
xeris diabolicam, diabolus enim fub oraculi ſpecie ambiguis hujuſmodi reſpon- ſis ſuos conſultores ſic ludificari ſolitu eſt) defenſionem& ſanctam doctrinam vôcant, quà noſtro ſeculo arte quadam veteratotid daram fidem eludere,& per- fidiæ velamentum obducere ſolent juxta doctrinam Machiavelli in princ cap. 18. Prinecipi polypi morem lecuto tum lednis, tüm vulpis mores adſuendos eſſé: Et pru- dentem Principem fidem non debere ſervare, ſi el ſit damno,& neceſlitates præ- terierunt, propter quas illam dedit Horum vox veré eſt Jacobi; manus autem Eſa- vitica; ideoque cum hujuſmodi hominibus tuté contrahi non poteſt, uti de Cle- mente Pontifice Carolus V. dicere ſolitus fuit. Exempla talium captiuncularum
exſtantap ud Alb. Gentil. d. loc. Dn. Hillig. libr.*. D. E. c. 46.& Henr. Merkel in re-
lat. obſid. Magdeb. F. Vnnd ſeynd die Sachen auff eine Capitulation abgehandelt/
daß der Candgraffe an ſeinem Leibe ond eintger Hafftgefaͤngniß/ ꝛc de quo etiam
meminit, Sleidan. lib. 19. p. 585. Thuan. lib 4. f.r.& N. Betſ. de pact. fam ill cap. 3.
P. 48. ſequent Verum quam impium fit h uj uſinodi hominum con ſilium,&prin cipe
vro indignum, in quo nullum eſt ſplendidus jubar, quàm conſtans fides, nemo
Itrrirr 2 non

“
—
—-—
1252 1
Dilſſertatio de Pace Religlonis,
non videt. Turpe eſt, inquit Belizarius apud Procop. cum aliis omnibus, tlim im- primis principi viro mentiri ac fidem fallere: jusjurandum autem& pacta etiam ſeripto fancita violare ne abjectiſſimo quidem hominem decorum eſſe arbitror. Et de lenta ac callida illa in religionis negotio animorum carnificina ſcribit Na- zianz. Ullud veré admodum pravum ac malignum eſt, quod cum nec aperté nosalli- cete poffit, nec tyrannicè cogere præ pudore vellet, leoninæ pelli vulpinam aut ſi
mavis, Minoris larvam fumma inj uſtitiæ prætexens, leniter vim adfercbat Arnold.
Clapm. lib. 5. c. 8. A 1
20. Cognito genere tranſeundum nunc ad reliqua definitio- nis membra: ubi nunc primùm in ordine ſe offert FINIS, A adquem veluri præfixum ſcopum univerſum illud pacificationis noſtræ nego- tium collimat: nimirum ut publica non minus Imperii Romanittan- quillitas, 5 quam Eccleſiæ mirum in modum concuſſæ pax& ſecuritas dreſtituerctur,& ſacra tectavè conſervaretur animi Principum ac Or-
dinum Imperii exulcerati ſanarentur,& omnis diſcordiæ ac diffi-
denriæ radix ex animis in religione diſcordibus penitus eyellere- tur. 4 52019214733n933
e) argum. 1. 2. de ſtatu hom. Lonſiſtit,§.. quòm. in læſæ Maj crim. proc. in Extrar. quam tueri nulli magis credi-
tur convenire, quàm Cæſarill.; in pr. d offpræf. Vig. Detrahendum igirurhic ali-
quid fuir ſeveritati, ut majoribus fanandis malis caritas ſincera ſubvenitet) cap.25. diſt. 59.& c. ipſa pietas, infin. 2 5. q.4. ne diururnis turbarumac bellorumteligionis cauſa paſſim excitatorum flüͤctibus Reſpublica noftra jam ſatis quaſfata pefitus ſubmergeretur, aut per difſidia inteſtina enervata vicinis hoſtibus prædæ expone- retur, Auctor difl. de jure prine. concluſ. 27. per cwiles enim diſſenflones, præſertim
Eccleſiam, quam tuendam fuſcipiunt, inquit cprincipes 2 5. hoc noſtro Receſl.§. Vnnd haben demnach den Articul des Friedens/ wie gemeine Rahe vnd Sicherheit in Teutſcher Nation zuerlangen/ wie auch Chur Fuͤrſten vnd Staͤn⸗ de in ein gutes Vertrawen gegen einander zu ſetzen/ dardurch ferner Nachtheil⸗ Schaden vnd Verderben abgewendet werde/& 8eſeq In ſolcher fuͤrgeſchlagener Berathſchlagung/ verl. Welche aber zu Erhaltung der Staͤnde vnd Vnterthanen Gemuͤhter widerumb in Ruhe vnnd Vertrawen gegeneinander zu ſtellen/ vnſer geliebtes Vatterlandt vor endtlicher Zertrennung vnnd Vntergans zu verhuͤten. Quem finem utinam adverſæ ſectæ adſeclæ ſemper ob oculos haberent, non ita fa- cile jeſuitarum illecebris ad probandam noſtrorum perſecutionem induceren- tur;& illius Terentiani memores; Omnia prius conſilio quàm armis(velutiex- rre0 remedio) experiri, ſedulam operam navarent;, Auctor des wolmeynenden Diſcurs/ ꝛc. A i VW Shb 1805
21. Poſt finem ſuccedit Subjectum Occupans, Religio nimirum, cu⸗
jus libertas vigore noſtræ pacificationis permittitur, quæ quplexe Vie
5) in qua totius orbis Chriſtiani falus
Magnatum Reſpublicam agno damno adficitur, Lz1.§.1 A. decapt.&poſtl. rex. c) cognoſcebantenim optimi Principes Dèes ſe rationem reddere debere propter
meetho eneCa thotun dcarop
4)n Rlomnib doctrinat zoller jun anch 44. ntemapet abzfentke wderator mtorum malggr near, utir nan Re ldiſput asconſer nt Aucto ateligion um ſiver Theode
werig 4
nen Bed
teiomnia heant g. mälriſlef mlbr. 4 ögecis domin Im dhmorur wier illum unntagar ahüd m am. 5 ria weh dden, hſallend dh üöbeme säg Kecolligi udtorid d cum ttüum

¹
— 1 de urrreitt u2 N 4,he 1
Krapedöcaad Prt
arererm d In E irr üftti
— Desfn 322
araegeg 85. uke
rrratesf Beiwtri
ervede X ert rgr äia Taan ben un erlen'ch 20. axl- declt„. 1 4 ntan ofr Ueuti tt Dnniprrs Fhts eoh — 4 Aa eeana e 14 au niell jebn Cdd e ug⸗
14
8e dur
ruusfen
D. Petri Syringil. 1253 una Catholico Romana: altera Confeßio Auguſtana, pro ut invictiſſimo Rom: Cæſari Carolo V. Anno hujus ſeculi XXX in Comitiis Auguſtanis Pro- teſtanrium nomine exhibita fuit: Præter quas aliam, quocunq; tandem veletur operculo, pacificatio noſtra non agnoſcit.5⁵ 13b 33
a) Optandum quidem eſſet, fateor, acillis, ad quos hujus rei cura perti- net: omnibus velis atꝗ; remigiis eo contendẽdum, ut per veram animorũ in cœle- ſti doctrina conſenſionem§ S. Trinitati verus cultus achonos uniformiter conſta- re poſſet, juxta præc. Apoſt, Pet. Ep. 1. c 3.v. 8.& 1. Cor. 1. v. 10. Auct. diſſ. de Jur. Pr. concl. 24. Veruùm cum hanc relig. harmoniam forſan magis optare, quàm in hac exttemaperverſi mundi ſenecta, tantaq́; rerum humanarum fragilitate ſperare liꝰ ceat, Vent. de Valentiin part litig. lib. z. c. 3. nu. 1. prudentiſſimé ſummi Reip. Rom. moderatores imitati ſunt Naucleros, qui, cum in tempeſtatibus maxris reflantium ventorum vi atque impetu eo, quo cupiunt, pervenire nequeunt, quo poſſunt, cur- ſum dirigunt, ne, ſi rectum curſum tenere velint, naufragii periculum ſubiretene- antur, uti recté conſuluit Cæſareæ Majeſtati Lazarus von Schwendi/ im Beden⸗ ſken an Reyſer Maximilianen den andern/ nu.z.& 82. quem ſequitur D. Joh. Ger- hard.diſput.polit.ultim.th.4 3.& D. Paræus in ſuo irenico cap. 12. præſtat enim pau cos conſervare pios, quam committere, ut omnes cum republ. everſa pareant, in- quit Auctorjur. princip. concl. 24. Sic etiam à Proreſtantibus in toleranda Roma- na teligions aliquid condonandum fuit reip. tranquillitati, ac ferendaiilla religio 4 quam ſive reip. interitu auferre nõ porerant, D. Gerh. th. 46. Sicuri lib. Impp. Conſtãs & Theodoſius Arianã hæreſin, ſalva rep. exſtirpare nõ poterant: in ſuo tolerarunt Imperio Auct. des wolmeynende Diſcurs/ ꝛc.& Lazarus von Schwendiin angezo⸗ genem Bedencken/ n. 33. publici n boni tam ſancta, tam antiqua rario haberi deber, utei omniajura, adegq́; Princeps ipſe, qui propter bonũ publicũ natus eſt, cedere debeant: quemadmodum bellicoſiſſimus Gall. Rex Henr. IV. qui magnus appella- tur dixiſſe fertur: Sę pro ſalute populi ſui yelad inferos iturum eſſe, Arnold. Clap- mar: libr. 4, cap. 2. Nec audiendi ſunt vociferatores illirurbarum cupidi, qui plè- nis buccis clamitant, religionis diſparitatem eſſe ſeminarium ſeditionum ac tur. barum in Imperiis; non enim religio hæc velilla ſeditionis cauſa eſt, ſed de pras vatiſimorum hominum, qui alto quodam ſupercilio nullum alliam cultum, præter illum, in quo ipſi ſoli ſibi ſapere videntur, ferre poſſunt, vecors at que corruptus animus;, teſte Clapmax. d. libr. 4. cap. 21. Ideò Veré OQroſius dixir: KRe: rumpubl, mala non naſci ex religiones ſed fuiſſe ſemper in univerſo orhe terra- rum. ⁵) 5. In ſolcher fuͤrgeſchlagener Berathſchlagung/ verl. Wo ferne dann in wehrender Spaltung/ ibi: Damit beyderſeits Religion heruach zu ver⸗ melden/&§. ſeq. Vnd damit ſolcher Friede/ verſ. So ſollen die R. M.&§. Dage⸗ gen ſollen die Staͤnde/ ꝛc.& omnium apertiſſimè in§. ſeq. Doch ſollen alle ande⸗ re/ ſo obbemelter Religion nicht anhengig/ in dieſem Frieden nicht gemeynt/ ſon⸗ dern gaͤntzlich außgeſchloſſen ſeyn/ Pet. Frid. de proc. lib. 1. c.2 8. num. 3. Ex quo fa. eilé colligi poteſt, quid de ZVENGLIANISfive CALVINIANISſurxi vulg ab Auctoribus hujus ſectę vocari ſolent)ex renore hujus pacifi cationis ſtatuen dum ft? Sicum proteſtantibus in arriculis doctrinæ Auguſt. Confeſſe Comprehenſis conſentiunt tes ſalva eſt: ſin minus, eos per d.§. Doch ſollen alle andere/ ic. di-
Ittirrir z tertis

1254 Diflertatio de Pace Religionis,
ſertis verbis penitus excluſos eſſe, cum D Leonh. Hütt. in ſuo Calviniſt. Aulic. pol.,
1& Bidenbach. nob. q. hendec. 1. q. 6.n. 3. contra quoſdam Politicos, quorum argu. uime [ menta recenſet Auct. diſſ. de jur. princ. conclul. 29.& Auci. des wolmeynenden Hiſ⸗ buile
4. curs/ warumb die Catholiſchen in Teutſchlandt ſich von den Spangiern abſon⸗ aiſ
1 dern ſollen/ ꝛc. intrepidè adfirmo. Unius enim excluſio eſt alterius excluſio, Lr z in er de
pr de jud. Et caſus non expreſſus habetur pro omiſſo, I. quicquid, 99 de v.O.l. un. neu
§.ſin autem, C. de cad. toll. præſertim quando facilé fuiſſet exprimete. ſlegislator ſüten
„ voluifſet, Johan. Petr. Surd. deciſ. Manr. 20z. num. ↄ.& 10. Evolvantur ſaltem ſupe- inefan
3 riorum tempocum hiſtoriæ à Sleid. fda manu literis conſignatæ; ex quibus lecto- Vthab
A 1 ri ſatis abundé conſtabit, Proteſtantes noluiſſe in cauſa confefl- cum Calvinianis Alctim
— quidquam habere commercii: Et libr. 7. diſerte ait; Argenrinenſibus atque ſociis ſſezun
domum Cæſaris evocatis in Ord. conſeſſu recitata eſt ipforum doctrinæ confuta- lichen
tio, Icriptum prolixum& valdé acerbum, ea parre potiſſimum, ubi de cœna Domi- ädiab.
ni tractatur. Et refert Goldaſt. tom. 1. conſt. Imp. pag. ½ 10. fenttentiam ſatis acer- hud
A bam, quam Carol. V. contra prædictos ſectarios tulit. Iuſpiciatur formula Prau- nneh
cofurtenſis de Anno 39. qua inter alia capita expreſsé cautum, quod illis induciis kchetg
nec Anabaptiſtæ, nec alii, qui diverſam ab Auguſtana confeſſione doctrinam pro- Mone che
fitentur(at quinam tum temporis erant illi? Calviniani, opinor) nequaquam com- i
prehendi deberent, Sleidan. libr. 12 comm. pag. 342. Et cum hac ſententia conve- 23.
b nit etiam reſolutio Proteſtantium, quam in Comitiis Auguſtanis Anno Chrifti udes,
— IDLXVI. CAXÆOSAREE MAIESTATI exhibitam fuiſſe legi ſuper hooc n pac
4 puneto: Ob ſie den Churfuͤrſten/ Pfaltzgraffen(Fridericum tertium) fuͤr dinen(e
Standt der Augſpurgiſchen Confeſſion verwandt hielten vnnd erkennen;nach F. deme Secten vnter S. Churfuͤrſtl. Gn eingeriſſen/ his verbis concepta: So thun 4 4 ſich gemelte Staͤndtelanter vnd außdrucklich erklaͤren/ daß ſie darfuͦr halten/ daas 4
1 der Churfuͤrſt im Hauptarticull der allein Seligmachenden Juſtification(in hertam
1 welchem ſich anfaͤnglieh fuͤr dieſer Zeit die Religions⸗Zweyuͤng erhaben) auch me mo⸗
in vielen andern der Augſpurgiſchen Confeſſion anhaͤngig ſeh: Im Artieuldes eum
Heiligen Nachtmals koͤnnen ſie nicht ertennen/ daß es Ihre Churfuͤrſtliche malnsel
ᷣ Gnade mit jhnen Gleichfoͤrmig halten. Proteftor tamen palam& ſolemnimo. Mlag
do, iſthæc non eo à meſeribi animo, quaſi ego fa cem turbarum accendere& ad ltam 1
Calvinianos tanquam hoſtes& nullo pacis publicæ commodo dignés vi fetro⸗ nit Et
que perſequendos claſſicum canere velim: ſed ade uieſcò judicio D. Lutheri, qui augenne
in libello, Daß die Wort/ ꝛc. noch feſte ſtehen/ ſe ſeribit: Weltlich wollen wir ione, mit euch(Zovinglianis) eins ſeyn/ das iſt/ zeitlichen vnd leiblichen Friedehaͤl⸗ eälln ten: aber Geiſtlich wollen wir euch neyden ond haſſen/ referente Auctore Epiſto anhum læ ad Senarum Francofurt. Pber den Bedencken ob die Reformireten zu Franck⸗ ſagonf furt zu dulden/ pag. 54. Et Dn. Leonhard. Hatterus in diſput. prolibre Concord. kabgigo
adverſus criminationes Rudolph. Hoſpin. Wittebergæ 21. Nov. Ann. 1611 habi⸗ ebrenlo tA th. ult- concludit his verbis: Nos& orthodoxos quosque conſentire minme räluge, pofſe, uttanquam veri& genuini Confeſſionis Auguſtanæ ſoeii pacem hanc(te⸗ ddencken ligionisnimirum) impetrent. Alias ſi extra iſtum teſpectum quæſtionis cardo fen n, tatur, uſque adeò firmam& conſtantem pacem ipſis non invidemus, ur vel gr rui quoque pars ſit minimè poſtrema precum noſtrarum, ur Dzus diſſipet o- es jug.
s aurea dculoſo
mnia conſilia corum, qui bella volunt: Et ut tam illis, quam nobi ar n . 17 8v p. dals ſie

1
en P de
danc Can Fatuwa⸗ to. a gnramn. n.—( M1 1 aensGtt SAIS Hb ih
aftſion derw eunm
Diiepif 25 3
adrcklichend ee at
1 111. Magereli e cm Kt all
D. Petri Syringil. 3 1455 pax domi forisque conſtare queat. Quo cum conſentit prædicta reſolutio, quæ in- teralia ſic habet Vnd wiewol die Staͤnde der Augſpurgiſchen Confeſſion ver⸗ wandt/ ſich Gewiſſens vnd Gehorſambs halber auch der Warheit zum Beyſtand gegen der Keyſerlichen Majeſtat deromaſſen erklaͤret: ſo were doch jhr Gemuth⸗ Wil/ vnd Meynung gar nicht/ den Churfuͤrſten Pfaltzgraffen/ oder andere/ ſo in etlichen Articuln mit jhnen ſtreitig/ in Teutſchen oder in frembem Nationen in ei⸗ nige Gefahr zu ſt ellen/ oder auch des Gegentheils Verfolgung(walche in oder auſſerhalb Teutſcher Nation euf zu billigen/ ſt er cke/ oder den armen betruͤb⸗ ten/ bekuͤmmerten des Worts Chriſti jhr Creutz vnnd Verfolgung ſchwehrer vnd groͤſſer zu machen/ ꝛc. Quod etiam non diffirerur Auctor Autonomiæ, tir. Von der weltlichen Obrigkeit/ daß die Chriſten an jhr Gebott nit gebunden ſeyn/ ꝛc. p. 129. ſege ubi ait: Eventus illorum comitiorum(licet initia admodum viderentur aſpera) quantum ad Calyinianam religionem hic fuit, ut Calviniani à ſociis Confeſſionis non modg tolerati, ſeg etiam in clientelam atq; gremium Auguſtanæ Confeſſionis recepti ſint, ac deinceps ſupremo illius religionis patrono in publicis actihus de re- ligione directorium ſeu poteſtas ſuffragia colligendi atque concludendi commiſſa. edhctht. 2 22. Qua tolerantia uti ad retundendas Ponrificiorum callidas fraudes, a& ſanguinarios Jjeſuitarum conatus, b ac conſervan- dam pacem publicam ſfumme neceſſaria fuit: ita eciam, prudentifſi- he Cæſarex Mijeſtari 4 prædictis Imperii Ordimbus commendata
*
ſt. c
toverſiam, inquit, Calumnioram,& Urſinorum in immenſum alebat mira ſimula-
tione, modo his, modo illis favens,& occultt utriuſq́; pecuniam& arma ſubmit-
tens, ut mutuis attriti cladibus ab ipſo demum ſine negotig delereutur; quain re imitatus eſt exemplum Philippi Regis Maced qui teſte juſtino libr. 8. hiſtor. veluti eſpecula quadam libertati omnium inſidiatus, dum contentiones civitatum alit, auxilium inferioribus ferendo, victos pariter victoresq́; regium poteſtatem ſubir 5 coëgit. Et de Gregoriol NX. ſcribit Aventinus: Gregorius] X. P. M. non it inficias, ſed ingenuè fatetur, viſum eſſe Flaminibus Romanenſ. Imperium Germanumana gis florere, quamipſis utile forer. Placuit id contundere, atque diſcordianon 10: lum debilitare, ſedin eineres quoque ac favillas redigere,& Fridericum de faltigio⸗ rerum humanarũ derurbare, Stattliche Außfuͤhrung/ warumb die Staͤnde Aug⸗ ſpurg. Confeſſion das Concilium zu Trient niche beſucheu/ ꝛc. pag. 4724. Qug ſpe- Ktat Epiſtola Imp. Lludovici IV. ad Johan. XII. Pontif. R. Er(Dapa) hat ſich oͤffent⸗ lich hoͤrenlaſſen: Ein Bapſt ſoll allen Fleiß ankehren/ damit er die Kuͤpfferne Schlange(vires& robur Germanorum] zerbreche vnd zertrenne/ Seldius in ſeinem Bedencken an Reyſer Ferdinand en/ pag. 104. Quis enim ignorat, peſtifera mn illam. luem,& Sathanæ extremam progeniem jam permultos annos ommia ſua conſilia eo direxiſſe, ac nulli labori nullivẽ ſummi peperciſſe, ur illos, quinobiſcum Pon- tificis jugum excuſſerunt,(ſive fint Lutherani, ſive Calviniani) blandis dolis. periculoſo Marte committant, ſperantes fore, ut utraque parte mutuis la. nienis ſic eneryata, incentores, Illi crudeliſſimi vcluti è littorc naufragium ee in
2) Quas optimèé calluir Pontifex ille, de quo Joyius in vira Colum. Con-

1256 Diſſertatio de Pace Religionis, in alto mati ſpectantes tabulas relictas in ſuam poteſtatem redigant,& cum vids- re non minus, quam cum ſuccumbente pro arbitrio Regis Hiſpaniarum diſpo- nant? Erjnnerung des trewhertzigen Patrioten/ Auctor des wolmeynenden Diſ⸗ curs/ Warumb die Catholiſchen in Teutſchlandt/ ꝛc. Auctor diſl. dejure princ. concluſ. 29. Quod tale monſtrum hodie in ſinu foveant Jeſuitæ, non obſcuro pro- didit indicio Ioh. Windeck de exſtirp. hæreſ. p. 224. Regibus& Principibus, inquit. Romanæ ſedi addictis, ſuaſor ſum, ut hærericorum ſimulrates ad Catholicorum e- molumentum trahant, alios ab aliis divellant, omnes ab invicem dirimant, ne qua ſit conſiliorum communicatio& voluntatum conſenſio: ſic divulſi ſinguli facilius debellari,& ad imperata facienda cogi poterunt: Arque hoc artificio Imperato- rem Carolum V. in bello Smalcaldico Proteſtantibus debellandis feliciter uſum eſſe. Et quid aliud in pectore clauſum geſtabat hirundo illa purpurata Farnebus, qui ad prædictum bellum proficiſcens tantam ſe per Alemanniam ſtragem datu- rum dicebat, ur equus ſuus in hæreticorum cruore natare poſſet? Sleid. com. 1. 17. Dreſſ. in orat. fun. Elect. Aug. pag. 646. Nimis itaq; ſimplices mihi videnturilli, in- quit D. Paræus in ſuo irenico, pag. 78. qui non credunt aut obſervant Papam com- mune exitium Lutheranis& Calvinianis æqut parare& pariter utroſq; amare, hae. Vatiniano odio proſequi, ut ſi unos in jentaculo, quod dicitur, abſorpſerit, alteros in prandio vel citius devoret.*) Adexemplum Medicorum, qui inmorbis gra- vioribus plus quandoq; proficiunt quieſcendo, quam movendo& agendo, D. Ger- hard. diſp. pol. ult.th. 46.
23. Sequitur nunc tertium definitionis membrum, nimirum Forma ſeu facultas colendæ Religionis alterutrius libera. Quæ conſi- ſtit vel in ipſo Religionis Cultu: vel ejuſdem Acceſſoriis. Illa vel Propria eſt, vel Imprepria. Propria eſt facultas colendi religlonem ſuam tam liberrime, ut ſine ulla offenſione in eo, quo degit loco, publicum ejus exercitium habere queat. b
24. In hac igitur facultate propria ſpectanda I. Aftio Voluntatis Libera ab omni inquietudine prorſus immunis, ſive illa ſit vjolenta, ſiye injurioſa.
Quafit, quod nemo contra conſcientiam, ſcientiam aut voluntatem ſuam rs- ligionis alxerutrius cauſa offendi debeat, d. 5. Vnd damit ſolcher Friede/ ibi: So ſollen die Reyſerliche Najeſtat/ wie auch Churfuͤrſten/ Fuͤrſten vnd Staͤnde kei⸗ nen Standt des Reichs von wegen der Angſpurgiſchen Confeſſion/ ꝛc. mit der Thatgewaltiger Weiſe vberziehen/ beſchaͤdigen/ vergwaltigẽ/ oder in andere We⸗ ge wider ſein Tonſcientz/ Gewiſſen vnnd Millen von der Augſpurgiſchen Confeſ⸗ ſion/ ꝛc. dringen/ oder durch Mandat/ oder in einiger andern Geſtalt beſchweren oder verachten/ ſondern bey ſolcher Religion/ Glauben/ Rirchengebrauch/ aab, vnd Guͤteru/ꝛc. ruͤhiglich vnd friedlich bleiben laſſen: Eademq́; repetuntur quoa Hegiouem Catholico-Romanam, in§. Dargegenſollen:&. Nach deme aber in vielen/ ꝛc.
25. II. Publicum Religionis Exercitium: Quod conſiſtit in doarh,
Rpal aM in ſtt 510 lolouis
e4) bonfeſſt ſe 4.§. 1 lichtet/ matæ Re ſecille vi goalttat arium i litum nittebat delt gen mUum, co Thuzn. in Zoclet caclz.
2
witter
ſele op mzüic
dm inb more ad Coacoſl arg. Ateta un 11.6.
lohate Gitte ſi dapir fermeiſt lüchtig ſamerck delſche aoofe dercüte Rrionit Klatun uun fa

terenfan lei anatg. scmo ung hl
D. Petri Syringlſ. — 4 8 1„
ſuà palàm profitenda: a ceremoniis& riribus in Eccleſià ſu rece aut in poſterum recipiendis, pié obſervandis, Sacrament ſolits adminiſtrandis,& ſummatim in omnibus lis perage ligionis ſuæ ratio ac inſtttutum flagitat. 5 85
„ 2) Süve id fiat calamo, ſive are, d. 9. ibi: Von wegen der Augſpurgiſchen Confeſſion/ vnd deroſelben Lehre/ Religion vnd Glaubens halben//ꝛc. 9) fæ- pe d.§. in verb. Nirchengebraͤuchen/ Qrdnungen vnd Ceremonien/ ſo ſie auffge⸗ richtet/ oder nochmals auffrichten moͤchten. ExEx quo capite ſingulos feré refor- matæ Religionss Magiſtratus pecul ares ſuas ordinationcs circa res Eccleſaſticas feciſſe vidennus: in quo d vecum jus divinum& Romaaum reditum f iſſe de. monſtrer Da. Tho Mch. de juriſd. concl. 4. lit. C. Simile fuit Edictum Pacifica- torium in Gallia Anno Chriſti LXXVI. in pelli loci cœnobio in Turonibus con- ditum, quò Rex iberum religio is reformatæ uſum per univerſum Regnum per- mittsbar, conceſſa omnium, quæ ad integram Iius religionis adminiſtrationem Pert nent, pleua libertite conconum, ſacramentorum, matrimoniorum, ſchola- rum, conſiſtorio um, ſynodorum modo iis unus cx Præſectis Regiis intereſſer, Thuanchiſt. lib, 72. Aa verô Megiſtratus pol ticus ordinem ſacrum immutare,& in Accleſia Dei ceremonias abrogari poſſit, explicat Auctor diſlert. de jure princ.
1257
ptis, Is pro more ndis, quæ re-
concl.z4..
mittendæ facultas competit, tot Doctores ac Eccleſiæ Miniſtros, quot ſeſe opus habere arbittatus fuerit, ad docendum populum adleillede neJu⸗duam PtbhGerhpolle. 1 e. ean lssssae a. (uiz exereitium illad ſine Profeſſoribus hujulmodi conſiſtere non poteſt, cum in be Econſtituris Eccleſils non promiſcua plebis multitudo Anabaptiſtarum more ad docendi munus admittatur: ſed ordinatæ ad id requirantur perſonæ. Conceſſb B. exereitio, Ene⸗itun daac omae idsſine quo illud conſiſtere non pe- teſt, arg. 1.2. ff de jariſd.& I. 1.§. 1, ff.ſ. ſusfr. pet ne id, quod una via conceſſumn eſt. aiteta urſus auferatur.l. oraio. 16 Hf. de ſponſ.c. cam quid una R. J. ü. Gail. z,0bſer. 14 n. 6. Surd. deciſ. 01. num. 10.1 1. Quod adeò verum eſt, ut etiam hi auditores ſuos. ne ad contrar am religisnem acecdant, veladverſæ partis conciones in cadem civitate habitas fiequentent, dehortari poſſint, arg. l. Proculus 26, ff. de damn inf. Lic GCapitul res Patriæ eaHildeshemicæ in Cameta conqueſtiſunt: Das Buͤr⸗ germeiſter vnd Rath der alten Statt durch jhre Predicanten jhrer Fuͤrſtt. Durch⸗ leuchtigkeit TChumbceapittel? vnd der alten Religion zugethanen Cleriſey daſ elbſt zu mercklichen nachtheil mit abſtrickung der Sacramenten die Buͤrger in die La⸗ ttholrſche Kirche zu gehen abzuhalten vnterſtanden/ vnd derowegen mandatum de aooffenden o ctra Rach⸗ Gemeine/ vnd ſonderlich wider die Prædicanten der alten Statt Hildesheim in commani forma gebeten. Quodramen adduert Na'ionibus compluribus denegandum cenſuit Dn. Correfereas, uri votum iphus teſtatum teddit apud Gylman. ſ[ymph. ſuppl. tom. 1. p. 1.tir.z fol.1 99. Aliud dieen- dum folct, li Miuiitri kecleſix adrerſæ xeligioni adhærentes illecebris verborum, Vuuunuu munu-
26. Conſquens ergò hine eſt, Magiſtratum, cui religionis per-

——
1258 Diſſertatio de Pace Religionis,
munuſculsrum promiffionibus. vel aliis ſimilibus ſtrophis ineſcare,& ad ſuas par. tes pettrahere adn terentur: Eo enim caſu tales Miniſtros& Magiftratus illis coaniventes, crimen fractæ pacis noſtræ incutrere extra omnem dubietatis ale.m pofttum eſt.§. Es ſoll auch kein Stand den andern noch deſſelben Vnterthanen zu ſeiner Religion dringen/ abpracticiren oder wider jhre Oberkeit in Schutz nemen/ ꝛc. Qur tamen prohibitio non cô ertendenda, quaſi Evangelicus Pon- rifieiæ religioais ſubditum in agnitionce orthodoxæ fidei confirmare nequeat, talem caim extenfionem vocabula illa Abpracticiren non patitur, urpote verbo divino é& diamerro contrariam, quod non ſolum in convei ſis fdei conſtantiam exigit, ſed& hoc inſuper requirit, ut fratres quoque noſtros isfirmos ac titu. bantes fulcro veritatis cœleſtis erigamus ac confirmemus. Recté igitur ad Pon- tificiorum gravamina Anno XCIV. in Comitiis Ratisbon. CasARRA MaA- 1E8TAT obla a à brorecſtantibus ſuper hoc puncto reſponſum eſt: Da ſie (Pont fieii) vermeynen/ es ſey darinnen geſuͤndiget/ wenn ein Chriſt den an⸗ dern/ der ſeiner Religion vnnd Gewiſſens halber angefochten vnd bedraͤnget
wird/ troͤſtet/ zur beſtaͤndigen Beharꝛung erkanter Warheit ermahnet das wil man ſich bey jhnen nicht befahren/ ſie woͤllen denn zugleich Co JS vnſers ER REN vnd ſeiner Apoſtel Befehlich auch fuͤr Suͤnde vnd vn⸗ recht halten. Et Ktelum hoc retorquere liceret, neſcio an non meliori jure con- tra Jeſuitas id ejac lari poſſet, qui omnes Germaniæ angulos pervyagantur, ut honelſtorum virerum liberos, quorum ingenia uſui ſibi fatura proſpiciunt, cum ſummo parentum dolorc ac fortunarum diſpendio in fodalitium ſuum peitra- here queant.
27. Tertié promanat ex eodem fonte Poteſtas coudendi Statu- ta ęyusmodi, quibus ſuæ tantum Religionis Perſonæ ad ſacros Ordines& dignita- tes ſub Iuramenti praſtatione admittantu: a ut ur illa in aliquot Conven- tibus publicis Auguſteæ Anno LXVI.& Ratisbonæ Anno LXXII. ac deinceps Anno ſequenti à Comitibus, Baronibus,& Nobilibus libe- ris Auguſtanæ Confeſſioni addictis, veluti in præjudicium eorum, condita, graviſſimo ſcripto impugnata fuerint. 5
a) d. 5. Damit ſolcher Friede: verb: Ordnung ond Ceremonien/ ſo ſie auffgerichtet/ oder nochmahls auffrichten mochten. Quod eriam conutmat 5. Dnd nach deme bey Vergleichung/ c per rotum; ubi vigore iphus paeificatio- rionis digniratibus Ecclefiaſtieis privantut illi, qui ad Proteſtan ium caſtra tranſ. eunt. Malté magis ergéô ab initio prohibentur ingreſſu: Turpius enim ejici- rur, quam non admittitur hoſpes: Et facilius impeditur actus non fa ctus,
quâm revocatur ſemel perfectus, argumenrt. 1.8. ff. de his qui ſui,&c c. factum.
R. JlG. Et facil us qu’s repellirur ab obtinendo, qaam ſemel obtento, Hering, de de fidejaſſicap. o. num. 192. ſequeat Surd. deciſion, 14. num ult. Cum ergé idem communi Imp lege cautum ſit, abundantia hujuſmodi Statuta dubitacioni; tol- lendæ graria cirra aliorum præjudicium facta non nocebunt, I.§I. R.J. knon ſo- lent.94 cd.l.17. ubi gl. C. de teſtament. cum ſim juncta I. 13§. 1. de injur. Et hoc
t quod Status ipſi ſua ſponte in ſeripto FtRPINANDO Regi Anno LV.in Comitiis 4 exl-*
aeußs
ebito ceGhad ſer Ge ſeauffr difihr nlüa au fekte p. conttatl⸗ woluntat
l.J 2 are de
3 u fat7.n lerutr u tum co lauc po lam dee 1& Ne
lls Au ter P ſata.„ däm. 9
4)
4
ſoath Ke aoyillim r. s, ſendige Geiſtii ten Zeſ dſte au Nägio ſin dr. dälan we ſlu ſch ont ſtte diy üdtiglt dufgeh

D. Petri Syringil. 125 9 exhihito adprobarunt his verbis: Gleicher geſtalt wollen; re Chur⸗vnd Fuͤrſtli⸗ che Gnaden ſich der Thur⸗vnd Fuͤrſten Satzung vnd denphueehe ſie Nheuin
jhrer Geiſt klichen Guͤter/ Stand⸗ Weſens/ Amprs Boneſeren vnd Officien hal⸗ ber auffrichten/ nicht anmaſſen oder anfechten laſſen/ ſondern ſtellen daſſelbe alles auff jhr ſelbſt gegen Gott dem Allmaͤchtigen Verantwortung/ Frang ſc. Burgh. in lua autonom p. 1.c. 4. pag. 15. 9) Alt repallam tulerunt à Cæſarca Ma-
ſjeſtate propterea, quad ipſorum poſtulata pacificationi noſtræ& diamcetro ſint
conttarla, quam communi Otdiaum Imperii coaſenſu initam citra corundem voluntatem in contrarium actam dſſolvi non polſe, ipla juris ratio dictitat 1. achi 3. 35 J.K. Vid. B arghard, d. p. 1. c.. 4
28. IV. Licentia ecſtruendi templa religionis exercitio neceſaria ex eodem jure dependet. b
Qia conceſſo uno, conceſſa quoq; cenſentur omnia ea, quæ ex neceſſita- te quadam conſequuntur fine quibus illud aliâs inutile foret, Ern. C othm. reſponl. jur 75.5. 4α,& relp. jur. 81. n.4.5. Atqui per noſtram pacificationem publicum al-
terutr us religionis exercitium conceſſum eſt. Ergo rempla quoq; ceu ncceſla- rium conſequsns petmiſla eſſe indubitato ſequitur. Licet inficias ire non poſfim, haac porteſtatem Gan. jur, in Epiſcopos ſolemniter collatam eſſe, c. nemo Eccle- ſam deconſecr, diſt. 1. c. olim 14.§. inſuper E. de peiysl. quib. concordat Novν.5/*%.
1.& Nov. 131. c,7. 1
29. V. Perriner ad eandem libertatern Feclaſtaſticæ a jurisdickioni ſuſpenſio. b Cujus præcipua capita ſunt hæc. I. Cognitio de Confeſſio- nis Auguſtanæ veritate. c I I. Cognirié de caufis ſpiritualibus d& inter perfonas Eccleſiaſticas. e I1 I. Excommunicatio. † I V. Cea- fura. Denique judicium ſuper fracta religionis pace inſtituen- dum. h'nn Fasdelsate n) De qua ag t. tit. Cod. de Rpiſe. aud. Marayta in ſpec. aur p. 4.diſt ſud. 13.
ware, Joach. Steph. de juris d.lib. 4. c. 2. To. Paurmeift. de juris3. Iib. 2. cap. 7.n. 56& ſeq&
no viſſimé Laur. Ohm in ſua diſp. in augur. de jute Epiſe. th. 18. 5) d. receſl. de Aun. 55.§. Damit auch obberuͤhrte beyde Religions verwandte ſo vielmehr in be⸗ ſtendigem Friede gegen ond bey einander ſitzen vnd bleiben moͤgen: So ſoll die Geiſtliche Jurisdiction wider der Augſpurgiſchen Confeſſions/ Religion/ Glau⸗ ben/ Beſtellung der Miniſteriẽ/ Kirchengebraͤuche/ Ordnungen vnd Ceremoien/
ſo ſie auffgerichtet oder auffrichten moͤchten/ biß zu endlicher Pergleichung der Religion nit exereirt/ gebrauchet vnd geuͤbet werden/ Auct, du res v. matin. p. ⁊. cap.
15 im pr. Joh. Georg. Becht. de ſecur. th. 105. Georg. S honb. polit. lib. 4.c. 6. p. 3 31.
& Matth. Step H. dej arisd. lib. 3. p. 1. cap. 15 n. 113, Quapropter in proximis Comiriis non ſine cauſſa conqueſti ſunt Correſpoadentes: Daß der Baͤpſtliche Nuntius ſich vnternehme im H. Reich Teutſcher Nation in Eheſachen/ in gradibus etiam jure divino prohibitis, zu diſpenſiren/ dadurch den hohen Staͤnden(uti non pridem obtigit L. H.) vaſalli wider dero Willen zu nicht geringem Schaden vnd Nachtheil guffgedrungẽ wuͤrden. Carerum ila jurudictio hodie ad Principes Imperii jure ſuperiori-
— VuHhunn 2 tAl 16

