LAVDIBVS 4C GL0RIäAE
4
ROMANORVM IMPERATORIS AVGVSTISSIMI REGIS GERMXANIAE HIEROSOLYMORVM HVNGARIAE BOHEMIAE arLeVA
SACRATVM DIE XXINX MARTII MDCCLXXXXII IN AVDITORIO SOLENNI EKEGITANDYM.
cCADrMHAE IVpDOVICIANA AROL. GVIIIEIM CHRISTIAI MVEILER
MED. D9CTOR ATOVE PROFESSOR PVBLICVS ORDINARIVS
INDICIT
ET
AD EVM BENIGNE AVSCVILTANDVM PATRES ACADEMICOS OMNIVM ORDINVM PROCERES CrvuES GENEEOSISSIMOS ET. prAe OBILISSINOS
INVITAT
5

5 5 ☛ 5.
S—
“
Ae 2
= ☛V/
4 8 A- —
4 3— 1—
n libro nono Aeneidos Virgilianae, poſtquam fama exitum Eurgali, qui con- tra KRutulos pugnans mortem oppetierat, matri nuntiauerat, inter varios que- ſtus, quibus faemina lugens coelum implet, in verſu 486 his vtitur verbis:
. Nec te tua funera mater produxi, de quo loco plerique Mazonis interpretes prorfus deſperant. Seruius vocabulum funera pro adiectiuo habuit, ita, vt ma- trem funeram eam eſſe dicat, quae funus filii procurat. Verum, an vnquam in lingua Latina vox funera adiectiue vfurpata fuerit, merito dubitatur, atque in loco illo Ennii, ad quem prouocari ſolet: Nemo me lachrijmis decoret, nec funera fle- tum faxit(vt taceamus, hic ante vocem funera quoad fubintelligi poſſe) codices meliores ſlcta Ped Jhwelrtte 1OPunite Dacrunt, u funera Pro acenſatino pluralis nu- meri haberent, atque vel ad vel in fupplerent, ita, vt mater dicere voluerit, ſe fllium non produxiſſe, id eſt, educaſſe eum in finem, ſiue ea exſpectatione, vt eundem ſepeliret, inepta omnino ſententia. Quanto generoſius Graecus ille amiſfo flio exclamauit: Mortalem me genuiſſe ſcio! Catroeus nimia ſubtilitate excogitauit, inter verba: te& funera reticentiam quandam ſuſpicandam eſſe talem, qualem ho- die obelo longo notamus, ita, vt totus locus ſic ſertbatur: Nec te— tua funera mater produxi, quaſi mater dicere voluiſſfet: Non te, ſed(ſe ipſam corrigens) funus tuum educaui. Aſt funus educare pro filium educare praemature movitu- rum, quam dura oratio! Caſtalio inſolentius vocabulum te verſus 485 cum parti- cipio tegens verfus 487 conſtruere ſuadet. Variis quoque emendationibus loco illi mederi ſtuduerunt interpretes, nunc pro te ſiue enim, ſiue ego legentes, nunc in- ter te& tua inſerentes G, quo omnis venuſtas loci deletur, iam pro verbis te tua audacter fatis vocem zziſtia fubſtituentes, iam denique(quae quidem coniectu- ra facilitate commendatur) vocabulum funera mutantes in funere. Verum enim vero ad coniecturas confugiendi neceſſitas nobis quidem grauior nulla adeſſe vide- tur. Si verba tua funera ſecundum figuram poetis vfitatiſimam pro tuum funus pofita eſſe dicamus, ſi eadem per appoſitionem(pro more querentium, qui verba cumulare folent) cum verbo te coniungamus, omnia facillime explicari poſſe pu- tamus. Verbum produxi non de collocatione funeris ante ianuam, quae Ruaei opinio eſt, neque de edueatione(ſeu potius procreatione, quo ſenſu Horatius Carm. Saec. v. 17 dixit: Diua producas ſobolem) neque de matre funus praecedente, fed de omni cura, quae ad funus efferendum requiritur, interpretamur. Vocabulum Aducere, ſi- cuti de omni pompa, ita praeſertim de funere vſurpari, neminem fugit. Sic Pli- nius Hiſt. Nat. X cap. 60 dixit:"Adeo ſatis inſta caufa populo Romano viſa eſt ex- „ ſequiarum ingenium auis in ea vrbe, in qua multorum principum nemo duxerat „ funus.“ At non eſt, cur apud Virgilium verbum compofſitum producere pro fimplici ducere poſitum eſſe exiſtimemus. Quemadmodum enim verbum producere non ſolum pro voce comitari adhiberi folet,(v. c. a Valerio Flacco Argon. V. 380, vbi de Diana dicitur:.
Teque renodatam pharetris ac pace fruentem
Ad fua Caucaſeae producunt flumina Nymphae)

