IDOSAaNHfsIs ELEGIACA, Ad
b Nobileminxia ac Conſultißimum 3 4 DX. 10ANNEM THEGDORUN PMVTDFuUNM
U. I. D. eximium,&c. Dn. Fautorem & Compatrem honorandum„‚Amicum Lardeſihms lAata ANNF-APOLLI.ONIS VVACHSMVTIN,
Uoris deſideratiſsime, qvę poſtridie Pen-
tecoſtes d. xXI. Maii, Anno M. DC. XX XII. in Chriſto Serva-
tore ſuo pie obdermitt, immaturum ex hac vita exceſſum, acerbius lngentem, teſtificandæ ru adelas ergo ſcripta à
A. HENRICO HIRTZVVIGIO, Princ. Aul.
ButXbacenſis Paſtore,& Eccleſiarum adiunctarum Inſpectore.
8 020*
A NNO

TIO*οαινννοιτ Elegiaca.
Sto modus lachrymis. Superas migravit ad au- las UxOR,& æternà membra qviete levat. — Ad ſponſum provccta ſuum, qvà dixerat hora, 1 Prandia perpetuis carpit agitqve modis. Mirari facvum& memorare nepotibus ſllud Fas eſt; non ſterili contumulare ſolo. lam, Pentecoſte, Sacri Sacra Flaminis ibant, Qveis in Apoſtolicum Gratia fuſa gregem; Qvando Patris ſummi in Mundum cantantur Amores, Ipſius& nobis Filius ipſe datus: Cum Tua fracta ſatis diututno Coſta labore, Hymnis& Verbo lætificata Dei, Prandendi circa tempus, qvo ferculamenſis Appoſita, ægrotæ præbita parſqve Tuæ, Eia repentè Tibi, qvaſi morte ſoluta, reclamans. NLuptic, ait, funt ad qvæs egoritè vocor.— In ſuperi locus eſt. Nemo veſtigia frmer: Salva gradu ſölo iam ſolidog ve fruor. ARAinc, procul hinc epulas. I'eſtrum eit cvncedere pranſum, Et poſitis vires nunc reparare cibis. QAle vero, nivea Paranymphus veſte, vocaram Deducet fida in prandia celſa manu. Talibus exultat, ſtudioqve igneſcit eundi, Non mihi vosſacii nunc, ait, ma vocor. Provocat interca feſsas in gaudia vires: Tum variis animum mulcet,& inqvit ovans.
G ⸗æ Daa
4

Qvam Ser vatorls vox hac mihi bectora circum Ludit!& ambroſin perlinit ora ehnmu! Sic ſic dilexir Mundum Pater altus I0'A, Etlium ut unigenum fractus amore zn. Hunc vicunq ve f Hide compleclitur, extet ut æuum Salausin æternum, neſcius exitq. His agitata modis morbos dulciſſima coniunx Sopiit, excelsè perpetienda ferens. Hinc adeo magis eſt, de qvo lætabere, PHvyLEDIE Sunt, non immemori qvæ bonamente colas. Namqyvé videns, vivus, ſpectacula Flaminis almi. Vidiſti, Audiſti, qvid? tetigiſſe manu In Pentecoſtes potuiſti Numina feſto. 9 yæ oredenda aliis, viſa fuere Tibi. Tam nonullus apex divini fallere verbi, Fidos ullaanimos ex ratione poteſt.,— Nec ſatis hoc magnum. Qvota, cum perqvireret IXoR Poſt, pro ſe, publica relligione, preces: Et reſponderes, qvod Tertia protinus Hora Inſtet, iam properatiam Paranymphus, it, Me deducturus. Qvartacænabitur Hora. Næqvis, qvaudo venit, me negei&ſEdomi. Qarta, qvod admiror qyamprimum audita, recedit Suſpirans leviter Spiritus, Aſtra petit..„ In mediis precibus. Poſtqvam ipſa precata rogatis Annuit,& claro credita munit AMEN. 8 Exitus ô felix! albo ſignanda lapillo- 4 ODarta! qridt hac Qvartã fauſtius eſſe poteſt? Ovis non exoptet tantà vice claudere vitam? 5 Et vitam æternam morte docere ſua?: rrv 3. Nempe Deum vicunq vetiment, hu morte ſub itſa PFit bene, divinus cedere neſcit Amor. Hæcuxor CATHARINA fua me morte docebat: lam Tua perſimili nos ratione docet:

Multum hec digna ſatis memoratu exempla perenni, Inculcabo meis ingeminabo mihi. Tu quoque ſepoſito inſtaurabis gaudia luctu, UXoOK, VISA TIBI MORTuA, VIVA MANET.
Apocal, cap. 19 · verſ. 7 8 vndꝰ. JE HOCHZEIT deß Lambs iſt kommen/ vnnd ſein Weib hat ſich bereitet. Vnnd es ward jhr gegeben ſich anzu⸗ 1 2 thun mit reiner vnd ſchoͤner Seyden.(Die Seyden aber iſt 5 die Gerechtigkeit der Heingen.) Selig ſind die zum Abendmal dey Sanus beruffen ſind. Diß ſind warhafftige Wort ttes. 4
Apoſtrophe Ad matrem defunctam optumam 10ANNIS ANDRETERT PHNI DII.
EKSoerlamtepen patriam, carißima mater, . 1.* Et moriens triſti linqvis in orbe tuos.
Heu mihi qxam nimium matura morte perempta Occidis, auxilio deſeris atqve tuo!
Sed nihil efficiunt gemitus, triſteſqve qverele, Nilqve iuvant lachrymæ, carmina, verba, dolor.
Nonqoterat flecti duri violentiafati,
Parceretut vitæ mors truculenta tuæ.
A 2

Omnia deficiunt, ſuccumbunt omnia fato, Mors ruit,& nullam fert inimica moram.
Nunc tua menmbra, licet tumulo claudantur inani. Mens tamen ærherea ſede recepta viget.
Eſt tibi parta qvies, noſtros fortuna labores Verlat adhuc, vatiis inſidioſa modis.
Mox fruimur lætis, mox rebus vivimus arctis, Inqve vicem ponit caſus uterqve rotam. V
Plura dolor prohibet, Jalve cariſſima mater, Iuq ve beatorum pace qvieta vale.
Epitaphium 8
ANNfÆ-APOLLONIER VVACHSMVTIN
S conlugis d
Dy †oANNIS THEODORI PHIIL. di, I. V. D. amatæ.
3 AM K⸗ ſub hoc tumulo placide Appollonia dormit, Octo luſtra, ænnos, vixit, at adde duos Vr achmitin: qvalis fuerit pietate fideqve, 5 vo vultu? brevibus dicere nemo poreſt. Cara Deo, dilecta viro, laudata per urbem, Omnibus ob fidam munificamg ve manum, vam pudor& probitas, blandiqve modeſtia vultus, Etveræ ornavit relligionis amor. Vnicacura fuit ſoliplacuiſſe Tonanii, Ailg ve habuit pura relligione prius.. 8
Nocturas

Nocturnã venſare manu, verſuse diurna Biblin, divinum, ſacra ſclebat, opus.
Qvaduce, iam moriens, mortem non ſenſit acerbam, Viſa ſoporif ra feſſa qwiete frui.
Vod dederat corpus, mater ſibi terra recepit, Spiritus in cœlum, venerat unde, redit.
Danobus hene poſſe mori, da vivere recte,
Si dabis hac nobls, omnia, CHRIST B, dabiv.
Pſal. 1I. verſ.2. Ol deme/ der hat Luſt zum Geſez deß HERRN/ vnd redet von ſeinem Geſetz Tag vnd Nacht. Dann/1. Tim. 4 Verſ. 8, vnd 9. die Gottſeligkeit iſt zu allen Dingen nuͤt/ vndhat die Verheiſſung dieſes vnd deß zukuͤnfftigen Lebens. Das iſt je ge⸗ wißlich wahr/ 5 ein thewer werthes ort.
E1NI S.