“ ,f‧—
1460 Diſſertatio de Pace Rellglonis,
tatis de voluta eft, teſte Andt. Knich. de ſublim tetrit. jure, cap. 3. n. 232.& en cyclop. cap. 1 3. n. 3, Daut. de teſtamen. u. ↄ3.§cheplitz. in conſuet. March. Lud. Diſtelm. pag.
I.tit. 1.§. zI⸗num 11. Zanger. de except. p. 1. cap. 1.1.42 5. Da. Hillig. lib. 17. Dos. E. nucl. cap. Ao· lit. CC.& llico Ummius in diſp. ad proc. directà 4.th 1 3. n. 74 Quiiu
duplicem pe ſonam ſaſtinent,& inde duplicem juriſdictionem in diverſis Con- fiſtoriis per idoneos& occurren ium rerum peritos judices riré exercent, Matth, Steph d. lib. 3, c. 4. n. 13.& ſeq.& c. 15. per tot. ſpurgiſchen Confeſſions Religion nicht gebraucht werden/ Denail. dejut. Qam. tit de pace rel. n. 1z. Wendl. diſſert. Cath. pag. 246. meate Canoniſt. cauſſæ juramentorum, uſuratum, matrimonii, decimatum juris patronatus,& ſimillum, c. quanto. 3.& c. norit. 13. ubi CC. E. de judic. in quibus Clerici judices erant competentes, noa. aici, c. ſi Clericus. cum ſeq. c. licet.& c ſeq. E. de foro comp.& c. ult. cod. in 6. Myaſ.cent. 2. obſ. 67. Zang. d-loc.n. 421,& ſeqq.
Dn Thom. Mich. de jurifdid. concl 39. cum ſeq.& P, Frid. Iib. 3.de cont. cauſſ. c. 19.
n. 3 5. ubi ait: huſ uſm odi caufſas ad M: giſtratuum ſecularium juriſdictionem per- tinere: Pſalterium verò ad Clericos. Quod adeò verum eſt, ut Principes intentio- nem ſuam æqué, quo ad Ecclefiaſticam, quàm ſecul irem jutiſdictionem contra o- mnes in ſui; ditionibus commorantes fundatam habeant, Paurm. de juriſdict lib:
c. 7., 25 Caſp. Le pold. de concor. juriſd. q ult. poſt princ. ubi in ſpecie air, poteſta- tem relaxandi juramęntum ad effectum agendi vigore juriſdictionis Ecclefiaticæ non taatùm Electori Saxoniæ; juxta Coaſt. Elect. D. Aug. 36 patt.z ubi D. Moll ſed
etiam cæreris Statibus competere, id qeod nuperrimè etiam tradidit, Matth. Berl.
Part. z, conc. pr. 44. n. 10. Qnod jaris c vilis præceptis non congruit, quo hæcpote- ſtas inter regalia refertur, arg.l.fin ff. qui ſat. cog.. 6..ſfin. de jure part. l. ſin. ff. ad munic. Boc. de regal. cap. 2. 2.13 5. Verum quia progreſſu temporis hocjus, uti& alia ſecularis præeminentiæ jura Epiſcopi ſibi atrogarunt; recté quoq; hodie ad Prin- eipes Imperii cum Epifcopali jure illam facultatem translaram eſſea- bitror. Etſi verò hæc cognitio in pacificacione noſtra diſertis verbis non reperiatur fuſpe ſas quin imò verborum cortex contrariam potius opinionem(meo jud cio) videa- rur innuere d.§. Damit auch/ ibi: Aber in andern Sachen vnd Faͤllen der Aug⸗ ſpurgiſchen Confeſſion Religion/ Glauben/ Kirchengebraͤuche vnd Beſtallung der Miniſterien nicht anlangende/ ſol vnnd mag die Geiſtliche Jurisdietion
durch die Ertzbiſchoͤffe/ Biſchoͤffe vnd Pralaten/ ꝛc. hinfuͤro vnverhindert exer⸗
eiret, geuͤbet vnd gebrauchet werden. Queæ verba cum propter demn tionem juris Epiſcopalis fint odioſa, ne quidem ad caſus incluſis ſim iles ex eadi qucuut,c. odia, Reg. Jur, 6. Surdus deciſ. z0 z, num. 9. ſequ. Quæ cauſſa Catholicos impu- lit, ut in ſuis gravaminibus Anno LXNXVI. conqueſti fuerint: Ob wol die Geiſtliche Jurisdietion allein in denen Faͤllen eingeſtellet/ in welchen das Uxer- cirium der Augſpurgiſchen Confeſſion verhindert werden moͤchte/ mit dem auß⸗ truͤcklichen Vorbehalt/ daß ſonſten in andern Faͤllen die Vbung der Geiſtlichen Jurisdiction in jhrem Axercitio gelaſſen werden ſolle: Daß doch deme zugegen an ſolchen Faͤllen/ die mit der Religion gar nichts zuthun/ die Geiſtliche Juris⸗ diction gaͤntzlich vnd gar in der Augſpurgiſchen Confeſſion Verwandten Lan⸗ den vnd Gebieten abgeſchnitten/ vnd mit der That gewehret werde. In reterata
ramen Imperii conſuctudo præjudiciis aliquot ſupremi Conſiſtorii eomfrobats exl
2) d. ibi: Wider der Aug⸗
d) Cujuſmodi ſunt ex
alktin ungdes liitor a0 Gilel,ob tero: gee utim niiletti umetalit nroœu one ce umonial
htllcæ ſ ſicht anl de Epi gione Retant jente, 1 dontrov.“ . lbm. tit lſtore nua: ſe edta eſſ lüd tos. woſtolic iim prol Male Mc ni morta ii)aufen nalibam vn habet en, aui ds cxdeg uls drinc Kdon er dnato le eenpidit ael lübrioſe . Ac 1 1 a 1” epil eati p. ditas 2

4 f hu la a eib erun qua ng
ot idia ugus anu taſtammu r ar prtus eiuer
2 dttelel-
Mlobth
D. Petti Syringx. 1261 eſtat in contrarium, teſte Gylm. ſym ph. ſuppl. tit. e relig. fol. 1 85.& Heur. Bru- nis. de var. univ. ſpec. concl. 20. Conſuctudo autem prævalet juri ſcripro, eaque dicitur actus practicus& ad unguem obſervandus, Surd. deciſ. 33 4. num. 9. 10. Gail. 1.:Obſesv. 36. num. 1.& 12. Reuſncr.lib 4. dec ſ. z. num. 5j. Sic enim videmus & vcteros JCtos non aliam ſæpe allegare decidendi rationem, quam quia hoe jure utimur, I. 38. in fia. ff. de vulg. ſubit. Magnif. Dn. Præſes in ill. quæſt. 15. num. 5. præſettim fi in contradictorio judicio ſit firmata, I. 34. de II. junctis iis, quæ de Cameralium præjudiciis ſeribit Bocer. de inveſtit. c 5. num. 75.& Berah. Gravet. in proœm concl. ad obſerv. Gail. Dn. Arumæ. pag. z. decif. Ien. 3. num. 22. ſed nec ratone caret hæc aſſertio: Quis enim non iareli git, fi Pontificii in cauſis ma- trimonialibus& fimilibus, in quibus religio noſtra ab illorum canonibus diſ- lidet, juriſdictionem ſibi ſuperbe atrogent, eventurum eſſe, ut ita per indirectum reljgionis noſtræ exercitio ingens præjudicium inferatur, ac ordinationes Eccle- Haſticæ ſubvertantur? quod fieri nefas eſſe, dictus§. ibi: Kirchengebraͤuche
nicht anlang ende ex oppoſito evidenter arguit, Brunin. d. loc. lit. B.*) 1.25. C. de Epiſc.& Cleric.& c. ſi diligenti. 12. B. de for. compet. Tar olim tanrà te-
Igione(vel porius impià ſuperſtitione, Roman. 13. in pr.) à ſeculari juriſdictio- ne ctant exemtæ, ut ne volentes quidem eam, niſi Epiſcopi conſenſu interve- niente, prorogare poſſe, c. ſign: ficaſti. d. tit. de qeo plenius Guil. Valer. Forſt. controv. quæſt. dec. 2. quæſt.z. F) de qua in lib. 5. decreral. tit. 39.& lib. 5.
Clem titul. 10.& in Ertrar. lib. 5. tit. 0. Quæ non à Chriſto eo modo, quo ab
Klaſtore Rom. excrceri conſuevit, inſtituta, neque à fidis ejus ſectatotibus uſur- Pata: ſed Gregorio VII. Monacho vafro& diabolica arte inſtructo primitus in- Tehta eſſe dicirur, qui Hearicum IV. Imper. anathematis fulmiae percutiens, ſubd tos ſacramento ſolvere,& Imper. de regio ſolio deturbare conatus eſt, hae Apoſtolicà voce(an diabolicâ incertum) ad Cardinalium& Clericorum ſodali-
tium prolatà: Agite Apoſtolorum principes,& veſtra auftoritute, quod dixi, conffr- mate, ut omnes nune demum intelligant: nos Imperia regia, Pripcipatus,& quic- quid mortales habere poſſunt,(quæ non à Chriſto, ſed mundi hujus domino acce-
Pit) auferre& dare poſſe, Auc. diſſer. de jure princip. cont luſ. 39, ubi refert, ſcité
Artalibam Regem Peru dirifſe: Oportere Papam inſign ter fatuum eſſe, qui, quæ non haber, aliis liberaliter largitur; vel certé impudentem ac injuſtum Nebslo- nem, qui ejectis veris pofleſſoribus alienas terras peregrinis addicit,& in mu- tuas cædes mortale genus armat. Recté igitur& heroico ſpiritu à multis gene- roſis Princi pibus olim iliud brutum excommunicatis fulmen ſpretum fuit, urpo- te non ex ferrido officii aut Chriſtianæ caritatis zelo profectum; ſed ex odio privato, levitate& ambitione ad uſurpatæ tyrannidis conſervationem, ad vindi- ſtæ cupiditatem ſatiandam,& civilis Magiſtratus deſtructionem plerumque pro- ecdens. Iaprimis verô Reges Franciæ bruta hujuſmodi fulmina corumꝗ́; nuncios ludibrioſe admodüm exceperunt: Auct. brut. fulm. tit. de brut.& cont. Pap. fum. Ac lepida eſt illa, quæ exſtat apud Nicolaum Gill um Galicum ſcripto- rem,& apud Goldaſt. tom. 3. conſtit. Imper. fol. 407. Philippi Regis ad Bonifaci? VII. epiſtolam reſponſio: Philippus Dei gratia Francorum Rex Bonifacio e. gerenti pro ſummo Pont- fice ſalurem modicam ſive nullam. Seiat tua maxima Fatuitas nos in temporalibus ali ui non ſubeſſe: Eœccleſiarum& Prabendarum vacan- 3 Vuuuuun 3 tium

“
1262 Diſfertatio de Pace Keligionis,
nium collationem ad nos jure Regio pertinere,& fructus earum Vacatione zrante no- Fros facere, collationes ä nobis hadtenus factas,& inpoſterum faniendas, fore ualidus, & illarum vigore poſſeſſores contra omnes viriliter nos tueri: ſecus autem credentes fatuos reputamus atque dementes Sic Græci Johanni XXII. reſcripſeruntz Poten- tiam tuam ſummam circa tuos ſubditos firmitr credim s: ſuperbiam tuam ſum- mam tolerare non poſſumus: avaritiam ſat are non valemus: diabolus tecum; Do minus nobiſcum, Vent. de Val. Parth. litig. lib. 1. c. 16. Simile maſculi animi cx. em lum non ita pridem habuimus in ſereuiſſfima Venetorum rep. quæ inani Pauli V. Excommuaicationis erriculameuro micantem virturis ſuo mucronem animo- ſé oppoſuit, eumꝗque procul dub. o cauſſæ bouitat freta in raſam cohortem fs. licitet Kt inxiſfet, ulfi Papa prohibitionis Perro Piæ deceſſori ſuo(f Diis placer) factæ maturé recordatus, gladium in vaginam recondidiſſer. Quæ tamen dida ſic accipi volumus, ut legitimum ex ommunicationis uſum nequaquam im, probemus, veluti ab iplo Salvatoret oſtro inſticurum; wodé ex gauſa ſatu graut. juſto ordine,(non præcip taater, aon ex odio, non ex privata vindicta) G& ab illis perſonis fiat, quæ poteſtatem exercendi jus Epiſcopale habent, uti notanter monct Laurent. Ohm de jure Ep ſc. theſ.2 8. g) quod Parroaus Auguſt, Confeſt. Hccleſiæ Doctorem præſentare qucat, q iem collaror Poatificins iaſtituere cogi- tur, Eniſcopi cenſurad non at entA, P. Erider, de procur, lib, 1, Cap. 29 num.7. per d.6 Damit auch/ ibi: Bey Beſtellung der Miniſt erien/ ꝛc..) li enim ad Cameram imperialem pertinet, non ad forum Bccleſiaſticum, Frider, d. loc. num.ꝓs Gylman rer- jud. degiſ. 5 6. fol. 667 Conlsctarii loco hic quxii poreft cum in alitenatione bonorum Eccleſig, quæ magyi ſuar momenti, Papæ confenſus requitatus zjuxta gloſl. in e ſuper. vlackamenra, E de reb. Egclef. non slicn, An Princeps rem à Brædeceflorc ſuo Augutt. Coafell, addicto citra Papz conſen- ſum alienatam, tanquam aou ſolemaiter slienaram reyocare qucah? Quod cum Henr. Bruning de var. uui crſ ſpccicb-coaclul. 84 in f negamus, Pioptés ſuſpenſionem juriſdict. Eccleſiaſticæ, quam ſugceſſor eo ipſo adprobars,& atzm habere videtur, quod alienatignem cd non intervenente factam irritam eſle pronuaciat.„ . 4 7 30. Hlnc ardua exſurgit quæſtio, quæ magnà contentione Dun. Cameralibus agitata fuit; a An Status Imperii Catholicus in ſuos ſah. ditos Auguſtana Confeßioni privatim addictor,& in ſua ditioue ex connipenlls quâdam hactenus toleratos Eccleſiaſticam jurisdictionem exertere qusat ⸗ Militant pro utrâque parte rationes urgentiſſimæ; b quæ quia Ordinum Im- perit arbitrium exſpectant, ego certi quidquam decidere non aufim, quamvis opinio adfirmativa, prima intuitu admodum plauſibilis cui⸗ quam yideri poſſet.
a) In cauſa Wolffshagen/ vel ut alii ſcribunt Drolshagen contra B5i- ſcopum& Archidiac. Monaſter. Nobilis ille erat Landſalfus Epiſcopatus ionf ſterienfis, Proteſtanrium religioni addictus, qui infantem ſuum juxta Con 8 fonis Auguſtanæ ceremonias in caſtro ſuo baptizari curaverat, eamque ob 4 1
Inib Are chont ſlattoals
aüln apd
goeſäm e.73. Wſecte E pomnib imitum! 7 eg.
btaͤnde v Wobber! ma hanc Kiuxt de ayls lot dut habin 4& 34. us ſ. dlunt ef ons: Keruͤhrt enastem des reli aetam. (onem Wafer
inid ſterh dn Der

e 9„
20 n doam.
nü u 4 717 121 1§4 lazuter ul iatun. 1,Nladef 1. urn
dclanz da.. MJtan 12ea eem elg ha.
A54 Calcdu a uimat
3
1, St.hn ua
4 1n
dase Cpe tatiale
2l heaed r- 1n T llh
cr Ju 4
dan dl an i er igt 4 ne e 4 1 a gerie e t 14 Ker 1 Weu l
Küchunn⸗ Mwut 3* p
ulch
e pe ba
—
D. Petri Syringii.
126½ . 4, 2 4 4 3 3 2 5 8 82 ſam ab Arch’diacono Mohaſterienft ad reddendatn hsjus rei rationem vigore ju⸗ .— 22 1 2* riſdictionis Eccleſiaſticæ citarus,& cum ille forum dechinater, cauſa per viam ap-
pellationis ad Cameram lmp. tandem devoluta fuit. 5) Qaas in prædicta cauſſa apud Gyiman, in ſymphor. ſuppl. tom.. pag. t. vot. 5.& lib. z. deciſ. Camer. ſs. videre licer. e) I. Quia præfatio cujuſque diſpoſitionis principaliter aitendi debet, cum mentem& intentionem diſponentium arguat, totumque negocium moderetur ac reſtringat, I. Titio. 134.§. 1. de V. O. Jacob Schuitz pr. quæſt. 53. num. 22.& ſeq. Atqut præfatio§. noſtri. Damit auch/ ꝛc.(in quo de fäbjeckz materia ex profeſſo agitur) ſaris oſten dit, ſequentem diſpofitionem non de omnibus perfonis ſed de iis duntarat, de quibus in§§. præcedentib.(Statibus nimirum Imperii, F. Vnd damit ſolcher Friede ibi: Reinen Stand deß Reichs/
& 9. feq. Dagegen ſollen/&§. prox mé pracedenti: Dieweil aber etliche
Staͤnde vnd derſelben Vorfahren/ ꝛc.) aAum erat, d.§. Damit anch(note- 61) obberuͤhrte beyde Religionsverwandte/ ic. accipien dam eſſe. Ergé etiam juxta hanc declararionem verba illa in hoc§ ſubſequentia, Wider der Augſpur⸗ giſchen Confeſſion Religion/ ꝛc. ad Fratus Imperii huic rehigioni addictos re- ſtringt debent, Gylman. lib. z. deciſ. 5s. num. 1.& deciſ. 5Fs.num. 5. fol. 677. II. In quavis locutione, quantumyvis generali ac indefinita, rermini præſupponendi lunt habiles, l. ut gradatim§. 1. de muner. Hartman-Piſtor. lib. z. quæſt. 32. num. 12.& 34. Arque in præſenti caſu talestermini non ſunt, hoc eſt, tales petfonæ, in quas illa jurisdicton's ſuſpenſio cadat. Sin enim ſubditi ab illa jurildictioue volunt effeexempti neceſſario pœſupponendum elt exercit um Auguftanæ Con-
feſſionis i lis competete: privatio enim habitum præſupponit; d. F. Damit anch
obberuͤhrte/ ibi: Wider die Augſpurgiſche Confeſſ Religion Glauben/ ic. Fal- ſum autem conſequeus; uti ex feq—. apparebit. B. eriam ante ced. III. Quod li- bertas religionis& fuſpenſio jurildictionis ut connexa habentia ſe adinvicem tanquam necèſlarium antecedens& conſ qucus eum fint incomparabilia, pro- feſſionem religionis eſſe liberam& ab omni qiett dine alienam: se nih lami- nus adverfæ partis cognitioni obnoxiam. Ergo quia connexorum principale, libertas fcilicet religionis, in ſubditis Statuum Imperii deficit; alterum quoꝗ; lubſiſtere nop poſſe conſequens eſt P, Fridet lib. 3. de cont. caufſ. IV. Allegaà- runt Domini Gameraler Qatholici cxemplum in cauſa Beyern& Comitum von Ortenburgk/ qui Auguſti Blectoris Saxoniæ interceſſione ipeciale religionis eX- ercendæ ndulrum à Bavaro impetraverünt, Auctor deß wolmeynenden Diſturs/ warumb die Catholiſchen/ ꝛc. pag. rz6 Jure gitur communituti non fucrunt, arg. Lunic. C. detheſaur. Gylman. Hym phi ſiippl. d. vor. V Quod ad preces fupplices quorundam proteſtantium Anno LXXVI. die junit XXIV. Maximiliano II. Ratisbonx exh bitas XXIV. die Sept.ejuſdem Anni decretum fuerit: Daß ſolches (daß die Vnterthanen von jhrer Obrigkeit wegen der Augſpurgiſchen Confeſ⸗ fion mit Verweiſung deß Landes vnd ſonſten nicht moͤchten beſchweret werden) in jhrer Majeſtat Thun vnd Macht nicht were/ vnd daß jhre Majeſtat deß Gnaͤ⸗ digen Verſehens/ die Supplicanten wuͤrden es nicht weniger/ als auch die Ca⸗ tholiſche ſich zu thun erbieten es bey dem einmal publicirten Religions frieden/ ſo wol der Vnterthanen/ als der Staͤnde ſelbſt halber es gehorſamlich verbleiben laſſen/ inmaſſen denn auch jre Majeſtat die Supplicanten Gnaͤdigſt enähnes,ſi⸗
wollen

1264 Diſſertatio de Pace Religlonts,
wollen dieſelbe mit beruͤhrtem begehren gehorſamlich verſchonen/ Gylm. d. vot.;. num. 8.& Ilib. 2. decif Cam. Se. n. 5. VI. Accedit propria Proteſtantium Confeſio in libello quodam ſupplis Auno LXIX. menſe Majo Ceſau oblato his vetbis expreſſa: Deßgleichen daß der Geiſtlichen Jurisdiction in der Weltlichen Chur⸗ond Fuͤrſtenthumbe Herſchafften vnd Obrigkeiten ſuſpendiret were. B. in terris Eccleſiaſticor. Pontificus in ſuo vigore integra manere debet. VII. Deniq; videtur hæc adſertio non parum illuſtrari per declat. Ferd. quæ ptidie pacifica. tionis ſcripta hunc in modum: Deßgleichen laſſen es jhre Keyſerl Majeſt. bey dem Articnl anfahende: So ſollen die Keyſerl. Majeſt. auch Churfuͤrſten vnd Staͤnde von wegen der Augſpurgiſchen Confeſſion vnd derſelben Lehre nach den Worten: RKeinen Stand hinzu geſetzet werden/ deß Reichs: damit die di⸗ ſpoſition(wie ſie auch ohn zweiffel von gemeinen Staͤnden nicht anders gemeinet) auff die Staͤnde/ ſo dem heiligen Reich ohne Mittel vnterworſfen alene ver
ſtanden/ vnd darauß nicht verurſachet werde/ daß gegen eines Reichs Standes
vnterworffenen Vnterthanen vmb deß willen/ daß er vor deſſelbigen Landes Stand erkant werde/ nur vrſach ſchoͤpffen vnter dem ſchein der Augſy. Lonf ſei⸗ nen Herꝛn ſich zu widerſetzen/ vnd dann erſt diſputirt werden moͤchte/ ob die Wort alleine von den Reichs Staͤnden zuverſtehen ſeyn/ oder auch auff andere Staͤnde/ ſo den Reichs Staͤnden zugehoͤrig ſeyn/ gezogen werden moͤchte: Dann ſhre Ma⸗ zeſt at bedencken fuͤr billich/ vnd allem friedlichen Weſen nuͤtze vnd notwendig⸗ daß dieſe Conſtitution klar vnd lauter gemacht werde/ vnd was außdruͤcklich niche entdeckt liget/ durch diſputirende Wort vnd Meynung nicht hinein komme/ da⸗ mit mehr Janck vnd Auffruhr verhuͤtet werde/ Henr, Bruning. de uniy lpecicb. concl 20. ia pr. Verum hær agumenta tanti momenti non ſunt, ut verit tis ſtudio- ſum à contrariæ ſenrentiæ tramite dimovere queant, uti in iplo examine demon- ſtrabimus. 31. Non minoris quoq; momenti quæſtio eſt, quæ de poteſtate an- gedendi preces primarias in beneficiis vacantibus Cæſareæ Majeſtati Pontificua austoti- tate indultà a aliquando mota fuit. Papicolæ ſibi perſuaſum habent, ean. dem poteſtatem etiam hodie poſt pacificationem noſtram in Collegiis Eccleſiaſticis teformatæ religionis Imperatori competere: ſed conta- rium(ſalvo aliorum judicio) verius eſſe exiſtimo. ⁵ b 4) Cujus vigore in qualiber Eccleſia Germaniæ unum ad benefſcium Fra⸗ ſentare,& ut is recipiatur jubere poreſt, uti tradit Speculator in titul. de præb reſtat.n. 7. ubi ait, quod ipte hoc privilegium yiderit bullatum,& poſt alios Ger- lac. Buxdorff. ſuper aur. Bull. cap. 5. concſuſion. 6 5. ubi citat Marqu. Freher. in not. ad P. de Andlo lib., cap. 6. pag. 175 Diploma hujuſmodi precum conceſſatum ex- ſtat apud Goldaſt. tom. 3. coaſtitution. Imperial. fol. 406. hunc in modum 4 1 DoOrEhus DII GRATTA,&c. Cum cx antiqua& adprobala, aca 1 8 Imperatoribus& Regibus ad nos producta conſuecudine quælibet Eccl* noſtro Imperio Romano conſtituta, ad quann ben:ficiorum Eccleſisſticorum fen. tinet collatio, ſuper unius collatione beneficii, precum uoſtrarum primat
1 ic e admittere teneatur, devotionem tuam rogamus, quatenus huic Cleneo de
lablit fni, Kud onpetit! ogis nlh er Pa auetelig zagus plu lauada n au 9.§. Uco lfect uodDa. pagl 5. 6 n32. um Novi billis D. e lmp 4)
11
eiſlpeciꝛ (ichn in ſetam i dn Pont ctor N get 4 1— yletam 1 garann n celaru. itheils, ſrgewens uperiore dan ſolche Jyyſt nies venem? dinder waauch iſchen R dchen kon m Aatich dh 4ND lenum daEalen h Sädd ilen;:3 iſte’m ſtat geſe

D. Petri Syringii. 1265 Eccleſiaſtico beneficio quod ad tuam collationem attinet- obreverentiam ſacri Im- Ppetii, ſtudeas liberalirer providere,&c. 5à) Qua illa poreſtas Imperatori competit non jure Majeſt=eis Kegiæ: ſed ex conceſſione Pontiſicis, qui vi juriſ- dictionis Eccleſiaſtic« in omnibus Prælaturis ſibi cam magnificé atrogat. Jam ver ex Eacificatione noſtra conſtat, quod illa Jurisdictio Papalis ia locis refor- matæ teligionis omnimodõ exerceri non debeat. Quom odo ergo Pontifex Ro- manns plus juris in Imperatorem transferre potuir, quam ipſe habuit, cum cauſſa ſecuuda non poſſit amplius, quam ei à prima caulſa fuit infuſum, I. ſi quis do- mum 9.§. 1. ff. loc. l. pete.§. prædium. deleg.z Laté Auctor conſilii ſuper hoc ca- ſu cosfecti, quod reperitur apud Matth. Steph. de juriſd. lib. 3. p. r. cap. 4. num. z1. quod Da. Lic. Willero acceptum referre videtut. Gerl. Buxdorff. ſuper A. B. cap. 5. foncl. 6 ,in n 32. Deniq; ad eandem jurisdictionis ſuſpenſionem ſpectat et- iam Noyi Calendarii(quod Gregorianum appellarur) Repudiatio: aQuæ& ab llis Proreſtantibus rité fit, qui cum Pontificiis in una eademq́; civi. tate Imperialt habitant. 5 14 3 a) Marth. Stephan. d. lib. 3. p. 1. c. 3. n. 42. 43.& ſeqq. Henr. Bruning. de uni- verſ.ſpecieb. concluſ.z2 0. in fin. Gylman. lib.2 de ciſ. Camer. fol. 78 0.& ſeq. Herman. jrchn. in ſua republ. diſp. 2.auct. 1.& noviſſimé Competiror meus Dua. Bernhard. Peleran in diſſ. deæ Com t Imper. num. 79. Spectat enim hæc poteſtas ad Cæſarem non Pontificem Romanum, Du. Albertus Gravrerus, pro temp. hufus Acad. Rector Maguific. in diſputaton. Anti Jeſuit. 5. theſ. 95. niſi vaticinium Daniclis 7. Verf. 25. de corbuta beſtia, quæ tempora& leges immutare præſumer; ad- impletam eſſe ultroô nobis largiri velit. Quod proreſtantes in ſua apologia con- tra gravamiaa Catholicorum in Comitiis Anno XCIV. Gaſar. Majeſt. mini- mèê celarunt, de Calend. novo hunc in modum ſcribentes: Was in deß Ge⸗ gentheils angezogenen Gravaminibus zu verantwortung deß newen Calenders fargewendet/ daß nemlich die Evangeliſche Staͤnde deß Bapſts angemaſte Superioritet mit nichten zuerkennen/ oder jhnen auffdringen zu laſſen wiſſen/ deun ſolches ein Werck der Weltlichen Qbrigkeit zugehsrig/ daß anch vom Bapft nicht ſo faſt zu beſſerer Gerechtigkeit MNathematiſcher Calculation/ als zu einem Kennzeichen ſeiner jederzeit geſuchten Superioritet vber alle Staͤn⸗ de in der Chriſtenheit geſchehen/ auſſerhalb deren ſolche an jhr nicht vnnoͤtige/ noch auch vnnuͤtze Emendation vnd Reduction der zeit billich durch einen Roͤ⸗ miſchen Reyſer vmb anderer erheblicher Prſachen vnd Nutzbarkeit willen ge⸗ ſchehen koͤnnen vnd ſollen: Deßwegen die Evangeliſchen den Bapſt billich ei⸗ nen Antichriſtiſchen Veraͤnderer der Zeit beſchuldiget. Quibus addatur Epi- Rola ANPDRIEIRGAIIII Pontificiæ rel gioni addicti ad Amicum quendam Au- guſtas um ſcripta& in Camera aliquando producta his verbis Mit dem Ne⸗ wen Calender iſt es Narꝛenwerck: Es haben die Keyſerliche Majeſtaͤt/ Chur⸗ ynd Faͤrſten denſelben auff deß Bapſts Begehren nicht achten noch annehmen wollen: Item: Wenn man eine durchgehende Gleichheit im Reich anrichten wolte/ muß ſolches mit Vorwiſſen vnd Verwilligung der Reyſerlichen Ma⸗
hen. Utrum verò ſolus IMPERATOR abfque reliquorum IMPERII jeſtat geſchehen, Uttu exn dao⸗

1266 Diſſertatio de Pace Religionis, PROCBRuM cosſenfa dlavuM ALENDARIuM edicere poſfit? quæſttum non memni. 210f 1 ſe In cujus quæſtionis diſcuſſione, ſi quis ingenil visas exercitil gntia petieli- tari vellet in utramque pattem rationes facilé adiuveniret: Euauicem pronnega- tiva dec ſione adduci poſſet I. Communis Imperii ſiylus, quod Imperargr incon- ſultis ordinibus novas leges uni verſales ferre non poſſit. Atqui emendatio& pro- mulgarie Calendarii, cui omne; ſubditi ſe conformare debent, merité pro lege ha- betur, 1.. ff de conſtit. Priacip. II. Idque multò magis hanc ob cauſam, quad illa ordinatio negocium religionis circa feſtorum inſtitutionem concerseret: cum tamen lit indubitari juris, quod Imperator in rebus religioſis in præjudicium partis altetutrius u:hil omninòô innorare poſſit. III. Præſertim cum Cælarca i pfius Majeſtas religiolis verbis promiſerit, quod utriuſque Sratus ordinationi- bus, ritibus& cetemoniis Eccleſiaſticis nullum omninô præjudicium fieri de- beat, d.§. Damit auch obberuhrte/ ꝛc. Ex adverſo obiici pofſet I, hanc pole- ſtatem Regib jurs Impe atoriæ Majeſtati competentem nullo jure ſublatam eſſe; Qud g tar correct m non eſt, cur ſtare prohibeatur? 1 I. Qugd ipft Proteſtantes ſatis aperté confeſfi fuerint in prædict⸗ Apologia: Daß ſolche K⸗ mendation durch einen Roͤmiſchen Keyſer geſchehen ſolle/ ꝛc. verum hæc diller- katis forfan adhuc intempeltiva eſt; deciſionem aliorum judicio committo. 5) qula non eft Ordinatio meré politica; ſed partim Eccleſiaſtica, qub ad ob- ſetvaHtiam feſtérum dictum in eo præfceipram: idgoque pugnat cum poftto receffu§. Nach deme aber in vielen Frey vnd Reichsſtatten/ 1bi: Kein Theildeß andern Religion) irchengehraͤuche abzuthun/ oder ſyn davon zu dringen on⸗ terſtehen/ Gylm. Aceiſ. Camer. lib. 2. f01.778.& leq. In Camera Imperiali quodin- cidenter monco) commüuni decreto XIV. Jalli, Aano lo. IILXXIV. ordina: kum falt: Daß hinfuͤro den Procuratorn ſampt ond ſonders in ganatis ſuppli catipnum, wie guch in marg né inſtrumentotum appellarionum, die Formalig nach demalten Calendario, wie bißhero gebrauchlich zu juſtificirn/ biß durchdie Keyſerliche Naſeſtat vnd Stande eine Orduung diſponirt/ bey ſtraſte der Ord⸗ nung aufferkegt oind befohlen werden ſolte/ joh, Rugding, oblery. QCam ceut. 1 9b-
ſctv. 80, ubi Schvsanm. allegat. ö 12 933.„Sextum& ultimum definitæ ⸗ faoultatis requiſitum eſt Locus, hoc eſt, dirio ejus, qui religionis libertate fruitur propria. 5 S1 3 4) fupra conclul. 23. 2). g. Vnd damit ſolcher Friede: ibi: In jhren Fuͤrſtenthumen ond Herzſchafften,&§. ſeq, Bbi; Auch vngeachtet/ ob dnd wohin ſiejhre Reſidentz verꝛuͤcket oder gewendet hetten. Si ergo Status in allam ditionem ſe conferat auimo ibi aliquandiu commorandi, putarem Ubertatis re- Igiotem vites fuas cénon protendere, arg. l. 1. H. de ofHic. proconſ.&.fin.ff deju- tisdict. Juantvis nulla auctoritate fretus rectius ſcntientis judicio libenter me abſieiam. ie hat deeie
34. Et hæc de genuina ac propria colendæ religionis libertate Sequirur nunc facultas Impropria, a quæ eſt licentia editione illesin T⸗ relig.alicni ſug exercitium puhlicè non conceditur cum keilla tn et 1
tunia gudi, umen* vullet wb ill Mtis Au lereren ſaud ontentie dütiiel fetlare p⸗ lec daue fiedens boltene altsdorr ſtſeren Mander 8/ auc tag der ſero vbl elaſſen ten ſehn, d civſta ſum co⸗ dselul. dettati 4 vwmul kgoit Vo um legat Merpere lezaas jlg Knor ngus in Rdem e natendi 68: auch Ndals pr bantdan n er⸗ ſopri: ſhonis une thore M.

an, er
8 3 4 4“
8⸗ 4 e. 1 5. 3
„
9) 1
1
e Petr Sytinghilil. 67 infamiam, intra certum judicis arbitrio definiendum tempus aliô emi- grandi, à Magiſtratu ſine ſubrer fugio abiturienti concedenda, b ſalvo tamen eo, quod pro ſervili conditione, c vel diſceſſu 4 Magiſtratui pro
conſuetudine e cujuſq́; loci de pendendum eſt.
Qu docendi graria abufivé Hcappellati poteſt. Propria quidem facul. tas 4 illis Ftatihus, qui Auguſtasz Confeſſioni addicti erant pro ſuhditis in Co⸗ miriis Auguſt. Anno I. V zaſtanter fuit perita,& ut ſequcntia verba pacificationi iaſcrerentur: Doch ſollen alle Vnterthanen beyder Theil Religion jbres Gewiſ⸗ ſen vnd Bekaͤntnuͤß halben von jhren Obrigkeiten frey gelaſſen werden/ omni contentione adlaborabant: verum neque à Ferdinando Rege„neque a gæteris Poutifiglis. qui libertate hac conceſsà religioais ſuæ exitiü ominabantur, id im- petrarc potuerunt, adeò ut hujus rei impatientia Regiæ ipfius Majeltati III. April. hæc tandem verba extorſerit: Daß jhre Majeſtat die Extenſion deß Religion⸗ friedens auff die Vnterthanen keines weges konten oder wolten eingehen: Sie wolten ehe alle handlung zerſchlagen/ Protocul. deß Fuͤrſtenrahts/ fol. †. Auctor aursnm. p. 1. ritul. Von der fuͤnfften Art/ ꝛc. pag. 120. 3)§. Mo aber vnſere/ ꝛc. von ſolcher jhrer Religion wegen/ ꝛc. Canden mit Weib vnd Kindern an andere Ortziehen ond ſich nider thun wolten/ denen ſoll ſolcher Ab⸗vnd Zu⸗ zug/ auch Verkauffung jhrer Haab vnd Guͤter/ gegen zimblichem billichem Alb⸗ trag der Eeibeigenſchafft vnd Nachſtewr/ wie es eines jeden Orts von Alters hero vblichen herbracht vad gehalten worden iſt/ vnverhindert menniglichen zu⸗ gelaſſen vnd bewilliger/ auch an jhren Ehren vnd Pflichten allerdings vnentgol⸗ ten ſeyn/ P. Frider ub. r.de mand. c. 39. Jute etcnin communi lieitu eʒt ſubditis ſüs cigiratis ſca ſubjectionis feſignate doming etiam inv.:0,3li, e domieiling
ſaum Cotporalitet transſetre, per ea quæt adit Bruning, de arlar, Inixesb ſEec. conclul.9& Buxdorff.ad c. 5.&. B concl. 95 1it, F. Qux juxis adterro natusali li. ertati à Rom. Legislatotibus magso in precio habte cgslentanca cft nihilg- nim müuͤltüm à ſpecie ſetvientium differunt, quibus kacultas nau datur tecedendi, inquit Venul. in l. 2. de lib. hom. erh cui cosſequcuns omninò eſt coyditionem il- lam legati relicti; uti in illa civitate(perperuò) domicilium habceas non ralere: ut- pote per quam jus libertatis iafringitur, I. Titio 71§. z. de cond-dem. Quò facit elegans locus Cic. pro Balbor O jura preclara atq, divintüs jam inde a princi- pio R. nominis à Majoribus noſtris comparara, ne quis invirus civirate mutetur, neque in civitate maseat Invitus. Ex quo pater exclamationem Fr. Burghardi inanem eſſe verborum ſtrepitum ac vent ſpolium p. 3 aut c. 32. cum air, Klihera mauendi vel sbeundi facultas concederetur fubdito, infinitas ſequi ablurdita- tes: auctor tatem Magiſtrarus tolli& ſubditorum libidini ſubjici, anſam rebel- lionis præberi& omnium rerum confuſionem induci: qusſi nimirum Magi- ſtratus auctoriras confiſtar in eo, ur vel invitum retinere, vel nolentem ſubdi- tum expellere poſlit. c) quando nimir. tales emigraturi ſunt homines proprii: Ceibeigene: de quib. videatur Huſan, in tract. de homin. propr. Re- ligionis enim profeſſio ſervum ab herili jugo non liberat, teſte Donello lib. 1. com, c. 12. juxta præceptum Apoſtoli 1. Cor. 7.ad Epheſ. 2.& ad Tit. z. ut ut Juſtin. Brorc Monachatus in ſeculi illius caligiae contrarium ſtatuerit in Novel. 5. c. 2. XXXXIXTI 2 d) quod