ſed etiam de omnibus vfurpatur, quae fpectaculo exhibentur,(v. c. a Cicerone Att. IV. 15:“Is erat ante manumiſſus, quam produttus palmam tulit“²¹) ita vox praeſertim propria eſt de exſequiis procurandis. Similiter Lucandus Pharf. II. 297
dixit:
Ceu morte parentem Natorum orbatum, longum producere funus Ad tumulos iubet ipſe dolor. 1 1 — 4 5 8 Euryali mater poſtquam lamentationem finierat, poeta inde a verfu 498 haec addit: Hoc fletu concuſſi animi, moeſtusque per omnes It gemitus, torpent infractae ad. proelia vires. Idem, qui tune Troiano exercitui, nuper toti Germaniae, nobisque ipſis fenfus fuit, ümulac primo vagi rumores, mox certi nuntii I MPEKRAIOREM AV GVSTISSIMVM, LEOPOLDVM SECV NDVM, cui omnes lon-
gseuam vitam exoptabant, fubito defunctum effe fignificarunt. Concuſſi fuerunt animi omnium, quibus ſalus patriae communis cordi eſt, tam grauiter percufſi, vt etiam de cafu hoc funeſto iam publice nuntiato dubitarent. Poſtquam ereptum eſſe Germaniae OPTIMVM PRINCIPEM, ſtatorem pacis atque felicitatis pu- blicae, ita conſtabat, vt nullus plane dubitationi locus relinqueretur, gemitus, queſtus, lamentationes Germaniam, Haſſiam, vrbem noſtram perſonuerunt. Mox- SERENISSIMVS PRINCEPS, NVTRITOR ACcAPDEMIAE LVDOVICIANAE
CLEMERNTIOSIMVS, haud exiguam doloôris communis partem fuſcipiens, non fo-
lum ciuitatibus luctum indixit, ſed etiam a nobis concionem conuocari ad laudes
DIVI LEOPOLDI e cathedra publica praedicandas imperauit. Iterum igi- tur partes& ½ MO CA ESART parentandi demandauimus oratori Academiae CunrsrraNo HENRICO ScHmIp, Sereniſſfimo Princini a Confiliis Regiminis, luris Vtriusque Doctori, Philofophiae Artiumque liberalium Magiſtro, Poefeos at- que Eloquentiae Profeffori Publico Ordinario, qui quidem XXIX. Martii hora x.
matutina memoriam LEOPOLDI SECVNDI, oratione in conſefſu Pa.
trum Confcriptorum recitanda, venerabitur. Ad quam panegyrin vt tanquam te⸗
ſtes atque auditores frequentes confluere velint, MAGNIEIGCVM AcADEMIAE CXNCELLARTVMNI, ILLVSTRISSLM VM ConITEM, OMNIVM ORDEINVM PRO- cERES, CIVES denique AcapEMIcos rogamus atque obteſtamur. d
— 1..
1
p. p. Giſrac d. XXVIII Marti MDCCLXXXXII.
8
4 41

„*
PawEKGTAICT
SMPTTERNIS LAVDIBVS 4C GLORIAE IMMORTALI
DIVI11 FEOPOLDI SECVNDI
ROMANORVM IMPERATORIS AVGVSTISSIMI
REGIS GERMANIAE HIEROSOLXMORVM HVNGARIAE BOHEMIAE KArIIBVYA
4 SACRATVM
1 4 88ͤ8J8-8-8—8»
MED. DOCTOR ATOVE
,
PROFESSOR PVBLICVS OKRDINARIVS
INDICIT
ET
AD EVM BENIGNE AVSCVI.TANDVM
PATRES ACADEMICOS OMNIVM ORDINVM PROCERES CIVES ENEROSISSIMOS ET PRAENOBILISSIMOS
TininTnEnnTinnn1mn1n1n'Nn“nnnnnTnnTunnmſmſmmnmnnſinnſn 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19
8 7. 9 V LLILILIIIUNLIAIBHUUII
LITTERIS BRAVNIANIS.
S