1268 Diſlertatio de Pace Religionis,
a) quod tributum ad exemplum viceſimæ olim ad locupletandum civilibus bel- lis exhauſtum Rom. xrarium L. Julia introductæ in quibuſdam locis, moribusau: ſeripto jure receptum, quandoque eſt decima de omnibus bonis ab co, qui ſolum vertere,& alib domicilium fuum trausferre cogitat, præſtanda, Cujacad Pau- li ſent. lib. 4. tit. 6. Scheplitz ad conſuet. March. part. 3. tir. 8. Teuber, in ſuis reſo- lur. editis à Rauchbar. p. 1. quæſt. 17. Joh. Bornit. de redit. ærar lib. 4.c. ult& lib. †. c. 9. Erneſt. Cothm. reſp. Acad. 19. n. 1. 2. ſeq. Joh. Rüdig ceat. 3.0bſ. Camer. 30. Dn. Reinh. Roſa adcomment. Dan. Moll. in conſt. Elect. p. 3. conſt. ult. num. 1 5. Quem- admodum verè æquum eſt, ut emigraturi ſolvant id, quod pro diſceſſuͦ ſol rere teaentur: ita ex adverſo in quiſſimum eſt, quod Mꝛgiſtratus loci abituris hone- ſtum vitæ teſtimonium præbere recuſat; id quod à Correſpondentibus Statibus in proximis Comitiis inter alia Imperii gravamina Cæſareæ Majeſtati oblata in querimoniam juſté deductum eſt. e) Nam ſi quid propter emigrationem folvere mortis non eſt, nihil quoque eo nomine ſub religionis velo peti poſſe, recté cenſet Henr. Bruning. de var. Univ. ſpecieb. concluf. x0. lit. A. in fin. perpe am Igirur illiagunt, qui ſolius odio religionis Falcidiam ſibi arrogaat,ſ quid Miti- Kerio fieritl'gatum,& bona legata extra territorium teſtatoris non exportestr: qua in re injuciam noſtræ religioni fieri recté inculcarunt Gotreſpondentes Status in prædictis gravaminibus. f) d§. ibi: Bey zimblichem Abtrag/ Jchon⸗ born. Polit. lib. 4.c 6. p. 334.
35. Et hæc emigrandi licentia ſatis eſt expedita. Cæretum de eo ſæpius Comiriis Imperii& auguſtiſſimo Qameræ Conſiſtorlo acer- rimẽ controverſum fuit: An illa emigrandi facultas ſit meræ voluntatis ita ut inarbirtio Anguſtanæ Confeſſioni addicti pofitum ſit, vel é terris Don- tinciis emigtate,& alibi publico religionis exercitio frurſci: velibidem
G⁸
manere,& gomi ſuæ religionis cultum citra ſcandalum& oſtenſionem adverſæ partis peragere: Imò&in vlcinis locis, ubi ſua fortean vigeat religio, publicis concionibus ac ſacrorum adminiſtrationi intereſſe queat, in rantum ut Xiagiſtratus etiam invitus eum tolerare,& inſtar aliorum civium adverſus quamvis injurlam defendere teneatut; Qus- ſtio ſane ſcrupuloſiſſima eſt, quæ ſi ex æquitate in jute potiſſimum ſpectandã, humanitate, ac publica tranquillitate decidenda foret: in adfirmantium caſtra deſcendere minimé dubitarem. Qud enim iniquius, quàm ob veram pietatem ad flebile&m sſylum confugere; Vereres migrare colont:& domum illam cum la⸗ wau ſpirio vendere, in qua pater defecit, emigrans crevit, in qua Majorum nes. nes aut non videre ſixas, aut rè vulſas videre. ſatis lugubre eſt? ait Conſtantiin d22. G. de adminiſt. tut.& J.335. ff. de min. Quid contrãà human us, æquius hierand nußs conſonum, quàm eum, qui Deo& Cæ ari ſuum tributum reddit,& reipub Lagar diu noctuq́; molitur, Deumqꝗ́; immortalem de ſalute publica precibus ſuis aupee⸗ ut inquit Clapm. de arcan-rer lib. 4. c. z1.(de illis euim loquor, qui pacatè vivunt-
. 1 8..... 1 ontra non qui pernitioſis cuaiculis incolumitatem Reipublicæ oppugnant, 7 Wncipis
jſerabile illud
crymis ac fu-
Mucipis ullat zim ſit uau c wobilcur 1 Datri urin ſi hotaten dintolen morum: docere r0l.4. ſamexp imijudi
Pe Hotini! ump ha coalclen ltur vat rendo,c K.gelei on ſcel (æſar) tosſciel lin*. der.e. Kleg dum dus te dely⸗ recuen delres i uguitRe Vme ſucs nanaerc, duue lai Whe, 81 nalt b. rtiſſam ditauto kentiſtim
Orig.
aquit vublico denita 3

an hb T düdan
hogre w writ:ſc uir hec eacaſ. eioas Nlaum ra amtemutat a d d nae*
1 d dag
Mkrsäfäcki
okkahn G fontoſi au ac ſxromm ic oui duait
gere— Wriauli runn
h
— is 4 ar ſelon,
Kar e g
euasa hG0.
„ 99 8
D. Petri Syringiſ. 12G9 Principis ſalutem exitiales wachinatio aes occulté zgitant) patrocinio ſao fovere, ac nullam ei iſthoc nominecreare moleſtiam? arg. ult. v. fin. C. de quad. præſcr. Et- enim ſi talis ſecuritas conceditur Judæis ac paganis quieté viventibus, l. 6. Cod. de pagan. cur non multõ magis concedatur illis, qui eundem Cuxis ruN¹ ore& corde nobiſcum proſitenrur? Quid publicæ trangfoclrae conducibilius, quãm illis, qui pro hatria ac Patribus ejuſdem vitam quoq́; ipſum alacri animo profundete parati ſunt, in ſuis viciſſim aris& focis vitæ& fortunarum ſccuritatem ac conſcientiæ li- bertarem relinquere?alioqui futurum, ut ex deſperatione extre ma conſilia capianr,
& intolerabile hoc impiæ iervitutis jagum excutiant: quod multa exoticorum Re-
gnoruni& vicinacum Provinciarum exem pla in hiſtoriis paſſim obria, abundénos docere queunt Legatur conſilium Caſtellionæi apud Jac. Auguſt. Thuant hiſt. lib. 10, fol. 48 1,& judicium Parlamenti Pariſienſis Regi ſuper perſecutione Proreſtan- iumexpofitum, apud eundem lib. 17 f. 340. ac deniq; Chriſtophori Thuani acer- nmi judicii viri augurium apud prædictum Hiſtor. lib, 65. Perpendantur exempla priſcorum Impp. Nervæ, Ale xan dti Jeveri,& Con- ſtantini M. qui uaâ cum gentili Chriſtianam religionem permiſerunt, ac paca am remp habueruar, Phil. Camer. lib- I. medir. hiſt. c.[8. Quid deniq; abſur dius, quam conſcientiis dominari velle? Fides enim ſuadends, nonimperanda eſt,& magis tol- litur vana opinio, quæ hominum mentibus inſidet, docendo, quàm jubendo, mo- nendo, quàm minando, Auguſtin. citante eum Auctore diſſert. de jure prine- concl. 26. defendenda eſtreligio non occidendoſed monendo: nonſæyitis, ſed pati entia, non ſcelere, ſed fide, Lac lib.;, inſtit. cap. 20. Hinc pientiſſimus ac piudentiſſimus Cæſar Maximiliauus II. dixiſſe fertur: Nullam eſſe majorem tyrannidem quam
conſcientiis dominari velle, Juæ imperandi ratio dira eſſet caraifioina, Vent. de
Val.in Parth. litig liL. 1.C,6. 9. 9& lib. z. cap. 3. u.7 Warem. de Rrenb. de medit⸗pro fœder.. 2,⁶. 14.& 15. Pluxa hujasreimonumenta exſtant apud Gerh. 3. diſp. ult. th. 32,& ſeq. Albert. Geat. de jure bell. lib.*.c. 9.& Auctorem temp. ſulcir. p. 2. c. 12. Uni- cum duartaxat addo pro rerum& linguæ Gallicæ peritis ex proprio perſecuroris ore deſumtum teſtimonium, quodeſt Heurici III. olim Franciæ ac Peloniæ Regis ſat cruento experimento edocti jam moriruri elogium quod deſcripſit Jean de Serres in ſuo invent. Galtico in vita præfati Regis, p. ſ[mihi) 8 7ο.ꝗ his verbis: Ie ſcai inquit Rex ad Proceres lecto adhærentes) que le Royde Navarre mon bon frere, legi- nme ſupceſſeur de ceſte couronne eſt aſſeæ inſtruictiés laix de Lien regner, pour Mawoir com- mander choſes raiſonnatles,& je ma promets que vous n ignorex pas la juſte obeiſſance que Vons lui devez. Remeꝛrez le different de la reltgion à la conocarion des Eſtats du Royau- me, e àpprenez de moy: que la pieté eſt un de vois del'hemme envers dieu, fur le quel le bras de la chair n' a point de puiſſance: Quam ſaluberrimam dactrinam& fortiſſimum tranqaillitatis conſervandæ vinculum(quicquid in contrarium gan- niat autonomiæ fſcriptor)ſi Rex Hiſpaniarum annis ab hine L. ſecutus fuiſſet in flo- rentiſſimis Belgii provinciis, tam ancipiti bello non fuiſſet implicitus, quo juxta Orid.— r Inter utrumq;, volat dubiis victoria pennis, n
inquit Georg. Schonb. polit. 74c. 6. Sic Imperator Martianus Anno Chriſti CDLII. publico Edicto conſcientiæ libertatem concedens ſeripſit: Noſtra clemenria nulli penitus neceſſitatem pręeipit imponi, quatenus aut ſubſcribat, aut conſentiat ſi a0-
XXXXXXX 3 Iuerit.
5

G 3 z 1* 11 7 — f 4* 4 4 4 4 *
— —— ———— — —
1270 Diſſertatio de Pace Kellgionis„
Iuerit: NoR enim tetrore aut violentia aliques volumus trahere ad viam verira- tis,&c. Goldaſt. tom. 3. conſtit. Imper. fol. 604. Atq; hæcemigrandi libettas diſpo- nentium intenrioni copformis eſſe videtur. I. Quia ui fueruar dictione Wol⸗ ten: quam voluntatem inducere non neceſſfitatem aliquam ouactivam apudomnes conſtar L non quidqu d. 40. ff. de jud. II. Quod intentioni& cauſſæ finali diſpe- nentium conveHiens eft; idin ipsà quoq; dllpofitione comprehenfam elo, ipſa juris rario dictitat, per jura vulg. Atqui beneficium mannonis volunrariæ citta læ. ſionem conſcientiæ, per quod animi fabditorum Magiſtrarui ſuo fotrioti beune. volaatiæ vinculo aditringuntur, intentioni pacificatorum conſentaneuw eſte per verba ſuprã cirata: Der Staͤnde vnd Vnterthanen Gemuͤther in Ruhe vnd Der⸗ trawen gegen einander zu ſtellen: llem: Daß die Staͤnde vnd Vnterthanen ſich beſtaͤndiger vnd gewiſſer Sicherheit zu verſehen hetten. Orediderunt enim vit prudencrfhimi ſine hac finccla animorum conjunctione& in erda concordia Kein. publicam diuincolumem ſtare non poſte. Nulla etenim ciVitas, inqun Ciclin dia. logode amic. taàm frma, ramq́; ſtabilis eſt, quæ odiis civium non la bef G cur. l2 oSie weſtram pacem diſcordia diſſuit, immeö D3 ni g Rumpit, vaſtra perit virtus. Nam ſtare negatur Oecaſum patiens in ſe di viſa poteſtas. ibn⸗ lib Rrgé concordes votum curratus in unum n mila in quit Luc-derbengin l. z. Cide exact. Hib. 1 2. 1II. Quiequidh nom eſt pfohibitum: ceAI:rubde juce permifloram Arqui manſionis libectas pum prirat conſeientiæ dibebtare vomma Imper jurè non eſt prohibita. Ergo renfetur permiſfa IV. Nec fant fuHiiciens raxio reddi poteſt, cur Chriſtianl durioris conditionis efſe de- Peaut quanm Judæi toro pecbore& horrend's blafpkemiis Chrifti Salflnoltri n0- men averfantes ſam verb Judæi pauigeb viventes cum futs 3) ag, toletdittur in medio Chriſtiasorum cerh& œpe non fine corundem gravi diſpesdio-*t. t.C. de Judæ Ordin. Polinde anò XXXatit- Won Juͤden.& de Anno XLVII L'eod. rit. Curpon ergo Chritian: eb ſaltem jure(6 ulxerius ire non licer, gaueantz ut do- mi fux citra aliorum offenſionem nſcientiæ libertatafruifci qucant? V. Quibus deniq& hoc addi poteſt, quod Garol. Vein Gomitiis Auguſtanis AnnoXX. hunc rigorem in Pcoreſtantibus umprobarit: in Receſſu de d. Anno 5. Itemetliche Obrig⸗ keit haben jhren Duterthauen bey ſchweren Straffen verbotten/ die Predigten deß alten rechten wahren Glaubens in oder auſſerhalb jhrer Flerken zu hoͤren/ noch in dieſelbige Predigt oder Rirchen zu gehen/ oder dem alten Glauben anzuhan⸗ gen: juacto§⸗ ſequen. Vnd aber ſolches dem heiligen Evaugelio zuwider⸗ auch vnbillicher weiſe fuͤrgenommen/ ꝛc. Anctor deß wolmeynenden Hiſcurs/ ꝛc. Pag. 16 ½ Quod ergô sontra alios æquum eſſe putavit, dem in ſe ſuosq́ etiam ſtatui pPatiatuc Cæſar, Auctor conſilii ſuper quæſtione, Ob die erbaren frey vnd Reichs⸗ 53 Seſſion vnd Stimm auff Reichstaͤgen huken/ pag. 59. Nec obitepit huic ſenrentiæ quorundam reſponfio; pofſe quidem ſectarios iles manere, ſed 2mnt a. lienæ religionis exercitio illis prorſus ademto ⸗talis enim reſttictio ins. Woaber vnſere/ ꝛc, non reperitur. Erubeſcamus igitur eam fine lege adſeere; 124& 85 rentioni ac cauſſæ finali Ordinum Imperii, qui inter magiſttatum& ſabditos hr Maun pacem lauciri volebant, per ea quæ antea dicta funt,& diametto hära eſt. Et ſaut tales prætenſores ſimiles mihi vidéntur illis, qui his, quibus Hin 3. v
M oto 210 ½11 tealleC Vagigg Uich. de . 192 hactum ere de nochdeſ tcoutg. elt enl
Dzcific jur. no5, e de ſtat 4 gij 8 lats f blogre dopics tonibi zerdlär cicn dürurn üdasn paka.
nunc tolen gerlot ftuael
um ferri

ad lbnn n n wiich r ahaldas
ei bda l 1
1
I 9
D. Petti Syringil. i0 12 71 vam promiſerant, poſtea ad victum neceſſaria denegabant, Thuam hiſtor. lib. 63 54. ½„Huic adſerioni a lſtipulantur Detr. Frider-de Pproceff. Er. cap.30. Gylwanm. deciſt Camer. lib. 2, cap. 5o. Geoig. Schonborn. politlib. 4 cap 6. pag. 3 34. Hanric- Bruning devar, uniy ſpecith. 1 Auot difſert. de jure Princ- concl 29. Dn Thom. Mich dejurisdict. coneluſ. 49.& Chriſt. Leibfricd in diſp. Baſil. de pacerelig. theſ. 19. ⸗Qi Contrariam ruentur opinivaem, hiſce potiffimum nituntur rationibus. LQma lubditis Sratuum dereligionis lhertate per noſtram pacificationem pro- ſpectum non eſt. Ergo tanquam omiſſi ac nullo apice delibati bencficio ejus gau⸗ dere nequeunt. II. Colligitur idiplum ex§. Es ſoll auch kein Stand den andern noch deſſelben Vnterthanen zu ſeiner Religion dringen. Ergò ſumto argumento 4 Qonrrsrip uod injure dicitur fortiſſimum, Starus proprios fuhdiros cogere po- teſt, cum ſolis Statibus de reli gione decernendi facultas ſtr conceffa, Petz. Fridet. d.
cap. 3O.num. 7. Du⸗Correferens apud Gylm. lib. z. deciſ. Camer. 5 6. III. Quia in d.9.
Es ſoll auch/ ꝛc. ulterius diſponitur quod nullus Status alterius ſubd tos religio- nis cauſſa adverſus Magiftratum fuum in clientelam recipere debear, ibi: Wider ſhr Obrigkeit in Schutz vnd Schirm zunemen. Quæ cerréè diſpoſitio inepta, elu- ſoria ac fruſtratoria eſſet, ſi Statibus nos liceret ad religionem ſuam cogere; quin
imo contrarium ſtaruendum foret, cum ex more Imperii allenos quoque ſubdi-
ros in clientelam recipere permiſſam fit; modô d minus graves diffentiendi cauſſas non habcat, X. Ruland. de commifl. part. 4 lib. z. cap. z num 1 2. P. Fni- der, de proceſl. lib. z. cap. 14 de quo inf à forfan plura. IV. Quod favilé fuifloc Pacificar ortbus hunę caſum de privata ſubditorum I bertatg exprimere, fi deseb
Jurx mentsmonoſtratium quidquam ſtatuere Foluiſſent: quia verò ide Eactum
noneſte merité hig calus omiffus& ſub arbitrio Statuum, quibus ſolis dereligio- nc ſtatuendi facultas eſt, relictus efſe cenſotur, Gylman. dictdceiſ.G. pag. ⁶ ρ 8. Arg; ita ipſe quoq́r olim im mev tractatu de pace telig, ex inconſultâ juvenilis- tatis farilisate fentiebant: contfa quim Drætôris beneficiunicte maturiüs xtatis Progrelu perpeusa merirén nuncimploro Quidquid ſit illad berté plus quam cy- dopicam&ertremam ſapit fævitiani quout Pouriftcii Bvangelicorlan im fuis di- tionibus emorthorumexfavias ne quidem in hortis aur pafcuis ſuis terræ mandari Perslirbdnt, aͥdeb' ur ctiam Nobilium cadaveribas inſtar canufm ſic Abjectis par- citum rr füerit, qaod graviter exaggerar Auctor deß wolmeinenden Diſeurs/ warumb die Catholiſchen/ e p es Neeimmeritön omnium emim genrium mö⸗ ribus onfentancnm eſt,inquic Cirer in Verrembue cadavera relihquantut inle- pulta: 1q́ c*vili& cansnico juri congeuital. humanum C de hætet. n38 36. Hæc de ipsâ Religionis exercendæ facultate: Sequuntur nunc Acceſonia, quæ neceſſitate quàdam conſequentiæ veram Religionis colendæ facultatem, vigore pacificationis noſtræ comitantur quæ vel ferſonæ colentis inhærent: vel extra eam ſita funt: flla Dignitates& Of- jicia: Iſta Pona& Facultates in ſe complectuntur. 2aioigilas Anat 7. De Dagniratibus& Oficus in Senatusconſulto noſtro diſpoſi-
tum eſt, quod illa nulli Statui feculari ob religionis mutationem au-
ferri debeant. AE M §. Vnd

vergleichen koͤnnen Demnach haben wir in Krafft
1272— Diſſertatio de Pace Religionis,
§. Vnd damit ſolcher Friede/ ibi ſondern bey ſolcher Religion/ Tand/ Teu⸗ ten/ Herꝛſchafften/ Obrigreiten/ Herꝛlichkeiten vnd Gerechtigkeiten ruhiglich vnd friedlich bleiben laſſen/ ꝛe. Ideḿ de Catholicis in§. ſeg. Dargegen ſollen/ꝛc. toti⸗ dem verbis repetirut. Loquor autem de ſtatu ſeculari, propterea quod in contro verſia adhuc poſitum ſit, num idem quoq́; de Eceleſaſticis dicendum ſio: Pontificii id adurmant per textum in§. Vnd nach deme bey Vergleichung/ ubi diſcrtis verbis cautum: Wo ein Ertzbiſchoff/ Biſchoff/ Prelat/ oder ein ander Geiſtliches Standes von vnſerer alten Religion abtretten wuͤrde/ daß derſelbe ſein Ertzbiſchthumd/ Biſch⸗ thumb/ Prelat ur/ vnd andere Beneficia/ auch damit alle Fruͤchte vnd Ein komen⸗ ſo er davon gehabt/ alsbald ohne einige Miderung vnd Verzug/ jedoch ſeier Th⸗ ren vnnachtheilig/ verlaſſen/ auch den Capitulen/ vnd denen es von gemeynen Rechten oder Kirchen ond Stiffts Gewonheit zugehoͤret/ eine Perſon der alten Religion verwand zu erwehlen ond zu ordnen zugelaſſen ſeyn/ ꝛc. Arque iis in Ar- chiesifcopatu Colonicuſi exauctoraro Hermano& Gebha-do obfervatum fuifle exiſtimo. Proteftastes ex adve- ſo articulum iſtum(quem vulgéò communiter ap-
peHaar den Geiſtlichen Vorbehalt) hunc in modam concipi volueruat: Da aker
4
7 8 8 5„ onfeſſion anhengig wuͤr⸗
5
einer oder mehr Churfuͤrſten/ Fuͤrſten vnd Stande zwiſchen hie vnd endlicher Vergleichung der alten Religion oder Augſpurgiſchen Cot
de/ ſo ſollen die jenige/ ſo zu der alten Religion tretten/ deß genieſſen vnd fehig ſeyn/ was von den Staͤnden der alten Conffeſſton in dieſer Conſtitution geſetzet⸗ vnd diejenige ſo zu der Augſpurgiſchen Confeſſion tretten/ hinwider alles vnd ſe⸗ des deſſen fehig ſeyn vnd genieſſen/ was von denen/ ſo zuvor die Augſpurgiſche Coufeſſ
efer
1 C 1 en
ſion gehabt/ vnd Veraͤnderung in der Religion vorgenommen haben in rConſtitutton geſetzet vnd gemeldet iſt Anctor autavom p. 1. e. 4 Verüm Hac diſpoll io heq Ferdiaando, neque pontificiis unquam pl⸗cuit, utut plaufibiles ad- modum ad ſpecioſas poſtulari ſui rationes in medi m adferrent Proteſtantes, quas extractatu meo de pace telig. c. 8. huc transferren' mis longum ac tædioſum loret. Alii aliter, pro ur in hanc vel illam religionem inclinant, de hac quæſtione ſentiunt. Ego cum jodacibus illis Romanis antiquo more pro meo ſufftagio in re dilkicili duas faltem literas adpono N. L. ac benevole Lector liberum judicium relinquens urriuſq; partis rationes non contemnendas adduxiſſe conteatus ero. Pontific i pro ſtabal. eadz hujus articul auctoritate ſequensibus utuntur rationibus. I. od⁴ Ferdinandas vi& præemiaeatiâd poteſtatis Imperaroriæ auß Kayſerlicher
Nacht ond Vollkommenheit ex mandato frat is Caroli V. decrevit, din dubium vocate velle ſacrilegium eſt, l. 3. C. de crim. ſacr. Atqui Ferdinandus hunc articu⸗ lum deß Geiſtlichen Vorbehalts ex plenitudine Cæſareæ Majeſtatis vice& juſſu Catoll V. conſtituit, zc pro lege haberi volutt, d. 5. Vnd nach deme bey vergleichung dieſes Friedens Streitfaͤrgefallen/ welche ſich aber beyde Keligions Staͤnde nit thochgedachter Koͤmiſcher Key⸗ ſerlicher Najeſt vns gegeener Dollmacht vnd Heimſtellung erklaͤret ond geſe⸗
2* 4 2* A.. 2— 3„ 6 11- tzet/ ꝛc Urgo qui talem pote atem in dubium vocat, à ſacrilegu crim ine ſe vir pu
gar poterit. II. Quadin ſimillbus cafbus obfervatum eſt olim, pro jure Bon mene ritô habetur, l. non poſſant, 11. ff. de ll. Ar talis diſpoſitio, qua Cæſarea Majel 2 h. tibus in negocio religionis in icem diſſidentibus lirigium ilud auctoritate mh ratorià d: cidit pro lege fuit obletvata, Receſſ de An. XLIV.§. Wir Chur auſte.
fuicbi⸗ pudcten dautend/ ſealcher mnkdeh 60) Wit dältin te lan prit R conſt Weaſta zor f ar. Ger emell Vollkon fen/e l duorum ndent: ton ber debudd en Art heimſt ſſtat v flbſt z9 awer jerinne fliel de Reichs deris Im nh/was lleiben

* 6½* u Neher ma;
Aun(enfeFer twir er Cerieſetma
2 pus n dra8
rrnz un der Nägnr. weleetit Ada ura 1. aed. 1en an res 8 den t Aac Dnnkenen dn. ürioaen adutt: 189(*0 AoRr d 1e- besevols ledchlen
daes lu adtunfeu Neſf
4*
. raclee
4 fiſi b
4 ſa
D. Petri Syringii.
1273 pen. ibi: Bekennen offentlich mit dieſem Abſchiede/ daß alle vnd jede obbeſchriebene Puncten vnd Articul(auſſer halb obbemeldter vom Religionfriede vnd Recht kantend/ ſo die Roͤm. Keyſerliche Majeſtat vnſer Allergnaͤdigſter Herꝛ auß Rey⸗
ſerlicher Macht/ Vollrommenheit geſetzet/ vnd bey den ſtraffen vnd pœnen in jh⸗ ren Keyſerlichen Landfrieden begriffen/ gebotten hat mit vnſern guten Wiſſen
vnd Willen fuͤrgenommen/ ꝛc. Ergô etiam hæc diſpoſitio vom Geiſtlichen Vorbe⸗
haltin erminis ſimil bus pro lege ſervari debet. Nec eſt, quod quis dicat, fateri qui- dem brincipes Cæſarcam Majeſtatem aliquid er plenitud ne poreſtatis de religio- ne conſtituiſſe; ar inde non neceſſaié conſequi, præ dictos Principes& Satus Auguſtanæ Confeſfioni addictos illud ſolius Cæſareæ Majeſtatis placirum pro lege 2 40 fſe. 1d, inqua n, nihil contea nos ſtii git, propter verba quæ in d.§. ſlequun- tur: Ger eden vnd verſprechen in rechten gute wahren Trewen/ dieſelben ſampt den obhemeldten articuln/ ſo die Roͤm Reyſ. Majeſtat auß jhrer Reyſerl. Macht vnd Vollkomenheit geſetzet vnd geordnet hat/ wahr/ ſtet/ feſt vnd vnverbruͤchlich zu hal⸗ ten/ zc IiI. Idq́; etiam non diffeſſi fuêre Proteſtantes in iiſdem Comitiis de Auno L.V. quoum verba in aliquo ſcripro Cæſareæ Majeſtati ſuper hoc ipſo puncto oblato ſic
habent: Als aber Ewer Koͤnigliche Majeſtat je auff obbemeldter jhrer Reſolu⸗
tion beruhen dieſe vnd andere jhrer Chur⸗vnd Fuͤrſtlichen Gnaden hochbewegen⸗ de vnd dringende Vrſachen ſich davon nicht abwenden laſſen wollen/ ſondern die⸗ ſen Articul dero geſtalt/ wie er von ewer Koͤnigl. Majeſtat geſetzet/ an ſtat/ auff
Heimſtellung vnd habenden Gewalt/ auch vollkommenheit der Reyſerlichen Ma⸗
jeſtat vnſers Allergnaͤdigſten Herꝛn/ vnd von wegen jhres Ampts/ vnd fuͤr ſich ſelbſt zuverordnen endlich entſchloſſen/ ſo wiſſen jhre Chur⸗vnd Fuͤrſtliche Gnaden ewer Joͤniglichen Majeſtat vber beſchehene onterthenigebitte vnd fuͤrwendung hierinnen keine form oder maß zu ſetzen⸗/ FeBurgh. auton. H. 1. C.4. Et in libelloſup- plici de Anno LXXVI. ibi: Damit ſie in ſtreitigen ſachen/ daran deß gantzen Reichs gemeiner Nutz vnd Wolfahrt gelegen iſt/ pro audoritate faſtigii& mu- neris Imperat. ſelbſt darein zu greiffen/ vnd alles das zur Billichkeit zu richten ha⸗
ben/ was ſonſten der Partheyen widerwertiger Gedancken halben im ſtreit ver⸗
bleiben moͤchte/ Auctor, der nohtwendigen Erinnerung wider die Donawerxtiſche Iunformatiou/ Dn. Berah. Berrram de Gomit Imp. n. 74. in fia. Quô ſpectat articu- lus 18, transactionis Paſſavienſis, ibi: Es haben auch Chur⸗vnd Fuͤrſten gebeten/ daß jhre Majeſtat die nothwendigſten Puncten/ vnd daß die Verwandten der Augſp. Confeſſ. am Cammergericht nicht außgeſchloſſen werden/ auß Vollkom⸗ menheit jhrer eyſ Majeſtat Gewalts/ als bald jmmer moͤglich/ erledigẽ wollen. IV Quicunq; literas ſibi præjudiciales retinet, neq; contrariam teſtationem inter- ponn, pro conſentiente habetur, l. filius fam. 17, ff. ad 5C. Maced. Ern. Cothm. reſp. jur. 9¼ n. 5 1. Menoch. lib 3. præſ 65 Nigrin. de proteſt. n. 7 8.p. z. Jam verô Plote- ſtantes ſuper hoc articulo deß Gruͤndlichen Vorbehalts literas valdéè prejudiciales, An. LVII. à Ferdin. Kege nulla proteſtat. interpoſita non ſolum teceperunt, ſed etiam gratias inſuper pro præſtita paterna ſolicitudine Regiæ Majeſtati egerunt, teſte Fr. Buigh. p.3 auton. p. 33 3.In prædictis autem literis inter alia hæc habentur verba 2 Daß ſich jhre Majeſt. Gn zu berichten hetten/ was langwiriger ſtreit ſich mehr⸗ gedachtes Vorbehalts halber hiebevor auff juͤngſtem Reichstage zu Augſpurg zwiſchen den Staͤnden zugetragen/ vnd als ſie ſich deſſen in den Raͤthen nicht *. Yyyyyyy verglei⸗

1274 BPiſſfertatio de Pace Religionis 3
vergleichen moͤgen/ daß ſie ſolches Puncten halber jhrer Koͤnigl. Majeſtat ge⸗ ſpaltene Meynung fuͤrbracht/ darauff auch jhre Koͤnigliche Majeſtat ſich in jh⸗ rer ſchrifftlichen Widerantwort erklaͤret/ daß ſolcher der Geiſtlichen Vorbehalt jhnen mit fug nicht koͤnte verwidert werden/ ſondern ſolle jhnen dem Rechten vnd deß H. Reichs Ordnungen vnd Conſtitutionen/ vnd ſonderlich dem Paſſawiſchen Abſchiede vnd aller Billigkeit nach gutwillig zugelaſſen/ vnd dem Religionfrie⸗ den einverleibet werden/ mit Anregung etlicher ſtattlichen Vrſachen/ ꝛc Vndwic⸗ wol von jhnen dargegen auch etliche Vrſachen angezogen/ derenthalben ſie ver⸗
meynet ſolcher Vorbehalt dem Religionfrieden nicht inſeriret/ ſondern onterlaſ⸗
ſen ſolle werden: So iſt doch die Sache letztlich dahin gelanget/ daß jhre Roͤnig⸗ 3 gelang L
liche Majeſtaͤt mit gutem Vorwiſſen vnd Willen beyder theil Religion Staͤn⸗ de/ vnd der abweſenden Raͤhten vnd Botſchafften ſolches Vorbehalts oder Frey⸗ ſtellung halb der Geiſtlichen obberuͤhrten Articul/ ꝛc. dem Religionfrieden ein⸗ verleiben laſſen⸗Franc. Bu gh. d. part. 1. pag. 24. V, Quod pro utilitate communi receptem eit, ex ſubtili diſputandi ratione lubvetti non debet, l. 51. in fin. ff. ad L. Aquil. Atqui articulus ille vom Geiſtlichen Vorbehalt pro utiltate communi contra prætenſas Proreſtantium acgurias receptus eſt; idq́; probarur ex eo, quod Ferdinandus paci ac ſaluti patriæ alta ratione honeſtà conſulere non pot it: ſæ. pisſculé enim hujuſmodi ſermones in Comitiis ex ore PoHtificiorum auditi ſunt: Wenn es ohne den Geiſtlichen Vorbehalt were geweſen/ hetten ſie nimmermehr in den Religionfrieden willigen wollen. At quid eventurum fu ſſe putas[politice
loquendo) fi pacis ctioue diſturbatâre infectà diſceſſum,& partib. utrinqae in-
f nüſſimo religionis odio inflammatis denuò ⸗d arma provocanribus dulciſſima noſtra Patria procelloſis inteſtini belli flactibus præteritis temporibus miſeran- dum in modem quaſſata novis motibus implicira fuiſſer: nimitum ut mutuis inſultibus ac lan enis fœdé lacerata exteris illis Harpyiis, Turcis, Gallis; Hi- ſpanis& Italis, qui per tot annos florenti Germaniæ libertati diu inhiatunt avi- dis faucibus, ſine magno labore in prædam ceſſiſſet optariſſimam. Qua tatione ſobtié, uti poliricum hominem decet, perpensâ, nou videtur Ferdinando commu. nis tranquillitatis ſtudis ſiſfimo quidquam iniqui imputari poſſe, qusd conira fingu- los publica utilitate rependi nequeat, ur Taciti verbis utar. VI. Quicunque con- ſequitur id, quod petiit, is non poteſt conqueri de alio, quod ipfi poſtea ex ea- dem cauſſa ulterius den⸗gatur. Jam verò Proteſtantes conſecuti funt id, quod peticrunt. In transactione Paſfavienſi, inquit Burghatd. p. 3. Cap. 19. Pag. 348. trla à Proteſtantibus faére petita: compoſitio Religionis, conſtitutio firmæ pacis,& æquabilis juris, nullo religionis diſcrimine habite, inter omnes adminiſtratio. Non ergo illis licuit(inquit Burghard. d. loc.) ultra id, quod in transactione 8 ſavienſi gladio cxtorſerant, amplius quidquam petere. VII. Huma x üdei nihi
magis congruit, quam id, quod ſemel deliberatà mente promiſſum eſt, invla⸗ biliter ſervare. Aiqui proteſtantes ſeria voce promiſerunt, ſe articulum Ulum de autonomia ſcu freiſiellionatu Eccleſiaſticorum omiſſuros, ſi iidem jural⸗ ctionem ſuam Eccleſ. identidem remitterent, in quit Burghard. pag. 349. ErgO Proteftantes ab hoc pacto convente ſalvà exiſtimatione, alterà parte iarita recs⸗ dere non poſſunt. IIX. Per quod tollitur Status Eccleſ in Imp. R. id vel ex pro-
9111 admitti debet: pria noſtratium confcſone, veluti reip. nociyum, nequaquam admitti eden
1. 5 ſelles 3l
dut, u ger lals dellaci guoqus dlaſlis: au& iu aoſtran ad ſen Kam lact? f die hal ſätte 8& mpte ſt lerip terdem ſehet /ſ hete Ch tüweſen wennen, iſſ wie
dülädor, gleichun danen weriat dm r. llan C

4
alktas Rurel. Knhl
la
D. Detri Syringii. b
b 1²75 teſte Burghein ſua auwon. per diſcurſ. Aſt per arriculum vom Geiſtlichen Porbhe⸗ halt tolli ur ſtatus Kccleſiafticus in Germania, docente experientiâ, quà hacte-
nus abundé conſtitit Papatum in refolmatis Epiſcopatibus fuuditus deleri. E.
1X. Per quod ReI gio Catholico-Romi in Imperlo noſtro imminuitur, vel potius totalitet per obliquum deſtru tur ‚id nullà ratione cxcuſari poteſt, cum uer= q religio, donec smigabilis hoju; diſſid t Hat compoſicio, in Imp. Rom. tolerari de- b at Jjam vi per poſtulatum proreſtontium de expung ndo atticulo deß Geiſt⸗
lichen Vorbehalts Pourificia religio exterminatur quod in confeſſo eſt. F.
X. Duiq quod abi fieri von vis, id ur alteri facias, neq́; civilis, neq; natura Juitstis atis permirtit, M tth. 7.& in pe. diſt. 1. Inde Alex. Severus, cum fuſtibus
ſubjiciebantur milires, qui ſocios injur à adfe crant, pixcogem clamare juſft:
(Quod tibi non vis heri, alteri ne feceris, auct. Mel. in Chron. arion. in vita ej s.
Ec gleganter Mecænas apud Dibn. Nalla in re L.beris, ſi ea libentet feceris, quæ
velles alium facere, ii ejus imperio fabj: ctus eſſes. At PloteRantes non pe mit-
tunt, ut ſai miaiſtri Ecclefiaſtici( quos odio& livore turgidus Burghardus no. ſter ſalsé appellat Predicanten oder Predicautzen) alva digaitate& officio He- cleſiaſtico ad Ponrificiam vel Calvinianam rcligionem tranſeant. Ergò idem quoque in caſu converſo à Pont ſiciis poſtulare non debenr. Hæc ſunt prim æ claſſis argumenta, quæ majorem ba tem ab Auctore Freiſtellionatus ingenti fla- tu& inv cto ſpiritu(ut qaidem homo turgidus ſibi pe ſu⸗ſum habet) contra noſtrates objiciuntur. Gærera quæ adducl pofſint argumenta, Proteſtantium ad ſenſum& ratihabitionem inferte videotur. Quicunque id, quod ab alio di- Kum(criptumfe, ſuà manu ſuoque ſigillo ſine proteſtatione confirmat, is ipſo facta fine ulteriori voluntatis declaratione alterius intentionem ratam gratam- que habere cenſetur. Auctores cos ſilii ſecundi der Erbarn Frey⸗vnd Keichs⸗ kaͤtte Seſſion vnd Stimme belaugend, pag. 16. Arquip oreſtantes ſuis man bus
& mprellis ſigillis ar iculam deß Geiſtlichen Vorbehalts ſne omni proreſtatione
ſu' ſeripſer aut: quod R. ceſſus noſter de AnnoIV. ſub§. Solches alles/ ꝛc. eviden- ter demouſtrat in verbis; Vnd wir die verordnete Raͤthe/ ib: Wie allenthall en ob⸗ ſtehet/ ſtet/ feſt/ ond vnverbruͤchlich zu halten/ ꝛc.& citca fin. Vnd wir die verord⸗ nete Churfuͤrſten/ Raͤhte/ erſchein ende Fuͤrſten/ Graven vnd Herꝛen/ auch der abweſenden Geſandten/ Botſchafften vnd Gewalthaber hernach genennet be⸗ kennen auch offentlich/ daß alle vnd jede obgeſchriebene Puncten vnd Articut/ alſo wie obbeſtehet/ mit vnſern guten Willen/ Wiſſen vnd Raht fuͤrgenommen
vnd beſchloſſen ſeyn: Willigen auch dieſelbe alle ſampt vnd ſonderlich hiermit in
Rrafft dieſes Brieffes/ ꝛc. Et in Receflu de Anno L XVI.§. Pud wir die Verordnete/ bi: Daß obbemeldter Keligionfriede in aller maſſen/ wie er Au⸗ no /. verabſchiedet/ renoviret vnd gehalten werden ſoll Fruſtrà ergò id, quod ſemel maau ac Sgillo ſuo atum habuerunt, ex poſtfacto in nih lum adducere adlaborant. Nec obſtate dicunt Poatiſicii in§. Ynd nach deme bey Ver⸗
gleichung/ ꝛc. illa verbz: Deſſen ſich beyde Religion Staͤnde nicht verglelchen
koͤnnen/ quali nimir. Proteſtantes in hunc articulum omninô conſentire ao- lueriat,& conſequenter ad obſervantiam ejus neutiqusm ſint adſtricti; cum receflus Imperii flatuentes ex conventione obligent juxta ſollemnem illam clauſulam: Naben ſich die Staͤnde mit vns verglichen/ ꝛc. Ir propterea
Vyyyyyy 2 in cal-

1276 Diſſertatio de Pace Religionis,
in calce omnium receſſuu n plerumque cauſſa obligationis cum effetuindividuo nexu conjungi ur: Daß ſolches alles mit der Chur⸗Fuͤrſten vnd Staͤnde gutem Wiſſen/ Willen vnd Raht gehandelt vnd beſchloſſen ſey. Willigen demnach ſol⸗ ches/ ꝛc zu halten. Hunc, inquam, obicem nihl obftare autumant. Non enim præ- dictæ parentheſeãs hunc eſſe ſenſum; quaſi proteſtantes articulum vom Geiſtli⸗ chen Vorbehalt nulla ratione admittere, eumq́; à pacificatione nofra proſus ex- ſulare voluerint: ſed ad hunc ſcopum diſſenſum eorum fuiſſe ditectum ut con- ſcientiam ſuam retincrent integram, quam permiſſu hujus articuli reſervatorii gra- viter ſauciari in ſcripris Cæſareæ Majeſtati exhibitis aliquoties ingeminaverant. Id quod etiam poſt pacificationem religioſam in quibuſdam literis coram Rege Ferdinando confeſſi ſunt his verbis: Darauff auch endlich die Wort: Welches ſich aber beyde Religion nicht vergleichen koͤnnen/ von Ewer Roͤmiſchen Rey⸗
ſerliche Majeſtat bedacht/ vnd vorgeſchlagen/ vnd daneben haben ſich ewre Ro⸗
nigliche Majeſtat gegen vns mit perſoͤnlichen Koniglichen Munde erklaͤret/ daß die Verantwortung im Gewiſſen nicht auff den Staͤnden der Augſpurgiſchen
Confeſſion ſtehen ſolte/ ſondern daß es ewer Majeſtat alleine auff ſich zu nehmen bedacht. Er voſt: Wiewol nun wir der Staͤnde Abgeſandten der Augſpurgi⸗ ſchen Confeſſion Verwandte auff dem Fallda Swer Koͤnigl. Majeſtaͤt ohne ei⸗ nige Erklaͤrung vnd Anhang beruͤhrten Puncten zu ſetzen bedacht/ mit befohlenen ſchrifftlichen Proteſtationen gnugſam gefaſt/ vnd dieſelbe zu vbergeben demals befehlich gehabt. Dieweil aber von ewer Roͤmiſchen Koͤniglichen Majeſtat be⸗ ruͤhrte Erklaͤrung geſchehen/ haben wir vns ſolcher Satzung/ ſo vnſere Gnaͤdigſte vnd Gnaͤdige Herꝛen nicht belanget/ dero Gewiſſen auch derohalben befriediget/ ferner nicht angenommen/ vnd ewer Konigl. Majeſt. darinnen keine maß geben kounen: prout et am nullm poteſſarionem tum temporis oppoſitam in Actis Im- perialib Sreperiri diſerté dürmat F.aac. Burgh. p. 3. eap. 18.§. Nun iſt aber: ib: Dann zu deme ſich einige Proteſtation in den Actis deſſelben Reichstages nicht befindet/ ſondern dieſelbe erſt Alnno 9. auff die bahn kommen. Hx adverſa acit pro impugnatione Proteſtantium militat hæc pori ſſimũm ratio: Cui omniùum conſen- ſus non accelſit, id in cauſa religonis pro communi tatuum decreto haberi ne- qit. At nuaquam probari poterit, Auguſtanæ Confeſſioni addictos illud Pontifi. ciorum poſtulstum(verbis loquor Du. Bershard. Bertrams in diſſert. de c mitiis num 36.) ſuo conſenſu ratum habuiſſe: quin potius contrarium non ſolum ex Variis ſcriptis à Franc. Burzhardo parte 1. autonomiæ collectis: ſed eraner hoc ipſo;. Vnd nach deme/ ꝛc. ibi: Welches ſich aber beyde Religions Staͤnde ha⸗ ben vergleichen koͤnnen/ Aiſerté colligi Ergò diſpoſttio ilia vom Geiſtlichen Vor⸗ behalt pro communi Ordinum Imperii decreto haberi nequir. Major probatur ex transactione Paflavienſi, artic. 17. qui ſequentibus verbis apud Gold⸗ſtum loco ſuprà dicto exſtar: Da denn wir ſampt der Churfuͤrſten Geſandten er⸗ ſcheinenden Fuͤrſten vnd der abweſenden Bottſchafften vrbiecig vnd willig ſehn alle vermoͤgliche Foͤrderung zu erzeigen/ damit in Religions ſachen kein Cheil ſich deß Vberſtimmens fuͤr andern zubefahren. H. ſi noluerun- Proteſtastes het majoritatem vororum ſuæ confeſſioni præjudicii quidquam inferri: unu t 65 nus id perarbitrium unius concedere ipſis in mentem unquam venit: quamvis
8.„„„..—. 3„ ali u0 locus non de pacificatione religionis: ſed de judicio Cameræ forfan ab 4 ic P
rtyl po deſenptt ſllhern un fena eitatia ompone lateajun iſecta e ſmener dionem t arpuc
pox ſup gaia gre ts parti lortean
excelle ktor, dueoi tam ca 1.C. 29. mnperim ſerum ſ i cdatt auæſtio hahtat e ntihabi go exc. lan der Weltio ume logulu Nstc. Verwe doſttæ du g 3 unvrer labio 4

a ncat af d Gea das escver Maxfad n de der Sehdde 6 ſden Fülde dr
Ahrur Lmei grſera ugan zeinn m dent
dun dere Harcknet aö e Xeas Nytr
eem anema a läth.
Et an duspja a ns ſt
anies u der eek
e anfde cikt Atücm t r or Trinn 0 mand 52, 3 0 coann la mm äthei Aanhar Cafle BA Münt De Wradnt Ner
enn a(Glnd eranuk a Stunde e t
. ae Gllin ul an dunten e
11 fen d 1 teſta e 8
anftita
a koni
gtt prebit
wilit n
D. Petri Syringii. 3 1277
zccipi poſſet: Et art. 15. Was denn auff ſolchem Reichstage durch gemeine Staͤn⸗
de ſampt jhrer Majeſtat ordentlichen zuthun beſchloſſen vnd verabſchiedet/ das ſoll hernacher alſo ſtarck vnd feſtiglich gehalten werden/ ꝛc. ubi curioſis verbo- rum venatoribus obſervanda venit dictio, Ordentlichen zu thun/ hoc eſt, poteſtas ordinariatz quod ipſam indicio eſſe videtur, tranſigentes in diſſidio religionis componenda plenitudini Cæſareæ poteſtatis locum ullum dari noluiſſe. Nec ob- ſtarc ajunt ſubſcriptionem& ſigillum Proreſtantium nomine adpoſitum. 1. Qua adjecta eſt illa clauſula: So viel einem jeden ſeine Herꝛſchafft oder Freunde/ von denen er geſchickt oder gewalthabend iſt/ betrifft oder betreffen mag/ quam reſtri⸗- ctionem limitarum circa articulum deß Geiſtlichen Vorbehalts/ conſenſum ſa- tis arguere exiſtimant. II. In§. Vnd wir die verordnete Churfuͤrſten/ ꝛc. re⸗ perunturilla verba: Mit vnſern guten Wiſſen/ Willen vnd Rath fuͤrgenom⸗ men/ ꝛc. Ergô quæ Proreſtantium conſilio& voluntare non ſunt decreta, illis quoque eorundem ſubſcriptio adcommo dari nequit. Atqui Proteſtantes articu- lumillun vom Geiſtlichen Vorbehalt conſilio& voluntate ſua non adprobarunt; uti ex diſpoſitione d.§. Vnd nach deme bey vergleichung/ ꝛc. ſatis conſtat. Ergò etiam ſubſcript o cô exrendi nequit. Hæc ſi ſolidam firmitatem obtinent, ca, qoæ ſuprà in eontrarium allara ſunt, facili negocio diſſipari poterunt: Verüm
quia greſſus huius ſemitæ admoduùm lubricus eſt, ego, ut ante memini, Relato-
ris partibus defunctus cenſoriam virgulam non mihi, ſed aliis trado, quibus fortean.
De meliore luto finxit præcordia Titan. Sané fi vera eſt Pragmaticorum noſtrorum Maxima: quod uni Doctori excellenti(multô magis igitur duobus) de contraria conſuetudine teſtanti cre- datur, Mynſ. cent. ſ. obſerv. 96. Frid. Prockm. vel. 1. conſ. 47: num. 17 3. Præſertim ſi diu eo in loco, de quo teſtatur, verſatus ſit, Knich. de non prov. Sax. priv. v. Du- cum. cap. 4. fol.(mihi) 100. dicendum eſt ex ſententia Perri Frideri de proceſſ. lib. 1. c. 29. num. 6.& Georgii Schonborn. lib. 4. polir. c. 6. hunc articulum contraria Imperii conſuetudine abrogatum eſſe: quod an generatim& ubique locorum verum ſit, ex actuum illorum difformitate, quos ex Epiſcopatu Colonienſi ſupra in conrrarium adduxi, non ſine cauſa quis ambigere poteſt. Illud ſaltem hic in quæſtionem vocare libet: Au diſpoſitio a§. Vnd nach deme bey Vergleichung/ ꝛc. habeat etiam locum in univerſo Capitulo, quod communi conſilio inter Veniente vel ratihabitione poſt reformationem ſubſecutã cum Epiſcope Vel Præpoſito ſuo, Pontificio jugo excuſſo, Auguſtanam Confaſſionem ampledtitur? Non memini, me apud ul- lum Scriptorem aute d ſſertationem meam(in qua extremis ſaltem d gitis hane quæſtionem delibavi) leg ſſe, de hoc paſſu unquam quæſitum fuiſſe: interim rame exercitii graria negantium partes in me ſuſcipiam. I. Quia numerusille ſingularis: Wo ein Ertzbiſchoff/ Biſchoff oder ein anderer Geiſtliches Stan⸗ des/ ꝛc daß derſelbe ſein Ertzbiſchthumb/ ꝛc. vnd eine Perſon der alten Keligion zu erwehlen zugelaſſen ſeyn/ ꝛc vel ut habent poſtulata Poutfficiorum ux paci noſtræ inſert volue unt: Wo einiger Ertzbiſchoff/ Biſchoff/ ꝛc. teſte Franciſc. Bu ghard. d. autonom, p. 1. cap. 4. ſalvà ratioae recti ſermonis ad Gapitulum ſeu univerſum Collegium extendi neqait. Jam veròô broca dici juris eſt, quod in dublo à proprierate verborum non ſit recedendum, 1 59. de leg. 3, cum nemo vyyT)I) 3 vides-

“
—
1278 Diſſertatio de Pace Rellgionis,
videatur quidquam dixiſſe, cujus non ſuo[genuino& proprio) nomine uſus ſit l. Labeo, 7 F. z. ff. de fupel. leg. I I. Quod de ſiagaslis diſpoſitum eſt, de uni verſn propriè prædicari non poteſt: aliud enim eſt univerſitas; aliud ſunt ſinguli. J 6.8 1. ff. de rer. diviſion. Sic Populus Romanus ante Legem Regiam legibus efar ſola- tus; ideoq́; legem concedere& abrogare poterat: quod vetum, ſi fopulum ſpectes univerſum lé us, ſi ſiugulos, Caſp. Sch ford. ad Ant. Fabr. lib. 3.tt.*9. qux. 3.arg l. 7.§.. ff. quod euj. univerſiſic ſegatum civibus univerſis, non dieitur tel dtum ſiy! gulis, qui ſant de univerſtarte, l. 2.& ibi Donel. ff. de reb. dub. Sic l berto civitatis nihil obſtat, quô miaus ſingulos cives non impetratà venià in jus vocare Rctot, I. 10.§. 4- ff. dein jus voc& dict. l. 7.§. r. Atqui diſpoſitio dicti§. Vnd nach deme bey vergleichung/ ꝛc. de exauctorandis Clericis, de ſingulis loquitur, uon de u- aiverſis corporibus; per ſuprà dicta. Ergb. III. Quod a præceptis jutis commu. nis exotbitat; ad conſequentias non eſt piodaceadum, I. 14. cum 1 quent ſ de legib. cap. quod verò. R. J. 6. Atqui articuls deß Geiſtlichen Vorbehalts talis ett. d.§. Vnd damit ſolcher Friede: cum§. ſequecnt. argument. J. 1d quod noſtrum, de Reg Jur. juncta.l. ſunt perſonæ. 63. in fin ff. de religioſ.& ſamt- funer.& c in pati. Reg. Jur. 6. IV. Ea quæ conditionem imporrant, in forma ſpecifica adim pleri de- bent, I. qui heredi. 44.& 1 55. ff. de cond t.& dem onſt. Jam verò dictus§. vom Geiſtlichen Vorbehalt cond tionem impor:at, ibi: Wo ein Biſchoff/ ꝛc. vonvn⸗ ſer alten Religion abtretten wuͤrde/ D. Gull. Val. Forſter. obſerv. ſubceſ. ſib. z c.rr. Cliriſſimus Vir Dn. Arumæ. lib. z. dec. I z. num. 37. Jacob. Schultz pr quæſt&r. num. 22.& Joh. Rüding. cent. 4.0bſerr. Cam. 6„. Ergô in terminis formalrbus(hoc eſbin perſonis determinat’s, aon autem in aliis) adimpleri debet. V. Ubi agitut depri- vatioae jur’s quæſiti, ibi benignior facienda eſt interpretatie, cap in † œunis Reg. Jur. 5 1. 42. ff. de pœn. Atqui in arriculo noſtri§. vom Geiſtlichen Vorbehalt agitur de prive tione dignitatum& officiorum Eccleſiaſticorum. Erg 2dalias pellonas dicti S§. diſpoſitio per ſabaud tos juris intelectus non eſt ert ndesda, præſertim cum pœna privationis non debeat imponi, niſt in caſibus jure expteſſis„Joh. P Surd. decif. z 00. num. 1. VI. Diſpoſitio vom Geiſtlichen Vorbehalt iatrodu cta videtur in favorem Gap tularium, ibi: Auch den Capitulen/ ond denen es von ge⸗ meinen Rechten gebuͤhret/ eine Perſon der alten Religion verwand zu erwehlen zugelaſſen ſeyn: quæ verba ſpontaneam voluantarem, non jurts neceſſitatetp; iu- ducunt, l. 40 ff. dejudic. Ergòô juti in ſuum favorem iattoducto, quò minus fe- nuntiare queaat, nulla juris at o prohibet. vulgata 1. fi qis. 29. Cod. de pact. VII. Deniq; cui nullam inrereſſe priacipaliter convenit, is omni quoq; actione deſtitutus eſt, l. cum nihil.33 ff. locat. l. 3.§. 1. l. 38.§. alteri de V. O. àt teligio- nem Pontificiam non murtare Pontificiorum Imperii Statuum principaliter non intereſt. Recté itaque à Capitularibus contra illos excipitur: quantum ad vos, li- beras ædes habemus. Et quamvis illa mutatio per cos ſequentiam vergat in decte- mentum religionis Pontificiæ: non tamen ob id ſuo quiſquam jure uti prhiben- dus eſt, arg I..ff. de auct. tuio. multum enim intereſt, uttum quis damnum ſen- tiat, an lucrum, quod adhuc faciebat, uti prohibearur, inq it ſcitẽ Procu’ us in 1 26. ff. de damn. inf. Quibus ſic ſctipt s incidi in partem ſecusdam juris publici, in que Dn. Ingelbrechtum de jurisdict. theſ. 3 5. Laur. Ohm de jute Epiſcop. coa-
cluſ 14.& aoriſlimé Da. Bernhard. Bertram ia diflert, de Comitiis Imp. Gan 9.
9
zmech Ilbus. bo Dan. 5,
Talis en naqbælt erranti⸗ dm vo
westant Ueo vi jat raxe ſewille bſotia ilcozat
it: n quod u kofeſli lach de zon g Roc ali dellum ſe von Pralat dam hi dum? ntibus, Numin dor aliz lem de da mo! riſeric at præ qlam, a umitue 6 pietas latrims ntact ſibo c Gone:

111 4 hen tadn
Lerunn Uleich eb 1. 1 1 44 gekr 13 1*
1 m.
„otnersein, e rucn de Sat n 2—ete mzerrn„* Mden inzcrnt ah,A e
..
t e at deno mden moat a di e e bde D CalNalka 2 1
üren
elrꝛmp unl hſm no cht
Can f F. 32 Rim umn nm bi ten per kcientaet der
— en jetan r 1„e in d
„ntri n beus ltn
Mmn Ar ütag.
erſen dr ü Js ie Pethn
nseun rahemn nn umi A iu Bun a dar bnur * 822„* 2 wg liin 1 ocu z. ſ in a hälltrm aridcietmn mfe hul — 5 rin deit
3. zule.. unued Mane e izuhber
mun 212 9 rotul 1. u 2u adieun 2 ſesc eRuid uußi- floßa nin, 5
Lhas de
8
4 abt 1
de a
D. Petri Sytingll. 1. 493
z6. mecum conſentire reperi. Atque eo jure civitas noftra Rom. retrb in multis ſi-
milibus caſus uſa fuit. Ergé huic interpretationi merité ſtan dum eſt, I. 37. ff. de leg. Dan. Moller. ad conſtt. Eleć part. 3.conſtit. 18. num. 3. Surd. deciſ. 129. in fin. Talis enim præſumitur actus, qualis fuit obſerrantia ſubſequens, Jacob. Schultz Pr. quæſt. 33: num. 6 5.& quæſt. 5 5. num. 36. ubi ait, leges& ſtatuta per uſum& ob-
ſervantiam ſubſecuram cottidie declarationem admittere. Vana igitur quorun-
dam vociferatorum pontificiorum eſt exclamatio, qui querula voce ubivis la- mentantur, Principes Auguſtanæ Coafeſſionis pacem religioſam multis modis in eo violaſſe, quod Epiſcopatus& alia bona Eccleſiaſtica ad ſuam religionem pPertraxerint, cumin hujuſmodi reformationibus Capitularium conſenſum inter- Veniſſe hoſce calumniarum Architectos minimè me latere queat. Atrocior longẽ injuria eſt,& intentioni pacificationis noſtræ é diametro contraria, quod in E- piſcoatibus pontificiis Epiſcopi joramento adiguntur de non deſcrenda reli- gione pont ficià: Daß ſie bey ber Paͤbſtlichen Religion beſtaͤndiglich biß an jhr letztes Ende vnd Seufftzer verbleiben/ vnd nimmermehr zu der Augſpurgi⸗ ſchen Confeſſion ſich begeben wollen/ Auctor deß wolmein enden Diſcurs/ war⸗ umb die Catholiſchen ſich von den Spaniern abſondern ſollen/ ꝛc. pag. 160. ubi ait: non ita pridem inter quoſdam Capirulares Argentoratenfes conveniſſe, quod nullum, niſß Romanam Re'igionem& concili: Tridentini decreta jurato profeffum, in conſortium ſuum admittere veliat. Illud, inquam, articulo Vnd nach deme/ ꝛc. pacificationis noſtræ omnimodé contrarium, quo diſertè cautum, non quod Clericis pontificiam r. ligionem deſerere iaterdictum ſit;(quid enim hoe aliud eſſet, quàm veritatem cœleſtem abjurare,& Spiritui fancto immortale bellum isdicere? ſed quod beneficiis Eccleſis ſticis ſe abdicare debeant: Wo ſie von der alten Religion abtretten wuͤrden/ daß ſie alsdann jhre Biſchthumb/ Praælaturen vnd andere Geiſtliche Beneficia alsbald verlaſſen ſollen. Quoa- nam hic quæſo, de pouatificia fuperſtitione ac idolomania non deſerenda ver- bum? An non Prærtor apertè profitetur, ſe tale juramentum in ultimis volun- tatibus,(ex quibus pleriq; Epiſcopatus originem trahunt) ad quod homines metu Numinis divini perquàm tim idi funt, ratum habere nolle, ne hi, quibus teſta- tor aliâs proſpectum voluit, commodo ulrimæ voluntatis contra ipſius intentio- nem defraud ntur? I. 8. fl,de cond. inſt. Irané Spiritui fancto, qui etiam in ſupre- ma mortis hora in homine impio vel pravà religione infecto pro fua ineffabili miſericordia efficax eſſe poteſt, quaſi hoſti acerrimo omnis convertendi aditus 5 rat præcludendus,& conſcientiæ liberrati dirum jugum imponen dum? Quich) in⸗ quam, abſurdius eſt, quàm illad denegare viris dignitate illuſtribus, conſcientiæ nimirum libertatem, quod etiam viliſſimis lixis per Bmigrationem eſt conceſſum? 6 pietas! ü ratio!
38. Bons, quæ Religionis exercitium comitantur, duplicia ſunt,
patrimonialia vel Ecclefiaſtica. Illa poſſeſſoribus ſuis Religionis inuitu
intacta& inviolata relinqui debent. 4 Mfa ſunt res ſacræ, cultui di-
vino conſecratæ,& ad miniſtrorum Eccleſiæ ſuſtentationem pià devo-
tione ac zelo dedicatæ. Quxæ vel 4 Proteſtantibus occupata: vel in pote-

“
1280 Diſſertatlo de Pace Religlonis,
poteſtate Pontiſiciorum adhuc poſita ſunt. De illis talis eſto regula: Præfecturæ ſacræ, cœnobia, alidve bona Eccleſiaſtica à Statibus non- nullis intercepta,& ad pias ⁵ cauſas converſa, ſi neq; ad alios Imperi Or- dines pertinent, vel tempore transactionis P.ſſavienſis Dontificiis fuêre poſſeſſa, ſuo loco immota manento; nulli eo nomine actio eſto, nulli pro his proceſſus decernuntur. e De iſtis legis proviſio talis eſt Ordinibus eorumq;, ſubditis antiquæ religionis reditus, cenſus& deci- mæ manento, commoda& jura, quæ ante ortum de religione diſſidium competierunt, ſalva ſunto.
a)§. Vnd damit ſolcher Friede/ ibi: Sondern bey ſoſcher Religion/
auch jhren Haab/ Guͤtern ligend vnd fahrend/ Land/ Leuten/ Herꝛlichteiten vnd
Gerechtigkeiten friedlich vnd ruhig bleiben laſſen. Quæ diſpoſitto anuidoium eſt ſaluberrimum ad expellendam eorum pravitatem, qui clamitant, Lüitheranos eſſe Hæreticos, Ant. Fab. in ſuo Cod. tit. de ſumm. Trin. ideoq́; non ſolum Vulcanoli- tandos ex ſententia Angeli. Gril. Ant. de Padil. Jul Clari,& c. ſed eriam bona ipſo- rum ſiue privativà ſeutent à in publicum re digenda, Mart. Benkend, d l.a-de Reg. Jur. pag, 12. per c. cum ſecùndum 19. de hær. in 6 Surd. deciſ. 247. corumq́; terras (hoc eft, regna& oppida) ab aliis Catholicis eſſe occupanda, auth. fi xerô domi- nus. C. de hæret. c. excommunicamus, J. moneantur.& c. ad abolendam§. ſtatui- mus. I. de hæret. quam conſtitutionem non immeritô abſurdam vocat politil- ſimus Do. Hordled. diſput. de bell. German. adſ. z. in fin. 5) KRectiſſie: ne- que enim id, quod ſemel dicatum Deo, ad profanos uſus transferri debet, c. ſe- mel Deo. de KJ. ia 6.l. ſancimus.& I. ut inter. C. de 58. Eccleſ. Quod jus& à Je- hova ipſo ortum,& naturæ ac communi gentium lege ſancitum eſle giariſſiae tradit Dn. Ern. Cothm, reſp. jur. 100. n. 18.& per tot. P. Matt. Wehn pr. obl.verb. Vn⸗ gerecht Gut/ Coler. de proceſſ. exſec. p. 2. c. 3.u. 181. ubi aſt, ſemel dicatum Eocleſiæ eſſe ſanctum ſanctorum, ideoq́; ſine incurſu ſacrilegii capi non poſſe. Quæ pia ho- neſtaq; admonitio ſi ab omnibus illis, qui profanas manus ſacris bonis admove- runt, probé obſervaretur, facilé Er. Bu ghardo auton. part. 3. c. 16. uno verbo M. reſponderi pofſet, ubi non ſine opprobro Proreſtaatium profanationem exagi- tat: Wie ſind jhrer Eltern Stifft vnd Cloͤſter? Iſt es nicht alles profanirt/ ab⸗ gethan/ nidergeriſſen vnd verwuͤſtet? Sind nicht auß Biſchthumben Weltli⸗ che Fuͤrſtenthumd/ auß den Rirchen Zeughaͤuſer/ Roßſtaͤlle/ Tautzhaͤuſer/ Pul⸗ verkaſten/ Badhaͤuſer/ ꝛc auß den Cloͤſtern gemacht worden? Negare cetté aon Poſſumus,(vezbis loquor Heur. Petrej. Conſil. Brunoy. in tract, de monaſter: pag. 74.) exempla eorum non deeſſe, qui res Deo dicatas attrectare, atque deripere; cœaobia invadere, eorumq́; cenſus in uſus profanos conrertere,& muneiis atquc officii ſui immemores epulis& crumenis rantum intentos literarum& pauperum penitus oblitos Chriſti panem confidenter devorare auſos fuiſſe; ſed malé con- coxiſſe, ac veté, ſed ſero nimis cxpertos fufſe, Fundat rum devotas exſe- crationes gravi effe ctu non caruiſſ⸗: Wer die Guͤter nimpt/ demſelben ſoll Lun⸗ ge vnd Leber im Leibe verſoͤhren: Item: Wer das thut/ den ſtraffe deine 1 n ſté, Deus, ultor) Hand mit Armuth/ Rranckheit/ Schmach vnd Schande. Ce 1i
wodier Jet Etie licain. aiside ufeen jirtam lpperſti aim in nivant alaille coidqu luma tönlect 64; q tasken lum. 6. lum p ſtet int omnin „ Ult.( teerpl ais Ec var. Un ſtratus conſun ſirgint datatio
loptad didine, dodelal ſolüm ſtainte rubiasa üue tat
9
kinge Denai devnd ingez

K herel lac. ahd
in 1
ae scuii unugi Ai kruu
edechen
nurüiſ
eme
1
D. Petri Syringii.
1281
modi exſecrationes in quibusdã Monaſteriis ſe vidiſſe refert Dn. Petrejus d. loc. Et Pet. Friderie. de contin. cauſſ. lib. 3. c. 18. num. 5. ex D⸗Luthero tradit, bona Eccleſia- ſtica in ſuum uſum convertentibus idem accidere, quod Aquilæ olim ob veaiebat, eui videnti Jovi ſacrificium in ara fieri er carne againâ, advolanti bonamq; partem auferenti carbo igneus alis adhæſerat, quò poſtmodũm& nidos,& pullos, quibus prædam advexerat Lcomburi faciebat. Nec eſt, quod quis ſubterfugium quærat in ſuperſtitisſo harum rerum abuſu, cui perverſo olim zelo mancipatæ fuerunt. Etſi enim inficias iri non poſſit, bona illa erroned quadam devotione in Cimmeriis do- minantis Papatustenebris non veram Deigloriam, ceu genuinum ſeopum, adſecu- ta fuiſſe; ſed uſum eorum ſuperſtitiosd traditionum humanarum ſpurcitie fuiſle coinquinatum; ac veræ pieratis offcio functos eſſeillos Magiſttatus, qui imium iſtum abuſum ſuſtulerunt: nontamen exinde ionferre licer, quod bona femel DEo conſecrata, in patrimonialem uſum convertere liceat; cum ir exploracti juris, quod ca, quæ ad illicitum uſum collata ſunt, adalios veræ pietati conſentaneos uſus transferri debeant, ut memoria teſtaroris alio& licito genere celebretur, l. ega- tum. 6. ff. de uſufr. Ieg.& argum. l 4 flde adm. rer. ad civit. pertin. ubi Bart exem- plum ponir in teſtatore, qui pro Miſſis canendis centum legaverat, quæ ſi pro- pter intetdictum Eccleſæ Miſſa non poſſit cantari, in alium pium uſum converri omninô debent: quibus cum congruunt ea, quæ tradit Mod. Piſtor. vol. 1. conſ. 54¼. n. Ult. Coler. deciſ. 2 24.& Nicol. Reuſner libr, 4. deciſ. 7. per cot. ubi hune paſſim la- te explicatzadeò ut hodie ad traaslationem illam propter ſuſpenſionem jurisdictio- nis Eccleſiaſticæ Epiſcopi auctoritas non ſir neceſſatia, teſte Henrie. Bruningio de var. uni verſit. ſpec. concluſ. 72. Piè itaque faciunr illi repurgatæ religionis Magi- ſtratus, qui prædas illas opimas oprimo jure ſaginatis ventribus, ftuges tantum confumere natis, ereptas ad alias pias cauſſas, puta redemtiones captivorum, dotes virginum tenuiorum ‚ſuſtentationem egenorum ac miſerabilium perfonarum, re- parariones Eecleſiarum, acſtudioſæ juventurtis informarionem contulerunt, Au- ctor diſſ. dejure Prin. concl. 50, ubi laudat exemplum bHIEIPPI Haſſiæ Landgra- vii:& Da Petrejus dict. tractat. de Monaſter. eo nomine preclaré meritum jurrux Ducem Brunovicenſem immortali laude dignum eſſe ait.
Inprimis verò(ut hoc obiter addam) mirificé mihi placet vorum Nie Betlii intr-de pact. fam: ill. cap. ultim. quod ſequitur Chriſtoph. Beſold. de ſucce reg. diſſ. 6. optantis. ut ampliſſimi reditus Hecleſiaſtici qui magnam partem Iuſu, luxaria)li- bidine,& omnis generis voluptatibus conſumuatur, Auctor difl. de jure Prineip- concluſ. 90.) in equeſtribus ordinibus conſtituendis impenderentur, quibus noa ſolum potentiorum ſecundogeniti ſeſe alere,& ſablimes Imperii dignirates in ſua integritate conſervari poſſent; ſed etiam quod perpetuas pro lege& grege ex- cubias ageret, firmum haberetur præſidium: melius procul dubio publicis privatis- que rationibus in lmperio Romano conſuleretur. Sed ſurdo hic narratur fabula. c) Non tantũm civiliter, ſed etiam naturaliter: d enim pręcedens vocabulum Eingezogen/ arguit, Bruning. de var. univerſ ſpec. concluſ. 20. 8 præfecturæ.) Denail dict loc. num. 1 1. Receſſ-Imper. de Anno IL. V.§ Dieweil aber etliche Staͤn⸗ de vnd deroſelben Vorfahren etliche Stifft/ Cloͤſter vnd andere Geyſtliche Guͤter dern Sachen ange⸗ weh⸗
eeingezogen/ vnd dieſelbe zu Kirchen/ Schulen/ milden vnd an
2 4 24 55 ⁄3

1482 Diſſertatio de Pace Keligionis,
wendet. So ſollen auch ſolche eingezogene Guͤter/ welche den jenigen/ ſo dem Reich ohne Mittel vnterworffen ſeyn/ nicht zugehoͤrig/ vnd deren Poſſeſſion die Geiſtlichen zur zeit des Paſſawiſchen Vertrags oder ſiedhero nicht gehabt/ in die⸗ ſem Friede Stand nicht begriffen oder eingezogen ſeyn/ vnd bey der Verordnung/ wie es ein jeder Stand mit obberuͤhrten eingezogenen vnd allbereit verwandten Guͤtern gemacht/ gelaſſen werden/ ond dieſelben Staͤnde derenhalbwederin noch auſſerhalb Rechtens zu Erhaltung eines ewigen beſtendigen Friedens nicht be⸗ ſprochen noch angefochten werden. Qua in re Legislatores optimi imitati ſunt er- emplum Thraſybuli qui Athenis uμinsias ita ſanxit, ut, quod quisque haberet, re- rineret, Jul. Pflug. de reform. Imper.& Dreſler. in oration. funebr. Elect. Auguſt. pa- gin. 658. e) Als auch den Staͤnden der alten Religion verwandt alle jhre zuſtehende Renth/ Zinß/ Guͤlt/ vnd Z ehenden/ wie oblaut/ folgen ſollen/ ꝛc 5 Dar⸗ gegen ſollen die Staͤnde/ ibi: Gleicher geſtalt bey jhrer Religion/ Glauben/ Rir⸗ ehengebreuchen/ Renthen/ Zinſen/ Zehenden vnbeſchwert bleiben/ vnd ſie derſel⸗ ben friedlich vnd ruhiglich gebrauchen/ genieſſen/ vnverweigerlich folgen laſſen/ ꝛc. Quodtamen cum hac reſtrictione accipiendum eſt, ut exillis ipſis reditibus mini- ſteria Rccleſia, ſcholæ, xenodochia, ut olim, ita deinceps, nullo religionis diſcrimi- ne, conſticui ac ſuſtineri debeantzlite deſuper exortâ coram arbitris electis intra VI. menſes decidensà, dict. Als auch den Staͤnden/ cum⸗ ſequenr. Vnd ob ſolcher
—
B eſtellung halb Zwieſpalt vnd Mißverſtand fuͤrſiel en ze Denalfdierritolaum 151.& lequeut. Gylman, ſy ſupplic. p. irul. 3 fuppl c.5. Henric Bruning d. 3Se Re he ur ylman. ſymph. ſupplic. p 1. titul. 3 fuppl..7. Henrie. Bruning Vtrum verö illa Ecele ſiæ&r Scholis bræfectorum Mini’ Trorum ſtipendia, omnium rerum precio indies creſcente, augeri queant; an verò in illo Sratu, in quo tempore pa⸗ cificationis fuerunr, relnqui debeant, non intempeſtivé quæritur: Poſterius inten- dunt Pontificii in ſuis gravaminibus Auno XCiV. Cæſareæ Majeſtati ob atis: ſed contra pietarem ae humanitatem. Quid enim pretati magis conſentancam, quàam ut is, qai Altari deſer vit, cuin Alcari participer,& qui Evangelium annun- clant, de Evangelio vivant, inqvit D.Paulus t. Corinth.9. verſ.r;3. Quie huma- nlus, quam ut iili,quiintanta cotridie invaleſcente antosas caritate maſores ſum-
*
tus in ſfuam ſuæque familiæ ſuſtentationem facere coguntur, paulé majus quoque quàm olim, cum longé minori precio omncs res venales conitarent, ex ſuis labo- ribus ſentiant lucellum?: Ar, ais, eadem ratio procedit quoque er parte adverſa, eum Pontificii Clerici, quibus reditus præſtandi, idem creſcentis annonæ onus ſenziant. Non difftcor: ſed illa æquiparatio nihil commune habet cum caſa Rraſenti, ubi Proreſtantes funt in poſſeſſione horum redituum quorum con- ditionem in pari caufla potiorem effe, nemo, niſi hoſpes injure, ignorat. Valeat itaque hicea juſtitiæ regula, quæ ſuum cuiquc attribuit, ut non disttahatur ab ul- lius perſonæ petitione juſtiori. Recté igitur à Proteſtantibus ad hoc gravamen reſponſum: Koͤnnen ſie(Catholicidie jetzt eine zeitlang continuirten thewren Jahr in vorige gluͤckſelige Zeit bringen/ da faſt einem jeden ein Guͤlden ſo nuͤtze muaeen⸗ als jetzt drey ſeyn koͤnnen/ ſo iſt jhnen vmb viel hundert Guͤlden geholf⸗ fen.
39. Ethæc de Religionis liberé exercendæ forma. Sequuntut 45 nuns
Fnnc! Cbſus ILStat aum N
4 tiſche. bhbeſch len die prurgi Ghutfi tetert zumla 11 Au Albi 9 periore ſeyn/)
comm rialsin di, at ſu Oyainnt uceſe⸗ detis 8 diorun dequo meto 4 au ſich Reicht tteffen ten/ G le Bot der n licui turalis temp egai done

unr aa mi ellu 118,0n renhehheru dor An to 10 O e. n eerſer un Aln the ket 1 eb kCdm. iheia necmenes noaem becexaxer- doenetreis in rertu, in 1r rnola 1- ſefere Mn
un uεuniu⸗ 1 1
13e Krihe adidetgeme
mar Niüft 85 1 ve uart
18 Ibr erercer
u ſis lbltbo.
M lteh- ta ablt e nem. mn an win
aunes
D. Petri Sytingii. 1283 nunc Perſonæ, quibus exercendæ religionis alterutrius facultas comperit: Cujusmodi ſant I. Cæſar& Rex Romanorum, ſumma illa Im Perii capita. a II. Status Imperii. b Nobiles Imperui Liberi, c& horum omnium ſubditi„ qui cum Magiſtratu ſuo pari jure fruuntur. A a) Hargegen ſollen die Staͤnde der Augſpurgiſchen Confeſſion die Roͤ⸗ miſche Reyſerliche Majeſtat/ vns(ſeilicer Regem Romanorum; gleicher geſtalt vnbeſchweret bleiben laſſen,ꝛc. ³ı) 5And damit ſolcher Friede/ ibi: So ſol⸗ len die Keyſerliche Majeſtat keinen Stand des Reichs von wegen der Aug⸗
ſpurgiſchen Confeſſion in einiger geſtalt beſchweren/&§ ſeq uent. ibi: vns vnd 8 Churfuͤrſten⸗ Fuͤrſten vnd andere des heiligen Reichs Staͤnde. Taneüm cnim hi,
Præſectim Prineipes(('brié tamen inrelligende)in ſuis poſſunr Pprovinciis, quan- rum lmperator inImperio, Zaſius vol. z. conſ. z num. 21. Menoch, confil. shnum. 11. Auct. diſſ. de jure princip. concl. 89. M. Berlich. p. z. concl. pract. 4. num. 20.& alii alibi Sunt autem Status Imperii perſonæ ſixe uaiverſirates Cæſarem immediaté ſu- Periorem recognoſceures,(die dem Roͤmiſchen Reich vngemitelt vnterworffen ſeyn/& Cæſaris ac communi Ordiaum Imperii conſenſu in matriculam imperit (quæ Anno 10 xXXI. fuit redintegrata, vid. Receſſ. de Anno xolv.§ Wann auch⸗ ac.) receꝑræ eà lege, ut ad Comitia evocentur, ac de negociis ad Rempublicam ſpe- ctaatibus in commune deliberent, Tob. Pautw citt.dejurisdict:lib I. cap. 6. num 3 Tales ſunt Septemviri, Prine pestam celefiaſtici, quam feculares, Prælari, Comt- tes& Civitates Imperiales, Gall. de areſt. cap. s aumero 25. Noa Civitates marizs- me Hanſe Staͤdie: quaru petitio, ut pacificationi noſtiæ iaſereretur, repulſam tulitzuti hac in ze nobiſcum ſentit Dn. Andr. Knichen. in ſua Encyclop. cap. 13, in- fin. Dixi Status eo fine ad Comitia evocari, ut de rebus Imperii cum Proceribus in commune conſultent. Unde nobilis Promanat quæſtio: An Ci virate⸗ Impe⸗= riales in Comitiis mperii Germaniti non ſolum habeant ius ſedendi, ſedl etiam deliberan- di, ac ſufragium ferendi: an verò id, quod ab Eledloribus, Principibus& cateris Imperii Ordinibus concluſum eit, praciss&e ſine omni contrastione nolentes Volerates adbrobare, neceſſe habeant? Malti& inter hos infimæ notæ Viri jus ſuffragii Civitaribus li- beris& Imperialibus prorſus denegant; à quibus pro libertate Academicaà, falvo aliorum juditio& pattis adverſæ jure,(cui hoc meo calculo nibil derractum volo; de quo ſolemniter proteſtor) cum Dn. Bernhard. Bectram ia diſlert. de Comit- nu- mero 46. ſeceſſionem facio, propter rationes in tractatu nuperrim é edito adductas, qui ſicinſcribirur: Zweene ausfuͤhrliche Rahtſchlaͤge des heiligen Rsmiſchen Reichs Erbarn/ Freyen vnd Reichsſtaͤdten Seſſion/ Stand ond Stimme be⸗ treffend: Uud ob dieſelbe ſchuldig ſeyn/ was Chur⸗ vnnd Fuͤrſten/ Prala⸗ ten/ Graven vnd Freyen/ in Reichs Handlung/ vnbefragt Ehrengemeldter Staͤd⸗ te Botſchafften Raht/ Gutduͤncken vnnd Bewilligung beſchloſſen/ anzunehmen oder nicht: quæ breviter in hanc diflerendi formam redigi poſſunt. Id quod alicui jure narurali, civili, publicis Imperii receſſibus,& cx dictamise rationis na- turalis competit: quoque quis antiquiſſimo& homiaum memoriam excedente tempore uſus eſt, idjute conſtituti habetur, nec illi ſine facto ſuo auferri poteſt.
Arqui Civitates Imperiales divino, naturali, civili,& publicis Imperii legibus, ra-
tionc denique naturali jus votandi habent,& annis retrõô lapfis, antequam hæc
2Z222222 2 Status

1284 Diſſertatio de Pace Keligionis,
ſtrar. III. Sicettam naturalis ratio dictitat, ut quod omnes tangit, ab omni-
inferiorum quàm ſuperiorum costrahentium requiritur conſenſus. Atqui decre-
talmper. valentin vim contrachus,& per modum contractus ſconficiuntur, juxta follemnem clanſulam Receſſibus adponi ſoliram: Haben wir ons nachfolgender
conſen ſas re quiritur, Dd. ia I. 19. ff ad munic.& CC. in cap. cum omues. E de conſt. 4
Srqui conſultationes dereb. IHp. plerum q́ne iplas quoquc civirates concernunt, d.
Pu mitumn, Baronum, Pracerum, Nobilium æ Civi arum multitudine nume- roſa,& e quod factum Anno Chriſti 1 356.& ex reform. Franc. Frider. III. de Anno 1442
Geyſtlicher vnd weltlicher Graven/ Freyen/ Herrn/ Ritter/ Rnecht vnd Staͤdt/ die wir dann durch ſich ſelbſt oder jhre maͤchtige Sendootſchafften her zu vns zu ommen/ verbot vnd geheiſſen haben/ etc. VII. Iafallibil indicio nobis ſunt Imper. Receſl. in quib. à multis annis plerumque hec reperitur ſubſcriptio, Vnd wir Chur⸗ fuͤrſten/ vnd des Heiligen Reichs Frey⸗vnd Reichsſtaͤdte Botſchafften vnd Ge⸗ walthabere hernach benandt bekennen offentlich mit dieſem Abſchiede/ daß allebnd jede Puneten vnd Articul mit vnſern guten Willen/ Wiſſen vnd Rath fuͤrgenom⸗ men vnd beſchloſſen ſeyn/ etc. Auct. d. conſ. z. pag. 15. VIII Verba in reſcriptis Prin- cipum accipienda ſunt cum effectu, l. quando, ubi Dd. de leg. 3. Jam ver Qätaee
luper. ſeata lüdſchl ſotand malmp ſipetg weont ſüs ſta chivi ledam 735X jmpenn dui bri te velc ſurettr Ms hab zo Ptit o, pe tum, n citar, nioſp & abſ ſarea! den da geriali
dlla 4
compe perijir cident venig dlendo ne fgi mnia t dendur lm ſe⸗ ſore, t belche griſſen mandt cent.4. hmoh. l.
dd Co lirtin
leos don ob

D. Petri Syringii. 1285 Imper. ultra hominum fatalem Periodum per reſcripta Cæſ. ad Comitia his verb. e- vocata funt: Mit vnd neben andern Staͤnden helffen handeln/ rahtſchlagen vnd ſchlieſſen: que certé verba omnin 6 fruſtratoria, im ô illuſoria forent, ſi citatis jus votandi non competeret, d. tr pag. 19.1X. Quibus non parm opitulatur antiquiſſi- ma Imper. obſervantia legis vicem obtinens, 1.2.§aquæductus d. a qu. pluv. are.& c. ſuper; præterca. E. de V. 5. quam per multos actus ab Anno cio ccc. diſtincté de- ducunt Auctores dict. conſil 2 ⸗g. 10.& ſeq. quorum fides, licet ex ſeripturis pro- priis ſtabiliatur, in dubium vocari nequit, cum allegatæ ſcripture gat antiquæ, ex archivis Civitatum depromtæ,& pluribus in locis conformiter repertæ, ideoque plenam probationem faciant, text.& CC. in c. cum cauſam. B. de prob. Audt. d. conſ. P. 36 X. Abſurdum eſt& rectæ rationi repugnans, ut deterior ſit conditio civitatum Imperialium, quàm Provincialium aliis Principibus immediaté ſubjectarum. At- qui Principes non poſſunt rales civitates ſine communi Statuum ſuffragio collecta- re, velcivitatibus inconſultis quidquam oneroſum ſtatuere. Cur non ergôcedem jure fruantur Civitates Imper. in publicis Imper. decretis: An quia majorem ia has habent poteſtatem, quam in fuas provinc. quæ obid dicuntor liberæ, quod ju- go Principum proſus ſunt exemtæ? XI. In omni actu ca capiendaeft interpreta- rio, per quàm excluditur ſuper fluitas. Atqui ſi civitates Imperiales ſedendi tan- tum, non autem voran di jus habent, ſoperfluitas non tàm excluditur quàm indu- citur, quia ſiin Comitiis nihil aliud, quodagant, habent, quàm ut Principum decre- ta in ſpiciant vel audiant, eaque ſine contradictione rata eſſe jubeant, domi manere & abſque ſumtuum impendio expectare qucunt, donec Receſſus Imperii velà Ce- ſarea Majeſtare vela Principibus ad parendum ipſis transmittantur. Adexclu-
eexn para 11 leer. dendam igitur ditpendioſam hanc ſuperfluitarem dicendum eſt, Civitaribus Im- X z ngämamt i a Perialibus aon modôo comparendi, ſed etiam ſuffragandi poteſtatem in comitiis ihoai aim ung aan ſe competere. XII. Denique qui ad audiendam propofitionem,& ad conſeſſus Im- dtauzs ut perii inſtitutos venire jubeatur quibus cum cæteri Status ſupet quibus vis reb. in- 2did ua wiauued tec cident b. ſua animi ſenſa communicant, quotum Nuncii ad delectus, adomnes mmn denique actus coram Caf. vel ipſius Commiflario comm. ratuum nomine expe- a naniek(Lns 8 uuil diendos adhibentur, illis aliquid amplius, quàm meram ſeſſionem& mo tæ perſo- Jdeur ervuffaf an münl næ figuram competere neceſſe eſt. Arqui Civitaubus Imperialibus Pie is o⸗ * SCa 24 8 ac mnia tribuuntur, Auctores d. conſ.. pag. 47. Ex quibus omnibus fortiter Lonefü⸗ * Sab Kle dn Alü dendum eſſe exiſtims, Civitatibus Impe ialib. tanquam Statibus Imperii non 9-. A m emn löm ſeſſionem; ſed eriam votum, pari cum reliquis ejvsdem corporis membris r Näim 4 llou jure, tribui debere.)§ Pyud in ſolchen Frieden ſollen die freye Ritterſchafft/ rzze turis 1 etnſu welche ohne Mittel der Keyſerlichen Majeſtat vnd vns vnterworffen/ auch be⸗ nh des Hhau Juss e griffen ſeyn/ alſo vnd der geſtalt/ daß ſie obbemeldter Religion halb auch von nie⸗ „ fwa n unen mand vergewaltiget/ bedrenget vnd beſchweret werden ſollen/ Johan, Rudipg.
h näte 5 umm cent. 4. obſer. Cam 37. Johan. Bidembach. hend. 1. nobil. quæſt. 3.& z. UIlma⸗ a rll LAlBl- irhw ſymph. ſuppl tom. 1.. 1. tit. 3. fol. 2 35. Joach. Cluth. ſyll-rer. quotid conclu.26.lit. eeige pamie] etn K. Quos Statib. Imper. propterea oppono, quod licet Imper. immediaté ſubſint, 1 azalet ad Comitia tamen non evocentur,& ita requiſita Status illis non competant,
*⁸ nn irtin de regal lib. I. cap. 4,numero 94. quamfris vetuſtis temporibus publicis diæ-
iöni. tis cos quoque interfuiſſe ex Aurea Bulla Caroli IV.& aliis monumentis publicis 1 dhun b noh obſcuré colligere liceat, zeſte Buxdorffio in diſſ:ſuper A. B. concluſ. F. Fuuni Zz22222 3, equi⸗-
4 8

4 2
4286 Diſſertatio de Pace Religionis,
ſequitur noviſſim é Du. Bernh. Bertram. de comit. num. 39. ſed quæ cauſſa eſ, quod hocnoſtro& ſuperiori ſeculo ad comitia
1
le vocari deſierunt? Exiſtimant Auctorcs dict. conſilii ſecundi der Reichs Staͤdte Seſſion vnd Stimmebegreiſfend p. z2.
id duplici ex cauſſa factum, partim quod Nobiles aliorum Principum facti fucrint
Landſaſſii, partim quod ab omn bus Imperii oneribus ſin: exemti,& ob id parum
eorum interſit, qaii in Comitiis Imperii decernatur. Vetum qsia fide hiſtoricà de-
ſtieuimur, certi quidquam hic adfirmare tutum non eſt. Sea quid Aicendum de illu. qui Imperii otidem immed iatẽ ſunt ſubiecti: Status tamen Imperii non ſunt, als da ſeyn Pralaten/ Seifft vnd loͤſter/ die in der Augſpurgiſchen Tonfeſſion verwandten Landen gelegen ſeyn. Nodus hicà Dnn. Cameralibus ſæpiüs quidem tentatus; nunquam verô ſolutus eſt, votis plerumque pari numero diſſidentibus, teſte Gyl- maus lib. z. rer. jadic. deciſ. 59. quamvis negantium opinic probebiliormih videa- turzills nimirum teligionis libertztem non competerecum unius incluud alterus ſit excluſio,& exceptio in caſibus Boa exceptis regulam in contratium arguat. Quoniam igitur Nobiles Imperii in§. Vndin ſolchem Friede ꝛc. ſunt ineluſt ac ſpecialiter excepti regula de aliis, quiimmediaré quidem Imp. ſubſunt, Status ta- men non ſunt, in conttarium ſtatuendo venit. Multõ minas ergô 5 noftri diſpoſſtio Statibus provincialibus adoommodari poteſt, Bidenbach. d. quæſt. z. numer.*.& a. Erſi enim ab initio hic articulus à Proteſtan ihus ita generaliter conceptus fuit: Rei⸗ nen Stand der Augſpurgiſchen Confeſſion Dontificii tamen huic generalitate ad- quielcere noluerunt, ut ſapra ex E. Burghfado auton. Iib. 1. cap. S. felatum futt. Cui conſequens eit, huius modi Collegiorum reformatorum bona Cloͤſter Guͤter/ in Proteſtantium territoriis ſita,& ab iisaem poſt initam religionis pacem in alias piot uſus bonãâ inten ione converſa Pontificiuis mordicus id ur gentibus de neceiſitate iuris reſtituen- da non eſſe. I. Quia Status Imperit in ſuis ditionibus liberam reformandæ teligionis licentiam habear, per ea, quæ ſuprà dicta ſunt. Nullaigiturratio eſucur bona pu- blici juris permiſſu é faucibus Pontificiorum ereptaiisdem denuò reſtituere de- beant. II. Qua pacificatio noſta ſaocira eſt in gratiam eorum, qui ſuat Status Imperii immediari: Daß kein Stand des Reichs den andern oder deſſelben Vn⸗ terthanen der Religion halber vergewaltigen ſolle/ ꝛc. Eigo uleraintentionem diſponentium ad alla corpora, quæ hac quahtate deſtituta ſunt; extendi non debet. III. Curaccedit, quod uſu longævo Principes in plerisque cœacbiis& Collegiis Ecclefiaſticis jus advocatiæ cum jurisdictione& terr toriali poteſtate conjua- tũ ad quiſſerint, ut veleã ratione de his bonis, tãquam ſuæ jutisdictioni ſubjectis, ſecundum id, quod pium, æquum& Reipublicæ utile viſum fuerit, ſtatuerequcant IV. Quoô facit deniqne& illud, quodipſi Catholici monalteria& Collegia 5c- cleſiaftica abrogant& menſæ Epiſcopali incorporant. Fraſtra ergõabaliis deſide- rant, in quo ĩipli culpabiles deprehenduntur, ar gl. pen. C. de ſolut. Vent de Val. Parth. lirig. lib. 1. c. 16. num. 1 3, Quibus concordat apologia Proteſtantium ad gra- vamina Catholicorum de Anno XCIV. ibi: Was dann ferner vom Gegen⸗
theil mit vielen beweglichen Worten dem Religionfrieden zu wider angezogen
wird von Einziehung der Cloͤſter vnd Gottesheuſer/ ꝛc. Reſpondetur, daß der In⸗ halt des Religionfriedens alſo beſchaffen/ daß er den Angſpurgiſchen Confeſſions Verwandten nicht alleine die jenige Guͤlt/ ſo ſie zur zeit des Paſſawiſchen Ver⸗
trages allbereit innen gehabt/ in Naͤnden leſt/ ſondeyn auch w der gleſchen Giter
ſitten ttwird uwend dene ce
2 ltone dente mliſce an,7 it polt dach.
4 desfuͤr ſhüͤldi Stohd Erbher Gall de ſil.v. D bet im Hiſpat provir & Arte
abiſt.
is Prt ſent ze ſoldon pumil bidem. Tod ba Kehr. duw. r. ds Bay loc.G
deltati nddit,
Kab

„anaſan Nun aa. arm apa.
b D. Petri Syringii. in jhren Herꝛſ⸗ chafften vnd Gebieten gelegen/ vnd keinem Reichs Stande ſubjicie⸗ ret wirdt/ ſich deren anzumaſſen/ vnd zujhrer Kirchen/ Schulen vnd milden ſachen
zu wenden zugiebet. ldq́; etiam non abſurde cx 1pſo§. Dieweil aber etliche Staͤn⸗ de/ꝛc. colligi poſſe demonſtrabimus.
41. Caterùm, quia ſæpè accidit, ut Status Imperii, vel qui in ſua
ditione poſt Cæſarem ſummum obtinet Imperium, alii quoq; Principi
clientelaris juris vinculo ſit obſtrictus: 2 quæſtio hic oritur graviſſima: An hiſce etiam Statibns in terris clientelaribus degentibus eadem rel Lionis libertas com- petat, quã in ditionibus ſuis propriis vigore pacificationi⸗ noſtræ potiuntur: Adfirmat id poſt Camerales quosdam Petrus Fridericus 5& Johannes Biden- bach. quibus cum diſtincte conſentio. 1
8 1 Alſo daß einer einen Fuͤrſten fuͤr ſeiner Landguͤter Erbherrn vnd an⸗ des fuͤrſten erkennet/ Landes huldigung vnd Erbhuldigung thut/ vnd davon alle ſchuͤldige Gebuͤhr leiſten muß: Aber in berſonalibus vnd was den vngemittelten Stond ſeiner(Graͤflichen oder Adelichen Perſon betrifft/ erkennet er keinen Erbheyrn/ excepto Imperatore, P. Marth. Wehner. pr. ebl. verb. Tandeshuldigung/ Gail. de areſt. cap. 6. numeto. 14.& ſeq. Dn. Andr. Kuic hen. de non prov. Saxon. pri- vil. v. Ducum c. 6 num. 3. 8. ſeqq. Sic Daniæ Rex quo adillud regaum ſummum ha- bet imperium: quo ad Ducatum Holfatiæ Imperio R. fdem date cog tur. Sic Rex Hiſpan. ab Imperio Rom Ducarum habet Mediolzhenſem& non exiguas Belgii provincias: à Pontifice regnum Neap.& Siciliæ à Rege Galliæ Flandriam olim & Arteſiam: teſte Arniſæo de jure Maj. cap.. numer. 4.& ſequent quæ clienrela po- ſtea per Madritianam& Csmaracenſem transactionem ſublata elt„Guicciard. lib. z. hiſt. Belg. in pr.& Arniſid. loc. Eoque diverſo reſpectu contra Cæſarem in GCame- raconventum fubejusdem nomine aliquando proceſſus decreti funt hoc modo: Wir Carllvon GOTTED Gnaden K. R entbreten dir Carll Vetzhertzogen von Oſterreich/ Geilac. Burxd fup.A B. caß..conclu.64& Arp. Slapm. dc arc. ter. hb. 5. c.6.„) de procell l. b. 11c. 3 2 per tot. d.hend. 1. q. 2. num. 8.& ſeq.) ut tum demum religionislibertate gaudeant; quatenus ultra qualitatem vaſallagii nõ ſint etiã Landſaſſii, qui Prineipes ſuos expreſsé recognoſcunt pro domiuis religio- nis; Erkennen ſie fuͤr jhren Landesfuͤrſt en/ Wehn. pr. oblee Landſaſſerey Ruding. cent. 3. ObI. Cam. 29. quſbusvé homagi vinculo obitrict ſunt, daß ſie jhnen getrew/ hold vnd gehorſam ſeyn wollen/ wie andere deroſelben Vnterthanen: modò homa- giumillud fuerit perſonale, non reale, quod in locis quibu dam ratione bonorum ibidem ſitorum præſtandum eſt, licet dominus co undem Lares ſuos alibi féveat, Tob. Paurmeiſt. de jur. lib. 2.C. 8. num I12. quod regu ariter fieri neceſſum non eſt, Henr. Bruning. de var. univ ſpec. concl. 34. Th. Maul. de jur. inter dom.& ſubdit..
num. 16. Eoque ſpectat exemplum Comitis Orten burgici, qui fuit Landſaſtius Du-
cis Bavariæ; non verõ fimplex& merus Feudatarius aut Imperii Starus. Wehnet. d. loc. Gylman. ſymph. ſupplic. d tit. 3. fol. 23 8. ſi veré meri finr vaſalli. vaſallagium li- bertatireligionis non obſtart; quia qualitas vaſallatica exnon ſubdito ſubditum 115 reddit, Clem. paſtoralis de re judic. Gail. de areſt. c. 7.u. 11.& de hiwoef 1 S denb. d. q. z.aum. 1 3.& 14. KRoſ.ſyn. feud, cap. 1 1. concl. 14. Knich. loco ſuprà a eg. denb. d. q. z.Aum. 1 3.& 14.Roſ. ſyn. feud, cap Sefaheheaßn.

1 1 4 3 8 4 3 4 1 5 1 4 1 4 4 4 1
1288 Diſſertatio de Pace Religionis, Weſenbec p. 1. conſ. 1. unm. 57 Ruding. cent. 3. obſ. Camer. 30. Unde plurimos viqe: mus in Imperio Roman.(inquit Dnu. Th om. Mich. de jurisdict. concl.; 8. qui ratio- ne rerum Principi homagium præſtant: ratione verô perſonæ ſuæ omninòô liberi,& nemini, niſi Imperio immediaté ſabſunt. In hiſce ramen terminis à nobis diſſentit, quod abſurduis ſit, nobiliſſimam pe ſonæ qualitatem à re mediatà viliori,(domi- cilio puta)obfaſcari debere:& quod adiaſtar Senatorum& perlonarum illuſtrium Status Imperii peculiari privilegio à juris dictione loco domicilii eximantur, l.z. C. ubi ſent. vel clariſſ. Verũm quod pace doctiſſimi viri dictum volo, puto meam ſen. tiam exhac lege potius confiemari, quàm infirmari: Status Imper. ſucceſſerunt in locum Seuatotum, Vult. ad d l. z. Atqui Sepatores poterant conveniri in in Provin- ciis, ubi Larem fovebant, quantum vis aliàs fori privilegio muniti. Brgô& Status Imperii. Quò ſpectat vulgatus verſiculus: St fueris Roma, Romano vivito more; Si fueris alibi, vivito ſicut ib. 41. De Civitatibus Imperialibus ulterius quæritur: ſi eivium in
his magna pars Auguſtanæ Confeſſioni addicta ſit; Ordo verò Senato-
rius, uti& reliqua plebis multitudo, ex Pontificiis decurionibus con- ſtet: An Magiſtratus illis petentibus publicum religionis exercitium invitus permittere teneatur’ Negat id Petr. Friderus lib. 1. de proceſſ. cap. 1.cui proprer urgen- tes rationes calculum noſtrum addere non ambigimus.
Fuit hæc quæſtio mota& à Dnn. Cameralibus in utramque partem diſputa- ta A GID 10,LXXXVIII. in cauſſa civium quorund. numeroſorum contra Jenatum Colonienfem Illi perebant pro ſe& conſoreibus ſuis publicam religionis liberta- tem: Magiſtratus verb præfracté precibus corum reſiſtebat,& in huncusque diem reſtitit. Sané ſi cauſſa ex ratione jurts decidenda ac Bncerum, nihil affectibus tri- buendo, uti Friderus ipſe ptoteſtatur, exponendum eſt juditium; non poſſum ex curia in forum proſilire. I. quia quod Senatui univerſitatem reprælentandi com- petit, id nec ſinguli cives, nec major corum pars ſibi vendicare poteſt, P. Prider. d. loc. num tz. Coler de proceſl. exſec. p. 2. c,; numer. 370. per l. 6. univerſitatis· ff.de rer. diviſ. I. 10§ 4. fl. de in jus voc.&§ 9.]. derer. diviſ. Atqui facultas permittendæ religionis competituniverſitati, rauquam Sratui Imperiis& Nach dem aber in vie⸗ len/ ibi: Wie hieoben beyder Religion Reichs Staͤnde halber verordnet vnd ge⸗ ſetzetworden. Quodrelatum referenti huie&cum omuibus ſuis qualitatibus ineſt. Surd. decil. 29 1. Sum. 18. Jac. Schultz pr. obf. z nu. 4.& ſeqq ac dieitur illud erprel⸗ ſum, quod pet relationem ad aliud intelligitur, Menoch lib. z. præf. 26. numer. 2. B. civib. uti fingulis, non competit, quia his definitio Staruum Imper. non convenit non evocantur ad comitia: non habenr in iis ſeſſionem: non contribuunt immedia- t Imperio;ſed Magiſtratui ſuo: non conveniuatur in Camera; ſed coram Magiſtra-
tibus ſuis ordinariis. II. Poreſtas exercendæ religiosisrequiritjus territ orii, die Lan⸗
desfuͤrſtliche oder hohe Obrigkeit/§ Vyud damit bi: In jbren Fuͤrſtenthumben/ Landen vnd Herrſchafften/ etc. ubi fit dererminatio Statuaum in generè. Jam 5 ea, quæ ſub una determinatione reperiuntur, pariformiter judicari debẽt„I. jam hoc jure, ff. devulg. ſubſtit. Atqui cives ſeu ſubditi non habentjus territorii, ſed eorum
1— Ves leu lu de Magiſtratus, in quem omnem jurisdictionem tranſtulerunt, atgumentd ua
ralſt. mifer epju ltati nimitr Mbift Ian. guide ferlal bov in faithe ſolnot terutr⸗ wihia guxc quod do vo Man ſtat. noſtr rigen Q d tos ſit. I do ab lbett. dicta claade nei, o Leidte Umper
Aüca urric ſtratu
behde hinf ben liche ctor!
Jpes

D. Petri Syringii. 1289 conſt Princip. Ergé. III. Quod competit univerſitati, id exercerur pereum, qui univerſitatem repreſentat, argument. l. mortuo. z2. ubi Dd. f. de fidejuſſ. Cothman, reſpjur. 60. numer. s 2. A:qui poteſtas illa permirendæ religionis competit univer- ſitati, per prædicta. Ergõ perillos, qui vicem univerſitatis gerunt, exerceri deber, nimirum per duumviros ac decuriones, R. Ruland. de commifſ. p. 1. lib. 5. c. 8 lit. H. M. Piſtor. lib. z. conſil. 6. numuro 0. Vinc de Franc. deciſ. 609 numer. 4& 7. Coth- man. reſp. z0 aumer. 345.& Ant. Hering. de fidej. cap. 7. num. 632. Neque facit huc quidꝗquam§. Nach deme aber in vielen/ ꝛc. quo diſponitur, quod in Civitatibus Im- Perialibus utra que religio tolerari debeat; quialoquitur expreſsé de illis Civirati- bus, in quibus tempore pacificationis noſtræ utraque religio fuit in uſu, ibi: Eine zeit hero im gang vnnd gebrauch geweſen: So ſollen dieſelben hinfuͤro auch al⸗ ſo(notetur) bleiben. Ut autem inpoſterum civibus inconſulto Senatu facultas ſit al- terutram religionem introducere, de eo neapicem quidem diſponit; uti hac in re mihi adſentitur Friderus d. c. 3 1. in fin. ubi ad reſolutionem Ferdinandi Regis Rom. quæ exſtat apud Gylman. ſupplic. p. 1. tit. 5. fol. 16 1& ſeq. ſufficiunter reſpondet l. quod corpori Receſſuum vel actis Comitiorum non ſit inſerta. Ergb in judicaa- do non attendenda,& Wir befehlen/ ibi: Vnd wider ſolches alles kein Proceß noch Mandata decerniren. II. Quia de communi Statuum ſuff agio exinde non coa- ſtar. III. Quia XXV. diebus aute publicationem pacis noſtræ nata eſt. Ergòô per noſtram pacificationem viciſſim denata& erſtincta eſt,§ Yyd alles das in hievo⸗ rigen Reichs Abſchieden/ Ordnungen oderſonſten(notetur) begriffen/ ꝛc. 111. Quia abſurdam parit conſequentiam, quod Magiſtratus tanquam civris in ſuos ſub- ditos delinquentes veluti coacives ex falſo præſuppoſito animadvertere non poſ- fit. Irgòô aullius erit momenti. Eſt enim fortiſſimum in jure argumentum à vitan- do abfurdo, H. Piſtor. libr. z. quæſt. 9. uum. 4.& quæſt. num. 30. per l. 7. ff. de bon. libert. Gylman. ſymph. ſupplic. p. ⁊. tom. 1:tit. 3, fol. 165.& ſeq. Quæ tamen hactenus dicta ſic accipi volo, ut minimé probem callidas quorundam Senatorum artes, qui claadeſtinis conſpitationibus id agunt, ut di verſę religionis civibus, ut ut ſiat ido- nei, omnem aditum ad senatoriam digaitatem præcludant, uti recté cenſet Chr. Leibfried ĩn diſp. Bafil. de pace relig theſ. ⁊ I. quæ reperitur apud Goldaſt. in Polit. Imper. citca fin.
4². Aliud dicendum eſt, ſi in Civitatibus Imperialibus ante pa- clhicationem noſtram utraque in uſu fuit religio: quo caſu in poſterum utrique ſua debet conſtare libertas, nullà cuiquam eo nomine à Magi- ſtratu moleſtià inferenda. Receffl.de Anno L V. Nach deme aber in vielen Frey vnd Reichsſtaͤd ten die Peyde Religion eine zeit hero im Gange vnd Gebrauch geweſen/ ſ oſoll en dieſelben hinfuͤro auch alſo bleiben/ vnd in denſelben Staͤdten gehalten werden/ vnd derſel⸗ ben Frey vnd Reichsſtaͤdte Buͤrger vndandere Einwohner G eiſtliches vnd welt⸗ liches Standes friedlich vnd ruhiglich bey vnd neben einander wohnen/ An⸗ ctor der nohtwendigen Erinnerung wider dſe Donawertiſche Information/ p. I. pagin.z 1.—.. G 1P2S 43. De Nobilibus, Oppidi& Communitatibus Eccleſiaſticorum Magiftra- GS„haaaa tuu

„ 8
———— 22—————— ———— b
12 90 Diſſertatio de Pace Keliglonis 3 tum ante patificationem noſtram religionis libertate gaviſi quæſtlo longe perple- xior eſt? Qula enim horum omnium in Receſſu noſtro paciſicarorio ex- ceptivè nulla fit mentio: a Pontificia cohors, inprimis verò Franeiſeus Burghardus nullam eorum rationem circa autonomiam habendam ex- iſtimat. Quæ tamen opinio propter Pesretum Regis Ferdinandi ab Elect. Sax. (uti quidem prædictus Scriptor refert) X XIV. die VIIbr. Anni I. V. in Comitiis Auguſt. impetratum, 5 non levi de cauſſa alicui ſuſpe cta vide- ti poſler.
a) Indubium eſt in Gomitiis Auguſtan. ſuper hoc paſſu inter utriasqus te- lig. ſectatores graviter contro verſum fuiſſe, pro ur ex tradiris à Fr. Burghardo p. 1.c. 6.P. 81.& ſeq. videre licet. Proteſtantes articulum huac talem in modum tonci- pispublicarique volebant: Vndſollen die von der Ritterſchafft/ Anſee vnd an⸗ dere Staͤdte in dieſem Friede Stande auch begriffen ſeyn/ cui cum bontiſicii mot- dicüs reluctarentur, talis mutatio à noſtratibos facta: Es ſollen auch in dieſen Frieden die von der Ritterſchafft/ Anſee vud andere Staͤdte aller maſſen vnd ge⸗ ſtalt/ wie andere Staͤnde/ vmb mehres Friedes wegen auch mit begriffen/ vnd bey der Augſpurgiſchen Confeſſion gelaſſen werden/ jedoch einem jeden an ſeiner welt⸗ lichen Obrigkeit vnſchaͤdlich. Tandem poſt multos tractatus, eum Bcclfaſticia
concepta opinione nullâ ratione dimoveri poffent, ſoli Nobiles Impetii in paci- Rcationem noſtram recepti fant. 5) Quod primitus productum in cau fla Abbatis Fuldepfis, teſte Gylman. ſymph. ſupplic. tom.. p. tit.. vot. ſinumero 4. qui cum Anno Chrifti 1. XXIV.& ſeq fubditis ſuisreligionis exercitium amplius permittere noller, illi in decreto quodam Ferdinandi Regis Rom. copialiter in Ca- mera prolato intentionem ſuam fundarunt, cujus authenticum in arehivo Elect. Saxonico; exemplum verô publicà fide munirumr in Dicafterio Wittebergenſrad- Ieryari cerrum eſt. Ejas enim verba diſpoſitiva hæc ſust: Daß der Geyſtlichen eigne Ritterſchafft /Staͤdevnd Tommunem/ welche lange Zeit vnd Jahr der Augſpurgiſchen Confeſſions Religion⸗Glauben/ irchengebraͤuche/ Ordnung vnd Ceremonien offentlich gehalten vnd gebranchet/ von demſelben jhrem Glau⸗ ben/ Religion/ Kirchengebreuchen vnd Ceremonien hinfuͤro durch die Geyſtli⸗ chenoder jemand anders nicht gedrungen/ ſondern dabey biß zu obberuͤhrter vnd endlicher Vergleichung der Religion vnvergewaltiget gelaſſen werden ſollen/ ꝛc. Burghard. d. cap. 6. p. 88. Goldaft.«onft. Imper. xom 3.. 197. ubl in feontiſpicio emendandus eft error numeri den 1 4 Septemb. eum ſic legendum den 24. Sep⸗ temb. Arch tectus ille ſtructuræ autonomica Ave fir Eranc. Burghard. Cancella- rius quondam Colonienſis,(qui& ipſe trausactioni Daſſavienſi& pacifcationi noſtiæ interfuit, uri ſubſeriptio Receſl. de Anno L. V. luculenter arguit) five Andr. Eruſtenberger/ Kve quicunqus alius pontificiæ religionis Scriptor multis argumenrtis, partim ex materiæ; partim formæ vicio depromtis hoe Dectetum in Pa. 3anton, Cap. 3 4. cum aliquot ſeqq. enervare conatur; quotum validam ac fufficientem refücarionem erſt ad illos unicé pertinere nonignoro, qut ferum in Gomitiis præſertim Anno Chriſti L V. geſtarum plenam habent moritiam, ul- husvéarchiva Princi Pum patent: artamen quia illi hactenus(non Vnetog i of⸗ Aa⸗
[ut⸗ zn he cum aitbe
14,G quod Nebe geeich det? eſtiA igdig mod vira Kant lius. dorn inſic non qun⸗ eiuc E. ſo puhl geſc⸗ lit:& gewi Tett 1 Lua lam ills taalin Maje tem t limo dieſen dens, Quin latut,
cte⸗ ſe Tra
tem
Ay.
d g

. D. Petti Syringiiä. 9 an rationum momentjs jiſthoc labore ſuperſedere voluerunt, ego ordinis ductu in hanc palæſtram delatus vix mihi temperare poſſum, quin pro virium modulo
cum primipilari illo An tagontſta deſcendam in arenam fretus fiducia illius, quod ait Poëta: 193
Si deſint virss; tamen eſt laudauda voluntas:
In magnis rebus& voluiſſe ſat eſt.
Acprimò quidem de MArrRIALIRUS agendo, nullo reſponſo dignum eſt, quodille de diverlimodis Decreri hujusappellationibus obgannit. Sit ſané, quod Proteſtantes id appellent eine Declaration des Religionfriedens: einen Nebenabſcheid: Concipiſta verõ eine Aſſecuration auff den beſchloſſenen vnd ver⸗ gleichenen Religionfrieden von wegen der Geyſtlichen zugehoͤrigen Staͤdte/ ſo in der Augſpurg. Confeſſ.herkommen⸗An Propter hanc ²urανοινενi⁴ ugillari equum eſt?An lludges exempli omninò novi eſt, ut una eademq́; tes diſtinctis nominibus indigiterur Papicolæ telig.ſuam appellant modõ Catholicam, modéApoſtolicam, modò auriqaiſſimam, an exinde iaconſtantiam ac furilitatem ejus inferte licebit? Vix admittet Burghardus noſter. 1I. Parvi quoque momeati eſt, quod c.; 5.de con- ſtantia R. Ferdinandi in eauſſis relig. de Catholicorum enixa contradictione, de fo- lius Sa 1. Elect. ſollicitationc., deq́ communi hujus decreti ignoratione iagenti ver- borum ſtrucre adducitur. Btſi enim hæc omnia in ſtatu conjecturali vera eſſe non inficior:ita Burghardus viciſſim non difftebitur„ quodin rebus certis conjecturis non ſit opus: quemadmodum enim imbecillior prælumtio cedirt validiori; ita æ- quum eſt, ut conjectura cedat veritati, quæ ex decreto Ferdinandi ipſo ſole clatius elucet, ibi; Das vns die Standte der Augſp. Confeſſ anhaͤngig vorbracht/ c. Non E. ſolus Ilector Sax, ut ut forſan hic Pré reliquis impéaſius apud Reg. Ma) pro bono
publico inſtiterit: ibi: Daß demnach wir in Arafft der Roͤm Reyſ.Maj. ertlaͤret/ 1n twot geſetzet vnd entſchieden haben/ ꝛc. ERegia Majeſtas aliquid de prſtino ardere remi-
D m lit:& paulo poſt: Haben gemeine Geyſtliche Staͤnde vns zu vnterthenigen Ehren iue gewilliget/ ꝛc. Non Eiignorantiam adeò craſſam in proprio facto Prætexere qucũt.
— e d Tert om argumentum, quod cap. 36.profert; tale eſt. Quod in actis 4 Burghardo p. dmnnan rähla 8. iei 1. fuæ auton. relatis non repetitur, id pro publico tractatu minimè habendum eſt. sen’ Ern Af„ dumg Jam vero in actis illis de præſenti coutroverſia ne literulareperirur. E. Mallem hic erendarrmde un e 6 illis lampada tradere, quibus arcana Imper ex inſpectione protocollorum comi- tialium penitiũs perſpea ſunt: ſed quia acta eſt alea, ſubterfugio locus non datur. Majerem taque intrepide aego cum mihi ſit relgio majotem fidem& auctorita- tem tribuere Burghardo, quàm Regi Ferdinando. Negatille, proprio ſubnixus te. ſtimonio: contrà adfirmat Majeſtas Regia ſub manu& ſigilloproprio; Daß auff dieſem waͤrenden Reichstage bey Abredung vnd Vergleichung des Religionfrie⸗ dens/ ꝛc. Utri horum eredendum ſit, D. Hadr. apud Calliſtr. lib. 4. cogn. dijudicet. Quin imô fatetur Burgh. ipſe d.c.3 5. Daß das Concept/ ſampt obgeſetzter Intitu⸗ latur/(wiewol vnter dreyerley vnterſchiedlichen Haͤnden/ ꝛc.) bey den Religions Acten eingebunden befunden were. Qua igitur fronte anſus eſt dicete cap. 36. Die. ſe Tracation ſey ein Privat ſachen/ ſo nicht in gemeinen Raͤthen/ ſondern ad par⸗ tem beym Koͤniglichen Hofe vnnd Cantzley fuͤrgangen vnd erlediget worden: IV. Ubi unius tantüm partis petendi rationes adducuntur; alterius verô con- tra quem aliquid ſtatuatur, cauſſæ ex adverſo o ppoſitæ omittuntur; ibi falb Aaaaaaaa 2 ſuſpicie

„ K *
—
ſ— 8—— 5 .*— ———
1292 Diſſertatio de Pace Keligionis, ſuſpicio vix declinari potsſt. At in d, Decreto Proteſtaneium duntaxat petendi cauſæ adferuntur. E. Sed quam majoris probationem adfert Burg. noſter? Nullam: quaſi verò res ſit plané inaudita in foro, in curiis Principum, in reſponſis denique Prudentum, ur quoties transactio conficitur, aut ſenteutia in juditio conſicitur, ille tantm rationcs parris alterutrius inſerantur, quibus judex ad decidendum permotus fuit, reliquis tanquam irrevelantibus brevitatis ſtudio omiſſis, Qua- propter argumentum ſicinverto: Quidquid in jure eſt irrelevans;id veluti ſuper- vacaneum citra falſi ſuſpicionem& partis adverſæ injuriam in juditio redtéomit- ti poteſt, argument. lib. 21. C. de probat. Atqui cauſſæ, quæ ab Hoeclefaſticis contra hoc Proteſtantium poſtulatum fuerunt adductæ, à Ferd. Rege pro irtelevantibus ſunt habitæ: quod ipſe Decreti tenor abundé docet. E. Et quorſum, quæſo, opus erat ex illis contradictionibus longam verborum ſeriem contexere, quæ neque Catholicis quidquam prodeſſe, neque Proteſtantibus obeſſe potuit? V. Quod ulterius de extenfione hujus de ereti profertur; quaſi nimirum noſtrates id ultra Mteram ad omnes communitates conentur expandere; contra ipſam decteti vali- ditarem nihil ſtringit: Non enim de vero falſoque decreti ufu; ſed derobote ac validate ejns inter nos agitur. VI. Ceſfante cauſſa finali ceſſateffecqus. Atqui caufſa finalis, ſeditionum& bellorum metus inter Magiſtrat.& ſubditosrelg. ergo hodie ceffat. B. Reſpondeo I. quod de metu armorum& ſcandali in no- ſtro decreto exprimitur, id non præcisé cauſam finalem infert, cum exiam ad im- pulfixam referri poſſit. Ceſſante veré impulſivà, non ſtatim ceſſare effectum in confeſſo eſt, Blinl. fimulier. C. de jure dot. a. Fallit hæc regula, ubi effecqus ſe- mel eſt conſumm arus, vel cauſſa in actum deducta; pro ut fitin præſenti caſu, ibi: Nunmehrlange Jahr vnd Zeit der Augſpurgiſchen Confeſſion anhaͤngig gewe⸗ ſen vndnoch weren/ ꝛc. 3. Non uſque adeõ ſecuri ſumus de perpetuã ſubditorum patientid. Btf enim præſenti tempore durum conſcientiæ jugum patieaterferunt: quochtamen ex impro viſo evenire poſſit, ut patientia ſæpius læſa tandem in furo- tem erumpat, negari nonpoteſt, cum exempla in regnis& provinciis exoticis(proh dolorehin omnium oculis ſint conſpicua. VII Ubi cadem ratio; ibi idem quoque jus ſtatuendum. Ateadem eſt rario in aliis Pontificiis ſecularibus. B. Reſpon, di- verſitatis ratiofatis eſtev dens. Autonomia proillis fnit petita, qui du libero con- Eeſonis excrcitiotum temporis ufi fuerant, quibus ſine exitiali ſeditionis& ar- morum diſerimine auferri non poterat, ib’: Wo dieſelbe von jhrer hero gebrach⸗ ten Religion gedrungen werden wolten/ daß daraus nichts gewiſſers zu beſorgen denn Weiterung vnd ſchaͤdliche Krigs Empoͤrung zwiſchen den Herrſchafften/ Obrigkeit vnd Vnterthanen: cum hiomines longè ſint fervidiores ad religionem, quam ſemel amplexi ſant, retinendam, quam aliam de novo amplectendam. Quo- niam vero major horum erat copia in dirionibus Ecclefiaſticorum; non mitum in his aliquid diverſum â ſecularibus, qui ſuis fubditis publicum religionis exer- eitium hactenus indulgere noluerant, ſtatutum fu ſſe. Et ſi Burghardus uni- formi in omnibus SItatibus paritatetantoperé delectatur, cur tottes nobis obje⸗ tatarriculum des Geiſtlichen Vorbehalts/ in quo Clericis religionisreformau- dæarbitrio diſertéinterdicitur? firationis identitas identitatem quoque juris fe- cumtrahit, cur non es His, inſtar Politicorum, ſalvà dignitate reformatæ religio-
nis excrcitium ſubditis indulgere fas aſt? Quia veré horum ſubditi Berai 6 52 1—-„ 2*— 1 8— 1 t
ſustit ſolt: ziscul ogt dalat delal zundt umio darit durio perict none it me dlella ſtum znot oblet gegen deter im prol nonm ſpicꝛ ejus Burg ſthu mini betel Atqu Rogs nis ſu mlerl Geyf Jahr brau⸗ venit pacif ticul. lus q eſter fame noe. ti ab ereit hous

aknaild
i d reni liond ancanit i ftitärteat nnieat e dutid lta
rll b ütengüogut hrih un d legnn ch aruis a pitultencon ubet Watl Käorb K at. 2 szubeſrgd 1e en haharihaften * maszaäteligiobet, * deodam(Mo menn Puunudh nne e analgiodischn. tane Nuzuiu ui — antes nuli ohe ees gcrütcfum quagrſni — elomaz tipi
— *
. D. Petri Syringii. ſune in T 5 lile adtehgionss libertatem anhelandi ſpes in Magiſtratu ſuo pro- fu zmerité inh oc relevati fuerunt, ut quem ſemel adepti fueruntreligio- nis cultam nin a pelterum quoque illibatum conſervarent: præterca ob hanc Toaue cau 2 in ſecularibus diverſum obtinere puto, quod illi plenitudinem
efanee orelteis contra pacem religionis non admiſcrint, quemadmodum Ee- clefiaſticos feeiſfe decreti verba demonſtrant; ſine qua contracta fiducia Ferdi-
1293
nandum tale decrerum ferre non potuiſſe certo certius eſt. MNihil jam dicam de
nimia pußnandi atdore„quo iſthoc hominum genus ultra modum flagrat,& pro clavibus Petri cum Julio II. Pauli gladium arripit: Non mirum igitur, quod duriori nodo durior quoque cuneus ab oprimo Rege adpoſitus,& ubi majus erat
periculum, pleniori caurione obviam itum fuerit. II X. Qui contraria allegat,
non eſt audiendus. In decreto D. Ferdinan di allegantur contraria: in§dargegen fit mentio Catholicorum in genere: Narratio veròô, ut& concluſio de ſolis Ec- cleſiaſticis concepta eſt. Reſpondeo, qui id, quod uno in loco gencraliter diſpo- ſitum eſt, in alià ejuſdem diſpoſitionis parte ad propoſitam ſpeciem reſtringit, is non contraria ponit,(niſi dicas genus& ſpeciem eſſe invicem contraria) ſed obſcurum per dilucidius declarat. Jjam verõ Rex Ferdinandus id, quod ins dar⸗ gegen die Staͤnde/ ꝛc. geveratim propobßrum fuit, tam in exordio, quãm in ipſa dererminatione ad Eccleſiaſticos, der Geiſtlichen eigene Ritterſchafft/ ſpeea- rim reſtringir Ex quo adparer, illam diſpoſitionem non pro contrarietate, ſed Prolegitimà interpretatione habendam eſſe. Et quis adeò peregrinus eſt in noſtrã nomotheſià, urignorct, quoties una parricula legis eſt obſcura, altera verò per- ſpicua, quod tunc locus obſcurus capiat declarationem ex loco magis perſpicuo, ejusvé potiſſimum habeatur ratio, quod ad ſpeciem directum eſt? Niſi itaque Burghardus noftercavillandi anſam quæſſ viſſet, haud difficulter in procœmio& in- §thun auch ſolches/ ꝛc. prædict Silluftrandi facem invenire potuiſſer. Sedita ho- minis ingenium, ur inomnibus ſui ſimilis eſſe yelir. IN. Sententia judicis de-
beteſſe conformis libello, ne amplius impertiatur, quàm ab Actore petitum fuit.
Atqui decretum R. Ferdinandi plus largitur, quam a Proreſtantibus petitum fuir. Rogärunt Proteſtantes, inquit noſter, ut quidam Eceleſiaſtici exercitium religio- nis ſubditis ſuis indulgerent; quod decrerum omnibus ſubdiris indiſtincté per- mitrit. R. Minor eſt falifüma: diferté enim ait 8§. Thun auch ſolches/ ꝛc daß der Geyſtlichen eigne Riterſchafft/ Staͤdt vnd Communen/ welche lange Zeit vnd Jahr der Augſpurgiſchen Confeſſions Religion/ ꝛc offentlich gehalten vnnd ge⸗ brauchet/ von demſelben jhrem Glauben/ ꝛc nicht gedrungen werden ſollen. Con- veniunt igitur& petitio& determinatio in Eccleßaſticorum ſubditis, qui diu ante pacificationem Auguſtan. religionis exercitio publicitis ufi fuère; quos illa par-
ticula Etliche/ non obſcuré innuit. X. Ubi nulla eſt poteſtatis plenitudo; ibinui-
lus quoque ejus effectus. As plenitudo poteſtatis in negocio rehgionis diſerté eſt exeluſa& exſulare juſſa: vid. ſupr. concluſ.17. H. Reſpon. Majorem eatents vo- ram eſſe quaten is illa plenitudo vel plané eſt exſlincta, velita ſequeſtrata, ut omoi- nòô exerceri nequear; ur aliter ſe res habeat, ſiilli, in quorum gratiam illa poteſta- tis abdicatio facta, juri in favorem ſuum introducto renunciantes ſpontè illius ex- ercitium in ſe permirtant. At Eccleſiaſtiei in gratiam publicæ tranquillitatis ſponté permiſctunt, ut D. Berdinandus plenitudine Cæſar. Maj. non obſtante ab- Aaaa aaaa 3 dica.
—

1²94 Diſſertatio de Pace Religionis, dicatione velſuſpenſione antea factà, in decidendà præſenti controverſi utere-
tut. E. decretum noſtrum eo jure validum dicendum eſt, quo iph Pontificii at- ticulum des Geyſtlichen Vorbehalts/ ex eadem plenitudine pac ficationi inſer-
tum valere volunt. Minor probatur ex ipſis decreti verb 5 Ynd auff daß ſolche vn⸗ ſere Declaration vmb deſto weniger angefochten werde/ haben gemeine Geyſt⸗ liche Staͤnde vnd dero anweſende Raͤhte ond Botſchafften vns zu vnterthenigen Ehren ond Gefallen gewilliget/ daß die Derogation in gemeinem Religionfrie⸗ den dieſes Reichstages(inhaltend/ daß wider denſelben Religionfrieden keine Oeclaratton oder etwas anders/ ſo denſelben verhindern oder verendern mochte/ nicht geben erlangt oder angenommen werden/ ſondern vnkrefftig ſeyn ſolle mit mehren Worten begrieffen/ obberuͤhrter vnſer Erklaͤrung vnd Endſchzed vnabbruͤ⸗ chig/ aber ſonſten bey jhren Wuͤrden vnd Araͤfften beſtehen vnd gelaſſen werden
8
ſoll: quorum fißes nobis tandia ſa cta erit ac rehgioſa, donec ab Ariſtacho no-
ſtro contrarium probabitur. I. Qu afi creditur Nuncto de cicationis üibi com- miſſæ exſecutione refereati teſte, Gall. 1. obſerv. 54 numcro 1.& ibi Græv. conelul. 1. Mynſing-cent. 6.0blerv. 10 Benkend. ad libr. z. Reg. Jur. ſect z. memb. z.p. 2, att.
L.numero z16. ubi hancopin. communem ait: multò magis credendum eſt Prin-
cipi ſapremo, qui dicitur habere unum calamum& unam linguam; cui convenit illud; Quodſcriptum eſt, ſcriptum eſt;& quæ proceſſerunt de labiis meis non fa- ciam irrita, Everh. loc. leg. 1 5. Thom. Maul. de jure inter do n.& ſubd tit. 9. numer. 109. II. Præſertim cumreſtis hic illuſtriſſimus Cælar. Maj. Commiſſatius fue- rirscui deis quæ ad officium ſaum pertinent, teſtifleanti plena fides haben da eſt, licet illa ſcriprura quæ in dubium vocatur, son ſir ſubſcripra, Dan. Moll. ad conſt. Elect Sz. numcr. 4 part. z. III. Idque eò minuũs du bii habet in caſu ptæſenti, ubi de ſummipoſt Cælſarem capitis& perfonæ regiæ teſtimonio agitut. Brocatdici e- nim juris eſt, quod Priuoipis ctiam inferioris adſertioni ſtandum ſit omninô, E- verh.loc.leg. 29,num 191t. de plen. poteſt. Lancell. in templ. omu jud. lib. 1. cap. 1.§ 4. ver(adſertioni ſolæ uum I1DoO. Atum p. 1. deciſ.; numer 6z Pruckin. vol.r.
conſ. z9 num. 67. Farinaclib. 2 de oppoſ. contta teſt perfonas t. 6. q. 5. 34 4p. 3. per c.z1 E. de fide inſtrum adeò ur talis adſertio ſubſcriptione& ſigillo principis ad-
ſeverantis muvita juram eati locò ſit habenda, Ern. Cothm. reſp. jut. 68 ,um.)7. feqq. At, in quit Burghardus, Decretum illud ſcriptum eſſe X XIV. die VIIbr.& ita dict u-
nius interſtitio autiquius eſſe pace rel quæ promulgata X XV. die Menſis ejusdem. Reichs Abſchied/ de Anno E Vo in fin verſ. Geben in vnſer Roͤnig Ferdinandi/ ic.
Uad fic colligitur: Jurapoſteriora derogant prioribus, præſertim in tetminis no-
ſtris, propterſollemniſfimam claufulam derogatoriam, quæ kabetur ins Vnd ſoll
alles/ ꝛc. ibi: Obſchon eine Declaration oder erwas anders dawider erlanget/ ꝛc. von Vnwuͤrden vnd Vnkraͤfften ſeyn/ ꝛc. Atqurpaciſicatio telig. eſt poſterior.
E. priori D. Ferdinandi decreto derog. Reſpondeo ad Minorem, diftin guendum oſſe inter internam juris eſſentiam,& extrinſecam ejuſdem exſiſtentiam, per ca quæ tradit Herman. Vult. in eom. Inſtit. ad tit. de] N. G. 3!num. 3.& lbr. 1. Feud cap.. num. 4& Lud, Schrad.de feud. parr. 9. ſect. 3. n. 17. ſide extrinſeca Receſſus de An-
no zo. erſiſtentià, hoc eſt, de ſubſcriprione, ſigillatione& ſollemnipromulgatio-
ne quæſſtio vertatur, negari non poteſt, illam natam eſſe die ²/ Septemb. eoc; e
K
0 82. 2*— 1 4 tu decretum noſtrum antiquius eſſe: atlongéaliam rationem eſſe, ſi de ipsa
22— VD—ꝛ—) eRi8iSSS 2e
ſe

borere, 8 la Uete. 34 enn.
A
denan atnundit de ntetwintsdo.
ugrendun
1
im peteiqle
erelkeht
kecclie i.
D. Petri Syringil. 1295 mà internà, hoc eſt, de pacificatorii cdicti ſubſtanrià,(quæ in ſanctione conſiſtit) quæratur, velex eoconſtat, quod ea duæ communi Imperii placito comproban- tur, non eo ipſo momento in ſollemnem legis formam redigantur, uté veſtigio ab Ordinibus ſubſcribi& ſigillari queant: ſed pôſt aliquod primũm dies is Canc. Mog. in mundum deſcribantur, Auctor deß außfuͤhrlichen Berichts/ wie es auff Reichstaͤ en/ ꝛc. pag. 28. ibi: Daß er(Secret. Mog.) nach beſchloſſenen ſachen in wenig Tagen das Concept deß Abſchiedts fuͤrlegen kan. Quodetiam Burgh. inſe diſſimularenon Potuit, pait. I. cap. 6. pag. 87. cum ait: Vber das alles die eyſ. Majeſt ein Concept deß Religionsfrieden von newen verfaſſet vnnd den Staͤnden den 8. notetur) Septembr. zugeſteller/ darbey es auch nochmals gelaſ⸗ ſen/ ꝛc. At quis negabit, eriam ante ſollemnem ſoripturæ copfe ctionem id„ quod communiter placuit firmitatem ſuam obtinere, neque exſcriptura aur promulga- tione robur primum nanciſci, Jacob. Schultz pract. quæſt. 69. numero 42. Her- man, Vulteus d. loc. cum ſeriptutæ ideò conſci ſoleant, ut id, quod actum eſt, per cas faciliüs probari queat, hbroæA. ff. de pigno. libro 4. de fidel inſtrument.& libro 5.C06d, de transaction. Morla in empor jur ad t. de II. quæſt. 4 numero 4 Quo- niam igitur ex præmiſſis veriſimiliter conſtat, pacem religioſam ratione effenriæ Decreto Regis Ferdinandi anriquiorem eſſe, licet reſpectu promulgationis exi- guo tempore ſit poſterior: Decretum noſtrum veluti ætate poſterius per clau- fulam ejus derogatoriam ſublatam non eſſe, certo mihi perfuaſum habeo. It hoc eſt, quodRegem Ferdinandum præſupponere exiſtimo cumin§. Vnd auff daß ſolche/ ꝛc. diſerté ait: Daß die Oerogation in gemeinen Religionfrieden dieſes Reichstages mit mehren Worten begriffen obberuͤhrter Erklarung vnabbruͤchig ſeyn ſolle: ubi Participio Præteriti temporis utitur; qug ſatis apereé teſtarur, die XXIV. VIIbr. pacem religionis mutuo Statuum conſenſu pe fectam fuiſſe: cum dici de aliquo requirat neſſe: nonabſtante ſollemai confummatione, quæ in ſequentem diem deſtinara erat. Quod ſi hæc reſponſio nè m ſapiat paraſit: Ro- manenſis palato, alind ipſi ferculum adponimus, quod nobis non minus eru- dum ac inſuſſum videtur, nimirum quod Juſtinian us in hbro ⁷. C. de ſumm. Trin. literas ad ſuum Patriarcham ſeribit Anno Dom. L.I LKal. April. quibus præ dicat, ſe hanc ſuam fidei confeſſfionem jam ante Papæ Romam ſpectandam miſiſſe: cüm tamea in libr. 8. in qua Papicolæ non miaimum pꝛimatus papalis fulorum conſti- tuunt, diſerté ſeriptum ſit Anno demum ſequeuti Imperatorem confeſſionem illam KRomammiſile, Siitaque hic annus cum anno poteſt conciliari: multò magis dies eum die, Hotom. 7. Ohſeiv. capez. Denique inquit noſter Autagoniſta: Pax religionis communi omnium Stataum conſenſu conſt tura eſt. Irgô non aifi corundem communi diſſenſu tolli vel immutari poreſt. Reſpon. Diſtinguen- dum eſſe inter ipſam legis abrogationem,& juris exinde qua ſiti renunciatio- nem: De priori vera eſt argumenti illatio. non veròô de renunciarione juris particularis uni vel alteri Statui exinde quæſiti; quæ uti reliquorum jura non læ- dit; ficilli quaque non Habent, quod adverſus eam juſté opponere queant. Ne- que ſanénoyum in jure eſt, ut contra id, quod ſummojure fieri non licet, pacti expeptionem admittat pPrætor, libr. 4. ff. de ſervit. libro 44. ffde Obligationibus x A. cum ſimil. Deasch in FoRk MALIBS quoq; noſtrum decretum im pugnat ſepe di- tus Aucton, ictu equidẽ, ut ipſi videtur, validiſſimo. Stylus Imp. habetur prolege, 5 Aue Sou Er TA qnid:

1296 Diſſertatio de Pace Religionis,
auidquid fit contra ſtylum cu riæ, perinde ac ſi contra ipſam legem factum eſfet, ha-
bendum eſt. Atqui flylus Imper. circa condendos Imper. Keceſſus talis eſt, uta- Eta protocollis Imperii inſerantur, vota ac ſentent. in omnibus Lenaribus hincinde referantur, concluſiones, declarationes, vel derogationes in Cancel. Mogunt. con- cipianiur, concepta Ordin, antequam mundé exarentur, prælegantur, prælecta& communi placito comprobata in formam receſſus redigantur, à certis perſonis ſubſcribantur& ſigillentur, authenticum penes Moguntinum adſervetur; copia
veréad Cameram Spir. ut illud Imper, decretum in pronunt ando pro lege obſer-
vet, per eundem transmitratur. Quoniam vero hæc omnia in noſtro decreto deficiunt; conſequens eſt, idpro irritoaciafectohabendum effe. Pateor hanc abjectionem primà fronte valdé ſpecioſam eſſe, ad quam eitra perfectam corum notitiam, qux in häc controverſid in Comitiis Auguſtanis Anno Chriſti L. V. ulerò citroqze acta ſunt, vix ſolidé reſponderi poteſt. Interum tamen quæ mea ſit animi ſentent. tribus, quod dicitur, verbis exxponam, Et primò quidem dubito, au autonomachi noſtrifidei taata religio tribucnda, ut ipfi de harum ſollemaita- tum defectu teſtanti, veluri ex Apollinari Tripode dico ſine ulteriori indagine & ſab pœnà ſilentii ſit credendum, eum audæ ejusmodi adſers oncs, quà facllita- te adfirmantur, eädem quoque negari qucant, præſertim cum omnia,& qui- dem antiquo tempore facta, ſollemniter facta eſſe præſumantur, L. lciendum. z0 de V.O. eopotiſſimum caſu, ubi de actu ſabvertendo agitur, libr. 13, H. dereb. dub. cum nemo genſeatur illam cligereviam, per quam juditium ſuum impugneiur, libr.3.ff deteſtam. milit. II. Quod ſi veraac linccia fides dictis ipins adüſterer, Purarem diſtisctione nodum diflolvi poſſe facta inter leges Imperii unt verlales,
duæ ad omnes ejusdem Status& ſabditos pertinent;& partieulafes,, qnaunum
atquealterum Imperii membrum conaceraunt. In illaum ſanctiona ut Autono- macho noſtro libenter Jargior ſtylum fap. delarum in gom, ghlervatum fujfſe: its alitet forlan ſe reshabet in Decretis parriculatibus extraordinatiis& mibüs ſol- lemnibus; cuſusmodt eſt illa reſolutio D. Ferdinandi; quæ ed de cauſsa Bnonappel- latur ein Reichs Abſcheid/ ſondern ein Nebenabſcheid quaſiſeil, necab omaibus Otdinibus, nec recepro Imperii more, Iuo tamen modopecul'ari facta promul-
ataque fuerit. Et qno, quælo, fineram gurioſam in proposendo omnibus con- junctim Ordinihusreferendo, correferendo, prorocollando, ingroſſando,&c. Ierupuloſitatem in hog articulo obſervare neeelle erat, quinonomnes Status, ſed minimam illorum paftem concernebat? Quod ergò cos non tetigit, cur ab is adprobari debuit? III. Reſpondeo cum Marcello: Etſ nihil facilé mutsa- dum eſt is ſollemnibus: attamen ubi eyidens utilitas poſcit, ſubveniendum oſſe. Acqui in præſenti negociogravis cauſſa ſuberat; cur præſens Decretum Receſſibus Imperii non inſereretur; nimirum quodab Ecclefiaſticis nullaà ratione id impe- trari poſſet, qui aliter clauſulæ derogatoriæ renuntiare noluerunt, ne ſubditi ſui rebellandi occaſionem exinde caperent, juxta ca, quę ex primis hujus Decreti linea- mentis refert Burghardus dict. cap. 45. part. 451. Iaiquum ergoõ eſt, ut, quod in ipſorum gratiam factum eſt, idnunc duriore interpretatione in Proteſtantium odium retorqueant. IV. Facit denique huc, quod Imperator, veluti legum vin- culis ſolutus, ex plenetudine poteſtatis ſollemnitates civili jur in ductas ſolvã a-
us ſubſtantiã omittere poſſit, argument. l.- 4. ff. de manumiſſ.& l. ex im her.ae,

2—
b D. Detri Syringil. O. de teſtament. Lancellot. in templ. omnium judic. lib. r. e.
num. 18.& 41. Matrh. Stephan. de juriſd. lib. 2. part. 1 cap. 1. Ex quibus omnibus tandem manifeſtum evadir
b 1297 1.§. 4. verſijus poſitivum, membr. 2z. n. 41. ſequent.
b 8„quod Proteſtantes, quia ſcriptu- ram pro ſe habent, intentionem fundaram habeant, cui tandiu ſtandum„donec
contrarium nrobetur evidentiſſimé„I. 25.§. final. ff. de probation. l. cum precibus, 8. Cod. eodem, laté Surd. deciſion. 104. Præſumitur enim, quod producta ſeri- ptura ſit vera,& omni vicio careat: Quicunque igitur eam de ſuſpecto arguere in- tendit, id probare neceſſe habet ‚teſte Menochio lib. 1. præſ. 99. num. 12.& libr. z. præſ. 44 numer. 1.2. ſequent. Quibus convenit ſcriptum Proteſtantium Cæſ. Maj. Anno( uti conjicio) X CIV. oblatum, his verbis: Was Reyſer Ferdinandi gege⸗ bene ſonderbare Declaration betrifft/ dieweil dieſelbe in forma authentica& pro- bante verhanden/ auch auff dem Fall noch von der Vniverſitet vnnd dem Hoffge⸗ richte zu Wittenberg vidimirte Copien aurhenticé auffzulegen/ So haben die Ev⸗ angeliſche Staͤnde ſich billich derſelben zugebrauchen/ biß von dem Gegentheil jh⸗ re vermeynte Exccepriones dawider/ wie recht/ dargethan vnd war gemacht wer⸗ den: So lange ſollen auch die Evangeliſche darbey gelaſſen vnd was dawider de fa- cto gehandelt/ dem Anctori zu Ehren caſſiret vnd auffgehoben werden/ cum Prin- cipis auctoritate nemo ſit decipiendus: Dahero dann alle der Gegentheil Exce- ptiones auch vmb ſo viel deſtoweniger ſtat haben koͤnnen/ dieweil ſich befindet/ daß ermelte Reyſ. Derlaration den vier vnnd zwantzigſten Sept datiret: Die Publi⸗ catio aber des allbereit zuvor/ auch vor der datirten Declaration beſchloſſenen Religionsfrieden allererſt den fuͤnff vnnd zwantzigſten hernach geſchehen. Er hac de Becleſiaſticorum ſubditis, qui diu ante pacificarionem noſtram Augufta- n Confe ſonir ee reitio uſi ſunr, dixiſſe ſufficia: Ju tumen candido melius ſentientium judicio ſubmitto. B 44. Expramiſſis quoq; conſequens eſt, Merum aut mittum lmpe- rium ad aſſerendam autonomiam nihil omnino conferre. a Abſurdum itaque non eſt unum habere Im perium merum,& alium jus ſuperiori- tatis, unaq́; cum eo exercendæ religionis libertatem. 5 Idem q́; de jure Patronatus e ac protectionis u dicendum. à³⁴.) Quia hæcnon comperit alicui vigore juriſdictionis, wegen der Ober⸗ vnd Nieder oder Erbgerichte/ oder wegen der Blutbahn oder Voigtheiligen O⸗ brigkeit:ſed quatenus eſt Status Imperii: Weil er ein Standt des Reichs iſt/ per ſuprà dicta, Gylman. ſymph. ſupplic. fol. 2 58. ⁴) Sic in pago Caſſaw Dux Würtenbergicus habet jus dictandæ religionis: Epiſcopus verò Spitenſis merum imperium. Sic Colonia eſt Urbs Imperialis,& vigore hujus præeminentiæ reli- gionis decernendæ auctoritate pollet: Jus autem gladii ſpectat ad Archiepiſco- pum, Gylman- d. Ioc. titul. 3. fol. 217.& libr. z. rer amj udic.fol. 750. ſic frequens eſtin Germania, ut una Proyincia pluribus Dominis diverſorum jurium ſit ob- noxia, ut unus habeat jus tetritorii: die Tandes Fuͤrſtliche Obrigkeit: alias ju- ra Regalium: des Landes Hoheit vnnd Herrligkeit: alius item jus venandi: die Wildbahn: quartus jus foreſti: die Fuͤrſtliche Gerechtigkeit: quintus merum im- perium: die Dlutsghne 8 der6 eiſalehionemeieilem 3 die Erbgericher daſe 4. juriſdict. quæſt. 1z.«) Saæpids id uſuvenit, ut pont 5 pold. de concurr. ju ꝗ) 6 b Spia ute P grönie
——
——
—ꝛ—ꝛꝛ ⏑Q——— —

4298 Dlſſertatio de Pace Religlonis, ligionis cultor habeat jus patronatus in ditione proteſtantis Prineipis velloco Do- mini,& contrâ: quo caſu talis præſenrandus eſt parochus, qui loci iſtius ubi mini- ſterio verbi divini adhibetur, religionem amplectatur: quia permittendæ religionis poreſtas competit Statibus Imperii: Atqui jus patronatus, quâ tale, cum hàc qua- lirate nihil habet commune: fed facultatem tantum continet, parochum idone- um& ſacro munere dignum cœtui Eccleſiaſtico intra præfinitum tempus præſen- tandi, Cylm. ſymph. ſupplic. fol. 263. n. 35. Eamq́; ſententiam ſequitur Juſtus Stein. probl: Cam. diſp.3. c. fin. ſub finem hujus diſſert: apud Clariſf. Virum Dn. D Joh. Sue- vium primum àme viſus Quibus adſtipulatur Apologia Proteſtantium An. XClV. ad Cæſaream Majeſtatem contra Catholicorum gravamina præſcripta: Was fer⸗ ner gegen den Bvangeliſchen eingewendet wird/ daß ſie jhre Pnterthanen/ deren Pfarꝛecht/ oder us Patronatus Papiſtiſchen Staͤnden gehoͤrig/ wider jr Gewiſſen mit Roͤmiſchen Prieſtern nicht wollen beſchweren laſſen/ ſondern Evangeliſche Prediger zu preſentiren begehren/ oder jhre Vnterthanen an Evangeliſche Orter zu Hoͤrung goͤttliches Worts vnnd Gebrauch der heiligen Sacramenten wei⸗ ſen: Dieweil die Evangeliſchen in ſolchem nichts thun noch fuͤrnehmen/ dann was
die Gegentheyl auff jhrer Seiten in gleichem Fall auch bißhero gethan/ vnnd ei⸗ ner jeden Obrigkeit/ vermoͤge Geiſtlicher vnnd Weltlicher Rechten⸗ vnnd ſon⸗ derlich der Religion wegen/ jhren Vnterthanen in ſolchem nohtwendige Verſe⸗ Hung zu thun ſehuldig/ ſo wird es vergeblich von dem Gegentheil geklagt. Etin §ſequenti: Was die klagende Beſchwerung von Filialen anlanget/ iſt man Ev⸗ angeliſches Theils gehoͤret/ was denen der Rellglonfriede/ ſo wolauch jus com⸗ muné der Mutter Kirchen halber zugibt/ dabey ſie es auch dißfals verbleiben laſ⸗
ſen. àa) F. s ſoll auch kein Standt/ ꝛc.& J. Damit ſolcher Friede/ bi: Wi⸗
der ſeine Conſcientz: Wiſſen vnnd Willen in einiger andern Geſtals beſchwe⸗
ren/ ꝛc. quia proteitio ſive clientela nullam juriſdillionem tribuit, Gylmannus lymph. Iupplic. tom. 1.. 1, tit. 6.& ſequeſtr. fol. 0 num 3. ſed manent fubditiſubordi- nariâ juriſcictione fui Magiſtratus, Gail.lib. z. Obſers- 54 Georg. Schonborn. po⸗ hr. 4 Cap 6..33 5. Varem. de Erenberg. medit pro fœdef. libr. 3. num. 13. Beſold. de appellat cap. 4 num. 25. in cujus præ udicium aliquid moliendi vel ipſius fupe- riritati ad placirum ſe ſubtraléndi licentia fübditis minime permirtenda eſt, ar- gumento ſuͤmto ex natura cortelat. ex§ fin. Inſt. de his qui ſui. Thom. Mich deju- riſd. concluſ. 138. Buxdorff. fuper A. B. cap.*5. concluſ. 99. lit. F. Bocet. dejurifdict. cap. 8. num. 54 In hanc ſententiam yocarum eſtà quibuſdam Dnn. Adſeſforibus au- guſtiſf. Conſiſt. in cauſa der Truchſes contta Epiſ 80p. Herbipolenſ Simile præjudi- cium exiſtat in cauſſa Buchſtadt contti Brandenburg apud Gylmann' in fymph. fuppl. dict. t. 3. fol. 258. Vrrum verb ſubdit ſine permiſſu ſui domini ulterius Prins pus protesioni ſe ſubjicere queant, de eo inter gravifſimos ſeculi noſtri JCros non conve- nit, uti ex P. Frider. de proceſſ. lib. 2. c. 14. Wehner. pr. Obſery. verb. Schirms Ge⸗ rechtigreit/ Ruland. de comm. p. 4. lib. 2. c. 3. n. 1⁊. Bocer. de juriſd. c. 1n. 97. Thoem. Mich. de juriſd. concl. 138.& Buxdorff. ſuper A. B. concl. 99.& Thom. Maulio de jzur. mag in ſubd. tit. it. videre licet, quorum litem ab hoc inſtituto alienam meã non facio. Illud ſaltem moneo, ut omnes clientelæ& nimiæ amicitiæ, veluti ambitiolæ Principibus ſunt ſuſpectæ, Ariſtot. polit c.8. Arn Clapm dearcan. lib.„.c. 6 ir⸗ ex
parte clientüm cautè agendum, ne charybdin fugien do in ſcyllam incidant, g fub 4 8 8 ſpecioſo

3* 1,(T.DI ue
9 1 reit
8 mem * 1 4 4 . 2* 3
1 7
9 Jcnüen. un ke
riM plesih
Woierkäli ſah b ren
D. Perri Syringil.
ſpecioſo jucundæ fibertatis nomine improvisà ſervitute opprimantur,& inde oria- tur ſubj ectionis occafio, unde protectionis beneficium oriri debebar: juxta a g10. gum illum ſopicum, de quo pulcrè Sigon: b 2ner Aceipitrem Milpi pulſurum bella Columbe Kcæipiunt Reęgem; Rex magis hoſte nocet. Incipiunt de Rege queri, quia ſaniu eſſet.
Milvi bella pari, quàm ſine Marte mori. pne Bodin. de Rep. lib. ſ.c. 6. Dn. Rich Diet. de ſumm. Imp. pot, concl. 16. Hent. Bruning. de var. univ. ſpec. th. 16.& Joach. Clut. in ſyll. rer. quotid. concl. 27. htrgen 7. De eo tanquam præcedentium conſectario in cauſſa quarũ- dam valde quæſtuoſa ⸗ ſcrupulosè quæſitum fuiſſe memini; anlegatariu,
cui legatum ſub hac conditione reluttum el, ſi pontificiam Religionem amplexus fuerit,
ing ea ad extremum uſq; halitum perſtiterit, ut legati capax ſiat, hanç conditionem Pracise adimplere tenearur: an verò illa tanquam impoſſibilis habeatur pro non ſcripta? Prius affirmat Alemanus: 5 Nos contrariam opinionem Pietati, legum diſpoſitioni, ac celebriorum Prudentum reſponſis magis conſentaneam eſſe credimus. c ö““ 64) Caſus erat talis. Reliquerat teſtatrix pontificiæ religionis Titio= gnato ſuo inAug. Confeſſione ab ineunte ætate educato legatum ampliſſimum lub hac conditione: ſi põtificiam religionem, cumad xXv. ætatis annum pervenerit, amplexus fuerit finverò tum temporis aliam religionis ſectam ſibi magis adridere profeſſus fuerit, legato prorſus excidat, aliis legatariis ejus locum ſubttitutis. Ti- tius adultior factus ingenué acconſtanter faſſus eſt, ſe ab Auguſtana Confeſſione ne latum quidem unguem diſceſſurum eſſe. Quæſtio igitur hæc ad Wittebergenſe, Jenenſe ac Magdeburgenſe Dicaſterium delata fuit; ecquid Titius factà animi te- ſtarione non obſtante, ad legati ſucceſſionem admittendus foret: ⁶) In Palæ- ſtra conſ. ult. ubi ſui quidem Scabinatus reſponſum a reliquis diſſentaneum addu-
cit: decidendi verò rationes acjuris fundamenta in fururum ſpondet.«) Cujus
quidem deciſionis rationes adferuntur plures: ſed ponderis ac momenti impa- ris. Potiſſima æarum, in quàâ cardo torius rei mihi conſiſtere videtur, hec eſt. I. O-
mnis conditio, quæ pietatialicujus Legatarii contraria eſt, jure civili habetur pro impoſlibili, l.15. ff. de cond. inſt. acperinde cenſetur in ultimis volütatibus, acſi ſcri- Pta non eſſet, l. l.l.9,& 14 ff. de cond. inſt. l.3.& l. 20. ff. decond& demonſtr§. 10.1. de her' inſt etiamfi reſtaror relictum alii reſtitui velit, nconditioni pareatur, l. quo-
ties, z2. de cond.& dem. Atquiveritatem cœleſtem in ſcriptis Prophetarum& Apo- ſtolorum comprehenſam ſemel agnitam deſerere,& illam relig. quam veluti erro- neam toto pectore hactenus averſatus eſt, deſultorià quadã levitat atripere, Lega-
tarii conſcientiã ledit, ac æternum animæ periculum ſecum trahit; Dnu. Bernh. Ber- tram de pace rel. th. 3. cum ejuſmodi Apoſtaſia proclive admodum ad atheiſmũ ac conſequentert ad peccatum in Spiritum ſanctum ſit præcipitium; quod neq; in hoc
neq; in futuro ſeculo remiſſibile eſſe, docer ſalvator noſter, Matth. 12. v. 32.D. Leon- hard. Huütter. in analyſ. Aug. Confeſſ. diſp. s. theſ. 49. D. Balduin. in artic, Smalcald. dif. 12. theſ. 28. ſeq. E. talis conditio abominanda& adextremos Indos releganda Bbbbb b bb 2 eſt.

1300 Diſſertatio de Pace Religionis,
eſt. Animæ enim ſalus reb. etiam precioſiſſ. præferenda eſt, l. 21. O. de 58. Ecelel- Nec eſt, quod quis dicat; quia utraque rel. in Imperio permiſſa eſt, hanc condi- tionem de amplectenda religione pontificia pro impoſſibili haberi non poſſe. Poſ- ſibilitas enim illa, quæ in hoc caſu attendenda venit, non ex legis permiſſu, quæ etiam quando turpe ac inhoneſtum conniventià quadam pro tempotis ratione permittit, ſed ex Legatarii religioſa conſcientia æſtimanda ac definienda eſt. Quis enim pieratis adeò prodigus eſt, qui dixerit, ſi vetuſtis temporibus cumgen- tilis idololatria una cum Chriſtiana religione à piis Imperatoribus ad tempus permitteretur, paganus Chriſtianà religione imbuto legatum ſub tali conditione reliquiſſer;ſi adpaganiſmum reverteretur;talem conditionem pro poſſibilihaben- dam fuiſſe; quod tamen omninò ſtatuendum foret, ſiex permiſſu legis ad implen-
dæ conditionis poſſibilitatem firma conſequentia deduci poſſet? II. Adferunthu- jus ſententiæ adprobatores etiam hoc argumentũ: omnis conditio, quæ lediter- iſtimationem Legatarii habetur pro non ſcripta, d. L.r 5.de condlinſt l. Nepos. Dro- i-
culo. 12 5 ubi Gœdd.& l. probrum. 42. de V. S. Atqui deficete ab orthodoxa te- ligione,& pro ſalutari verbi divini pabulo humanarum traditionum paleam acei- pere,& ſic aurea æneis permutare, id apud bonos& graves viros transfugæ tur- pe eſt, ac exiſtimationem jus non parum imminuit. Licet enim turpenen ſit, Pon. tificiumagere, eum utraque in Imp. Rꝑman. permiſſa ſit religio: turpetamen eſt à priſtina relig. deficere& ad Pontific. caſtra, lucri præſertim ſpe ineſcatum(uti plerunque in hujuſmodi caſib. fieri adſolet, experientià Magiſtra) transfugere:mul- ta ſiquidem perſe ſunthoneſta? quæ propter lucrum fiunt inhoneſta, l. 2 fl. de con- dictob turp. cauf. III. Siconditiones ille, quibus mediaté in Deum peccatur, prineipalirer verGin hominemte. ge ſi patrem ab hoſtibusnon redemeris: ſipatfo- noalimenta non præſtiteris, d. I. 9 de condit. inſtitut. ſi reliquias meas in mare projeceris, h zy eod- ſin Amarito tuo dixerteris, I. 5Codlduinſtit&ſub. à legi- bus humanis adeõ improbantur, ur laudandus potins, quàm accuſandus ſit hetes, quiſtultam hanc& inhumanam vyoluntatem neglexerit, d. l. 27. quandé magis il-
le dignus eritfavore, qui illam defuncti voluntatem inſuper habet, quæ princi-
paliter ac immediatéè divinum oppugnat draculum? IV. SEprætorin ultimis vo- luntatibus(inferunt aliqui) juramentum ſuapte natura omni jure licitum Hanc ſolam ob caufſfam temiſit, quod homines quidam perquam timidi ſint meru Nu- minis divini adſuperſtitionem ufque, ac proinde ad jurandum nunquam induci poffint, I.8 de condit. inſtit. quàntò magis id prætor facturns fuiſſet impræſen-
ti ſpecie, ubi de veritate ſemi agnita abjurandaà igitur, ad quòd Bominem ſalutis
ſuæ memorem longéêtimidius accedere extra omne dubium eſt? Conſequens igi- tur eſt, hanc deferendæ religionis conditionem, in qua quis natus& educat eſt, ſumme formidinis plenam, à judice ſecundum preſcriptum prætoris reſpicien- dam eſſe. V. Quæcunque conditionegrem ſacram, puta religionem, æren undi- nantur, illæ veluti ſimoniam foventes, prohibitæ funt, juxta Dd. citatos ab Ale- mano d. loc. p. 98 5. Ergé& hæc conditio, quæ Legatarium ſordidãà, ſpe lucri ad turpem defectionem invitat. VI. Quod juris eſt in matrimonio carnali, idem quo- que locum habet in ſpirituali, nimirum in Keligione, ubi- Chriſtus eſt Sponſus, & Eccleſia Sponſæ titulo ab ipſo inſignitur Dd. in l. Kex cauſſ.§.. ff. domin. Mar-
fll in ſing. 21 5. Everh. in loc. legal. 76. tit. à matr. catn. ad ſpirit. Jam ver 6inma- 2. 2 G trimo⸗
us.

D Petri Syringli. or. 9 oni. 9. 1 2 3 3* 2 2 5 9 0 0.* 2
nim ſocamaliconſtsturum eſt, ut talis conditio: Si Seja arbitratu Titii nupſe- rit, heres meus ci fundum dato, habeatur pro non adjectà, hanc ob cauſſam ue quod omninò nuptiis impedimentum inferatur„I. 72.§. 4. ff. de condit.& demon
4 2 d⸗ 3 T.. b 0 4biEn. Coſta. Ergôidem quoque dicendum de religione, cujus favor etiam apud Ethnicos fuit ampliſſimus, l. 24. ff derelig.& ſunt. VII. Neque caret hæc adſertio exemplo illuſtriſſimo. Georgius Saxonie Dux pontificiæ religionis pro- Pußnaroi nertimns„cum nullam poſt ſe relin queret prolem, fratrem Henricum una cum duobus flliis heredem inſtituit, eâ lege: igioni Miſſi hortatu nobilitatis ad fratrem I. lei eece cum Dimam eieidnu zn ilar
ortati atis ad fratrem Legati, qui cum variis argumentorum illece- bris Principis animum Portentaſſent, finitä oratione é veſtigio hoe reſponſum iulerunt Sanè veſtra hæc legario planè mihi repræſentat illud, de quo proditum eſt in ſacris literis; cum Sathanas Chriſto polliceretur totius mundi regna, modé procumbens ad pedes ipſum adoraret. An vero tanti apud me putatis ullas opes, ut earum cauſsa a veritate agnita deſiſtere velim: Multum certé vos expectatiove ſtra fallit. Ita dimiſſis Legatis cum reſciviſſet fratrem é vivis ſublatam eſſe, ilicé Dreſdam& ad reliqua profectus oppida populum in fidem ſuam adegit, quan- tumyis Cæſarem ac Ferdinandum in caſum ſpretæ conditionis ſubſtitutos Adyer- ſarios haberet botentiſſimos. Sleidan. lib. 12. Pag. 344. Fabric. Saxon ill. lib. 2. fol. 93VIII Denique fufftagantur huic opinioni celeberrima Juriſprudentum(&nn in primis ampliſſime hujus Salanæ Facult. aliquoties iterata) Reſponſa ac conſie ⸗
3 2* 8....... .*½ en lia, quæ partim ab Alemano in lucem edita, partim ex communicatione Clariſſimi — Viri Dn. D. Wolffg: Hirſchbachii JC& Profeſſoris Witteberg. Hoſpitis olim& ube 81 Fautoris mei honorandi, penes me habeo: quorumunum ab eximio quodam&ert
8 113 228 ſiaſtici ſuffragio in Electoratu Saxonico comprobatum eſt.ie i2
46. Et hæc de Perſonis, quibus eſt natura pacificationis noſtræ religionis libertas competit. Sequuntur nuneillæ; quibus eadem facul- ägül tas ex cauſſa aliqua legitima a extrinſecuùs ſuperveniente quæſita eſt. ee Cauſſæ illæ frequentiores duæ ſunt. Conleſto& præſcriptio s”.„ 4) Nulla quidem horum modorum in Edicto noſtro fir mentio: aſt nulla ratio prohiber, quò minus id, quoduni legi deeſt, ex alia ſuppleatur, Oelſ. Bargal. de dolo libr. 2. c. 1. div. z. num 4 cum novum non ſitur leges priores trahantur ad poſteriores, I. 26, ff. de ll. 6), argumento eorum, quæ de Regalibus adqui- tendis ex c. ſuper,§. preterea. E. de V. S. à Dd. yulgò traduntur, teſte Sixt, deeg lib.
1. c. ſ n. I.& Bocer, tr. eod. c. 4. in pr. 47. Concteßio illa fit vel à Seculari vel Ealeſiaſtico. Illa minus habert dubii, cum ejus Auctores univerſam ditionem reformarè pe ſſint. A Iſta eragd AUtidrem requirit indaginem, cum rationes non contemnendæ prone- 4 de gativa adferri queant.? à quibus levi pede tranſilire forſan vix tutum fo- felu ret:niſi contrariã conſuetudine aliud receptum eſſet.c 125b 1851
42) Per ea que ſuprã concluſ. 38. dicta ſunt. Multò minus ergé prohibendi= unt uni vel alteri reformatæ religionis exercitium permittere, cum ſammus ſit favor, qui pro religione militat, d.l. 443.-ñ 5) I. Quia Eccleſiaſtici prohbiti
Bbbbbbbb 3 ſunt
magni nominis in his terris Conſiliario conſcriptum,& ſupremi Conſiſtorii Eccle

haæc contra illum ab alio lapſu XXX. annorum recté preſcribantur.
630² Diflertatio de Pace Religionis, ſunt mutare religionem antiquo- Romanam, dict.§. Vnnd nach deme/ ꝛc. Ner
aliis igitur hanc facultatem concedere poſſunt, argum. l. nemo. R. J. II. Quia
Epiſcopi& Prælati rerum Ecclefiaſticarum procuratores ſunt, non domini: con- ditionem igitur Eccleſiæ poſſunt facere meliorem, nunquam verò deteriorem, c.z. E. de donat. 184
— neq; enim quod Paſtor inique Geſſerit, Eceleſiæ fas eſt in damna refundi:
Inquit, Güntherus libr. z. Jam verò ſi oves alienentur ab ovili Roman. conditio ejus valdé deteriot videtur reddi, cum interſit Eceleßæ hominibus potius augeri, quam orbari, argumento ejus, quod de civitate hominibus locupletandà tradunt Dd. in l. t. ff. ſolut, matrimon, per text. elegantem, in l. 7.§. 3. verſ. ſed& divus, fl debon, damnat, ex multitudine enim populi adparet magnitudo Regis,& ex in. Opia infirmitas Principis, Proverb. 14. III. Qufaciunt& ea, quæ tradunt FF. 1. F. 5. ubi dicitur, Epiſcopum, Abbatem,&e. rem Eccleſiæ in feudum darenon poſſe,& tot. titul. denon alien. reb. Eccleſ. Ergò multô minus ipſi religioni, cuite- liquæ res facræ inſerviunt, aliquod præjudicium adferre poſſunt: propter quod enim unumquodque tale eſt, illud multò magis tale eſt, authent. multò magis, C. de§§. Eccleſi ubi Dd. Val. Guil. Forſt. ſucceſſ. lect. lib. z. c. 27.-2) Quæple- no favòre digna, arg. d. l. 4 3.& à qua in dubio recedendum non eſt, l.;39 ff. deleg. maximèêſi Capituli conſenſus acceſſerit, per ea, quæ ſuprà concl. 36: dicta lunt, jun- Cta, I. 76. de R. V. 1
48. PRASOCRIDTIoO, quæ eſt adquiſitio juris alterutrius re-
ligionis liberæ exercendæ, naſcitur ex quaſi poſſeffione hhujus exercitii
per XL. annorum ſpacium ſine interruptione continuata,& nec vi, nec
clam, nec precariò exercita. 4 b rnenn
a) Argum. l. 3. ff. de uſucap. 5) vera enim poſſeſſio eſtrerum corpo- ralium, Duar. adl. 3, in pr. de adꝗ. poſſeſſ. Paurmeiſt. de juriſdict. lb. J. C. z1. nu. 16. &c. 22. per tot. in quà patientia adverſarii pro traditione, uſus pro poſleſſione ha- berur, I. ult. ff. de ſerv.]J.i quis, 10. ff. ſi ſerv. vind.I. 3.§. 17. devi atm. Happaret, 5.§. penult. ff. de itiner. act. pr. c.) Gylman ter. jud lib. 5. n.4. f. 72 † um. 2. Tan- to enim temporis ſpacio res Eccl. adquiruntur hodie, Nov. 11 1.& 13 10.6. R&c. cum perſone,§. quod ſi. depriv. in 6. Donel. libr. 5. comm. c ult. M. Berlichp. 2 concl pract. 7. num. 2. Si quis tamen in præſcribentibus contra Status ſeculares minus& communi Roman. jure in uſucapionibus rerum corporalium ſoli definitum tem- pus ſufficere exiſtimer huic ego litem non movebo, cum Statibus Imperii hæc po⸗ teſtas non competat tanquam res Eccleſie, ſedtanquam ſequela ſuperioritatis: Ro- ſacor. p. obſ. c. 30. u. 2 3.& Gylm. ſymph. ſuppl. tom. tit. 3.n. 29:quô faciuntea, qr tradit Paurmeiſt. d. c. 1. n. 36.& quæ de juriſdictione contra inferiores præſcribè- da ſcribit Bocer. dejuriſd. c. 8. nu. 02. Thom. Mich. concl sz. in f M. Berlich. d.p.:
concl. pr. 8. nu. 16. ubi ait, ſi Nobilis vel alius privatus Regalia ſibi ddcihit. gan Nad exem-
4.—. 8— 1 4. plum ſervitutum, quæ tali modo adꝗq uiruntur, d.J. 10. in pr.l. 2. C. de ſereit eKens 4 m, quæ de
f. de aq. pluv.& l. ult. in fin. C. de præſeript. long. temp.& argumento coru 3 omia no-
juriſdictione ſcripſit D. Thom. Mich. concluf. 66. maximè cum& auton e
e
—
ͤͤ.äͤͤͤͤ*“

4 V cat-Jg.ls. 1
ühard.
„ teyncen ſſ
.:.Tan.
4 reKc cun 8 ipucnn. 1 mesminus 1 lyerülæc b nmdniela. tseunrrugt 110 a uaſäe 8 Päbeläih
u
inſecutis temporibus religiosé denné confirmata.
b D Detri Syringill.. 1393 ſtra Araiε˙ε ſervitus dici poſſent, 1. 15-ff. de ſervit.& l. depupillo, 5.§. 9. de nov, oper. nunt. cum ſit jus, quo dominus vel Status Imperii in fuo terrirorie liberæ te- ligionis cultum diverſum pati cogitur, quæ ſubditis plurimum commodi ac ſalu-
tis adfert, per ea, quæ tradit Donel.9. comm. cap. z 1. Eequid verõ Juſtus hic requi-
ratur TIrurus, cui quaſi poſſeſſio innitatur,& urrum Domini territorii vel ejus ad. Verſus quem religionis exercitium eraſcribendo adquiritur, neceſſaria ſit ſcientia, hu- jus loci non eſt inquirere: hæc enim ex Donello d. libr. 11. capit. 12.& ibidem Hillig. uti& Caſpare Sichiford. ad Ant. Fabrum lib. 1. tract. 6. plenà manu hauriri queunt. Summa feré eorum huc redit: Aut quaſi poſſidetur ac uſi ucapitur ab eo, qui dominus fundi ſervientis non eſt:& tunc, uti in vera uſucapione, ita etiam hicjuſto tituloſnulla verò ſcientia domini contra quem preſcribitur)opus eſt, pro- ut vetus hoc jus Imperatorem, Juſtin. in l. fin.. ult. C. de præſcript. long. temp. pla-
nilis expreſſiſſe ait Schif. dict. tr. 6. qu. 6. Sin autem poſſidetur à vero domino, nul- dus titulus neceſſarius eſt, ſed ſola domini ſcientia ac parientia ſufficit, d l. 10. ſi ſerv.
vind.& l. in fin. ff. de aq pluv. arc. propterea quod non ſi veriſimile dominium ta-
diu ſervitutem paſſurum fuiſſe, ſi nollet eam conſtitutam eſſe, arg. l. 6.§. 3 ff adquir.
hered. Sedquia hæcaltiorem indaginem requirunt, in locum& tempus oportu- niusrejicienda ſunt.
49. Dictum huc uſque de religioſæ pacificationis natura& re-
quiſitis. Quia verò nihil ſub Sole conſtans& perpetuum eſt: a de TE M-
noRE nunc diſpiciendum erit, quo durante pacificatio nõſtra vigere de- bet, bId quod eſt totalis placida diſſidii in religionis negocio exorti cõ- poſitio, in Concilio Oecumenico vel Provinciall, Colloquio vel publi-
eis Comitiis f⸗ Cta. cCuiconeiliarioni etſi proximus ab Anno L. V. de-
ſtinatus erat Imperii conventus: d quia tamenalia intervenie baut impe-
dimenta, negociu m illud in huc uſq; diem ſu penſi um eſt paciffeatione
noſtrà in ſug vigore non ſoluùm ſartà te ctavè reh Kaät ſed etiam A. quoties
2) Baro Enenkclde privil, lib. 3, c.rin pr. ⁵) licet enim id quod certa
ratione conſtat, æternum ac immutabile eſſe debeat,& leges ita ſcribi ſoleant, ut in perpetuum robur obtineant, I hac Edictali.in prin. de pac. ten. 2 F, 53. nectempus ſit modus tollendæ obligationis leges tamen quaſdam temporarias eſſe in his ipſis terminis tradit Arniſæus de jure Majeſt.. c. 7. num. 5. quia varietas circumſtant,& temp. diverfitatem quoque juris poſtulat: quod tamen ipſi juri imputandum non efle moner Helfric Cllric. Hunnius de auct. jur cap. 1. q. i. in fn.§) Reichs Abſchied de Anno 55.§. Vnd nach dem eine Yergleichung/ ibi: So haben wir ge⸗ williget ſolchen Frieden in allen obbeſchriebenen Articuln biß zu Chriſtlicher/ freundlicher vnnd endlicher Vergleichung der Religion vnnd Glaubens Sachen ſtet/ feſt vnd vnverbruͤchlich zu halten/ vund demſelben getrewlich nachzukommen. Wo dann ſolche Vergleichung durch die Wege des General Conciliums⸗ Na⸗ sional Verſamlung/ Colloquien oder Reichs Handlung nit erfolgen wuͤrde: So ſoll als dann nichts deſtoweniger dieſer Friedſtand in allen obbeſ chriebenen Pun⸗ cten vnnd Articuln bey Irefften biß zu endlicher Pergleichung der Neliglonn
lau⸗
4

1304 Diſſertatio de Pace Religlonis,
Glanbeus Sachen ſtehen ond bleiben/ vnd ſoll alſo hiemit obberuͤhrter geſtalt vnd ſonſt in alle andere Wege ein beſtendiger/ beharꝛlicher vnd vnbedingter fuͤr vñfuͤr ewig waͤrender(norate hoc epitheton Jeſuitæ) Friede auffgerichtet vnnd beſchloſ⸗ ſen ſeyn vund bleiben. Quibus tamen verbis contraria ſtaruentium voluntas inu- num conſpirans non excluditur, nihilenim impedit, quò minus Cæſar& Status Imperii poſteriori lege ab hac pacificatione velin totum, vel pro parte diſcedete,& alio modo de cauſſa religionis inter ſe convenire queant: cum nemo ſbi hand ne- ceſſitatem imponat, à qua ipſi poſtmodò recedere non liceat, l. nihil. R.J. modé evi-
dens Reipublicæ utilitas id ſuadeat, I. z. de conſtit. princ. eorumq́; conſenſus eirca
abrogationem adſit qui in condendo neceſlariò fuit adhibitus, I. 5. C. de O. A. latè & eleganter Buxdoff. in terminis ſimil. contra A. B. concl.& Bernh. Bertram de co-
mit. num ult. 4) S. So haben ſich der Churfuͤrſten Raͤhte:& 5. Vund wie⸗
woletliche vnſere/ ꝛc. e) Anno LVII. Ratisbonæ: LIX. Auguſtæ:L. XVI. itidem Auguſtæ:& Anno LXIX.§. Dieweil aber daſſelbe/ idi: Vnnd daß nichts
deſto weniger der Paſſawiſche Vertrag/ auch der darauff erfolgete/ vnnd allhier im fuͤnff vnnd funfftzigſten Jahr beſchloſſene Religionfriede/ ſampt Handhabung ond Beſchuͤtzung derſelben fuͤr vnd fuͤr kraͤfftig vnd beſt endig bleiben/ c. Auctor qu
reſvy. matin. p. 2. cap. 12. p. 1 81. Cæterum Aulæ Rom. paraſiti, quibus hactenus pacih-
catio noſtra,& quæ ejus auſpicio in Germania in hunc diem viguit, pax& concor-
dia ſudes fuit in oculis, Concilium Tridentinam, tan quam Ajacis clypeum nobis op-
ponunt, ad cujus uſque promulgationem hanc autonomiam duraſſeimpudenter ſlcribunt Ita enim Paul. Windeck, de hæreſ. exſt. p. 328. Proteſtantibus tantum Mo- ratorium, dilationem& tolerantiam uſq; adjudicium Concilii Trident. conceſ ſam fuiſſ: teſt. D. Paræo in ſuo Iren, cap. ⁊9 in reſp. ad mot. 8.& V. de Valent Parth. lit. i. c. 6. uu. 9. Verum quia hog concilium neque pium, neque liberum, nec amica- bile;(ujuſmodi SCM noſtrum diſertè requirir fed à pierate, à priſca primitivs Ec- cleſiæ conſuetudine, ab omni deniqueh umanirtare fuir alieniſſimum: quod nonin- dixit Imperator aut Princeps pius: ſed hoſtis omnis pieratis& religionis: in quo ſententiam dixere non pii Epiſcopi, ſed aliquod Babyloniæ mercatotes Cardina- les,&ex puteo inferni promergentes locuſtæ monachales,& Epiſcoporum inkulis ornati lupi rapaces, gregis dominici certiſſima peſtis: prefuère Antichriſti emiſla- rii: excluſi lunt à ſuffragiorum jure omues orthodoxi& catholici; verhis loquor M. Sutlivii de Concil. contra Bellarm. lib. t. cap. 12. in princip illud tan quam abomina- bilenon in ſacri Romani Imperii viſceribus tolerandum: ſed ad Orcum, unde pro- diit, remittendum erat: quod latè& invictiſſimis argumentis demonſtrarunt Prin- eipes Auguſtanæ Confeſſionis injhrer ſtattlichen Außfuͤhrung/ warumb ſie das Concilium zu Trientzu beſuchen nicht ſchuldig weren: In quo etſi vanitas prædicti Concilii ad oculum ita demonſtrata eſt, ut verè actum agere videti poſſit, qui facem illis ulteriorem addere adnitatur: ne tamen ordinis rationem hic n eglexiſſe videar;
præcipua eorum argumenta ſaltem per indicem notaſſe non inconlultum erit, Et primòô quidem expeditum eſt, quodomne Concilium non convocatùm ab eo, qui poteſtatem haber congregandi ſynodum univerſalem, propter defectum juriſdi- ctionis pro legitimo haberi nequeat. In omni enim actu cumprimis ſpectanda eſt
agendi facultas, l. 4. ff. qui teſtam. fac. maxim êé judiciali: in quo ſi deficit judicis cõ-
petentia, totum judicium nullum eſt, t. C. ſi à non comp. jud. c. tuam. B. geiu4.n. qui
„—„
—„——„⸗-— 9 81ſ1
+

teauseu
ien m aeu
ollit quta Peeglerillente catum b
4m dn Kee
7 efccit udlä 2 1
regalia diſt. ſeq. Arniſ. de jure ſancta dicitur; ME DITANTIE us IMPERATORIBus; ſiaſticos his verbis expreſſum invenirij usENTIBuS& ſed etiam à Theologis orthodoxis uno ore traditur, cilium, ati& jus præſidendi, dirigendi— ſum illum curiæ Romanæ Cerberum, juxta Lancellot. in tem orbis Chriſtiani decus
ſiæ
Radev. lib. 3.
Idemq́; non obſcurèé
„ injuſſu Cæſaris ad
„per Legatum Vargam habita gra-
5. fol. 9 ². ubi inter cætera ſic ſeribit: Vide-
re omnes quorſum translatio Concilii pertineat, nimirum ut cum Bononiam in medio Iraliæ poſttam& Ponrificiæ ditionis urbem Patres migraverint ſine con- ſenſu Cæſaris, cui Conciliorum uni Verſalium cura permiſſu eſt, aut Concilium omni- nô diſſolvatur, aut nequaquam eò venientibus Germanis ad Pontificis& illorum, de quibus Germani conqueruntur, arbitrium peragatur:& poſtea: quæ ex eo de- trimenta ſit acceptura Reſp. non Cæſari, ſed ipſis tribuenda, quorum in poteſta- te minimẽè ſit ila ronfenkum Calatis Concilium allò transferre. Verum Pontif. Romani vel ambitionis æſtu inflati, vel levitare,& religione Principum animati hocjusinvolarunt; ur adpoſité huc illud Ottonis apud Tacirum conveniat: Impe- rium amore religionis ſemeripſum exhauſiſſe, aut Friling. in præf. 7. Chron.& Arn. Clapm. de arc. lib. 1.c. 15. II. Sedetſi Pontifex K udex eſſet competens in Con cilio tamen Trident. duplici de cauſſa fuiſſet inhabilis. I. quia Pontif. hæretici
ipſo facto omni juriſdictione& dignitate Eccleſ. privantur, Bellarmin. de Pontif. R. lib 2. c. 30. Suitliv. d. c. 3. v. nono. At Papan R. eſſe hærsticum invictiſſimis ha-
dtenus argumentis à Theologis noſtris demonſtratum eſt. 2. quia apud CC. rra- latitium eſt, quod Papa, qui verſatur in tali ſtatu, ut pleriſque ſit offendiculo&
ſcan dalizet Eccleſtam, non exſiſtendo corrigibilis, judex eſſe non pofſit, per ca,
què tradit die ſtattliche Außfuͤbrung/ ꝛc. p. 100. Hinc Ambrofius in c. judicet:. q. 7. Judicet, inquit, de asterius errore, quinon habet, quod in ſe ipſo condemnet. Judicet ille, qui nonagit eadem, quæ in alio putaverit punienda, ne, cum de alio judicat, in ſe ferat ipſe ſenrentiam. Jam verô Papacus R. propter ſaperbiam, lu- xum, avaritiam tyrannidem, ſimomiam„ſtupra„adulteria„& alia Hagitia innu- mera, etiam fuperioribus ſeculis in mediis tenebris non paucis cepit eſſe offendi- 1. Ccccccec culo,

396 Diſceptatio de Pace Keligione. culo, ſtattliche Außfuͤhrung/ pag. 84& ſeqq. E. III. In cauſſa propria, uade damnum velcommodum adaliquem redundarurum eſt, I. 1.§, 11. quiappell.ue- mo judex eſſe poteſt, l. 10. de juriſdict. t. t. Cine quis in cauſſ. propri quod& ipſi xo- lunt Canones, c. ult. 3, quæſt. 5. quod jus, veluti ex limpidiſſimo rationis naturalis fonte hauſtum, adeò ſanctum& religioſum eſt, ut ne ſummus quidem Princeps de Roneſtate& naturali æquitate ipſemet ſibijus dicere queat, ſedvel Arbitris vel Cõ- ſiliariis ſuis litem decidendam committere debeat: quod etiam hodierna Impe- rii noſtri jura& aliorum Regnorum honeſti mores obfervant, Buxdorff. ſuper Aur. Bull. concluſ. 77.& ſequ. nec ab exemplo Chriſti& Apoſtolorum ipfius, quinun- auam legitima judicia recuſarunt, vel larum quidem unguem diſcedit. Atqui cauſ- ſa in Conc. Trident. deciſa Pontificis& univerſi Cleri fuit propria. Ipſis enim pro- pter Eccleſiam fœdé laceratam, ſacramenta ſacrilega manu mutilata, animas pre- cioſo Chriſti ſanguine redemtas propudioſæ nundinationi proſtitutas, denique propter paſtorale munus in exirialem tyrannidem converſum ab Auguſtanæ Con- feſſionis Profeſſorib. dica fuit ſcripra, ſtattliche Außfuͤhrung/ p. 487. Suitliy c.ta. p. 344. ſeq. Ergòô hi non concilio præeſſe, ſed ſubeſſe: non in tribunali ſedere: ſed ad infima ſubſellia Imperatorum ejuſvé Adſeſſorum ſtare, ac horum pium&juſtum decrerum exſpectare debeant. 1I V. Quodcunque concilium Chriſtumjudicem non admittit; ſed reum eſſe jubet,& tradiriones humanas pro norma decidendi haber, inveteratos errores non revocat, ſed perrinaciter defendit: breviter, errores erroribus, blaſphemias blaſphemiis certarim cumulat,& Eccleſiam Chriſti hoſti- lem in modum perſequitur; id nullus Chriſtianus, qui ſcintillam pietatis& cando- ris habet, pium eſſe pronunciabit, juxta cap. convenior. 23. quæſt. 8. Atin Conci- lio Tridentino Chriſtus, cujus cauſſa à Proteſtantibusagitur, mediante verbo ſuo non judex, ſed reus erat; non ex lege Dei; ſedex Synagogæ Roman' traditione & Pontificum decretis dogmata Chriſtianæ fidei judicabantur, Suitlir in præfat. de Concil craſſiſſima errorum monſtra ab inferis revocabantus: quod Chemnie. in examine hujus Qoncilii, Suirliv, de Eccleſ. cap. 16.& alii noſtrates Theolo- gi hactenus ad vivum demonſtrarunt:& ſic ſancti illi Patres morbum non tam songruis remediis lanarunt, quâm ſuperſtitionem cum impierate cumulantes auxerunt; ut inquit Molinæ, de Concil. Trident. non recip. art. 92. Ergô Conci- kum Tridentinum non pro medullis Theologorum, ut vult Campianus: ſed pro
latronum bonis inſidiantium luſtro& latibulo, monachorum& mendicantium kratrum colluvie,& hominum improborum& malignantium adverſus Chriſtum
Jelum cõſpirationej ure haberi deber, Suitliv. d. c. 2.. 354.V.Explorati juris eſt, in- dicta caula neminem condemnari debere, c. 1. E. de requit. reis. Ræv. I. vat. 7. in pr. nam qui ſtaruit aliquid parte inaudità altera, æquum licet ſtatuerit: haud xæquũ tamen fuerit, ait Seneca. Hinc Nicodemus Johann. 7. inquit: Nunquid lex no- ſtra quemquam judicat, priuſquam audierit ex ipſo,& cognoverit, quid faciat Er Feſtus in Actis Apoftolorum cap. 25. Nonm eſt Romanis(inquit)confuetudo homi-
nem, priuſquam locum defendendi accipiat, condemnare. Quod apud noſtrates
adeò firmum eſt, ut ne diabolo quidem injure comparendi defenſiones ſuas de- negandas eſſe velint. Atqui Proteſtantium Confeſſio in hoc Concilio ipſis inaudi- tis fuit condemnara. Licet enim Theol. ipſorum vocatis in loco admodum ſuſpe cto ſalvus conductusfuerit oblatus: nunquam taman pleniſſima ſecuritas adinftar
cautlo-
—„+—

venticalo comparere debuifſent? an quia creden
D. Petri Syringii. 1307 cautionis Baſil. Bohemis olim datæ, quę omni captione vacaret, impetrari: mul- rò miniis ut ſuam doctrinam ſcripto comprehen ſam in publico conſeſſu recitarent deque ea cum adverſariis conferrent, à Würtenb. Theol. obtineri potuit, Sleidan libr. 13. Etut ut cautionis formula ampliſſimis verbis fuiſſet concepta— quis a. men ſibi perſuaſerit Theol. noſtros vitam ſuam tuté illi committere potuiſſe quam Pontifex vigore Can. Conc. Conſt. de fide hæreticis non ſervanda& N po. reſtatis illins quam ſibi ultra Concilii decreta adro gat, nullo negocio reſcin dere & pro libitu irritam reddere potuiſſet? ut verê dehoc perfidiæ Magiſtro Bapt. Man- tuanus lib. 1. ſyly. ſeripſerit: Fas& jura negas, homines& Numina fallis:
Od icr Nec lovts imperium, nec Phlegethonta times. Siitaquepromiſſo Cæſaris& deſiderio Proreſtantium ſarisfacere voluiffet Pon- tifexin on Mantuæ, nec Tridenti, veluti in locis propter vicina præſidia noſtratib. jure ſuſpectis: ſedin German, an einer gelegenen Mahlſtadt/(ut habentverba
KRec.) Inara ubliea end placita& vetuſtum Eccleſiæ morem Concihium convo-
care debuiſſent, ſtat tliche Außfuͤhrung/ pag. 45. Clem. paſtoralis,& ibi Zabar. de ſent.& rejud. Suitliv. d.c. x2. p.47.& ſeq.& Oyprian. lib. i. epiſt.; ſtatutum elſe, ait,
ab omnibus Epiſcopis Africanis,& æquum& juſtum, ut uniuſcujuſque cauſſa il-
licaudiarur. ubi crimen eſt admifſum. VI. Et quo, quæęſo, fine Proteſt, in hoc con-
entical qu Patres illos parraros loli- dioribus adverfæ parris rationibus convictos Augiæ ſtabulum rep urgaturos fulf- ſeꝰ ſant Jui hujufinodi ſpem animo concepram haber, egtegié fallrur: tantume-
dicere contra PDapam, ſit cuntra juramentum Epiſcoporum: teſte Suiclivio d. ca- pitI=. part. 33 54 Nihiljam dicam de perverſa ac malitioſa Patrum intentione, qut continuis procraſtinationibus& crebris Conciliabuli translationibus id egerunt, ut Proteſtantium Legatos, qui per tot annos domo abeſſe noupoſſent, illius rei pertæſos redderent,& inani ſpe deluſos tandem re infectà ad fuos redire cogerent, ut lupi mitrati de ovibus abſentibus pro arbitrio ſtatuerent: quod uti Ponrifici lo- lemne eſt, per ea, quæ tradit Suitliv in prefat. de Conc ita exactis Concilii Trident. à sleidano libr. 2 3 relatis& prædicta proteſtatione Car. V. vel Davus deprehende- repoteſt. Cum itaque Concilium Tridentinum tot notoriæ nullitatis vitiis ſit oh- noxium: quis tandem æquus arbiter de hac concluſfione dubitabit: quoniam pium, liberum& univerſale Concilium poſt pacificationem noſtram in hanc uſque — Cecececc 2 diem

————
—
—,
1308 Diſſertatio de Pace Keligionis,
diem celebratum non eſt: quod Auguſtana Confeſſione in Imperio Romano vires adhucillibaras obtineat, rumpantur licet ilia codro? Necaliud fivevi veritatis co- acti, five impendentis periculi mero perculſi ipſi Pontificii ſenſerunt in Comitiis AnnoX CIV. celebratis: Daß ſie nicht gemeynet denſelben Religionfrieden in eine Diſputation/ Erklaͤrung oder in was Nahmen deſſelben Verenderung er⸗ dacht werden koͤndte/ in einem oder dem andern Puncten fuͤr ſich zu ziehen/ ge⸗ daͤcht en auch demſelben alſo trewlich nachzuſetzen/ vnd dabey beſtendig zu bleiben/ Auctor dureſv. matin, p. z. c. 15. nohtwendige Erinnerungwider die Donawerti⸗ ſche Information/ p. 1. p. 93.
70. Cæterúm quia non ſuflicit jus eſſe promulgatum niſi legiti- mi quoq; ſint eſus obtinendi modi,& jari dicendo præpoſiti, per quos leges ſortiantur effectum: ultimo loco de judicio ejusvé requiſitis in hoc pacificatorio negocio diſpiciendum erit.
L. 2.§. 13. de O. J. Novell. 16 1. in prefat. Coler. de proceſſ. exſecut in proœm.
nu. 1. 2. Xz.
1. Modus hujus juris obtinendi duplex eſt: PRIVATus& bunLicus. a Per illum jus noſtrum potius conſervamus, quam per- ſequimur, auctoritate proprid, eo caſu, quo judicis copia ¹ cν haberi nequit. ⁵ Nulla ergõ juris prohibitio impedit, quò minus priyato vim & injuriam conſcientiæ libertati imminentem propriis armis ſub mo- deramine inculpatæ tutelæ avertere,& in injuſtum oppreſſorem retor- quere liceat. V
a) Don!15. com. c. 1. b) argum. 1.3. de juſtit.& jur. 1. 1.§ 17. de vi arm, c¹) omnis enim honeſta ratio eſt expedien de falutis; inquit Cie pro Mil nequefe- prehenſionem meretur ſtudium retinendi diururniorem vitæ uſuram:& 1. offie o-
mnium animantium generi à naturainſitum eſt, ur ſe, vitam&Corpus tueantut Li-
cet enim ſingulis permittendum non ſit, quod publicè per magiſtratum fieri po- reſt, I. 134. K J. 12. quod met. cauſſ. idramen non obtinet, ubi neceſſitas eſt ante iationem ‚ut inquit Caurt. lib. 7. hoc eſt, qu. morajudicis cum irreparabili offenſi jactura conjundta eſt t.t. C. qu. lic. unic. Quod quidem contra illum offenſorem Krmirer ſieſtatuendum eſt, cuipropulſator nullo fubjectionis vinculò eſt obſtri- ctus Eequid yeroidem ft dicendum, quando magiſtratus legitimus fubditi con- ſcientiæ contra libertatem religionis laqueum injicere ſatagit, anxia quæſtio eſt, quam prolixiori ſtylo tractare non eſt præſentis inſtitutimemini me verſari in fo ro pòlitico, ex quo falcem in meſſem Theolog. mittere non cupio: neſcio, an iis, quæ poſt Brut. de vind. contra Tyr.& Auctor libelli de jure mag. in ſubd. dejuſtitia belli German. ſcripfit Clariſſ. Vir Dn. F. Hordled. ampliüs quidquam addi poſſit. Idſaltemobiter monendum durxi, me cum illis ſentire non poſſe, nem hujus religioſæ litis de judicis incompetentia, quem per auronomachiam ex magiftratu privatum fieri volunt, argumentin onnihil adferunt. Non enim Prætof obid, quod iniquè decernit, Præter eſſe deſinit: nec pater parentis nomen amit- tit, licet legum contemtor ſit& impius. Et quid opus habuiſſet Divus Paulus ex-
cuſare ſe coram Anania, cujus juſſu religionis ergò colaphis iniqué cædebatur, ſ impius
qui circa deciſio-
⏑☛——8 1“

tunas rlrann.
eieu
d 361
ei
4 .
an gagße.
ih ceiem, d lllteglett.
117
7I 4
esnieinttli.
a hunen po. alabetante mhokeyt
lbicon. Pertua
aril fo. 1 rlartlnto mu an keit
D. Petri Syringii.
impius ille Sacerdos ex judice factus fuiſſet privatus: Actor. 23. verſ. 3. ſeq. Cur dice-
2
bat David adviros ſuos: Propitius mihi ſit Do MiNus„ne faciam hanc rem Chri- ſto DoMrNI, ut mittam manum meam in eum, qui Chriſtus Do MrNT eſter.Reg. 24.V. 7. Er cur, obſecro„Apoſtoli& reliqui Martyres in primitiva Eccleſia crudeliſ- hmorum Pyrannorum judicia ſubire non recuſarunt, ſi juriſdictio illorum qui cõ- tra conſcientian ſubditos cogendo facti erant privati, eo ipſo fuit exſtincta: Major itaque hĩc habenda ratio conſcientiæ quàm ſcholaſticarum juris ratiuncularum: neque enim harum ranta eſt vis& auctoritas, ut trepidantem conſcientiam fulcire, & contra Diaboli ignita tela ſecuram reddere queant. Civilia pontificiaq́; jura non vident hic quod Magiſtratus ordinario Dei ſit, inquit D. Lutherus in Epiſt, adIII. Johan. Ducem Saxon. recenſente Andr. Gerhardi diſc. Acad. 31.. 6.
S2. Periſtum legitimis juris remediis jus noſtrum vel nobis de- bitum in judicio perſequimur: IIbi IV. capita ſeorſim notanda ve-
niunt. I. Judex. II. Litigantes. III. Libellus ſupplex.I V. Judicis denique officium.
53. Judicis munere in controverſiis religionem alterutram con- cernentibus vigore noſtri Edicti fungitur Camera Imperialis: a& juxta receptum Imperii ſtylum Conſiſtorium Imperatoris Aulicume b ſive per viam ſimplicis querelæ, ſive per viam appellationis cauſſæ eò devol- vantur: Auſtregarum privilegio hie neutiquamattento. 4
4) d. Receſſ. de AnnoLV.§. Wirbefehlen auch hiemit/ ꝛc Gail, 11 0b1.2. Denaiſ. proc. Cam. tit. 181. ubi& hoc addit, quod ad diſcutiendas controverfias religionis cauſſam concernentes Adſeſſores utriuſque religionis pari ſemper nu- mero partim juniores deputari debeant, quod conſonat tranlactioni Paſſav att. 17.ibi: Daß wir vrbietig ſeyn alle vermoͤgende Foͤrderung zu erzeigen/ damie ſich kein Theil des uͤberſtimmens fuͤr andern zu befahren. 3) Quia Cæſarem cum Camera concurrentem juriſdict. habere, majori noſtratium parti hactenus in- dubitatum fuit, Gail. 0bſ. 121. num z. Græv. 2, conclul. 29. conſid. 2.& concl. 111 conſd. 1 Reuin.lib. 4. deciſ. z1. Paurmeſt, de juriſdict. 2, c. ſ.num. 32. M. Ste- phan. eodtr. lib. 2.P. I. c. 1.& D. Hamerle in vot, Antiwack. num. 41. Unde de pre- ventione Senatus Aulici diſpuratum fuir in cauſla Archiepiſc. Colon. contra Epi- ſcopum chori ibidem, vid. Reichwein/ in vot. Camer. pag 301.& ſeq. Vtrum vero hac Aulæ Cæſ. concurrentia legib. Imperialib. conſenranea ſit, veré Sabbathina quæſtio eſt, ut inquit Auctor Parth. litig.. c. 16. num. 22. ſcriptis pro utraque parte hacte- nus editis magnà contentione agitata. Negativam præ aliis operosé adſtruit nupe- rus Auctor des gründlichen Vnterrichts von der im heiligen Roͤmiſchen Reich entſtandenen Frage/ ob der Keyſerliche Hoffraht mit dem Keyſerlichen Cammer⸗ gerichte concurrentem juriſdiction em habe/& ante hunc Scriptor der Donawerti⸗ ſchen Information/ quos alii nonnulh fecuti ſunt. In quam partem inclinat ſcri- ptum quorundam Proreſtantium Cæſari Rudolpho 11X. Julii Annoro cVIII. per delegatos propoſitum: Es wuͤſten die ſchickende Staͤnde dero Poſteritet zu Nach⸗ theil niemandt einzureumen/ wenn zwiſchen den Staͤnden des Reichs uͤber dem
Religionfrieden ſtreit fuͤrfalle/ daß als denn Keyſerlicher Majeſtat Hoff⸗ vnnd Cecceccc 3 Raͤhte

1310 Dilſlertatlo de Pace Religionis,
Raͤhte daruͤber eognoſciren ſollen: Dann ſolchs wolle ſich in der Ordnung keines weges finden/ ꝛc. Auctor der Brinnerung wider die Donawertiſche Informa⸗ tion/ pag. 293. Cæterum frequentior Dd. curba pro hujus juriſdict. milir. quorum Coryphæi ſunt Heigius p. 1.. 19. Marth. Sreph. d. loc.& Paurmeiſt. d.c. ſ numer. 30. ſeq. quos laté propugnat die Donawertiſche Erinnerung/ pagin 8:cumali⸗ quot ſequent iisque noviſſimé adſtipulatur Dn. Arumæus dife Academ 10 80 15.
quæſt. 19. Etſi verò periculi plenum eſt, diſputare de iis, quipoſſunt ampurates&
ſcribere de iis, qui poſſunt proſcribere, utin quodam loco inquit Keck& War. de Erenb. de fubſ.Reg. cap. 1 1. n. 40. exercitii tamen gratia, quo aliorum juri veljudi- tio dexteriori nihil derogatum volo, poſteriorem ſententiam amplecti non vete-
bor. I. Quia omne jus ſupremæ præeminentiæ, quod Cæſar olim habuit, etiã adhue hodis obtinere cenſetur, quandiu mutatio, quæ facti eſt, nonm probatur. Jam verò
indubitati juris eſt, quod Cæſar auctoritate regii faſtigii olim jutiſdictionem unt verſalem diverſimo dẽ(& ut ita dicam cõcurrenter)exercere potuerit, argum htde
conſt. princip. l.l. C. de off præf. urb.& c. un. quæ ſint regal. Gunther libs zim Ligur
Radev. de reb. geſt. Frider. libr. 4 c. 5. idq; latè probat die Donawertiſche Erinne⸗ rung/ p. 1 31. ſequent. inprimis p. 146. cum ſequent. Ergõò ſi poteſtas illa pertacitam
velexpreſſam conceſſionem in alios non eſttranslata, arg. c. ſuper. quibuſdam E.
de V. S. curadhuchodie ſtare prohibeatur? LI. Ubicunq; Cameræ judicium eſt fun-
datum ibi Cæſar cum ea concurrit ſecundum fuprà dict. Quia Imperator fons o- mnis juriſdictionis nunquam juriſdictionemira abdicaſſe cenſetur, uvnon maſotè penes ſeretinuerit, Paurmeiſt. d. c.. num. 32& libr. 1 c. penuit. num 9. At Cameraes
le judicium in cauſſis religionis eſt fundatum: E. III. Si Marimiltan. I. ejuſyè ſuoceſſores, cæteris Ordinibus ſcientib.& non contradicentib imò quodammo- dô peram& conſilium præbentibus extra& præter judicium Camerale conten- tioſam juriſdictionem exercuerunt: ſequitur Cæſarem non abdicativè fed com.-
municativé juriſdictionis univerſalis(reſervatis tamen reſervandis) exercitium
in Camerale collegium contuliſſe. At prius verum. E. Antecedens patet exlo- cis infinitis. I. Exotdinatione Regimenti de Annor5 α. quâ Cæſat variis bel- lis implicitus aliudjudicium prærer Camerale ex X Xü perſonis inſtituit: Darm nen alle vnd ſededes Roͤmiſchen Koͤnigs vnd des heiligen Reichs Sachen/ Frie⸗ den/ vnnd jhrer benyder Vollziehung vnnd Handhabung gehandelt/ berahtſchla⸗ get/ vnnd beſchloſſen worden/ Donawertiſche Erinnerung/ ag 49,I1. Ex Receſſ. Imp. de Anno 1512.§. Zum dritten/ ubi dicitur: Nach deme taͤglich der Partheyen Haͤndel vnnd Sachen auß dem Reich an vnſerm Keyſerlichen Hofe wachſen/ ete. Daß demnach die acht Raͤhte/ als des Reichs/ verordnete Raͤhte billich ein Ein⸗ ſehen haben werden/ vnnd vns helffen vnnd rahten ſollen/ ſolche Partheyen vnnd Haͤndel/ ſo ſich im Reich zutragen/ in der erſte guͤtlich vnnd freundlich niederzule⸗ gen. III. E.docet id Reſcriptum ej uſdem Imp. de Anno 1505.quo profitetur, ſe ad Capiralum Trevir. ſcripſiſſe, ur à lite contra Comitem de Virnberg R deſiſtat,& cauſſam Cæſareo vel Camerali judicio(vor vnſern vund des H. Reichs Cammer⸗Richtern)decidendam committat, ut mirer, quid auctori dicti tr. gruͤnd⸗ licher Vnterꝛicht/ ꝛc. in mentem venerit, cum p. 60. ſcripſit, quod Cæſar non alter- nativé: ſed præcisè Capitulum ad Camerale judicium remiſerit. IV. probatio-
uem ſuppeditat Receſſ. de Anuo XXI. in fine pr.&§. ſeq. quo Regimen Im Perüs — Carole
3 Romæ cœpta
A
Q 2
ͤͤͤͤͤͤͤͤͤſͤ——1
+ ☛
&c—.—.—

n ttürrcuil
wu orzter
drimi mut ichte
— hn mmun l 11 Matkt eild.
& Lun re0? ℳ mmhisbel.
an J 1ud fen Ftie⸗
en tuu
4
er du en
Freceſh
— wun —
4um l
nedetzull⸗
da S Nahs
t zaam thrauicut m echitd.
une, dan
Paniſefc md aichſen c. hem Ein.
retun ſet omecœpei
a dim gkne An ſarnonalt- . tobat-
an den lmpeli b A Cxxolo
D Petri Sytingil. taIN Saroſo V. reſta dratum fuit, quod non ſolum barem cum Camera juriſdictionem, ſed etiam ejuſdem in bectionem habuit. Er cum quidam ex Ordinibus in ſuis gra⸗ vam. contra cundem conqueſti eſſent, quodillud Regimen ex hominib. peregrinis co nſtaret; reſpondit Cæſar XX. Mart. An. LV. Daß jhre Majeſtet zu Eingang jhrer Regierung das Regiment auffgerichtet/ durch welches viel nachfolgende Jahr alle des heiligen Reichs gemeine/ auch der Staͤnde vnnd jhrer Vnterthanen ſon⸗ derbare Sachen/ ſo an daſſelbe Regiment gelanget/ erlediget/ auch nicht durch jhre Majeſtat geſtanden/ daß ſolches nicht lenger im Weſen erhalten worden/ onaw. Erinn. pag. vo. Idq; duravit uſque ad Annum XXIV. quo propter multi- tudinem litium eõ confluentium(d.§. zum dritten/de Anno 1512.)in comitiis No-
rib. urſefenn 2(ds. 5 juriſdictio contentioſa Regiminiademta,&e cauſſe litigioſe ad Cameram re-
miſſæ lunt, Abſchied de 4.24§ fuͤrter ſoll /ꝛc. quæ eo ipſo ad fontem ſuum, exquo omnes juriſd. profluun t, retrò remanavit: quod collectu facile eſt ex reſponſo Cæ- ſaris de An LII.& LV. Daß jhre Maj andere vnzehlbare Sachen mit taͤglichen Com⸗ miſſ. deromaſſen gefuͤrdert/ daß ſie mehren theils vergliechen/ rechtlich entſchieder vnd eroͤrtert weren. IV. Et quodnã illuſtrius hujus coneurrentiæ documentũ pro- ferri Poteſt, quàm propria Statuum confeffio ex quodam ſcripto de An. LV. ab Au- Ktore der Donaw. Erinnerung relata, p. 15 2.Vnd deñ die R eyſ. Maj. ſich allergn. erbotten/ jhrer Majeſtat Hofraht/ ſo des H. Reichs vnnd der Staͤnde gemeine vnd ſonderbare Sachen berahtſchlagen vnnd erledigen/ alſo ſtattlich mit teutſchen Raͤh⸗ ten zu beſetzen/ ſo bitten ſie ſaͤmptlich/ ſolchem Waͤtterlichen Erbieten nachzuſe⸗ enꝛc. deßgleichen der Konig wolle intercediren juxta tranſactionem Paffavien- ſem) damit Reyſerliche Majeſtat den Hoffraht mit teutſchen erfahrnen/ redli⸗ chen/ tauglichen Verſonen beſetzen/ durch welche der Staͤnde vnnd Pnterthanen/ auch gemeine des heiligen Reichs Obngen vnd Jachen jedes mahls Reyſerl. Ma⸗ jeſtat anbracht/ refertret/ Deeret vnd Beſcheid foͤrderlich geben werde Item Re- ſponſum Elecborum in eonventu Noriberg. Caæfari Anno eνlo CXI. XVII.Nov. fuper adminiſtratione Electoral. Palatinarus tranſmiffum: Iu beſtendiger Erledi⸗ gung der Sachen wuͤſten ſie nicht wol ein fuͤrtraͤglicher Mittel/ als weil dieſe vnd dergleichen Lachen proprié fuͤr jhre Majeſtatgehoͤren/ Donaw. Eriſerung dicto loc. Simile ſcriptum exſtat ap udeundem pzzo de Anno:L. X X. Alſo wil man niche zweiffeln jhre Majeſtat/ als des Reichs Oberhaupt/ werde die Partheyen(N. B. in caufſa religionis) fuͤr zu beſcheiden/ darauff facti probationem durch ſummari⸗ ſchen Proceß eizunehmen/ ꝛc. plura vid. ibidem. V. Cui competit exſecutio, er quoque tribuenda eſt cauſſæ cognitio, ran quam neceſſarium antecedens, I. 9-C. de O-A Atqui Cęlari competit exſecutio in cauſſis religionis, Abſchied de An. 66§. Wir wollen/ ibi: maͤnniglich bey ſolch er Keligion vnnd gemeinen Frieden zu ſchuͤ⸗ tzen vnnd zu handhaben/ quæ duo determinabilia uniformiter determinanda. E. VI. Sed necillud exigui momenti argumentum eſt, quod Proteſtantes crebris vici- bus de Senatu Aulico-Ceſareo conqueſti nonabolitionem, ſed reformationem ³ Cæſarè petierunt, DnArum. dict. loc. quà petitione quid opus habuiſſent, ſi judi- cium fuiſſet incompetens? cum exc. ſuſpicionis non forum declinet, fed judicem duntaxat oppugnet, adeoq́;H præpoſteré agat, qui declinatoriâ fori tutus ad exc. ſu- ſpecti judicis confugit. VII. Deniq; illa juriſdictio, quę competit Vicario, compe- rit multõ magis Imperatori, per ea, quæ tradit Buxdorff. ad Aur. Ball. coneluſ. 53.
4* G⸗
—

3312 Diſſertatio de Pace Religionis,
At Electoral. Palatinatus Adminiſtrator in cauſſa civitatis Aquiſgran. religioſa cõ- tentioſam juriſdictionem non ita pridem exercuit: quod multis exaggerat verbis die Donawertiſche Erinnerung/ p. 291.& ſeqq. E. Qui Senatui Aulico conten- tioſam juriſdictionem adimunt, multis rationum fulcris ſubnixi ſunt, de quibus breviter diſpiciendum. I. Qui uni parti diſſidenti ſe adi ungit aperté, is æquè pro parte habetur, Donawertiſche Information/ pag. 182. Cæſar in diſſidio religio- nis componendo Pontificio gregi ſe adjunxit, Abſchied de Annoz). Ergô tan- quam pars in propria cauſſa jadex eſſe nequit. Reſpondeo ad majorem diſtinguen- do inter partes contrahentes& lirigantes. In pace Religionis ineunda Cæſar fuit pars adſiſtens Pontificiis: non in lite ab hoc velillo Catholico religionis causa in judicium deducenda: Alioquin nec Proteſtantes per ſuos Adſeſſores in Camera judiees eſſe, necillud judicium ſacrà vice exerceri poſſet, argum. l. 6§. i.f qui cui univ. II. Negocium religionis conſiſtit in poteſtate Statuuam, non ſolius Cæſa- ris: Solus igitur judicare nequit. ꝶ. Plus eſt in concluſione, quàm in præmiſſiis. Loquitur Antecedens de"μκη̈ εle: concluſio verô de uινεε, quæ ſeparata ſunt, Paurmeiſt. z. de juriſd. 5. num. I. III. In Receſſ. de Anno LV. mandatum ſoli Cameræ, ut pacem Religionis in decernendis proceſſ. obſervet. E. ſoli Cameræ illa juriſdictio conceſſa. ꝶ Falſa eſt conſequentia: non enim per hoc præceptum nora quædam juriſdictio Cameræ conceditur: ſed vetus illa demandata quaſi excitatur, vel potius ad obſervantiam novæ legis adſtringitur.
Ratio cur nulla Aulici Senatus fir mentio, in promtu eſt, quod Imperatot, cujus ſolius auſpicio hoc judicium hodie exercetur, jam anté ad religioſamE- dicti obſervantiam ſe obligaverat. Quid ergo novd repetitione hic opus crat? IV. Imperator inſtituendo judicium ſanctà fide pepigit, quod nonaliter, quam per judices Cameræ jus dicere velit. Ergõô huic pacto contravenire nequir. ꝶ. Ante- cedens eſt ambiguum, cum hujus quaſſ juſticii Cæſarei in prima fundatione, Re- ceſſ. de Anno X CIV. in pr. à qua poſterior formatur eventus, nulla fiat mentio. V. Judicium Cameræ eſt ſummum. Nullum ergò habet æquale vel ſuperius. Reſp. Die Donawertiſche Srinnerung/ pag. 149. Antecedens non eſſe univerſale, a- lioquin nee duo poſſent eſſe Imperii conſortes, vel ejuſdem cauſæ judices. 2. to- tum argumentum poreſt concedi ratione cauff. quæ ad Cameram devolvumur, in in quib. ſemel Camer. juriſdictioni ſubjectis Cæſari non datur concurfus. 3. dici- tur lammum reſpectu judiciorum inferiorum; non verò reſpectu concurrentium, quod innuit adjectio dictionis, vnnd letztes: Abſchted de Anno 31.§. Fermerals. ord. cam. P. I.t. 3. VI. In ord. cam. p. 2. t. 7.& 9.§. Sojemands/ duo excipiuntur calus, fractæ pacis,& feudalium cauſarum cognitio. E. in reliquis firmatur re- gula in contrarium. ꝶ. Fallax eſt propoſitio, quoties alii caſus juri communi jam ante ſunt incluſi: qualis eſt noſter concurſus, qui vi Imperat. faſtigii Aulico Prætorio per ſe ineſt: neque veròô ſpecialis illa incluſio fractæ pacis fit ad exclu- ſionem aliarum cauſſarum: ſed quia materia ſubjecta alius caſus determinatio- nem non exigebat. Nec alia cauſſ. feudalium ſit mentio, quàm ut in his ſolius Im- peratoris cognitio, exclusà Camera, ſtabiliatur. VII. Finis Cameræ inſtituendæ fuit duplex; unus privatus, alter publicus. Ille, ne litigantes Aulam Cæſaris ob continuas profectiones& varia bella ſubinde mutatam cum magno rerum ſua- rum incommodo ſequi cogerentur, gruͤndlicher Vnterꝛicht/ ꝛc. p. 10. ſeq. Ihe,2
x

anfut auain
ſcparna an arumſoh
mmereill
rum ron
n atmentoo Reh. M ale, 4.
———
ö“
D Petri Sytingit.. Cæſar exercèdæ juriſdictionis curà folutus, totus Reipublicæ ſalutiinſudete poſſet. E. Sen Aulico. Cęlareus in detrimẽtum publicæ privatæq́; utilitatis juriſd. abdicatà revo care E. Nullum utriuſq; incommodum hic ſubeſt, cum hodié longéè alia, q ſit facies:slim Aula ſedem habebat ambulatoriam: hodie fixäm: olim magnis fumptib. Imperatorum( ludſequi cogebantur, Daurm. d.c tuum habent dicaſterium. Olim ut plurimum occupati erant, gr dicun do invigilant. Olim multi Dica in caſtris offendebant Mar nt: hodie in Senatu Au- lico, in quo de ſimplici& plano ſpectà, litis tela brevi tempore Pertexi poteſt, Paurm. d. c.. n. 4½. Cum itaq; omnes actus clauſulam hancirebus ita permans- ribus, recipian t, quis Cæſaream juriſdictionem ex antiquo ſtatu hodie judicabit? Nec creden- 1 dum eſt, mentẽ Cæſarcam unquam fuiſſe, Cameram in plenitudiné ſuæ juriſdickionis vocare: ſed potius in partem ſollicitudinis;ita tamen, ut quoties partibus& ipſi citra cuj aſquã incõ- modum Pfaceret, eandem cum Camera exercere poſſet: quod ſubſecuta ebfervantia, que dil- pPonétium mentem declarat, nec præſcriptione indiget, Paurm. d. l. n. 3 2.& alioram judiciorũ Kylus in Imperio Romano cvidenter arguunt. II X. Cautum eſt ord. Cam. p. 2. 2 27. Daß alle Sachen/ die der Reyſ Jurisdiction ohne Mittel vnterworffen/ am Cam̃ergerichte juſtifi⸗ viretwerden ſollen: que verba præciſam agendi neceſſitaté indueunt,& forielectionem exclu- dunt. R. Verba funr accipiẽda pro ſubjecta materia. Propoſitũ erat Legislatorib. definire, quæ- nam cauſſæ& perſonæ in prima inſtantia forũ ibi ſortiri debeant: quaſi dicantzomnes illæ per- ſonæ, quæ Cælari immediaté fubjectæ, in hoc judieio lité excipere tenentur. Non a. inde infer- ge licet: Ergò ſi coram Cæſare, de jure cõmuni competenti judice conventi, ad Cameram revo- care poſſunt, necibi judicium ſubire tenentur:Id n. perinde eſt, ac ſi quis ita argumentari velit: IIbi domicilium reus habet: ibi Tantum eum conveniri oportet. Ergéimlgco contractus ſe ſi- ſtere nõtenertur: Vel, ibi fideicömiffum peti debet, ubi hereditas eſt relicta. Ergôalibi, ut heres Aowicilium habet, petinequit.IX Juqjcium Camerale ſurrogarum eſtin locum Senatus Aul. Enaturam ej usinquit: Univerſalis n. ſurrogatio non poteſt fieri niſi in locũ abſentis vel peni- rusexſtincti, Dec. reſp. 19,n. 137. vol.in 3 R. Negatur antecedenszneq, ompimoda illa abdica- tio, transfuſiovel lurrogatio ex ordinarione primæva prohari POteſt. Sig Elect, Sax conſtituit duoj udicia proyincialia, corã quib, omnes immediatè ſubjedi conven iri queunt, C eiptzigſche Hofgerichtsordnung rir. Wer vor dz Ober Hofgericht: Eaq; in locum Dicaſterii Aul. quod ante horum nativitatem fuit, quodammodo furrogata ſunt: non tamen ca licer confenſu Sta- tuum inſtituta, dict, ord. Lipi, de An. X/ X, in pr. ibi: Auch mit Bewill;gung der Landſchafft ein Ober Hofgericht geordnet/ ꝛc impediunt Electoré, quò minũs per Cont. liarios Aul. de liti⸗ Sils d Aulam devolutts ih utrod; iuftantia cognoſcere queat: ꝙ praxis docet. Dicamus ergo
1313 atus
7 8 2 lii ferè rei, quàm juri tigatores, acſæpè pro
cum Impp. in mili Cametal judicio ſollicitudinis neceſſitatem mandatam eſſe: ſed non ita, ut
lateat officium præfecturæ Aulicæ: ſed ut ambæ poteſtas, in quantum ſibi eſt negocii, tueãtar ſingulorum urilitatem: ſitq́; ſocietas muneris, ita ut inferior gradus meritum ſuperioris agno- ſcat. X. Omne Regimen Impp. in duos diſtinctos Senatus fuit diviſum: quorum unus litigia fo- renſia: alter cauſſas ad Reipubl. ſtatum pertinentes rractabat: nec unquam permitrere voluerũt Ordines, ut§enatus Aukcus(des H. Reichs Regiment litigioſis negocus priyatorum ſe im-
3 milceret, gr. Vnterꝛicht p. 14. ſed quod pace docliſſ. Viri dictum voOlo, videtur ipſi aliquid h u- manitus hic accidiſſe, cum contrarium ex Rec. de An. 500. in præf.& S. ſeq. unà cum aliis ſuprà ciratis locis luculenter adpareat. Nec moror§. fuͤrter ſoll vnſer/ ꝛc. Abſ. de An. 24 quod Regi- 1 Dddddddd men-

314 Diſſertatio de Pace Keligionis, mentum omfès cauſſas contentioſas ad Cameram remittere debeat: nullan. exinde abdicatio potentialis inferri poteſt, cum illud judicium Carolus V. non aliquâ neceſſitate coactus, ſed ſponte Senatui indixerit, ut is ed impenſius publicis rebus invigilare poſſet: quod autem illam potentiam mutatà voluntate denuò in actum produxerit, id ſuprà abundòè oſtenſum eſt. X I. Nunquam Electores permiſerunt Maxim. primo, ut aliter, quàm per collegium Camerale judi- cium exerceret: quod probat duabus epiſtolis Auctor des gr. Vnterꝛichts circa fin, B.. ad prio⸗ rem: Eſſe fallaciam cauſſæ: quia interceſſio pro Elect. Colon. à cæteris VII viris non cam ob caùſam facta, quaſi Senatui Aulico nulla competeret juriſdictio,& ideò cauſſaad Cameram eſſet remitrenda: ſed quia Keus citatus contra privilegiũ Auſtregarum ſe prægravari conque- rehatur: nec ullus apex in ea exprimitur, quo cauſſa ad Cameram remitti petatur: ſed interceſ- ſores ad amicabilem compoſitionem ſpontaneam operam obferunt. In poſteriori non tàm i- pſum judicium, quàm abuſus ejus taxatur: quod contrall. Imp. exigantur ſportulæ& merce- des viatorum: quòdve illud judiciũ privilegiis Electoralibus non parum deroget: quo ipſo in- ſtantiam Auſtregarum intendi opinor. Sed erſi Elect. Aul. Sen. ſe oppoſuiſſent, an illud factum Imperatoriam auctoritatem quidquã imminuere potuit, aut debuir? Et quomodo illum Sena- tum imptobare potueruùnt, quẽ unanimi conſenſu ante triennium confirmaverant? Regim. Ordnung de An 1οe. XII. Jjudicium Camerale circa adminiſtrationem juſtitiæ nullà ratione impediri debet: Es ſoll jhme ſein frener vnverhinderter Lauff gelaſſen werden/ Ord. Cam pa. t. 3 5. E. Cæſar cum ea non poteſt concurrere. ꝶ. Antecedens verum in cauſſis ad Camerã ſemel devolütis. Paum. d. c. 5. n. 3 2. quia ſi curſus judicii ſiſti non deber, neceſſe eſt, ut prius currere cœperit, arg 13 z.& ibi not. ff. de uſur. Quæſtio igitur eſt, an ſolum judicium Camerale currat, ur ahud cumea nonpoffirconcurrere,& præventionis jure cauſſam anticipare: Sic cautumor- dinatione curig Lipl. de An. X 1 X daß dem Ober⸗Hofgericht ſein ſtarcker Lauff ſoll gelaſſen werden. Eotamennon obſtantein Aula Elect. immediarè ſubditi cõveniri poſſunt. Propoſitio igitur tum demum vera: ſ judicium Cam. competenter currit. XIII. I1dem cum ſe ipſo non po- teſt Concurrere. Atqui jud. Cam. eſt jndicium ipſius Imp.. Major eatenus vera, quatenus ali- quidin omnibus& peromnia cum altero eſt idem, arg. eor quę trad. Dd. in I. neq; pignus. 46. XJ.& l. 28. de adq. ps ſſ. quo fundamine ſubverſo ſuperficies adſumti corruit: quia jud Cam. per omnia non eſt idem cum§enat. Aul. Eſt& appellatur dz Keyſ. Cammergericht ratione au-, ctoritatis; quia ab Imp. dependentiam ſuam poriſſimũm habet,& ab eo excitari poteſt:& ratio- ne eflectus, quia ſacra vice jvdicat,& ſub Cæſ. Maj. proceſſus emanant: Et hoc quidẽ intuitu cum Aul. Cæſ.idem eſt conſiſtoriũ. Diverſum yerò eſt Camerale ab Aulico ratione ſubjecti reci- piẽtis, ſive perſonarü, per quas utrumq́; judicium diſtinct é exercetur: Et quin hoc reſpectu ab terum cum altero concurrere queat, non video quid obſtet; cum& praxis inferiorum tribuna- liam eundem reſpectum admittat XIV. Deniq; fortiter nobis objicitur, tanquã Meduſæ caput Reſcr. D. Ferd. de An. LXIV. in cauſſa des Cloſters C hriſtgarten coner. Herꝛn Graven von Ot⸗
tingen/ dariſen Keyſ. MNaj ſolche Lache/ als ohne Mittel dem Religionfrieden anhaͤngig⸗
von dero K. M Hofe gaͤntzlich ab⸗vnd an dz Cam̃ergerichte gewieſen haben Donaw Infor. pP. 1.p. 183.. Caſp. Leip. de conc. juriſd. quod illa fuerit de alius in Cam. jam pendentis conti- nentia: cujus tamen effati in facto conſiſtentis nullam probationem adfert. 2, aliter hunc no- dum ſolvit Donawert. Erinn. p. 197. nimir. ad ſublevandam litium moleſtiam id factum fuiſ- ſe: neq; in quæſt. eſſe, quid factum ſit, ſed quid Cæſari juris neceſſitate faciendum incumbat. Et ſané oum variæ cauſſæ ac circumſtantiæ in hac lire potuerint occurrere, quæ Imp. ad hanc remiſſionem moverint: non video, quomodo ex hac nuda remifſione adeò conſtans abdicatæ juriſdict. argum. deduci queat: quid enim ſi ad interceſſionem& in gratiam quorund. Proteſt. hoc factum fuiſſet? quid ſi ex urbanitate,& ne apud Proteſtantes partialitatis ſuſpicionem in- curre-

1315 igen- arum; — 1 preſertim cum præfumtio ex ob- ſervantia ſubſecuta multis actib. firmata,& ab Ord. comprobara remfttentis animumn fatis di- lucidẽè declaret. vid Donawertiſche Erinnerungp. 298 4. feq. Nec probo illor. effugium, qui putant, in predictis actib. Conſiſtorium Aulinon vi concurrentis;ſed prorogatæj arifd. cogni- tionem habuiſſe. 7 quia propter meram prorogationem Status Im p. de reformando& ritè cõ- ſtituendo hoc Senatu täm ſolliciti non fuiſſent, utpote cujus injuriam ſolà fori declinatoria evitare potuiſſent. 2 nulla ratio eſt, cur id, quod in tot juris publici locis de judicio Regimen- ti, de cognitione C. Maj. ultré delata ‚deque tor actib. frequentatà prodirum exſtat, ad hunc ſpecialem& infrequenrtiorem fundandæ juriſdict. modum reſtringatur. 3. Et quomodo quæ- ſo, veriſimile, quod Ord.imillud judicium ſponte fuerint conſenſuri, quod ex mente adverfa- riorum nunquam rarum habere volueruntè ſanèé vel ipſa natura hoc dictitat, ut id, à quo mens abhorret, nunquam ſponte appetat. 4. quomodo illa determinatio de expediendis caufſis Imp.& ſingulorum uHiformiter ſibi conſtare pPoteſt, ſi Regimentum in una cauſſa mandaram., in altera prorogatam juriſdict. habuit? ſed quid in lace apertã facem quærimus: Conſulatur propria Stat. conf.de Anno l. XV I. apud Auctor Donawert. Brinnerung/ p. 25. ibi: Vndſol⸗ chem jhr R. M. Befehl ſey beklagter Herꝛ Churf ſchuldig geweſt zu pariren/ ꝛc Reliqua quæ objiciuntur obſtacula, non tàm iplumj udicium, quam vitioſam ejus ſtructuram,& juſtitig ab- uſum impugnant: verum non ipſum propterea fundamentum penitis erat everrendum Do⸗ nawert. Erinn. pag. 201. feq. quin potius ſectemur exemplum Medicorum, qui propter vitio- ſos humores ipſum corpus non deſtruunt. Tollatur, ſi qua irrepſit, nobiliſſimi corporis xs- Liarjudicum effrenis(ſi modé talis)licentia certis circumſcribatur can cellis: Adſeſſores ex u- triuſq́; religionis Profeſſoribus pari numero adhibean tur, iisq; conveniens ſalarium conſti- tuarur, ne inpiâ adacti ex turpi juris nundinarione quæſtum facere neceſſe habcant: quæ& ſimilia remedia ſi corpori huic ægro probé adplicarentur, ſperandum eſſet, ut in poſterum me- lius haberet.) uti votis quibuſdam in caufla Fuchs contra D. Lagum concluſum fuiſle, teſtatur Roſac. concl. Cam. c.7. A) Gail. 1.0bſ. 2. n. 1, Schw. lib 1. pr. c. 8.Idq; praxis Cam. Imp. ebferv. De Clericis majoreſt dubietas, am illi coram hoc ſupremo tribunali, cui ſoli feré laici præſunt, conveniri queantzcum Magiſtrarui ſeculariin Clericos, ne quidem volentes compe- tat juriſdictio: veriüm hacratione non obſtante certum eſt, quod Clericus, qui bona feudalia ab Imp. poſſidet, eiq́; immediatéè ſubeſt, inſtar ſecularium in Camera litem excipere teneatur: quod apud Gylman in ſymph. in præjudiciis contra Epiſc. Colon. Herbipol.& Abbatem Ful- denſeripaſim ſiderelject.. nde hiuß esle n e3505S1 1 Te.
. In Ltigantibus requirunt Petrus F riderus 4& Schwanm. b ut uterq; Im- perio Romanè ſit ſubje ctus. Quod tamen in perſo na Actoris ſtylus hodiernus e Cameræ Imperialis æquiſſimaà ratione non obſervat. 142 a)] de proc. lib. 1, c. 28. n. 4. 5) L.1. c. 8. n.1.per§. Vnd damit ſolcher Friede: ibi kein Standt des Reichs keinen andern Stand c) uti ex Gylm hinc inde patet.) quid enim iniquius, quàm ſubditum religionis cauſſa à Magiſtratu ſuo duriter habitum acin ſummas 3 nguſtias conjectum, omni juris auxilio deſtitui,& potentiorum libidini ac injuriæ exponi?contra I. 6.5 2. ff, de off. preſ. ſumma hec eſſer iniquitas& Rec. de Axxvi:§. Wir wollen/ ibiob jemand we⸗ re/ der wider ſolchen Religion vñ gemeiner Frieden beſchweret were/ ꝛc é diametro contra ria. Si verõ ſubditus prægravetur ab alio; non ipfi ſed Magiſtratui ipſius legitimo vindican dij us competit, per ea, quę tradit Gail. 1. obſ. 115.& ibi Bernh. Græ. Pruckm. 2 nſ. ο** zum hic
Dddddddd 2 Stati-

13 16 Diſſertatio de Pace Religionis, D. Petri Syringii. Statibus principaliter ſit proſpectum: ſubditis verò non niſi perconſequentiam. Si vers Domi- nus officio ſuo deſit, eo demum caſu per viam denegate juſtitiæ gravatum ad Cameram deve- nire poſſe cum Frid. d. ln. 6.& 7. nullus dubito. Cęteriim quodad conditionem perſonæ, nihil intereſt, Actor Clericus ſit, an Laicus. Licet n. illi Can. jure maleficium in judicium deducere
nequeat, niſi proteſtarione expreſsé interpoſità, quodad vindictã ſeu ſanguinis pœnam agere nolint, c. prælat. de hom. in 6. Gail. de P. P. lib. 1. c. 8. vixtamen eſt, ut hæc ſcrupuloſitas in Ca- mera obſervetur; cum apud Gylm. quamplurimæ ſupplicationes exſtent, quarum nulli talis
ſupplicatio, veluti ipſi facto contraria, reperiturinſerta.
56. Ia Libello ſupplici facti narratio inprimis attendenda,& ejuſdem ad pacẽ religioſam adplicatio ſeu concluſio, a Inſilla exprimitur 1 offenſio religionis intui- tu facta.? 2. Loci, ubi religioni vis illata, ſitus& ſuperioritas. c 3, Adhibéda eſt cau- tela, ne in appellando Adverſario uſurpetur nomen Pontificiorum, ſed Catholi- corum, ſive Profe ſſorum doctrinæ antiquo Romanæ: ni ſupplicans preces obla- tas nullo profectu recipere, ac pro arbitrio inſuper mulctari velit. In iſta adcu- ratè obſervandũ, ut ex medio concludẽdi evidenter adpareat, ſupplicantem reme- dio conſtitut. de pace religionis potius, quãm pacis publicæ, pignorationis, vel
alius uti velle. e ] EXfacto n. oritur jus, l.52§. in clivo adl Aq. l. 2§ 8. de O. A. ⁵) d.§. Vnd damit ſolcher Friede/ ibi:mit gewaltiger weiſe uͤberziehen/ oð in einer anderen geſtalt beſchweren/ ꝛc. Frid. de proc. I. c. 28. n. 3. oh. Rud. 4.0Obſ. Cam 31. Non tamen verba req uiruntur enixa, ſed ſufficiunt æ- quipollentia. Gail.1. obf 2.n. 2. ex quib. qualitercunꝗq; de actoris intentione cõſtare poſlit. vel- uti, daß er zur hoͤchſten Vngebuͤhr wid den Religionfrieden beleidiget worden/ ꝛc. Juſt. Stein probl. Cam. 3.in fin. Quando a. vis non dum eſtillata, ſed juſtus merus ſubeſt, mandatum denõ offendendo peti poteſt, Roſac. d. c. 17. n. 7.& 8. c) ut judex ſcire poſſit, à quonam poteſtas de re- Jigione ſtatuendi, dependeat, netemeréadmandatum decernendum prolabatur. Sepihsenim accedit, ut ſupplican tes de induſtria loci fuperioritatem ſilentio involvant; quà expreſsâ pro- cul dubio voti compotes factinon fuiſſent. Ad evitandam igitur repulſam quæ in cauſſa Eu- ſtad contr. Brandenb& in cauſa der Eberſteiniſchen Ganerben contra Abbatem Fuldenbubi libellus ſupplex procuratori ter redhibitus fuit,& multis aliis contigit)hujus cautele uſus lup- plicaturis in primis erit neceſſarius.) teſte Frid. 1. de proc. c. 33. n. 6. ubi præjudicia citat eſer uno enim facto plures actiones emergere poſſe in confeſſio eſt, l. 34. in pr. de O. A.l. z. depriv- de l. cum ſmil. Roſacorp. c. 2 9. n. z. in fin. Formulas hujus ſupplicationis varias apud Gylman. & Eſaiam Roſacorp dict. loc. videre licet.— 56. Jusicis Offieium in genere legibus,& inprimis pacificationi religioſæ ſit conforme: ain ſpecie verò gravatis ſupplicantibus ocyſfimé ſuccurrere, ac man- data& proceſſus, pro ut formaliter actité petuntur h etiam ſuper nudis narratis decernere debet.- a) Inſt-de off. jud in pr. d. s. Mir befehlen/ ibi: wider ſolches alles kein Proceß/ ꝛc Roſacic. 3 2.n. 1. 5) d.§& Rec. de Anl. X ν.§. Wir wollen/ Denaiſ rit. de mand. ſuper pac. relig, n. 3. c/ Ro- ſac.d. c. 17. n 1. Ecquid a mandata ſint decernenda ſub pœna banni, velpœna pecuniaria;& an poſſint emanare line clauſala, alibi ex Scriptoribus Cameralibus à me demonſtratum eſt fu- ſius. Ego hic ſubſiſto,& telam hujus diſſertationis in nomine Jeſu finio, ſine quo Nullius eſt feliæ covatus& exitus un quam. I1N 1 SA.

4 * Mur
Redted 2n. luilatrpnn 4 9
. 6 9 4 4— 1 1 8 f
der 11 3
4
Fenu homen. b Actu.
ufake—
4 1 d nünper † muüc
3 4 u nerreer. 3
43
2— Arr a aäutz. 4
teasnearan e Iltg.
— 1 RSthh eaa dunt nth
„ Günr
— e Klta
— a40p † aatr el
— 1 Oflna
a ur Pobce
Wrpche 2 0e La[Müruda — anttt
1 olakn lds lh
rteytik
5,— mdne 4
1e Kitar
4. nern rani 99 lce
— 4
Tereereeereen —

P e bstee see